<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505</id><updated>2026-11-18T16:08:25.201+02:00</updated><category term="βιβλία"/><category term="μυθιστόρημα"/><category term="θέατρο"/><category term="ποιήματα"/><category term="παράσταση"/><category term="δελτίο τύπου"/><category term="±3"/><category term="κοινωνικό"/><category term="συνεντεύξεις"/><category term="ποίηση"/><category term="δράμα"/><category term="κερδίστε δώρα"/><category term="mini"/><category term="Ριντ Φερστ"/><category term="Κονίδης"/><category term="διήγημα"/><category term="παραμύθι"/><category term="παιδιά"/><category term="διηγήματα"/><category term="Τουρλής"/><category term="κωμωδία"/><category term="θρίλερ"/><category term="Ανωγειανάκη"/><category term="αισθηματικό"/><category term="άρθρα"/><category term="Σιδέρη"/><category term="Γιαννόπουλος"/><category term="Καραβασίλης"/><category term="αστυνομικό"/><category term="νουβέλα"/><category term="ψυχόδραμα"/><category term="φαντασία"/><category term="ψυχολογικό"/><category term="Ελληνικός κινηματογράφος"/><category term="μουσική"/><category term="δημοσίευση"/><category term="Ακρότιτλο"/><category term="πεζογραφήματα"/><category term="ευθυμογράφημα"/><category term="δοκίμιο"/><category term="Πλοκόλεξο"/><category term="μονόλογος"/><category term="πεζοποιήματα"/><category term="Μπιλικάς"/><category term="ιστορικό"/><category term="ταινίες"/><category term="μικροδιηγήματα"/><category term="φωνή-τέχνης"/><category term="Ρούτουλα"/><category term="πρωτιές"/><category term="θεατρικό"/><category term="ατζέντα"/><category term="βιογραφία"/><category term="ζωγραφική"/><category term="Ζώτος"/><category term="μυστήριο"/><category term="περιπέτειες"/><category term="download"/><category term="λογοτεχνία"/><category term="LP"/><category term="Ντικμπασάνης"/><category term="Blood New"/><category term="ebook"/><category term="ζωντανή μουσική"/><category term="Ευαγγελάτος"/><category term="χρονογραφήματα"/><category term="Βακχικον-λογίες"/><category term="Βαρδάκας"/><category term="music"/><category term="myth-story"/><category term="video"/><category term="εικαστικά"/><category term="Μυθολογία"/><category term="κλασικό"/><category term="μαύρη κωμωδία"/><category term="πολεμικό"/><category term="ερωτικό"/><category term="σάτιρα"/><category term="Καριώτης"/><category term="εκδόσεις"/><category term="ζωγράφος"/><category term="μιούζικαλ"/><category term="Βλαχογιάννη"/><category term="Δεκούλου"/><category term="επιστημονική φαντασία"/><category term="τρόμου"/><category term="χαϊκού"/><category term="Πορτοκάλη"/><category term="δράση"/><category term="Παπαναστασοπούλου"/><category term="Σωπύλη"/><category term="κείμενο"/><category term="κριτικές"/><category term="Emmans"/><category term="εποχής"/><category term="Ζαχαράκη"/><category term="μεταφυσικό"/><category term="Λαμπροπούλου"/><category term="Χαρίση"/><category term="μελέτες"/><category term="τραγωδία"/><category term="soundtrack"/><category term="Λούζη"/><category term="χιούμορ"/><category term="φιλοσοφικό"/><category term="Ιωακειμίδης"/><category term="Μπαζάνη"/><category term="Τζιτζικάκης"/><category term="Τραχανάς"/><category term="διαδίκτυο"/><category term="λευκόιστος"/><category term="Βαζακόπουλος"/><category term="Δημούλας"/><category term="νουάρ"/><category term="συναυλίες"/><category term="αυτοβελτίωση"/><category term="φωτογραφία"/><category term="Δημητριάδης"/><category term="Καραθανάση"/><category term="Σταρομιράκη"/><category term="μουσικός"/><category term="Βακιρτζή"/><category term="Ζαραμπούκας"/><category term="γλυπτά"/><category term="πολιτική"/><category term="χορός"/><category term="standup comedy"/><category term="Μαστοροδήμου"/><category term="δηλώσεις"/><category term="μπάντα"/><category term="σειρά"/><category term="ανθολόγιο"/><category term="festival"/><category term="performance"/><category term="trailer"/><category term="Σιδηροπούλου"/><category term="λεύκωμα"/><category term="Διπλάρη"/><category term="Στις5"/><category term="φάρσα"/><category term="μαρτυρία"/><category term="φρίκη"/><category term="Λάβδα"/><category term="δικαστικό"/><category term="bar theatre"/><category term="Αποστολάτου"/><category term="Γανίτη"/><category term="βία"/><category term="έκθεση"/><category term="πρόσωπα"/><category term="theatre"/><category term="Καρυτινού"/><category term="Παπαδιαμάντης"/><category term="ποιητής"/><category term="rock"/><category term="Κραββαρίτη"/><category term="δώρα"/><category term="διασκευή"/><category term="εφηβικό"/><category term="φωτογράφηση"/><category term="live"/><category term="επική φαντασία"/><category term="ερωτική"/><category term="πρεμιέρα"/><category term="προδημοσίευση"/><category term="όπερα"/><category term="επιθεώρηση"/><category term="Afrouiσματα"/><category term="graphic novel"/><category term="Τσιάκαλου"/><category term="αφιέρωμα"/><category term="γυμνό"/><category term="δυστοπία"/><category term="μύθοι"/><category term="παραβολή"/><category term="σουρεαλισμός"/><category term="animation"/><category term="facebook"/><category term="noir"/><category term="αντιμυθιστόρημα"/><category term="κομεντί"/><category term="Poe"/><category term="Λερίου"/><category term="έγκλημα"/><category term="έργα"/><category term="αλληγορία"/><category term="εκδηλώσεις"/><category term="ελεγεία"/><category term="επιστολές"/><category term="κινηματογράφος"/><category term="σονέτο"/><category term="αυτογνωσία"/><category term="παρωδία"/><category term="teaser"/><category term="Καζαντζάκης"/><category term="Σταθοπούλου"/><category term="Τριάντης"/><category term="θέατρο του παραλόγου"/><category term="κληρώσεις"/><category term="κόμικς"/><category term="σκίτσο"/><category term="splatter"/><category term="Αριστοφάνης"/><category term="Βαλαωρίτης"/><category term="Κεραμάρη"/><category term="Κονδύλης"/><category term="Μητροπούλου"/><category term="έμμετρο"/><category term="έπος"/><category term="αναλόγιο"/><category term="αφήγημα"/><category term="γοτθικό"/><category term="επικό"/><category term="ηθογραφία"/><category term="θρησκευτικά"/><category term="κατασκοπευτικό"/><category term="λαζόγλου"/><category term="νεορεαλισμός"/><category term="ρομαντικό"/><category term="χαρακτικά"/><category term="preview"/><category term="vaudeville"/><category term="video art"/><category term="Βαμβούκη"/><category term="Δανούση"/><category term="Καβάφης"/><category term="Λογοθέτης"/><category term="ρεαλισμός"/><category term="σεμινάρια"/><category term="συγκρότημα"/><category term="Andy"/><category term="gothic"/><category term="Αισχύλος"/><category term="Βιζυηνός"/><category term="Γιαννακοπούλου"/><category term="Εξαρχόπουλος"/><category term="Καμπανέλλης"/><category term="Καρυωτάκης"/><category term="Λουντέμης"/><category term="Λυμπεροπούλου"/><category term="Ξενόπουλος"/><category term="Παπαποστόλου"/><category term="Σοφοκλής"/><category term="Τσαγανάκη"/><category term="Φλώρος"/><category term="ηχοβιβλία"/><category term="μονόπρακτο"/><category term="στιχουργική"/><category term="EP"/><category term="camerata"/><category term="devised theatre"/><category term="jazz"/><category term="queer"/><category term="Γερολυμάτος"/><category term="Δροσίνης"/><category term="Εγγονόπουλος"/><category term="Κάλβος"/><category term="Καββαδίας"/><category term="Καραγάτσης"/><category term="Κονίτσας"/><category term="Κρίκας"/><category term="Πλάτωνας"/><category term="Ρίτσος"/><category term="Σαμαράκης"/><category term="Σαρή"/><category term="Σολωμός"/><category term="Τσεφαλά"/><category term="αγιογραφία"/><category term="αγωνία"/><category term="αυτοσχεδιασμός"/><category term="βαριετέ"/><category term="επιμέλειες"/><category term="θέατρο εν θεάτρω"/><category term="ιμπρεσιονισμός"/><category term="καρατόλιου"/><category term="λυρισμός"/><category term="ντοκιμαντέρ"/><category term="οπερέτα"/><category term="περιοδικά"/><category term="πορνογράφημα"/><category term="ραψωδία"/><category term="τηλεόραση"/><category term="φιλοξενίες"/><category term="ψηφιακά κολάζ"/><category term="Bollywood"/><category term="Commedia Dell Arte"/><category term="Nobel"/><category term="action theatre"/><category term="audiobook"/><category term="blues"/><category term="comics"/><category term="electronic art"/><category term="graffiti"/><category term="live art theatre"/><category term="mail art"/><category term="op-art"/><category term="pop"/><category term="pop art"/><category term="psychedelic"/><category term="punk"/><category term="soul"/><category term="webseries"/><category term="Ά"/><category term="Άγρας"/><category term="Ήριννα"/><category term="Όσιμα"/><category term="Αναστασόπουλος"/><category term="Βάρναλης"/><category term="Βενέζης"/><category term="Βικέλας"/><category term="Βρεττάκος"/><category term="Γώγου"/><category term="Δέλτα"/><category term="ΔιαΔύο"/><category term="Ελύτης"/><category term="Εμπειρίκος"/><category term="Καρκαβίτσας"/><category term="Κρασογιάννη"/><category term="Κόντογλου"/><category term="Παλαμάς"/><category term="Πατρίκιος"/><category term="Σαχτούρης"/><category term="Σεφέρης"/><category term="Σικελιανός"/><category term="Σκαρίμπας"/><category term="Σουρής"/><category term="Στρατήγης"/><category term="ακροστιχίδα"/><category term="αντιπολεμικό"/><category term="αποφθέγματα"/><category term="αρθρογραφούν"/><category term="βωβός"/><category term="γνωμικά"/><category term="γουέστερν"/><category term="γραμματική"/><category term="εξπρεσιονισμός"/><category term="επιγράμματα"/><category term="θέατρο σκιών"/><category term="θρισκευτικό"/><category term="ιλαροτραγωδία"/><category term="καταστροφής"/><category term="μαγειρική"/><category term="μαγικός ρεαλισμός"/><category term="μονογκατάρι"/><category term="μονογραφία"/><category term="μοντερνισμός"/><category term="μπαλέτο"/><category term="πληροφορίες"/><category term="προσευχές"/><category term="σενάρια"/><category term="τάνκα"/><category term="ψηφιδωτά"/><title type='text'>koukidaki</title><subtitle type='html'>Αυτή είναι η σελίδα μου. Ένας ιστότοπος με σκέψεις, όψεις, απόψεις, εντυπώσεις... για την Τέχνη και τον Πολιτισμό. Βιβλία, ταινίες, μουσική, ζωγραφική, εικαστικά, θέατρο, θεάματα, παραστάσεις... Είναι το ημερολόγιο και το λεύκωμά μου. Η αποτύπωση των ημερών μου και όλων εκείνων των καλλιτεχνών και δημιουργών που συμπληρώνουν και διανθίζουν τις αναρτήσεις μου. Πρωτογενές, αυθεντικό, πρωτότυπο περιεχόμενο. Ανεξάρτητος λόγος. Ανεξάντλητες ιδέες.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://www.koukidaki.gr/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>11401</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-5096971518229450445</id><published>2026-11-18T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-18T11:21:35.461+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Μπιλικάς"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="βιβλία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="συνεντεύξεις"/><title type='text'>«Όπου ναρκώνεται η θλίψη, ναρκώνεται κι η χαρά», Δέσποινα Νάσσου</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYE9ieFaLovH9T89_mIp76c0mtisu-K9JR-w9QKW15QwlBLck3pE_Ifh6S7x9_N9inHoLN04q0Qse0gZYUwiySjNBYNuyehN2BO29QcecrjDtC1u5TyzgXTUHEDaOJtuUswSnY_0ln-i3C7EW_79KLJxRZKsBabzGZW4iZID_PKroiN_sGaqub4vOBtJFl/s1500/2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Δέσποινα Νάσσου&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYE9ieFaLovH9T89_mIp76c0mtisu-K9JR-w9QKW15QwlBLck3pE_Ifh6S7x9_N9inHoLN04q0Qse0gZYUwiySjNBYNuyehN2BO29QcecrjDtC1u5TyzgXTUHEDaOJtuUswSnY_0ln-i3C7EW_79KLJxRZKsBabzGZW4iZID_PKroiN_sGaqub4vOBtJFl/w320-h320/2.png&quot; title=&quot;Δέσποινα Νάσσου&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Από τις 16 χημειοθεραπείες και την αλληγορική ελαφίνα των &lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2025/04/dekaxi-katavithisis.html&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Δεκαέξι&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;καταβυθίσεων&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, μέχρι τα δύο παιδιά στην παγωμένη Πράγα του &lt;i&gt;Ως την&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;τελευταία σταγόνα&lt;/i&gt;, η συγγραφέας μιλά στο koukidaki.gr για το τραύμα που δεν έχει εθνικότητα, για τον κύκλο που πρέπει επιτέλους να σπάσει και για την αγάπη ως το μόνο πανανθρώπινο αίτημα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Δέσποινα Νάσσου δεν γράφει για να εντυπωσιάσει. Γράφει για να αγγίξει αυτό ακριβώς που μάθαμε να κρύβουμε επιμελώς: την ευάλωτη πλευρά μας. Στο πρώτο της βιβλίο, &lt;i&gt;Δεκαέξι καταβυθίσεις&lt;/i&gt;, είναι μια ελαφίνα που πρέπει να βουτήξει 16 φορές στη μαύρη λιμνοθάλασσα για να σωθεί. 16, όσες και οι χημειοθεραπείες της. Ένα παραμύθι ενηλίκων γραμμένο «με μια ανάσα, στην ανάδυση από τη σκοτεινή περίοδο».&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στο δεύτερο, &lt;i&gt;Ως την τελευταία σταγόνα&lt;/i&gt;, μας πάει στην παγωμένη, ομιχλώδη Πράγα. Εκεί, δύο παιδιά μεγαλώνουν με γονείς αλκοολικούς, ζώντας στον αυτόματο πιλότο, μέχρι να συναντήσουν τη Φελίτσια, τη θεία- φάρο. Μια ιστορία για το παιδικό τραύμα που δεν έχει εθνικότητα, όπως λέει η ίδια.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Από το μάρκετινγκ και τη μετάφραση, στη δική της, καθαρή φωνή. Τη συναντήσαμε για μια κουβέντα που δεν φοβήθηκε τα δύσκολα. Για την ευαλωτότητα ως δύναμη, για τους έφηβους που ακούμε λάθος, για το «πάω σε ψυχολόγο», που ακόμα στην Ελλάδα ψιθυρίζεται σαν ντροπή, και για την καλοσύνη ως τη μόνη συνειδητή απάντηση στον κυνισμό.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Δέσποινα, αν σε ρωτούσε κάποιος ποια είσαι και του έλεγες «είμαι η ελαφίνα που βγήκε από τη μαύρη λιμνοθάλασσα», τι θα καταλάβαινε για σένα;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δέσποινα Νάσσου: Θα καταλάβαινε ότι έχω βγει από μια σοβαρή δοκιμασία. Τραυματισμένη αλλά πιο σοφή.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι &lt;i&gt;Δεκαέξι καταβυθίσεις&lt;/i&gt; γράφτηκαν, όπως έχεις πει, με μια ανάσα, στην ανάδυση από τη σκοτεινή περίοδο. Η γραφή τελικά σε έσωσε ή απλώς κατέγραψε τη στιγμή που σωζόσουν;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Εύλογο ερώτημα. Θα ήθελα να πιστεύω και τα δύο. Ο μόνος που τελικά μπορεί να μας σώσει είναι ο εαυτός μας, κανείς άλλος. Με ποιο μέσο ή δίαυλο, εξαρτάται από ό,τι ενυπάρχει ήδη μέσα στον καθένα μας, πιθανώς ως ακατέργαστο ψυχικό υλικό.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Και γιατί 16; Γιατί μια τραυματισμένη ελαφίνα πρέπει να βουτήξει όχι μία, αλλά δεκαέξι φορές; Τι κουβαλάει αυτός ο αριθμός;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Είναι ο αριθμός που με έκανε να παγώσω στο άκουσμά του. Αναφέρεται στις δεκαέξι χημειοθεραπείες που έκανα. Ήξερα τότε ότι είχα δύσκολο δρόμο μπροστά μου.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Έγραψες: «Χρειάζεται μεγάλη γενναιότητα για να δείξει κανείς την ευάλωτη πλευρά του». Εμείς το μάθαμε ως αδυναμία. Εσύ πότε κατάλαβες ότι είναι δύναμη;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Άργησα να το κατανοήσω και ακόμα περισσότερο να το ενσωματώσω. Ολοκληρώθηκε μέσα από μια μακρά, επίμονη και επίπονη διαδικασία αυτογνωσίας. Έγινε κτήμα μου μέσα από το βίωμα, όταν άρχισε να λιώνει η παγωμένη συναισθηματική ασπίδα και να αχνοφαίνεται το πράσινο βλαστάρι της έκφρασης και άρα της ελευθερίας. Δεν γίνεται να κουβαλάς την πανοπλία επιβίωσης αν θες μια ζωή με ελευθερία. Όπου ναρκώνεται η θλίψη, ναρκώνεται κι η χαρά.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Από το παραμύθι του Δάσους της Εσπεράντζα, πηγαίνεις στην παγωμένη, ομιχλώδη Πράγα και σε δύο παιδιά που μεγαλώνουν με γονείς αλκοολικούς, στο &lt;i&gt;Ως την τελευταία σταγόνα&lt;/i&gt;. Τι ήταν αυτό που δεν σε άφησε να ΜΗΝ το γράψεις;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Μα η επιθυμία μου να ακουστούν τα παιδιά. Η πλευρά τους, η δική τους φωνή. Τους το οφείλω όπως το οφείλω και στο δικό μου εσωτερικό παιδί.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Διάλεξες να μην το βάλεις στην Ελλάδα. Γιατί; Έχει εθνικότητα το τραύμα;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Ακριβώς επειδή δεν έχει εθνικότητα και είναι πανανθρώπινο, αποφάσισα να το τοποθετήσω εκεί που δεν θα εμποδιζόταν η διαύγεια του μηνύματος. Όχι πολύ κοντά στο «σπίτι» μας αλλά ούτε τόσο μακριά ώστε να μην το κατανοούμε.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μιλάς για παιδιά που ζουν στον αυτόματο πιλότο. Αν ένα παιδί που ζει κάτι τέτοιο σε διαβάζει τώρα, τι θα ήθελες να του ψιθυρίσεις;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Θα του έλεγα σταθερά και τρυφερά ότι δεν φταίει εκείνο για τα λάθη, τις ανεπάρκειες ή την ανωριμότητα των ενήλικων, των γονιών, της κοινωνίας. Ότι είναι άξιο να αγαπηθεί απλά και μόνο για αυτό που είναι.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Και μετά έρχεται η Φελίτσια. Η θεία-φάρος. Μια γυναίκα κι εκείνη τσακισμένη, που όμως κάνει την υπέρβαση. Την έχεις συναντήσει αυτή τη γυναίκα στη ζωή; Υπάρχει στ&#39;; αλήθεια;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Φυσικά και υπάρχει. Περισσότερες από μία.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Απευθύνεσαι πολύ συνειδητά σε εφήβους. Τους αγαπάς φανερά. Τι είναι αυτό που εμείς οι μεγάλοι δεν ακούμε σωστά από αυτούς; Γιατί τους κατηγορούμε για μια κοινωνία που φτιάξαμε εμείς;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Πράγματι απευθύνομαι σε κάθε έφηβο αλλά και στον έφηβο μέσα στον ενήλικα. Νιώθω τον θυμό και τον φόβο των εφήβων πίσω από τον μανδύα της αμφισβήτησης. Και μέσα από το βιβλίο τους δίνω αυτό που έχουν ανάγκη πιο πολύ. Τη δικαίωση, το «δοχείο» που θα αντέξει να ακούσει τα δύσκολα ή τις αμήχανες σιωπές, χωρίς επίκριση. Υπήρξαμε κι εμείς κάποτε έφηβοι. Οι νουθεσίες είναι στείρο έδαφος. Έχει σημασία να πλησιάσουμε με υγιή περιέργεια και αγάπη, τα παιδιά και τους εφήβους. Με καλοσύνη και ζεστασιά αντί κυνισμού.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Και στα δύο βιβλία σου μιλάς για τον κύκλο του τραύματος που πρέπει να σπάσει. Γιατί στην Ελλάδα ακόμα ντρεπόμαστε να πούμε «πάω σε ψυχολόγο»; Γιατί η βοήθεια θεωρείται ντροπή;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Έτσι τη διδαχτήκαμε, έτσι την βιώσαμε και την επιβάλλουμε, ορισμένοι, στην επόμενη γενιά. Κοινωνικοπολιτικά έχουμε βαθιές καταβολές συμπλεγμάτων. Θέλει απόφαση και δουλειά για να φροντιστούμε εσωτερικά. Η ουσιαστική αλλαγή μόνο εκ των έσω μπορεί να ξεκινήσει. Είναι όμως πιο εύκολο να αλλάξεις το εξωτερικό παρά τις εσωτερικές δομές. Τι έχει όμως μεγαλύτερη αξία στον χρόνο; Κάτι ανάλογο δεν συμβαίνει και με την αρχιτεκτονική; Η ενίσχυση των θεμελίων είναι το ζήτημα.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Από το μάρκετινγκ και τη μετάφραση, στη δική σου φωνή. Πόσα χρόνια έκανες να επιτρέψεις στον εαυτό σου να πει: «είμαι συγγραφέας»;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Πολλά πράγματα άργησα να επιτρέψω στον εαυτό μου. Η γραφή ένα από αυτά. Οπότε το «είμαι συγγραφέας» δεν έγινε αυτόματα. Έγινε σταδιακά, βλέποντας ότι η πηγή της έμπνευσης –και άρα της γραφής– όχι μόνο δεν στερεύει αλλά διευρύνεται. Με καθησυχάζει αυτό. Διότι άσχετα από την έκδοση του βιβλίου, θεωρώ τη γραφή μέρος της αυθεντικής μου ταυτότητας.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Λες ότι αγαπάς τη μικρή φόρμα, τη νουβέλα. Γιατί; Θεωρείς ότι ο πόνος δεν θέλει πολλά λόγια για να ειπωθεί;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Αγαπώ την ουσία όχι τη φιοριτούρα. Η ουσία είναι σαν το κουκούτσι της ελιάς, συμπυκνωμένη, ανθεκτική, γήινη και θρεπτική. Ο πόνος, δυστυχώς ή ευτυχώς, είναι το εφαλτήριο για την αλήθεια. Για αυτό άλλωστε εκτός από τη μικρή φόρμα στην πεζογραφία θεωρώ την ποίηση ως την κατεξοχήν εύστοχη και ανόθευτη μορφή έκφρασης λόγου. Θα το πω κάπως πιο εκλαϊκευμένα, «τα πολλά λόγια είναι φτώχεια». Με την προϋπόθεση, σε κάθε περίπτωση, ότι είναι τα κατάλληλα για να αποδώσουν το αληθινό νόημα.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αν έπρεπε να το πεις με μια λέξη, ποιο είναι το κοινό και πανανθρώπινο αίτημα που ενώνει το παιδί, τον έφηβο και τον ενήλικα στο &lt;i&gt;Ως την τελευταία&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;σταγόνα&lt;/i&gt;;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Η αγάπη. Να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε ως είμαστε.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Τι χτίζεις τώρα;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Θα μου επιτρέψεις να μην αποκαλύψω περισσότερα, Γιώργο. Το «Ως την τελευταία σταγόνα» ξεκίνησε πρόσφατα το ταξίδι του και οι «Δεκαέξι καταβυθίσεις» το συνεχίζουν. Παράλληλα, μόλις βγήκε στον αέρα η &lt;span style=&quot;letter-spacing: 2px;&quot;&gt;Διόπτευση&lt;/span&gt;, ένας ψηφιακός χώρος συνάντησης και συνομιλίας ανθρώπων από τον ευρύτερο χώρο της τέχνης, των γραμμάτων και των επιστημών, με συγκεκριμένο όραμα και ταυτότητα. Νιώθω ότι βρίσκομαι εκεί που έχει νόημα, με τον τρόπο που επιθυμώ.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αν ο αναγνώστης κλείσει το βιβλίο σου και κρατήσει μόνο μια αίσθηση, μια σταγόνα, τι θα ήθελες να είναι;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Η ισχύς εν τη ενώσει, ως συνειδητή επιλογή. Ο άνθρωπος δεν είναι ούτε θηρίο ούτε θεός για να βαδίζει μόνος του στη ζωή. Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο, με υγιή όμως τρόπο.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στο τέλος αυτής της συζήτησης, καταλαβαίνεις γιατί η Δέσποινα Νάσσου αγαπά τη μικρή φόρμα, τη νουβέλα. Γιατί όπως λέει η ίδια, «τα πολλά λόγια είναι φτώχεια». Ο πόνος δεν θέλει φιοριτούρα, αλλά θέλει ουσία. Σαν το κουκούτσι της ελιάς: συμπυκνωμένη, ανθεκτική και γήινη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αν κάτι κρατάμε από τα δύο της βιβλία, από την ελαφίνα μέχρι τα παιδιά της Πράγας, είναι αυτό που η ίδια συμπυκνώνει σε μία λέξη: αγάπη. Να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε ως είμαστε. Κι ίσως η πιο γενναία σταγόνα που μας αφήνει είναι αυτή: &lt;i&gt;Δεν είμαστε ούτε θηρία ούτε θεοί για να βαδίζουμε&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;μόνοι. Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον, με υγιή τρόπο, ως την τελευταία&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;σταγόνα.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Με το &lt;i&gt;Ως την τελευταία σταγόνα&lt;/i&gt; να ξεκινά τώρα το ταξίδι του και τη νέα της &lt;span style=&quot;letter-spacing: 2px;&quot;&gt;Διόπτευση&lt;/span&gt; –έναν ψηφιακό χώρο συνάντησης ανθρώπων της τέχνης, των γραμμάτων και των επιστημών– να έχει μόλις βγει στον αέρα, η Δέσποινα Νάσσου δηλώνει πως νιώθει ότι βρίσκεται επιτέλους εκεί που έχει νόημα και μάλιστα, με τον τρόπο που επιθυμεί.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Δ.Ν.: Ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία και τις γενναίες ερωτήσεις σου, Γιώργο.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Δέσποινα, σε ευχαριστώ εγώ. Γιατί η γενναία ερώτηση δεν γίνεται χωρίς γενναία απάντηση και εσύ δεν κράτησες τίποτα πίσω. Μας θύμισες ότι δεν χρειάζεται να έχουμε βουτήξει 16 φορές στη μαύρη λιμνοθάλασσα για να καταλάβουμε. Αρκεί να τολμήσουμε να δείξουμε, έστω για μια στιγμή, την ευάλωτη πλευρά μας. Εκεί που λιώνει η πανοπλία, όπως λες, και αχνοφαίνεται το πράσινο βλαστάρι. Σε ευχαριστώ που μας έδωσες αυτή τη σταγόνα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%9C%CF%80%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CF%82&quot;&gt;Γιώργος Μπιλικάς&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Δέσποινα Νάσσου γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1973. Σπούδασε μάρκετινγκ και διαφήμιση και ασχολήθηκε με τη μετάφραση ως ελεύθερη επαγγελματίας. Παράλληλα κάνει σπουδές ψυχολογίας. Έχει εκδώσει το διήγημα &lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2025/04/dekaxi-katavithisis.html&quot;&gt;Δεκαέξι καταβυθίσεις:&amp;nbsp;Μια ιαματική ιστορία&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(εκδ. Συρτάρι, 2024) και τη νουβέλα &lt;i&gt;Ως την τελευταία σταγόνα&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(εκδ. Συρτάρι, 2026). Κείμενά της έχουν δημοσιευθεί σε ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά όπως Περι ου, Fractalart, Ποιείν, Υδράνη, Γράφειν, στο Greek News &amp;amp; Radio Florida ενώ παράλληλα αρθρογραφεί στη στήλη ψυχολογίας του Fractalart. Είναι διαχειρίστρια της ιστοσελίδας &lt;span style=&quot;letter-spacing: 2px;&quot;&gt;Διόπτευση&lt;/span&gt;, ενός ψηφιακού αρχείου συνομιλιών με πρόσωπα από τον ευρύτερο χώρο της τέχνης, των γραμμάτων και των επιστημών. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/5096971518229450445'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/5096971518229450445'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/despoina-nassou.html' title='«Όπου ναρκώνεται η θλίψη, ναρκώνεται κι η χαρά», Δέσποινα Νάσσου'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYE9ieFaLovH9T89_mIp76c0mtisu-K9JR-w9QKW15QwlBLck3pE_Ifh6S7x9_N9inHoLN04q0Qse0gZYUwiySjNBYNuyehN2BO29QcecrjDtC1u5TyzgXTUHEDaOJtuUswSnY_0ln-i3C7EW_79KLJxRZKsBabzGZW4iZID_PKroiN_sGaqub4vOBtJFl/s72-w320-h320-c/2.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-7526377318364303228</id><published>2026-11-18T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-18T03:00:00.188+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Μπαζάνη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="δοκίμιο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="λογοτεχνία"/><title type='text'>Από τη λογοτεχνική αφήγηση στην οπτικοακουστική αναδημιουργία</title><content type='html'>&lt;h4 style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Η &lt;i&gt;Φόνισσα &lt;/i&gt;του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στην τηλεοπτική μεταφορά του Άγγελου Κοβότσου (1993)&lt;/h4&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhso9u7AAkIEd48YwzhXW3j2eAybmjfjNwJd_P25DMUoP-zWC0R9ASz3d5KVtO9dtYWV-fxZ9sJzn56vSBri65O_ltBMBR22A5bJmdsullGrb2NnLYxbLMQQ84_GSUzy-25h8XoTxQoF0cChqRs07dXboYGarshsCl57t8y2-DkIQC01I1W7kA4xcsRDT9-/s1500/11.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Εξώφυλλα διαφόρων εκδόσεων του μυθιστορήματος του Αλ. Παπαδιαμάντη Η φόνισσα και στιγμιότυπα της τηλεοπτικής μεταφοράς του Άγγελου Κοβότσου&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhso9u7AAkIEd48YwzhXW3j2eAybmjfjNwJd_P25DMUoP-zWC0R9ASz3d5KVtO9dtYWV-fxZ9sJzn56vSBri65O_ltBMBR22A5bJmdsullGrb2NnLYxbLMQQ84_GSUzy-25h8XoTxQoF0cChqRs07dXboYGarshsCl57t8y2-DkIQC01I1W7kA4xcsRDT9-/w320-h320/11.png&quot; title=&quot;Εξώφυλλα διαφόρων εκδόσεων του μυθιστορήματος του Αλ. Παπαδιαμάντη Η φόνισσα και στιγμιότυπα της τηλεοπτικής μεταφοράς του Άγγελου Κοβότσου&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Η &lt;i&gt;Φόνισσα&lt;/i&gt; του &lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2026/10/o-papadiamantis-gefyra.html&quot;&gt;Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt; δημοσιεύτηκε το 1903 στο περιοδικό Παναθήναια, με τον υπότιτλο &lt;i&gt;Κοινωνικόν μυθιστόρημα&lt;/i&gt;&amp;nbsp;και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής πεζογραφίας. Μέσα από την ιστορία μιας γυναίκας που οδηγείται σταδιακά στην εγκληματική δράση, ο συγγραφέας αναδεικνύει ζητήματα κοινωνικής ανισότητας, γυναικείας καταπίεσης, φτώχειας και ανθρώπινης οδύνης.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κεντρικό πρόσωπο της νουβέλας είναι η Χαδούλα ή Φραγκογιαννού, μια ηλικιωμένη χήρα, μητέρα επτά παιδιών και γιαγιά, η ζωή της οποίας έχει σημαδευτεί από τη φτώχεια και την αδιάκοπη υποταγή στις οικογενειακές υποχρεώσεις. Από την παιδική της ηλικία έχει μάθει να υπηρετεί τους άλλους, αρχικά τους γονείς της, στη συνέχεια τον σύζυγό της και αργότερα τα παιδιά και τα εγγόνια της. Η ίδια αισθάνεται ότι ολόκληρη η ζωή της αναλώθηκε στη φροντίδα των άλλων, χωρίς να της δοθεί ποτέ η δυνατότητα να ζήσει πραγματικά για τον εαυτό της.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η οικογενειακή της εμπειρία ενισχύει την απογοήτευσή της, καθώς γνωρίζει από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, ιδιαίτερα όταν προέρχονται από φτωχές οικογένειες. Η αντίληψή της ότι η γέννηση ενός κοριτσιού αποτελεί δυστυχία συνδέεται με τη θέση της γυναίκας στην ανδροκρατούμενη κοινωνία της εποχής. Οι γυναίκες ήταν επιφορτισμένες με τις οικιακές εργασίες και τη φροντίδα της οικογένειας, ενώ η οικονομική και κοινωνική τους αυτονομία ήταν ιδιαίτερα περιορισμένη. Παράλληλα, ο θεσμός της προίκας αποτελούσε σημαντικό οικονομικό βάρος για τις οικογένειες που είχαν κόρες, καθώς η συγκέντρωσή της συνδεόταν άμεσα με τη δυνατότητα σύναψης ενός γάμου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μέσα σε αυτό το κοινωνικό περιβάλλον διαμορφώνεται η τραγική προσωπικότητα της Φραγκογιαννούς. Η ηρωίδα αναγνωρίζει τις αδικίες που υφίστανται οι γυναίκες, χωρίς όμως να καταφέρνει να αμφισβητήσει ουσιαστικά τις κοινωνικές αντιλήψεις που τις προκαλούν. Αντίθετα, εσωτερικεύει την ιδέα ότι η γυναικεία ύπαρξη αποτελεί βάρος και καταλήγει να πιστεύει ότι ο θάνατος των μικρών κοριτσιών μπορεί να τα απαλλάξει από μια μελλοντική ζωή γεμάτη στερήσεις και δυστυχία.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η εγκληματική της πορεία αρχίζει με τον θάνατο της νεογέννητης εγγονής της και συνεχίζεται με τον πνιγμό μικρών κοριτσιών. Σταδιακά, η Φραγκογιαννού αποκτά την παράλογη πεποίθηση ότι η ίδια έχει αναλάβει έναν σχεδόν λυτρωτικό ρόλο. Η εγκληματική της δράση, ωστόσο, αποκαλύπτει την ψυχική της διάλυση και την αδυναμία της να διαχωρίσει την προσωπική της οδύνη από τη μοίρα των άλλων. Κατά τη διάρκεια της καταδίωξής της από τις αρχές, περιπλανιέται σε απομονωμένα σημεία της Σκιάθου, μέχρι τη στιγμή που επιχειρεί να φτάσει στο ερημητήριο του Αγίου Σώστη. Εκεί, λίγο πριν συναντήσει τον γέροντα Ακάκιο, παρασύρεται από τα νερά της παλίρροιας και πνίγεται.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αφηγηματική οργάνωση της νουβέλας. Ο &lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2026/10/cosmos-papadiamanti.html&quot;&gt;Παπαδιαμάντης&lt;/a&gt;&lt;/b&gt; δεν ακολουθεί μια απολύτως γραμμική χρονική πορεία, αλλά συνδυάζει το αφηγηματικό παρόν με αναδρομές στην παιδική ηλικία, στον γάμο και στην οικογενειακή ζωή της ηρωίδας. Οι αναδρομές αυτές φωτίζουν σταδιακά την ψυχολογική της διαμόρφωση και επιτρέπουν στον αναγνώστη να κατανοήσει τις συνθήκες που συνέβαλαν στην εξέλιξή της. Η Φαρίνου-Μαλαματάρη επισημαίνει ότι οι αναδρομικές αυτές αφηγήσεις λειτουργούν συμπληρωματικά στην παρουσίαση του χαρακτήρα της Φραγκογιαννούς, ενώ ιδιαίτερη σημασία αποδίδει και στη λειτουργία του εσωτερικού μονολόγου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μέσα από τον εσωτερικό μονόλογο αποκαλύπτεται η διαστρεβλωμένη λογική της ηρωίδας, η οποία θεωρεί ότι τα κορίτσια που πεθαίνουν απαλλάσσονται από τα μελλοντικά τους βάσανα. Η εγκληματική συμπεριφορά της δεν παρουσιάζεται ως αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας συναισθηματικής αντίδρασης, αλλά ως κατάληξη μιας σταδιακής ψυχικής και ιδεολογικής διαμόρφωσης. Παράλληλα, η ιστορία του γιου της Μούρου αναδεικνύει την αναπαραγωγή της βίας μέσα στην οικογένεια και ενισχύει τη νατουραλιστική διάσταση του έργου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Σημαντική είναι και η συμβολική λειτουργία της φύσης. Το φυσικό περιβάλλον δεν αποτελεί απλώς το σκηνικό της δράσης, αλλά συνδέεται άμεσα με την ψυχολογική κατάσταση της πρωταγωνίστριας. Άλλοτε προσφέρει καταφύγιο και προσωρινή προστασία και άλλοτε μετατρέπεται σε απειλητική δύναμη. Η Πατερίδου υπογραμμίζει αυτόν τον αντιφατικό ρόλο της φύσης, η οποία άλλοτε αντανακλά τον εσωτερικό κόσμο της Φραγκογιαννούς και άλλοτε βρίσκεται σε αντίθεση με αυτόν. Ο τελικός πνιγμός της ηρωίδας προσδίδει στο έργο μια ιδιαίτερη συμβολική διάσταση, καθώς η ίδια καταλήγει να έχει την τύχη ορισμένων από τα θύματά της. Το τέλος παραμένει αμφίσημο, καθώς η τιμωρία της δεν προέρχεται από την ανθρώπινη δικαιοσύνη, αλλά συντελείται μέσα στο φυσικό περιβάλλον.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η λογοτεχνική &lt;i&gt;Φόνισσα &lt;/i&gt;μεταφέρθηκε στην τηλεόραση το 1993 από τον σκηνοθέτη Άγγελο Κοβότσο και προβλήθηκε από την ΕΡΤ ως σειρά τριών επεισοδίων. Τον ρόλο της Φραγκογιαννούς ερμηνεύει η Τούλα Σταθοπούλου, ενώ το σενάριο υπογράφει η Βάσω Χεκίμογλου. Η τηλεοπτική παραγωγή επιχειρεί να αποδώσει τον σύνθετο ψυχολογικό κόσμο της ηρωίδας, αξιοποιώντας τις δυνατότητες του οπτικοακουστικού μέσου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η σκηνοθετική προσέγγιση βασίζεται στη δραματοποίηση των γεγονότων και στην οπτικοποίηση των εσωτερικών καταστάσεων της πρωταγωνίστριας. Οι φωτισμοί, τα κοντινά πλάνα και η εναλλαγή των εικόνων δημιουργούν μια ατμόσφαιρα έντασης και αγωνίας. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η σκηνή της σφαγής του κόκορα, όπου το κόκκινο χρώμα σε ένα κενό πλάνο παραπέμπει συμβολικά στο αίμα και στη θυσία. Επίσης, η εναλλαγή ανάμεσα στην τρεμάμενη φλόγα των κεριών και στο βλέμμα της Φραγκογιαννούς δημιουργεί μια έντονη σύνδεση ανάμεσα στο περιβάλλον και την ψυχική της κατάσταση. Ο Κυριακός αναδεικνύει τις συγκεκριμένες σκηνοθετικές επιλογές ως ευρηματικές οπτικοποιήσεις, οι οποίες μεταφέρουν στην εικόνα συμβολισμούς που στη λογοτεχνική αφήγηση εκφράζονται μέσα από τον λόγο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Σημαντική είναι επίσης η αξιοποίηση του ονείρου και της φωτιάς, καθώς και η επιλογή να τοποθετηθεί η σκηνή της άμβλωσης στην αρχή της τηλεοπτικής αφήγησης. Η συγκεκριμένη χρονική επιλογή δημιουργεί ερωτήματα στον θεατή και ενισχύει τη δραματική ένταση, διαφοροποιώντας την οργάνωση της τηλεοπτικής αφήγησης από τη λογοτεχνική εκδοχή.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στην ανάπτυξη της τηλεοπτικής παραγωγής συμβάλλουν και οι λαϊκοί χαρακτήρες, όπως η Χιονιώ και η Κυραννώ, καθώς και η ενισχυμένη παρουσία της Μαρουσώς, η οποία λειτουργεί ως συνδετικό στοιχείο ανάμεσα στα επιμέρους επεισόδια.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μέσα από τις καθημερινές συνομιλίες και τα σχόλια των γυναικών αναδεικνύεται η νοοτροπία της μικρής κοινωνίας. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικές είναι οι σκηνές της κηδείας και του Επιταφίου, όπου το πένθος συνυπάρχει με την κοινωνική περιέργεια, τα κουτσομπολιά και τον σαρκασμό.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στο σημείο αυτό αναδεικνύεται και η λειτουργία του γκροτέσκου. Η Παπαγεωργοπούλου το προσεγγίζει ως αισθητική κατηγορία που συνδυάζει το κωμικό με το τρομακτικό, το μυστηριώδες και το αποκρουστικό. Στην τηλεοπτική μεταφορά, η συνύπαρξη του πένθους με την περιέργεια και τον σαρκασμό δημιουργεί μια αντιφατική ατμόσφαιρα, μέσα από την οποία αποκαλύπτονται οι αντιφάσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ερμηνεία της Τούλας Σταθοπούλου. Ο Κυριακός επισημαίνει τη φυσικότητα και την αδρότητα της ερμηνείας της, στοιχεία που προσδίδουν στην ηρωίδα μια καθημερινή και ανθρώπινη διάσταση. Η κάμερα εστιάζει συχνά στο πρόσωπό της, αναδεικνύοντας τα σημάδια της κόπωσης και της ταλαιπωρίας. Η Φραγκογιαννού δεν παρουσιάζεται ως μια απόκοσμη ή δαιμονική μορφή, αλλά ως μια γυναίκα που έχει βιώσει έντονα τις κοινωνικές και οικογενειακές δυσκολίες.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει και το φυσικό τοπίο της Σκιάθου. Οι παραλίες, οι σπηλιές και οι απομονωμένοι χώροι του νησιού αποκτούν ιδιαίτερη σημασία κατά τη διάρκεια της καταδίωξης. Αρχικά προσφέρουν στην ηρωίδα προστασία και προσωρινό καταφύγιο, στη συνέχεια όμως μετατρέπονται σε απειλητικούς χώρους που δυσχεραίνουν τη διαφυγή της. Ο Κυριακός αναδεικνύει τον διφορούμενο χαρακτήρα του φυσικού περιβάλλοντος, το οποίο άλλοτε προστατεύει και άλλοτε αποδιώχνει την πρωταγωνίστρια.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η τηλεοπτική μεταφορά του 1993 αποτελεί, επομένως, μια ενδιαφέρουσα οπτικοακουστική αναδημιουργία της παπαδιαμαντικής νουβέλας. Ο σκηνοθέτης αξιοποιεί την εικόνα, τον φωτισμό, την υποκριτική και το φυσικό τοπίο, προσαρμόζοντας την αφήγηση στις ιδιαιτερότητες του τηλεοπτικού μέσου. Όπως επισημαίνει ο Σιαφλέκης, &lt;i&gt;οι μεταφορές λογοτεχνικών έργων συμβάλλουν στην&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;εξοικείωση ενός ευρύτερου κοινού με τη λογοτεχνία&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η σύγκριση των δύο έργων αναδεικνύει διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης της ίδιας τραγικής ηρωίδας. Ο Παπαδιαμάντης, μέσα από τις αναδρομές, τον εσωτερικό μονόλογο και τη συμβολική λειτουργία της φύσης, αποκαλύπτει τον σύνθετο ψυχισμό της Φραγκογιαννούς και τις κοινωνικές συνθήκες που διαμόρφωσαν την προσωπικότητά της. Ο Άγγελος Κοβότσος, από την πλευρά του, μεταφέρει αυτόν τον κόσμο στην οθόνη, αξιοποιώντας τις εκφραστικές δυνατότητες της εικόνας και της τηλεοπτικής αφήγησης.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η ιστορία της Φραγκογιαννούς εξακολουθεί να προκαλεί προβληματισμό, καθώς θέτει διαχρονικά ερωτήματα για τη θέση της γυναίκας, την κοινωνική αδικία, τη φτώχεια, τη βία και την ανθρώπινη ευθύνη. Η τηλεοπτική μεταφορά του 1993 προσφέρει μια νέα δυνατότητα πρόσληψης του έργου, επιβεβαιώνοντας ότι η λογοτεχνία μπορεί να συνομιλεί δημιουργικά με διαφορετικές μορφές τέχνης και να διατηρεί τη δύναμή της μέσα στον χρόνο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7&quot;&gt;Ευγενία Μπαζάνη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Βιβλιογραφία δοκιμίου:&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κυριακός Κ., &lt;i&gt;Λογοτεχνία και ελληνικός κινηματογράφος: Το παράδειγμα των&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;διασκευών του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στην οθόνη&lt;/i&gt;, στο Φ. Ταμπάκη-Ιωνά &amp;amp; Μ.Ε. Γαλάνη (επιμ.), &lt;i&gt;Από τη λογοτεχνία στον κινηματογράφο&lt;/i&gt;, Αθήνα 2011, Αιγόκερως,&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κυριακός Κ., &lt;i&gt;Ως ναυάγια αι λέξεις…: Η πρόσληψη του έργου του Αλέξανδρου&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;Παπαδιαμάντη στον κινηματογράφο, στο θέατρο και στην τηλεόραση&lt;/i&gt;, Αθήνα 2019, Αιγόκερως,&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παπαγεωργοπούλου Α.,&amp;nbsp;&lt;i&gt;Η παρουσία του γκροτέσκου στη διηγηματογραφία&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;του Παπαδιαμάντη και του Charles Dickens&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(2002),&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παπαδιαμάντης Α. (1984). &lt;i&gt;Άπαντα&lt;/i&gt; (Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος, επιμ., τ. Γ&#39;), Αθήνα 1984, Δόμος,&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πατερίδου Γ. (2002), &lt;i&gt;Η φόνισσα (1903): Ένα νατουραλιστικό έργο με κοινωνικά&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;μηνύματα&lt;/i&gt;, πρακτικά Β&#39; Διεθνούς Συνεδρίου για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, Αθήνα 2002, Δόμος,&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Σιαφλέκης Ζ. Ι., &lt;i&gt;Ερμηνευτικές προτάσεις για την τηλεοπτική πρόσληψη της&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας&lt;/i&gt;, στο Συγκριτισμός και ιστορία της λογοτεχνίας, Αθήνα 1988, Επικαιρότητα,&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Φαρίνου-Μαλαματάρη Γ., &lt;i&gt;Αφηγηματικές τεχνικές στον Παπαδιαμάντη&lt;/i&gt; (1887-1910), Αθήνα 1987, Κέδρος.&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/7526377318364303228'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/7526377318364303228'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/optikoakoustiki-anadimiourgia.html' title='Από τη λογοτεχνική αφήγηση στην οπτικοακουστική αναδημιουργία'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhso9u7AAkIEd48YwzhXW3j2eAybmjfjNwJd_P25DMUoP-zWC0R9ASz3d5KVtO9dtYWV-fxZ9sJzn56vSBri65O_ltBMBR22A5bJmdsullGrb2NnLYxbLMQQ84_GSUzy-25h8XoTxQoF0cChqRs07dXboYGarshsCl57t8y2-DkIQC01I1W7kA4xcsRDT9-/s72-w320-h320-c/11.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-7839912503131801194</id><published>2026-11-18T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-18T03:00:00.188+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ελληνικός κινηματογράφος"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Τουρλής"/><title type='text'>Μπέτυ Βαλάση</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1D-4u-XyUdwOjtYBxYowbyfumKDjuFtcebDxI9rzdR4by2z6oxuLAuzAkXh9QLxECbRTIEGU9s7hr8ONyAGKCJRtASTk8G55-5BkSD7EF6aMdho9uZyxqZtt02R6Laj-tvnI6i3fOWxAaZZksQ4oad6l4ScFlL3PqKyb8SMr9nVZ3eH1Zv-0ac2P_YLmn/s1500/1.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση σε χρονολόγητη φωτογραφία του σημαντικού καλλιτέχνη Elite&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1D-4u-XyUdwOjtYBxYowbyfumKDjuFtcebDxI9rzdR4by2z6oxuLAuzAkXh9QLxECbRTIEGU9s7hr8ONyAGKCJRtASTk8G55-5BkSD7EF6aMdho9uZyxqZtt02R6Laj-tvnI6i3fOWxAaZZksQ4oad6l4ScFlL3PqKyb8SMr9nVZ3eH1Zv-0ac2P_YLmn/w320-h320/1.png&quot; title=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση σε χρονολόγητη φωτογραφία του σημαντικού καλλιτέχνη Elite&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 10 Ιανουαρίου 1937. Στην εικόνα, αχρονολόγητη φωτογραφία του σημαντικού καλλιτέχνη Elite.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0BuaNICaqf-Vf3MLMIvJiWWs5eAABbrSvX1tJpVyMMQ-V-mXLsg72giqsiCf_k3YnSBCoj88EkhUpeF1CTaF54p-rhljgpp0obGTusVPtl-CPMvum_rNxaqzR-KaOHy3G3SRsfgHBOYMSqgd6tMHnjpRmLKh7eEgm3Vs3ca7PWDFPQbeyXMt0KZI8awYB/s1500/2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση στο πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Ο καπετάν Κώστας του Πόρτο Λιμπερτά»&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0BuaNICaqf-Vf3MLMIvJiWWs5eAABbrSvX1tJpVyMMQ-V-mXLsg72giqsiCf_k3YnSBCoj88EkhUpeF1CTaF54p-rhljgpp0obGTusVPtl-CPMvum_rNxaqzR-KaOHy3G3SRsfgHBOYMSqgd6tMHnjpRmLKh7eEgm3Vs3ca7PWDFPQbeyXMt0KZI8awYB/w320-h320/2.png&quot; title=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση στο πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Ο καπετάν Κώστας του Πόρτο Λιμπερτά»&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ&#39; όπου αποφοίτησε το 1961. Η φωτογραφία είναι από το πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Ο καπετάν Κώστας του Πόρτο Λιμπερτά» (του Κώστα Πρετεντέρη, θέατρο Γκλόρια, 1975-1976).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjenNX4upHMdGUlNVsODGZQ0m9ZJPqDJj1IVsu7BVo3MWWmpGahMl2x3C4E0a6M8N3Mh3ged9K40Uh_OcZExvu0pBHYn0wg5HiJ-pDd-UF55CHKFIBOg0Yrr1cIwLIUlx4YipUC2O0IrPXyzupjz5E9vUixi7VDUmgtMcZJ0G-98eCk9eavZ-Uclc_Bi4aG/s1500/33.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση στο πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Ο άγουρος και το τρελοκόριτσο»&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjenNX4upHMdGUlNVsODGZQ0m9ZJPqDJj1IVsu7BVo3MWWmpGahMl2x3C4E0a6M8N3Mh3ged9K40Uh_OcZExvu0pBHYn0wg5HiJ-pDd-UF55CHKFIBOg0Yrr1cIwLIUlx4YipUC2O0IrPXyzupjz5E9vUixi7VDUmgtMcZJ0G-98eCk9eavZ-Uclc_Bi4aG/w320-h320/33.png&quot; title=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση στο πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Ο άγουρος και το τρελοκόριτσο»&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Πέθανε στις 15 Οκτωβρίου 2026. Η φωτογραφία είναι από το πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Ο άγουρος και το τρελοκόριτσο» (των Πολύβιου Βασιλειάδη και Λάκη Μιχαηλίδη, θέατρο Μινώα, καλοκαίρι 1972).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAnjZrzEWvno_aWCZys6r-9-lV7kHfgs2HZ23sAcBDkzvtYd7fTod-VnKbRTJTzYpWaHppTDswywg11dd14EoGbzrswXo5ZuFA4t6m18UWIJhfSNyZGaVFV1GG2sCbQFZ4yVS4MVlkMli-F-je3vNSl0osj4TDs-aVj-h-U4Mz8u_5hOsc4NBBYN5g0of9/s1500/4.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση στο πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Παγίδα θανάτου»&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAnjZrzEWvno_aWCZys6r-9-lV7kHfgs2HZ23sAcBDkzvtYd7fTod-VnKbRTJTzYpWaHppTDswywg11dd14EoGbzrswXo5ZuFA4t6m18UWIJhfSNyZGaVFV1GG2sCbQFZ4yVS4MVlkMli-F-je3vNSl0osj4TDs-aVj-h-U4Mz8u_5hOsc4NBBYN5g0of9/w320-h320/4.png&quot; title=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση στο πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Παγίδα θανάτου»&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Δίδαξε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και από το 1997 στη Σχολή Υποκριτικής της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Η φωτογραφία είναι από το πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Παγίδα θανάτου» (του Ira Levin, θέατρο Σμαρούλα, καλοκαίρι 1982).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgu_hyphenhyphenERdEtyNVck7uIYCknq0TH5gMcVWyXrEuzmSKD8dB7GFWHSBfNTs9BxvAA6LvBgdQZpv0Mr0QNNYpdGxxp4VOv0sjKCqeWFqtoi4K6Mv4G4u9z25AfKqCgDE5tcdBGd6bKOdKTQP0tNqJezyMLDlc65lsyDcqUAZyvkbUg_nlr7UTzxtCh2pX7FJuE/s1500/5.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Δημοσίευμα του περιοδικού Ντομινό (18/10/1968)&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgu_hyphenhyphenERdEtyNVck7uIYCknq0TH5gMcVWyXrEuzmSKD8dB7GFWHSBfNTs9BxvAA6LvBgdQZpv0Mr0QNNYpdGxxp4VOv0sjKCqeWFqtoi4K6Mv4G4u9z25AfKqCgDE5tcdBGd6bKOdKTQP0tNqJezyMLDlc65lsyDcqUAZyvkbUg_nlr7UTzxtCh2pX7FJuE/w320-h320/5.png&quot; title=&quot;Δημοσίευμα του περιοδικού Ντομινό (18/10/1968)&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Δημοτική Σύμβουλος του δήμου Αθηναίων επί δημαρχίας Αντώνη Τρίτση (4 χρόνια) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πνευματικού Κέντρου Αθηνών (6 χρόνια). Στη φωτογραφία, δημοσίευμα του περιοδικού Ντομινό (18/10/1968).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSxrH3EQajg9UQjbPmh5w7KlTCS9biRpFeZis9SVdGSpITy22JDEl_Z_A7HkSP6Uhh56LusuLG9N0rdc6nHD3dumQrm9KfTTN-UaDOAQByCyEW1wK2SM7iwBsWRDRrSIWM5vuDLyjnp4yhgX2hrk3rDY0fwp2FXBEeOc_DTczP-XHhrSdeOsi8LV1oVvqS/s1500/66.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Διαφήμιση από το Δελτίο Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης (Μάρτης-Απρίλης 1978)&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSxrH3EQajg9UQjbPmh5w7KlTCS9biRpFeZis9SVdGSpITy22JDEl_Z_A7HkSP6Uhh56LusuLG9N0rdc6nHD3dumQrm9KfTTN-UaDOAQByCyEW1wK2SM7iwBsWRDRrSIWM5vuDLyjnp4yhgX2hrk3rDY0fwp2FXBEeOc_DTczP-XHhrSdeOsi8LV1oVvqS/w320-h320/66.png&quot; title=&quot;Διαφήμιση από το Δελτίο Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης (Μάρτης-Απρίλης 1978)&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Στο θέατρο εμφανίστηκε σε παραστάσεις κλασικού δραματικού και κωμικού ρεπερτορίου δίπλα στον Κώστα Βουτσά, τη Σμαρούλα Γιούλη, τη Μαίρη Αρώνη κ.ά. Στη φωτογραφία, διαφήμιση από το Δελτίο Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης (Μάρτης-Απρίλης 1978).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhX8Wi_lRzAg3KMF4awTbpE2D3kEb9zS741YlbOD8_t0eXqEiOB63Jm-PHPmh7zXmTKdPpSFCKCUlzfSg8BLrb75BM2uRLZm_I4C8rSLlgoA3VNn8kszna2fdVWzLp3Ck5eNwxBqGADDZyzMt4JHmXWnHSGu-eJVAPdiTQtX33-VK5V56-ZntlFUAwwY2ef/s1500/7.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση με τον δεύτερο σύζυγό της, τον ηθοποιό Τίτο Βανδή&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhX8Wi_lRzAg3KMF4awTbpE2D3kEb9zS741YlbOD8_t0eXqEiOB63Jm-PHPmh7zXmTKdPpSFCKCUlzfSg8BLrb75BM2uRLZm_I4C8rSLlgoA3VNn8kszna2fdVWzLp3Ck5eNwxBqGADDZyzMt4JHmXWnHSGu-eJVAPdiTQtX33-VK5V56-ZntlFUAwwY2ef/w320-h320/7.png&quot; title=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση με τον δεύτερο σύζυγό της, τον ηθοποιό Τίτο Βανδή&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Δημιούργησε με τον δεύτερο σύζυγό της, τον ηθοποιό Τίτο Βανδή, θεατρική επιχείρηση (1991).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6X3ye7kkuIC9BAVoOhpvWun717sOUM_JzPizFRTkyBTdvKcbCYvaOcwzLSNX1-cO9GwfpEq56udWfmMcOvdV9NSAuKisJc4ukrPxK_Rcaygg8_LYr_8EVLrS6jAdcI3sIN4DlYOj_RipzvIQ_bdz84kZpBOhC-2vUF9UzNjA59UmZmoMC1jcT0Dt8y_lh/s1500/88.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Αταύτιστο δημοσίευμα του 1990&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6X3ye7kkuIC9BAVoOhpvWun717sOUM_JzPizFRTkyBTdvKcbCYvaOcwzLSNX1-cO9GwfpEq56udWfmMcOvdV9NSAuKisJc4ukrPxK_Rcaygg8_LYr_8EVLrS6jAdcI3sIN4DlYOj_RipzvIQ_bdz84kZpBOhC-2vUF9UzNjA59UmZmoMC1jcT0Dt8y_lh/w320-h320/88.png&quot; title=&quot;Αταύτιστο δημοσίευμα του 1990&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε 14 ταινίες, με πρώτη την «Ηδονή και πάθος» («Ο άνθρωπός μου», 1961) και τελευταία την «Δεσμά αίματος» (2012), καθώς και σε 2 συμπαραγωγές. Στη φωτογραφία, αταύτιστο δημοσίευμα του 1990.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoqRY7jnavyE_N3qQmwlb7JKbxrUeCfyr1FL8yq_roY0DDdd_ZVT4eAmNuPFQ0o87syu4imzisuq57uDOfgpinjd4EHFluBES11U2j7adfXiNhSfmUVDtF8quDqmwgu55heP5yFfB9C-Jlyr9PfOj0W7-QE2gQhShklIQNckumj5JBMC7lOd-IfepGnG3x/s1500/9ab.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoqRY7jnavyE_N3qQmwlb7JKbxrUeCfyr1FL8yq_roY0DDdd_ZVT4eAmNuPFQ0o87syu4imzisuq57uDOfgpinjd4EHFluBES11U2j7adfXiNhSfmUVDtF8quDqmwgu55heP5yFfB9C-Jlyr9PfOj0W7-QE2gQhShklIQNckumj5JBMC7lOd-IfepGnG3x/s1500/9ab.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgprLre03vQm9jds3v-KYPd4Sw4EWJcbmrt3QplAxgmdImviXpZ1CZ6eq7sHZUkRiUxx8Hp8RgWg-S5Y2G3xjK8K45vwWtYJ0oHvTuXjbB2JfObYAC7Y0PKgqcm0faE8RdQ4cU5aHQveYtKpP3AjF1pAZT4iV-Pa-6vd_7NfgokEG_I-UEPy2xWmBsweD-_/s1500/9cd.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Δημοσιεύματα του περιοδικού Ντομινό&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoqRY7jnavyE_N3qQmwlb7JKbxrUeCfyr1FL8yq_roY0DDdd_ZVT4eAmNuPFQ0o87syu4imzisuq57uDOfgpinjd4EHFluBES11U2j7adfXiNhSfmUVDtF8quDqmwgu55heP5yFfB9C-Jlyr9PfOj0W7-QE2gQhShklIQNckumj5JBMC7lOd-IfepGnG3x/w200-h200/9ab.png&quot; title=&quot;Δημοσιεύματα του περιοδικού Ντομινό&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;img alt=&quot;Δημοσιεύματα του περιοδικού Επίκαιρα&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgprLre03vQm9jds3v-KYPd4Sw4EWJcbmrt3QplAxgmdImviXpZ1CZ6eq7sHZUkRiUxx8Hp8RgWg-S5Y2G3xjK8K45vwWtYJ0oHvTuXjbB2JfObYAC7Y0PKgqcm0faE8RdQ4cU5aHQveYtKpP3AjF1pAZT4iV-Pa-6vd_7NfgokEG_I-UEPy2xWmBsweD-_/w200-h200/9cd.png&quot; title=&quot;Δημοσιεύματα του περιοδικού Επίκαιρα&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε πολλές σειρές της δημόσιας και ιδιωτικής τηλεόρασης σε πρωταγωνιστικούς ρόλους και γκεστ περάσματα: «Ο κύριος γενικός» (ΥΕΝΕΔ, άνοιξη 1973), «Χατζημανουήλ» (ΕΡΤ1, άνοιξη 1984), «Χάι Ροκ» (MEGA, 1992-1994) κ.ά. Στις φωτογραφίες, δημοσιεύματα του περιοδικού Ντομινό (2/8/1974, 6/5/1981) και Επίκαιρα (28/5 και 18/6/1981).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhT3tDicyqDOEJ3ZfB4TzGcJjEWCe_1FSgGk4zgdF7ueLxR-nGPNNfvanA11dkEbjdyYSW8jX85-Wj8k2YNM6g5iOFrq2ZjjztTq-oVl4Lj3zuTu2qq6lDInJIjEk2-HFCubc83IxnusjilvBszAFCGpLQFjJ3YUZRpqr9yd7EX56-2cBl5fiuSiIVudTUV/s1500/10ab.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAg-MxCXCDVqLKrInISQdDoMFcNwr2hPumjnzufETmdesmlzGId9QZncvjNvCbOlyppTeVUW4GvtbAKpwD3EaOI5qEfnZ2P9DW21e9fPG_DyyIGIdLt5N9lA7zNYvnNXcuyoFi8m9H4adA8Wc-jcA0g9mhLS0dVuAGo4Xl9gKKd7BHngk9BfQzY8AKHNA0/s1500/10cd.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Ποικίλα δημοσιεύματα για την ερμηνεία της Μπέτυς Βαλάση στην Λωξάνδρα&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAg-MxCXCDVqLKrInISQdDoMFcNwr2hPumjnzufETmdesmlzGId9QZncvjNvCbOlyppTeVUW4GvtbAKpwD3EaOI5qEfnZ2P9DW21e9fPG_DyyIGIdLt5N9lA7zNYvnNXcuyoFi8m9H4adA8Wc-jcA0g9mhLS0dVuAGo4Xl9gKKd7BHngk9BfQzY8AKHNA0/w200-h200/10cd.png&quot; title=&quot;Ποικίλα δημοσιεύματα για την ερμηνεία της Μπέτυς Βαλάση στην Λωξάνδρα&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;img alt=&quot;Ποικίλα δημοσιεύματα για την ερμηνεία της Μπέτυς Βαλάση στην Λωξάνδρα&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhT3tDicyqDOEJ3ZfB4TzGcJjEWCe_1FSgGk4zgdF7ueLxR-nGPNNfvanA11dkEbjdyYSW8jX85-Wj8k2YNM6g5iOFrq2ZjjztTq-oVl4Lj3zuTu2qq6lDInJIjEk2-HFCubc83IxnusjilvBszAFCGpLQFjJ3YUZRpqr9yd7EX56-2cBl5fiuSiIVudTUV/w200-h200/10ab.png&quot; title=&quot;Ποικίλα δημοσιεύματα για την ερμηνεία της Μπέτυς Βαλάση στην Λωξάνδρα&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Σταθμός στην πορεία της ήταν η ερμηνεία της Λωξάνδρας από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μαρίας Ιορδανίδου (ΕΡΤ, άνοιξη 1980). Στις φωτογραφίες, ποικίλα δημοσιεύματα για την ερμηνεία της.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgi15-nPbrXgXwlLkJsHYTAkVxaP3VwFHWu7ILkZopala2zXgCw38ag2LB-rgLp2FvsA8i-iluj_vaU-PTnuRkH-AGcWjmySbpXu2AYzTBejxAcrSbP3DsMWleP08rDLXM-cdd1-_ZIc4ayUgrLyhox0yijPiUBvl02rQE5uajNXrmKRgS4VmObcVR6bV-Y/s1500/111.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση διαφήμισε τα ινστιτούτα αδυνατίσματος Bodyline&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgi15-nPbrXgXwlLkJsHYTAkVxaP3VwFHWu7ILkZopala2zXgCw38ag2LB-rgLp2FvsA8i-iluj_vaU-PTnuRkH-AGcWjmySbpXu2AYzTBejxAcrSbP3DsMWleP08rDLXM-cdd1-_ZIc4ayUgrLyhox0yijPiUBvl02rQE5uajNXrmKRgS4VmObcVR6bV-Y/w320-h320/111.png&quot; title=&quot;Η Μπέτυ Βαλάση διαφήμισε τα ινστιτούτα αδυνατίσματος Bodyline&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Το 1988 διαφήμισε τα ινστιτούτα αδυνατίσματος Bodyline.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuuCJ51Nfif4Qh6WKT8e8wKzTpswEJFUgRx2T142vpMoY9zwIMo39fBDAFmAtS-5Tcmp8CkJWBsghmKFZQPx3R26ZfvgQ-gxneXvdm7GTExSBL4ITn2D_Usl81OLuumiBaRR9-rWHsuhu9I2Rai12NkXu81gRl3yOhm1EB8yY05Fmut4CbM79PtoSsaYBa/s1500/12.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Εξώφυλλα περιοδικών με την Μπέτυ Βαλάση&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuuCJ51Nfif4Qh6WKT8e8wKzTpswEJFUgRx2T142vpMoY9zwIMo39fBDAFmAtS-5Tcmp8CkJWBsghmKFZQPx3R26ZfvgQ-gxneXvdm7GTExSBL4ITn2D_Usl81OLuumiBaRR9-rWHsuhu9I2Rai12NkXu81gRl3yOhm1EB8yY05Fmut4CbM79PtoSsaYBa/w320-h320/12.png&quot; title=&quot;Εξώφυλλα περιοδικών με την Μπέτυ Βαλάση&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Η λαμπερή αυτή καριέρα αποτυπώθηκε σε τουλάχιστον 8 εξώφυλλα (η έρευνα συνεχίζεται).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BB%CE%AE%CF%82&quot;&gt;Πάνος Τουρλής&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πηγές:&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι φωτογραφίες, τα δημοσιεύματα και κάποια από τα εξώφυλλα προέρχονται από τη &lt;a href=&quot;http://www.elia.org.gr&quot;&gt;Βιβλιοθήκη και το Τμήμα Παραστατικών Τεχνών&lt;/a&gt; του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (Ε.Λ.Ι.Α./Μ.Ι.Ε.Τ.),&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Τα υπόλοιπα εξώφυλλα και οι φωτογραφίες του ζεύγους Βανδή-Βαλάση προέρχονται από το retromaniax.gr,&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η εικόνα 3 είναι από το &lt;a href=&quot;https://www.facebook.com/makis.sourbis&quot;&gt;πολύτιμο αρχείο&lt;/a&gt; του συλλέκτη Μάκη Σουρμπή.&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/7839912503131801194'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/7839912503131801194'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/beti-valasi.html' title='Μπέτυ Βαλάση'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1D-4u-XyUdwOjtYBxYowbyfumKDjuFtcebDxI9rzdR4by2z6oxuLAuzAkXh9QLxECbRTIEGU9s7hr8ONyAGKCJRtASTk8G55-5BkSD7EF6aMdho9uZyxqZtt02R6Laj-tvnI6i3fOWxAaZZksQ4oad6l4ScFlL3PqKyb8SMr9nVZ3eH1Zv-0ac2P_YLmn/s72-w320-h320-c/1.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-828191034341038019</id><published>2026-11-18T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-18T02:30:00.112+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ανωγειανάκη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κοινωνικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κωμωδία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><title type='text'>Restart</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgv0pKyzLhTijeHSVl8rTkNtkPtjF43Vi3MxrHRfMiThxEURbP3cGnGDxzhBoO1OI47SVGQkXA96uXeGhdpq5f2d-MbbScqcaO5i06Yv64NZOvIoFM1T-5iqla33YLCS5asj7ess9A0QzrDDQ0Aqt4DJipQL_Rr5D0oUx6jpeFbHT-0QaxNxAYz9HqXCzz_/s1500/1.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Restart, στο θέατρο Συγγρού 33&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgv0pKyzLhTijeHSVl8rTkNtkPtjF43Vi3MxrHRfMiThxEURbP3cGnGDxzhBoO1OI47SVGQkXA96uXeGhdpq5f2d-MbbScqcaO5i06Yv64NZOvIoFM1T-5iqla33YLCS5asj7ess9A0QzrDDQ0Aqt4DJipQL_Rr5D0oUx6jpeFbHT-0QaxNxAYz9HqXCzz_/w320-h320/1.png&quot; title=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Restart, στο θέατρο Συγγρού 33&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Restart&lt;/i&gt;, στο θέατρο Συγγρού 33, σε κείμενο Sebastien Azzopardi και Sacha Danino, σκηνοθεσία Βάνας Πεφάνη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παίζουν: Πέτρος Λαγούτης, Αντιγόνη Δρακουλάκη, Κατερίνα Μάντζιου, Βασίλης Αφεντούλης, Ιάσονας Παπαματθαίου, Αριάδνη Δάρρα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο Μαξ, ετών 40, θέλει να κάνει την επανεκκίνησή του, ένα είδος επανάστασης, μια νέα αρχή.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ξεχασμένα όνειρα στην πίσω άκρη του μυαλού του, μια ευτυχισμένη, τακτοποιημένη οικογενειακή ζωή, ένας παλιός έρωτας, που δεν ξεπεράστηκε ποτέ, απωθημένα που τον βαραίνουν.... Κι όλα αυτά χωρίς να θέλει να πληγώσει τους γύρω του, δίχως να τους εκμεταλλευθεί.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Γίνεται;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Με τη βοήθεια του κοινού το οποίο συμμετέχει ενεργά, ψηφίζει, καθορίζει την έκβαση της παράστασης, ναι, γίνεται!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι επιλογές μας, οι επιθυμίες μας, αυτό που πραγματικά ζούμε και αυτά που ονειρευόμαστε να ζήσουμε.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η καθημερινότητα και η έντονη επιθυμία μας  για μια νέα αρχή. Τα θέλω μας ενάντια στα θέλω των άλλων. Τα λάθη μας, οι συνέπειές τους.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στην τελική, δική μας είναι η ζωή, εμείς οφείλουμε να τη ζήσουμε έτσι όπως μας ικανοποιεί, πάντα όμως με γνώμονα το να μην επηρεάζουν οι επιλογές μας τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Δεν μας φταίνε σε τίποτα οι οικείοι μας να πληρώνουν τα δικά μας λάθη και πάθη. Οι αποφάσεις αφορούν εμάς και μόνο, δικό μας το καρπούζι δικό μας και το μαχαίρι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ευχάριστη παράσταση που ξεσηκώνει το κοινό να λάβει μέρος ενεργά και καθοριστικά.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πρωτότυπο το όλο εγχείρημα αλλά πολύ έξυπνο και λειτούργησε άψογα αφού όλοι μας είχαμε συμμετοχή στις  τελικές αποφάσεις του πρωταγωνιστή.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ευχαριστώ πολύ την υπεύθυνη επικοινωνίας Σαπφώ Ματσιώρη για την πρόσκληση που μου διέθεσε.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%91%CE%BD%CF%89%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7&quot;&gt;Νατάσα Ανωγειανάκη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2026/09/restart.html&quot;&gt;Πληροφορίες παράστασης και συντελεστές&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/828191034341038019'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/828191034341038019'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/restart2.html' title='Restart'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgv0pKyzLhTijeHSVl8rTkNtkPtjF43Vi3MxrHRfMiThxEURbP3cGnGDxzhBoO1OI47SVGQkXA96uXeGhdpq5f2d-MbbScqcaO5i06Yv64NZOvIoFM1T-5iqla33YLCS5asj7ess9A0QzrDDQ0Aqt4DJipQL_Rr5D0oUx6jpeFbHT-0QaxNxAYz9HqXCzz_/s72-w320-h320-c/1.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-5949331066602861955</id><published>2026-11-18T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-18T02:30:00.112+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ανωγειανάκη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="αισθηματικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="δράμα"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κοινωνικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="μιούζικαλ"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><title type='text'>Το μαγαζάκι του τρόμου</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCYw380zFhiJRmqenOeGt5UWHAmKq9txUCarzd4n7ItFDClPEIRI8ekyw8icJjgKtp8sdsXAyQUWTUbQEePrWLG2iL3W3RbqMwYAi5EwTXzYYBClgZpwMrpkLtaabWOQN4ypVua5Ezu3s8YlewGj6Y6OLC1pbybInAQWl1wAgBxIDYeRLI7HJY_8yKJccN/s1500/77.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Το μαγαζάκι του τρόμου, στο θέατρο Αλέκος Αλεξανδράκης, σε σκηνοθεσία κι απόδοση κειμένου και στίχων από τη Θέμις Μαρσέλλου&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCYw380zFhiJRmqenOeGt5UWHAmKq9txUCarzd4n7ItFDClPEIRI8ekyw8icJjgKtp8sdsXAyQUWTUbQEePrWLG2iL3W3RbqMwYAi5EwTXzYYBClgZpwMrpkLtaabWOQN4ypVua5Ezu3s8YlewGj6Y6OLC1pbybInAQWl1wAgBxIDYeRLI7HJY_8yKJccN/w320-h320/77.png&quot; title=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Το μαγαζάκι του τρόμου, στο θέατρο Αλέκος Αλεξανδράκης, σε σκηνοθεσία κι απόδοση κειμένου και στίχων από τη Θέμις Μαρσέλλου&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Το μαγαζάκι του τρόμου&lt;/i&gt;, στο θέατρο Αλέκος Αλεξανδράκης, σε σκηνοθεσία κι απόδοση κειμένου και στίχων από τη Θέμις Μαρσέλλου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παίζουν: Θανάσης Σαλταμπάσης, DEMY, Ίαν Στρατής, Αντώνης Λουδάρος, Στράτος Λύκος, Κατερίνα Σούσουλα, Ιουλίτα Μωσαΐδου, Ντόρα Γκέγκα, Ορέστης Στύλος, Άννα Πασπαντή και ζωντανή ορχήστρα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το διάσημο μιούζικαλ που παίζεται εδώ και χρόνια σε όλο τον κόσμο ζωντανεύει στη σκηνή του θεάτρου Αλέκος Αλεξανδράκης με μια ροκ αισθητική από ένα πολύ καλό καστ ηθοποιών και μουσικών.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η ιστορία του Σίμορ, του φτωχού ανθοπώλη, ο οποίος για τα μάτια μια κοπέλας, προκειμένου να την κατακτήσει, καταφεύγει στην επινόηση ενός φυτού με το όνομα Όντρεϊ Β, που με ανορθόδοξους τρόπους καταφέρνει τον σκοπό του. Μόνο που η οποιαδήποτε επιτυχία έχει και το τίμημά της και στην προκειμένη περίπτωση οι απώλειες έχουν να κάνουν με ανθρώπινες ζωές.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Θίγονται πολλά θέματα στο έργο όπως η κακοποίηση, οι ανθρώπινες αδυναμίες, η εύκολη επιτυχία και η απληστία και πού οδηγούν οι λάθος χειρισμοί τους αλλά και μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο άλλος προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ωραία σκηνικά, κοστούμια, τραγούδι, χιούμορ και συγκίνηση, όλα τα είχε και δεν μου έλειψε τίποτα αλλά το σημαντικότερο όλων δεν κούρασε καθόλου παρόλο που κράτησε σχεδόν δυόμιση ώρες, με διάλειμμα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Δείτε την, αν θέλετε να περάσετε μια ευχάριστη βραδιά και αναλογιστείτε ότι οι εύκολες λύσεις δεν αποφεύγουν πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%91%CE%BD%CF%89%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7&quot;&gt;Νατάσα Ανωγειανάκη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/5949331066602861955'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/5949331066602861955'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/magazaki-tromou.html' title='Το μαγαζάκι του τρόμου'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCYw380zFhiJRmqenOeGt5UWHAmKq9txUCarzd4n7ItFDClPEIRI8ekyw8icJjgKtp8sdsXAyQUWTUbQEePrWLG2iL3W3RbqMwYAi5EwTXzYYBClgZpwMrpkLtaabWOQN4ypVua5Ezu3s8YlewGj6Y6OLC1pbybInAQWl1wAgBxIDYeRLI7HJY_8yKJccN/s72-w320-h320-c/77.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-2578173119528050439</id><published>2026-11-17T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-17T03:00:00.115+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Κονίδης"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="αισθηματικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="δράμα"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κοινωνικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><title type='text'>Παραμονή Πρωτοχρονιάς</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjR7cBEjmL2nPTthZZ345zT1QJlL3W8rJf6842H0VppxCLeaJMQRwRcg3tWDFTMntg1H-b7ZnKKrZany7lz2bx2Q6yuyqUOB85QdM4DcoXL91FSAiIRFbTMjuMFIybDWIzwMsWwtvawLxULimyOaMOt8DR2IjiCEa03h5HcEe0C_JBp9lTpaxDBegZlZ6U_/s1500/11.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Το θέατρο 104 φιλοξενεί μια διαφορετική μαύρη κωμωδία του Κώστα Καραφύλλη, την Παραμονή Πρωτοχρονιάς&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjR7cBEjmL2nPTthZZ345zT1QJlL3W8rJf6842H0VppxCLeaJMQRwRcg3tWDFTMntg1H-b7ZnKKrZany7lz2bx2Q6yuyqUOB85QdM4DcoXL91FSAiIRFbTMjuMFIybDWIzwMsWwtvawLxULimyOaMOt8DR2IjiCEa03h5HcEe0C_JBp9lTpaxDBegZlZ6U_/w320-h320/11.png&quot; title=&quot;Το θέατρο 104 φιλοξενεί μια διαφορετική μαύρη κωμωδία του Κώστα Καραφύλλη, την Παραμονή Πρωτοχρονιάς&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Το θέατρο 104 φιλοξενεί μια διαφορετική μαύρη κωμωδία του  Κώστα Καραφύλλη, την &lt;i&gt;Παραμονή Πρωτοχρονιάς&lt;/i&gt;, με πολλαπλά μηνύματα και μια ιδιαίτερη προσέγγιση που φτάνει και στα όρια του μεταφυσικού, διότι σε αυτή την ιστορία, που διαδραματίζεται μια παραμονή πρωτοχρονιάς, δύο άνθρωποι, που υπάρχουν ή και δεν υπάρχουν, βρίσκονται τυχαία και αλληλεπιδρούν.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Με τη μοναξιά να τους τυλίγει και τους δύο, σαν παγίδα, ίσως κάποτε να έχουν ξαναβρεθεί –είτε όχι– και μας μεταφέρουν σε έναν εναλλακτικό κόσμο όπου όλα μπορούν να συμβούν και οι δύο προσωπικότητες εκεί μπορούν να νιώθουν ελεύθερες σαν να είναι μια διάσταση που φτιάχτηκε για αυτούς.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η λογική και το παράλογο συναντιούνται γλυκά και δεν λείπει το χιούμορ ή η ένταση, σε ένα πολύ καλό κείμενο, με ανατροπές και συμπτώσεις που κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η σκηνοθέτης Δήμητρα Σύρου μετά τον &lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2025/03/anthropos-tou-theou.html&quot;&gt;Άνθρωπο του Θεού&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;  του Ανδρέα Κεντζού, που πήγε εξαιρετικά, και πάλι με τους Έλενα Τυρέα και τον Αυγουστίνο Ρεμούνδο φέρνει ένα εξαιρετικό κείμενο στο θέατρο 104, αυτή τη φορά σκηνοθετημένο από την ίδια με τους παλιούς συνεργάτες της στην σκηνή να ερμηνεύουν εξαιρετικά τους δύο ρόλους.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μας μεταφέρουν την αίσθηση ότι πρόκειται για αερικά με τον τρόπο που κινούνται μέσα στην σκηνή.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ένας πολύ καλός –και πάλι– Ρεμούνδος  και μια Έλενα Τυρέα που δείχνει εδώ και πολύ καιρό ότι δεν ήταν μόνο η ομορφιά της που την κράτησε στην τέχνη αλλά διαθέτει μια δυνατή, ερμηνευτική δομή και ένα πρωτόγνωρο πάθος που γοητεύει. Για του λόγου του αληθές, για τον &lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2025/05/anthropos-theou.html&quot;&gt;Άνθρωπο του Θεού&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; ήταν υποψήφια για βραβείο γυναικείας ερμηνείας και το δικαιούται απόλυτα για την πολυπλοκότητά της.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μαζί με τον Αυγουστίνο κάνουν ένα ζευγάρι που έχει βρει τα πατήματά του πάνω στην σκηνή και, έχοντας βρει και την κατάλληλη χημεία, μπορούν εύκολα να μεταπηδήσουν από το δράμα στην κωμωδία όπως και έπραξαν. Είναι ξεκάθαρο, από την πρώτη στιγμή, ότι έχουν δουλέψει πολύ για αυτή την παράσταση.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ένα έργο που τονίζει τη μοναξιά και τις προσπάθειες απόδρασης από αυτήν.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μαζί ντύνουν με πολύχρωμα χρώματα τη μοναξιά τους σε έναν κόσμο που δημιουργούν για να  τους χωράει.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Εξαιρετική και ταιριαστή η μουσική από την Σοφία Μαλτεζάκη, τα κοστούμια και ο φωτισμός, όλα σωστά στον χώρο δίνοντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα πάνω στην σκηνή.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ευχόμενος μια καλή συνέχεια  σε όλους τους συντελεστές για αυτό το πολύ καλό έργο που το προτείνω ανεπιφύλακτα σαν κάτι πολύ ιδιαίτερο και δυνατό.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%9A%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82&quot;&gt;Γεώργιος Κονίδης&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2578173119528050439'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2578173119528050439'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/paramoni-protohronias.html' title='Παραμονή Πρωτοχρονιάς'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjR7cBEjmL2nPTthZZ345zT1QJlL3W8rJf6842H0VppxCLeaJMQRwRcg3tWDFTMntg1H-b7ZnKKrZany7lz2bx2Q6yuyqUOB85QdM4DcoXL91FSAiIRFbTMjuMFIybDWIzwMsWwtvawLxULimyOaMOt8DR2IjiCEa03h5HcEe0C_JBp9lTpaxDBegZlZ6U_/s72-w320-h320-c/11.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-4917527902243262642</id><published>2026-11-17T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-17T03:00:00.190+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="εκδόσεις"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ποιήματα"/><title type='text'>Δεύτερη φωνή II: Λαγνογκριζοβυθίσεις</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgajx36tbovP1dfUEeF7RXsCs4vQKFPA-EDFI_2InplWbvgUykISOGzuFk1AlQoW-UcC-63HN6zWlrZSlQnqRahX5LFYBIUYGmLt3SjBwLkCtcS1UulQk6nCWgqMWY8PU_DJHmFZOgdJd5Iplrz3BUKpDDhNLosRiXiJ3Rl-NaClV3kE0ht-WlQmvTbNJ6l/s1500/47567.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Συλλογή Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες Γιάννη Σμίχελη και Λαγνογκριζοβυθίσεις Νεφέλης Σμίχελη, εκδόσεις koukidaki&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgajx36tbovP1dfUEeF7RXsCs4vQKFPA-EDFI_2InplWbvgUykISOGzuFk1AlQoW-UcC-63HN6zWlrZSlQnqRahX5LFYBIUYGmLt3SjBwLkCtcS1UulQk6nCWgqMWY8PU_DJHmFZOgdJd5Iplrz3BUKpDDhNLosRiXiJ3Rl-NaClV3kE0ht-WlQmvTbNJ6l/w320-h320/47567.jpg&quot; title=&quot;Συλλογή Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες Γιάννη Σμίχελη και Λαγνογκριζοβυθίσεις Νεφέλης Σμίχελη, εκδόσεις koukidaki&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;h2 style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Ερωτική έκσταση&lt;/h2&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Νεφέλη: Τα μάτια στάζουν χιόνι,&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;η θηλή σου είναι η αίσθηση του απέραντου που με πλημμύρισε μα δεν με άφησε να σε χορτάσω.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Τα φιλήδονα βλέμματά σου υνιά διέσχιζαν την σάρκα μου και στις λωρίδες του δέρματός μοσχοβολούσε&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;το μελίσσιο αίμα της παραίσθησης.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Να σβήσω, να χαθώ στη μέθη του ματωμένου ήλιου σου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Να ζήσω ή να πεθάνω στο τρελό παραλήρημα του κορμιού σου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Έτσι όπως σιγά και κρυφά θα εισχωρείς στους αναστεναγμούς μου να σου χαρίσω το κάθε ψιθύρισμα της αφής.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Τα μάτια να τρεμοπαίζουν στο βλεφάρισμα των βογκητών.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Κι εγώ που ονειρευόμουν να κλέψω την αρμύρα σου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Έσταξε μια σταγόνα νερό στο στήθος κι έσκυψα και την ήπια, γεύση ανείπωτη, νερό και σάρκα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Να χάνονται τα δάχτυλα στο ίσκιο σου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;να λατρέψω κάθε του γωνιά&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;ν&#39; αγαπήσεις κάθε σημείο του ξανά&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;το βάρος του να νιώσω.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Γιάννης: Ένα τσιγάρο λικνιστό σε σώμα λυγερόκορμο&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Σκορπίζει ταμ ταμ με τον καπνό του&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Και ψάχνει τα χείλη που θα το καπνίσουν&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Διψά να το ρουφήξουν σαν γιασεμί&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Του έχει σαλέψει από τη μοναξιά&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Την πέφτει στις μέλισσες,&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;χώνεται στα ρουθούνια τους&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Τις μαστουρώνει και κλέβει τη γύρη&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Για να λούσει το διψασμένο του λείο, λευκό κορμί&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Μυρωδάτες τοξίνες, λάγνες καρκινογόνες&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Σπάει τα δεσμά των κουνουπιών&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Τα πλανεύει με τις αιθέριες καμπύλες του&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Και τα τσιμπήματα συντελούνται στον καπνό της φυγής&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Ένα σμάρι κηφήνων χαλαλίζουν το σπέρμα τους&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Στα καρκινάνθη των γκρίζων χαλαρώσεων&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Καιγόμουν καθώς ρουφούσα τα χείλη σου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;Copyright © Νεφέλη Σμίχελη All rights reserved, 2026&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div&gt;Πρώτη δημοσίευση&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Η συλλογή &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Δεύτερη φωνή II&lt;/span&gt; &lt;/i&gt;που περιέχει τα βιβλία &lt;i&gt;&lt;b&gt;Δηλήδονες&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; του Γιάννη Σμίχελη και &lt;i&gt;&lt;b&gt;Λαγνογκριζοβυθίσεις&lt;/b&gt; &lt;/i&gt;της Νεφέλης Σμίχελη, που δημοσιεύθηκαν τμηματικά από τις 4 Μαρτίου 2026, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις koukidaki. ISBN: 978-618-88274-0-0&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2026/03/dilidones1.html&quot;&gt;&lt;b&gt;Ξεκινήστε από την αρχή&lt;/b&gt;.&lt;/a&gt; Συνεχίστε στο επόμενο στις 21 Νοεμβρίου&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/4917527902243262642'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/4917527902243262642'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/lagno2.html' title='Δεύτερη φωνή II: Λαγνογκριζοβυθίσεις'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgajx36tbovP1dfUEeF7RXsCs4vQKFPA-EDFI_2InplWbvgUykISOGzuFk1AlQoW-UcC-63HN6zWlrZSlQnqRahX5LFYBIUYGmLt3SjBwLkCtcS1UulQk6nCWgqMWY8PU_DJHmFZOgdJd5Iplrz3BUKpDDhNLosRiXiJ3Rl-NaClV3kE0ht-WlQmvTbNJ6l/s72-w320-h320-c/47567.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-2735292655968600251</id><published>2026-11-17T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-17T02:30:00.115+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="mini"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="βιβλία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ποίηση"/><title type='text'>Η Χαρίτα Μήνη και η Συντρόφισσα του ονείρου</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2z22W10EcXfRpZLOxbPKwcy8wPzHtdOgUz_eVcNTOEza3Y2x3Y7f1Kyn7zz7CIEMZd_G6SxF-mFePVbe7hiEyzRy1SaKxc9H-ne8nL__i0Ja9ehI7eZjodUyr6a_z3yOw877XdN4ktn-YqJINHPBPpelGuVTHuskYpmMx2nIad-Iivealu1IthRkvvxsg/s1500/13.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Χαρίτας Μήνη Συντρόφισσα του ονείρου και φωτογραφία της ίδιας&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2z22W10EcXfRpZLOxbPKwcy8wPzHtdOgUz_eVcNTOEza3Y2x3Y7f1Kyn7zz7CIEMZd_G6SxF-mFePVbe7hiEyzRy1SaKxc9H-ne8nL__i0Ja9ehI7eZjodUyr6a_z3yOw877XdN4ktn-YqJINHPBPpelGuVTHuskYpmMx2nIad-Iivealu1IthRkvvxsg/w320-h320/13.png&quot; title=&quot;Χαρίτας Μήνη Συντρόφισσα του ονείρου και φωτογραφία της ίδιας&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Χαρίτα Μήνη: Η «Συντρόφισσα του ονείρου» είναι η πρώτη μου ποιητική συλλογή. Πριν μερικά χρόνια κάποιοι άνθρωποι των γραμμάτων δημιουργήσαμε την ομάδα «Απόδραση στον λόγο και την τέχνη». Η επαφή μου με σύγχρονους ποιητές και ποιήτριες μου έδωσε το κίνητρο να ασχοληθώ πιο συστηματικά με αυτό το λογοτεχνικό είδος. Παλιότερα ήμουν αφοσιωμένη στην έρευνα και τη συγγραφή άρθρων, μελετών και δοκιμίων. Ωστόσο, κάποια στιγμή ένιωσα ότι μέσα από την ποίηση θα μπορούσα να επικοινωνήσω σκέψεις και βιώματα που δύσκολα θα περιγράφονταν με τον πεζό λόγο. Στο ποίημα «Τέχνη τίκτουσα» αναφέρω τα εξής: «Της δημιουργίας τους κρουνούς ανοίγω / ξεχύνονται τα όνειρα κι οι στίχοι. / Αλλοτινών καιρών επαναστάσεις / μ&#39; οράματα καινούριου κόσμου σμίγουν. / …σε μελωδίες αλλόκοσμες δοσμένη / μεταμορφώνομαι σε τέχνη που γεννάει / τη λύτρωση ενός κόσμου λαβωμένου.». Για μένα η ποίηση αποτελεί μια ενασχόληση λυτρωτική, που απελευθερώνει τις πιο μύχιες πτυχές μου.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Χ.Μ.: Ο χρόνος που περνάει αναπόφευκτα μας αλλάζει. Όταν κοιτάζω τι έγραφα χρόνια πριν, τα συναισθήματα ποικίλλουν. Άλλοτε σκέφτομαι: «Τι όμορφο! Εγώ το έγραψα αυτό;». Άλλοτε πάλι έχω την αίσθηση πως ο νεότερος εαυτός μου είχε μια δόση αφέλειας και υπεραισιοδοξίας. Η πορεία προς την ωριμότητα έχει ένα κόστος: χάνουμε τον νεανικό μας ενθουσιασμό, όμως κερδίζουμε μια πιο προσγειωμένη αντίληψη της πραγματικότητας. Κάποτε πίστευα ότι με την πένα μας μπορούμε ν&#39; αλλάξουμε τον κόσμο. Η επαφή μου με χώρους κινηματικούς μου έμαθε ότι η πένα δεν αρκεί – χρειάζονται, πάνω απ&#39; όλα, συλλογικοί αγώνες.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Έχετε διαφωνήσει ποτέ με τον δημιουργικό εαυτό σας;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Χ.Μ.: Συχνά εκείνος διαφωνεί μαζί μου. Μου παραπονιέται γιατί νιώθει παραμελημένος. Βλέπετε, το γράψιμο απαιτεί χρόνο, ηρεμία και ενέργεια. Δεν είναι πάντα εύκολο να τα βρω αυτά. Αφενός είμαι άνθρωπος με πολλά ενδιαφέροντα, αφετέρου ζούμε σε έναν κόσμο που μας φορτώνει με προβλήματα και υποχρεώσεις. Έχω γράψει ένα πλήθος κειμένων τα οποία θα ήθελα να επεξεργαστώ και να τα δημοσιεύσω ή να τα αναδημοσιεύσω. Πολλές φορές δίνω μάχη με τις συγγραφικές μου ενοχές, ξέρω όμως πως η ζωή μας οδηγεί στα δικά της μονοπάτια.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Υπάρχει κάποιο έργο που να το ξεχωρίζετε και γιατί;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Χ.Μ.: Ως κλασική φιλόλογος, τρέφω μεγάλη αγάπη για την αρχαία ελληνική λογοτεχνία. Μεταξύ άλλων, έχω μεταφράσει στα αγγλικά τον Ορφικό ύμνο στη Φύση. Είναι ένα κείμενο που με συγκινεί βαθιά. Κάποιοι στίχοι μου απηχούν την διαλεκτική διάστασή του: «Τις αντιφάσεις που θωρούν / όντα μικρά, ανθρώπινα / η Φύση δεν τις βλέπει / στη δική της ροή πάντα πορεύεται / στη δική της αέναη αλήθεια / ταξιδεύει.».&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Υπάρχουν στιγμές που σας πυροδοτούν βάζοντάς σας σε δημιουργική κίνηση;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Χ.Μ.: Κάποιες έντονες, όμορφες εμπειρίες με προκαλούν να τις αποτυπώσω στο χαρτί. Συνήθως είναι εκστατικές στιγμές επαφής με τη Φύση ή τα αρχέτυπα που με εμπνέουν. Ο έρωτας, επίσης, είναι κινητήριος δύναμη για μένα, όπως και η αίσθηση της ενότητας και της αλληλεγγύης.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κι αντίστοιχα, υπάρχουν στιγμές για τις οποίες δεν θα γράφατε ποτέ τίποτα;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Χ.Μ.: Υπάρχουν στιγμές που είναι πολύ προσωπικές και πολύ πονεμένες. Δεν θέλω να τις κρύβω κάτω απ&#39; το χαλί αλλά ούτε και να χρησιμοποιώ την ποίηση απλώς για να πω τον πόνο μου. Στόχος μου είναι να μετουσιώνω τα τραυματικά βιώματα σε εξέλιξη και δημιουργία. Έτσι γεννήθηκε, για παράδειγμα, το ποίημα «Το αίμα μαζεύω»: «Στου νου τα σοκάκια / απόψε πλανιέμαι / στα ίχνη βαδίζω / τραυμάτων που στάζουν.». Δεν λέει τίποτα για τις ίδιες τις τραυματικές εμπειρίες, όμως μιλάει για το πώς μπορεί κανείς να τις μεταπλάσει, να γεννήσει κάτι όμορφο μέσα απ&#39; αυτές.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αν θα έπρεπε να περιγράψετε το εν λόγω πόνημα με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Χ.Μ.: Η «Συντρόφισσα του ονείρου» μιλάει για διαφορετικά θέματα: για την ομορφιά της ζωής, για τη σύνδεση με τη φύση, για τους κοινωνικούς αγώνες, για τον έρωτα.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Υπάρχει, όμως, μια έννοια που διαπερνάει αυτή τη –φαινομενικά ετερόκλιτη– συλλογή: η λέξη «ταξίδι». Είναι η περιπλάνηση προς την εσωτερική μας αλήθεια, προς τον βαθύτερο εαυτό μας. Συγχρόνως, είναι και η πορεία προς έναν αλλιώτικο κόσμο, μια αγωνιστική οδύσσεια προς την κοινωνία των ονείρων μας.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, πού θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Χ.Μ.: Θα ήταν μια εξερεύνηση στις θάλασσες και τους ωκεανούς και θα κρατούσε για όλη την υπόλοιπη ζωή μας.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ποια είναι η γνώμη σας για τη σύγχρονη βιβλιοπαραγωγή στη χώρα μας σε σχέση με τη λογοτεχνία; Έχετε αγαπημένους Έλληνες συγγραφείς;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Χ.Μ.: Για το σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα δεν μπορώ να εκφράσω άποψη, μια που συνήθως διαβάζω συγγραφείς από όλο τον κόσμο, στην αγγλική γλώσσα. Από τους Έλληνες μυθιστοριογράφους του 20ού αιώνα εκτιμώ ιδιαίτερα τον Στρατή Τσίρκα. Μου αρέσει ο τρόπος με τον οποίο συνυφαίνει τις προσωπικές ιστορίες των χαρακτήρων του με τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της εποχής τους. Αγαπημένοι ποιητές από τα εφηβικά μου χρόνια υπήρξαν ο Κ.Π. Καβάφης και ο Νίκος Καββαδίας. Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ και σε κάποιες ποιήτριες που έδωσαν το δικό τους στίγμα, όπως η Κατερίνα Γώγου, η Κική Δημουλά και η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Πιστεύω πως η σύγχρονη ελληνική ποίηση έχει πολλά να πει. Τολμάει να θίξει τα κακώς κείμενα, εκφράζοντας σκληρές αλήθειες. Ωστόσο, ενίοτε βλέπω μια υπερεστίαση σε ό,τι αρνητικό συμβαίνει γύρω μας, στην ήττα, τον θυμό και τη θλίψη. Η γνώμη μου είναι πως η τέχνη θα πρέπει να προσφέρει ανάσες αισιοδοξίας και να μας θυμίζει όχι μόνο τον πόνο αλλά και την ομορφιά της ζωής. Αυτό προσπαθώ να κάνω μέσα από τους δικούς μου στίχους. Η συμβουλή μου: «Μη μου λες πόσα βάσανα / τους ώμους σου τσακίσαν. / Πες μου πόσα λουλούδια μύρισες / και την ψυχή σου ανοίξαν.».&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Χαρίτα Μήνη, σε μια μικρή συνέντευξη μεγάλων βιβλιοταξιδιών, μίλησε με αφορμή και για την ποιητική της συλλογή &lt;i&gt;Συντρόφισσα του ονείρου&lt;/i&gt;&amp;nbsp;που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν. Στο οπισθόφυλλο διαβάζουμε:&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Της δημιουργίας τους κρουνούς ανοίγω&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;ξεχύνονται τα όνειρα κι οι στίχοι.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Αλλοτινών καιρών επαναστάσεις&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;μ&#39; οράματα καινούριου κόσμου σμίγουν.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Φοράω τα φτερά της πεταλούδας&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;κι ακροβατώ πάνω στις ηλιαχτίδες&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;ανατροπείς οι ιριδισμοί μου&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;πολύχρωμο τον κόσμο χρωματίζουν.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Σ&#39; αιθέριο χορό μιας μπαλαρίνας&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;βαρύτητες και νόμους αψηφάω&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;σε μελωδίες αλλόκοσμες δοσμένη&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;μεταμορφώνομαι σε τέχνη που γεννάει&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;τη λύτρωση ενός κόσμου λαβωμένου.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Χαρίτα Μήνη είναι κλασική φιλόλογος με μεταπτυχιακές σπουδές στην ψυχολογία. Έχει γράψει μια σειρά από βιβλία με περιεχόμενο ιστορικό, φιλολογικό και θρησκειολογικό, καθώς και πολλά άρθρα και δοκίμια στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Το μεταφραστικό της έργο περιλαμβάνει ποικίλα ποιητικά και πεζά κείμενα. Έχει δώσει πλήθος διαλέξεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ έχει εμφανιστεί και σε αρκετές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Για πολλά χρόνια εργαζόταν στον εκδοτικό χώρο ως συγγραφέας και επιμελήτρια ξενόγλωσσων εκπαιδευτικών βιβλίων. Έχει ασχοληθεί με το θέατρο, τον χορό και τις εικαστικές δημιουργίες. Παράλληλα, το όραμα ενός καλύτερου κόσμου την οδήγησε στον ακτιβισμό και τη συμμετοχή σε ποικίλα κινήματα (γυναικείο, αντιρατσιστικό, αντιφασιστικό κ.ά.). Ποιήματα της έχουν δημοσιευτεί σε ποικίλα λογοτεχνικά περιοδικά και ιστοσελίδες. Ένα από τα έργα της, η &lt;i&gt;Αφρική&lt;/i&gt;, έχει γίνει τραγούδι και έχει αναρτηθεί στο YouTube, ενώ το αντιπολεμικό της ποίημα&lt;i&gt; &lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2022/04/gia-tin-patrida.html&quot;&gt;Για την πατρίδα&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; βραβεύτηκε από το ιστολόγιο koukidaki. Η &lt;i&gt;Συντρόφισσα του ονείρου&lt;/i&gt; είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Της ίδιας: &lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2021/10/deinosavroi-mellontos.html&quot;&gt;Δεινόσαυροι του μέλλοντος&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2735292655968600251'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2735292655968600251'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/syntrofissa-oneirou.html' title='Η Χαρίτα Μήνη και η Συντρόφισσα του ονείρου'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2z22W10EcXfRpZLOxbPKwcy8wPzHtdOgUz_eVcNTOEza3Y2x3Y7f1Kyn7zz7CIEMZd_G6SxF-mFePVbe7hiEyzRy1SaKxc9H-ne8nL__i0Ja9ehI7eZjodUyr6a_z3yOw877XdN4ktn-YqJINHPBPpelGuVTHuskYpmMx2nIad-Iivealu1IthRkvvxsg/s72-w320-h320-c/13.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-2861753992592971893</id><published>2026-11-17T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-17T02:30:00.188+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Σιδέρη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="βιβλία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παιδιά"/><title type='text'>Μήπως έχω αλλεργία στη γρουσουζιά;</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHrZeNcy2-U2C1DLovKjiY0Cr5dgNEs61HVkM2KafnZcdobMexXV6rLQ-yyjserzZOTu7UNopjX9Sg_fCmPeV8CEBtQ6Tf51PnLvsa69dbKEmcHblTqC3ZNMfVxPuKKMFss0-RSMkmO9eVKMQczUnO56xrAOgnPd5db0eSidynXol2hWQ3aA_URL7qG_Jp/s1500/2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Βίκυς Σγουρέλλη Μήπως έχω αλλεργία στη γρουσουζιά;&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHrZeNcy2-U2C1DLovKjiY0Cr5dgNEs61HVkM2KafnZcdobMexXV6rLQ-yyjserzZOTu7UNopjX9Sg_fCmPeV8CEBtQ6Tf51PnLvsa69dbKEmcHblTqC3ZNMfVxPuKKMFss0-RSMkmO9eVKMQczUnO56xrAOgnPd5db0eSidynXol2hWQ3aA_URL7qG_Jp/w320-h320/2.png&quot; title=&quot;Βίκυς Σγουρέλλη Μήπως έχω αλλεργία στη γρουσουζιά;&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αγαπημένοι μου φίλοι,&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Όταν είδα σε διαφήμιση το βιβλίο της Βίκυς Σγουρέλλη, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος της παρουσίασης, ξαφνιάστηκα μα και απόρησα. Ένα όμορφο κοριτσάκι κυριαρχούσε στο εξώφυλλο του βιβλίου και λογικά ήταν εκείνο το οποίο απορούσε.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Λέτε η γρουσουζιά να είναι αλλεργία; &lt;i&gt;Λέτε να μπορούμε να «νοσήσουμε» από γρουσουζιά;&lt;/i&gt; σκέφτηκα, μα δεν έχασα άλλο χρόνο. Διάβασα το κείμενο στο οπισθόφυλλο, πήρα λίγες πληροφορίες και ήμουν έτοιμη να κάνω μια θεαματική βουτιά στο κείμενό του!&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Αχ, πόσο μου λείπουν οι βουτιές τώρα&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;που πια δεν πάω στη θάλασσα&lt;/i&gt;, σκέφτηκα και γι&#39; αυτό αποφάσισα τούτη τη βουτιά στην ιστορία να την απολαύσω όσο γίνεται περισσότερο! Και έτσι έγινε!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Ελισάβετ είναι η πρωταγωνίστρια της ιστορίας. Μένει με τους γονείς της στον επάνω όροφο ενός σπιτιού και ακριβώς από κάτω μένουν ο παππούς και η γιαγιά. Οι μεγάλοι, που την πλαισιώνουν, είναι προληπτικοί και για να σας προλάβω, προληπτικός είναι κάποιος ο οποίος πιστεύει σε προλήψεις και δεισιδαιμονίες. Θα σας δώσω ευθύς αμέσως ένα παράδειγμα για να το καταλάβετε. Πολλοί προληπτικοί θεωρούν πως η μαύρη γάτα κουβαλά γρουσουζιά ή ότι στις 13 του μήνα κάτι αρνητικό θα τους συμβεί. Έτσι πίστευαν και οι γονείς μα και οι παππούδες της Ελισάβετ και όταν εκείνη γεννήθηκε μια Τρίτη και 13, άρχισαν να φοβούνται και να αγχώνονται.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Ελισάβετ άρχισε να μεγαλώνει και να αντιλαμβάνεται ότι κάνει πράγματα «ανεπίτρεπτα» ή, για να ακριβολογώ, πράγματα προληπτικά. Μια μέρα άνοιξε την ομπρέλα μέσα στο σπίτι και αμέσως η μαμά της ταράχτηκε. Μια άλλη μέρα περιμάζεψε από τα σκουπίδια ένα μικρό και ανυπεράσπιστο γατάκι, που δυστυχώς ήταν μαύρο. Άλλη πάλι φορά, κατά λάθος, έσπασε ένα καθρεφτάκι της και τότε οι συμμαθητές της άρχισαν να τρέμουν γιατί από τώρα και για 7 ολόκληρα χρόνια θα ζούσε μέσα στη γρουσουζιά!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Καλέ, τι είναι όλα αυτά που σας γράφω, μπορεί να αναρωτηθείτε, μα πιστέψτε με υπάρχουν πολλοί άνθρωποι ανάμεσά μας που είναι προληπτικοί και όλα όσα ανέφερα τα πιστεύουν και τα αποφεύγουν!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Για να συνεχίσουμε, γιατί ως φαίνεται η Ελισάβετ μας θα έχει άσχημα ξεμπερδέματα, εκτός κι αν κάποιος τη βοηθήσει…&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αυτή της η αναποδιά με το καθρεφτάκι, πολύ την είχε προβληματίσει. Πώς θα έλεγε στη μαμά της ότι έγινε η ζημιά; Πώς θα έλεγε στη γιαγιά της ότι για τα 7 ολόκληρα χρόνια θα ήταν αναγκασμένη να ζει μες στη γρουσουζιά;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Δεν είχε επιλογή, το είπε με μια ανάσα και αμέσως άρχισαν τα ευτράπελα. Όλοι ανά χείρας με αλάτι για να ρίχνουν πίσω τους. Σταυρούς στο χέρι για να διώχνουν το κακό και φυσικά πέταλα καλοτυχίας παντού κρεμασμένα για να ξορκίζουν τη γρουσουζιά και να φέρνουν στο σπιτικό τους τύχη!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ξέρω πως όλα όσα σας είπα μπορεί να σας είναι άγνωστα και να σας φαίνονται περίεργα, μα αυτά και άλλα κάποιοι, οι οποίοι είναι προληπτικοί, τα έχουν οικεία και τα εφαρμόζουν κάθε φορά που φοβούνται.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αλήθεια, ξέρετε εσείς κάποια πράξη που να προκαλεί στους μεγάλους φόβο για τυχόν γρουσουζιά;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Έχετε κάνει κάτι για το οποίο οι μεγάλοι να σας έχουν επισημάνει την προσοχή;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μην περνάς κάτω από την σκάλα!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μην αφήνεις ανοιχτό το ψαλίδι!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μη γυρίζεις το ένα παπούτσι ή την παντόφλα σου ανάποδα!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αυτά φίλοι μου είναι κάποιες ακόμα πράξεις που μπορούν να φέρουν γρουσουζιά, λένε οι προληπτικοί, μα αφήστε με να αμφιβάλλω!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ουφ, κουράστηκα με όλες αυτές τις δεισιδαιμονίες! Εσείς, τι λέτε φίλοι μου αγαπημένοι; Σας μοιάζουν όλα αυτά να περικλείουν γρουσουζιά; Εμένα όχι και καθόλου δεν βάζω βάση σε τέτοια πράγματα και ελπίζω έτσι να κάνετε και εσείς. Αν τώρα οι μεγάλοι, που πολλές φορές κάνουν ακατανόητα πράγματα, σας μιλούν για γρουσουζιά, σας μιλούν για προληπτικές πράξεις, εσείς μη δίνετε σημασία!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κανείς δεν έχει αλλεργία στη γρουσουζιά! Κανείς δεν θεωρείται γρουσούζης, ακόμα κι αν αγαπάει τα μαύρα χαριτωμένα γατάκια, ακόμα κι αν ταΐζει μια φιλήσυχη χελώνα, ακόμα κι όταν σπάσει κατά λάθος έναν τόσο δα μικρό καθρέφτη!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πιστέψτε στον εαυτό σας! Καλλιεργήστε τον δυναμισμό σας! Πιστέψτε στις δυνατότητές σας και απαλλαγείτε από περιττούς φόβους και προλήψεις. Μοιραστείτε ό,τι σας απασχολεί με τους μεγάλους... ε, κι αν καμιά φορά δεν τους καταλαβαίνετε, δεν πειράζει. Θα έρθει η ώρα και όλα θα γίνουν κατανοητά και εύκολα!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αν τώρα θέλετε να μάθετε τι άλλο έκανε η Ελισάβετ ή πώς την αντιμετωπίζουν οι γονείς και οι παππούδες της, δεν έχετε παρά να διαβάσετε το ξέχειλο χιούμορ βιβλίο και να την κατανοήσετε!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πράγματι, το βιβλίο αγκαλιάζει τις προλήψεις, παντρεύει με έναν μοναδικό τρόπο το χιούμορ και τις ευαισθησίες και μαθαίνει στα παιδιά πως χτίζοντας την αυτοπεποίθησή τους, μπορούν να αποκτήσουν προσωπική άποψη για ό,τι τους απασχολεί.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Εικονογράφηση: Anastasia Khmelevska&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Books with Shoes.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%A3%CE%B9%CE%B4%CE%AD%CF%81%CE%B7&quot;&gt;Κατερίνα Σιδέρη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div&gt;Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;div&gt;Η Ελισάβετ γεννήθηκε Τρίτη και 13 και όλοι πιστεύουν πως η γρουσουζιά την ακολουθεί. Τι γίνεται όμως όταν αρχίζει να αναρωτιέται αν όλα όσα ακούει για τη γρουσουζιά είναι πραγματικά αλήθεια;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Μέσα από μια αστεία και τρυφερή ιστορία, το &lt;i&gt;Μήπως έχω αλλεργία στη γρουσουζιά&lt;/i&gt; μιλά στα παιδιά για τις προλήψεις, τους φόβους και τις πεποιθήσεις που συχνά υιοθετούμε χωρίς να τις εξετάζουμε. Τα ενθαρρύνει να κάνουν ερωτήσεις, να σκέφτονται κριτικά και να αναζητούν μόνα τους την αλήθεια. Γιατί είναι σημαντικό να μη φοβόμαστε όσα ακούμε, αλλά να έχουμε το θάρρος να τα αμφισβητούμε και να σχηματίζουμε τη δική μας άποψη.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ένα βιβλίο της Βίκυς Σγουρέλλη με χιούμορ και ευαισθησία, που προσφέρει στα παιδιά έναν όμορφο τρόπο να μιλήσουν για τις προλήψεις, τους φόβους και τη δύναμη της προσωπικής σκέψης και να επικοινωνήσουν ουσιαστικά με τα παιδιά τους.&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div&gt;Η Βίκυ Σγουρέλλη, με καταγωγή από την Λέσβο, γεννήθηκε στη Χίο το 1978. Μέχρι και σήμερα ζει στη Χίο, την οποία αγαπά και αρνείται να εγκαταλείψει. Σπούδασε Αγγλική λογοτεχνία σε Βρετανικό Πανεπιστήμιο, ενώ αργότερα υλοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Ναυτιλία και την Ειδική αγωγή στο Μεσογειακό Κολλέγιο και στο Πανεπιστήμιο του Ντέρμπι. Στην πορεία πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές και επιμορφώσεις στην Ψυχολογία και στη χρήση Τεχνολογίας στην εκπαίδευση. Το 2005 ιδρύει το γνωστό σήμερα ως «L.O.V.E English Language School», το οποίο αποτέλεσε το πρώτο και μοναδικό διαφοροποιημένο πρότυπο κέντρο αγγλικής γλώσσας στην Ελλάδα, ενώ συνεχίζει να διαφοροποιείται μέχρι σήμερα στη Χίο. Με πείσμα, επιμονή και όραμα κατάφερε να ενσωματώσει νέα τεχνολογικά μέσα (ipad, εικονική πραγματικότητα) συνδυάζοντάς τα με τις πιο διακεκριμένες παιδαγωγικές μεθόδους πετυχαίνοντας τη συνεκπαίδευση. Οι μαθητές της Βίκυς μαθαίνουν να δημιουργούν, να συνεργάζονται και πάνω από όλα να αγαπούν την μάθηση ανεξάρτητα απ&#39; το γνωστικό αντικείμενο. Το 2019, ιδρύει τον εκδοτικό οίκο Books with Shoes στη Χίο. Στόχος της η διάδοση του πυρήνα της διδασκαλίας της μέσα από την αφήγηση. Αφού όπως πιστεύει η αφηγηματική τεχνική αποτελεί το καλύτερο μέσο για τη γνώση. To 2020 δημιουργεί το διαδικτυακό περιοδικό Unspotted.gr.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2861753992592971893'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2861753992592971893'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/mipos-eho-alergia.html' title='Μήπως έχω αλλεργία στη γρουσουζιά;'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHrZeNcy2-U2C1DLovKjiY0Cr5dgNEs61HVkM2KafnZcdobMexXV6rLQ-yyjserzZOTu7UNopjX9Sg_fCmPeV8CEBtQ6Tf51PnLvsa69dbKEmcHblTqC3ZNMfVxPuKKMFss0-RSMkmO9eVKMQczUnO56xrAOgnPd5db0eSidynXol2hWQ3aA_URL7qG_Jp/s72-w320-h320-c/2.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-5767604965913743569</id><published>2026-11-17T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-17T02:30:00.115+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ανωγειανάκη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κωμωδία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><title type='text'>Ο πειρασμός</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPZ6h2KASrzld5Gb8sOC7PpHeMLaRHLWEUlmgsUgq9nqoLz-f2127USP4MjNv2pK0E_BlLnIrbUiFl6qHGla1d6G9yfaeHwwAM_9c0-IcjQ2TrXoYuMCk-Sfkq3CqSFmhn53s-DQA6zwAbiKnJXaOqK-AOjYFeDgAqSbIvOsacX4n2ZsffCWv6UeBlpWVs/s1500/12a%20(1).png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Ο πειρασμός, στο θέατρο Τζένη Καρέζη, του Γρηγορίου Ξενόπουλου, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPZ6h2KASrzld5Gb8sOC7PpHeMLaRHLWEUlmgsUgq9nqoLz-f2127USP4MjNv2pK0E_BlLnIrbUiFl6qHGla1d6G9yfaeHwwAM_9c0-IcjQ2TrXoYuMCk-Sfkq3CqSFmhn53s-DQA6zwAbiKnJXaOqK-AOjYFeDgAqSbIvOsacX4n2ZsffCWv6UeBlpWVs/w320-h320/12a%20(1).png&quot; title=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Ο πειρασμός, στο θέατρο Τζένη Καρέζη, του Γρηγορίου Ξενόπουλου, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Ο πειρασμός&lt;/i&gt;, στο θέατρο Τζένη Καρέζη, του Γρηγορίου Ξενόπουλου, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παίζουν: Δήμητρα Χατούπη, Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Κατερίνα Λυπηρίδου, Χρήστος Μαλάκης, Άγγελος Μπούρας, Σπύρος Τσεκούρας.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το εγχειρίδιο της τέλειας  οικοδέσποινας, σωστής νοικοκυράς, καλής συζύγου... Ένα τρίπτυχο που η κάθε γυναίκα η οποία σεβόταν τον εαυτό της έπρεπε να τηρεί ευλαβικά για να θεωρείται άξια του τίτλου της την εποχή του &#39;50.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στα πλούσια σπίτια της καλής κοινωνίας, η κυρία του σπιτιού δίνει τις εντολές, ο οικονόμος της οικίας με το υπηρετικό προσωπικό τις εκτελούν κατά γράμμα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι πειρασμοί καραδοκούν, ακόμα και μέσα στα πόδια των ευκατάστατων αφεντικών και είναι πολλοί. Ο ποδόγυρος απειλεί να τους παρασύρει σε μονοπάτια σκοτεινά δημιουργώντας τους μπελάδες γιατί, άντρες είναι, δεν μπορούν να αντισταθούν στη λευκή σάρκα των νεαρών υπηρετριών τους και μπλέκονται  στα δίχτυα τους – σαν χάνοι, θα πω εγώ. Ακόμα και ο πιο σοβαρός κύριος χάνει το μυαλό του όταν κυκλοφορεί μπροστά του ένας δροσερός, λαχταριστός πειρασμός, έτοιμος να πέσει σαν ώριμο φρούτο στην αγκαλιά του προκειμένου να έχει ευνοϊκή μεταχείριση.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Σε μια κοινωνία όπου όλοι ζουν για το φαίνεσθαι και τα εν οίκω μη εν δήμω, έρχεται ο Ξενόπουλος να ταράξει τις ισορροπίες με αυτό του το έργο, θίγοντας θέματα ταμπού για εκείνη την εποχή. Η απιστία, η εικόνα που όφειλαν να βγάζουν προς τα έξω οι γυναίκες αλλά και οι άντρες, οι ισορροπίες που έπρεπε  να κρατούν προκειμένου να μην κλείσουν τα σπίτια τους συγχωρώντας και αποκρύπτοντας τις όποιες ατασθαλίες των ζωηρών συζύγων τους αλλά και οι αδυναμίες της σάρκας που όσο κι αν ήθελαν να τιθασεύσουν στο τέλος νικούσε η τεστοστερόνη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ευχάριστη παράσταση, με μοναδικό σκηνικό ένα τραπέζι ροτόντα με τέσσερις καρέκλες, ωραία κοστούμια και τους ηθοποιούς να είναι μέσα στο κλίμα της εποχής κρατώντας μας σε εγρήγορση.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η μόνη μου ένσταση και όχι μόνο δική μου –άκουσα κι άλλους θεατές να τη σχολιάζουν αρνητικά– είναι η τελευταία σκηνή της παράστασης που δεν θα σας την περιγράψω γιατί δεν θέλω να κάνω spoiler αλλά εμένα με ξένισε και όχι μόνο η ίδια η σκηνή, ως σκηνή, αλλά και το τραγούδι του ξένου συγκροτήματος που χρησιμοποιήθηκε λες και δεν είχαμε δικά μας ελληνικά τραγούδια που να ταιριάζουν με τη θεματολογία του έργου. ΟΚ, μπορώ να καταλάβω γιατί παίχτηκε η σκηνή έτσι όπως παίχτηκε και την αλληγορία, τόσο της σκηνής όσο και του μουσικού κομματιού που επιλέχθηκε, αλλά εγώ –για εμένα μιλάω– θα προτιμούσα η συγκεκριμένη σκηνή να μην υφίσταται και η μουσική επιλογή να είναι ένα δικό μας τραγούδι ελληνικού ρεπερτορίου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ευχαριστούμε πολύ την Ανζελίκα Καψαμπέλη, υπεύθυνη επικοινωνίας, για την πρόσκληση.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%91%CE%BD%CF%89%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7&quot;&gt;Νατάσα Ανωγειανάκη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2026/08/peirasmos.html&quot;&gt;Πληροφορίες παράστασης και συντελεστές&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/5767604965913743569'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/5767604965913743569'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/peirasmos.html' title='Ο πειρασμός'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPZ6h2KASrzld5Gb8sOC7PpHeMLaRHLWEUlmgsUgq9nqoLz-f2127USP4MjNv2pK0E_BlLnIrbUiFl6qHGla1d6G9yfaeHwwAM_9c0-IcjQ2TrXoYuMCk-Sfkq3CqSFmhn53s-DQA6zwAbiKnJXaOqK-AOjYFeDgAqSbIvOsacX4n2ZsffCWv6UeBlpWVs/s72-w320-h320-c/12a%20(1).png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-842253028088249437</id><published>2026-11-16T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-16T03:00:00.113+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ανωγειανάκη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="δράμα"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="χορός"/><title type='text'>Η αγάπη στον δρόμο του μεταξιού</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMALb6BFga9aMEp2eQBPm2tU6q4aiBsX_uhgaORiofQb77QIjj8BYOuev1ISh4LAth9NMzRTGMTSLgCCtpWLX5RSyrVenFrbvyAcuUlP8ZJuqgG_dJrsXCk3cl-gOs8dbcYVeF7yTDsqiUSipufzcRoCgONMPGBQWJbyy8ilRkxkgP85evAdDjZiMQc2Is/s1500/1.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από το χορόδραμα Η αγάπη στον δρόμο του μεταξιού&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMALb6BFga9aMEp2eQBPm2tU6q4aiBsX_uhgaORiofQb77QIjj8BYOuev1ISh4LAth9NMzRTGMTSLgCCtpWLX5RSyrVenFrbvyAcuUlP8ZJuqgG_dJrsXCk3cl-gOs8dbcYVeF7yTDsqiUSipufzcRoCgONMPGBQWJbyy8ilRkxkgP85evAdDjZiMQc2Is/w320-h320/1.png&quot; title=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από το χορόδραμα Η αγάπη στον δρόμο του μεταξιού&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Για τέσσερις μόνο παραστάσεις στη σκηνή του  Christmas theater.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Χωρίς λόγια, μόνο με χορό, μουσική, κίνηση, εικόνα... το dance drama των Κινέζων καλλιτεχνών, ζωντανεύει με ένα καλλιτεχνικό επιτελείο 80 ατόμων, με εντυπωσιακές χορογραφίες, κοστούμια, όλα εμπνευσμένα από τον αρχαίο δρόμο του μεταξιού.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μια ιστορία που ξεκίνησε 2000 χρόνια πριν και εμπνέεται από ένα πραγματικό αρχαιολογικό εύρημα, ένα μεταξωτό περιβραχιόνιο της δυναστείας Χαν που ανακαλύφθηκε στα ερείπια της αρχαίας πόλης Νίγια, στην περιοχή Χουάν της Σιντζιάνγκ.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Τρεις νέοι άντρες από διαφορετικούς κόσμους συναντιόνται. Η μοίρα τους κοινή, οι χαρακτήρες τους διαφορετικοί, το πείσμα τους έντονο, οι συγκρούσεις αναπόφευκτες. Από δύσπιστοι, ο ένας ως προς το πρόσωπο του άλλου, έγιναν συνοδοιπόροι, σύμμαχοι, εμπιστεύτηκαν, αφιερώθηκαν στον κοινό τους σκοπό. Δυνατές φιλίες αναπτύχθηκαν, δεσμοί ακλόνητοι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Με απαράμιλλο θάρρος ένωσαν τις δυνάμεις τους καταφέρνοντας το αδύνατο. Να ενώσουν τους ανθρώπους πέρα από σύνορα και πολιτισμούς. Η καλοσύνη τους παραδειγματική.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Υπέροχο θέαμα για όλη την οικογένεια. Δύο ώρες απολαυστικές.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Τα μηνύματα που μας περνούν οι Κινέζοι φίλοι μας δυνατά  και μακάρι να πράξουμε έστω και τα μισά από αυτά γιατί σίγουρα θα γίνουμε καλύτεροι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ευχαριστούμε πολύ τη Βάσω Σωτηρίου, υπεύθυνη επικοινωνίας της παράστασης, για τις προσκλήσεις και το δημοσιογραφικό κάλεσμα τόσο στη θέασή της όσο και στο φόρουμ που είχαμε την τιμή να παρακολουθήσουμε πριν την έναρξή της.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%91%CE%BD%CF%89%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7&quot;&gt;Νατάσα Ανωγειανάκη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/842253028088249437'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/842253028088249437'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/agapi-ston-dromo.html' title='Η αγάπη στον δρόμο του μεταξιού'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMALb6BFga9aMEp2eQBPm2tU6q4aiBsX_uhgaORiofQb77QIjj8BYOuev1ISh4LAth9NMzRTGMTSLgCCtpWLX5RSyrVenFrbvyAcuUlP8ZJuqgG_dJrsXCk3cl-gOs8dbcYVeF7yTDsqiUSipufzcRoCgONMPGBQWJbyy8ilRkxkgP85evAdDjZiMQc2Is/s72-w320-h320-c/1.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-3487027624064545643</id><published>2026-11-16T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-16T03:00:00.113+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Κονίδης"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="πολιτική"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="σάτιρα"/><title type='text'>Ο βασιλιάς γυμνός</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVTwbuOl3fz9wTFx7B0GLgsuwuWPIS6Me9DwzxyB1-RW7r2wq79CnNu6vrBHPJoI8fy0l9iFyv174i13Ocbm5SNve3KfbY0zeK7tGBoRjrynLeZPdyD4EuP3gIbqGVhbWZnq1XonANRtxwbbxc_-I4YxbkKvc-BSxVghQDHOto-QkSzj3ft0Bw1iomI1wq/s1500/2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Ο Περικλής Λιανός στην παράσταση Ο βασιλιάς γυμνός&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVTwbuOl3fz9wTFx7B0GLgsuwuWPIS6Me9DwzxyB1-RW7r2wq79CnNu6vrBHPJoI8fy0l9iFyv174i13Ocbm5SNve3KfbY0zeK7tGBoRjrynLeZPdyD4EuP3gIbqGVhbWZnq1XonANRtxwbbxc_-I4YxbkKvc-BSxVghQDHOto-QkSzj3ft0Bw1iomI1wq/w320-h320/2.png&quot; title=&quot;Ο Περικλής Λιανός στην παράσταση Ο βασιλιάς γυμνός&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Με έναν εξαιρετικό μονόλογο επανέρχεται ο εξαιρετικός μας συγγραφέας Γιάννης Παπάζογλου να μας θυμίσει την κενότητα της πολιτικής ζωής και όλες τις πτυχές μιας πολιτικής καριέρας που βασίζεται στο ψέμα σε σημείο που πια δεν μπορεί και ο ίδιος να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Με ένα πανέξυπνο κείμενο, όπως μας έχει συνηθίσει, καυτηριάζει με χιούμορ, μέσα σε μόνο 80 λεπτά, ό,τι συμβαίνει στο μυαλό ενός πολιτικού αρχηγού κόμματος και πρωθυπουργού όταν λόγω μιας απώλειας ενός πολιτικού του συνεργάτη από δολοφονία του δημιουργείται η ανάγκη να απομονωθεί σε ένα μοναστήρι και να καταγράψει τις σκέψεις του.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η παράσταση με τίτλο &lt;i&gt;Ο βασιλιάς γυμνός&lt;/i&gt; είναι αυτή ακριβώς η εξομολόγηση από τον πολιτικό που τόσα χρόνια ήταν μέσα στη διαφθορά, το ψέμα, τις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, στην ψεύτικη δημόσια εικόνα, ενός ανθρώπου που έφτασε στα όρια της αθλιότητας για να μπορέσει να διατηρήσει την εξουσία και τη δύναμη που έχει μέσω αυτής.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο Θεοφάνης –το όνομα του πολιτικού– δεν έχει επιλέγει τυχαία αφού από φόβο, τύψεις και ενοχές ο θεός του θα φανεί σε μια εξομολόγηση μέσα από μια αλήθεια που ορμά ασυγκράτητη να αποκαλύψει στον ίδιο το τι εν τέλει είναι. Ύστερα θα επανέλθει και πάλι στη λάσπη που έμαθε να ζει και σε ένα φινάλε με ανατροπές όπως μας συνηθίζει ο Παπάζογλου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η σκηνοθεσία του Γιάννη Παπαδογιάννη είναι  σωστή και εύστοχη και πετυχαίνει το ζητούμενο, να δημιουργηθεί το κλίμα που χρειάζεται πάνω στην σκηνή που θα αποκαλύπτει τον Θεοφάνη όπως πραγματικά είναι. Έξυπνη η κίνηση με το  άσπρο φόρεμα και με το σαξόφωνο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο Περικλής Λιανός είναι συγκλονιστικός, σε μια ερμηνεία με μεγάλο βάθος, ένταση και πάθος που μας δίνει άψογα την ψυχολογία ενός ανθρώπου που έχει ξεχάσει το ποιος ήταν κάποτε, παρασυρόμενος από το σκοτεινό ποτάμι της εξουσίας και των παραγόντων της.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μια πολύ καλή παράσταση, δημιουργική, με χιούμορ και αλήθειες που κρύβονται καλά πίσω από κλειστές πόρτες.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Ο βασιλιάς γυμνός&lt;/i&gt; του Γιάννη Παπάζογλου είναι εδώ για να μας δείξει μια αλήθεια γυμνή και να κάνουμε τον προσωπικό μας απολογισμό.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την υπεύθυνη επικοινωνίας Μαρίκα Αρβανιτοπούλου για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε και να πω πολλά συγχαρητήρια στον Περικλή Λιανό που απογειώνει τον χαρακτήρα του Γιάννη Παπάζογλου που μας περιγράφει αλήθειες μέσα από αυτό τον ρόλο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Εύχομαι καλή συνέχεια σε αυτή την παράσταση που την προτείνω ανεπιφύλακτα και επιβάλλεται να την δούνε όλοι οι θεατρόφιλοι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%9A%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82&quot;&gt;Γεώργιος Κονίδης&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2026/09/vasilias-gymnos.html&quot;&gt;Πληροφορίες παράστασης και συντελεστές&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/3487027624064545643'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/3487027624064545643'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/o-vasilias-gymnos.html' title='Ο βασιλιάς γυμνός'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVTwbuOl3fz9wTFx7B0GLgsuwuWPIS6Me9DwzxyB1-RW7r2wq79CnNu6vrBHPJoI8fy0l9iFyv174i13Ocbm5SNve3KfbY0zeK7tGBoRjrynLeZPdyD4EuP3gIbqGVhbWZnq1XonANRtxwbbxc_-I4YxbkKvc-BSxVghQDHOto-QkSzj3ft0Bw1iomI1wq/s72-w320-h320-c/2.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-2908303253430916777</id><published>2026-11-16T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-16T02:30:00.199+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ανωγειανάκη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="δράμα"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κλασικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><title type='text'>Το υπόγειο</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWcxmjUh8sOoF1PL6a4ykszmZyWPEuYyvQS2kljEnxmG5ipKfB1Y78aGW4uOLamJBCrPt6ukdWzVEYySueDJ7ARThwGs40VBSY9dif2FbZ57K8luTQqdoV7xjHWNA_VFNE2KyizgjAQaejtkqd4BvtApxiugQMvlAg0DQc-_o4BYMd2LR25jcAVjVoX3q6/s1500/12a.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Το υπόγειο, του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, στο θέατρο Βαφείο - Λάκης Καραλής, σε σκηνοθεσία Στέργιου Ιωάννου&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWcxmjUh8sOoF1PL6a4ykszmZyWPEuYyvQS2kljEnxmG5ipKfB1Y78aGW4uOLamJBCrPt6ukdWzVEYySueDJ7ARThwGs40VBSY9dif2FbZ57K8luTQqdoV7xjHWNA_VFNE2KyizgjAQaejtkqd4BvtApxiugQMvlAg0DQc-_o4BYMd2LR25jcAVjVoX3q6/w320-h320/12a.png&quot; title=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Το υπόγειο, του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, στο θέατρο Βαφείο - Λάκης Καραλής, σε σκηνοθεσία Στέργιου Ιωάννου&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Το υπόγειο&lt;/i&gt;, του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, στο θέατρο Βαφείο - Λάκης Καραλής, σε σκηνοθεσία Στέργιου Ιωάννου με τον ίδιο στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Μαζί του η Βασιλίνα Κατερίνη ως Λίζα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο μοναχικός άνθρωπος του Ντοστογιέφσκι, που ζει απομονωμένος στο υπόγειο, εγκλωβισμένος στη συνείδησή του.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παλεύει με τις μνήμες του, με τον κακότροπο εαυτό του. Αδυνατεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Μόνη του συντροφιά οι αναμνήσεις του.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Λίζα έρχεται στα σκοτάδια του νου του φωτίζοντας σαν κερί τη μονοτονία του.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Έχει ανάγκη να αγαπήσει και να αγαπηθεί αλλά φοβάται, δεν τολμά μέσα στην αδυναμία του να βιώσει τον έρωτα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ατμοσφαιρική παράσταση.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Από την πρώτη στιγμή σε βάζει στην σκοτεινή πλευρά του ήρωα, στα μαύρα μονοπάτια του νου του. Χαρτιά σκισμένα, βιβλία πεταμένα στο πάτωμα, κεριά να αχνοφέγγουν διάσπαρτα σε όλη τη σκηνή κι εκείνος ρακένδυτος να περιφέρει το άρρωστο σαρκίο του.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αξιόλογο έργο με ωραίες ερμηνείες που κάνει τον θεατή σιωπηλό παρατηρητή καθισμένο σε μια γωνιά του υπογείου του Ντοστογιέφσκι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%91%CE%BD%CF%89%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7&quot;&gt;Νατάσα Ανωγειανάκη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2025/01/ipogio.html&quot;&gt;Πληροφορίες παράστασης και συντελεστές&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2908303253430916777'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2908303253430916777'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/ypogeio.html' title='Το υπόγειο'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWcxmjUh8sOoF1PL6a4ykszmZyWPEuYyvQS2kljEnxmG5ipKfB1Y78aGW4uOLamJBCrPt6ukdWzVEYySueDJ7ARThwGs40VBSY9dif2FbZ57K8luTQqdoV7xjHWNA_VFNE2KyizgjAQaejtkqd4BvtApxiugQMvlAg0DQc-_o4BYMd2LR25jcAVjVoX3q6/s72-w320-h320-c/12a.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-6121148280825435112</id><published>2026-11-16T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-16T02:30:00.296+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Βακχικον-λογίες"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="βιβλία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="διηγήματα"/><title type='text'>Ο Αλέξανδρος Ματθαίου και οι Ιστορίες της Αίγινας</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUyEIls0UPHlY7IQp1w_2P_ytqGtcrxQNptRYDczclW32AXD_6oBKVN1FaPEwQPtbmSLih-zB3DPJZ1-IFOty5M2Yhp25X3HNlydQ5tnQeelGrtEbo5O-hYCaVIBhx_LiYytd9TlP7xoAPqb3tL37VAq5CNqEJbJN73v5q-szLwC7eLrOMAv4FrmwCTHeP/s1500/44.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Αλέξανδρου Ματθαίου Ιστορίες της Αίγινας και φωτογραφία του ίδιου&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUyEIls0UPHlY7IQp1w_2P_ytqGtcrxQNptRYDczclW32AXD_6oBKVN1FaPEwQPtbmSLih-zB3DPJZ1-IFOty5M2Yhp25X3HNlydQ5tnQeelGrtEbo5O-hYCaVIBhx_LiYytd9TlP7xoAPqb3tL37VAq5CNqEJbJN73v5q-szLwC7eLrOMAv4FrmwCTHeP/w320-h320/44.png&quot; title=&quot;Αλέξανδρου Ματθαίου Ιστορίες της Αίγινας και φωτογραφία του ίδιου&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Οι &lt;i&gt;Ιστορίες της Αίγινας &lt;/i&gt;εξερευνούν το θέμα της ζωής μετά από μεγάλους έρωτες που δεν είχαν καλό τέλος. Το βιβλίο ξεκινά με τον μύθο του Δία, ο οποίος απαγάγει τη νύμφη Αίγινα, την αποπλανεί για μερικούς μήνες και στη συνέχεια την εγκαταλείπει στο νησί που παίρνει το όνομά της. Εγκαταλειμμένη αλλά ακόμη ερωτευμένη, η Αίγινα καταριέται τον Δία «κι εκείνος να γνωρίσει την αληθινή αγάπη και ύστερα να τη χάσει».&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η κατάρα της ποτίζει το χώμα του νησιού.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι έντεκα ιστορίες εκτυλίσσονται στη σύγχρονη Αίγινα, όπου η κατάρα εξακολουθεί να πλανάται και το νησί γεμίζει ανθρώπους που παλεύουν με ραγισμένες καρδιές. Ορισμένες ιστορίες βασίζονται σε αληθοφανείς συναντήσεις και αναμνήσεις, ενώ άλλες αγγίζονται από τον μαγικό ρεαλισμό: ψυχές ξεπηδούν από σώματα για να βρουν τις αδελφές ψυχές τους ή νεκροί επιστρέφουν για να ξαναζήσουν στιγμές έντονου έρωτα. Στο τέλος, ο Δίας, που παραμονεύει εδώ και αιώνες στους λόφους της Αίγινας, κατεβαίνει στην πόλη μόνο και μόνο για να βιώσει ο ίδιος την κατάρα. Οι ιστορίες είναι διαφορετικές μεταξύ τους, ιδιόρρυθμες, θλιβερές, αστείες και –ελπίζω– αληθινές απέναντι στη ζωή.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Άρχισα να γράφω τις &lt;i&gt;Ιστορίες της Αίγινας&lt;/i&gt; πριν από περίπου τρία χρόνια, απλώς γυρίζοντας το νησί με ένα σκούτερ και κρατώντας σημειώσεις για σκηνές που τραβούσαν την προσοχή μου – ένα ζευγάρι μελαγχολικό στο κατάστρωμα ενός πλοίου, μια τρανς γυναίκα που περπατούσε με αυτοπεποίθηση στο λιμάνι, έναν συνταξιούχο καπετάνιο του εμπορικού ναυτικού ντυμένο με την επίσημη στολή του να γοητεύει μια νεαρή Γαλλίδα τουρίστρια... Έναν χρόνο αργότερα άρχισα να μετατρέπω αυτές τις σκηνές σε ιστορίες, χωρίς να γνωρίζω ακριβώς πού θα με οδηγούσε όλο αυτό, μέχρι που βρέθηκα με μια ολόκληρη συλλογή και χρειαζόμουν ένα νήμα για να τις ενώσω. Αυτό το νήμα αποδείχθηκε πως ήταν ο ίδιος ο μύθος της Αίγινας.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μέσα στις ιστορίες συναντάμε μια ολόκληρη ποικιλία χαρακτήρων – μοναχούς, αμετανόητους γυναικάδες, πνεύματα και φαντάσματα που δεν μπορούν να αφήσουν πίσω τους τον έρωτα που έζησαν στο νησί, αποξενωμένους εραστές που συναντιούνται ξανά στο κατάστρωμα ενός πλοίου. Κάθε ιστορία διαδραματίζεται περίπου την ίδια χρονική περίοδο, γιατί κάθε στιγμή στον χρόνο είναι ένα καλειδοσκόπιο ιστοριών. Κάθε στιγμή σε μια πόλη, σε ένα λιμάνι ή σε ένα νησί. Απλώς δεν μπορούμε να δούμε αυτές τις ιστορίες, επειδή εκτυλίσσονται πίσω από κλειστές πόρτες, μέσα στο μυαλό των ανθρώπων ή καθώς εκείνοι κρατιούνται από το χέρι πάνω από τα τραπέζια των καφέ. Οι&amp;nbsp;&lt;i&gt;Ιστορίες της Αίγινας&lt;/i&gt; είναι ένα στιγμιότυπο της πολύμορφης, πολύχρωμης ζωής που εκτυλίσσεται μέσα σε λίγες ημέρες σε ολόκληρο το νησί. Την επόμενη εβδομάδα θα υπήρχε ένα εντελώς διαφορετικό σύνολο ιστοριών. Εξίσου μοναδικών και μαγικών.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Με είχαν προειδοποιήσει ότι στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολο να εκδοθούν διηγήματα. Ωστόσο, πιστεύω ότι το διήγημα ταιριάζει ιδιαίτερα στη σύγχρονη ιδιοσυγκρασία ενός αναγνώστη που απολαμβάνει το διάβασμα, αλλά ίσως διστάζει μπροστά στη δέσμευση που απαιτεί ένα μεγάλο βιβλίο. Ένα διήγημα πρέπει να κερδίσει αμέσως τον αναγνώστη, να τον παρασύρει σε ένα ταξίδι, να ζωντανέψει τους χαρακτήρες του και να τον οδηγήσει σε έναν ικανοποιητικό προορισμό· όλα αυτά μέσα σε δέκα σελίδες. Ελπίζω ότι οι&amp;nbsp;&lt;i&gt;Ιστορίες της Αίγινας&lt;/i&gt; καταφέρνουν ακριβώς αυτό.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι χαρακτήρες βρίσκονται στο προσκήνιο των ιστοριών, όμως στο βάθος υπάρχει πάντοτε η ίδια η Αίγινα. Μπορούμε να έχουμε διαφορετικές αγάπες στη ζωή μας: ανθρώπους, βιβλία, τόπους. Η Αίγινα είναι μία από τις μεγάλες αγάπες της ζωής μου και οι &lt;i&gt;Ιστορίες της Αίγινας &lt;/i&gt;είναι ο δικός μου μικρός τρόπος να πω «ευχαριστώ» στο νησί για όλη τη χαρά που μου έχει προσφέρει.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;Αλέξανδρος Ματθαίου&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η συλλογή διηγημάτων του Αλέξανδρου Ματθαίου &lt;i&gt;Ιστορίες της Αίγινας&lt;/i&gt;&amp;nbsp;κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/6121148280825435112'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/6121148280825435112'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/istories-aiginas.html' title='Ο Αλέξανδρος Ματθαίου και οι Ιστορίες της Αίγινας'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUyEIls0UPHlY7IQp1w_2P_ytqGtcrxQNptRYDczclW32AXD_6oBKVN1FaPEwQPtbmSLih-zB3DPJZ1-IFOty5M2Yhp25X3HNlydQ5tnQeelGrtEbo5O-hYCaVIBhx_LiYytd9TlP7xoAPqb3tL37VAq5CNqEJbJN73v5q-szLwC7eLrOMAv4FrmwCTHeP/s72-w320-h320-c/44.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-7781270068130931624</id><published>2026-11-16T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-16T02:30:00.296+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Τσιάκαλου"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="βιβλία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="εφηβικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="μυθιστόρημα"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="φαντασία"/><title type='text'>Οι γέφυρες του χρόνου</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeDahtLr-q0fMqVTAOUmVapxlN3sj0DC5P5DHW61qMQO_vOo1hI-CfN4puGi2-sgWI46vT5HBgamlh0duzqDF3RRMwxFtY-pw1TPhQ2ml313r5rwSGr1R2gzykbNboJetsrMgaDSSxBAro8vvoMzFoSr9PSQ2xc2hg9JofjusRrI4apxNX-1ESJqUYWer6/s1500/3.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Οι γέφυρες του χρόνου της Μάριαν Κέρλεϊ&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeDahtLr-q0fMqVTAOUmVapxlN3sj0DC5P5DHW61qMQO_vOo1hI-CfN4puGi2-sgWI46vT5HBgamlh0duzqDF3RRMwxFtY-pw1TPhQ2ml313r5rwSGr1R2gzykbNboJetsrMgaDSSxBAro8vvoMzFoSr9PSQ2xc2hg9JofjusRrI4apxNX-1ESJqUYWer6/w320-h320/3.png&quot; title=&quot;Οι γέφυρες του χρόνου της Μάριαν Κέρλεϊ&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Υπάρχουν κάποια βιβλία που γράφονται με μελάνι. Άλλα πάλι, γράφονται με ψυχή.&amp;nbsp;&lt;i&gt;Οι γέφυρες του χρόνου&lt;/i&gt; ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Η Μάριαν Κέρλεϊ δημιούργησε ένα εφηβικό μυθιστόρημα φαντασίας που αγγίζει την καρδιά του αναγνώστη μέχρι το μεδούλι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Κέιτ είναι μια μαθήτρια που ζει σε ένα χωριό της Αγγλίας. Ο Τζάροντ είναι καινούργιος, τόσο στο χωριό όσο και στο σχολείο. Εκείνη είναι μάγισσα και όλοι τη φοβούνται. Εκείνος δεν ξέρει ποιος είναι, αλλά σύντομα γίνεται μέλος της κλίκας των δημοφιλών. Ανάμεσά τους υπάρχει μια αλλόκοτη έλξη, η οποία θα τους φέρει κοντά. Από εκεί και έπειτα, ένα γαϊτανάκι μυστήριων καταστάσεων θα τους βγάλει από την εφηβική καθημερινότητα με έναν τρόπο που θα τους αλλάξει για πάντα. Ένα οικογενειακό μυστικό, ένα ταξίδι στον χρόνο και ένας έρωτας που μοιάζει απαράμιλλος αλλά απαγορευμένος...&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πρόκειται για πολυφωνικό μυθιστόρημα, καθώς κάθε κεφάλαιο εκτυλίσσεται ξεχωριστά μέσα από την οπτική της Κέιτ και του Τζάροντ. Με αυτόν τον τρόπο, η συγγραφέας καταφέρνει να μας παρουσιάσει σχεδόν όλα τα γεγονότα μέσα από τον εσωτερικό κόσμο και των δύο ηρώων και μάλιστα με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το πρώτο εφηβικό καρδιοχτύπι, οι κλίκες και οι μηχανορραφίες μεταξύ των μαθητών, αλλά και το ξετύλιγμα των οικογενειακών δεσμών, είναι όλα στοιχεία που δίνουν στην πλοκή τον δυναμισμό και τη μαγεία που της αξίζει. Όλοι οι προβληματισμοί των νέων της πρώτης εφηβείας περνούν μπροστά από τα μάτια μας: Πού ανήκω; Ποιος/α είμαι; Τι πρέπει να αποδείξω και σε ποιον;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το σημαντικότερο θέμα όμως που θίγει είναι ο σχολικός εκφοβισμός και ο κοινωνικός αποκλεισμός. Κοινώς, το bullying. Η Κέιτ είναι φανερά διαφορετική από τους υπόλοιπους. Είναι απόμακρη, εσωστρεφής και δέχεται ψυχολογική και σωματική βία στον χώρο του σχολείου (κάποια στιγμή, ακόμα και παρενόχληση).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παρότι είναι δύσκολο ζήτημα, η συγγραφέας καταφέρνει να το κρατήσει σε ένα εύκολα διαχειρίσιμο συναισθηματικά επίπεδο, χωρίς να κάνει την ατμόσφαιρα αφόρητη. Το μήνυμα που περνά είναι ηχηρό: Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σου αφαιρέσει τη θέση σου από την ίδια σου τη ζωή. Μάλιστα, ο ίδιος ο Τζάροντ θα κληθεί να σταθεί δίπλα στην Κέιτ, η οποία αποκτά εξέχουσα θέση στην καθημερινότητά του και να υψώσει το ανάστημά του απέναντι στους συμμαθητές του, διακυβεύοντας την νεοαποκτηθείσα του θέση στο τραπέζι των προσφιλών παιδιών.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παράλληλα με τις νεανικές φιλονικίες και προσωπικές εξελίξεις, οι δυο τους έχουν έναν κοινό στόχο: να λύσουν την κατάρα που βαραίνει την οικογένεια του Τζάροντ. Θα αναγκαστούν να κάνουν ένα ταξίδι στον χρόνο, πίσω, στην παλιά Αγγλία, τότε που πρωτοξεκίνησε το κακό και να το κόψουν από τη ρίζα. Ο σκοπός τους δεν είναι εύκολος και θα χρειαστεί να μείνουν ενωμένοι. Εκεί, μακριά από όσα τους είναι γνώριμα, θα πρέπει να εφεύρουν τον εαυτό τους από την αρχή. Για να επιστρέψουν πίσω, σώοι και ασφαλείς, είναι αναγκαίο να αφήσουν τους καθιερωμένους τους τρόπους και να παλέψουν με τους φόβους τους. Η συνέχεια θα είναι απρόβλεπτη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Μάριαν Κέρλεϊ ξέρει να χειρίζεται τον λόγο. Ξέρει, επίσης, να πλάθει χαρακτήρες ολόκληρους, αρτιμελείς και ολοκληρωμένους. Επιπροσθέτως, οι γνώσεις της γύρω από τη ιστορία και την ψυχολογία είναι εμφανείς. Επομένως, έχει βρει μια πολύ καλή συνταγή για ένα βιβλίο που δρα σε πολλά επίπεδα και δεν σε αφήνει ασυγκίνητο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Είτε είσαι έφηβος, είτε όχι, &lt;i&gt;Οι γέφυρες του χρόνου&lt;/i&gt;&amp;nbsp;θα αγγίξουν όλα εκείνα τα κομμάτια σου που ξέχασες να δεις. Και όταν το κάνουν, θα αναρωτηθείς, πιθανότατα, και εσύ μαζί με τους πρωταγωνιστές: Έχω κλείσει όλες τις πόρτες στο παρελθόν; Και αν όχι, τι κάνω στη συνέχεια;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%A4%CF%83%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%85&quot;&gt;Ιωάννα Τσιάκαλου&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το μυθιστόρημα &lt;i&gt;Οι γέφυρες του χρόνου&lt;/i&gt; της Μάριαν Κέρλεϊ κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/7781270068130931624'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/7781270068130931624'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/gefyres-hronou.html' title='Οι γέφυρες του χρόνου'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeDahtLr-q0fMqVTAOUmVapxlN3sj0DC5P5DHW61qMQO_vOo1hI-CfN4puGi2-sgWI46vT5HBgamlh0duzqDF3RRMwxFtY-pw1TPhQ2ml313r5rwSGr1R2gzykbNboJetsrMgaDSSxBAro8vvoMzFoSr9PSQ2xc2hg9JofjusRrI4apxNX-1ESJqUYWer6/s72-w320-h320-c/3.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-944778548594799188</id><published>2026-11-15T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-15T03:00:00.173+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="πεζοποιήματα"/><title type='text'>Ξαναγεννιέμαι</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;Ευαγγελίας Αλιβιζάτου&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPJKvxHuoNKm-1j0DDY9KRuSaIl3wvmpNx9yq0ggZ6C3nzy5CUkgtw3D5vbcEVDYGtbLBBR7SdR6yySeRwjlgtbAnof-gwNBVsmxhnNt25NAzVCdEdMHiG6sUZKgHkqh4CgdT3LvabF4B1WidcvywuqNo-ASf9vEu1HvqBURHVuy-rp_4TEgo3snurGAYC/s1500/1.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Έργο τέχνης από την Barbara Kroll [Frau mit limonade (Γυναίκα με λεμονάδα)]&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPJKvxHuoNKm-1j0DDY9KRuSaIl3wvmpNx9yq0ggZ6C3nzy5CUkgtw3D5vbcEVDYGtbLBBR7SdR6yySeRwjlgtbAnof-gwNBVsmxhnNt25NAzVCdEdMHiG6sUZKgHkqh4CgdT3LvabF4B1WidcvywuqNo-ASf9vEu1HvqBURHVuy-rp_4TEgo3snurGAYC/w320-h320/1.png&quot; title=&quot;Έργο τέχνης της Barbara Kroll [Frau mit limonade (Γυναίκα με λεμονάδα)]&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Δεν επισκέπτεσαι με αγάπη τον καθένα από εμάς!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Όσο κι αν σε απομακρύνουμε, όσο κι αν σε απωθούμε, εσύ πάντα πανέτοιμη να σπάσεις τα στεγανά μας, και να περάσεις στην επίθεση.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κι όλο πλησιάζεις και όλο τρέχουμε αλάργα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αλλάζεις τα χρώματα της ψυχής μας κάνοντάς τα μαύρα, ρουφιάνα προδοσία.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Και όπως ραγίζει το γυαλί δεν θα κολλήσει ποτέ ξανά.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κι όσους εμπιστεύτηκε η ψυχούλα μας, δεν αρκούνται στα τραύματα που άφησαν.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στέκεσαι με θλίψη και αναρωτιέσαι πόση αξία είχε η πίστη που εσύ προσέφερες.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παλεύεις να καταπιείς δεκάδες ανήθικες πράξεις, που ούτε εσύ δεν αντέχεις να χωνέψεις.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η δική μου συνείδηση ολοκάθαρη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ξαναγεννιέμαι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι εμπειρίες με κάνουν σοφότερη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μια σχετική καβάτζα συναισθημάτων πάντα θα έχω.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι πράξεις των άλλων καθορίζουν αυτούς.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μια ανόητη κοινωνία.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Και εγώ ζω... ελεύθερη, πληρώνοντας διόδια εις γνώσιν μου πλέον.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;🍂&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Copyright © Ευαγγελία Αλιβιζάτου All rights reserved, 2026&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Πρώτη δημοσίευση&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης από την&amp;nbsp;Barbara Kroll [Frau mit limonade (Γυναίκα με λεμονάδα)]&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/944778548594799188'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/944778548594799188'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/xanagenieme.html' title='Ξαναγεννιέμαι'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPJKvxHuoNKm-1j0DDY9KRuSaIl3wvmpNx9yq0ggZ6C3nzy5CUkgtw3D5vbcEVDYGtbLBBR7SdR6yySeRwjlgtbAnof-gwNBVsmxhnNt25NAzVCdEdMHiG6sUZKgHkqh4CgdT3LvabF4B1WidcvywuqNo-ASf9vEu1HvqBURHVuy-rp_4TEgo3snurGAYC/s72-w320-h320-c/1.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-5201591197444930659</id><published>2026-11-15T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-15T03:00:00.173+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Κονίδης"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κωμωδία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="φάρσα"/><title type='text'>Ο πειρασμός</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKdgYoI4nQw81OCADhXRmqmG4wLkL7E38X6-A1xZ2OjIFOre0Mb_JbkTBqxH5O0NkH4CQrv2yYgpOXYwGCCL1AohHy03wulR5aUEVEg0kMxkftehwBOEfVvJqu3B7bTJaw2IgdLFNsbjGmrr6UnGvsICkJGtmBcCymx-l8AamXn5s91kTQIXsl8aL9J9jd/s1500/1.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Οι Κατερίνα Λυπηρίδου, Χρήστος Μαλάκης, Άγγελος Μπούρας, Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, Σπύρος Τσεκούρας, Δήμητρα Χατούπη στον Πειρασμό&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKdgYoI4nQw81OCADhXRmqmG4wLkL7E38X6-A1xZ2OjIFOre0Mb_JbkTBqxH5O0NkH4CQrv2yYgpOXYwGCCL1AohHy03wulR5aUEVEg0kMxkftehwBOEfVvJqu3B7bTJaw2IgdLFNsbjGmrr6UnGvsICkJGtmBcCymx-l8AamXn5s91kTQIXsl8aL9J9jd/w320-h320/1.png&quot; title=&quot;Οι Κατερίνα Λυπηρίδου, Χρήστος Μαλάκης, Άγγελος Μπούρας, Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, Σπύρος Τσεκούρας, Δήμητρα Χατούπη στον Πειρασμό&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Ένα από τα κλασικότερα έργα, του Γρηγόριου Ξενόπουλου,&lt;i&gt; Ο πειρασμός&lt;/i&gt;, παρακολούθησα στο θέατρο Τζένη Καρέζη, έναν όμορφο και φιλόξενο χώρο που δημιουργήθηκε από αγάπη για την τέχνη του θεάτρου στο κέντρο της πρωτεύουσας.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η σκηνοθέτης Μαριάννα Κάλμπαρη επιλέγει τον χρόνο  1950 κι εκεί στήνει το σκηνικό όπου διαδραματίζονται οι διάσπαρτες ιστορίες του &lt;i&gt;Πειρασμού&lt;/i&gt;&amp;nbsp;που δεν είναι άλλος από μια όμορφη υπηρετριούλα, την Καλλιόπη, που αναστατώνει με τη φινέτσα της και την πονηριά της όλα τα αρσενικά της αριστοκρατικής οικογένειας Γεωργιάδη.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αυτό όμως, φυσικά, δεν θα αρέσει καθόλου στις κυρίες της οικογένειας που ενώ σε μεταξύ τους συζητήσεις προβάλουν με σιγουριά την εμπιστοσύνη προς τους συζύγους τους, ένας ένας θα τις διαψεύσει οικτρά.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Όμως η Καλλιόπη ξέρει να φυλάγεται σε αυτό που εν τέλει επιθυμεί και δεν θα παρασυρθεί από τον ουρανό με τα άστρα που θα της υποσχεθούν δείχνοντας ότι η αξιοπρέπεια δεν μπορεί να αγοραστεί πάντα από τον πλούτο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πυρ, γυνή και θάλασσα, λοιπόν.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μια εξαιρετική φαρσοκωμωδία καταστάσεων, που αποδίδεται άριστα μεταφερόμενη, με όλα τα νοήματα του  μεγάλου μας συγγραφέα και με μια πολύ καλή επιλογή ηθοποιών που μας ταξιδεύουν με γνώμονα το αιώνιο θηλυκό, όμορφο, ατίθασο, λίγο θύμα και λίγο θύτη, με όλα τα αρσενικά γύρω της να απαιτούν, να εκλιπαρούν, να καλοπιάνουν ανάλογα με τον χαρακτήρα του καθενός για να κερδίσουν το έπαθλο, την μικρή υπηρετριούλα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι αλλαγές που έχει κάνει είναι να  μεγαλώσει τον ρόλο της μητέρας των κοριτσιών και να αφαιρέσει τον πατέρα. Επίσης, η Καλλιόπη εμφανίζεται μεν αλλά, κυρίως, ως φάντασμα, μια παρουσία που επηρεάζει αλλά δεν συμμετέχει απ&#39; ευθείας κινείται  βουβά.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μια εποχή που πέρασε και  έσβησε σήμερα, που έχει αντικατασταθεί από νέα μέτρα και σταθμά, ίσως λιγότερο ρομαντικά, αλλά πάντα με τον πειρασμό σε πρώτη γραμμή να διαολίζει τα αρσενικά και να δοκιμάζει την πίστη τους και τις αντοχές τους. Η λογική της τότε οικογένειας, με δούλες και αφεντικά, και η λογική ότι μια απάτη με ένα δουλικό δεν μετράει, δίνει τα σημεία των τότε καιρών.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Δήμητρα Χατούπη είναι φανταστική στον ρόλο της τιμωρού μητέρας· την ξεχωρίζω για την δυναμική του ρόλου της και την πολύ καλή της ερμηνεία.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πολύ καλές  και οι δύο κόρες – αστείες και δημιουργικές.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η σκηνοθέτης, με σεβασμό στην αρχική γραφή του μεγάλου συγγραφέα, αλλάζει την εποχή αλλά κρατάει όλα τα νοήματα και τους διαλόγους.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παίζουν   οι: Κατερίνα Λυπηρίδου, Χρήστος Μαλάκης, Άγγελος Μπούρας, Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, Σπύρος Τσεκούρας, Δήμητρα Χατούπη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στον ρόλο του Πειρασμού: G. Fremd, η έξυπνη  προσθήκη της Κάλμπαρη  να χρησιμοποιεί  ένα ψευδώνυμο του Ξενόπουλου που με αυτό παρουσιάστηκε στο κοινό ως νέος συγγραφέας και μετά από  τον θρίαμβο του έργου αποκάλυψε την αλήθεια.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Εξαιρετικά τα σκηνικά από την Κυριακή Φόρτη καθώς και τα κοστούμια από τον Αλέκο Παπαγεωργίου, που πετυχαίνουν μια αληθοφανή περίοδο του 1950 αλλά και η πολύ καλή υπεύθυνη επικοινωνίας Ανζελίκα Καψαμπέλη που την ευχαριστώ για τη διάθεση των προσκλήσεων.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Συμπέρασμά μου είναι ότι ο τρόπος που παρουσιάζεται ο &lt;i&gt;Πειρασμός &lt;/i&gt;είναι εναλλακτικός αλλά οι αλλαγές τον κάνουν πιο ενδιαφέρον, μιας και αυτό το έργο έχει παιχθεί εκατοντάδες φορές από πολλά θέατρα κι αν το διαφορετικό είναι πετυχημένο, τότε το καλωσορίζω.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%9A%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82&quot;&gt;Γεώργιος Κονίδης&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2026/08/peirasmos.html&quot;&gt;Πληροφορίες παράστασης και συντελεστές&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/5201591197444930659'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/5201591197444930659'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/pirasmos.html' title='Ο πειρασμός'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKdgYoI4nQw81OCADhXRmqmG4wLkL7E38X6-A1xZ2OjIFOre0Mb_JbkTBqxH5O0NkH4CQrv2yYgpOXYwGCCL1AohHy03wulR5aUEVEg0kMxkftehwBOEfVvJqu3B7bTJaw2IgdLFNsbjGmrr6UnGvsICkJGtmBcCymx-l8AamXn5s91kTQIXsl8aL9J9jd/s72-w320-h320-c/1.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-6682703333924687966</id><published>2026-11-15T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-15T03:00:00.173+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ζώτος"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ευθυμογράφημα"/><title type='text'>Από πού κι ως πού Βαρυμπόμπη και Κακοσάλεσι;</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpVF_iBRuacq_fTnJGI6xldYG1-TnODeFmTLLX9rSW2Hic8hpYJ86kggwodiSDt_ejOkniC2RIdxO2zUzV-v_ah21GAltkDAIMfPjCWdT4aTqtqqxfD_w-IWd7Y-XJfvVdpJPdRPiA7mNxifMdV2Uhch7FJ_f6kmShCE3JQNvZOIn2OUI5dc5W-EZsZ2Nd/s1500/3.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Έργο τέχνης Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpVF_iBRuacq_fTnJGI6xldYG1-TnODeFmTLLX9rSW2Hic8hpYJ86kggwodiSDt_ejOkniC2RIdxO2zUzV-v_ah21GAltkDAIMfPjCWdT4aTqtqqxfD_w-IWd7Y-XJfvVdpJPdRPiA7mNxifMdV2Uhch7FJ_f6kmShCE3JQNvZOIn2OUI5dc5W-EZsZ2Nd/w320-h320/3.png&quot; title=&quot;Έργο τέχνης Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;h2 style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Από πού κι ως πού Βαρυμπόμπη;&lt;/h2&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στην περιοχή ζούσε ένας μάγειρας που τον έλεγαν Μπομπ.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Και έφτιαχνε ο άτιμος, ένα ιμάμ μπαϊλντί… μούρλια!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Καμιά φορά όμως έριχνε κανένα καρύκευμα παραπάνω και τότε οι πελάτες διαμαρτυρόντουσαν:&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;— Το έκανες πολύ βαρύ Μπομπ το ιμάμ!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ήταν κι ο ίδιος λίγο παχουλούτσικος, βαρύ το ιμάμ, βαρύς κι ο Μπομπ αλλά όλοι έτρεχαν να φάνε από τα χεράκια του Βαρυ-Μπομπ στην Βαρυμπόμπη…&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;ΟΚ, αυτή είναι η εκδοχή του &lt;i&gt;Από πού κι ως πού;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;αλλά κι η επίσημη εκδοχή δεν απέχει και πολύ:&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Varibob στα σλάβικα είναι κύριο όνομα που ετυμολογικά προέρχεται από το варя (= βράζω) και боб (= φασόλια).&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο κύριος Varibob, λοιπόν, σε επίσημη μετάφραση είναι ο μάγειρας φασολιών. Οι φίλοι τον φωνάζουν και Βραζοφασόλη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κάποιος Βαριμπόμπ είναι πιθανώς ο επώνυμος ήρωας αυτής της πανέμορφης και κατάφυτης περιοχής της Αττικής που παραλίγο να ονομαστεί Βραζοφασολιά.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Φανταστείτε τι χαλάστρα θα έκανε στις τόσες ταβέρνες που έχουν γίνει ονομαστές για τα κοψίδια τους!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;h2 style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Από πού κι ως πού Κακοσάλεσι;&lt;/h2&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Στο σπίτ&#39; στο Κακοσάλεσ&#39; δε ματαξαναγυρνώ&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Στάνες και βουβάλες να γίνουν όλα ρημαδιό&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το μακρινό 1986, ο Γιάννης Μηλιώκας διαλαλούσε ότι δεν ξαναβόσκει άλλες βουβάλες στο Κακοσάλεσι. Πού είναι όμως αυτό το Κακοσάλεσι;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;50 χλμ. βόρεια της Αθήνας, στην βορεινή πλευρά της Πάρνηθας, υπάρχει μια καταπράσινη, μακρόστενη κοιλάδα που την διασχίζει ο ποταμός Ασωπός και από την αρχαιότητα ήταν γνωστή με το όνομα Αυλώνας.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κυκλοφορεί η φήμη ότι οι Ρωμαίοι ονόμασαν την περιοχή Σαλισάτι ή Σάλεσι που σημαίνει πέρασμα αν και δεν προκύπτει από πουθενά κάτι τέτοιο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αντιθέτως για τους Αρβανίτες η λέξη Shalës είναι το σαμάρι, το διάσελο και σημαίνει ό,τι και στη γλώσσα μας ο Αυλών, μια στενή δίοδο ανάμεσα σε δυο βουνά.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η περιοχή του βουνού πάνω από τον οικισμό κατά την επανάσταση υπήρξε ορμητήριο για τους αρματολούς και τους κλέφτες γι&#39; αυτό και οι Τούρκοι που δεν τολμούσαν να περάσουν από εκεί την ονόμαζαν Κακό Σάλεσι -&amp;gt; Κακοσάλεσι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επίσημα συνεχίστηκε να ονομάζεται Σάλεσι μέχρι το 1927 οπότε και πήρε την αρχαία του ονομασία Αυλώνας!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οφείλουμε έναν αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλα τα φανταράκια που ξεκίνησαν τη θητεία τους στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΤεΘωρακισμένων Αυλώνα (ΚΕΤΘ).&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Με πουλήσαν παραμύθι, θα τα βρω μπαστούνια δήθεν&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Παραλίγο να πιστέψω τον κουμπάρο τον ξεφτίλα…&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;h2 style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Από πού κι ως πού Μαλακάσα, Μαλακάσι και Μαλακάσης;&lt;/h2&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αν γράψεις μ@λ@κ@ς κινδυνεύεις να παρεξηγηθείς, ενώ αν προσθέσεις ένα ακόμα άλφα και σβήσεις τα παπάκια, όλα μια χαρά.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το λες και γεμίζει το στόμα σου: Μαλακάσα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αν θες, προσθέτεις την κατάληξη -ης και αμέσως γίνεσαι λάτρης της ποίησης και του λυρισμού.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μιλτιάδης Μαλακάσης, ο σημαντικός Μεσολογγίτης ποιητής μας.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μαλακάσης (με την καλή την έννοια) πρέπει να ήταν και αυτός που ίδρυσε τον ημιορεινό οικισμό της Μαλακάσας στα βόρεια της Αττικής που το γνωρίζουμε πολύ καλά επειδή με το πρώτο χιόνι κλείνει η εθνική οδός.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Για την ακρίβεια, Malakasi τον έλεγαν τον άνθρωπο και άνηκε στην μεγάλη αρβανίτικη οικογένεια των Μαλακασαίων οι οποίοι προφανώς ήταν ορεινοί τύποι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Άλλωστε Mali στα αλβανικά είναι το βουνό και ως τοπωνύμιο θα το βρείτε και στην Μαλεσίνα (Male si = σαν βουνό –κι εδώ κλείνει η εθνική από χιόνια. Τυχαίο; Δεν νομίζω!) και στο όρος Μαλιμάδι Καστοριάς (mal i madh = μεγάλο βουνό) και φυσικά στην Μαλακάστρα (κάστρο στο βουνό) της Αλβανίας.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αντιθέτως δεν θα πρέπει να συγχέεται με το Μαλακάσι Τρικάλων που παρότι κι αυτό ορεινό χωριό έχει βλάχικες ρίζες, mala εδώ σημαίνει πολύ και kašu σημαίνει τυρί.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μαλακάσι = αφθονία τυριών!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Γαντζωνόμαστε από αυτό το τελευταίο, kašu - τυρί, και ξεσκεπάζουμε περήφανα μία διεθνή δικαίωση των απανταχού Θεσσαλονικιών που γι&#39; αυτούς όλα τα τυριά είναι κασέρια:&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Λατινικά το τυρί είναι Caseus -&amp;gt; βλάχικα kašu -&amp;gt; τούρκικα kaşar -&amp;gt; ελληνικά κασέρι! Ε, ναι!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Τυρί = κασέρι και κασέρι = τυρί&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μείνατε Μαλακάσηδες; (με την καλή την έννοια πάντα)&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο, από το 1904, σιδηροδρομικός σταθμός της Μαλακάσας (μόνον ο σταθμός, όχι η περιοχή) ονομάζεται σταθμός Σφενδάλης και κανείς, μα κανείς (όχι βρείτε μου έναν!) δεν μπορεί να εξηγήσει την ετυμολογία του.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κάτι μεταξύ σφενδάμου και σκανδάλης... Σκανδάλη από σφένδαμο;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Για όμορφη πεζοπορία/εξερεύνηση/κυριακάτικη χαλαρή βολτούλα κατεβαίνεις εκεί και χάνεσαι μέσα στη μαγεία –εντάξει, και στις χασαποταβέρνες– της Πάρνηθας.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%96%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%82&quot;&gt;Γιώργος Ζώτος&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πρώτη δημοσίευση&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η ευθυμογραφική σειρά του Γιώργου Ζώτου &lt;i&gt;Από πού κι ως πού; &lt;/i&gt;δημοσιεύτηκε στο koukidaki.gr κάθε Κυριακή από τις 13 Ιουλίου 2025. &lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/2025/07/apo-pou-ki-os-pou1.html&quot;&gt;Ξεκινήστε από την αρχή&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/6682703333924687966'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/6682703333924687966'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/apo-pou-ki-os-pou73.html' title='Από πού κι ως πού Βαρυμπόμπη και Κακοσάλεσι;'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpVF_iBRuacq_fTnJGI6xldYG1-TnODeFmTLLX9rSW2Hic8hpYJ86kggwodiSDt_ejOkniC2RIdxO2zUzV-v_ah21GAltkDAIMfPjCWdT4aTqtqqxfD_w-IWd7Y-XJfvVdpJPdRPiA7mNxifMdV2Uhch7FJ_f6kmShCE3JQNvZOIn2OUI5dc5W-EZsZ2Nd/s72-w320-h320-c/3.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-520980778980425522</id><published>2026-11-15T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-15T02:30:00.121+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ανωγειανάκη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="δράμα"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κοινωνικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><title type='text'>Νούμερο 21</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsk1Hpu009-0HpDTc3InHUji9R3jE6SgEIGqbSZQrTQr8019cW-SSx-LIJ59t7Z-f0ocEHYsO_ptpTJwU806EJ_RfZ8hlVZeZ-SjvcY6tTqaRF0zl9fNP06S3U9gktJK6N8mLhyphenhyphenWybru_2A4X3KMDzObgyZchKUrwqJU-YVHU9qEuoRAbfLUQn3BkXv-NT/s1500/77.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Νούμερο 21, στο θέατρο Μικρό Γκλόρια&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsk1Hpu009-0HpDTc3InHUji9R3jE6SgEIGqbSZQrTQr8019cW-SSx-LIJ59t7Z-f0ocEHYsO_ptpTJwU806EJ_RfZ8hlVZeZ-SjvcY6tTqaRF0zl9fNP06S3U9gktJK6N8mLhyphenhyphenWybru_2A4X3KMDzObgyZchKUrwqJU-YVHU9qEuoRAbfLUQn3BkXv-NT/w320-h320/77.png&quot; title=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Νούμερο 21, στο θέατρο Μικρό Γκλόρια&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Νούμερο 21&lt;/i&gt;, στο θέατρο Μικρό Γκλόρια, της Χριστίνας Λαμπούση, σε σκηνοθεσία Ερμίνας Κυριαζή.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παίζουν: Δημήτρης Καραβιώτης, Ξένια Κουτσουμπού, Λεωνίδας Λεοντιάδης και σε βιντεοκλήση ο Φώτης Λαζάρου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κακοποίηση, λεκτική, σωματική, ψυχολογική.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ανασφάλεια, φόβος, αδιέξοδο.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Γυναίκες αδύναμες, μόνες, οικονομικά εξαρτημένες από τους συντρόφους τους.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μάνες που υπό  καθεστώς πίεσης δεν τολμούν να αντιδράσουν φοβούμενες ότι ο κακοποιητής  τους θα τις  απομακρύνει από τα παιδιά τους.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Κορίτσια της διπλανής πόρτας που σιωπούν υπομένοντας στωικά τα βασανιστήριά τους.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ένα τέτοιο κορίτσι είναι και η ηρωίδα της παράστασης η οποία, προσπαθώντας να ξεφύγει από τον βίαιο σύζυγό της, πέφτει στα δίχτυα του εργοδότη της.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Δυνατό κείμενο, με σκηνές που αφυπνίζουν το κοινό. Τα σημάδια φαίνονται, κάνουν μπαμ από την αρχή, εμείς δεν τα βλέπουμε κι αν τα βλέπουμε, δεν τα παρατηρούμε προσεχτικά θέλοντας να δώσουμε ελαφρυντικά στο ταίρι μας.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η σκηνοθέτης θέλησε να μας βάλει και στη θέση του θύτη, στην ψυχολογία του, στον συλλογισμό του.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Καλοδουλεμένη παράσταση με πάρα πολλά μηνύματα, βαριά, δεν διασκεδάζεις παρακολουθώντας και το θέμα της είναι σκληρό και πολύ επίκαιρο, δυστυχώς.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Γι&#39; αυτό να έχουν όλες οι γυναίκες τις κεραίες τους τεντωμένες, να μην υποκύπτουν εύκολα στα όμορφα λόγια των αντρών, να κρατάνε τις επιφυλάξεις τους και κυρίως να φεύγουν όσο είναι νωρίς από τέτοιες άσχημες καταστάσεις.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ευχαριστούμε πολύ την υπεύθυνη επικοινωνίας Βάσω Σωτηρίου για την πρόσκληση που μας διέθεσε.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%91%CE%BD%CF%89%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7&quot;&gt;Νατάσα Ανωγειανάκη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/520980778980425522'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/520980778980425522'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/noumero21.html' title='Νούμερο 21'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsk1Hpu009-0HpDTc3InHUji9R3jE6SgEIGqbSZQrTQr8019cW-SSx-LIJ59t7Z-f0ocEHYsO_ptpTJwU806EJ_RfZ8hlVZeZ-SjvcY6tTqaRF0zl9fNP06S3U9gktJK6N8mLhyphenhyphenWybru_2A4X3KMDzObgyZchKUrwqJU-YVHU9qEuoRAbfLUQn3BkXv-NT/s72-w320-h320-c/77.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-415844249298473751</id><published>2026-11-14T03:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-15T09:04:48.277+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="διήγημα"/><title type='text'>Ο μεθυσμένος πόλεμος των κομμάτων, με λικέρ μέντας...</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;Ιουλίας Λυμπεροπούλου&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfgxGXLFEUh7ZY3rUPUiWeaAjjtxf_J2YkA-4TwpUJo3OSFaqRESI-C2oA-xWligb2uepxWMF2eWokf8WIFKnsLaI3iuEloOeGvMnQ03rce_rdNIfa9GDKMaFQLrHTyF_V4xVkWS7Y9hTZLAyhLXjZO8HdNXGr9ZaIXU7utqDN2BMhDeSnMOA3KvpV5Zyh/s1500/1.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Illustration της Ιουλίας Λυμπεροπούλου [Ο χορός των ποτηριών, ψηφιακή hand-drawn τέχνη, 2026]&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfgxGXLFEUh7ZY3rUPUiWeaAjjtxf_J2YkA-4TwpUJo3OSFaqRESI-C2oA-xWligb2uepxWMF2eWokf8WIFKnsLaI3iuEloOeGvMnQ03rce_rdNIfa9GDKMaFQLrHTyF_V4xVkWS7Y9hTZLAyhLXjZO8HdNXGr9ZaIXU7utqDN2BMhDeSnMOA3KvpV5Zyh/w320-h320/1.png&quot; title=&quot;Illustration της Ιουλίας Λυμπεροπούλου [Ο χορός των ποτηριών, ψηφιακή hand-drawn τέχνη, 2026]&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class=&quot;newspaper&quot;&gt;Π&lt;/span&gt;ιο πολλούς τοίχους συναντούσε μπροστά της παρά δρόμους η Ερατώ. Διακόπτονταν οι πορείες, κόβονταν σε νοερά «τετράγωνα», που μπορεί και να μην ήταν καν τετράγωνα, γιατί κάποιοι τοίχοι θύμιζαν το Σινικό. Όχι σε πάχος. Σε έκταση. Χανόταν η άκρη τους για το βλέμμα, δίνοντας τη θέση της η πραγματικότητα σε μία, κατά κυριολεξία, τρομερή φαντασία. Κάθε τοίχος και εγωισμός. Ήταν το σημείο στο οποίο σταματούσε ο άλλος να την ακούει. Ακόμα και να τη βλέπει, σαν να του είχε δώσει με τα λόγια ή τη στάση της, απουσία πρόθεσης, μία δυνατή μπουνιά στο στομάχι, να τον ταρακουνούσε κι ύστερα εκείνος κάκιωνε. Πέτρωνε το πρόσωπο. Γινόταν ανέκφραστο και χανόταν κι εκείνη από προσώπου Γης για τον συνομιλητή της. Εμείς και εσείς. Εμείς και οι άλλοι. Εγώ και εσύ, ήταν σαν να της έλεγε. Πάνε να βρεις αλλού διέξοδο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Και εκείνη περπατούσε, περπατούσε κι άκρη δεν έβρισκε. Έπιαναν πολύ χώρο αυτοί. Διευρύνονταν, απλώνονταν, χωρίς απαραίτητα να εξελίσσονται. Απλώς υπήρχαν στον χώρο σαν παλιοί Ανατολίτες. Ξάπλωναν, έκαναν τον χώρο τεκέ από τη θολούρα και τα περίμεναν όλα στο χέρι από φανταστικά δουλικά. Αν δεν τους έβγαινε αλλιώς, μουντζούρωναν. Είναι μία τέχνη και αυτή! Η μουντζούρα. Όπως και η αντιγραφή βέβαια, ιδίως όταν προσπαθεί κάποιος να μην προδίδεται, διοχετεύοντας εκεί όλη την ενέργεια, που, σε άλλη περίπτωση, θα μπορούσε να είναι δημιουργία. Και λες, τι οξύμωρο! Τι πήγε στραβά; Τι δεν έγινε κατανοητό τη στιγμή που έπρεπε να γίνει;&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αυτά σκεφτόταν η Ερατώ ένα φθινοπωρινό βράδυ, επιστρέφοντας βιαστικά σπίτι, καθώς η ψύχρα τής πιρούνιαζε τα κόκαλα. Φορούσε και μία λεπτή, κοντή λαδί καμπαρντίνα, με καρό υφασμάτινη επένδυση, δεμένη σφιχτά στη μέση, που άφηνε τα πόδια της ακάλυπτα. Ευτυχώς οι ψηλές καφέ μπότες της έκαναν δουλειά κάτω από την ανάλογου χρώματος μάλλινη φούστα! Διαφορετικά, θα πήγαινε χοροπηδώντας σπίτι και όχι απλώς περπατώντας ορμητικά. Δεν το σκέφτηκε καλά, έπρεπε να είχε πάρει μαζί της κάτι παραπάνω, ένα λεπτό πουλοβεράκι έστω και να το έχωνε στην τσάντα της. Τι τις κουβαλούσε τόσο μεγάλες μετά, για να τα χωρούν όλα; Τσαντάκι του Σπορτ Μπίλι το έλεγε η φίλη της. Τα είχε όλα. Πιθανά και απίθανα: σημειωματάρια, χαρτομάντιλα, νερό, φακό, μαρκαδόρους. Τι να τους έκανε τους μαρκαδόρους, θα αναρωτιόταν κάποιος! Σε κάτι αναπάντεχες αναμονές, όταν τύχαινε να στήνεται μπροστά από θλιβερούς τοίχους, τους χρωμάτιζε.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αυτοί οι τοίχοι όλο προβλήματα της δημιουργούσαν. Ο τοίχος, τα τείχη, το κόμμα και τα Κόμματα. Όπως ξεφουρνίζονται από το μυαλό οι φράσεις με προβληματική στίξη σε ένα φύλλο χαρτί, δημιουργώντας αυτές τις φαινομενικά ανυπέρβλητες διαχωριστικές γραμμές, κάπως έτσι και τα Κόμματα έκοβαν τα δικά τους κομμάτια από την πίτα, με λάθος τρόπο, στον λάθος χώρο, στην κοινωνική σούπα. Σούπα και πίτα, πίτα και σούπα. Και την ώρα που η Ερατώ έκανε τέτοιες σκέψεις, ξελιγωμένη από την πείνα, πάνω σε αυτή την αντιστοιχία κομμάτων με μικρό, Κομμάτων με κεφαλαίο και κομματιών πίτας βουτηγμένων κατά προτίμηση στη σούπα, έπιασε μία δυνατή βροχή με αέρα, που παραλίγο να της μουσκέψει κάθε απομεινάρι αντοχής, στα κρόσσια των τελευταίων απείραχτων νεύρων της. Κι ό,τι έλεγε πως, αν χρειαζόταν, θα τους γκρέμιζε, θα έσκαβε τούνελ για να τους υποσκελίσει ή θα τους σκαρφάλωνε για να δει όποια άλλη πλευρά εκείνοι επισκίαζαν, βρήκε ανύποπτα, στην παραζάλη, την ανοιχτή πόρτα ενός μικρού μπαρ και χώθηκε στην αγκαλιά του, γιατί ούτε την ομπρέλα της πήρε, φεύγοντας απ&#39; το σπίτι το πρωί.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ευτυχώς ήταν άδειο, απόγευμα καθημερινής, κι έτσι απέφυγε τα αδιάκριτα βλέμματα, που θα ξεψάχνιζαν, μάλλον από αυτοματισμό, την ξαφνική εισβολή της στον χώρο. Μαζεύτηκε, με τα νοτισμένα πόδια της και τα μουσκεμένα ρούχα της, σε μια γωνιά, σ&#39; ένα στρογγυλό τραπεζάκι, κοντά στην είσοδο, παρατηρώντας κι άλλους κυνηγημένους απ&#39; την τρελή βροχή. Το μικρό βαζάκι, στο κέντρο, φιλοξενούσε ένα γαρύφαλλο με μακρύ κοτσάνι, λίγο πριν το τέλος της διαδρομής του στη ζωή, που είχε γίνει ίδιος Νάρκισσος καθρεφτιζόμενο στη γυαλάδα του τραπεζιού.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Άφησε πάνω του το καπελάκι της, με το πλατύ γείσο και την εμπριμέ κορδέλα και απελευθέρωσε στην πλάτη τις πλούσιες καστανές μπούκλες της, που ακόμα έσταζαν μετά την ξαφνική επίθεση του νερού. Ένιωθε σαν γατούλα κατσιασμένη, που, ενώ λικνίζει μεθυστικά τις θελκτικές καμπύλες της κάνοντας ανύποπτη περαντζάδα στο πεζοδρόμιο, καταβρέχεται απρόσμενα από διερχόμενο αυτοκίνητο, χάνοντας στη στιγμή τη λάμψη της μαζί με την ονειρική ηρεμία της ρέμβης.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;«Τι θα θέλατε;»&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Την αιφνιδίασε ο σερβιτόρος.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Δεν είχε προλάβει να συμβουλευτεί τον κατάλογο ή να σκεφτεί, μόνο κοίταξε κοφτά την κάβα. Χρειαζόταν κάτι να τη ζεστάνει αλλά και να την ταξιδέψει ευχάριστα συνάμα. Την προσοχή της τράβηξε ένα μπουκάλι με πράσινο υγρό, στο πρώτο ράφι. Ταίριαζε συμπτωματικά και με τα μεγάλα πράσινα αμυγδαλωτά της μάτια. Πόσο περίεργα δέσποζε ανάμεσα στα άλλα συνήθη χρώματα, σαν φίλτρο μάγισσας, έτοιμο να εκτοξεύσει τον κάθε δοκιμαστή σε όσα θα άντεχε να συναντήσει στο επιδιωκόμενο αλλού. Παρήγγειλε τρία ποτηράκια από το μαγικό αυτό φίλτρο και βρέθηκε να πίνει λικέρ μέντας. Αψέντι με φαντασία, κλωθογύρισε στον νου της, που αμέσως έτρεξε στους καταραμένους ποιητές. Αυτοί κι αν γνώριζαν κάτι από τοίχους, αλλά και ανοίγματα... Άφησε τη γλυκιά κάψα του να της γαργαλίσει τον λαιμό και ξεφύλλισε νοερά τα γεγονότα της ημέρας, που της είχαν κουδουνίσει το μυαλό και μαζί τη διάθεση.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Σκάλωσε στην τελευταία συνομιλία με έναν συνεντευξιαζόμενο και στο κονταροχτύπημα με τη στίξη, η οποία όριζε τη σύνταξη, άρα τα νοήματα και, ουσιαστικά, το περιεχόμενο του λόγου. Την είχε κουράσει αυτή η διαδικασία, με το κοντό και το μακρύ και το βιολί του καθενός. Χανόταν όλη η ψίχα μες σε κόρα δύστροπη, σκληρή και αφιλόξενη, για τέτοια δουλειά. Χωρίς την τρυφερή διαφύλαξη για όσα θες να ξεχυθούν στο στόμα, μετά την πρώτη μπουκιά, χωρίς να ταλαιπωρηθούν τα δόντια και χωρίς να γονατίσει η υπομονή σου ώσπου να φτάσετε στο ζουμί του πράγματος.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι διακοπές στο ζουμί δεν αφορούν πάντα τη φόρμα ή την τεχνική απόδοσή τους. Και πώς να εξηγούσε πως το κόμμα κόβει, παρατάσσει, λειτουργεί εμφατικά, μπορεί και να ενώνει. Αλλά μάλλον κατέληγε στο ότι πιο πολύ έπεφτε σε κενά, ένα απύθμενο τρομακτικό κενό, όπου το κόμμα για τον άλλο γινόταν σκήπτρο, στέμμα, μανδύας μαγικός και άντε να τον πείσεις να το αποχωριστεί ή να του αλλάξει θέση! Αυτονομείται, αποκτά δική του πνοή στο μυαλό και χρίζεται συμβουλάτορας και πρωτοσφουγγοκωλάριος της Αυλής, όπως λέμε πρωτοσπαθάριος, πρωτοσύγκελος κ.ο.κ., για να καλύπτει τις άμεσες ανάγκες του αυτοκράτορα. Όπου γης και πατρίς, όπου κενό και κόμμα. Το κόμμα γινόταν άθελά του έτσι άλλος ένας τρελός του βασιλιά, διασφαλίζοντας τη δημιουργία μικρών οπών από τις οποίες θα τρύπωνε ή θα ξετρύπωνε πιο πολύς αέρας. Σε κάθε ανασφάλεια μπροστά, τσουπ το κόμμα και όλα γιαούρτι γίνονταν, μέχρι την επόμενη μάχη...&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Ερατώ άρχισε να ρίχνει ένα ένα τα κόμματα με τα οποία της είχαν βγάλει το λάδι στο ποτηράκι με το λικέρ. Έκαναν έναν ήχο, σαν να αδειάζει ένα κενό μέσα στο νερό, και ύστερα διέγραφαν μία αργή, σταθερή κάθοδο στο πηχτό υγρό, μέχρι τον πάτο του ποτηριού. Όταν συνωστίστηκαν αρκετά και τα υπόλοιπα αιωρούνταν χωρίς να καταλήγουν στον πάτο, άδειασε μονορούφι το ποτηράκι, για να πάρει πάραυτα τη σειρά του το επόμενο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Δεν τελειώνουν αυτά, συλλογίστηκε, θυμίζουν τις νευρώσεις. Απαλλάσσεσαι από μία, έρχεται άλλη, σεινάμενη κουνάμενη, να γεμίσει το κενό. Λες και πρόκειται για θέσεις εργασίας στο κραχ. Και να &#39;ταν μόνο τα κόμματα! Είναι όλα τα σημεία στίξης και άλλα πολλά, σαν μικρά θαυματουργά σκουλήκια, που δίνουν νόημα σε ένα γραπτό, αλλά, με το γλωσσικό ζήτημα στη χώρα της, η γλώσσα είχε ταλαιπωρηθεί τόσο που το γραπτό ξεδίπλωμα της σκέψης γινόταν πλέον περιπέτεια στην Άγρια Δύση.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Και εκείνη είχε μάθει τον κώδικα, ο οποίος έδινε ελευθερία κυρίως στο τι γράφεις, καθώς το πώς το γράφεις συχνά δεν συμβαδίζει με τον προφορικό λόγο, αλλά έτσι είχαν μάθει στο σχολείο. Που τόσα χρόνια βασικής εκπαίδευσης αν είχαν συμπυκνωθεί στα μισά, σε ένα πιο ανοιχτό σύστημα &lt;i&gt;και &lt;/i&gt;λιγότερος χρόνος θα είχε χαθεί &lt;i&gt;και &lt;/i&gt;πιο ενδιαφέρουσα θα ήταν η πορεία, ίσως και με ηπιότερες αναγκαστικές προσγειώσεις στη συνέχεια. Βαριόταν το σχολείο και τη στρέσαρε όταν ήταν μικρή. Πάντα θα ήθελε να βρίσκεται κάπου αλλού, ενώ είχε ήδη αφήσει κάτι στη μέση, φεύγοντας από το σπίτι. Γιατί έκανε διπλή ζωή. Κι ενώ θα προτιμούσε να υπήρχε ένα σχολείο με θέατρο, χορό, δημιουργική γραφή, κινηματογράφο και εικαστικά, όπου τα μαθηματικά, η φυσική, η χημεία, το κάθε μάθημα θα μπορούσαν να τεθούν σε πρακτική εφαρμογή μέσα από τα ενδιαφέροντα των μαθητών του. Και τότε θα γίνονταν σαν παιχνίδι!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Φυσικά, για να παίζεις, δεν είναι ανάγκη να είσαι παιδί. Το παιχνίδι είναι άχρονος παιδαγωγός. Μέσα από αυτό δημιουργεί κανείς και απολαμβάνει τη διαδικασία, αλλιώς γίνεται αγγαρεία, διεκπεραίωση, ένας μικρός θάνατος. Κάθε πρέπει κυοφορεί έναν μικρό θάνατο. Αντιπροσωπεύει το κοστούμι, το dress code, που αντικαθιστά όσες κατάλληλες λέξεις χάθηκαν στον δρόμο, όταν θα βοηθούσαν στην ομαλή, ίσως και ευχάριστη, χώνεψη και κατανόηση μίας ιδέας. Αλλά αυτό χρειάζεται φαντασία και υπομονή, θέληση, αναπόφευκτα και σκέψη δημιουργική. Το μαύρο πρόβατο στα συμβατικά συστήματα, που, ενώ την απορρίπτουν αρχικά, την απαιτούν στη συνέχεια, χωρίς να έχουν συμβάλει στην καλλιέργειά της. Οξύμωρο; Όσο η ζωή. Δεν υπάρχει μαγικό κουμπί. Για να φτιάξεις ομελέτα, σπας το αβγό.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ένα βασικό συστατικό, όμως, είναι η φαντασία. Πολλοί της έλεγαν τελευταία ότι δεν είχαν φαντασία και περίμεναν από αυτήν να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Πώς γίνεται κάποιος να μην έχει φαντασία; Δεν την είχε ποτέ ή χάθηκε στην πορεία; Μπορεί και να το &#39;βαλε στα πόδια! Ήθελε να βρει τη χώρα της Χαμένης Φαντασίας, με όσες φαντασίες παιδιών είχαν τώρα μεγαλώσει και όχι μόνο την είχαν χάσει, αλλά ούτε θυμούνταν την ύπαρξή της ούτε τους απασχολούσε η απώλεια. Αυτό την πίκραινε πιο πολύ, η αδιαφορία. Πώς ζει κάποιος χωρίς φαντασία! Μοιάζει με παραίτηση από τη ζωή. Η άρνηση ή το πείσμα υποδηλώνουν κάποια προσπάθεια, άποψη έστω, αλλά η αδιαφορία;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Είναι σαν να σου τραβάνε το χαλί κάτω από τα πόδια. Είναι σαν να σου λέει κάποιος δεν σε αγαπάω και να το εννοεί. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα εκεί. Εκεί, αρχίζει ο αγώνας της αποδοχής μιας ιδέας που σε ξεβολεύει, σε δυσαρεστεί, σε εξοργίζει, σε συγχύζει, άπειρα τα ρήματα με ανιούσα συναισθηματική έξαρση. Αλλά το «δεν έχω φαντασία» χώριζε σε στρατόπεδα: εσείς και εμείς, εσείς οι λίγοι και εμείς, οι περισσότεροι, που καταφέραμε να δούμε τον κόσμο με το σωστό βλέμμα. Οι προσγειωμένοι, οι τετράγωνοι, που ορθοποδήσαμε σε μοτίβα ζωής αναμενόμενα και αποδεκτά. Πήραμε την πεπατημένη. Γιατί βέβαια δεν υπάρχουν άλλα. Το διαφορετικό τρομάζει και ενοχλεί.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μήπως έπρεπε ν&#39; αρχίσει να γκρεμίζει μέσα στο ποτήρι με το λικέρ από το μυαλό της και τις μεσαίες παύλες, τις τελείες, τις παρενθέσεις; Ήθελε πιο πολλή σκέψη αυτό. Βλέπεις, το κόμμα είναι σαν τα βασικά εργαλεία του συγγραφέα, του διορθωτή - επιμελητή και όσων συνεργάζονται με τη γλώσσα στενά, όπως είναι το χαρτί και το μολύβι ή πλέον ο υπολογιστής. Έχει πάρα πολλές χρήσεις, γι&#39; αυτό είναι και το πιο δύσκολο στη διαχείριση, αλλά το πιο εύκολο στον εντοπισμό. Κάτι σαν την Ακρόπολη για όσους μένουν στην Αθήνα, τη θεωρούν δεδομένη· είναι πάντα εκεί και θα την επισκεφτούν κάποια μέρα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αυτή η οικειότητα είναι η μεγαλύτερη παγίδα. Φέρει παραγνώριση, υποτίμηση, αποκρυσταλλώνει ένα ψευδές αίσθημα σιγουριάς. Είναι σαν να κρατάς το εισιτήριο της βαρεμάρας στα χέρια σου, μες σε ατέρμονη αναβολή, απουσία φαντασίας. Και πώς να μη βαριέσαι έτσι! Καταπονείς τον εαυτό σου πρακτικά για να αισθανθείς πως πέρασε παραγωγικά η μέρα, με μία ανελέητη αυτομαστίγωση, ενώ φανταστικά διακτινίζεσαι χωρίς να το κουνήσεις ρούπι. Όχι ότι κάποιον θα έπρεπε να τον πιάνει σπαρίλα από το καθισιό, σκεφτόταν η Ερατώ, αλλά να χρειάζεται να δίνουμε κομματάκι φροντίδα και αγάπη σε ό,τι κάνουμε, για να χρωματίζεται, να παίρνει μία πνοή, μπορεί στο τέλος να παράγει και τον δικό του ήχο, τη δική του μουσική. Διαφορετικά, κρύβεσαι πίσω από διαταγές ή λεγόμενα και πεπραγμένα άλλων, δεν προτάσσεις τη δική σου γευστική εμπειρία, αλλά μόνο τις εντυπώσεις από όσα διάβασες, άκουσες, είδες, δεν φαντάστηκες κ.λπ. Βγάζεις μπροστά την «εξουσία», στο μυαλό σου πάντα, της ισχύος των προγενέστερων, των άλλων και τέλεψες, δεν χρειάζεται να σκεφτείς παραπέρα. Αναμασάς, αναπαράγεις, επαναπαύεσαι σε καναπέδες, νοερούς και μη, άρχοντας, που λένε. Κι αυτά πολλά είναι!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Ερατώ αποφάσισε στην επόμενη γουλιά να καταπιεί, για να ξεχάσει, τα αποσιωπητικά, τα θαυμαστικά και τα ερωτηματικά. Ιδίως μετά από όποια πρόταση της απηύθυναν υπονοώντας ότι δεν γνωρίζει καλά τη δουλειά της, απλώς γιατί εκείνοι αγνοούσαν τα βασικά. Κάνοντας επιπλέον ανόητα σχόλια και περιττές ερωτήσεις, που την έφερναν στη δύσκολη θέση τού να κάνει στους άλλους μάθημα για τη χρήση των κομμάτων και των σημείων στίξης γενικότερα. Και η ίδια έγραφε, άλλωστε. Όχι ότι τη ρώτησε ποτέ κανείς. Και, αν έβρισκε και κάποιον να συνεννοηθούν στα απλά και βασικά –το πιο δύσκολο και καθόλου δεδομένο− θα έκανε κάτι με όλο το υλικό που είχε φτιάξει από χρόνια την πιο σύγχρονη εκδοχή των πυραμίδων της Γκίζας, στα ηλεκτρονικά της συρτάρια. Αλλά τούτοι &#39;δώ τη δουλειά τους κοιτούσαν και γύρω έρημος. Δεν υπήρχε άνθρωπος από την άλλη μεριά, μόνο ένα μηχάνημα που θα πρόβαλε τη δική τους δουλειά, λειτουργώντας ως αυτοπροβολή. Ένας σχεδόν καθρέφτης, χωρίς προσωπικότητα ή άλλη συμβολή. Ενώ ορισμένοι γίνονταν εξαιρετικά υπεροπτικοί και δυσάρεστοι στη διαδικασία, καθώς το απόσταγμα των ιερών τους λόγων αποτυπωνόταν στην ηλεκτρονική σελίδα, ύψιστη προσφορά στην ανθρωπότητα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πού να φαντάζονταν το πόσα φαίνονται μέσα σε μια γραμμή, προφορική ή γραπτή! Εδώ η φαντασία θα έκανε πάρτι. Μόνη της. Ξύλινες λόγιες φράσεις, για να αποδίδουν επισημότητα που κατέληγε σε κωμική σοβαροφάνεια, μισοκοιτούσαν με ανασηκωμένο φρύδι όσες αραδιασμένες φράσεις μύριζαν προφορικότητα, με ανύπαρκτη ή άστοχη στίξη να τις στριμώχνει ανάρμοστα ή να τις χωρίζει σε άλλη περίπτωση, προστατεύοντας ακόμα –ίδιος θεματοφύλακας– τη διαφορετικότητά τους, λες και αριστοκράτες και πόπολο είχαν αναγκαστεί να επιβιβαστούν στο ίδιο λεωφορείο, συμμετέχοντας σε μια απίθανη κούρσα συγχυσμένων εντυπώσεων.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το μέσα αναποδογύριζε έξω και άρχιζε το πανηγύρι. Ένα θέατρο παραλόγου, που τύφλα να &#39;χουν τα θεατρικά, εδώ κι αν έβγαινε όλο το ασυνείδητο στη φόρα και δίχως εκπτώσεις. Αν γινόταν συνειδητά, το παράδοξο θ&#39; αποκτούσε νόημα, ένα κάποιο ενδιαφέρον! Ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε, για παράδειγμα, πρόσεχε σαν τα μάτια του τις νευρώσεις του, προκειμένου να παραμείνει αλώβητη η δημιουργικότητά του, όπως πίστευε.&lt;span style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;[1]&lt;/span&gt; Αλλά εκείνος έπαιζε μαζί τους και τις απογείωνε με τρόπο χρήσιμο και για τους άλλους, ίσως και να τις θεράπευε, διασκεδάζοντάς τες. Ποιος ξέρει! Εδώ, όμως, η Ερατώ γινόταν θεατής και αναγκαστικά συμμέτοχος σε έναν ανούσιο, μεθυσμένο πόλεμο κομμάτων, απουσία σύμπνοιας ανάμεσα στους εμπλεκόμενους και χωρίς την παραμικρή απόλαυση. Αλίμονο!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η απόλαυση, σκεφτόταν, πίνοντας αργά και το τρίτο ποτηράκι λικέρ μέντας, έτοιμη να φύγει, καθώς η βροχή είχε για λίγο μουλώξει πίσω από τα βαριά σύννεφα, χωρίς ακόμα να &#39;χει εκτονώσει όλη της την οργή. Θα έφευγε, για να τη βρει το επόμενο ξέσπασμα στο σπίτι της τουλάχιστον. Στη ζώνη της δικής της ασφάλειας, που σήμαινε επικοινωνία, στη φαντασία της, χωρίς τοίχους να διακόπτουν την πορεία, με αμοιβαίο σεβασμό, εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του άλλου και αλληλοαποδοχή ανάμεσα στα μέλη της ομάδας. Και δύο άνθρωποι άλλωστε φτιάχνουν μία πολύ δυνατή ομάδα, αρκεί να αφήσουν απέξω όσους τους τριβελίζουν το μυαλό. Καθαροί. Από την υποκειμενική οπτική των άλλων. Των όποιων άλλων. Ζωντανών ή νεκρών. Με το κριτήριο σε εγρήγορση για το τι κρατάς, το τι αφήνεις και σε τι στο τέλος επιτρέπεις να καταλάβει χώρο μέσα. Και εκεί ανεμίζει την παντιέρα της ελευθερίας το προσωπικό στοιχείο, στο είδος των ναι και των όχι που λέει κανείς.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η Ερατώ πλήρωσε στο μπαρ, χαιρέτισε, μαζί και το γαρύφαλλο-Νάρκισσο, που στοχαζόταν τις τελευταίες του στιγμές, και, με τη γεύση μέντας να της γαργαλάει με τη φρεσκάδα της ουρανίσκο και μυαλό, ξαναβγήκε στο μουσκεμένο «χαλί» του δρόμου. Όλα τώρα φαίνονταν πιο ήρεμα, χωρίς να είναι. Η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα της αναμενόμενης καταιγίδας μαγνήτισε τη σκέψη ότι ακόμα και τα κόμματα κρύβουν ένα είδος συμπυκνωμένης πολιτικής στη μικρή τους ύπαρξη. Πού να φανταστεί κανείς τι αναμπουμπούλα μπορεί να φέρει η ύπαρξη ή η απουσία ενός κόμματος, όταν αφήνει όλο το περιθώριο στην αυθαιρεσία να κάνει τη διαφορά. Ακόμα και να φανερώσει την ακαταστασία ή τον πλούτο, στο φωτισμένο σκοτίδι του νου, που νομίζει πως οι «κομματικές» μάσκες με επιτηδευμένη επιμέλεια καμουφλάρουν επιτυχώς τις προθέσεις. Το κόμμα και τα Κόμματα, μπλεγμένα σε ένα καρναβάλι ασυνειδήτου, που εκτελεί άθελά του σε κάθε αναταραχή τον χορό της βροχής, διακινδυνεύοντας το κεραυνοβόλημα από τον μέσα ουρανό, με άπειρα άστοχα ναι και όχι...&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Copyright © Ιουλία Λυμπεροπούλου All rights reserved&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε illustration της Ιουλίας Λυμπεροπούλου [&lt;i&gt;Ο χορός των ποτηριών&lt;/i&gt;, ψηφιακή hand-drawn τέχνη, 2026]&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;1η έκδοση της πρώτης μορφής του διηγήματος στον βραχύβιο ιστότοπο Εύπολις τον Νοέμβριο του 2014. Το κείμενο κατέβηκε από το διαδίκτυο με το κλείσιμο του ιστότοπου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;[1]&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;i&gt;If my devils are to leave me, I am afraid my angels will take flight as well&lt;/i&gt; (η φράση ανήκει στον Αυστριακό ποιητή Rainer Maria Rilke)&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/415844249298473751'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/415844249298473751'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/polemos-kommaton.html' title='Ο μεθυσμένος πόλεμος των κομμάτων, με λικέρ μέντας...'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfgxGXLFEUh7ZY3rUPUiWeaAjjtxf_J2YkA-4TwpUJo3OSFaqRESI-C2oA-xWligb2uepxWMF2eWokf8WIFKnsLaI3iuEloOeGvMnQ03rce_rdNIfa9GDKMaFQLrHTyF_V4xVkWS7Y9hTZLAyhLXjZO8HdNXGr9ZaIXU7utqDN2BMhDeSnMOA3KvpV5Zyh/s72-w320-h320-c/1.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-6795309427425748504</id><published>2026-11-14T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-14T03:00:00.123+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ποιήματα"/><title type='text'>Ματαιοδοξία</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;b&gt;Χρήστου Ντικμπασάνη&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5pXebArezX6EYFCVO0XJzygiIXQ30Hcdu2JSb4q-9E1CI727NDlAiuIyZ8TOY7xqt5ILtTOtjmUVlI2FDWdc2Q5njFoIu5xCJjnqatwBcdHVhTQshfBxOfisJpC0RikQR3Hdcy9L49LTkP1BnduuaW9K-8xm75d4MfLlP8-6R8fcND0pXey6j58htxh9_/s1500/12a.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Έργο τέχνης Αθανάσιου Ε. Μίχου [Έργο της ατομικής έκθεσης με τίτλο Aurum Figura 79]&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5pXebArezX6EYFCVO0XJzygiIXQ30Hcdu2JSb4q-9E1CI727NDlAiuIyZ8TOY7xqt5ILtTOtjmUVlI2FDWdc2Q5njFoIu5xCJjnqatwBcdHVhTQshfBxOfisJpC0RikQR3Hdcy9L49LTkP1BnduuaW9K-8xm75d4MfLlP8-6R8fcND0pXey6j58htxh9_/w320-h320/12a.png&quot; title=&quot;Έργο τέχνης Αθανάσιου Ε. Μίχου [Έργο της ατομικής έκθεσης με τίτλο Aurum Figura 79]&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Συλλογίσου ποιος είσαι συλλογίσου!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Εσύ λέρωσες τη ζωή σου, εσύ τη μόλυνες&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Δεν είσαι αληθινός φίλος του εαυτού σου&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Είσαι ο μοναδικός ένοχος&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Σκέψου τα πυρπολημένα δέντρα&lt;/div&gt;&lt;div&gt;απ&#39; τον άνεμο της αδιαφορίας σου&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Μη διασχίζεις απαθής&lt;/div&gt;&lt;div&gt;τα λαβωμένα δάση της Γης,&lt;/div&gt;&lt;div&gt;υπηρετώντας το πάθος του ασύστολου κέρδους&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Σκέψου τις στεγνωμένες λίμνες&lt;/div&gt;&lt;div&gt;απ&#39; την υψηλή θερμοκρασία&lt;/div&gt;&lt;div&gt;και τις ψεύτικες υποσχέσεις αγάπης&lt;/div&gt;&lt;div&gt;που τους έδωσες κάποτε&lt;/div&gt;&lt;div&gt;πριν φύγεις για το ζοφερό κόσμο της απληστίας&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Σκέψου την καταστροφή που προκαλείς&lt;/div&gt;&lt;div&gt;χιλιάδες αιώνες τώρα&lt;/div&gt;&lt;div&gt;με τη μιαρή σου νοοτροπία&lt;/div&gt;&lt;div&gt;πως είσαι ο κυρίαρχος του πλανήτη σου&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Κυρίαρχος του ίσως να είσαι,&lt;/div&gt;&lt;div&gt;αλλά είσαι συνάμα και ο χείριστος διαχειριστής του&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Πεθαίνουν για χάρη σου τα φυτά και τα ζώα&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Η υδρόγειός σου ξεψυχάει&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Κανένα πλάσμα δε φαίνεται τριγύρω&lt;/div&gt;&lt;div&gt;να σε τραβήξει με κίνηση τραχιά&lt;/div&gt;&lt;div&gt;από αυτή την καυτή δίνη&lt;/div&gt;&lt;div&gt;του ολέθρου που μόνος σου δημιούργησες&lt;/div&gt;&lt;div&gt;και να σε απιθώσει απαλά&lt;/div&gt;&lt;div&gt;στην καρδιά του παραδείσου&lt;/div&gt;&lt;div&gt;που έχεις πια χάσει για πάντα&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Εκατομμύρια έτη φωτός σβήνουν άδοξα πίσω σου&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Η μνήμη των νεκρών ονείρων σου για μια επίγεια Εδέμ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ποτάμι λάβας που σιγά σιγά κρυστάλλωσε,&lt;/div&gt;&lt;div&gt;πέφτοντας στου υλικού κέρδους την παγωμένη θάλασσα&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Η τελευταία μολυσμένη σου αναπνοή&lt;/div&gt;&lt;div&gt;σπίθα που τη φυσάει ο άνεμος της ματαιοδοξίας&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;🍂&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved, 2026&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Πρώτη δημοσίευση&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης&amp;nbsp;Αθανάσιου Ε. Μίχου [Έργο της ατομικής έκθεσης με τίτλο &lt;i&gt;Aurum Figura 79&lt;/i&gt;]&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/6795309427425748504'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/6795309427425748504'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/mataiodoxia.html' title='Ματαιοδοξία'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5pXebArezX6EYFCVO0XJzygiIXQ30Hcdu2JSb4q-9E1CI727NDlAiuIyZ8TOY7xqt5ILtTOtjmUVlI2FDWdc2Q5njFoIu5xCJjnqatwBcdHVhTQshfBxOfisJpC0RikQR3Hdcy9L49LTkP1BnduuaW9K-8xm75d4MfLlP8-6R8fcND0pXey6j58htxh9_/s72-w320-h320-c/12a.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-2475209663566908261</id><published>2026-11-14T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-14T02:30:00.124+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ανωγειανάκη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="δράμα"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κλασικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κοινωνικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ψυχόδραμα"/><title type='text'>Βρικόλακες</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirahWj9FGeA5Zknh17-MV3Mfn8UdbKewTDzFqWNnMKwlfSARLlmQs8cGIcvqG-JCsOSvDYifaymbv_32UxkziBn5kTGuH737Do5wmYScRUNQnmckTJ4rj-ljHO2lrhXLjefeFCN0zVcl0ExHxDzjM_bWxmQkPJcrRyGBLes_FnOXL5ds3BSwc0Qbc8LZSF/s1500/2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Βρικόλακες του Χένρικ Ίψεν, στο θέατρο Radar&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirahWj9FGeA5Zknh17-MV3Mfn8UdbKewTDzFqWNnMKwlfSARLlmQs8cGIcvqG-JCsOSvDYifaymbv_32UxkziBn5kTGuH737Do5wmYScRUNQnmckTJ4rj-ljHO2lrhXLjefeFCN0zVcl0ExHxDzjM_bWxmQkPJcrRyGBLes_FnOXL5ds3BSwc0Qbc8LZSF/w320-h320/2.png&quot; title=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Βρικόλακες του Χένρικ Ίψεν, στο θέατρο Radar&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Βρικόλακες&lt;/i&gt; του Χένρικ Ίψεν, στο θέατρο Radar, σε σκηνοθεσία Αναστασίας Παπαστάθη.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Παίζουν: Σοφία Αγγελικοπούλου, Κώστας Κλάδης, Αναστασία Παπαστάθη, Θοδωρής Σκούρτας, Νεκτάριος Φαρμάκης.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το έργο του Ίψεν &lt;i&gt;Βρικόλακες&lt;/i&gt;, ένας ύμνος στην ισότητα των δύο φύλων, μια κραυγή ενάντια στην υποκρισία και τη διαφθορά, είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε στο θέατρο Radar με ένα πολύ καλό καστ ηθοποιών.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το σκηνικό επιβλητικό, με βελούδινα, βαριά έπιπλα, σε ένα σπίτι όπου οι βρικόλακες του παρελθόντος και του παρόντος κάνουν συνεχώς αισθητή την παρουσία τους.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η κυρία Άλβινγκ στέκεται ευθυτενής έτσι ακριβώς όπως αρμόζει σε μια σωστή κυρία που σέβεται τον εαυτό της. Ο γιος της Όσβαλντ, η μεγάλη της αδυναμία και ο μοναδικός λόγος ύπαρξής της, επιστρέφει από το Παρίσι. Θέλει να παντρευτεί τη Ρεγγίνα, την ψυχοκόρη τους, να την πάρει και να φύγουν. Η Ρεγγίνα, από την μεριά της, βλέπει τον Όσβαλντ σαν σανίδα σωτηρίας. Θέλει μια καλύτερη ζωή, ονειρεύεται πλούτη και εύκολες συνθήκες διαβίωσης. Ο πάστορας Ένγκστραντ γνωρίζει πολλά και βαριά μυστικά που θα ανατρέψουν τις ιστορίες όλων αν τυχόν και αποκαλυφθούν.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Οι ήρωες του Ίψεν ζουν με μυστικά, λάθη, πάθη, ψέματα. Υποκρίνονται και κρίνονται για τις επιλογές τους. Νοσούν ψυχικά κυριευμένοι από δαίμονες. Οι βρικόλακες τους κυνηγούν σαν Ερινύες.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Καρτερούν τον ήλιο να λάμψει γεμίζοντας με φως τα σκοτάδια τους. Τα λάθη τους επηρέασαν τις επόμενες γενιές. Οι σκουριασμένες αντιλήψεις τους δεν τους άφησαν να δουν τη χαρά της ζωής.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ας κοιτάξουμε μέσα μας, γύρω μας, γιατί όλοι μας παλεύουμε με τους δικούς μας βρικόλακες κι ας τους απομακρύνουμε άμεσα αν θέλουμε να κατακτήσουμε την ευτυχία.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αυτό θα ήθελε κι ο Ίψεν, γι&#39; αυτό και μας χάρισε αυτό  το αριστούργημά του.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%91%CE%BD%CF%89%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7&quot;&gt;Νατάσα Ανωγειανάκη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2475209663566908261'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/2475209663566908261'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/vrikolakes.html' title='Βρικόλακες'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirahWj9FGeA5Zknh17-MV3Mfn8UdbKewTDzFqWNnMKwlfSARLlmQs8cGIcvqG-JCsOSvDYifaymbv_32UxkziBn5kTGuH737Do5wmYScRUNQnmckTJ4rj-ljHO2lrhXLjefeFCN0zVcl0ExHxDzjM_bWxmQkPJcrRyGBLes_FnOXL5ds3BSwc0Qbc8LZSF/s72-w320-h320-c/2.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-8259204317268746626</id><published>2026-11-14T02:30:00.000+02:00</published><updated>2026-11-14T02:30:00.124+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ανωγειανάκη"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κοινωνικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κωμωδία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><title type='text'>Χώρισε με ΑΕ και ΣΙΑ</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaBtxJ9ADAPQNC5CqycMpZFgeRWNsctjPMFbth05vrFBKj8M8G6Zdc92mGe4gMrxqv3jdbfLvyGP52QQlDDbCBNHYUxo2uig2f4PO_oUaga4zlOVThx3sSJpLmHONw8MnMY2j2qaFXLe5Hiyur28Dn5-H2siqmrcI4NdoBqf0ZH2w__tTlhB3fiFerTzvu/s1500/2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Χώρισε με ΑΕ και ΣΙΑ, στο θέατρο Θησείον, του Tristan Petitgiraro, σε σκηνοθεσία Κόρας Καρβούνη&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaBtxJ9ADAPQNC5CqycMpZFgeRWNsctjPMFbth05vrFBKj8M8G6Zdc92mGe4gMrxqv3jdbfLvyGP52QQlDDbCBNHYUxo2uig2f4PO_oUaga4zlOVThx3sSJpLmHONw8MnMY2j2qaFXLe5Hiyur28Dn5-H2siqmrcI4NdoBqf0ZH2w__tTlhB3fiFerTzvu/w320-h320/2.png&quot; title=&quot;Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Χώρισε με ΑΕ και ΣΙΑ, στο θέατρο Θησείον, του Tristan Petitgiraro, σε σκηνοθεσία Κόρας Καρβούνη&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Χώρισε με ΑΕ και ΣΙΑ&lt;/i&gt;, στο θέατρο Θησείον, του Tristan Petitgiraro, σε σκηνοθεσία Κόρας Καρβούνη, με τους Μιχάλη Σωριόπουλο, Βάσω Καβαλλιεράτου, Στάθη Κόικα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Το να θες να χωρίσεις είναι το μόνο  εύκολο. Το δύσκολο είναι το πώς να το πεις στον άλλον.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Υπάρχουν πολλοί τρόποι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;1) Δια ζώσης κοιτώντας κατάματα τον/την σύντροφο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;2) Στέλνοντας ένα μήνυμα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;3) Από το τηλέφωνο.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο Έρικ βρήκε έναν πιο ευφάνταστο τρόπο, στήνοντας μια παράξενη επιχείρηση όπου αναλαμβάνει ο ίδιος να ανακοινώνει χωρισμούς κατ&#39; οίκον.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Έλα όμως που στην τελευταία του αποστολή έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με μια πρώην σχέση του, την οποία προφανώς και δεν ξεπέρασε ποτέ!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μια σειρά απρόσμενων παρεξηγήσεων και καταστάσεων λαμβάνουν χώρα στη σκηνή με τους πρωταγωνιστές να βρίσκονται σε κατάσταση πανικού. Τρεις άνθρωποι, τρεις διαφορετικές εκδοχές. Θέλουν να αγαπηθούν, να κερδίσουν  χρόνο, να μη μείνουν μόνοι.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Έξυπνο κείμενο, ωραίες ερμηνείες, καλή σκηνοθεσία και όλα αυτά μαζί συντελούν σε ένα άρτιο αποτέλεσμα κάνοντας τον θεατή να περάσει όμορφα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η ειλικρίνεια –θα πω εγώ– είναι η μόνη λύση σε τέτοιες καταστάσεις. Λες αυτό που νιώθεις και προχωράς παρακάτω δίχως ενδοιασμούς. Τα ψέματα, οι δολοπλοκίες, τα μπερδέματα μόνο αναστάτωση προκαλούν.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%91%CE%BD%CF%89%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7&quot;&gt;Νατάσα Ανωγειανάκη&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/8259204317268746626'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/8259204317268746626'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/chorise.html' title='Χώρισε με ΑΕ και ΣΙΑ'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaBtxJ9ADAPQNC5CqycMpZFgeRWNsctjPMFbth05vrFBKj8M8G6Zdc92mGe4gMrxqv3jdbfLvyGP52QQlDDbCBNHYUxo2uig2f4PO_oUaga4zlOVThx3sSJpLmHONw8MnMY2j2qaFXLe5Hiyur28Dn5-H2siqmrcI4NdoBqf0ZH2w__tTlhB3fiFerTzvu/s72-w320-h320-c/2.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-3726645728288842482</id><published>2026-11-14T02:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-14T02:00:00.119+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Κονίδης"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κωμωδία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="μαύρη κωμωδία"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><title type='text'>Κουφέτα &amp; κόλλυβα</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbNS7Ko8pRaRpbterlKomF8hA5wiWu5Rjqp8Hj5HLaxwwcLL11_hRk4-_624ueLU-KXt-X-dcNyQCrfVKWf4bYk_KF2jX_jqhDw_BKlrmvVcT340n9K6a19W_YxF_ki_B0opt9VXmaRmseXSzeELxif4IpedfGAyHw_Bxlh1mZoIjmAtZeNTo20sJrTWvn/s1500/12a.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbNS7Ko8pRaRpbterlKomF8hA5wiWu5Rjqp8Hj5HLaxwwcLL11_hRk4-_624ueLU-KXt-X-dcNyQCrfVKWf4bYk_KF2jX_jqhDw_BKlrmvVcT340n9K6a19W_YxF_ki_B0opt9VXmaRmseXSzeELxif4IpedfGAyHw_Bxlh1mZoIjmAtZeNTo20sJrTWvn/s320/12a.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Η θεατρική ομάδα «Της μάνας σου» κυρίως ασχολείται με την κωμωδία και το κάνει πολύ καλά. Αυτή τη φορά και πάλι με κείμενο του Σπύρου Γεωργακόπουλου παρακολούθησα στο θέατρο Εργοτάξιο που φιλοξενεί την νέα του παράσταση, τα &lt;i&gt;Κουφέτα και κόλλυβα&lt;/i&gt;. Μια μαύρη κωμωδία, δημιουργική, έξυπνη και ξεκαρδιστική από την πρώτη στιγμή μέχρι την τελευταία.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο Σπύρος Γεωργακόπουλος έχει αναλάβει την σκηνοθεσία αλλά και συμμετέχει στην παράσταση –και καλά κάνει– με έναν ρόλο που του πάει ιδιαιτέρως.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η ιστορία διαδραματίζεται στην Πάρο και συγκεκριμένα στο Μαράθι όπου διαθέτει σπίτι ο γαμπρός γιατί, ναι, ετοιμάζονται να παντρευτούν και για αυτό οι ετοιμασίες, οι συγγενείς και οι φίλοι που καταφτάνουν για τον γάμο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η νύφη από το Κολωνάκι και ο γαμπρός από την Μυτιλήνη· άλλοι κόσμοι, αλλά ζητούμενα, αλλά θέλω και αυτό δεν θα αργήσει να εκδηλωθεί και μάλιστα την ημέρα του γάμου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Η μάνα του γαμπρού –από χωριό– με την αδελφή της, η μια κόρη –η μικρή– όμορφη αλλά λίγο χαζούλα και η άλλη αρχηγός του σπιτιού της και γυναίκα ενός εργολάβου κηδειών. Ο ξάδερφος κλείνει αυτή την οικογένεια, λαμόγιο από τα λίγα, που έχει δανείσει τον γαμπρό με σκοπό να του πάρει το σπίτι και βέβαια ο γαμπρός, που είναι λίγο καλοκάγαθος.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ένας βοηθός κληρικού θα έρθει να τους παντρέψει· εάν μπορέσει φυσικά.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Από την άλλη, η νύφη κατασκευάζει έργα που δεν νομίζω ότι θα αγοράσει κανένας ποτέ, έχει τη μαμά καριόλα, συμφεροντολόγα που δεν έχει καλό λόγο για κανέναν, ο γιος της, που έρχεται με το αμόρε του για να πει στη μαμά του επιτέλους ότι είναι ομοφυλόφιλος...&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Όλοι αυτοί, λοιπόν, θα βρεθούν μαζί και θα κάνουν έναν μεγάλο χαμό.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Όπως λέγεται, ο άνθρωπος κάνει σχέδια και ο Θεός γελάει. Είμαι σίγουρος ότι πρέπει να ξεκαρδίστηκε με την απρόσμενη εξέλιξη που θα συμβεί στον γάμο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μία στιγμή χρειάζεται και όλα μπορούν να αλλάξουν. Έτσι και σε αυτόν τον αταίριαστο γάμο, για πολλούς. Ένας γάμος που μετατρέπεται κυριολεκτικά σε κηδεία.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Από κει και πέρα, ο σώζων εαυτόν σωθήτω και το χάος παίρνει τη θέση του αφού το μπάχαλο δεν έχει προηγούμενο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Πολύ αστείο, έξυπνο, δημιουργικό, από μια θεατρική ομάδα που ξέρει πώς να κινηθεί πάνω στην σκηνή, με πολύ καλές ερμηνείες και ένα έξοχο κείμενο από την πένα του Γεωργακόπουλου, που ξέρει τι και πώς θα γράψει. Η σάτιρα στα πολύ καλά της με επικεφαλής την κοινωνία των αντιθέσεων, των εμμονών, των προκαταλήψεων, των οικογενειακών σχέσεων, με όλα τα θέλω και τα πρέπει που μεταφέρουν και στους νεότερους. Άλλωστε δεν γράφεται κανένα ψέμα.&amp;nbsp;Όλα από τη ζωή παρμένα, δυστυχώς.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Όσον αφορά τους ηθοποιούς, πραγματικά όλοι τους ανεξαιρέτως ήταν φανταστικοί. Όλοι οι ρόλοι κομμένοι και ραμμένοι για αυτούς. Η θεατρική ομάδα «Της μάνας σου» έχει πολλά να δώσει ακόμα διότι είναι ένα πολύ δεμένο σύνολο που αγαπάει αυτό που κάνει και αυτό φαίνεται και πάνω στην σκηνή αλλά και έξω από αυτήν, με τα γέλια τους που ακούγονταν όταν τελείωσε η παράσταση.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μια πολύ καλή πρόταση για όσους αρέσκονται στην κωμωδία με ουσία και νόημα και την προτείνω ανεπιφύλακτα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%9A%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82&quot;&gt;Γεώργιος Κονίδης&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/3726645728288842482'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/3726645728288842482'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/koufeta-kollyva.html' title='Κουφέτα &amp; κόλλυβα'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbNS7Ko8pRaRpbterlKomF8hA5wiWu5Rjqp8Hj5HLaxwwcLL11_hRk4-_624ueLU-KXt-X-dcNyQCrfVKWf4bYk_KF2jX_jqhDw_BKlrmvVcT340n9K6a19W_YxF_ki_B0opt9VXmaRmseXSzeELxif4IpedfGAyHw_Bxlh1mZoIjmAtZeNTo20sJrTWvn/s72-c/12a.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1497252664413608505.post-1963939437622241244</id><published>2026-11-13T03:00:00.000+02:00</published><updated>2026-11-13T03:00:00.173+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Κονίδης"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="αισθηματικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="δράμα"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="θέατρο"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κλασικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="κοινωνικό"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="παράσταση"/><title type='text'>Ο έμπορος της Βενετίας</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJxRtPc5sqIm8ufQ018UaFbH6b02dYgHx0PWiLoxTwvE0ON9M9CS0Z6kozuDnkqeaIvu1yRVYD_tOLqByu2PsFjRtebrGBwkWAK_GYxfr-aeCHfuqX1aOWr_fg3YBhIOwIqcvz9hsZ5nkixyPvJpgtuKUlRjYkeiFnKj0oFhMl0Dqp97GGmdTE0Qfo4gWi/s1500/2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Ο έμπορος της Βενετίας σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJxRtPc5sqIm8ufQ018UaFbH6b02dYgHx0PWiLoxTwvE0ON9M9CS0Z6kozuDnkqeaIvu1yRVYD_tOLqByu2PsFjRtebrGBwkWAK_GYxfr-aeCHfuqX1aOWr_fg3YBhIOwIqcvz9hsZ5nkixyPvJpgtuKUlRjYkeiFnKj0oFhMl0Dqp97GGmdTE0Qfo4gWi/w320-h320/2.png&quot; title=&quot;Ο έμπορος της Βενετίας σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Το θέατρο Αλκυονίς φιλοξενεί ένα από τα πιο γνωστά έργα του  Ουίλιαμ Σαίξπηρ  με τίτλο &lt;i&gt;Ο έμπορος της Βενετίας&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Μια μεγάλη παραγωγή σε σκηνοθεσία του Γιάννη Μπέζου, που πρωταγωνιστεί στον ρόλο του μοναχικού και σκληρού Σάυλωκ, μαζί με την Φαίη Ξυλά στον ρόλο της όμορφης  και έξυπνης Πόρσια και τον Τάσο Γιαννόπουλο στον ρόλο του ρομαντικού και ευαίσθητου  Αντόνιο και με έναν μεγάλο θίασο.&lt;span&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Με έναν μοναδικό καυστικό λόγο, ο μεγάλος συγγραφέας προσφέρει στον κόσμο ένα έργο που διακοσμεί τα θέατρα όλου του κόσμου ανά τους αιώνες γεμάτο ένταση, αντιφάσεις και αιώνιες αναμετρήσεις του ηθικού με το ανήθικο, του μίσους με την αγάπη, της αυταπάρνησης με τη ζήλια... της κακίας και όλων των ανθρώπινων πλευρών που εμφανίζονται με κωμικό τρόπο σε μια Βενετία που ζει τις μεγαλύτερες δόξες της.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Ο έμπορος της Βενετίας&lt;/i&gt; είναι ένα διαχρονικό έργο που κατατάσσεται στην μαύρη κωμωδία και δίνει με μοναδικό και ιδιαίτερο τρόπο τις πτυχές του ανθρώπου και πώς τον κυβερνούν αυτές.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο έρωτας είναι ο υπαίτιος για ό,τι συμβαίνει στην Βενετία των αντιθέσεων και τον συναλλαγών.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο Μπασσάνιο, βαθιά ερωτευμένος με την Πόρσια, πρέπει να βρει αρκετά λεφτά για να την διεκδικήσει κι έτσι ο φίλος του και πονόψυχος Αντόνιο κάνει μια παράτολμη και παράξενη ενέργεια, να δανειστεί από τον Σάυλωκ, έναν σκληρό Εβραίο τοκογλύφο που δεν χαρίζεται σε κανέναν. Δίνει το δάνειο στον Αντόνιο με μία ακραία συναλλαγή που έχει κόστος εάν δεν εξοφληθεί εγκαίρως. Ο Σάυλωκ δικαιούται μια λίβρα από την σάρκα του Αντόνιο. Σε μια εποχή που ο αντισημιτισμός είναι σε έξαρση, ο Σάυλωκ δίνει ένα δάνειο χωρίς τόκους αλλά  με μια παράλογη τιμωρία που κρύβεται πίσω από μεγάλο μίσος.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Αυτή η συμφωνία κάνει αυτό το έργο αμφιλεγόμενο αφού συγκρούονται οι τάξεις, οι θρησκείες αλλά και η λογική ότι το χρήμα μπορεί να αγοράσει τα πάντα.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Σε αυτό το έργο δεν  είναι εύκολο να βγάλουμε ακριβές συμπεράσματα για το ποιος είναι καλός και ποιος κακός. Από την μια ο Σάυλωκ, νιώθοντας μόνιμα ρηγμένος επειδή είναι Εβραίος, βρίσκει την ευκαιρία να τιμωρήσει κάποιον που τον προσβάλει με την πρώτη ευκαιρία και από την άλλη ο Αντόνιο δανείζεται  από έναν μισητό εχθρό για να εξυπηρετήσει κάποιον άλλον.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο &lt;i&gt;Έμπορος της Βενετίας&lt;/i&gt; δίνεται άριστα, μεταφρασμένος από τον Άκη Δήμου και εμπνευσμένος από το σκηνοθετικά έμπειρο μάτι του Γιάννη Μπέζου που μας προσφέρει μια εξαιρετική ερμηνεία του Σάυλωκ με όλες τις αντιφάσεις αυτού του ρόλου.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ο έμπειρος Τάσος Γιαννόπουλος μπαίνει στο πετσί του ρόλου του Αντόνιο, όπως συνηθίζει να κάνει στους ρόλους που αναλαμβάνει και η  Φαίη Ξυλά ερμηνεύει άψογα τον ρόλο της Πόρσια, λαμπερή και ευρηματική, όπως την ήθελε ο μεγάλος συγγραφέας. Μου άρεσε πολύ και ο Αλμπέρτο Φάις στον ρόλο του Μπασσάνιο.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Άψογα τα σκηνικά από τον Γιώργο Γαβαλά καθώς και τα  όμορφα κοστούμια από την Κατερίνα Παπανικολάου αλλά και η πολύ ταιριαστή μουσική του Κωστή Μαραβέγια. Όλα αυτά συντελούν σε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα και με αξία παραγωγή από τις Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη αλλά και από την υπεύθυνη επικοινωνίας κυρία Όλγα Παυλάτου που την ευχαριστώ ξεχωριστά για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Θα είναι σίγουρα μέσα στα καλύτερα έργα για την θεατρική περίοδο που διανύουμε.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.koukidaki.gr/search/label/%CE%9A%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82&quot;&gt;Γεώργιος Κονίδης&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/1963939437622241244'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1497252664413608505/posts/default/1963939437622241244'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.koukidaki.gr/2026/11/emporos-tis-venetias.html' title='Ο έμπορος της Βενετίας'/><author><name>koukidaki</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17479607325255423056</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuG5dQrl0n_5rNX3no4KEwBx6r8o-lYkE7tdWqoZmFoDWt9ZWgVPehyI_XT9EVu_lWpfa_MLJXaw2HewBZD_2nbQ8LOH-syM-X1CLxhreWzzoKz-BXKrI2K7119mB5LQ/s113/profile.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJxRtPc5sqIm8ufQ018UaFbH6b02dYgHx0PWiLoxTwvE0ON9M9CS0Z6kozuDnkqeaIvu1yRVYD_tOLqByu2PsFjRtebrGBwkWAK_GYxfr-aeCHfuqX1aOWr_fg3YBhIOwIqcvz9hsZ5nkixyPvJpgtuKUlRjYkeiFnKj0oFhMl0Dqp97GGmdTE0Qfo4gWi/s72-w320-h320-c/2.png" height="72" width="72"/></entry></feed>