the chicomachinery chronicles

last happy goodbye. ano raw?

noreply@blogger.com (caloy) — Tue, 15 Mar 2011 19:42:00 +0000

180 posts. 57 drafts. 179 followers. 751 comments. 8,049 page views.
maraming salamat. :) salamat sa pagsubaybay. salamat sa pakiki-chismis. salamat sa lahat ng bagay na dapat kong ipagpasalamat sa inyo, online friends. pero, kailangan ko ng isara talaga ito. maglilipat na ako ng bakuran. napag-isip isip kong masyado na kaming maraming napagsamahan ni garapatainvasion. sa tingin ko, naabot na niya ang limitasyon niya, narating na ang hangganan.

lilipat na nga ako ng ibang bakuran, pero itong host pa rin na ito. :) blogspot forever to-its. LOL kailangan ko lang talaga lisanin ang pahinang ito. maraming masasakit na alaala ang nababalikan ko sa tuwing binubuksan ko siya. gusto ko ng bagong simula. sariwa, bagong bukadkad. may mas maaanghang na salita, mas matatabil na dila. mas matapang na pagkukwento, mas realistiko. titigilan na ang pagpapantasya sa nakaraan..basta, ibang caloy/chicomachine/~~malantod~~ ang makikita ninyo doon. ibang ako. wala ng anino ng one more chance. LOL at lalong wala ng B. lahat bago, pero parehas ng paraan ng pamamahayag. :)

aaminin ko, masyado akong nasaktan sa huli naming paghihiwalay. pero hindi ko masyadong inisip. pasasaan ba't lalagpas rin ako dito't matutuloy ko na yung mga dati kong ginagawa. yung nung hindi pa kami nagkakakilala. (yung hindi pa ako blogger nun. LOL) kaya sabay sa paghihiwalay ay ang pagde-desisyong lisanin ang pahinang ito. makikita sa twitter account ko o sa facebook account (yung blog account ko) ang bagong url. uunder brainstorming pa rin siya kaya medyo maaasar kayo sa akin ng kaunti. hahaha! di bale, pag nag-grand comeback ako, mas bongga pa sa tsunami ng japan. LOL

maraming salamat ulit at magkita tayo sa bagong pahina. ciao! :D

noreply@blogger.com (caloy) — Fri, 11 Mar 2011 02:09:00 +0000

Dear papa Lord,

hindi ko na po nagugustuhan ang nararamdaman ko. pakit po ganoon? parang wala akong nararamdaman na sakit pero kapag gabi..palagi akong umiiyak. :( tuwing gabi po kasi, naglalakad ako dito sa labas ng bahay, paikot-ikot tapos nagyoyosi. ikot lang ng ikot, ikot lang ng ikot. either nagyoyosi o naglalakad tapos sindi ulit. paikot-ikot ako papa Lord..kasi..opo nga. sabi ko kasi, after naming maghiwalay, andun po yung pakiramdam na nalulungkot ka, tapos mawawala, tapos mamaya iiyak ka, tapos wala na naman po. :( edi diba, dapat happy na ko kasi finally, wala na yung taong dahilan kung bakit ako nahihirapan? diba dapat happy na ko kasi finally, malaya na ko, makakapamili na ko ng taong pwedeng mahalin. wala na yung mga long trips papuntang bulacan. wala ng overnights, wala ng sleepovers. wala na akong kayakap bago matulog at paggising sa umaga. wala ng good night sex, morning sex, mid-morning sex, lunch sex, merienda sex, at dinner sex. wala ng magsasabing "mahal kita.." kahit pilit. at bakit kailangan ko pang maramdaman to! nakakaasar ka papa Lord! pinalangin ko sayo dati na sana maging straight na lang ulit ako, tapos di mo binigay. ngayon, nanalangin akong wag mo siyang ilayo, inilayo mo naman. good job papa Lord! ano pang gusto mong gawin? putek. hindi naman sa kinu-kwestyon ko ang authority niyo. pero bakit iyon pa? ok na nga saking tinanggalan niyo ko ng trabaho at wala na akong ma-apply-an, pero bakit yun pa? haaaay..never nga akong humiling sa inyo ng maraming pera, iphone4 lang..pero bakit ang daya niyo? :(( pero labs pa rin kita papa Lord kahit ganun. :((

love,
caloy

ganyan ang lumabas eh. malay ko.

noreply@blogger.com (caloy) — Wed, 02 Mar 2011 15:42:00 +0000

nasaan ka

pinupuno mong muli ng pagasa ang mga luhang kay tagal nilisan ng paningin

ang pagibig
ang buhay

wala
nawawala
nawala

pinaltos na ang mga paang minsa'y humabol sa'yo

sumuko

iniwan

ay sorry na kung puro ganito ang post ko. matatapos din to. LOL

bye, B.

noreply@blogger.com (caloy) — Tue, 01 Mar 2011 05:34:00 +0000

this will be the last.

i keep telling myself that this time, we can work everything out. kaso mahirap pala. i do understand him. well sometimes i don't. ganoon din naman siya. noon, hanggangang ngayon, hindi na kami natapos sa period of adjustment na yan. most of the time, i blame him because he always jumpto conclusion and always expect for the worst. ako naman, i blame myself because i always let him do it. paulit-ulit na lang, paikot-ikot. and yeah, nauuwi lang ang lahat sa break up. but this time, sinisigurado ko na ang sarili ko na wala ng balikan pang magaganap. nagngako na ako sa sirili ko noon na if ever na magkabalikan kami at maghiwalay uli, hindi ko naipipilit. tama na ang tatlong taong paghihintay. tapos na ang lokohan. wala nangng iyakan. oh sige, i admit, as i write this shit, umiiyak ako. pero no, hindi ako umiiyak dahil sobrang nasaktan ako at gusto kong maghabol para magbalikan kami. umiiyak ako dahil ang taong ni-label ko as "first and last love," yung taong inilaban ko sa pamilya ko at mga kaibigan ko, yung taong minahal ko ng very very bongga ay wala na. iniwan na niya ako. and this time, i know that it's for real.

kaya sayo, B, salamat. salamat sa bawat tawa, salamat sa mga simpleng bagay, salamat sa mga pangarap. salamat sa bawat "orn-orn," sa bawat "tse!," at "mahal kita" na binibitawan mo. salamat sa pasensiya, sa tiyaga, sa pagkakaibigan at sa pagmamahal. salamat, pinatunayan mo na kahit ang isang gago, may karapatang magmahal at mahalin. and lastly, thank you for making me fall for you again and again.

alam ko, maraming beses na tayong nagkasakitan, nagkapatawaran at nagkasakitang muli. pero nangangako ako na hindi na kita guguluhin. wala ka ng maririnig o mababalitaan sa akin na kahit ano. puputulin ko na ang lahat ng koneksiyon at nag-uugnay sa akin..na alam kong magpapasaya sayo.

sana nga maging masaya ka sa naging desisyon mo. sana mahanap mo na ang kaligayahan mo. ipagdadasal ko yan. as for me..hindi ko alam. siguro sisimulan ko na namang bumuo ng pangarap na hindi ka na ulit kasali. bahal na si papa Lord. basta, mahal kita, totoo yan.

:(

update.

noreply@blogger.com (caloy) — Sat, 19 Feb 2011 11:41:00 +0000

will update SOON. busy lang. :D

ftw?

noreply@blogger.com (caloy) — Thu, 10 Feb 2011 16:09:00 +0000

happy birthday to me. :)

all i want for my birthday is B. :)

subtle pain.

noreply@blogger.com (caloy) — Mon, 07 Feb 2011 14:15:00 +0000

hi blog. :)

my 2010 (part 3) plus big announcement. (big sa akin eh. kebs niyo?)

noreply@blogger.com (caloy) — Fri, 31 Dec 2010 07:44:00 +0000

september

-K keeps on bugging me. irita much!
-di nagpaparamdam si D? hmmm.
-aynakow B. kunsakali mang naisip mo ko, beep beep me? ha? ha? :(
-ayoko na kay B. seryoso!
-nararamdaman ko nang itong sem na 'to ang pinakawalang kwenta. ramdam ko!
-natanggal sa sentinel (school paper) kasalanan ko! i know right!
-dota, inom, dota, inom. nakakasawa. seryoso.
-si B, nagparamdam! yey! (oh ako? ay ewan!)
-nanganak na pala yung asawa ng pinsan niya. at ninjong ako! feeling ko, yung batang yun ang magiging connection namin ni B..na hindi na talaga mawawala.
-met RMY. naging kami. mahal ko yun. pamalit ko kay B. nakaisang buwan kami then i got tired. di ko alam, o sadyang hindi ganun kalalim yung pag-ibig na nananalaytay sa aking puso. (tangina ko lang diba?)

october

-nagkita ulit kami. putanginang mga hagikhik at biloy na yan, nakakaloka! lol
-magkatabi kami natulog at rubbing elbows sa tricycle. hangsweeeeeeeet! tse!
-kami pa din ni RMY. lagot ako neto! hahaha! malaman niya kayang magkasama kami ni B?
-ang motto ko nung magkasama kami ni B, "let's run away and don't ever look back, don't ever look back!" (para sa mga nagtataksil. hahahaha!)
-gusto kong pagselosin si B kaya may i call every minute si RMY. effective? ewan ko, basta masaya! andun yung satisfaction eh. lol
-OMFG. araw-araw na ba kaming magkatext ni B? ay kakileeeeeg! lol
-napapakanta ko ng "you make me feel like im livin a teenage dream!" lol
-dumating ang starbucks sa buhay ko. (mga tanga! hindi ibig sabihin na ngayon lang ako nakatikim ng kape dun! mga tangang pagong!) lol

november

-officially, hired na ako sa Sb as a barista.
-seryoso? nung una, masaya. as in masaya talaga..pero habang tumatagal, doon mo maiisip na, "sana hindi na lang dito." yun na! bawal magtanong kung bakit! tse!
-pipilitin kong magkaroon ulit ng interes sa trabahong ito. kasi ganto yun, alam ko namang hindi ito ang field of interest ko pero pinasok ko pa rin. i don't have any choice. swerte ko pa nga eh. diba?
-nagkita ba kami ni B ngayon? di ata eh.
-met regular customers from starbucks. tuwing kasama ko sila, ~~naaalala ko yung lahat ng sakit..yung popoy na nawala nung nagkahiwalay kami~~ nami-miss ko ang barkada ko. :( minsan na lang kasi magkita-kita eh.
-haaaaaay..B. ayoko na talaga sayo.

december

-weekend magic. :) weekday hell. :(
-i thought i lost you. putangina kasi eh.
-ngayon, as in ngayon ko lang napatunayan na mahal talaga ako ni B. kahit di niya sabihin, kahit ilang beses niya akong itaboy, at kahit ilang beses niyang sabihin sa akin na hindi niya ako mahal, mas ramdam ko yung nasa loob niya na mahal niya ako. hindi ko alam, o baka niloloko ko yung sarili ko sa pag-iisip ko noon. pero alam ko, (paulit-ulit na..) mahal niya ako. hindi ko alam kung magiging mabait sa amin ang 2011 pero i'll take every risk. minsan ko ng sinabi sa sarili ko na isang alis pa ni B, suko na ko. at nangyari nga, at sumuko ako. pero, 1, 2 days? bumalik siya na parang walang nangyari. kaya ngayong 2010, ang gusto kong pasalamatan ay ikaw, B. salamat sa lahat. alam mo, hanggang ngayon, hindi mo pa rin naiintindihan kung gaano kita kamahal. halos araw-araw mo akong tinatanong kung bakit kita mahal. pero sana, wag mo ng kwestyonin kung bakit kita mahal. sana ang itanong mo ay kung hanggang kailan kita mahal (ang gwapo ko lang diba? lol) pero kung itatanong mo yun, alam mo rin naman ang sagot: hindi naman ako nawala, at hindi ako mawawala. kilala mo 'ko. kaya kong magsinungaling sa lahat ng tao pero hindi sa'yo. kasi mahal kita. kasi ikaw ang dahilan ng bawat hininga ko. (ay putangina! wala ka ng cheezy lines hanggang april ah? sinagad ko na ngayon! lol)

big announcement:

isasara ko na po ang blog na ito, for real. masyadong maraming ala-ala. maraming masakit, maraming masaya, maraming nakakainis. minahal ko ang blog na ito na parang pagmamahal ko kay B. pero naisip ko rin na ang bawat kuwento ay may katapusan at tingin ko, narating na ng blog na ito ang dulo niya. kaya salamat, sa mga nagbasa, sa mga nang-usisa at sa lahat ng dumalaw. sa 173 kong followers pero 3 lang naman talaga an g nagbabasa, salamat. maybe next time, magbukas ako ng bagong blog. mga bagong kwento, mga bagong karanasan, bagong ako. pero sa ngayon, hindi na siguro muna. dahil sa blog na to, marami akong nasaktan, marami akong nagalit, marami akong nainis. pero anong magagawa ko? yun ako eh. at yun ang bumubuo sa pagiging ako. muli, maraming salamat. sa uulitin. :)

my 2010 (part 2)

noreply@blogger.com (caloy) — Wed, 29 Dec 2010 04:45:00 +0000

may

-hindi ko na itutuloy ang maitim kong plano. that's bad. baka isumpa ako to death ni B.
-iinom na lang ako ng grabengsuperdamidimokayaakolangmaykayanun na alak.
-binura niya ako sa friendlist niya. :(
-binura ko lahat ng taong konektado sa kanya. move on, man!
-naglumandi.
-naglumandi ng naglumandi.
-nakilala sa N.
-may 31, 2010: kami na ni N.
-goodluck sa kanya. i mean, seriously, goodluck sa kanya.

june

-pasukan na naman! at yeah! pasukan na naman. LOL
-kami pa din ni N. still thinking about B.
-ngayon lang ako naka-encounter ng paranoid. parang gago si N. ftw. (fuck that whore)
-after 13 days, nakipaghiwalay kay N. sabi niya, "anong kailangan kong gawin para balikan mo ko?" sabi ko, "simple lang. maging ikaw si B."
-na-challenge ata si tanga. at tanga nga talaga. hindi naman siya pwedeng maging ibang tao eh.
-for some strange reason, nagkausap si B at si N. nagkapalitan pa ng numbers. ewan ko sa kanila.
-gusto ko ng matahimik!
-nag-aaral ng mabuti. ang bait ko eh.
-hindi ko maintindihan kung bakit kung kailan handa na akong kalimutan siya, saka siya nagsa-something.

july

-lumandi. met D and K.
-di ko sila pinagsabay..kung yan ang iniisip niyo. marurumi kasi ang isip ng mga tao sa blogosperyo. sige, ako ng pokpok! ako ng bitch!
-nag-aaral pa rin ng mabuti.
-iniisip si B ng mabuti (?)
-nothing much happened.
-natutong mag-DOTA. yey!

august

-happy birthday K.
-DOTA.
-DOTA.
-DOTA.
-B.
-inom, dota, b, inom, dota, b.
-paulit-ulit na. nakakasawa.

uy abangan ang part 3. alam ko, lame tong part 2. kasi wala talagang nangyayari. as in! peksman! tanggalan man ako ng titi! lol

my 2010. ulol!

noreply@blogger.com (caloy) — Sun, 26 Dec 2010 11:10:00 +0000

gagawin ko na sigurong tradisyon itong pag-gawa ng gantong klaseng post dito sa blog ko. wala lang..bakit? blog mo to? pakyu!

de, joke lang. punks nga eh. lol actually, hindi ko talaga ugali yung mag-gagawa ng diary at babasahin by the end of the year because that's so gay. lol

so start na? three parts ulit to..and kahit na iniisip ko lang lahat to, accurate to kaya wag kayong mga intrimitidang ipis! tse!

january

-kami pa ni Y.O.U
-nakilala si A. isang matandang mayaman na hindi madaling mamatay. (sayang!)
-ok. infidelity na kung infidelity. sumasama ako kay A. MINSAN.
-nagpapahiwatig ng pakikipagbalikan si I at si B. naguguluhan ako lalo.
-pumunta sa Puerto Galera alone.
-nakilala si O sa Puerto, weekend romance?
-may asawa si O. (putangina, kabit ako!)
-nakipaghiwalay kay Y.O.U
-sayang ginastos ko sa Puerto, hindi naman ako nakapag-isip.
-you made me realize that i have the right to be loved. -B.
-january 27, 2010. its official. kami na ulit ni B.
-january 31, nagkita kami ni B.
-inuman sa harbour's square. happy. :)

february

-birth month namin ni B! :)

-celebrated my birthday ng may sakit. (to the rescue si B. how sweet..) lol

-valentines na paikot-ikot lang sa MOA. saya! :)

-inom ulit sa harbour's after sa MOA. B made a promise that i will be his last love. (tangina lang diba? nag-precum ako pagkasabi niya nun lol)

-birthday ni B. 1st time ko mag-sleepover sa kanila. nag-pray kami magdamag. (kami na! kami na ang virgin!)

-nagiging weekly ang pagsi-sleepover ko kela B.

-why i have this feeling na lumalamig siya? :(

march

-kasal ng ate ni B.

-ako ang official picture-picture sa kasal.

-si B ata ang kinasal eh. mas marami pa siyang picture kaysa sa mga ikinasal. :)

-nagsisimula ng maging shaky-shaky..putangina. :(

-march 22, its official. wala na kami.

-march 22, lumandi ako. nakilala ko si R4. bestfriend ni I. one night stand. duh?

-hindi pa rin ako maka-move on kay B. haaaay.. :(

-march 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31. lasing akooooooooo!

april

-april 1, 2, 3, 4, 5, 6. lasing pa rin ako. walang tigil na ang pag-inom ko nito. as in sobrang daming alak ang ipinapaligo ko sa sarili ko.

-marami akong nakilala. si H, P, bumalik si O, si I at si C.

-nakai-isip ng paraan. titipunun ko lahat ng naging ex ni B sa isang meet-up. bahala na.

-wala ng pasok, wala ng pera. :(

-wala ng pang-inom. wala ng pang-yosi.

-kung kani-kanino ako sumasama para lang maka-inom, maka-yosi...para makalimot.

-nagkita ulit kami ni B after the breakup.

-grabeng pigil ko sa sarili kong wag ipakita sa kanya na mahal ko pa rin siya.

-grabeng pigil niya sa sarili niya na wag ipakita sa akin na mahal niya pa ko..alam ko..nararamdaman ko.

-2 ex palang ni B ang naku-contact ko. 3 more.

abangan ang part 2. yey!

kilig-filled weekend. tse!

noreply@blogger.com (caloy) — Mon, 20 Dec 2010 12:58:00 +0000

so. ano.

ay puta! di ko alam ang ilalagay ko! hihi kasi ganto yun. bibilisan ko lang kasi mabilis lang din naman to. ganto nga, nung two weeks ago, nag-message sa akin yung asawa ng pinsan ni B. sabi "loy! (short for caloy) punta ka dito sa 19, inaanak mo tong baby ko!" eh siyempre, alangan namang tumanggi diba? blessing daw ang pag-aanak sa binyag eh, so go na ko. bigla kong naisip na "f*ck! makikita ko si B! ayokooooooo!" (weh? ayaw ba talaga?) tapos shemper, hinintay ko na mag-18. ang usapan kasi namin, by 18 dapat andun na ako asince maaga ang binyag. so go na ko dun nung saturday. tinext ko pa nga si B, sabi ko, "pupunta na ko. asan ka?" sabi niya, baka di daw kami magkita kasi marami daw siya aasikasuhin ng weekend. dadaan na lang daw siya saglit para maki-kamusta. (echuserang engkanto!)

pero pagdating ko dun, wala nga siya. :( may thanksgiving pala sila ng very early kinabukasan so kailangan niyang magpahinga ng maaga. :( sabi ko.."f*ck, sayang naman!" eh ganun talaga eh. nung una, inisip ko na hindi ko na ipipilit kasi kung di talaga pwede, bakit pa diba? kaya ayun. nagkasya na lang ako na mag-inom ng super-duper dami the night before the binyag. iniisip ko siya. iniisip ko kung bakit ko siya mahal. iniisip ko kung kaya ba namin, kung kaya ko ba. kung bakit ganito, kung bakit ganyan. sa tagal kong nag-iisip at umiinom, natumba na pala ko.

time check. nagising ako ng alas nwebe. 10 ang binyag at may 1 motherf*cking hour pa ako para mag-ayos. tinignan ko ang phone ko at may 7 texts galing kay B. puro "hoy gising na! lasing na lasing ka daw sabi nila kuya bem!" at kung anu-ano pa. nagreply ako. sabi ko "baka di ka umabot. dumaan ka na lang dito after mo diyan. please? :(" tapos sabi niya bahala na daw.

natapos ang binyag. grabe lang. sobrang na-stress ako kasi binyagang bayan pala yun. kala ko naman kami lang ang andun sa church. nakanamputput, ilang daang sanggol ang andun! grabe lang! parangf 2012 na bukas! whew! pero sa dami ng tao dun, si B pa rin ang hinahanap ko. pero mukhang malabong makita ko siya. bumalik na kami ng bahay. sabi ko magpapahinga lang ako sandali kasi halos wala pa akong yulog at may hangover pa ko. so umakyat na ako para magpahinga. after 2 hours, ready to fight na ako uli at bumaba na. pagbaba ko, nakita ko siya, nakangiti. tapos sabi niya..

"uy, kanina pa kita hinihintay.."

exaggerated lang ba ako o talagang naramdaman kong nag-palpitate ako at parang tumigil ang oras? akala ko nababasa ko lang yung mga ganun sa mga pocketbooks pero F*CK! talagang naranasan ko siya! medyo natulala ako at tumulo yung laway ko sa sobrang pagka-miss ko sa kanya. hindi ko alam yung feeling na dapat kong ipakita. kung matutuwa ba ako, kikiligin, maaasar. basta halo-halo! tangina lang talaga. sobrang, kung andun ka lang at nakita mo ako, putangina siguro babatukan mo ko kasi..basta!

tapos ayun, sabay kami kumain. nagkwentuhan kami sandali tapos nag-inom na. kumanta siya sa videoke. (tuwang-tuwa ako pag naririnig ko siya kumanta) tapos yung isa (actually lahat) ng kinanta niya, parang may patama na f*cking di ko maintindihan. sige, anong ibig sabihin pag kumakanta siya ng linyang "if you ome back in my life.." tapos nakatingin sayo tapos ngingisian ka pa ng nakakaloko. diba nakaka-something? tapos kinanta na naman niya yung "just once" at "if ever your in my arms again." i actually don't know. habang kumakanta siya, pinagpapawisan ako ng malamig. para bang lahat ng tao nakatingin sa akin. oh sige, andun na yung kinikilig ako. pero f*ck, mapapaisip ka kung bakit ganun yung reaction niya habang kumakanta.

after niya kumanta, tinanong ko siya. "bakit ganun yung mga kinanta mo? parang puro malungkot tapos damang-dama mo?" tapos ngumisi lang siya sa akin. yung makahulugan. pero hindi ko alam kung anong kahulugan nun. basta alam ko meron!

maraming-marami na akong nainom. sabi ko hindi ko na kaya kaya umakyat na ako at nagpahinga. pagkatapos ng ilan pang minuto, tapos na pala ang party kaya nag-akyatan na rin ang iba. tumabi sa akin si B. pinagmasdan ko siya. habang nakatingin ako sa kanya, iniisip ko kung bakit ko siya mahal. na napkaraming tao sa mundo pero bakit siya ang pinili kong mahalin. nakatingin lang din siya sa akin. medyo matagal na rin kaming nagkakatitigan ng bigla niya akong hinila at niyakap. gulat na gulat ako. si B yung tipo ng tao na mamamatay muna siya bago mawala ang hiya niya sa katawan. pero nung gabing yun, naging agresibo siya. natuwa ako. hindi ko alam kung bakit. tapos yumakap na rin ako. yung mahigpit. yung parang hindi ko na siya papakawalan. matagal kami sa ganoong posisyon ng bigla niyang inabot ang noo ko at hinalikan. nasabi ko sa sarili ko na "putangina ano bang kabutihan ang ginawa ko at pinagpapala ako ng ganito!"

binulungan niya ako: "na-miss mo ko?" sabi ko "tangina naman B. 9 months. 9 months mo akong tiniis tapos itatanong mo sakin kung na-miss kita? gago ka ba?" tapos tinanong niya, "mahal mo pa ba ko?" sabi ko naman, "gusto kong sabihing hindi na, pero pinipilit mo akong um-oo."

dead air.

tinanong ko siya. "na-miss mo ko?" sabi niya "tanga ako kasi 9 months kitang tiniis." tinanong ko uli, "B, mahal mo pa ba ako?" sagot naman niya, "walang nagbago. at sana mapatawad mo ako sa lahat ng ginawa ko. mahal na mahal kita." sabay iyak. tangina, ang sakit sa loob na marinig siyang humikbi. :(

sabi ko, "tama na. i-kiss mo na lang ako. miss na miss na kita."

matagal kami sa ganoong pwesto hanggang sa makatulog kami. pag-gising ko, wala na siya. :(

tinatamad ako.

noreply@blogger.com (caloy) — Mon, 06 Dec 2010 02:13:00 +0000

exactly a month and two days since i updated this thing. sa totoo lang, may sampung drafts na `ko dito pero hindi ko matapos-tapos. maybe i'm uninspired. (hindi rin) or maybe i'm so pagod na rin because of this stupid work. (pero hindi rin naman). i dunno. siguro nawawalan na ko ng gana sa blogging. ewan ko. :|

kahit anong gawin kong mind set, walang lumalabas sa utak ko. tangina lang.

brewing something pala ah?

noreply@blogger.com (caloy) — Thu, 04 Nov 2010 10:47:00 +0000

kung napapansin niyo, paiba-iba ang mga pinaglalalagay kong header dito sa blog ko. minsan, Caloy is ganito, Caloy is ganyan. ang bawat header ko ay may kaakibat na dahilan. (yes! kaakibat! ang bigat nun!) at itong header ko nga ngayon na "Caloy is brewing something" ay may malaking kinalaman sa nangyayari sa akin ngayon.

about a week ago, nagka-topak akong magpasa ng resume sa starbucks via online. wala lang, to have something new lang. masabi lang na nag-apply ako. pero seriously, gusto kong mag-apply para sa mga luho ko. ayoko na kasing perwisyuhin ang nanay ko para magpabili ng kung anu-anong ka-ek-ekan. (joke! nag-apply ako kasi ayoko ng mag-aral!) gusto kong maranasang kunita ng sariling pera ~~na hindi umaasa sa mga kapokpokan ko.~~ gusto kong maranasang buhayin ang sarili ko. gusto kong maranasang tumayo sa sariling mga paa. at yeah, to have something new talaga.

sunday ako ngpasa ng resume. monday evening, naka-receive na ako ng text message na may interview ako kinabukasan sa main office. tuesday afternoon, pasado ako sa initial interview. wednesday morning, in-interview ako sa magiging branch assignment ko (6750) and wednesday afternoon, in-interview ako ng district manager sa main office uli. at oo, hired na ako nun.

wala lang. parang this is too good to be true. ang bilis eh. feeling ko, may kaakibat (yes, kaakibat na naman!) na karma `to. ewan ko kung anong karma yun. basta ramdam mo naman na sa sobrang ganda ng mga pangyayari sa'yo, alam mo na may babalik na masama. ngayon, ayoko ng isipin kung ano yung masamang yun.

pero di bale na. magti-training na naman ako sa monday. medyo kabado nga ako eh. feeling ko, marami akong magagawang mali. feeling ko, wala pang two weeks, masi-sisante na `ko sa pakshet na trabahong yun. pero naka-cross fingers na `kona sana tumagal ako. wala lang. mukha kasing masaya dun ~~kasi marami daw gwapong barista~~ kasi marami daw benefits.

at ang isa pang nakaka-FML, eh yung putanginang paglalakad ng mga putanginang papeles na yan. nakakairita. karami-raming kembelar na kailangan. puta, di pa nga `ko nakakagawa ng kahit isang frap, nagastusan na `ko ng bonggang-bongga. at dahil diyan, babawian ko rin sila ng bongga rin. dadaanin ko sila sa lingguhang leave. siyempre, gusto ko, payed yung leave ko. good luck talaga sa akin.

at ang isa ko pang ikinaiirita ay ang aking branch assignment. well, kasalanan ko naman yun kasi nagpa-assign ako sa malayo. pero FTW, bakit sa 6750 pa? eh sabi ng store manager, doon daw madalas ang mga big bosses both local and international ng kumpanya. irita much. so if ever, major pa-impress ako sa mga pikinanginang mga boss na yan. pero ok na rin naman pala, kesa naman ipadala ako sa starbucks sorsogon o kaya starbucks sulu, good luck sa akin. major fuckness un.

sa mga makakbasa nito, dalaw-dalawin niyo naman ako. graveyard ang shift ko, so mga gabi yun hanggang madaling araw (natural, graveyard nga eh!) pumunta kayo ng pumunta dun para rakenrol. pero tangina ninyo talaga kapag pinahirapan niyo `ko, lalagan ko ng something iyang mga kape ninyo!

so ayun, isang walang kakwenta-kwentang post na naman ang dmaan. pak!

noreply@blogger.com (caloy) — Tue, 02 Nov 2010 02:55:00 +0000

bukod sa pasko at birthday ko, undas na ata ang isa sa mga pinakahihintay kong arraw taun-taon. hindi ko rin alam. (palagi namang hindi ko alam eh. hahahaha!) siguro dahil na rin sa memorial park na pinupuntahan namin. nakakatuwa kasi dun. malamig, malawak, marami kang pag-iikut-ikutan, maraming bilihan ng pagkain, at kung anu-ano pa.

may mga pictures ako galing sa sementeryo. wait. upload ko.

ito ang portalet. hahaha. palagi naming pinagti-trip-an to ng mga pinsan ko kasi ang baho sa loob. as in yakididakdak. pero naka-bwenas kami ng hindi pa nagagamit. kita niyo naman yung may tissue pang isang rolyo di ba? iuuwi ko sana kaso naawa naman ako sa mga may balak tumae ng bongga if ever. hahahaha!

ganito kalawak ang memorial park na pinupuntahan namin. pero sa ibang part lang to. yung ibang part kasi namin, di ko namin napuntahan. more ulan, more fun kasi nun.

itong dalawang to ay pinsan ko. wala kasi si apol, may sakit kaya di siya nakasama.

at dito natapos ang walang kwenta kong post. hahaha!

are you?

noreply@blogger.com (caloy) — Fri, 29 Oct 2010 13:28:00 +0000

hindi ko alam kung bakit all of a sudden, nagparamdam ka na naman. sariwa pa sa alaala ko ang mga sinabi mo noon na hindi mo na ako mahal, sinubukan mo, pero hindi mo pa rin makalimutan yung dati mo. hindi ko makakalimutan yung ipinagtulaakan mo ako palayo dahil sabi mo nasasakal ka na sa akin. eh bakit ngayon? handa ka na bang magpasakal muli? kaya mo na bang panindigan yung mga sinabi mo noon na ako ang huli mo? kaya mo na bang gawin lahat ang mga pinagsasasabi mo?

hindi ako galit sa'yo. at kahit kailan naman, hindi ako nagalit sa'yo. siguro, nasaktan lang ako ng sobra. at oo, inaamin ko, hanggang ngayon, masakit pa rin.

tanga na kung tanga (palagi naman di ba?) pero mahal pa rin (ata) kita. hindi ko sigurado. siguro unti-unti nang nawawala dahil ipinipilit ng mga tao sa paligid ko na huwag ka ng mahalin. sisirain ko lang daw ang buhay ko sa'yo. sasayangin ko na naman daw ang buhay ko kahihintay sa wala.

ngayon sasabihin mong nagbubulag-bulagan ako? eh pakyu ka pala eh! sino sa atin? ha? eh kung hindi ka ba naman isa't-kalahating gago, alam mo, as in alam mo! na ako! ako lang ang tumagal sa maderpaker mong ugali! putangina lang! kung alam lang ng buong sambayanang pilipino kung gaano kahirap magmahal ng isang B! f*ck.

one down.

noreply@blogger.com (caloy) — Sun, 24 Oct 2010 13:22:00 +0000

"hey, can i join you?"

"sure."

...

"so, you alone?"

"nah, i'm with a friend. and you?"

"mag-isa."

"really now?"

" yeah."

"so, where's this friend of yours nga pala?"

"probably taking a leak."

"while waiting for your friend, you wanna dance?"

"sorry, i don't feel like dancing kasi eh."

"oh right. so wanna go somewhere else?"

"maybe next time. you see, i'm with a friend."

matangkad, maputi, mala-koreano ang datingan, maganda ang katawan. average lang ang looks pero there's something about him that made me say na may kasama ako..kahit wala. he's definitely a turn on. the way he spoke to me, feeling ko, i'll be forever grateful na nagkakilala kami. ewan ko ba. sabi ko sa sarili ko, i'll be alone tonight. pero damn! yung tingin niya, para akong chocolate bar na pinagtrip-an at inilagay sa microwave for some reason. sh*t. ito na nga ba ang sinasabi ko. alam kong mahina ang depensa ko, pero bakit kahit anong pilit ko, nahihila niya ako papalapit sa kanya?

"by the way, my name's Don."

"Caloy."

"this is the perfect place to chat. nagsisigawan tayo. wanna go out?"

"sure."

fvck. mabubuko yatang wala naman talaga akong kasama. pero kebs. i mean, he's really interesting and everything so no fuss. mabilis namang naso-solusyonan ang mga ganoong palusot.

"so, where's your friend?"

"he sent me an sms, nauna na raw siya. he got pissed siguro. hindi kasi siya sanay sa mga gantong lugar. pinilit ko lang kasi ayokong magmukhang tanga kasi wala akong kasama."

"ah. kaya pala. naasar nga siguro yun. so, saan tayo?"

"dito lang. sa labas."

"you wanna go somewhere private?"

(nakangisi) "no. i'm good here. i have to go home kasi by 2. baka batuhin ako ng nanay ko ng takore. mahirap na. naka-limang takore na kasi kami ngayong linggo."

hindi ko alam kung bakit kailangan kong magpakipot pero alam kong tama ang ginagawa ko.

sa tinagal-tagal ko sa ganitong buhay, kabisado ko na ang dapat kong gawin sa mga taong nagkaka-interes sa akin. dapat magpapa-tweetums ako pero more on the brusko effect para ma-intimidate ng kaunti. tuwing ginagawa ko iyon, para akong sumasabay sa saliw ng wala. nakakasunod ako sa takbo ng mga pangyayari, kahit na ayaw pa nitong magpahabol.

"can i invite you you tomorrow evening instead? promise it won't take long."

at oo, lihim na naman akong napangisi. one down.

hindi ko alam to.(hugas kamay)

noreply@blogger.com (caloy) — Fri, 15 Oct 2010 18:27:00 +0000

ang nanay ko. bow. :) i need not to explain. ayan na eh. pakinggan niyo na lang. :)

alabyow Adam! :)

noreply@blogger.com (caloy) — Sun, 10 Oct 2010 12:09:00 +0000

may dahilan na akong mainlab araw-araw. yiheee! :) at yan ay dahil kay Adam. isa siya sa mga inspirasyon ko sa pagsulat. hihi. landi much. oh well, sige, sasabihin ko na. na-adik ako sa kanya ever since iniluwal siya sa mundo. garabey lang. hihi. napaki-usapan nga ako ni pareng Adam na kung pwede ay i-feature ko siya sa aking page. at dahil mabait ako at talaga namang obsessed kay Adam ay sige na nga, ipi-feature ko na siya dito para naman makilala rin ng 2 ko pang readers si Adam.

book 1 chapter 4 ko unang nakilala si Adam at ngayon na nasa book 3 na siya, mas kapana-panabik na ang mga nangyayari sa kanya. nakakalungkot lang na kung kailan oks na ang lablay ni Jeremy at ni Adam, saka naman dumating ang opportunity na mag-aral si Adam sa London (Londin kung gusto mong sleng..i mean slang)

maraming twists sa buhay ni Adam, na kung titignan ko, parang ako. nakakatuwa. pero tama na yan. basahin niyo na lang ang mga post ni Adam. masaya yun. pramis. :*

p.s. nagkulang ba ako sa paglalagay ng link ni Adam?

pera.

noreply@blogger.com (caloy) — Sat, 02 Oct 2010 19:03:00 +0000

madalas akong naka-tunganga. wala lang, masarap lang kasing tumitig sa isang bagay habang nag-iisip ng malalim. yun bang sarado na ang tenga at peripheral vision mo dahil masyado kang concentrated sa iniisip mo? ganon. minsan nga inaasar na `ko ni espren tuwing magkasama kami dahil lagi raw akong wala sa sarili ko. madalas sinasabi ko na gusto ko ng pera. yung maraming maraming pera. yung tipong pag-akyat ko sa kwarto, makikita ko yung kobre kama ko, gawa na sa pera tapos yung laman ng unan ko, puro pera din. wala, nakaka-enjoy siguro kung ganun kami kayaman. minsan nga, ikinakasangkapan ko na si espren out of boredom eh. parang ganito:

me: espren, may sasabihin ako sa'yo.

espren: ano yun?

me: mayaman talaga kami.

espren: ulol. lokohin mo tatay mong pinutulan ng t*ti. kaya pala nag-aya kang maglakad kanina, wala ka kasing pamasahe.

me: gago. iniingatan ko lang yung mga ari-arian namin.

espren: asan naman yun doon? tanga!

me: nakita mo yung mga jeep na dumadaan?

espren: oh? anong meron dun?

me: pera namin yun. gawa sa pera yung jeep na yun. mga tinunaw naming pera.

espren: tanginamo. dami mong alam. bat di ka mag japan?

me: speaking of japan. alam mo ba na hindi talaga bansa ang japan? kumpol-kumpol naming pera yun. mga barya naming ipinatapon sa dagat tapos naipon ng naipon. ayun, naging bansa na siya. kaya naman "yen" ang tawag nila sa pera nila, kasi ang totoong ibig sabihin nun, "yen - yan or yaan meaning, yaan ang pera nila caloy. sila ang may-ari ng japan."

espren: ulol. tanginamo! tarantado! ulol gago pakyu! sira ulo!

me: seryoso. alam mo, dati, akala ko yumaman kayo dahil magaling talaga mag-manage ng business ang ermat mo eh. pero nahuli ko siya one time na pumunta sa bahay namin, may dala pang vacuum. yun pala, palihim siyang nagnanakaw ng mga pera naming pakalat-kalat. natawa nga ako sa suot ng ermat mo eh. parang pang ninja. hahaha!

espren; tignan mo tong putang to, nandamay pa. gago! ano bang problema mo?

me: problema ko kung paano ko uubusin ang pera namin. alam mo, eto pa, sa sobrang yaman namin, yung mga katulong namin, may personal yaya silang lahat. at yung mga personal nilang yaya, may mga personal yaya din. wala pa diyan yung may personal driver yung mismong driver namin.

espren: wow. nakakatuwa ka naman ngayon. purong katarantaduhan ang nasa utak mong putangina ka. ang galing! pakyu!

me: alam mo, tuwing gabi, naiiyak na lang ako kasi sobrang yaman talaga namin. nakaka-receive na kami ng mga death threats galing sa mga bangko kasi hindi na daw nila alam kung saan ilalagay ang mga pera namin. isinasauli na nga sa amin eh kaya ang ginawa namin, nagtayo kami ng grocery.

espren: oh? bakit grocery pa? bakit di na lang mall?

me: i'm getting there. grocery lang kasi ayaw ni mama ng masyadong magarbo. okay na raw yun. alam mo, minsan nga nakasalubong ko pa erpat mo kasama ermat mo. nagulat nga ako kasi hindi pushcart ang mga dala nila kundi malalaking bag. kala ko ho-holdapin nila yung bangko. saka ko naalala, pera nga pala ang laman ng grocery namin. as in walang ibang laman yun kundi pera kaya ok lang pala.

espren: oh sige, papatulan ko yang mga kaululan mong putangina ka. oh ano pa? oh sige, itong t-shirt na suot ko? gawa rin ba sa pera niyo?

me: ay actually, oo. yung pera kasi namin, shini-shredder namin. tapos hahabihin ng pinong-pino hanggang maging tela tapos tatahiin at magiging t-shirt. wag kang mag-alala, di ko naman babawiin yan sa'yo kasi first of all, mga sinira naming pera yan eh, kaya hindi ko na kailangan. atsaka masaya ako sa mga sinusuot ko.

espren: oh sige, ayoko na. tapos ka na ba? sumasakit ulo ko sa'yo eh. uwi na ko tanginamo.

me: hahaha! alam mo ba yung bahay niyo..

espren: ano? gawa na naman sa pera niyo? tanginamo! tumigil ka na!

me: ay hindi, yang bahay niyo, gawa talaga yan sa simento. pero yung subdivision, sa amin yun. in fact, yung mga puno-puno dun? hindi talaga puno yun. pera namin yun! alam mo ba na pinag-aralan sa mga laboratory namin sa africa and russia kung panong imo-morph yung pera into trees. medyo tricky kasi yung una nilang try, barya ang nagiging bunga pero eventually, naisaayos naman nila yun. ang galing no?

espren: uuwi na talaga ako. putangina ka.

me: sige, sama ako ah? pautang pamasahe. wala na ko pera eh. tsaka pakain na rin sa inyo. :p

espren; tanginamo! bahala ka sa buhay mo! maglakad ka pauwi! tangina ka, dami mong pera diba? hahaha!

and we lived happily ever after. :D

quick post.

noreply@blogger.com (caloy) — Tue, 28 Sep 2010 02:50:00 +0000

nadama ko. sa di malamang kadahilanan, ndama ko. hindi ko alam kung bakit. gusto kong ulit-ulitin sa sarili ko kung bakit ganoon. bakit nga ba?

-i dunno why but you always make my heart skip thrice. (sa mga nakakakilala sa akin personally, kilala niyo yan. pero sa mga hindi gaano, alam ko, kilala niyo rin yan. hahaha!) shet, may jowa pa naman ako ngayon.

wala lang. bigla ko kasing naramdaman. mali ito. maling-mali. :(

-naka-hiatus pa din ako. pero ayun, napa-post lang kasi sudden rage of emotion (naks) to eh.

yeah. isa pa.

noreply@blogger.com (caloy) — Mon, 06 Sep 2010 06:46:00 +0000

hiatus na naman. hahaha! i know right! ginagawa ko ng hobby 'to. wala lang. kailangan ko kasi 'to. (naks) actually, ang dami-dami na rin kasing ginagawa sa school. ang hirap magblog hop tapos magpo-post pa. tapos yung activities pa sa school tapos yung kaliwa't kanang inuman. ang hirap nilang tanggihan. hahaha! so, ayun. :) siguro babalik ako pag trip ko na. :)

let's bring it back!

noreply@blogger.com (caloy) — Fri, 27 Aug 2010 05:31:00 +0000

nitong mga nakaraang araw, tuwing nagpapatugtog ako, palagi akong may naaalalang something. hindi ko rin alam kung bakit ganoon. yung bang pag naririnig mo `tong song na `to, nagpa-flashback yung mga memories as if it was yesterday? mga ganown! kaya napagpasiyahan kong gawin ang entry na ito at ng may mai-kwento sa inyo. hihi

thinking of you by katy pery

-naalala ko, nauso sa akin tong kantang `to nung ondoy. as in kasagsagan ng paglangoy-langoy ko sa baha, napapakinggan ko `to. naaalala ko rin na ito raw ang kanta sa akin ni B. lalo na yung mga line na "your'e like a hard candy with a surprise center" at "he kissed my lips, i tasted your mouth, he pulled me in, i was disgusted with myself" yung mga yun. ewan ko rin ba. sobrang heart felt tong kantang `to para sa akin. pati din pala yung line na "you said there's tons of fish in the water so the waters i will test." yun naman, ewan ko kung anong ibig sabihin nun. siguro sinasabi niya dun na mangisda na lang ako. :p

stuttering by mario

-napapasayaw ako kapag naririnig ko `tong kantang to. ang nagturo sa akin nito ay isang ex din. ayun. eh party people kasi yun kaya ganyan yung mga kantang gusto niya. in-absorb ko naman yung kanta kasi maganda. atsaka sige, party people din ako. hihi. at! may isang blogger akong kilala na love niya daw ang song na `to. party people din yun eh. :) tap out! naalala ko pa, dahil lakas hatak ako sa mga barkada ko, naging LSS din nila to for some time. partida, karamihan dun mga rockers so mapapaisip ka kung pano nila nagustuhan yan. :)

just once by james ingram

-hindi ko talaga gusto `tong kantang to. pero sa pagkakatanda ko, march 2, 2010 ko nagustuhan tong kantang `to. eh pano, kasal yun ng kapatid ni B. nag-away kami nung gabi at kinanta niya `to sa videoke. dapat magbi-break na kami nun eh. tapos binato niya pa `ko ng cellphone, natamaan ako sa tenga. pero after namin mag-usap, oks na rin. mega iyak siya nun eh. ako konti lang. hindi, joke lang. ako talaga yung mega iyak. hihi :p

undiscovered by james morrison

-ito ang pinakamaraming alaala para sa akin. where to start? hihi. pero seriously, ito ang unang kantang natutunan ko kay B. naalala ko nun, sa seaside sa MOA. nakaupo kami. nagpapalitan kami ng kanta sa cellphone. sabi niya sa akin, "maganda yan, pakinggan mo. favorite ko yan eh. lahat ng kanta ni james morrison paborito ko. idol ko yun." yan yung eksaktong sinabi niya sa akin. at pinakinggan ko. nung unang beses kong narinig, parang napaka-ordinaryo lang. pero habang tumatagal, nahihimay-himay ko yung lyrics at naisip kong i was indeed lost and he rediscovered me. ayun. hihi. hangkorni. :p kaya all-time favorite ko yang kantang yan eh. kahit hanggang ngayon na malapit na siyang umalis, alam ko, we're still rediscovering each other. :) landi much, i know. hihi.

save yourself by james morrison

-iniyakan ko `tong kantang `to. the lyrics itself said it all. :( kinanta `to ni B sa akin eh. ito ang ilan sa mga lines.

"Oh and if you stay with me
honestly it's what I want
But if you stay with me
I know I'll hurt you more.."

"So won't you save, save yourself
by leaving me now
For someone else
if I'm crying out
don't listen to it
It's only my heart
save yourself
it's only my heart.."

"And I don't want to let you go
But I know
that it's the right thing to do baby
And I don't think I'm that strong
to say goodbye
I don't wanna see you cry"

grabe lang ang hagulgol ko nun. tandang-tanda ko pa. ginawa niya pa nga yang status sa FB, wala akong nagawa.

gravity by sara bareilles

-si citybuoy ang nagpakilala sa akin kay sara bareilles. hindi naman kasi ako mahilig sa mga ganyang kanta dati. pero salamat sa kanya, nagkaroon ako ng perfect song para sa sarili ko noon. nung mga panahong hindi ako maka-get over kay B. yah, si B na naman. hihi.

yung iba, next time na lang. actually, marami pa talaga `to. eh natatamad na kasi akong mag-type. :p

hindi na naubos ang random, putakels.

noreply@blogger.com (caloy) — Wed, 18 Aug 2010 18:27:00 +0000

nandito ako sa foodcourt habang sinusulat to. wala namng kakaiba bukod sa napaka-unusual place ito para magsulat.

hindi ko rin alam.

basta gusto kong magsulat. magsulat habang naririnig ko ang bawat kalansing ng pinggan, kubyertos at baso. magsulat habang naririnig ko ang mga tawanan, mga bunganga ng katabi ko at paglalambutsingan ng mga magkasintahan.

pero hindi ako mapakali. gusto kong umalis. gusto kong lumabas at manigarilyo. gusto kong takbuhan lahat ng naririnig ko. lahat ng mga kalansing, mga tawanan, mga lambutsingan.

siguro dahil sa may nakita akong pamilyang masayang kumakain. nakakairita tingnan. hindi ko rin alam kung bakit naiirita ako pero siguro malaking dahilan ay ni kailan ma, hindi ako nakaranas ng ganoon. tuwing kakain kasi kami ng pamilya ko ng magkakasama, nandidiri ako. gusto kong isuka lahat ng kinain ko dahil alam kong nagpa-plastikan lang naman kaming lahat sa harapan ng kainan.

inaamin ko na hindi naging maganda ang resulta ng pagsasama ng mga magulang ko at hanggang ngayon, oo, inaamin ko rin, n kailangan ko ng tatay. sabihin na natin na sagad sa buto ang galit at pandidiri ko sa kanya pero tatay ko pa rin yung gagong yun.

iniisip kong isa yun sa mga dahilam=n kung bakit ako naging bakla, beki, bading o kahit ano pang gusto mong itawag. ayoko kasing tumulad sa tatay ko. ang tatay kong bumuo ng basketball team at may pang-reserba pa at may mga cheer dancer pa.

bigla kong naisip, akong-ako pala ang tatay ko. sa galaw, sa salita, sa itsura. nagkataon lang na bakla ako. siguro, ang pinagkaiba lang namin ay yung ayokong magkapamilya lalo na kung hindi ko naman talaga kaya pang panindigan.

teka, paano at kailan naman kaya ako naging bakla? kahapon, nung nagbabate ako at si enchong Dee ang iniisip ko? nung isang taon, nung unang beses kong nakilala si B? nung highschool, na puro bakla at babae halos ang kasama ko? nung elementary, na sabay-sabay kaming magbate ng mgga kaklase ko? nung pre-elementary, na ang first crush ko ay yung seatmate kong gwapo? o habang ipinagbubuntis ako ng nanay ko, itinadhana na akong maging beki?

hanggang ngayon naman, pala-isipan pa rin sa akin ling bakit ako naing ganito, pero masaya naman ako. hindi ako nagrereklamo. sa totoo nga niyan, nag-eenjoy ako. walang pretentions, walang pagtatago, walang wala. at wala mang formality, tingin ko naman, alam na ng lahat ng taong nakapalibot sa akin. hindi naman sila tanga at hindi ko rin naman tinatago. gusto ko lang na sila na ang maunang magsabi o magtanong. hindi naman ako magsisinungaling eh. para saan pa at pagtatago at pagsisinungaling kung umpisa pa lang ay nakakahalata na sila. hindi naman siguro sila magtatanong ng walang dahilan.

umalis na rin ako sa foodcourt, sa wakas. lumabas ako para manigarilyo at mag-isip. inisip ko kung ano ako sa mga susunod na panahon. iniisip ko kung ano ako pagtanda ko o kung tatanda pa ba ako. ewan, lahat naman ng bagay ayy walang kasiguraduhan hindi ba?

siguro magiging singer ako kung gugustuhin ko o kaya model, o kaya tagapastol ng baka sa malayong lugar. hindi ko alam, siguro, ako na ang kauna-unahang bakla na hindi alam ang gusto niyang gawin sa buhay niya. may pangarap ako, pero hindi ko alam kung tutuparin ko ba nag mga ito.

ano eh..

noreply@blogger.com (caloy) — Mon, 16 Aug 2010 06:08:00 +0000

kailangan kong pag-isipan ang mga bagay-bagay. oh sige fine, bumalik si B! BIG DEAL! ewan ko..naguguluhan ako. gusto kong i-partition yung utak ko!

-nakakahilo.

-ang puso, humihilab, humihilab. *reminisce*

saktong isip.

noreply@blogger.com (caloy) — Tue, 10 Aug 2010 16:57:00 +0000

kahapon, ginawa ko na naman ang pinaka-paborito kong kasalanan. ~~nagjakol ako sa gitna ng EDSA~~ hindi na naman ako pumasok dahil gusto ko lang. ewan ko nga rin kung bakit tinotopak na naman ako. naaawa nga ako sa nanay ko kasi damang-dama niya raw na nag-aaral akong mabuti. pero minsan ko lang naman gawin yun, kapag nakikita ko lang na hindi ko nagagamit yung absence ko, kinakati akong gamitin.

maaga akong umalis ng bahay. saktong maaga na taymingan kong magbukas ang mall. wala lang. gusto ko kasing bumili ng g-tech, yung bolpen na tig-70php ang presyo. shala kasi ng hands ko. di ako pwede sa panda at lotus, ginagalis ang kamay ko. lalo na siguro kung HBW ang gamit ko, siguro magkaka-gonorrhea ang palad ko.

ang totoo niyan, gusto kong mapag-isa. wala lang. saktong emo na naman siguro. gusto ko kasi ng inspirasyon. gusto kong magsulat. gusto kong tapusin yung project ko na ilang ara nang naka-tengga sa notebook ko. gusto kong mag-bar. gusto kong uminom at magpakalasing. gusto kong ~~kumantot ng walang puknat~~ magmahal muli. gusto ko ng itigil ang kalandian ko. gusto ko ng ayusin ang pag-aaral ko. gusto ko na rin palang itigil ang paga-adik ko sa one more chance. hindi ko na kasi makita yung sense na araw-araw ko siyang pinapanood. hindi naman ako yumayaman.

sarado pa rin yung mall pagdating ko. nakakaasar. halatang-halatang magka-cutting ako. pero bago ako pumunta ng mall, iniisip kong pumunta sa lugar na medyo malayo. yung tahimik. yung ako mag-isa. yung makakapag-isip ako ng maayos. eh kaso, fail. duda ako kung makakahanap ako ng ganoong lugar sa panahong `to. meron sana (establisimyentong pula`t dilaw) kaso ayoko namang magbayad ng hotel room para makapag-isip ako. hindi naman ~~tumatae~~ sumusweldo ng malaki ang nanay ko para tugunan ang lahat ng luho ko. alam ko, kailangan ko lang maging resourceful. may tiwala ako sa sarili ko. makakahanap ako. :)

9:30 pa lang, pero kung ano-ano nang pumapasok sa isip ko. ganito nga kaya talaga ako? yung hobby kong mag-isip ng mag-isip. ganown! mag-iisip lang ako. pagkatapos ko mag-isip, mag-iisip ulit ako. tapos makakaramdam ako ng gutom, kakain ako. tapos mag-iisip ako habang kumakain. iisipin ko ~~kinakantot ko si Enchong Dee~~ kung ano ba talaga ang pangarap ko sa buhay. matatapos akong kumain. mag-iisip na naman ako. paulit-ulit. nakakasawa.