กะลาน้อย วิจารณ์หนัง วิจารณ์ภาพยนตร์

วิจารณ์ Salt

2010-08-19T08:08:00.000-07:00

นับเป็นปรากฏการณ์อีกครั้งสำหรับหนังที่มีการปรับเปลี่ยนแก้ไขบท หลังจากที่ต้องเปลี่ยนตัวนักแสดงนำกระทันหัน กับหนังแอ๊คชั่นมันๆเรื่องนี้ Salt สวยสังหาร ซึ่งเดิมทีทางผู้กำกับได้วางตัวว่าเป็น ทอม ครูซ มารับบทเป็นเอ็ดวิน เอ. ซอลท์ ซึ่งเป็นตัวละครตัวหลักสำหรับหนังเรื่องนี้ แต่ทว่าด้วยคาแรกเตอร์ที่มีส่วนคล้ายคลึงกับ “อีธาน ฮันต์” ในมิสชั่น อิมพอสสิเบิ้ล จึงทำให้ ทอม ครูซ คิดอยู่นาน และปฏิเสธบทนี้ไป และบทนี้ก็มาลงตัวที่ “แองเจลีนา โจลี่” ด้วยการปรับเปลี่ยนให้บทนำของเรื่องกลับเป็น ผู้หญิง แทนที่จะเป็น ชาย เหมือนเดิม พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อตัวละครหลักมาเป็น เอเวอลีน ซอลท์ แทน

ตัวหนังเริ่มเล่าเรื่องด้วยการเปิดฉาก ซอลท์ ถูกจับในเกาหลี ฐานเป็นสายลับ เธอถูกทรมานด้วยการกรอกน้ำมัน เพื่อให้เธอรับสารภาพ แต่แล้วทางการสหรัฐฯ ก็ได้ส่งคนมาช่วยเหลือเธอ ด้วยการแลกเปลี่ยนตัวประกัน ทำให้เธอรอดพ้นวิกฤตเลวร้ายนี้มาได้ แต่ความจริงแล้วคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเธอนั้น เป็นชายหนุ่มที่พร้อมที่จะใช้ชีวิตร่วมกับเธอ

หลังจากนั้น ซอลท์ ก็ดูเหมือนว่าจะได้ดำเนินชีวิตไปตามวิถีของผู้หญิงที่ตกอยู่ในห้วงรัก จนกระทั่งเมื่อสายลับจากรัสเซียนายหนึ่งปรากฏตัว มันจึงเป็นเหมือนตัวระเบิดเวลาที่ทำให้ทีมงานเกิดความระแวง และคาดว่า ซอลท์ นั้น คือสายลับรัสเซียแฝงตัวมา และกลายเป็นจุดเริ่มของความมันในการตามไล่ ตามล่า สายลับ อย่างถึงพริกถึงขิง ในส่วนนี้น่าจะพูดได้ว่า ฝรั่ง หูเบา ที่เชื่อในสิ่งที่ยังไม่ได้พิสูจน์ เพียงแค่สืบดูจากประวัติข้อมูลจากคอมพิวเตอร์ ก็เชื่อแล้วว่า เพื่อนร่วมงานคนนี้เป็นสายลับ

ในเรื่อง ซอลท์ ได้มีการอธิบายถึงความเป็นสายลับ ด้วยตัวละครเองในคำพูดที่สื่อออกมาว่า สายลับที่ดีจะต้องมีสมาธิ หากมีความรัก หรือคนรัก นั่นจะทำให้การเป็นสายลับด้อยลง ด้วยเหตุนี้ชายหนุ่มที่ซอลท์ฝากชีวิตไว้ด้วยการแต่งงาน (คนเดียวกับที่ช่วยเหลือให้เธอพ้นจากคุกเกาหลี) กำลังตกอยู่ในอันตราย และนั่นจึงทำให้ ซอลท์ ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะช่วยเหลือชายคนรักให้รอดพ้นวิกฤตการณ์เลวร้ายนี้ให้ ได้

ในเวลาเพียงแค่เริ่มต้น มีการปูพื้นตัวละครหลักในการเป็นจารชน หรือสายลับ ให้คนดูได้เข้าใจปูมหลังได้ดี ยิ่งในช่วงที่ แองจี้ ที่รับบทเป็น ซอลท์ จะต้องเปลี่ยนบทบาทหน้าที่จากเจ้าหน้าที่ซีไอเอไปเป็นสายลับก็ทำได้ดี ทำให้คนดูเชื่อว่า แองจี้ คือ ซอลท์ ซึ่งถูกฝึกปรือมา ไม่ว่าจะด้วยวิธีการแก้ปัญหา วิธีการใช้อุปกรณ์เคมีประกอบระเบิด ซึ่งตัวหนังสื่อออกมาให้คนดูเห็น และร่วมลุ้นไปกับเธอโดยเฉพาะเมื่อเธอแปลงโฉมกลายเป็นสายลับสาวผมดำ ตาคม การแสดงออกทางสีหน้า แววตา ของเธอ ดูแล้วให้ความรู้สึกว่า นี่แหละ ซอลท์ ล่ะ

อีกทั้งการสลับไปยังภาพในอดีตของ ซอลท์ ก็ทำได้อย่างลงตัว ไม่มีสะดุดตา ทำให้คนดูอย่างเรารู้ว่าความจริงแล้วตัว ซอลท์ ตั้งแต่เด็กเป็นใคร และถูกเลี้ยงดูมาแบบไหน และ โดยใคร ซึ่งจุดนี้นี่เองที่กลายเป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งที่ทำให้คนดูไขว้เขว ไม่แน่ใจว่าจะเชื่อว่า ซอลท์ บริสุทธิ์ หรือ ไม่บริสุทธิ์ หลังจากที่ถูกปรักปรำ

ความสนุกเริ่มเพิ่มขึ้นในส่วนของการตามไล่ล่า ระหว่างเจ้าหน้าที่ซีไอเอ กับ ซอลท์ ไม่ว่าจะเป็นการวิ่งหนีของซอลท์ จากรถยนต์เจ้าหน้าที่ ที่คนดูก็ลุ้นกันสุดตัวเหมือนกันว่าอยากให้เธอรอดพ้น นับเป็นความตั้งใจของผู้กำกับที่ยังไม่เปิดเผยให้คนดูรู้ว่าแท้จริงแล้ว ซอลท์ เป็นสายลับ ที่แฝงตัวมา หรือว่าเป็นสายลับที่กลับใจแล้วกันแน่ ซึ่งเป็นส่วนที่ทำให้คนดูอยากติดตามว่าจะเกิดอะไร เหตุการณ์เป็นแบบไหน และ ซอลท์ จะจัดการอย่างไรกับสถานการณ์จวนตัวแบบนี้

ฉากแอ๊คชั่น ถึงแม้จะไม่ถึงขั้นระเบิดตูมตาม แต่ก็มีน้ำหนักที่พอเหมาะกับเรื่องราวที่นำเสนอ เสียงดนตรีประกอบที่มาในจังหวะพอดีก็ยิ่งเป็นตัวเสริมให้เกิดความน่าดูในตัว หนัง ประกอบกับเหตุการณ์ สถานการณ์ที่ไล่เรียงมา ก็ดูมีเหตุมีผล มีการใช้ความคิดมากกว่าจะเป็นแค่หนังจารกรรมธรรมดาทั่วไป ถึงแม้ว่าอาจจะมีหลายคนที่พอจะคาดเดาทางหนังได้บ้างแล้ว แต่ก็ยังคงรอลุ้นกับปฏิบัติการของนักแสดงคนนี้ แองเจลีน่า โจลี่ น่าจะพูดได้ว่าเธอมีพลังดารา และพรสวรรค์ สะกดสายตาคนดูให้ตรึงอยู่บนหน้าจอได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะบทพะบู๊ที่ไม่น่าเชื่อว่า นักแสดงสาวลูกแฝดอย่างเธอ ยังมีกำลังวังชาออกหมัดได้มากมาย รวมถึงการต่อสู้ด้วยอาวุธต่างๆ ซึ่งดูคล่องแคล่ว ไม่ต่างจากตอนเป็น ทูม ไรเดอร์ และออกจะคล่องกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

ขอบคุณบทวิจารณ์ โดย ซายากะ โฮมส์-ดอยล์

สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก FIRST LOVE

2010-08-18T07:40:00.000-07:00

เป็นหนังที่เยี่ยมมาก ๆ ครับ น่าจะเทียบได้กับรถไฟฟ้ามาหานะเธอได้เลย หรืออาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ
ดูแล้วนึกถึงตอนเรียนมัธยม
เนื้อหาของหนังก็ดีมาก แม้จะเป็นสูตรสำเร็จหนังรักมากไปหน่อย
มาริโอ้ ก็พัฒนาฝีมือการแสดงได้ดี ใบเฟิร์นก็น่ารัก
ฉากก็สวยงาม เพลงประกอบก็เพราะ
ช่วงสนุก ก็สนุก ช่วงซึ้งก็ซึ้ง เป็นเรื่องที่น่าประทับใจ
เป็นหนังไทย โรแมนติก คอมานดี้ ที่สมบูรณ์มากเรื่องหนึ่งทีเดียว
แต่ก็มีจุดไม่เนียนนิดหน่อย ตรงพัฒนาการของนางเอก (แต่บางคนที่ไปดูก็ว่าตอนเด็กดำตอนโตอาจขาวก็ได้ ก็ว่ากันไป)
ส่วนอีกจุดนึงก็คือมอเตอร์ไซค์สุดทันสมัยมีใช้กันตั้งแต่เมื่อเก้าปีก่อน อันนี้ถึงจะดูแปลก ๆ ก็ไม่ทำให้หนังเสียอรรถรสแต่ประการใด
เป็นหนังที่แนะนำให้ทุกคนได้ไปดูกันนะครับ
คะแนน จริง ๆ อยากให้ 9/10 แต่อดใจไม่ไหว ให้ 10 เต็มไปเลยแล้วกันนะครับ

วิจารณ์ โป๊ะแตก

2010-06-04T19:00:00.000-07:00

บังเอิญหนังเรื่องนี้มีคนดูมาแล้ว และผมคิดว่าบทความของคุณ เด็กภูเวียงโดยกำเนิด น่าจะให้มุมมองที่ดีให้กับผู้ที่คิดจะไปดู ผมเลยไปขอบทความมาลงไว้ในบล็อกครับ

ต้องขอขอบคุณ คุณ เด็กภูเวียงโดยกำเนิดที่ ให้ความกรุณาไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

[โป๊ะแตก] การกลับมาอีกครั้งของหนังตลกหยาบคายไร้สาระ! (มีสปอยล์บ้างตามความเหมาะสม)

ไปดูมาเมื่อวานครับรอบสามทุ่มที่โรงหนังแถวมหาวิทยาลัย คนแน่นโรงตามคาด

ชื่อคุณหม่ำการันตีความสนใจของคนดูแถวนี้ได้ตลอดครับ

ขอวิจารณ์ตัวหนังเป็นส่วนๆไปนะครับ

เครดิทต้นเรื่อง ผมว่าทำได้น่าเบื่อมากมายครับ มุขเมิกอะไรในส่วนนี้ก็จืดชืดจริงๆ

ไม่สมกับเป็นหนังตลกของคุณหม่ำเลยครับ นึกว่านั่งดูเบ๊นท์โบ๊ทอยู่

ตัวเรื่อง เป็นบรรยากาศเบื้องหลังการถ่ายหนังที่เต็มไปด้วยสถานการณ์ฮาๆ

คำพูดหยาบคาย การใช้กำลังทั้งตบทั้งถีบ มาให้คนดูหัวเราะ

ฮาตรึมบ้างฮากริบบ้างตามความโป้งความแป๊กของแต่ละมุข

โดยรวมผมว่าตลกกว่าวงษ์คำเหลาและแหยมสองเสียอีก

ฉากที่ผมตลกมากๆมีอยู่สามฉาก ได้แก่ ฉากบวงสรวง ฉากรายการทีวี และฉากเลิฟซีน

นอกนั้นไม่ค่อยโดนเท่าไหร่ ส่วนฉากพี่ตุ๊กกี้น่าเสียดายที่เห็นในตัวอย่างบ่อยแล้วพอดูของจริงเลยไม่ค่อยฮาเท่าไหร่

รอบที่ผมดูมีผู้ปกครองพาเด็กประถมสามสี่คนมาดูด้วย ทั้งที่หนังได้รับเรท น15+ หมายถึงเหมาะกับผู้ชมที่มีอายุสิบห้าปีขึ้นไป

อย่างที่บอกว่าหนังอุดมไปด้วยคำหยาบคายและตลกทำร้ายร่างกายตลอดทั้งเรื่อง แล้วเด็กเหล่านั้นจะได้ซึมซับอะไรไปบ้างผมไม่อยากจะคิด

ผมอดตำหนิผู้ปกครองวิจารณญาณต่ำเหล่านั้น(ในใจ)ไม่ได้ ผมจะไม่โทษผู้สร้างหนังอีกต่อไป เพราะมีการจัดเรทแล้ว ผู้สร้างก็ควรมีอิสระในการสร้างสรรผลงานได้

ผมขอโทษผู้ปกครองที่พาเด็กเข้าไปดูมากกว่า คงคิดว่ามันเป็นหนังตลกเด็กน่าจะดูได้

"หนังตลกไม่ได้เหมาะสำหรับเด็กเสมอไปนะครับ"

ผู้ปกครองเหล่านั้นอาจไม่ทราบว่ามันไม่เหมาะกับเด็กอย่างไร ทำไมถึงได้เรต น15+

ผมอยากให้ทางหน่วยงานที่รับผิดชอบระบุลงไปเลยครับกับการจัดเรตแต่ละเรื่องว่าได้เรตนั้นเรตนี้เพราะอะไร เหมือนที่อเมริกาทำ

เช่น ภาพยนตร์เรื่อง"โป๊ะแตก"ได้รับเรต น15+ เนื่องจากมีการใช้คำหยาบและฉากทำร้ายร่างกายเพื่อความหรรษาตลอดทั้งเรื่อง

ผู้ปกครองจะได้กรองได้ว่าควรจะให้ลูกหลานตัวเองดูได้รึเปล่า

เท่านี้แหละครับที่ผมต้องการ

ปล.ตกลงผมมาวิจารณ์หนัง ผู้ปกครองวิจารณญาณต่ำ หรือระบบการจัดเรตกันเนี่ย (งงตัวเอง)

จากคุณ : เด็กภูเวียงโดยกำเนิด

เขียนเมื่อ : 4 มิ.ย. 53 21:46:55

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A9330230/A9330230.html

วิจารณ์ Prince of Persia: The Sands of Time

2010-06-04T06:22:00.000-07:00

Prince of Persia: The Sands of Time

หนังเรื่อง Prince of Persia: The Sands of Time เป็นหนังที่สร้างมาจากซีรีย์เกมส์ผจญภัย Prince of Persia โดยเอาภาค The Sands of Time ในเครื่อง PS2 มาทำซี่งต้องขอบอกไว้ก่อนเลยว่า หนังเรื่องนี้ทำมาได้ดีจริง ๆ ไม่เหมือนหนังที่สร้างมาจากเกมส์เรื่องอื่น ๆ ที่เวลาที่คอเกมส์ตั้งตารอ แล้วได้ดูจริง ๆ แล้วจะรู้สึกเหวอ เสียดายตังค์ ไม่คุ้มกับที่ตั้งหน้าตั้งตารอ

เรื่องนี้พระเอกชื่อ ดัสตัน เป็นเด็กข้างถนน ได้มีเหตุให้ได้แสดงฝีการปีนป่ายวูบวาบให้กับราชาได้เห็น ราชาจึงรับไปเลี้ยงเป็นลูก เลยกลายเป็นเจ้าชายซะงั้น

เมื่อเวลาผ่านมา สามเจ้าชายก็ได้ไปบุกเมือง Holy city of Alamut ของเจ้าหญิง ทามิน่า (ชื่อเมืองกับชื่อเจ้าหญิงไม่เหมือนในเกมส์นะจ๊ะ ในเกมส์รู้สึกจะชือ ฟาร่า กับเมืองบาบิลอน ถ้าผิดต้องขออภัย) ระหว่างต่อสู้กันชุลมุน ดัสตันบังเอิญได้กริชแห่งกาลเวลามาไว้ในครอบครอง เรื่องวุ่น ๆ มันก็เลยเกิดขึ้น

วิจารณ์กันเลยดีกว่า

หนังเรื่องนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากเกมส์ โดยที่มี Plot เรื่องเดียวกัน แต่เนื่้อเรื่องนั้นแตกต่างกันออกไปเลย ดังนั้นใครที่เล่นเกมส์มาแล้วจะมาเดาทางได้ก็ อย่าหวัง แล้วก็จะได้ไม่ต้องมาคอยพูดว่าทำไมไม่เหมือนในเกมส์เลย เพราะมันไม่เหมือนกันเลยต่างหาก

จะว่าไม่เหมือนกันเลยแล้วมาใช่ชื่อเรื่องเดียวกันทำไมวะ ก็ต้องบอกว่ามันก็มีเหมือนกันบ้าง ก็คือ

1.กริชแห่งกาลเวลา ที่เป็นชื่อเรื่องนั่นล่ะ ที่เป็นกริชวิเศษที่สามารถทำให้ย้อนเวลาได้เหมือนกัน

2.พระเอกเป็นเจ้าชายเหมือนกัน แต่ในเกมส์เป็นเจ้าชาย ในหนังเป็นเด็กกำพร้าข้างถนนที่ถูกกษัตรย์เก็บมาเลี้ยงก็เลยเป็นเจ้าชาย แต่ที่เหมือนกันและเป็นเอกลักษณ์ของ Prince of Persia คือ พระเอกจะต้องคล่องแคล่วว่องไว ปีนป่าย ยังกะสไปเดอร์แมนเหมือนกันนั่นเอง

3.นางเอกเป็นเจ้าหญิงของเมืองที่พระเอกเข้าโจมตีเหมือนกัน แต่เป็นคนเมือง คนล่ะคนกัน

หนังเรื่องศึกชิงมีดนี้การเดินเรื่องค่อนข้างเดาง่าย ไม่ซับซ้อน ไม่มีอะไรมากไปกว่าแย่งมีดกันไปมา และไม่เหมือนในเกมส์ แต่ผมคิดว่าผมเข้าใจนะ เพราะจะไปซับซ้อนมาก ๆ เหมือนและตามเรื่องในเกมส์คงจะทำไม่ได้ เพราะหนังมีเวลาจำกัด คิดว่าถ้าเดินเรื่องตามในเกมส์หนังก็คงจะไม่สนุกเหมือนหนังที่ทำมาจากเกมส์เรื่องอื่น ๆ

ในเรื่องนี้เราจะได้เห็นฉากต่อสู้ตามสไตล์ Prince of Persia เป็นจำนวนมาก การดวลดาบเช้ง ๆ การปีนป่ายไปตามสถานที่ต่าง ๆ ของ ดัสตัน และยังอุตสาห์มีฉากผจญภัยไปในห้องลับที่มีกับดัก ฉาก CG ทำได้ดีพอใช้ได้ไม่ถึงกับดีมาก ตอนฉากทรายดูดดูยังไง ๆ ก็ไม่เนียน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าหนังจะไม่สนุกน่ะนะ เพลงประกอบก็ทำได้ดีเวลาดูแล้วรู้สึกอินไปกับหนังด้วย

การแสดงของนักแสดงทำได้ดี โดยเฉพาะพระเอก Jake Gyllenhaal ที่เปลี่ยนจาก เด็กเรียนในเรื่อง The day after the tomorrow มาเป็น Prince of Persia ที่มีร่างกายแข็งแรงทะมัดทะแมงได้สมบทบาท ส่วนนางเอก Gemma Arterton ก็แสดงได้ดี กัดกับพระเอกตลอดเรื่อง อีกสองคนที่ทำให้หนังมีสีสันคือ Amar แสดงโดย Alfred Molina และพี่มืด (จริง ๆ มีชื่อนะ) แสดงโดย Steve Toussaint

โดยส่วนตัวชอบฉากดวลมีดบินของพี่มืดกับคุณซอมบี้ ดูแล้วลุ้นดี ถ้าฝีมือดีขนาดนี้น่าไปปามีดแข่งกับ พวกบ้านมีดบินนะเนี่ย

และโดยส่วนตัวอีกเหมือนกัน ตอนเจ้าหญิงหนีออกจากเมืองมาหลบอยู่กลางทะเลทราย แล้วเจ้าชายหนีตามทาทีหลัง มันตามหาเจอง่ายจังวะ เดินไปก็เจอเลยนี่มันทะเลทรายหรือว่าสวนหลังบ้านวะเนี้ย

ผลพวงจากหนังเรื่องนี้น่าจะทำให้เกิดวรรคทอง Difficult Not Impossible เพราะเป็นประโยคที่ทำให้พระเอกเท่ห์สุดประมาณ ในฉากไปหาพ่อ (เท่ห์ตอนพูดนะ ไม่ได้เท่ห์ตอนไปหา) อารมณ์ว่ายากไม่ได้หมายความว่าเป็นไปไม่ได้

สรุปเป็นหนังที่ดูแล้วน่าจะคุ้ม ถ้าใครไม่เคยเล่นเกมส์มาผมว่าน่าจะสนุกมากกว่า

ถ้าคนที่เคยเล่นเกมส์มาก็อย่าไปยึดติดกับเกมส์ก็จะดูได้สนุกเหมือนกัน

ต้องขออภัยที่ Review แต่หัววันเลยไม่กล้าจะเล่าอะไรมาก กลัวสปอยล์

ให้ 8/10

กะลาน้อย

Be With You (Return)

2010-06-01T09:16:00.000-07:00

อันเนื่องมาจากการจากไปของโรงหนังที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ

จากโรงหนังที่เป็นตำนานที่ยังมีชีวิตเปลี่ยนเป็นโรงหนังที่เป็นตำนานที่เหลือแต่เรื่องเล่าไปแล้วจริงๆ

เพื่อการรำลึกมีการเอาหนังสุดซึ้งในอดีตมา ฉาย กระชากน้ำตาซะหลายเรื่องเลย

ใครที่เคยดูเรื่องนี้มาแล้วก็จะรู้ว่า ไม่รู้จะ Review ยังไง ให้คนที่อ่านแล้วไปดูไม่เสียอรรถรสในการรับชม

หนังเรื่องนี้เป็นหนังเก่าแล้วเอามาฉายใหม่ เชื่อว่ามีคนจำนวนมากเคยดูมาแล้ว ถ้าจะหาสปอยล์มาอ่านละก็มีมากมายในอินเตอร์เน็ทอยู่แล้ว

ผมเลยเลือกเอาบทวิจารณ์ ที่เค้าไม่สปอยล์มาให้ได้อ่านกันครับ เพราะถ้าให้วิจารณ์เองนี่มันยากมากๆ เลย

บทวิจารณ์นี้เอามาจาก http://www.popcornfor2.com/movies/archives/ft_082.html

โดยคุณ นีอุง

neunth@yahoo.com

นีอุง นีอุง 07/05/05

ฟันธง : Be with You : Be with Me...once and again...

ผมพยายามแล้วนะครับ พยายามมากๆ ด้วย ในการที่จะกลั้นใจไม่ให้สะเทือนใจมากขนาดนี้กับ Be with You หนังรักโรแมนติกจากประเทศญี่ปุ่น ที่โกยเงินและโกยกล่องกันเป็นที่สนุกสนานในญี่ปุ่น ...ผลเหรอครับ? ผมแพ้ยับครับ นั่งคอตกปาดน้ำตากันไม่ห่วงหล่อเลยทีเดียว

มีหลายๆ อย่างในหนังที่ผมไม่อยากเชื่อ ผมไม่อยากเชื่อว่า นี่เป็นผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรก ของผกก.Nobuhiro Doi ผมไม่อยากจะเชื่อว่าพระเอก Shido Nakamura จะลบภาพไอ้โล้นโหดในเรื่อง Ping Pong ได้ และผมก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่า นางเอก Yuko Takeuchi จะน่ารักสดสวยมากกว่าที่เคยเห็นเธอมาจากเรื่องก่อนๆ ได้อีก (ขออภัยหากส่วนตัวไปนิ๊ด) แต่สิ่งหนึ่งที่ Be with You ทำให้ผมเชื่อคือผมเชื่อว่า Mio เธอกลับมาจริงๆ ในฤดูฝนของวันครบรอบการตาย 1 ปีของเธอ และจุดนี้เองที่บอกผมว่า ตัวหนังประสบความสำเร็จไปแล้วกว่าครึ่งค่อน ที่เหลือก็เพียงแค่พยายามประคองเนื้อหาที่เหลือไม่ให้ออกทะเลจนเกินไป แค่นี้ก็จับผู้ชมได้อยู่หมัดแล้ว

แต่กระนั้น ดูเหมือนว่าผกก. Doi จะเป็นพวกลัทธิซาดิสต์ที่ชอบทรมานคน ด้วยการให้ผู้ชมร้องไห้จนร่างกายขาดน้ำตายหมู่กันคาโรง เพราะตัวหนังไม่หยุดอยู่เพียงแค่ “ประคองเรื่องที่เหลือไม่ให้ออกทะเล” แต่กลับนำพล๊อตที่ดีและน่าสนใจมากอยู่แล้วในระดับเกรด A ซึ่งหากเป็นหนังรักเรื่องอื่นๆ เรื่องราวแค่นี้ก็คงจะ “ได้ใจ” ผู้ชมมากพอจนโกยเงินโกยทองได้อยู่แล้ว แต่ Be with You นำพล๊อตเรื่องระดับ A นี้ มาต่อเติมเสริมความจี๊ดจนกลายเป็นพล๊อตระดับ “A พิเศษ (เพิ่มเส้นเพิ่มลูกชิ้น)” โดยการสอดแทรกมุขที่คัดมาแล้วว่าจี๊ดมาก (มากจนถึงขั้นดิ้นกันกลางโรง ) มุขแล้วมุขเล่าใส่เข้ามาในเนื้อเรื่องที่แสนจะแน่นปึ๊ก แต่อ่อนโยนได้ถูกใจคอหนังรักจนนั่งดูไปก็ร่ำๆ อยากโทรไปบอกรักแฟนกันซะเดี๋ยวนั้น

อันที่จริง ผมพบว่าการเขียนถึง Be with You นี้ เป็นการเขียนถึงหนังที่ยากมากๆ เรื่องหนึ่ง ประการแรกคือผมมักจะบรรยายหนังที่ผมชอบมากเป็นพิเศษ(เช่นเรื่องนี้) ออกมาเป็นคำพูดได้ยากโดยไร้สาเหตุอยู่เสมอ ประการที่สอง หลายๆ ช่วงในหนังอยู่ในขั้น “ความลับทางราชการ” ห้ามเผยแพร่โดยเด็ดขาด(ใครฝ่าฝืน ผมขอแช่งให้แฟนหนีไปดูกับกิ๊ก) และประการสุดท้าย ซึ่งผมเห็นว่าเป็นจุดที่ดีที่สุดของหนัง คือบทหนัง Be with You นั้น มีรายละเอียดซับซ้อนยอกย้อนยิบย่อยมากมายแฝงเร้นกาย รอให้คุณจะจับจุดจี๊ดเป็นระยะๆ ตลอดทั้งเรื่อง เรียกได้ว่า เมื่อคุณชมหนังจบ คุณสามารถมานั่งย้อนนึกถึงมุขหวานอันนั้น มุขซึ้งอันนี้ที่คุณสังเกตหรือนึกไม่ทัน ณ ขณะที่ดูได้อีกเป็นคุ้งเป็นแคว

หากจะมีข้อติติงกันอยู่บ้าง (ตรงนี้ผมขอสารภาพว่า ผมทำไปตามหน้าที่บังคับจริงจริ๊ง...ลึกๆ แล้ว ผมไม่ได้แคลงใจอะไรเลยแม้แต่น้อย) คงอยู่ที่หลายๆ ช่วงในหนังดูคล้ายๆ ว่าจะ ‘ได้รับอิทธิพล’ จากหนังเกาหลีบ่อยไปสักหน่อย หลายๆ ฉากดูคุ้นๆ ตาพอสมควร แต่กระนั้น ผมขอยืนยันว่าเป็นการได้รับอิทธิพลที่นำ “ของดี” มาสานต่อให้เป็น “ของดีมากถึงมากที่สุด” การหยิบยืมเหล่านี้ล้วนนวลเนียนเป็นเนื้อเดียว สอดคล้องเป็นเหตุเป็นผล รับส่งกับตัวเรื่องที่วางเอาไว้และที่สำคัญคือ ไม่ทำให้ผู้ชมรู้สึกแม้แต่เพียงเศษเสี้ยววินาทีเลยว่าใส่มาเพื่อขายของกันเท่านั้น (เอ๊ะ นี่ผมกำลังพูดถึงข้อเสียหรือข้อดีกันนะ?) ...เอาเป็นว่า ผมเปิดใจกันตรงๆ เลยแล้วกันว่าข้อเสียของ Be with You นั้นมีอยู่บ้าง แต่ผมมองข้ามมันไป ด้วยความที่ผมเลือกที่จะใช้ใจดูมากกว่าใช้ตาทั้งสี่ของผม

ดารานำทั้งสามคน ล้วนได้ใจผมไปเต็มๆ และลุ้นให้ได้ “เข้าชิงรางวัลกันยกบ้าน” เริ่มจาก Yuko ที่สวยสง่า สดใส น่ารักมากขึ้นกว่าเรื่องก่อนๆ อย่างเห็นได้ชัด(กับคอสตูมที่ดูดีขึ้นจาก Yomigaeri จนน่าดีใจแทน) ฝีมือทางการแสดงของเธอในเรื่องนี้นิ่ง ลึกและเข้าถึงตัวละครได้ในระดับดาราแถวหน้าของญี่ปุ่นเลยทีเดียว ในขณะที่บทลูกชายของ Akashi Takei ก็น่ารักน่าชัง สดใสแต่ไม่แก่แดด ไม่บีบน้ำตาจนหมดอารมณ์เหมือนหนังขายเด็กเรื่องอื่นๆ และสุดท้ายกับ Shido ที่เปลี่ยนตัวเอง “จากหน้ามือตัวเองเป็นหลังเท้าชาวบ้าน” จากไอ้โหดในเรื่อง Ping Pong มาเป็นคุณพ่อเฉิ่มเบ๊อะที่แสนน่ารักได้น่าเชื่อถือมากอย่างน่าอัศจรรย์ใจ

ส่วนงานด้านเทคนิคของหนังอยู่ในเกณฑ์เหนือมาตรฐานแทบทั้งสิ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานด้านภาพที่นอกจากจะงดงามทรงพลังแล้ว ยังสื่อถึงอารมณ์ของตัวละครและส่งความหมายแฝงมายังผู้ชมได้ดี อีกทั้งดนตรีประกอบที่รับใช้ตัวหนังดีเยี่ยม สามารถเร้าอารมณ์ผู้ชมได้แทบจะทันทีที่ขึ้นโน้ตตัวแรก ในขณะที่ไม่ไพเราะ และเป็นเอกภาพมากจนไปบดบังเรื่องราวของหนัง

หากมองด้วยมุมมองของการทำภาพยนตร์แล้ว Be with You อาจไม่มีคุณค่าครบถ้วนเต็มร้อย แต่หนังเรื่องนี้มอบคุณค่าทางจิตใจให้ผู้ชมจนเกินร้อย เป็นภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่งที่น่าจะเรียกได้เต็มปากว่า มีศักยภาพมากพอที่จะยกระดับจิตใจผู้ชมได้ อย่างน้อยๆ ตัวหนังจะทำให้คุณตระหนักได้ว่า ความรักที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนนั้น ทรงคุณค่าเพียงไรกับการใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของคุณ ทั้งนี้ ผมคงไม่แสดงความชื่นชอบ Be with You อย่างออกนอกหน้ามากไป จนกระทั่งนำไปเทียบกับหนังญี่ปุ่นโรแมนติกในตำนานอย่าง Love Letter ของผกก.ชุนจิ (แม้ว่าโดยส่วนตัวจริงๆ แล้ว ผมจะคิดเช่นนั้นก็ตาม) เอาเป็นว่าหาก Nobody Knows เป็นหนังฟ้าประทานของหนังญี่ปุ่นแนวดรามาในปีนี้ ผมขอยกให้ Be with You เป็นหนังฟ้าประทานในประเภทหนังรักโรแมนติกแล้วกัน ....และผมไม่ได้ต่อท้ายด้วยคำว่า ‘ในปีนี้’ นะครับ....นีอุงลองแล้ว เยี่ยมยอดมากๆ ครับ]!!

official site : www.bewithyou.co.kr ,http://www.tbs.co.jp/movie/english/bewithyou/

neunth@yahoo.com
นีอุง นีอุง 07/05/05

โดยส่วนตัวแล้ว เรื่องนี้ถ้าไปดูกะแฟนรักกันตายห่าเลย ถ้าไปดูกะกิ๊ก....ข้ามไปก็แล้วกัน

ถ้าไปดูพ่อแม่ลูกก็ดีมากเหมือนกัน เพราะหนังเกี่ยวกับความรักระหว่าง พ่อแม่ลูก ระหว่าง พ่อ-ลูก แม่-ลูก พ่อ-แม่ ครบเลย

ถึงเคยดูมาแล้วไปดูอีกรอบกับคนที่รู้ใจผมว่าคุ้มนะ

The Message (Feng sheng)

2010-06-01T08:04:00.000-07:00

The Message (Feng Sheng / 风声)

สำหรับหนังเรื่องนี้ผมก็ได้ดูมาสักพักแล้วล่ะครับแต่ว่าไม่อยากจะ Review เองกะว่าจะรอ ให้คนมา Review ก่อนแล้วค่อยก๊อบของเค้ามาสะสมไว้ใน blog รวบรวมของผม แต่ว่ารอไปรอมาหลายวันแล้วไม่เห็นมีใคร Review สักที ก็เลย Review เองเลยก็แล้วกันนะครับ

เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์จีน ในช่วงที่ญี่ปุ่นเข้ามายึดครอง ในหนังเค้าว่าปี 1942 (ค.ศ.) ช่วงนั้นคณะทหารญี่ปุ่นได้เข้ามาบริหารประเทศจีนผ่านคณะรัฐบาล นอมีนี

ซึ่งกลุ่มใต้ดินของจีนก็มีความพยายามล้วงความลับและพยายามจะลอบสังหารทหารระดับสูงของกองทัพญี่ปุ่น ทหารญี่ปุ่นก็รู้ทันทีว่าต้องมีสายลับส่งข้อมูลให้กับกลุ่มใต้ดิน

ความซวยจึงมาบังเกิดกับผู้ทีทำงานเกี่ยวกับการถอดรหัส ที่กลายเป็นผู้ต้องสงสัยทั้งกระบิ ผู้ทำงานเกี่ยวข้องกับการถอดรหัสทั้งหมดถูกควบคุมตัวไปสอบสวนด้วยวิธีการอันเกินบรรยาย พวกเขาและเธอก็รู้ว่าถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปจะไม่มีใครได้กลับออกไปอีก เขาและเธอทั้งสองต้องหาวิธีต่าง ๆ นา ๆ เพื่อเอาร่างกายที่ยังหายใจออกไปให้ได้

หนังเรื่องนี้มีการเล่าเรื่องที่กระชับ รวดเร็ว เนื้อ ๆ เน้น ๆ ไม่ยืดเยื้อยาวนาน เริ่มมาได้ติ๊ด ๆ ก็เข้าเรื่องทันที เนื้อเรื่องช่างเข้มข้นอะไรอย่างนี้ นักแสดง หลัก ๆ ก็คงจะมี สัก 7-8 คนเห็นจะได้ อยากจะบอกกับเพื่อน ๆ ว่า จำชื่อไม่ได้ซ้ากกกกกคน แต่ว่าทุกคนแสดงได้ดีมาก ๆ เอาว่าดูแล้วรู้สึกอินว่ะ ระหว่างดำเนินเรื่องๆ ก็จะมีปมต่าง ๆ มาให้เราเดาเป็นระยะ ๆ พล็อตเรื่องวางมาได้ดีมาก

อาจมีช๊อตเขย่าขวัญบ้าง (หมายถึงช๊อตสอบสวน เค้นความลับด้วยการทรมาน) จิง ๆ ก็ไม่บ้าง มากเหมือนกัน หรืออาจไม่มาก แต่ว่าแต่ละช๊อตนี่ ดูแล้วสยองโว้ย

ช๊อตผู้ชายโดนทรมานนี่เราดูก็รู้สึกทรมานตามไปด้วย หยึ๋ยยยย

ช๊อตสุดท้ายที่เอาผู้หญิงไปทรมาน ทหารสองสามคนเค้าจับเอาผู้หญิงมานั่งบนเชือกเส้นใหญ่ที่ขึงไว้ แล้วก็จับผู้หญิงรูดไปกับเชือกโดยให้อวัยวะถูไปกับเชือก เห็นแล้วแบบ.....

ไม่อยากเล่ามาก ไม่อยากสปอยล์ แต่เห็นแล้วสยองอย่างยิ่งยวด

แม้จะมีปมในเรื่องให้มาเดาเรื่อยๆ แต่เนื้อเรื่องออกจะเดาง่ายสักนิดนึง แต่ก็ไม่ทำให้รู้สึกน่าเบื่อแต่อย่างใด เรื่องที่ถูกดำเนินโดยสองนางเอก (นางเอกสวยด้วยล่ะ) แสดงได้น่าติดตามมาก ๆ รู้สึกเหมือนมีมนต์สะกดให้ตาอยู่กับจอตลอดเลย คือไม่เป็นอันได้ละสายตาเลย

สรุปว่าเป็นหนังที่ดีมาก ๆ เรื่องหนึ่งเลยทีเดียว ถ้าใครชอบดูหนังเครียด ๆ หนังเรื่องนี้สุดยอดมาก ๆ แต่ถ้าชอบดูหนังเฮฮาเบาสมอง แนะนำว่าอย่าไปดูเลย หนังเรื่องนี้ไม่เบาสมองหรอก เพราะหนังจบคนดูมันจะยังไม่จบเอาน่ะ(หรือว่าเราอินไปวะเนี้ย)

แถมนิดนึง ที่ดูแล้วสงสัยคือเวลาเค้าส่งรหัสกันเนี่ย มันทำได้อย่างที่เค้าแสดงกันจริงๆ เหรอเนี่ย ถ้ามันทำได้อย่างนั้นนี่ อยากเรียนส่งรหัสเลยว่ะ มันเท่ห์ดีจริง ๆ สามารถคุยกันได้มากมายสารพัดวิธี แค่ทำไม้ทำมือกันจึ๊ก ๆ จึ๊ก ๆ ก็คุยกันรู้เรื่องแล้ว มีเย็บผ้าส่งข้อความกันได้อีก คนส่งเย็บผ้า คนอ่านเอามือรูดไปตามแนวเย็บแล้วข้อความก็เข้าสมองไปเลย สุดยอดจริงๆ เลย เห็นแล้วประทับใจมาก

คะแนนเลยดีกว่า 9.5/10 หักครึ่งคะแนนตรงดูดบุหรี่กันซะควันเต็มจอ ทั้งชายทั้งหญิง แถมทั้งเรื่องอีกต่างหาก แต่ก็เข้าใจนะว่าคนมันเครียดจะให้เล่นหมากเก็บก็คงไม่เหมาะ กะอีตอนเอานางเอกไปรูดบนเชือกนี่ละโว้ย แทบอยากเข้าไปในจอแล้ว ชัวะชะทหารแม่งญี่ปุ่นซะ ทำกับคนสวยงี้ได้ไงวะ

จบดีกว่า มีอารมณ์ร่วมมากเกินไปแล้ว

กะลาน้อย

วิจารณ์ The Losers

2010-05-24T06:52:00.000-07:00

Losers เป็นหนังที่ถูกสร้างมาจากการ์ตูน Comics เช่นเดียวกันกับ Kick Ass

เป็นหนังที่เกี่ยวกับทีมปฏิบัติการพิเศษของอเมริกา มีสมาชิกในทีม 5 คน

เคลย์ เป็นหัวหน้าทีม

เจนเซ่น ผู้เชียวชาญคอมพิวเตอร์

โรก ผู้เชียวชาญด้านระเบิด

พุช ผู้เชียวชาญด้านขนส่ง

คูก้า สไนเปอร์ ผู้เยี่ยมวรยุทธ์

นอกจากนี้ยังมี ไอชา สายลับสาวผู้ลึกลับอีกหนึ่งคนด้วย

เนื้อเรื่องไม่ได้มีอะไรมากไปกว่า ทั้งห้าร่วมกันเพื่อล้างแค้นคนที่ชื่อ Max จึงเกิดการบู๊ล้างผลาญ แอ็คชั่นมันส์กระจาย ความมันส์สุดยอด

ถ้าจะว่าไปแล้วมันเป็นหนังแอ็คชั่นที่ยอดเยี่ยมมาก ถ้าไม่พูดถึงเนื้อเรื่องที่อยู่ในเกณฑ์พออดทนดูได้

ส่วนฉากระเบิดตูมตามด้วย CG นั้นถ้าไม่พูดถึงก็จะเป็นหนังที่ยอดเยี่ยมเรื่องหนึ่งทีเดียว

แต่ถ้าเลียงที่จะพูดไม่ได้ ก็เอาเป็นว่าแย่ก็ตรง CG นี่แหล่ะ

สรุป เป็นหนังแอ็คชั่นสุดมันส์เรื่องหนึ่ง ถ้าคุณจะดูหนังเอามันส์ละก็ นี่คือหนังที่คุณต้องการ ส่วนเรื่องสาระก็จำเป็นต้องละไว้ในฐานที่เข้าใจ

ให้เกรด B+

ขอนอกเรื่องนิดนึง ผมว่าเค้าน่าจะหาคนแสดงเป็น ไอชา สวยกว่านี้ได้นะครับ

หนังน่าจะน่าดูเพิ่มขึ้นล่ะว๊ะ

กะลาน้อย

3 ย่าน หนังที่เน้นความสัมพันธ์หญิงชาย

2010-05-22T06:44:00.000-07:00

บทความต่อไปนี้เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคล อาจมีการเปิดเผยเนื้อหาของหนัง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

เมื่อได้ยินคำว่า 3 ย่าน หลายคนคงนึกไปถึงตลาดแถวจุฬา ซึ่งมีอาหารขึ้นชื่อที่ได้ยินเรื่อยมาคือ โจ๊ก หรือถ้าเข้าไปอีกหน่อยก็จะนึกถึงสเต๊กจานโตในราคาประหยัดบนชั้น 2 ของตลาด แต่เมื่อเห็นโปรโมท ทำให้เข้าใจว่า เป็นชื่อหนังเรื่อง 3 ย่าน นั่นเอง ซึ่งแรกๆ เดาว่าน่าจะเป็นหนังที่เกี่ยวข้องกับตลาดแน่นอน แต่ความจริงไม่ใช่เช่นนั้น เพราะว่าหนัง 3 ย่านเค้ามีคอนเซปต์ เป็นเรื่องราวเดียวกัน แต่แบ่งกันกำกับคนละย่านของ 3 ผู้กำกับ พิง ลำพะเพลิง, ต้อม-ยุทธเลิศ สิปปภาค, โก๊ะตี๋ อารามบอย (เจริญพร อ่อนละม้าย)

โดยรวมแล้วหนัง 3 ย่าน เป็นเรื่องราวที่ดำเนินแบบต่อเนื่องด้วยเรื่องราวที่เกิดขึ้นของแต่ละย่าน โดยย่านแรก จะมีตัวเชื่อมต่อไปยังย่านที่ 2 และจากย่านที่ 2 ก็ต่อไปย่านที่ 3 ซึ่งในแต่ละย่านก็จะแบ่งแยกเรื่องราวของตนเองออกไป

ย่านแรก เป็นการกำกับของ นักเขียน นักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้มีอารมณ์ขัน “พิง ลำพระเพลิง” กับเรื่องวุ่นๆ ที่เกิดขึ้น ณ ท่าจอดรถทัวร์แห่งหนึ่ง เมื่อน้าค่อมพนักงานขับรถ ทัวร์(ค่อม ชวนชื่น) กำลังวิ่งไล่จับจู๋จี๋กับตุ๊กกี้บัสโฮสเตสสาวสวย (เป้ย ปานวาด) ขณะจะเข้าด้ายเข้าเข็มก็บังเอิญเหลือบไปเห็นศพหญิงสาวในรถ ทั้งคู่รีบมาบอกกับเจ๊เกี๊ยว(โซเฟีย ลา) เจ้าของรถทัวร์ ซึ่งกลัวว่าเรื่องดังกล่าวจะมีผลกระทบต่อ ธุรกิจเดินรถ ทั้ง 3 คนจึงร่วมมือกันปฏิบัติการแผนอำพรางศพโดยตั้งใจจะเอาศพไปทิ้งระหว่างทาง การเดินทางที่วุ่นวายของทั้ง 3 คนกับผีสาวสุดเฮี้ยนก็เริ่มต้นขึ้น และเพิ่มความยุ่งยากเข้าไปอีกเมื่อตำรวจ(อังเคิล) จอมสอดรู้สอดเห็นขอเดินทางไปด้วย ภารกิจใหม่ของทั้ง 3 คนคือ ทำยังไงก็ได้เพื่อให้ผีหลอกพวกตนแต่ห้ามหลอกตำรวจและผู้โดยสาร ก่อนที่เรื่องราวบนรถทัวร์จะเกิดความโกลาหลไม่เว้นแม้แต่ตำรวจ พระสงฆ์ ก็ต้องวิ่งหนีผีสาวกันจ้าละหวั่น

ย่านถัดมาเป็นผลงานกำกับของ “ต้อม ยุทธเลิศ” ผู้กำกับแนวหน้าในเมืองไทย ซึ่งเรื่องราวในย่านที่ 2 นี้ เป็นเรื่องของสองหนุ่ม หอย (เสนาหอย) และ บิ๊ก (ทองภูมิ) เพื่อนที่เคยรักกัน แต่ทว่าผิดใจกันเพราะหอย แย่งแฟนของบิ๊กมาครอบครอง และเมื่อพวกเขากลับมาพบกันอีกครั้ง หอยเกิดความระแวงว่า แพนเค้ก อดีตแฟนของบิ๊กเกิดปันใจ เขาจึงว่าจ้างมือปืนตามล่าบิ๊ก แต่ทว่าเรื่องราวกลับตาลปัตรเพราะหอยให้ไปผิดซอง เรื่องกลับกลายเป็นว่า หอย ต้องกลายเป็นคนถูกล่าหัวเสียเอง

และย่านที่ 3 กับงานกำกับของผู้กำกับสุดฮา “โก๊ะตี๋ อารามบอย” กับเรื่องราวของผู้กำกับในกองกำกับหนัง …. รุ่งขึ้นของวันใหม่โก๊ะ(โก๊ะตี๋) ผู้กำกับหนังตกอับกำลังถ่ายหนังเรื่องใหม่ที่จะพิสูจน์พื้นที่ของผู้กำกับหนัง ของตัวเองที่เหลือน้อยเต็มที ซึ่งมีแอนดี้ (อี๊ด โปงลางฯ) พระเอกตกยุคแสดงนำ และมีเป้ย (กิ๊ฟซ่า) นักแสดงสาวผู้กำลังหวังไต่เต้าทางการแสดงร่วมเล่นด้วย ซึ่งโก๊ะแอบมีสัมพันธ์สวาทกับเป้ยอย่างลับๆ ปัญหาของโก๊ะกับโปรดิวเซอร์ใหญ่ (ป๋าต๊อบ) ผู้จัดการกองถ่ายจอมป่วน (ลูลู่) อีกทั้งธุรกิจกองถ่ายสุดเปิ่น (ลาล่า) ก็แย่พอแล้ว สำหรับการทำงานกองถ่าย ปัญหากับนักแสดงลืมตัวอย่างแอนดี้ก็ยิ่งทำให้แทบจะกระอักเลือด เหมือนผีซ้ำชะตาซวยโก๊ะมารับรู้ความลับบางอย่างเข้า มันเหมือนรถสิบล้อบี้ทับร่างอวบๆ แล้วถอยมาทับอีกรอบ มันทำให้น้ำตาลูกผู้ชายต้องไหลหลั่ง โก๊ะต้องพยายามทำทุกอย่างเพื่อจบปัญหาทุกเรื่องลงให้ได้

จากย่านที่ 1 ที่ได้ดู น่าจะเป็นย่านที่ดูลงตัวที่สุด ฮาที่สุด ด้วยบทที่เข้าใจง่าย วิธีแก้ปัญหาของตัวละครในย่านนี้ก็เป็นไปในรูปแบบของหนังตลก โดยมีนักแสดงตลกอย่าง น้าค่อม ชวนชื่น มาสร้างเสริมความฮาเข้าไปอีก นอกจากนี้ตัวบทยังเสริมส่งให้ย่านนี้เป็นย่านที่ดูผ่อนคลายอารมณ์ได้ดีที่สุด ไม่น่าเชื่อว่า “เป้ย ปานวาด” ก็แสดงตลกได้ แต่ที่สำคัญตัวละครอีกตัวที่ตลกไม่แพ้กันคือ “โซเฟีย ลา” ที่เป็นความฉลาดของพี่พิง ที่สามารถดึงคาแรกเตอร์ของโซเฟีย ลา ออกมาขายได้อย่างโดดเด่น

ส่วนย่านที่ 2 ของผกก.ต้อม ยุทธเลิศ เน้นเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างหญิงกับชาย ที่เน้นอยู่แต่กับเรื่องขนาดของอวัยวะเพศชาย และเหมือนเป็นการดูถูกผู้หญิงว่า ผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบผู้ชายที่ขนาดของอวัยวะเพศเท่านั้น ไม่ได้ดูที่เรื่องอื่นๆ การนำเสนอของย่านนี้จะคล้ายๆกับเชิงสัญลักษณ์ที่บ่งบอกให้คนดูรู้ว่ามนุษย์ทุกคนก็หนีไม่พ้นเรื่องราวของการทำศัลยกรรม เพื่อให้คนอื่นชอบ ถือว่าเป็นย่านที่ดูเครียดที่สุด ถึงแม้ว่าจะมีการใช้นักแสดงตลก อย่าง เชอรี่ และ หอย มาร่วมถ่ายทอดด้วย เป็นตอนที่รู้สึกว่า ต้อม ยุทธเลิศ เครียดอะไรมาหรือเปล่า? เพราะมันออกแนวหนังที่คนดูทั่วไปต้องตีความ และพยายามทำความเข้าใจมากเกินไป

ส่วนที่ย่านที่ 3 เป็นการกำกับของ โก๊ะตี๋ อารามบอย ที่ต้องบอกว่าเป็นย่านที่คาดหวังกับความตลกที่สุด แต่ทว่ากลับเป็นย่านที่ไม่เหมือนอย่างที่คาด เพราะเป็นเรื่องราวของผู้กำกับคนหนึ่ง ก็คือ โก๊ะตี๋ ที่โดนหักหลัง จากสาวคนรัก “เป้ย” (กิ๊ฟซ่า) ที่เป็นดาราสาวที่หวังไต่เต้า ใช้ผู้กำกับอย่างโก๊ะมาเป็นสะพาน เพื่อให้ตนเองกลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง แต่ทว่า เป้ย กลับ ปันใจให้กับ แอนดี้ (อี๊ด โปงลางฯ) และเมื่อโก๊ะเผอิญรู้ความจริง ก็เกิดความเศร้า เสียใจ และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อลดบทบาทของแอนดี้ ซึ่งเรื่องราวในย่านนี้เมื่ออ่านคร่าวๆก็จะออกแนวดราม่าอยู่แล้ว แต่ด้วยความพยายาม ดูเหมือนโก๊ะตี๋จะสอดแทรกมุกตลกต่างๆ เข้ามาเผื่อผ่อนอารมณ์ไม่ให้คนดูเครียดตามไปกับตัวหนัง

โดยรวมแล้วทั้ง 3 ย่านเป็นหนังที่เน้นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างหญิงชาย โดยผ่านการนำเสนอที่แตกต่าง ซึ่ง 2 ย่านหลังเป็นย่านที่ดูแล้วออกอารมณ์เครียดไปสักหน่อย แต่ถ้าดูเอาฮาก็ต้องย่านแรก แต่ก็คงต้องแล้วแต่ความชอบ ความชื่นชม ของแฟนๆ ผู้กำกับแต่ละคนกันด้วย.

บทวิจารณ์จาก mthai

http://movie.mthai.com/movie-review/62202.html

แต่โดยส่วนตัวนะครับ หนังมันไม่ได้กลมกลืนกันเอาเสียเลย มุขตลกก็ไม่ค่อยตลกเท่าไหร่

น่าเสียดายที่มีทั้งดารา นักแสดง คนเขียนบท ผู้กำกับที่มีชื่อเสียงมารวมกัน น่าจะทำได้ดีกว่านี้

กะลาน้อย

The Bounty Hunter

2010-05-21T08:44:00.000-07:00

เป็นหนังทีมีพระเอกและนางเอก ดึงดูด มาก ๆ เลยทีเดียว

ทั้ง Jennifer Aniston และ Gerard Butler แสดงเป็น นิโคล และ ไมโล

ทั้งที่ได้คู่พระเอกและนางเอกที่เข้าคู่กันมากขนาดนี้แล้วแท้ ๆ แต่ทำไมหนังมันถึงได้เป็นอย่างนี้

เรื่องมันมีอยู่ว่า ไมโล เป็นนักล่าค่าหัว ที่ได้รับมอบหมายให้ไปล่าตัว นิโคล อดีตแฟน ซึ่งเป็นนักข่าว ที่หลบหนีการประกันตัว

ซึ่งระหว่างนั้นได้เกิดเรื่องยุ่ง ๆ มากมาย

ในเรื่องนี้จะว่ามันเป็นหนังตลก มันก็ไม่ตลกเต็มที จะว่ามันเป็นหนังโรแมนติก มันก็ไม่โรแมนติกเอาซะเลย

หนังเรื่องนี้คนจะเป็นยุคตกต่ำของ เจนิเฟอร์ และ เจอราร์ดแล้วล่ะ หนังนี้ให้วิจารณ์ว่าดีไม่ได้เลย

เอาเป็นว่า ทั้งพล็อตเรื่อง รวมทั้งดารา มันน่าจะเป็นหนังที่ดีมากแท้ ๆ แต่ว่าโดยรวมมันกลับเป็นหนังที่พอดูได้เท่านั้นล่ะ

อันนี้ผมคิดว่าน่าจะพลาด ที่Andy Tennant ผู้กำกับนะเนี้ย กำกับยังไงฟะ ทำไมหนังมันเป็นอย่างนี้

ถ้าเพื่อน ๆ ยังไม่ได้ไปดู แนะนำว่าถ้าอยากดูรอหนังแผ่นเลยน่าจะดีกว่า

เพราะสำหรับผมมันไม่สนุกเอาซะเลย เสียดายตังค์มากกว่า

กะลาน้อย

Shrek Forever After

2010-05-20T08:52:00.000-07:00

วิจารณ์กันเลยนะครับ

Shrek เริ่มเรื่องด้วยการกลายมาเป็น ยักษ์ที่มีชีวิตที่แสนสงบสุข เป็นคุณพ่อที่แสนดี กับลูก ๆ ทั้งสาม เป็นที่รักของทุกคนในเมือง แต่จริง ๆ แล้ว Shrek อยากจะกลับไปเป็นยักษ์เหมือนเก่า

รัมเพลสติลท์สกิน จอมจ้อได้โอกาส จึงหลอกให้ Shrek เซ็นสัญญา ในงานวันเกิดของShrek ซึ่งทำให้เมือง ฟาร์ฟาร์อะเวย์เปลี่ยนไปจากเดิม

รัมเพลสติลท์สกิน กลาย เป็นพระราชา ยักษ์โดนตามล่า และทุก ๆ คนไม่มีใครรู้จัก Shrek แม้แต่ฟีโอน่า ก็จำไม่ได้

พล็อตเรื่องที่ดูง่าย ๆ ไม่ได้มีอะไรซับซ้อน การ์ตูนเด็กที่เดาตอนจบได้ตั้งแต่ก่อนเข้าโรงเรื่องนี้

แม้พล็อตเรื่องจะธรรมดา แต่หนังกลับไม่ธรรมดา ด้วยฝีมือผู้กำกับ Mike Mitchell และ นักเขียน Josh Klausner และ Darren Lemke

ภาพและการเคลื่อนไหวของกราฟฟิกเนียนมาก เนื้อเรื่องมีการลำดับได้ดี ทำให้เข้าใจได้ง่ายแม้จะไม่ได้ดูภาคแรก ๆ มาก่อน มีการใช้เพลงประกอบกับการเล่าเรื่องตอนแรกได้อย่างลงตัว มีมุขให้ฮาได้ตลอดทั้งเรื่อง ทั้งเด็ก และผู้ใหญ่ คือ เด็กก็จะฮามุกเด็ก แล้วผู้ใหญ่ก็จะฮามุกผู้ใหญ่ เนื้อเรื่องก็ไม่มีความรุนแรงแต่อย่างใด คือไม่มีเจ็บหนัก ไม่มีตาย เพราะฉะนั้นถ้าจะนำเด็กไปดูก็ไม่ต้องห่วงเรื่องความรุนแรงในเรื่องแม้แต่น้อย

หากใครได้ดูแบบเสียงภาษาอังกฤษ เจ้าลา โดย Eddie Murphy และเจ้าแมว พุช โดย Antonio Banderas นี่จะฮามากขอบอก โดยเจ้าแมว พุช อิน บูท ฮาได้ทุกตอนที่ออกมาเลยทีเดียว ซึ่งมางวดนี้ มันก็ไม่ได้ อิน บูท ดูแล้วนึกว่าเป็นการ์ฟิลมากกว่า

ส่วนเสียงของ ฟีโอน่า โดย Diaz นั้น น่าจะฟอร์มตกลงไปหน่อยละมั้ง ส่วนคนอื่น ๆ ทำได้ดี โดยเฉพาะ ตัวร้ายของเรื่อง รัมเพลสติลท์สกิน โดย Walt Dohrn สมบทบาทมากทีเดียว

ส่วนเสียงภาษาไทย ไม่ได้ไปดูมา ใครไปดูมาก็คอมเม้นท์ให้หน่อยก็แล้วกันนะ

ถ้าใครชอบการ์ตูนสนุก แบบเด็ก ๆ เรื่องนี้ก็น่าสนใจมากทีเดียว เพราะไม่ซับซ้อน ไม่ซ่อนเงื่อน ไม่มีปริศนาอะไรทั้งนั้น การ์ตูนเด็กอย่างแท้จริง

สรุป Shrek Forever After เป็นหนังที่น่าพาลูกพาหลานไปดูครับ

วิจารณ์โดย กะลาน้อย

I Love You Phillip Morris

2010-05-16T19:01:00.000-07:00

I Love You Phillip Morris (2009): รักนายนะตัวเอง จุ๊บๆ

I Love You Phillip Morris (2009) :
หนังดราม่า/ตลก ของ Jim Carrey (Yes Man [2008]) เรื่องนี้เขาเปิ๊ดสะก๊าดไม่ใช่เล่น เพราะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรักหวานหยดย้อยของชาวเกย์ในคุก ที่สร้างจากเรื่องจริงอีกที เปิ๊ดไม่เปิ๊ดแค่ไหนก็คิดดูเอาละกัน ขนาดนี่ได้ชื่อว่าเป็นหนังของ Jim Carrey ที่มีหนุ่ม Ewan McGregor (Big Fish [2003]) มาขึ้นจอด้วยแล้ว ก็ยังประสบปัญหา หาผู้จัดจำหน่ายหนังในอเมริกายากเลย แถมที่ผ่านมาก็ได้แต่เปิดฉายแบบจำกัดโรงอีกด้วย งานนี้ชักยังไงๆ แล้วสิเนี่ย

หนังเรื่องนี้เต็มไปด้วยชายหน้าตาดีที่มา...สวีทกัน

ดูเหมือนว่ายอดชายนาย Steven Russell (Carrey) จะเป็นชายที่ดีพร้อม เขามีหน้าที่การงานที่ดี(เป็นตำรวจ) มีลูกและภรรยาที่น่ารัก เป็นที่รักใคร่จากเพื่อนฝูง แต่เมื่อคืนนึงเขาประสบอุบัติเหตุรถชน เขาก็จึงค้นพบสัจธรรม ลุกขึ้นมาประกาศความจริงแก่ภรรยาของตนว่า "ผมเป็นเกย์" เสร็จแล้วเจ๊แกก็ทิ้งเมียไปเสวยสุขกับคู่ขาหุ่นล่ำ(Rodrigo Santoro จาก 300 [2006]) ที่ไมอามี่ โดยทำมาหาเลี้ยงคู่ขาด้วยการเป็นนักต้มตุ๋นไปซะงั้น

เรื่องนี้พี่ Ewan McGregor เล่นได้จริตจะก้านนี่ใช่เลย

และแน่นอนที่จะต้องถูกซิวเข้าซังเตจนได้ ซึ่งที่นั่นเจ๊ก็ได้พบรักแท้กับนักโทษหนุ่มหน้าแบ๊วนาม Phillip Morris (McGregor) แต่หลังจากหวานชื่นกันได้ไม่นานก็เป็นอันต้องพลัดพรากจากกัน เจ๊จึงพยายามทำทุกวิถีทางที่จะแหกคุกไปหายอดรักให้จงได้ ซึ่งแต่ละวิธีของเจ๊เขาเนี่ยแบบว่า...เอิ่ม คิดได้ไงเนี่ยทั้งนั้น ความรักของคนทั้งคู่จะลงตัวสุขสมหวังหรือไม่นั้น ก็หาคำตอบกันได้ที่สีลมซอยสอง เอ๊ย หนังเรื่องนี้กันได้เลยจ้า

จะอยู่ในคุกหรือนอกคุกป๋า Jim ก็ไม่เคยขาดคู่ขาเลย

ถึงจะเป็นหนังตลกที่เกี่ยวกับเกย์ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ภาพลักษณ์ของเกย์ในหนังให้ออกมาดูมัวหมอง อันที่จริงถ้าไม่มีเฮีย Carrey แสดงนำ หนังก็เกือบจะเป็น หนังดราม่าเกย์น่ารักๆ ซึ้งๆ ได้เลยล่ะ (ปานนั้นเชียว?) แต่กระนั้นเฮียCarrey แกก็ไม่ได้เล่นตลก ทำตัวบ้าบอผิดมนุษย์มนา ทว่าขอตลกแบบพองามเพื่อไม่ให้เป็นที่แปดเปื้อนต่อสถาบันเก้งกวางอันทรงเกียรติแต่อย่างใด แต่ที่โดดเด้งจริงๆ ก็คือคุณพี่ McGregor ในบทนางเอก ที่มีจริตจะก้าน อ่อนช้อย หวานแหววได้ใจ ใช่เลย ถึงไม่ใช่หนังตลกประเภทที่ว่าดูไปขำขี้แตกขี้แตนไป แต่ก็มอบความบันเทิงให้ได้เป็นอย่างดี ถ้าไม่ตะขิดตะขวงใจในการที่ต้องเห็นหนุ่มทั้งสองจูบกันดูดดื่ม สบตากันอย่างมีความหมาย เต้นรำกันอย่างหวานซึ้งในห้องขังแคบๆ และสวีทกันทั้งเรื่อง (ป๊าด) คุณก็จะชอบเรื่องนี้ได้ไม่ยากเลยจ้า

ดูเหมือนหนังจบแต่คนจะยังไม่จบซะแล้วนะเนี่ย

น่าดูเพราะ: เป็นหนัง ดราม่า/ตลก แนวเกย์ๆ ที่ทำได้น่าดู แสดงกันได้ดี ขำก็ยังได้อยู่ น่าสนใจๆ
ไม่น่าดูเพราะ: ใครรับไม่ได้ที่จะเห็นป๋า Jim ดูดปากแลกขี้ฟันอย่างดูดดื่มกับคุณพี่ Ewan โปรดพึงหลีกเลี่ยงอย่างแรง

*อันเนื่องมาจากหนัง*

โฉมหน้าเจ๊ Steven Jay Russell ตัวจริงเสียงจริง
เห็นเรื่องราวในหนังเว่อร์ๆ แบบนั้นเหอะ แต่อย่าลืมว่าหนังสร้างมาจากเรื่องจริงของเจ๊ Steven Jay Russell เกย์นักต้มตุ๋นที่แหกคุกเป็นว่าเล่นจนได้รับฉายาว่า 'Houdini'(นักมายากลในตำนาน) หรือ 'King Con' ซึ่งว่ากันว่าเขามี IQ สูงถึง 163 เลยทีเดียวเชียว

เรื่องราวชีวิตเขาก็คล้ายๆ กับที่เห็นในหนังแต่เราขอเพิ่มเติมสิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับเขาดังต่อไปนี้
ตลอดหลายปีเขาปลอมตัวเป็นบุคคลอาชีพต่างๆ กว่า 14 ตัวตน ประกอบไปด้วยทั้งอาชีพ ทนาย ผู้พิพากษา ตำรวจ ช่างซ่อม นักจิตวิทยา ฯลฯ
ในปี 1996 ระหว่างที่ติดคุกใน Texas เขาเข้าเรียนชั้นศิลปะ แล้วก็แอบขโมย 'สีเมจิก' มาซ่อนไว้ใต้เตียงทีละแท่งสองแท่ง จนเยอะพอที่จะย้อมชุดนักโทษของตนให้กลายเป็นสีเขียว เพื่อจะได้เหมือนเครื่องแบบของหมอ แล้วเขาก็เดินออกจากคุกได้หน้าตาเฉยเลย(ฮ่วย)
อีกแผนหนีคุกอันเด็ดขาดของเขาก็คือ การกินยาระบายให้ดูเหมือนคนจะป่วยเป็นเอดส์ และก็ปลอมเอกสารจนได้ออกไปรักษาอาการอยู่ข้างนอกคุก แล้วก็ปลอมเอกสารหลอกหมอข้างนอกอีกทีว่าตนได้ตายแล้ว เสร็จแล้วก็ลอยนวลไปได้อย่างสบายใจเฉิบ
เขายังมีวีรกรรมหนีคุกอีกเยอะ แต่ในที่สุดเมื่อปี 1998 เขาก็ถูกจับเข้าคุกอีกครั้ง และครั้งนี้รวมโทษเสร็จสรรพของเขาทั้งสิ้นได้ทั้งหมด 144 ปี โดยจะต้องถูกจองจำอย่างรัดกุม เพื่อป้องกันการหลบหนีอีก
ปัจจุบันนี้เขามีอายุ 52 ขวบและยังอยู่ดีมีสุขในคุก ก็ต้องคอยดูต่อไปว่า เขาจะสามารถหนีออกมาลั้ลลาได้อีกครั้งหรือไม่ สู้เขานะเจ๊!
วิจารณ์โดย Nanatakara
จาก http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=nanatakara&month=09-05-2010&group=2&gblog=222

เพิ่มอีกนิด
ความรู้สึก เห็นความพยายามของเกย์โลกแตกอย่างเจ๊ Steven ที่ทำทุกทางเพื่อให้ได้สมหวังกับคนรัก แล้วนับถือหัวจิตหัวใจของแกจริงๆ รักไม่มีพรหมแดน กรงขังก็มิอาจขวางกั้น ดูเป็นหนังดราม่ารักโรแมนติกอยู่เหมือนกัน เรื่องนี้ Jim ก็ยังไม่ทิ้งเอกลักษณ์เดิมๆของเขา รับบทเกย์ไอคิวสูง Steven Russell ที่ฉลาดและแร่ดได้บ้าบอได้มาก ส่วน Phillip Morris ที่เล่นโดย Ewan ม่ะน่าเชื่อว่าจะเล่นได้น่ารักน่าเอ็นดูน่าทะนุถนอมขนาดนั้น อย่างนี้สิ Steven ถึงได้หลงหัวปักหัวปำ ทำอะไรเพื่อหล่อนได้มากขนาดนั้น

กล้าเล่น กล้าฉีกบทบาทกันทั้งคู่ นับถือๆ ไม่แคร์สื่อกันจริงๆ

ถือเป็นหนังที่ดูสนุก ขำๆ กับอานุภาพแห่งรักที่ไม่ธรรมดา ที่ ชาย-หญิง หากไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนไปเสียก่อน คงอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว

สิ่งที่ชอบ พล๊อตเรื่องที่โครตเปรี๊ยว บ้าสุดๆ การเล่าเรื่องที่ดูสนุก ชวนขำได้ตลอดเวลา แถมมีมุขตลกร้ายๆ ตามแบบฉบับ Jim Cary ที่เล่นได้หน้าตายมาก ดูแล้ว Ewan รับบท Phillip Morris แบบสบายๆ ชิลล์ๆ เล่นได้เนียนเหมือนเป็๋นเกย์สาวจริงๆ การถ่ายภาพสวย สถานที่ดนตรีประกอบลงตัวดี

สิ่งที่ไม่ชอบ ได้ข่าวว่าถูกตัดฉากแรงๆบางส่วนออกไป หาก Jim ลดความเป็นตัวของตัวเองลงมาสักหน่อย หนังน่าจะดูดราม่าหวานซึ้งได้ขึ้นมาอีกสักนิด

สรุป เป็นหนังเกย์แตก ที่เกย์ เก๊ย์ เกย์ ที่บ้าสุดๆ

ความรู้สึกโดย แคบซูลสีฟ้า
จาก http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=thunwakom&month=14-05-2010&group=4&gblog=174

Robin Hood

2010-05-16T18:29:00.000-07:00

"Rise and rise again untill lambs become lions."

Robin Hood ภาคนี้ไม่ได้เป็นหนังรีเมคมาจากหนัง Robin Hood เวอร์ชั่นไหนๆทั้งนั้น แต่เป็น Prequel (ภาคก่อนหน้า,ภาคต้นกำเนิด) เหมือนเช่น Star Wars: Episode I-III, Batman Begins, Casino Royale ฯลฯ

ฉะนั้นหากดู Robin Hood เวอร์ชั่นนี้จบเมื่อไหร่ กลับถึงบ้านหยิบ Robin Hood ฉบับแอนิเมชั่นของ Disney หรือฉบับคนแสดงที่ Kevin Costner แสดงนำมาดูต่อเลยก็ยังได้ (แถม Robin Hood ภาคนี้ จะว่าไปแล้วก็ถือเป็นภาคต่อของหนังสงคราม-Epic เรื่องก่อนของผกก. Ridley Scott อย่าง Kingdom of Heaven ได้อยู่ เพราะในตอนจบของ KoH เป็นตอนที่พระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ยาตราทัพไปตีเยรูซาเล็ม ในขณะที่ตอนต้นเรื่องของ Robin Hood เป็นตอนที่พระเจ้าริชาร์ดถอยทัพกลับอังกฤษ)

ซึ่งตัวหนัง Robin Hood ภาคนี้เองก็อธิบายที่มาที่ไปของตัวละครแต่ละตัวและเป็นการปูพื้นเรื่องราวทั้งหมดเพื่อที่เรื่องราวใน Robin Hood เวอร์ชั่นใหม่นี้จะสามารถดำเนินต่อไปจนกลายเป็นเรื่องราวของ Robin Hood ในเวอร์ชั่นอื่นๆได้จริงๆ

สองนักแสดงนำชาย-หญิงดีกรีออสการ์ของเรื่อง Russell Crowe กับ Cate Blanchett เล่นได้ดีตามมาตรฐาน(อันสูงลิบ)ของตัวเอง(และถึงจะน่าเสียดายที่เราจะไม่ได้เห็นสองคนนี้ปล่อยพลังดาราเหมือนตอนที่ต่างฝ่ายเล่นเรื่อง Gladiator กับ Elizabeth ข่มกัน แต่ก็ไม่ถึงกับน่าเสียดายอะไรมากมายเพราะตัวหนังก็ไม่ได้เรียกร้องให้สองนักแสดงปล่อยของออกมาเยอะๆ)

โดยพระเอกของเรื่อง Russell Crowe ไปได้ดีกับบท Robin Hood (ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีคนครหาว่าหุ่นไม่ให้บ้าง ทรงผมไม่ใช่บ้าง) ทำให้คนดูเชื่อได้จริงๆว่าตัวละคร Robin Longstride ในภายหลังจะกลายเป็นจอมโจร Robin Hood ได้จริงๆ(ไม่ว่าจะเป็น Robin Hood เวอร์ชั่นไหนก็ตาม)

และยังสร้างอารมณ์ร่วมระหว่างคนดูกับตัวละคร แม้จะไม่เข้มข้นเท่าคราวรับบทเป็น Maximus แต่ก็ไม่โหวงเหวงเท่ากับบทของ Balian de Ibelin (Orlando Bloom) พระเอกของเรื่อง Kingdom of Heaven ที่จู่ๆไม่รู้ไปเก็บเลเวลมาจากไหน? จากช่างตีเหล็กธรรมดาภายหลังได้เป็นขุนพลผู้พิทักษ์คนสุดท้ายแห่งเยรูซาเล็มไปซะงั้น

ส่วนนักแสดงสมทบคนอื่นๆก็เกลี้ยๆบทกันไป จะมี Max von Sydow ดารารุ่นเก๋าที่รับบทเป็น Walter Loxley อัศวินเฒ่าผู้รับ Robin เป็นลูกบุณธรรมนี่แหละที่ดูโดดเด่นกว่าใครเพื่อน(แต่ก็ในฐานะตัวประกอบ...เอ้ย!? นักแสดงสมทบอ่ะนะ)

เรื่องโปรดักชั่นคงไม่ต้องอธิบายอะไรมาก ก็ตามมาตรฐานหนังบล็อกบัสเตอร์ฮอลลีวู้ด ฉากรบตอนท้ายเรื่องที่ถือเป็นไคลแม็กซ์ทำออกมาอลังการใช้ได้ แม้จะไม่ยิ่งใหญ่เท่ารุ่นพี่ๆอย่าง LOTR, Troy, Kingdom of Heaven ฯลฯ

โทนของหนังเองก็ออกแนวแมนๆ หึกเหิมตามฟอร์ม แต่ไม่ได้หึกเหิมแบบแอบซึ้งแบบ Braveheart, ไม่ได้หึกเหิมปนจริงจังเคร่งขรึมแบบ Gladiator, และไม่ได้หึกเหิม บ้าเลือด โหด โฉด เถื่อนแบบ 300 คือเป็นความรู้สึกหึกเหิมที่อยู่ตรงกลาง ตามมาตรฐานอีกนั่นแหละ(เบื่อเหมือนกันที่ต้องแต่ใช้คำเดิมๆอ่ะนะ)

เนื้อเรื่อง ช่วงแรกของหนังจะเป็นการปูพื้นตัวละครของ Robin ส่วนช่วงหลังจะเข้าสู่ประเด็นของหนังจริงๆ(อิสรภาพ ความเท่าเทียม ลูกแกะล่าซิมบ้า บลาๆๆ) มีการพูดปลุกใจ หึกเหิมเข้าไว้แล้วไปรบกัน แล้วก็รบกันตามสูตร (แนวๆ Avatar เลย) ...

สรุปนะครับ หนัง Robin Hood เวอร์ชั่นใหม่ของผกก. Ridley Scott ในสายตาของผมทำออกมาได้"ตามมาตรฐาน"(อีกแล้ว)ครับ เป็นหนัง Prequel ที่ไม่ได้ดีเลิศเพอร์เฟ็กต์ขนาด Batman Begis หรือแย่แถมออกทะเลแบบ Hannibal Rising

ใครที่ชอบหนังสงคราม-Epic, ชอบสองนักแสดงนำของเรื่อง จะตีตั๋วเข้าไปดูก็คงไม่น่าเสียดายตังค์หรอกครับ แต่หนังมันไม่ถึงขั้น"ชอบมาก ห้ามพลาด ต้องดูให้ได้"ก็เท่านั้น(แต่ก็อย่างว่า สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็นครับ ความเห็นของผมฟังหูไว้หูก็พอ)

ผมให้คะแนนหนังเรื่องนี้ 7.5/10 ครับ...

โดย Apple101

จาก http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A9246801/A9246801.html

A Nightmare on Elm Street Remake

2010-05-16T18:00:00.000-07:00

=o= ดูมาแล้ว A Nightmare on Elm Street Remake : นิ้วเขมือบ รีเมค : ในฐานะแฟนหนังสยอง รู้สึกเฉยๆแฮะ : ไม่สปอยล์ =o=

ถามความรู้สึกหลังจากดูจบ ในฐานะแฟนหนังสยองขวัญ
ก็ไม่ได้รู้สึกชอบ แต่ก็ไม่ได้เกลียดนะ สรุปคือ รู้สึกเฉยๆ

ทั้งหมดนี้ คือความรู้สึกส่วนตัวของข้าพเจ้า ในฐานะผู้ที่ติดตามซีรี่ย์นี้ทุกภาค
ซึ่งสำหรับคนอื่นๆ ประชาชนทั่วไป อาจจะรู้สึกชอบมาก หรือสนุกกับมันก็ได้

ปัญหาที่ข้าพเจ้ารู้สึกคือ

ไอ้หนังชุด นิ้วเขมือบเนี่ย ได้ถูกสร้างขึ้นในช่วงกลางยุค 80
ซึ่งเป็นยุคที่เทคนิคพิเศษกำลังเฟื่องฟู ไม่ต่างกับปัจจุบันนัก

ซึ่งหนังชุดนี้ ได้ถูกพัฒนาฉากโชว์เทคนิคพิเศษไปจนถึงขั้น แฟนตาซีสุดกู่ไปแล้ว
เราได้เห็นโลกความฝันของเฟรดดี้ที่หวือหวา ทั้งแดนความฝัน แดนปีศาจ แดนนรก
เราได้เห็นลูกเล่นการหลอกหลอนแพรวพราวของเฟรดดี้ ที่มหัศจรรย์สุดโต่งไปแล้ว
ทั้งหุบเหวปีศาจในภาค2 หมาหน้าคนในภาค2 ทีวีสยองในภาค3 ลิ้นสยิวในภาค3
พิซซ่าหน้าคนในภาค4 แมลงสาปยักษ์ในภาค4 มอเตอร์ไซค์นรกภาค5 และอื่นๆ

แต่นิ้วเขมือบภาครีเมค เป็นการย้อนกลับไปทำให้เรียบง่าย ตามแบบภาคแรก
กล่าวคือ นอกจากเนื้อเรื่องเหมือนภาคแรก 80% โดยมีการปรับแต่งนิดๆหน่อยๆ
การหลอกหลอนของเฟรดดี้ก็เรียบๆง่ายๆตามแบบภาคแรก ไม่ค่อยหวือหวานัก
โลกในความฝันกับโลกแห่งความจริงก็ไม่แตกต่างกัน วิธีการฆ่าคนก็เรียบง่าย
จึงทำให้ความรู้สึกสนุกหายไปพอสมควร เหมือนเดินถอยหลัง แทนที่จะเดินหน้า

ยกตัวอย่าง The Hills Have Eyes (โชคดีที่ตายก่อนรีเมค)
หรือว่า The Texas Chain Saw Massacre (สิงหาสับรีเมค)
แม้ว่าเนื้อเรื่องจะเหมือนต้นฉบับ แต่ก็ลงทุนด้านงานสร้างสูงขึ้น
ฉากอลังการมากขึ้น แอ็คชั่นมากขึ้น และเอฟเฟคสมจริงมากขึ้น
เราจึงรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับมัน และสนุกกับการชม

กฏง่ายๆของหนังรีเมคคือ….
ถ้ารีเมคแล้วเอฟเฟคน้อยเท่าต้นฉบับ ก็ต้องเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องใหม่
ถ้าเนื้อเรื่องเหมือนเดิมหมด ก็ควรเพิ่มเรื่องเอฟเฟคให้อลังการมากขึ้น

ในทางกลับกัน เวอร์ชั่นต้นฉบับนั้น โคตรน่ากลัว เอาใจช่วยตัวละคร รู้สึกเหมือนเป็นภัยใกล้ตัว
ขณะที่เวอร์ชั่นรีเมคกลับรู้สึกเฉยๆ ไม่กลัว ไม่รู้สึกเอาใจช่วย และรู้สึกว่ามันเป็นภัยไกลตัวมาก

ทั้งๆที่เนื้อเรื่องเหมือนกัน ?

และแน่นอนว่า สำหรับคนที่เป็นแฟนหนังนิ้วเขมือบ หลายคนคงรู้สึกเบื่อไม่น้อย
ที่ต้องนั่งดูตัวละครในเรื่องพยายามสืบประวัติของเฟรดดี้ ทั้งๆเราก็รู้กันหมดแล้ว

ต่อไปเป็นความเห็นส่วนตัวสุดๆ ว่าด้วยเรื่องหน้าตานักแสดง
ข้าพเจ้ารู้สึกเหลือเกินว่า นักแสดงทีมเก่า หน้าตาน่ามองกว่าทีมใหม่เยอะ
นางเอกคนเก่าดูสวยน่ารักกว่าคนใหม่เยอะ คนใหม่เธอหน้าออกจิตๆป่วยๆ
หรือว่า จอนนี่ เดบบ์ ก็ถูกแทนที่ด้วย เจ้าหนุ่มแก้มยุ้ย บุคลิกแบบเด็กเนิร์ด

แต่ที่ขัดใจจริงๆ ก็คือหน้าตากับบุคลิกของเฟรดดี้เวอร์ชั่นใหม่นี่แหละ
เฟรดดี้ของเก่าหน้าตาแกดูเจ้าเล่ห์ หน้าโคตรชั่ว แถมขี้เล่น ซุกซน สนุกสนาน
แต่เฟรดดี้ของใหม่ หน้าออกแนว ผีพิการ เก็บกด หดหู่ เหมือนผีมีปัญหาชีวิต
ดูแล้วนึกถึง ตัวร้ายหน้าพิการนั่งรถเข็นในหนังเรื่อง Hannibal

แต่ข้าพเจ้ามั่นใจว่า หนังต้องได้เงินเยอะอยู่แล้วล่ะ เพราะหน้าหนังเอาใจตลาดมากขนาดนี้
ก็อย่างที่บอก อันนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวของแฟนหนังสยองคนๆเดียว วัดอะไรไม่ได้หรอก

ปล. อันนี้หน้าตาทีมดาราชุดใหม่ กับ ทีมดาราชุดเก่า เปรียบเทียบให้เห็นกันชัดๆ (สี-ใหม่ ขาวดำ-เก่า)

โดย แมลงปิศาจ

http://movie.mthai.com/movie-review/61716.html

Ip Man 2 (2010): จอมยุทธ์ตั้งหลักสู้

2010-05-12T07:14:00.000-07:00

Ip Man 2 (2010): จอมยุทธ์ตั้งหลักสู้

ฮ่องกง

Ip Man 2 (2010) :

ภาคแรกที่ออกฉายในปี 2008 นั้นทำออกมาได้บู๊โดนใจคอหนังกำลังภายในเสียจริง (กับฉากเด็ดที่ทหารญี่ปุ่นนับสิบรุมกินโต๊ะพระเอกเรา) หนังเลยฮิตซะระเบิดระเบ้อ แถมยังคว้ารางวัลหนังยอดเยี่ยมของ Hong Kong Film Awards ไปครองด้วย ได้ทั้งเงินได้ทั้งกล่องแบบนี้ ว่าแล้วก็เลยมีภาคต่อออกมาให้ดูกัน ซึ่งก็เชื่อว่าต้องเป็นที่ตั้งตารอคอยจากบรรดาคอหนังที่เคยชื่นชอบภาคแรกอย่างแน่นอน

อาจารย์ยิปมันกลับมาพร้อมกับมาดนิ่มๆ แต่ฝีมือเด็ดขาดอีกครั้ง

เฮีย ดอนนี่ เยน (Hero [2002]) กลับมาอีกครั้งด้วยมาดนิ่มๆ ในบททั่นอาจารย์ ยิปมัน ยอดปรมาจารย์มวยหย่งชุน ที่เพิ่งอพยพหนีภัยสงครามมาอยู่เกาะฮ่องกง ซึ่งแกก็ตั้งใจจะเปิดสำนักมวยขึ้นมาอีกครั้ง แต่ก็ไม่ยักมีใครมาสมัครเป็นศิษย์ของแกสักคน รายได้เลยไม่มีมาจ่ายค่าเช่าห้อง (ต้องคอยหลบเจ้าหนี้ อนาถมาก)และเลี้ยงดูลูกเมีย(ซึ่งกำลังท้องแก่เต็มที) แถมสำนักมวยเจ้าถิ่นก็พากันมาหาเรื่อง(นำขบวนโดนเจ้าหมูหิน(แก่) หงจินเป่า) ไหนจะต้องมีเหตุให้ไปฟาดปากกับนักมวยฝรั่งที่เข้ามาย่ำยีศักดิ์ศรีของคนจีนอีก บอกได้เลยว่างานนี้ทั่นอาจารย์เราน่วมมิใช่น้อยเลยทีเดียว เหอๆ

ภาคนี้อาจารย์เขาต้องฟัดกะฝรั่งด้วย

ผกก.วิลสัน ยิป กลับมารับหน้าที่อีกครั้งได้อย่างถึงคุณภาพเช่นเดิม งานด้านต่างๆ อยู่ในขั้นดีเท่าเทียมกับภาคแรก แต่อาจจะขาดฉากบู๊เด็ดๆ แบบที่คนดูแล้วถึงกับอุทาน 'เจ๋งฟ่ะ' แบบตอนฟัดกับทหารญี่ปุ่นเช่นในภาคแรกไป ถึงกระนั้นคิวบู๊ที่มีมาเสนอก็ยังแจ่มมากอยู่ดี โดยเฉพาะการได้เห็นลุง หงจินเป่า มาฟัดกับเฮีย เยน บนจอ ก็ถือว่าซี้ดไม่ใช่เล่นแล้ว โดยรวมแล้วถึงจะไม่น่าตื่นตาตื่นใจเท่าภาคแรก แต่ก็ยังเปี่ยมด้วยคุณภาพ แฟนๆ ภาคแรกคงจะไม่ผิดหวังกันแน่นอนจ้า

ตัวละครหน้าใหม่หน้าเก่ามากันเพียบ

และก็เช่นเดิมกับภาคแรกในประเด็นเรื่องการปลุกเลือดรักชาติ(จีน) ที่คราวนี้พระเอกเราต้องมาต่อกรกับฝรั่งบ้าง จากช่วงแรกของหนังจะเห็นได้ว่าเหล่าลูกศิษย์ของพระเอกเที่ยวทะเลาะกับศิษย์สำนักอื่นๆ ไปทั่ว จนทั่นอาจารย์ก็ไม่ไหวจะเคลียร์ ซึ่งก็ทำให้เห็นว่าธรรมชาติของคนเรานั้น มักจะฝักใฝ่ในการแบ่งพรรคแบ่งพวก แบ่งสี แบ่งโรงเรียน แบ่งสถาบัน แบ่งพวกเอ็งพวกข้าอยู่แล้ว แต่ควรแล้วหรือที่คนในชาติเดียวกันจะมาแตกแยกกันเอง ว่าแล้วก็เลยต้องมีศัตรูร่วมกันซะ(ในที่นี้คือชาวตะวันตก) เท่านี้คนในชาติก็จะรักสามัคคีกันขึ้นแล้ว (แต่มุกนี้พี่ไทยเคยเอามาใช้แต่ไม่ได้ผลนิ อิอิ)

บรู๊ซลี ในขณะกำลังฝึกวิทยายุทธ์กับ อ.ยิปมัน

สำหรับคนที่สงสัยอยู่ว่าภาคนี้จะได้เห็น บรู๊ซ ลี หรือไม่นั้น ก็ขอบอกว่า'ได้เห็น' แต่จะได้เห็นแบบแป๊บๆ นะ ซึ่งแต่เริ่มเดิมทีผู้สร้างก็กะจะให้มี บรู๊ซ ลี เป็นตัวละครเด่นอยู่หรอก แต่ตกลงกับทางญาติของ บรู๊ซ ลี ไม่ลงตัว ก็เลยต้องไปจับประเด็นอื่นแทน ยังไงซะก็อุตส่าห์มีฉากสั้นๆ ที่มี บรู๊ซ ลี โผล่มาให้เห็นกันแก้เก้อ จึงเรียนมาเพื่อทราบโดยทั่วกัน

น่าดูเพราะ: เป็นหนังกังฟูภาคต่อที่ทำได้ดี คิวบู๊แจ่ม แฟนๆ ภาคแรกไม่ผิดหวังแน่นอน
ไม่น่าดูเพราะ: ก็ยังมีขาดตกบกพร่องไปบ้าง และขาดฉากบู๊เด็ดๆ แบบภาคแรกไป คนที่ชอบกังฟูแบบเว่อร์ คงจะเห็นว่ามันธรรมดาไปนิด

บทความโดย nanatakara (เจ้าของบทวิจารณ์อยากให้เรียกของเขาว่าบทความครับ)

จาก http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=nanatakara&month=10-05-2010&group=11&gblog=32

The Hole 3D

2010-05-09T07:56:00.000-07:00

The Hole 3D มหัศจรรย์หลุมทะลุพิภพ

โดยเนื้อเรื่องแล้ว หนังเรื่องนี้เป็นหนังที่มีบทไม่ได้มีที่มาที่ไปอะไรมากมากนัก โดยหลัก ๆ มันก็มีหลุมประหลาด ที่ไม่ได้มีที่มาที่ไปแต่อย่างใด ที่ถูกล๊อกด้วยกุญแจ (ซึ่งกุญแจ ก็หาได้ไม่ยากเอาซะเลย) ซึ่งเมื่อเปิดออกแล้ว สิ่งชั่วร้ายจะออกมา เนี่ยล่ะคือเรื่องของเรื่อง

ซึ่งหากใครต้องการดูหนังแบบว่าต้องการเรื่องที่มีน้ำหนัก เป็นเหตุเป็นผล อันนี้ขอให้ข้ามไปได้เลย หากได้เข้าไปดูแล้ว อาจเสียดายบางสิ่งที่มากกว่าเงินก็เป็นได้ แต่ถ้าต้องการที่จะดูภาพสามมิติที่สวยงามละก็ ต้องแนะนำให้ไปดูเป็นอย่างยิ่ง เพราะภาพสามมิติทำออกมาได้สวยงามมากทีเดียว เมื่อเข้าไปดูแล้วมีความรู้สึกเหมือนเข้าไปมีส่วนร่วมกันหนังจริงๆ (ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องนะ)

สำหรับการแสดงของนักแสดงหลักทั้งสาม ซึ่งเป็นนักแสดงโนเนมทั้งนั้น ก็ทำได้ไม่แย่ แต่ก็ได้ไม่ถึงกับดี แต่ต้องยกเว้นพระเอกไว้หน่อย เพราะแสดงได้ค่อนข้างไม่ดีเอามาก ๆ

สำหรับผู้กำกับ โจ ดันเต้ ส่วนใหญ่จะทำหนังให้เด็กดูซะเป็นส่วนใหญ่ เรื่องเทคนิกที่นำมาใช้ในหนังเรื่องนี้ต้องนับว่าสุดยอดทีเดียว สุดยอดขนาดได้รางวัล 3D ยอดเยี่ยมเลยทีเดียว แต่ว่าบทของหนังนั้น ไม่มีที่มาที่ไปเป็นที่สุด เลยไม่รู้จะว่ายังไง
สรุปว่า ถ้าใครจะไปดูหนังเรื่องนี้ แนะนำให้ไปดูในโรงสามมิติเท่านั้น เพื่อจะได้ไปดูการทำหนังสามมิติระดับเทพ แต่ถ้าจะดูเอาความสนุกอันนี้ต้องลองดูเอาเองครับ นานาจิตตัง

A Brand New Life

2010-05-07T06:48:00.000-07:00

A Brand New Life

หยุดคิด เพื่อชีวิตใหม่

กำกับ : Ounie Lecomte
นำแสดง :
Sae Ron Kim ... Jinhee
Do Yeon Park ... Sookhee
Ah-sung Ko ... Ye-shin
ความยาว : 92 นาที
ระดับความชอบ : 8.25/10

วันนี้ตั้งใจว่าจะไปขนของที่คอนโดเก่าใน RCA ไปถึงย่านนั้นก็นึกถึง House Rama เลยเปิดโปรแกรมหนังดู เห็นหนังเรื่องนี้ที่เพิ่งเข้า เป็นหนังสัญชาติเกาหลีครับ
ได้รางวัลที่เบอร์ลินมา และฉายโชว์ที่เมืองคานส์

เป็นหนังเรื่องแรกของผู้กำกับคนนี้ เนื้อเรื่องดัดแปลงจากชีวิตจริงของเธอ

เปิดเรื่องมาก็แสดงให้เห็นความสดใสของสาวน้อยที่กำลังจะขึ้นปอสาม และความสัมพันธ์อันดีกับคุณพ่อ หนังพยายามจะบอกถึงความขัดสนของครอบครัวนี้ ทั้งยานพาหนะและการจับจ่ายข้าวของ
มีฉากที่เด็กน้อยร้องเพลงให้พ่อฟัง ช่างน่ารักเหลือเกิน

เรื่องราวเกิดขึ้นในปี ค.ศ.1975 คุณพ่อเอาเธอไปไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า โดยไม่บอกความจริงใดๆ แต่กลับพาเธอไปซื้อเสื้อผ้าและรองเท้าใหม่และบอกว่าจะพาไปเที่ยว
แล้วคุณพ่อก็ไม่กลับมาอีกเลย

เด็กน้อยไม่เคยเชื่อเลยว่าถูกทิ้ง หลายครั้งที่เธอพยายามติดต่อกับคุณพ่อแต่ไม่สำเร็จ
ปมที่เธอฝังใจว่าทำให้เธอต้องมาอยู่บ้านเด็กกำพร้าทั้งๆ ที่ไม่กำพร้าเพราะเข็มกลัด ที่แทงน้องเลี้ยงของเธอ โดยทุกคนในบ้านไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่เลี้ยง ต่างว่าเธอเป็นคนทำ และน้องก็เกือบตายเพราะอุบัติเหตุครั้งนั้น เรื่องทั้งหมดเล่าจากปากของเด็กน้อย

เมื่อกลับไปเหมือนเดิมไม่ได้ เธอจึงเลือกเกิดใหม่ โดยใช้สัญลักษณ์ที่นกตายแล้วถูกฝัง ก็จะไปเกิดใหม่ เธอจึงขุดหลุมฝังตัวเองเพื่อเกิดใหม่ ลืมคุณพ่อไปเสีย แล้วเริ่มต้นใหม่กับครอบครัวที่พร้อมจะอุปการะในประเทศฝรั่งเศส
หนังสอนให้อยู่กับปัจจุบัน หากได้พยายามจะหาพ่ออย่างดีที่สุดแล้ว ก็ต้องปลง แล้วทำตัวเป็นเด็กกำพร้าและพร้อมจะไปอยู่กับครอบครัวใหม่ให้ได้ แม้จะยากลำบากแค่ไหน ก็ต้องทำใจให้ได้ นางเอกของเรายังทำได้เลย เก้าขวบเอง แถมเป็นเรื่องใหญ่มากในชีวิตที่เธอต้องลืม

หนังเดินเรื่องช้าๆ แต่ไม่น่าเบื่อ ออกจะลุ้นด้วยซ้ำว่าจะจบอย่างไร เนื่องจากมีข้อมูลเรื่องนี้น้อย หนังออกหม่นๆ เพราะเนื้อเรื่องก็ใช่จะรื่นรมย์มากนัก ยังนึกเลยว่าหนังฟิล์มนัวร์หรือเปล่าเนี่ย ไม่ค่อยมีสีสันเลย

ดาราเด็กเล่นดีมากครับ สื่ออารมณ์ทางแววตาได้เป็นอย่างดี
เพลงที่สาวน้อยร้องให้คุณพ่อฟังในตอนแรกนำมาเรียกความตื้นตันในตอนท้ายได้เป็นอย่างดี

หนังจบดี มีความสุขครับ

แอบคิดไปว่าหากเป็นเช่นนี้ สาวน้อยนางเอกของเรายังต้องคิดถึงคุณพ่อที่แท้จริงของเขาอีกไหม เพราะเขาเลือกเองที่จะทิ้ง
ในทางกลับกัน คุณพ่อคงมองแล้วว่าหากมาอยู่สถานที่นี้จะเป็นการดีในอนาคตสำหรับลูก แต่ก็น่าจะบอกความจริง ไม่ใช่มาปล่อยไว้แบบนี้ นี่ยังดีนะที่นางเอกหาทางออกในชีวิตได้

ดูจากเรื่องสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้ดี ท่านผู้อำนวยการก็ทำตามที่นางเอกร้องขอ ไปหาคุณพ่อที่บ้านตามที่อยู่ แต่เขาย้ายบ้านไปแล้ว ก็นำความจริงมาบอกนางเอก ให้เธอได้ตัดสินใจ ดีกว่าคาใจไว้
ส่วนคุณแม่บ้านก็สอนดี โกรธอยู่ก็เอาไม้ตีผ้าห่ม จะได้ได้งานและทำให้ใจสงบลงด้วย

โดยส่วนตัวไม่เห็นด้วยที่คุณพ่อทิ้งลูก แม้ลูกจะไปได้ดี แต่เมื่อมองย้อนกลับมาเราได้ทำอะไรเพื่อเธอบ้าง นอกจากให้กำเนิดเธอมา
แล้วอนุสาวรีย์คนนี้เป็นตัวแทนของเราไหม? คุณพ่อคงต้องหาคำตอบเอง
ดังนั้นหากยังไม่พร้อม อย่ามีลูกเลยครับ เป็นบาปเปล่าๆ ถ้าเราเลี้ยงไม่ดี
แต่หากมีแล้ว ก็เลี้ยงให้ดีที่สุด เพราะเขาหรือเธอเปรียบเหมือนอนุสาวรีย์ของเราครับ

โอกาสเป็นอรหันต์ในบ้านอยู่แค่เอื้อม เมื่อเรามีลูกครับ

อย่าให้ลูกต้องเกิดใหม่ ใช้ชีวิตใหม่แบบไม่มีเรา เพราะไม่โชคดีเหมือนนางเอกในเรื่องนี้ทุกคนหรอกครับ

ขอชื่นชมเด็กน้อยที่คิดได้
ชื่นชมสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ที่พยายามทำคนให้เป็นคน

ฉากร้องเพลงส่งเพื่อนที่มีคนมาอุปการะ ซึ้งดี
ฉากขอโทษที่พี่ใหญ่พยายามฆ่าตัวตายเพราะอกหัก ดีครับ หากเราไม่รักตัวเรา แล้วใครจะรักล่ะครับ

หยุดคิดถึงอดีตและอยู่กับปัจจุบัน เป็นหนทางที่จะได้คำตอบในชีวิต
หนังเรื่องนี้บอกผมอย่างนี้

มีความสุขทุกคนครับ

ปล.โปรดิวเซอร์ของหนังเรื่องนี้ อีชางดอง (ผู้กำกับ Oasis และอดีต รมว.กระทรวงวัฒนธรรมของเกาหลี) มีหนังเรื่อง Oasis ในมือ เดี๋ยวลองดูดีกว่า

วิจารณ์โดย คนขับช้า

จาก http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=amp-atom&month=05-05-2010&group=2&gblog=184

วิจารณ์ Spoil องค์บาก 3

2010-05-06T09:30:00.000-07:00

เรื่องนี้ขออนุญาตหาข้อมูลที่ Spoil มาให้เลยก็แล้วกันนะครับ เพราะเนื่อเรื่องมันก็ไม่มีอะไรให้ สปอยล์มากอยู่แล้ว

+++ Spoil & Review องค์บาก 3 : เสนห์ที่ขาดหายไป +++

หากเอ่ยถึงชื่อของ จา พนม แล้วนั้น ทุกคนต้องนึกถึงหนังแอ็คชั่น เจ้าของสโลแกน ไม่ใช้สลิง ไม่ใช้สตั้นท์ และฉากแอ็คชั่นมันส์กันทั้งเรื่องอย่างแน่นอน และนี่คือจุดขายของภาพยนต์ทุกเรื่องของจา พนม ครับ แต่สิ่งที่ผมกำลังพูดถึงต่อจากนี้นั้น อาจขัดใจแฟนๆของจา พนม บ้างก็ต้องขออภัยไว้ก่อน

สิ่งแรกที่อยากจะพูดถึงก็คงหนีไม่พ้นของบทหนังที่ขาดความสมเหตุสมผล อ๊ะ พอมาถึงตรงนี้ หลายคนก็อาจค้านแล้วว่า “มันก็หนังแอ็คชั่น จะเอาอะไรนักหนา” ใช่ครับ มันคือหนังแอ็คชั่นที่ความจริงแล้วคุณไม่จำเป็นต้องใส่ใจในรายละเอียดของบทหนังมากเกินไปนัก ผมอยากให้เป็นอย่างนั้น แต่ด้วยเสียงวิจารณ์และความกดดันที่ได้รับจากสื่อและคนดูต่างๆจากหนังเรื่อง “องค์บาก” และ “ต้มยำกุ้ง” ที่หลายคนยังจำได้ดีถึงการตามหาคน สัตว์ สิ่งของ ที่มีประโยคเด็ดอย่าง “ช้างตูอยู่ไหน? ”นั่นเองที่ทำให้ตัวหนังองค์บาก 2 และ 3 พยายามที่จะให้ความสำคัญกับตัวบทมากขึ้น เพิ่มความเป็นดราม่าให้กับตัวละคร ซึ่งผมเชื่อว่าคนส่วนใหญ่นั้นเข้าไม่ได้ต้องการที่จะเห็นในจุดนี้หรอกแต่มีบ้างก็ดี แต่ก็นั่นอีกล่ะครับ

1.ถ้าตัดรายละเอียดของบททิ้งไป = เนื้อเรื่องไม่มีอะไรเลย แม่ม สู้กันทั้งเริ่อง สาดดดดด!!!

2.มีบทและรายละเอียด มีความเป็นดราม่า = บทห่วย เสียเวลา สู้กันนิดเดียวเอง

นี่ไงครับคือสิ่งที่มันจะเกิดขึ้น ซึ่งจา พนมและทีมงานต้องหาความพอดีของมันให้ได้ สังเกตง่ายๆจากหนังของเฉินหลง ที่ตัวบทในแต่ละเรื่องค่อนข้างเรียบง่าย พระเอกเป็นตำรวจ เป็นกุ้ก เป็นนักล่าสมบัติ ซะส่วนใหญ่ ซึ่งถามว่าบทดีมั้ย ไม่ครับ ไม่ดีมากแต่ก็ไม่ได้แย่จนเกินไป มีความผสมผสานกันอย่างลงตัวในรายละเอียดของตัวบท ดูสมเหตุสมผลในตัวละครกับบท ผมอยากให้จา พนม กลับไปสู่พื้นฐานคือใช้บทที่เรียบง่าย ผสมผสานกับนักแสดงที่ช่วยส่งเสริมในการรับภาระเรื่องบทหรือฉากตลกอย่าง หม่ำ ในองค์บากภาคแรก เพราะโดยตัวจาเองนั้น ไม่สามารถเล่นแอ็คชั่น-คอมมาดี้ แบบเฉินหลงได้ด้วยตัวเอง จำต้องมีคนคอยชงให้ ดังนั้นควรมอบภาระในเรื่องตลกหรือเรื่องบทดราม่าให้กับนักแสดงท่านอื่นแทนครับ

สิ่งที่สำคัญในรายละเอียดของหนังที่ถูกพูดถึงและหายไปคือ

1.ฉากประหารที่อยู่ดีๆก็มีม้าเร็วมาอ้างถึงกษัตย์แห่งอโยธยาใหรับตัวเทียนไปนั้น คือใคร รับไปทำไม มีเหตุผลอะไรเหรอ? พอถูกฆ่าตายทุกอย่างก็หายไปด้วย

2.ฉากที่เทียนหยั่งรู้สัจธรรมแล้วมีแสงสว่างบังเกิดขึ้น พวกทหารจะล้มสลบกันไปทำไม เป็นลมแดดเรอะ!!

3.ในองค์บากภาคแรก มีการพูดถึงพระพุทธรูปองค์บากที่ตำนานและประโยคว่า “แค่ครูมวยคนนึงไปต่อสู้เพื่อทวงองค์บากคืนจากพวกพม่า จะอะไรนักหนา” ประมาณนี้ คนพูดคือบักดอน ที่ขโมยองค์บากไป สรุปแล้วมันเรื่องเดียวกันมั้ยเนี่ย

4.แล้วก็เช่นกัน พระพุทธรูปอง์บากในภาค 3 เป็นโลหะหรือทองสัมฤทธิ์ (มั้ง) แต่ในภาคแรกกลายเป็นเป็นปูน ซึ่งอันนี้พออนุมานได้ว่าเป็นคนละองค์กัน เช่นเมื่อเป็นที่เคารพก็มีการสร้างอีกเยอะมากเพื่อนำไปบูชา

อย่างที่ 2 ฉากแอ็คชั่น

ในมุมมองของผมองค์บาก 3 มีสัดส่วนของบทอยู่ที่ 60% และฉากแอ็คชั่นเพียง 40% เท่านั้น หลายท่านอาจบอกว่า “ก็ฉากแอ็คชั่นไปอยู่ในองค์บาก 2 แล้วไงล่ะ” ก็ถูกอีกนั่นล่ะครับ แต่ถ้ามีความตังใจที่จะสร้างเป็น 2 และ 3 ก็ควรที่จะแบ่งให้มันดูสมดุลกันมากกว่านี้ พูดถึงฉากแอ็คชั่น จา พนมและพันนา ต้องการให้มีความแตกต่างและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง จะเห็นได้จาก

-องค์บาก = มวยไทยโบราณ

-ต้มยำกุ้ง = มวยคชสาร (รึเปล่า) ทุ่ม ทับ จับ หัก

-องค์บาก 2 = มวยไทย มวยจีน ดาบ หอก โซ่ กระบี่ กระบอก

-องค์บาก 3 = นาฎยุทธ (มวยท่ารำ)

จะเห็นได้ว่าในแต่ละเรื่องนั้นมีการต่อสู้ที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น แต่ก็อีกนั่นแหละ ในมุมมองผมคือยิ่งทำให้เสน่ห์ในความเป็นไทยเหลือน้อยลงทุกที ด้วยเหตุผลที่ว่า อย่างในต้มยำกุ้งนั้น การหักกระดูกนั้นไม่ได้ต่างจากหนังเกรดบีของ สตีเว่น ซีกัล เลย ถึงแม้เราจะสวยงามกว่าก็ตาม พอมาถึงองค์บาก 2 การรำมวยจีน กระบี่ กระบอง การใช้โซ่ หรือหอกนั้น ผมเข้าใจในตัวหนังนะที่ว่าต้องการสื่อให้เห็นถึงคนคนนึงที่ใช้ศิลปะการต่อสู้ได้ทุกแขนง อันนี้ไม่ว่ากัน แต่นักแสดงชาติอื่นก็ทำได้ แต่สิ่งเดียวที่ไม่มีนักแสดงชาติใดหรือหนังเรื่องใดในโลกมีก็คือ “มวยไทย” ครับ จา พนมคือคนเดียวและเป็นสิ่งที่ทำให้คุณโด่งดังไปทั้งโลก และล่าสุดกับองค์บาก 3 นี้ที่มีการประยุคในในส่วนของท่ารำเป็นท่ามวย ถามผมว่าแปลกมั้ย? ตอบได้ว่าแปลกมากๆๆ แต่ถ้าถามผมว่าสวยมั้ย? เอ่อ อันนี้เริ่มไม่มั่นใจเท่าไหร่ และถ้าถามว่าว่ารู้สึกอย่างไร ผมจะขอบอกเป็นข้อๆเลยละกัน

1.ท่าทางมันดูตลกเป็นบ้าเลยครับ กางแขนสองข้างและกำหมัด เดพาเหรดขาตรงอย่างกับหุ่นยนต์อ่ะ แข็งทื่อเลย

2.ท่าต่อสู้มันดูไม่สมจริงและบอกได้ว่าไม่เชื่อครับ มันจะรุนแรงอย่างนั้นเชียว

3.การใช้ฝ่ามือปัดป้องและโจมตี พอเดาได้จากหลัก “มวยหย่งชุน” ที่ใช้อ่อนสยบแข็ง ใช้แรงคู่ต่อสู้กลับมาโจมตีตนเอง

4.ถ้าผมเป็น “เดียว ชูพงศ์” ผมคงถามคำเดียวว่า “เมิงจะนวดหน้าตูทำไม ตบเอาหน้าเด้งเหรอ”

โดยรวมฉากแอ็คชั่นมีการโชว์เทพและผ่อนแรงของจา พนมไปได้เยอะ เชื่อว่าไม่เหนื่อย ไม่เจ็บตัว และไม่ต้องใช้สลิงหรือสตันท์แน่นอน (จะใช้ทำไมเพราะไม่มีใครเตะตัวมันได้เลย) แต่ถามว่ามีฉากสวยๆมั้ย มีครับ โดยเฉพาะฉากต่อสู้บนหลังช้างที่สวยงามเอามากๆครับ โดยเฉพาะเมื่ออยู่กลางอากาศ

สุดท้ายที่อยากเอ่ยคือ “คุณจา พนมครับ กล้ามแขน ขา อก ท้องและหลัง คุณหายไปไหนหมดครับ หาแทบไม่ได้เลย”

ส่วนประกอบอื่นๆนั่นไม่มีอะไรต้องพูดถึงมากมายเพราะถ่าไม่นับว่านักแสดงท่านอื่นเป็นดาราแล้วนั้น นั่นก็คือตัวประกอบดีๆนี่เอง

-หม่ำ ยังคงรียกเสียงหัวเราะได้ทุกครั้งที่ออกมา แม้จะไม่มีบทมากก็ตาม

-จ๊ะจ๋า สวยครับ -_-‘ พยายามจะเอาฮากับ น้อย...นอย..น่อย...น้อย ใช่มั้ย เห็นคนฮากันทั้งโรงหนัง

-อาหนิง ยังคงมาดดีอยู่ตลอดแม้จะเป็นพระก็ตามเหอะ

โดยรวมตัวหนังไม่ถึงกับแย่มากแต่อาจผิดหวังสำหรับคนที่คาดหวังไว้สูง หนังยังคงมีฉากแอ็คชั่นมันส์ๆ สวยๆ มีตลกบ้างสลับกับดราม่า แต่อย่างไรก็แล้วแต่ผมก็ยังเชื่อว่าหนังเรื่องนี้ ยังไงก็ยังทำเงินอยู่ดี และในอนาคต ถ้าจะมีองค์บาก 4 หรือเรื่องอื่นๆของจา พนม ผมก็ยังมั่นใจว่าคนก็ยังคงดูกันต่อไป รวมถึงผมด้วย

แต่อย่างไรก็ตาม ผมก็ยังคงคิดถึงแม้ไม้มวยไทยที่รุนแรงและดุเดือด สวยงาม ในองค์บาก 1 อยู่ดี อย่าลืมนะครับว่า เฉินหลงสามารถสร้างชื่อและหากินได้ตลอดชีวิตด้วยมวยจีนของเค้า เจ็ท ลี ก็เช่นกัน แล้วทำไมจา พนม ไม่ใช้มวยไทยนี้ที่เคยสร้างชื่อให้คุณ ต่อยอดและสร้างความสำร็จอย่างต่อเนื่องในระดับโลกล่ะครับ มวยไทยมีคุณคนเดียวที่ทำได้ ไม่มีซ้ำใครแน่นอนครับ

ขอบคุณครับ

บทวิจารณ์และ สปอยล์โดย SeaFreeman

จาก http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A9216237/A9216237.html

เพิ่มเติมข้อมูลครับ

โดย น้องจั้ง

จาก http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A9239367/A9239367.html

หลังจากเคยเล่าให้ฟังว่า องค์บาก 3 จริงๆ แล้วโดยตัวมันเองเป็นหนังเฉพาะกลุ่ม เนื้อหนังและวิธีการนำเสนอนั้นจัดว่าเป็นหนังแนวมาเชียลอาร์ตโบราณ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่หนังเรื่องนี้อาจไม่ถูกใจมหาชน เพราะหนังแนวนี้ถือว่าเอาต์ไปนานแล้ว แต่สำหรับคอหนังที่คลั่งไคล้แนวกำลังภายในถือว่าหนังเรื่องนี้อยู่ในเกณฑ์ใช้ได้ ไม่ได้ลวก ไม่ได้เลวทราม แต่ก็ไม่ได้ดีเยี่ยม อ่านตัวเต็มได้ที่นี่http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A9228404/A9228404.html

มาคราวนี้ อยากคุยถึงบางประเด็นที่อยากชมเชยในความพยายามบางอย่างสำหรับองค์บาก 3 ...โดยคุยแบบคนที่ชอบหนังแนวกำลังภายในนะครับ

หากจำกันได้ราวสิบกว่าปีก่อน(มั้งผมขี้เกียจค้นวิกิพิเดียนะ) มีหนังเรื่องหนึ่งของ ฉีเคอะ คือเรื่องเดชไอ้ด้วน แขนหลุดไม่หยุดแค้น ผมดูองค์บาก 3 แล้วนึกถึงหนังเรื่องนี้ในบางประเด็น ดังนี้

1. ในเรื่องเดชไอ้ด้วนแขนหลุดไม่หยุดแค้น ถูกฉีเคอะสร้างขึ้นโดยกระแสของหนังกำลังภายในยุคนั้นกำลังถึงช่วงตันอีกครั้งหนึ่ง หากยุคชอว์ บราเทอร์คือยุคทองของหนังกำลังภายใน ยุคหนังกังฟู(ทำนองไอ้หนุ่มหมัดเมา ไอ้หนุ่มนั่น ไอ้หนุ่มนี่) ก็เป็นวิวัฒนาการหนึ่งของหนังมาเชียล อาร์ต ผู้บุกเบิกคือ บรูซ ลี และมาถึงยุคทองของ เฉินหลง หยวนเปียว หงจินเป่า หลังจากยุคกังฟู หนังมาเชียลอาร์ต(สายฮ่องกง ไต้หวัน) ก็แตกออกไปเป็นสองไลน์ ไลน์หนึ่งคือดึงกลับมายุคปัจจุบันทำหนังให้ทันสมัยขึ้น คิวบู๊ต่อเนื่องขึ้นผู้บุกเบิกคือ เฉินหลง กับหนังตระกูลฟัด อีกไลน์หนึ่งคือ หนังกำลังภายในที่ถูกสร้างด้วยโปรดักชั่นที่ดีขึ้น ฉาก เสื้อผ้า ทำให้สมจริงตามประวัติศาสตร์ ผู้บุกเบิกยุคนั้นคือ ฉีเคอะ ด้วยโปรเจค์ เดชคัมภีร์เทวดา.....

การแตกออกทั้งสองไลน์สร้างคุณูปการให้หนังมาเชียลอาร์ต ยืนยาวต่อมาได้แม้จะหมดยุคทองของชอว์ บราเทอร์แล้ว ผมจำประโยคหนึ่งได้ ตอนที่เฉินหลงเคยให้สัมภาษณ์วู้ดดี้(เทปนี้วู้ดดี้สัมภาษณ์เฉินหลงถึงฮ่องกง) วู้ดดี้ถามว่าคิดยังไงกับจา พนม เฉินหลงตอบประมาณว่า “จา โชคดีมากเพราะเห็นมาหมดแล้ว ว่าหนังมาเชียลอาร์ตมีกี่แบบ แต่เราต้องค่อยๆ ทดลองทำ จากหนังกำลังภายใน ชักจะตันก็มาทำหนังแบบสมัยใหม่ แต่จาเค้าได้เห็นหมดแล้ว...”

หลายปีผ่านไป หนังตระกูลฟัดก็เริ่มถึงทางตันเหมือนกัน ไม่ได้เป็นหนังทำเงินถล่มทลายแล้ว อาจเป็นว่าเฉินหลงก็แก่ขึ้น (หลังจากช่วงนี้เฉินหลงก็พัฒนาการไปฮอลลีวู้ดสำเร็จ) ส่วนหนังกำลังภายใน แบบฉีเคอะที่แตกออกมาอีกไลน์หนึ่ง ก็ถึงทางตันเหมือนกัน เมื่อมีหนัง โหนสลิง ปล่อยพลังระเบิด ออกมาในยุคนั้นตามรอยเดชคัมภีร์เทวดาเต็มไปหมด บวกกับฮอลลีก้าวเข้าสู่ยุคซีจีเต็มรูปแบบกับจูราสสิคปาร์ค ทำให้ฉีเคอะต้องทำการ “สร้างยุทธภพ” สำหรับหนังกำลังภายในใหม่อีกครั้ง.....

หากในยุคชอว์ บราเทอร์ ยุทธภพถูกแสดงออกด้วยโปรดักชั่นที่ยังไม่แตกต่างจากละครเวที หรืองิ้วมากนัก
ยุคเดชคัมภีร์เทวดา คือการเติมเต็มด้านโปรดักชั่นและสเปเชี่ยลเอฟเฟคท์ แบบเหนือจริงเข้าไป
แล้วฉีเคอะก็สร้างยุทธภพใหม่อีกครั้ง ด้วย เดชไอ้ด้วนแขนหลุดไม่หยุดแค้น ..... แก่นแกนของหนังเต็มไปด้วยบทสนทนาของนางเอกที่เฝ้าถามกับตัวเองตั้งแต่ต้นเรื่อง ยันจบว่า “อะไรคือยุทธภพ” ฉีเคอะได้ตอบสนองด้วยภาพของยุทธภพที่ไม่มีใครคาดหวังมาก่อน ภาพของยุทธภพที่ดิบ เถื่อน และเรียลลิสติก มากๆ เช่น พระยอดฝีมือก็ถูกนักเลงข้างถนน รุมอัดจนตายอย่างอนาถ ความโรแมนติคของสาเหตุของการแขนขาด ก็ปรับแต่งใหม่ให้พระเอกถูกกับดักแทน ภาพสาวชาวไร่ช่วยพระเอกแทนที่จะเป็นภาพสาวที่แสนสวย ก็เป็นสาวชาวไร่(ในยุคนั้น)ที่น่าจะเป็นในความเป็นจริงคือทั้งซอมซ่อด้วยความยากไร้ ทั้งอัปลักษณ์ ทุกคนในเรื่องต้องทำมาหากิน (สำนักพระเอกหากินด้วยการตีดาบ พระเอกตอนพิการแล้วต้องไปเป็นเด็กเสริฟ) การเลือกใช้ดาบครึ่งเล่มไม่ใช่เพราะเหตุผลโรแมนติคหรือศักดิ์สิทธิ์ใดๆ แต่เป็นเพราะไม่มีเงินซื้อดาบปกติแบบชาวบ้านเค้า ฯลฯ

นี่คือความพยายามในการ “สร้างยุทธภพ” ใหม่อีกครั้งของฉีเคอะ ....แต่ผลลัพท์ของมันก็อย่างที่ทราบหนังไม่ได้รับการตอบรับในเชิงรายได้มากนัก ..... กลายเป็นว่าหลังจากนั้นหนังกำลังภายในแนวซีจี อย่างฟงหวิน หรือซูซันของฉีเคอะเองในภายหลังกลับได้รับการตอบรับมากกว่า...แต่อย่างไรก็ตามผมก็ชื่นชมความพยายามในการสร้างยุทธภพอีกแบบของฉีเคอะ ในเดชไอ้ด้วน

2. ความพยายามสร้าง “ยุทธภพไทยๆ ขององค์บาก 2-3” อย่างที่เฉินหลงเคยบอก จาโชคดีที่ทำหนังในยุคนี้ เมื่อคนทำหนังมาเชี่ยลอาร์ต ได้ทดลองสร้างมาหลาย ๆ แบบแล้ว จาก็น่าจะสร้างหนังได้ไม่ต้องลองผิดลองถูกอีก ก็ถูก หนังอย่างองค์บาก 1 หรือ ต้มยำกุ้ง เกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มีหนังตระกูลฟัด เป็นแบบอย่างหรือเคยบุกเบิกตลาดมาก่อน แต่สำหรับองค์บาก 2-3 นั้น จากลับต้องสร้างยุทธภพไทย ๆ ที่ไม่เคยมีใครสร้างมาก่อน....

เป็นภาระที่หนักพอๆกับที่ฉีเคอะต้องสร้างยุทธภพใหม่ครั้งแรกสำหรับ เดชคัมภีร์เทวดา ครั้งที่สองกับ เดชไอ้ด้วน หรือครั้งที่สามยุทธภพ(เทวดา)แบบซีจีสำหรับเทพยุทธซูซัน ยิ่งไม่นับว่า เดชคัมภีร์เทวดานั้นสร้างบนฐานของนิยายกำลังภายในของกิมย้ง(กระบี่เย้ยยุทธจักร) เดชไอ้ด้วนคือการรีเมกหนังยุคชอว์ บราเทอร์(ถ้าจำไม่ผิดเวอร์ชั่นชอว์ฯ กำกับโดยจางเชอะ หวังยู่แสดงนำ) และซูซันก็เป็นการรีเมกเหมือนกัน แต่องค์บาก 2-3 นั้นต้อง “ปั้นยุทธภพไทย” ขึ้นมาจาก ศูนย์เลยทีเดียว

เนื้อเรื่องอาจได้แรงบันดาลใจจากหนังมาเชียลอาร์ตโบราณได้ แต่ต้องปรับให้เข้ากับบริบทไทยๆ ศาสตร์ ปรัชญาในการต่อสู้ ต้องกลับมาค้นมรดกไทย แล้วสร้างมันขึ้นมาในหนังให้ได้ ..... ภาพยุทธภพขององค์บาก 2-3 ย้อนไปในประวัติศาสตร์ที่อโยธยาแผ่อำนาจไปทางตะวันออกติดชายแดนขอม ถูกสร้างขึ้นมาอย่างหนักแน่นไม่ลอยละล่องไร้ที่มาที่ไป ทั้งรายละเอียดทางวัฒนธรรมที่นำเสนอแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจที่จะสร้าง “ยุทธภพไทยๆ” ให้ดีที่สุด สมจริงสมจังที่สุด (ส่วนท่านชมแล้วรู้สึกอย่างไรก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง-ฮา)

อยากเปรียบเทียบว่าการสร้างบริบทยุทธภพที่ไม่เคยมีมาก่อนให้ดู “เข้าท่า” นั้นยากอย่างยิ่ง เราคงนึกไม่ออกว่าถ้าเปลี่ยนจากยุทธภพจีนหรือไทยแบบที่เราเคยเห็นจากหนังจีนและองค์บาก 2-3 นั้น ลองเป็นยุทธภพอินเดีย ยุทธภพอาหรับ จะเป็นอย่างไร ? แล้วถ้าชาวอินเดียจะสร้างหนังจอมยุทธ์อินเดียมันจะยากแค่ไหน (เพราะเค้าไม่มีหนังจอมยุทธ์อินเดียโบราณเป็นต้นแบบให้มาพัฒนาต่อ)

ดังนั้นแม้ว่าองค์บาก 3 จะไม่ใช่หนังที่ดีเลิศ แต่หากผมชื่นชมกับความพยายามในการสานต่อตำนานหนังมาเชียลอาร์ตของ ฉีเคอะ หรืออั้งลี หรือ จางอี้โหมว ผมคงต้องคาราวะให้จาพนมและพันนา ในการสร้างจุดเริ่มต้นของตำนานหนังมาเชียลอาร์ตไทย ๆ สำหรับองค์บาก 2-3 อย่างยิ่ง และเหนืออื่นใดขอคาราวะความกล้าที่จะทิ้งแนวทางที่เคยสร้างความสำเร็จให้กับตัวเองในองค์บาก 1 และต้มยำกุ้ง มาสร้างหนังเรื่องนี้

วิจารณ์ เขี้ยวอาฆาต

2010-05-03T19:15:00.000-07:00

ภาพยนตร์นี้ ได้ข้อคิดสามอย่างคือ "ความเชื่อ" "เรื่องของกฏแห่งกรรม" "การแห็นแก่ตัวของมนุษย์"
การที่เอาเด็กมาแสดงด้วยนั้น แสดงว่าถึงเด็กมักจะเลียนแบบและทำตาม ทำให้คนที่ได้ดูจะได้ข้อคิดว่า
ถ้าจะทำอะไรต้องนึกถึงเด็ก เพราะเด็กอาจจะทำตามโดยไม่รู้ว่าถูกหรือผิด
การเห็นแก่ตัวของมนุษย์ ส่งผลไปถึงกฏแห่งกรรม ในเรื่องนี้ มีทั้งแสดงกรรมแบบทันที และแบบที่ต้องเจอไว้คราวหน้า
ส่วนเรื่องความเชื่อนั้น สอดแทรกเกี่ยวในแบบ "ถ้าไม่เชื่อ อย่าลบหลู่"

หนังเรื่องนี้ สื่อถึงการเห็นแก่ตัวของคนเป็นส่วนใหญ่ เหตุผลของคนเห็นแก่ตัวนั้น มากจาก ต้องการมีชีวิตอยู่ ต้องการเงิน ยศฐาบรรดาศักดิ์
และสอนคนได้ว่า "ถ้าจะทำอะไรเพื่อตัวเองในสถานการณ์ฉุกเฉิน ต้องเสียสละ" เพราะความเห็นแก่ตัวเพียงน้อยนิด ทำให้คนเดือดร้อนหรือตายไปได้
การดำเนินของหนังนั้น ค่อย ๆ เผยการสำแดงความเห็นแก่ตัวของแต่ละคนรวมถึงคนสั่งการในบริษัทจนถึงเจ้านาย
และตอนจบได้ "เสียดสีผู้สื่อข่าว" และ "การทำข่าว" ที่ตรงที่ผู้ทำข่าวมักจะทำข่าวเฉพาะด้านที่ต้องการเพื่อเงิน หรือเพื่อสิ่งที่รักหรือหลง หรือมีใครมาแทรกแซง

ในส่วนของความน่ากลัว ถือว่าทำได้ดี แต่ไม่มาก ถึงแม้จะไม่ใช่หนังสยองแบบผี แต่การเอา "งูเห่า" มาแสดงนั้น
ถือว่า "งู" เท่านั้นเป็นส่วนที่ทำให้หนังนี้เป็นหนังสยองขวัญ ส่วนนี้ถือว่าดี
และเปรียบเทียบได้ว่า คนเราควรจะกลัวอะไรระหว่างงูหรือความเห็นแก่ตัว
ซึ่งสื่อว่า สิ่งที่เรากลัวมักจะแสดงสัญญาณให้คนกลัวก่อนที่จะทำร้าย
แต่ความเห็นแก่ตัวไม่แสดงสัญญาณ และเข้าไปทำให้ใครบางคนเดือดร้อนทันที

สำหรับการทำหนัง เนื่องจากคนทำไม่สามารถเอางูตัวจริงมาแสดง จึงต้องทำ CG และทำได้ดีเช่นเดียวกัน ถึงแม้จะไม่เนียนก็ตาม
การที่มีฉากงูฉกคนนั้น ถ้ารู้ว่าคนนั้นไม่ดี ทำให้เป็นหนังสยองที่สนุกด้วยหนังนี้ ไม่ต้องมีผี แต่ก็ใช้งูเป็นสื่อในการเป็นหนังสยองขวัญได้ดี
แต่ฉากดังกล่าวโผล่ออกไม่มากความคาดหวังไว้

ส่วนตัว มีฉากหนึ่งที่ทำให้ตกใจจนร้องว้ากดังลั่นโรงมาก!!!

สรุปคือ ภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่สอนในเรื่องของความเห็นแก่ตัวเป็นหลัก
ซึ่งสื่อว่า ไม่ว่าคนระดับไหนมักจะเห็นแก่ตัว ดังนั้นเมื่ออยู่ในสถานการณ์คับขัน ต้องรู้จักเสียสละ
ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ควรแนะนำให้ดูอีกเรื่องหนึ่งเช่นกัน

เนื้อเรื่อง = 10
บรรยากาศตามแนว (ความน่ากลัว) = 10
ความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่อง (เหตุผลเข้ากัน) = 10
ความสนุกสนาน = 8
ความสมจริง = 7
การสอดแทรกอรรถรถอื่น ๆ = 7
ทำให้มีข้อคิด = 10
เฉลี่ย = 8.85
จากใจ ให้ = 10

วิจารณ์โดย big_HDVFinal

จาก http://www.siamzone.com/movie/m/5758/review

Iron Man 2 (2010): มหาประลัย เศรษฐีเกราะเหล็ก

2010-05-03T19:09:00.000-07:00

Iron Man 2 (2010): มหาประลัย เศรษฐีเกราะเหล็ก

Iron Man 2 (2010) :
ภาคแรกในปี 2008 ฮิตซะระเบิดระเบ้อ แถมยังทำให้คุณ Robert Downey, Jr.(Sherlock Holmes [2009]) กลับมาโด่งดังแบบเถิดเทิงอีกด้วย เรียกได้ว่าผู้ที่เกี่ยวข้องกับหนังล้วนแฮปปี้ดีแทคกันถ้วนหน้า ว่าแล้วก็เป็นธรรมดาที่ต้องมีภาคต่อออกมาให้ชมกันอีก ที่แน่นอนว่าอะไรๆ ก็ต้องเบิ้ลเข้าไปอีกเท่าตัวหนึ่ง ไม่ว่าตัวละคร ทุนสร้าง แม้แต่ตัว Iron Man ที่มีคู่หูเพิ่มขึ้นมาด้วย แต่ว่าความสนุกจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวหนึ่งหรือเปล่านั้นก็ต้องว่ากันอีกทีนะ

คราวนี้เจอตัวโกงผู้นิยมการเฆี่ยนเป็นชีวิตจิตใจ

ภาคนี้คุณ Tony Stark (Downey, Jr.) รับมือกับความโด่งดังในฐานะ Iron Man ได้เป็นอย่างดี แต่ปัญหาก็ตามมาคือ รัฐบาลอยากได้เทคโนโลยีของเขาไปครอบครองจนตัวสั่น คู่แข่งทางธุรกิจที่หมั่นไส้และหาทางเล่นงานเขาให้จงได้ และศัตรูตัวฉกาจที่อยู่ๆ ก็โผล่มาเล่นงานเขาได้จนเกือบเดี้ยง ที่หนักหนาสาหัสที่สุดคือ Arc Reactorแหล่งพลังงานที่ฝังอยู่กลางหน้าอกของเขาค่อยๆ ทำให้เขาใกล้ตายเข้าทุกที งานนี้ Iron Man เราจะจัดการปัญหายุ่งๆ เหล่านี้ยังไงกันหนอ? ก็ต้องตามไปให้กำลังใจกันเอานะจ้ะ

นักแสดงคนใหม่ที่มาเสียบแทนในบทเพื่อนพระเอกและ ผกก.ที่บทบาทเยอะขึ้น

ผกก.Jon Favreau จากภาคแรกกลับมาอีกครั้งด้วยความมั่นใจ และก็สามารถทำภาคต่อที่มีคุณภาพมามอบให้แก่แฟนๆ ได้ ด้วยทุนสร้างที่มากขึ้น บทที่ไม่บ้องแบ๊ว นักแสดงหลักที่มีเสน่ห์ และนักแสดงสมทบที่คุ้นหน้าหลายคน(ตัว ผกก.เราในบทคนขับรถของพระเอกก็มีบทบาทในภาคนี้เยอะขึ้นตรึมเลย) งานสร้างที่ดูดีตามมาตรฐานสูงสุดของฮอลลีวู้ด ก็ล้วนทำให้หนังดูดีมีราศีขึ้นอีกแยะเลย

เจอปัญหารุมเร้าแบบนี้พี่แกก็ต้องนั่งคิดหนักเป็นธรรมดา

ถึงกระนั้นด้วยความที่เป็นหนังซูเปอร์ฮีโร่สำหรับผู้ใหญ่ใจเด็ก บทสนทนาตรึมแบบในภาคแรก เด็กๆ อาจดูแล้วมีเบื่อ หนังได้เปรียบตรงที่ไม่ต้องปูเรื่องให้มากความ มาถึงก็ใส่ชุด Iron Man กันเลย แต่สิ่งที่เสียไปคือ เสน่ห์เล็กๆ น้อยๆ อย่างฉากจำพวกการลองผิดลองถูกในการพยายามเป็นซูเปอร์ฮีโร่ของพระเอกแบบในภาคแรกไปแทน

มีสาวสวยมาทำให้พระเอก(และคนดู)เพ้ออีกคน

ด้านนักแสดง คุณ Downey, Jr.ยังคงเปี่ยมเสน่ห์ในบทซุปเปอร์ฮีโร่ เศรษฐี จอมอัจฉริยะ ผู้มั่นใจในตนเอง ถึงขั้นหลงตัวเอง ซึ่งคนดูคงเกลียดแกไม่ลงหรอก ในขณะที่นักแสดงสมทบหน้าใหม่อย่าง Don Cheadle (Brooklyn's Finest [2009]) ที่มาเสียบแทน Terrence Howard ก็มาแบบเฉยๆ และหน้าตาตอนแกใส่ชุดบู๊ดูไม่ค่อยอินเลย(ความคิดเห็นส่วนตัว) ส่วนน้องหนู Scarlett Johansson (The Prestige [2006]) นั้นเซ็กซี่และทะมัดทะแมงในฉากบู๊ดี อ่อ ตัวโกงอย่าง Mickey Rourke (The Wrestler [2008]) ก็ดูจะทุ่มเทให้กับบทดีมาก แต่ว่าอุตส่าห์มาอย่างมาดเหลือกิน ดูร้ายกาจดี แต่ไหงแกกลับเดี้ยงง่ายไปหน่อยซะงั้น

คราวนี้มีคู่หูมาช่วยกันบู๊ด้วยอีกตัว

รวมๆ แล้วนี่เป็นหนังภาคต่อที่ทำได้อย่างน่าพอใจ เป็นหนังซัมเมอร์ขนานแท้ ที่เหมาะสำหรับแฟนๆ ตัวละครตัวนี้ และถ้าใครทนทู่ซี้นั่งรอจนเครดิตท้ายเรื่องจบ ก็จะได้เห็นการเกริ่นถึงซุปเปอร์ฮีโร่อีกตัวหนึ่ง ที่จะมีหนังของตนออกมาเป็นรายต่อไป ซึ่งก็นะ อุตส่าห์นั่งรอซะตั้งนาน(รอบที่ผมดู เหลือผมในโรงคนเดียว) พอมาถึงก็มาแบบแป๊บๆ ไม่น่าฮือฮาเอาซะเลย เหอๆ (แต่ถ้าเป็นแฟนการ์ตูนของมาร์เวลชนิดเข้าเส้นจริงๆ คงจะฮือฮากันน่าดูเชียว)

น่าดูเพราะ: เป็นหนังภาคต่อที่ทำได้ดี ดูเพลิน แฟนๆ จากภาคแรกคงไม่พลาดกัน
ไม่น่าดูเพราะ: ยังคงเต็มไปด้วยบทสนทนา เด็กๆ ดูแล้วคงไม่สนุกเท่าผู้ใหญ่(ใจเด็ก)ดู

*ช่วงของแถม*

ภาคนี้หันใช้บริการเพลงของวงร็อคชาวออสซี่อย่าง AC/DC

เพลง Iron Man ของวงในตำนานอย่าง Black Sabbath ถูกนำมาใช้ได้อย่างลงตัวสุดๆ ในภาคแรก พอมาถึงภาคสองนี้ผู้สร้างก็หันมาใช้บริการวงฮาร์ดร็อคในตำนานจากแดนจิงโจ้อย่าง AC/DC บ้าง ซึ่งว่าก็ว่าเหอะ ถึงจะเป็นเพลงร็อคคลาสสิคเหมือนกัน แต่พอมาอยู่ในหนังแล้วก็รู้สึกว่าไม่ขลังเท่าเพลงของ Black Sabbath จากภาคแรกเลย(ความคิดเห็นส่วนตัวนะ) ยังไงซะเราก็มีมาให้ฟังกันทั้งเพลงจากภาคแรกและภาคสองเลยจ้า

MP3: AC/DC - Highway to Hell

MP3: Black Sabbath - Iron Man

วิจารณ์โดยคุณ Nanatakara

ที่มา http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=nanatakara&month=29-04-2010&group=2&gblog=219

วิจารณ์ "คนไททิ้งแผ่นดิน"

2010-04-28T05:50:00.000-07:00

เจ๊เจ๋อไปดูมาแล้ว หลังจากคราวที่แล้วได้ดูตัวอย่าง “คน ไท ทิ้งแผ่นดิน” แล้วนำมาให้แฟนบอร์ดมาดูกัน ทางกันตนาเค้าเลยจัดตั๋วรอบสื่อให้เจ๊เจ๋อไปร่วมงานวันนั้นด้วย

ก็คงต้องบอกวันนั้นที่เขียนไป ก็ตั้งใจอยู่แล้วว่าจะไปดู เพราะเห็นว่าเรื่องกำลังอินเป็นกระแสสอดคล้องกับการเมืองพอดี้...แบบว่าอยากรณรงค์ปลุกจิตสำนึกคนไทยให้รู้รักสามัคคี แต่ก็ไม่ได้คาดหวังว่าหนังจะดีอะไรมากมาย เพราะดูจากเนื้อเรื่องแล้วก็กล่าวถึงคนไทที่อาศัยอยู่ทางจีนตอนใต้ เสื้อผ้า หน้าผม ก็นึกว่าดูหนังจีนด้วยซ้ำ..... ความคาดหวังคือ หวังว่าดูแล้วจะทำให้รักชาติมากขึ้นก็โอเค (ไปอ่านเรื่องย่อกันเองที่ http://movie.sanook.com/movie/movie_16971.php )

งานนี้ก็ต้องขอขอบคุณกันตนามั่กๆ ที่ให้เจ๊เจ๋อได้ไปดู ไม่ใช่เพราะฟรีเลยขอบคุณ แต่ขอบอกว่าหนังดีเลยทีเดียว ดีกว่าที่คาดหวังไว้เยอะ ตอนแรกเจ๊เจ๋อก็นึกว่าหนังจะเครียด อาจเป็นเพราะธีมของหนัง การโปรโมทมันก็เลยออกมาเป็นแบบนั้น แต่ถ้าได้ไปดูหนังจริงๆ แล้วจะค้นพบว่า หนังเรื่องนี้มีความสนุกเป็นอันดับแรกเลย การเล่าเรื่อง การดำเนินเรื่อง หรือบางคนจะคิดว่าเป็นหนังแอ็คชั่น ขอบอกเหมือนกันว่าได้ดูแล้วไม่ใช่เลย เป็นดราม่าซะด้วยซ้ำ หนังดำเนินเรื่องได้ดีทุกอย่างเป็นเหตุเป็นผลที่สนับสนุนความเป็นมาของหนังได้ดี ในซีนอารมณ์ที่ต้องการกระชากความรู้สึกคนดู อย่างตอนที่พระเอกรู้ว่าน้องสาว “ซาร่า” โดนฆ่าตาย หนุ่ม “ธัญญ์” ที่รับบทเป็นพี่ชายก็ทำเอาเจ๊น้ำตาซึมไปหลายนาที.... อุ้ยเริ่มสปอยแหละ พอก่อน

เรื่องโปรดักชั่นที่เจ๊คิดไว้ก็คนละเรื่องเลย เอาจริงๆ คิดว่าก็ตามสไตล์คนไทยทำ CG (Computer graphic) แต่ขอบอกว่าใช้ได้เลย เก็บรายละเอียดได้ดี เสื้อผ้าหน้าผม....

เขียนมาขนาดนี้คงคิดว่าเจ๊เจ๋อไปรับตังค์มาอวย ก็บอกเลยว่าไม่ใช่ เพราะหนังก็ยังมีบางจุดที่ยังดูไม่สมบูรณ์ แต่ด้วยความที่ดูเพลินก็เลยไม่ทำให้รู้สึกได้ถึงความไม่ลงรายละเอียด เช่นการใช้แสง ในบางฉาก ซึ่งนั่นก็ให้อภัยได้....

รวมๆ ต้องบอกว่าสนุกดี จัดว่าไม่เสียดายเงินแน่ หลายคนบอกว่าก็เจ๊ดูฟรีก็พูดได้สิ ขอบอกว่าเดี๋ยวเจ๊จะเสียเงินไปดูอีกรอบ คราวนี้แหละจะจ้องเลยว่าฉากไหนซีนไหนที่โปรดักชั่นไม่ดีบ้าง.....

(ขอบอกว่าหนังเรื่องนี้ไม่เครียด ไม่ใช่แนวปลุกจิตสำนึกรักชาติล้วนๆ คือไปดูหนังเรื่องนี้จะได้ความสนุกก่อน ส่วนเรื่องรักชาติมันจะตามมาเองโดยเราไม่รู้ตัว)

วิจารณ์โดน เจ๊เจ๋อ

จาก http://webboard.sanook.com/forum/3099050

กระทู้: Inside “คนไท ทิ้งแผ่นดิน” ต้องขนาดนี้เชียวหรือ

ครั้งก่อนที่เจ๊เจ๋อเขียนว่าไปดูหนังเรื่องคนไท ทิ้งแผ่นดิน มาแล้ว มีแฟนบอร์ดที่ไปดูมาแล้วเหมือนกันก็ส่งข้อความมาถามเจ๊เจ๋อว่า ทำไมโทนสีที่ใช้ในหนังเรื่องนี้ออกแนวแฟนตาซี สีแปลกๆ เจ้เจ๋อก็เลยไปตามหาคำตอบมาให้ โดยการส่งคำถามไปยังฝ่ายประชาสัมพันธ์ของกันตนา …...

ไม่อยากจะเชื่อ …..จากคำถามเล็กๆ จากบอร์ดซุบดาราของเจ๊เจ๋อ นำไปสู่การได้มีโอกาสได้พูดคุยกับคุณต๊ะ นิรัติศัย ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้แบบนอกรอบ พอเจอตัวคุณต๊ะ เจ๊เจ๋อก็โยนคำถามที่ข้องใจจากการดูเองด้วยและที่แฟนบอร์ดฝากมา

คุณต๊ะเริ่มเล่าให้เจ๊เจ๋อฟังเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าทึ่งมากสำหรับการทำพรีโปรดักส์ชั่น เพราะเค้าทำการบ้านกันนานเป็นปีๆ หนังทำรีเสิร์ชมาเยอะมาก รายละเอียดทุกจุดเป็นความตั้งใจแท้ๆ สัญลักษณ์ต่างๆ ซ่อนอยู่ในหนัง มีหลายอย่างมากมายให้ตีความกัน เช่น ตัวผีเสื้อ เป็นตัวแทนของความอิสระ ความเป็นไท ดาบเป็นตัวแทนของการต่อสู้ ผีเสื้อที่บินอยู่ในหนังก็สร้างมาจากผีเสื้อสมิงเชิงดาว ที่ปรากฎอยู่ในหนังสือ แล้วเราไปทำรีเสิร์ชมา จนเจอผีเสื้อตัวนี้จริงๆ (เจ้ได้แต่นึกในใจว่าเรายังไม่รู้จักเลย)

หรืออย่างดินเป็นเจ๊ก็คงไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่คุณต๊ะบอกว่าขนาดดินเค้าก็ไปรีเสิร์ชที่พิพิธภัณฑ์มา เก็บแบบเก็บสีมาทำ ไปดูสีดินว่าอายุ 1,300 ปีที่แล้วชั้นดินมันสีอะไร ต้นไม้ก็เหมือนกัน เป็นต้นไม้ต้นสุดท้ายในโลกนี้แล้วก็อยู่ในหนังเรื่องนี้ เพราะตอนที่ไปเก็บตัวอย่างที่ประเทศอินโดนีเซีย พอกลับมาไม่นาน ภูเขาไฟก็เกิดระเบิดขึ้น

คุณต๊ะบอกกับเจ๊เจ๋อว่าหนังเรื่องนี้มีอะไรให้ดูเยอะมาก ดูได้หลายรอบ สามารถตีความกันได้หลายอย่าง ซึ่งก็ต้องไปดูกันเอง บอกหมดคนก็ไม่ไปดูหนังกันพอดี.....5555+

ถามเจ๊เจ๋ออ่ะถอดใจไปแล้วทำขนาดนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะมีคนดูหรือเปล่า เพราะมันไม่ใช่หนังแนวกระแสอย่างที่หลายค่ายทำอยู่ แต่ต้องบอกว่าพอได้คุยกับคุณต๊ะแล้วรู้สึกว่า เค้าตั้งใจมาก และตัวหนังเองก็น่าดู นี่หากเจ๊เจ๋อไม่ได้ดูมาก่อน ก็คงไม่เห็นพบ นึกไม่ออกว่าสิ่งที่คุณต๊ะหมายถึง และก็คงไม่รู้ว่าเค้าลงรายละเอียดทุกขั้นตอนจริง เรียกว่าคนดูคุ้มอ่ะงานนี้

ถามมาเจ๊เจ๋อหาคำตอบให้ (ถ้าว่าง)

เจ๊มี MV และภาพเบื้องหลังจากหนัง “คนไท ทิ้งแผ่นดิน” มาฝากกันด้วย

เจ๊เจ๋อ http://webboard.sanook.com/forum/index.php?topic=3101132

วิจารณ์ brooklyn's finest ตำรวจระห่ำพล่านเขย่าเมือง

2010-04-25T08:35:00.000-07:00

ดูจากโป๊สเตอร์ตำรวจกำลังเถียงกัน ภายในซอยเปลี่ยว บรรยากาศพร้อมที่จะมีอาชญากรรม ตัวหนังสือแดงมีรอยเปื้อน

พอจะบอกเนื้อเรื่องของหนังได้ลางๆ หนังของผกก อังตวน ฟูคว่า ผกก.ผิวสีที่ชำนาญหนังแบบนี้

หนังแบ่งเป็นตำรวจ3คน ที่ต่างมีชีวิตเฉียดเส้นยาแดงทุกคน คนนึงเป็นสาย คนนึงใกล้เกษียณ คนนึงพ่อลูกดก

ได้ดารานำ ดอน เซียเดิ้น ริชาร์ด เกียร์ อีธาน ฮอว์ค และเวสลีย์ สไนป์ส ต่างคนต่างทำหน้าที่แบบไม่ยอมน้อยหน้ากัน

ยาเสพติด โสเภณี สายตำรวจ คอรัปชั่น เหมารวมอยู่ในบรูคลีนส์ ตัวละครทุกคนต่างอยู่ในมุมมืด

หนังเดินเรื่องแบบเอื่อยเนือยบ้าง แต่พอเหตุการณ์ขมวดปม เข้มข้นจนเหมือนโดนทุบหัว หรือต่อยท้องจนจุก

หนังตำรวจแอบเครียดเรื่องนี้ผมให้3ดาวเต็มๆ กับอีกเสี้ยวให้กับอีธาน ฮอว์คที่สักเต็มหลัง แต่พี่ครับการมีลูกดก มีผลต่อกระเป๋าตังนะครับ

หนังเข้าแต่เครือsfเท่านั้น หาดูยากหน่อย แต่คุ้มค่าเหนื่อยละกัน

บทวิจารณ์โดย asithi

จาก http://www.nangdee.com/webboard/viewtopic.php?t=11730&sid=

วิจารณ์ Frozen นรกแขวนฟ้า

2010-04-25T08:11:00.000-07:00

วิจารณ์ Frozen นรกแขวนฟ้า

เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า

แดน ลินช์ และปาร์คเกอร์ มาเล่นสกีกันในช่วงวันหยุด
เมื่อถึงคืนวันอาทิตย์ทั้งสามคนตัดสินใจขอขึ้นกระเช้าขึ้นเขารอบสุดท้าย
ทั้งๆ ที่พายุกำลังจะมา กระเช้ากำลังจะปิด แต่พวกเขาก็ตื้อ จนได้ขึ้น

แต่แล้วระหว่างทางนั้น กระเช้าก็ถูกปิด ไฟในรีสอร์ทก็ถูกปิด
หลังจากหลอกตัวเองกันอยู่นาน สุดท้ายพวกเขาก็ต้องยอมรับว่าพวกเขาถูกทิ้งไว้บนกระเช้า
ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ หาทางลงไม่ได้

รีสอร์ทแห่งนี้จะเปิดอีกครั้ง วันศุกร์
นั่นหมายความว่าพวกเขาต้องค้างอยู่บนกระเช้า
ท่ามกลางพายุหิมะอย่างนี้ไปอีกอย่างน้อย 5 วัน !!

บทวิจารณ์อันนี้ก๊อบเค้ามานะจ๊ะ ไม่ได้ไปดูเอง คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับนักดูหนังล่ะนะ

ชอบมากอ่ะ เรื่องนี้ แต่คนขวัญอ่อน หรืออ่อนไหวง่าย อย่าไปดูเรื่อง

มันน่ากลัว (แต่มันไม่ใช่หนังผีนะ)

ที่น่ากลัวเพราะ ทั้งเรื่องมีแต่ความกดดัน ว่าจะอยู่ หรือจะรอด

คือต้องลุ้นทั้งเรื่อง แล้วไม่ใช่แค่ลุ้นอย่างเดียว

มันมีอะไรที่น่ากลัวตลอดทั้งเรื่อง ซึ่งเหมือนเรื่องจริงมากๆ ไม่มีอะไรเว่อร์เลย

แนะนำจริงๆ สำหรับเรื่องนี้ อยากให้ลองไปลุ้นดูว่าจะมีคนรอดมั๊ย

ตายหมด หรือไม่ตายหรือ หรือเหลือกี่คน (ดูแล้ว แต่ไม่บอก ฮ่าๆ)

เรื่องนี้มีคนแสดงอยู่ 3 คน แต่ทุกคนล้วนแต่หน้าตาดี เอ้ย แสดงดีกันทั้งนั้น

ไม่ต้องกลัวเสียดายตังค์เลย ทุกคนถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีมากจริงๆ

ออกมาอารมณ์ยังค้างอ่ะ แบบว่า อยากดูอีกรอบ ชอบมากๆๆ

รีบไปดูกันนะ เรื่องนี้ดูแล้วคุ้มชัวป์ จริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

วิจารณ์โดย Nu--dEar

นำมาจาก http://www.nangdee.com/webboard/viewtopic.php?p=86471

นอกจากความสยอง ที่จะทำให้ผู้ชมนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้ว FROZEN นรกแขวนฟ้า ยังได้รับการการันตี จากนักวิจารณ์ทั่วโลกว่า นี่คือหนัง เชือดสยองที่ยอดเยี่ยมที่สุดในรอบ 20 ปี ทั้งระทึก ทั้งน่ากลัว … จนสาวๆ อาจเผลอกรี๊ดออกมา สุดเสียงด้วยความสยอง

วิจารณ์ The Shock Labyrinth Extreme 3D

2010-04-23T17:11:00.000-07:00

หนังผีไม่กล้าไปดู รู้แต่ว่า ไม่สยอง ไม่ Extreme เหมือนที่โปรโมท เลยได้แต่หาข้อมูลมาให้ครับ

Short Review

- คนที่ชอบดูหนังผีตุ้งแช่เสียงดัง หนังผีเลือดสาด ห้ามไปดูเด็ดขาด เพราะมันไม่มีฉากพวกนั้นให้เห็นหรอก

- ตัวหนังมีฉากหลอกแบบ WTF หลายฉากพอสมควร

- หากไปดูต้องอย่าลืมว่า "นี่เป็นหนังญี่ปุ่น"

- ความสยองขวัญถือว่าเป็น "รสนิยมส่วนบุคคล"

บทความนี้เปิดเผยส่วนสำคัญของหนัง [Spoil]

บทความนี้อาจจะมีส่วนที่มีความผิดพลาดในเนื้อเรื่องเพราะผู้เขียนดูเวอร์ชั่นที่ไม่มีซับไตเติ้ล!

ผู้กำกับ ทาเคชิ ชิมิสึ เป็นผู้กำกับที่ฝากผลงานหนังสยองขวัญมาหลายเรื่อง ซึ่งก็มีตั้งแต่งานระดับตำนาน งานที่อยู่ในขั้นที่น่าพอใจ จนถึงงานที่อยากจะลืมปะปนกันไป

ด้วยการโปรโมทตนเองว่าเป็นหนังสยองขวัญ 3 มิติเรื่องแรกในเอเชียทำให้เป็นที่น่าสนใจของคนหลายคนอย่างแน่แท้ แต่หากไม่พูดถึงสามมิติมันจะมีอะไรไหม...?

คำตอบก็คือมี เพราะผมเป็นคนที่ดูหนังเรื่องนี้ที่เป็นเวอร์ชั่นแบบ 2 มิติ!

สิ่งที่น่าแปลกใจเป็นอย่างแรกคือการที่ตัวหนังเรื่องนี้ไม่ตัดสินใจที่จะกลายเป็นหนังผีตุ้งแช่ คือใส่ทุกอย่างเข้ามาอย่างขวางหน้า ทำให้คนดูตกใจแบบนอนสต็อปด้วยภาพและเสียงที่โผล่พรวดขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

ทั้งที่มันน่าจะเป็นสิ่งที่ดีในเวลาดูหนังผีสามมิติ คือการทำให้คนดูตกใจ กรีดร้องโวยวายไว้ก่อน และออกจากโรงความรู้สึกที่สบายใจที่ได้ระบายออกไปเต็มที่ แต่ยังคงดำเนินด้วยความราบเรียบแบบหนังญี่ปุ่นที่เนิบนาบและเย็นเฉียบ

The Shock Labyrinth (Senritsu Meikyu) ใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบเวลาซ้อนเวลาแบบที่ทาเคชิ ชิมิสึชอบใช้ (เขาใช้การเล่าเรื่องแบบนี้มาตั้งแต่เรื่อง Ju-on แทบทุกภาค) หนังเปิดเรื่องมาโดยที่มีเจ้าหน้าที่แบกศพออกมาจากตึกร้างแห่งหนึ่ง ชายคนหนึ่งถูกเจ้าหน้าที่ลากออกมาพร้อมกับตะโกนว่า "มีอีกคนหนึ่งอยู่ข้างใน ๆ" ก่อนที่เขาจะถูกนำไปสอบสวนปากคำว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ (ในช่วงนี้คือเวลาปัจจุบัน คือเหตุการณ์ในห้องสืบสวน)

ชายคนนั้นเริ่มเล่าย้อนไปถึงสิบปีก่อน ตัวเขาและเพื่อน ๆ ได้เข้าไปยังโรงพยาบาลผีสิงที่อยู่ถูกปิดไปอยู่แถวสวนสนุก แต่แล้ว ยูกิ เพื่อนของพวกเขาก็ได้หายตัวไปอย่างลึกลับ (ในช่วงนี้คือเวลาสิบปีก่อน สมัยเด็ก)

เหตุการณ์เริ่มขึ้นเมื่อตัวของชายคนนั้น เคน ได้กลับเข้าบ้านเกิดอีกครั้งโดยที่มี โมโตกิ เพื่อนของเขามารับกลับ ในขณะเดียวกัน ริน แฟนสาวของโมโตกิ ผู้ตาบอดก็ได้ยินเสียงเคาะประตู เมื่อไปดูแล้วก็พบว่าผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเธอคือยูกิ เพื่อนของพวกเขาที่หายไปเมื่อสิบปีก่อน (ในช่วงนี้คือเวลาในเรื่อง)

แต่พอที่กลับมาแล้วพบยูกิแล้ว เคนมักจะรู้สึกปวดหัวเหมือนนึกอะไรไม่ออกพร้อมกับภาพของบันไดวงกตที่มีผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่ตรงกลาง

พวกเขาตัดสินใจพายูกิไปหาที่บ้าน ครอบครัวของยูกิที่สูญเสียลูกสาวไปอยู่ในสภาพที่ไม่มีทางเหมือนเดิมอีก ยูกิที่พบเห็นสภาพนั้นก็เกิดสภาพอาการประสาทกินตามหนังผีนิยมแล้วตกบันไดบ้านไป (เคนนึกถึงภาพบันไดนั้นอีกครั้ง)

พวกเขามุ่งหน้าไปยังที่โรงพยาบาลพร้อมกันหกคน (รวมน้องสาวของยูกิ) ซึ่งเป็นหมู่คณะเดียวกันกับที่พวกเขาเคยไปที่โรงพยาบาลผีสิงนั่นเช่นเดียวกับสิบปีก่อน

แต่เมื่อถึงโรงพยาบาล กลับไม่มีใครอยู่ แล้วยูกิก็ได้สติ เธอถามหาตลอดเวลาว่าคนอื่นอยู่ที่ไหน (เธอถามเช่นนี้บ่อยครั้งมาก ครั้งหนึ่งเธอจับแขนของเคนไว้แน่นแล้วถามว่า "เคนคุงใช่มั้ย") แล้วเธอก็วิ่งหายเข้าไปในโรงพยาบาล

ในขณะที่คนอื่นเดินตามหายูกิทีหายไป รวมถึงคนอื่นในโรงพยาบาล พวกเขาก็ได้ย่างก้าวเข้าไปสู่ที่ที่ไม่ควรเข้าไปแล้ว เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปเรื่อย ๆ โรงพยาบาลที่ดูใหม่และสว่างไสวก็ยิ่งดูเก่าและมืดมรเข้าไปทุกที ๆ ใช่แล้ว พวกเขาได้เข้าไปสู่ยัง "เขาวงกต" แล้ว

เมื่อพวกเขาเดินทางต่อไปเรื่อย ๆ พวกเขาถึงได้รู้ตัว ว่าที่ที่พวกเขาอยู่ (ช่วงเวลาในเรื่อง) นั้นซ้อนเช่นเดียวกับช่วงเวลาเมื่อสิบปีก่อน นั่นอาจจะทำให้รู้คำตอบได้ว่า ยูกิ หายไปได้อย่างไร ในขณะเดียวกัน เคนก็ดูเหมือนจะนึกออกว่าตัวเขาเคยได้ทำอะไรลงไป

ในขณะนั้นยูกิก็ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ยูกิในวัยเด็กวิ่งมาเก็บตุ๊กตาที่ทำตกเอาไว้แต่ระหว่างทาง เธอก็กลายเป็นยูกิในวัยผู้ใหญ่แล้ววิ่งผ่านพวกเขาไป หลังจากนั้นประตูเหล็กก็หล่นลงมาปิดกั้น พวกเขาถูกแบ่งเป็นสองกลุ่ม เคนกับริน และ โมโตกิกับน้องสาว ก่อนที่พวกเขาแต่ละคนจะได้รู้ถึงความจริงอะไรหลายอย่าง

เขาวงกตในเรื่องนี้เป็นช่วงเวลาที่ทับซ้อนกันทั้ง ช่วงเวลาในเรื่องและช่วงเวลาเมื่อสิบปีก่อน ทุกสิ่งที่พวกเขาทำนั้นมีผลต่อช่วงเวลาของอีกฝ่าย ราวกับจะตอกย้ำว่าพวกเขาไม่มีทางที่จะหลุดพ้นออกมาจากเหตุการณ์เหล่านี้ไปได้

เราอาจจะพูดได้ว่า เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อ เคนกลับมายังบ้านเกิด เมื่อเขากลับมายูกิก็ปรากฏตัวมาพร้อมกับเขา และได้พาพวกเขาทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อนกลับเข้ายังสถานที่เดิมอีกครั้งเพื่อที่จะ "เฉลย" และ "ให้ผลลัพธ์" ของแต่ละคน

หลังจากนั้นเราก็เหมือนจะเห็นหลายฉากบอกใบ้อยู่บ่อย ๆ ว่าแท้ที่จริงแล้วยูกินนั้น อยู่กับเคนตลอดเวลา

คนที่มีส่วนร่วมในการกระทำได้รับการชดใช้อย่างเจ็บปวด คนที่ต้องแบกรับความจริงที่น่าเศร้านั้น ดูเหมือนว่าจะได้รับสิ่งที่เรียกว่าการุณฆาต ในขณะที่คนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดก็ต้องรับบาดแผลไปตลอดชีวิตเช่นกัน

ถึงแม้เราอาจจะไม่รู้ได้ว่าสิ่งที่เกิดในเขาวงกตนี้เป็นเพียงแค่ภาพหลอนของเคนหรือทุกอย่างเกิดขึ้นจริง ๆ แต่ผลลัพธ์ที่ได้ออกมานั้นเหมือนกัน เหล่าตัวละครเรื่องที่อยู่ในห้วงเวลาในเรื่องมักจะเข้าไปเกี่ยวข้องกับช่วงเวลาเมื่อสิบปีก่อน รวมถึงการฝันเห็นห้วงเวลาอีกมิติที่มีความแตกต่างกันไป

เคน เป็นตัวละครที่ต้องแบบรับความรู้สึกผิดบาปมาตลอดทั้งเรื่อง แต่อย่างไรก็ตาม ตัวเขานั้นก็ได้ "ลืม" สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตไปไม่ต่างอะไรขากการหลอกและล้มล้างความผิดของตัวเองเพื่อความสบายใจ

บางทีการที่ยูกิในร่างผู้ใหญ่วิ่งวนถามหาว่าเพื่อน ๆ ของเธออยู่ที่ไหนนั้น เธออาจจะถามหาเพื่อน ๆ ของเธอใน"อดีต" มากกว่าเพื่อน ๆ เธอ"ในปัจจุบัน"ก็ได้

ดังนั้นเราอาจจะพูดได้ว่าในช่วงหลัง ๆ (หรืออาจจะเป็นทั้งเรื่อง) นั้นอาจเป็นเรื่องราวของโลกในจิตใต้สำนึกของเคนมากกว่าจะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในความเป็นจริง ในโรงพยาบาลนั้นสิ่งที่มีไม่มีชีวิตกลับมีชีวิต ในขณะสิ่งที่มีชีวิตกลับกลายเป็นสิ่งที่ไม่มีชีวิต นั่นเป็นสิ่งที่สื่อถึงความหมายอะไรหรือเปล่า?

รวมถึงการกระทำที่เหมือนกับการ "ยืมมือคนอื่นฆ่า" (เหตุการณ์ตรงบันได เหตุการณ์ตุ๊กตากลางสายฝน) เพราะหากลองพิจารณาดูเหมือนว่าทุกสิ่งนั้นจะผลกระทบจากการกระทำของตัวเคนเองทั้งสิ้น

อีกทั้ง หลายฉากการปรากฏตัวของเคนนั้นเป็นเหมือนกับสิ่งที่อธิบายไม่ได้ อย่างน้อยก็มีอยู่ฉากหนึ่งที่เขาปรากฏออกมาในสภาพที่เหมือนคนเลื่อนลอยไร้สติก่อนที่จะกระทำอะไรบางอย่างแล้วหายไปจากฉาก

จนถึงสุดท้าย หากเราได้เปรียบเทียบผลลัพธ์ของตัวละครที่แต่ละคนได้รับแล้ว เราอาจจะเห็นว่าผลลัพธ์ของเคนนั้นเป็นเรื่องที่เล็กน้อยที่สุด แต่ในทางกลับกันตัวละครอย่างเคนเป็นตัวละครที่สงสารและน่าสมเพชมากที่สุด

เพราะหากบทสรุปในท้ายเรื่องนั้นเป็นเรื่องจริงนั่นก็หมายความว่า มีคนคนหนึ่งที่หลบหนีและปิดเบือนความผิดของตัวเองตลอดมา และถึงตอนนั้น ตัวของเขาก็คงต้องติดอยู่ในวงกตนั้นตลอดชีวิตเฉกเช่นเดียวกับภาพเปรียบเปรยในท้ายเรื่องที่ตัวของเขาถูกพาจูงเข้าไปในเขาวงกตนั้นอีกครั้ง

และดูเหมือนครั้งนี้เขาคงจะไม่ได้ออกมาอีกแล้ว

(เล็กน้อย: ในฉาก opening credit และ ending credit ตัวหนังโชว์ภาพของ "ป่า" และ "บันไดวน" มันอาจจะหมายถึง "การเดินทางที่ไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดตรงไหน" - ป่าของญี่ปุ่นที่คนหลงทางสมารถตายได้และบันไดวนที่มักถูกเปรียบเทียบว่าเป็นเส้นทางที่ไม่มีที่สิ้นสุด แต่หลังจากนั้นตัวหนังก็บอกว่าวิธีการที่จะหาทางออกได้นั้นคือ "การขึ้นไปข้างบน" แน่นอนว่าถ้าเป็นบันไดวนเดินยังไงก็ต้องถึงปลายทาง แต่หากเป็น ป่า นั้นก็อาจจะหมายถึงความตายก็เป็นได้ - อย่างไรก็ตามทั้งใน opening credit และ ending credit นั้นบอกวิธีออกจาก "ป่า" แต่ไม่มีการบอกว่าปลายทางของบันไดนั้นอยู่ที่ไหน)

ที่มา http://jmovie.exteen.com/

2PM 'Without U'

2010-04-20T07:30:00.000-07:00

19 เมษายน 2553 ช่วงเช้า 2PM เปิดตัวผลงานซิงเกิ้ลอัลบั้มชุดที่ 3 อย่างเป็นทางการ

2PM (นิชคุณ แทคยอน จุนโฮ จุนซู อูยอง ชานซอง) เปิดตัวผลงานซิงเกิ้ล 'Don't Stop Can't Stop' ผ่านทางเว็บไซต์ฟังเพลงออนไลน์เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา
ในทันทีที่เปิด ตัวได้ไม่กี่ชั่วโมงเพลง 'Without U' ของพวกเขาก็สามารถทะยานขึ้นอันดับที่ 1 ในชาร์ตปัจจุบันทันด่วนของเว็บ Monkey3 เผยให้เห็นถึงการตอบรับที่ร้อนแรงจากแฟนๆ

อีกทั้งเพลงอื่นในอัลบั้ม อย่าง '마자 (As Soon As)', 'Risk My Life (목숨을 건다)' ก็สามารถติดอยู่ในชาร์ต 20 อันดับแรกได้อย่างรวดเร็ว
ในเวลานี้เพลงของพวกเขากำลังไต่อันดับใน ชาร์ตเพลงอย่าง Cyworld, Melon ฯลฯ นับได้ว่ามีแฟนๆเป็นจำนวนมากต่างให้ความคาดหวังต่อการคัมแบ็คในครั้งนี้ของ 2PM นั่นเอง

สำหรับผลงานเพลงไตเติ้ลในซิงเกิ้ลชุดนี้อย่าง 'Without U' เป็นฝีมือการโปรดิวซ์โดย พัคจินยอง (Park Jin Young)
มีเนื้อหา เกี่ยวกับผู้ชายที่ต้องการจะลุกขึ้นยืนอีกครั้งหลังจากที่เขาต้อง เจ็บปวดจากการถูกสาวคนรักโกหกและทรยศ
โดยในอัลบั้มชุดนี้มีเพลงทั้งหมด 6 เพลง เผยให้เห็นถึงพัฒนาการและการเติบโตของ 2PM ให้แฟนๆทุกคนได้สัมผัสกัน

ที่ มา : PINGBOOK ENTERTAINMENT
เห็นเพลงเค้าเพิ่งจะออก MV และมีท่าทีว่าจะดัง ก็เลยหาเนื้อเพลง พร้อมคำแปลมาลงให้เผื่อมีคนสนใจ

2PM - Without U (Lyrics & Thai Translation)

20 Apr 2010, 03:44

(แทคยอน) I’m gonna get stronger
그래 헤어진 게 더 좋아 어차피 언젠 간 너와
คือเร เฮออจิน เก ดอ โจฮา ออชาพิ ออนเจน นอวา
ได้ เลิกกันเสียยังดีกว่า ยังไงสักวันหนึ่งระหว่างฉันกับเธอ

이런 일이 있었을 것 같애 넌 분명히 이랬을 것 같애
อีรอน อีรี อิซซอตซึต กอซ กัทเท นอน บุนมยองงี อีแรซซึน กอซ กัทเท
ก็ต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ยังไงเธอก็คงทำแบบนี้แน่นอน

그럴 바에야 차라리 지금인 게 낫지 깊이 사랑하게 되고 나서 알지
คือรอล บาเอยา ชารารี ชีกึมมิน เก นัซจี กิพพิ ซารางงาเก ดเวโก นาซอ อัลจี
ต้องวิธีแบบนั้น ตอนนี้ยังดีกว่า พอได้รักอย่างลึกซึ้งแล้วถึงจะรู้

않은 걸 다행으로 생각해 그래서 I’m ok
อันนึน กอล ดาเฮงงือโร เซงกักเค คือเรซอ
ฉันจะคิดว่าโชคดีที่ไม่ใช่ I’m ok

(ชานซอง) 내 모든걸 아낌없이 다 줬어 너를 믿었기에 내 모든걸 다 줬어
เน โมดึนกอล อากิมออบชี ดา จวอตซอ นอรึล มิดดอบกีเอ เน โมดึนกอล ดา จวอตซอ
ฉันให้ทุกอย่างอย่างไม่เสียดาย เพราะเชื่อเธอฉันจึงให้ทุกสิ่ง

넌 그걸 버렸어 I gave you my everything 그래서 이젠
นอน คือกอล บอรยอซซอ I gave you my everything คือเรซอ อีเจน
เธอทิ้งมัน I gave you my everything ดังนั้น ตอนนี้

(จุนซู) I’m gonna be ok (Gonna be ok)
I’ll be ok (Gonna be ok)
baby without you, baby without you

(จุนโฮ)너 없이 멋지게 더 멋지게
นอ ออบชี มอซจีเก ดอ มอซจีเก
ฉันจะดียิ่งขึ้น เท่ยิ่งขึ้น โดยไม่มีเธอ

일어날 거야 살아갈 거야
อีรอนัล กอยา ซารากัล กอยา
ฉันจะลุกขึ้น ฉันจะมีชีวิตอยู่

(นิชคุณ) Listen- everything happens for a reason, everything happens for a reason,

다른 남잘 만난 거는 이번 한 번뿐 이라는
ดารึน นัมจัล มันนัน กอนึน อีบอน ฮัน บอนปุน อีรานึน
เธอบอกว่าไปพบผู้ชายอื่นแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว

말도 안 되는 말로 보나마나 탄로 날 얘기 말고 그냥 돌아서
มัลโด อัน ดเวนึน มัลโร โบนามานา ทันโร นัล เยกี มัลโก คือนยัง โทลาซอ
เห็นชัดอยู่แล้วว่าเป็นไปไม่ได้ อย่าพูดฟื้นฝอยเลย กลับไปดีกว่า

내가 너무 아퍼 너를 보는 게 그만 하고 싶어
เนกา นอมู อาพอ นอรึล โบนึน เก คือมัน ฮาโก ชิพพอ
ฉันเจ็บปวดเหลือเกิน ไม่อยากเห็นเธออีก

(ชานซอง) 매일매일 나는 속고 있었어, 네가 어떤 사람인지 조차 몰랐어
เมอิลเมอิล นานึน ซกโก อิซซอตซอ , เนกา ออตอน ซารัมอินจี โจชา มลรัตซอ
ฉันถูกหลอกลวงวันแล้ววันเล่า เธอเป็นคนยังไงฉันก็ยังไม่รู้

이제는 알았어 넌 사랑을 몰라 그래서 이젠
อีเจนนึน อารัตซอ นอ ซารางงึน มลรา คือเรซอ อีเจน
เธอที่ฉันเคยรู้จักตอนนี้ ไม่รู้จักความรัก ดังนั้นตอนนี้

(จุนซู) I’m gonna be ok (Gonna be ok)
I’ll be ok (Gonna be ok)
baby without you, baby without you

(จุนโฮ)너 없이 멋지게 더 멋지게
นอ ออบชี มอซจีเก ดอ มอซจีเก
ฉันจะดียิ่งขึ้น เท่ยิ่งขึ้น โดยไม่มีเธอ

일어날 거야 살아갈 거야
อีรอนัล กอยา ซารากัล กอยา
ฉันจะลุกขึ้น ฉันจะมีชีวิตอยู่

(อูยอง) 왜 내게 이랬니 why? 대체 내게 왜 그랬니 made me cry
เว เนเก อีแรซนิ why? เดเช เนเก เว คือแรซนิ made me cry
ทำไมทำกับฉันแบบนี้ why? ทำไมถึงทำกับฉันแบบนั้น made me cry

우리가 가졌던걸 다 버릴 정도로 값어치 있는 일이었던 건 맞니
อูรีกา กาจยอตตอนกอล ดา บอริน จองโดโร กับบอชี อิซนึน อีรีออซตอน กอน มัชนี
ทุกสิ่งที่เรามีร่วมกันมีค่าแค่เพียงโยนทิ้งใช่ไหม

우리가 함께했던 시간들이 또 함께 할 수 있었던 시간들이
อูรีกา ฮัมเกแฮซตอน ชีกีนดือรี โต ฮัมเก ฮัล ซู อิซซอตตอน ชีกันดือรี
ช่วงเวลาที่เราเคยมีร่วมกัน และช่วงเวลาที่เราจะมีร่วมกัน

아쉽지도 않니 너는 상관없니 지금 넌 Are you ok without me?
อาชวีบจีโด อันนี นอนึน ซังกวานออบนี ชีกึม นอน Are you ok without me?
ไม่เสียดายเหรอ ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอใช่ไหม ตอนนี้เธอ Are you ok without me?

(จุนซู) I’m gonna be ok (Gonna be ok)
I’ll be ok (Gonna be ok)
baby without you, baby without you

(จุนโฮ)너 없이 멋지게 더 멋지게
นอ ออบชี มอซจีเก ดอ มอซจีเก
ฉันจะดียิ่งขึ้น เท่ยิ่งขึ้น โดยไม่มีเธอ

일어날 거야 살아갈 거야
อีรอนัล กอยา ซารากัล กอยา
ฉันจะลุกขึ้น ฉันจะมีชีวิตอยู่

Lyrics translation by Tik @2pmalways.com
kor-thai translation by Tik @2pmalways.com

ท่าเต้นเพลง 'Without U' ออกแบบโดย เทพเจ้านัมยง

For English, please visit W2D

จากการที่ท่าเต้นของวง 2PM ในเพลงหลักของอัลบั้ม 'Without U' ได้รับการเผยแพร่ ความคาดหวังของแฟนก็พุ่งสูงขึ้น ในระหว่างเหตุนี้เองมีการเปิดเผยว่าท่าเต้นและ รูปแบบของเพลงดังกล่าวเป็นฝีมือของ เทพเจ้านัมยง

ในวันที่ 19 เมษายนที่ผ่านมา 2PM ได้ปล่อยอัลบั้มซิงเกิ้ลที่มี 6 เพลงชื่อว่า 'Don't Stop Can't Stop' ซึ่งเพลงเด่นของอัลบั้ม 'Without U' ออกสู่สายตาประชาชนพร้อมกับท่าเต้นใน MV

ในวันที่ 20 ต้นสังกัดของ 2PM JYPE กล่าวว่า "ท่าเต้นในเพลง 'Without U' นั้นมาจากการออกแบบของ พัค นัมยง" รวมไปถึง "ผู้ชมจะรู้สึกได้ถึงภาพลักษณ์ที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น" และกระตุ้นให้ผู้คนสนใจและจับตามองวงต่อไป

พัค นัมยง ได้ปรากฏตัวในรายการ 'Win Win' ที่ออกอากาศในเดือนกุมพาพันธ์ทางช่อง KBS 2TV พร้อมกับวง 2PM และ 2AM ซึ่งเป็นที่สนใจ เนื่องจากเขาได้เปิดเผยเรื่องราวเบื้องหลังการถ่ายทำต่างๆเกี่ยวกับวงทั้ง สอง

เท่าที่ผ่านมา 2PM เป็นหัวข้อของการสนทนานับไม่ถ้วน การแสดงที่สุดโต่งและท่าเต้นต่างๆนั้น เป็นฝีมือของพัค นัมยง ท่าเต้นที่เขาออกแบบให้แก่ 2PM และมากไปกว่านั้น ท่าเต้นของพัค จินยง ทำให้เขามีชื่อเสียงมากท่ามกลางหมู่แฟนเพลง และส่งผลให้เขามีแฟนเป็นของตัวเองเช่นกัน
ที่มา http://www.2pmalways.com/

วิจารณ์ กันเลยดีกว่า

เพลงนี้พยายามขายความแตกต่างที่คนฟังคาดไม่ถึง และแสดงถึงบทบาทของสมาชิกในวงที่มีพัฒนาการที่ดีขึ้นทุกคน เพราะให้อัลบั้มก่อนในท่อนhookหรือท่อนเด่นจะให้คนที่เสียงดีเป็นคนนำส่วนคนอื่นก็มีบทบาทลดลง เพลงนี้ก็ทำให้คนฟังแปลกใจตรงที่เฮียนิชคุนก็แร๊พได้วะ แถมร้องดีขึ้นด้วย JYP คงมีประสงค์ให้ เฮียนิชคุณได้แร๊พเพราะ ตอนนี้กระแสในไทยของ 2PM ก็มาแรงมาก ตอนเปิดตัวแรกๆมีคนพูดว่านิชคุนเสียงไม่ดีเท่าไหร่ เพลงนี้คงเปิดโอกาสให้นิชคุณได้แสดงความสามารถทางการร้องด้วย (เรียกคะแนนคนไทยอีก)

สรุป

ดนตรี ดี
ท่าเต้น เจ๋ง เท่ห์ แข็งแรง
เสียง ก็โอเค ได้เห็นพัฒนาการของนักร้องแต่ละคน
เนื้อร้อง ข้ามก็แล้วกันไม่ใช่คนเกาหลี
สรุปโดยรวม ดีมาก แต่ถ้าจะเอาไปแดนซ์ในผับคงต้องตัดต่อกันหน่อย เพราะมีจังหวะแร็พหนึบ ๆ สลับกับ dance

กะลาน้อย

วิจารณ์ How To Train Your Dragon

2010-04-18T05:41:00.001-07:00

ขอเอ่ยถึงเนื้อเรื่องก่อน ซึ่งเป็นเรื่องราวของฮิคคัพ (ถ้าจำไม่ผิด) เป็นหนุ่มในชนเผ่าไวกิ้งเพียงไม่กี่คนที่ร่างกายผอมบางเพรียวๆ (คนในเมืองหลายคนที่ทำงานหน้าคอมจนไขมันปูดเอาบวมเอาอาจเป็นหุ่นที่หลายๆคน อิจฉา แต่สำหรับฮิวดิส ไวกิ้งต้องตัวใหญ่ๆเท่านั้น ยิ่งใหญ่ ยิ่งหมายถึงนักรบที่ทรงพลัง) อยากที่จะเป็นไวกิ้งเต็มตัวโดยการพิชิตมังกรบ้าง เขาไม่เคยอ่านหรือศึกษาเรื่องมังกร เพราะทุกครั้งที่มังกรโผล่ออกมา เขามักจะสร้างหายนะให้กับคนในหมู่บ้านเสมอๆ

มังกรจะปรากฎตัวออกมา ชิงเสบียง ขโมยแกะ เนื้อ หรืออะไรที่พวกเรากินกัน ซึ่งบางครั้งก็เผาบ้านเผาเรือน ดูจากในหนังแล้ว ตอนที่มังกรโผล่มาแรกๆ อาจไม่ได้ต้องการทำลายบ้านเรือน แต่ฝ่ายไวกิ้งเป็นฝ่ายจู่โจมต่างหาก พวกมันจึงต้องทำลายเพื่อป้องกันตัว (แต่แหงแหละ มังกรโผล่มาฝูงเป็นสิบๆตัวคงไม่มีใครไปนั่งเป่ายิ้งฉุบกับมันหรอก ยกเว้นจะคุยกันรู้เรื่อง) ซึ่งในตอนเปิดเรื่องก็เช่นกัน ฮิวดิสพยายามที่จะออกไปต่อสู้กับมังกรบ้าง (และเป็นสิ่งที่ผู้ชายแทบทุกคนอยากพิสูจน์ความกล้าหาญ) และเมื่อเขายิงหน้าไม้ไปโดนมังกรที่มีคนกล่าวขวัญว่ามันดุร้ายตัวหนึ่งเข้า แต่ก็กลับทำเรื่องเสียจนทำให้คนในหมู่บ้านไม่ชอบใจอีกครั้ง

พ่อของฮิคคัพเป็นผู้นำที่ต้องการที่จะขับไล่มังกรไป ซึ่งก็กังวลเรื่องลูกชายตนเองว่าจะเป็นแบบไวกิ้งไม่ได้ โดยเพื่อนของเขาที่เป็นครูฝึกนักรบไวกิ้งให้สู้กับมังกรก็แนะนำให้เขาฝึกลูก ชายตัวเองเป็นนักรบ ดีกว่าให้เขาตีดาบไปวันๆ ในขณะนั้น ฮิคคัพ ได้สะกดรอยตามมังกรตัวนั้นไป จนกระทั่งเจอและคิดที่จะฆ่ามันเพื่อทำให้พ่อและทุกคนรู้ว่าเขาจับมันได้ จริงๆ แต่ในที่สุดเขาก็ไม่ฆ่า เมื่อเขาปล่อยมันออกมาได้ มันก็พุ่งออกมาคำรามใส่เขาก่อนที่จะบินหนีไป โดยที่ไม่ทำอะไรเขาสักนิด ซึ่งตามที่เขารู้มา มังกรต้องฆ่าไวกิ้ง

และเมื่อเขาอยู่กับมันไป นานๆ ความเกรงกลัวกลายเป็นความไว้วางใจ และเกิดเป็นมิตรภาพใหม่ขึ้นมา แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาจะสามารถทำให้คนในหมู่บ้านยอมรับเรื่องมังกรได้ไหม และสำหรับพ่อของเขาที่เกลียดมังกรเข้ากระดูกดำจะยอมรับไหม อันนี้ไปดูในโรงเองเลยครับ เพราะถือว่าสปอยมาพอละ

เอาหละ ทีนี้ เรามาดูภาพโดยรวมกัน ก่อนอื่นเลยผมต้องบอกไว้เลยว่าผมมันคอหนังแอนิเมชั่น ชอบมากกว่าคนแสดงเสียอีก มาดูเรื่องบทกันก่อนเลย ผมคิดได้ว่านี่เป็นภาพยนต์ของ DreamWork เพียงไม่กี่เรื่องที่ทำออกมาแล้วเน้นเนื้อหาที่ยิ่งใหญ่ อลังการ และกินใจ ซึ่งผมบอกได้ว่ามันมีกลิ่นอายความเป็น Pixar อยู่ไม่น้อย ที่เน้นเรื่องบทมากกว่ามุขฮาๆ แต่ก็ยังมีความเป็น DreamWork อยู่ ดังนั้นสำหรับเรื่องบท ผมบอกตรงๆ เดาได้ง่ายในบางฉาก แต่ เฮ้ !! คุณดูหนังคุณอยากดูสนุกๆหรือจ้องจับผิดให้เครียดหละ ถูกไหม

มาดู เรื่องภาพกัน ดูจากลำดับภาพนั้น ถ้าจะนับแอนิเมชั่นที่ผมยกย่องว่าทำเนียนที่สุดแล้วอย่างเรื่อง Bolt ที่หลายฉากผมแยกไม่ออกว่าอันไหน CG อันไหนของจริงนั้น เรื่องดราก้อนนี่ทำเกือบจะเท่ากันแล้ว พูดง่ายๆก็คือ เทียบเท่ากันแล้วนะแหละ เพราะเรื่อง Bolt นั้นใช้เทคโนโลยีสร้างเมื่อปี 2007 โดยประมาณ ซึ่งสำหรับดราก้อนก็น่าจะสร้างราวๆในปี 2007 - 2009 จนถึงกระทั่งต่อคิวฉายในปี 2010 ถ้าจะกวาดตามองในคุณภาพของกราฟฟิกนั้น จะมีหลายฉากทำได้สมจริงไม่แพ้เรื่อง Bolt เลย มันเป็นโลก ไม่ใช่แค่ฉากนั่นเอง

จุดเสียของเรื่องนี้ในเรื่องของฉากนั้นไม่ใช่ ว่ามันไม่เนียน แต่ก็คือความเป็นโลก ซึ่งน่าจะมีฉากให้มากกว่านี้ เพราะมันก็เหมือนเกาะเล็กๆที่มีคนอยู่แค่ร้อยกว่าคน เทียบกับเผ่าไวกิ้งที่ชื่อว่าเป็นนักเดินเรือที่ยิ่งใหญ่แล้ว กลับทำให้ผมคิดว่าคงเป็นไวกิ้งที่แยกตัวออกมาแน่ๆ ถ้ามีการเพิ่มมุมมองฉากมากกว่านี้จะทำให้มีความรู้สึกเป็น โลก มากกว่านี้แน่นอน

ทีนี้มาดูเรื่องที่ทุกคนไปดูมาแล้วชอบกัน มังกร เรื่องนี้มีกลิ่นอายของเรื่องเอรากอนมาก แต่สำหรับเรื่องนี้ ทาง DreamWork ได้ทำให้เจ้ามังกรพวกนี้มีความฉลาดเกือบเท่ามนุษย์ (ขอยํ้ากว่าเกือบเท่า) ซึ่งนั่นทำให้ยกระดับเจ้าสัตว์ที่ยิ่งใหญ่พวกนี้มาอยู่เทียบเท่าสัตว์เลี้ยง ที่รู้ใจมนุษย์เท่านั้น ซึ่งเอาจริงๆแล้วคุณค่าของมังกรต้องมีมากกว่านี้ แต่ก็อย่างว่า หลายๆเรื่องเอามังกรเป็นตัวร้ายก็มีไม่น้อย และมังกรมันก็ไม่ได้มีอยู่จริงๆ เราจะจินตนาการยังไงก็ได้ แต่ดูจากเรื่องนี้แล้ว ทีมงานตั้งใจที่จะทำให้คนดู "หลงรักมังกร" เข้าแบบหัวปักหัวปำ จนจะทำให้คนดูอยาก "เลี้ยงมังกร" จริงๆ ไม่แปลกที่เขาจะทำให้มันมีฐานะเหมือนสัตว์เลี้ยง

เอาจริงๆแล้วมังกร ในเรื่องนี้ก็เปรียบเหมือนกับสัตว์ประเภทหนึ่งที่มนุษย์เราชอบโบ้ยความผิด หรือประกาศเป็นศัตรูกับมัน ซึ่งเอาจริงๆแล้วมันอาจจะไม่ได้เลวร้ายอย่างที่พวกเราคิดก็ได้ จุดนี้เองที่ทาง DreamWork ต้องการที่จะสื่อก็คือ สัตว์หรือสิ่งมีชิวิตที่เราเห็นๆหรือคิดๆกันอยู่ มันอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด ตรงกันข้าม มันอาจจะมีค่าหรือดีกว่าที่เราคาดหมายก็ได้ อย่าตัดสินแต่ภาพภายนอก ต้องมองดูให้ ลึก กว่านี้

ทางด้านเอฟเฟค CG โดยเฉพาะการต่อสู้กัน ทางทีมงานเนรมิตจนสมจริงเอามากๆ ผมว่าส่วนหนึ่งพวกเขาเอาประสบการณ์จากเรื่องกังฟูแพนด้าเอามาสานต่อ ให้มันมีความสมจริงและหลายๆอย่างที่คนจริงๆทำไม่ได้ ดังนั้นสำหรับฉากที่ยิ่งใหญ่และอลังการนั้นคุณจะไม่ผิดหวัง ถึงแม้ว่าตอนท้ายๆอาจจะผิดหวังเล็กน้อยที่อาจไม่ยิ่งใหญ่เท่าแนว The Load of the Ring ฉากที่ผมว่านี้ สำหรับเด็กๆอาจไม่คิดมาก แต่สำหรับผมหรือผู้ใหญ่บางคนอาจจะจับจุดได้ ซึ่งจริงๆสามารถทำให้อลังการกว่านี้ได้ แต่ก็อย่างว่า แค่นี้มันก็อลังการมากพอละ จะให้อลังการไปถึงไหนกัน -*-

สิ่งเดียว ที่ผมอยากตำหนิก็คือเสียงประกอบ โอเค มันมีความยิ่งใหญ่ ชาตินักรบ การผจญภัย และมิตรภาพแฝงอยู่ แต่สำหรับบทเพลงประกอบนั้นกลับทำไม่ค่อยยิ่งใหญ่อย่างที่ผมคาดเอาไว้ จริงๆคือไม่ได้คาดอะไรตั้งแต่แรกแล้ว แต่อยากให้บทเพลงมันยิ่งใหญ่และซึ้งกินใจกว่านี้ ถ้าทำได้ เชื่อสิ เรื่องนี้จะเข้าไปอยู่ในใจคนดูมากกว่านี้แน่นอน

อีกจุดหนึ่งที่ผมชอบ ใจก็คือ นางเอก ของเรื่อง ตอนแรกๆดูนั้นเหมือนจะไม่มีเสน่ห์อะไรมากมาย ดูผ่านๆเหมือนไม่มีหน้าอกด้วยซํ้า แต่พอดูลึกจริงๆแล้วมันมี เอ่อ ไม่ใช่แค่หน้าอก แต่เป็นเรื่องของบุคคลิคตัวละครที่มีเสน่ห์เต็มตัว ตัวภาพยนต์นั้นทำให้คุณค่อยๆรู้จักกับเธอไปทีละเล็กทีละน้อย ถึงบางฉากจะไปมึนๆกับคู่แฝดในเรื่องก็เหอะ

สรุป เรื่องของมังกรนี้เป็นภาพยนต์แอนิเมชั่นไม่กี่เรื่องที่จะทำออกมาเจริญรอย ตามอย่าง Eragon หรือ The Load of The Ring เป็นหนังแอนิเมชั่นที่ DreamWork ทำออกมาฉีกแทบทุกแบบของหนังทุกเรื่องที่ทีมงานสร้าง และสำหรับคนที่ต้องการดูความยิ่งใหญ่และอลังการของชาตินักรบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับคนที่ชอบมังกร ผมแนะนำให้ไปดูในโรง เชื่อผมเถอะ 120 บาทขนจั๊กแร๊คุณไม่ร่วงหรอก ดูในโรงหนัง ความยิ่งใหญ่ของมันจะมีมากขึ้น มากกว่าในบ้านเสียอีก ถ้าบ้านคุณมีทีวีจอใหญ่ยัก FullHD + เครื่องเล่นบลูเรย์ โอเค ผมไม่เถียงว่าแบบนั้นมันก็อลังการไม่แพ้โรงหนังหรอก (ผมมันจนนิ =_=) แต่ถ้าจะเอาประสบการณ์ที่ดีเยี่ยมหละก็ ยังไงก็แนะนำไปดูในโรงครับ

คะแนน ของผม - 9.3 / 10.0

บทวิจารณ์นี้ ก็อบเค้ามานะครับไม่ได้วิจารณ์เอง

นำบทวิจารณ์มาจากคุณ patiweshchan

ซึ่งขออนุญาตตัดบางส่วนออกนะครับ ท่านบ่นความในใจของท่านที่ไม่เกี่ยวกะหนังพอสมควร

เว็บนี้เลย