ಮನಸಿನ ಮಾತು...

ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಜೀವನ….?!

2026-02-08T02:40:00.000-08:00

ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್‌ ಈಗಷ್ಟೇ ತೂಗುಹಾಕಿದ್ದೇವೆ. ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್‌ ಮೇಲೆ ಪೆನ್ನಿನ ಗುರುತುಗಳು ಇನ್ನೂ ಮೂಡಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಭೂತ, ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಇದು ಸಕಾಲ. ಅದರಿಂದ ಒಂಚೂರು ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಬಹುದೇನೋ?!

ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಈಗ ಏನುಂಟು, ಏನಿಲ್ಲ ಹೇಳಿ! ಕರೆಂಟೇ ತಲುಪದ ಊರುಗಳೇ ಇದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಈಗ ಮೊಬೈಲ್‌ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್‌ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಹಳ್ಳಿಗಳೇ ಕಡಿಮೆ. ಸೈಕಲ್‌ ಎಂದರೇನೇ ಕಣ್ಣಗಲಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾವೀಗ ಕಾರ್‌ ಬಂದರೂ ಕೇರ್‌ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಫೋನಿದ್ದರೆ ತಿಂಡಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಯಾರ ಹಂಗಿಲ್ಲ. ಬರೆ ಎಂದರೆ ಬರೆಯುವ, ಓದು ಎಂದರೆ ಓದುವ ಎಐ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ. ಎಲ್ಲರೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅದೃಷ್ಟವಂತರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಮನುಷ್ಯ ತಾನೊಂದು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪ್ರಾಣಿ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ!

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಗತಿ, ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ರಾಂತಿ, ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ವೇಗ - ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಸಮಸ್ಯೆಗೂ ಒಂದು ಆ್ಯಪ್, ಪ್ರತಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಒಂದು ಸರ್ಚ್ ಎಂಜಿನ್… ಹೀಗೆ ಈ ಕಣ್ಣಿಂದ ಇನ್ನೂ ಏನೇನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತೇವೋ! ಆದರೂ, ಹೊರಗೆಲ್ಲಾ ತಳುಕು-ಬಳುಕು, ಒಳಗೆ ಬರೀ ಹುಳುಕು ಎಂಬ ಮಾತು ಪೂರ್ತಿ ಅಲ್ಲವೆಂದಾದರೂ ಒಂದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸತ್ಯ. ಈಗ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಜಾಣ ಕುರುಡು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಂತೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ!

ಬಡತನದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ!
ಇದೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಕಲ್ಪನೆ, ಋಣಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ, ನಿರಾಶಾವಾದ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹಂಗಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯವರು ತಲೆಯ ಮೇಲೊಂದು ಸೂರಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಿರಬಹುದು, ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ದೀಪದಲ್ಲೇ ಬೆಳಕು ಕಂಡಿರಬಹುದು, ದಿನಂಪ್ರತಿ ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ನಡೆದಿರಬಹುದು. ಈಗಿನಷ್ಟು ದುಡ್ಡು, ಸೌಕರ್ಯ ಇದ್ದಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ಅವರೇನೂ ಬಡವರಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹಚ್ಚಹಸಿರು, ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ, ನದಿ-ಕೆರೆ-ತೊರೆಗಳು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಒಡನಾಟ, ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂಗವಿತ್ತು. ಮನೆಯೆಂಬ ದೇವಾಲಯ, ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದ ಅನುಬಂಧ ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು. ಆ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಈ ಬಡತನವನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಳೆದ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ನಾವೂ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅದೃಷ್ಟವಂತರೇ. ಆದರೆ ಈಗ?

ಭವಿಷ್ಯ ಕಠೋರ
ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಎದುರಿಸಲಿರುವ ಸವಾಲುಗಳು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರು ಸಹಜವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದುಸ್ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿವೆ. ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಮಾಲಿನ್ಯಗಳು, ಎಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದರೂ ನಮ್ಮತ್ತಲೇ ಬರುವಷ್ಟು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌, ಜೊತೆಗೆ ಕಾಡು ಕಡಿದು ಬಯಲಾಗಿಸಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಹಣ ಕಟ್ಟಿಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಪ್ರಕೃತಿದತ್ತ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ, ಮರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ. ಪರಿಣಾಮ…

ಶುದ್ಧ ಗಾಳಿಯೆಂಬ ವಿಶೇಷ ಸೌಲಭ್ಯ!
ಶುದ್ಧ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕೆಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿಡುವುದೂ ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಾವು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ. ಅಂದರೆ, ಮುಂಬರುವ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ವಾಯು ಒಂದು ಐಷಾರಾಮಿ ವಸ್ತುವಾಗಲಿದೆ. ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ವಾಯುಮಾಲಿನ್ಯ, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಹೊಗೆ, ವಾಹನಗಳ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ - ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ವಿಷಕಾರಿಯಾಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಹೊರಗೆ ಆಡಲು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಆಕ್ಸಿಜನ್ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ವಾಯು ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಯಂತ್ರಗಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಬಹುದು. ಉಸಿರಾಟದ ಕಾಯಿಲೆಗಳು, ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. "ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಆಡು" ಎಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಬಹುದು. ಈಗ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದು ಸ್ಯಾಂಪಲ್‌ ಮಾತ್ರ!

ನೀರೆಂಬ ಅಮೃತ
ಇಂದು ನಾವು ನಲ್ಲಿ ತೆರೆದರೆ ಹರಿಯುವ, ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಕೆಟ್‌ಗಟ್ಟಲೆ ಸಿಗುವ ನೀರು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಥೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯಬಹುದು. ಅಂತರ್ಜಲ ಮಟ್ಟ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದೆ, ನದಿಗಳು ಒಣಗುತ್ತಿವೆ, ಸರೋವರಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ, ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ತೀವ್ರವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗೇ ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಹನಿ ನೀರು ಚಿನ್ನಕ್ಕಿಂತ ಬೆಲೆಯುಳ್ಳದ್ದಾಗುತ್ತದೆ. ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ನೀರು ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಎಂಬಂತಾಗಬಹುದು. ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಏರಬಹುದು, ದುಡಿಮೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಬಹುದು, ವಿವಿಧ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕಾಡಬಹುದು….ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

ರೋಗ ಉಚಿತ- ಖಚಿತ
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದಂತೆ ರೋಗಗಳೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಮಾಲಿನ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತವೆ. ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಣಗಳು ನಮ್ಮ ರಕ್ತದಲ್ಲಿಯೇ (ಅಮ್ಮನ ಎದೆಹಾಲಿನಲ್ಲೂ) ಸೇರುತ್ತಿವೆ. ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು. ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶಗಳ ಕೊರತೆ, ಕೃತಕ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಬಳಕೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಎಂದೂ ಖಾಲಿಯಾಗವು, ಆದರೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವೆಚ್ಚ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಎಟಕುವುದು ಕಷ್ಟ.

ಮುಳುಗುವ ನಗರಗಳು!
ಅಂಟಾರ್ಟಿಕದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಕರಗುತ್ತಿವೆ. ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದ ಏರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಕರಾವಳಿ ನಗರಗಳು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿವೆ. ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ವಾಯುಗುಣ ಬದಲಾವಣೆಯ ಮೇಲಿನ ಅಂತರಸರ್ಕಾರಿ ನಿಯೋಗ (ಐಪಿಸಿಸಿ)ಯೇ ಇದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದೆ. ಮುಂಬೈ, ಕೋಲ್ಕತ್ತಾ, ಚೆನ್ನೈ ಮೊದಲಾದ ಹೆಸರುಗಳು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯಬಹುದು. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತದೆ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರು ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕರಾವಳಿಯ ಜನರು ಒಳನಾಡುಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನದ ಹೆಚ್ಚಳ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಬರಗಾಲಗಳು, ಪ್ರವಾಹಗಳು, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಚಂಡಮಾರುತಗಳು, ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚು ಹೀಗೆ…

ಭೂಮಿಯೇ ಭವಿಷ್ಯದ ನರಕ?
ನಾವು ಏನೂ ಮಾಡದೆ ಯಾವುದೋ ಮ್ಯಾಜಿಕ್‌ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ತಪ್ಪು. ಈಗಿನಷ್ಟು ವೇಗದಲ್ಲಿ ನಗರೀಕರಣ, ಪರಿಸರ ನಾಶ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಪನೆ ನಿಜವಾಗಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗದು. ನೆನಪಿರಲಿ, ಈಗಲೇ ನಿಸರ್ಗ ಕೆಲವೊಂದು ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಭಯಾನಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನಾವು ತಡೆಯದಿದ್ದರೆ, ಭೂಮಿಯೇ ನರಕವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಇಂದಿನಿಂದಲೇ ಬದಲಾಗಬೇಕು!
ನಾವು ಇಂದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ನಾಳೆಯ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ. ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಕೃತಿಗಿಳಿಯಬೇಕು. ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೌಲಭ್ಯ ಮಾಡಿಡುವಲ್ಲಿ ತೋರುವ ಕಾಳಜಿ ಪರಿಸರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತ್ಯಾಜ್ಯ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು, ನವೀಕರಿಸಬಹುದಾದ ಇಂಧನಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು, ವನ, ಜಲ, ವಾಯು ಸಂರಕ್ಷಣೆ ನಮ್ಮ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಕಠಿಣ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಮಾಲಿನ್ಯ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಸವಾಲು
ಹಣ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಕು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಸಿದ್ಧತೆ ಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಮಹತ್ವ ಕಲಿಸಬೇಕು. ನೀರು ಉಳಿಸುವುದು, ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು, ಮರು ಬಳಕೆ ಮಾಡುವುದು - ಇವು ಉಪದೇಶಗಳಲ್ಲ, ಬದುಕಿನ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಾಗಬೇಕು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ, ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಪರಿಸರದೊಂದಿಗೆ ಏಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಒಂದು ಸಮುದಾಯವಾಗಿ, ಸಮಾಜವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮನೋಭಾವ, ಸಹಕಾರದ ಮನಸ್ಸು ಇದ್ದರಷ್ಟೇ ಜೀವನ.

ಅವರಿಗೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ಕೌಶಲ್ಯವಲ್ಲ, ಬದುಕುವ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು. ಆಹಾರ ಬೆಳೆಯುವುದು ಹೇಗೆ, ನೀರು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಹೇಗೆ, ಕಸವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸುವುದು ಹೀಗೆ…ಇವೆಲ್ಲಾ ಆದ್ಯತೆಗಳಾಗಬೇಕು. ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಹತಾಶೆಯಲ್ಲೂ ಭರವಸೆ ಕಾಣುವ ದೃಷ್ಟಿ, ಪ್ರತಿಕೂಲತೆಗಳಲ್ಲೂ ಹೋರಾಡುವ ಧೈರ್ಯ ಇದ್ದರಷ್ಟೇ ಅವರು ಬದುಕಬಹುದು. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಕಡಿಮೆ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಬೇಕಾದ ಜಾಣ್ಮೆ ಮತ್ತು ಆಶಾವಾದವನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ತುಂಬಬೇಕಷ್ಟೇ.

ತಮಾಷೆ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ!
ಕೆಲವು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ, ಮನುಷ್ಯ ರೋಬೋಟ್‌ ಕಂಡುಹಿಡಿದ್ದಾನಂತೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಹಾಗೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಂತೆ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ನಿಜವಾಗಲು ಜಾಸ್ತಿ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಯಂತ್ರಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮನುಷ್ಯ ಕೇಳಬೇಕಂತೆ, ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಮೆದುಳಿಗೂ ಚಿಪ್‌ ಅಳವಡಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಮಾತೂ ನಿಜವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ನಿಜ ಸ್ಥಿತಿ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಇರುವಾಗ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದುರಂತಗಳು ಕಾದಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗೆಳೆಯಲು ಕಾರಣಗಳಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ವಿರೋಧಾಭಾಸದೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಲಿದೆ.

ಇನ್ನು, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಬಳಸಿ, ಕೃತಕವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಗಾಳಿ, ನೀರು ಸೇವಿಸಿ ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸಿ, ʼಕೃತಕ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿʼ ಬದುಕಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮಂತಾ ಆಶಾವಾದಿ, ಧನಾತ್ಮಕ ಚಿಂತಕ ಬೇರಿಲ್ಲ!

ಗುರುಪ್ರಸಾದ್‌ ಟಿ.ಎನ್‌
ಹವ್ಯಾಸಿ ಬರಹಗಾರ, ಮಂಗಳೂರು

ಅರಿವಿನಾಚೆಯ ಇರುವು: ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮಹತ್ವ

2026-02-08T02:35:00.000-08:00

ರಜಾ ದಿನ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಆಟದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅದೆಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹ. ಅವರ ನಗು, ಗದ್ದಲ, ತುಂಟಾಟವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಹ್ಲಾದವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ, ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮರಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ. ಆ ಸಂಭ್ರಮ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ಸುಸ್ತಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಅಂದು ಮಾನಸಿಕ ಕಾಯಿಲೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಎಂದಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಚಾರ.

ನಾವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಎರಡೂ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯ. ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯದಷ್ಟೇ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಾವು ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕು. ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯ. ಆಧುನಿಕ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ.

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಎಂದರೇನು?

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಒತ್ತಡವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಭಾಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ. ಇದು ನಮ್ಮ ಯೋಚನೆ, ಭಾವನೆ, ಮತ್ತು ವರ್ತನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ.

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮಹತ್ವ

ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿ, ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲು, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿದ್ದರೆ, ಆತನ ಸೃಜನಶೀಲತೆ, ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಲವು ತೊಂದರೆಗಳು ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಇದು ಕ್ರಮೇಣ ಆತನ ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.

ಮಕ್ಕಳು- ವಯಸ್ಕರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ?

ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅವರ ಕಲಿಕೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಭಯ, ಖಿನ್ನತೆ, ಮತ್ತು ಒತ್ತಡದಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಮಕ್ಕಳು ನಿಶ್ಚಿತ ಗುರಿಯೆಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲು ಬೇಕಾದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆ ಎದುರಿಸಬಹುದು.

ವಯಸ್ಕರ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನ, ಕುಟುಂಬ ಜೀವನ, ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಆತಂಕ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅಥವಾ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಬಹುದು. ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಖಿನ್ನತೆ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಬಿಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಹುದು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಆತನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನವೂ ಕದಡಿಹೋಗಬಹುದು. ಆತ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರಬಹುದು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೆಸರಾಂತ ಮನೋವೈದ್ಯ ಡಾ. ಕೆ.ಆರ್. ಉಮೇಶ್,"ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಜೀವನದ ಅಡಿಪಾಯ. ಇದು ಸರಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಹಂತಗಳೂ ಪರಿಣಾಮ ಎದುರಿಸುತ್ತವೆ," ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಇರುವ ಅಪಾಯಗಳು

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾದ ಜೀವನಶೈಲಿ ನೇರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಪ್ರಭಾವ, ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ವೃತ್ತಿಜೀವನ, ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಹದಗೆಡುವಿಕೆ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ನಿದ್ದೆಯ ಕೊರತೆ, ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ, ಮತ್ತು ವ್ಯಾಯಾಮದ ಕೊರತೆಯೂ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಹಲವಾರು ಕಾರಣಗಳಿಂದ ನಾವು ಕೂಡು ಕುಟುಂಬ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವಿಭಜಿತ ಕುಟುಂಬದೆಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವುಗಳು:

ಖಿನ್ನತೆ: ಇದು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಬೇಸರ, ಉತ್ಸಾಹದ ಕೊರತೆ, ಮತ್ತು ಬಲಹೀನತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ.
ಆತಂಕ: ಇದು ಅತಿಯಾದ ಚಿಂತೆ, ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ, ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳಾದ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ದ್ವಿಧ್ರುವಿ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆ (Bipolar disorder): ಇದು ಅತಿಯಾದ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಖಿನ್ನತೆಯ ನಡುವಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸ್ಥಿತಿ.
ಪೋಸ್ಟ್-ಟ್ರಾಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಸ್ಟ್ರೆಸ್ ಡಿಸಾರ್ಡರ್ (PTSD): ಇದು ಯಾವುದೋ ಆಘಾತಕಾರಿ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಉಂಟಾಗುವ ಆತಂಕದ ಸ್ಥಿತಿ.
ಆಬ್ಸೆಸಿವ್ ಕಂಪಲ್ಸಿವ್ ಡಿಸಾರ್ಡರ್ (OCD): ಇದು ಅತಿಯಾದ ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ಮರುಕಳಿಸುವ ಕೆಲವೊಂದು ವರ್ತನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳೇನು?

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ದೈಹಿಕವಾಗಿಯೂ ಕೆಲವು ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ತಲೆನೋವು, ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು, ಮತ್ತು ನಿದ್ರಾಹೀನತೆ. ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳೆಂದರೆ, ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ದುಃಖ-ಬೇಸರ ಅಥವಾ ಖಿನ್ನತೆ, ಹಿಂಜರಿಕೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು, ಹಸಿವು ಅಥವಾ ನಿದ್ರೆಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ, ಅತಿಯಾದ ಕೋಪ, ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೀಳುಮಟ್ಟದ ಭಾವನೆ. ಇದು ಕ್ಷಣಿಕವಾದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ.

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾದಾಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಮಾನಸಿಕ ಆನಾರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡುಬಂದಾಗ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯೇನು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಬಳಿಕ ಒಬ್ಬ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಜ್ಞರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಮನೋವೈದ್ಯರೆಂದರೆ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅಗತ್ಯಬಿದ್ದರೆ ಔಷಧಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಮಾನಸಿಕ ಅನಾರೋಗ್ಯವನ್ನು ಮೀರಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಔಷಧಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಇತರ ವಿಧಾನಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಫಲಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಖಿನ್ನತೆಯಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೈಕೋಥೆರಪಿಸ್ಟ್ಗಳು ಮಾತುಕತೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕೌನ್ಸಿಲರ್ಸ್‌ ಅಥವಾ ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕರು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ಯೋಚಿಸಲು, ತಪ್ಪು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಒಬ್ಬ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ನೆರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರು ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಾವಧಾನದಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ವ್ಯವಧಾನವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕರು ನೆರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಾನಸಿಕ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಳಿಗೆ ತರಬಲ್ಲರು.

ತಪ್ಪು ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಕೀಳರಿಮೆಗಳು

ಮೈಸೂರಿನ ಮನೋವೈದ್ಯ ಡಾ. ಸುಧೀರ್ ಕುಮಾರ್, "ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ದೈಹಿಕ ಅನಾರೋಗ್ಯದಂತೆಯೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಸಹಾಯ ಪಡೆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೇತರಿಕೆ ಸಾಧ್ಯ,” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಕುರಿತು ಹಲವು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವುದೇ ಅದರ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಿರುವ ಮೊದಲ ಅಡ್ಡಿ. ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಅವರು ಯಾವತ್ತೂ ಆರೋಗ್ಯವಂತರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು, ಹುಚ್ಚರು ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ಅಮಾನವೀಯ. ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಅದರಲ್ಲೂ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಕರೇ ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಜಟಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಕೀಳುಮಟ್ಟದ ಭಾವನೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯಲು ಹಿಂಜರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವುದು ಈ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. "ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಖಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆತ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬಹುದು. ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ದೈಹಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಷ್ಟೇ ಸಹಜವಾದವು," ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮನೋವೈದ್ಯ ಡಾ. ಸಿ. ಆರ್. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್.

ಪರಿಹಾರವೇನು? ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕೇ?

ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರಪದ್ಧತಿ ಅಥವಾ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ.
ಉತ್ತಮ ನಿದ್ರೆ, ಅಂದರೆ ಕನಿಷ್ಠ ದಿನಕ್ಕೆ 8 ಗಂಟೆಗಳ ನಿದ್ರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸದೃಢರಾಗಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತವಾಗಿಡಲು ಮತ್ತು ಒತ್ತಡವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದು, ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದು, ಹವ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮತ್ತು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾನಸಿಕ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರಿ.

ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯವು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ. ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವುದು, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬರುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಜನರ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯ. ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವಿರುವಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯ. ಅರಿವಿನಾಚೆಯ ಬದುಕು, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒತ್ತುಕೊಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಧರ್ಮಗಳ ಸಂಗಮವೆಂಬ ವಿಸ್ಮಯ ಈ ಧರ್ಮಸ್ಥಳ!

2026-02-08T00:08:00.000-08:00

ಮಲೆನಾಡಿನ ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ, ಕರಾವಳಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ನೇತ್ರಾವತಿ ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ವಾಮಿ ಮಂಜುನಾಥನ ಸನ್ನಿಧಿ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರ ಧರ್ಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡದವರು ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಯಾರು. ಸುಮಾರು 800 ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸ ಹೊಂದಿರುವ ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹಿಂದೂಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಅದೊಂದು ಸರ್ವಧರ್ಮಗಳ ಸಂಗಮ ಕ್ಷೇತ್ರ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಪ್ರಮುಖ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಶ್ರೀ ಮಂಜುನಾಥ ಅಂದರೆ ಶಿವ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಶೈವ ಪರಂಪರೆಗೆ ಆದ್ಯತೆಯಿದೆ. ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಅಂಶವೆಂದರೆ, 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಕುಡುಮ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ʼಧರ್ಮಸ್ಥಳʼವೆಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದವರು ವೈಷ್ಣವ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಉಡುಪಿಯ ಶ್ರೀ ವಾದಿರಾಜ ಶ್ರೀಗಳು. ಮಧ್ವ ಪರಂಪರೆಯ ವೈಷ್ಣವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಂಜುನಾಥ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪೆರ್ಗಡೆ (ಹೆಗ್ಗಡೆ) ಕುಟುಂಬದ ಮೂಲ ಮನೆ ʼನೆಲ್ಯಾಡಿಬೀಡುʼವಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮೂಲ ನಾಲ್ಕು ಧರ್ಮ ದೈವಗಳಾದ ಕಾಲರಾಹು, ಕಾಲರ್ಕಾಯಿ, ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯ ಆದೇಶದಂತೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಾನುಯಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪಂಗಡ ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರಿಗೆ ಕೆಲವೊಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಹಂಚಲಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ!

ಹಿಂದೂ ಜೈನ ಧರ್ಮಗಳ ಸಂಗಮ

ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅತೀ ವಿಶಿಷ್ಠ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂ- ಜೈನ ಪರಂಪರೆಯ ಸಂಗಮವೂ ಒಂದು. ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಇಲ್ಲಿನ ಪೆರ್ಗಡೆ ಅಥವಾ ಹೆಗ್ಗಡೆ ವಂಶ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ. ದಿವಂಗತ ಶ್ರೀ ರತ್ನವರ್ಮ ಹೆಗ್ಗಡೆಯವರ ನಂತರ 20 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ಈಗಿನ ಧರ್ಮಾಧಿಕಾರಿ ಪದ್ಮವಿಭೂಷಣ ಡಾ.ವೀರೇಂದ್ರ ಹೆಗ್ಗಡೆ (ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಖಾವಂದರು ಎಂದೂ ಸಂಭೋಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ), ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಮಂಜುನಾಥ ಸ್ವಾಮಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೈನ ಮತದವರಿಗೂ ಇದೊಂದು ವಿಶೇಷ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಜೈನ ತೀರ್ಥಂಕರ ಶ್ರೀ ಚಂದ್ರನಾಥ ಸ್ವಾಮಿ ಬಸದಿ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದೆ. ರತ್ನಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವ ಭಗವಾನ್ ಬಾಹುಬಲಿಯ ಏಕಶಿಲಾ ಪ್ರತಿಮೆಯೂ ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. 39 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು, 13 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ತೂಕ ಸುಮಾರು 170 ಟನ್‌ಗಳು.

ಅಂದಿನ ಧರ್ಮಾಧಿಕಾರಿ ರತ್ನವರ್ಮ ಹೆಗ್ಗಡೆಯವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಕಾರ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಶಿಲ್ಪಿ ರೆಂಜಾಳ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಶೆಣೈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. 1973ರಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತನೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡು 1982ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಯಿತು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ 12 ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ನಡೆಯುವ ಮಹಾಮಸ್ತಕಾಭಿಷೇಕ ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜೈನ ಮತಾವಲಂಬಿಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಡೆಯುವ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನ ಇಲ್ಲಿನ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷ. ಇದು ಇಂದು ನಿನ್ನೆ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಲ್ಲ. 1932-33ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಂಜಯ್ಯ ಹೆಗ್ಗಡೆಯವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಈ ನಿಜಾರ್ಥದ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನ, ಜೈನ ಧರ್ಮದ 'ಅನೇಕಾಂತವಾದ' (ಬಹುಮುಖಿ ಸತ್ಯ) ತತ್ವದಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆಯೊಂದೇ ಗುರಿ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾರುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಲಕ್ಷ ದೀಪೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. 2025ರಲ್ಲಿ 93ನೇ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ರಾಜಕೀಯ, ವಿವಾದಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಾದರಿ ಸಮ್ಮೇಳನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಗೀತ ಪ್ರಿಯರಿಗೂ ರಸದೌತಣ.

ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ದಾನ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಉಚಿತ ಅನ್ನದಾನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ದಾನ ಪರಂಪರೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಉಚಿತ ಸಾಮೂಹಿಕ ವಿವಾಹ, ಗ್ರಾಮೀಣಾಭಿವೃದ್ಧಿ, ಶ್ರೀ ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಮಂಜುನಾಥೇಶ್ವರ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಸರು ಮಾಡಿವೆ. ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸರ್ವಧರ್ಮದ ಜನರನ್ನು ಸಮಭಾವದಿಂದ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾದರಿ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಖಂಡಿತಾ ಅಲ್ಲ.

ಗುರುಪ್ರಸಾದ್‌ ಟಿ.ಎನ್‌

ಭಾಸ್ಕರ ಹೆಗಡೆಯೆಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ

2026-02-07T23:54:00.000-08:00

ಬಹುಶಃ ಭಾಸ್ಕರ ಹೆಗಡೆ ಸರ್‌ ಅವರ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವೊಂದನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ತರಗತಿ, ಕಾಲೇಜು ಎಂಬ ಚೌಕಟ್ಟು ಎಂಬುದನ್ನು ಮೀರಿದ ಅನುಬಂಧ. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಗುರುತು ಮೂಡಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿಯೂ ಅವರು ಭಿನ್ನರೆನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆತ್ಮೀಯರೆನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಡೆದ ಶಿಕ್ಷಣ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು ಎಂಬುದೇನೋ ಸರಿ, ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ಕಾಲೇಜು ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರನ್ನು, ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರನ್ನು ಸದಾ ಕಾಡುವ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಈ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ಬದಲಾಗುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಓದುಗರು ಹೀಗೆ ವಿವಿಧ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಸದಾ ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಓದುಗರ, ಕೇಳುಗರ, ನೋಡುಗರ ಬದಲಾಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದು ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸವಾಲೋ, ಹಾಗೇ ಅಂತಹ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಿಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ಉದ್ಯಮದ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೂ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರ ಮತ್ತೊಂದು ಚಿಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.

ಭವಿಷ್ಯ ಬಲ್ಲವರು

ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮ ಬಹುಜನರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಎಂಬತ್ತು ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ ಆಗುವುದು ಅಳಿವು- ಉಳಿವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಆಗಿರದಿದ್ದರೂ ಅಂತದ್ದೊಂದು ಸವಾಲಿಗೆ ಸರ್‌ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಕಲಿಕೆಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಅಗತ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದ ಸಮಯವದು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ.

ಕ್ಲಾಸ್‌ ಎಂಬ ವಿಸ್ಮಯ

ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ಅವರ ಕ್ಲಾಸ್‌ ಬರೀ ಸಿಲೆಬಸ್‌ಗೆ ಎಂದೂ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ವೃತ್ತಿಪರ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ತಯಾರಿ, ತರಬೇತಿಯೆನ್ನಬಹುದು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಮಾಹಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಬರುವವರಿಗೆ ಕ್ಲಾಸ್‌ ಎಂಬುದರ ಹಿಂದಿನ ಸರ್‌ ಕಲ್ಪನೆ ಆಗೇನೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಕೆಲವು ಕ್ಲಾಸ್‌ಗಳಲ್ಲೇ ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ʼಜರ್ನಲಿಸಂ ಸ್ಟುಡೆಂಟ್ಸ್‌ʼ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಲಾಸ್‌ ಒಂದು ಹೊಸ ಅನುಭವ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ಓದಿಸುವುದು, ಯಾವುದಾದರೊಂದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಹೇಳುವುದು, ಸಾಧನೆಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಭಿನಂದನೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ತುಂಬುವುದು… ಹೀಗೆ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕಲಿಕೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಆರಂಭವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಪತ್ರಕರ್ತನಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಧೈರ್ಯ, ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯ, ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ತಪ್ಪದೇ ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪತ್ರಕರ್ತನಾಗಬಯಸಿದರೆ ಒಂದು ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಹೊಸತನಕ್ಕೆ ಮಣೆಹಾಕಿದ ಸರ್‌

ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಅವರು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳವು. ಆಗಲೇ ಅವರು ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಗುಂಪು ಚರ್ಚೆಗಳೆಷ್ಟೋ. ವಾಲ್‌ ಮ್ಯಾಗಜೀನ್‌ಗಳು, ಚಿಗುರು… ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೊದಲಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿವೆ. ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿದ್ದ ʼನಮ್ಮೂರ ವಾರ್ತೆʼ ವಾರ್ತಾ ಸಂಚಿಕೆ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಿಭಾಗವನ್ನು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದ ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳು ಆರಂಭವಾದಾಗ ಎಸ್‌ಡಿಎಂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಬಾಚಿಕೊಂಡರು.

ಡಾ. ಯಶೋವರ್ಮ- ಭಾಸ್ಕರ ಹೆಗಡೆ ಜಂಟಿ ಯಾನ

ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿರಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಂದಿನ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲ ದಿವಂಗತ ಡಾ.ಯಶೋವರ್ಮ ಸರ್‌ ಹಾಗೂ ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ಅವರ ಯೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ಯತೆಯಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಉಜಿರೆಯ ಎಸ್‌ಡಿಎಂ ಕಾಲೇಜಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಗುಣ ಹೊಂದಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಸಂಸ್ಥೆಗೋಸ್ಕರ ತಮ್ಮನ್ನು ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ!

ಮತ್ತೊಂದು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಅವರಿಂದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಕಲಿತು ಎಲ್ಲೋ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ಹಿಂದಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಅವರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂತವರು ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರಂತೂ ಅವರನ್ನೂ ಸೀದಾ ತರಗತಿಗೇ ಕರೆಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ತರಗತಿಯೇ ವೇದಿಕೆ!

ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌, ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವವರು. ಅವರಿಗೇನಾದರೂ ಸಹಾಯ ಬೇಕಾದರೆ ಕೇಳದೆಯೇ ಮಾಡುವವರು. ಅದನ್ನು ಅವರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೇ ಮರಳಿ ಬಂದ ಅನುಭವ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಹೀಗೆ ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದ ಸರ್‌, ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಭಾಸ್ಕರ ಹೆಗಡೆ ಸರ್‌ ತಮ್ಮ ಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ, ಮೇಷ್ಟ್ರುಗಳಿಗೆ ಸರ್‌ ಮತ್ತು ಅವರ ತರಗತಿಗಳು ಹೆಚ್ಚೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂದಹಾಗೆ, ಅವರೊಂದು ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು… ತಾಳ್ಮೆ ನನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು. ಹೌದು, ಅದೇ ಅವರ ಯಶಸ್ಸಿನ ಗುಟ್ಟಿರಬಹುದು.

ಗುರುಪ್ರಸಾದ್‌ ಟಿ.ಎನ್‌

ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ಅವರ ಕ್ಲಾಸ್‌ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಾಗಾರ!

2026-02-07T23:48:00.000-08:00

ಭಾಸ್ಕರ ಹೆಗಡೆ ಸರ್‌ ಅವರ ಕ್ಲಾಸ್‌ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಆ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಆರಂಭ!

ಹೌದು, ಅವರ ಕ್ಲಾಸ್‌ ಬೋರ್‌ ಎಂದು ಅನಿಸಿದ್ದು ನೆನಪೇ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಶಿಷ್ಯಬಳಗದ ಎಲ್ಲರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಈ ವಿಶಿಷ್ಟತೆ ಅವರಿಗೆ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಯಶಸ್ಸು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರ ಶಿಷ್ಯ ಬಳಗದ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾಠದ ಶೈಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದೆ.

ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ಅವರ ತರಗತಿಯನ್ನು ನಲಿ-ಕಲಿ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದೇನೋ! ಹೌದು, ಜರ್ನಲಿಸಂ ಅನ್ನು ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಜನರಲಿಸಂ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನಂತೆ ಸೈನ್ಸ್‌ ಓದಿ, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಮಾಹಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಬರುವವರಿಗಂತೂ ಆ ತರಗತಿಗಳು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮೊದಲ ಕೆಲವು ಕ್ಲಾಸ್‌ಗಳಲ್ಲೇ ನಾವು ಗೊತ್ತೇ ಆಗದಂತೆ ʼಜರ್ನಲಿಸಂ ಸ್ಟುಡೆಂಟ್ಸ್‌ʼ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಸರ್‌, ಹತ್ತು ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗಲೂ ವಿಶಿಷ್ಠವಾಗಿ ಕಾಣುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅದು ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಅವರ ಕ್ಲಾಸ್‌ನಿಂದಲೇ. ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದೋ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೋ ಅವರು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಲಿಕಾ ವಿಧಾನ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಜರ್ನಲಿಸಂ ಕ್ಲಾಸ್‌ ಎಂಬುದು ಸರಳ, ಆದರೆ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ. ಅವರ ತರಗತಿಗಳು ಯಾವತ್ತೂ ಏಕಮುಖವಾಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಅಂತಹ ಕಲಿಕಾ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲವೇನೋ.

ಅವರದ್ದು ಅಸಂಪ್ರದಾಯಕ, ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಕಲಿಕಾ ವಿಧಾನ. ಒಬ್ಬರೇ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವಾಗಲೂ, ತುಸು ಹೆಚ್ಚೇ ಕೆಲಸ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಆ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಅವರು ಯಾವತ್ತೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಸರ್‌ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ, ಅದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ, ಅವರು ಸದಾ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು. ತರಗತಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ʼಹಾ…ʼ ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ. ಬಳಿಕ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಬೋರ್ಡ್‌ ಕಡೆಗೆ. ಅಲ್ಲಿ ದಿನಾಂಕ, ದಿನ, ಶುಭನುಡಿಯೊಂದಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅದು ಮೊದಲ ಸಮಾಧಾನ.

ಆ ದಿನ ಯಾರದ್ದೋ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವೋ ಅಥವಾ ಮತ್ತೇನೋ ವಿಶೇಷವಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಅನೌಪಚಾರಿಕ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿಯ ಶುಭಾಶಯ ಕೋರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೂಡ್‌ ಸೆಟ್‌ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಗಮನವೆಲ್ಲಾ ತರಗತಿಯ ಕಡೆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಸರ್‌ ʼಹಾ ಯಾರು ಬನ್ನಿʼ ಎಂದರೆ ಅವತ್ತು ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಲಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಬರಬೇಕು ಎಂದರ್ಥ. ಆಗ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಸರ್‌ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ದೇವರಾಣೆಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಅದರ ಬೆಲೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆ.

ಆ ದಿನದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಸುದ್ದಿಗಳ ಮೇಲೊಂದು ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವುದೂ ಕೂಡ ಸರ್‌ ಕ್ಲಾಸ್‌ನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಿದ್ಧರಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದಾದರೆ, ತಾವೇ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ಓದಬೇಕು ಎಂದು ಸರ್‌ ಖಂಡಿತಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನೂ ಮಾಡಲು ʼಪುರ್ಸೊತ್ತುʼ ಸಿಗದವರಿಗಾಗಿಯೂ ಸರ್‌ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.

ಬಹುಶಃ, ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಅದು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೋ ಬಹುಮಾನ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ, ಲೇಖನಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದರೆ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಕ್ಲಾಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ, ಅವರಿಗೊಂದು ಶುಭಾಶಯ ಕೋರುವುದು. ಈಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ, ಅದನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ಅವರ ಮುಖ ಹೇಗಿರುತ್ತೆಂದರೇ ಅವರಿಗೇ ಯಾವುದೋ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿತೇನೋ ಎಂಬಂತೆ. ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಹೆಮ್ಮೆ, ಖುಷಿ, ಉಳಿದವರೂ ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ ಎಂಬ ಆಶಾವಾದ ಎಲ್ಲವೂ…

ಬಳಿಕ ಲೇಖನ ಬರೆಯುವುದು, ವಾಲ್‌ ಮ್ಯಾಗಜೀನ್‌ ತಂಡ…ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಜಾಗೃತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಸರ್‌ ಅವರ ಕ್ಲಾಸ್‌ನ ಪ್ರಮುಖಾಂಶ. ಬಳಿಕ ಪಾಠ! ಅದರಲ್ಲೂ ಏನನ್ನೂ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ. ಅವರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಯಾವ ರೀತಿ ತಯಾರಾಗಬೇಕು ಎಂದು! ಸರ್‌ ಸಿಲೆಬಸ್‌ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಸ್ತುತ ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಒತ್ತುಕೊಟ್ಟು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅವರದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ.

ಒಮ್ಮೆ ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾದರೆ ಮತ್ಯಾವತ್ತೂ ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕಲಿತು ಹೋದ ನಂತರವೂ ಸರ್‌ ಯಾವತ್ತೂ ಅವರ ನಂಟು ಕಡಿದುಕೊಂಡವರಲ್ಲ. ಭಾಸ್ಕರ ಸರ್‌ ಅವರ ಕ್ಲಾಸ್‌ ಅಂತೂ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಾಗಾರ ಇದ್ದಂತೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈಗಲೂ ಮನಸ್ಸು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಗುರುಪ್ರಸಾದ್‌ ಟಿ.ಎನ್‌

ಬಿಎ 2005-2007

ಎಂಸಿಜೆ- 2010- 2011

ನಾನು….ಆಗಿದ್ದೆ!

2025-09-21T11:39:00.000-07:00

ನಾನು ಕೈಯೊಳ ಹೂವಾಗಿದ್ದೆ

ಎಲ್ಲರ ಕನಸಿನ ಕೂಸಾಗಿದ್ದೆ,

ಅದೆಷ್ಟೊ ಮುದ್ದಾದ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿದ್ದೆ

ಹೌದು…ನಾನು ಹಾಗಿದ್ದೆ!

ಎಷ್ಟೊಂದು ಚೆಂದವಾಗಿದ್ದೆ

ಕೆಂಪು ಅಂಗಿಯೊಳು ಕನಸ ಕಂಡಿದ್ದೆ

ಹಾಡಿದ್ದೆ, ಆಡಿದ್ದೆ, ಎಲ್ಲರನು ಕಾಡಿದ್ದೆ

ಹೌದು ಮೊದಮೊದಲು ಹಾಗಿದ್ದೆ!

ಬೆಳೆದಿದ್ದೆ, ಮೊಳಕೆಯೊಳು ಒಂಚೂರು ಬಳಲಿದ್ದೆ

ಕಾದಿದ್ದೆ, ಕತ್ತಲೊಳು ಕಣ್ಣೀರ ಸುರಿಸಿದ್ದೆ

ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ

ಹೌದು ನಾನು ಹಾಗೂ ಇದ್ದೆ!

ಅತ್ತರೂ, ಹುಚ್ಚು ಕನಸ ಕಂಡಿದ್ದೆ

ಆದರೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದೆ!

ಏನೋ ಆಗಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ, ದಾರಿ ಹುಡುಕಿದ್ದೆ

ಹೌದು ನಾನು ಆಗ ಹಾಗಿದ್ದೆ!

ಹಾ…ನಾನು ನಗುವಿನರಸನಾಗಿದ್ದೆ

ಹೇಗೆ ಬಂತೋ ಆ ನಗು ತಿಳಿಯದಾಗಿದ್ದೆ

ಮುಗ್ಧನೋ, ಮೂರ್ಖನೋ ಆಗಿದ್ದೆ!

ಹೌದು ನಾನು ಹೇಗೇಗೋ ಇದ್ದೆ!

ಹೌದೌದು, ನಾನು ಅದೃಷ್ಟವಂತನಾಗಿದ್ದೆ

ನಿಜಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದೆ,

ನಲ್ಲೆಯನು, ಎಲ್ಲವನೂ ಪಡೆದಿದ್ದೆ

ಎಷ್ಟೊಂದು ಅದೆಷ್ಟೊಂದು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೆ!

ಬದುಕ ಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದೆ… ಆದರೆ

ತೂತು ಬಲೂನಿನಂತಿದ್ದೆ, ಎಷ್ಟೆಂದು ಗಾಳಿ ತುಂಬಿಸಲಿ

ಊದಿದ್ದೆ, ಒಳಗೊಳಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ

ಹೌದು ನಾನು ಹಾಗಾದೆ!

ಎಲ್ಲಾ ಉಳ್ಳವನಲ್ಲಾ ನಾನು, ಆಗಸಕೇ ಏರುತಲಿದ್ದೆ

ಮರೆತಿದ್ದೆ, ಹೌದು ಮರೆತೇ ಹೋಗುತಲಿದ್ದೆ

ಬಹಳ ದೂರ ಬಂದಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಒಬ್ಬನೇ ಸಾಗಲಾರಂಬಿಸಿದೆ

ಹಾ, ಹೌದು ನಾನು ಹಾಗಿದ್ದೆ!

ಹೌದಲ್ಲಾ…ನಾನು ಬದುಕ ಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದೆ

ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಯೋಚಿಸಲಾರದಂತಿದ್ದೆ

ಯಾಕೋ ಒಂಚೂರು ಹೆದರಿದ್ದೆ

ಹೌದು ನಾನು ಹಾಗೇ ಇದ್ದೆ!

ಹೌದು, ಮರೆತಿದ್ದೆ, ಮುಂದಿನ ದಾರಿ ಮರೆತಿದ್ದೆ

ಎಲ್ಲವೂ ಹೋಯಿತೋನೋ ಎಂಬ ಭ್ರಾಂತಿಯಲಿದ್ದೆ

ಎಲ್ಲರೂ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟರೋ ಎಂಬಂತಿದ್ದೆ

ಒಂಚೂರು ಹೆದರಿದ್ದೆ…ಹೌದು ಹಾಗಿದ್ದೆ!

ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಎಲ್ಲವನೂ ಕಂಡಿದ್ದೆ

ಅಲ್ಲಿ ನಾನಿದ್ದೆ, ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಇದ್ದೆ

ನನ್ನವರಿದ್ದರೂ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಇದ್ದೆ

ಹೌದಲ್ಲ…ಯಾಕೋ ಹಾಗಿದ್ದೆ!

ನನ್ನ ಮೂಲೆಗೇ ನಾನೇ ಅರಸನಾಗಿದ್ದೆ

ನನ್ನ ಮಾತ್ರೆಗೆ ಪಾತ್ರೆಗೆ ನಾನೇ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದೆ

ಮತ್ತೆ ಮೌನವಾದೆ, ಮಾತಿಗೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಂತಾದೆ

ಹಾ…ನಾನು ಹಾಗಿದ್ದೆ!

ಹಾ…ನಾನು ಅಪ್ಪನಂತಾದೆ!

ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳ ಹೀರೋ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ

ಅರೆಬರೆ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕಂಡು ನಕ್ಕಿದ್ದೆ

ಹೌದು ನಾನು ಹಾಗಾದೆ!

ಹಾಗಿದ್ದೆ, ಹೀಗೆದ್ದೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ,

ಕಾದೆ…ಕೇಳುವ ಕಿವಿಗಾಗಿ ಕಾದೆ

ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ, ಕೊಸರಾಡಿದ್ದೆ

ಹೌದು ನಾನು ಯಾಕೆ ಹೀಗಾದೆ!

ನನ್ನ ನಗು- ಅಳುವಿಗೆ ನಾನೇ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದೆ

ಸಿಟ್ಟು- ಸೆಡರು,ಊಹೂಂ ಬೇಡವಾಗಿದ್ದೆ

ಎಲ್ಲರೂ ನೆನಪಾದರು, ಎಲ್ಲರೂ ಬರಿಯ ನಗುವಾದರು

ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿದ್ದರು, ಪಾಪ ಎಂದರು

ಅರ್ಧ ಪುಟವಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು?

ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ, ಇದು ತೀರಾ ತಡವಾಯಿತು

ಹೌದು …ನಾನು ಬರೀ ಆಗಿದ್ದೆ!

ಹೃದಯನಾಥ 😇

ಎಮೋಜಿ : ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಾಚೆಗೆ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಭಾಷೆ

2025-07-14T06:51:00.000-07:00

ಪ್ರೀತಿ, ಕೋಪ, ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ, ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆ… ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಈ ಭಾವನೆಗಳು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪಾತ್ರ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದು. ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ನಾವು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ರೀತಿ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ವಿಧಾನ ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ನಗು- ಅಳು, ಮಾತು-ಮೌನ….ಹೀಗೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹುದುಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಂಕಟಪಡುವುದೂ ಇದೆ!

ಈ ವೇಗದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಮಯ ಕಡಿಮೆ. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು, ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದು ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಜೆಂಟಾಗಿ ಆಗಬೇಕು! ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಜಗತ್ತೇ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಭಾವನೆ ಭಾಷೆ, ಗಡಿಗಳ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು.

ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಎರಡು ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಾಗಿರುವ ಒಂದು ರೇಖೆಯಿರುವ ಸರಳ ಹಳದಿ ವೃತ್ತವೂ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬಲ್ಲದು. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದ ಭಾವನೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ… ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಎಮೋಜಿಗಳಿಗೂ ಒಂದು ದಿನವಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಜುಲೈ 17ರಂದು, ವಿಶ್ವ ಎಮೋಜಿ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾನವ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಈ ಕಿರು ಕಲಾಕೃತಿಗಳು ಭಾವನೆಗಳ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಭಾಷೆಯಾಗಿವೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಯಾವುದಾದರೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ, ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದು ಒಂದು ಚೆಂದದ ವೀಡಿಯೋ ಕಳಿಸಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ನಿಮಗೆ ಆ ವೀಡಿಯೋ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸೂಚಿಸಬೇಕು ಎಂದೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ, ಆದರೆ ಭಾಷೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ! ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ಥಂಬ್ಸ್‌ ಅಪ್‌, ಹೃದಯ, ಹೂಗುಚ್ಛ ಶಬ್ದಗಳೇ ಇಲ್ಲದೆ ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಂತೋಷ, ಭಾಷಾ ತಡೆಗಳು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಭಿನ್ನತೆಗಳು ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಮೋಜಿಯ ಮಾಯಾಜಾಲ.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಆಚರಣೆಯ ಜನನ

ವಿಶ್ವ ಎಮೋಜಿ ದಿನವನ್ನು ಜುಲೈ 17, 2014ರಂದು ಎಮೋಜಿಪೀಡಿಯಾದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಜೆರೆಮಿ ಬರ್ಗ್ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಜುಲೈ 17 ಕ್ಕೇ ಏಕೆ? ʼನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಟೈಮ್ಸ್ʼ ಪ್ರಕಾರ, ಜುಲೈ 17 ಎಂಬುದು ʼಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ʼ ಎಮೋಜಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಿನಾಂಕ, ಆದ್ದರಿಂದ ಬರ್ಗ್‌ ಈ ದಿನವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಪಲ್ ಕಂಪೆನಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮ್ಯಾಕ್‌ವರ್ಲ್ಡ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪೋದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಐಕ್ಯಾಲ್‌ಗಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿ ಬಳಸಿತು, ಹೀಗೆ ʼಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆʼ ಆರಂಭವಾದ ಈ ವಿಶ್ವ ಎಮೋಜಿ ದಿನ, ಈಗ ಒಂದು ಜಾಗತಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನ!

ಎಮೋಜಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು?

ಎಮೋಜಿಗಳ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವೇನೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಾವು 1990ರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯ ಜಪಾನ್‌ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 1999ರಲ್ಲಿ, ಜಪಾನೀಸ್ ಟೆಲಿಕಾಂ NTT DOCOMO ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪೇಜರ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಮೂಲ 176 ಎಮೋಜಿಗಳನ್ನು (e ಎಂದರೆ "ಚಿತ್ರ" ಮತ್ತು moji ಎಂದರೆ "ಅಕ್ಷರ") ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿತು.

ಈ ಆವಿಷ್ಕಾರದ ಹಿಂದಿನ ಮಾಸ್ಟರ್‌ಮೈಂಡ್ ಶಿಗೆತಕ ಕುರಿತಾ, ಒಬ್ಬ ಡಿಸೈನರ್. ಅವರ ಚಿಂತನೆಯಿಂದಾಗಿ ಡಿಜಿಟಲ್‌ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ರೀತಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಅವರು ಎಮೋಜಿಗಳನ್ನು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ರಚಿಸಿದ್ದರು. ಜಪಾನೀಸ್ ಟೆಲಿಕಾಂ ದೈತ್ಯ NTT DoCoMo ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಮೊಬೈಲ್ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಂವಹನವನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸುವುದು ಅದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಇಮೇಲ್‌ ಇದ್ದರೂ ಅದು 250 ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಮೋಜಿಗಳ ಬಳಕೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ಶಿಗೆತಕ ಕುರಿತಾ, 12 × 12 ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ಗ್ರಿಡ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ ಎಮೋಜಿಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ಗಳ ವಿಶ್ಯುವಲ್‌ ಇಂಟರ್ಫೇಸ್‌ ಅನ್ನು ಉತ್ತಮಪಡಿಸಿದವು. ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಅವರು ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರಿಗಾಗಿ NTT DoCoMo ಪೇಜರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾದ ಹೃದಯಾಕಾರದ ಪಿಕ್ಟೋಗ್ರಾಮ್‌ನಂತಹ ಮೊದಲ ಕೆಲವು ಎಮೋಜಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ರಚಿಸಿದ ತಂಡದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರು. ಇದು ನಂತರ ʼಕೆಂಪು ಹೃದಯʼ ಎಮೋಜಿಯಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು.

ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಂಶೋಧನೆಯೊಂದು, 1997 ರಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್‌ಬ್ಯಾಂಕ್‌ ರಚಿಸಿದ 90 ಎಮೋಜಿಗಳು, 1999ರಲ್ಲಿ ಡೊಕೊಮೊ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ 176 ಎಮೋಜಿಗಳಿಗಿಂತ ಮೊದಲಿನವು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದೆ. ಹೀಗೆ ಎಮೋಜಿ ಕ್ರಾಂತಿ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಗೆ ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೂ ಹಳೆಯ ಬೇರುಗಳಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.

ಜಾಗತಿಕ ಎಮೋಜಿ ಕ್ರಾಂತಿ: ಟ್ರೆಂಡ್‌ಗಳು

ಎಮೋಜಿಗಳು ವಯಸ್ಸು, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ವಿಕಾಸಗೊಂಡಿವೆ. ಇಂದಿನ ಎಮೋಜಿ ಲ್ಯಾಂಡ್‌ಸ್ಕೇಪ್ ಕುರಿತಾ ಅವರ ಮೂಲ 12x12 ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಿಗಿಂತ ತೀರಾ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಎಮೋಜಿಗಳು ಸಂಕೀರ್ಣ, ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾಗಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ.

ಎಮೋಜಿ ಬಳಕೆಯ ಟ್ರೆಂಡ್‌ಗಳು, ಮನುಷ್ಯನ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಕಾಸದ ಒಳನೋಟವೂ ಹೌದು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಶತಕೋಟಿಗೂ ಅಧಿಕ ಎಮೋಜಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. "ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುವಷ್ಟು ನಗುವ ಮುಖ" ಅತಿ ಜನಪ್ರಿಯ ಎಮೋಜಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಸರಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಎಮೋಜಿಗಳು ಕಥೆ ಹೇಳುವುದು, ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್, ಮತ್ತು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂವಹನಕ್ಕೂ ಸಾಧನಗಳಾಗಿವೆ!

ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲೂ ಎಮೋಜಿ!

ಎಮೋಜಿ ಎಂದರೆ ಅಲರ್ಜಿ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸಂವಹನಗಳಲ್ಲಿ ಎಮೋಜಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ಕಂಡುಕೊಂಡಿವೆ, ಎಮೋಜಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಇಮೇಲ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಮೋಜಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವಾ ಪೂರೈಕೆದಾರರು ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಸಂವಹನ ಮಾಡಲು ಎಮೋಜಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಚಳವಳಿ ಎಮೋಜಿಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ. ವಿವಿಧ ಚರ್ಮದ ಟೋನ್‌ಗಳು, ಲಿಂಗ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಪರಿಚಯ ನಮ್ಮ ಜಾಗತಿಕ ಸಮಾಜದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಕಾಸ, ಎಮೋಜಿ ಕೇವಲ ಸಂವಹನ ಸಾಧನಗಳಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.

ಎಮೋಜಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ?

ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಎಮೋಜಿಗಳು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಆಧಾರಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಭೌತಿಕವಾಗಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಎಮೋಜಿಗಳು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತವೆ. ಅವು ವ್ಯಂಗ್ಯ, ಹಾಸ್ಯದ ಮೂಲಕ ಭಾವನೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸಂದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಧ್ವನಿ ಅಥವಾ ಆಂಗಿಕ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಶಕ್ತವಾಗಿವೆ.

ಎಮೋಜಿಗಳ ಆಕಾರದ ಪರಿಣಾಮ- ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನದ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಎಮೋಜಿಗಳಿಲ್ಲದ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್‌ ಮೆಸೇಜ್‌ಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಗೊಂದಲ ಅಥವಾ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಎಮೋಜಿಗಳು ಸಂದರ್ಭ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಮೆಸೇಜ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಕಠಿಣ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳಲು, ಉತ್ಸಾಹ, ಸಹಾನುಭೂತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವೊಂದು ಸಂಕೀರ್ಣ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ವಿವರಣೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಭಾವನೆಗಳ ಹಿಂದಿನ ವಿಜ್ಞಾನ!

ಎಮೋಜಿಗಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಪಂದನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ನಾವು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನರವಿಜ್ಞಾನದ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ನಮ್ಮ ಮೆದುಳು ಎಮೋಜಿಗಳಿಗೆ, ಮುಖದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮೊದಲಾದ ನರಮಾರ್ಗಗಳು ಸಕ್ರಿಯವಾಗುತ್ತವೆಯಂತೆ. ಇದಕ್ಕೇ ನೋಡಿ, ನಮ್ಮ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಒಂದು ಥಂಬ್ಸ್‌ ಅಪ್‌ ಸಿಕ್ಕರೂ ನಮಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಂತೋಷವಾಗುವುದು!

ಎಮೋಜಿಗಳು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಂತಹ ನಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಅನಲಾಗ್ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನಗಳ ನಡುವೆ ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತವೆ. ಎಮೋಜಿಗಳ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ, ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದರೂ ಸುಂದರ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ. ನಗುಮುಖ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವೆಂದು ತೋರಿದರೂ, ವಿವಿಧ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು, ವಿವಿಧ ಎಮೋಜಿಗಳ ತೀವ್ರತೆ, ಸೂಕ್ತತೆ ಅಥವಾ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬಹುದು.

ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭವಿಷ್ಯ

ಪ್ರತಿ ಜುಲೈ 17 ರಂದು ನಾವು ವಿಶ್ವ ಎಮೋಜಿ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ತೆರೆಯ ಚೆಂದದ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಾವು ಮಾನವ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಎಮೋಜಿಗಳು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿವೆ, ಭಾಷೆಯ ತಡೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಸಂಪರ್ಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿವೆ ಮತ್ತು ಹೇಳಲಾಗದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಧ್ವನಿಯಾಗಿವೆ.

ಶಿಗೆತಕ ಕುರಿತಾ ಅವರ 176 ಪಿಕ್ಸೆಲ್‌ಗಳಿಂದ ಇಂದಿನ ವಿಶಾಲ ಆನಿಮೇಟೆಡ್ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳವರೆಗೆ, ಎಮೋಜಿಗಳು ಕಿರಿದಾದ ಚಿಹ್ನೆಗಳಾದರೂ ದೊಡ್ಡ ಅರ್ಥ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿವೆ. ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತ ಮಾನವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ಅವು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ.

ನಾವು ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಸಾಗರಗಳಾಚೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಬಹುದಾದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಎಮೋಜಿಗಳು ಮಾನವ ಭಾವನೆಯ ಪುಟ್ಟ ರಾಯಭಾರಿಗಳೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇವು, ಒಂದು ಚಿತ್ರ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಾವಿರ ಪದಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಬಾರಿ ವಿಶ್ವ ಎಮೋಜಿ ದಿನ ಆಚರಿಸುವಾಗ, ಪ್ರತಿ ಎಮೋಜಿಯ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಮಾನವ ಹೃದಯವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ. ಅದು ನಮಗೇನೋ ಹೇಳಬಯಸುತ್ತದೆ, ನಮ್ಮಿಂದ ಏನನ್ನೋ ಕೇಳಬಯಸುತ್ತದೆ… ಅಥವಾ ಮೌನವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರಬಯಸುತ್ತದೆ….☺

ಕೊಟ್ಟಷ್ಟೂ ಹೆಚ್ಚುವ ಸಂತೋಷ!

2025-04-25T06:34:00.000-07:00

ಘಟನೆ 1:

ಅದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲು. ಊಟದ ಹೊತ್ತಾದ್ದರಿಂದ ಮಂಗಳೂರು ನಗರದ ಕಂಕನಾಡಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ ಸಿಗ್ನಲ್‌ ಬಳಿ ವಾಹನಗಳು ಸಾಲುಗಟ್ಟಿದ್ದವು. ವಾಹನ ಸವಾರರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೋ ತಲುಪುವ ಧಾವಂತ, ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕಾದಾಗ ಅಸಹನೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳ್ಳಿ ಕೂದಲು ಹೊತ್ತ ಮುದಿಜೀವವೊಂದು ಪ್ರತಿ ವಾಹನದ ಬಳಿಯೂ ಬಂದು ಕೈಚಾಚುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರೂ ಕಾಸು ಬಿಚ್ಚುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಕಾರೊಂದರಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಗುಮುಖದಲ್ಲೇ ಆ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಒಂದು ನೋಟು ಕೈಗಿತ್ತರು. ಅಪರೂಪ ಎಂಬಂತೆ, ಕೆಲವು ನಿಮಿಷ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸಿದರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಖುಷಿ. ಆಕೆಯದ್ದೋ ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡು. ಆದರೆ ದುಡ್ಡು ಕೈಗಿತ್ತ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದಷ್ಟು ಸಂತೋಷ!

ಘಟನೆ 2:

ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಮನೆ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಖಾಯಿಲೆಗಳು, ಮಾತ್ರೆಗಳೇ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದವು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ನೀರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಅವರಿಗೊಂದು ಸಾಹಸ. ಅವತ್ತೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಸಾಹಸ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯ! ಮುದ್ದಿನ ಮೊಮ್ಮಗಳು ನೀರು ತಂದು ಕೈಗಿತ್ತಳು. ನೀರು ಸಿಕ್ಕಿದೆ, ಅದೂ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಅಜ್ಜನಿಗೋ ಮಹದಾನಂದ. ಆ ಮುದ್ದು ಮಗುವಿನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದೆಂತದ್ದೋ ಸಂತೋಷ. ಅದು ಚಾಕಲೇಟು ಕೈಗಿತ್ತರೂ ಕಾಣದು.

ಘಟನೆ 3:

ಆ ಸಾಕು ನಾಯಿಗೆ ಮನೆ ಕಾಯುವುದಷ್ಟೇ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೇನಾದರೂ ಬೇಕಲ್ಲಾ…ಅವತ್ತು ಯಜಮಾನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ತುಂಬಿಲ್ಲ. ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ತೆಪ್ಪಗೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆಗ ಯಾರೋ ಮಾತನಾಡಿದ ಸದ್ದು, ಹೌದು ಮನೆಯೊಡೆಯ. ನಾಯಿಗಾದ ಸಂತೋಷ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಓಡಿ ಆತನ ಮೈಗೆ ಹಾರಿ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ನೆಕ್ಕಿತು. ದಣಿದಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಸುಸ್ತೆಲ್ಲಾ ಮಾಯವಾದಂತಾಯಿತು. ಇನ್ನೂ ಇಬ್ಬರ ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ಖಾಲಿಯೇ ಇತ್ತು!

ಘಟನೆ 4:

ಹೊಸ ದುಬಾರಿ ಕಾರು ಮನೆಗೆ ತಂದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ನೆತ್ತಿಗೇರಿತ್ತು. ಮಗ ಹೇಳದೇ ಕಾರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕಾರಿಗೊಂದು ಗೆರೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಕೋಟಿ ಬಾಳುವ ಕಾರು… ಸ್ವಲ್ಪ ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಂದು ಒಳಗೊಳಗೆ ಬುಸುಗುಡುತ್ತಲೇ ಟಿವಿಯ ಬಳಿ ಬಂದರು. ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಖಾವಿಧಾರಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರೂ ಕೋಟ್ಯಧೀಶರಂತೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಾರಂತೆ. ಮಹಾ ಕುಂಭಮೇಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ಬದುಕು ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದೆಂಥಾ ಸಂತೋಷ…ಬಣ್ಣಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಜಮಾನರೂ ಏನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು!

ಬದುಕಲೊಂದು ನೆಪವೇ ಈ ಸಂತೋಷ. ಅದರ ಮೂಲ ಮಾತ್ರ ನಿಗೂಢ! ಇದನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲಂತೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದಷ್ಟೇ. ಈ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೇನು, ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಲ್ಲಿ, ಹೇಗೆ… ಹೀಗೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು!

ಸಂತೋಷವೆಂದರೇನು ಎಂದರೆ ಆಕಾಶದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಕೇಳಿದಂತೆ! ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಉತ್ತರ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಅವನ ಉತ್ತರವೇ ಸರಿ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವವರಿಲ್ಲ. ಹಸುಗೂಸಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹಿರಿಜೀವವೂ ತನ್ನದೇ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಉತ್ತರವೂ ಸರಿಯೇ! ಸಂತೋಷವೆಂಬ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೂ ಹಾಗೆಯೇ…

ಸಂತೋಷ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಅದು ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಅನುಭವಿಸುವ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಖುಷಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಖುಷಿ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಕಾಯಿಸುವುದೇ ಸಂತೋಷ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕಾಯುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ. ಹಲವರಿಗೆ ಇತರರ ಕಷ್ಟ ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅದೆಂತದ್ದೋ ಮಹದಾನಂದ! ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಇತರರ ಕಷ್ಟ ಪರಿಹರಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಆನಂದ…

ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವೆಂಬ ಅಡಿಪಾಯ

ಮನಸ್ಸನ್ನು, ಹುಚ್ಚು ಮನಸ್ಸು ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಚಂಚಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ, ಆ ಮೂಲಕ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುವುದು ಸಹಜವೇ. ಅದೊಂದು ಯೋಗಾಯೋಗ ಅನ್ನಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬಂದಿರುತ್ತವೆ. ಆತ್ಮವನ್ನು ನಂಬುವ ನಾವು ಅದು ನಾವು ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಸತ್ಕರ್ಮದ ಫಲ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ನಮಗೆ ಉತ್ತಮ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಬದುಕನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಬದುಕನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ಈ ಬದುಕನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದು ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ! ಬದುಕು ಬಲುಸುಂದರ ಅಥವಾ ಲೈಫ್‌ ಈಸ್‌ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್‌ ಎಂದು ನಾವು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗೆಂದು ಬದುಕೊಂದು ಹೂವಿನ ಹಾಸಲ್ಲ. ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಸುಖ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳಿರುವುದು, ಸುಖವೆಂದರೆ ಹಿಗ್ಗಬೇಡ, ಕಷ್ಟ ಬಂದರೆ ಕುಗ್ಗಬೇಡ ಎಂಬುದು. ಇದು ಸಹಜ, ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲಷ್ಟೇ ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ.

ಇದು ಸಂತೋಷಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಯಾವ ದೇವರನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಸುಖ ಖಾಯಂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ದುಃಖ ಬೆನ್ನಿಗೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಹೀಗ್ಯಾಕೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸಬಹುದು. ಇದೇ ಜಗದ ನಿಯಮ ಎಂಬ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅಡಗಿದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವ ಜನ್ಮದ ಫಲಾಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದಷ್ಟೇ.

ಸಂತೋಷದ ʼಸಾಧನೆʼ

ಸಂತೋಷದ ಸಾಧನೆ ಬದುಕನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ನಮಗಾಗಿ ಸಂತೋಷ ಕಾದಿರುತ್ತದೆ ಅಂದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ಭ್ರಮೆಯಷ್ಟೇ. ಜಗತ್ತು ನಮಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡಲೆಂದು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇತರರು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಹಿಯೆನಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೋಲುತ್ತಾರೆ. ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಎರಡೂ ಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇರುವಂತದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಅವಸರದ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇತರರು ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೆಲವರು ದೂರಿದರೆ ಹಲವರ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲ!

ನಿರೀಕ್ಷೆಯೆಂಬ ನೋವಿನ ಮೂಲ

ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದು ಬದುಕನ್ನು ಆನಂದಿಸುವವರನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ. ಅವರಿಗೆ ಪರಮಾತ್ಮ ಸಂತೋಷವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಅಂತವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ನೋವು ಕೊಡುವ ದೊಡ್ಡ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು, ಅವರದ್ದು ಗೊತ್ತುಗುರಿಯಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ಎಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ಬಳಿ ಗುರಿ ತಪ್ಪಿದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆಯ್ಕೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಓದಿ ಎಂಜಿನಿಯರ್‌ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೇನು ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಗೇರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕನಸು ಕಾಣುವಾಗಲೇ, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವನ ಹೆಗಲೇರುತ್ತದೆ. ಬದುಕಿನ ಹಾದಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೊಂಕು ಮಾತುಗಳು ನೋಯಿಸಬಹುದು. ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹಳಿತಪ್ಪಬಹುದು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮುನ್ನಡೆಯುವುದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಯ್ಕೆ. ನೆನಪಿಡಿ, ಸಂತೋಷ- ದುಃಖ ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿದೆ.

ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ

ಇತರರ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕು, ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆತ್ತವರ, ಗುರುಗಳ, ನಮ್ಮ ಒಳಿತನ್ನು ಬಯಸುವವರ ಮಾತು ಕೇಳಿದರೆ ನಾವು ಖಿನ್ನತೆಗೊಳಗಾಗುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟದಲ್ಲೂ ಎದಗುಂದದೆ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದತೆ ಇತರರ ಮಾತನ್ನು ತೀರಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ, ನಮ್ಮನ್ನು ಇತರರ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮಗೆ ಉರುಳಾಗಬಹುದು. ಇತರರು ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಹುದು, ನಮ್ಮ ಗುರಿ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು, ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ ಬಿಡಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷ ನಾಶವಾಗುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಜೀವನವೇ ಮುಳುಗಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದರೆ ಸಾಕು.

ಇತರರ ಮಾತಿಗೆ ಮಣೆ ಹಾಕಿದ್ದರೆ ಹಾರೆಕ್ಕಳ ಹಜಬ್ಬರಂತಹ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತಳೆ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶಾಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ, ʼಬದುಕಿರುವ ದೇವರುʼ ಎಂದೇ ಜನರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯುವ ಸಮಾಜ ಸೇವಕ ಈಶ್ವರ ಮಲ್ಪೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಜನರ ಜೀವನ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ? ಇವರೆಲ್ಲಾ ಇತರರ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಖುಷಿ ಕಾಣುವ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸೆಲೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಭಿಸಿದರೆ ಸಂತೋಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದುಃಖವೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ

ಇಷ್ಟಾದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೊರಗು ಕಾಡಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿಮಗೆ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ ಆದರೆ ಪ್ರಾಣ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಜ್ಞಾನ, ಕೌಶಲ್ಯಗಳೂ ಇವೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದೋ ಅಪಘಾತದಿಂದ ಕೈಗಳು ಸ್ವಾಧೀನ ಕಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರೆ… ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಾವಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಬದುಕಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕಣ್ಣೆದುರು ಇರುವ ಕಹಿ ಸತ್ಯ. ಆಗ ಮಾಯಾಮೃಗವನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವ ಬದಲು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವುದೇ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ. ಇದರಿಂದ ನಾವು ಸಂತೋಷ ಕಾಣುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇತರರಿಗೂ ನಾವು ಹೊರೆಯಾಗುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ?

ಕೊರಗನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಹೇಗೆ?

ಕಣ್ಣು ಒರೆಸುವ ಕೈಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನೋವಿಗೆ ಹೆಗಲಾಗುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಾದಾಗ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂತೋಷದ ಸಾಧನೆ ಕಷ್ಟ ಎನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀವು ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು, ವ್ಯಾಪಾರಿಯೊಬ್ಬ ದೇವರನ್ನು ನೆನೆದು ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಶ್ರಮ ಹಾಕಿದರೂ, ಫಲಾಫಲವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ದಿನದ ಗಳಿಕೆಯನ್ನು ದೇವರೇ ನನಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಆತನನ್ನು ನೆನೆದು ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲು ಎಷ್ಟೊಂದು ಚೆಂದದ ಉಪಾಯ ಅಲ್ಲವೇ? ಕೆಲವರಂತೂ ತಮಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನಷ್ಟೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ…

ಮೋಸ, ಅನ್ಯಾಯ, ಕಳ್ಳತನ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಕ್ಷಣಿಕ. ಬಳಿಕ ಅವು ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ ನಾವು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಕೊರಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ನೆನದು ಬಾಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಡುವುದೇ ಜೀವನ ಎನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೇ. ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಇರುವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಿದರೆ ಹೇಗೆ? ಅಲ್ಲವೇ.

ಧರ್ಮಾಧಿಕಾರಿ ಡಾ. ವೀರೇಂದ್ರ ಹೆಗ್ಗಡೆಯವರಿಂದ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ರೂಪದ ಆಶೀರ್ವಾದ

ಬೇಸರದಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು…ಹೌದಾ?!

2024-12-31T10:18:00.000-08:00

ಬೇಸರದಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದೇ?

ಬರೆದು ಬೇಸರವಾಯಿತೆ…
ಹೌದಲ್ಲಾ… ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಆಕೆ ನೆನಪಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿದೆನೇ?
ಕುಗ್ಗಿದಾಗ ಆಕೆಯೇ ನೆನಪಾದಳೇ…
ಹೌದಲ್ಲಾ..ಅದೂ ಇರಬಹುದಲ್ಲಾ!

ದುಡಿದು ದಣಿದೆನೇ?
ದಣಿದಾಗ…ದುಡಿಯಬೇಕಲ್ಲಾ ಅನಿಸಿತೇ?
ಹೌದಲ್ಲಾ..ಹಾಗೂ ಅನ್ನಿಸಿರಬಹುದಲ್ಲಾ!

ನೊಂದಾಗ ದೇವರು ನೆನಪಾದನೇ?
ದೇವರ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ನೊಂದೆನೇ…
ಹೌದಲ್ಲಾ.. ಅದೇ ಆಗಿರಬೇಕಲ್ಲಾ!

ಒಂಟಿಯಾದಾಗ ಭಯವಾಯಿತೇ?
ಭಯವಾದಾಗ ಒಂಟಿ ಅನಿಸಿತೇ…
ಹೌದಲ್ಲಾ ಯೋಚನೆ ಸರಿಯಾಗಿದೆಯಲ್ಲಾ!

ಆಸೆಪಟ್ಟು ನಿರಾಶನಾದೆನೇ?
ನಿರಾಶನಾಗಿ ಆಸೆಪಟ್ಟೆನೇ..
ಹೌದೌದು ಹಾಗೇ ಆಗಿರಬೇಕಲ್ಲಾ!

ಯಾರದೋ ಮಾತು ಚುಚ್ಚಿತೇ?
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾದಾಗ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತೆ…
ಹೌದು ಅದು ಸರಿಯಲ್ಲಾ!

ದೇವರ ನೆನೆಯದೇ ಕಷ್ಟ ಬಂತೇ?
ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ದೇವರ ನೆನಪಾಯಿತೇ…
ಹೌದಲ್ಲಾ ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ!

ಮೊದಲಿಲ್ಲ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ…ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗೇ ಎಲ್ಲಾ
ನಾನ್ಯಾರೋ ನೀನ್ಯಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಹಿಂದೇನು ಮುಂದೇನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ
ಎಲ್ಲವೂ ಗೊಂದಲ…
ಆದರೂ ಜೀವನ ಬಲು ಸುಂದರ!

ಜಿಪಿ

ಮಣಭಾರ ಒಯ್ಯಬೇಕು, ಬೆಟ್ಟವನ್ನೂ ಏರಬೇಕು ಎಂದರೆ ಆಗದು!

2024-12-28T23:11:00.000-08:00

ಟೈಮ್‌ ಹೋಗೋದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ, ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ.! ಕಷ್ಟವೋ ಸುಖವೋ, ನಗುವೋ ಅಳುವೋ, ಹುಟ್ಟೋ ಸಾವೋ ಏನೇ ಆದರೂ ಈ ಕಾಲವನ್ನು ತಡೆಯೋರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ನೋಡಿ…

ಇದೊಂಥರಾ ಸಿನಿಮಾದಂತೆ. ಕಥೆ ನಾವು ಬರೆದಿಲ್ಲ. ನಿರ್ದೇಶನವೂ ನಮ್ಮದಲ್ಲ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಯಾವ ನಿಯಂತ್ರಣವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೂ ಸಿನಿಮಾ ಚೆನ್ನಾಗಿರ್ಬೋದು ಅನ್ನೋ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಥಿಯೇಟರ್‌ ಗೆ ಹೋಗ್ತೇವೆ. ಕೊನೆಗೆ ಸಕತ್ತಾಗಿದೇ ಅಂತಾನೋ, ಡಬ್ಬಾ ಮೂವೀ ಅಂತಾನೋ, ಕೆಲವೊಂದ್ಸಲ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತಾನೋ ಅಂದ್ಕೋತೀವಿ. ಅಂತೂ ಸಿನಿಮಾ ಮುಗೀಲೇ ಬೇಕು, ನಾವು ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್‌ ಬರ್ಲೇಬೇಕು.

ನಿರೀಕ್ಷೆ ಅನ್ನೋದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಟಾಡ್ಸುತ್ತೆ. ಸಿಹಿಯ, ಗೆಲುವಿನ, ಖುಷಿಯ, ಸುಖದ ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಎಂತಾ ಸೋಲಿನಲ್ಲೂ, ಎಂತಾ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲೂ ಭವಿಷ್ಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ. ಇರ್ಲೇಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಅಂತ್ಯ. ನಮ್ಮ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬವೋ, ಹೊಸ ವರ್ಷವೋ ವಿಶೇಷವಾಗೋದು ಇದಕ್ಕೇ. ಈ ವರ್ಷ ಹೇಗಿತ್ತು ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಹೊಸ ವರ್ಷ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಮತ್ತದೇ ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಇದನ್ನು ಕುತೂಹಲ, ಅಶಾಭಾವ ಏನಾದರೂ ಅನ್ನಿ.

ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಯೋಜನೆ ಬೇಕಾ?

ಯೋಜನೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಹಗ್ಗದ ಮೇಲಿನ ನಡಿಗೆಗಿಂತ ಮುಳ್ಳಿನ ದಾರಿಯೇ ಆದೀತಲ್ಲವೇ? ಹೊಸ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾನೇನು ಮಾಡಬಹುದು, ಏನನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ಯೋಚನೆ- ಯೋಜನೆ ಖಂಡಿತಾ ಇರಲಿ. ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರಲಿ. ಆದರೆ ಮಣಗಟ್ಟಲೆ ಭಾರವನ್ನೂ ಒಯ್ಯಬೇಕು, ಬೆಟ್ಟವನ್ನೂ ಏರಬೇಕು ಎಂದರೆ ಆಗದು. ನಿರೀಕ್ಷೆ ತೀರಾ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗದಿರಲಿ. ಅದೇ ಹೊರೆಯಾದರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಶತ್ರುವೂ ಬೇಡ, ಅದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಜೀವನವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿಸೋದು ಹೇಗೆ?

ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದವರಿಗಷ್ಟೇ ಜೀವನ ಅನ್ನೋದು ಸುಂದರ, ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಎಂದೆನಿಸಬಹುದು. ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜನ್ಮ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಬೇಡ ಅನಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಆ ʼನಿರೀಕ್ಷೆʼ ಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಯೋಚನೆಗೆ ಅದೇ ಮದ್ದು. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ- ಸುಖ ಒಂದು ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಕಷ್ಟ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸುಖದ ಬೆಲೆಯಾದರೂ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿರಲಿ. ಸುಂದರ ನಾಳೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿರಲಿ. ಆಗಲಷ್ಟೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದ್ದರಷ್ಟೇ ಬಡತನದಲ್ಲೂ ಸುಖವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು, ಕಷ್ಟದಲ್ಲೂ ಸುಖವನ್ನು, ನೋವಲ್ಲೂ ನಲಿವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಇದರರ್ಥ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದ್ದರಷ್ಟೇ ಜೀವನ. ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು, ಋಣಾತ್ಮಕ ಯೋಚನೆಗಳನ್ನೂ ಈಸಿ ಬರಲು ಅದೇ ನಮಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ.

ಹಾಗಾದರೆ ಹೇಗೆ ಬದುಕಲಿ?!

ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕಾಡಿದ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪರಮಾತ್ಮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಯಾವುದು ತಪ್ಪು, ಯಾವುದು ಸರಿ? ಹೇಗಿರಬೇಕು, ಹೇಗಿರಬಾರದು? ತಪ್ಪು ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ನನಗೇಕೆ ಶಿಕ್ಷೆ? ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವನಿಗೂ ಸುಖವೇಕೆ? ನಾನೇಕೆ ಭಿಕ್ಷುಕನಂತಿದ್ದೇನೆ, ಅವನೇಕೆ ಸುಖದ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ? ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರವಿದೆ. ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರೆ ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಭಾರದಲ್ಲಿ ನಲುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನೂ ನಂಬದವರಿಗೆ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದವರಿಗೆ, ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದವರಿಗೆ ಅಣ್ಣ ಬಸವಣ್ಣನವರ ವಚನ ಪರಿಹಾರವಾಗಬಹುದೇನೋ.

ಕಳಬೇಡ, ಕೊಲಬೇಡ, ಹುಸಿಯ ನುಡಿಯಲು ಬೇಡ,

ಮುನಿಯಬೇಡ, ಅನ್ಯರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯಪಡಬೇಡ

ತನ್ನ ಬಣ್ಣಿಸಬೇಡ

ಇದಿರ ಹಳಿಯಲು ಬೇಡ.

ಇದೇ ಅಂತರಂಗಶುದ್ಧಿ,

ಇದೇ ಬಹಿರಂಗಶುದ್ಧಿ

ಇದೇ ನಮ್ಮ ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವರನೊಲಿಸುವ ಪರಿ

ನೀವು ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ಯೋಚನೆಗಳು ಸುಕ್ಕಾಗುವುದು ಬೇಡ. ನೀವು ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬದುಕಲು, ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು, ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಪರಮಾಪ್ತನಾಗಲು ಕೆಲವು ಸರಳ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಸಾಕು. ಕಳಬೇಡ, ಅನ್ಯರ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಆಸೆ ಪಡಬೇಡ. ಅದನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು. ಅದರಲ್ಲಿ ಯಶ ಕಂಡರೂ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಭಾವನೆ ಸದಾ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಕೊಲಬೇಡ...ನಮಗೆ ಜೀವ ಕೊಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಬೇರೊಬ್ಬರ ಜೀವ ತೆಗೆಯುವ ಹಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಮಹಾ ಪಾಪ. ಸುಳ್ಳಾಡಬೇಡ. ದಂಡನೆಗೊಳಗಾದರೂ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ, ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಆಡು. ಮುನಿಯಬೇಡ, ಸಿಟ್ಟು ನಿನಗೂ ಪರರಿಗೂ ಅಪಾಯ. ಸಿಟ್ಟು ಬಂದರೆ ವಿವೇಚನೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮಿಂದ ಪಾಪಕೃತ್ಯ ನಡೆದುಬಿಡಬಹುದು.

ಯಾರಿಗೂ ಅಸಹ್ಯಪಡಬೇಡ, ನಿಮ್ಮಂತೆ ಪರರೂ ಭಗವಂತನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಅವರಿಗೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪಾತ್ರವಿಕೆ, ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕಿದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೀವು ಬಣ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಇತರರು ಗುರುತಿಸಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದರೆ ಅದರ ಮೌಲ್ಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದು ಬೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ನೋವುಂಟುಮಾಡಬೇಡ. ಅದು ದೈಹಿಕ ಹಲ್ಲೆಯಷ್ಟೇ ಪಾಪಕೃತ್ಯ.. ಇಷ್ಟನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಯಾರೂ ನಮ್ಮತ್ತ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡಲಾರರು, ಯಾವ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಭಗವಂತನನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿ ಎಂದು ಸರಳವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಇದನ್ನೇ ನಾವು ಸಂಸ್ಕಾರ ಅನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಎಂತಹಾ ಅಲ್ಪನಿಗೂ ಇದನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.

ನೀವು ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ, ದಾನ- ಧರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಸಾಕು. ಕಸ ಹೆಕ್ಕದಿದ್ದರೂ ಕಸ ಎಸೆಯಬೇಡ ಎಂಬಂತೆ ನನಗೇನೂ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬೇಡ. ತಪ್ಪುಮಾಡದಿರುವುದೇ ಪುಣ್ಯದ ಕೆಲಸ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಅದನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಸಮಾಜ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದೀತಲ್ಲವೇ?

ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಇದೇ ಸಂಕಲ್ಪ!

ಬಸವಣ್ಣನ ʼಕಳಬೇಡ, ಕೊಲಬೇಡ…ʼ ಎಂಬ ವಚನವನ್ನು ಓದಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಕಲ್ಪ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು? ಹುಟ್ಟು ಸಾವು ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ- ಸಹಜ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಜನ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ನೆನೆಯುವಂತೆ ಬದುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡೋಣ. ಅದು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ಯಾರದೋ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಆರಂಭ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ

ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ಜೀವನವನ್ನು ಶಪಿಸಬೇಡಿ, ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಪಡಬೇಡಿ. ಈ ಜೀವನವೇ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು, ದೇವರು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಆಸ್ತಿ. ಈ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಹೊಸ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮೂಡಿಸಿದೆ, ಹೊಸ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ, ಕುಟುಂಬದ, ಸಮಾಜದ ಭಾಗವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೆರವವೇರಿಸಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶುಚಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಹೊಸ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೊಸ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗೋಣ. ಅನುಭವವೆಂಬ ಆಸ್ತಿ ಸಂಪಾದಿಸೋಣ. ಅದು ಯಾವತ್ತಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ನೆಟ್‌- ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ, ಹಲವು ಪ್ರಯೋಜನಗಳು

2024-12-28T23:04:00.000-08:00

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಅನುದಾನ ಆಯೋಗದ (ಯುಜಿಸಿ) ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅರ್ಹತಾ ಪರೀಕ್ಷೆ (ನೆಟ್‌) ಯನ್ನು ಭಾರತೀಯ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ʼಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕʼ ಮತ್ತು ʼಜೂನಿಯರ್‌ ರಿಸರ್ಚ್‌ ಫೆಲೋಶಿಪ್ ಮತ್ತು ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ' ಗೆ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜೆಗಳ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಯುಜಿಸಿ- ನೆಟ್‌ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ (ಜೂನ್‌ ಮತ್ತು ಡಿಸೆಂಬರ್‌) ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 2018 ರವರೆಗೆ ನೆಟ್‌ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಮೂರು ಪೇಪರ್‌ಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. 2019 ರ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಎರಡು ಪೇಪರ್‌ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಪೇಪರ್‌ಗಳು ವಸ್ತು ನಿಷ್ಠ ಮಾದರಿಯ ಬಹು ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.

ನೆಟ್ ಅನ್ನು ನ್ಯಾಷನಲ್ ಟೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಏಜೆನ್ಸಿ (ಎನ್ಟಿಎ) ಡಿಸೆಂಬರ್ 2018 ರಿಂದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆಧಾರಿತ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಸಿಬಿಟಿ) ಮೋಡ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಎರಡು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೇಪರ್‌ -1 ಮತ್ತು ಪೇಪರ್‌-2 ರ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ವಿರಾಮ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಸತತವಾಗಿ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪೇಪರ್‌ -1 ಎಲ್ಲಾ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೂ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪೇಪರ್-1 ರಲ್ಲಿ ಸಾಮನ್ಯ ಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಚಿಂತನೆ, ತಾರ್ಕಿಕತೆ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಬೋಧನಾ ಮಟ್ಟ, ಸಂಶೋಧನೆ, ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪತ್ರಿಕೆ-1 ರಲ್ಲಿ 50 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದು, ಒಂದು ಸರಿ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಎರಡು ಅಂಕಗಳನ್ನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟು 100 ಅಂಕಗಳಿರುತ್ತವೆ.

ಇನ್ನೂ ಪೇಪರ್‌- 2 ರಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯು ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಐಚ್ಛಿಕ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೇಪರ್‌ -2 ರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ ವಿಷಯಾಧಾರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎನ್‌ಇಟಿ ಪೇಪರ್‌-2, 100 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಎರಡು ಅಂಕಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟು 200 ಅಂಕಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದ್ದು, ಎರಡು ಗಂಟೆ ಕಾಲಾವಕಾಶ ಇರುತ್ತದೆ

ಅರ್ಹತೆಯೇನು?

ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯು ತನ್ನ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಅಥವಾ ತತ್ಸಮಾನ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ. 55 ಅಂಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಠ ಜಾತಿ, ಪರಿಶಿಷ್ಠ ಪಂಗಡ, ಕೆನೆಪದರಕ್ಕೆ ಸೇರದ ಇತರೆ ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳು, ತೃತೀಯ ಲಿಂಗಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಕಲಚೇತನರು ಶೇ. 50 ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿರಬೇಕು. ನೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಜೂನಿಯರ್‌ ರಿಸರ್ಚ್‌ ಫೆಲೋಶಿಪ್‌ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆಯಲು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಗರಿಷ್ಠ ಮಿತಿ 31 ವರ್ಷ, ಆದರೆ ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಇಂತಹ ಯಾವುದೇ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಬೇಕಾದರೂ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ.

ಪರಿಶಿಷ್ಠ ಜಾತಿ, ಪರಿಶಿಷ್ಠ ಪಂಗಡ, ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳು, ತೃತೀಯ ಲಿಂಗಿಗಳು, ವಿಕಲಚೇತನರು, ಮಹಿಳಾ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಅನುಭವವುಳ್ಳವರಿಗೆ, ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವರಿಗೆ ಗರಿಷ್ಠ ವಯೋಮಿತಿಯಲ್ಲಿ 5 ವರ್ಷಗಳ ರಿಯಾಯಿತಿ ಸಿಗಲಿದೆ.

ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದವರಲ್ಲದೆ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ನೆಟ್‌ ಬರೆಯಲು ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ:

 ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಅಥವಾ ತತ್ಸಮಾನ ಪದವಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ.

 ಈಗಾಗಲೇ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯ (ಅಂತಿಮ ವರ್ಷ) ಅರ್ಹತಾ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದಿದ್ದರೆ

 ಅರ್ಹತಾ ಪರೀಕ್ಷೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ತಡವಾಗಿದ್ದರೆ

 ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಸಿಎ/ಸಿಎಸ್‌/ಐಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಎ ಅರ್ಹತೆಯಿದ್ದರೆ

ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ನೆಟ್‌ ಬರೆಯಲು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅರ್ಹತೆ ದೊರೆತರೂ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಹತೆಯ ಮುದ್ರೆ ಬೀಳುವುದು ಅವರು ಅರ್ಹತಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದ ಬಳಿಕವಷ್ಟೇ

ನೆಟ್‌ ಏಕೆ ಬೇಕು?

ನೆಟ್‌ ಅಥವಾ ಸೆಟ್‌ (ಸ್ಟೇಟ್‌ ಎಲಿಜಿಬಿಲಿಟಿ ಟೆಸ್ಟ್‌) ಗಳು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳು/ಕಾಲೇಜುಗಳು/ಇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರ ನೇಮಕಾತಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಮಾನದಂಡವಾಗಿವೆ. ಸೆಟ್‌ ಅಥವಾ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕೆ-ಸೆಟ್‌ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಆಯಾ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳು/ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನೆಟ್‌ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದವರಿಗೆ ಈ ನಿಬಂಧನೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಲ್ಲದೆ, ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರು ನೆಟ್‌ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಿದ್ದರೆ ಆಯ್ಕೆಯ ವೇಳೆ ಅಂತವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಧ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನೆಟ್‌- ಜೆಆರ್‌ಎಫ್‌ ಪಾಸಾಗಿದ್ದರೆ ಅಂತವರು ಪೂರ್ಣಕಾಲಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಯ ವೇಳೆ ಉತ್ತಮ ಮೊತ್ತದ ಫೆಲೋಶಿಪ್‌ (ಶಿಷ್ಯವೇತನ) ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ನೆಟ್‌ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದವರಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ಉದ್ಯೋಗ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ನೆಟ್‌ (ಜೆಆರ್‌ಎಫ್‌) ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದವನ್ನು ವಿವಿಧ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಗಾಗಿ ನೇಮಕ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

 ಇಂಡಿಯನ್‌ ಆಯ್ಲ್‌ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್‌ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ (IOCL)

 ಭಾರತ್‌ ಹೆವಿ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್‌ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ (BHEL)

 ನ್ಯಾಷನಲ್‌ ಥರ್ಮಲ್‌ ಪವರ್‌ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್‌ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ (NTPC)

 ಪವರ್‌ ಗ್ರಿಡ್‌ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್‌ ಆಫ್‌ ಇಂಡಿಯಾ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ (PGCIL)

 ನೇವಲ್‌ ಮೆಟೀರಿಯಲ್‌ ರಿಸರ್ಚ್‌ ಲ್ಯಾಬೊರೇಟರಿ (NMRL)

 ಆಯ್ಲ್‌ ಆಂಡ್‌ ನ್ಯಾಚುರಲ್‌ ಗ್ಯಾಸ್‌ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್‌ (ONGC)

 ಭಾರತ್‌ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್‌ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ (BEL)

 ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್‌ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್‌ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ (HPCL)

 ಆಯ್ಲ್‌ ಇಂಡಿಯಾ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ (OIL)

ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಆಸಕ್ತರು https://www.ugc.ac.in/jobportal/ ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಬಹುದು.

ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಸಬಲೀಕರಣ ಸಚಿವಾಲಯ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಸಚಿವಾಲಯಗಳ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಫೆಲೋಶಿಪ್‌ಗಳಿಗೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಯುಜಿಸಿ-ನೆಟ್‌ ಮೂಲಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ:

 ನ್ಯಾಷನಲ್‌ ಫೆಲೋಶಿಪ್‌ ಫಾರ್‌ ಶೆಡ್ಯೂಲ್ಡ್‌ ಕಾಸ್ಟ್‌ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ಸ್‌ (NFSC)

 ನ್ಯಾಷನಲ್‌ ಫೆಲೋಶಿಪ್‌ ಫಾರ್‌ ಅದರ್‌ ಬ್ಯಾಕ್‌ವರ್ಡ್‌ ಕ್ಲಾಸಸ್‌ (NFOBC)

 ಮೌಲಾನಾ ಆಜಾದ್‌ ನ್ಯಾಷನಲ್‌ ಫೆಲೋಶಿಪ್‌ ಫಾರ್‌ ಮೈನಾರಿಟಿ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ಸ್‌ (MANF)

ಯುಜಿಸಿ ನೆಟ್‌ ನಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಗಳಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಸಿದ್ಧಸೂತ್ರಗಳಿಲ್ಲ. ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದೊಂದಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯಲು ಬೇಕಾದ ಅರ್ಹತೆ, ಅದರ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕಳೆದ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು- ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸುವುದರಿಂದ ಇತರರಿಗಿಂತ ನೀವು ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತವೆ.

ಐಎಎಸ್ ಯಶಸ್ಸು ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ

2024-12-28T22:59:00.000-08:00

ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಿ ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯೇನೋ ಹಲವರಿಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇವರಲ್ಲಿ ಗುರಿ ತಲುಪುವವರು ಕೆಲವರಷ್ಟೇ. ಉಳಿದವರು ಯುಪಿಎಸ್ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗುವುದೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಮಹದಾಸೆಯನ್ನು ಕೈಯಾರೆ ಚಿವುಟಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಯುಪಿಎಸ್ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟವೇ? ಇದಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಮಹತ್ವ? ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಲು ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಿರುವುದೇನು? ವಯೋಮಿತಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ ಮೊದಲಾದ ಸಂಗತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಕೇಂದ್ರ ಲೋಕಸೇವಾ ಆಯೋಗ (ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ) ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ನಡೆಸುವ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ ಐಎಎಸ್‌ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಐಎಎಸ್, ಐಪಿಎಸ್, ಐಆರ್‌ಎಸ್ ಮತ್ತು ಐಎಫ್ಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿ ನಾಗರೀಕ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ

ಕೇಂದ್ರ ಲೋಕಸೇವಾ ಆಯೋಗ (ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ) ನಡೆಸುವ ನಾಗರಿಕ ಸೇವಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಯಾವುದೇ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ಬೋರ್ಡ್‌ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಿಂದ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯ ಅಥವಾ ಸಂಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆದಿರಬೇಕು. ಐಎಎಸ್‌ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಲು ಆಯೋಗ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಡೆಸುವ ನಾಗರೀಕ ಸೇವಾ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಸಿಎಸ್‌ಇ) ಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗುವುದು ಕಡ್ಡಾಯ.

ವಯಸ್ಸಿನ ಮಿತಿ

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಹಾಜರಾಗಬಯಸುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಕನಿಷ್ಠ 21 ವರ್ಷಗಳ ವಯೋಮಿತಿ ಮೀರಿರಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಗರಿಷ್ಠ 32 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ 6 ಬಾರಿ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬರೆಯಬಹುದು. ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡದ ಗರಿಷ್ಟ 37 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಈ ವರ್ಗದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವಯೋಮಿತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಗರಿಷ್ಟ 35 ವರ್ಷ ವಯೋಮಿತಿಯೊಳಗಿನ ಓಬಿಸಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು 9 ಬಾರಿ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಹಾಜರಾಗಬಹುದು. ಗರಿಷ್ಟ 42 ವರ್ಷ ವಯೋಮಿತಿಯೊಳಗಿನ ಅಂಗವಿಕಲ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಈ ವರ್ಗದಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಓಬಿಸಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು 9 ಬಾರಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಹಾಜರಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವಯೋಮಿತಿ ಇಲ್ಲ.

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯದ ಆಯ್ಕೆ

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯಲಿಚ್ಛಿಸುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟು 25 ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು 23 ಸಾಹಿತ್ಯ ಭಾಷಾ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮಿಷ್ಟದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ವಿಷಯವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ನಮಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಸುಲಭವಾದ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ. ನಮ್ಮಿಷ್ಟದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಪರೀಕ್ಷಾ ಸಿದ್ಧತೆಗೂ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪರೀಕ್ಷಾ ತಯಾರಿಗೆ ಹೇಗೆ?

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುವಾಗ ಸಮಯದ ನಿರ್ವಹಣೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ನಮ್ಮ ದಿನಚರಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ತಯಾರಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಜ್ಯ- ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದುವುದರಿಂದ ಪ್ರಚಲಿತ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಓದಿನ ವೇಳೆ, ವಿಷಯಾನುಸಾರ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸಹಾಯವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರ‍್ಯಾಂಕ್‌ನೊಂದಿಗೆ ತೇರ್ಗಡೆಯಾದವರ ಯಶೋಗಾಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದು, ಓದುವುದು ಕೂಡ ಸಹಕಾರಿ. ಐಎಎಸ್‌ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದು ಅತೀ ಮುಖ್ಯ. ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುಲು ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕ ಖರೀದಿಸಬೇಕು. ಐಎಎಸ್‌ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿರುವವರು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುವ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಣಕು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು (Mock test)

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಯಾರಾಗಲು, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಣಕು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಸಹಕಾರಿ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಣುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಅಣಕು ಪರೀಕ್ಷೆ ಎದುರಿಸಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಅಂಶ ಇದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅಣಕು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ. ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ ಮೂಲಕವೂ ಅಣಕು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬಹುದು.

ಬರವಣಿಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ

ಐಎಎಸ್‌ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಘಟ್ಟವೆಂದರೆ ಮುಖ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಪಾಸಾಗುವುದು. ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆಯುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಬಂಧಗಳು ಬರೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸ ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಮುಖ್ಯ. ಕಾಲೇಜು ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಪೇಪರ್ 1 ಮತ್ತು 2 ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಅಗತ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ‌ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದರೆ,‌ ಪದವಿ ಮುಗಿದಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಧ್ಯಯನ ಓದಲು ಸಮಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. 6ನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ 12ನೇ ತರಗತಿವರೆಗಿನ ಎನ್ಸಿಇಆರ್ಟಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದರಿಂದ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಂತಗಳು

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಲು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು 3 ಹಂತಗಳನ್ನು ದಾಟಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಮೊದಲು ಪೂರ್ವಭಾವಿ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಪ್ರಿಲಿಮ್ಸ್), ನಂತರ ಮುಖ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ (ಮೇನ್ಸ್) ಮತ್ತು ತದನಂತರ ಸಂದರ್ಶನ ಸುತ್ತಿಗೆ ಹಾಜರಾಗಬೇಕಿರುತ್ತದೆ.

ಪೂರ್ವಭಾವಿ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಐಎಎಸ್ ಪ್ರಿಲಿಮ್ಸ್)

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪೂರ್ವಭಾವಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ತಲಾ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಎರಡು ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ಪತ್ರಿಕೆಯು ಸಿವಿಲ್ ಸರ್ವಿಸ್ ಆಪ್ಟಿಟ್ಯುಡ್ ಟೆಸ್ಟ್ (CSAT) ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಲು 33 ಪ್ರತಿಶತ ಅಂಕಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಮೊದಲ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಆಫ್ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಮೇನ್ಸ್)

ಮುಖ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಎರಡು ಭಾಷೆಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಲು 33 ಪ್ರತಿಶತ ಅಂಕಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಎರಡೂ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ತಲಾ ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳ ಅವಧಿಯದ್ದಾಗಿವೆ. ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯು ಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ, 3 ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಾಲ್ಕು ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪತ್ರಿಕೆಗೂ ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಪತ್ರಿಕೆ ಇರಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ವಿಷಯವನ್ನು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಮುಖ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹಿಂದಿ ಅಥವಾ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಥವಾ ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನದ 8 ನೇ ಪರಿಚ್ಛೇದದಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲಾದ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬಹುದು.

ಸಂದರ್ಶನ

ಐಎಎಸ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ (ಮೇನ್ಸ್) ನಿಗದಿತ ಕಟ್-ಆಫ್ ಅಂಕಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ (ಐಎಎಸ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕೊನೆಯ ಹಂತ) ಕರೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಸಂದರ್ಶನ)ಗೆ ವಿವರವಾದ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು (ಡಿಎಎಫ್) ಭರ್ತಿ ಮಾಡಿ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಫಾರ್ಮ್‌ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ಮಾಹಿತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಂದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮೆರಿಟ್ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಅಂತಿಮ ಶ್ರೇಯಾಂಕವು ಐಎಎಸ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮುಖ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಪರೀಕ್ಷೆ/ಸಂದರ್ಶನ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಪಡೆದ ಅಂಕಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಧರಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೇಯಾಂಕ ಆಧರಿತ ಹುದ್ದೆಗಳು

ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳ (ಸಾಮಾನ್ಯ, ಎಸ್ಸಿ, ಎಸ್ಟಿ, ಒಬಿಸಿ, ಇಡಬ್ಲ್ಯೂಎಸ್) ಶ್ರೇಯಾಂಕಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಐಎಎಸ್‌, ಐಪಿಎಸ್‌ ಅಥವಾ ಐಎಫ್ಎಸ್ ಶ್ರೇಣಿಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉನ್ನತ ಶ್ರೇಣಿಯವರಿಗೆ ಐಎಎಸ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಉನ್ನತ ಶ್ರೇಣಿಯವರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ಐಪಿಎಸ್ ಅಥವಾ ಐಆರ್‌ಎಸ್ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಕಡಿಮೆ ಶ್ರೇಣಿಯವರೂ ಐಎಎಸ್ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಮುಂದಿನ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದವರು ಐಪಿಎಸ್ ಮತ್ತು ಐಎಫ್‌ಎಸ್ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೆಲಸ ಏನು?

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಐಎಎಸ್‌ ಮೂಲಕ ದೇಶದ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಐಎಎಸ್‌ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಸಚಿವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ಇಲಾಖೆಗಳಿಗೆ ನೇಮಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಅತ್ಯಂತ ಹಿರಿಯ ಹುದ್ದೆಯಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತಿವರ್ಷ, ಸುಮಾರು 2,00,000 ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ 850 ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗುವುದು. ಆದರೆ, ಶ್ರೇಯಾಂಕ ಗಳಿಸಿದವರು (50 ಅಥವಾ 100 ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು) ಮಾತ್ರ ಐಎಎಸ್ ಅಥವಾ ಐಎಫ್‌ಎಸ್‌ ಆಯ್ಕೆಗಾಗಿ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆಯುವವರು. ಸ್ವೀಕೃತಿಯ ದರ 0.01% ರಷ್ಟಿದ್ದು, ಇದು ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಅತಿ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಏಳನೇ ವೇತನ ಆಯೋಗದ ಅನುಸಾರ ಐಎಎಸ್‌ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರ ಆರಂಭಿಕ ವೇತನ ಸುಮಾರು ರೂ. 56,100 ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್‌ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ದರ್ಜೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವೇತನ ಸುಮಾರು ರೂ. 2,50,000 ವರೆಗಿದೆ.

ಯಾವುದೇ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ಇದೂ ಸುಲಭವೂ ಅಲ್ಲ, ಶ್ರಮಪಟ್ಟರೆ ಕಷ್ಟವೂ ಅಲ್ಲ. ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹ, ಸಿದ್ಧತೆ- ಬದ್ಧತೆಗಳಿಂದ ಯಶಸ್ಸು ಖಂಡಿತಾ ಸಾಧ್ಯ.

ಸರಳ ಬದುಕು … ಜೀವನ ಬಲುಸುಂದರ

2024-12-28T22:53:00.000-08:00

"ನಾವು ಜೀವನವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸರಳಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಲೋಕದ ನಿಯಮಗಳು ಕಡಿಮೆ ಸಂಕೀರ್ಣ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತವೆ." - ಹೆನ್ರಿ ಡೇವಿಡ್ ಥೋರೋ

ಬದುಕಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅತಿಮಾನುಶ ಶಕ್ತಿಯೊಂದು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಉಡುಗೊರೆ ಎನ್ನಬಹುದೇನೋ. ಜೇಡಿ ಮಣ್ಣಿನಂತಾದ್ದು. ಅದನ್ನು ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಕೆಸರಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ.

ಬದುಕು ಕಷ್ಟವೇ?

ಬದುಕು ಅಥವಾ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅದು ಅಂದುಕೊಂಡಂತಲ್ಲಾ, ಕಷ್ಟಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಜೀವನವೆಂಬುದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟವಾ? ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕು ಬರುವಂತೆ, ಬೇಸಿಗೆ ಮುಗಿದು ಮಳೆಗಾಲ ಬರುವಂತೆ ಇದೂ ಕೂಡ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕಷ್ಟಗಳ ನಂತರ ಸುಖವೂ ಇದೆ, ಸೋಲುಗಳ ನಂತರ ಗೆಲುವಿನ ನಗುವೂ ಇರುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ?

ಬಹುಶಃ ಬದುಕು ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಕಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಲೂ ಒಂದು ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನು ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಬರಬಹುದಾದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು. ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಮುದ್ದು, ತುಂಟಾಟದ ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಬದಲಾಗುವ ಬದುಕಿನ ಸೂಚನೆ ಕೊಡುವುದು.

ಆದರೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ನೀವನವನ್ನು ಕಷ್ಟಗಳ ಸಂಕೋಲೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲೇ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ… ಅರ್ಥಾತ್‌ ಜೇಡಿ ಮಣ್ಣಿನ ಉಂಡೆಯನ್ನು ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿಸುವ ಬದಲು ಕೆಸರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆ ಕೆಸರನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಉಳಿದ ಸಮಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುವ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಕೈಯಾರೆ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ?

ಉತ್ತರ ಸರಳ. ಬದುಕು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯುವುದು. ಬದುಕನ್ನು ತೀರಾ ಸರಳ ಅಥವಾ ತೀರಾ ಜಠಿಲ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಎರಡೂ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ. ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆ ನಾವೇ ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳು, ನೆರೆಹೊರೆಯವರು, ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳು ಯಾರೂ ಆಗಿರಬಹುದು.

ಕೆಲವರನ್ನು ನೋಡಿ, ವಯಸ್ಸಿಗೇ ಬರುತ್ತಲೇ ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಸಿದ್ದರಂತೂ ಕೇಳುವುದೇ ಬೇಡ. ಅವರು ಸಮಾಜ ಬಿಡಿ, ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ಮರೆತು, ಯಾರ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳದೆ ದುಶ್ಚಟಗಳ ದಾಸರಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಇವರು ಯಾವತ್ತೂ ಬದುಕನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಗಂಭೀರ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದಾಗ ತಡವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ಕೈಯಾರೆ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಇದೇ.

ಬದುಕು ಅಂದ್ರೆ ರೂಲ್ಸು!

ನೀವು ಕೆಲವರನ್ನು ಅಥವಾ ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ನೋಡಿರುತ್ತೀರಿ, ಜೀವನವನ್ನು ಭಯಂಕರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡವರು. ಅವರು ಬೆಳಿಗ್ಗಿನಿಂದ ರಾತ್ರೆ ಮಲಗುವವರೆಗೂ ತಾವೇ ನೂರಾರು ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಮನೆಯ ಇತರರ ಮೇಲೂ ಹೇರಿರುತ್ತಾರೆ. ಊಟ ತಿಂಡಿ, ಕೂರುವುದು- ನಡೆಯುವುದು- ನೋಡುವುದು, ಮಾತು, ಉಡುಪು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಟ್ಟುಪಾಡು. ಯಾರೂ ಮಾತು ಮೀರುವಂತಿಲ್ಲ. ಶಿಸ್ತೇನೋ ಹೌದು…ಆದರೆ ಇಂತಹ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡುವಾಗಲೇ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಬದುಕಿದರೆ? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇದ್ದಾಗ ಅರಳುವ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ, ಕಲೆ, ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಪ್ರತಿಭೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಮರುತ್ತದೆ. ಅರಳಿದರೂ ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಬೇರೆಯವರಿಗಾಗಿ ಬದುಕುವವರು!

ಇದನ್ನು ತಮಾಷೆ ಎನ್ನಬೇಕೋ, ದುರಾದೃಷ್ಟ ಎನ್ನಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದು. ಆದರೆ ಒಂದು ವರ್ಗದ ಜನ (ನಾವೂ ಆಗಿರಬಹುದು!) ತಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇತರರಿಗಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೇನೋ, ಇವರು ಏನಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೇನೋ ಎಂಬುದೇ ಇವರ ಸಮಸ್ಯೆ! ಹೋಗಲಿ, ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಕೂತರೂ, ನಿಂತರೂ ಅದು ಬೇಗನೆ ʼಬ್ರೇಕ್‌ʼ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಇತರರ ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದೂ ಮುಖ್ಯವೇ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ- ನಿಮ್ಮಂತವರಿಗೆ? ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ ವಿಲಕ್ಷಣವಾಗಿರಬಾರದು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯ. ಆದರೂ ಇತರರ ಚಿಂತೆ ಏಕೆ… ಯಾರು ಏನೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಲಿ, ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡಲಿ, ನಮ್ಮ ಜೀವನವಷ್ಟೇ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲವೇ. ಅದರಲ್ಲೂ ಊಟ- ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನಲೂ ಇತರರ ಹಂಗ್ಯಾಕೆ? ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ನಮ್ಮದು.

ಹಾಗಾದರೆ ಬದುಕು ಸುಲಭವೇ?

"ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ, ಒಂದು ದಿನ ನೀವು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯಗಳು ಅನ್ನಿಸಬಹುದು." - ರಾಬರ್ಟ್ ಬ್ರಾಲ್ಟ್

ಹೌದು, ಅಲ್ಲ ಇವೆರಡೂ ಇಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಲ್ಲ! ಆದರೆ ಬದುಕು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿಗೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯವಲ್ಲವೇ… ಇದರರ್ಥ ಜೀವನ ಎಂದರೆ ನಾವಂದುಕೊಂಡಂತೆ, ನಾವು ಜೀವಿಸಿದಂತೆ. ಇದು ಸುಲಭವೂ ಅಲ್ಲ ಕಷ್ಟವೂ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ.

ಸರಳತೆಯೇ ಸಂತೋಷದ ಮೂಲತತ್ವ, ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಲೇಖಕ ಸೆಡ್ರಿಕ್ ಬ್ಲೆಡ್ಸೋ. ಹುಟ್ಟು- ಸಾವು, ಕಷ್ಟ-ಸುಖ ಇಷ್ಟನ್ನು ನಮ್ಮ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಾಗಿರುವಾಗ ಇರುವ ಸಮಯವನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲವೇ… ಈ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದುದು ಬ್ಲೆಡ್ಸೋ ಹೇಳಿರುವ ಸರಳತೆ. ಬದುಕೆಂಬ ನೂಲಲ್ಲಿ ಸುಕ್ಕಾದಾಗ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸುವುದೇ ಈ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ..

ಸರಳತೆಯೆಂದರೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಲ್ಲ. ಬದುಕನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದೆ, ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಇತಿಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಇರುವುದು. ಇತರರಿಗೆ ಹೊರೆಯಾಗದಂತೆ, ಆದಷ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಇರುವುದರಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳೂವುದಾದರೆ…

ತಾಳ್ಮೆ: ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು ಎನಿಸಿದಾಗ, ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ ನಾವು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸಿಟ್ಟು ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮ ಜುಟ್ಟನ್ನು ಅದರ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಬೇಕಾದಂತೆ ಆಡಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಆಗ ʼಆಗಬಾರದ್ದೆಲ್ಲಾʼ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಡೆಯುದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ, ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಸಿಟ್ಟು.

ಯೋಚನೆ: ಸರಳತೆಯೆಂದರೆ ಯೋಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದುಬಿಡುವುದು ಎಂದಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲನೇಕರ ಜೀವನ ಶೈಲಿ ʼಗಾಳಿ ಬಂದೆಡೆ ತೂರಿಕೊಳ್ಳುವುದುʼ ಎಂಬಂತೆ. ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಯೋಜನೆ- ಬೇಕಾದ ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ದೂಡಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಇತಿಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಒಂದು ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಸಣ್ಣದೊಂದು ಗುರಿಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬದುಕುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಗಮನ: ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಂತೆ-ಕಂತೆಗಳೆಂದರೆ ಅದೇನೋ ಆಸಕ್ತಿ. ಬೇರೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಕಿವಿ ನಿಟ್ಟಗಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಬೇರೊಬ್ಬರ ದುರ್ಗುಣಗಳ ಮಾತಾದರೆ ಮತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿ. ಇದು ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವುತ್ತದೆ. ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ, ಜೊತೆಗೆ ಹೆಸರೂ ಕೆಡುತ್ತದೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು: ಇದು ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯೆ. ಮಕ್ಕಳು, ಯುವಕ- ಯುವತಿಯರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಡುವ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಅತಿಯಾದ ಮೊಬೈಲ್‌ ಬಳಕೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ದಾಸರಾಗುವುದು. ಇದರಿಂದ ಆಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ನಷ್ಟಗಳು ಹಲವು. ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ನಮ್ಮ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವಿಕೆ, ದೈಹಿಕ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ, ದ್ವೇಷದ ಮನೋಭಾವ ಹೀಗೆ ಒಂದೆರಡಲ್ಲ. ಸರಳ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮೊಬೈಲ್‌, ನವಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಎಲ್ಲಿರಬೇಕೋ ಅಲ್ಲಿದ್ದರೇನೇ ಚೆಂದ.

ದುಡ್ಡಿನ ಮೋಹ: ಹಣವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಣ ಸಂಪಾದನೆಯೇ ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶವಾದರೆ? ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆಗ ಹಣ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನ ಅಪರಾಧ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾಲಿಡುವುದೇ ತಮ್ಮ, ತಮ್ಮವರ ಹಣದ ಲಾಲಸೆಯಿಂದ. ಹಣದ ವ್ಯಾಮೋಹ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹಣ ಮೋಹವಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದರೂ ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲ. ವೈಭವೊಪೇತ ಜೀವನಶೈಲಿ ಬಯಸಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಂದಿ. ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂಧುಬಾಂಧವರನ್ನು ಮರೆತು ಕೊನೆಗೆ ಒಂಟಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವವರೆಷ್ಟೋ.

ಪರಸ್ಪರರ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ: ಯಾವತ್ತೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರರ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಇದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಋಣಾತ್ಮಕ ಯೋಚನೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ, ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿ, ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಭಂಗ ಬಂದಿತೆಂದೇ ಅರ್ಥ. ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಮುಖ್ಯ, ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಜೀವನ.

ಏಕಾಂತ: ಆಧುನಿಕ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಎಷ್ಟೆಂದರೆ ಮಾತನಾಡಲಾಗದಷ್ಟು, ಯಾರನ್ನೂ ಹೊಗಳದಷ್ಟು, ನಮ್ಮವರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿವಹಿಸದಷ್ಟು, ಅದಿರಲಿ, ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸದಷ್ಟು! ಹಾಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ಶ್ರಮ, ಟೆನ್ಷನ್‌, ಸಂಪಾದನೆ ಯಾಕಾಗಿ?! ದಿನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದರೂ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿರೋಣ. ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ, ನಮ್ಮವರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವಷ್ಟು, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಷ್ಟು. ಏಕಾಂತವೆಂದರೆ ಸಮಯದ ವ್ಯರ್ಥ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ.

ನಕ್ಕು ಹಗುರಾಗೋಣ: ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ. ನಾವು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಎಷ್ಟು ವ್ಯಸ್ಥರಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದರೆ ನಗುವುದನ್ನೇ ಮರೆಯುವಷ್ಟು! ನಗು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಗುರಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಕಳೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ನಕ್ಕರೆ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ನಕ್ಕರೆ ಯಾರಾದರೂ ಆಡಿಕೊಂಡಾರು ಅನಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಕ್ಕುಬಿಡಿ. ಅಷ್ಟೇ!

ಇತರರೆಡೆಗೆ ಕಾಳಜಿ: ನಾವು ನಮಗಿಂತ ಅನುಕೂಲವಂತರನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಂಕು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ, ಇಲ್ಲವೇ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಸಮವಲ್ಲ ಎಂದು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಎಂಥಾ ಮೂರ್ಖತನ. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ. ನಮ್ಮಷ್ಟೂ ಅನುಕೂಲವಿಲ್ಲದವರು, ಯಾರದೋ ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವವರು, ಧಿಕ್ಕುದೆಸೆಯಿಲ್ಲದವರನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡೋಣ. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನಾವೆಷ್ಟು ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿಗಳು, ಭಗವಂತ ನಮಗೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅನಿಸದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವಿರಲಿ. ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಣ, ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ತೊಂದರೆಯಂತೂ ಕೊಡದಿರೋಣ.

ಸರಳತೆಗೂ ಒಂದು ದಿನ

ಹೆನ್ರಿ ಡೇವಿಡ್ ಥೋರೋ (ಜುಲೈ 12, 1817 - ಮೇ 6, 1862) ಲೇಖಕ, ನಿಸರ್ಗಪ್ರಿಯ, ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಕಾರ… ಹೀಗೆ ಹಲವು ವೃತ್ತಿ, ಹವ್ಯಾಸಗಳೊಂದಿಗೆ ಬದುಕು ನಡೆಸಿದವರು. ಅವರ ಪುಸ್ತಕ, ವಾಲ್ಡೆನ್, ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಸರಳವಾದ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅವರ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನು ಸರಳತೆಯ ದಿನ ಎಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಸರಳ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕೆಲವೊಂದು ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

• ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಂಗಳ ಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಏಣಿ ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇತಿಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಬದುಕೋಣ.

• ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಯೋಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದವುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕೋಣ

• ಉದ್ವೇಗ ಬೇಡ. ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ಮಿತಿ ಇರಲಿ.

• ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವ, ಯಾರಿಗೂ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಬ್ರೇಕ್‌ ಹಾಕಿ.

ಅಮೂಲ್ಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸರಳತೆ ಒಂದು ಅರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಬಲ್ಲುದು. ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಚಿತೆಯೇರುವ ಬದಲು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸೋಣ. ಗೆದ್ದಾಗ ಹಿಗ್ಗದೆ, ಸೋತಾಗ ಕುಗ್ಗದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸದರೆ ಬದುಕು ಒಂದು ಸುಂದರ ಚಿತ್ರವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಜೀವನ ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ ಎಂದು ಅರಿಯಲು ಸರಳತೆಯ ಮಾರ್ಗ ಅನುಸರಿಸೋಣ.

ಹೆಮ್ಮೆ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕ್ಷಣಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನ ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ದಿನ

2024-12-28T22:47:00.000-08:00

ದೇಶ ಕಾಯುವ ಯೋಧ, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವ ರೈತ ಯಾವತ್ತೂ ನಮ್ಮ ಆಸ್ತಿ…

ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಯೋಧರ ಮಾತು ಬಂದಾಗ ಅಗ್ರ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ನಮ್ಮ ನಾಡಿದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಯೋಧ, ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಮೊದಲ ಕಮಾಂಡರ್‌ ಇನ್‌ ಚೀಫ್‌ ಕೋದಂಡೇರ ಮಾಡಪ್ಪ ಕಾರ್ಯಪ್ಪ (ಫೀಲ್ಡ್‌ ಮಾರ್ಷಲ್‌ ಕೆ.ಎಂ. ಕಾರ್ಯಪ್ಪ). ಕೊಡಗಿನ ಶನಿವಾರಸಂತೆಯ ಕಾರ್ಯಪ್ಪನವರು ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ʼಅಲಂಕರಿಸಲಿಲ್ಲʼ, ಬದಲಾಗಿ ಆ ಹುದ್ದೆಗೆ ಘನತೆ, ಗೌರವ ತಂದುಕೊಟ್ಟರು. ಅವರಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆದು ಈಗಲು ಯುವಕರು ಸೇನೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಅವರ ಪ್ರಭಾವ ಎಷ್ಟಿದೆಯೆಂದು ನಾವೇ ಅಂದಾಜಿಸಬಹುದು.

ಕಾರ್ಯಪ್ಪನವರನ್ನು ಜನವರಿ 15, 1949 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಕಮಾಂಡರ್‌ ಇನ್‌ ಚೀಫ್‌ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಕಮಾಂಡಿಂಗ್‌ ಜನರಲ್‌ ಸರ್‌ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್‌ ಬಟ್ಟರ್‌ ಅವರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬಬೇಕಿತ್ತು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೊಂದು ಅವರ ಹೆಗಲೇರಿತ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಭಸೇನೆಯನ್ನು ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ಸವಾಲನ್ನು ದಿಟ್ಟತನದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಪ್ಪ ಗಾರ್ಡ್ ಬ್ರಿಗೇಡ್ (1949. 1958 ರಿಂದ ಗಾರ್ಡ್ಸ್ ಬ್ರಿಗೇಡ್) ಮತ್ತು ಪ್ಯಾರಾಚೂಟ್ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ (1952) ಎಂಬ ಎರಡು ಹೊಸ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿ, ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ ಕಾರ್ಯಪ್ಪ ಅಪಾರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾದರು.

ಕಾರ್ಯಪ್ಪ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಂದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ರಚನೆಗೆ ಅಡಿಗಲ್ಲು ಹಾಗಿದ ಜನವರಿ 15 ರ ದಿನವನ್ನು ಈಗಲೂ ʼಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ದಿನʼವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ವಸಾಹತುಶಾಹಿ-ಯುಗದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೇನೆ ಹೊಸದಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಭಾರತ ಗಣರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಈಗ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ದೇಶದ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಗಡಿಯೊಳಗೆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದೆ. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ನಿಗ್ರಹ, ಬಂಡಾಯ ನಿಗ್ರಹ, ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ತನ್ನ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರತೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪಾತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಈ ದಿನ ಒಂದು ಅವಕಾಶವಾಗಿದೆ.

ಈ ಬಾರಿ 76 ನೇ ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ದಿನವನ್ನು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ವಿವಿಧ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಈ ದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಸೇನಾ ಪರೇಡ್ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯಿಂದ ಭವ್ಯವಾದ ಸೇನಾ ಪಥಸಂಚಲನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪರೇಡ್ ವಿವಿಧ ರೆಜಿಮೆಂಟ್‌ಗಳು, ಪಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ಕಮಾಂಡರ್-ಇನ್-ಚೀಫ್ ಆಗಿ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿ ಗೌರವ ವಂದನೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ದಿನ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿದಾನ ಮಾಡಿದ ವೀರ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಸಂದರ್ಭವೂ ಹೌದು. ಹುತಾತ್ಮರಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಅವರ ಅಪಾರ ಕೊಡುಗೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ವೇಳೆ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧಾರಣ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ವೀರ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಗೌರವಿಸುವ ಸಂದರ್ಭ ಈ ಸೇನಾ ದಿನ. ಶೌರ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಾದ ಪರಮವೀರ ಚಕ್ರ, ಅಶೋಕ ಚಕ್ರ, ಮತ್ತು ಇತರ ಮಿಲಿಟರಿ ಗೌರವಗಳನ್ನು ಅರ್ಹ ಯೋಧರಿಗೆ ಅವರ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಶೌರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ದಿನವು ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವೃತ್ತಿಜೀವನವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಯುವಕರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಒಂದು ವೇದಿಕೆ. ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ತನ್ನ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಇರುವ ಅವಕಾಶಗಳು, ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ.

ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು

ವಿಶ್ವದ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಸೇನಾಪಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಈಗ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಆಕರ್ಷಕ ಆಯ್ಕೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ತೀರ- ದ್ವೀಪಗಳು, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ದಟ್ಟ ಕಾಡು, ಪಶ್ವಿಮದಲ್ಲಿ ಮರಳುಗಾಡನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಶಾಖೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಕೇಂದ್ರೀಯ ಮೀಸಲು ಪೊಲೀಸ್ ಪಡೆ (CRPF), ಗಡಿ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆ (BSF), ಮತ್ತು ಅಸ್ಸಾಂ ರೈಫಲ್ಸ್ ನಂತಹ ಹಲವಾರು ಅರೆಸೈನಿಕ ಪಡೆಗಳು ದೇಶದ ಆಂತರಿಕ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಾಳಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ.

ಸೇನೆಯೆಂದರೆ ಯುದ್ಧವೇ ಆಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯೇ ಉದಾಹರಣೆ. ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಶಾಂತಿಪಾಲನಾ ಪಡೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಲು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಕೊಡುಗೆ ದೊಡ್ಡದು. ಯಾವ ದೇಶದ ಮೇಲೂ ವಿನಾಕಾರಣವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡದೆ, ದಾಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿದಾಳಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಯುದ್ಧದ ಬದಲು ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಸೇರಬೇಕೆಂಬ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಹಲವರಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸೇನೆ ಸೇರಲು ಕೆಲವು ಅರ್ಹತೆಗಳು ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕರಾಗಿರಬೇಕು, ವಯಸ್ಸಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅರ್ಹತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಾನದಂಡಗಳೂ ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ. ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಲಿಖಿತ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಶನಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಲಿಖಿತ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದವರಷ್ಟೇ ಮುಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ದೇಶದ ವಿವಿದೆಡೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಕಾಡೆಮಿಗಳು ಕಠಿಣ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಪ್ರಗತಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಹತೆ, ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ ಮತ್ತು ನಿಗದಿತ ಮಾನದಂಡಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಗೆ ಸೇರುವುದರಿಂದ ದೇಶ ಸೇವೆಯ ಅವಕಾಶದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಸಂಬಳ, ಭತ್ಯೆಗಳು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು, ಸಬ್ಸಿಡಿ ಸಹಿತ ವಸತಿ, ಪಿಂಚಣಿ ಯೋಜನೆಗಳು, ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು, ವಿಮಾ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ಪೋಸ್ಟಿಂಗ್ಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಪಾಲನಾ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಸೌಲಭ್ಯ, ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಕಠಿಣ ತರಬೇತಿ, ವೃತ್ತಿಪರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡೆ, ಮನೋರಂಜನೆಗೂ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶವಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ದಿನವು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ದೇಶಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಗುರಿ ಹೊಂದಿದೆ.

ಕಳೆದ ವರ್ಷ 75ನೇ ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ದಿನವನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಧಾನಿ ನವದೆಹಲಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಅಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸೇನಾ ದಿನವನ್ನು ಆಯೋಜನೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಐದುನೂರು ಯೋಧರಿಂದ ಆಕರ್ಷಕ ಪಥ ಸಂಚಲನ ನಡೆದಿತ್ತು. ಟಿ-90 ಟ್ಯಾಂಕ್ಗಳು, 155 ಎಂ.ಎಂ ಬೊಫೋರ್ಸ್ ಗನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಸೇನೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬಿಂಬಿಸುವ ಯುದ್ಧ ಟ್ಯಾಂಕ್ಗಳು, ರೇಡಾರ್ಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿತ್ತು.

ಈ ಬಾರಿಯೂ ಜನವರಿ 15, ಹೆಮ್ಮೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿದೆ. ಈ ದಿನಾಚರಣೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿದರೆ ಅದೇ ಸಾರ್ಥಕ, ಅದೇ ನಮ್ಮ ಯೋಧರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಗೌರವ.

ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ: ಒಂದು ಹಬ್ಬ, ಹತ್ತಾರು ವೈವಿಧ್ಯ

2024-12-28T22:37:00.000-08:00

ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮೀಯರಿಗೆ ವರ್ಷವಿಡೀ ಹಬ್ಬಗಳು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಬ್ಬಕ್ಕೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿದೆ, ಆಚರಣೆಯ ವಿಧಾನ, ನಂಬಿಕೆಗಳೂ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಅಥವಾ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲೂ ಆಚರಣೆಯ ಹೆಸರುಗಳು, ವಿಧಾನಗಳು ಮಾತ್ರ ವಿಭಿನ್ನ!

ಸೂರ್ಯದೇವನು ಒಂದು ರಾಶಿಚಕ್ರದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಅದನ್ನು 'ಸಂಕ್ರಾಂತಿ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಮಣ ಹಾಗೂ ಕರ್ಕಾಟಕ ಸಂಕ್ರಮಣಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು. ಇವೆರಡು ಆಯನ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಗಳು. ಉತ್ತರಾಯಣ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾಯಣ ಈ ಎರಡು ಸಂಕ್ರಮಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕರ ಸಂಕ್ರಮಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಾಯಣ ಪುಣ್ಯಕಾಲ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವತಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ, ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಸಮಯ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಸೂರ್ಯನ ಪಥ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಆಚರಿಸುವ ಹಬ್ಬ.

ಸೂರ್ಯದೇವ ಮಕರ ರಾಶಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಹಬ್ಬವೇ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಆರು ತಿಂಗಳು ಉತ್ತರಾಯಣ ಪುಣ್ಯಕಾಲ. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಹತ್ವವಲ್ಲದೆ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಆಯುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಖಗೋಳ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ದಿನ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಅಂದು ಸಾಕಷ್ಟು ಮಂದಿ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗಂಗಾ, ಯಮುನಾ, ಗೋದಾವರಿ, ಕಾವೇರಿ, ಕೃಷ್ಣ, ನರ್ಮದಾ ಮುಂತಾದ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ವಿಶೇಷ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಅಂದರೆ ಇದು ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಸಂಕೇತ. ದೇಹವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಸಂಕೇತವೇ ಈ ಸ್ನಾನ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಮಶಗಳನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಆಸ್ತಿಕರು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಹಬ್ಬದ ದಿನ ತಪ್ಪದೇ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ, ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶುಭಸಮಯ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಇದು ಉತ್ತಮ ದಿನ. ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ದಿನ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಂದಿ ತರ್ಪಣ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಿರಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಹಲವು ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ತಿಳಿದೋ- ತಿಳಿಯದೆಯೋ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಚಿರಶಾಂತಿ ಸಿಗಲಿ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ರವಿಯಿಲ್ಲದೆ ನರನಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಸಕಲ ಚರಾಚರಗಳಿಗೂ ಅವನೇ ಆಧಾರ. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸೂರ್ಯದೇವನೆಂದೇ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಆತನಿಗೆ ದೇವರ ಸ್ಥಾನವಿದೆ.

ಮಕರ ಸಂಕ್ರಮಣದ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ಬಗೆಬಗೆಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವ ಕ್ರಮವಿದೆ. ಹಬ್ಬದಂದು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ಸಮರ್ಪಿಸುವ, ಸೂರ್ಯ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಸೂರ್ಯನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜೊತೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಇರುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣಕರ್ತನಾದ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ದಿನ ರೈತರು ಕೃಷಿಗೆ ಬಳಸುವ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜತೆಗೆ, ಉತ್ತಮ ಇಳುವರಿಗಾಗಿ ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ʼಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲ ಸವಿದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತಾಡುʼ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲಕ್ಕೆ ಈ ಹಬ್ಬದಂದು ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಮಹತ್ವ. ಜನರು ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಇದರ ಹಿಂದೆಯೂ ಒಂದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾರಣವಿದೆ. ಈ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಶೀತ ಹವಾಮಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗಾಗಿಸುತ್ತವೆ, ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಂಬಳಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಉತ್ತಮ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಇದು ನಿರಾಶ್ರಿತರಿಗೆ ಶೀತ ಗಾಳಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನ ಅಸಹಾಯಕರಿಗೆ, ನಿರ್ಗತಿಕರಿಗೆ ಆಹಾರ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಆಚರಣೆ ಇರಲಾರದೇನೋ. ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿದೆ. ಈ ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವ ಆಚರಣೆಯ ಹಿಂದೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾರಣ ಇದೆ. ಅದರ ಜತೆಗೆ, ಇದು ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಖುಷಿಯ ಜೀವನದ ಸಂಕೇತ ಕೂಡಾ ಹೌದು. ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ದೇಹಕ್ಕೆ ಬಲು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ವಿಟಮಿನ್ ಡಿ ಯ ಮೂಲ. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಹಬ್ಬದಂದು ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಜನರು ಗಾಳಿಪಟವನ್ನು ಹಾರಿಸಿ, ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಜನರಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಭಾನೆಯೂ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅವರವರ ಭಕುತಿಗೆ… ಖಿಚಡಿ ಹಬ್ಬ: ಮಕರ ಸಂಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಖಿಚಡಿ ಹಬ್ಬ ಎಂಬ ಜನಪ್ರಿಯ ಹೆಸರೂ ಇದೆ. ಖಿಚಡಿ ಇಲ್ಲದ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಎಂದರೆ ಬಣ್ಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಹೋಳಿಯಂತೆ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಖಿಚಡಿ ಎಂದರೆ ಉದ್ದು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಬಹುದಾದ ಒಂದು ಸರಳ ಸಿಹಿ ಭಕ್ಷ್ಯ. ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಜೀರ್ಣವಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೇರಳವಾಗಿ ಪ್ರೊಟೀನ್‌, ಕೊಬ್ಬು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಪೋಲಿಕ್‌ ಆಮ್ಲ, ಜೀವಸತ್ವಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯವಾಗಿಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ: ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಇದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕಿಚಡಿ ಹಬ್ಬ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಳ್ಳು ಲಾಡು, ಗಜಕಂಡ್ ನೆಲಗಡಲೆ, ಬೆಲ್ಲದ ಗಜಕ್ ಕೂಡ ಈ ದಿನ ತಿಂದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಂಜಾಬ್-ಹರಿಯಾಣ: ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ಹರಿಯಾಣದಲ್ಲಿ ಮಾಘಿ ಎಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪಂಜಾಬ್ ನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಲೋಹ್ರಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಈ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಬಣ್ಣಗಳು ನೃತ್ಯ, ಸಂಗೀತ ಹಾಗೂ ದೀಪೋತ್ಸವಗಳ ಮೂಲಕ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮನೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಲೂಟಿ (ಪಾಪ್ಕಾರ್ನ್, ಕಡಲೆಕಾಯಿ, ಬೆಲ್ಲ ಹೀಗೆ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳು) ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾ ದುಲ್ಹಭಟ್ಟಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಂಜೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ದೀಪ ಬೆಳಗಿ ದೀಪದ ಸುತ್ತಲೂ ಭಾಂಗ್ರಾ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತ್: ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಉತ್ತರಾಯಣ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ. ಇಲ್ಲಿನ ಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶ ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವುದು. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗುಜರಾತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಕನಿ, ಟೆರೆಸ್ನಿಂದ ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ತಾರ ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಸವಿಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಹಬ್ಬದಂದು ಚಿಕ್ಕಿ, ಉಂಧಿಯು, ಜಿಲೇಬಿಯಂತಹ ವಿಶೇಷ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನೂ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತಮಿಳುನಾಡು: ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ʼಪೊಂಗಲ್ʼ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಆಚರಣೆ ಬಹಳ ವಿಶೇಷ. ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲಿ ಪೊಂಗಲ್ ಅನ್ನು ಬಹಳ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿ ಪೊಂಗಲ್ ಅನ್ನು ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಶಾಲವಾದ ಬಯಲು ಅಥವಾ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಒಲೆ ಇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪೊಂಗಲ್ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ತಮಿಳು ತಿಂಗಳಾದ ಮಾರ್ಗಜಿಯ ಕೊನೆಯ ದಿನ ಆರಂಭಗೊಂಡು ತಮಿಳು ತಿಂಗಳ ಥಾಯ್ನ ಮೂರನೇ ದಿನ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ: ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಜನರು ತಿಲಗುಡಿ ತಿಲ ಲಡ್ಡೂಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಹಂಚುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಿಲ ಅಂದರೆ ಎಳ್ಳಿನ ಲಾಡುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮತ್ತು ಸಿಹಿ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಗಿ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದಾಚರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ: ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಗಂಗಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯವರೆಗೂ ಗಂಗಾಸಾಗರ ಮೇಳವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪೌಶ್ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯೆಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸುಗ್ಗಿ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಪೌಶ್ ಪರ್ಬನ್ ಎಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಿದ ಭತ್ತ ಮತ್ತು ಖರ್ಜೂರದ ಸಿರಪ್ ಅನ್ನು 'ಖೆಜುರೆರ್ ಗುರ್' ಮತ್ತು 'ಪಾಟಲಿ' ರೂಪದಲ್ಲಿ 'ಪಿತಾ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ವಿವಿಧ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬಂಗಾಳಿ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಅಕ್ಕಿ ಹಿಟ್ಟು, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಹಾಲು ಮತ್ತು 'ಇದನ್ನು ಬಳಸಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಖೆಜುರೆರ್ ಗುರ್' (ಖರ್ಜೂರ ಬೆಲ್ಲ). ಇಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಹಬ್ಬ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಡಿಶಾ - ಒರಿಸ್ಸಾದಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಜನರು ಕೊಳ ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ. ಇವರು ಮಕಲ ಚೌಲ ಅಥವಾ ಹೊಸದಾಗಿ ಕೊಯ್ಲ ಮಾಡಿದ ಅಕ್ಕಿ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣು, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಬೆಲ್ಲ, ಎಳ್ಳು, ಕುಡುಬು ಹೀಗೆ ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೇವರಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಒಡಿಶಾದ ಮಯೂರ್ಭಂಜ್, ಸುಂದರ್ಗಢ್ ಮತ್ತು ಕಿಯೋಂಜಾರ್ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ 40 ರಷ್ಟು ಆದಿವಾಸಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಭುಯಾನ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ದೀಪೋತ್ಸವವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ, ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಅವರ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಮಾಘಯಾತ್ರ ಎಂಬ ಮೆರವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ದಿನ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಪಥ ಬದಲಿಸುವ ಕಾರಣ ಇಲ್ಲಿನ ಕೋನಾರ್ಕ್ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಒಡಿಶಾದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಿಯ ಸ್ನೇಹಿತದೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇವರು ಮಕರ ಬಾಸಿಬಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೇರಳ - ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಮಕರ ವಿಳಕ್ಕು ಎಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕರ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಜನರು ಶಬರಿಮಲೆಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಬರಿಮಲೆ ದೇಗುಲದ ಸ್ವಾಮಿ ಸ್ವಾಮಿ ಅಯಪ್ಪನನ್ನು ಜನರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯಂದು ಕೇರಳದ ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಮಕರಜ್ಯೋತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ಇದೆ. ಅಯ್ಯಪ್ಪ ವೃತಾಧಾರಿಗಳಾದ ಜನರು ಶಬರಿಮಲೆಗೆ ತೆರಳಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಯ ಪಾದಕ್ಕೆರಗಿ ಮಕರ ಜ್ಯೋತಿಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದರೆ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುವುದೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಯಿಂದಾಗಿ ಲಕ್ಷೋಪಲಕ್ಷ ಜನರು ಈ ಜ್ಯೋತಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ವರ್ಷಂಪ್ರತಿ ಶಬರಿಮಲೆ ಸನ್ನಿಧಾನಕ್ಕಾಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. "ಮಕರ ವಿಳಕ್ಕು"ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ಜ್ಯೋತಿಯು ಶಬರಿಮಲೆಯ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಮೂರು ಬಾರಿ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಸ್ಸಾಂ: ಭೋಗಾಲಿ ಬಿಹು ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮಾಗ್ ಬಿಹು ಅಸ್ಸಾಮಿಯ ಸುಗ್ಗಿ ಹಬ್ಬವಾಗಿದೆ. ಇದು ಮಾಘ ತಿಂಗಳು ಅಂದರೆ ಜನವರಿ-ಫೆಬ್ರುವರಿ) ತಿಂಗಳ ಕೊಯ್ಲಿನ ಋತುವಿನ ಮುಕ್ತಾಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹಬ್ಬ ಅಂಗವಾಗಿ ಆಚರಣೆಗಳು ಹಾಗೂ ದೀಪೋತ್ಸವ ಕೂಡ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಯುವಕರು ಬಿಹು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಿದಿರು, ಎಲೆ ಹಾಗೂ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮೆಜಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮರುದಿನ ಆ ಗುಡಿಸಲುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಮೂಲಕ ಹಬ್ಬದ ವಿಶೇಷ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಲೆಗಳಾದ ಟೆಕೇಲಿ ಭೋಂಗಾ (ಮಡಕೆ ಒಡೆಯುವುದು) ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆ ಕಾಳಗ ಕೂಡ ಹಬ್ಬದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ: ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ರೈತರು ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜನರು ಹಳೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದೀಪೋತ್ಸವಕ್ಕೆ (ಭೋಗಿ) ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ರಂಗೋಲಿ ವಿನ್ಯಾಸದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ತೆಲುಗು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಪ್ರಕಾರ, ಇದನ್ನು ಪೌಷಾದ ಕೃಷ್ಣ ಸಪ್ತಮಿಯಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿಪುರ: ತ್ರಿಪುರಾ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಹ್ಯಾಂಗ್ರೈ ಎಂದು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದ್ಧೂರಿ ಹಬ್ಬದಾಚರಣೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಅವರು ಕೇಕ್, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ: ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದ ಶಿಮ್ಲಾದಲ್ಲಿ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಮಾಘ ಸಾಜಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಇದು ಮಾಘ ಮಾಸದ ಆರಂಭದ ದಿನವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಮಾಘ ಸಾಜಿಯಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಕೊಳ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಾಗತುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಜನರು ತಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಯವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಡು, ನಾಟಿ (ಜನಪದ ನೃತ್ಯ) ದೊಂದಿಗೆ ಉತ್ಸವ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವುದು "ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲ". ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಸುತ್ತಲಿನ ಮನೆಗಳಿಗೆ "ಎಳ್ಳು ಹಂಚುವುದು" ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ. ಎಳ್ಳಿನ ಜೊತೆಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಅಚ್ಚುಗಳು, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿನ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಸಹ ಬೀರುವುದುಂಟು.ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಚೂರುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಬೆಲ್ಲ, ಒಣ ಕೊಬ್ಬರಿ, ಹುರಿಗಡಲೆ, ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆದ ಕಡಲೇಕಾಯಿ ಬೀಜ ಹಾಗೂ ಹುರಿದ ಬಿಳಿ ಎಳ್ಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ "ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲ" ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರು ಈ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಸುಗ್ಗಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು (ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹದಿಹರೆಯದವರು) ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಒಂದು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳುಬೆಲ್ಲದೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರದ ಜನರನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಎಳ್ಳುಬೆಲ್ಲವನ್ನು ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. "ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲ ತಿಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತಾಡೋಣ" ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ಲೇಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿನ ತುಂಡು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆ ಅಚ್ಚುಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಆಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ತನ್ನ ಮದುವೆಯ ಮೊದಲ ವರ್ಷದಿಂದ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುತ್ತೈದೆಯರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇದೆ. ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಐದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ, ಸಮುದಾಯದ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ರಂಗೋಲಿಯನ್ನು ಬಿಡಿಸುವುದು ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಮಯದ ಮತ್ತೊಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಪದ್ಧತಿ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಂಡ್ಯ ಮತ್ತು ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ʼಕಿಚ್ಚು ಹಾಯಿಸೋದುʼ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಹಬ್ಬದ ಇನ್ನೊಂದು ಆಕರ್ಷಣೆ. ರೈತರು ತಮ್ಮ ಜಾನುವಾರುಗಳನ್ನು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಡ್ರಮ್ಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೆರವಣಿಗೆಯ ನಂತರ, ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಗ್ರಾಮ ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗವಿ ಗಂಗಾಧರೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಭಕ್ತರು ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯಂದು ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಂಪೇಗೌಡರಿಂದ 16 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಈ ದೇವಾಲಯವು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಾಕಷ್ಟು ಭಕ್ತರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಕ್ಕೆ ಹೆಸರಾಗಿದೆ. ಈ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯಂದು ಮಾತ್ರ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಗರ್ಭಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಶಿವಲಿಂಗದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ.

ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ಹಬ್ಬ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಮಣವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಶುಭ ಸಂಕೇತ ಎಂಬಂತೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತಿ, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಜನರು ವಿವಿಧ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲು ಸುಗ್ಗಿ, ಸಂಭ್ರಮ, ಸಂತೋಷ, ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಸಂಕೇತ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರೈತ ಸಮುದಾಯ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಆಚರಿಸುವ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯೂ ಒಂದು.

ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೇನು ಎಂದು ಈಗ ಅರಿತೆನು…

2024-04-11T13:00:00.000-07:00

ಭಾವನೆಗಳು ನಮ್ಮ ವೀಕ್ನೆಸ್ಸು ಅನ್ನೋದೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಬಾಯ್ಮಾತು. ಪ್ರೀತಿ, ದ್ವೇಷ, ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು… ಭಾವನೆ ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ ಅವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಮನುಷ್ಯರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಒಗ್ಗೂಡಿಸುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತವೆ ಕೂಡ.

ಈ ಭಾವನೆಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ನಾವ್ಯಾರು ಒಬ್ಬರಂತೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ತೀರಾ ಭಾವಜೀವಿಗಳಾದರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಯಾವ ಭಾವನೆಯನ್ನೂ ತೋರ್ಪಡಿಸದ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರು! ಹಾಗೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕರುಣಾಮಯಿಗಳಾದರೆ, ಕೆಲವರು ಕಲ್ಲು ಹೃದಯದವರು. ಶಾಂತಿಯೇ ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತಂತಿರುವವರು ಕೆಲವರಾದರೆ, ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ಜನ ರೌದ್ರಾವತಾರಿಗಳು! ಇನ್ನೂ ಹಲವರು ವೈರುಧ್ಯಗಳ ಸಂಗಮ! ಈ ಭಾವನೆಗಳೇ ಹಾಗೆ…

ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟಪಡುವ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಅರ್ಥವಾಗದ ಸುಂದರ ಭಾವನೆಯೆಂದರೆ ಅದು ʼಪ್ರೀತಿʼ. ಸಿಟ್ಟಿನಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ಅರೆ ಕ್ಷಣ ಬಂದು ಹೋಗಬಹುದು. ಮಾಯಾಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಕೈಗೆಟುಕದೇ ಇರಬಹುದು. ಈ ಪ್ರೀತಿ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ ಭಾವನೆಯೋ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಷ್ಟೇ ದುಃಖವನ್ನೂ ತರಬಹುದು. ಸಿಟ್ಟನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವರು ಹೇಗೆ ಅಪರೂಪವೋ ಹಾಗೇ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವವರೂ ಕಡಿಮೆಯೇ.

ಹೆತ್ತವರು, ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿ ಸಹಜ, ಆದರೆ ಯಾರೋ ಅಪರಿಚಿತರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರೀತಿ ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯ. ಅದು ಕ್ಷಣಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯಲ್ಲದ, ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿಯೆಬ್ಬಿಸಿ ಶಾಂತತೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಅನುಭವ. ಅದರಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗಳಿಲ್ಲ, ಅದು ದೃಢನಿಶ್ಚಯ. ಜೊತೆಯಾಗುವ, ಎಂದಿಗೂ ಜೊತೆಗಿರುವ ನಿರ್ಧಾರ. ಎಲ್ಲಾ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಏರಿ ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅದೃಷ್ಟವೂ ಬೇಕು.

ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೇನು? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು. ಅದು ಅವರವರ ಕಲ್ಪನೆ, ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟುವ, ಎಂದೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗದ, ಯಾವುದೇ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧವಿರುವ, ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತ ಭಾವನೆಯೇ ಪ್ರೀತಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಷ್ಟೇ ಅರ್ಹತೆ. ಇಂತಹ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿಯ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವ ಸೌಧಕ್ಕೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯಿರುತ್ತದೆ.

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇದು ಭಾವನೆಯಷ್ಟೇ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಮಿಗಿಲಾದ ಬಂಧವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ಪ್ರೈಸ್‌ಗಳು, ಸಿಹಿಮಾತುಗಳು ಊಟದ ನಡುವಿನ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯಷ್ಟೇ… ಅನಿವಾರ್ಯವೇನಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲ ನಿಂತ ನೀರಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪಕ್ವವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಂದರ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿ, ಆಶಾವಾದವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪ್ರೀತಿ ಬರುಬರುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. “ನಿನಗೆ ನಾನು- ನನಗೆ ನೀನು” ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಏನೇ ಆದರೂ ಆಕೆಯಿದ್ದಾಳಲ್ಲ/ಆತನಿದ್ದಾನಲ್ಲ ಎಂಬ ಧೈರ್ಯ. ಕೊನೆವರೆಗೂ ಅಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಸ್ವಾರ್ಥ!

ನಾನು ಕವಿಯಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ, ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕಾಣುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ಹಾಗೆಂದು ಅವೆಲ್ಲಾ ನಿಜವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಿಲ್ಲ. ಈ ಜೀವನ ಬಲು ಸುಂದರ. ಈ ಪ್ರೀತಿ ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿಸಿದೆ.

ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆಯೋಣ... ಇನ್ನಷ್ಟು ದೂರ

ಇಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನಿಯ ವಿವಾಹವಾಗಿ 12 ಸಂವತ್ಸರಗಳು ಕಳೆದಿವೆ. ಆಕೆಯ ಇರುವಿಕೆ ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ...

ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ ಫೆಬ್ರವರಿ 14 ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ!

2024-02-11T09:04:00.000-08:00

ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಈ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ಸ್ ಡೇ, ಅರ್ಥಾತ್‌‌ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ ಅಂದರೆ ಏನು, ಯಾಕೆ ಬಂತು, ಯಾವಾಗ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಅನ್ನೋದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕನ್ಫ್ಯೂಷನ್‌ಇದೆ! ಆದ್ರೆ ನಂಗೆ ಮಾತ್ರ ಯಾವ ಕನ್ಫ್ಯೂಷನ್ನೂ ಇಲ್ಲ. ಫೆಬ್ರವರಿ 14 ಅಲ್ಲಲ್ಲ, ಫೆಬ್ರವರಿ 11 ಕ್ಕೆ ಬರೋ ನನ್ನ ʼಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನʼಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಇದೆ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಸಾಕಷ್ಟು ನೆನಪುಗಳೂ ಇವೆ!

ಒಂದು 12 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಅದು ಫೆಬ್ರವರಿ 11 ನೇ ತಾರೀಖು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಕದ್ರಿಯ ಪಿಜಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದಿನ ಯಾವತ್ತಿನಂತೇ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ತಿಂಡಿ, ಕೆಲಸ, ಊಟ, ಒಂದಷ್ಟು ಮಾತು ಮತ್ತು ಅದೇ ನಿರಾಸೆಯೊಂದಿಗೆ ದಿನ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದೇ ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಇಳಿಸಂಜೆ 7.30- 8 ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಮೊಬೈಲ್‌ರಿಂಗಣಿಸಿತು. ಹೌದು ಅದು ಆಕೆಯ ಕರೆ. ನನಗದು ತುಂಬಾ ವಿಶೇಷ. ಆದರೆ ಮಾತು ಯಾಕೋ ಗಂಭೀರವಿತ್ತು. ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರವೊಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ನನಗೋ ಸೆಖೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮೈ ಬೆವರಿದ ಅನುಭವ. ಏನೋ ಆತಂಕ. ಕಾರಣ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ನಾನಾಕೆಗೆ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿರ್ಧಾರವೇನೋ ಬಲವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹೇಳೋದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ದಿನಾ ಭೇಟಿಯಾದರೂ, ಪುಕ್ಕಲನಂತೆ, ಸೈಬರ್‌ಸೆಂಟರ್‌ನಿಂದ ಇಷ್ಟುದ್ದದ ಇ-ಮೇಲ್‌ಒಂದನ್ನು ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ. ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆ. ಅದು ಯಾರನ್ನೂ ಇಂಪ್ರೆಸ್‌ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ! ಹಾಗಾದರೆ ಅದು ಆಕೆಯನ್ನೂ ಪ್ರಭಾವಿಸೀತೇ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ! ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿಯೇ ಬರೆದಿದ್ದೆ.

ನಾಲಕ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಾದರೂ ಉತ್ತರ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ… ಏನು ಹೇಳಬಹುದು ಆಕೆ… ನನ್ನ ಪೆಂಡಿಂಗ್‌ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆಯನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಬಿಟ್ಟರೆ? ಅವಳು ಯಾವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು… ಅವಳೇನಾದರೂ ನಿರಾಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ? ನನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನೂ ತೊರೆದರೆ? ಅದೊಂದು ನಾನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಇಚ್ಚಿಸದ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಭಗವಂತನೇ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದನೋ ಎಂಬಂತೆ ನಮ್ಮ ಪರಿಚಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಯಾವ ಸ್ವಾರ್ಥವೂ ಇಲ್ಲದ, ಗೊಡ್ಡು ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿಲ್ಲದ ಭಾವನೆಗಳ ಬಂಧ. ನಾನು ಆಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಇರಬಲ್ಲೆನೇ… ಹೀಗೆ ಏನೇನೋ ಯೋಚನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋದವು. ಆದರೆ ಅದೆಂತದ್ದೋ ಒಂದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವೂ ಇತ್ತು.

ಹೌದು, ಅವಳೇನೋ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯವನ್ನೇ ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಬಯಸಿದ್ದಳು. ಅಂತೂ, ಕೊನೆಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸತಾಯಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅವಳು ನನ್ನ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಳು. ಸಾಕಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಿಯೇ ಆ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಆ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ನಾನು ಏನೋ ಗೆದ್ದುಬಿಟ್ಟಂತೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ, ಏನು ಭಾವಿಸಿಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಮರೆತು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದೆ. ಆಕೆಯ ಮಾತಲ್ಲೂ ನಗುವಿತ್ತು. ಅದು ಆಕೆಗೂ ನಿರಾಳತೆಯ ನಗುವಿದ್ದಿರಬಹುದು. ನನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಸಂಭ್ರಮ ಕಂಡು ಆಕೆ ನಕ್ಕಿರಬಹುದು!

ಅದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಯಾಣವೊಂದರ ಆರಂಭ. ದಾಂಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿರಿಸಿ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ 12 ವರ್ಷಗಳೇ ಸಂದರೂ ನನಗೆ ಫೆಬ್ರವರಿ 11 ಇವತ್ತಿಗೂ ವಿಶೇಷವೇ…ಮುಂದೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲಿದೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ಫೆಬ್ರವರಿ 5 ನ್ನು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಆಕೆಯೇ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಫೆಬ್ರವರಿ 11 ನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾನು ನೆನಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಆಕೆಗೆ ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರವಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನನಗೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಕನಸೊಂದು ನನಸಾದ ದಿನ!

ಹೀಗೆ ದೊಡ್ಡ ತಿರುವೊಂದನ್ನು ಪಡೆದ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಸದಾ ನಳನಳಿಸುವ ಹೋದೋಟದಂತಿದೆ. ಒಂದೊಂದು ಮುಳ್ಳುಗಳ ನೋವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ಹೂವಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮರೆಸುತ್ತದೆ. ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳ ಚಂದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಂತಿಪ್ಪ ಫೆಬ್ರವರಿ 11 ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ, ಅಲ್ಲಲ್ಲ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪಾಲಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ. ಅಂದು, ಇಂದು, ಎಂದೆಂದೂ…💞

ಸಿಂಹಾವಲೋಕನಕ್ಕೊಂದು ಸಮಯ

2024-01-01T03:54:00.000-08:00

ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಇತರ ಜೀವಚರಗಳಂತಲ್ಲ. ಸ್ವಭಾವತಃ ಮಾಹಾಸ್ವಾರ್ಥಿ. ಆತನ ಬೇಕುಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವೆಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಹೊಸತರ ಅಪೇಕ್ಷೆ. ಅದು ವಸ್ತುವಾಗಿರಬಹುದು, ಜೀವಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ತನ್ನವರೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಹಳತ್ತು, ವಯಸ್ಸಾದವರು ಎಂದರೆ ಏನೋ ಒಂದು ತಾತ್ಸಾರ.

ಹೊಸತು ಬಯಸುವ ನಮಗೆ ಸಂತೋಷದ ವಿಚಾರ ಎಂದರೆ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬಂದಿದೆ! ಹೊಸ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್‌, ಹೊಸ ಡೈರಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ! 2023 ಎಂದು ಬರೆದೂ ಬರೆದೂ ಬೋರ್‌ಆಗಿದ್ದವರಿಗೆ ಹೊಸ ಸಂಖ್ಯೆ 2024 ಬಂದಿದೆ. ಆಚರಣೆಯೂ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ನಡೆದಿದೆ. ಕೆಲವರು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮದ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಬೀದಿಗಿಳಿದು, ಪಾರ್ಟಿ ಮಾಡಿ, ಪಟಾಕಿ ಒಡೆದು… ಇನ್ನೂ ಹೇಗೇಗೋ ಆಚರಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದಷ್ಟು ಸಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಳೆದುಹೋದ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದೇನು, ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದೇನು ಎಂಬುದರ ಸಿಂಹಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣವೇ?

ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೈ ನಮಃ…ಕಾಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾಲವಿರಲಿ, ಕೆಟ್ಟದಿರಲಿ…ಯಾರಿಗೂ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂತೋಷವಿರಲಿ, ದುಃಖವಿರಲಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅನುಭವ ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಲಾಭ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅದೆಷ್ಟೋ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಎಷ್ಟೋ ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷ, ಹೃದಯವೇ ಬಿರಿಯುವಷ್ಟು ದುಃಖ ಎರಡನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅದೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಮಗೇನು ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂದರೆ, ಅನುಭವ ಮಾತ್ರ. ಕಳೆದು ಹೋದ ವರ್ಷ ನಮಗೆ ಅಪಾರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ.

ಜೀವನದ ಬಿಡಿಸಲಾರದ ಭಾಗವೇ ಸ್ನೇಹ. ಕೆಲವರ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಗ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದ್ದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಸ್ನೇಹಿತರು. ಸ್ನೇಹದ ವಿಧ ಹಲವಾದರೂ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಮಹತ್ವ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಊರುಗೋಲಿದ್ದಂತೆ. ಹೆತ್ತವರು, ಸಂಬಂಧಿಕರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿ ಹಗುರಾಗಲು ಸ್ನೇಹಿತರು ಬೇಕು. ಹಾಗೆಂದು ಗೆಳೆಯರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನೇ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮರೆಯಲಾಗದ ಕಹಿ ಅನುಭವವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅಚ್ಚರಿಯೆಂಬಂದೆ ಅಪರಿಚಿತರು ಹತ್ತಿರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಾಣ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. 2023 ರಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅನುಭವ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಖಂಡಿತಾ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ಕಳೆದುಹೋದ ವರ್ಷದಿಂದ ಅನುಭವಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆನಪುಗಳು ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲದ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಚಕುಳಿಯಿಡುವ ನೆನಪು, ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತ ನೆನಪು, ಅಪ್ಪ- ಅಣ್ಣ, ಆಕೆಯ ತ್ಯಾಗದ ನೆನಪು, ಕಣ್ಣೀರು ತರಿಸಿದ, ಕಂಗಾಲಾಗಿಸಿದ ಆ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರದ ನೆನಪು… ಹೀಗೆ ನೆನಪುಗಳು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಸದಾ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬಂದರೇನಂತೆ ಹಳೇ ವರ್ಷ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅದು ದುಃಖವಾಗಿರಬಹುದು, ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬಹುದು, ಅದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನೆನಪುಗಳೇ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ… ಅದಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೆಂಬುದಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ನಮಗೆ ಖಂಡಿತಾ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

ಮನುಷ್ಯನಾದ ಮೇಲೆ ತಪ್ಪುಗಳು ಸಹಜ. ಅದು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ್ದಿರಬಹುದು, ಯಾವುದೋ ಒತ್ತಡವಿರಬಹುದು, ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಿರಬಹುದು. ತನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲವನು, ಸರಿ- ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತವನು, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವನು ಕಡಿಮೆ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಬಹುದೇ ಹೊರತು, ಯಾರೂ ಇದರಿಂದ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ. ತಪ್ಪು ಮಾಡದವನಿಗೆ ಸರಿಯೇನು ಎಂಬುದರ ಅರಿವಾಗುದಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅಂದರೆ ತಪ್ಪುಗಳು ನಮಗೆ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಮತ್ತಷ್ಟು ತಪ್ಪುಗಳಾಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾರೋ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಅನುಭವವೂ ನಮಗೆ ಖಂಡಿತಾ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ಜೀವನವೆಂಬುದು ಹುಲ್ಲುಹಾಸಲ್ಲ. ಯಾರೂ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಯಾವತ್ತೂ ಇರಲಾರರು. ಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ದುಃಖ, ನೋವುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೋ ಅವಮಾನ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು, ಯಾರನ್ನೋ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಬಹುದು, ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಯಾವುದೋ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಬಹುದು, ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಜೀವನದ ಈ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಸಂತೋಷ- ದುಃಖ, ಹುಟ್ಟು- ಸಾವಿನಷ್ಟೇ ಸಹಜ. ಇದೂ ನಮಗೆ ಅನುಭವವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ…ಹೊಸ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿರುತ್ತದೆ.

ಹಾಗಾದರೆ ಸಂಭ್ರಮವೇಕೆ?

ಜೀವನ ಬಲುಸುಂದರ. ಈ ಅಂತ್ಯ ತಿಳಿಯದ ದೂರಯಾನದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವುದು ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯವೂ ಹೌದು. ಹೊಸ ವರ್ಷ ಈ ದೂರ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೈಲಿಗಲ್ಲು. ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಅನುಭವ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಇಷ್ಟು ದೂರ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದೇ ಖುಷಿಯ ವಿಚಾರವಲ್ಲವೇ! ಕಳೆಯಿಲ್ಲದ ಹೂದೋಟಕ್ಕೆ ನೀರುಣಿಸುವಂತೆ ಹೊಸ ವರ್ಷ, ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದಂತಹ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಾಚರಣೆ ನಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಫೂರ್ತಿ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಬದುಕು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಳೆಗಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಭರವಸೆಯಿಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಕೇವಲ ಋಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವವನಿಗೆ ವರ್ಷವೇನು, ಅನುದಿನವೂ ಯಾತನೆಯೇ. ಹಾಗಾಗಿ ಬದುಕು ಹೇಗೇ ಇರಲಿ, ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬರಡಾದರೂ ಆ ಭೂಮಿ ತಾಯಿ, ಗಿಡ ಮರಗಳು, ಜೀವಿಗಳು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ದಿನ ಮಳೆ ಸುರಿದೀತು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುವಂತೆ, ನಾವೂ ಕಡು ಕಷ್ಟದಲ್ಲೂ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಂಜದೆ ನಮ್ಮ ಸರದಿಗಾಗಿ ಕಾಯೋಣ. ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನಗಳು ಬಂದೇ ಬರುತ್ತವೆ. ನಾವೇನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಿಯೇ ಸಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ.

OLD ARTICLE: https://www.blogger.com/blog/post/edit/5207120592502921881/8244710235114727289

ಹೊಸ ಗುರಿಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆ ಗುರಿಯೆಡೆಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗೋಣ. ಖಂಡಿತಾ ಕಷ್ಟಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಅದೃಷ್ಟ ಕೈ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೂ ಬೇಡ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇರುವುದೊಂದೇ ಜೀವನ. ನಮಗೆ ಒಂದಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ದಾರಿಯಿದೆ, ದಿಕ್ಕಿದೆ. ಆಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾವತ್ತೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುವವರೂ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸೋಣ. ಸ್ನೇಹಿತರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಕೋಪ ಬೇಡ, ದ್ವೇಷ ಬೇಡ. ಅದಕ್ಕೆಂದು ನಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವುದು ಬೇಡ. ಹೋದ ವರ್ಷ ದೊರೆತ ಅನುಭವದಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿತು ನಮ್ಮ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಧನಾತ್ಮಕತೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ, ಒಳ್ಳೆಯ ಹವ್ಯಾಸಗಳಿರಲಿ. ಇತರರು ಬದಲಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸದೆ ನಾವೇ ಬದಲಾಗುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲವೇ?

ಆದಿ ಅಂತ್ಯ ಯಾವುದೂ ತಿಳಿಯದಿದ್ದಾಗ, ಆಯ್ಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಇರುವ ದಿನಗಳನ್ನು ಖುಷಿಯಾಗಿ ಕಳೆಯುವುದು, ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆ. ಇದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮವೆಂದಲ್ಲ, ಇದೇ ಜೀವನದ ಸತ್ಯ. ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬರೋಣ! ಹೊಸತು ಬಂದಮೇಲೆ ಹಳತ್ತೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಬೇಡ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ನಾವೇನು ಸಾಧಿಸಿದೆವು, ಅನುಭವಿಸಿದೆವು ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಅದು ಮುಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಫಲಪ್ರದವಾಗಿಸೀತು. ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಷವನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಇರುವ ಅವಕಾಶ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯವಲ್ಲವೇ?!

ಹೊಸ ನೀರು ಬಂದಾಗ ಹಳೆ ನೀರು ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳೆರಡರ ಸಂಗಮವಾಗಿ ನೀರು ನದಿಯಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ದೂರ ಹರಿದು ವಿಶಾಲ ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ. ಕಾಡು, ನಾಡು, ಪರ್ವತಗಳೆನ್ನವನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಅನುಭವಗಳ ಮೂಟೆಯೊಂದಿಗೆ, ದುಃಖ- ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಶಾಂತವಾಗಿ, ಅದೆಂತದ್ದೋ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಗಿಸಿದಂತೆ…

<ಜಿಪಿ>

https://vijaykarnataka.com/news/vk-special/lets-welcome-the-new-year-2024-with-new-hopes-and-dreams/articleshow/106441770.cms

ವಿದಾಯ ಕೂಟ…ಭಾವನೆಗಳ ಹೊಯ್ದಾಟ…

2023-10-31T00:55:00.002-07:00

ಕಾಲೇಜು ಬಿಟ್ಟು ವಾರದ ಮೇಲಾಯಿತು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಭಾವನೆಗಳ ಭರದಲ್ಲಿ ವಿದಾಯ ಕೂಟದ ಮಾತಾಡಿರುತ್ತಾರೆ ಅಂದುಕೊಂಡೇ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನಿಜಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ…

ಪ್ರೀತಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು (ಮಕ್ಕಳು) ತಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕನಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿದಾಯ ಹೇಳಲು ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು! ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗಲೂ ನನಗದು ಹೊಳೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಂತೋಷವೇ ಆದರೂ, ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಸಂಕಟ ನನಗೆ. ನನಗಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತೆ. ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಮನದನ್ನೆ ಅಶ್ವಿನಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಮಗಳು ಪರ್ಣಿಕಾ ಅವಳದೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿದ್ದಳು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಷಣ್ಣ ನಗೆಯಿತ್ತು.

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಅಕ್ಷಿತ್‌ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಆಶಯಗಳನ್ನು ನನಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ವಿಭಾಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಪ್ರೀತಿಯ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿತು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸರದಿ… ಕೆಲವರು ಮಾತನಾಡಿದರು… ಹಲವರಿಗೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ತಡವರಿಸಿದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ಅಂದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಬಳಿಕ ನನ್ನ ಸರದಿ…!

ತುಂಬಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಏನು, ಹೇಗೆ, ಏಕೆ… ಯಾವುದೂ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ನೋಟ್‌ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರೂ ತಡವರಿಸಿದೆ. ಭಾವನೆಗಳ ಸಂಘರ್ಷ… ಬಿಡಬೇಕೆಂದರೂ ಬಿಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹೇಗೋ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸದೊತ್ತಡಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು ನನ್ನ ತಾಕಲಾಟವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಇವನು ಹೀಗಾದರೆ ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಅವರಿಗೆ !

ಭಾವನೆಗಳು ಕಷ್ಟ ನೀಡಿದರೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಕೀಳರಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ಭಾವನೆಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಸಹಜ ಗುಣ. ಶಿಕ್ಷಕ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕು. ಅವನಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆಯುವಂತಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಅದು ಸತ್ಯವೂ ಹೌದು. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಕ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿರಬೇಕು, ಮನೆಯ ಹಿರಿಯ ಸದಸ್ಯನಂತಿರಬೇಕು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜೀವನದ ಕಠಿಣ ಸತ್ಯಗಳನ್ನೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆತ ʼನಮ್ಮವನುʼ ಎಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಶಾರ್ಟ್‌ಕಟ್‌ ಇಲ್ಲ. ವೃತ್ತಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿದ್ದರೆ ಇದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಬಳಿಕ ಮಾತನಾಡಿದ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಿಗೆ ನಾನೊಬ್ಬ ಭಾವಜೀವಿ ಎಂದು ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅವರ ಪ್ರತಿ ಮಾತನಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಳಜಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗಾಗ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಮಾತನಾಡಿದರು! ಅವರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಅವರ ದೊಡ್ಡಗುಣ. ಸಂಸ್ಥೆ ಬಿಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ನನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಎಂದು ಮನದುಂಬಿ ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂದ ಬೇರೇನು ಬೇಕು ನನಗೆ…

ಇನ್ನೇನು ಒಂದು ಗ್ರೂಪ್‌ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರಾಯಿತು ಅಂದುಕೊಂಡವನಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಕಾದಿತ್ತು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ʼಮನದಾಳದ ಮಾತುʼ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಪ್ರೀತಿಯ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿಯಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೆಲ ತಿಂಗಳಷ್ಟೇ ಪಾಠ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ವರ್ಷದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅದೇನು ಒಳ್ಳೆಯತನ ಕಂಡರೋ… ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಎರಡು ಬಾರಿ ಸಿಗುವ ಓಪನ್‌ಎಲೆಕ್ಟಿವ್‌ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಮನದಾಳದ ಮಾತು ಬರೆದದ್ದು ನನ್ನನ್ನು ಮೂಕನನ್ನಾಗಿಸಿತು.

ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ತಯಾರಿಸಿದ್ದ ರಿಂಗ್‌ಆಲ್ಬಂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಯಿತು. ಇಷ್ಟಲ್ಲದೆ ʼಲೀಫ್‌ಆರ್ಟ್‌ʼನಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದ್ದ ನನ್ನ ಸುಂದರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟಾಗ ಅದು ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಜೊತೆಗಿರುವ ಉಡುಗೊರೆ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ವಿಶೇಷ ಶ್ರಮ ಇಣುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿಯಿತು ಅಂದುಕೊಂಡಾಗ ಕೇಕ್‌ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಮುಂದಿಟ್ಟರು! ಏನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದವನಿಗೆ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಏನಾಗಬಹುದು?!

ಫೋಟೋ ಸೆಷನ್‌ ಬೇಗ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ! ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಶುಭ ಹಾರೈಸಿ ಹೊರಟರು. ʼಆಗಾಗ ಬರುತ್ತಿರಿʼ, ʼಯಾವುದೇ ಸಹಾಯ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಕೇಳಿʼ… ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿವೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಿತ್ತಾ ಎಂದು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಡಾ. ಸೌಮ್ಯ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ʼವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ನನ್ನ ಪಾತ್ರವಿಲ್ಲʼ ಎಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಜೊತೆಗೆ ಅವರೂ, ಹಿರಿಯಣ್ಣನಂತಿರುವ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ವಿಭಾಗದ ಡಾ. ಶ್ರೀರಾಜ್‌ ಅವರೂ ವಿಶೇಷ ಉಡುಗೊರೆ ನೀಡಿ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟರು.

ಜೀವನ ಬಲು ಸುಂದರ. ಅದು ಅವಕಾಶಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅಚ್ಚರಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಬಯಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯ ಗವರ್ನಮೆಂಟ್‌ ಕಾಲೇಜು ಅಥವಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ನಾನೇನು ಕೊಡಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಋಣಿಯಾಗಿರಬಲ್ಲೆನಷ್ಟೇ… ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲೆ ಡಾ. ಅನಸೂಯ ರೈ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ʼನೀನು ಏನನ್ನು ಉತ್ತಿದ್ದೀಯೋ ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವೆʼ ಎಂದರು.

ಹೌದಾದರೆ ಇನ್ನು ಬೇರೇನು ಬೇಕು…

ಬದುಕೆಂಬ ಬುಗುರಿಗೆ ಶಿವನೆಂಬ ಚಾಟಿ…

2023-10-10T10:45:00.001-07:00

ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬಷ್ಟು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕಾಲಚಕ್ರ ಓಡುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ದಿನಕ್ಕೆ 24 ಗಂಟೆಗಳೂ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹಿಂದಕ್ಕೂ ತಿರುಗದೆ, ಮುಂದೆಯೂ ನೋಡದೆ ನಮ್ಮವರನ್ನು, ನಮ್ಮನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು!

ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ಕೆಲವರು ನಾವ್ಯಾರಿಗೂ ಕಮ್ಮಿಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಬದುಕಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಬದುಕಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅದೆಂತಾ ಬದುಕು, ಎಂತಹ ಸಾಧನೆ? ಆಧುನಿಕತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಭ್ರಮಾಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ನಾವು ಹೇಳುವ ನೆಪಗಳೇ ಇವು?! ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವ್ಯಾರೂ ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ!

ಕಾಲಚಕ್ರದ ಹಿಂದೆ ಗೊತ್ತುಗುರಿಯಲ್ಲದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ನಮಗೀಗ ಬೇಡ. ವಿಜ್ಞಾನ- ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಆದ ಆಗಾಧ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿರುವುದೇನೋ ಹೌದು. ಎಲ್ಲರ ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಅವಕಾಶಗಳು ಹೆಚ್ಚಿವೆ. ಸ್ಪರ್ಧೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಹಣ, ಹೆಸರು ಸಂಪಾದಿಸುವ ಆಸೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ. ಅವನಂತೆ ನಾನಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಹುಚ್ಚು ಓಟದಲ್ಲಿ ತಾನು, ತನ್ನವರು ಗಣನೆಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಕನಸನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಬೇಡವಾಗುತ್ತವೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಸಿಗದಾಗುತ್ತವೆ. ಮುಗ್ಧತೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಹಂಕಾರ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದರೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಗೆಲುವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವವರು, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಹೆಗಲಾಗುವವರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಏನಿದ್ದರೇನಂತೆ… ʼನಮ್ಮವರುʼ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ, ಕೊನೆಗೇ ಸಮಾಜವನ್ನೇ ನಮ್ಮವರನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ನೋವು, ಚಡಪಡಿಕೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಗಣ್ಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮವರಾಗುವವರು ಯಾರು? ಏನೀ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ? ʼನಮ್ಮತನʼ ಬಿಡಲಾಗದ ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಪರಿಹಾರ ಕೊಡುವ ತಾಳ್ಮೆ, ಅಗತ್ಯ ಯಾರಿಗಿದೆ. ಇಲ್ಲ, ಹಣಕ್ಕೆ ಆ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕರು ತಮ್ಮದೊಂದು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿಯಾರು. ಆದರೆ ಕೂಪದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಅವರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಆಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯಿರುವುದು ಆ ಶಿವ ಅಥವಾ ಅಂತಹದೊಂದು ಶಕ್ತಿಗೆ ಮಾತ್ರ!

ಹೌದು, ಇದು ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿದರೂ ಸತ್ಯ. ಯುವಜನತೆ ದೇವರು, ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿತ್ತಾದರೂ ಹಾಗೇನೂ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಂಬುವ ದೇವರು- ದೈವ ಬೇರೆಯಾಗಿರಬಹುದು, ಆಚರಣೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು. ದೇವಸ್ಥಾನ, ಚರ್ಚು, ಮಸೀದಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ, ನಮ್ಮೊಳಗೊಂದು ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಆ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಾವು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ!

ʼರಜಾ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯಲುʼ ಎಂದೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ, ನಾವು ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ಥಳಗಳ ಭೇಟಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಲ್ಲ. ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಒಂದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಮಾಡೋಣ ಎಂಬ ಮನಸ್ಸಿದೆ. ಟೇಪ್‌ರೆಕಾರ್ಡರ್‌ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಾದರೂ ಭಕ್ತಿ ಗೀತೆಗಳನ್ನು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಯೂ ಟ್ಯೂಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿಡಿಯೋಗಳಿಗೆ ಇರುವಷ್ಟು ಬೇಡಿಕೆ ಇನ್ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಶಿವನ, ದೇವನ ಮಹಿಮೆ ನೋಡಿ!

ಮುಳುಗುವವನಿಗೆ ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯ ಆಶ್ರಯ ಸಿಕ್ಕಿದಂತೆ ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ, ಒತ್ತಡದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಒಂಟಿಯಾದವನಿಗೆ ಅಗೋಚರ ಶಕ್ತಿಯೇ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯದ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಅವನಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತ, ಬಂಧು- ಬಳಗ ಎಲ್ಲವೂ… ಜಾತಿ, ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಅವ್ಯಕ್ತ ಬಂಧವೊಂದು ಅಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅರ್ಹತೆ, ಸ್ಥಾನಮಾನವೂ ನಗಣ್ಯ. ಕೋಟಿ ಸಂಪಾದಿಸುವವನೂ ಇಲ್ಲಿ ಮನಃಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಆ ಸರ್ವಶಕ್ತ ಅಥವಾ ಶಿವನ ಮೊರೆಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಆಗುವುದೆಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಶಿವನೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭಯ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೋ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಕೊರಗುತ್ತಾ, ಸಿಗಲಾರದ್ದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಕಳೆದು ಹೋದದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಆ ಸರ್ವಶಕ್ತನನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಈ ಬದುಕೆಂಬ ಬಣ್ಣದ ಬುಗುರಿಗೆ ಶಿವನೇ ಚಾಟಿಯಾಗಲಿ. ಇದರಿಂದ ನಮಗೇ ಲಾಭ ಹೊರತು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೇನೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ!

ಮಿಡಿವ ಹೃದಯ ಜೊತೆಗಿರಲು ಬದುಕು ಬಲು ಸುಂದರ…

2023-04-11T19:25:00.001-07:00

ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಿಯೆ ಎಂದರೆ ಸಾಕೇ… ನನ್ನವಳು ಎಂದರೆ ಸ್ವಾರ್ಥವಾದೀತೇ?

ಹಾಗೊಂದು ಯೋಚನೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರಲು ಕಾರಣವಿದೆ. ಕಳೆದ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ರೀತಿ, ಪಾತ್ರ ಬದಲಾದರೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಎಲ್ಲೂ ಮಂಕು ಕವಿಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿರುವ ರೀತಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಸ್ಮಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ!

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಈ ಮಧುರ ಬಂಧದ ಆರಂಭವೂ ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯವೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲೋ ಇದ್ದ ನಾನು, ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಇದ್ದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಧಿಸುವಂತಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಗೆಳೆತನವಾದದ್ದು, ನನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ಬೆಳದದ್ದು… ಕಾಡಿಸಿದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಅದನ್ನು ನೀನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡದ್ದು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಋಣಾನುಬಂಧ ಎಂದರೆ ಇದೇ ಇರಬೇಕು…

ಹೌದು, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಇದು ಹೂವಿನ ಹಾಸಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ಕಷ್ಟ – ನಷ್ಟಗಳು, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಆಘಾತಗಳು ನಮ್ಮನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಷ್ಟಗಳು ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಸಿವೆ. ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗುವ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಿವೆ. ʼಪ್ರೀತಿʼ ಎಂಬ ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಬದುಕಿನ ಸೌಧವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಸೌಧ ಹಳತಾದೀತೇ ವಿನಃ ಎಂದೂ ಬೀಳಲಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವೀಗ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ನಿಜಕ್ಕೂ ಈ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಬಹಳಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿದೆ. ನಾನು ಬದಲಾಗಿದ್ದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀನು ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಅದೆಷ್ಟೇ ಒತ್ತಡಗಳು ಬಂದರೂ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಿದರೂ ನೀನು ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ರೀತಿ ಬದಲಾಗಿರಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೇಳದೇ ಮನಸ್ಸೊಳಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈಗಲೂ ಅದು ಸ್ಪಟಿಕದಂತೆ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಹಠಾತ್ತನೆ ನನಗಾಗಿ ನೀನು ಕಣ್ಣೀರಾಗುವಾಗ, ಮೌನಕ್ಕೆ ಜಾರುವಾಗ, ಹುಸಿ ಬೈಗುಳದಲ್ಲಿ, ಯಾರಿಗೋ ಸಲ್ಲಿಸುವ ದೂರಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅಚ್ಚರಿಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಕೊರತೆಯಾಗದು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ನಿನ್ನನ್ನೆಂದೂ ನೋಯಿಸಬಾರದು, ನಿರಾಸೆಪಡಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಜಾಗೃತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ನೀನೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತೀಯ ಎಂಬುದು ವಿಚಿತ್ರವಾದರೂ, ಖುಷಿ ಕೊಡುವ ಸತ್ಯ! ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ನಿನ್ನ ಯೋಚನೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿದೆ, ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇದು ನನ್ನ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದೆ, ಜೊತೆಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸೋಮಾರಿಯನ್ನಾಗಿಸಿದೆ ಎಂದರೆ ಖಂಡಿತಾ ನೀನು ನಸುನಕ್ಕು ಹೌದೆನ್ನಬಹುದು.

ನಾನು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಯೋಚಿಸಲಾರೆ. ಆ ಸುಕ್ಕನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಾರೆ. ಆದರೆ ನೀನು… ನೀನೀಗ ಅಮ್ಮನೂ ಹೌದಲ್ಲವೇ. ಆ ನಿನ್ನ ಬದಲಾದ ಪಾತ್ರ, ಅದನ್ನು ನೀನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ ನನ್ನಲ್ಲೇನೋ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಈಗ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ, ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಹಂಚಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಬೇಸರ ಇದ್ದರೂ ಇದು ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಹೌದು. ಈ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಹೇಗೇಗೋ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಹೋಗಿ ಬೈಗುಳ ತಿಂದಿರುವುದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ!

ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ನನಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದಿದೆ. ಸಮವಾಗಿರಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಾನೆಲ್ಲೋ ನಿನಗೆ ಹೆಗಲಿಗೇ ಜಾಸ್ತಿ ಹಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೋ ಎಂದು. ಆದರೆ ನೀನು ಸಮರ್ಥಳು, ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿ ಹೇಗೆ, ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡವಳು. ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೂ ಇದೇ ಬೇಕಿರುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡವಳು. ಹೀಗಾಗಿ ಬೇಸರವಾದರೂ ನಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದೇ ಅಲ್ಲವೇ?!

ಖಂಡಿತ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಶೈಲಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಸಮಯವನ್ನು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ (ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಪರ್ಣಿಕಾ) ಹಂಚಬೇಕಿದೆ. ಅವರ ಬದುಕಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿಕೊಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ನಮ್ಮದೇ ಅಲ್ಲವೇ. ಅವರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಖುಷಿಪಡಿಸಬಲ್ಲರು, ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಸುಖ-ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಅವರೂ ಪಾಲುದಾರರು… ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಮಾತು, ನಗು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವೀಗ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಮಾತಾಡಬಲ್ಲೆವು. ಮನಸ್ಸೊಳಗೇ ಖುಷಿಯಾಗಿರಬಲ್ಲೆವು.

ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣ ಏನಾಗಲಿದೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ದೂರವನ್ನು ಸಲೀಸಾಗಿ ಸಾಗಿದವರಿಗೆ ಮುಂದಿನ ಪಯಣ ಕಷ್ಟವಾಗದು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯಿದೆ. ಹನ್ನೊಂದು ಸಂವತ್ಸರ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಗಿದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡೋಣ. ಎಲ್ಲಾ ನೋವುಗಳನ್ನು ಮರೆಸಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಇರುವವರೆಗೂ, ನನಗಾಗಿ ಮಿಡಿವ ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಜೊತೆಯಿರುವವರೆಗೂ ಬದುಕು ಬಲು ಸುಂದರ…

ಯಾಕೋ ಮಾತು ಮೌನವಾಗಿದೆ. ಮೌನವೇ ಮಧುರವಾಗಿದೆ

ಜೊತೆಗಿರುವ ಮಿಡಿವ ಹೃದಯ ಸದಾ ಜೊತೆಗಿರಲಿ ಅಷ್ಟು ಸಾಕೆನಿಸಿದೆ…

ಇಂತೀ ನಿನ್ನವನು...

ಎಸ್ಸೆಸೆಲ್ಸಿ ಬಳಿಕ ಮುಂದೇನು?

2023-03-19T04:59:00.000-07:00

ಖುಷಿಯಾಗಿರೋದೂ ಒಂದು ಸೀರಿಯಸ್‌ ವಿಷಯ!

2023-03-19T04:33:00.001-07:00

ಖುಷಿಯಾಗಿರೋಕೆ ಮಹೂರ್ತ ನೋಡ್ಬೇಕಾ… ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ʼಬಿ ಹ್ಯಾಪಿʼ ಅಂತ ಟೈಪಿಸಿ ಇಮೋಜಿ ಅಂಟಿಸಿ ಮೆಸೇಜ್‌ ಕಳ್ಸೋದು ಕಷ್ಟದ ಕೆಲ್ಸಾನಾ… ಒಂದು ವಾಯ್ಸ್‌ ಮೆಸೇಜ್‌- ವೀಡಿಯೋ ಕಾಲ್‌ ಮಾಡೋಕೆ ಎಷ್ಟ್‌ ಟೈಮ್‌ ಬೇಕು. ಎಂಜಾಯ್‌ ಮಾಡೋಕೆ ರೀಲ್ಸ್‌ ಇಲ್ವಾ... ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಅನ್ಸೋದು ತಪ್ಪೇನಲ್ಲ…

ಆದ್ರೆ ಖುಷೀನೂ ಈಗ ಸೀರಿಯಸ್‌ ವಿಷ್ಯ, ಅದಕ್ಕೂ ಒಂದು ದಿನ ಇದೆ ಅನ್ನೋದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ?! ಇವತ್ತು ನಿನ್ನೆಯಲ್ಲ, ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಅಂದ್ರೆ 2011 ರಲ್ಲೇ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭೆಯಲ್ಲೇ ʼಸಂತೋಷ ಮನುಷ್ಯನ ಮೂಲಭೂತ ಗುರಿಯಾಗಿರಬೇಕುʼ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯ ಪಾಸ್‌ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಎಲ್ಲಾ 193 ಸದಸ್ಯ ದೇಶಗಳೂ ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ಈ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿವೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ, 2013 ರಿಂದ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮಾರ್ಚ್‌ 20 ನ್ನು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಖುಷಿಯ ದಿನ ಅಂತ ಆಚರಿಸಲಾಗ್ತಿದೆ!

ಖುಷಿಯ ವಿಚಾರ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಲ್ಲಲ್ಲ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಖುಷಿಯಾಗಿರ್ಬೇಕು, ಚೆನ್ನಾಗಿರ್ಬೇಕು ಅಂತ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ 17 ಅಂಶಗಳ ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಪುಟಾಣಿ ದೇಶ ಭೂತಾನ್‌ ಅಂತೂ ಈ ವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿದೆ ಅಂದ್ರೆ, ಅದು 1970 ರಿಂದಲೇ ತನ್ನ ದೇಶದ ಜಿಡಿಪಿ ಗಿಂತಲೂ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ನೀಡಿದೆ!

ಹೌದು, ಸಂತೋಷ ಅನ್ನೋದೂ ಈಗ ಗಂಭೀರ ವಿಷ್ಯ. ಯಾರನ್ನಾದ್ರೂ ಸುಮ್ನೆ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ, ಹೇಗಿದೀರಾ ಅಂತ. ʼಅಯ್ಯೋ ನನ್‌ ಕಥೆ ಏನ್‌ ಹೇಳೋದು…ʼ ಅನ್ನೋವಲ್ಲಿಂದ ʼಹೇಗೋ ನಡೀತಿದೆ…ʼ ಅನ್ನೋವರೆಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಉತ್ತರಗಳು ಸಿಗ್ತಾವೆ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಖುಷಿಯಾಗಿಲ್ವಾ. ಅಥವಾ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ ಅನ್ನೋ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವಾ ? ಯಾರಿಗಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಅನಿವಾರ್ಯ ಕರ್ಮ ಅಂತಲೋ ನಾಲ್ಕು ಹಲ್ಲು ತೋರಿಸ್ಕೊಂಡು ಓಡಾಡೋರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆ!

ಹಾಗಾದ್ರೆ ಸಂತೋಷ ಅನ್ನೋದು ಎಲ್ಲಿದೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಉತ್ತರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತೆ. ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಅಸಮಾನತೆ ಹೋದಾಗ, ಬಡತನ ಇಲ್ಲದಾದಾಗ, ಒಳ್ಳೆಯ ಗಾಳಿ- ನೀರು ಸಿಕ್ಕಾಗ ನಾವು ಖುಷಿಯಾಗಿರ್ತೀವಿ ಅನ್ನೋದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಒಂದು ದೇಶದ ಪ್ರಜೆಯಾಗಿ, ಸಮಾಜದ ಭಾಗವಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಶಾಂತಿ, ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು ಅನ್ನೋದ್ರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಜಾತಿ- ಧರ್ಮ ಮೀರಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಇದು ಸಾಧ್ಯ.

ದೇಶ, ಪ್ರಪಂಚ ಬಿಟ್ಟಾಕಿ, ನಾನಂತೂ ಖುಷಿಯಾಗಿರ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳು ನಾವು! ಆಯ್ತಪ್ಪಾ ನಾವಾದ್ರೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರೋದು ಯಾವಾಗ? ಬರೋವಾಗ- ಹೋಗೋವಾಗ ಒಂಟಿಯಾದ್ರೂ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿರುತ್ತೆ. ಮನೆ, ಸಂಸಾರ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಹಿತೈಷಿಗಳು ಹೀಗೆ ನಾವು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರ್ತೇವೆ. ಯಾರಿಗೋ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ, ಯಾರೊಂದಿಗೋ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಅಪ್ಪ- ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಮಡದಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಾಳಜಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವುದು ಕಷ್ಟವಲ್ಲ. ಮಾಜಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭಾರತರತ್ನ ಎ ಪಿ ಜೆ ಅಬ್ದುಲ್‌ ಕಲಾಂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ- “ನನ್ನ ತಾಯಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದರೆ ಮನೆ ಖುಷಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತಸವಿದ್ದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲೂ ಖುಷಿಯಿರುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜ ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ದೇಶ ಖುಷಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ,” ಎಂದು. ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಕಂಡಾಗಿ ದುಃಖ ಅನ್ನೋದು ದೂರದ ಮಾತು.

ಯಾವುದೇ ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವ ಅಪೇಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕಿದಾಗ ನೋವುಣ್ಣುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ. ತಾನಾಯಿತು, ತನ್ನ ಕೆಲಸವಾಯಿತು ಎಂದು ಬದುಕುವ ʼಅಲ್ಪ ಸಂತೋಷಿʼಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ನಮ್ಮವರ ಸಂತೋಷ ಬಯಸುವುದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷ ಅಡಗಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಸರಿ ಅಲ್ವಾ! ʼಸಂತೋಷ ನಮ್ಮೊಳಗಿದೆʼ ಎಂಬ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಇಣುಕಿದರೂ ಈ ಮಾತು ಸತ್ಯವೂ ಹೌದು. ನಾವು ಜೀವನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಅಡಗಿದೆ. ಸರ್ವಸ್ವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟ ಯೋಗಿಯೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆತನ ಸಂಬಂಧ ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ. ಆತನೇ ಅವನಿಗೆ ಸರ್ವಸ್ವ. ಹೀಗಾಗಿ ಆತ ಸದಾ ಸಂತೋಷಿಯೇ!

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಾವೇನು ಖುಷಿಯಾಗಿರ್ಲೇಬೇಕಾ ಎಂದರೆ ಉತ್ತರ ʼಹೌದುʼ… ನಗುವನ್ನು, ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಸರಿಸುವವನು ಪುಣ್ಯ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾನಂತೆ! ಪುಣ್ಯದ ಕಥೆ ಇರಲಿ, ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಜೀವನ ಸುಂದರವಾಗೋದಾದ್ರೆ ಖುಷಿಯಾಗಿರೋದೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೇ ಕೆಲ್ಸ ಅಲ್ವಾ! ಸಂತೋಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರು ತಮ್ಮ ದುಃಖ ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ, ನೋವು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎಂತಾ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೂ ಬದುಕು ಟಾಲರೇಬಲ್‌ (ಸಹನಸಾಧ್ಯ) ಆಗುತ್ತದೆ. ಅದೆಂತದೋ ಧನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಹರಿಯುತ್ತದೆ !

ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿ ರೋಗಿಗೆ ಸಮ ಅಥವಾ ರೋಗಿಯೇ! ಅವನಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಷ್ವವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಖುಷಿಯೇ ಪಡಲಾರದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರಿಗೂ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಲಾರ. ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸಂಬಂಧಿಕರು ಇಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡಲಾರ. ದುಃಖ, ಅಸಹನೆ, ತನ್ನೊಳಗಿನ ಸಂತೋಷ…ಯಾವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದವನು ರೋಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಖರ್ಚಿಲ್ಲದೆ ಸಿಗುವ ಸಂತೋಷ ಹಂಚಿದಷ್ಟೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ!

ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಆಗುವ ಮತ್ತೊಂದು ಲಾಭವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಯೋಚನಾ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುವುದು. ಸಂತಸ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಗುರಾಗಿಸುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಯೋಚಿಸುವ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಮನಸ್ಸು ಹೊಸತನಕ್ಕಾಗಿ ತುಡಿಯುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು “ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವೇ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೂಲ” ಎಂದಿರುವುದು.

ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಪೈಪೋಟಿ, ಹೊಸ ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ನಾವು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ! ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸಲೂ ನಮಗೆ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಖುಷಿಯಾಗಿಡುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ʼಇಲ್ಲʼ ಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಖುಷಿಪಡೋಣ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಒಮ್ಮೆ ಸಿಗುವ ಈ ಬದುಕು ಬಲು ಸುಂದರ…ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಿರೋಣ…

-ಜಿಪಿ-

ಭವಿಷ್ಯದ ಕರಿಛಾಯೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕನೆಂಬ ಆಶಾಕಿರಣ

2022-09-09T23:20:00.000-07:00

“ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವವನಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದ ಕಿಡಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೊತ್ತಿಸುವವನು”…. ಈ ಮಾತು ಶಿಕ್ಷಕನೆಂದರೆ ಯಾರು ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷಕ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲವೇ…

ಮಾಜಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ, ‘ಭಾರತರತ್ನʼ ದಿವಂಗತ ಡಾ. ಎಪಿಜೆ ಅಬ್ದುಲ್‌ ಕಲಾಂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳಾದ ಪ್ರೊ. ಶ್ರೀನಿವಾಸನ್‌ ಅವರನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮದ್ರಾಸು ಎಂಐಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಾಂ ಮತ್ತವರ ತಂಡಕ್ಕೆ ಆಕಾಶಕಾಯ (ಏರೋಡೈನಾಮಿಕ್ಸ್‌) ವಿನ್ಯಾಸ ರಚಿಸಲು ಹೇಳಿದ್ದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್‌, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ತಯಾರಿಸಿದ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ʼಕೆಟ್ಟದಾಗಿದೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲʼ ಎಂದುಬಿಟ್ಟರಂತೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಮೂರು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮರುವಿನ್ಯಾಸ ರಚಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಕಟ್ಟಾಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಿಂದ ಯಾವತ್ತು ಇಂತಹ ಮಾತು ಕೇಳದ ಕಲಾಂ ಕಂಗಾಲಾದರು. ಆದರೆ ಹಗಲಿರುಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ತಯಾರಿಸಿದ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ನೋಡಿ ಬಾಯ್ತುಂಬ ಹೊಗಳಿದ ಗುರುಗಳು, ʼನಿನಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನೀನು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮ ವಿನ್ಯಾಸ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತೀಯ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ನನಗಿತ್ತು,ʼ ಎಂದರಂತೆ!

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಶೋಗಾಥೆಯ ಹಿಂದೆಯೂ ಶಿಕ್ಷಕನೊಬ್ಬನ ನೆರಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹೌದು, ಹೆತ್ತವರಷ್ಟೇ ಅಥವಾ ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವವನು ಶಿಕ್ಷಕ. ಆ ಅಧಿಕಾರ ಇರುವುದು ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮಗುವಿನ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಶಿಕ್ಷಕ. ಆತ/ಆಕೆ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಪರಮಸತ್ಯ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತದೆ ಮಗು. ಇಲ್ಲಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಜೀವನ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿ, ಬೇರೆ ವೃತ್ತಿಗಳಂತಲ್ಲ. ಇದು ಬರೀ ಒಂದು ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಸಂಬಂಧ. ಶಿಕ್ಷಕನ ಪಾಲಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾದವನು ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಪಾಠ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದ ಬುನಾದಿಯಷ್ಟೇ. ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಸಾಧನೆ ಅಧ್ಯಾಪಕನಿಗೆ ಸದಾ ಹೆಮ್ಮೆ ತರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ʼವಿದ್ಯಾರ್ಥಿʼಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಶಿಕ್ಷಕನಿಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಓದಿ, ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಂತ ತಲುಪಿದ ಬಳಿಕ, ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ʼನಾನು ನಿಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿʼ ಎಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡಿ. ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಹೆಮ್ಮೆಯ ನಗು, ಕಳೆ ಅನನ್ಯ.

ಸದಾ ಕಾಲ ಭವಿಷ್ಯದ ಚಿಂತೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಈ ಚಿಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಸಂಸ್ಕಾರವೆಂಬ ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೂಪುರೇಷೆಯಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮಿತಿ, ಚೌಕಟ್ಟುಗಳು ನಮಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ತಿಳಿದಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಈಗ ಸಹಜೀವನ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದೂ ಒಂದು ಕಾರಣ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಪಾಠ ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ಇದನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು, ಬೆಳೆಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ದೊರೆಯುವ ಉತ್ತರ ʼಶಿಕ್ಷಕʼ ಎಂಬುದು. ಉತ್ತರ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಅದೊಂದು ಆಶಾವಾದ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು!

ಇದಕ್ಕಿರುವ ಬಲವಾದ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಕ ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುವ ನೈತಿಕ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು, ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆ ಊರಿನ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೊರೆಹೋಗುವ ವಾಡಿಕೆ ಈಗಲೂ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ಭಾಷೆ… ಹೀಗೆ ಸಮಾಜದ ವಿಘಟನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹಿಡಿದಿಡುವ, ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತುಂಬುವುದು ಶಿಕ್ಷಕನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.

ಭಾರತದ ಎರಡನೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಸರ್ವೆಪಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸಲು ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೇಲಿನ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ, ಗೌರವ, ಅಪಾರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಶಿಕ್ಷಕ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಮಾಡುವುದು ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನೈತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಸಮಾಜವಿರೋಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗಬೇಕು, ಹೊರತು ಬೇರೆಯವರಿಂದಲ್ಲ. ಆತನಿಗೇ ಸಮಾಜ ಪಾಠ ಹೇಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿ ವೃತ್ತಿಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಶಿಕ್ಷಕನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಆತನಿಗೆ ಗೌರವ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬರಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಅದನ್ನಾತ ಕೇಳಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

ಹಾಗಾದರೆ, ಶಿಕ್ಷಕ ಎಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕೆ? ಹಾಗೇನು ಇಲ್ಲ. ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಆಹ್ಮದ್ ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದವನು, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ ಜೊತೆಗಿದ್ದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿದ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತುಂಬಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಕಲಾಂ. ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್‌ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆತ ಕಲಾಂ ಅವರ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದ. ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಿಂದೆ ಆತನ ಪಾತ್ರವಿದೆ.

ಕಲಾಂ ಅವರು ರಾಕೆಟ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡು ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೆ ತರಬೇತಿ ಹೊರಟ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದ್ ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ತಮ್ಮನ್ನು ಕಣ್ಣೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟ ಗಳಿಗೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ಪಿಎಸ್‌ಎಲ್‌ವಿ ರಾಕೆಟ್ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್‌ ಅವರ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ಬಂದ ಘಳಿಗೆ,ಮತ್ತದು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಶೂನ್ಯವನ್ನು, ಹತಾಶೆಯನ್ನು ಕಲಾಂ ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಇಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧಕನ ಗುರುವಿನ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾವುದೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕಲಾಂ ಅವರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಸದಾ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಇವನು ಶಿಕ್ಷಕನಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು? ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕನ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು. ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಂತವರನ್ನು ನಾವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ…

ಶಿಕ್ಷಕನ ವೃತ್ತಿ ಧರ್ಮ, ಅವನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಅವನಿಂದ ಇರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಅವನಿಗೂ ಒಂದು ಸ್ವಂತ ಬದುಕಿದೆಯಲ್ಲ… ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕ ಯಾವುದೇ ಕಪ್ಪು ಗುರುತಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆತನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗ, ಆತ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಗೌರವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದುಕಲು ನಾವು ನೆರವಾಗಬೇಕು. ಪುಡಾರಿಗಳು ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ ಬದುಕುವಾಗ, ನಿಯತ್ತಿನಿಂದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನಾಗಿ ಬದುಕುವ ಶಿಕ್ಷಕನಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗೌರವಪೂರ್ಣ ಸಂಭಾವನೆ ನೀಡಿ ಆತನನ್ನು ಜೀತದಾಳಿನಂತೆ ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇರುವುದು ಸರ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸ. ಶಿಕ್ಷಕ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನಂಟನ್ನು, ಈ ವೃತ್ತಿಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಕ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಆತನಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಅಗತ್ಯ.

ಅಧ್ಯಾಪಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೂಲಕ ಹೂವಿನಂತೆ ಪೋಣಿಸುವ ದಾರದಂತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವರಿಂದ ಕಲಿತ ಜೀವನ ಪಾಠವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಚರಿಸೋಣ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ನಮಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು, ಒಂದೆರಡು ಸವಿನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ಅವರಿಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಸಂತೋಷ ಬೇರೆ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಗೆ ಇರುವ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು, ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮುಂದುವರೆಯಲಿ. ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗೆಗಿನ ಕರಿಛಾಯೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೊಂದು ಧನ್ಯವಾದ ಸಮರ್ಪಿಸುವ ಸುಸಂದರ್ಭ ಇದು.

ಎಲ್ಲ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೂ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

-ಜಿಪಿ-

(ʼಮಂಜುವಾಣಿʼಯ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌, ೨೦೨೨ ರ ಸಂಚಿಕೆಗಾಗಿ ಬರೆದ ಲೇಖನ)

ಶಿಕ್ಷಕರ ಆ ಏಟು ಮತ್ತು ಆ ಕಲ್ಮಶವಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ!

2022-09-09T22:57:00.002-07:00

(ಸಾಂಧರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ)

ನಮ್ಮ ಕಳಸೇಗೌಡರು ಊರಿಗೆಲ್ಲಾ ಮೇಷ್ಟ್ರು. ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಶಾಲೆಗೆ ಅವರೇ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು. ಅವರಿಗೆ ಆ ಗತ್ತು, ಜ್ಞಾನ, ಅನುಭವ ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು. ಅವರು ಬಾಸುಂಡೆ ಬರುವಂತೆ ಬಾರಿಸಿದ ನೆನಪು ಈಗಲೂ ಹಸಿರಾಗಿದ್ದರೂ ಈಗಲೂ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವರು ತೋರಿಸುವ ಪ್ರೀತಿ ಕಲ್ಮಶವಿಲ್ಲದ್ದು. ಜಾತಿ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಜನರು ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಗೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಅವರು ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಡು ಈಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ.

ಹೈಸ್ಕೂಲಿನ ನಮ್ಮ ಪಿಟಿ ಮೇಷ್ಟ್ರು ನರೇಂದ್ರ ಸರ್. ಅವರ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬ. ಆದರೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕಂಗಾಲಾದ ಅದೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ತೋರಿದ ಕಾಳಜಿ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು ಪಾಸಾಗಲು ಅವರು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ ರೀತಿ ಯಾವತ್ತೂ ಮರೆಯಲಾಗದ್ದು. ಅವರು ಹೇಗಿದ್ದಾರೋ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರ‍್ಯಾವತ್ತೂ ಅಮರ.

ಹೈಸ್ಕೂಲಲ್ಲಿ ಗಣಿತ ಗಳಿಸಿದ ಧನ್ಯ ಕುಮಾರ್ ಸರ್ ಜೊತೆಗೆ ಅಂತಹ ವಿಶೇಷ ಘಟನೆಗಳೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ಅವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೆಡೆಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ, ಅವರು ಕಲಿಸಿದ ರೀತಿ, ಅವರ ಶಿಸ್ತು ನನಗೂ ಆಗಲೇ ನಾನೂ ಮೇಷ್ಟ್ರಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಬಯಕೆ ಹುಟ್ಟಲು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಿಸಿದ ಶಿಕ್ಷಕ ಪ್ರೊ. ಭಾಸ್ಕರ ಹೆಗಡೆ ಸರ್‌. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸದಾ ಬಯಸುವ, ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ, ಯಾವತ್ತೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಅವರ ಗುಣ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯೇ ಹಾಗೆ… ಒಮ್ಮೆ ಶಿಕ್ಷಕನಾದವನು ಸದಾ ಶಿಕ್ಷಕನೇ. ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಮೋಹ ಸದಾ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಅವರ ಯಶಸ್ಸು ಯಾವತ್ತೂ ಆತನಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ತರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿ ಬೇರೆ ವೃತ್ತಿಗಳಂತಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಆತ್ಮ ಸಂತೃಪ್ತಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗದು. ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಕನಿಂದ ಇರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೂ ಹೆಚ್ಚು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಹೆಚ್ಚು.

ಶಿಕ್ಷಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಬಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಅಸಹಾಯಕನಾದಾಗ ನೆರವಿಗೆ ನಿಂತು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಲು ಶಿಕ್ಷಕ ನೀಡುವ ಸ್ಪೂರ್ತಿ, ಸಲಹೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಾಧಕರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿವೆ. ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೆತ್ತವರ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲರು, ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಬಲ್ಲರು. ಒಂದಂತೂ ನಿಜ, ಸಾಧಕನೇ ಇರಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯನೇ ಆಗಿರಲಿ ಆತನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕನ ಪಾತ್ರ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಶಿಕ್ಷಕ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿ ಕೊಡುವವನು ಮಾತ್ರ ಆಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರು ಯಾವುದೇ ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದು, ಕಷ್ಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಂತ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷ ಸಂಬಂಧವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರೇಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ನಮಗ್ಯಾಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬದುಕಿನ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರೂ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪಾತ್ರವನ್ನೇ. ಇಂಥವರಿಂದ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಗಣ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.

ನಾವು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರೇ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಭವಿಷ್ಯ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವನ್ನು ರೂಪಿಸುವವರು ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ.

-ಜಿಪಿ-