Leesclub Doris

Home | ZomaarVintage

2014-03-21T21:33:00.001+01:00

2013-05-20T22:40:00.001+02:00

Alsof het voorbij is

Verslag van onze bijeenkomst van 12 april 2013.

"Het leven is niet alleen optellen en aftrekken. Er is ook de accumulatie, de vermenigvuldiging, van verlies, van mislukking."

Een prachtig boek.

Door Saskia ingebracht, omdat ze het van de vertaler heeft gekregen.

Wegens tijdgebrek geen eigen verslag. Ik verwijs naar diverse sites , waar je een kort verslag van de inhoud kunt lezen.

· http://www.cultuurbewust.nl/literatuur-33569-alsof-het-voorbij-is-is-een-krachtige-roman-over-de-onbetrouwbaarheid-van-herinneringen/

· http://www.groene.nl/2012/20/tony-snapt-het-niet

· http://deleesfabriek.nl/2013/03/alsof-het-voorbij-is-julian-barnes/

· http://www.8weekly.nl/artikel/9495/julian-barnes-vert-ronald-vlek-alsof-het-voorbij-is-niemand-die-niet-beseft-dat-hij-het-niet-weet.html

In ieder geval: verrassende wendingen in het tweede deel.

We hebben het allemaal met zeer veel genoegen gelezen. Helaas miijn aantekeningen met beoordeling en cijfers kwijtgeraakt. M.i. kwamen we gemiddeld zeker op een 8 .

Dit boek is een mooi contrast naast ons vorige gelezen boek .Laat goed zien, hoe je ook met weinig woorden een heel leven kunt schetsen en heel veel kunt zeggen.

Een verrassend einde en onze complimenten aan de vertaler: Ronald Vlek.

De volgende keuze:

De lessen van mevrouw Lohmark van : Judith Schalansky.

op 31 mei bij Nini

Vader gesigneerd !

2013-03-30T09:35:00.000+01:00

Vader gesigneerd !!

Gisteravond een interview bijgewoond bij boekhandel Scheltema in Amsterdam.
Arjan Peters interviewt Karl Ove Knausgard over zijn autobiografische roman Min Kamp.
Karl Ove is in Nederland vanwege de Boekenweek en het verschijnen van deel 3, Zoon.

Ontspannen interview van Arjan Peters. Hoewel je al veel van hem hebt gezien en gelezen, is het toch heel bijzonder om hem in levende lijve te horen en te zien. Hij leest o.a een stuk voor uit het deel Zoon in het noors, en dit wordt later door Arjan in het nederlands gelezen. Een mooi en ontroerend stukje over zijn gevoelens en ervaringen als 6-jarige. Op verzoek van Arjan zingt Karl Ove "Come Together " van The Beatles zoals hij dat als 12-jarige zong. Schitterend.
En natuurlijk je boek laten signeren. Omdat ik deel 2 en 3 op de e-reader lees, valt daar niet zo veel aan te signeren (helaas een klein nadeeltje van de e-reader). Maar ik heb Vader meegenomen en laat dit signeren.
Even een babbeltje over Noorwegen en een foto'tje erbij. Leuk!

p.s. na afloop zei Ton: boeiend, maar nu weet ik ook weer waarom ik gestopt ben met het boek.!

2013-02-14T23:00:00.001+01:00

LIEFDE

9 FEBRUARI 2013

“want o, hangt de lucht dan niet vol piepkleine regenpartikeltjes die zich niet alleen als een film aan huid en wol, metaal en hout hechten, maar ook het licht rondom reflecteren zodat in het grijs alles glittert en glimt?”

Een geweldig boek, vinden we allemaal.

Nini, Saskia en Marianne hebben Vader, deel 1 van de 6 delige serie “Mijn Strijd”, al gelezen, Marjoleine gaat het ook lezen. Soms even lastig, als we er over praten. We willen niet te veel erover praten, omdat Marjoleine het nog gaat lezen’

Karl Ove beschrijft het dagelijkse leven van hemzelf, zijn gezin, vrienden en familie. Minutieus worden dagelijkse gebeurtenissen, gesprekken opgeschreven. En het is nog leuk om te lezen ook.

Sommigen herkenden veel dingen van zichzelf bij bepaalde gevoelens en gebeurtenissen. Ja, dat heb ik ook, of dat zou ik ook zo gedaan hebben. We verbazen ons erover, dat iemand zo openlijk en minutieus zijn leven kan opschrijven, vertellen eigenlijk.

Liefde begint met een uitstapje van Karl Ove, Linda en hun drie kinderen naar een pretpark. Ze wonen in Malmö. Uitgebreid wordt een verjaardagsfeestje van een crèche kindje beschreven. Terloops gaat hij over naar zijn Stockholm tijd en daar gaan de volgende paar honderd bladzijden over. Het is de tijd waarin, waarin hij Linda leert kennen. Karl leeft gescheiden van zijn eerste vrouw, Tonje. Hij vindt zichzelf een mislukkeling; hij worstelt met het schrijven. Is al twee jaar met een “roman” bezig, wat maar niet lukt.

Hij wisselt de dagelijkse gebeurtenissen prachtig af met zijn filosofische bespiegelingen. Ineens zit je in een verhandeling over een schrijver en na een paar bladzijden gaat hij weer verder met waar hij gebleven was te vertellen. Hij zit elke dag een uur aan de telefoon met zijn vriend Geir; dan wordt er gefilosofeerd over boeken, schrijvers, maar ook over de dagelijkse gebeurtenissen en wat dat met je doet. Geir kent hij van vroeger uit Noorwegen en woont nu in Stockholm.

Hij verhaalt uitgebreid over een oudejaarsavond met vier vrienden. Ze komen allemaal met zeer persoonlijke verhalen. En ondertussen, grijpt hij ook weer verder terug in de tijd en vertelt over zijn begintijd in Stockholm en hoe hij Linda heeft leren kennen op een cursus voor Scandinavische debutanten. Als hij in Stockholm gaat wonen komt hij haar weer tegen. Karl Ove schrijft over zijn onzekerheden, zijn gevoelens voor Linda, wat zij van hem zal denken; hij wordt een keer afgewezen door haar. Karl is hevig verliefd op Linda. Hij blijft het proberen, en als hij haar zijn liefde verklaart en ze voor het eerst echt gezoend hebben, valt hij zelfs flauw. Voor ’t eerst in zijn leven voelt hij zich gelukkig.Voor ’t eerst in zijn leven voelt hij zich gelukkig. Hij zegt er over: Toen Linda in mijn leven kwam “ging” de zon op, Hij wordt ook steeds vrolijker.

In Zweden ergert Karl Ove zich aan de correctheid van de Zweden. Iedereen gedraagt zich netjes hier, een academicus ziet er netjes uit, iedereen zegt en doet wat er van hem verwacht wordt. Alles wat afwijkt wordt als fout of gebreken gezien. De Noren zijn veel directer, kennen geen uiterlijk vertoon in de academische wereld en zeggen we wat ze niet horen te zeggen. Daar is alles wat volkser. Je mag in Zeden ook niet uit je rol stappen. Als voorbeeld het verhaal van de buschauffeur in Noorwegen, die rustig via de luidspreker vertelt waarom hij dat werk doet, en dat we aardig voor elkaar moeten zijn in de kersttijd. In Zweden zou dat onmogelijk zijn. Hij vindt Zweden maar een “kil” land

[Marianne is geïnteresseerd in het verschil tussen Noren en Zweden en zij gaat het nader onderzoeken.]

Maar na de eerste verliefdheid, kent hun relatie ook ups- en downs. Linda is manisch-depressief. Er zijn ruzies , irritaties, de uitbarstingen van Linda, blijft het goed gaan met haar als ze een kind heeft? Het elkaar vrij laten.Linda is bang Karl te verliezen, maar Karl heeft ruimte nodig om te kunnen schrijven. Dan moet hij alleen zijn.

Karl zorgt de eerste tijd dagelijks voor Vanja, terwijl Linda naar school gaat. Het liefst wil hij schrijven en met literatuur bezig zijn. Hij “werkt” altijd ergens anders, in een ruimte die hij gehuurd heeft van een vriend.

Ineens zijn we dan weer op de oudejaarsavond met de vrienden, wanneer Linda hoogzwanger is.

De bevalling van hun eerste kind, Vanja, wordt zo mooi beschreven; het ontroerde ons bijzonder. Alles wordt minutieus beschreven, wat er gezegd wordt, alsof je er zelf bij bent, of mee maakt. En het verveelt nergens. Daarna volgen de perikelen met het opvoeden van de baby; Karl Ove zorgt de eerste tijd overdag voor Vanja, omdat Linda studeert. Karl Ove heeft het moeilijk; hij mist het schrijven. Ze besluiten Vanja één dag naar de crèche te doen; hoewel Linda haar eigenlijk nog te klein vindt.

Tegen het einde van het boek, gaan we weer over op de tijd dat ze in Malmö wonen.

We zijn twee jaar verder, het tweede kind, Heidi , is geboren en toen ze negen maande was hebben ze besloten om uit Stockholm te vertrekken. Het is Malmö geworden, Karl Ove vertelt over de begintijd in Malmö. Er komt nog een kind bij, John. Ze hebben het hier natuurlijk vreselijk druk mee.Het rondsjouwen met de kinderen; met volle boodschappentassen aan de buggy. Hij schaamt zich er niet meer voor; is erg trots op zijn kinderen. Maar hij worstelt nog steeds met het idee, dat hij liever wil schrijven, dan alleen voor de kinderen te zorgen. En ineens zijn we dan weer op de terugweg van het mislukte uitstapje naar het pretpark.

Het boek eindigt met het verhaal dat hij twee lezingen gaat geven in Noorwegen. Als hij daar is worstelt Linda met het zorgen voor de kinderen. Karl Ove wordt geraakt door een opmerking van Vanja tegen Linda: “Jij en papa zijn altijd zo boos.” En hij vindt dat er een oplossing moet komen. Hij is vaak geïrriteerd en boos en schreeuwt zelfs tegen de kinderen. Hij voelt zich daar schuldig over. Het enige wat hij wil is een lieve vader zijn. Als hij weer thuis is gaat hij achter zijn computer zitten en begint te schrijven, het verhaal van zijn leven.

Wat vinden we van Karl Ove? Introvert, onzeker, zoekt bevestiging. Een goed observator.

Wel vreemd , dat we hij niets vertelt over zijn vorige huwelijk, waarom het mis is gegaan. Maar dat al nog wel in een ander deel beschreven worden.

Marianne vindt het altijd leuk om leuke qoutes uit het boek voor te lezen. Hier is er een:

“Ik sneed een paar boterhammen, legde ze samen me de kadetjes in een mandje, liet water in de waterkoker lopen en ging zitten om samen met hen te ontbijten, De boter was een beetje hard zodat mijn boterham werd opengescheurd toen ik het erop probeerde te smeren “.

Liefde in een woord: Zacht-Worsteling-Herkenning- Echt.

Cijfers: 10-9-10-9

Interview met Karl Ove:
http://www.zdf.de/ZDFmediathek/beitrag/video/1624876/Karl+Ove+Knausgard+im+Interview#/beitrag/video/1624876/Karl-Ove-Knausgard-im-Interview

http://www.youtube.com/watch?v=Ky_bfH_89gE

over deel3: http://www.youtube.com/watch?v=Pb3SckzdBC4

http://www.ezzulia.nl/interviews/karloveknausgard.html#.UR1cBRRgXIU

Deel 3 verschijnt op 1 maart,

Het nieuwe boek: Julian Barnes Alsof het voorbij is

Vrijdag 12 april bij Saskia

Tijger, tijger

2012-11-25T00:02:00.000+01:00

10 november 2012

" Waar hield zijn invloed op en waar begon mijn eigen ik?"

We kwamen bijeen op de nieuwe woonstek van Calista. Marianne was er niet bij.
Eerst even een “rondje huis” gedaan en daarna om tafel. Wat vonden we ervan? Ontluisterend, heftig, erg, verdrietig, afschuwwekkend en meelijwekkend.

Met gemengde gevoelens gelezen. Soms ook met weerzin. Wil ik dit allemaal wel weten?
Margaux wordt het slachtoffer van de pedofiele Peter. Vanaf de leeftijd van 7 jaar tot in haar puberteit heeft zij intensief contact met hem. Het is wel begrijpelijk hoe hij zijn slachtoffer in heeft kunnen palmen. Haar thuissituatie is niet ideaal en vrienden heeft ze niet. Een ideaal slachtoffer dus. Peter geeft haar alle liefde en aandacht . Dat is precies wat Margaux thuis niet krijgt. Ze leven in een soort isolement, scheppen een eigen sprookjes wereld, waar verder niemand toegelaten wordt. Peter maakt haar op subtiele wijze afhankelijk van hem, weet haar stap voor stap ervan te overtuigen om steeds verder en zo kan hij jaren zijn gang gaan.

Wanneer Margaux in de puberteit komt en gaat studeren loopt de verhouding op zijn eind. Peter wordt steeds depressiever en pleegt uiteindelijk zelf moord.

We verbazen ons over hoe het mogelijk is, dat het zo lang door kon gaan en dat de omgeving daar niets van merkt. We constateren dat het eigenlijk onmogelijk is, dat niemand daar iets van gemerkt heeft in de directe omgeving. De uren dat zij samen doorbrachten in de kamer van Peter en de vele uitstapjes, die zij samen maakten. Het was ook niet de eerste keer, dat Peter zoiets deed, hij was er zelfs voor veroordeeld.

Algemeen oordeel:

Het leest makkelijk, vlot geschreven, maar geen literair hoogstandje; erg beeldend, soms zelfs filmisch beschreven. Goed om te lezen over de pedofiele praktijk van binnenuit, beschreven vanuit de beleveniswereld van het slachtoffer.

Het einde van het boek valt wat tegen. Margaux gaat studeren; maakt ineens vrienden en krijgt een relatie met een leeftijdsgenoot. Dat gaat ogenschijnlijk erg makkelijk. In verhouding met de rest van het verhaal wordt dit erg summier behandeld. Het geheel is dan wat rommeliger.

We geven als cijfer 2 maal een 7,5, en een 7.

http://weblog.eci.nl/blog/geen-categorie/interview-met-margaux-fragoso/ interview met Margaux Fragoso

Het nieuwe boek, door Marjoleine met zorg uitgekozen en onthuld:

Liefde van Karl Ove Knausgård.!!

Bespreking Sea House

2012-05-15T00:30:00.000+02:00

"Een veld van bloeiende distels met pluis zo wit als dons"

Een klein gezelschap, we waren met zijn drieen, Marjoleine, Marianne en Nini.
Het boek in 1 woord: lief, teder, rustgevend.
Iedereen vindt het een mooi boek, zit heel ingenieus in elkaar, "een boek met lijntjes", relaties staan centraal.
Toch hebben we wel wat aanmerkingen. Het einde was te makkelijk, het verhaal voelde niet als af, het boek had dikker moeten zijn. Soms kabbelde het maar voort, verdieping ontbrak. Het jodendom werd een beetje vaag gelaten. Natuurlijk zijn er de prachtige beschrijvingen van de omgeving; het voelde alsof je er midden zat. Mooie poetische zinnen, en ook erg invoelend werd er over de kinderen geschreven.
Max is een beetje droevige figuur, Lily is zoekende, Klaus schrijft liefdevolle brieven aan Elsa, maar toch vinden we hem niet zo'n aardige man. Elsa is een mooie vrouw, apart, ze gaat haar eigen gang. Was ze wel echt gelukkig met Klaus?
We vonden het boek qua sfeer lijken op Het verhaal van een weduwe, dat zich afspeelt in Norfolk
Voor een uitgebreid verslag van het verhaal, zie de aparte pagina Sea House.
We geven als cijfer: een 7 , een 8 en een 8,5.

Calista was niet aanwezig, maar onthulde per mail de nieuwe boektitel:

Tijger, tijger van Margaux Fragoso

"De lucht was van goud geworden"

2012-04-28T15:26:00.000+02:00

Het is bijna zover. 11 mei Bespreking van Huis in Zee.

Hierbij alvast wat impressies. Foto's, boekomslagen, links.

Interview met Esther Freud

http://theladylovesbooks.com/esther-freud/interview-with-esther-freud/

Tot volgende week, en niet vergeten mee te nemen: het "Weggeefboek".

Bespreking Tonio

2012-03-15T23:08:00.000+01:00

Iedereen is zeer onder de indruk van het boek. We hebben het allemaal met veel genoegen gelezen. Tonio in een woord: puur, meeslepend, geweldig, overweldigend, onder je huid.

Deze requiemroman is gewijd aan de overleden zoon van de schrijver. Tonio, hun enig kind, wordt op Pinksterochtend 2010 (Zwarte Pinksterdag) in Amsterdam aangereden en is als gevolg hiervan overleden. De schrijver verhaalt over de toestand waarin hij en zijn vrouw zich bevinden. Ze vinden het noodzakelijk om de laatste dagen van hun zoon te reconstrueren aan de hand van gesprekken met zijn vrienden, de behandelend arts, de politie. Ook zijn ze op zoek naar de mysterieuze Jenny. Zij was een vriendin van Tonio, die hij nog niet zo lang kende. Zijn ouders kenden haar niet en zijn vrienden wisten niet van haar bestaan. Ze willen haar spreken, om bepaalde vragen beantwoord te krijgen.

Prachtige beschrijvingen over het dagelijkse leven van het echtpaar. Het verhaal speelt zich afwisselend af in het nu en het verleden. Zo maak je kennis met de levensloop van Tonio.

Je wordt deelgenoot van het intense verdriet van de ouders en de manier waarop ze de rouw proberen te verwerken. Adri vraagt zicht af of hij gefaald heeft, hij ziet zichzelf als schuldige. Hij heeft het over een tornado van emoties waarin hij is terecht gekomen: opgejaagdheid, schuldgevoel, opstandigheid, schaamte , trots, gelatenheid en angst.

Tonio nam niet de gebruikelijke route naar zijn woonhuis, het waarom zal nooit duidelijk worden.
De laatste fietstocht van Tonio wordt minutueus beschreven door de auteur en daarin wordt hem een andere route ingefluisterd. Het noodlot zou niet toegeslagen hebben.

Op het moment van de mededeling van het ongeluk stond de schrijver op het punt te beginnen aan een nieuw boek. Hij was als verlamd, maar het verhaal van Tonio moest eerst geschreven worden.
Hij is vrijwel meteen na het overlijden van Tonio begonnen met het schrijven van het requiem voor Tonio.

Voor een uitgebreide recensie kijk o.a. op : http://www.volkskrant.nl/wca_item/boeken_detail/453/187537/Tonio.html; http://www.vn.nl/boeken/fictie/tonio-een-requiemroman-a-f-th-van-der-heijden/

Achteraf was Grietje niet helemaal tevreden met onze bespreking. Er had nog veel meer besproken kunnen worden. Voorstel van mij, om de volgende keer nog wat tijd hieraan te besteden. Het boek zit er nog goed in bij iedereen. Misschien kan iedereen een vraag inbrengen.

12 maart 2012
AFTh. van der Heijden nu ook genomineerd voor de AKO Literatuurprijs.
Zelf zegt hij erover: “Het is een boek dat ik nooit had willen schrijven.” Maar het is ook een boek dat hij anders nooit had kunnen schrijven.

En dan natuurlijk nog de volgende keus:

Esther Freud: Huis in zee.

Wordt besproken op 11 mei bij Nini

Vorige keer afgesproken: “ ieder neemt een weggeefboek” mee. Niemand heeft eraan gedacht.
11 mei , neem een WEGGEEFBOEK mee!!

Tonio

2012-02-25T22:45:00.001+01:00

De keuze van Saskia: Tonio van A.F.Th. van der Heijden

Bespreking op 9 maart

Bespreking van het Negerboek

2012-02-25T21:57:00.002+01:00

Het heeft even geduurd, maar hier is tie dan.
Het boek verhaalt over het leven van Aminata Dialo, Meena, die op haar achtste jaar uit haar geboortedorp, Bayo, gestolen en weggevoerd wordt. Dagenlang lopen ze , in een lange kettinggang, door het oerwoud, op weg naar de kust, waar ze verhandeld worden. De zware overtocht op het slavenschip over het grote water naar Amerika, South Carolina. Ze komen aan op Sullivan’s Island en Aminata wordt doorverkocht aan een eigenaar van een indigoplantage op St. Helena Island. Island. Aminata heeft veel geleerd van haar ouders zinnen schrijven en woorden lezen; ze spraken twee talen , het Fulfulde en Bamanankan . Haar moeder is vroedvrouw, neemt haar al vroeg mee naar bevallingen en zo leert zij heel vroeg het vak van vroedvrouw in de praktijk. Het zal haar later altijd van pas komen, net als haar talenkennis Op St. Helena Island, waar Aminata geheel uitgeput aankomt, ontfermt Georgia zich over haar. Zij leert Aminata de Engelse taal en het werk op de indigoplantage. Aminata komt ook weer de man tegen, waarop ze verliefd is geworden tijdens de overtocht. Chekura hielp eerst bij het transporteren van de slaven naar de kust, maar werd door de handelaren zelf ook op het schip gezet naar Amerika en als slaaf verhandeld. Ze trouwt in het geheim met hem en krijgt een zoon Mamadu. Als haar zoon tien maanden is wordt hij haar ontnomen en zelf wordt ze doorverkocht aan Salomon Lindo. Ze komt terecht in Charlestown en krijgt hier meer vrijheden. Salomon Lindo en zijn vrouw onderwijzen haar verder in het lezen en schrijven. Ze leest veel boeken en is nog steeds op zoek naar Afrika, ze wil de weg naar huis terugvinden. Ze krijgt ook kaarten van Afrika onder ogen, probeert haar geboortedorp op dekaart te vinden, maar dat staat er niet op. Ze leert de vorm van Afrika kennen en komt tot de conclusie dat men niets van Afrika weet. Salomon Lindo neemt Aminata mee op een reis naar New York, daar weet ze te ontsnappen en zich verborgen te houden voor Salomon Lindo. Ze heeft haar vrijheid opgeëist.

De negers leven in een aparte wijk in New York, Canvas Town, ze zijn wel vrij, maar het leven is zwaar. Aminata voorziet in haar onderhoud door haar werk als vroedvrouw. Ze geniet veel aanzien , geeft les in lezen en schrijven, verschaft kruiden als medicijn. Veel negers gaan aan het werk voor de Britten; er wordt hun bescherming beloofd, als zij de rebellen verlaten en de Engelsen helpen. Later trekken de Engelsen zich terug uit Amerika,” zonder negers , danwel ander bezittingen van Amerikanen mee te nemen” staat in het verdrag. Maar: het kan alsvolgt uitgelegd worden: negers zijn geen bezit van de Amerikanen. Als je als neger minimaal 1 jaar in dienst van de Britten bent geweest, ben je vrij. Alle negers , die daar aanspraak op maken worden geregistreerd in “ het Negerboek”. Wanneer je 1 jaar voor de Engelsen gewerkt hebt, ben je vrij, en kom je ervoor in aanmerking. Alle ingeschrevenen worden per schip naar Nova Scotia in Canada gebracht en zullen vrij zijn. Aminata krijgt het verzoek om alle gegevens te noteren in dit boek. Haar echtgenoot weet haar weer te vinden en ze krijgt het voor elkaar , dat hij ook verscheept wordt naar Nova Scotia. Van het vrij zijn op Nova Scotia komt niet veel terecht. Aminata vindt werk bij een drukker en bij een echtpaar, waar ze de huishouding doet. Ze blijkt ook weer zwanger te zijn en krijgt een dochtertje. Haar man heeft ze niet meer teruggevonden. Later blijkt zijn schip vergaan te zijn tijdens de overtocht naar Nova Scotia. Van het vrij zijn op Nova Scotia komt niet veel terecht.Tijdens een opstand tegen de Engelsen vlucht het echtpaar, bij wie Aminata werkt, en neemt haar dochtertje mee. Ze vindt haar niet meer terug. Er is een groepering in Engeland, de abolitionisten, die een einde willen maken aan de mensenhandel. De Engelsman John Clarkson komt naar naar Nova Scotia namens de Britse regering. Ze willen de negers, die trouw aan Engeland waren , een vrije doorgang bieden naar een nieuwe Britse kolonie in Afrika in Sierra Leone. Hij werkt samen met Aminata, die nog steeds terug wil naar haar geboorteland, en uiteindelijk vertrekken er schepen naar Afrika. Ze komen aan in Sierra Leone, waar de stad Freetown gesticht is door de Britse kolonisten. Na een paar jaar maakt Aminata eindelijk de tocht door het binnenland naar haar geboortedorp Bayo. Ze dreigt weer als slavin verkocht te worden, maar weet op ‘t nippertje te ontsnappen . Aminata wordt door de abolitionisten naar Engeland gehaald, waar ze als boegbeeld wordt gebruikt in de strijd voor de afschaffing van de slavenhandel. Uiteindelijk vindt ze hier haar verloren gewaande dochter weer terug na twintig jaar en sterft ze op hoge leeftijd.

Ieder een vindt het een prachtig boek. Vooral de eerste twee delen hebben indruk gemaakt. Het laatste deel was wat langdradig en soms wat gekunsteld. De hoofdstuktitels lijken raadselachtig, maar ze geven prachtig weer, waar het hoofdstuk over gaat. Er staan mooie aanduidingen voor afstand en tijd in het verhaal: mijn achtste regenseizoen, drie maankeringen, we liepen vele zonnen, drie regens, ze was drie regens jong, vier of regenseizoenen.
‘Het Negerboek’ heeft echt bestaan, daar heeft de schrijver zijn verhaal op gebaseerd. Het omslag: een kopie van een bladzijde uit ‘het Negerboek’ past goed. Het plaatje van het negerhoofd wat minder. Had mooier gekund.
Het Negerboek hebben we met plezier gelezen en krijgt een gemiddeld cijfer van 8,5 van ons. Er is commotie ontstaan over de titel van het boek. Die zou vernederend zijn. We zijn het daar niet mee eens. Om die reden heeft de Amerikaanse versie een andere titel gekregen.

Het Negerboek

2012-01-19T22:38:00.000+01:00

...wordt morgen besproken. We moeten concureren met de finale van the Voice of Holland, maar het Negerboek gaat voor.
Kijk alvast naar het prachtige filmpje: The Book of Negroes: Illustrated Edition http://www.youtube.com/watch?v=7uuoYh-rTZA

Een Keukenmeidenroman door: Kathryn Stockett

2011-10-31T23:48:00.001+01:00

Van Marjoleine geleend. Meteen gelezen. Heerlijk boek. Spannend, humoristisch, ontroerend.
Speelt zich af in het Diepe Zuiden van de Verenigde Staten, in Jackson, Mississippi, in 1962 tijdens het ontstaan van de burgerrechtenbeweging. Het gaat over zwarte hulpen, die o.a. de opvoeding van de kinderen op zich nemen. Als maatregel is bedacht om voor de hulpen een eigen toilet te plaatsen, omdat ze anders 'ziektes zouden kunnen overbrengen'. Een jonge journaliste verzet zich hiertegen en schrijft er in 't geheim een boek over, gebruik makend van de verhalen van zwarte hulpen. In 't begin is het erg moeilijk om de vrouwen bereid te vinden hun verhaal te vertellen, maar door een bepaald voorval lukt het uiteindelijk toch.

Zie ook recensie VK: http://www.volkskrant.nl/wca_item/boeken_detail/453/196613/Een-keukenmeidenroman.html. en
http://kathymathys.blogspot.com/2010/01/kathryn-stockett-een-keukenmeidenroman.html

Inderdaad beetje rare vertaling van de oorsponkelijke titel: The Help.
Wordt wel wat langdradig op het eind, maar toch met vaart uitgelezen.

Website van de auteur: http://www.kathrynstockett.com/

Nu ook verfilmd: http://www.facebook.com/TheHelpFilm?sk=wall

Iedere dag, ieder uur

2011-10-18T23:43:00.000+02:00

Eerst even bijpraten, daarna “Iedere dag, ieder uur” besproken.

Saskia is er niet bij, Grietje was ziek deze week ,maar komt toch even langs. En Marianne is voor ’t laatst vandaag.

Eerst een rondje : wat vind je ervan in een woord. Ontroerend, adembenemend , poetisch, geraakt, niet geraakt.

Leuke discussie gehad over de karakters uit het boek. Dora, Luka, Klara. Kon je je verplaatsen in de personages? Twee vonden Luka niet aardig tegenover Klara.

Waarom doet hij zo tegen haar? De meningen waren verdeeld, drie waren helemaal voor Luka. Konden zich wel vinden in zijn handelwijze, in zijn opstelling tegenover Klara. Daar was ook een reden voor. De ander twee waren het daar niet mee eens.

Wat vind je van de titel? Toepasselijk? Daar gaat het hele verhaal over.

In het eerste hoofdstuk vindt er een dialoog plaats tussen twee mensen, die elkaar na zoveel jaar weer terugzien. Je vraagt je af wat is hier aan de hand? In de volgende hoofdstukken worden de levens van Dora en Luka afwisselend beschreven. Vanaf hun eerste ontmoeting zijn ze gek op elkaar. Luka valt flauw en wordt door Dora wakker gekust. Ze zijn onafscheidelijk, hebben een geheime plek 0p de rotsen. Maar als Dora zes jaar is, komt daar abrupt een einde aan, als zij met haar ouders naar Parijs verhuist. In de daarop volgende jaren komen ze elkaar af en toe tegen. De eerste keer toevallig in Parijs. Ze worden verliefd op elkaar en willen altijd bij elkaar blijven. Luka gaat eerst nog terug naar huis, maar laat niets meer van zich horen.

Luka is inmiddels getrouwd en heeft twee kinderen. Hij is niet gelukkig in zijn huwelijk. Dor a is toneelspeelster geworden. Als ze af en toe bij elkaar zijn, zijn ze onafscheidelijk en is het weer zoals vroeger. Eigenlijk zijn ze altijd in elkaars gedachten geweest.

Ze zoeken elkaar in de loop der jaren een paar keer op, maar gaan tochaan ze steeds weer uit elkaar. Luka kan , wil niet kiezen. Hij houdt niet van Klara , maar ze heeft hem gewoon gestrikt en hem voor een voldongen feit gezet. Toen hij uit Parijs terugkwam vertelde ze dat ze zwanger was en daarom trouwde Luka met haar. Luka geeft zijn schilderwerk op en gaat in het hotel van zijn vader werken. Hij is niet gelukkig, maar schikt zich in zijn lot. Hij is ook voortdurend in strijd met zichzelf. Het duurt ook lang voordat hij zich kan uitspreken tegenover Klara.

Aan het einde van het verhaal, hebben ze elkaar 16 jaar niet gezien. Ze vertellen elkaar over hun leven. Dora heeft een zoon, hij is zeventien jaar. Net zo oud als de jongste dochter van Luka.

Hun voorlaatste ontmoeting heeft Dora bewust gepland, ze is zwanger geworden van Luka en heeft in Parijs haar zoon ter wereld gebracht. Hij is ook kunstenaar geworden, net als zijn vader. Inmiddels is Dora drie jaar getrouwd. Luka hoort nu ook voor ’t eerst dat hij een zoon heeft.

Luka heeft kort geleden gehoord, dat zijn oudste dochter niet van hem is. Hoe wrang.

Al pratende komen er steeds weer nieuwe dingen naar voren. Ieder kijkt er toch weer anders tegenaan. Eigen ervaringen werden door dit verhaal weer naar boven gehaald en ook verteld aan elkaar.

Aan het einde komt Grietje er ineens achter, dat het eerste hoofdstuk nummer 40 als titel heeft. Daarna volgen hoofdstuk 1, 2 etc. Het laatste hoofdstuk is nummer 41 en het voorlaatste nummer 39. De dialoog waar het boek mee begint, hoort dus thuis tussen hoofdstuk 39 en 40. Daar past het ook precies tussen. Tijdens het lezen van het boek, grijp je ook af en toe terug naar het eerste hoodstuk. Dat begrijp je dan ook steeds beter. En op het eind klopt het helemaal. Maar….. uit eindelijk gaan ze toch weer uit elkaar. Voor sommigen zeer teleurstellend, want : GEEN HAPPY END.

Mooi boek, goed geschreven, poetisch. Soms onwerkelijk, slap verhaal, het raakte niet. Vlot verteld, in korte zinnen, het leest makkelijk. Een klassiek liefdesverhaal in een moders jasje. En een knap debuut van de Kroatische schrijfster Nataša Dragnić

Cijfers: een 7 en een half, 8 en een half , een 9, een 7 en een 7.

Het nieuwe boek, de keuze van Grietje: : Het Negerboek van Lawrence Hill.

Marianne heeft afscheid genomen, maar sluit niet uit, dat ze nog eens aanschuift. Je bent welkom!!

Volgende datum: 20 januari 2012!

Nieuwe datum

2011-10-04T18:20:00.008+02:00

14 oktober om 20.30 uur bij Marjoleine

Iedere Dag Ieder Uur

http://natasa-dragnic.de/

http://balkanboeken.blogspot.com/2011/05/kroatie-natasa-dragnic-iedere-dag-ieder.html

Iedere dag, ieder uur

2011-08-19T14:55:00.002+02:00

Lieve dames van de boekenclub,

Helaas moet ik mij afmelden voor 30 september.

Ik ben er vroeg bij, omdat wij morgen voor 4 weken met vakantie gaan.

De vakantie begint voor mij met een zomergriep, waar ik de hele week al zoet mee ben.

Maar de "bus" vertrekt wel gewoon morgen.

Ik hoop dat jullie ook een goede vakantie gehad hebben.

In ieder geval veel leesplezier en tot de volgende leesclubavond.

Liefs Nini

P.S.
Kijk ook eens op de volgende site: http://www.alkmaar-vocaal.nl/concerten/
Optreden tijdens het korenlint, helaas ben ik ook hier niet bij.

flower in the garden

2011-07-14T23:01:00.001+02:00

Nini in the garden

2011-07-14T22:55:00.000+02:00

Bespreking van Spijkerschrift

2011-06-11T23:10:00.000+02:00

Een kort verslag van “Spijkerschrift” van Kader Abdolah. De keuze van Hanna.

Helaas zonder Hanna besproken. Daarom bij Nini thuis. Ook Calista was er niet bij.
We beginnen met een rondje wat vond je ervan in 1 woord?
Mooi - bijzonder –zacht –familiegeschiedenis –eenvoud.

Het thema: vader –zoon. Aga Akbar en Ismaiel. De handicap van vader (doofstom), die het leren van het spijkerschrift tot gevolg had. De verhouding vader –zoon. Zoon probeert de wereld uit te leggen aan vader. De tegenstellingen tussen vader en zoon. Ook politiek gezien.

Zoon is als student politiek actief en vlucht het land uit. Komt als asielzoeker in Nederland terecht. Krijgt na de dood van vader het schrift van vader in handen en gaat het Spijkerschrift, dat het levensverhaal van vader is, ontcijferen aan de hand van zijn herinneringen

De familie: oom, Kazem Gan - vader - moeder, Tine - zussen, Goudklokje - tantes. De mooi beschreven gebeurtenissen over het leven in het Saffraandorp. De Saffraanberg. De problemen die in de familie en het gezin spelen. En de veranderingen die er plaats vinden door de modernisering van de maatschappij en de verandering van het regime.

De constructie en stijl. Boek I speelt zich af in Iran. Boek II in Nederland en Iran, loopt door elkaar heen. Boek II weer in Iran. Niet iedereen vond de verhalen over Nederland interessant, maar anderen weer wel. Het is een wezenlijk onderdeel van het boek. De problemen van een asielzoeker, het afgesneden zijn van je vaderland, een andere taal leren en zelfs boeken schrijven in die taal. De verwijzingen naar de Nederlandse literatuur. Geen moeilijke zinscontructies, korte zinnen, kleine woordenschat.

Is het autobiografisch? Ja.

En natuurlijk over de schrijver zelf. Wat vinden we van hem ? De meningen zijn verdeeld: leuke man , mooie, knappe man, hoort zichzelf graag praten, womenizer, spreekt grappig nederlands, irriteert . Sommigen hebbben al iets anders van hem gelezen, en anderen gaan ook zeker nog meer van hem lezen.

Maar we zijn het er allemaal over eens: het is een mooi geschreven boek. Kader kan heel goed verhalen vertellen.

Tot slot wordt de kaft van het boek besproken. Mooi! ( Jongetje met blauwe jasje ).
En een cijfer gegeven. Iedereen gaf een 8.

We spreken af, om voortaan van tevoren je cijfer te geven en vast te leggen. Je wordt toch beïnvloed door wat anderen ervan vinden.

Nog een bijzonderheid om te melden. Gister is Nini oma geworden van Reza Delilah. Zij is natuurlijk eerst onderwerp van gesprek geweest. En af en toe werd de bespreking even onderbroken om haar te volgen op de webcam die boven haar bedje in het ziekenhuis hangt. In ons boek komen we Reza ook meerdere keren tegen: Reza Khan, de sjah van Perzie . Is dit toeval of niet?

Het nieuwe boek, de keuze van Marjoleine: Iedere dag, ieder uur van Natasa Dragnic

Leesclub Doris gered!!

Er was een kleine crisis. Hanna gestopt, Calista en Marianne willen ook gaan stoppen, dan blijven we met zijn 4-en over. Vinden we het zinvol om door te gaan?

Ja, is het antwoord. We vinden het gewoon heel erg leuk en gaan proberen er lezers bij te krijgen. Tot tot nu toe lazen we vier boeken per jaar. Dat aantal vinden we nog net acceptabel. Meer mag ook. We gaan per keer een datum prikken, de eerstvolgende keer is 30 september.

Spijkerschrift

2011-05-31T20:49:00.000+02:00

Het is bijna zover.
10 juni gaan we Spijkerschrift bespreken van Kader Abdolah.
Helaas heeft Hanna afgehaakt.

Bij wie gaan we dit boek bespreken?

Toegift

2011-02-19T16:38:00.002+01:00

             The lady with a squirrel and a starling
              about 1526-8, Hans Holbein, the Younger

In England Holbein begins to portrait characters of the rich families. Among them, he portraits Anne Lovell, our Lady with a squirrel and a starling. The animals chosen seem bizarre, but we have to know that squirrels, in that time, were common pets among the English upper class. If you look closely, you’ll notice the little chain that stops the squirrel from escaping and that Lovell holds in her right hand. Also, it is thought that the squirrel is a reference of the Lovell family name, as this little animal is in their coat of arms. The starling may be a punning reference to the family seat at East Harling. The portrait was perhaps commissioned in celebration of the birth of the Lovells’ son in spring 1526.

Het verhaal van een weduwe

2011-02-19T16:21:00.010+01:00

Wat vonden we ervan?
Hanna en Saskia vinden het “niks”. Zij konden zich er niet veel bij voorstellen en vinden de weduwe ook geen aardige vrouw. De anderen waren er wel over te spreken.

Over het algemeen misten we wel verdieping. De verhaallijn verloopt wat rommelig. En de beloofde ingenieuze plot van de zijflappen valt behoorlijk tegen. De enthousiaste bewoordingen van de Engelse kranten op de achterflap, daar konden wij ons ook niet echt in vinden.

Toch zitten er wel aardige elementen in. De angst, depressies, ontreddering waar de weduwe mee te maken krijgt, worden mooi beschreven. De wandeltochten door de streek geven een aardig beeld van de streek en gebruikt de weduwe om na te denken over wat er met haar aan de hand is en wat haar bezig houdt. Duidelijk komt naar voren, dat de relatie met haar echtgenoot niet echt rooskleurig was en de manier waarop ze over hem sprak was niet echt liefhebbend.

De culturele interesses van de weduwe worden aardig beschreven door o.a. de belangstelling voor de schilderijen van Holbein te beschrijven via de aankoop van een boek in de plaatselijke boekwinkel.

Haar zoektocht naar een misstap van haar echtgenoot, die eindigt in de vondst van haar eigen liefdesbrieven, die hij altijd bewaard heeft. Deze zoektocht is ingegeven door haar eigen “misstap” van 20 jaar geleden. En die haar uiteindelijk ook naar deze plek gebracht heeft. De zoektocht naar haar ex-minnaar riep ook wel wat vragen op. Waarom? We hebben er niet echt een antwoord op gevonden. Zelf zegt ze er over: ik wilde hem alleen maar even zien. Dat zou haar troost gegeven hebben.

De humor komen we wel tegen af en toe. Maar niet iedereen is het hier mee eens.

We vroegen ons ook nog af, waarom een man een dergelijk boek schrijft over een vrouw. En hoe kan hij zich zo goed verplaatsen in een vrouw? Wel is opgemerkt dat je toch af en toe kan merken dat het door een man is geschreven door de manier waarop er over bepaalde zaken wordt geschreven.

We hebben toch nog wel uitgebreid over het boek gesproken. Het heeft gezorgd voor gespreksstof over levensvragen. Er is gesproken over de dood en rouwverwerking. Hoe zou je jezelf voelen in zo’n situatie? Wat zou je zelf doen?

Nog een bijzonderheid over deze bijeenkomst: we waren voor het eerst allemaal aanwezig. Helaas is de foto niet gemaakt. Volgende keer dus weer allemaal aanwezig? Bij Hanna.

De keuze van Hanna is: Kader Abdolah Spijkerschrift

foto's 2

2011-02-16T22:04:00.001+01:00

Merel + Quinten

Foto's 2

2011-02-16T21:55:00.001+01:00

Voorproefje voor vrijdag

2011-02-13T22:40:00.000+01:00

Hallo dames, vandaag de Weduwe uitgelezen!!

Hierbij een voorproefje:.

Tot vrijdag!

Mick Jackson

2011-02-05T21:41:00.004+01:00

Het verhaal van een weduwe.

Bespreking 18 februari 2011 bij Calista.
Ik ben met van alles bezig geweest, maar nog niet met de Weduwe.
Snel beginnen dan maar. Wordt vervolgd.

Leesclub Doris

Home | ZomaarVintage

Alsof het voorbij is

"Het leven is niet alleen optellen en aftrekken. Er is ook de accumulatie, de vermenigvuldiging, van verlies, van mislukking."

De lessen van mevrouw Lohmark van : Judith Schalansky.

Vader gesigneerd !

LIEFDE

“want o, hangt de lucht dan niet vol piepkleine regenpartikeltjes die zich niet alleen als een film aan huid en wol, metaal en hout hechten, maar ook het licht rondom reflecteren zodat in het grijs alles glittert en glimt?”

Het nieuwe boek: Julian Barnes Alsof het voorbij is

Tijger, tijger

10 november 2012

" Waar hield zijn invloed op en waar begon mijn eigen ik?"

We kwamen bijeen op de nieuwe woonstek van Calista. Marianne was er niet bij. Eerst even een “rondje huis” gedaan en daarna om tafel. Wat vonden we ervan? Ontluisterend, heftig, erg, verdrietig, afschuwwekkend en meelijwekkend.

Het nieuwe boek, door Marjoleine met zorg uitgekozen en onthuld:

Liefde van Karl Ove Knausgård.!!

Bespreking Sea House

"Een veld van bloeiende distels met pluis zo wit als dons"

Tijger, tijger van Margaux Fragoso

"De lucht was van goud geworden"

Het is bijna zover. 11 mei Bespreking van Huis in Zee.

Bespreking Tonio

Tonio

Bespreking van het Negerboek

Het Negerboek

Een Keukenmeidenroman door: Kathryn Stockett

Iedere dag, ieder uur

Nieuwe datum

Iedere dag, ieder uur

flower in the garden

Nini in the garden

Bespreking van Spijkerschrift

Spijkerschrift

Toegift

Het verhaal van een weduwe

foto's 2

Foto's 2

Voorproefje voor vrijdag

Mick Jackson

We kwamen bijeen op de nieuwe woonstek van Calista. Marianne was er niet bij.
Eerst even een “rondje huis” gedaan en daarna om tafel. Wat vonden we ervan? Ontluisterend, heftig, erg, verdrietig, afschuwwekkend en meelijwekkend.