ekabsfika

Λοιπό επικουρικό προσωπικό: Δόθηκε παράταση για τις αιτήσεις – Πότε λήγει η νέα προθεσμία

noreply@blogger.com (George M) — Thu, 16 Jul 2026 01:13:18 +0300

Μέχρι πότε μπορούν να υποβληθούν αιτήσεις για το λοιπό επικουρικό προσωπικό

HR15 Ιουλίου 2026 15:31

Παρατάθηκε η προθεσμία για το λοιπό επικουρικό προσωπικό έως τις 31.7.2026 προκειμένου να εγγραφούν στην ηλεκτρονική εφαρμογή πλην ιατρών οι ενδιαφερόμενοι.

Με βάση τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας έχουν υποβληθεί 26.156 οριστικοποιημένες αιτήσεις και 14.728 προσωρινές, πολλές από τις οποίες αναμένεται να οριστικοποιηθούν.

Από αυτές οι 15.995 οριστικές και οι 3.138 προσωρινές αιτήσεις έχουν υποβληθεί από νοσηλευτικό προσωπικό. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας υποβολής αιτήσεων, θα ακολουθήσει η αξιολόγηση των αιτήσεων και θα διαμορφωθούν οι πίνακες κατάταξης με βάση τη μοριοδότηση των υποψηφίων.

«Χαίρομαι ιδιαιτέρως με το γεγονός ότι η διαδικασία αυτή μέχρι τώρα έχει προσελκύσει εξαιρετικά μεγάλο αριθμό υποψηφίων» έγραψε στα social media ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.

Διευκρίνισε ωστόσο ότι η αίτηση δεν ισοδυναμεί με πρόσληψη. «Παρότι θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι η εγγραφή στην πλατφόρμα και η ένταξη στους πίνακες κατάταξης δεν ισοδυναμεί με πρόσληψη, προτρέπω όλους τους επαγγελματίες που ανήκουν στις κατηγορίες και τις ειδικότητες, για τις οποίες έχει ανοίξει η πλατφόρμα, να υποβάλουν αίτηση, ώστε δυνητικά κ ανάλογα με τις θέσεις που θα εγκρίνει το Υπουργείο Εσωτερικών για την πρόσληψη επικουρικού προσωπικού, να στηρίξουν τις προσπάθειές μας για το νέο εθνικό σύστημα υγείας. Όπως βλέπετε οι μεταρρυθμίσεις μας λειτουργούν και το ΕΣΥ γίνεται ξανά ελκυστικό και για το προσωπικό» .

Να σημειωθεί ότι το επικουρικό προσωπικό στα νοσοκομεία αλλά και στις υπόλοιπες δημόσιες μονάδες υγείας εργάζεται με σύμβαση συγκεκριμένου χρόνου, αλλά συνήθως κάθε τέλος του έτους δίνεται παράταση.

Αποτέλεσμα όμως είναι να υπάρχουν επικουρικοί εργαζόμενοι που καλύπτουν πάγιες ανάγκες στο ΕΣΥ και απασχολούνται ακόμη και 6 – 8 χρόνια υπό εργασιακή ομηρία, αφού δεν γνωρίζουν τελικά μέχρι πότε θα παραμείνουν στη θέση τους.

Η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη

Με εντολή μου δόθηκε σήμερα παράταση έως 31.7.2026 στην προθεσμία υποβολής αιτήσεων για εγγραφή των υποψηφίων στην ηλεκτρονική εφαρμογή του λοιπού, πλην ιατρών, επικουρικού προσωπικού του ΕΣΥ.
Χαίρομαι ιδιαιτέρως με το γεγονός ότι η διαδικασία αυτή μέχρι τώρα έχει προσελκύσει…
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) July 15, 2026

Με εντολή μου δόθηκε σήμερα παράταση έως 31.7.2026 στην προθεσμία υποβολής αιτήσεων για εγγραφή των υποψηφίων στην ηλεκτρονική εφαρμογή του λοιπού, πλην ιατρών, επικουρικού προσωπικού του ΕΣΥ.

Χαίρομαι ιδιαιτέρως με το γεγονός ότι η διαδικασία αυτή μέχρι τώρα έχει προσελκύσει εξαιρετικά μεγάλο αριθμό υποψηφίων.

Με τα χθεσινά δεδομένα έχουν υποβληθεί 26.156 οριστικοποιημένες αιτήσεις και 14.728 προσωρινές, πολλές από τις οποίες αναμένεται να οριστικοποιηθούν. Από αυτές οι 15.995 οριστικές και οι 3.138 προσωρινές αιτήσεις έχουν υποβληθεί από νοσηλευτικό προσωπικό.

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας υποβολής αιτήσεων, θα ακολουθήσει η αξιολόγηση των αιτήσεων και θα διαμορφωθούν οι πίνακες κατάταξης με βάση τη μοριοδότηση των υποψηφίων.

Παρότι θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι η εγγραφή στην πλατφόρμα και η ένταξη στους πίνακες κατάταξης δεν ισοδυναμεί με πρόσληψη, προτρέπω όλους τους επαγγελματίες που ανήκουν στις κατηγορίες και τις ειδικότητες, για τις οποίες έχει ανοίξει η πλατφόρμα, να υποβάλουν αίτηση, ώστε δυνητικά κ ανάλογα με τις θέσεις που θα εγκρίνει το Υπουργείο Εσωτερικών για την πρόσληψη επικουρικού προσωπικού, να στηρίξουν τις προσπάθειές μας για το νέο εθνικό σύστημα υγείας. Όπως βλέπετε οι μεταρρυθμίσεις μας λειτουργούν και το ΕΣΥ γίνεται ξανά ελκυστικό και για το προσωπικό.

healthreport.gr

Συνωμοτικό σχέδιο για σύσταση του ΚΚΕ Εσωτερικού

noreply@blogger.com (George M) — Thu, 16 Jul 2026 00:56:35 +0300

Κύριος Μάξιμος

15.07.2026 • 21:56

Ολοταχώς προς διάλυση οδεύει ο ΣΥΡΙΖΑ, με βουλευτές του να αποχωρούν χωρίς να παραδίδουν την έδρα τους. Στόχος τους είναι η συγκρότηση κοινοβουλευτικής ομάδας κι εκεί που όλοι νομίζουν ότι θα προχωρήσουν σε συνεργασία με τον Αλέξη Τσίπρα… μπαμ! Ανατροπή ολκής.

Οι αποχωρήσαντες είναι ικανοί να φτιάξουν και τέταρτο συριζοκόμμα, διεκδικώντας την ιστορική ονομασία του ΚΚΕ Εσωτερικού! Έχουν φύγει άλλωστε επτά χωρίς να δώσουν την έδρα τους. Αν βρουν κι άλλους τρεις, σχηματίζουν άνετα κοινοβουλευτική ομάδα.

Βέβαια, ακόμα και αυτή η νέα ΚΟ είναι ικανή να διασπαστεί την επόμενη μέρα, με τους μισούς βουλευτές να κινούνται προς επανασύσταση της ΕΔΑ!

newsbreak.gr

Αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από το 2030 – Οι 5 κατηγορίες που εξαιρούνται

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 18:38:01 +0300

Τα νομοθετημένα όρια των 62 και 67 ετών εκτιμάται ότι θα αυξηθούν κατά 1,5 έτος

Ηλίας Γεωργάκης

Πρώτη Δημοσίευση15/07/2026, 14:05

Στην επικαιρότητα συνεχίζει να βρίσκεται το ενδεχόμενο αναπροσαρμογής των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μετά το 2030, καθώς η γήρανση του πληθυσμού και οι δημογραφικές εξελίξεις ασκούν ολοένα και μεγαλύτερες πιέσεις στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

Παρότι η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει καμία ειλημμένη απόφαση για άμεση αύξηση των ορίων ηλικίας, οι αναλογιστικές μελέτες και οι προβλέψεις διεθνών οργανισμών διατηρούν το θέμα στην επικαιρότητα. Επισημαίνεται ότι σήμερα τα όρια ηλικίας έχουν «κλειδώσει» σε δύο βασικές κατηγορίες:

Στα 62 έτη, με προϋπόθεση συμπλήρωσης 40 ετών ασφάλισης (12.000 ένσημα).
Στα 67 έτη, με τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης (4.500 ένσημα).

Πηγές του υπουργείου Εργασίας αναφέρουν ότι δεν προβλέπεται άμεση αύξηση, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα έχει ήδη προχωρήσει σε μεγάλες αυξήσεις ορίων σε προηγούμενες περιόδους.

Ειδικότερα:από 1/1/2013 τα όρια αυξήθηκαν στα 62 και 67 έτη,
με τον νόμο 4336/2015 αυξήθηκαν και όλα τα ενδιάμεσα όρια ηλικίας.

Παράλληλα, ειδικοί στην κοινωνική ασφάλιση επισημαίνουν ότι οι αλλαγές μετά το 2030 θα εξαρτηθούν από τρεις δημογραφικούς δείκτες:

Δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων άνω των 65 προς τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό: εκτιμάται ότι κινείται προς το 60% από 39% σήμερα.
Δείκτης γήρανσης: για κάθε 170 ηλικιωμένους αντιστοιχούν 100 άτομα εργάσιμης ηλικίας.
Δείκτης γονιμότητας: από 1,3 παιδιά το 2018 αυξήθηκε οριακά σε 1,5 το 2022, παραμένοντας χαμηλότερος από το 2,1. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Αναλογιστικής Αρχής, το 2030 τα νομοθετημένα όρια ηλικίας των 62 και 67 ετών εκτιμάται ότι θα αυξηθούν κατά περίπου 1,5 έτος.

Ποιους δεν αφορούν

Πάντως, οι σχεδιαζόμενες αλλαγές δεν θα επηρεάσουν τις παρακάτω 5 κατηγορίες ασφαλισμένων, οι οποίες δεν κινδυνεύουν από μια ενδεχόμενη αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Και αυτοί είναι:

1 Οι ασφαλισμένοι που έχουν ήδη θεμελιωμένο δικαίωμα συνταξιοδότησης για μειωμένη ή πλήρη σύνταξη σε όλα τα Ταμεία με βάση τα όρια ηλικίας που ισχύουν από 19/8/2015 έως 1/12/2021 και από 1/1/2022 και μετά. Οσοι δηλαδή μπορούν να συνταξιοδοτηθούν οποτεδήποτε δεν επηρεάζονται.

2 Ασφαλισμένοι που συνταξιοδοτούνται με διατάξεις ανάπηρου μέλους (τέκνο, σύζυγος, αδελφός).

3 Οι ειδικές κατηγορίες ασφαλισμένων, όπως όσοι ανήκουν στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα.

4 Οι ένστολοι, για τους οποίους οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης καθορίζονται με ειδικό νόμο.

5 Όσοι βρίσκονται σήμερα στην ηλικία των 57 ετών και πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν με πλήρη σύνταξη στο 62ο έτος, έχοντας συμπληρώσει 40 έτη ασφάλισης, ή μαζί με αναγνώριση πλασματικών ετών.

Ποιους αφορούν

Αντίθετα οι αλλαγές στα όρια ηλικίας εκτιμάται ότι θα αφορούν:

Τους ασφαλισμένους με ηλικίες 50 ως 55 ετών σήμερα, που βρίσκονται σε απόσταση 12 ως 7 έτη για να συμπληρώσουν τα 62 και να αποκτήσουν δικαίωμα είτε για μειωμένη σύνταξη είτε για πλήρη, αν έχουν και 40 χρόνια ασφάλισης.

Με βάση τα ως τώρα δεδομένα αλλά και τις προσαρμογές που έγιναν στα όρια ηλικίας μετά τις 19/8/2015 (νόμος 4336/2015), οι ασφαλισμένοι που δεν θα θεμελιώσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης εντός της τριετίας 2027, 2028 και 2029 θα επιβαρυνθούν με όλη την αύξηση που θα προκύψει.

Έτσι όσοι κλείνουν το 62ο έτος μετά το 2030 το πιθανότερο είναι ότι, αν αυξηθούν τα όρια ηλικίας όπως δείχνουν οι μελέτες, θα συνταξιοδοτηθούν στα 63,6 χρόνια τους.

Τους ασφαλισμένους με ηλικίες 35 ως 50 ετών, οι οποίοι μέχρι να συνταξιοδοτηθούν θα επωμιστούν 2 έως 3 διαδοχικές αυξήσεις στα όρια ηλικίας.
Τους νέους ασφαλισμένους που διανύουν τα πρώτα χρόνια του εργασιακού τους βίου και από τώρα θα πρέπει να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι θα πάρουν σύνταξη μετά τα 64 και με 42 χρόνια ασφαλιστικού βίου, ή κοντά στα 70 αν έχουν λιγότερα έτη εργασιακού βίου.

tanea.gr

Ο ανιψιός-εγγονός της οικογένειας Μητσοτάκη επιτέλους... μίλησε. Και τι είπε;

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 18:05:00 +0300

15 Ιουλίου 2026

Δημήτριος ΑντωνόπουλοςΕλλάδα

Με εξάντλησε αφόρητα.. Τι;!

Έτσι, ο Γρηγόρης Δημητριάδης έσπασε τη σιωπή του. Τρεισήμισι ώρες, πέντε μέρη, με τον Θανάση Λάλα!.. Και μέσα σε αυτή τη μάζα λέξεων, ένα ρεφρέν επαναλαμβανόταν σαν ξόρκι: «πολιτική ευθύνη». Το πρόβλημα είναι ότι η πολιτική ευθύνη, όταν αδειάσει από κάθε περιεχόμενο, δεν είναι λογοδοσία. Είναι μια ομολογία χωρίς εξομολόγηση - ένα πρόσχημα για κάτι πολύ πιο φιλόδοξο από μια απλή αποκατάσταση εικόνας.

Γιατί ας μην αυταπατόμαστε: αυτή δεν ήταν μια συνέντευξη απολογισμού. Ήταν μια συνέντευξη για το βιογραφικό ενός προέδρου. Ο άνθρωπος που, όπως λέει, «δέχθηκε τη σφαίρα» για το αφεντικό του χρειάστηκε τρεισήμισι ώρες για να μας πει πόσο διαβάζει. Αυτοαποκαλούνταν «βιβλιοφάγος». Επικαλέστηκε τον Καζαντζάκη για να μας πει ότι αγαπά την ευθύνη. Επικαλέστηκε τον Λι Κουάν Γιου, τον πρωθυπουργό της Σιγκαπούρης, για να εξηγήσει ότι είναι «πραγματιστής» πέρα από την «αριστερά» και τη «δεξιά». Επικαλέστηκε, επικαλέστηκε, επικαλέστηκε - ζωντανούς και νεκρούς, συμμάχους και αντιπάλους. Πολιτικούς, φιλοσόφους, στοχαστές, μέχρι και τον κ. Μιγιάγκι από το Karate Kid, με το αμίμητο wax on-wave (στην πραγματικότητα μίλησε λάθος και είπε κάτι σαν «wax in-was out»), φιλοσοφώντας για την εκτέλεση κουραστικών, επαναλαμβανόμενων εργασιών και προσπαθειών που κρυφά ενισχύουν τις βασικές δεξιότητες, τη μυϊκή μνήμη, την πειθαρχία και, πάνω απ' όλα, την πολιτική εξουσία. (Ακόμα και όταν ο σκοπός δεν είναι άμεσα σαφής.)

Ο αφηγητής της εκπομπής, μάλιστα, μας σύστησε την ιστορία με το κλασικό «μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας άντρας σε ένα σκοτεινό δωμάτιο» - κάτι σαν παραμύθι με αίσιο τέλος. Προφανώς, και κυρίως, για τον ίδιο τον... πρωταγωνιστή.

Αυτή η επίδειξη πολυμάθειας δεν είναι άσχετη διακόσμηση. Είναι το ίδιο το μήνυμα. Όταν κάποιος θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι σκέφτεται σαν πρωθυπουργός («αν ήμουν πρωθυπουργός θα προσπαθούσα να λύσω το πρόβλημα»), δεν δίνει μια περιγραφή του παρελθόντος. Χτίζει ένα μέλλον. Το ατελείωτο «ξεφύλλισμα» ονομάτων και οτιδήποτε άλλο χωράει σε τρεισήμισι ώρες είναι η βιτρίνα ενός ανθρώπου που θέλει να εμφανιστεί ως ένας στοχαστικός ηγέτης - όχι απλώς ένας πρώην γενικός γραμματέας που μας χρωστάει εξηγήσεις.

Αλλά τι είναι στην πραγματικότητα η πολιτική ευθύνη;

Είναι μια θεσμική έννοια διακριτή από την ΠΟΙΝΙΚΗ και ΑΣΤΙΚΗ ευθύνη: κάποιος αναγνωρίζει δημόσια ότι κάτι σοβαρό συνέβη υπό την θητεία του - ανεξάρτητα από το αν το διέπραξε προσωπικά - και για αυτόν τον λόγο παραιτείται. Δεν απαιτείται απόδειξη προσωπικής ενοχής. Αρκεί ότι συνέβη κατά τη διάρκεια της θητείας του. Είναι το ταχύτερο κύκλωμα λογοδοσίας, πριν ή υποκαθιστά τη δικαστική. Στις λειτουργικές δημοκρατίες σημαίνει παραίτηση ή απόλυση.

Τυπικά, λοιπόν, ο κ. Δημητριάδης έχει το δικαίωμα να το επικαλεστεί: πράγματι παραιτήθηκε από τη θέση του γενικού γραμματέα. Αυτή είναι η ελάχιστη, επίσημη εκδοχή του.

Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι αν η παραίτησή του είναι αρκετή ως «ευθύνη», όταν ταυτόχρονα δηλώνει δημόσια ότι θα προστατεύσει όσους χειρίστηκαν επιχειρησιακά την παρακολούθηση και δεν θα μιλήσει ποτέ γι' αυτήν. Αυτό δεν μοιάζει με λογοδοσία. Μοιάζει με όρκο σιωπής σε πολιτική συσκευασία. Η ανάληψη ευθύνης χωρίς να λέει κανείς ποιος αποφάσισε, ποιος την πραγματοποίησε, γιατί στοχοποιήθηκαν συγκεκριμένα άτομα, δεν είναι ευθύνη. Είναι σχήμα λόγου.

Η συζήτηση με τον Λάλα δεν είχε την πίεση μιας γνήσιας αντεξέτασης. Ο κ. Δημητριάδης άφησε πολλά να υπονοηθούν και δεν εξήγησε τίποτα συγκεκριμένο. Δεν πιέστηκε ουσιαστικά:

Η χρονική επικάλυψη μεταξύ της στόχευσης της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (EYP) και των SMS που έχουν μολυνθεί με Predator και έχουν σταλεί σε δεκάδες άτομα.

Το πλέγμα προσωπικών και επαγγελματικών δεσμών με στελέχη της Intellexa και της Krikel.

Οι άδειες εξαγωγής για το κατασκοπευτικό λογισμικό σε αφρικανικές και άλλες χώρες κατά την περίοδο της δικής του εποπτείας.

Η καταστροφή κρίσιμων αρχείων της EYP αμέσως μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης Ανδρουλάκη.

Αντ' αυτού, πήρε αυτό που χρειαζόταν: τον χώρο για να κατασκευάσει τη δική του αφήγηση, μόνος του.

Δύο εικόνες κυριαρχούσαν - «το Αφεντικό» και «η σφαίρα»: ο μηχανισμός επικοινωνιών εν δράσει.

Το πρώτο: ο πρωθυπουργός, «το Αφεντικό», δεν γνώριζε τίποτα· ο ίδιος ανέλαβε πλήρως την ευθύνη.

Αλλά αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα - γιατί αν ο στενότερος βοηθός του πρωθυπουργού, στον οποίο έχει ανατεθεί η επίβλεψη της EYP, λειτουργούσε πάνω σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα χωρίς να ενημερώνει «τον Αφεντικό», τότε η αφήγηση ενός ελεγχόμενου, καλά διοικούμενου κράτους καταρρέει από μόνη της.

Η δεύτερη εικόνα: η «σφαίρα» που έλαβε για να προστατεύσει την κυβέρνηση, το κόμμα, ακόμη και τη χώρα. Από επικοινωνιακής άποψης, αυτό μετατρέπει μια θεσμική αποτυχία σε πράξη αυτοθυσίας. Η κοινή γνώμη, ωστόσο, δεν το ερμήνευσε ως τη θυσία ενός αθώου ανθρώπου. Το ερμήνευσε ως την αναμόρφωση μιας αναγκαστικής απομάκρυνσης, έτσι ώστε η ζημιά να μην φτάσει στον πυρήνα της εξουσίας.

Στην ουσία, λοιπόν...

Ο Γρηγόρης Δημητριάδης μίλησε για τρεισήμισι ώρες και δεν είπε τίποτα ουσιαστικό για το ένα πράγμα που πραγματικά είχε σημασία. Αφιέρωσε λίγα λεπτά στο σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών και τα υπόλοιπα στην περίληψη της πολυμάθειάς του.

Ανέλαβε μια ευθύνη που δεν εξηγεί, υποσχέθηκε σιωπή που δεν δικαιολογεί και άφησε τη συζήτηση άθικτη με την αφήγηση του πιστού στρατιώτη - συν κάτι επιπλέον: την εικόνα ενός ανθρώπου σκέψης, ευρείας ανάγνωσης και «πραγματισμού» άξιου ανώτερων αξιωμάτων.

Όσοι περίμεναν απαντήσεις σχετικά με το βάθος και τη λειτουργία του Predator στην Ελλάδα, εξακολουθούν να περιμένουν. Όσοι περίμεναν να μάθουν τι διάβασε το περασμένο καλοκαίρι έφυγαν απόλυτα ικανοποιημένοι.

Η πολιτική ευθύνη χωρίς περιεχόμενο δεν κλείνει υποθέσεις. Τις θάβει - με καλύτερους τίτλους και, όπως αποδεικνύεται, με καλύτερη βιβλιογραφία.

Ο Καθηγητής που Δεν «Πήρε» την «Σφαίρα»

Δεν χρειάστηκε πολιτική αντιπολίτευση για να διαλυθεί η αφήγηση του ανιψιού-και-εγγονού-και ούτω καθεξής. Ο Παύλος Ελευθεριάδης, καθηγητής Νομικής στην Οξφόρδη και, κυρίως, πρώην υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είπε αρκετά από μόνος του.

Σε δημόσια ανάρτηση με τίτλο «Ο κατηγορούμενος Γρηγόρης Δημητριάδης», έγραψε ότι ο πρώην γενικός γραμματέας παραμένει ύποπτος για πολύ σοβαρά κακουργήματα για όσο διάστημα δεν διεξάγεται πλήρης έρευνα, και υπενθύμισε στους αναγνώστες ότι η ποινική ευθύνη δεν εξαλείφεται από τα αποτελέσματα των εκλογών.

Αυτό είναι το σημείο που ανατρέπει ολόκληρη τη σκηνοθεσία της «σφαίρας» που έχει στηθεί σε μια καλογραμμένη, λογοτεχνικού τύπου συνέντευξη. Ο κ. Δημητριάδης θέλει να μας πείσει ότι το θέμα είναι πολιτικό, ηθικό, προσωπικό - ζήτημα τιμής μεταξύ ανδρών που ξέρουν πώς να σιωπούν. Ο Ελευθεριάδης του υπενθυμίζει κάτι πολύ πιο άβολο: ότι το «οι ψηφοφόροι αποφάσισαν» δεν αποτελεί απάντηση σε ζητήματα ποινικού δικαίου. Ένας κώδικας τιμής δεν αποτελεί ασπίδα έναντι του Αρείου Πάγου.

Και για όσο διάστημα επιλέγει να μιλάει μόνο στη γλώσσα του «αφεντικού» και της «σφαίρας», παραμένει, σύμφωνα με τα λόγια του καθηγητή, ύποπτος στα μάτια της κοινής γνώμης.

Δεν είναι τυχαίο ότι ορισμένοι νομικοί κύκλοι συνέκριναν τον «όρκο σιωπής» του με έναν κώδικα ομερτά. Όταν το πρώην δεξί χέρι του πρωθυπουργού μιλάει για δέσμευση να μην μιλήσει ποτέ, δεν περιγράφει την πολιτική ευθύνη. Περιγράφει κάτι πολύ πιο κοντά σε μια συμφωνία σιωπής - και αυτό ακριβώς το ερώτημα προσπάθησε να θάψει κάτω από τη γοητεία της αφήγησης η τρεισήμισι ωρών συζήτηση για βιβλία και φιλοσόφους.

https://youtu.be/vv77jc_xSkI?is=ky0lSp98sWBxiuky

Κάντε το επόμενο βήμα!

change.org

Η εξουσία που δεν απαντά πια

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 16:23:40 +0300

15/07/2026 - 14:12

Οι πολίτες δεν χρηματοδοτούν το κράτος για να παίρνουν σιωπή αντί για απαντήσεις. Κάθε ευρώ που δαπανάται από δημόσιους οργανισμούς ανήκει στους φορολογουμένους. Και κάθε άρνηση δημοσιοποίησης στοιχείων δεν γεννά μόνο υποψίες, αλλά διαβρώνει ακόμα περισσότερο την ίδια την εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Η χθεσινή αποκάλυψη της «δημοκρατίας» -διά χειρός των συναδέλφων Μαρίας Παναγιώτου και Νίκου Τσακανίκα- για τα υπέρογκα ποσά που δαπανούν τα ΕΛ.ΤΑ. για τη μίσθωση των νέων κεντρικών τους γραφείων, ενώ μάλιστα διαθέτουν ιδιόκτητα και τεράστια κτίρια, προκάλεσε εύλογη αίσθηση. Και όχι άδικα. Μια δημόσια επιχείρηση που εδώ και χρόνια βρίσκεται σε οικονομική ασφυξία, που έχει απορροφήσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για σχέδια «εξυγίανσης», που κλείνει καταστήματα σε ολόκληρη τη χώρα, αφήνοντας χιλιάδες πολίτες χωρίς βασικές υπηρεσίες, εμφανίζεται να πληρώνει υπέρογκα ποσά για υπερπολυτελή γραφεία, ενώ διαθέτει ιδιόκτητο κτίριο το οποίο θα μπορούσε να αξιοποιήσει…

Σε μια κανονική χώρα η αποκάλυψη αυτή θα είχε ήδη προκαλέσει τουλάχιστον μια δημόσια εξήγηση. Η διοίκηση των ΕΛ.ΤΑ. θα είχε παρουσιάσει τα στοιχεία της σύμβασης. Το Υπερταμείο, στο οποίο υπάγεται η επιχείρηση, θα είχε δώσει διευκρινίσεις. Η κυβέρνηση θα είχε ζητήσει απαντήσεις. Αν υπήρχε κάτι ανακριβές, θα το είχε διαψεύσει. Αν όλα ήταν νόμιμα και συμφέροντα, θα το είχε αποδείξει. Αντί γι’ αυτό επικρατεί απόλυτη σιωπή…

Δεν είναι η πρώτη φορά. Είναι πλέον η συνήθης πρακτική. Όταν προκύπτει μια σοβαρή αποκάλυψη, η πρώτη αντίδραση της εξουσίας δεν είναι να ενημερώσει. Είναι να περιμένει. Να αφήσει τον χρόνο να λειτουργήσει υπέρ της. Να ελπίζει ότι η επικαιρότητα θα φέρει το επόμενο θέμα και ότι η κοινωνία θα ξεχάσει. Το ίδιο μοτίβο το έχουμε δει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Στις υποκλοπές. Στα Τέμπη. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Τώρα και στα ΕΛ.ΤΑ. Η λογική είναι σχεδόν πανομοιότυπη: όσο λιγότερα λες τόσο λιγότερο εκτίθεσαι. Η λογοδοσία μετατρέπεται σε προαιρετική διαδικασία και η διαφάνεια σε ζήτημα πολιτικής ευχέρειας…

Κι όμως, εδώ τα ερωτήματα είναι απολύτως συγκεκριμένα. Το πιο ανησυχητικό, όμως, δεν είναι μόνο η ίδια η υπόθεση. Είναι η νοοτροπία που αποκαλύπτει. Μια εξουσία που έχει πάψει να αισθάνεται την υποχρέωση να δίνει εξηγήσεις. Που θεωρεί ότι η δημόσια λογοδοσία είναι μια ενοχλητική διαδικασία και όχι θεμελιώδης δημοκρατική υποχρέωση. Που πιστεύει ότι αρκεί η σιωπή μέχρι να αλλάξει η ατζέντα…

Όμως οι πολίτες δεν χρηματοδοτούν το κράτος για να παίρνουν σιωπή, αντί για απαντήσεις. Κάθε ευρώ που δαπανάται από δημόσιους οργανισμούς ανήκει στους φορολογουμένους. Και κάθε άρνηση δημοσιοποίησης στοιχείων δεν γεννά μόνο υποψίες, αλλά διαβρώνει ακόμα περισσότερο την ίδια την εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς.

Στο τέλος, το μεγαλύτερο σκάνδαλο δεν είναι μόνο μια ενδεχομένως ασύμφορη σύμβαση. Είναι όταν μια κυβέρνηση φτάνει να θεωρεί ότι δεν οφείλει καν να την εξηγήσει. Αυτό είναι το πραγματικό μέτρο της αλαζονείας κάθε εξουσίας και πολύ περισσότερο της σημερινής…

Πηγή: dimokratia.gr

antinews.gr

Υποκλοπές: μια ευκαιρία να σωθεί η χαμένη τιμή της Ελληνικής Δικαιοσύνης

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 16:19:39 +0300

Η Δικαιοσύνη πρέπει να ανοίξει ξανά την υπόθεση των υποκλοπών και επιτέλους να καλέσει τα πολιτικά πρόσωπα που είναι υπεύθυνα

Editorial 15 Ιουλίου 2026, 09:00

Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Η υπόθεση των υποκλοπών είναι μια ανοιχτή πληγή ως προς τη λειτουργία της δημοκρατίας και ως προς το κύρος των θεσμών που έχουν ευθύνη να την προασπίσουν.

Πλέον γνωρίζουμε τι συνέβη. Το Μέγαρο Μαξίμου, δηλαδή ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και το «δεξί του χέρι», ο «αντ’ αυτού» Γρηγόρης Δημητριάδης, αποφάσισαν ότι «επιτελικό κράτος» σημαίνει να παρακολουθούνται υπουργοί, δικαστικοί, ανώτατοι αξιωματικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, και επιχειρηματίες. Σε πρώτη φάση το έκαναν μέσω της ΕΥΠ και «νόμιμων επισυνδέσεων» και μετά και με χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού, Predator, το οποίο προμηθεύτηκε το ελληνικό κράτος από την εταιρεία Intellexa.

Ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της Intellexa, ο Ισραηλινός Ταλ Ντίλιαν, έχει κατ’ επανάληψη τονίσει ότι η εταιρεία του συνεργάζεται με κράτη και ότι έχει αποδεικτικά στοιχεία για τη νόμιμη πώληση του Predator στο ελληνικό κράτος και ο Γρηγόρης Δημητριάδης υποστήριξε ότι όταν παραιτήθηκε, αναλαμβάνοντας πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο, «έφαγε μια σφαίρα για το αφεντικό» και
ότι δεν πρόκειται να μιλήσει για να προστατεύσει, μεταξύ άλλων, τις μυστικές υπηρεσίες. Κοντολογίς τι άλλο είναι αυτό από έμμεση ομολογία ότι είχε υπάρξει προμήθεια και χρήση του παράνομου λογισμικού.

Παρ’ όλα αυτά τα στοιχεία, και πολλά άλλα που έχουν έρθει στο φως, η κυβέρνηση έχει επίμονα υποστηρίξει ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο υποκλοπών που να την αφορά και έχει χρησιμοποιήσει την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία ως μπλόκο σε οποιαδήποτε προσπάθεια διερεύνησης σε επίπεδο κοινοβουλευτικού ελέγχου, φτάνοντας μέχρι του σημείου να μην επιτρέπει την πρόσκληση του Ταλ Ντίλιαν και του Γρηγόρη Δημητριάδη στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.

Από τη μεριά της, η δικαιοσύνη, τουλάχιστον ως προς το ανώτατο επίπεδό της, δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, αφού δύο φορές αρχειοθέτησε την υπόθεση ως προς τα πολιτικά πρόσωπα και σημαντικό μέρος των εμπλεκόμενων. Την πρώτη φορά, όταν το διαβόητο πια πόρισμα Ζήση αποφάνθηκε ότι η υπόθεση αφορούσε απλώς κάποιους ιδιώτες, οι οποίοι για κάποιον άγνωστο λόγο παρακολούθησαν κάποιους πολιτικούς, δημοσιογράφους και στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας. Τη δεύτερη φορά, όταν ύστερα από τη δίκη των «ιδιωτών», όπου το δικαστήριο που τους καταδίκασε ουσιαστικά ζήτησε να διευρυνθεί η έρευνα και σε άλλα πρόσωπα που εμπλέκονται, υπήρξε και πάλι η άρνηση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου να ανοίξει την υπόθεση.

Τώρα, όμως, έχουμε και άλλα στοιχεία. Και ενώ η συνέντευξη του Γρηγόρη Δημηητριάδη ήταν μια έμμεση παραδοχή, πρωτίστως μέσω της επιμονής ότι δεν πρόκειται να μιλήσει για το θέμα, τα πράγματα είναι πολύ πιο σαφή με την επιλογή του Ταλ Ντίλιαν να καταθέσει σε Ισραηλινό δικαστήριο αγωγή σε βάρος του Θ. Κουκάκη, θύματος του Predator, στην οποία ρητά επικαλείται ότι ο ίδιος πούλησε απολύτως νόμιμα το Predator στο ελληνικό κράτος και ότι για τη χρήση του ευθύνονται οι ελληνικές αρχές και όχι ο ίδιος. Ας προσθέσουμε σε αυτά ότι στη δίκη των «ιδιωτών» επίσης αποκαλύφθηκαν στοιχεία για το πώς δόθηκε άδεια για την εξαγωγή του Predator από τις ελληνικές αρχές και πιο συγκεκριμένα τον τότε γενικό γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών και σημερινό γενικό διευθυντή της Νέας Δημοκρατίας Γιάννη Σμυρλή. Και βέβαια υπάρχει και το αίτημα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να ανοίξει ξανά η υπόθεση.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με όσα ήρθαν στο φως και στη δίκη, σημαίνουν ότι υπάρχουν επαρκή στοιχεία ώστε να ανοίξει ξανά η υπόθεση και στο επίπεδο της δικαιοσύνης. Δηλαδή, να ανασυρθεί η δικογραφία και να κληθούν να καταθέσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι όσο ψηλά και εάν είναι. Και προφανώς να αποδοθούν ευθύνες όσο ψηλά και εάν είναι.

Και εδώ μια μικρή υποσημείωση: βγαίνουν διάφορα φιλοκυβερνητικά τρολ και επιμένουν ότι αφού ο Ντίλιαν λέει ότι όλα έγιναν από το κράτος, κακώς θεωρείται σημαντική η απόφαση που καταδίκασε σε βαριές ποινές τους «ιδιώτες». Πρόκειται περί χαζού σοφίσματος που παραβλέπει δύο παραμέτρους. Η πρώτη είναι ότι προφανώς οι ιδιώτες που έβαλαν πλάτη στη λειτουργία του Predator έχουν ευθύνη. Η δεύτερη είναι ότι το δικαστήριο αυτούς είχε να δικάσει, αυτούς καταδίκασε και για αυτό ακριβώς το λόγο η ίδια η απόφασή του ουσιαστικά είχε και ένα αίτημα να ανοίξει συνολικά η υπόθεση και να διωχθούν και άλλα πρόσωπα. Και βέβαια, ήταν η ορθή απόφαση να επιβάλει αυστηρές καταδίκες κάνοντας τους «ιδιώτες» να αρχίσουν να μιλούν, ακριβώς επειδή δεν είναι διατεθειμένοι να γίνουν τα εξιλαστήρια θύματα για κυβερνητικές αποφάσεις και επιλογές. Δηλαδή, σοφά έπραξε και επιτέλεσε το καθήκον του το πλημμελειοδικείο. Με τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου υπάρχει ζήτημα.

Όλα αυτά δεν αφορούν απλώς κάποια «εμμονή», ούτε κάποιο αντιπολιτευτικό γινάτι. Οι υποκλοπές από το Μέγαρο Μαξίμου ήταν μια ακραία περίπτωση παραβίασης βασικών κανόνων που οφείλουν να διέπουν μια φιλελεύθερη δημοκρατία, που λειτουργεί με κανόνες κράτους δικαίου.

Εάν δεν διαλευκανθεί πλήρως η υπόθεση, εάν δεν μάθουμε ποιοι, πότε και γιατί πήραν τις κρίσιμες αποφάσεις, εάν δεν βρεθούν αντιμέτωποι με τις συνέπειες του νόμου όσοι δεν τήρησαν τη νομιμότητα, τότε θα υπάρχει διαρκώς μια βαριά σκιά πάνω από τη δημοκρατία μας.

Και αυτή η σκιά θα είναι ότι αυτοί που έχουν την πολιτική εξουσία, αυτοί που ασκούν τη διακυβέρνηση, δεν κρίνονται με τα ίδια κριτήρια που κρίνονται όλοι οι άλλοι πολίτες. Δεν ισχύουν για αυτούς ούτε το Σύνταγμα, ούτε οι νόμοι. Μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και να εξασφαλίζουν ατιμωρησία.

Προφανώς και ως ένα βαθμό οι πολίτες ήδη το πιστεύουν αυτό δυστυχώς. Όμως, το να εμπεδωθεί στη συνείδησή τους ότι έτσι λειτουργούν σήμερα οι δημοκρατίες, θα είναι ένα μεγάλο πλήγμα. Γιατί το μήνυμα που θα έχουν πάρει είναι ότι αρκεί να αποκτήσεις αρκετή ισχύ και εξουσία ώστε να μην σε αγγίζουν οι νόμοι. Μόνο που αυτό θα τους κάνει να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στη δημοκρατία αλλά και στο κράτος δικαίου. Και εάν πιστέψουν ότι οι πολιτικοί κυρίως έχουν κυνισμό και όχι πρόγραμμα ή ιδεολογία, τότε θα είναι πολύ πιο επιρρεπείς στη ρητορική της Ακροδεξιάς, που διαρκώς επαναλαμβάνει το «όλοι ίδιοι είναι» για να πείσει ότι είναι η πραγματική εναλλακτική.

Αυτό εξηγεί γιατί αυτή η υπόθεση δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνει στο αρχείο. Και εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: πολιτικά η Νέα Δημοκρατία είναι δεδομένο ότι θα πληρώσει το κόστος των υποκλοπών στις εκλογές. Θα είναι ένας από τους λόγους που θα χάσει την εξουσία. Ως προς αυτό δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία.

Μόνο που δεν αρκεί η πολιτική τιμωρία. Πιο σωστά: δεν πρέπει η λειτουργία των εκλογών να είναι το πεδίο όπου θα αποδίδεται δικαιοσύνη για μια θεσμική παραβατικότητα που θα έπρεπε να μπορεί να αντιμετωπιστεί στο επίπεδο των θεσμών και πρωτίστως της δικαιοσύνης. Οι πολίτες πρέπει να ψηφίζουν κυρίως για να επιλέγουν αυτόν που θα κυβερνήσει καλύτερα και όχι ως υποκατάστατο των ποινικών διώξεων που δεν άσκησαν τα δικαστήρια.

Γι’ αυτό τον λόγο έχει σημασία η Δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος της θεσμικής ευθύνης που έχει από το ίδιο το Σύνταγμα και τους νόμους και να κάνει τη δουλειά της, για να δικαιολογήσει την ανεξαρτησία που σωστά διαθέτει και η οποία τίθεται υπό αίρεση όταν φαντάζει ευθυγραμμισμένη με την κυβέρνηση, αν όχι χειραγωγημένη από αυτήν. Γιατί όπως έχει γραφτεί συχνά: δεν πρέπει να καταλήξουν να πιστέψουν οι πολίτες ότι επειδή στους στόχους των υποκλοπών περιλαμβάνονταν και δικαστικοί, αυτό σημαίνει ότι έκτοτε η κυβέρνηση «τους κρατάει». Με απλά λόγια μια πρώτης τάξης ευκαιρία να ακουστεί ξανά το «υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας».

in.gr

Εκλογές και ανασχηματισμός -Προς αντικατάσταση Ντόκου

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 16:15:26 +0300

Ο Πληροφοριοδότης 15.07.2026 06:09

Τι συζητούν οι βουλευτές.

Δύο συγκεκριμένα πράγματα απασχολούν τους «γαλάζιους» βουλευτές από τώρα μέχρι τις εκλογές.

Πρώτον, αν θα γίνουν πρόωρες τον Σεπτέμβριο και δεύτερον αν θα γίνει ανασχηματισμός τον Οκτώβριο σε περίπτωση που «καεί» το σενάριο των πρόωρων.

Κι αυτό για να ενισχύσουν την θέση τους στην εκλογική τους Περιφέρεια.

Η συζήτηση είναι εκ των πραγμάτων στο τραπέζι. Αφού δεν εκπροσωπείται στην κυβέρνηση καιρό τώρα η Θεσσαλία. Δεν εκπροσωπείται η Κρήτη. Λείπει ο Μ. Βορίδης που έχει βάλει γερή πλάτη στις υποκλοπές και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Και εκκρεμεί και η περίπτωση Ντόκου που μπορεί να μην είναι υπουργός αλλά δοθείσης ευκαιρίας θα αντικατασταθεί.

Λ.Ι.

dnews.gr

Τελικά τον... άδειασε

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 16:11:23 +0300

Ο Πληροφοριοδότης 15.07.2026 06:10

Τι είπε ο Π. Μαρινάκης, πώς προειδοποίησε ο Βορίδης.

Ένα 24ωρο άντεξε ο Π. Μαρινάκης να κάνει πιρουέτες σχετικά με την δήλωση του Άδωνι Γεωργιάδη στα parapolitika για πιθανή μετεκλογική συνεργασία της Ν.Δ. με το κόμμα Σαμαρά. Το δεύτερο 24ωρο αναγκάστηκε να τον ..αδειάσει. Διότι η θολή απάντηση που έδινε αρχικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος – περί υποθετικού σεναρίου με πολλούς αγνώστους- άφηνε περιθώρια παρερμηνείας αφήνοντας εκτεθειμένο τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Όταν λοιπόν ρωτήθηκε ο κ. Μαρινάκης (και εκείνος στα parapolitika) αν η άποψη του υπουργού Υγείας απηχεί και την άποψη του πρωθυπουργού απάντησε μονολεκτικά «όχι».

Με τον Μάκη Βορίδη να έχει πιάσει στασίδι σε άλλο κανάλι και να ξεκαθαρίζει ότι από την στιγμή που ο Αντώνης Σαμαράς αποφασίσει να κάνει κόμμα θα λογίζεται ως «πολιτικός αντίπαλος» της Ν.Δ. Και όχι ως εν δυνάμει ..κυβερνητικός παρτενέρ.

Ε.Σ

dnews.gr

Παύλος Πολάκης: Μαχαίρι

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 16:03:48 +0300

Ο Παύλος Πολάκης, από «γόρδιος δεσμός» που ποτέ δεν κόπηκε στον ΣΥΡΙΖΑ από τον Τσίπρα, γίνεται κακός δαίμονας και για την ΕΛΑΣ, αφού η αντιμετώπισή του είναι πάλι δίκοπο μαχαίρι…

Γράφει οΓιώργος Λακόπουλος

15:05 - 15/07/2026Τελευταία ενημέρωση: 15:53 - 15/07/2026

Πρόσθεσε το iEidiseis στο Google

Στην Κρήτη συχνά οι μαντινάδες μιλούν για δίκοπα μαχαίρια: «Ένα μαχαίρι δίκοπο, στ’ άναντρο και στ’ αντρίκιο, θα κόψει και στο άδικο, θα κόψει και στο δίκιο».

Τέτοιο μαχαίρι ήταν για πολλά χρόνια στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα – ως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και Πρωθυπουργού – ο Παύλος Πολάκης από τα Σφακιά, με τ’ όνομα.

Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.

Από τη μια είχε πλήρη αντίληψη ότι η ασυδοσία του δημόσιου λόγου του τον βλάπτει. Κάθε φορά που μιλούσε ήταν σαν μάνα εξ ουρανού για τους αντιπάλους του. Ο «Πολακισμός» έγινε σημαία από τον Μητσοτάκη.

Η έκκληση Τσίπρα «πάρτε του το πληκτρολόγιο» έπεφτε στο κενό. Ακόμη και ως υπουργός ο Πολάκης δεν σήκωνε κουβέντα, ούτε από τον Πρωθυπουργό. Μια φορά που κρίθηκε αναγκαίο να ψηφίσει κατά τη κυβερνητική γραμμή, τον έβαλε σε μια βάρκα και ξανοίχτηκαν, για να το συζητήσουν. Για να εμβολιαστεί, του έβγαλε το λάδι.

Από την άλλη ο Τσίπρας δεν άσκησε ποτέ το προεδρικό προνόμιο και το πρωθυπουργικό ιμπεριουμ για να τον απομακρύνει. Ακόμη και όταν ο Πολάκης ενέταξε στην προσωπική αρμοδιότητα τη σύνθεση του ψηφοδελτίου στα Χανιά, η απόφαση της απομάκρυνσής του κράτησε λίγες ώρες.

Ακόμη και αν δεν ίσχυε ότι «είχε λόγους να τον φοβάται», σίγουρα είχε πειστεί από δημοσκόπους και άλλους ότι, ο Πολάκης με δικό του κόμμα θα αφαιρούσε από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν ξέρουμε αν πράγματι μπορούσε να του πάρει ψηφοφόρους. Σίγουρα όμως έδιωχνε κόσμο με τον περιθωριακό λόγο του. Το – αναμνήσεων Γκαιμπελισμού – απειλητικό σλόγκαν του, το καταστροφικό σλόγκαν: «θα ξανάρθουμε και θα είναι αλλιώς», ήταν καταστροφή.

Σήμερα ο Πολάκης είναι το μόνο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που χαλάει τον σχεδιασμό «επιστροφής» του πρώην Πρωθυπουργού – αφού κρίσιμη παράμετρος είναι η εξαφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς την αντίσταση του πρώην υπουργού του, θα το είχε πετύχει.

Λέγεται ότι ο Τσίπρας έφυγε από το κόμμα του και ίδρυσε καινούριο, γιατί δεν ήταν σε θέση να απομακρύνει τα «βαρίδια». Διαδοχικά περιστατικά καθιστούν ρεαλιστική αυτή την εκτίμηση.

Αν η επιλογή για αποδιάρθρωση της παλαιάς εσωκομματικής αντιπολίτευσης με τη φράξια «53+» του Τσακαλώτου – που υπήρξε ο καλύτερος υπουργός του – που διευρύνθηκε σε «Ομπρέλα» δικαιώθηκε, η παράμετρος Πολάκη περιορίζει τη σημασία της.

Κρατάει τον ΣΥΡΙΖΑ στο παιχνίδι, ως πολιτική στέγη για κάποιον που – όπως φάνηκε και στις αφηγήσεις της «Ιθάκης» – ο Τσίπρας έχει προφανείς λόγους, να μην θέλει ως αντίπαλο: τον Νίκο Παππά.

Αντίθετα η παρουσία της Δούρου – την οποία περιφρονούσε μετά το Μάτι και τον έβλαψε με την επαναδιεκδίκηση της Περιφέρειας – δεν τον απασχολεί…

Για το περιβάλλον Τσίπρα θεωρείται αποτυχία ότι είναι πλέον ορατό να έχουν στις εκλογές ανταγωνιστική δύναμη τον Πολάκη, ως κανονικό πολιτικό αντίπαλο.

Τους φέρνει στη θέση των Αθηναίων, που χρειάστηκε να τιμωρήσουν τον ποιητή Φρύνιχο, επειδή τους θύμισε τα «οικεία κακά» στο «Μιλήτου Άλωσις» – που διεκτραγωδούσε την ήττα τους, με την καταστροφή της συμμαχικής πόλης από τους Πέρσες.

Αν το επιχειρήσουν με τον Πολάκη, θα τον κάνουν πόλο συσπείρωσης όχι μόνο για παλαιούς Συριζαίους που δεν «χωράνε» στην ΕΛΑΣ, αλλά και για όσους δεν «στελεχοποιήθηκαν», δια του διορισμού τους στην πολυπληθή Κεντρική Επιτροπή.

Με άλλα λόγια ο Παύλος Πολάκης, από «γόρδιος δεσμός» που ποτέ δεν κόπηκε στον ΣΥΡΙΖΑ από τον Τσίπρα, γίνεται κακός δαίμονας και για την ΕΛΑΣ, αφού η αντιμετώπισή του είναι πάλι δίκοπο μαχαίρι…

ieidiseis.gr

Να μην βρεθούμε να μιλάμε ξανά για «ξεχασμένη Ελλάδα»

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 15:59:39 +0300

Η περιφέρεια της χώρας δεν πρέπει να γίνει «ζώνη εγκατάλειψης»

Editorial 14 Ιουλίου 2026, 08:39

Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Η έκφραση «ξεχασμένη Ελλάδα» ήταν πολύ συχνή κάποιες δεκαετίες πριν. Ήταν τότε που όχι μόνο είχαμε μεγάλα κύματα μετανάστευσης προς τα αστικά κέντρα αλλά και προς το εξωτερικό, που σήμαιναν ότι ερήμωναν πολλά από τα κάποτε ακμάζοντα δίκτυα χωριών και κωμοπόλεων στην επαρχιακή Ελλάδα ιδίως την ορεινή, αλλά και συχνά η Πολιτεία έδειχνε να μη νοιάζεται για τους ανθρώπους που είχαν μείνει πίσω.

Η συζήτηση αυτή είχε κάποια αποτελέσματα και αρκετές κυβερνήσεις προσπάθησαν να δώσουν κίνητρα για να γίνει η ζωή καλύτερη στην περιφέρεια, να τονωθούν παραγωγικές δραστηριότητες, πρωτότυποι συνδυασμοί δραστηριοτήτων, όπως ο αγροτουρισμός, να δοθούν κίνητρα σε ανθρώπους να επιστρέψουν.

Δεν ήταν μια εύκολη προσπάθεια, ούτε πάντα στέφθηκε με επιτυχία. Όμως, κάποια στιγμή φάνηκε κάπως να ορθοποδεί και η περιφέρεια, να αποκτά οικονομικό και κοινωνικό δυναμισμό, να επιστρέφουν άνθρωποι. Βεβαίως τα μεγάλα προβλήματα δεν αντιμετωπίστηκαν και το πρόβλημα τα χωριά να ζωντανεύουν κυρίως τα καλοκαίρια παρέμεινε, ωστόσο κάποια βήματα έγιναν.

Τα χρόνια της κρίσης υπήρξε ένα πισωγύρισμα αναπόφευκτα, ιδίως εάν αναλογιστούμε ότι είχαμε και κύμα μετανάστευσης στο εξωτερικό ξανά. Ωστόσο, κάποιες δραστηριότητες διατήρησαν έναν δυναμισμό.

Μία από αυτές ήταν η κτηνοτροφία. Συνηθίσαμε να τη συζητάμε το τελευταίο διάστημα υπό το φάσμα κυρίως του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, όμως αυτό αδικεί τους ανθρώπους που εργάζονται στον πρωτογενή τομέα.

Μάλιστα, σε αρκετά μέρη της Ελλάδας, ιδίως της νησιωτικής, η κτηνοτροφία συχνά είναι μια δυναμική δραστηριότητα. Ακόμη και σε μικρά νησιά, όπου η υπόλοιπη αγροτική παραγωγή έχει περιοριστεί σημαντικά, προς όφελος κυρίως του τουρισμού, η κτηνοτροφία αντέχει ή και αναπτύσσεται.

Μάλιστα, υπάρχουν περιοχές, όπως η Λέσβος, όπου παρά την αύξηση του τουρισμού το τελευταίο διάστημα, η κτηνοτροφία παραμένει η πιο σημαντική οικονομική δραστηριότητα ενός ολόκληρου νησιού.

Και το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και κοινωνικό. Η κτηνοτροφία – όπως και όλες οι παραγωγικές δραστηριότητες γύρω από αυτήν – δεν φέρνει μόνο εισόδημα. Διατηρεί ταυτόχρονα και ανθρώπους στον τόπο τους, σε περιοχές όπου διαφορετικά θα ερημώνονταν. Νέες οικογένειες μένουν σε χωριά και παιδιά πηγαίνουν σε σχολεία.

Όμως, ακόμη και αυτή η τάση παραμένει εύθραυστη και ευάλωτη. Αυτό προφανώς οφείλεται στους διαρκείς και υπαρκτούς κινδύνους, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το μεγάλο κόστος για την κτηνοτροφία στη Λέσβο από τον αφθώδη πυρετό, που άλλωστε οδήγησε και σε μεγάλες κινητοποιήσεις.

Όμως, τέτοιοι κίνδυνοι και τέτοιες περιπέτειες δεν είναι «ουρανοκατέβατα» γεγονότα. Πολύ συχνά αποτυπώνουν μια αδυναμία του κράτους να κάνει τη δουλειά του, να συμβάλει πραγματικά στην υποστήριξη τέτοιων δραστηριοτήτων. Από το πάγιο πρόβλημα της υποστελέχωσης των υπηρεσιών που εμπλέκονται στη διαχείριση τέτοιων προβλημάτων, έως την αδυναμία έγκαιρης πρόληψης και σχεδιασμού για την αντιμετώπισή τους, τα παραδείγματα είναι αρκετά.

Όμως κάποιες στιγμές τέτοια προβλήματα έρχονται να συναντηθούν και με συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Και είναι σαφές ότι ο τρόπος που αυτή η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τέτοια ζητήματα και ανάγκες είναι προβληματικός. Επικεντρωμένη σε μια αντίληψη «διευκόλυνσης επενδύσεων» που στην πράξη σημαίνει «εξυπηρέτηση ημετέρων» και επιλέγοντας συχνά την συνειδητή διασπάθιση ευρωπαϊκών πόρων για ψηφοθηρικούς σκοπούς, όπως έδειξε και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και με μεγάλη αναποτελεσματικότητα ως προς την εκμετάλλευση της μεγάλης ευκαιρίας που αντιπροσώπευε το Ταμείο Ανάκαμψης, η κυβέρνηση της ΝΔ δεν μπορεί να προσφέρει ούτε ένα στρατηγικό όραμα για την περιφέρεια, ούτε να εγγυηθεί ότι οι άνθρωποι εκεί θα έχουν όντως το κράτος «αρωγό και συμπαραστάτη».

Μόνο που αυτό ενέχει πολλούς κινδύνους. Πάνω από όλα τον κίνδυνο να μιλάμε ξανά για «ξεχασμένη Ελλάδα», δηλαδή για περιοχές που θα αισθάνονται «ξεχασμένες» από την κεντρική εξουσία και άρα θα μετατρέπονται σταδιακά σε «ζώνες εγκατάλειψης», όπου το τουριστικό real estate θα είναι η μόνη διέξοδος, πολύ υποδεέστερη των πραγματικών αναπτυξιακών δυνατοτήτων αυτών των περιοχών. Κάτι που με τη σειρά του θα σημαίνει κατάρρευση οικονομικών δραστηριοτήτων, ερήμωση ξανά χωριών και περιοχών, και διακοπή της συνέχειας ισχυρών τοπικών μορφών πολιτισμού.

Ο κυνικός, ή όποιος μένει σε μια επιφανειακή ανάγνωση των δυναμικών των «αγορών», θα πει ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή από τη διατήρηση μόνο των δραστηριοτήτων που είναι οικονομικά βιώσιμες.

Μόνο που σε αρκετές περιπτώσεις μιλάμε όντως για οικονομικά βιώσιμες και δυναμικές δραστηριότητες, υπό την προϋπόθεση να έχουν την υποστήριξη που χρειάζονται από ένα κράτος που να σκέφτεται όντως επιτελικά, δηλαδή να υπηρετεί ένα αναπτυξιακό και κοινωνικό σχέδιο και όχι διάφορες ιδιοτελείς «ατζέντες». Ένα κράτος που να μη βλέπει κάθε πρόβλημα απλώς ως ευκαιρία για περισσότερες «απευθείας αναθέσεις». Ένα κράτος που να μπορεί να σχεδιάζει επενδύσεις στις υποδομές όχι με το κριτήριο του ποιος θα τις αναλάβει και πόσο διατεθειμένος θα είναι να δείξει «ευγνωμοσύνη» στη Νέα Δημοκρατία, αλλά με βάση την ανάγκη να υποστηρίξει παραγωγικές δραστηριότητες. Ένα κράτος που να δείχνει ότι όντως βγαίνουμε από τη σημερινή συνθήκη «κρίσης του κράτους» ως προς την ικανότητά του να έχει κοινωνικό ρόλο και πραγματική αποτελεσματικότητα.

Γιατί πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να συζητάμε με όρους απλώς επίτευξης κάποιων οικονομικών δεικτών, απορροφησιμότητας χωρίς έγνοια για την αποτελεσματικότητα της χρήσης των κονδυλίων, ή απλώς επικέντρωσης σε επενδύσεις που δεν αναλογούν σε κάποιο σχέδιο. Αλλά να μιλήσουμε ξανά για περιφερειακή ανάπτυξη, αξιοποίηση του κράτους, υποστήριξης όσων ανθρώπων δίνουν τη μάχη της περιφέρειας και τελικά ενός οράματος, που να υπογραμμίζει ότι καμιά γωνιά της χώρας δεν πρέπει να νιώσει ξανά «ξεχασμένη».

in.gr

Ραχόηδες (του Γιώργου Τραπεζιώτη)

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 15:54:20 +0300

15/07/2026

Η Ισπανία πέρασε τελικά – και – το εμπόδιο της Γαλλίας και τώρα περιμένει τον αντίπαλό της στον τελικό του φετινού (εν πολλοίς τραμπικού) Μουντιάλ. Τι απομένει από τον ημιτελικό; Τα γκολ των Ογιαρθάμπαλ και Πόρο, το τακτικό masterclass του προπονητή της ομάδας, Λουίς Ντε Λα Φουέντε, που «κλείδωσε» τον Εμπαπέ και την παρέα του και ο… Μαριάνο Ραχόι.

Ναι, ο Μαριάνο Ραχόι. Ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας και στενός πολιτικός φίλος του Αντώνη Σαμαρά την περίοδο λίγο πριν τις εκλογές του 2015, ο οποίος πριν λίγες ημέρες κι ενόψει του χθεσινού ημιτελικού Ισπανίας-Γαλλίας, αρθρογραφούσε για τον αγώνα. Κι αφού σημείωνε πρώτα – πιθανώς για να βγάλει την υποχρέωση και για να δικαιολογήσει το… σκεπτικό του – πως οι τρικολόρ «είναι μια σπουδαία ομάδα», «μια ομάδα με καλούς ποδοσφαιριστές», υπογράμμιζε ότι είναι, «μια ομάδα χωρίς Γάλλους».

Προφανώς ο… καθαρόαιμος Ισπανός πρώην πρωθυπουργός της ισπανικής Δεξιάς, δεν θεωρεί και τόσο Γάλλο για παράδειγμα τον Εμπαπέ ή τον άλλο αστέρα της εθνικής Γαλλίας, τον Ντεμπελέ. Ενδεχομένως δε, να θεωρεί πως «σωστός Γάλλος» είναι ο λευκός Γάλλος, ο γεννημένος στη Γαλλία, Γάλλος, ο Χριστιανός Γάλλος κλπ.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσαν οι απόψεις Ραχόι ήταν έντονες – τόσο στην Ισπανία, όσο βέβαια και στην Γαλλία. Εντούτοις, έχει αποδειχθεί πως οι αντιδράσεις σε επίπεδο δηλώσεων, όσο καταδικαστικές κι αν είναι, δεν αρκούν για να ξεριζωθεί ο ρατσισμός. Ειδικά δε, σε συνθήκες ένδοιας (κυρίως οικονομικής, αλλά και πνευματικής) για την κοινωνία, όπου τέτοια φαινόμενα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να ευδοκιμήσουν.

Όπως και στα μέρη μας, εδώ στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα των παράνομων βάσει διεθνούς Δικαίου απωθήσεων μεσοπέλαγα και της ατιμωρησίας των υπευθύνων για το έγκλημα με το ναυάγιο στα ανοιχτά της Πύλου. Στην Ελλάδα, επίσης, των… σαρδάμ, όπου ο Γιάννης Αντετοκούνμπο πριν πάρει το δαχτυλίδι του πρωταθλητή με τους Μιλγουόκι Μπακς, πριν γίνει δηλαδή διάσημος αλλά «ως Ελληνας», δεν ήταν παρά ακόμη ένας Νιγηριανός. Το παιδί μεταναστών από τη Νιγηρία, χωρίς χαρτιά, του οποίου το όνομα μάλιστα «δυσκολευόταν» πολύ να προφέρει ο Άδωνις Γεωργιάδης, λέγοντάς τον… «Ακενοτούνμπο».

Το προ πολλών ετών γεωργιαδικό «Ακενοτούνμπο», σαφώς και δεν ήταν αθώο σαρδάμ. Αντιθέτως, αποτελούσε ακόμη ένα παράδειγμα λεκτικοποίησης του ενστίκτου, με το οποίο αρθρογραφούσε τις προάλλες και ο Ραχόι. Ένα ένστικτο, ακριβώς το ίδιο ένστικτο, που τότε ακόμη ξεπρόβαλλε, ακριβώς επάνω στην «συνοριογραμμή» της ακροδεξιάς γραφικότητας και της τάσης κανονικοποίησής της στον δημόσιο διάλογο. Ενώ σήμερα, έχει λάβει πια, ίσως την πιο θεσμική του μορφή από ποτέ. Πολιτικές επιλογές είναι αυτές άλλωστε. Πολιτικές επιλογές που έχει κάνει ολόψυχα, με την καρδιά της – και παρά το μετα-εκσυγχρονιστικό, φιλελεύθερο μασκάρεμά της – η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Έχοντας τοποθετήσει κατά καιρούς στην διάρκεια της επταετίας, σε κυβερνητικές θέσεις-κλειδιά πρόσωπα όπως οι Γεωργιάδης, Πλεύρης, Βορίδης κ.α.

Στη φάση της κανονικοποίησης του περιθωριακού λόγου και της μετατροπής του σε κυβερνητική πολιτική όμως, τα πάντα προδίδονται από την ίδια τη μετατόπιση της γλώσσας. Όταν κάποτε μιλούσαμε για «φιλοξενία», εννοούσαμε «φιλοξενία» κι όχι «διαχείριση ροών». Κι όταν λέγαμε «άσυλο», δεν αναφερόμασταν ποτέ σε «απελάσεις», ούτε σε «κόμβους επιστροφής». Σήμερα, οι αποκλεισμοί (κάθε είδους), παρουσιάζονται ως ανάγκη για την τήρηση μιας απολύτως σχετικοποιημένης εκδοχής της «νομιμότητας». Κι όσο πιο γρήγορα η κοινωνία αφεθεί να παπαγαλίσει αυτή την ολοκαίνουργια γλώσσα, τόσο λιγότερο θα χρειάζεται πλέον να πει ή να γράψει κάποιος για, «μια ομάδα χωρίς Γάλλους». Διότι η ίδια, θα το εννοεί ήδη.

thefaq.gr

Η ξαφνική συζήτηση για μετεκλογικές συνεργασίες, ο Ανδρουλάκη και το σύνδρομο Σιρανό, οι κινήσεις Σαμαρά, η μεσολάβηση Παππά και η γοητεία των προνομίων

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 15:50:59 +0300

ΚΑΛΧΑΣ

15.07.202606:12

Καλημέρα σας

Και ξαφνικά έχουμε μεγάλη και τολμηρή θα έλεγα, συζήτηση για μετεκλογικές συνεργασίες. Συζήτηση δημόσια, ευθεία και με έκφραση ανοιχτά των επιθυμιών και των επιδιώξεων. Όχι στο παρασκήνιο, ούτε με υπονοούμενα.

Μετά τη δήλωση του Άδωνι Γεωργιάδη ότι θα μπορούσε να γίνει συνεργασία με τον Αντώνη Σαμαρά, υπό τον όρο ότι δεν θα μπει όρος να μην είναι ο Μητσοτάκης πρωθυπουργός, ήρθε ο Παύλος Μαρινάκης να αποκλείσει το σενάριο με τον πρώην πρωθυπουργό και να εισάγει ένα άλλο: Συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, αλλά όχι του Νίκου Ανδρουλάκη το ΠΑΣΟΚ. Κάποιο άλλο (με άλλη ηγεσία δηλαδή) που να μην λέει τις συριζαϊκές τρέλες, που λέει ο Ανδρουλάκης, είναι η ελεύθερη μετάφραση της δήλωσης του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Και επειδή ένα «άλλο ΠΑΣΟΚ» δεν φαίνεται να προκύπτει, η έμμεση πρόσκληση μπορεί να αφορά όσους είναι πρόθυμοι έτσι κι αλλιώς να συνεργαστούν με τη ΝΔ σε περίπτωση πολιτικού αδιεξόδου. Και ίσως αυτοί να μην είναι λίγοι και δεν εννοώ μόνο την Άννα Διαμαντοπούλου.

Ο Ανδρουλάκης, οι αμφισβητήσεις και ο… Σιρανό

Γενικά το ΠΑΣΟΚ έχει πέραση στη ΝΔ, αλλά είναι μπερδεμένο τι ακριβώς εννοούν με όλο αυτό για τον Ανδρουλάκη.

Προς αποσαφήνιση λοιπόν:

Ο Ανδρουλάκης δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, ειδικά εάν γίνουν εκλογές το φθινόπωρο.

Ο Ανδρουλάκης δύσκολα θα αμφισβητηθεί ακόμα κι αν οι εκλογές γίνουν την άνοιξη, ακόμα κι αν τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ έχουν φθίνουσα πορεία. Ελέγχει έναν μηχανισμό που είναι απίθανο να παραμερίσει για τον οποιοδήποτε λόγο.

Ο Γερουλάνος μπορεί να λέει όλα αυτά για τη βελόνα, αλλά δεν πρόκειται να κινηθεί για αλλαγή «εν κινήσει».

Μάλιστα όσο το ΠΑΣΟΚ πάει προς τον «πυρήνα» του, τόσο ισχυροποιείται στο εσωτερικό του κόμματος ο Ανδρουλάκης.

Τόσο απλά.

Κάποιοι περιμένουν – εάν όντως τα ποσοστά φθίνουν κι άλλο – να το καταλάβει μόνος του ο πρόεδρος Νίκος. Ε, τότε χρειάζεται υπομονή. Πιο γρήγορα κατάλαβε η Ρωξάνη ποιανού είναι τα γράμματα φοβάμαι – καημένε Σιρανό, η σκέψη μας αιώνια μαζί σου…

Χωρίς άγχος ο Σαμαράς

Ο Αντώνης Σαμαράς πρέπει να σας πω, δεν τα «ακούει» αυτά τα περί εκλογών τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο. Στην πραγματικότητα μάλλον, δεν έχει κανένα άγχος. Όποτε κι αν γίνουν εκλογές είναι πλέον έτοιμος να κατεβάσει ψηφοδέλτια και να οργανώσει την εκστρατεία προς τις κάλπες – παλιά μου τέχνη κόσκινο, που λένε.

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν δεν πρόκειται να επισπεύσει ανακοινώσεις για το κόμμα με βάση σενάρια, φήμες και… «αποκλειστικές πληροφορίες» που πλασάρουν κάποιοι/ες για τον ακριβή χρόνο των εκλογών – πχ 27 Σεπτεμβρίου, όπως κυκλοφόρησε. Θα το κάνει με το δικό του πλάνο. Αργά και βασανιστικά.

Όσο για τα περί συνεργασίας με τη ΝΔ, που είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης, δεν θέλω να στεναχωρήσω καρδιές, το ξέρετε ότι σε αυτά έχω ευαισθησίες, αλλά σε συνομιλητές του ο πρόεδρος Αντώνης λέει τη φράση «ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή». Δεν είναι προσωπική αιχμή για τον Άδωνι βέβαια, αλλά πολιτικό σχόλιο επί της συζήτησης.

Συμφωνία ή σύγκρουση

Στον ΣΥΡΙΖΑ τώρα, ενώ κατάφεραν το δύσκολο – να αποτρέψουν το σχέδιο Φάμελλου για διάλυση του κόμματος – κινδυνεύουν να πετύχουν μόνοι τους ό,τι δεν μπόρεσε ο πρόεδρος Σωκράτης, των «χαρούμενων γραφείων».

Λίγο αν το προσπαθήσουν βλέπω να το καταφέρνουν, καθώς φλερτάρουν και με νέα σύγκρουση μεταξύ τους, αλλά και με τη… γραφικότητα.

Φανταστείτε δηλαδή να έχουν μείνει 7, ίσως 8, άντε 9 βουλευτές στην κοινοβουλευτική ομάδα και ενώπιον αυτής της κοινοβουλευτικής ομάδας να εμφανιστούν… δύο υποψήφιοι για την προεδρία της. Να εκλεγεί πρόεδρος ΚΟ με… 4-3 πχ, ή με 5-4!

Και πριν από αυτή τη διαδικασία να πάνε στην αποδεκατισμένη κεντρική επιτροπή και την ακόμα πιο αποδεκατισμένη πολιτική γραμματεία και να σφαχτούν επίσης.

Αυτά βλέπει ο Νίκος ο Παππάς, όπως και άλλοι ρεαλιστές και συνετοί, και προτείνουν μία συμφωνία «κυρίων και «κυριών».

Με λίγη σοβαρότητα και ακόμα περισσότερη συλλογικότητα, ίσως το σώσουν το μαγαζί.

Η διανομή ρόλων, καθότι δεν υπάρχει δυνατότητα να λυθεί άμεσα, ολοκληρωτικά και τελεσίδικα το θέμα ηγεσίας, με προσφυγή στη βάση δηλαδή, φαίνεται να έχει μία λογική.

Αποχωρούν κρατώντας τα προνόμια

Ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει και από κάτι άλλο και αυτό αγχώνει πολλούς: Να μείνουν επίτηδες κάποιοι βουλευτές στο κόμμα μέχρι να γίνει η διαδικασία ανάδειξης προέδρου της ΚΟ και να καθορίσουν αυτοί την έκβαση της μάχης. Και μετά να… φύγουν.

Μιλάμε για παραλογισμό, αλλά όταν μιλάμε για τον συγκεκριμένο χώρο, τίποτα δεν κάνει εντύπωση.

Αυτό δε, που ανεξαρτητοποιούνται βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που θέλουν μεν να πάνε στον Τσίπρα, αλλά ταυτόχρονα να εξασφαλίσουν και τους μισθούς και τα προνόμια της ενδιάμεσης περιόδου, είναι από τα απίστευτα, αλλά αληθινά. Έχω περιέργεια τι θα (τους) κάνει ο πρόεδρος Αλέξης, που έχει θέσει όρο να παραιτηθούν από βουλευτές. Μέσα σε μία ημέρα το έκαναν τρεις, ο Παναγιωτόπουλος (ουδεμία έκπληξη), ο Ψυχογιός (αδιάφορο) και εκείνος ο χαμηλοβλεπούσας ο Γαβρήλος.

Αύξηση κεφαλαίου με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα

Η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ElvalHalcor μπορεί να μονοπωλεί το ενδιαφέρον της αγοράς, όμως στο παρασκήνιο οι συζητήσεις δεν περιορίζονται μόνο στην επιτυχία της διαδικασίας. Στην αγορά εκτιμούν ότι η άντληση νέων κεφαλαίων αποτελεί μόνο το πρώτο βήμα ενός ευρύτερου επενδυτικού σχεδίου, το οποίο θα ξεδιπλωθεί σταδιακά μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι, μετά την ολοκλήρωση της αύξησης, η διοίκηση θα επιδιώξει να επιταχύνει κινήσεις σε προϊόντα υψηλότερης προστιθέμενης αξίας, ενώ δεν αποκλείουν και νέες συνεργασίες στο εξωτερικό. Άλλωστε, όταν μια εταιρεία ζητά από την αγορά φρέσκο χρήμα, οι επενδυτές δεν αγοράζουν μόνο το σήμερα, αλλά κυρίως την επόμενη ημέρα. Και αυτή, όπως λένε όσοι παρακολουθούν στενά τον όμιλο, αναμένεται να έχει αρκετό ενδιαφέρον.

Το στοίχημα μετά τις πρώτες παραδόσεις

Η αντίστροφη μέτρηση για τις πρώτες παραδόσεις έργων στο Ελληνικό έχει ήδη ξεκινήσει, όμως όσοι γνωρίζουν καλά την αγορά ακινήτων λένε ότι το πραγματικό στοίχημα για τη Lamda Development αρχίζει τώρα. Η λειτουργία του The Ellinikon Sports Park και η σταδιακή παράδοση νέων υποδομών θα αποτελέσουν το πρώτο ουσιαστικό τεστ για το κατά πόσο η επένδυση μπορεί να περάσει από τη φάση της κατασκευής στην καθημερινή λειτουργία. Στην αγορά εκτιμούν ότι κάθε επιτυχημένη παράδοση ενισχύει την εμπιστοσύνη αγοραστών και επενδυτών, αλλά ταυτόχρονα ανεβάζει και τον πήχη των προσδοκιών για τα επόμενα έργα. Γι’ αυτό και το ενδιαφέρον δεν στρέφεται μόνο στο τι παραδίδεται, αλλά και στο αν θα τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα που έχουν ανακοινωθεί.

Οι κτηνιατρικές υπηρεσίες που έχουν ίδιο ΦΠΑ με τα…Rolex και τα παράπονα Καραμούζη

Το γεγονός ότι οι κτηνιατρικές υπηρεσίες έχουν ΦΠΑ 24% τη στιγμή που για τους ανθρώπους έχουν 0% στηλίτευσε με ιδιαίτερα έντονο ύφος ο Νίκος Καραμούζης πρόεδρος του επενδυτικού ταμείου SMERC που μεταξύ άλλων, επενδύει στις ιδιωτικές κτηνιατρικές κλινικές. «Έχουν μπλέξει τα Rolex με τις κτηνιατρικές υπηρεσίες» ανέφερε χαρακτηριστικά και ζητάει από την Πολιτεία μείωση του φόρου καθώς όπως συμπλήρωσε «στο εξωτερικό δεν υπάρχει πουθενά το 24% για τον συγκεκριμένο τομέα». Πάντως ο όμιλος «Πλακέντια» του SMERC λειτουργεί ήδη 9 κλινικές σε όλη την Ελλάδα από το 2022 έως σήμερα, αρκετές εκ των οποίων μάλιστα βρίσκονται σε νησιά όπως η Τήνος και η Σίφνος…

ElvalHalcor: Η ΑΜΚ των 250 εκατ. ευρώ που δεν είχε ανάγκη και γιατί την κάνει

Η αύξηση του free float στο 30% από το 15% περίπου που είναι σήμερα, η μείωση του καθαρού δανεισμού και η ενίσχυση της μερισματικής απόδοσης είναι κάποιοι από τους στόχους της Αύξησης Μετοχικού Κεφαλαίου ύψους 250 εκατ. ευρώ στην οποία προχωρά η ElvalHalcor. Επίσης όπως ανέφεραν τα στελέχη της εταιρείας στα σχέδια της εταιρείας είναι η ανάπτυξη ενός επενδυτικού πλάνου ύψους 850 εκατ. ευρώ ενώ από το 2018 μέχρι σήμερα έχει υλοποιήσει επενδύσεις στην Ελλάδα ύψους περίπου 895 εκατ. ευρώ. Πάντως όπως ανέφερε η διοίκηση η εταιρεία δεν είχε ανάγκη την ΑΜΚ για να υλοποιήσει το παραπάνω επενδυτικό πλάνο, αλλά παρόλα αυτά προχώρησε για να είναι πιο άνετη και να πετύχει ενίσχυση της διασποράς της μετοχής στο χρηματιστήριο.

Αυτή τη στιγμή «χτίζεται» το βιβλίο προσφορών για την ΑΜΚ στο οποίο σύμφωνα με τη διοίκηση συμμετέχουν τόσο ευρωπαϊκά όσο και αμερικάνικα κεφάλαια.

topontiki.gr

«Γιατί ο Τσίπρας αρνείται να γίνει τώρα αξιωματική αντιπολίτευση; »- Θεοδώρα Τζάκρη

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 15:45:52 +0300

15/07/2026 | 05:30

Για το φιάσκο της ελληνικής κυβέρνησης στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και την ανησυχητική αναβάθμιση της Τουρκίας, η οποία δεν πήρε μόνο F-35 και κινητήρες για το «εθνικό μαχητικό» της, αλλά και δύο κρίσιμα στρατηγεία, μέσω των οποίων μετατρέπεται σε «χωροφύλακας της γειτονιάς μας».

Η ανεξάρτητη βουλευτής Πέλλας Θεοδώρα Τζάκρη, ασκεί δριμύτατη κριτική στην κυβέρνηση από την οποία ζητά να μας πει ποια είναι η «κόκκινη γραμμή» της στα εθνικά θέματα.

Επισημαίνει ότι το casus belli «δεν είναι ιστορική ανορθογραφία» ,όπως είπε ο πρωθυπουργός. «Είναι ευθεία απειλή πολέμου και γι’ αυτό ότι αφορά την Τουρκία θα έπρεπε να περνά μέσα από το ελληνικό βέτο», υποστηρίζει.

Ποιος όμως κάνει αντιπολίτευση στη κυβέρνηση;

Η κυρία Τζάκρη που έχει ζήσει από μέσα την περιπέτεια του ΣΥΡΙΖΑ και το εγχείρημα Κασσελάκη ,μιλά για τον Αλέξη Τσίπρα και το νέο του κόμμα την ΕΛΑΣ. Υποστηρίζει ότι όπως και στον ΣΥΡΙΖΑ, έτσι και τώρα στην ΕΛΑΣ υπάρχει μια «θολούρα» στην ατζέντα των εθνικών θεμάτων. «Ο ΣΥΡΙΖΑ το 2023, πλήρωσε τις παλινωδίες στα εθνικά θέματα με το ποσοστό του 17,8%», υποστηρίζει.

Η κυρία Τζάκρη χαρακτηρίζει παράλογο να λέει από τη μία ο Αλέξης Τσίπρας ότι θέλει να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση με την ΕΛΑΣ, όταν «μπορεί από τώρα αν θέλει να σχηματίσει κοινοβουλευτική ομάδα αξιωματικής αντιπολίτευσης, Οι αριθμοί των βουλευτών,βγαίνουν, γιατί δεν το κάνει», υποστηρίζει.

Τι συμβαίνει στους Δημοκράτες του Στέφανου Κασσελάκη και γιατί αποφάσισε να αποχωρήσει; «Αν αναζητούσαμε μοντέλο ηγεμόνα της Αριστεράς, υπήρχε διαθέσιμο δεν χρειαζόταν να το ψάξουμε σε ένα κόμμα του 3%…Δεν μπορούσα να παριστάνω την αντιπρόεδρο ενός κόμματος, για το οποίο μάθαινα τη μία ότι πάμε με τον Δένδια και την άλλη ότι παίζουμε τένις με τον Άδωνι Γεωργιάδη», λέει.

Εκτιμά ότι ο Μητσοτάκης θα κάνει γρήγορα εκλογές και πιστεύει ότι πρέπει να υπάρξει μια στρατηγική «πρώτου γύρου» για τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης.

militaire.gr

Τάκης Λιδωρικιώτης / Κυβέρνηση ειδικού σκοπού για Ειδικό Δικαστήριο

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 15:37:25 +0300

Τάκης Λιδωρικιώτης

13 Ιούλ. 2026 - 08:30

Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr

Ποιος πιστεύει ότι η χώρα είναι στο έλεος μιας εγκληματικής συμμορίας; Νιώθετε όντως διεθνής περίγελως με πρωθυπουργό περιδεή και εκβιαζόμενο; Θεωρείτε πράγματι ότι δεν υπάρχει τύχη για την νέα γενιά, πέραν της μετανάστευσης;

Μήπως είναι τόσος ο φθόνος για τον manager Κυριάκο που σπρώχνει σε υπερβολές κάποιους ανθρώπους, που τους έχει οδηγήσει επανειλημμένα σε πολιτική χρεωκοπία; Η χώρα έχει μεν προβλήματα αλλά είναι πάνω-κάτω το ίδιο προβληματικό μαγαζάκι που ήταν πάντα. Κατά τ’ άλλα περνάμε «ζάχαρη», γιατί «μαζί τα φάγαμε», μην ξεχνιόμαστε…

Ποιος πιστεύει λοιπόν τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης; Δεν φαίνεται να πολυπιστεύουν οι ίδιοι τον εαυτό τους κι αυτό δημιουργεί πρόβλημα αναξιοπιστίας Γιατί όταν περιγράφει κανείς μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εθνικών και κοινωνικών κινδύνων, διάχυτης διαφθοράς κι ορμπανισμού προκύπτουν και για τον εαυτό του κάποιες ευθύνες.

Ευθύνες για το πώς αντιδρά και το τι κάνει πρώτα απ’ όλα ο ίδιος προκειμένου να αποτρέψει άμεσα τα όσα επικίνδυνα αποκαλύπτει.

Aν εμπράκτως απαντά business as usual, τότε πως να τον πάρουν κι οι άλλοι στα σοβαρά; Αντιπολιτευτικές στρατηγικές που παραπέμπουν λοιπόν την απαλλαγή από τον Μητσοτάκη ή /και την ΝΔ πρακτικώς μετά το 2030, όταν οι ίδιοι θα έχουν υπερτραφεί, υπονομεύουν την αυθεντικότητα και την γνησιότητα των καταγγελιών του αντιπολιτευτικού λόγου.

Έχουν σοβαρότητα Δελαπατρίδη όσοι θέτουν ως προϋπόθεση λύσης την δική τους πρωτιά ή αυτοδυναμία και προκαλούν την απορία αν τέτοιες πολιτικές προτάσεις απευθύνονται σε ηλίθιους ή εκπονούνται από ηλίθιους.

Η ανακόλουθη με την βαρύτητα των καταγγελιών, χαλαρή αντιπολιτευτική τους στάση οδηγεί στο να θεωρούνται υπερβολικές κι υποκριτικές οι όποιες διαπιστώσεις. Ο Μητσοτάκης φαντάζει ένας κανονικός πολιτικός αντίπαλος, που αντέχει και τα καταφέρνει μάλλον καλά. Βάλλεται μεν πανταχόθεν αλλά την καρυδιά πού ‘χει τα καρύδια, πετροβολάνε όλοι…

Το μοτίβο αυτό παίζεται ολημερίς κι ολονυκτίς στην ΤV, συναντάται ακόμη σποραδικά στα καφενεία κι αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις, πιθανώς διογκωμένο. Οι απαντήσεις που έρχονται, υπογραμμίζοντας την ανάγκη πολιτικών συγκλίσεων και σύμπηξης κοινού αντιπολιτευτικού μετώπου, θεωρούνται εκ προοιμίου ανέφικτες κι οι φορείς των προτάσεων αιθεροβάμονες.

Πράγματι η συμπραξη ετερόκλητων δυνάμεων, από την Καρυστιανού και τον Σαμαρά μέχρι την Ζωή και τον Πολλάκη ακούγεται ανόητη κι όντως είναι υπό Κ.Σ. (Κανονικές Συνθήκες) Εκτός αν τα όσα λένε όλοι αυτοί για την φύση της διακυβέρνησης Μητσοτάκη είναι αληθή και ακριβή, οπότε διόλου Κ.Σ. δεν έχουμε.

Σε αυτή την περίπτωση ο κοινός παρονομαστής της «κάθαρσης» αποτελεί επαρκέστατη πολιτική πλατφόρμα για μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Ο κ Σαμαράς πρόκειται να την κάνει εφικτή, ρίχνοντας τις έδρες της ΝΔ <100, αλλά αναγκαία την έχει καταστήσει ήδη ο οιηματίας Κυριάκος Μητσοτάκης.

Μέχρι κι η Ντόρα χωράει σ’ ένα τέτοιο σχήμα, που προβλέπει «γουνάκια» των μελών του Ειδικού Δικαστηρίου για τον αγαπημένο της αδελφό Θα διέθετε μάλιστα και το σχετικό know how από το 1989.

Αυτή η στρατηγική πρώτης Κυριακής λύνει οριστικά και το δράμα του Κυριάκου που θα έχει πλέον άλλες κατεπείγουσες ασχολίες κι όχι το πως θα βάλει τρικλοποδιές σε κάποιο δελφίνο. Αν αντιθέτως του δοθεί η ευκαιρία για ένα serial εκλογών, κανείς δεν εγγυάται την κατάληξη.

Αντιλαμβάνομαι το να μην αρέσει το σενάριο σε όποιον δεν κατεπείγεται για μια λύση. Γιατί, παραδείγματος χάριν, θεωρεί ότι σε τέσσερα μόλις χρόνια, όταν θα είναι μόλις 56 ετών όλα θα έχουν δουλέψει γι’ αυτόν. Θα έχουν ενδιαμέσως συνθλιβεί από τις εξελίξεις όσα σχήματα τον περιορίζουν σήμερα και δη το ΠΑΣΟΚ. Αυτός λοιπόν όχι το λάβαρο της κάθαρσης δεν προτίθεται να σηκώσει αλλά κάθεται κι ακούει υπομονετικά τον Άδωνη να τον διασύρει.

Αντιλαμβάνομαι το να μην αρέσει το σενάριο σε όποιον/α έχει επενδύσει στο ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με την ΝΔ ή με μέρος αυτής. Δεν ταιριάζει με το προφίλ του/της πρωθυπουργησίμου, το να εισηγείται κανείς «γουνάκια». Κατανοητοί είναι λοιπόν κι οι προσωπικοί σχεδιασμοί.

Δεν αντιλαμβάνομαι όμως ουδόλως γιατί δεν κάνει σημαία μια τέτοια στρατηγική η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ή κι όλοι οι άλλοι δευτερεύοντες παίκτες/παίκτριες που μόνο να χάσουν έχουν από τις δεύτερες κάλπες, πέραν της προφανούς διάψευσης του λαϊκού αιτήματος περί απαλλαγής.

Το άγχος της σοβαροφάνειας και της καθωςπρέπει δεμένης γραβάτας προκαλεί τον φόβο του slippery slope ή αυτού που στα κορακίστικά της εξουσίας λέγεται θεσμικότητα. Που μπορεί να φτάσει, σου λέει, μια τέτοια διαδικασία αν τυχόν ανοίξουμε έναν τέτοιο διγαβρέ; Κι αν μας κατηγορήσουν για ευρεία κοινωνική αναστάτωση;

Γιατί θα ξεκινήσει η συζήτηση από Τέμπη και 717, τον ανιψιό-και τον Ντίλιαν ή τον ΟΠΕΚΕΠΕ της Κοβέσι ωστόσο αργά ή γρήγορα θα φτάσει και στις απ’ ευθείας αναθέσεις, στις εταιρείες συμβούλων, στις προμήθειες, στις πολεοδομίες και γενικά στο ψητό. Κι εκεί το tango είναι γνωστό ότι είχε ανέκαθεν δύο μέρη, δεν είχε δηλαδή μόνο διεφθαρμένους μητσοτακόπαιδες.

Αυτό εξάλλου προσπάθησε να υπαινιχθεί προς το εγχώριο κατεστημένο κι ο κ. Δρυμιώτης, προειδοποιώντας τους στα πλαίσια μιας τακτικής damage control: «Σώστε τον Κούλη τον νέο Σαμψών: Άλλως αποθανέτω η ψυχή του μετά των αλλοφύλων!».

tvxs.gr

Μάρω Κοντού / Το αντίο της Φίνος Φιλμ στην πιο κομψή Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 15:33:24 +0300

Tvxs Newsroom

15 Ιούλ. 2026 - 14:36

Με τον δικό της τρόπο αποχαιρέτησε η Φίνος Φιλμ την σπουδαία ηθοποιό Μάρω Κοντού, η οποία έφυγε σήμερα από την ζωή.

Σε ανάρτησή της, όπου συνοδεύεται από βίντεο με σκηνές από σημαντικές στιγμές της καριέρας της, όπως η ταινία «Χαρούμενο Ξεκίνημα» αλλά και «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη», η Φίνος Φιλμ τονίζει πως «η Μάρω Κοντού δεν μπήκε τυχαία στην καρδιά μας. Με ρόλους που έγραψαν ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, με το χαμόγελο, το ταλέντο και την αξεπέραστη κομψότητά της, έγινε μια από τις πιο αγαπημένες πρωταγωνίστριες του ελληνικού σινεμά».

Θάνατος Μάρως Κοντού: Το μήνυμα της Φίνος Φιλμ

Αντίο σε μια μεγάλη Κυρία.

Η Μάρω Κοντού ήταν ο ορισμός της φινέτσας, της θετικής ενέργειας, της καλοσύνης και της δύναμης. Μια γυναίκα που συνδύαζε την ευγένεια με την πυγμή, και το ταλέντο με την εργατικότητα, κερδίζοντας την αγάπη του κόσμου από την πρώτη κιόλας εμφάνισή της στο πανί, το 1954, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια του Εθνικού Θεάτρου.

Μια βουβή εμφάνιση, στην ταινία «Χαρούμενο Ξεκίνημα» της Φίνος Φιλμ, ήταν αρκετή για να σε μαγνητίσει με τη γοητεία, τη λάμψη και το ελαφίσιο βλέμμα της, και να εξελιχθεί σε μια λαμπερή καριέρα 70 ετών.

Η Μάρω Κοντού δεν μπήκε τυχαία στην καρδιά μας. Με ρόλους που έγραψαν ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, με το χαμόγελο, το ταλέντο και την αξεπέραστη κομψότητά της, έγινε μια από τις πιο αγαπημένες πρωταγωνίστριες του ελληνικού σινεμά.

Η πιο κομψή Ιταλίδα από την Κυψέλη θα συνεχίσει να λάμπει μέσα από τις ταινίες της και να μας κλείνει πονηρά το μάτι κάθε φορά που θα την ξανασυναντάμε στη μεγάλη οθόνη. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της.

Αντίο Μάρω

tvxs.gr

Γιατί επιστρέφει το σενάριο της "κυβέρνησης ειδικού σκοπού”: Ποιοι και γιατί το υποστηρίζουν - Η πολιτική κυριαχία της ΝΔ και οι ακραίες θεωρίες

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 15:29:10 +0300

Ποιος έριξε τον... σπόρο

Με τις πιθανότητες της αυτοδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας να είναι μειωμένες, το σενάριο της κυβέρνησης ειδικού σκοπού έχει πέσει στο τραπέζι

ΠΟΛΙΤΙΚΗ14.07.2026 20:55

Ευτυχης Παλληκαρης

Λίγοι θυμούνται σήμερα ένα πολιτικό σενάριο περί «κυβέρνησης των ηττημένων» παραμονές των εκλογών του 2023. Το υπαινίχθηκε ο τότε αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος πάντως το «μάζεψε» τον Απρίλιο του ίδιου έτους. Αυτό δεν εμπόδισε άλλα στελέχη της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης-ανάμεσά τους ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Γιάννης Δραγασάκης-να αφήνουν ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο, πολύ περισσότερο που οι εκλογές θα γίνονταν με την απλή αναλογική. Τελικά αυτή η θεωρία αποδοκιμάστηκε πολύ πριν από τη διπλή εκλογική νίκη και αυτοδυναμία της ΝΔ στις εκλογές. Όμως την ίδια εποχή, μετά την τραγωδία στα Τέμπη, αναθερμάνθηκαν τα σενάρια για «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» που θα εστίαζε στην απόδοση ευθυνών για το δυστύχημα αλλά και για τις παρεμβάσεις στο κράτος δικαίου. Και αυτά όμως εγκαταλείφθηκαν, μετά την ετυμηγορία των πολιτών και την δεύτερη αυτοδυναμία της ΝΔ.

Διαβάστε: Οι "σκοτεινές" επιδιώξεις των "αποσταθεροποιητών" της χώρας και τα σχέδιά τους για συγκρότηση κυβέρνησης ειδικού σκοπού

Ο ρόλος της κυβέρνησης ειδικού σκοπού

Σήμερα, σε ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό τοπίο, αίφνης άρχισαν να κυκλοφορούν παραπλήσιες προσεγγίσεις, με κυρίαρχη αυτή του σχηματισμού «κυβέρνησης ειδικού σκοπού», εφόσον η κάλπη δεν αναδείξει αυτοδύναμη κυβέρνηση ή δεν επιτρέψει προγραμματικές συγκλίσεις. Πώς θα γίνει όμως μια τέτοια κυβέρνηση και πού θα αποσκοπεί; Εδώ η σεναριολογία δεν ομονοεί τόσο στους πιθανούς συμμέτοχους σε ένα τέτοιο υποθετικό σχήμα όσο και στο τι ακριβώς θα επιχειρηθεί.

Υπάρχει κατ’ αρχάς μια ακραία εκδοχή αυτού του σεναρίου που σχετίζεται με την κατά κράτος ήττα του Κυριάκου Μητσοτάκη στις επερχόμενες εκλογές. Αυτοί που την υποστηρίζουν, θεωρούν ότι ο Πρωθυπουργός, εφόσον ηττηθεί-και πιθανολογώντας ότι θα τεθεί θέμα ηγεσίας στη ΝΔ- θα πρέπει να οδηγηθεί στο… σκαμνί. Μια παραλλαγή, δηλαδή, της κυβέρνησης ειδικού σκοπού που συστήθηκε το 1989 και οδήγησε στην παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο-και αθωώθηκε. Αν και δεν είναι σαφές το «κατηγορητήριο», είναι όμως ενδεχόμενο μια τέτοια εκδοχή να δέχεται στους κόλπους της ετερόκλητες πολιτικές δυνάμεις, που θα συμφωνούν σε ένα και μόνο σκοπό, την ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής. Τέτοιες ακραίες θεωρίες απορρίπτονται από τη ΝΔ αλλά και από το ΠΑΣΟΚ, που βίωσε ως κόμμα στο παρελθόν τη δοκιμασία παραπομπής το αρχηγού του αλλά αντέδρασε και το 2023 στους υπαινιγμούς Τσίπρα για ειδική κυβέρνηση, εκτιμώντας πως τέτοια σενάρια αποτελούσαν δώρο στη ΝΔ…

Ερώτημα αστάθειας

Είναι φανερό ότι ακόμη και ο όρος «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» παραπέμπει σε άλλες εποχές και καταστάσεις. Γιατί το ερώτημα είναι αν υπάρχει πολιτική ή οικονομική αστάθεια, που οδηγεί σε τέτοιες πρακτικές. Βέβαια, ακούγονται στο δημόσιο λόγο κάθε τόσο οι αναφορές για λογοδοσία. Μόλις την περασμένη Τετάρτη, η Μαρία Καρυστιανού, σε σχόλιό της για την παρουσία του πρωθυπουργού στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, έκανε λόγο για «εθνική προδοσία» και ότι «ο κ. Μητσοτάκης θα λογοδοτήσει και γι’ αυτό»…

Υπάρχουν όμως και πιο soft εκδοχές που διατυπώνονται για την κυβέρνηση «ειδικού σκοπού». Ο Γιάννης Μαγκριώτης σε άρθρο του στο Βήμα (2/7/26) εκτιμά ότι «θα έχουμε κυβερνήσεις «ειδικού σκοπού», με τουλάχιστον τρία κόμματα. Η ΝΔ, η ΕΛΑΣ και το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, είναι ένα πιθανό σχήμα». Δεν διευκρινίζει αν η ΝΔ περιλαμβάνεται στην πρότασή του με ή χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Έχει παρ' όλα αυτά ενδιαφέρον να γίνει αναφορά στο τι θα πράξει η κυβέρνηση αυτή, που πάντως δεν σχετίζεται με λογοδοσίες και παραπομπές στο Ειδικό Δικαστήριο. «Η πρώτη κυβέρνηση «ειδικού σκοπού», θα συγκροτηθεί, για την προεδρία της ΕΕ και την τρέχουσα διαχείριση» γράφει ο κ. Μαγκριώτης και προσθέτει: «Τουλάχιστον για τα προοδευτικά κόμματα, υπάρχει μια υποχρέωση, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως πρόσθετο ισχυρό επιχείρημα για την συμμετοχή τους στην κυβέρνηση «ειδικού σκοπού». Τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης, είτε συμμετέχουν στην κυβέρνηση είτε όχι, σχηματίζουν πλειοψηφία για την αλλαγή του εκλογικού νόμου… Μόνο με ένα σύστημα απλής αναλογικής, μπορεί να υπάρξει στις επόμενες εκλογές, πρώτες ή δεύτερες, ανάλογα με το πότε θα εφαρμοστεί ο νέος εκλογικός νόμος, πολιτικό περιβάλλον και πλειοψηφία για τον σχηματισμό αξιόπιστης προοδευτικής κυβέρνησης».

Πολιτικά κυρίαρχη

Επειδή προφανώς επικρατεί μια σύγχυση για το τι σημαίνει κυβέρνηση ειδικού σκοπού, ας επιχειρήσουμε μια κωδικοποίηση της προέλευσης της πρότασης αυτής. Μια «πηγή» είναι από μέρος της αντιπολίτευσης και αναλυτές του κεντροαριστερού χώρου, που θεωρούν ότι η φθορά της κυβέρνησης δημιουργεί προϋποθέσεις για μετεκλογική συνεργασία κομμάτων της αντιπολίτευσης. Μια άλλη συνιστώσα απαρτίζεται από ορισμένα κόμματα, πολιτικά πρόσωπα και Μέσα Ενημέρωσης, ιδιαίτερα επικριτικά προς την κυβέρνηση, που συνδέουν το σενάριο με υποθέσεις όπως τα Τέμπη, τις υποκλοπές ή τον ΟΠΕΚΕΠΕ και παρουσιάζουν μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού ως όχημα «κάθαρσης».

Είναι πασίδηλο και από τις δημοσκοπήσεις που τρέχουν ότι η κυβέρνηση φθείρεται αλλά παραμένει πολιτικά κυρίαρχη, η αντιπολίτευση είναι κατακερματισμένη με βαθιούς ανταγωνισμούς, ενώ το σενάριο της αυτοδυναμίας όλο και αδυνατίζει. Είναι τότε που η συζήτηση μετατοπίζεται από το «ποιος θα κερδίσει» στο «ποιος μπορεί να σχηματίσει πλειοψηφία». Αυτό βλέπουμε και σήμερα. Δεν είναι ακόμη επίσημο σχέδιο κάποιου ενιαίου μπλοκ· είναι κυρίως ένα σενάριο που χρησιμοποιείται από διάφορους πολιτικούς και μιντιακούς παίκτες για να επηρεάσουν τη μετεκλογική συζήτηση, με φόντο την πολιτική ρευστότητα.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καρφί»

parapolitika.gr

Οι "σκοτεινές" επιδιώξεις των "αποσταθεροποιητών" της χώρας και τα σχέδιά τους για συγκρότηση κυβέρνησης ειδικού σκοπού

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 15:18:10 +0300

Οι αποκαλύψεις του "Big Mouth"

11.06.2026 09:43

Parapolitika Newsroom

Κάποιοι φαίνεται ότι στο μόνο που αποσκοπούν είναι να πέσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία κάτω από το 25%, σύμφωνα με τη στήλη «Big Mouth» του powergame.gr. Με αυτό πιστεύουν ότι θα μπορούν να ζητήσουν τη συγκρότηση κυβέρνησης ειδικού σκοπού, αδιαφορώντας για το αν θα αποσταθεροποιηθεί η χώρα.

Διαβάστε: Μητσοτάκης: "Στόχος της ΝΔ η αυτοδυναμία από την πρώτη Κυριακή - Ο θίασος της αντιπολίτευσης δεν θέλει να κυβερνήσει, αλλά να εξαντλήσει την Ελλάδα" (Εικόνες & Βίντεο)

Ποια θα είναι η αποστολή της κυβέρνησης ειδικού σκοπού

Το να πέσει η Νέα Δημοκρατία κάτω από το 25% θα είναι στο μυαλό των «αποσταθεροποιητών» αφορμή για να ξεδιπλώσουν τα σχέδιά τους και να φτάσουν να ζητήσουν συγκρότηση κυβέρνηση ειδικού σκοπού, αδιαφορώντας για τη χώρα. Όπως επισημαίνει η στήλη «Big Mouth» του powergame.gr, όλα αυτά τα βαρύγδουπα που εντάσσουν τώρα τελευταία κάποιοι στον πολιτικό τους λόγο πιθανόν θα τους οδηγήσουν στο να ζητήσουν αυτή την κυβέρνηση ειδικού σκοπού, η οποία θα έχει μία και μόνο αποστολή. Να στήσει ειδικά δικαστήρια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κάποιος, που το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να τραυματίσουν την ίδια τη Δημοκρατία.

Βέβαια, όπως σημειώνει η στήλη, το αν θα διαλυθεί η χώρα μάλλον δεν στενοχωρεί κάποιους που αντιπαλεύονται τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μάλιστα, ίσως κάποιοι να το επιδιώκουν κιόλας.

parapolitika.gr

Η δουλειά…

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 15:13:10 +0300

Γιάννης Δερμεντζόγλου

15 Ιούλ. 2026 - 11:23

Το σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου.

tvxs.gr

Το Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 06:43:50 +0300

Στις 15 Ιουλίου του 1974 η Χούντα των Αθηνών δια των οργάνων της στη Μεγαλόνησο ανατρέπει τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αρχιεπίσκοπο Μακάριο...

Ο πρόεδρος - «μαριονέτα» Νίκος Σαμψών

Στις 15 Ιουλίου του 1974 η Χούντα των Αθηνών δια των οργάνων της στη Μεγαλόνησο (Εθνική Φρουρά, ΕΛΔΥΚ, ΕΟΚΑ Β') ανατρέπει τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αρχιεπίσκοπο Μακάριο και εγκαθιστά κυβέρνηση «μαριονετών» υπό τον δημοσιογράφο Νίκο Σαμψών. Πέντε ημέρα αργότερα, οι Τούρκοι θα εισβάλουν στην Κύπρο...

Οι σχέσεις της ελληνικής χούντας και ιδιαίτερα του ισχυρού άνδρα της ταξιάρχου Δημητρίου Ιωαννίδη με τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο ήταν ιδιαίτερα τεταμένες. Ο Ιωαννίδης πίστευε ότι ο Μακάριος είχε απεμπολήσει την «Ένωση», ήταν φιλοκομμουνιστής και φοβόταν το πνεύμα ανεξαρτησίας του. Από τον Απρίλιο του 1974 εξύφαινε σχέδιο για την ανατροπή του. «Πρέπει να τελειώνουμε με τον Μούσκο» φέρεται να είπε σε συγκέντρωση αξιωματικών στο σπίτι του πρωθυπουργού Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου (Μιχαήλ Μούσκος ήταν το κοσμικό όνομα του Μακαρίου).

Ο Μακάριος είχε προειδοποιηθεί για τα σχέδια του Ιωαννίδη από τον Ευάγγελο Αβέρωφ και άλλους Ελλαδίτες πολιτικούς παράγοντες, αλλά δεν φαίνεται να έδινε ιδιαίτερη σημασία. Τους φόβους τους για το ενδεχόμενο ενός πραξικοπήματος στη μεγαλόνησο είχαν εκφράσει από το εξωτερικό ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Στην Κύπρο, απλώς είχαν ληφθεί έκτακτα μέτρα για την προστασία παραγόντων της δημόσιας ζωής, λόγω και της δραστηριότητας της ΕΟΚΑ Β'.

Η αφορμή για την επιτάχυνση των εξελίξεων δόθηκε την 1η Ιουλίου 1974, όταν το Υπουργικό Συμβούλιο της Κύπρου αποφάσισε τη μείωση της στρατιωτικής θητείας σε 14 μήνες και του περιορισμού των ελλαδιτών αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς. Την επομένη, 2 Ιουλίου, ο Μακάριος με επιστολή του προς τον Έλληνα ομόλογό του στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση για ανάμιξη στις εναντίον του συνωμοσίες και αξίωνε να ανακληθούν στην Ελλάδα 650 ελλαδίτες αξιωματικοί, που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά της Κύπρου.

Στην επιστολή του επισήμαινε στον Γκιζίκη:

…Θλίβομαι κύριε πρόεδρε, διότι ευρέθην εις την ανάγκην να είπω πολλά δυσάρεστα δια να περιγράψω εις αδράς γραμμάς με γλώσσα ωμής ειλικρινείας την από μακρού εν Κύπρω υφιστάμενην κατάστασιν . Τούτο όμως επιβάλλει το εθνικόν συμφέρον , το οποίον έχω πάντοτε γνώμονα όλων των ενεργειών και δεν επιθυμώ διακοπήν της συνεργασίας μου μετά της ελληνικής κυβερνήσεως. Δέον, όμως, να ληφθεί υπόψιν,ότι δεν είμαι διορισμένος νομάρχης ή τοποτηρητής εν Κύπρω της ελληνικής κυβερνήσεως αλλά εκλεγμένος ηγέτης μεγάλου τμήματος του ελληνισμού και απαιτώ ανάλογον προς εμέ συμπεριφοράν του εθνικού κέντρου…

Την ίδια ημέρα, σε σύσκεψη στο γραφείο του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγού Μπονάνου, με τη συμμετοχή του Ιωαννίδη, αποφασίστηκε ότι το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου θα γινόταν τη Δευτέρα 15 Ιουλίου 1974. Ο Μπονάνος ανέθεσε την αρχηγία του πραξικοπήματος στον ταξίαρχο Μιχαήλ Γεωργίτση, με υπαρχηγό τον καταδρομέα συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Κομπόκη. Και οι δύο αξιωματικοί υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά.

Στις 11 Ιουλίου συνήλθε στην Αθήνα το υπουργικό συμβούλιο για να συζητήσει την επιστολή Μακαρίου και αποφασίστηκε να συγκληθεί ευρεία σύσκεψη το Σάββατο 13 Ιουλίου, για να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις από την επαπειλούμενη μείωση της στρατιωτικής θητείας στην Κύπρο. Στη σύσκεψη αυτή συμμετείχαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης, ο πρωθυπουργός Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος, ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Μπονάνος και ο διοικητής της Εθνικής Φρουράς αντιστράτηγος Γεώργιος Ντενίσης (θείος της γνωστής ηθοποιού Μιμής Ντενίση). Η σύσκεψη, που κράτησε μόλις λίγα λεπτά της ώρα έγινε για το θεαθήναι, για να παραπλανηθεί ο στρατηγός Ντενίσης, ο οποίος ήταν αντίθετος σε ενδεχόμενο πραξικόπημα στην Κύπρο και να αφεθεί ελεύθερο το έδαφος στους δύο υφισταμένους του Γεωργίτση και Κομπόκη να δράσουν ανενόχλητοι στο νησί.

Νωρίς το πρωί της Δευτέρας, 15 Ιουλίου 1974, ο Μακάριος πήρε τον δρόμο της επιστροφής στο Προεδρικό Μέγαρο στη Λευκωσία από την εξοχική του κατοικία στο όρος Τρόοδος, όπου είχε περάσει το Σαββατοκύριακο. Η πομπή του Μακαρίου πέρασε μπροστά από το στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς στην Κοκκινοτριμιθιά, όπου τα τανκς ζέσταιναν ήδη τις μηχανές τους για το επικείμενο πραξικόπημα. Η πομπή του Μακαρίου πέρασε ανενόχλητη από το σημείο εκείνο, χωρίς κάποιο από τα μέλη της συνοδείας του να παρατηρήσει κάτι το ύποπτο.

Στις 8.15 πμ, τα πρώτα τεθωρακισμένα άρχισαν να βγαίνουν από τη βάση τους, με κατεύθυνση το Προεδρικό Μέγαρο. Παράλληλα, μία μοίρα καταδρομών διατάχθηκε να καταλάβει όλα τα επίκαιρα σημεία και τα δημόσια κτίρια. Το πολυαναμενόμενο πραξικόπημα είχε εκδηλωθεί με το σύνθημα «Ο Αλέξανδρος εισήλθε εις το νοσοκομείο».

Την ώρα εκδήλωσης του πραξικοπήματος, ο Μακάριος δεχόταν μια ομάδα ελληνοπαίδων από την Αίγυπτο. Κάποιο από τα παιδιά άκουσε τους πυροβολισμούς, αλλά ο Μακάριος τα καθησύχασε. Όταν τα πυρά πύκνωσαν και το Προεδρικό Μέγαρο άρχισε να κανονιοβολείται από τα τεθωρακισμένα της Εθνικής Φρουράς, ο Μακάριος, αφού προστάτευσε πρώτα τους μικρούς του επισκέπτες, στη συνέχεια διέφυγε από τη μοναδική αφύλακτη δίοδο, που υπήρχε στα δυτικά του Προεδρικού Μεγάρου.

Με τη βοήθεια τριών σωματοφυλάκων του και ντυμένος με πολιτικά ρούχα, ακολούθησε την κοίτη ενός παρακείμενου χειμάρρου και κάτω από μυθιστορηματικές συνθήκες έφθασε στη Μονή Κύκκου. Εκεί, ξεκουράστηκε για λίγο και στη συνέχεια πήρε τον δρόμο για την Πάφο. Το ερώτημα που πλανάται από τότε είναι γιατί οι πραξικοπηματίες δεν απέκλεισαν ολοκληρωτικά το Προεδρικό Μέγαρο, αλλά άφησαν αφύλακτη μία δίοδο, από την οποία διέφυγε ο Μακάριος. Ο συνταγματάρχης Κομπόκης, που είχε το γενικό πρόσταγμα της επίθεσης, ισχυρίζεται ότι είχε εντολές να αφήσει ελεύθερη μία δίοδο για τη διαφυγή του Μακαρίου, ενώ ο επικεφαλής του πραξικοπήματος ταξίαρχος Γεωργίτσης επικαλέστηκε την έλλειψη δυνάμεων.

Μέχρι το μεσημέρι, οι πραξικοπηματίες είχαν θέσει υπό τον έλεγχό τους σχεδόν ολόκληρη τη Λευκωσία, παρά την αντίδραση των πολιτοφυλάκων της ΕΔΕΚ του Βάσου Λυσαρίδη και του Εφεδρικού Στρατού, που αποτελούνταν αποκλειστικά από Ελληνοκυπρίους. Αμέσως άρχισαν να αναζητούν το πρόσωπο που θα αναλάμβανε την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Βολιδοσκοπήθηκαν τρεις ανώτατοι δικαστικοί και ο Γλαύκος Κληρίδης, οι οποίοι αρνήθηκαν. Τελικά, ο Γεωργίτσης κατέληξε στον δημοσιογράφο και παλαιό αγωνιστή της ΕΟΚΑ Νίκο Σαμψών, μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στην ιστορία του Κύπρου. Όταν το πληροφορήθηκε ο Ιωαννίδης φέρεται να είπε με αγανάκτηση: «500.000 Έλληνες υπάρχουν στην Κύπρο, αυτόν βρήκατε να κάνετε πρόεδρο».

Κι ενώ οι πραξικοπηματίες θεωρούσαν τον Μακάριο νεκρό και το ανακοίνωναν συνεχώς μέσω του ΡΙΚ, αυτός ήταν ζωντανός και απηύθυνε μήνυμα μέσω ενός αυτοσχέδιου ραδιοσταθμού της Πάφου:

Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ! Γνώριμη είναι η φωνή που ακούεις. Γνωρίζεις, ποιος σου ομιλεί. Είμαι ο Μακάριος. Είμαι εκείνος, τον οποίο συ εξέλεξες δια να είναι ο ηγέτης σου. Δεν είμαι νεκρός. Είμαι ζωντανός. Και είμαι μαζί σου, συναγωνιστής και σημαιοφόρος εις τον κοινόν αγώνα. Το πραξικόπημα της χούντας απέτυχε. Εγώ ήμουν ο στόχος της και εγώ, εφόσον ζω, η Χούντα εις την Κύπρον δεν θα περάση. Η Χούντα απεφάσισε να καταστρέψη την Κύπρο.Να την διχοτομήση.Αλλά δεν θα το κατορθώση.Πρόβαλε παντοιοτρόπως αντίστασιν εις την Χούντα. Μη φοβηθής. Ενταχθήτε όλοι εις τα νομίμους δυνάμεις του κράτους. Η Χούντα δεν πρέπει να περάση και δεν θα περάση. Νυν υπέρ πάντων ο αγών!

Μέχρι το πρωί της 16ης Ιουλίου όλη η Κύπρος βρισκόταν υπό τον έλεγχο των πραξικοπηματιών. Το τίμημα του πραξικοπήματος ήταν βαρύ. Οι νεκροί από την αδελφοκτόνα διαμάχη έφθασαν τους 450. Ο Μακάριος, αφού διανυκτέρευσε στο στρατόπεδο της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στην Πάφο, επιβιβάστηκε σε αγγλικό στρατιωτικό αεροπλάνο και δια μέσου της Μάλτας έφθασε στο Λονδίνο, όπου την επομένη, 17 Ιουλίου, συναντήθηκε με τον Βρετανό πρωθυπουργό Χάρολντ Ουίλσον και τον Υπουργό Εξωτερικών Τζέιμς Κάλαχαν.

Όσον αφορά τις διεθνείς αντιδράσεις για το πραξικόπημα, η Μεγάλη Βρετανία τήρησε επιφυλακτική στάση και συνέστησε «αυτοσυγκράτηση». Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζήτησαν την υποστήριξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου και κάλεσαν όλα τα κράτη να πράξουν το ίδιο, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσιγκερ απέρριψε πρόταση για υποστήριξη του ανατραπέντος καθεστώτος Μακαρίου. Στην Αθήνα, ο Υπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κυπραίος δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι «αι πρόσφατοι εξελίξεις εν Κύπρω αποτελούν υπόθεσιν ανεξαρτήτου κράτους, μέλους των Ηνωμένων Εθνών».

Οι Τουρκοκύπριοι παρέμειναν απαθείς, καθώς θεώρησαν ότι το πραξικόπημα ήταν καθαρά υπόθεση των Ελληνοκυπρίων. Την ίδια ημέρα με την εκδήλωση του πραξικοπήματος, η Τουρκία έθεσε τις στρατιωτικές δυνάμεις της σε επιφυλακή, γιατί όπως δηλώθηκε ανετράπη η συνταγματική τάξη στο νησί. Στην Άγκυρα συνήλθε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας με αφορμή την κατάσταση στην Κύπρο. Οι στρατιωτικοί διαβεβαίωσαν τον πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετσεβίτ ότι θα είναι έτοιμοι για απόβαση στην Κύπρο μέσα σε πέντε ημέρες.

Πηγή: sansimera.gr

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 06:33:24 +0300

i-kyr.gr

Marfin: Το Documento αποκαλύπτει το email που ξανάνοιξε τη δικογραφία – Γιατί δεν ταιριάζουν δηλώσεις και ημερομηνίες

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 01:18:43 +0300

«Για να δούμε αυτό το νέο FBI μπορεί να κάνει τίποτα;».

Μυρτώ Μπούτση

14/07/2026 | 15:47

«16 χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα μυστικό που δεν με αφήνει να ηρεμήσω. Ειδικά τώρα που πλησιάζουμε πάλι στην επέτειο της τραγωδίας την 5η Μαΐου… Για να δούμε αυτό το νέο FBI μπορεί να κάνει τίποτα ή μόνο ότι το συμφέρει και είναι εύκολο;».

Το Documento δημοσιεύει σήμερα το περιβόητο email με το οποίο –όπως όλα δείχνουν– ξανάνοιξε η υπόθεση τoυ εμπρησμού της Marfin, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης επιχείρησε στη συνέχεια να το υποβαθμίσει.

Συγκεκριμένα, τη Δευτέρα 13/07 ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης δήλωσε πως η έρευνα ξεκίνησε «όχι γιατί ήρθε κάποιο email», ενώ την Τρίτη 14/07 σημείωσε:

«Η δικογραφία έχει χιλιάδες σελίδες. Μπορεί ένα email που θα λέει για εμάς τους δύο ότι κάναμε ένα κακό να καταδικάσει ανθρώπους; Δεν είναι σοβαρό αυτό».

Ωστόσο το διαβιβαστικό της Αστυνομίας για την υπόθεση, που φέρει ημερομηνία 23 Ιουνίου 2026 και διέρρευσε σήμερα το πρωί σε πολλά ΜΜΕ, ξεκινά από το email που εστάλη –όπως αναφέρει– στις 8.4.2026.

Το κατονομάζει ως «λήψη πληροφορίας» και αναφέρει ότι «κατονομάζει ως δράστες του εμπρησμού» τα πρόσωπα που συνελήφθησαν και έχουν οδηγηθεί σήμερα στον ανακριτή (έχουν καλυφθεί από το email).

«Κύριε Εισαγγελέα

Σκέφτηκα πάρα πολύ πριν σου στείλω αυτή την επιστολή. 16 χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα μυστικό που δεν με αφήνει να ηρεμήσω. Ειδικά τώρα που πλησιάζουμε πάλι στην επέτειο της τραγωδίας την 5η Μαΐου. Μιλάω για το κάψιμο της Marfin.

Δεν σου στέλνω γιατί πιστεύω στη δικαιοσύνη σου. Σου στέλνω γιατί από την μια δεν πιστεύω στην δικαιοσύνη στην άλλη ζωή και από την άλλη δεν αντέχω να βλέπω τους δολοφόνους ακόμη και σήμερα να συνεχίζουν την ζωούλα τους σαν να μην έγινε τίποτα.

Είχα την ελπίδα ότι τόσα χρόνια κάποιος θα με έβγαζε από την δύσκολη θέση και θα μίλαγε. Δυστυχώς δεν έγινε. Ας είμαι εγώ αυτός που θα τα πει πρωτος. Όλοι αυτοί που το έκαναν ήταν ένα παρεάκι εκείνο τον καιρό.

Κάποιους τους ξέρετε ήδη. […] Αυτούς τους ήξεραν όλοι. Σύχναζαν στα Εξάρχεια […] Διακοπές κάθε καλοκαίρι παρέα. Άμυαλοι δεν μαζεύονταν με τίποτα, είχαν και φωτογραφίες και βιντεο από την φάση του καψίματος και τα έκαναν λάβαρο.

Κάποιοι χάθηκαν λίγο μετά το σκηνικό, κάποιοι συνέχισαν σαν να μην έγινε τίποτα. Αυτά είχα να σας πω. Δεν περιμένω τίποτα άλλο. Τουλάχιστον δεν κουβαλάω το ίδιο βάρος. Αυτό που φύλαγα μέσα μου το είπα. Για να δούμε αυτό το νέο FBI μπορεί να κάνει τίποτα ή μόνο ότι το συμφέρει και είναι εύκολο;»

Όποιος διαβάσει το email μπορεί να οδηγηθεί σε μία σειρά συμπερασμάτων. Ως προς τον απλοϊκό του τόνο, την προσπάθεια να εμφανιστούν οι δράστες σαν «παρεάκι», και την περίεργη δήλωση στο τέλος:

«Για να δούμε αυτό το νέο FBI μπορεί να κάνει τίποτα ή μόνο ότι το συμφέρει και είναι εύκολο;» Σαν να προκαλεί δηλαδή την αστυνομία να… αποδείξει την αξία της! Τα στοιχεία που παραθέτει το πρόσωπο που έγραψε το email σε κάθε περίπτωση επιτάσσουν να αναζητηθεί και να κληθεί ως μάρτυρας.

Τα κυριότερα σημεία όμως του email που δεν ακολουθούν καμία λογική τα έθεσαν ήδη στην συνέντευξη Τύπου που παρέθεσαν χθες οι συνήγοροι υπεράσπισης των τριών κατηγορουμένων:

Αναφέρει συγκεκριμένα ο αποστολέας, ότι «16 χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα μυστικό που δεν με αφήνει να ηρεμήσω». Όπως τόνισε όμως ο δικηγόρος Δημήτρης Κατσαρής, ο οποίος είχε εκπροσωπήσει και έναν από τους κατηγορουμένους (που απαλλάχθηκαν) στην πρώτη δικαστική διερεύνηση γύρω από την υπόθεση της Marfin, το 2011: «Πού ήταν ο αποστολέας του email, όταν ο δικός μου εντολέας κινδύνευε με ισόβια;» Γιατί άραγε ένα πρόσωπο που είχε στην κατοχή του τόσο σοβαρές πληροφορίες από το 2011, να μην εμφανίστηκε όταν διερευνήθηκε στο παρελθόν η υπόθεση (όχι μόνο το 2011, αλλά και το 2020) αφήνοντας πρόσωπα μη εμπλεκόμενα να ταλαιπωρούνται ματαίως.
Όπως δήλωσαν στην ίδια συνέντευξη Τύπου οι τρεις συνήγοροι, Άννυ Παπαρρούσου, Θανάσης Καμπαγιάννης και ο Δ. Κατσαρής, «δεν υπάρχει μέχρι στιγμής μια εισαγγελική παραγγελία, προκειμένου να ταυτοποιηθεί ο αποστολέας» του email. Για ποιον λόγο ο εισαγγελέας δεν προχωρά στην ταυτοποίηση του αποστολέα, ώστε να κληθεί και ως μάρτυρας, την ώρα που φέρεται να έχει γνώση για την ύπαρξη φωτογραφιών και βίντεο, πληροφορίες για τα οποία θα μπορούσε να εισφέρει στην διερεύνηση της υπόθεσης.

Οι ημερομηνίες που δεν ταιριάζουν

Το email που δημοσιεύει το Documento απεστάλη από email της εταιρείας proton προς το λεγόμενο «ελληνικό FBI», δηλαδή τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, στις 8 Απριλίου 2026 και αρχειοθετήθηκε στην Εισαγγελία στις 14 Απριλίου 2026.

Ωστόσο, για άγνωστο λόγο, η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ., Κωνσταντία Δημογλίδου, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ χτες, Δευτέρα 13/07, είχε πει χαρακτηριστικά:

«Το email ήταν αυτό που έκανε την εισαγγελική αρχή να ανοίξει ξανά την υπόθεση και να διατάξει νέα έρευνα.

Ήταν πριν από ενάμιση χρόνο, δεν σημαίνει όμως ότι η Δικαιοσύνη στηρίχθηκε σε ένα email για να εκδώσει εντάλματα.

Ακολούθησε μία πολύ μεγάλη έρευνα διάρκειας περίπου ενός έτους».

Οι δηλώσεις αντικρούουν εκείνες στις οποίες προέβη ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης.

Επίσης η ημερομηνία στο email αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι αυτό εστάλη στις 8 Απριλίου 2026. Δηλαδή πριν από τρεις μήνες.

Τι από τα δύο ισχύει; Αν πυροδότησε το email την έρευνα, πώς αυτή ξεκίνησε πριν από ενάμιση χρόνο;

Αν πάλι δεν ήταν αυτό που την πυροδότησε, γιατί προτάσσεται στο διαβιβαστικό και στη δικογραφία, όπως βεβαίωσαν χτες, Δευτέρα 13/7, σε συνέντευξη Τύπου που παρέθεσαν οι συνήγοροι των τριών κατηγορουμένων;

koutipandoras.gr

Η ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΥΠΟΚΟΣΜΟΥ

noreply@blogger.com (George M) — Wed, 15 Jul 2026 00:53:26 +0300

@zaraleaksTV

youtube.com

Η υπερεργασία των γιατρών έχει κυβερνητική υπογραφή και διαλύει το Ε.Σ.Υ.

noreply@blogger.com (George M) — Tue, 14 Jul 2026 23:49:28 +0300

Η δικαστική δικαίωση νοσοκομειακής ιατρού αποκαλύπτει τις συνέπειες της υπερεργασίας στο Ε.Σ.Υ., με τη ΝΙΚΗ να ζητά άμεσες προσλήψεις, νόμιμη ανάπαυση και ουσιαστική προστασία των υγειονομικών

14/07/2026

Η δικαστική δικαίωση νοσοκομειακής ιατρού, στην οποία αναγνωρίστηκε αποζημίωση για ηθική βλάβη λόγω των συνθηκών υπερεργασίας και επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout), αποτελεί ένα ηχηρό μήνυμα προς όλους όσοι εξακολουθούν να θεωρούν ότι οι γιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας μπορούν να εργάζονται χωρίς όρια ανθρώπινης αντοχής.

Το πλέον τραγικό δεν είναι μόνο η δικαστική καταδίκη της διοίκησης του νοσοκομείου, καταδίκη που ουσιαστικά αφορά τις ευθύνες του –υποτιθέμενου– «Υπουργείου Υγείας» της πατρίδας μας. Είναι ότι μία έμπειρη κλινική ιατρός, μετά από πολλά χρόνια αδιάλειπτης προσφοράς στο Ε.Σ.Υ., οδηγείται ουσιαστικά σε παραίτηση, επειδή η Πολιτεία αρνείται να της εξασφαλίσει ανθρώπινες και ασφαλείς συνθήκες εργασίας.

Όταν ένας γιατρός αναγκάζεται να εργάζεται συνεχώς, να πραγματοποιεί υπεράριθμες εφημερίες, να στερείται των νόμιμων ημερών ανάπαυσης και των κανονικών αδειών του, δεν πρόκειται για λειτουργική δυσκολία ενός νοσοκομείου, αλλά για παραβίαση θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων και σοβαρό κίνδυνο για την ασφάλεια των ασθενών.

Η ΝΙΚΗ θεωρεί ότι κάθε νοσοκομειακός ιατρός που υφίσταται συστηματική παραβίαση των εργασιακών του δικαιωμάτων πρέπει να ενημερώνεται πλήρως για τα νόμιμα μέσα προστασίας που διαθέτει και, όταν κρίνει ότι αυτά παραβιάζονται, να ζητά εξειδικευμένη νομική συμβουλή για την προάσπιση των δικαιωμάτων του.

Η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει άμεσα σε μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, πλήρη συμμόρφωση με την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία για τον χρόνο εργασίας και τις περιόδους ανάπαυσης, υποχρεωτική χορήγηση των νόμιμων ρεπό και των κανονικών αδειών και ουσιαστικά κίνητρα για τη στελέχωση όλων των νοσοκομείων της χώρας.

Κάθε παραίτηση έμπειρου νοσοκομειακού ιατρού αποτελεί ήττα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Κάθε εξαναγκασμός σε υπερεργασία αποτελεί πολιτική ευθύνη. Και κάθε δικαστική καταδίκη του Δημοσίου για τις συνθήκες εργασίας στα νοσοκομεία αποτελεί ακόμη μία υπενθύμιση ότι το Ε.Σ.Υ. χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση και σεβασμό στους λειτουργούς του.

Βασικά αιτήματα της ΝΙΚΗΣ:

Μαζικές προσλήψεις μόνιμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Πλήρης εφαρμογή της ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας για τον χρόνο εργασίας και τις περιόδους ανάπαυσης.
Υποχρεωτική χορήγηση ρεπό και κανονικών αδειών.
Ουσιαστικά οικονομικά και θεσμικά κίνητρα για τη στελέχωση των νοσοκομείων.
Προστασία των υγειονομικών από συνθήκες εργασιακής εξουθένωσης.

nikh.gr

Γιατροί στα νησιά: Το μπόνους των 1.500 ευρώ έφερε αιτήσεις – Για πού δεν υπάρχει ενδιαφέρον

noreply@blogger.com (George M) — Tue, 14 Jul 2026 22:01:32 +0300

Αυξημένο ενδιαφέρον καταγράφηκε για τις θέσεις γιατρών στα μικρά νησιά

14.07.2026 • 14:32

Η πρόσθετη οικονομική ενίσχυση ύψους 1.500 ευρώ τον μήνα, την οποία προσφέρει το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα «Stelios Philanthropic Foundation» σε γιατρούς που υπηρετούν σε νησιά με πληθυσμό κάτω των 4.000 κατοίκων, φαίνεται να αρχίζει να αποδίδει, ενισχύοντας το ενδιαφέρον για τις θέσεις του ΕΣΥ.

57 αιτήσεις για 42 θέσεις

Σύμφωνα με τα στοιχεία της πρώτης προκήρυξης, υποβλήθηκαν συνολικά 57 αιτήσεις για 42 θέσεις γιατρών σε δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας μικρών νησιών.

Σε αρκετές περιπτώσεις καταγράφηκε έντονος ανταγωνισμός, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τις θέσεις σε Ύδρα, Πόρο και Σπέτσες, που συγκέντρωσαν πολλαπλές αιτήσεις.

Οι περιοχές που δεν επέλεξε κανείς

Παρά τη θετική εικόνα, 13 θέσεις δεν προσέλκυσαν ούτε μία αίτηση, επιβεβαιώνοντας ότι οι συνθήκες διαβίωσης και εργασίας σε ορισμένα μικρά νησιά εξακολουθούν να λειτουργούν αποτρεπτικά.

Χωρίς ενδιαφέρον έμειναν οι θέσεις στον Άγιο Ευστράτιο, τα Ψαρά, τη Φολέγανδρο, το Αγαθονήσι, τη Σίφνο, τη Νίσυρο (Μανδράκι), τα Κουφονήσια, τη Θύμαινα, τη Σέριφο, τη Θηρασιά, την Κίμωλο, την Κέα, καθώς και δύο θέσεις στη Σκύρο και μία στην Αλόννησο.

Επταετές πρόγραμμα 10,08 εκατ. ευρώ

Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται μέσω επταετούς δωρεάς συνολικού ύψους 10,08 εκατ. ευρώ και αφορά τη στελέχωση δημόσιων δομών υγείας σε 47 μικρά νησιά.

Κάθε δικαιούχος γιατρός λαμβάνει επιπλέον 1.500 ευρώ τον μήνα για δώδεκα μήνες τον χρόνο, με βασική προϋπόθεση να παρέχει πραγματική υπηρεσία με φυσική παρουσία στη μονάδα όπου υπηρετεί.

newsbreak.gr

Τι μισθό έπαιρνε ένας δημόσιος υπάλληλος το 2001: Οι κωμικοτραγικές συγκρίσεις με το τώρα

noreply@blogger.com (George M) — Tue, 14 Jul 2026 21:53:38 +0300

Το 2001, έναν χρόνο μετά τη χιλιετηρίδα, ήταν το έτος «μηδέν» για τη μετέπειτα δημοσιονομική «τσουλήθρα» της Ελλάδας, κάτι που αντανακλάται σε έναν μέσο μισθό από τότε.

14.07.26 16:00

Ιωάννης Γιαννούλας Κοκκώνης

Το 2001, αν και έναν χρόνο μετά τη χιλιετηρίδα, ήταν το έτος «μηδέν» για τη μετέπειτα δημοσιονομική «τσουλήθρα» της Ελλάδας, κάτι που αντανακλάται σε έναν μέσο μισθό από εκείνη την περίοδο.

Τι συμβαίνει το 2001 όμως, για τους νεότερους, και γιατί όχι, για τους παλαιότερους που τους βρήκε νωρίς το Αλτσχάιμερ; Μα φυσικά, από 1/1/2001, η Ελλάδα υιοθέτησε έμπρακτα το ευρώ ως εθνικό νόμισμα.

Η αναμπουμπούλα και η αναστάτωση για την ισοτιμία, οι συγκρίσεις τις τιμής της τυρόπιτας «πριν και μετά», το μικρό σακουλάκι με «δείγματα» ευρωνομισμάτων που είχαν φέρει οι γονείς στο σπίτι είναι από τις ανεξίτηλες εικόνες εκείνης της περιόδου. Πόσα όμως έχουν αλλάξει από τότε;

Η μηδενική «μετατόπιση» στον μισθό

Όπως, θλιβερά, ανακαλύψαμε, με βάση έναν μισθολογικό πίνακα για δημοσίους υπαλλήλους, που είχε δημοσιεύσει ο «Ριζοσπάστης» στις 23/12/2001, δεν έχουν αλλάξει και πολλά.

Διαβάστε ακόμα: «Ευταξία, φυσική κατάσταση»: Η αγγελία που ζητάει σερβιτόρο με 98 δεξιότητες κάτι λέει για τον ελληνικό τουρισμό

Σήμερα, ο κατώτατος μισθός ορίζεται στα 920 ευρώ μεικτά, ενώ όπως θα δούμε στον παρακάτω πίνακα, δεν έχει αυξηθεί αισθητά σε σχέση με 25 χρόνια πριν.

Ο Πίνακας παρουσιάζει το σύνολο μεικτών αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, όπως θα οριζόταν από την 1/1/2002, αποτυπωμένος σε δραχμές και ευρώ, ανάλογα με το επίπεδο εκπαίδευσης:

Χρόνια Υπηρεσίας	Υποχρεωτική Εκπαίδευση	Δευτεροβάθμια	Τεχνική	Ανώτατη
0	608,95 ευρώ (207.500 δραχμές)	701,39 ευρώ (239.000 δραχμές)	802 ευρώ (273.500 δραχμές)	868,38 ευρώ (295.900 δραχμές)
9	716,65 ευρώ (244.200 δραχμές)	823,48 ευρώ (280.600 δραχμές)	939,10 ευρώ (320.000 δραχμές)	1.012,12 ευρώ (344.880 δραχμές)
19	844,90 ευρώ (287.900 δραχμές)	966,10 ευρώ (329.200 δραχμές)	1.096,11 ευρώ (373.500 δραχμές)	1.176,40 ευρώ (400.860 δραχμές)
29	993,69 ευρώ (338.600 δραχμές)	1.129,27 ευρώ (384.800 δραχμές)	1.273,66 ευρώ (434.000 δραχμές)	1.361,23 ευρώ (463.840 δραχμές)

Όπως φαίνεται, ένας μισθός για υπάλληλος με λίγη εργασιακή εμπειρία, αλλά πτυχίο Τριτοβάθμιας, δεν έχει κάποια σημαντική διαφορά με τον κατώτατο μισθό σήμερα.

Ακόμα όμως και αν τον συγκρίνουμε με το ελάχιστο των 608 ευρώ το 2001, θα δούμε πως οι τιμές σε πολλά αγαθά, όπως η στέγαση και η σίτιση, έχουν πια υπερδιπλασιαστεί.

reader.gr