நாட்டவிழி நெய்தல்

இஃப்தார் அனுபவங்கள்

2026-03-17T20:22:34.490+05:30

அமல்ராஜ் பிரான்ஸிஸ் < இஸ்லாமியர்களின் புனித நோன்பு காலத்தில், கூடவே பணியாற்றும் இஸ்லாமிய நண்பர்களுடன் கூட்டுணர்வையும், ஒருமைப்பாட்டையும் பகிரும் முகமாக நானும் முடிந்தளவு நோன்பிருப்பது வழக்கம். ஆப்கானிஸ்தானில் தொடர்ச்சியாக ஒரு வாரம் முழு நோன்பைக் கடைப்பிடிக்க முடிந்தது. பின்னர், லெபனானில் intermittent fasting தான் முடிந்தது. இப்போது இங்கு யெமனில் இது எதுவும் கைகூடவில்லை. பல காரணங்கள், அதில் முதன்மையானது அவ்வப்போது வெளியே வந்து பயமுறுத்தும் அல்சர். அல்சரை இஸ்லாம் அனுமதித்த ஒரு ‘எக்ஸ்கியூஸாக’ நம்பி, நோன்பிருக்காமல் நாட்களைக் கடத்திக்கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால், குறைந்த பட்சம், அலுவலகத்தில் எவருக்கும் முன்னால் வாயைப் போட்டுச் சப்பாமல், மடக்கு மடக்கென்று தண்ணீரைக் குடிக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்பது ஒரு இலக்கு. இவ்வருட ரமழான் காலத்தில் இரண்டு சுவாரஷ்யமான பாடங்களைக் படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். முதலாவது, நோன்பிருத்தலால் ஒரு இஸ்லாமியனை பலவீனமாக நினைத்துவிடக்கூடாது என்பது. அதாவது, fasting does not make a Muslim weak or vulnerable! ரமழான் ஆரம்பித்து இரண்டாம் நாள் என்னுடைய நண்பருடைய அறைக்குப் போனேன். ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் அவருடைய அறையில் போய் அமர்ந்து கோப்பி அருந்துவது வழக்கம். அந்த அறையில்தான் தரமான கோப்பி போடும் மெசின் உண்டு. வேலைப்பழுவின் நடுவில் கிடைக்கும் ஒரு இளைப்பாறுதலுக்கு அவருடைய காரியாலயம்தான் எங்களுக்கு ஹைடிங் ப்ளேஸ். ஆனால் நண்பர் முஸ்லிம். நோன்பிருக்கறார். அப்படியெனின் கோப்பி? அதே நேரத்திற்கு அன்றும் அவருடைய அறைக்குப் போய் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தேன். அன்று கோப்பி அருந்தும் எண்ணம் இருக்கவில்லை. நண்பரும், காரியாலயத்தில் பெரும்பான்மையினரும் நோன்பிருக்கும் போது, நாம் நட்டு நடு வீட்டில் குந்தியிருந்து மடக்கு மடக்கு என்று எதையாவது உறிஞ்சிக்கொண்டிருந்தால் நன்றாகவா இருக்கும்!. நண்பர் எவ்வித மாற்றமுமில்லாமல் ‘கோப்பி ஊத்தித்தரவா?’ என்றார். அதை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. எனக்கு கோப்பி ஊற்றிக் கொடுத்துவிட்டு, அவர் மட்டும் எச்சிலைக்கூட விழுங்காமல் தேவிடு காத்துக்கொண்டு இருப்பது சரியா? தவிர, அவருக்கு முன்னால் கோப்பி அருந்தினால் அது அவரை சபலப்படுத்துமில்லையா (temptation)?! வாட்… லூசா உனக்கு. எனக்கு கோப்பி வேண்டாம்?’ என்றேன். ‘ஏன்? இது வழமையாக நீ கோப்பி குடிக்கிற டைம்தானே?’ ‘யெஸ், நாம கோப்பி குடிக்கிற டைம். ஆனா நீ நோன்பு. உனக்கு முன்னால குடிக்கிறது சரியில்லை. அதைவிட உன்னை கோப்பி ஊற்ற வைப்பது பெரும் பாவம்!’ சரியான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினேனோ தெரியாது, ஆனால் உள்ளே நினைத்தை இப்படித்தான் சொல்லிவைத்தேன். அதற்கு நண்பர் சொன்னார். ‘நோன்பு பிடிப்பதால் நாங்கள் ஒருபோதும் வீக்கானவர்களாக ஆகிவிடுவதில்லை, அமல். இப்படித்தான் ரமழான் மாதத்தில் மற்றவர்கள் எங்களை நினைத்துக்கொள்கிறார்கள். நோன்பு எங்களை உடலளவிலும், மனதளவிலும் பலவீனர்களாக ஆக்கிவிடாது. We are not vulnerable. மாறாக, வழமையான நாட்களைவிட மிக உறுதியான உடல் மற்றும் மனநிலையோடு இருக்கிறோம். இருக்க வேண்டும்!’ முதல் நாள் இரவு இப்தார் தாண்டி இராவுணவிற்கு இதே நண்பரிடம் ‘நான் சமைக்கிறேன், நீ பாவம்!’ என்று சொன்னது ஞாபகம் வந்தது. எவ்வளவு பெரும் சின்னத்தனமாக நடந்துகொண்டிருக்கிறேன். இஸ்லாமியர்கள் அல்லாதவர்களின் நோன்பாளன் பற்றிய புரிதல் இப்படித்தானிருக்கிறது. ‘நல்ல பாடம் கற்றுக்கொண்டேன். மன்னிக்கணும்!’ என்றுவிட்டு, நண்பர் போட்ட கோப்பியை, அவருக்கு முன்னாலேயே, எவ்வித குற்றவுணர்ச்சியுமில்லாமல் குடித்தேன். இந்த டெம்டேஷன் என்பது நோன்பாளர்களை எதுவும் செய்வதில்லை. டெம்டேஷன் ஒரு சாத்தான். சாத்தானோடு போராடி அவனைத் தோற்கடிப்பதுதானே புனித ரமழானின் நோக்கம்! ஏராளமான முஸ்லிம் நண்பர்கள் இருப்பதால், நோன்பு பிடிக்கும் அவர்களைப் போல இந்த நாட்களில் நானும் கடும் பிஸி. நோன்பு பிடிப்பதிலா? இல்லை. இப்தார் கூட்டங்களில். என்னுடைய நண்பர்கள் எனக்கு இப்தாரில் போதும் போதும் என்கிற அளவுக்கு உணவூட்டி தங்கள் புண்ணியத்தைப் பெருக்கிக்கொள்கிறார்கள். அதுவும், யெமன் போன்ற இஸ்லாமிய நாடுகளில் இருப்பதால், சொல்லி வேலையில்லை. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் நான் இருக்கும் இடத்தில் ஒரு இப்தார் அழைப்பு. வழமைபோலவே நான் பிஸியாக இருந்த காரணத்தால்… அதுதான் இல்லை ‘நிச்சயம் வருவேன்’ என்றேன். அந்த இப்தார் ஒரு ஐந்து நட்சத்திர ஹொட்டலில் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டிருந்தது. சுமார் இருபது பேர் பங்கெடுத்தோம். இருபது பேருக்கு, சுமார் ஐம்பது பேர் வயிறு புடைக்க உண்பதற்கு தோதான அளவு உணவு நீண்ட மேசையில் தயாராக இருந்தது. அந்த மேசையில், அமர்ந்து, கைபேசியை வைப்பதற்கு இடம் இல்லை. அத்தனையும் சாப்பாடு. மேசை மறைந்து, சாப்பாடு மட்டுமே அந்தரத்தில் நின்று கொண்டிருப்பது போல காட்சி தந்தது. வெட்டுவதை எங்கிருந்து ஆரம்பிப்பது என்று தெரியவில்லை. நீங்கள் உணவுப் பிரியராக இருந்தால், நிச்சயம் யெமனுக்கோ அல்லது நீங்கள் இருக்குமிடத்தில் இருக்கும் (இருந்தால்) யெமன் உணவகத்திற்கோ நிச்சயம் போக வேண்டும். பிரமித்துப் போவீர்கள். பிரபலமிக்க லெபனீஸ் உணவுகளை கடாசிவிடும் அளவுக்கு இவர்களுடைய உணவு பிரமாதமாக இருக்கும். ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு வகையான ஐட்டத்தோடு வருவார்கள். இந்த ‘ஒவ்வொரு’ உம் அவ்வளவு சீக்கிரம் நின்றுவிடாது. அந்தளவிற்கு அவர்கள் சாப்பாட்டில் வரைட்டீஸ் உண்டு. சரி இப்தாருக்கு வருவோம். வயிறு நிரம்பி, வாயால் வழிவதற்குள் சாப்பிடுவதை நிறுத்திக்கொண்டேன். இப்தார் முடிந்து வெளியே வந்து ஒரு நடை போட ஆரம்பித்த போது, அருகில் வந்த முஸ்லிம் நண்பரிடம் சொன்னேன். ‘இப்தார் நிறைவாக இருந்தது. ஆனால் ஒரு கேள்வி. ஓடர் செய்த உணவு எல்லாவற்றையும் நாம் உண்டு முடிக்கவில்லை. பாதிக்கு மேல் மீதம் வைத்துவிட்டு வந்திருக்கிறோம். அதை என்ன செய்வார்கள்?’ தெரியவில்லை!’ என்றார் நண்பர். இதுபோன்ற ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டல்களில் சாப்பிட்டு மிஞ்சும் உணவை குப்பையில்தான் எறிவார்கள். வெளியில் எளிய மனிதர்கள் இருக்கிறார்களே, அவர்களுக்குக் கொடுப்போம் என்றெல்லாம் யோசிக்கமாட்டார்கள். ‘குப்பையில் எறிந்துவிடுவார்கள்’ என்றேன். நண்பர் அதற்கு எவ்வித எதிர்வினையும் ஆற்றவில்லை. ‘இது புனித ரமழானின் முக்கிய நோக்கத்திற்கு எதிரானது இல்லையா?’ என்றேன். முதலில் நண்பருக்கு ஆச்சரியம். இதில் என்ன ஆச்சரியம் இருக்கிறது. உணவை வீணாக்குவது நோன்பின் நோக்கத்தைக் கெடுத்துவிடும். மாறாக, தானமும், எளியவர்களுக்கு உணவூட்டுவதும்தானே புனித ரமழான் மாத்தின் நோக்கமும் சிறப்பும். ‘நீ சொல்வது சரிதான்!’ அவ்வளவுதான் பதில். நான் ஏதோ ஓசியில் வயிறு புடைக்கத் தின்றுவிட்டு, வியாக்கியானம் பேசுவது சரியில்லைத்தான். ஆனாலும் நம்முடைய நடத்தை நம்முடைய இறை நம்பிக்கைக்கு நேர்மையானதாக இருக்க வேண்டும் இல்லையா? கண்டுகொள்ளாமல் நடந்தார் நண்பர். சும்மா இருந்தேனா என்ன, அடுத்த கேள்வி. என்னுடைய வாய்க்கு போடும் பூட்டை அன்று வீட்டில் வைத்துவிட்டு வந்துவிட்டேன். ‘இன்னொரு கருத்தும் இருக்கு’ என்றேன். நண்பர் முழித்தார். இனி ஒருபோதும் என்னை இப்தாருக்கு அழைக்கமாட்டார் என்று புரிந்தது. ‘என்ன? (சொல்லித் தொலையும்!)’ ‘இல்ல, சொல்லுறன் எண்டு குறைநனைக்காத. சில முஸ்லிம்கள் - அல்லது பெரும்பான்மையான வசதி படைத்த முஸ்லிம்கள் - சாதாரண நாட்களைவிட, நோன்பு காலத்தில்தான் உணவுக்கு அதிகம் செலவு செய்கிறார்கள் என்று தோன்றுகிறது. இதுவும் நியாயம் இல்லை இல்லையா?’ ஒரு நிமிட அமைதி. கேள்வி நியாயமற்றது என்றால் மனிதர்கள் திட்டி அனுப்பிவிடுவார்கள். இல்லை அமைதியாக இருந்தால் அந்தக் கேள்வி, அவர்கள் மனச்சாட்சியைக் குடைந்துகொண்டிருக்கிறது என்று அர்த்தம். பதில் வந்தது. ‘ஓமடா… நீ சொல்றது உண்மைதான்! எனக்கும் அது பொருந்தும்’ அப்பாடா! நல்ல வேளை அவன் திட்டவில்லை. அதுவரைக்கும் சந்தோஷம். “உண்மதான் நீ சொல்றது… ரமழான்காலத்தில உணவிற்கான செலவு பொதுவாக கூடத்தான். It doesn’t add up, does it?” இது என்னுடைய அவதானிப்புத்தான். ரமழானில் அதிகம் உண்கிறார்களா என்று தெரியவில்ல. அதிகமான நண்பர்கள் அதிகம் செலவு செய்கிறார்கள். அது அமலுக்குப் பயன்பட்டால் நல்லது. இல்லையென்றால், புனிதத்தில் சிக்கல் இருக்கிறதுதான். சரி, ஒன்று மட்டும் உறுதி. நாளை இந்த வில்லங்க வாயை இப்தாருக்கு அழைக்க மாட்டான். ப்ரிட்சிலிருக்கும் பழைய மீன் கறியை சூடாக்க வேண்டியதுதான்.

எம்.ஏ. ரஹிமாவின் இரண்டாவது சிறுகதைத் தொகுதி

2025-08-03T09:27:00.000+05:30

கொழும்பு எம்.ஏ. ரஹீமாவின் சிறுகதைத் தொகுதிக்கு ஓர் அணிந்துரை அவசியமிவ்வை என்பது என் எண்ணம். அதுவும் அவரது இரண்டாவது தொகுதிக்கு!

ஆனால் அவர் வீடு தேடி எழுத்துப் படிகளோடு வந்து விட்டார். அவருக்குப் பின் எழுதத் தொடங்கிய எனக்கு அது ஒரு பெரிய கௌரவமாக அமைந்த போதும் பணி ஓய்வு பெற்று அமைதியாக ஒதுங்கியிருந்து வாழும் அவர் ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டு என்னைத் தேடி வந்ததில் எனக்கு மனசு வலித்தது. தபாலில் அனுப்பியிருக்கலாமே என்ற எனது ஆதங்கத்தைச் சொன்ன போது, 'வேறு சில சந்திப்புகளும் இருந்ததால் புறப்பட்டு வந்தேன்' என்றார்.

ரஹீமா டீச்சரை முதலில் எண்பதுகளின் முற்பகுதியில்தான் நேரில் சந்தித்தேன். மர்ஹூம் எம்.எச்.எம். ஷம்ஸ் அவர்களுடன் ஏதோ ஒரு விடயத்துக்காகச் சென்று கொண்டிருந்த போது 'ரஹீமாவுக்கு ஒரு தகவல் சொல்லணும் வா' என்று என்னையும் அழைத்துச் சென்றார். அது நின்ற நிலையில் பரிமாறப்பட்ட ஒரு தகவல். அதற்குப் பிறகு 2002, 2016 ஆகிய இலங்கையில் நடந்த இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய மாநாட்டுக் காலங்களில் அவரை நான் பலரிடமும் விசாரித்தேன். கண்டு கொள்ள முடியவில்லை. இலக்கிய ஈடுபாடு கொண்ட பலருக்கும் நிகழ்வது போல அவருக்கும் தொடர்பறுந்த ஒரு காலமாக அது இருந்திருக்க வேண்டும்

2023 இல் அவரிடமிருந்து ஓர் அழைப்பு வந்தது. அவரது முதலாவது சிறுகதைத் தொகுதி வெளிவரும் நற்செய்தியை அந்த அழைப்பு சொன்னது. தவறியவை போக தேடியடைய முடிந்த கதைகளும் புதிதாக எழுதியவையுமாக பதினான்கு சிறுகதைகயை உள்ளடக்கிய தொகுதி அது. 1979, 80 களில் எழுதப்பட்ட சிலகதைகளை உள்ளடக்கி பரணீதரனின் செய்நேர்த்தியுடன் வெளிவந்த அந்தத் தொகுதிக்கு 'சூல் சோறு' என்று பெயர். கொழும்பில் நிகழ்ந்த வெளியீட்டு நிகழ்வில் அதற்கான விமர்சன உரையை நிகழ்த்த அவர் என்னைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தார்.

'கவிதைப் புத்தகங்களை எனது பார்வைக்கு யாராவது தந்து விட்டால் அவற்றைத் திறப்பதற்கு நான் பயப்படுவேன். அவை என்னை என்ன செய்து விடுமோ என்ற அச்சமே அதற்கான காரணம்,' என்று ஒரு முறை கவிஞர் இன்குலாப் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அவர் அவ்வாறு சொன்னதில் அர்த்தம் இருந்தது. பிற்காலத்தில் எவராவது அணிந்துரைக்கென அல்லது விமர்சனத்துக்கென கவிதை நூல்களைத் தரும்போது மட்டுமன்றிச் சிறுகதை நூல்களைத் தரும்போதும் நான் பயப்பட ஆரம்பித்தேன்.

இந்தப் பயம் என்பது இரண்டு வகையானது. இரண்டும் கோபத்தை உண்டு பண்ணுபவை. இன்னும் செப்பனிடப்பட்டிருக்கலாம் என்று கருதக் கூடிய ஆரம்ப எழுத்துக்களை உள்ளடக்கியவை ஒரு வகை. சரியான முறையில் சரியான மொழியில் சரியான வடிவில் சரியான உணர்வுகளோடு; சமூகப் பிழ்வுகளைச் சுட்டிக் காட்டுபவை இரண்டாவது வகை. ஒரு நல்ல தொகுதியில் மனதைத் தொடும் விடயங்களுக்கு அப்பால் பாதிக்கு மேல் நியாய மீறல்கள், சுயநலம் போன்ற விடயங்களை எடுத்துக் காட்டும் படைப்புகள் இடம்பெறாதிருப்பதில்லை. எனவே நேர்மை, சகவாழ்வு, ஒற்றுமை, பரஸ்பர மரியாதை ஆகியவை மீறப்படுவது எழுதப்படும் போது அது ஒரு தார்மீகக் கோபத்தை நம்மில் ஏற்படுத்துகிறது. ஏனெனில் நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் மனித சமூகத்தில் அவை நிகழ்கின்றன என்பதை நாம் புரிந்து கொள்கிறோம்.

எம்.ஏ. ரஹீமா போன்ற படைப்பாளிகள் இந்த இரண்டாவது வகைக்குள் அடங்குகின்றனர். இவ்வாறான படைப்பாளிகளின் படைப்புகள் பேசப்படும் இலக்கியங்களாக மட்டுமன்றி இலக்கியத்தை உயிர்ப்புடனும் வைத்திருக்கின்றன.

இத்தொகுதியில் பத்துக் கதைகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. இவற்றில் ஒன்பது கதைகள் 2023 இல் வெளிவந்த 'சூல்சோறு' என்ற தொகுதி வெளிவந்த பின்னர் எழுதப்பட்டவை. இறுதியாக இடம்பெற்றிருக்கும் 'இதற்குத்தானா' என்ற கதை 1993 இல் சிறுகதைப் போட்டியொன்றில் இரண்டாவது இடத்தை வென்ற கதை.

இத்தொகுதியில் இடம்பெற்றிருக்கும் முதலாவது கதை 'அன்பளிப்பு.' மனதை மலர்த்தும் ஒரு கதை இது. மெல்லிதான பொறாமை, ஆழமான அன்பு, சமூக வாஞ்சை, வணக்கம், தவறுணர்தல் போன்ற உணர்வுகளை மிக அழகாகப் பேசுகிறது இக்கதை. இறை வணக்கம் என்ற அடிப்படையிலான நோன்பின் மாண்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு பின்னப்பட்ட இக்கதையில் மூன்று பிரதான பாத்திரங்கள்.

ரமளான் என்ற மாதத்தில் நோற்கப்படும் நோன்பின் மகாத்மியங்கள் சொல்லிலடங்கா. அது ஏழைகளின் பசியுணர்த்துகிறது. அநாவசியங்களைத் தவிர்க்கவும் அடுத்தவரைக் கவனிக்கவும் தூண்டுகிறது. தன்னிடம் இருப்பது கொண்டு மற்றவர் தேவையை நிறைவேற்றப் பணிக்கிறது. சண்டை, சச்சரவுகளைத் தவிர்த்து அன்பையும் சகோதரத்துவத்தையும் கட்டியெழுப்பச் சொல்கிறது. இவை அனைத்தையும் இந்த ஒரு கதையில் மிக எளிய முறையில் அழகிய மொழியில் சொல்லி விடுகிறார் எம்.ஏ.ரஹீமா.

நோன்பில் மற்றவர்களுக்குப் பகிர நூறு பொதிகளைத் தயார் படுத்துகிறான். பத்தில் ஆரம்பித்து இன்று நூறு பொதிகளாக அது வளர்ந்திருக்கிறது என்பதிலிருந்து கொடுத்தல் வாழ்வை மேம்படுத்தும் என்ற தத்துவம் எடுத்துச் சொல்லப்படுகிறது. பட்டியலில் அவனது இரண்டு சகோதரிகள் பெயர்கள் இடம்பெற்றிருப்பதைக் கேள்விக்குட்படுத்துகிறாள் அவனது மனைவி. உனது சகோதரிகளின் பெயர்களும் இருக்கின்றவே தெரியவில்லையா என்று கேட்கிறான் அவன். தனது தங்கையிடம் பொதியை வழங்கிய பிறகு வேறொரு பொதியை அண்ணனிடம் கொடுக்கிறாள் அவள். 'இது தங்கை தந்த பொதி. அவர்கள் நோன்புப் பெருநாளுக்கு ஆடை வாங்கும் போது நமக்கும் வாங்கியிருக்கிறார்கள்' என்று சொல்லி மனைவியிடம் கொடுக்கிறான் அவன். அவள் தன் கனவனிடமிருந்து அதைப் பெற்றுக் கொள்ளும் போது ஊற்றெடுத்த தறுணர்ந்த கண்ணீர்த் துளிகள் அவன் கால்களில் விழுகின்றன. எவ்வளவு அற்புதமான மனிதம்! எவ்வளவு அற்புதமான கதை!!

கடைசிக் கதை நடுத்தர, நடுத்தரத்துக்குக் கீழ் வாழும் திருமணப் பதிவு நிகழ்வு. 'இதற்காகத்தானா' என்ற தலைப்பிலான இக்கதை 93 இல் எழுதப்பட்டாலும் இன்னும் உயிர்ப்போடுதான் இருக்கிறது. இஸ்லாம் சீதனம் பெறுவதை நிராகரிக்கிறது. பெண்ணுக்குரிய 'மஹர்' கொடுப்பனவை விதந்துரைக்கிறது. ஆனால் சமூகத்தில் எல்லாமே தலைகீழாகத்தான் இருக்கிறது. இந்தக் கதை வழமையான சீதனக் கதை அல்ல. சிறிய மஹர் தொகையைப் பதிவேட்டில் எழுதும்போது சீதனத் தொகையை எழுத வேண்டாம் என்கிறார் மாப்பிள்ளையின் தகப்பனார்.

'நூறு வருடங்களுக்கு முன்பும் கொடுக்கப்பட்ட அத்தொகை (100 ருபா மஹர்) இன்னும் எத்தனை கெட்டித் தனமாகக் கட்டிக் காக்கப்படுகிறது. பணத்தின் பெறுமதி தேய்ந்து மாய்ந்து போய்க்கொண்டிருக்கும் போது சீதனத்தின் தொகை நாளுக்கு நாள் உயர்ந்து கொண்டிருக்கும் போது இது மட்டும் இன்னும் இன்னும் அப்படியே...1'

'தேதி குறித்து ஊரழைத்து விருந்து வைத்து நடு சபையில் நாலு பேரறிய (சீதனம்) எடுக்கும் போது குறையாத கௌரவம் லாச்சிக்குள் போட்டுப் பூட்டிப் பாதுகாகக்கப்படப் போகும் காவின் தாளில் (பதிவு) எழுதும் போது மட்டும் குறைந்து விடுமா என்ன?'

போன்ற ரஹீமாவின் வரிகள் சவுக்கு விளாசல்கள்!

பத்துக் கதைகளில் பதச் சோறுகளாக இரண்டு கதைகளைப் பற்றிய எனது அபிப்பிராயத்தைச் சொல்லியிருக்கிறேன். அணிந்துரை என்பது விமர்சனம் அல்ல. எனவே எல்லாக் கதைகளையும் பறற்p இங்கு குறிப்பிடவில்லை. அவற்றை வாசித்து அவரவர் ரசனைக்கும் கருத்துக்கும் ஏற்ப புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இன்று நிறைய முஸ்லிம் பெண்கள் இலக்கியத் துறையில் பரவலாக ஈடுபாட்டுடன் எழுதி வருகிறார்கள். இவர்கள் முதலில் தம் முன்னோடிகளான எம்.ஏ. ரஹீமா போன்ற முஸ்லிம் பெண் எழுத்தாளர்களை வாசிப்பதைக் கட்டாயப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

இத்தொகுதியைப் பார்த்தால் இரண்டு வருடங்களில் ஒன்பது கதைகளை எழுதியிருக்கிறார். அடுத்த இரண்டு வருடங்களில் மற்றொரு தொகுதியைத் தருமளவு இறைவன் அவரது உடல், உள ஆரோக்கியத்தை இறைவன் வளங்கியருள வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறேன்| வாழ்த்துகிறேன்!

- அஷ்ரப் சிஹாப்தீன்

10.07.2025

'கழுதை மனிதன்' மொழிபெயர்ப்புச் சிறுகதைகள்

2025-03-01T20:25:00.000+05:30

பஸ்லி ஹமீட்

சிறுகதைகள் வாசகர்களின் சிந்தனையை மேம்படுத்துகின்றன. அத்தோடு தன்னம்பிக்கை, மனிதாபிமானப் பண்புகளை வளர்க்கவும் உதவுகின்றன. சிறுகதைகளுக்கான கதைக் கருக்கள் சமுதாயத்திலிருந்தே பெறப்படுகின்றன. ஒரு எழுத்தாளன் எப்போதும் தான் சார்ந்த சமுதாயத்தை அவதானித்துக் கொண்டே இருக்கிறான். அச்சமுதாயத்தின் முக்கிய அசைவுகளை கதைகளாகப் பதிவு செய்து அவற்றைப் பிறிதொரு சமூதாயமும் அறிந்து கொள்ளும்படி செய்கிறான். இவ்வாறு எழுதப்படும் கதைகள் அவற்றின் மூல மொழிகளைத் தாண்டி வேறு மொழிகளிலும் மொழிபெயர்ப்புச் செய்யப்பட்டு உலகளவில் கொண்டு செல்லப்படுகின்றன.

அந்த வகையில் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தின் அவர்கள் அண்மையில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டுள்ள 'கழுதை மனிதன்' சிறுகதைத் தொகுப்பில் மேற்சொன்ன விடயங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டிருப்பதை அவதானிக்க முடிகின்றது.

அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்கள் ஏற்கனவே பல மொழிபெயர்ப்பு நூல்களைத் தந்து அவரது மொழிபெயர்ப்பு ஆற்றலுக்காக அரச சாகித்ய விருது பெற்றவர். ஆகவே இந்நூல் வாசகர் மனங்களில் முன்கூட்டிய ஒரு எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தி இருந்தது. அந்த எதிர்பார்ப்பை ஈடேற்றுவதுபோல் அற்புதமான ஒன்பது சிறுகதைகளைத் தெரிவு செய்து இதில் மொழிபெயர்த்துத் தந்துள்ளார் அவர்.

நூலின் முதற்கதையான ஆஷாபூர்ணா தேவி எழுதியிருக்கும் தீப்பெட்டிகள் என்ற கதை ஒரு மனைவியின் சுயகௌரவம் பற்றிப் பேசுகிறது. எந்தப் பெண்ணும் கணவனிடத்திலானாலும் தனது சுயத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளவே விரும்புவாள். ஆனாலும் நடைமுறை வாழ்வில் அனேகமான பெண்கள் கணவன்மாரிடத்தில் தமது சுயத்தை இழந்தே வாழ்கின்றனர். அர்களால் சுயமாகத்த் தீர்மானம் எடுக்க முவதில்லை. தமது அந்தரங்கங்களை பேணவும் முடிவதில்லை. திருமணம் என்ற பந்தத்தின் மூலம் இப்படிப்பட்ட பெண்ணின் மீது முழு அதிகாரத்தையும் செலுத்துவதற்கு ஆண் எப்படி உரிமை பெறுகிறான்? அவன் தானாக எடுத்துக் கொள்கிறானா? அல்லது சமுதாயம் வழங்கியுள்ளதா?

மனைவிக்கு வரும் கடிதங்களை எந்தவிதக் குற்ற உணர்ச்சியும் இன்றி அவளுக்குத் தெரியாமல்ய படித்துப் பார்க்கும் ஒரு கணவனுக்கும் அந்தக் கீழ்த்தரச் செயலை அறிந்து கொண்ட மனைவிக்கும் இடையில் நடக்கும் ஒரு வாக்குவாதமே இந்தக் கதையின் பிரதான பகுதி. இக்கதையில் பெண்களைத் தீப்பெட்டிகளுக்கு ஒப்பிடுறார் கதாசியர். தீப்பெட்டி தானாக ஒருபோதும் எரிவதில்லை. அதனை யாராவது உரசும் போதே அது நெருப்பைக் கக்குகிறது. .அது போன்றுதான் பெண்களும். அவர்கள் பூமியைப் போன்று பொறுமையானவர்கள். அவர்களின் உணர்வுகளை உரசிப் பார்க்கும் போதுதான் அவர்களிடமிருத்து பூகம்பம் வெடிக்கத் தொடங்குகிறது. என்பதைக் கதையில் அழகாக உணர்த்துகிறார் கதாசிரியர். அதே நேரம் கணவன்மார் தத்தமது மனைவியரை எப்பொழுதும் கைக்கடக்கமாக தீப்பெட்டிகள் போன்றே வைத்திருக்கின்றனர். மனைவிமார் நெருப்பாய் சீரிப் பாய்ந்தாலும் தமது மூச்சுக் காற்றினாலேயே அதன் சுவாலையை ஊதியணைத்து விடுகிறார்கள். இதனாலேயே பெண்கள் பூகம்பமாக எழுந்தாலும் அடுத்த நிமிடமே கணவன்மாரின் சுயத்தைப் பாதுகாக்க விளைகிறார்கள். என்பதையும் இக்கதை சொல்லி நிற்கிறது.

இரண்டாவது கதையான வெள்ளைப் பாம்பு கதையும் பெண்களின் குணத்தைப் பற்றியே பேசுகிறது. அதை ஒரு மூட நம்பிக்கையை வைத்து வாசகர்களுக்கு விளக்கியிருக்கிறார் கதாசிரியர். இக்கதையை ஜயன்த ரத்னாயக்க என்பவர் எழுதியுள்ளார். கீரியும் பாம்பும் போலிருந்த இரண்டு பெண்கள் ஒரு வெள்ளைப் பாம்பைக் கண்ட பின்பு அது தமக்கு அதிஷ்டத்தைக் கொண்டு தருவதாகச் சொல்லி நட்பாகி விடுகிறார்கள். காலாகாலமாக சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்த அவர்கள் நட்பாகி இணைந்ததும் அவர்களுக்கு சாதகமாகவே தொடர்ச்சியாக சில விடயக்ககள் நடைபெரறுகின்றன. இவற்றின் முழுப் பெறுமதியும் வெள்ளைப் பாம்பையே சென்றடைகின்றது. நடப்பு வாழ்வில் நாமும் அப்படித்தானே? எமது சொந்த முயற்சியால் பலவிடயங்கலைச் செய்திருப்போம் ஆனாலும் அதன்பெறுமதியை இன்னொருவர் பெற்றுக் கொண்டிருப்பார். இக்கதையின் முடிவில் கதாசியர் மூட நம்பிக்கையைத் தெளிவுபடுத்திக் காட்டுகிறாரா? அல்லது அதை நம்பும்படி வாசகர்களை அறிவுறுத்துகிறாரா? என்பதை வாசகர்கள்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

அஸீஸ் நெஸின் எழுதியிருக்கும் 'கழுதை வணிகம்' கதையைப் படித்தவுடன் இரத்தினபுரிக்கு மாணிக்கக் கல் வாங்கச் சென்ற ஒருவர் அடுப்புக் கல்லை விலை பேசி அதில் பானையை முட்டுக் கொடுத்து வைத்திருந்த பெறுமதி மிக்க மாணிக்கக் கல்லையும் சேர்த்து வாங்கிய சம்பவமே ஞாபகத்திற்கு வந்தது. அந்த வியாபாரி இக்கதையில் வரும் துருக்கியில் ஒரு கிராமத்தில் கழுதைகள் விற்கும் வயோதிபரைப் போன்று இருந்திருத்தால் இந்நேரம் பெரும் கோடீஸ்வரராக மாறியிருப்பார். உண்மையில் கதையில் வரும் கிழவர் கழுதை வியாபாரத்தில் யாரையும் ஏமாற்றவில்லை. அவர் விற்பதற்காக வைத்திருக்கும் கழுதை பற்றிய உண்மைத் தகவல்களையே சொல்லி விற்கிறார். இருந்தாலும் தெரிந்தோ தெரியாமலோ ஒரு தந்திரம் செய்கிறார். ஆனால் இந்தத் தந்திரத்தைப் புரிந்து கொள்ளாமல் கிழவரிடம் கழுதை வாங்க நினைப்பவர்களே அவரை ஏமாற்ற நினைத்துத் தாம் ஏமாந்து போய் விடுகின்றனர். இக்கதையில் ஒருவரை ஏமாற்றிப் பொருள் வாங்குவது அவ்வளவு இலகுவான காரியம் அல்ல என்பதனை கதாசிரியர் நகைச்சுவை ததுதும்ப விபரிக்கிறார்.

பாரி மன்ஸூரி அவர்கள் 'வானவில்' என்ற கதையினூடாக யுத்தத்தின் கடும் தன்மையை எடுத்துக் காட்டுகிறார். யுத்தம் கொடூரமானது அது கறுப்பு நிறமானதுஇ வானவில் அழகானது அது பல வர்ணங்களைக் கொண்டது. தொடர் யுத்தம் கக்கிய கடும் கரும் புகை மண்டலங்கள் அழகான வானவில்லை மறைத்து விட்டிருந்தன. புத்தகங்களில் அல்லது கண்ணாடிக் கோலிக் குண்டு (டீக்போல்) வைத்து விளையாடும் சிறுவர்கள் அவற்றைக் கண்ணருகில் வைத்து சூரியனைப் பார்க்கும்போது மட்டுமே வாவில் தெரிகின்றது. யுத்தம் வாழ்க்கையில் அழகான பக்கங்களை எப்படிக் கறுப்பு நிறமாக மாற்றி வைத்துள்ளது என்ற சிந்தனையை வாசகர் மனங்களில் ஏற்படுத்துகிறார் கதாசிரியர்.

அடுத்து புத்ததாஸ ஹேவகே எழுதியுள்ள 'ஒரேயொரு எதிர்பார்ப்பு' என்ற கதை ஒரு தந்தையின் பாசத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறது. கதையில் வரும் ஆசிரியர் பயிற்சிக் கலாசாலையின் அதிபர் தனது காதலுக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்த தந்தை பிற்காலத்தில் மனநோயினால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த போது அவரை உதாசீனம் செய்கிறார். ஆனால் அந்தத் தந்தையோ மனநிலை பாதிக்கப்பட்ட நிலையிலும் தனது பிள்ளைகள் நல்ல நிலையில் இருப்பதைப் பார்க்க ஆசைப்படுகின்றார். இக்கதை வாசகர்களைப் பல கோணங்களில் சிந்திக்கச் செய்கின்றது.

வறுமையின் கோரப்பிடியில் சிக்கியிருப்பவர்களுக்கு ஒவ்வொரு காலைப் பொழுதும் கசப்பாகத்தான் பிறக்கும். கதையில் வரும் தம்பதியினருக்கு இரண்டு குழந்தைகள். குழந்தைகளை சரியான முறையில் வளர்த்துக் கொள்ள வழியில்லாத தந்தை வறுமையிலிருந்து மிள்வதற்குத் தனது சிறுநீரகம் ஒன்றை விற்க முடிவு செய்கிறார். அதனை விரும்பாத தாய் தமது குழந்தைகளில் ஒன்றைத் தத்துக் கொடுக்கலாம் என்கிறாள். இப்படி வாழ்வோடு போராடி வறுமையை வென்றிட அத்தம்பதியினர் எடுக்க விளையும் முயற்சிகளை மனம் உருகும் விதத்தில் கதையாக்கியிருக்கிறார் மஹ்மூத் ஸயீத் 'கசந்த காலை' என்ற இந்தக் கதையை ஏழு மாதக் குழந்தையின் இனிமையான சில்மிசங்களுடனேயே ஆரம்பித்து வைக்கிறார் கதாசிரியர்.

மிருனாள் பாண்டேயின் 'பெட்டை நாய்' என்ற கதை இந்தியாவில் உள்ள மூட நம்பிக்கைகளைப் பற்றிக் கதைக்கிறது. குடும்ப தோசத்தைக் கழிப்பதற்காக நான்கு வயதுச் சிறுமியை ஒரு நாய்க்குத் திருமணம் செய்து வைக்கின்றனர். இச் செய்தி பத்திரிகையில் வெளியாகி பரபரப்பை ஏற்படுத்தியிருந்த போதிலும் குறிப்பிட்ட மூட நம்பிக்கையைச் சார்ந்த சமூகத்தில் இது ஒரு பெரிய விடயமாகப் பார்க்கப்படுதில்லை. இதைவிடவும் பல பாரிய மூட நம்பிக்கைகள் அச்சமூகத்தாரிடம் மலிந்து காணப்படுகின்றன என்ற உண்மை இக்கதையினூடே தெரியப்படுத்துகிறார் கதாசிரியர்.

அடுத்து நூலின் மகுடக் கதையாகிய முஹம்மத் நஸருல்லாஹ் கான் எழுதீயிருக்கும் 'கழுதை மனிதன்' என்ற கதை சாதீய ஏற்றத் தாழ்வுகளின் கொடுமைகளையும் விளைவுகளையும் எடுத்துக் காட்டுகிறது. ஹுஸைனி பவ்லி என்ற தாழ்த்தப்பட்ட இனத்தைச் சேர்ந்த ஒருவன் உயர் குலத்து ஒருவரின் வீட்டில் மிருகங்களோடு மிருகமாய் வளர்க்கப்பட்டு வருகிறான் அவனது வாழ்வைச் சுற்றியே நகர்கிறது கதை. பாகிஸ்தானிய பவ்லிகள் தாழ்த்தப்பட்ட இனத்தினர். இவர்ஙள் தண்ணீர் இறைப்பது, மந்தைகளை மேய்ப்பது. கூலி வேலை செய்வது போன்ற தொழில்களையே செய்து வருகின்றனர். கதையில் வரும் ஹுஸைனி பவ்லி அனுபவிக்கும் கொடுமைகள் வாசகரின் மனங்களைத் தைக்கின்றன. அதிகாரம் மிகுந்தவர்களுக்கு மத்தியில் குரலற்று இருப்பவர்கள் எத்தனை சித்திரவதைகளை அனுபவிக்க வேண்டியுள்ளது? எமது சமூகத்திலும் தரம் ஐந்து புலமைப்பரிசில் பரீட்சைக்குத் தயார்படுத்தப்படும் சிறுவர்களும் ஹுஸைனி பவ்லிகள் போன்றவர்களே. அவர்களது சின்னஞ்சிறு மனங்களில் இருக்கின்ற ஆதங்கங்களை அதிகாரத்துடன் ஆதிக்கம் செலுத்தும் பெற்றோரிடம் வெளிப்படுத்த முடியாமல் சதா புத்தகங்களுடனேயே உறவாடி புத்தகங்களுடனேயே உறங்க லேண்டிய நிலைக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். கழுதை மனிதனை வாசித்து முடிக்கும் போது ஹுஸைனி பவ்லி என்ற அந்தக் கதாபாத்திரம் வெறும் கற்னைப் பாத்திரமாகவே இருக்கட்டும் என்ற எண்ணமே மனதில் எழுகின்றது.

'ஸ்தெபன்வூல்ஃப்' (ளுவநிpநறெழடக) என்பது ஜெர்மன் எழுத்தாளர் ஹேர்மன் ஹெஸ்ஸே எழுதிய ஒரு புகழ்பெற்ற நாவல். இது ஒரு உலவியல் நாவல்.

இந்த நாவலின் மூன்று பிரதிகளை வாங்கிக்கொண்டு லன்டன் ஹீத்ரூ விமான நிலையத்திலிருந்து நிவ்யோர்க் சென்று அங்கிருந்து சென் பிரான்சிஸ்கோ நகருக்கு தொடரூந்தில் பிரயாணம் செய்யும் ஒருவரின் பயண அனுபவங்களைச் சொல்லும் கதையே நூலின் இருதியில் உள்ள 'சென்பிராஸிஸ்கோ செல்லும் ஸ்தெப்பன்வூல்ஃப்'. இதை சாமுவெல் ஷிமொன் எழுதியுள்ளார். லன்டனில் வாங்கிய ஸ்தெப்பன்வூல்ஃப் மூன்று பிரதிகளுக்கும் என்ன நடந்தன? என்ற கேள்விக்கான பதிலுடன் மேலைத்தேய மக்களின் இயல்புஇ அவர்களது சிந்தனைஇ வாழ்க்கை முறை போன்ற பல விடயங்களை இக்கதையில் அனுபவிக்கலாம்.

இச்சிறுகதைகள் அனைத்தும் தரத்தில் உயர்ந்து நிற்பதற்கான காரணம் அவற்றில் உள்ள கதைகள் சொல்லப்பட்ட (முன்வைப்பு) விதமே. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கதைக் கருக்களுக்கு பொருத்தமான கதா பாத்திரங்களையும் அவைகளைக் கொண்டு நிகழ்த்தப்பட்ட நேர்த்தியான உரையாடல்களையும் தேவைக்கு மீறாத காட்சியமைபுகளையும் (வர்ணனை) இக்கதைகள் கொண்டிருக்கின்றமையே. தொடர்ச்சியாக இக்கதைகளை வாசிக்காமல் ஒவ்வொன்றாக நிறுத்தி நிறுத்தி வாசிப்போமேயானால் இக்கதைகள் தரும் பாதிப்பு மனதில் நீண்ட நேரத்திற்குத் தங்கி நிற்பதை உணரலாம்.

அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பு ஆற்றலைப் பற்றி அலாதியாகச் சொல்வதற்கில்லை. அவர் அப்பணியை மிக நுணுக்கமாகச் செய்பவர். அவருடைய வசனங்கள் வாசிப்பற்கு மிகவும் இன்பமாக இருக்கும். அவர் ஒருபோதும் கடினமான சொற்களை வசனங்களில் பயன்பத்தாமையே அதற்கான காரணமாக இருக்கலாம். 'தீப்பெட்டிகள்' என்ற கதையில் முதன் முதலாக 'கடிதத் கூடு' என்ற சொல்லை வாசித்தேன். கடித உறை என்றே பழக்கப்பட்டிருந்த என்னை அந்தச் சொல் அந்த இடத்தில் சற்று தாமதிக்கச் செய்தது. அந்த இடத்திற்கு அந்தச் சொல் மிகவும் பொருத்தமாகவும் அழகாகவுமே இருந்தது. அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்கள் சொற்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் போது எவ்வளவு மெனக்கிடுகிறார் என்பதை இது எனக்கு உணர்த்தியது. இது போன்று பல இடங்களில் அவர் பயன்படுத்தியிருக்கும் சொற்கள் அந்தந்த வசனங்களை மெருகூட்டி நிற்பதைக் காணலாம்.

அதே போன்றே நூலின் கடைசிப் பகுதியில் கதாசிரியர்களைப் பற்றிய குறிப்புகளைத் தந்திருப்பது வாசகர்களுக்கு அவர்களைப் பற்றிய அறிமுகத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளவும் அவர்களின் ஏனைய படைப்புகளைத் தேடிப்படிப்பதற்கும் வசதியாக உள்ளன.

மொத்தம் 110 பக்கங்களுக்கும் கைக்கு அடக்கமான சிறிய இத்தொகுப்பில் குறைகள் என்று சொல்வதற்குப் பெரிதாக ஒன்றுமில்லை. ஓரிடத்தில் ஒரு வாக்கியத்தில் ஓரே சொல் திருப்பத் திரும்ப இரண்டு முறைகள் வந்திருப்பதையும் வேறு சில இடங்களில் சொற்களில் ஒரெழுத்து தவற விடப்பட்டிருப்பதையும் காண முடிந்தது. எழுத்துக்கள் அளவில் சிறியதாக இருக்கின்றன. இது சிலருக்கு வாசிப்பதில் தாமதத்தை ஏற்படுத்தலாம். ஆனாலும் இவை எதுவும் புத்தகத்தின் தரத்தைப் பாதிப்பதாய் இல்லை.

மொத்தத்தில் சிறுகதைப் பிரியர்கள் கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய ஒரு நூலாக இது இருக்கின்றது.

அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்களை வாழ்த்துவதோடு அவர் இது போன்ற இன்னும் பல மொழிபெயர்ப்பு நூல்களைத் தர வேண்டும். அல்லாஹ் அவருக்கு அதற்குரிய திறனையும் தேகாரோக்கியத்தையும் நீண்ட ஆயுளையும் வழங்குவானாக எனப் பிரார்த்திக்கின்றேன்.

பெரிய கோடு - 01

2025-01-01T07:31:00.000+05:30

தொடர்ந்து நூல்களைப் படிப்போருக்குக் குறிப்பிட்ட சில புத்தகங்கள் மிகப் பிடித்தமானவையாக இருக்கும். நூல் பேசும் விடயம், அது பேசப்படும் விதம், அதை எழுதிய எழுத்தாளர் என்ற அடிப்படையில் அவரவர் வாசிப்பு அளவுக்கேற்ப இது ஆளுக்காள் வேறுபடும். காலத்துக்குக் காலம் இப்படியல் வேறுபடுவதும் உண்டு. அவ்வாறான புத்தங்களில் சில மீள மீள வாசிப்புக்குள்ளாவதும் உண்டு.

வேறு யாரோவால் எழுதப்பட்ட சில புத்தகங்களை எனக்கும் பிடிக்கும். பட்டியல் அப்படியொன்றும் நீண்டது அல்ல. அவற்றில் எச்.ஏ.எல். க்ரெய்க் எழுதிய 'பிலால்' என்ற நூல் என்றைக்கும் மாறுபடாத எனக்குப் பிடித்த நூல்கள் பட்டியலில் முதலிடயத்தைப் பிடிக்கிறது. இந்த நூலை கவிஞரும் எழுத்தாளருமான அல் அஸூமத் தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். பலமுறை இந்நூல் மீள்பதிப்புப் பெற்றது.

இங்கே நான் வேற மூன்று நூல்களைக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன். அவற்றில் ஒன்று தோழர்கள். மற்றையது தோழியர். இரண்டு நூல்களையும் எழுதியவர் எழுத்துப் பாரம்பரியம் மிக்க குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவரான அமெரிக்காவில் வசிக்கும் சகோதரர் நூருத்தீன். தோழர்கள் என்ற நூல் முகம்மது நபி (ஸல்) அவர்களது தோழர்களான ஸஹாபிகள் பற்றியும் தோழியர்; ஸஹாபாப் பெண்மணிகள் பற்றியும் பேசுகின்றன. தோழர்கள் 2011ஆம் ஆண்டு 20 ஸஹாபாக்கள் பற்றியும் தோழியர் 17 ஸஹாபாப் பெண்கள் பற்றியும் விபரமாக எடுத்துச் சொல்கின்றன. (என்னிடம் இருப்பவை முதற் பதிப்புகள். மேலும் சேர்க்கப்பட்ட பிரதிகள் வெளிவந்த தகவலும் அறிந்தேன்.)

ஒவ்வொரு ஸஹாபியையும் பற்றிய ஒரு வரலாற்றுச் சம்பவத்தோடு தொடங்குகிறார் நூருத்தீன். சம்பவம் குறிப்பிடப்பட்ட பிறகு அந்த ஸஹாபியின் விபரம் சொல்லப்படுகிறது. குறிப்பிட்ட ஸஹாபியின் வரலாற்றையும் வாழ்க்கையையும் அவர் நபிகளாருடன் கொண்டிருந்த தொடர்பையும் சந்Nதுகமற தெயிவான மொழியில் எடுத்துச் சொல்கிறார். சகட்டுமேனிக்கு எழுதும் பழைய பாணியைத் தவிர்த்து ஆர்வமூட்டும் விதத்தில் ஒரு சிறுகதையைச் சொல்வது போல நூலாசிரியர் எழுதியிருப்பது குறிப்பிட்டுச் சொல்லப்பட வேண்டிய அம்சம்.

மற்றையது பலஸ்தீள எழுத்தாளர் அத்ஹம் ஷர்காவி எழுதிய அல் குர்ஆன் சொல்லும் செய்யதிகள் என்ற நூல். இந்நூலை முகம்மது இம்தியாஸ் நளீமி அழகுற மொழிபெயர்ப்புச் செய்துள்ளார். மிக அண்மையில் வெளிவந்த நூல் இது.

பொதுவாக எல்லா மனிதர்களுக்கும் சரியான நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்றும் எல்லாரும் ஒன்று போல் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்றே விரும்புகிறார்கள். ஆனால் தனக்கென்று வரும்போது 'தனக்குத் தனக்கு என்றால் சுளகு படக்கு படக்கு என்குமாம்' என்பதைப் போல நடந்து கொள்கிறார்கள். இது இழிவு மனோ நிலை. அவரவர் தக்வபவுடன் சம்பந்தப் படும் விடயமாக இதைக் கருதலாமா என்று எனக்குத் தெரியாது. அப்படிப் பார்த்தோமானால் - நம்மை நாம் ஒரு சுயவிமர்சனத்துக்கு உட்படுத்தும் போது நாம் எந்த அளவுக்கு மோசமான மனோ நிலையோடு இருக்கிறோம் என்பது புரியும்.

இந்த இடத்தில்தான் இந்தப் புத்தகம் மகிமை பெறுகிறது. ஒவ்வொரு மனிதனது தக்வாரவ அளந்து பார்க்கவும் சுய நலத்துடன் தோதவும் மிக அழகான வார்த்தைகள் கொண்டு சொல்லித் தருகிறது. ஒரு ஆல்குர்ஆன் வசனத்தை வைத்துக் கொஞ்சமாக எழுதப்பட்டுள்ள விடயம் நம் மனதுக்குள் ஏறி உட்கார்ந்து கொண்டு இதமாக ஆனால் அழுத்தமாக அலையெழுப்பிக் கொண்டேயிருக்கிறது. ஆயீன் ஷைத்தான் நிரந்தரமாகக் கட்டில் போட்டுப் படுக்கும் மனிதனின் உள்ளத்தை விட கொஞ்சமாவது இறை நம்பிக்கை உள்ள மனிதனின் உள்ளத்துடன் வலிமையாகப் பேசவல்லது இந்நூல். இன்னும் சொல்வதானால் இறை நம்பிக்கை உள்ளவன் என்று தன்னைத் தான் நினைத்திருக்கும் மனிதன் தன்னைத் தானே அளந்து பார்க்க வழிகாட்டக் கூடியது.

சிகாலங்களுக்கு முன் தனக்கு மஹராக ஒரு தொகை நூல்களை வாங்கித் தரக் கோரிய மணமகள் பற்றிய ஒரு தகவரல்; பெரு வரவேற்போடு சமூக ஊடகங்களில் பரவியிருந்தது உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கலாம். திருமணம் ஒன்றுக்குச் செல்பவர்கள் ஒரு நல்ல நூலை வாங்கி மணமக்களுக்கு அன்பளிப்புச் செய்வது ஒரு காலத்தில் வழக்கத்தில் இருந்தது.

குடும்பததில் ஒருவர் மரணித்தால் அதன் பிறகு நடக்கும் வைபவங்களில் கலந்து கொள்வோருக்கு யாஸீன் கிதாபுகளும் மன்ஸில் கிதாபு (கிதாபு என்றால் புத்தகம்) வழங்குவது இன்னும் வழக்கத்தில் உள்ளது. இவ்வாறு வழங்கப்படும் கிதாபுகள் பல வீடுகளில் மூலை முடுக்குகளில் அழுக்கடைந்து கிடக்கின்றன. (மரண வீட்டு நிகழ்வுகள் பற்றிய சரி, பிழைகளை நான் பேசவரவில்லை.)

இவ்வாறான சந்தர்ப்பங்களில் நான் மேற்சொன்ன நூல்களைப் போன்ற நூல்களையும் வாசிக்கும் மனிதருக்குப் பிரயோசனம் தரும் என நாம் கருதும் புத்தகங்களையும் பயன்படுத்துவது சாலப் பொருத்தமாக இருக்கும்.

01.01.2025

அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனின் 'சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்'

2024-12-16T18:31:00.001+05:30

சுமையா ஷரிப்தீன்

'காணாமல் போனவர்கள்', 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்', 'தேவதைகள் போகும் தெரு' ஆகிய மூன்று சிறந்த கவிதைத் தொகுதிகளை அடுத்து அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் நமக்குத் தந்திருக்கும் கவிதைத் தொகுதி 'சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்.' இக்கவிதை நூலானது உருவ ரீதியாகவும் உள்ளடக்க ரீதியாகவும் மிகவும் காத்திருமான ஒரு படைப்பாகும். ஐம்பது கவிதைகளையும் எட்டுக் குறும்பாக்களையும் கொண்டுள்ள இக் கவிதைத் தொகுதியின் உள்ளடக்கம் குறித்து கவிஞர் தனது முற்குறிப்பில் பின் வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்:-

'கடந்த ஐந்து வருடங்களுக்குள் கோவிட் வைரஸ், நாட்டின் அரசியல் சூழல், பொருளாதார வீழ்ச்சி ஆகியன நம்மை நடமாட முடியாத நிலைமைக்குத் தள்ளிய போது முடங்கிக் கிடந்த காலங்களில் உருவான கவிதைகளே இவை.' அவர் இப்படிக் குறிப்பிட்டிருந்தாலும் அவற்றைத் தாண்டிய பல உள்ளடக்கச் சிந்தனைகளை நாம் இக்கவிதை நூலில் காணக் கிடைக்கிறது. மிகையான புனைவுகளோ வார்த்தை ஜாலங்களோ வீணான சொல்லடுக்குகளோ ஏதுமின்றி வாழ்வியல் யதார்த்தங்களைப் பாடு பொருள் ஆக்கியுள்ளார் கவிஞர். .,இனவாதம், வரறுமை, பேச்சுரிமை, விளிம்பு நிலை மக்கள் என்ற அடிப்படையில் இவடைய கவிதைகளை நாம் நோக்கலாம்.

பன்மைத்துவ சமூகம் ஒன்றில் இனவாதம் இன்று தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக மாறிவிட்டது. நாம் அனைவரும் இனவாதத் தீயினால் கருகியவர்கள். மோனாலிஸா முகங்களும் அருகில் நிற்பவரும், பான்மைகளின் இடைவெளி, நடத்தை ஆகிய கவிதைகள் இனவாதிகள் குறித்து அதிகம் பேசுகின்றன. நடத்தை என்ற கவிதை இனவாதிகளுக்கான சாட்டையடியாகவே அமைந்திருக்கிறது. அதன் இறுதி வரிகள் இவ்வாறு அமைகின்றன.

'அவமதிக்கும் சொற்களை
கறள்பிடித்த கத்திகள் போல்
பயன்படுத்தி
நீ என்னை அவ்வப்போது
குத்திக் கொண்டேயிருக்கிறாய்

அனுபவித்துக் கொண்டே
அமைதியாக இருக்கிறேன் என்பதால்
ரோஷமற்றுப் போய் விட்டேள்
என்று அர்த்தமல்ல

நான் பெரும்பான்மையாகவுள்ள
ஒரு தேசத்தில் வாழ நேர்ந்து
எனது மார்க்கம்
என்னைப் பண்படுத்தவில்லையென்றால்
நானும் நடந்து கொண்டிருப்பேன்
உன்னைப் போலவே.'

மேலும் இனவாத சமூகத்துக்குள் நின்று கொண்டு தேசப் பற்று குறித்து 'தேசம் மீதான நேசம் என்ற கவிதையில் ; இவ்வாறு பேசியுள்ளார்:-

'யாரது இரத்தத்தின் மீதும்
யாரது கண்ணீர் மீதும்
யாரது வியர்வை மீதும்
இன்னொருவரால்
தன்னுடையதென்று
நிரூபிக்கப்படுவதற்கானது அல்ல
ஒரு மனிதனின் தேசத்தின் மீதான நேசம்'

இன்று பெரும்பான்மையினரில் பலர் இவ்வாறு மார்தட்டிக் கொண்டிருப்பதை மறுத்துரைக்கிறார் கவிஞர். எவ்வளவு உணர்வுபூர்வமான வரிகள் இவை.

வைத்தியர் ஷாபி மீது கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட இனவாதத் தீ குறித்தும் அவர் ஒரு குறும்பாவில் பேசியுள்ளார். அரசியல் இலாபங்களுக்காக சிறுபான்மையினர் மீது கட்டவிழ்த்து விடப்படுகிற வன்முறைகளுக்கு எதிராக வாய்ப்பான ஊடகமாகத் தனது கவிதைகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளார் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன். ஜனநாயக நாடுகளிலும் கூட சாதாரணின் பேச்சுரிமை மறுக்கப்பட்டே வருகிறது. 'இரண்டிலொரு பாவம்', 'ஒரு கவிதையின் பயணம்' ஆகிய கவிதைகளில் இவர் பேச்சுரிமை குறித்து அதிகம் பேசுகிறார். 'இரண்டிலொரு பாவம்' இவ்;வாறு பேசுகிறது: -

'கழிவு நீர் அதிகம் ஓடாத தெருக்கானில்
அவனில் தங்கியிருந்த குப்பைகளுடன்
சிதிலமாய்க் கிடந்தான்

நேற்றிரவு அல்லது அதிகாலை
நிகழ்ந்திருக்கலாம்

தெருவில் நடந்து வந்தவர்களில் சிலர்
எட்டி நின்று
எட்டிப் பார்த்துப் போனார்கள்

மற்றும் சிலர் எதுவும் நடவாததுபோல்
விரைவாகக் கடந்து போனார்கள்
தெருவின் அடுத்த பக்கத்தால்

இடத்திலிருந்து சற்று விலகி
சலசலத்துக் கொண்டிருந்தவர்களில்
அறுபது வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவர்
பக்கத்தில் நின்றிருந்தவரிடம் சொன்னார்

பாவம்
உண்மை பேசியிருப்பான்
அல்லது கேள்வியெழுப்பியிருப்பான்!

'ஒரு கவிதையின் பயணம்' என்ற கவிதையில் ஓர் எளிய கவிதைப் பிரதியின் பயணம் பற்றிக் குறிப்பிட்டு அது இறுதியில் ஒரு பிரசங்கியின் கரங்களைப் போய்ச் சேருகிறது. அவ்வாறு சென்று சேர்ந்த பிரதியின் கதியை இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்:-

'ஒரு பிரசங்கியின் கூட்டத்துள் நுழைந்து
பிரசங்கியைப் பழித்துக் காட்டிற்று
அவரது அடியார்கள்
அதைக் கைப்பற்றினர்
ஆத்திரத்தோடு கிழித்துக் கீழே போட்டு
தும்புத் தடியால்
கூட்டித் தள்ளினர் வெளியே'

இவ்வாறுதான் நமது பேச்சுரிமை நமது சமூகத்துக்கு மத்தியிவ் காணப்படுகிறது.

பின்நவீனத்துவ காலத்தில் வறுமை குறித்துப் பாடாத கவிஞர்கள் இல்லை என்று சொல்வோம். 8 அந்த வகையில் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனும் வறுமை குறித்துத் தனது நூலில் பாடியுள்ளார். அழியாத கோடு என்ற கவிதையில் யாராலும் அழிக்க முடியாத கோடு வறுமைக் கோடு என்ற சமூக நியதியைப் பேசுகிறார். மேலும் வெட்கக் கேடு எனும் கவிதையில் கவதை எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்ற தன்னுடைய கருத்தைக் கூடதெளிவாகச் சொல்லி வைக்கிறார்:-

'பசித்த மானுடம் குறித்துப் பேசும்
ஒரு கண்ணீர் வார்த்தை கூட
அவற்றில் இல்லை
மக்களின் வறுமை ஆகற்றாத
மக்கள் விரோதிகளுக்கு முன்னால்
நெருப்புப் பொறி போல்
ஒரு சொல்லை வீச முடியவில்லை எனில்
நமது கவிதைகள்

வெட்கப்பட வேண்டியவை.' என மனிதத் தன்மை நிறைந்த ஒரு நல்ல மனிதராகத் தன்னை இக்கவிதையில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார் அஷ்ரபஃ சிஹாப்தீன்.

அன்றாட அவலங்களை தமது கவிதைகளில் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்ற கவிஞர் சர்வதேச ரீதியில் அரங்கேறியுள்ள அக்கிரமங்களையும் பாடு பொருளாக்கியுள்ளார். கிறிஸ்ட் சேர்ச் தாக்குதல், பொள்ளாச்சி இளம் பெண்கள் பாலியல் பலாத்காரம் ஆகியவற்றையும் தமது கவிதைகளில் அலசியுள்ளார்.

இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டி அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் எனும் கவிஞரை நான் சிலாகித்து வியந்து ரசித்து வாசிக்கக் காரணம் அவர் விளிம்பு நிலை சார்ந்த மக்கள், அவர்களது வாழ்க்கை இன்னல்கள் குறித்து அதிகமதிகம் தனது கவிதைகளில் பேசியுள்ளார் என்பதுதான்.சமூக அமைப்பில் மையம், விளிம்பு நிலை என்ற இரண்டு விடயங்கள் என்றுமே இருந்து வந்துள்ளன. மையம் அதிகாரத் தன்மையுடையதாகவும் விளிம்பு ஒடுக்கப்பட்ட நிலையில் உள்ளதாகவும் அறியப்பட்டவை. ஆதிக்க வெறியர்களால் ஒடுக்கப்பட்ட விளிம்பு நிலை மக்கள் தம் கோபத்தையும் உரிமை வேட்கைகளையும் அரசியல் உணர்வையும் வெளிப்படுத்துவதற்கு வாய்ப்பான ஊடகமாகக் கவிஞர் தனது கவிதைகளைக் கையாண்டிருக்கிறார். எனது கவலை எனும் கவிதை பின்வருமாறு பேசுகிறது:-

'ஒவ்வொரு கணமும்
யாரோ ஒருவன்
யாரோ ஒருத்தி
ஏதோ ஓரிடத்தில்
அதிகாரங்களின் கீழ்
அவமானப்படுத்தப் படுகிறார்கள்
ஆக்கிளைக்குள்ளாகிறார்கள்

அரசியலின் பெயரால்
ஆன்மீகத்தின் பெயரால்
இனத்தின் பெயரால்
மொழியின் பெயரால்
அராஜகம் ஒன்றை
அரங்கேற்றிக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள்

அதிகாரங்களால் ஒடுக்கப்படும் விளிம்பு நிவைச் சமூகத்தை வெளிவர முடியாத வார்த்தைகள் எனும் கவிதையில் மிக அழகாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

அங்கிங்கெனாதபடி
எல்லா இடங்களிலும்
சுழன்று கொண்டேயிருக்கின்றன
வரி வடிவிலோ உச்சரிப்பிலோ
வெளிப்படுத்த முடியாத சில வார்த்தைகள்

அநேகமாகவும்
வினாக்களாகவே அமைந்து விடுகின்ற
அவ்வார்த்தைகளுக'குள்
உண்மைகளைத் தவிர
வேறேதும் இருப்பதில்லை

அதிகார மையங்களை நோக்கி
ஒரு புயலைப் போல்
சுழன்றெழும் இவ்வார்த்தைகள்
உரிய இடங்களில்
எப்போதும் எவ்வடிவிலும்
வெளிப்படுவதில்லை

அதற்கான காரணம் என்னவென்று அவரே சொல்கிறார்:-

உண்மைகளைப் பேசப் பயமெதற்கு
என்பவர்கள்
உண்மைகளைப் பேசியவர்களின்
கதையறியாக் கற்றுக் குட்டிகள்

உண்மைகளைப் பேசியவர்களின் நிலை, ஒடுக்கப் பட்டோருக்கு நேர்ந்த கதி, உண்மை பேசியோருக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதி எல்லாம் அனுபவசாலிகளுக்குத்தான் தெரியும். இவ்வாறு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காகப் புரட்சிகரமான வரிகள் மூலம் குரல் கொடுத்திருக்கிறார் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன்.

பொதுவாக இவரது கவிதைகள் யதார்த்தத்தைப் பேசி நிற்கின்றன. அத்தகைய யதார்த்தங்களில் ஒன்றுதான் முதுமை. அனைவரும் எட்டவேண்டிய ஒன்று முதுமை. இவருடைய முதுமைப் பேறு எனும் கவிதையைப் படிக்கும் போது வைரமுத்துவின் காதலித்துப் பார் எனும் கவிதை ஞாபகம் வருகிறது. காதல் ஏற்பட்டால் என்னென்ன மாற்றங்கள் உண்டாகுமோ அவ்வாறு முதுமை அடையும் போது ஏற்படும் மாற்றங்களை மிக அழகாக எடுத்துச் சொல்கிறார்.

நாற்பதினைத் தாண்டுகையில் நரையரும்பும்
நான்கைந்து சொல்லில் வாய் துரை ததும்பும்
நேற்றுரைத்த வார்த்தை இன்று மறந்து போகும்
நடுமண்மை திறந்தவெளி அரங்கமாகும்
காற்புள்ளி கண்ணுக்கு மறைந்து போகும்
காதில் விழும் புதுப்பாடல் ஊளையாகும்

ஆனாலும் நாட்டில் ஏற்பட்ட பொருளாதாரப் பிரச்சனை ஆட்சியாளர்களின் அதிகார நிலை, ஏழை மக்கள் அரசினால் எவ்வாறு வஞ்சிக்கப்பட்டார்கள் என்ற விடயங்கள் பற்றியும் அவர் பேசத் தவறவில்லை. அதற்குக் கெட்ட நாமும் கெடாத காலமும் எனுங் கவிதையில் தொடர் மின்வெட்டு, பெற்றோல் வரிசை, பொருட்கள் சேவைகளின் அசாதாரண விலையுயர்வு என்பவற்றை இவ்வாறு காட்சிப்படுத்துகிறார்:-

முதற் சொல்லை எழுதுகையில்
முதற் செயலைத் தொடங்குனையில்
மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டு விடுகிறது

தெருவோரங்களில்
வரிசையில் நகர்கிறார்கள் மக்கள்
எறும்புக் கூட்டம் போன்று

வயிறும் மார்பும் வற்றிய தாய்மாரின்
கண்களிற் குளங்கள்

பணங்கொடுத்துப் பொருள் வாங்குவது கூடப்
பிச்சை எடுப்பது போலாயிற்று

என்று நம்நாடு கடந்து வந்த துயர நிலையை இவ்வாறு காட்சிப் படுத்துகிறார்.

'செத்துக் கொண்டிருக்கும் தெரு' எனும் கவிதையில்:-

அனுமர் வாலாக நீளும் வரிசைகளில்
சோற்றுக் கனவுககோடு
நின்றிருக்கிறார்கள் மனிதர்கள் -
மண்ணெண்ணெய்க்காக
பெற்றோலுக்காக
இராணுவ உதைக்காக

என்று யதார்த்தத்தைத் தன் கவிவரிகளில் சொல்கிறார் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன்.

இந்தக் கவிதைத் தொகுதியிலே அவர் சிறந்த புனை திறன் உத்திகளையும் கையாண்டிருக்கிறார். படிமம், குறியீடு, அங்கதம் முதலான உத்திகள் மூலம் இந்த நூல் மேலும் செழுமை பெறுகிறது. எறும்புகள், பூட்டுகள், மேய்ப்பனும் எருமைகளும், சிம்மாசன உரை ஆகியன குறியீட்டுக் கவிதைக்கான சில உதாரணங்களாகும். எறும்புகள் என்ற கவிதை சுரண்டல் குறித்துப் பேசுகின்ற ஒரு கவிதை. அக்கவிதையை வாசிக்கும் போது அது எறும்புகள் குறித்துப் பேசுகிறது என்று மட்டும் அர்த்தமல்ல. உள்ளார்ந்த அர்த்தம் என்னவெனில் ; மக்கள் எவ்வாறெல்லாம் அதிகார மையங்களால் சுரண்டப்படுகிறார்கள் என்பதையே கவிஞர அழகுற எடுத்துக் காட்டுகிறார்:-

ரொம்ப மோசம் இந்த எறும்புகள்
இவற்றின் உணர்திறன் அதிகம் என்பதால்
எல்லாவற்றுக்குள்ளும்
நுழைந்துண்ண முயல்கின்றன

யாருடைய பொருட்கள்
அவை என்பது
அவற்றுக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல
ரோசங் கெட்டதுகள்

..........................

பார்ப்பதற்கே பரவசம் தரும்
அவற்றின் பயணம்
ஒன்றில் திருட்டை நோக்கி
அல்லது திருடிக் கொண்டு
திரும்பிச் செல்வது என்பது
பின்னர்தான் நமக்குத் தெரிய வருகிறது.

அவை ஒற்றுமையை நமக்குக் காட்டுகின்றன
அந்த ஒற்றுமையே திருடுவதற்குத்தான்
என்பதைத்தான்
நாம் கவனிக்கத் தவறி விடுகிறோம்.

இந்தத் தொகுதியல் சிம்மாசன உரை என்ற தலைப்பில் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் ஓர் அழகான குறியீட்டுக் கவிதையைப் படைத்துள்ளார். நமது முன்னாள் ஜனாதிபதி ஒருவர் பற்றிப் பேசுகிறது அக்கவிதை.

நேற்று
குகையிலிருந்து வெளியே வந்தது
கிழட்டுச் சிங்கம்

அதன் கண்களில் தெரிந்தது
ஒரு முயலின் தலிப்பு

அசைவுகளில்
ஓர் ஆட்டுக் குட்டியின் பயமிருந்தது

ஓநாய்களுக்கும் குட்டிகளுக்கும்
சிறப்புத் தேவையுடைய நரிகளுக்கும்
சுரத்தற்ற குரலில்
அது உபன்னியாசம் வழங்கிற்று

அப்பாலிப் பிராணிகள்
அன்றாடம் அவதிப்படுவதையிட்டு
தளுதளுத்த குரலில்
கவலை வெளியிட்டது.

அவற்றின் நலன் காக்குமாறு
ஓநாய்களிடமும் நரிகளிடமும்
பரிந்துரை செய்தது

நாடு பற்றி எரிவது பற்றியோ
பறவைகளும் பிராணிகளும்
அவலக் குரல் எழுப்பி
அலைமோதுவது பற்றியோ
தாகந் தணிக்கத்
தண்ணீருக்கலைவது பற்றியோ
எதுவும் சொல்லாமல்
யாரும் அறிந்திராத தனது குகைக்குள்
மீண்டும் புகுந்து கொண்டது.

அடுத்து அவரது அங்கதம் பற்றியும் சொல்ல வேண்டும். இக் கவிதை நூலில் மாற்றம், வடை மான்மியம் ஆகியவை குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டிய அங்கதக் கவிதைகளாக இடம்பெற்றிருக்கின்றன. நாட்டில் நிலவிய எரிவாயு சிலிண்டர் தட்டுப்பாட்டை சுவைக்கத் தக்க அங்கத்தோடு சொல்லிச் செல்கிறார். அக்காலப் பிரிவில் எரிவாயு சிலின்டர் ஒன்றைப் பெற்றுக் கொள்ள ஆண்கள் பட்ட பாட்டை யாவரும் அறிவர். எரிவாயு சிலின்டர் கடைப் பெண் ஓர் அரசி போல் மாறிவிட்டிருந்ததாகச் சொல்லுகிறார்.

இவ்வாறு அரசியல், சமூக? பொருளாதார விடயங்களை அவ்வப்போது பதிவு செய்திருப்பதை ஓரட ஆவணமாகப் பார்க்கும் போதுதான் இந்தக் கவிதைத் தொகுதியின் கனதியை எம்மால் கண்டு கொள்ள முடிகிறது.

(தர்ஹா நகரில் நடைபெற்ற நூல் அறிமுக விழாவில் ஆசிரியை சுமையா ஷரிப்தீன் வழங்கிய நயவுரையின் எழுத்து வடிவம். 15.12.2024 அன்று தினகரன் வாரமஞ்சரியில் பிரசுரமான ஆக்கம்.)

சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்

2024-07-09T19:17:00.001+05:30

'சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்

புத்தளம் மரிக்கார்

'காணாமல் போனவர்கள்' கடந்து...

'என்னை தீயில் எறிந்தவளை' தொடர்ந்து...

'தேவதை போகும் தெரு'வில் நடந்து...

சுமார் 17...!

புத்தகம் என்னும் சிந்தனைப் பூங்காக்களை கட்டிமுடித்து...

அஷ்ரப் சிஹாபிதீன் எனும் ஆளுமையின்...

18 ஆவது படைப்பாக... அதேவேளை அவரது 4 காவது கவிதைத் தொகுப்பாக...

காலத்தின் கரங்களுக்கு வந்திருக்கிறது...

இந்தக் கவிதைப் புத்தகம்...

'சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்...'

ஒரு சக படைப்பாளனாய்இ முதற்கண்...

எனது நெஞ்சம் நிறைந்த வாழ்த்துக்களையும்... பிரார்த்தனைகளையும்...!

நூலாசிரியருக்கு இவ்விடத்தில் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்...!

சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்...!

அழகிய அட்டைப்படம்...

12ஓ18 சென்ரி மீட்டரில் ஓர் உலகம்...

எப்போதும் எங்கும் எடுத்துச் செல்ல...

வசதியான நீள அகலம்...

'யாத்ரா'வின் வெளியீட்டில்இ ழுஉவழடிநச 2023 இல்...

நிகழ்ந்திருக்கிறது...

இந்த இலக்கிய பிரசவம்...!

000

51 தலைப்புகள்...

58 கவிதைகள்...

102 பக்கங்கள்...!

இந்த வெளியீட்டின் சாராம்சம்...!

000

புத்தகத்தை திறந்து உள் நுழைகிறேன்....

அங்கே...

ஒரு அழகான வாசலை தெரிவு செய்திருக்கிறார் ஆசிரியர்...

சுஆ நவ்ஷாத் இன் அழகிய அணிந்துரை...

இதயத்தில் ஏறி அமர்ந்துகொள்கிறது....

இந்த கவிதைத் தொகுப்பைஇ கட்டியணைத்து முத்தமிடும்...

உணர்வுதந்து எம்மை உள்ளே அனுப்பி வைக்கிறது...

தமிழ்வாள் சுழற்றிய...

தன் இலக்கியத்தால் மருதம் மனக்கச் செய்த...

ஓர் எழுத்து விஞ்ஞானியான...

அஷ்ரப் சிஹாப்தீனின்... கண்டுபிடிப்புகளை காண விழைகிறோம் என்ற...

நம்பிக்கை தந்து... நகரச் செய்கிறது...! அந்த வாசல்...

000

முன்னுரை கடந்து...

கவிதைகளுக்குள் நுழைகிறேன்....!

இரண்டு கவிதைகளை கடக்கும்போதே...

இந்தப் புத்தகம்... கனதியானது என மனது சொல்கிறது....!

இன்னும் நகர...

விசாலமான தோர் பார்வைப் பரப்பில் நான் பயணிப்பது விளங்குகிறது...!!

பசித்தவர்களைப் பார்க்கிறேன்...

வறுமைக்கோட்டின் கீழ் வாழ்பவர்களை வாசிக்கிறேன்...

கேள்வி கேட்டதால்...

தெருவில் செத்துக் கிடக்கும் ஒரு அப்பாவியை அவதானிக்கிறேன்...

கொடுக்கு முளைத்த கரப்பான் பூச்சியொன்று...

புயள உலடiனெநச ஐ தரமறுக்கும் காட்சிகளை காண்கிறேன்...

தனலில் எரியும்...

தன் தாயின் ஜனாசாவைக் கேட்டுக் கதறும்....

அந்த உழஎனை கால சிறுவனின் தலை தடவி நகர்கின்றேன்....

விலைவாசியை எதிர்த்து....

சந்தையில் சில புழுக்களை சந்திக்கிறேன்....

இன்னும் நகர்ந்து...

இலக்கியத்தை...

இருதயத்தின் ஈர உணர்வுகளைஇ பகிடி வதையின் மடமை வெளிகளை....

காஷ்மீரின் கண்நீத்துளிகளை கண்கலங்கப் பார்க்கிறேன்...

000

இந்தப் புத்தகம்... சில பக்கங்கள் அல்ல...

பல்வேறு சமூக வீதிகளில்...பல மைல் தூரம்...!

என் இதயத்தை அழைத்துச் செல்லும் விசாலம் என்பதை புரிந்துகொள்கிறேன்...!

000

ஓரு கலைவடிவம்...!

எப்போது அன்றாட மனிதர்களின் அவலங்களை அலசுகிறதோ....

ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் உணர்வாக எழுந்து நிற்கிறதோ....

அது... அந்த அளவிற்கு

காலத்தால் அழியாது வாழும் எனச் சொல்வார்கள்...!

'சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்...!'

அந்த வகை இலக்கியம்...!

ஒரு...

சமூகத்தின் சத்தம்...!

000

இந்த நூறு பக்க நூலுக்குள்...!

நான் சுமார் 7 நாட்கள் ஜீவித்தேன்...

சிறியதோர் ஆய்வு செய்தேன்....

000

சுமார் 4 கவிதைகள்....

இனவாதம் - மதவாதத்துடன் மோதுகிறது....

15 கவிதைகள்

அரசியல் அவலங்கள் மீது அறைந்துவிட்டுப் போகிறது...

6 கவிதைகள்...

பயங்கரவாதம்இ வன்முறை குறித்து வாதாடுகிறது...

000

பாலியல் கொடுமை பற்றி - ஓன்றும்...

ஊடக அடக்குமுறை பற்றி - 3 உம...

ஊடகப் பயங்கரவாதம் பற்றி - 2 உம்..

பகிடி வதை தடுத்து - இன்னொன்றும்...

இங்கே சிந்தனை யுத்தம் செய்கிறது....

000

வறுமையின் வலியை உணர்த்தும்... 5 கவிதைகள்...

லஞ்சம்இ ஊழல் மீது பாயும்... 6 கவிதைகள்...

நீதி கேட்டு தீ எறியும்... 2 கவிதைகள்...

கலாச்சார சீரழிவுகளில் கத்திவீசும்... 2 ஆக்கங்கள்...

இந்த படைப்பிற்குள் அடங்கியிருக்கிறது....

000

சமத்துவம் ... அறியாமை

வாசிப்பு... தேசம்...

முதுமை... மார்க்கம்... என...

மனதுக்கு மருத்துவம் செய்யும்

6 கவிதைகளும்...

கவிதைகளையே பாடுபொருளாகக் கொண்ட...

2 கவிதைகளும்...

இடம்பெற்றிருக்கின்றன....!!

000

ஒரே புத்தகத்தில் இத்தனை உணர்வலைகள்....

இந்த பல்முனைத் தாக்குதல்...

பலபோது. பகுதி நேரக் கவிஞர்களுக்கு வராது....!

இருந்து நின்று பேனா தொடும் இலக்கிய வாதிகளுக்கு இது சாத்தியப்படாது...!!

மக்களோடு மகளாக வாழும்...

மனித ஏக்கங்களோடும்... கண்ணீரோடும்... காலத்தோடும் கலந்திருக்கும்...

பிறவிக் கவிஞர்களாலேயே இந்த ஈடுபாடு சாத்தியம்...

அந்த வகையிலும்...

அஷ்ரப் சிஹாப்தீன் அவர்களின்...

சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்...!

ஒரு முழுமையான இலக்கியம் என்பதை மனது உணர்கிறது...

000

ஒரு வாசகனாக

இந்தப் புத்தகத்தை நான் முழுமையாக வாசித்து முடித்தபோது...

இது சுமந்திருக்கும் சில சிறப்புக் கவிதைகள்...

என்னை மிகவும் ஈர்த்தன...

ஒரு உணவின் சுவையை நாவு தீர்மானிப்பதுபோல....

ஒரு நல்ல கவிதையின் சுவையை... அது முடிகின்ற கணப்பொழுதில்... உள்ளம் சொல்லிவிடுகிறது...!

000

ஒரு உண்மையை சொல்கிறேன்...

'சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்...!' என்ற தலைப்பை நான் பார்த்ததுமே...

சுவர்கள்... - காகிதங்கள்...!

சுவர்க்கம் என்பது அதிலே வரையப்பட்டுள்ள கவிதைகள்...!!

இதனைத்தான் கவிஞர்...

இந்தத்தலைப்பில் உருவகப்படுத்தியிருக்கிறார் என நினைத்திருந்தேன்...!!

ஆனால்இ 76 ஆம் பக்கத்தை புரட்டியபோது...

நான் தலைகீழாய் விழுந்தேன்...

அது அப்படியல்ல...!

குழந்தை உளவியலை உயிரால் பாடிய ஓர் அற்புதக் கவிதை அது....

மொத்தப் புத்தகத்தில்... நான் கண்கலங்கிய ஓர் இடம் அது....!

000

வாசிக்கிறேன் கேளுங்கள்...

'குழந்தைகள் உள்ள...

எல்லா வீடுகளின் சுவர்களும்

அழகு பெறுகின்றன...

வண்ணக் கோடுகளைக் கொண்டு...

தாய்க்கொரு த்ஹஜ்மகாலையும்...

தந்தைக்கொரு சுவர்க்கத்தையும்...

குழந்தைகள் வரைந்து விடுகின்றன...

பொய்களும் கசடுகளும் அற்ற

ஓர் கனவுலகத்தை அக்கீறல்களுக்குள்

அவை அடக்கி வைத்திருக்கின்றன...

அவ்வுலகத்துக்குள்...

அவை தேவதைகளுடன் விளையாடுகின்றன...

தேநீர் அருந்துகின்றன...

பறந்து திரிகின்றன...

இறைவனுடன் உறவாடுகின்றன....'

ஒரு குழந்தை..

உங்கள் சுவர்களில் கீறுகிறது என்றால்...

அதை அனுமதியுங்கள்...!

சுவர்களிலாவது சுவர்க்கங்கள் உருவாகட்டும்..

என்ற வேண்டுகோளோடு முடிகிறது

அந்தக் கவிதை...!!

000

தலைப்பை விளங்கிக்கொண்ட தருணம் அது...!

அந்த மெல்லிய உணர்வின் வீச்சிலிருந்து விடுபட...

என் சின்ன மகனை அழைத்து முத்தமிட்ட ஓர் பொழுதது...!

உள்ளம் மட்டுமல்ல...

ஒரு கவிதையின் சுவையை கண்களும் வெளிப்படுத்தும் என

என்னை நான் திருத்தி எழுதிக்கொண்ட தருணம் அது...!!

என்னை அசைத்த அந்தக் கவிதைக்கு

விஷேட வாழ்த்துக்கள்...!

000

பாடுபொருள் தேர்வு என்பது...

ஒரு கவிஞனின் கனதியை காட்டும் இன்னொரு கருவி...

000

03 ஆம் பக்கத்தில்...

'சொல்...' என்றொரு நுண் கவிதை...

எங்கு தேடி எடுத்தாரோ இப்படி ஓர் என்னைக் கரு...

ஒரு சொல்லை

பயன்படுத்தும் பக்குவம் பற்றி.....

'சர்வாதிகாரி பயணம் போகும் வாகனத்தில்...

ஒரு வெடிகுண்டை பொருத்தும்

நுணுக்கம் வேண்டுவது....! ' அது என்கிறார்....

சிரித்துச் சுவைக்கிறேன்...

000

இனவாதிக்கு

இப்படியொரு கருத்தை சொல்கிறார்...

'தேசப் பற்று என்பது பெரும்பான்மை அல்ல...

மதம் மீதான நேசமும் அல்ல....

அது...

அவன் நடைபழகிய மண்ணோடும்...

அம் மண்ணிலிருந்து பெற்றருந்திய நீரோடும்...

அம் மண் வீசி...

அவன் சுவாசித்த காற்றோடும் சம்பந்தப் பட்டது...!!'

என்கிறார்...!

இந்த வசனங்களை...

இலங்கையின் பாடப்புத்தகத்தில் சேர்க்கவேண்டும்... என

எனக்குள் கூறிக்கொள்கிறேன்...!

000

கருத்துகளால் கனதியாகும் கவிதைகள்...

கதைசொல்லும் முறையால் கனதியாகும் கவிதைகள்...

அடுக்கு மொழியால்...

உவமான... உவமேயங்களால் மனதில் நிற்கும் கவிதைகள்...

என பல்சுவைகள் பரவிக்கிடக்கிறது....

இந்த தொகுப்பில்...!

000

29 ஆம் பக்கத்தில்..

நான் புன்னகைக்கிறேன்...

என்றொரு கவிதை...

எதிர்ப்பையும் வெறுப்பையும்

எண்ணங்களால் கடந்து செல்லும்

மனோ நிலை கவிதை...!

'உனது வெறுப்பு ஒரு துப்பாக்கி எனில்....

அதனை பற்றியெடுத்து

ஒரு வீணை செய்துகொள்ள விரும்புகிறேன்...'

அவை - உன்

பார்வைகளாக வெளிப்படுகையில்...

கௌதம புத்தரும்...

மூஸாவும் ஈஸாவும்...

முஹம்மதும் எனக்கு...

இயல்பாகவே ஞாபகம் வந்துவிடுகிறார்கள்...!!' என...

ஆன்ம சக்திக்கு முன்னால்...

எந்த மிருக பலமும் நிற்க முடியாத உண்மை உணர்த்துகிறது...!!

000

பணத்தின் பாஷை...

என்றொரு பஞ்ச் கவிதை வரும்....!

அதன் இறுதி வரிகள்...

இரத்தத்தில் இனிக்கும்...!

'யாழ்ப்பாணக் குயிலுக்கும்...

அம்பாந்தோட்டை குயிலுக்கும் ஒரே குரல்...

எல்லா ஊர் நாய்களுக்கும்

ஒரே பாஷை...

ஆனால்...

தனித்தனி பாஷைகளால்..

தனிமைப்படுத்திக்கொண்டது...

மனித இனம் மட்டும்...!

வெவ்வேறு மொழிதெரிந்த இருவர்...

ஒருவரோடொருவர் உரையாடிக்கொள்ள முடிவதில்லை...

ஆனால்...

வெவ்வேறு மொழிபேசும் இருவரில் ஒருவர்...

மற்றவருக்கு பணத்தைப் பொத்தி வைத்தால்..

எல்லாமே புரிந்து விடுகிறது...!!'

என்று லஞ்சம்-ஊழலை தகர்த்து முடியும்...!!

000

'காட்சிகள்' என்றொரு கவிதை...

தொலைக்காட்சித் தொடர்களின் தொல்லையை சாடுகிறது...!!

கேவலங்களை உழவெநவெ ஆக்கும்..

கொள்கைகளை கொழுத்துகிறது...!!

'கொலையும் பிழையும் செய்தபடி..

வன்மத்தோடு வாழ்வதையே...

சித்தரித்துக்கொண்டிருக்கும்

தொலைகாட்சி திரைகளுக்கு முன்னால்...

உட்காந்திருக்கிறார்கள்

தம்மைத் தொலைத்தவர்கள்...!!'

என்ற யதார்த்தம் பேசுகிறது...!!

000

இன்னும் சில கவிதைகள்...

என்

மொழிபெயர்க்கும் ஆற்றலுக்கு அப்பாட்பட்டது....

000

'துளி' என்றொரு கவிதை...

அதன் பாரத்தை நீங்கள் பார்த்துத்தான் விளங்கவேண்டும்..!!

எம் சமூகத்தின் சிறுமை பேசும்...

'எப்படிச் சொல்ல..' என்றொரு கவிதை...

அதன் வெப்பத்தை நீங்கள் உருகித்தான் உணரவேண்டும்...

'எல்லைப் பெருஞ்சுவர்' எனும்...

ஒரு நண்பனை சந்திக்க நடந்து செல்லும் கவிதை...

அதை நீங்கள் அந்த எழுத்தில் மட்டுமே சுவைக்க முடியும்...

000

'பணம் கொடுத்து பொருள் வாங்குவது கூடப்...

பிச்சை எடுப்பது போலாயிற்று...'

போன்றஇ கேட்டதும் சுடும் நினைவு வரிகளை...

'காணும் திசையெல்லாம் கலையிழந்து கிடக்கிறது தேசம்....

ஒரு தூக்கு தண்டனைக் கைதியின் முகத்தைப்போல...'

போன்ற உயிர் ததும்பும் ஒப்பீடுகளை....

சாயமழிதல்...

எறும்பு...

விசாரணைக் கமிஷன்... போன்ற...

நறுக்கெனக் குத்தும்...

நாட்டுக்கான சிந்தனைகளை....

இந்த...

சுவர்களில் உருவான சுவர்க்கத்தின் துளிகளை...

ஒவ்வொரு வாசகனும்...

முழுமையாக பார்க்கக் கிடைப்பது...

பாக்கியம்.. என்பேன்..!!

000

கொரோனப காலத்தில்...

உலகமே வீடுகளுக்குள் உறங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு வேளையில்...

ஒரு நூலின் மூலம்...

சப்தமில்லாமல் இந்த சாதனையை செய்திருக்கிறார்...

கவிஞர் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன்...!

இந்தக்கவிதைகளுக்கும்...

அதன் இலக்குகளுக்கும்... இறைவன் நீண்ட ஆயுளை வழங்கட்டும்...!!

இந்த சமூகத்துக்கான படைப்பை...

வல்ல ரஹ்மான் ஒரு இபாதத் ஆக அங்கீகரிக்கட்டும்...!

----

புத்தளம் மரிக்கார்

07-07-2024

(07.07.2024 அன்று கொழும்பு தெமடகொட வைஎம்எம்ஏ மண்டபத்தில் நிகழ்த்தப்பட்ட உரை)

ரஃபாவிலிருந்து

2024-02-23T21:40:00.000+05:30

ஹஸன் அபூ சித்தா

இஸ்ரேலியரின் இடை விடாத தாக்குதல் காரணமாக தென் காஸாவின் கான்யூனிஸிலுள்ள எமது வீட்டிலிருந்து பலவந்தமாக இடம்பெயர வேண்டியிருந்தது.

நான் அல்அஸ்ஹர் பல்கலைக் கழகத்தில் சட்டம் கற்பதற்குத் தயாராக இருந்தேன். ஒரு சட்டத்தரணியாகி சர்வதேச நீதிமன்றில் பலஸ்தீனுக்காகப் பேச வேண்டும் என்பது எனது குறிக்கோளாக இருந்தது. வீட்டிலிருந்து வெளியேறி கான் யூனிஸிலிருந்த பெண்கள் பாடசாலையில் தஞ்சமடைய வேண்டியிருந்ததால் எனது சட்டக் கல்விக் கனவு அப்படியே நி;ன்று விட்டது.

மெத்தைகள் இன்றி குளிர் மிகுந்த வெற்றுத் தரையிலேயே நாங்கள் உறங்க வேண்டியிருந்தது. இதனால் அங்கிருந்த முதியவர்கள் மிகவும் சிரமத்துக்குள்ளாகினர். டிசம்பரில் பாடசாலைக்கு அருகிலிருந்த ஹமாத் நகரத்தின் மீது இஸ்ரேலியர்கள் தாக்குதல் நடத்தினார்கள். தாக்குதலின் உக்கிரம் காரணமாக பாடசாலைக் கட்டடங்கள் அதிர்ந்தன. நாங்கள் வகுப்பறை ஒன்றுக்குள் இருந்தோம். தாக்குதலில் உண்டான அடர்த்தியான புழுதியும் புகையும் நாமிருந்த இடத்தை அப்படியே மூடிப் பரவியது. இதன் காரணமாக எல்லாரும் மூச்சுத் திணறலுக்கு உள்ளானோம். குண்டுத் தாக்குதலில் ஜன்னல்கள் சேதமடைந்தமையால் நச்சுப் புகையைச் சுவாசிக்க வேண்டியதாயிற்று. அந்தப் புகையில் வெள்ளைப் பொஸ்பரஸ் கலந்திருந்தது என்று நாங்கள் உறுதியாக நம்பினோம்.

எனது குடும்பத்தவரில் இந்தப் புகையினால் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டது எனது தங்கை மர்யம்தான். அவள் 2 வயதாக இருக்கும் போதே ஆஸ்த்மாவால் பீடிக்கப்பட்டவள். அவளுக்குப் புழுதி, புகை என்பன ஆகாது. இதனால் அவளைத் தாயார் மிக அவதானமாக வளர்த்து வந்தார். இப்போது மர்யத்துக்கு 23 வயது. இன்னும் அந்த நோய்ப் பாதிப்பு அவளுக்கு உண்டு. தடிமன் பீடித்தாலே நாங்கள் எச்சரிக்கை ஆகி விடுவோம். கோவிட் காலத்தில் அவளுக்குத் தொற்றி விடுமோ என்று நாங்கள் மிகவும் பயத்துடன் இருந்தோம்.

பாடசாலை வகுப்பறைககுள் புகுந்த நச்சுப் புகை காரணமாக மர்யம் மூச்சுத் திணறல் ஏற்பட்டு மயங்கி விழுந்தாள். நாங்கள் அவளைச் சுற்றியிருந்து நீர் தெளித்து எழுப்புவதற்குப் பிரயத்தனப்பட்டோம். பாடசாலை நர்ஸ் வந்து மர்யத்தை எழுப்ப முயற்சிகள் செய்தாள். எதுவும் ஆக வில்லை. எனவே அவளை வைத்தியசாலைக்கு எடுத்துச் சென்றோம். இதற்கிடையில் ஏனைய அனைவரும் முகக் கவசத்தை அணிந்தோம். வாய் வழியாகப் புகை புகுந்து விடாதிருக்க வாயைச் சுற்றிப் புடவைகளால் சுற்றிக் கொண்டோம்.

வைத்தியசாலையில் மர்யம் அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் அனுமதிக்கப்பட்டாள். அவளுக்கு ஒக்ஸிஜன் பொருத்தப்பட்டது. நிமோனியாவும் பீடித்திருந்ததால் ஆபத்தான நிலை உணரப்பட்டது. அவள் சகஜ நிலைக்குத் திரும்பும் வரை காத்திருந்தோம்.

அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் உள்ள நிலைமையை விவரிப்பது மிகவும் துன்பமிக்கது. தியாகிகளின் மரணித்த உடல்களும் உடற்பாகங்களும் அங்கு வைக்கப்பட்டிருந்தன. இஸரேலிய தாக்குதலில் உயிர் பிழைத்தோர் நிலையும் சொல்லமளவுக்கு இருக்கவில்லை. அங்கிருந்த உடல்களின் ஒன்று எனது வாழ்நாள் நண்பன் பாரா மக்தியினுடையது என்பதையறிந்து அதிர்ந்து போய் விட்டேன். ஒரு நாள் முன்னர்தான் இருவரும் செய்திகளைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தோம். மெதுவாகச் சென்று அவரது நெற்றியில் முத்தமிட்டு அவருக்காகப் பிரார்த்தித்தேன்.

மர்யத்தின் நிலையில் முன்னேற்றம் காணப்படுவதை தாதி வந்து சொன்னாள். அடுத்த நாட்காலை ஒக்ஸிஜன் சிலின்டருடன் தங்குமிடம் திரும்பினோம். வந்ததும் அவசரம் அவசரமாக ரஃபா நோக்கிக் கிளம்பினோம். இப்போது நாங்கள் ரஃபாவில் இருக்கிறோம். இங்கேயும் நாங்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம் என்று சொல்வதற்கில்லை. தெருவோரம் ஒரு கூடாரத்தில் தங்கியிருக்கிறோம். நாங்கள் உணவு சமைக்கும் புகை எங்கள் சுவாசக் காற்றை நிறைக்கிறது. ஈரலிப்பான, நீர் ஊறும் நிலத்தில்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். நாங்கள் இப்போது கூடாரத்தில்தான் வாழ்கிறோம். அதுதான் இப்போதைக்கு என் தாய்நாடு, வீடு எல்லாமே.

ரஃபாவை இஸ்ரேல் தாக்குவதற்கு முன்னர் உலகம் எமது உதவிக்கு வரவேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறோம். இல்லையெனில் நாங்களும் தியாகிகளின் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டு விடுவோம்!

கஸ்ஸான் கனபானியின் வெய்யில் மனிதர்கள்” - எனது பார்வை - பிஸ்தாமி அகமட்

2023-10-09T18:25:00.001+05:30

கஸ்ஸான் கனபானியின் ்வெய்யில் மனிதர்கள்” - எனது பார்வை

பிஸ்தாமி அகமட்

رجال في الشمس

எனும் தலைப்பில் பாலஸ்தீனிய இலக்கிய எழுத்தாளரும் அரசியல் செயற்பாட்டாளருமான கஸ்ஸான் கனபானியின் அரபு நூலை ஹிலரி பெட்ரிக் இன் Men in the Sun ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு வழியாக  அழகிய தமிழுக்குள் கொண்டுவந்துள்ளார் பிரபல கவிஞரும் ஊடகவியலாளருமான அஷ்ரப் ஷிஹாப்தீன் அவர்கள். மூல நூலில் உள்ள கவித்துவமும் மொழிச்செழுமையும் நொருங்காமல் கலையாமால் அப்படியே அதே உணர்வுடன் இங்கும் படர விட்டிருப்பதை வாசகர்கள்  முதல் பந்தியிலிருந்து இறுதி வரி வரை உணரலாம்.

அஷ்ரப் ஷிஹாப்தீன் இலங்கையின் மூத்த முன்னோடி இலக்கிய படைப்பாளி.  பன்னூலாசிரியர். ஊடகவியலாளர். எழுத்தாளர். விமர்சகர். இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பாளர்.

வெய்யில் மனிதர்கள் என்ற தலைப்பே அனைத்தையுமே தொலைத்து இழந்து பெருந்தவிப்பும் அங்கலாய்ப்பும் அலைச்சலும் சகிதம் வெறுங்கையுடன் உயிரை மாத்திரம் பணயம் வைத்து வெயிலின்  அகோரத்தை, உஷ்ணத்தை, ஜீரணித்து நீண்ட நெடும் பயணத்தில் தம்மை ஈடுபடுத்தி ஏதோ ஒன்றை நோக்கி சென்று கொண்டே இருக்கும் மனிதர்களை அடையாளப்படுத்தும் குறியீடு symbol என்பதை புரியலாம்.

 கஸ்ஸான் தன் எழுத்துக்கள் வழியாக குறியீடுகளைத் தான் பிரதான அடையாளங்களாக கையாள்கிறார். 
கஸ்ஸான் Ghassan Kanafani (1936–72) வரையான 36 வருடங்கள் உலகில் வாழ்ந்தவர். 20 ம் நூற்றாண்டின் செல்வாக்கு மிக்க பாலஸ்தீனிய எழுத்தாளர் கண்பானியின் மிகத்தரமானதும் காத்திரமானதுமான படைப்பாக இதனை கருதமுடியும். 1972 களில் கார் குண்டு வெடிப்பின் மூலம் அவரது உயிர் காவுகொள்ளப்பட்டது. பிறகு மொசாட் அதற்கு உரிமை கோரியது.

அவரது சிறுகதைகளும் சிறார் கதைகளும்  நாவல்களும் இலக்கிய படைப்புகள் மீதான செறிவான விமர்சனங்களும் அரசியல் பத்திகளும் கனங்காத்திரமானவை. மரணத்துக்கு மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP)  பிரச்சாரகராக செயற்பட்டதுடன் al-Hadaf (The Goal). பத்திரிகையின் பிரதம ஆசிரியராகவும் செயற்பட்டார். அவரது எழுத்துக்களில் சிறுகதை நாவல் இலக்கியங்களின் நவீன பாணிகளை நுட்பங்களை போக்குகளை துல்லியமாக அவதானிக்கலாம். கதாபாத்திரங்கள், அவர்களின் உணர்வுகள், உதிரும் வார்த்தைகள், ஏக்கங்கள், எதிர்பார்ப்புகள், அபிலாசைகள், அவஸ்தைகள் என அனைத்திலுமே அவை வெளிப்படுகின்றன.(மொழிபெயர்ப்பிலும் கூட அத்தகைய நுட்பங்களை மொழிபெயர்ப்பாளர் கவனமாக கையாண்டு நூலின் உயிர்ப்பை தக்க வைத்துள்ளார்) அதன் வழியாக பாலஸ்தீனிய பூர்வீக மக்களுக்கான இருப்பு, அடையாளம், அடையாள நெருக்கடி என்பவற்றை தனது புலம்பெயர் இலக்கிய வகையறா எதிர்ப்பிலக்கிய வகையறா போர்க்கால இலக்கிய வகையறா விடுதலை இலக்கிய வகையறா போன்றவற்றின் வழியே வெளிக்கொணர்கிறார்.

 உரிமைக்கும் உயிருக்கும் இருப்புக்குமான அறைகூவலாக அவரது எழுத்துக்கள் உள்ளமை குறிப்பிடதக்கது. மத்திய கிழக்கின் வாழ்வியலை பாலஸ்தீன அகதிகள் வழியாக சர்வதேச தளம் நோக்கி மிகக்கவனமாக நுணுக்கமாக, உணர்வு பூர்வமாக, உயிரோட்டமாக நகர்த்த தனது மொழியாற்றலை, இலக்கிய புனைவை, வரலாற்றுணர்வை பயன்படுத்தி வரலாற்றில் பதியவைத்துள்ளார். கஸ்ஸான் அவரது எழுத்துக்களின் வெற்றி இதுவே.

1950 க்கு பின்னரான போர்க்கால சூழலில் வாழ்ந்த மக்களின் உணர்வுகள் தான் இங்கு வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வரப்படுகின்றன.வேறுபட்ட பரம்பரையை பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் மூன்று பாலஸ்தீனியர்கள் தென் ஈராக்கிலிருந்து குவைத் நோக்கி சட்டரீதியற்ற முறையில் புலம்பெயர்வதுடன் கதை ஆரம்பமாகிறது. பஸ்ரா வரை சுதந்திரமாக வந்து அதன் பிறகு கடத்தல்காரர்களது உதவி பெற்று  எல்லைப்பகுதிகளை நோக்கி பயணிக்கின்றனர். பூர்வீக நிலத்தின் வாசனையை விட்டு பிரிந்து, வலிகளை சுமந்து பயணிக்கும் அனுபவம் மரண வேதனை தான்.

இலங்கை முஸ்லிம்களின் வரலாற்றிலும் 1600 களில் கோட்டை முஸ்லிம்கள் காலனித்துவத்தின் ஆயுத முனையில் நேரம் வரையறுக்கப்பட்டு பூர்வீக நிலத்திலிருந்து பலவந்தமாக பிடுங்கப்பட்டது முதல் 90 களில் வடபுலத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டது, 2000 ஆண்டுகளின் முதல் தசாப்தத்தில் கிழக்கின் மூதூரில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டது போன்ற கசப்பான துன்பியல் இருண்ட வரலாற்று நினைவுச்சுமைகளும் இங்கு நினைவு கூறத்தக்கவை. ஆக்கிரமிப்பின் விளைவால் வரும் விரக்தியே இத்தகைய உணர்வை தருகின்றன. விடுதலைக்கான குரல்களாக இவை அமையட்டும். இந்த நிமிடம் கூட பாலஸ்தீனம் குமுறிக்கொண்டு தான் உள்ளது சுதந்திர காற்றை ஒரு முறையாவது சுவாசிக்க   

பாலஸ்தீனக்கவி மஹ்மூத் தர்வீஷின் ஒரு கவிதை இங்கு நினைவுக்கு வருகிறது.

அவர்கள் பின்னால் திரும்பிப்பார்க்கவில்லை.

அவர்கள் பின்னால் திரும்பிப்பார்க்கவில்லை
அகதி வாழ்வுக்கு விடையளிக்க
ஏனென்றால் எதிரே இருப்பதும் அகதி வாழ்வுதான்.

வட்டசாலையில் கைகாட்டி இருக்கிறார்கள்.
எனவே முன்னும் இல்லை. பின்னும் இல்லை.
வடக்கும் இல்லை, தெற்கும் இல்லை.

அவர்கள் நாடு பெயர்கிறார்கள்
வேலியிலிருந்து தோட்டத்துக்கு

முற்றத்தின் ஒவ்வொரு மூன்றடிக்கும்
ஓர் உயிலை விட்டுச்செல்கின்றார்கள்
நினைவில் வைத்திருப்பாய்
எங்களுக்குபிறகு
வாழ்வை மட்டும்.

அவர்கள் பயணிக்கிறார்கள்.
பட்டு விடியலிலிருந்து உச்சித்தூசிக்கு
இராமையின்(இல்லாமையின்) பொருட்கள் நிறைந்த 
பெட்டிகளைச் சுமந்தபடி

அவர்கள் புறப்படுகிறார்கள்
வீடுகளிலிருந்து தெருக்களுக்கு
காயம் பட்ட வெற்றிச்சின்னத்தை விரித்தபடி
காண்போருக்கெல்லாம் கூறியபடி
நாங்கள் இன்னும் உயிரோடிருக்கின்றோம்
எனவே எங்களை நினைவு கூற வேண்டாம்

அவர்கள் வரலாற்றிலிருந்து வெளியேறினார்கள்
சுவாசிக்கவும் சூரியனில் குளிக்கவும்
அவர்கள் கனவு காண்கிறார்கள்
எவ்வாறு உயரே பறப்பதென்று

ஒரு நல்ல நூல் அதன் முதல் வரியினதும் இறுதி வரியினதும் உயிரோட்டத்திலும் உத்வேகத்திலும் வருடலிலும் தான் உயிர்வாழும்...
அந்த வகையில் கஸ்ஸான் கனபானியின் கலைநுட்பம் கதைசொல்லும் பாணி வாசகர்களை கட்டிப்போட்டுவிடும்
வேறெல்லா புலச்சிதறல்களையும் விட்டு கதைக்குள் குவியப்படுத்திவிடும்
கவலைகளை கரைபுரண்டோட வைக்கும்
காலப்பொருத்தம் மிக்க ஒரு நூலாக இதனை வாசகர்களுக்கு பரிந்துரைக்கலாம்
மத்திய கிழக்கின் சமகால நிலை கொதிப்பும் குமுறலும் கொந்தளிப்பும் நிறைந்ததாக உள்ளது. பாலஸ்தீனத்தை கலைவழியாக புரிய அழகான தருணம் இது. கல்பை அப்படியே உருகி ஓட வைக்கும் தன்மை நூலின் கனதியை வலிதாக்கிவிடுகிறது. வலிகளுக்கும் வலிமை சேர்க்கிறது
ஏனைய நாவல்கள் போலவே இங்கும் மனித இயல்புகள் பட்டுத்தெறிக்கின்றன. மகாத்மா காந்தி சொல்வது போல "பசியோடிருப்பவன் ரொட்டித்துண்டில் கடவுளைக்காண்பான்" என்பது எவ்வளவு தத்ரூபமாக இங்கு காட்சியாக்கப்படுகிறது.
ஆசைகள் திருமணம் இழப்பு நோய் வருத்தம் கடன்சுமை எதிர்காலம் என எல்லாமே சுழல்கிறது. ஆனாலும் அந்த துன்பியல் சக்கர சுழற்சி மட்டும் எல்லா பக்கமும் புடைசூழ்ந்து வருகிறது
அபூகைஸ் கைஸூரான் தவிர உள்ள எல்லோருமே யதார்த்தத்தின் அடையாளங்கள் குறியீடுகள் தான்
பாலஸ்தீன மக்களின் முக்கால பரிணாமம் தான் பிரதான கதாபாத்திரங்கள். அவை காலத்தின் நீட்சிக்கான சான்றுகள். முடிவோ முற்றுப்புள்ளியோ இன்றி தொடரும் அவலங்கள்
எத்தனை தலைமுறையாக இந்த அவலத்தை சுமந்து திரிவது...அந்த மக்கள் 
கனரக வாகனம் என்பதே கதிரியக்க அறையின் உஷ்ணத்தை எதிரொலிக்க வைக்கிற நிலையில் எப்படி அந்த மூவரும் தம் வாழ்வை அதற்குள்ளே ரணமாகவும் மரணமாகவும் நிலைமாற்றிவிடுகிறார்கள். அதற்காக எத்தனை பகீரதப் பிரயத்தனங்கள். அதற்கான ஏற்பாடுகள். கடத்தல் பேர்வழிகள் கூட புலம்பெயர்வை எவ்வளவு சமயோசிதமாக லாபகரமான வியாபாரமாக்கியுள்ளனர். சட்டத்தில் எத்தனை ஓட்டைகள். அந்த ஓகஸ்ட் மாத கர்ண கொடூர வெயில் போலத்தான் பாலஸ்தீனத்துக்கெதிரானவர்களது மனங்களும். சுட்டுப்பொசுக்கி சாகடிக்கவே காத்திருக்கும். இதுவே இது நூலில் கதைக்கான கருவாக இருப்பினும் அங்கு காலங்காலமாக கண் முன்னே இப்படியான கவலைக்கிடமான மரணங்களைத்தானே விலை கொடுத்து வாங்கி வாழ்கின்றார்கள்.
சுதந்திரத்தின் பெறுமதியை உணர்த்த மரணத்தை உதாரணமாக காட்டியாக வேண்டியுள்ளது.
நிம்மதியின் பொருளுணர்த்த அவலத்தை அலைச்சலை காட்டியாக வேண்டியுள்ளது.
இருப்பின் பொருளுணர்த்த இல்லாமையே நோக்கி பயணித்தாக வேண்டியதை சொல்ல வேண்டி ஏற்படுகிறது
இன்னுமின்னும் சொல்லிக்கொள்ள முடியாத சோகம் படர்கிறது... நாவலை மெல்ல மெல்ல முடிக்க நகர்கையில்
நாடி நாளமெல்லாம் புல்லரிப்பு ஏற்பட்டு விடும். மொழிபெயர்ப்பின் சொற்களுக்குள் அகப்படாத சோகம் ஊடுருவும். அது உணர்வை நிச்சயம் கசக்கிப்போடும். ஆக்கிரமிப்புக்கும் ஆயுதத்துக்கும் அழிவுண்டாக்க சாபத்தை கொட்ட கக்க தூண்டும்.
வார்த்தைகளுக்குள் அகப்படாத ஒரு வலி
உங்களையும் ஆட்கொள்ளும். பாலஸ்தீன விடுதலை குறித்த தெளிவை புரிதலை தரும். 
மனிதாபிமான உணர்வை சர்வதேச எல்லை வரை பீறிட்டு பிரவாகித்து அநீதிக்கெதிராக குரல்கொடுத்து உண்மையை உரத்துச்சொல்ல தூண்டும். புலம்பெயர்தல் என்பதன் பின்னால் உள்ள சுமக்க முடியாத கனதியான சுமை குறித்து குறிப்பாலுணர்த்தும்.
அத்தனைக்குள்ளும் நாவலுக்கு நயம்தருவதாக
மொழியும் அரசியலும் மானுட உணர்வும் மனிதாபிமானமும்
சர்வதேச நாடுகளுக்கிடையிலான
கொள்கை கோட்பாடுகள்
எல்லைத்தகராறுகள் என ஏராளமான
பூடகங்களை
கட்டுடைத்து
கடந்து விடுகிறது
சொல்லிக்கொள்ள ஒன்றே ஒன்று
அல்லாஹ் கேட்பது போல
இறைவனது நில எல்லை விசாலமாக
இல்லையா
அதனை நோக்கி நீங்கள் நகரக்கூடாதா
என்பதற்கப்பாலும்
நீங்கள் என் வாய்திறக்காத மௌனிகளாக
உள்ளீர்கள்
ஒரே ஒரு வார்த்தை பேசி இருந்தால்
வாழந்திருக்கலாமல்லவா.... என்று கூறுவதாக உள்ளது
எட்வட் செய்த் சொல்வது போல
Speaking truth to the power
அதிகாரத்தின் முன் உண்மையை உரத்து பேசுவதன்
ஆக குறைந்த தரமாக
அவசியத்தின் போது வாய்களையாவது
கொஞ்சம் திறந்தால்
உயிரையாவது
காத்துக்கொள்ளலாம்
வாயைத்திறந்தால் வங்காளம் வரை போகலாம் என்பார்கள்
அந்த மூவரும்
அந்த எல்லைக்கு அப்பால் கூட போயிருக்கலாம்.... வாயை திறந்திருந்தால்
ஆனால் நாமோ அந்த கவ்கப் மீது பழியை போட்டு அமைதிகாக்கிறோம்
தட்டி ஒலியெழுப்புங்கள்
அவர்களது கல்புகள் இனியாவது திறந்துகொள்வதற்காக

(பிஸ்தாமி அகமட் எழுதிய முகநூல் கட்டுரை. நன்றியுடன் பகிரப்படுகிறது.)

2023-08-08T13:51:00.000+05:30

அல் அஸூமத் - எழுதிய இஸ்லாமிய நூல்களும் மொழிபெயர்ப்பு நூல்களும் - எனது பார்வை

- அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் -

அல் - அஸூமத் அவர்களை முதன் முதலாக நான் சந்தித்தது இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனத்தில் என்பது எனக்கு நன்றாக ஞாபகம் இருக்கிறது. முஸ்லிம் சேவைக்கான ஒரு கவியரங்க ஒலிப்பதிவு நிகழ்வு அது. அவரது தலைமையில்தான் அந்தக் கவியரங்கம் நடைபெற்று ஒலிபரப்பானது. கலந்து கொண்டவர்களில் நானும் ஒருவன். ஏனையவர்கள் இப்போது ஞாபகம் இல்லை. எனது கவிதையை நான் வாசித்து முடித்ததும் 'உங்களுக்கு மரபுக் கவிதை நன்றாக வருகிறது,' என்று பாராட்டினார். அவருக்கு அன்று என்னைப் பிடித்துப் போயிருக்க வேண்டும்.

அல் அஸூமத் கொழும்பு - நீர்கொழும்புப் பிரதான பாதையொட்டி அமைந்திருக்கும் மஹபாகே என்ற இடத்தில் குடியிருந்தார். திருமணத்தின் பின் நான் வத்தளை - மாபோளைக்கு வந்து சேர்ந்தேன். எனது வீட்டுக்கும் அவரது வீட்டுக்குமிடையிலான தூரம் மூன்று கிலோ மீற்றர் எனலாம். இதனால் ஓய்வாக இருக்கும் போதெல்லாம் நான் அவர் வீட்டுக்குச் சென்று அவருடன் உரையாடிக் கொண்டிருப்பேன்.

அவரது மூத்த புதல்வரும் கவிஞரும் மொழிபெயர்ப்பாளருமான இப்னு அஸூமத் (பாரூக்) எனது வயதொத்தவர். வகவத்தில் அறிமுகமாகி எனது குறிப்பிடத்தக்க நண்பர்களில் ஒருவரானவர். இதற்கப்பால் அஸூமத் அவர்களின் மூத்த புதல்வியைத் திருமணம் செய்தவர் கவிஞர் கிண்ணியா அமீர் அலி அவர்கள். அமீர் அலி எனது தாய் வழிப் பாட்டனின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். இந்த வகையில் அல் - அஸூமத் அவர்கள் குடும்ப வழியிலும் ஒன்றித்தவர். இந்தக் காரணங்கள் பற்றியும் எமது உறவு நன்றாக நீடித்திருந்தது. இன்று வரை நீடித்து வருகிறது.

இஸ்லாமிய இலக்கிய மாநாடுகள் நடத்துவது, வெளி நாடுகளில் கலந்து கொள்வது என்று அல் - அஸூமத், ஜின்னாஹ் ஷரிபுத்தீன், தாஸிம் அகமது, நான் ஆகியோர் ஒன்றாக இயங்கி வந்துள்ளோம். கடந்த 2016 ஆம் உலக இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய மாநாட்டின் மலர், அரங்கக் கட்டுரைத் தொகுதி இரண்டையும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் செம்மைப் படுத்தித் தந்தவர். ஒவ்வொரு புத்தகமும் 600 பக்கங்கள் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

இவற்றுக்கெல்லாம் அப்பால் அல் அஸூமத் நல்ல நகைச் சுவை சொல்லக் கூடியவர். எழுதவும் கூடியவர். நாங்கள் குழுவாகச் சேர்ந்திருக்கும் போதுதான் அவரது நகைச்சுவைகள் வெளி வரும்.அவற்றில் பெரும்பாலானவை இலக்கியமும் இலக்கியவாதிகளும் சார்ந்தவையாக இருக்கும்.

யாத்ரா (21 அல்லது 22 இல்) அவர் எழுதிய ஒரு சிறுகதை உண்டு. இலங்கையின் அனைத்து இலத்திரனியல் ஊடகங்களையும் கிண்டலடித்திருப்பார். இக்கதையை அவர் எனக்குத் தந்த போது அவர் தலைப்பிட்டிருக்கவில்லை. அக்கதைக்கு 'அலையழிச்சாட்டியம்' என்ற தலைப்பை நான் இட்டேன். வாய்ப்புக் கிடைக்குமானால் அதனைத் தேடி வாசித்துப் பாருங்கள். சிரிப்பு நிச்சயம்!

'ஜீவநதி' அல் அஸூமத் அவர்கள் பற்றிய மலரொன்றை வெளியிடுவதற்காக அவரது இஸ்லாமிய இலக்கிய, இஸ்லாம் மார்க்கம் சார் எழுத்துகள் பற்றிய ஓர் முழு ஆக்கத்தைக் கோரி என்னிடம் வேண்டுகோள் வைத்தது. எனவே இந்த ஆக்கத்தில் அவை பற்றி மட்டும் பேச வேண்டியதே எனக்குரிய வேலை என்பதை வாசகர்கள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

2000 ஆம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவர் நபி மொழிகளை குறட்பாக்களாக எழுதிக் கொண்டிருந்தது எனக்கு ஞாபகம் உண்டு. ஆனால் பின்னாளில் அதை மொத்தமாக இழந்து விட்டிருந்தார். அத்தோடு அது பற்றிய ஆழந்த கவலை அவருக்கு மட்டுமல்ல, எனக்கும் இருந்தது. இதற்கப்பால் நபிக் குறள்கள் எழுதினார். அதன் தட்டச்சுப் பிரதியை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அது இன்னும் வெளிவரவில்லை. அதில் 1800 குறட் பாக்கள் அடங்கியிருக்கின்றன என்று அவர் எனக்குச் சொன்னது ஞாபகத்தில் உண்டு.

அல் அஸூமத் அவர்களின் முதல் மொழிபெயர்ப்பு நூல்களில் 'பிலால்' என்ற நூலைத்தான் முதலில் நான் வாசித்தேன். அது ஒரு பரவசம். அந்தப் பரவசத்துக்குக் காரணங்களில் ஒன்று அந்நூலின் எழுத்து நடை. இரண்டு அந்த நூல் யாரை வைத்து எழுதப்பட்டதோ அந்த நபர். வாசிக்கும் போது பல இடங்களில் என்னை அழவும் மெய் சிலிர்க்கவும் வைத்த நூல் அது.

பிலால் இப்னு ரவாஹா (ரலி) அவர்கள் அபிசீனிய பரம்பரையில் வந்த ஓர் அடிமை. நபிகளார் வழி காட்டிய இஸ்லாம் மார்க்கத்தை ஏற்றுக் கொண்ட ஒரே காரணத்துக்காக உடலியல் ரீதியாகவும் உளவியல் ரீதியாகவும் சொல்லொணாத் துன்பங்களுக்கும் ஆக்கினைகளுக்கும் ஆளானவர். கருப்புத் தோல் கொண்ட இந்த பிலால்தான் தொழுகைக்காக முதன் முதலில் அதான்' சொல்ல (தொழுகைக்கு அழைப்பு விடுக்க) நபிகளாரால் வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டவர். நபிகளார் அவருக்கு வழங்கிய இந்த உயரிய மரியாதை, நபிகளாருடனேயே நிழல் போல் வாழ்ந்தது ஆகிய காரணங்களால் இன்று வரை உலகளாவிய முஸ்லிம்கள் அனைவராலும் கண்ணியத்துக்கும் மரியதைக்கும் உரியவராகக் கருதப்படுகிறார்.

இத்தகைய கண்ணியத்துக்குரிய பிலால் அவர்களைப் பற்றி அயர்லாந்து தேசத்தவரான எச்.ஏ.எல். க்ரேய்க் என்பவரால் ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டது இந்நூல். இதன் முதல் பதிப்பு ஆங்கிலத்தில் 1977 இல் வெளிவந்திருக்கிறது. கவிஞர், நாடகத் துறையாளர், சினிமா வசன கர்த்தா என்று பல்வேறு திறமைகளைக் கொண்ட க்ரெய்க், நபித் தோழரான பிலால் இப்னு ரவாஹா பற்றி இந்த நூலை எழுதியிருப்பதே ஓர் ஆச்சர்யம்தான். அதை அதே கவித்துவ நடையில் அல் அஸூமத் அவர்கள் கொண்டு வந்திருப்பதும் மற்றோர் ஆச்சர்யம். இந்த நூல் பிரபல ஆங்கில இஸ்லாமிய நூல்கள் வெளிவரக் காரணமாக இருந்த தர்ஹா நகரைச் சேர்ந்த அப்த் அல் ஜப்பார் முகம்மது ஸனீர் அவர்களது முயற்சியின் பலனாகத் தமிழுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. தமிழில் இதன் இரண்டாவது பதிப்பு 1995ல் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. முதற் பதிப்பு 1988 இல் வெளிவந்திருக்கலாம் என நினைக்கிறேன். இன்றளவில் இந்த நூல் ஐந்து பதிப்புகளைக் கண்டிருப்பதாக அறிய வருகிறேன்.

இந்த நூலை ஓர் இஸ்லாமிய இலக்கிய நூலாக நான் கருதிய காரணத்தால் இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தான முஸ்லிம் சேவையில் நான் நடத்தி வந்த 'இலக்கிய மஞ்சரி' நிகழ்ச்சியில் போர்கள் பற்றிய ஓரிரு அத்தியாயங்கள் தவிர, ஏனையவற்றை வாசித்து ஒலிபரப்பி வந்தேன். (ஒலிபரப்பான காலத்தில் போர்கள் பற்றிப் பேசுவது தவிர்க்கப்பட்டிருந்தது,) இந்த அத்தியாயங்களை வாசிக்கக் கேட்ட பலர் இந்த நூலை எங்கே வாங்குவது என்று கேட்டு என்னிடம் விபரங் கோரியிருந்தார்கள். அதில் ஒருவர் தன்னை முச்சக்கர வண்டி ஓட்டுனர் என அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டு, தனது மனைவி இந்த நூலைப் பெற்றுத் தரக் கோரியதாக என்னிடம் சொல்லி வினவியது கொண்டு இந்த நூலின் அடைவு எழுத்தழகு மேலும் என்னைப் பிரமிக்கச் செய்தது.

இந்த நூலை க்ரெய்க் அவர்களின் மொழிக்கு அப்பால் அதாவது தனித் தமிழ்க் காப்பியமாக உருவாக்கவே முதலில் அல் அஸூமத் அவர்கள் ஆரம்பிதததாகவும் மொழி பெயர்க்கப் பொறுப்பளித்தவர் க்ரெய்க் அவர்களின் மொழிப் போக்கிலேயே அதை விரும்பியதனால் தமிழ்க் கவிதைப்படுத்தும் முயற்சியை ; நிறுத்த வேண்டி வந்ததாகவும் அல் அஸூமத் என்னிடம் சொல்லியிருக்கிறார்.

ஆயினும் பின்னர் 'பிலால்' தமிழ்க் காவிய நூலை எழுதி முடித்த அல் அஸூமத் அதனை 2020 ஆம் ஆண்டு 240 பக்க நூலாக வெளியிட்டார். க்ரெய்க் அவர்களின் நடைப்போக்குக்குக் குறையாமல் இந்தத் தமிழ்க் காப்பியம் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. தமிழ் மொழியின் தனி அழகோடு இந்த நூலை வாசித்து இரசிக்க முடியும்.

க்ரெய்க் அவர்களின் நூலின் மொழிபெயர்ப்பில் பிலால் அவர்கள் தம்மை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளும் விதமான முதற் பந்தி இப்படி அமைந்திருக்கும்:-

'நான் ஓர் அடிமை. என் பெயர் பிலால். என் தாய், தந்தையரும் அடிமைகள். பிறப்பிலேயே அடிமையான நான் எனது எஜமான் உமையா என்னைக் கொன்று விட முடிவெடுத்த நாள் வரையும் அடிமையாகவே இருந்தேன்.'

பின்னால் வந்த பிலால் காவியத்தில் இந்த வரிகள் இப்படி இருக்கும்:-

அடிமையர் குழந்தை ஆய பிலால் யான்

அடிமைத் துவத்துள் அவதரித் தென்றன்

உடையான் வணிகள் உமையா எனைக்கொல

முடிவுகொள் நாள்வரை தொடர்ந்ததில் இருந்தேன்

மொழிபெயர்ப்புக்கு அப்பால் அல் அஸூமத் எழுதிய இஸ்லாமிய நூல்களில் உச்சமானதாக இருப்பது முஹம்மது நபியின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதியதுதான். இந்த நூல் தமிழ் கூறும் முஸ்லிம் உலகில் அல் அஸூமத்தை நோக்கிக் கண்களை அகல விரிக்கும் வகையில் அமைந்திருந்தது.

தமிழகத்தைச் சேர்ந்தவரும் சிங்கப்பூரில் வசித்து வருபவருமான அன்புச் சகோதரர் எம்.ஏ. முஸ்தபா அவர்கள் ரஹ்மத் அறக்கட்டளை என்ற ஒன்றை நிறுவிப் பல்வேறு இஸ்லாமிய நூல்களை வெளியிட்டு வருகிறார். அவர் நல்ல வாசிப்பாளர் மட்டுமன்றி இலக்கிய இரசிகரும் கூட. சிங்கப்பூரிலும் 'சிரங்கூன் டைம்ஸ்' என்ற ஒரு சஞ்சிகையை வெளியிட்டு வருகிறார்.

இந்த அறக்கட்டளையானது முகம்மது நபியவர்களின் வாழ்க்கைச் சரிதத்தை முஸ்லிம்களும் முஸ்லிம் அல்லாதவர்களும் இலகுவில் படித்தறியும் வகையில் எழுதப்பட வேண்டும் என ஒரு சர்வதேசப் போட்டியை நடத்தியது. முதலாவதாகத் தெரிவு செய்யப்படும் பிரதிக்கு இந்திய நாணயத்தில் ஒரு லட்சம் ரூபாய் வழங்கப்படும் என்றும் அதை ரஹ்மத் அறக்கட்டளையே வெளியிடும் என்றும் அவ்வறிவித்தலில் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

பொருத்தமாக அந்த நூலை எழுதி வெற்றி பெற்றவர் அல் அஸூமத் அவர்கள்.

'நூலாசிரியர் பிறப்பால் ஓர் இந்து. பெரியாரின் பகுத்தறிவுக் கொள்கையால் ஈர்க்கப்பட்டவர். தமிழாசிரியர், தந்தை ஒரு மலையாளி. முஸ்லிம் நண்பர்களுடன் பழகியபோது, இஸ்லாமிய பழக்கவழங்கள் சிலவற்றைத் தெரிந்திருக்கிறார். இஸ்லாத்தை முறையாகக் கற்கும் வாய்ப்பு மிகத் தாமதமாகவே கிடைத்திருக்கிறது.

நபிகளாரின் வாழ்க்கை வரலாற்றைப் படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்த போது உண்மையிலேயே பல இடங்களில் அழுதிருக்கிறார். திறந்த மனதோடு ஒன்றை வாசிக்கும்போது அதிலுள்ள யதார்த்தம் உலுக்கவே செய்யும். பின்னர் குர்ஆனைப் படித்தார். இஸ்லாத்தில் இணைந்தார்' என்று நூலை மேலாய்வு செய்தவர்கள் தமது உரையில் அல் அஸூமத் அவர்கள் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள்.

சற்றேறக்குறைய 750 பக்கங்களிலான இந்த தூல் 2018ம் ஆண்டு அச்சிட்டு வெளியிடப்பட்டது. தமிழகத்தில் கிடைப்பது போல் இலங்கையில் இந்நூலைப் பெற முடியவில்லை. இந்ந நூலுக்கான பரிசளிப்பு ஒரு விழாவாக நடத்தப்படும் என்று சொல்லப்பட்ட போதும் அது நடைபெறவில்லை. சில வேளை தமிழக எழுத்தாளர் எழுதிப் பரிசு பெற்றிருந்தால் அப்படி ஒரு விழா நடந்திருக்கலாமோ என்று நான் சில வேளை எண்ணுவதுண்டு.

'இறைதூதர் முகம்மது (ஸல்) அவர்களது காலத்தில் பெண் விடுதலை' என்ற தலைப்பிலான பிரமாண்ட அளவு கொண்டு ஒரு மொழிபெயர்ப்பு நூல் 2015 ஆம் ஆண்டு வெளியானது. பிரபல இஸ்லாமிய அறிஞரும் எழுத்தாளருமான அப்துல் ஹலீம் அபூ ஷக்கா அவர்கள் அறபியில் எழுதிய ஆறு பாகங்களைக் கொண்ட நூலின் அறபியில் அமைந்த சுருக்க வடிவமான இரண்டு பாகங்களின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு இது. ஏ4 அளவிலான வடிவத்தில் ஏறக்குறைய 800 பக்கங்களில் அமைந்த இந்நூல் தமிழில் வெளிவரக் காரணமாக இருந்தவர் முஸ்லிம் புத்தி ஜீவிகள் மட்டத்தில் அறியப்பட்ட நல்லவாசகரும் மொழிபயர்ப்புக்கான சிறந்த நூல்களை அடையாளம் காணக் கூடியவரும் மொழிபெயர்ப்பாளருமான தர்ஹா நகரைச் சேர்ந்த அப்த் அல் ஜப்பார் முகம்மத் ஸனீர் அவர்கள்.

நான் மேலே குறிப்பிட்;ட அறபில் சுருக்கப்பட்ட இரண்டு பாகங்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்திருந்தார் பிரபல மொழிபெயர்ப்பாளர் நான்ஸி ரொபர்ட் அவர்கள். தமிழில் ஒரே நூலாக இது அமைந்த போதும் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருந்த நூலின் இரண்டாம் பகுதியை (ஏறக்குறைய நூலின் பாதி) மொழிபெயர்த்தவர் அல் அஸூமத் அவர்கள். முதற்பகுதியை அறபு வல்லுனரும் இஸ்லாமிய அறிஞருமான கலாநிதி பி.எம்.எம். இர்பான் அவர்கள் அறபி மூலத்திலிருந்தே மொழிபெயர்த்திருந்தார்.

இந்த நூல் நபிகளார் காலத்து இஸ்லாம் மார்க்கம் சார்ந்த பெண்கள் பற்றிய புனை கதைகளைக் கொண்டவை அல்ல. நபிகளார் வந்த பின்னர் பெண்கள் வாழ்ந்த துயர வாழ்விலிருந்து பெற்ற விடுதலையை அவர்களது சமூகப் பங்களிப்பை ஆதாரங்களோடு முன்வைக்கிறது. நபிகளாரின் சொல், செயல், நடைமுறை அனைத்தும் பற்றிய தகவல்கள் பற்றி அறிவித்தவர்கள் யார், அதைக் கேட்டவர், கண்டவர் யார் என்பதற்கெல்லாம் ஒரு தொடர் இருந்தால் மாத்திரமே அது சரியான அறிவிப்பாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படும். அறிவிக்கும் முதல் நபர் முதல், கேட்டவர், கண்டவர் அனைவரும் நம்பிக்கைக்குரியவர்கள் என்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருத்தல் வேண்டும். அவ்வாறான தகவல்கள், சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டே இந்த நூல் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

இஸ்லாமோபோபியாவை முன் கொண்டு செல்பவர்கள் முதலில் இஸ்லாம் ஒரு பயங்கரவாத மதம் என்பதையும் அங்குப் பெண்கள் அடக்கியொடுக்கப்படுகிறார்கள் என்பதையுமே முற்படுத்தி வருவதை நாம் காண்கிறோம். எழுதப்பட்டவற்றையே திருப்பித் திருப்பி வேறு வார்த்தைகளில் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று ஒரு கருத்து உண்டு. அதே போல பதிலளிக்கப்பட்ட கேள்விகளையே இஸ்லாமோபோபியா மீண்டும் மீண்டும் தமது செல்வாக்கு, அதிகாரம், வருமானம் ஆகியவற்றை வைத்துத் தமது ஊடகங்கள் மூலம் கேள்விகளை எழுப்பிக் கொண்டேயிருக்கிறது. இந்த நூலைத் திறந்த மனதுடன் படித்தால் அக்கேள்விகளுக்கான விடைகளை மீண்டும் கண்டடைய முடியும்.

இந்த நூலுக்கான அல் அஸூமத் அவர்களின் பங்களிப்புப் பற்றி இந்த நூலின் வெளியீட்டாளர் இப்படிச் சொல்கிறார்:-

'மொழிச் செம்மை குறித்து மிகவும் அவதானமாக இருப்பவர் கவிஞர். அவரது வார்த்தைகளிலேயே கூறுவதானால் 'கண்னில் விளக்கெண்ணெய் இட்டு'க் கண்காணிப்பவர்.அவரது மொழிபெயர்ப்பில் அழகழகான, பொருத்தத்தில் மிகுந்த சொற்பிரயோகங்களைக் கண்டு களிக்கலாம்.'

எம்.ஏ.முஸ்தபா அவர்கள் நிறுவிய ரஹ்மத் அறக்கட்டளைக்காக அல் அஸூமத் அவர்கள் செய்த குறிப்பிடத்தக்க மற்றொரு பணி 'இஸ்லாமிய வரலாறு' என்ற மூன்று பாகங்கள் கொண்ட பெருநூலை மொழிபெயர்ப்புச் செய்ததாகும். மூன்று பாகங்களாக 2017 இல் வெளிவந்த இந்த நூல்கள முறையே; 629, 815, 573 பக்கங்கள் கொண்டவை.

உண்மையில் இந்த வராற்றுத் தொடரை தமிழ்ப் பேசும் உலகம், தமிழ்ப் பேசும் முஸ்லிம் உலகம் அறிந்து கொள்வதெனில் ஒன்றில் அராபிய நூல்களை அல்லது ஆங்கில நூல்களையே படிக்கும் நிலை மிக அண்மைக் காலம் வரை இருந்து வந்தது. இந்த மூன்று பாகங்களின் மூலம் அந்தப் பிரச்சனை தீர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

எல்லா மனிதர்களாலும் வரலாற்றைப் படிக்க முடியாது போனாலும் கற்றவர்கள், புத்தி ஜீவிகள் கற்பதன் மூலம் சக இன, மதக் குழுமங்களின் பின்னணியைத் தெரிந்து பேச முடியும். தற்காலத்தில் உள்ள படிப்பாளிகளில் பலர் இவற்றையெல்லாம் படிக்காமலேயே அரை குறை அறிவுடன் வீண் விவாதங்களில் ஈடுபடுகிறார்கள். சச்சரவுக்குப் பின்னால் இருக்கிறார்கள். தமது முழங்கை அளவு கொண்டு வரலாறுகளைத் திரித்து விடுகிறார்கள். அவை வெறுப்புணர்வை வளர்க்கின்றன. மனிதர்களைக் கூறு போடுகின்றன.

அல் அஸூமத் அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பிலான இன்னும் அச்சில் வெளிவராத இரண்டு அற்புதமான நூல்கள் அவர் கைவசம் இருக்கின்றன. இரண்டுமே அச்சுக்குத் தயாரான தயாரிப்பில் சகலதும் பூர்த்தியான நிiயில் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்று, கலாநிதி ஆய்த் அப்துல்லாஹ் அல் கர்ணி அறபியில் எழுதிய 'லா தஹ்ஸன்' - 'கவலைப்படாதீர்கள்' என்று நூல். இந்த நூல் 625 பக்கங்களைக் கொண்டது.

இந்த நூலின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பான 'டோன்ற் பீ ஸாட்' - இனை தர்ஹா நகரைச் சேர்ந்து அப்த் அல் ஜப்பார் முகம்மது ஸனீர் அவர்களே அல் அஸூமத் அவர்களுக்கு வாசிக்கக் கொடுத்திருக்கிறார். இதன் ஆத்மீகப் பெறுமதி கருதி அதனை அல் அஸூமத் அவர்கள் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.

மானிடரின் கவலை, ஆற்றாமை, நம்பிக்கையீனம், பலவீனங்கள் அனைத்தையும் இந்த நூல் துடைத்து எறிந்து விடுகிறது. மனதை ஆற்றுப்படுத்துகிறது. அதற்கெனக் கொடுக்கப்படும் விளக்கங்கள் மிகத் தெளிவானவை, இலகுவானவை. சிறிய சிறிய அத்தியாயங்களாக அமைந்திருக்கும் இந்த நூலை வாசிப்பவர்கள் பொறுமை மிக்கவர்களாகவும் எதையும் ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவம் உள்ளவர்களாகவும் மாறி விடுவார்கள் என்பதை என்னால் அழுத்திச் சொல்ல முடியும். இதே முறையில் எழுதப்பட்ட டேல் கார்ணகியின் ஒரு நூல் உலகப் பிரசித்தி பெற்றது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

'கவலைப்படாதீர்கள்' என்ற இந்த நூலின் ஆக்கத் திறன், முஸ்லிம்களுக்கு மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டதல்ல. திறந்த மனதோடு இந்நூலை வாசிக்கும் முஸ்லிம் அல்லாதோரும் ஆசிரியரின் ஆலோசனைகளையும் சிந்தனைகளையும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியும். இந்த ஆலோசனைகள் அருளப்பட்ட ஒழுக்காறுகளின் உறுதி மீதும் உண்மையை ஊடுருவிச் செல்லும் கற்றறியப்பட்ட சிந்தனைகளின் மீதும் கட்டமைக்கப்பட்டவையாகும்' என்கிறார் இந்த நூலின் ஆங்கிலப் பதிப்பாசிரியரான முகம்மத் இப்ன் அப்துல் முஹ்ஸின் அல் துவைஜ்ரி அவர்கள்.

ஆனால் அந்த ஆனந்தத்தை அடைய இந்த நூல் வெளிவர வேண்டாமா? எழுத்தாளர்களும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் ஒரு சாதாரண அளவிலான நூலை வெளிக்கொணரப் படும்பாடு அறியதவரா நாம்? யாராவது ஒரு செல்வந்தரின் கண்களில் பட்டு, அவரது ஆத்மா இதை வெளிக் கொணரத் துடிக்குமாயின் அதை விட மகிழ்ச்சியான செய்தியொன்று இருக்காது. அந்தப் பாக்கியத்தைப் பெறும் மனிதர் யாராக இருப்பார் என்று இறைவனைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியும்?

மற்றைய நூல் 'பாலைவனப் போராட்டம்.' டென்மார்க் ஊடகவியலாளரான நுத் ஹோம்போவின் பயண அனுபவ நூல் இது. டென்மார்க்கிலுள்ள ஹோர்ஸன்ஸ் நகரில் 1902 ஆம் ஆண்டு பிறந்த ஹோம்போ 1930 இல் போல்கனை ஊடறுத்துப் பயணத்தை ஆரம்பித்தார். அந்தப் பயண நூலே 'பாலைவனப் போராட்டம்.'

ஹோம்போ தனது இருபதுகளில் இஸ்லாத்தை வாழ்க்கை வழியாக ஏற்றுக் கொண்டார். பலவீனமானவர்களதும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களினதும் பக்கமாக அவரை எப்போதும் இழுத்துச் சென்ற நேர்மையுணர்வு அவரிடம் மிகுதியாக இருந்ததால் அவர் கொல்லப்பட்டார்' என்கிறது நூலின் அறிமுகக் குறிப்பு.

''பாலை நிலப் போராட்டம்' என்ற இந்த நூல் தனித்துவமான ஒரு துணிகரச் செயல். இந்த நூலைப் படிக்கும் போது எனது கண்களில் பலமுறை கண்ணீர் வடிந்தது. அரேபியப் புரட்சியைப் பற்றிய அவருடைய சொற்களை நீங்கள் வாசிக்கும் போது இந்த டென்மார்க் ஊடகவியலாளரின் தூய இயற்பண்பை இலகுவாக நுகர முடியும்'' என்கிறார் ஃபேடல் சுலைமான் - இவரே இந்த நூலை வெளியிட்டவராக இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.

'அவர்கள் கிழிபட்டவர்களாகக் காணப்பட்டார்கள். ஆனால் உறங்கும் இப்போது கூட, அவர்களின் எல்லா முகங்களிலும் முன் பின் அறியப்படாத அமைதியான, தீர்க்கமாக அமைதிப் பார்வை இருந்தது. இமைகளின் ஓர் இமைப்புக் கூட இல்லாமல் இறப்பதற்கு இயலுமாயிருப்பது ஏன் என்று எனக்கு விளங்கத் தொடங்கியது. ஒரு நாள் அவர்களுடன் கழித்த போது நான் கவனித்திருந்ததன்படிஅவர்கள் தமது சமய மனச்சாட்சிக்கு அச்சங்கொண்டு பின்பற்றினார்கள் என்பதைக் கண்டேன். எக் கொடிய விதி அவர்களைத் தாக்கியிருந்தாலும் அந்நடப்புக்காக இறைவனைக் குறை கூற அவர்களுக்குத் தோன்றவே இ;ல்லை.'

மேலேயிருக்கும் பந்தி ஹோம்போவின் எழுத்து நடையின் அழகை எடுத்துக் காட்டுகிறது.

புத்தக வடிவில் 10 புள்ளி எழுத்துருவில் 360 பக்கங்களைக் கொண்ட நூல் இது.

என்னுடைய கருத்துப்படி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் தமிழில் எழுதும் முஸ்லிம் எழுத்தாளர்களில் முதல் இ;;டத்தை அல் அஸூமத் அவர்களே வகிக்கிறார் என்பேன். தமிழ் இலக்கணம், கவிதை, நாவல், சிறுகதை, சஞ்சிகை, பெறுமதியான மொழிபெயர்ப்புகள் என திரும்பும் பக்கமெல்லாம் அவரே தெரிகிறார். இவ்வளவையும் செய்து விட்டு அல்லது செய்து கொண்டு மிக அமைதியாக இருக்கும் ஒரு நபரும் இவரே.

நூலாக வெளிவராத அவரது எழுத்துகளை நான் இனிமேல்தான் வாசிக்க வேண்டும். இதுவரை படித்தவற்றில் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது 'பிலால்' தான். அதற்குக் காரணம், க்ரெய்க் அவர்களின் மொழி நடையும் அதை அப்படியே தமிழில் தந்த அல் அஸூமத் அவர்களும் முகம்மது நபியவர்களுடன் நிழல் போல் 22 வருடங்கள் வாழ்ந்தவரும், தொழுகைக்கான முதல் அழைப்பை விடுத்தவரும் உலக முஸ்லிம்களால் நெகிழ்ச்சியுடன் மதிக்கப்படுபவருமான ஸெய்யிதினா பிலால் (ரலி) அவர்களுமாவர்.

எல்லாருக்கும் ஆயிரமாயிரம் சின்னச் சின்ன ஆசைகள் இருக்கின்றன. எனக்கும் உள்ள சின்னச் சின்ன ஆசைகளில் முதன்மைக்குரிய ஒன்று இருக்கிறது. கவிஞர் அல் அஸூமத்துடன் டமஸ்கஸ் சென்று; பிலால் (ரலி) அவர்களின் அடக்கஸ்தலத்தில் நின்று, அவருக்கு ஸலாம் உரைத்து, 'ஸெய்யிதினா பிலால், இதோ உங்களைத் தொடர்ந்த இன்னொரு பிலாலுடன் உங்களைக் காண வந்திருக்கிறேன்' என்று உரக்கச் சொல்ல வேண்டும்!

(ஜீவநதி 202 வது இதழில் வெளிவந்த கட்டுரை)

எங்களுக்கு நீங்கள்தான் வாள் - உங்களுக்கு நாங்கள்தான் உறை!

2022-10-13T22:15:00.001+05:30

அடோனிஸ்

1930ம் ஆண்டு சிரியாவில் ஓர் ஏழ்மை மிகுந்த விவசாயக் கிராமத்தில் நான் பிறந்தேன். எனது கிராமத்தில் பாடசாலைகள் இல்லை. தொலைபேசி வசதிகள் இல்லை. மின்சாரமும் கிடையாது. எதுவுமே கிடையாது. எனது பதின் மூன்று வயது வரை நான் ஒரு காரைக் கண்டதும் இல்லை.

எனது தந்தையார் பாரம்பரிய அறபுக் கலாசாரத்தில் அதிகம் ஈடுபாடு கொண்டவர். நானும் அந்தப் பின்னணியோடுதான் வளர்க்கப்பட்டேன். அறபுக் கலாசாரத்தின் சாரமாக அமைந்தது கவிதைதான். எனவே, அனைத்துக் கவிஞர்களதும் கவிதைகளை வாசிக்க எனது தந்தையார் என்னைத் தூண்டினார். இஸ்லாத்துக்கு முந்திய காலப்பிரிவிலிருந்து இஸ்லாம் அறிமுகமான பின்னர் தோன்றிய அனைத்துக் கவிஞர்களும் அதற்குள் அடங்குவார்கள். மிகப்பிரபல்யம் வாய்ந்த அல் முதனப்பி, அபு தம்மாம், அல் மஆரி, ஏன் இம்ரஉல் கைஸ், அபூ நவாஸ் அடங்கலாக எல்லோருடைய கவிதைகளையும் நான் படித்தேன். இப்படியொரு சூழலில்தான் நான் வளர்ந்து வந்தேன்.

இப்படியிருக்கும் போது நானும் தன்னிச்சையாகக் கவிதைகள் எழுதத் தொடங்கினேன். இது இயல்பாகவே நடந்தது.

1943ம் ஆண்டில் ஒரு நாள் சிரியா சுதந்திரம் அடைந்தது. அப்போது எனக்கு வயது பதின்மூன்று. ஷூக்ரி அல் குவாத்லி முதலாவது ஜனாதிபதியாக தெரிவு செய்யப்பட்டார். அவர் தனது நாட்டைப் பற்றி மேலும் அறிந்து கொள்ளும் நோக்கில் சிரியாவின் எல்லா மாகாணங்களுக்கும் விஜயம் செய்ய விரும்பினார். இந்தத் தகவல் எங்கள் கிராமத்திலும் பேசப்பட்டது. எனக்கு எப்படி அந்த எண்ணம் தோன்றியது என்று ; தெரியாது, எமக்குக் கிடைத்த சுதந்திரத்தைக் கொண்டாடு முகமாகவும் அவரை வரவேற்கு முகமாகவும் ஒரு கவிதை எழுத வேண்டும் என்ற எண்ணம் எனக்குள் ஏற்பட்டது. அந்தக் கவிதையில் ஜனாதிபதியிடம் ஒரு வேண்டுகோள் விடுப்பது போலவும் அவர் உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டால் பாடசாலை வேண்டும் என்று சொல்ல வேண்டும் என்று அது அமையக் கூடிய வகையில் கற்பனை செய்தேன். அந்தக் கவிதையை அவ்வாறே எழுதி என் தந்தையிடம் வாசித்துக் காட்டிய போது மிக நன்றாக அது அமைந்திருக்கிறது என்று சொன்ன அவர், இதை எப்படி அவரை நெருங்கி நீ வாசித்துக் காட்டுவாய் என்று கேட்டார். ஏதோ ஒரு வழியில் முயற்சிக்க வேண்டும் என்று தந்தையாரிடன் சொன்னேன். 'உனக்கு எனது வாழ்த்துக்கள். உனது முயற்சி வெற்றி பெறட்டும்;'என்று அவர் என்னை வாழ்த்தினார்.

எமது கிராமத்துக்கு அருகேயுள்ள நகருக்கு ஜனாதிபதி வருகை தந்தார். (கதை நீண்டுவிடும் என்பதால் சுருங்கச் சொல்கிறேன்.) அன்று கிராமத்துப் பாரம்பரிய ஆடையையும் ஒரு நைந்து கிழிந்த பாதணியையும் நான் அணிந்திருந்திருந்தேன். உண்மையில் நான் வெறுங்காலுடன் நடக்கப் பழக்கப்பட்டவன்தான். ஓர் அதிசயமான சூழலில் அவருக்கு அந்தக் கவிதையை என்னால் வாசித்துக் காட்ட முடிந்தது. உண்மையில் அவருக்கு அந்தக் கவிதை மிகவும் பிடித்திருந்தது. எனது கவிதையிலிருந்து ஒரு வசனத்தை அவர் எடுத்துத் தனது உரையில் பயன்படுத்தினார். அந்த வரிகள் இப்போதும் எனக்கு ஞாபகத்தில் உள்ளன. 'எங்களுக்கு நீங்கள்தான் வாள் - உங்களுக்கு நாங்கதான் உறை'. இவைதாம் அவ்வரிகள்.

அவர் தன்னை வந்து சந்திக்குமாறு என்னிடம் சொன்னதற்கேற்ப, நான் ஜனாதிபதி மாளிகைக்குச் சென்றேன். என்னை ஆரத் தழுவிக் கொண்டு 'உனக்கு என்ன வேண்டும் மகனே?' என்று கேட்டார். 'நான் பாடசாலைக்குப் போக வேண்டும்' என்று சொன்னேன். 'உனது கோரிக்கை கவனத்தில் கொள்ளப்படும், நீ பாடசாலைக்குச் செல்வாய்' என்று சொன்னார். இப்படித்தான் அதாவது கவிதையால்தான் பாடசாலைக்குச் சென்று கற்கும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. கவிதைக்காகவே நான் பிறந்தேன் என்ற எண்ணமும் எனக்கு ஏற்பட்டது.

அடோனிஸ் என்ற பெயர் எனக்கு எப்படி வந்தது என்று நான் சொல்ல வேண்டும். பாடசாலைக் கல்விக்குப் பின்னர் இரண்டாம் நிலைக் கல்விக்காக டார்ட்டுஸ் நகர பிரஞ்சுப் பாடசாலையில் சேர்ந்தேன். அங்கே ஒன்றரை வருடமளவில் கற்றேன். 1945ல் அப்பாடசாலை மூடப்பட்டு வி;ட்டது. அதற்குப் பின்னர் அரச பாடசாலைக்குச் சென்றேன்.

அப்போதே கவிதைகள் எழுதிப் பத்திரிகை, சஞ்சிகைகளுக்கு அனுப்பினேன். கவிதையில் எனது உண்மைப் பெயரான் அலி அஹமத் செய்த் எஸ்;;:பர் என்று குறிப்பிட்டேன். ஆனால் அவை என்னுடைய கவிதைகளைப் பிரசுரிக்கவில்லை. ஆகவே அவற்றின் மீது எனக்குக் கோபம் ஏற்பட்டது. ஓரிரவு கோபத்துடன் இருந்த நான் அடோனிஸ் பற்றிய புராணக் கதையைப் படிக்க நேர்ந்தது. அந்தக் கதையில் அடோனிஸூம் இஸ்தாரும் காதல் கொள்கிறார்கள். அடோனிஸ் வேட்டைக்குச் செல்லும் பழக்கமுள்ளவன். அடோனிஸ் என்ற பெயரில் லெபனானில் ஓர் ஆறு இருந்தது என்பதையும் நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டும். அந்த ஆற்றின் பெயரைப் பின்னர் இப்றாஹீமின் ஆறு என்று பெயர் மாற்றி விட்டார்கள். அதற்கான காரணம் எனக்குத் தெரியாது. அடோனிஸ் ஒரு நாள் காட்டுப் பன்றி வேட்டைக்குச் சென்றான். வேட்டையின் போது காட்டுப் பன்றிதான் அவனை வேட்டையாடியது. அவன் இறந்து போனான். அவனுடைய இரத்தத்திலிருந்து ஒரு பூ மலர்ந்தது. அதற்கு நட்சத்திரப் பூ என்று பெயர். இந்தப் புராணக் கதை எனக்குப் பிடித்திருந்தது. அன்றிலிருந்து எனது கவிதைகளை எழுதிய தாளில் எனது பெயரை அடோனிஸ் என்று குறிப்பிட்டேன். ஏனெனில் பத்திரிகைகளும் சஞ்சிகைகளும் அந்தக் காட்டுப் பன்றியைத்தான் விரும்பியிருந்தன. அதனால்தான் அவர்கள் என்னைக் கொல்ல முயன்றார்கள்.

என்னுடைய கவிதைகளை முன்னர் நிராகரித்த பத்திரிகையொன்றுக்கு அடோனிஸ் என்ற பெயரில் ஒரு கவிதையை அனுப்பினேன். அதை அவர்கள் பிரசுரித்தார்கள். அத்துடன் அன்புள்ள அடோனிஸ் எமது காரியாலயத்துக்கு ஒரு முறை வாருங்கள் என்ற அழைப்பு வந்தது. நான் அங்கு சென்றேன். அப்போது எனக்கு பதினைந்து வயது கூட நிறைந்திருக்கவில்லை. என்னைக் கண்ட அவர்களுக்குத் திகைப்பு ஏற்பட்டது. உண்மையில் நீர்தான் அடோனிஸா என்று கேட்டார்கள். நான் ஆம் என்றேன். உடனே பிரதம ஆசிரியருக்கு அடோனிஸ் என்பவர் வந்திருக்கிறார் என்று தகவல் கொடுத்தார்கள். அவரும் கூட என்னைக் கண்டு திகைத்து நின்றார்;. பிறகு 'உண்மையில் நீர் அடோனிஸ் தானா என்று கேட்டார். நான் ஆம் என்றேன். இப்படித்தான் அடோனிஸ் என்ற பெயரை நான் சூட்டிக் கொண்டேன். இப்போதெல்லாம் என்னை நான் மறைத்துக் கொள்ள வேண்டியிருந்தால் எனது உண்மையான பெயரை அலி அஹமத் என்று எழுதுகிறேன்.

எனது சொந்தக் கலாசார, கவிதை சார் வரலாற்றைப் புதிய நோக்குடன் உருவாக்க முயற்சி செய்திருக்கிறேன். அது சொந்த வரலாறும் சொந்த நோக்கும் சொந்த உலகத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும். பிற்காலங்களில் எனது போக்கையும் நோக்கையும் முழு அரபுப் பாரம்பரியத்துக்குள்ளும் கொண்டு செல்லவும் முயற்சியெடுத்தேன். அறபு வரலாற்றை நகர்த்துவதற்கு கல்வித்துறை சார்ந்த சட்டகத்திலிருந்து அதாவது மார்க்கம், பாடசாலைகள், பழக்கவழக்கங்களிலிருந்து பிடுங்கி நவீன உலகின் முன்னால் மீள் வாசிப்புக்காக வைக்கும் முயற்சி அது. அதாவது அறபுக் கலாசாரத்தின் நிலையானதும் மாறுவதும் குறித்த மறுபரிசீலனை.

இந்த முயற்சி அறபுக் கலாசாரம் குறித்த புதிய புரிதல்களுக்கு அடித்தளமிட்டது என்பதை அனைவரும் அறிவார்கள்.

அறபுக் கவிதையின் போக்கிலும் ஒரு மாறுதலை நான் உண்டு பண்ணினேன். அறபுக் கவிதைகளிலிருந்து எவற்றை நான் தேர்ந்தெடுத்தேனோ அவை குறித்து நவீன வாசகருடன் நான் பேசினேன். அவற்றை ஒரு தொகுதியாக்கி அறிமுகத்தையும் எழுதினேன். அறபுக் கவிதை குறித்து ஒரு நூலையும் எழுதினேன். அழைப்பின் பேரில் பிரெஞ்சுக் கல்லூரியில் அது குறித்து விரிவுரைகளும் நடத்தினேன். பின்னர் அறபு மொழியின் உரை நடை குறித்து மீள்வாசிப்புச் செய்ய முடிவு செய்தேன். அது பற்றி ஒரு புத்தகத்தை எழுதும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டேன். நவீன வாசகருடனான உரையாடலுக்கான படைப்புகளையும் அதில் சேர்த்தேன். நான் வெறுமனே கவிதையோடு மட்டும் நின்று விடவில்லை. அறபுக் கலாசாரம், அறபுக் கவிதை, அறபு உரை நடை, அறபு இலக்கியம் என்று ஒரு புதிய வரலாற்றுப் போக்கைத் தொடக்கினேன்.

உங்களுக்குத் தெரியும். ஒரு மரம்தான் ஒரு வனத்தை உருவாக்கும். நானும் ஒரு தனி மரம்தான். ஆனால் என்னைச் சுற்றி அறபுக் கவிஞர்களால், எழுத்தாளர்களால், புத்திஜீவிகளால் ஒரு வனத்தை நான் உருவாக்கினேன். என்னுடனான உறவு அறபுக் கவிஞர்களுள் ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவே செய்தது. நான் இயங்கிவாறு எல்லா அறபுக் கவிஞர்களும் இயங்குவார்கள் என்றும் பழையவற்றையே மீட்டுப் பேசிக் கொண்டிருக்காமல் அவர்களுக்கான புதிய உலகங்களை ஏற்படுத்துவார்கள் என்றும் எதிர்பார்த்தேன். ஆனால் யாரும் என் முயற்சியைத் தொடர்வதை என்னால் காண முடியவில்லை. எனவே அவர்களைப் பற்றிப் பேசுவதை நான் தவிர்த்து வந்திருக்கிறேன். அவர்களுடைய எழுத்து முயற்சிகளுக்கு என்னிடம் மிகுந்த மரியாதை இருக்கத்தான் செய்கிறது. ஆனாலும் அவற்றை மதிப்பிடுவதை நான் விரும்பவில்லை. இதனால்தான் அவை நவீன அறபுக் கவிதைக்குள் வரும்போது - அதாவது கலீல் கிப்ரான் காலத்திலிருந்து இன்று வரை - அவற்றை வகைப்படுத்த நான் முனையவில்லை.

(அடோனிஸ் வழங்கிய பேட்டியிலிருந்து பெரும் பகுதி)

நான் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறேன் - நூலுக்கான அணிந்துரை

2022-03-19T23:40:00.004+05:30

ஷெய்க்ஹா ஜெலீலா ஷபீக்

(முன்னாள் அதிபர் - கள்எலிய முஸ்லிம் மகளிர் அறபுக் கல்லூரி,

முன்னாள் அதிபர் ஆயிஷா சித்தீக்கா முஸ்லிம் மகளிர் அறபுக் கல்லூரி)

அவர்கள் “நான் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறேன்“ நூலுக்கு வழங்கிய அணிந்துரை.

அளவற்ற அருளாளன் நிகரற்ற அன்பாளன் அல்லாஹ்வின் திருநாமம் போற்றி...

அகிலங்களுக்கு அருளாக அனுப்பப்பட்ட கண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பத்தவர்கள், தோழர்கள், மறுமை வரை அவர்களைப் பின்பற்றி வாழ்வோர் அனைவர் மீதும் அல்லாஹ்வின் சாந்தியும் அருளும் நிறைவாய்ப் பொழிய வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கிறேன்.

மனித வாழ்க்கையின் எல்லாத் துறைகளுக்கும் பொருத்தமான வாழ்க்கை நெறியே இஸ்லாம் மார்க்கம். இதனை நபி (ஸல்;) அவர்கள், 'நான் உங்களை ஒரு பிரகாசமான பாதையில் விட்டுச் செல்கிறேன். அதன் இரவுகூடப் பகல்போல் வெளிச்சமானது,' எனக் குறிப்பிட்டார்கள். இந்த வாழ்க்கை நெறிக்குச் சொந்தக்காரர்கள் தாம் முஸ்லிம்கள்.

இவ்வுயர் மார்க்கத்தின் போதனைகளையும் வழிகாட்டல் களையும் முஸ்லிம்கள் தம் வாழ்வியலாக அமைத்துக் கொண்டி ருந்தால் அவர்கள் வாழும் பிரதேசங்கள் மாத்திரமன்றி முழு உலகும் அமைதியும் சமாதானமும் அரசோச்சும் இடமாக மாறியிருக்கும்.

ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக முஸ்லிம்களின் நடை, உடை, பாவனைகள், பண்பாட்டு நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் இஸ்லாத்தின் போதனைகளுக்கு மாற்றமாக அமைந்து விட்டமையால் அவர் களுக்கு இழிவும் அழிவும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. சோதனைகளும் வேதனைகளும் வாட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன. அல்லாஹ் இந்நிலையிலிருந்து அனைவரையும் பாதுகாப்பானாக.

இன்று அல்குர்ஆனை ஓதப் பழகுவதிலும் அதனைத் தமாம் செய்வதிலும் முஸ்லிம்கள் காட்டும் அக்கறை அது கூறும் செய்திகளை விளங்குவதிலோ அவற்றைத் தம் வாழ்வியலாக மாற்றுவதன் மூலம் மற்றவர்களின் வாழ்விலும் மாற்றம் கொண்டு வருவதிலோ காட்டுவதில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களின் பிறந்த தினம், புனித மிஃறாஜ் தினம் ஆகியவற்றைக் கொண்டாடுவதற்கு முக்கியத் துவம் கொடுக்கின்ற பலரும் அவர்களின் வாழ்வொழுங்கையும் முன்மாதிரியையும் தம் வாழ்வியலாகக் கொள்ளாமலிருப்பது மிகவும் வேதனைக்குரியது.

இந்நிலையைச் சீர் செய்து இஸ்லாமிய சிந்தனையை முன்வைத்துச் சமூகத்தை நல்வழிப்படுத்தும் முயற்சியில் நமது உலமாக்களின் வெள்ளி மேடைப் பிரசங்கங்களும் இஸ்லாமிய நூல்களும் இஸ்லாமியச் செயற்பாட்டாளர்களால் நிகழ்த்தப்படும் உரைகளும் பெரும் பங்காற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன.

இந்த வரிசையில் மேற்குலகில் வாழும் இஸ்லாமியச் செயற்பாட்டாளர்களான பெண் ஆளுமைகள் பதின்மரின் கருத்தாழம் கொண்ட ஆங்கில உரைகளின் தமிழாக்கமே 'நான் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறேன்,' என்ற மகுடம் தாங்கி நமது கைகளில் தவழும் இந்நூல் ஆகும். வித்தியாசமான தலைப்புகளில் வாழ்வின் பல்வேறு அம்சங்களையும் மிக அழகாகவும் தெளிவாகவும் அதே வேளை, கேட்போரின் உள்ளங்களைத் தொட்டுச் செல்லும் கவர்ச்சித் தன்மையுடனும் அவற்றை அவர்கள் முன்வைக்கும் பாங்கு அருமையானது.

சிலபோது நாம் சிறிதும் கவனத்திற் கொள்ளாத நுணுக்கமான வாழ்வியல் அம்சங்களை இவ்வுரைகள் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியிருப்பது பாராட்டுக்குரியது. உதாரணமாக, 'முஸ்லிம்களாகிய எமக்கு அல்லாஹ்வைப் பற்றிய புரிதலில் ஏற்பட்ட தவறுதான் நாம் துன்பங்களை எதிர்கொள்ளும் போது, எம்மை விரக்திக்குக் கொண்டு செல்கிறது. அல்லாஹ் கருணையாளன். எல்லாக் கருணைகளுக்கு மான ஊற்றே அவன்தான்.

ஒரு குழந்தையிடம் தாயொருத்தி வைத்திருக்கும் பாசத்தை விடப் பன்மடங்கு நம்மில் பாசத்தைக் கொண்டிருப்பவன்தான் அல்லாஹ் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அந்த உண்மையை முதல் எண்ணக் கருவாக எமது சிறாருக்கு அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்,' என்று குறிப்பிடும் சகோதரி யெஸ்மின் முஜாஹிதின் உரையைக் குறிப்பிடலாம். அவரது உரையின் தலைப்பே இந்நூலின் தலைப்பாகவும் அமைந்துள்ளது.

சகோதரி துன்யா ஷுஐப் அவர்களின், 'ஏன் எனக்கு இப்படி?' என்ற தலைப்பினைத் தாங்கிய உரை வாழ்வில் ஏற்படும் தொடர் நோதனைகள், துன்பங்கள், எதிர்பாராத நிகழ்வுகள் என்பவற்றால் கடுமையாக மன உளைச்சல்களுக்கு ஆளாகியுள்ள பல நூறு உள்ளங்களுக்குச் சிறந்த ஒத்தடமாக அமைந்துள்ளது. தற்போதைய சூழலில் நாம் அனைவரும் கண்டிப்பாக வாசிக்க வேண்டிய உரை அது.

'இஸ்லாம் சாந்தி மயமான மார்க்கம். அது வாழ்வின் சகல துறைகளுக்கும் வழிகாட்டி என இஸ்லாத்தின் சிறப்பம்சங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருப்பதல்ல முஸ்லிம்களின் பொறுப்பு. அந்தத் தூய இஸ்லாத்தின் போதனைகளை முழுமையாக நமது வாழ்வில் செயல்படுத்திச் சொல்லாலும் செயலாலும் சான்று பகர்வோராய் இருக்க வேண்டும்' என்பதைச் சகோதரி லிண்டா சர்ஸூர் 'இஸ்லாமும் பெண்ணுரிமைகளும்' என்ற ததனது உரையில் அழகாக முன்வைத்துள்ளார்.

இவ்வாறு இந்தப் பத்து உரைகளும் ஒன்றை ஒன்று விஞ்சிய தரத்தில் மிகப் பொருத்தமான தலைப்புகளில் நம் கவனயீர்ப்புக்குரிய காத்திரமான கருத்துக்களைக் கொண்டனவாயும் சிந்திக்கவும் செயல்படவும் தூண்டுவனவாயும் உள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த உரைகளை நிகழ்த்தியவர்கள் உலகளாவிய ரீதியில் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராகக் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டுள்ள அராஜகங்களையும் அநியாயங்களையும் எட்ட நின்று பார்த்துக் கருத்துக் கூறியவர்கள் அல்லர். அவற்றைக் கண்டும் எதிர் கொண்டும் மனம் தளராது, முடங்கி விடாது பொறுமையுடனும் உறுதியுடனும் தலை நிமிர்ந்து நிற்கும் மக்களோடு இரண்டறக் கலந்து களத்தில் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கும் புத்திஜீவிகளே அவர்கள் என்பது கவனிக்கத் தக்கது.

அநீதிகளையும் அராஜகங்களையும் கண்டு அஞ்சித் துவண்டு போகாது, முடங்கி விடாது அவற்றைத் தட்டிக் கேட்டு, அவற்றுக்கெதிராகக் குரல் கொடுப்பதோடு, அவற்றைக் களையவும் முயற்சி செய்வது நமது கடமை என்ற செய்தியையும் இவ்வுரை களுக்கு ஊடாக அவர்கள் நமக்குத் தந்துள்ளனர்.

இவ்வுரைகளைத் தேடிப் பெற்று, செவிமடுத்து, அவற்றின் கவர்ச்சியும் கருத்தாழமும் குன்றாமல் மொழி மாற்றம் செய்து தந்திருப்பவர், ஈழத்துத் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் சிறந்த படைப்பாளர், பல்துறை ஆளுமை கொண்டவர், இலக்கியத்துக்கான இலங்கை அரசின் உயர் விருதான சாஹித்திய விருதுகளைப் பெற்றவர், நாடறிந்த எழுத்தாளர்; எனப் பல சிறப்புகளுக்குமுரிய சகோதரர் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்கள். நிச்சயமாக அவர் முஸ்லிம் சமூகத்தின் பாராட்டுக்கும் நன்றிக்கும் உரியவர்.

நாட்டிலுள்ள பல பெண்கள் அறபுக் கல்லூரிகளில் மார்க்கம் கற்றுத் தேர்ந்த ஆலிமாக்கள் மட்டுமன்றி பொதுக் கல்வியிலும் உயர் நிலையடைந்த பல நூறு பேர் இருந்தும் அவர்களைச் சமூக வெளிகளில் காணக் கிடைப்பதில்லை என்ற சகோதரர் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்களின் ஆதங்கம் நியாயமானதே. இஸ்லாமியத் துறையில் கற்றுத் தேர்ந்தவர்களின் பொறுப்பை உணர்த்திக் களத்தில் இறங்கிப் பணி செய்யத் தூண்டுவதும்கூட இவரது இப்படைப்பின் நோக்கங்களில் ஒன்றாக இருக்கும் என்பது எனது தாழ்மையான அபிப்பிராயம்.

இம்மாபெரும் பணியை முன்னெடுக்க அருள் புரிந்த அல்லாஹ்வுக்கே புகழனைத்தும் அல்ஹம்து லில்லாஹ்! தமக்கு இறைவன் அளித்த ஆற்றல்கள் திறமைகள் என்பவற்றை அமானிதமாகக் கருதி, அவற்றைப் பயன்படுத்தி உறுதியான இறை விசுவாசத்துடன் இஸ்லாமிய சமூகத்துக்கு வழிகாட்;டுவதற்காக இவ்வுரைகளை நிகழ்த்திய அந்தச் சகோதரிகளையும் அவர்களைப் போல் களத்தில் பணியாற்றுகின்ற அனைவரையும் அல்லாஹ் பொருந்திக் கொள்வானாக!

இவ்வுரைகளை அவற்றின் தரமும் கருத்தாழமும் மாறாமல் அழகு தமிழில் மொழிமாற்றம் செய்து எமக்களித்திருக்கும் மதிப்புக்குரிய சகோதரர் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்களின் இப்பணியை அங்கீகரித்து நற்கூலி வழங்குவானாக!

'தூண்டல் இன்றித் துலங்கள் இல்லை' அல்லவா? இவ்வுரை கள் வாசிப்போரை இஸ்லாமிய அறிவைப் பெற்று, அதனைச் செயற் படுத்தி, பிறரையும் வழிப்படுத்தத் தூண்டும் தூண்டுகோலாக அமைய வேண்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறேன்.

இஸ்லாத்தின் உயர் போதனை களை வாழ்வியலாகக் கொள்ளும் போது உள்ளங்கள் அமைதி பெறும். உலகமும் அமைதிப் பூங்காவாக மாறும். நம்மனைவரதும் அவாவும் பிரார்த்தனையும் அதுவேயல்லவா?

அல்லாஹ் நம்மனைவரதும் முயற்சிகiயும் அங்கீகரித்து நேர் வழியில் வாழ வைத்து, அவனது அருளுக்குச் சொந்தக் காரர்களாக ஆக்குவானாக. ஆமீன்!

'இறைவா, உன்னையே நாங்கள் வணங்குகிறோம். உன்னிடமே உதவியும் தேடுகிறோம். நீ எங்களை நேர் வழியில் நடத்துவாயாக. (01 - 05 - 06)

மெல்லிசைப் பாடல்கள் - கால் முறிந்த குதிரை!

2021-07-18T11:36:00.001+05:30

நம் நாட்டு மெல்லிசைப் பாடல்களைப் பற்றி எழுதத் தொடங்கினால் பக்கம் பக்கமாக எழுதலாம்.

வேகமாக ஓடி வந்து கால்கள் முறிக்கப்பட்டுக் கிடக்கும் குதிரையைப் போன்ற நமது மெல்லிசைப் பாடல்களின் கதையில் எனக்குத் தெரிந்தவற்றை நினைவில் உள்ளவற்றை இங்கு சொல்கிறேன் .

நம்நாட்டு மெல்லிசைப் பாடல்களின் வரலாற்றை இலங்கை வானொலியில் இருந்து தொடங்குவோம். அது ஆரம்பத்தில் 'ஈழத்துப்பாடல்கள்' என்ற பெயரிலேயே ஒலிபரப்பாகியது. காலையில் செய்தியறிக்கையைத் தொடர்ந்து 'ஈழத்துப்பாடல்கள்' சொற்ப நேரம் ஒலிபரப்பாகும். பிறகு 'பொங்கும்பூம்புனல்' வந்துவிடும். அப்போது முக்கியமான பாடகர்களாக வி.முத்தழகு, எஸ்.கே. பரராஜசிங்கம் போன்றவர்கள் பங்களிப்புச் செய்தார்கள். பாடகிகளாக கலாவதி சின்னச்சாமி , சுஜாதாஅத்தநாயக, முல்லைச் கோதரிகள் போன்றோர் பாடினர். வி.முத்தழகும், கலாவதி சின்னச்சாமியும் - ரி. எம். சௌந்தரராஜனும், பி. சுசீலாவும் போன்று பிரபலமான ஒருசோடி அப்போது.

'பாடுபடு நண்பா பரிசு தரும் பூமி', 'கங்கையாளேகங்கையாளே 'போன்ற பாடல்கள் அப்போது அடிக்கடி ஒலிக்கும். ஈழத்து ரெத்தினம் என்பவர் பெரும்பாலும் பாடல்களை எழுதியிருப்பார். ஆர். முத்துசாமி, றொக்சாமி போன்றவர்கள் இசையமைத்திருப்பார்கள்.

இப்படிப் போய்க்கொண்டிருந்த ஈழத்துப்பாடல்கள் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு 'மெல்லிசைப்பாடல்கள்' என்ற நாமத்துடன, கொஞ்சம் புதுமெருகுடன் புதுப்புதுக் குரல்களுடன் புதுப்புதுப்பாடல்களாக, புதிய இரத்தம் பாய்ச்சப்பட்டு ஒலிக்கத் தொடங்கின.. இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனம் மெல்லிசைப் பாடல்களுக்காக அதிக சிரத்தையெடுத்த காலம்அது.

நாடு பூராவும் கலைஞர்கள் தெரிவுசெய்யப்பட்டார்கள். பரந்த அளவில் பாடல்கள் பெறப்பட்டன. புதிய இசையமைப்பாளர்களைத் தேடியெடுத்தார்கள். மெல்லிசைப் பாடல்களுக்கென்று தனி வங்கி நிலையத்தில் இயங்கத் தொடங்கியது. நாட்டின் பலபாகங்களிலுமிருந்து கிடைக்கப் பெறும் பாடல்களில் சிறந்ததைத் தெரிவு செய்து அந்த வங்கியில் வைத்தார்கள். கழிக்கப்பட்டவற்றை திருப்பிஅனுப்பினார்கள். தெரிவுசெய்யப்பட்ட பாடல்கள் பாடி இசையமைக்கப்பட்டுப் பாட்டாகினால் ஒருபாடலுக்கு 15ரூபா சன்மானமும் அனுப்புவார்கள். நானும் 60ரூபா அளவில் சம்பாதித்திருக்கிறேன். அந்தப் பணத்தில் வாங்கிப்போட்ட வளவில்தான் நான் இப்போது குடியிருப்பதாக நீங்கள் நினைத்துக் கொள்ளக் கூடாது.

தேசிய சேவையில் 'மெல்லிசைப் பாடல்கள்' என்ற நிகழ்ச்சி ஒலிக்கும். அதில் புதிய பாடல்கள் அறிமுகமாகும். பிறகு பருவத்திற்குப் பருவம் ஒலிபரப்பான பாடல்களையெல்லாம் ஒன்று திரட்டி, ஒருகுழு அவற்றிலிருந்து அடிக்கடி ஒலிபரப்பவென சில பாடல்களைத் தெரிவு செய்யும். மெல்லிசைப் பாடல்களில் தங்களுக்குப் பிடித்தவற்றை நேயர்கள் விரும்பிக் கேட்கும் நிகழ்ச்சியொன்றும் அப்போது இருந்ததாக ஞாபகம். 'பொப்' இசையை விரும்பிக்கேட்கும் நிகழ்ச்சியொன்றும் வர்த்தக ஒலிபரப்பில் இருந்தது.

நமது பாடல்களின் மழைக்காலம் இதுதான்.

நீலாவணன் எழுதி சத்தியமூர்த்தி பாடும் 'ஓவண்டிக்காரா', எஸ்.கே. பரராஜசிங்கம் பாடும் பஸீல் காரியப்பரின் 'அழகான ஒரு சோடிக் கண்கள்' , செ. குணரெத்தினம் எழுதி கலாவதி சின்னச்சாமி பாடும் 'பாப்பா முகத்தில் பால் நிலவு பட்டுத் தெறிக்குது' ,அக்கரைப் பாக்கியன் எழுதி ரகுநாதன் பாடும் 'நதி கொண்ட காதல் கடல்மீது', மு. சடாட்சரனின் 'நித்திரையில் தோன்றும் நித்திலமே வாராய்' போன்ற பலபாடல்கள் ஜனரஞ்சகமாகி ஒலித்துக்கொண்டிருக்கும். பிறகு ரீ.கிருஷ்ணன், எம்.ஏ.எம். அன்சார், கே.எஸ். பாலச்சந்திரன், பாக்கியராஜா போன்றவர்களின் பாடல்களும் வந்துசேர்ந்தன.

சோலைக்கிளி எழுதி வயலட் மேரி பாடிய “கொச்சிப் பழமே“ சந்ரு பாடிய “மங்கையைத் தேடுது காற்று“ திலகா பாடிய “இருக்கிற தொல்லைக்குள் இன்னொரு தொல்லையா ஆகிய பாடல்களுக்கு இசை அமைத்தவர் சரஸடீன்.

இவர்களுடன் வனஜா ஸ்ரீனிவாசன், கோகிலாசுபத்திரா சகோதரிகள், யோசப்ராஜேந்திரன், புஷ்பாராசசூரியர், ஜெகதேவிவிக்னேஸ்வரன், 'தன்னந்தனிமூங்கில்' என்ற அருமையான பாடலைப்பாடிய சாரதாவாசுதேவன், 'அழகுநிலாவானத்திலே' என்று அமுதகானம் இசைத்த விவேகானந்தன், 'குயிலே' என்று தொடங்கிப் பாடிய மாணிக்கவேல், சந்திரிக்காடீஅல்விஸ், பார்வதிசிவபாதம், பௌசுல்அமீர், ஸ்ரான்லி சிவானந்தன் என்றெல்லாம் பெரியதொரு கானக் குயில்களின் பட்டாளமே உருவாகியிருந்தது.

நமது மெல்லிசை கொழுத்துப் போயிருந்தது

என்.சண்முகலிங்கன், கோப்பாய் சிவம், சில்லையூர் செல்வராசன், எருவில்மூர்த்தி, செ. குணரெத்தினம், ஆர்.எஸ்.ஏ.கனகரெத்தினம், கமலினிமுத்துலிங்கம், அக்கரையூர் அப்துல் குத்தூஸ், எச்.ஏ.அஸீஸ், சபா. சபேசன் , ஒலுவில் அமுதன், மூதூர் ஜெயராஜ், கார்மேகம்நந்தா, அசனார் ஸக்காப், கோவிலூர் செல்வராசன், நிந்ததாசன் என்று இன்னுமின்னும் எத்தனையோ பேர் பாடல்எழுதினார்கள்.

எம்.எஸ். செல்வராஜா, திருமலை பத்மநாதன், கண்ணன் நேசம், மோகன்ராஜ் இன்னுமின்னும் பலர் இசை வழங்கினார்கள்.

இப்படி வளர்ந்த மெல்லிசையே நீ எங்கே?

இப்போதும் வி.முத்தழகு தனது விடா முயற்சியினால் இந்தத் துறைக்குள் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றார். புன்னகைசெய்வாயா, பாடப் பாட புதுராகம், ஆடும் பாடும் மயிலும் குயிலும் ஆனந்தமாய் வாழுது ஆகிய இவரது சில பாடல்கள் இன்றைக்கும் எங்காவது ஒலித்துக் கொண்டுதானிருக்கிறது. இதை எழுதுவதற்கு ஒரு மாதத்திற்கு முன்னரும் 'பிறை' பிராந்திய வானொலியில் சனி தோறும் ஒலிக்கும் 'சந்தனக்காற்று' சஞ்சிகை நிகழ்ச்சியில் அதை நடத்தும் அறிவிப்பாளர் ஜே. வகாப்தீன் அவர்களால் வி.முத்தழகு நேரடியாக குரல் தர அழைக்கப்பட்டு பல விடயங்கள் பேசப்பட்டு, அவரது சிலபாடல்களும் ஒலிபரப்பாகின. நமது மெல்லிசை நட்சத்திரம் இவர் என்றால் அது மிகையாகாது. நமது மெல்லிசைக்காகவே தன்னை அர்ப்பணித்தவர் வி.முத்தழகு. மற்றவர் எஸ்.கே.பரராஜசிங்கம். இவர்களது அரும் பணியாலும் நமது மெல்லிசை துளிர் விட்டதென்றால் பிழையில்லை.

தென்னை மரத்தின் பாளைக்குள்ளே ரெண்டு தேரை இருந்துமுழிக்குதுபார், மல்லிகை, அழகானஒருசோடிக்கண்கள், கங்கையாளே என்பன எஸ். கே. பரராஜசிங்கத்திற்கு நல்ல பெயர் கொடுத்த பாடல்கள். இவர் 'கங்கையாளே' என்றபெயரில் இறுவெட்டு ஒன்றையும் வெளியிட்டதாக ஞாபகம். வி. முத்தழகு தலைநகரில் அப்போது 'ஸப்தஸ்வரங்கள்' என்ற தனி நபர் கச்சேரி செய்திருப்பதாகவும் அறிகிறேன்.

அந்தக்காலமே நீ ஏன் திடீரெனக் காலக் கடலில் பாய்ந்து உன் உயிரை மாய்க்க நினைத்தாய்?

இந்த மெல்லிசைகளிலெல்லாம் காதல்பாடல்கள், தத்துவப்பாடல்கள், அண்ணன் தங்கை பாசத்தை வெளிப்படுத்தும் பாடல்கள், தேசாபிமானப் பாடல்கள், பிள்ளைகளுக்கான பாடல்கள் என்று சினிமாப் பாடல்களைப்போல பலவகையான பாடல்களும் இருக்கின்றன.

செ. குணரெத்தினத்தின் 'உனக்காக நான் பாடும் ஓராயிரம் பாடல் உன்காதில் கேட்கல்லியோ 'காதல் உணர்வை வெளிப்படுத்தும் அருமையான பாடல்.மு. சடாட்சரனின் 'நித்திரையில் தோன்றும் நித்திலமே வாராய்' இதுவும் நல்ல காதல் மெல்லிசையே! 'அழகானஒருசோடிக்கண்கள்'என்பதும் அப்படியே . என். கே. ரகுநாதன் பாடும் 'பூச்சூடும் காலம் வந்தாச்சு' அண்ணன் தங்கைப் பாசம். எம்.ஏ.எம். அன்சாரின்'பூரணை நிலவில் 'இன்னுமொரு பெண் உணர்வுப் பாடல் . 'பெத்த மனம் பித்து என்பார்' தத்துவம். திருமதி. அருந்ததி ஸ்ரீரங்கநாதன் பாடும் 'மாமயில் ஆடக் கண்டேன் கதிர்காமத்தில்' அழகான பக்திப்பாடல். சி. மௌனகுரு எழுதி திலகநாயகம்போல் பாடிய 'சின்னச்சின்னக் குருவிகள் எங்கள் சிறுவர் சிறுமிக் குருவிகள்' பாடல் பிள்ளைகளுக்கானது. 'பச்ச வயல் காட்டிலே கொச்சி மஞ்சள் பூசியொரு' என்ற பாடல் வி .முத்தழகு பாடுவது கிராமியம்.

நமது மெல்லிசைப் பாடலே உனக்கு என்ன நடந்தது?

லதா கண்ணன் போன்றவர்களும் பாடியிருக்கிறார்கள். கமலினி முத்துலிங்கம் எழுதி, இவர் பாடிய 'ஒரு பூங்காற்று' என்பது ஓர் இனிய கானம்.

அனிச்ச மலர் நோகும் அழகிய பாதம்.... ஆஹா... இப்படி எத்தனை!

எங்கள் மெல்லிசையே உனது வளர்ச்சிக்கு யார் தடை போட்டது?

வானொலியைத் தவிர்த்து வெளியிலும் நமது பாடல்கள் வளர்ந்த ஒருகாலமும் நம்மிடம்இருக்கிறது. திருமலையில் இருந்து பரமேஸ்-கோணேஸ் என்பவர்களின் 'உனக்குத் தெரியுமா நான் உன்னையழைப்பது', 'போகாதே தூரப்போகாதே' , 'நீ வாழுமிடம் எங்கே' என்ற பாடல்களெல்லாம் வந்து கலக்கின. இவற்றையெல்லாம் மிஞ்சி கல்முனை மண்ணில் மிகப்பெரும் சாதனையொன்றும் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கிறது.

ஓர் இசை நிகழ்ச்சியை சினிமாப் பாடல்களைக் கொண்டு நடத்தித்தான் வெற்றி பெற முடியுமென்ற ஒரு பொய்மையான கற்பிதத்தை உடைத்து, இல்லை, கொடுப்பதை கொடுப்பது மாதிரிக் கொடுத்தால், ரசிப்பவன் ரசிப்பான் என்று காட்டினான் கல்முனை கதிரவன், மட:டுநகர் ஆதவன் இசைக் குழுவைச் சேர்ந்த திரு. ஞானப்பிரகாசம் என்பவன். 'பள்ளி மாணவி புள்ளி மானைப் போல்' , 'தேர்த் திருவிழா பார்க்க வாறியா', 'மினியடிக்கும் மீனா', 'சோலையிலே ஒரு பொன் 'ஆலம் படைத்தவனே ஆதி றகுமானே', 'மாநகராம் மட்டு மாநகராம்' போன்ற எத்தனையோ சுயமான பாடல்களால் வெற்றிகரமாக கச்சேரி செய்து காட்டினான் அவன் .

ஒன்றிரண்டு சினிமாப் பாடல்களை நடுவே பாடினால் ரசிகர்கள் வேண்டாம் வேண்டாம்எனக் கூக்குரலிடுவார்கள்.. கற்கள் எறிந்து பேசுவார்கள். 'கந்தசாமி ராமசாமி ஹிப்பிப் பாணிடா ரெண்டு பேரும் சேந்துக்கிட்டா சாம்பிராணிடா' என்பது இவர்களின் பொப் பாடல்.

இந்தக் காலத்தில்தான் நமது 'பொப்' பாடல் இசையும் சிறப்பாக வளர்ந்தது. அந்தக் காலம் 1970கள். நாடு முழுக்க 'பொப்' இசை நிகழ்ச்சிகளும் நடந்த வண்ணமிருக்கும் .பத்திரிகைகளில் இவை பற்றிய விளம்பரங்களாகவே இருக்கும். எங்கள் பூமியான கல்முனையிலும் பல நிகழ்ச்சிகள் நடந்திருக்கின்றன. இது 'பொப்' இசை பூப்பூத்த காலம்.

ஏ.ஈ.மனோகரன், நித்தி கனகரெத்தினம், எஸ். ராமச்சந்திரன், அமுதன்அண்ணமலை, ஸ்ரான்லி சிவானந்தன். சண், றொபேர்ட் ராகல், சுரேஸ் ராஜசிங்கம் போன்றவர்களெல்லாம் பெயர் பெற்றிருந்தார்கள். ஏ.ஈ.மனோகரனின் 'இலங்கையென்பது நம் தாய்த்திருநாடு', 'வாம்மா கண்ணே டிஸ்கோஆடலாம்' 'வடை வடையாய் விற்று வந்தாள்' வாயாடிக் கிழவி' நித்தி கனகரெத்தினத்தின் 'சின்னமாமியே உன் சின்ன மகளெங்கே' ,எஸ். ராமச்சந்திரனின் 'நத்தையென ஊர்ந்து', அமுதன் அண்ணாமலையின் 'ஓ...ஷீலா', 'முருகையா முருகையா முருகனைப் பார்க்கப் போறேனையா 'போன்ற பாடல் களெல்லாம் அப்போது மிக மிகப் பிரபலம். அமுதன் அண்ணாமலை பாடிய' ..ஷீலா' பாடலுக்கு இசையமைத்தவர் மிக அண்மையில் நம்மை விட்டுப்பிரிந்த கே. எம். சவாஹிர்அவர்கள். அவரை இவ்விடத்தில் நினைத்துக் கொள்வது அவருக்கு நாம் செலுத்தும் மரியாதை .ஏ. ஈ. மனோகரன் நித்தி கனகரெத்தினமெல்லாம் 'பொப்' இசை நட்சத்திரங்களானார்கள். இப்படி; மெல்லிசையும் பொப்பிசையும் ததும்பி வழிந்த காலம் புரண்டு கவிழந்து எப்படி?

சிலர் 1983ல் இடம் பெற்ற அசம்பாவிதத்தை சொல்கிறார்கள். அப்படியென்றாலும் ஏனையவைகளில் நாம் மீண்டெழுந்ததைப் போன்று நமது மெல்லிசையிலும் மீண்டெழலாம் அல்லவா? ஏன் இந்தச் சோர்வு? தோல் இழுபடும் தொய்வு? கால் முறிந்த குதிரைக்கு இனியாவது மருந்து கட்டி நடக்கவாவது வைக்க முடியாதா?

(27.03.2021)

நன்றி - வியூகம் 6

என்னைத் தீயில் எறிந்தவள் - ஒரு பன்முகப் பார்வை

2020-04-27T20:24:00.001+05:30

பேராசிரியர் - முனைவர் சேமுமு. முகமதலி - சென்னை
பொதுச் செயலாளர் - தமிழ்நாடு தொண்டு இயக்கம்
ஆசிரியர் - இனிய திசைகள்

படிப்பறிவு ஒன்றினால் மட்டுமே கவிஞன் உருவாகி விடுவதில்லை. பட்டறிவு நிறைய வேண்டும். வெறும் பட்டறிவே கவிஞனை உருவாக்கி விடுவதில்லை. மனிதர்களை ஊடுருவி, உற்று நோக்கிப் படிக்கும் கண்களும் சமுதாயப் பிரச்சனைகளை அலசி ஆய்ந்து தெளிந்து உருகும் சுனையாக உள்ளமும் சமூக அவலங்களில் ஆழ்ந்து அனுபவித்துப் பொங்கும் அருவியாக உணர்வும் இவற்றையெல்லாம் வார்த்தைகளில் வார்த்தெடுக்கும் வல்லமையும் மிகுந்தவனிடமே கவித்துவம் குடி கொண்டிருக்கிறது.

நீறு பூத்த நெருப்பாக அவனுள் உறங்கும் கவித்துவத்தை ஏதாகிவும் ஒரு நிகழ்வு நெம்பு கோலால் நெம்பி விட்டால் நீறு அகல, நெருப்பு ஜூவாலை பரவ ஆரம்பித்து விடுகிறது. மள மளவெனக் கவிதை பரவக் கவிஞன் காலத்தை வென்று விடத் தொடங்குகிறான். இத்தகையதொரு கவிஞராகவே அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் ஒளி வீசிக் கொண்டிருக்கிறார்.

1999ம் ஆண்டு அவரது 'காணாமல் போனவர்கள்' முதற் கவிதைத் தொகுதி வெளிவந்தது. நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின் 2008ம் ஆண்டில் 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்' இரண்டாம் கவிதைத் தொகுதி வெளிவந்தது. 'வெகு நாட்களுக்குப் பின் உன்னைச் சந்திக்கும் போது கண்ணீரோடும் அமைதியுடனும் சந்திப்பேன்' என்றான் கவிஞன் பைரன். 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவ'ளைப் படிக்கும் போது மட்டுமல்ல, படித்து முடித்துவிட்ட பின்பும் அமைதியும் கண்ணீர் முத்துக்களுமே ஆக்கிரமித்துக் கொள்கிற வெற்றியை அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் பெற்றுக் கொண்டுள்ளார்.

'காணாமல் போனவர்கள்' முதல் கவிதைத் தொகுப்பைத் தன்னை முந்தியிருக்கச் செய்த தந்தைக்கும் தாய்க்கும் சமர்ப்பித்த கவிஞர் தனது இரண்டாவது கவிதைத் தொகுப்பான 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவளை'த் தன்னில் பாதியாக இருக்கும் தனது மனைவிக்கும் மீதியாக இருக்கும் அவர்களது குழந்தைகளுக்கும் சமர்ப்பித்துள்ளதன் மூலம் பிறந்த, புகுந்த சொந்த பந்த உறவுகளைப் பாராட்டத் தெரிந்தவன்தான் முழுமையான மனிதனாக முடியும் என்கிற மகா வித்தை தானாகவே கைவரப் பெற்றிருக்கிறார் என்பதை உணர்த்துகிறது. முழுமையான மனிதனாக உருப்பெற முயற்சிக்கிறவனேயல்லாமல் மற்றவனெல்லாம் மாபெரும் கவிஞனாக உருவாகி விடுதல் சாத்தியமில்லாதது. இந்த மந்திரத்தை உணர்ந்திருக்கிற அஷ்ரஃப் பாராட்டுக்குரியவராவார்.

இலக்கு உடையதே இலக்கியம். வாழ்க்கைக் கண்ணாடியான இலக்கியத்தில் பாவிகம் இல்லாமல் காவியம் இல்லை. படைப்பின் நோக்கத்தையும் படைத்துள்ளவை வெளிப்படுத்த விரும்புகிற நோக்கத்தையும் கோடிட்டுக் காட்டாத படைப்பு எதற்காக என்று கூறப்பெறாத விருந்தை அல்லது மருந்தைப் போன்றதாகி விடும். சிலரிடம் கனவுகள் இருக்கும். சிலரிடம் சிக்கல்கள் இருக்கும். சிலரிடம் நகைச்சுவை இருக்கும். அஷ்ரபிடம் சில கவிதைகள் இருக்கின்றன. ஆனால் நம் அனைவரிடமும் சில வருத்தங்கள் இருக்கும் - தீரும்வரை கண்ணீர் விடுவதற்கு! அந்த வருத்தங்களைத்தான் 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்' அகிலத்துக்கு எடுத்துச் சொல்கிறது. இந்த வருத்தங்கள் எதுவரை என்பதையும் நூலுள் காட்டியதன் மூலம் அழுது புலம்ப அல்லது எழுந்து விடியல் காணவும் அவரது கவிதை கலங்கரை விளக்கமென வெளிச்சம் செலுத்துகிறது.

'என் வருத்தங்கள் வருத்தங்கள் இல்லையென்றும் எனது கவலைகள் கவலைகள் இல்லையென்றும்; சாதிக்க வேண்டுமெனச் சிரித்துக் கொண்டே துப்பாக்கி காட்டுகிறார்கள். எனது அடையாளங்களை அழித்தபடி, எனது பாடல்களை எரித்தபடி, இயல்பாய் இருந்து விட்டுப் போ என்கிறார்கள்! ஆகட்டும் நண்பர்களே, உங்கள் செங்கோல் ஓங்கட்டும் - என் அச்சம் தொலைகிற நாள் வரைக்கும்!' என அச்சம் தவிர்க்க நெருப்பூட்டுகிறார். கவிதை என்பது உணர்வின் பிரதிபலிப்பாக இருந்தாலும் அறிவின் வழிகாட்டுதலாகவும் அமைய வேண்டுமென்பதைக் கவிஞர் உள்வாங்கியிருப்பது உணர்ந்து குறிப்பிடத்தக்கதாகும். 'பழமாயிருந்தால் பறவைகள் கூடமைத்து இளைப்பாறுவோர் மீது எச்சமிடும். பலகைக்காய் வாள் கொண்டறுப்பர். பெரும் வெள்ளமோ, காற்றோ புரட்டி இழுத்துத் தள்ளிவிடும். நாம் புல்லாகவே இருந்து விட்டுப் போவோம் - மிதிபட மிதிபட நிமிர முடியுமென்ற ஒரே ஒரு காரணத்தால்' என்ற அவரது 'நிமிர்தல்' ஒரு நெம்புகோல் கவிதை என்றே கூறலாம்.

படைத்துக் காட்ட வேண்டிய உணர்ச்சியைத் தானே அனுபவிக்கும் திறனுடைய கவிஞனே சிறந்த படைப்பை அளிக்க முடியும். படைத்தவன் அனுபவித்துத் தந்த அந்த உணர்ச்சியைப் படிப்பவனும் பெற்றானாகில் அதுதான் நிலைபெற்ற படைப்பாகவும் கவிஞன் அடைய நினைக்கும் நோக்கத்தை நோக்கிப் படிக்கிறவனையும் உந்திச் செலுத்துகிற தேர்ந்த படைப்பாகவும் அமைய முடியும். 'குண்டு வெடிப்பில் குதறப்பட்டவர், குண்டு துளைத்துக் குருதியில் கிடந்தவர், கண்ணி வெடியில் கொல்லப்பட்டவர், கடத்தப்பட்டுக் காணாமல் போனவர், கிராஸ் ஃபயரில் அகப்பட்டு அகாலமானவர், எரிந்தவிந்த டயருக்குள் எலும்பாய்க் கிடந்தவர், பாதி கருகியும் பாதி கருகாமலும் பாதையில் கிடந்தவர் - இவரெல்லாம் யாரோ ஒருவர்தான். யாரோ ஒருவர் தெருவில் சிதிலமாகச் சிதறிக் கிடக்கிறார் என யாரோ ஒருவர் உன்னைச் சொல்வதற்குள் சுதாகரித்துக் கொள்!' இந்த யாரோ ஒருவர் கவிதை சொல்ல வேண்டி ஒன்றை உணர்;த்தி விட்டுப் போவது கவிஞனின் படைப்புணர்ச்சிக்குக் கிடைத்த வெற்றியாகக் கருதலாம்.

சமூகப் பிரக்ஞை இல்லாமல் கவிதை எழுதுவதும் உயிரற்ற சடலத்தைக் கட்டி மகிழ முனைவதும் ஒன்றாகும். அத்தகைய பிரக்ஞை கண்ணாடிச் சாரளத்துக்குள்ளே இருந்து கொண்டு வீதியில் நடப்பதை வேடிக்கை பார்ப்பதாக இருப்பதில் மட்டும் சிறப்பில்லை. வீதிக்கு வந்து நிகழ்வுகளின் உணர்வுகளில் வீழ்ந்து உழன்று நெஞ்சுக்குள் நஞ்சை வைத்து உதட்டுக்குத் தேனைத் தடவி உதிர்க்கின்ற நயவஞ்சக வார்த்தைகளின்றி, உள்ளத்தின் பள்ளத்தில் ஊற்றெடுக்கின்ற உணர்வுகளைப் பக்குவமாகப் படம் பிடிக்க உணர்த்துகிற நல்ல புகைப்படமாகக் கவிதை அமைவதில்தான் உண்மையான கவிஞன் ஆத்மார்த்த ரீதியாகப் படிப்பவனின் உள்ளத்தைத் தொட முடியும். உறவையும் நட்பையும் இனப் போராட்டத்தில் இழந்து போனவர் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன். தன்னளவில் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு மனிதர், அதிலும் தேர்ந்த ஒரு கவிஞர் வெளிப்படுத்துகின்ற வார்த்தைகளுக்குச் சக்தி அதிகமேயாகும். அந்தச் சக்தியைத்தான் 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்' கவிதை ஒரு சான்றாக உணர்த்தி நிற்கிறது.

உள்ள நிலைமையை உணராமல் வெறுமனே வீராவேச வார்த்தைகளைக் கொட்டுவதில் அஷ்ரஃபுக்கு உடன்பாடு இல்லை. உள்ள நிலைமையை யதார்த்தம் தவறாமல் எடுத்துரைக்க முனைகையில் இரங்கலும் இரங்கல் நிமித்தமுமே அவரது கவிதைகளில் எதிரொலிப்பதையும் நாம் காண முடிகிறது. 'சந்திக்கு வருவாயா சாயங்காலம்.. மீண்டும் இது பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருக்கலாம்!', 'செய்தித்தாள் பக்கமொன்றின் கீழ் மூலையில் அனாதரவாய்க் கிடக்கும் கவிதையொன்றைப் போல சுவாரசியமற்றுப் போய்க் கிடக்கிறது வாழ்க்கை!' 'வேறு வழியில்லாமல் கைகளைக் குலுக்கிக் கொண்டோம். வெறுங் கைகளை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டிருக்கும் ஒருவனால் செய்ய முடிந்ததெல்லாம் அது ஒன்றுதான்... அல்லாஹ்வுக்காக என்னை மன்னிக்க வேண்டும் நீ!, 'இந்த மான்கள்தாம் பாவம்! அவை கூடிக் கூடிக் குசுகுசுப்பதெல்லாம் கானலைப் பற்றித்தான்!' - போன்றவை கையறு பாடல்களாகப் படிப்பவரது நெஞ்சைக் கவ்வுகின்றன.

'என்னைத் தீயில் எறிந்தவளில் பெரும்பான்மையான கவிதைகள், ஒரேயுணர்வைப் பீறிட்டுக் காட்டுவதாய்ப் பொதுவாக உணரலாம். ஒரேயுணர்வு திரும்பத் திரும்ப வௌ;வேறு வடிவங்களில் பாடு உணர்வாய் அமைவதற்குக் காரணம், அஷ்ரஃபின் நெஞ்சில் ஆழப் பதிந்த துயரத்தின் நோக்கமாகும். வாழ்வின் ஜீவ மரணப் போராட்டத்தில் சுரண்டல், சாதி வேற்றுமை, லஞ்சம், மோசடி, ஏற்றத்தாழ்வு, தீண்டாமை, கலப்படம் முதலிய சமூகக் கொடுமைகளையெல்லாம் விஞ்சுகின்ற இனப் படுகொலையைக் கண்டு அனுபவித்த நிலை அவருக்குரியது. கடுமையான தாக்குதலுக்கு ஆளான அவரது உள்ள வெளிப்பாடு பல்வேறு வடிவங்களில் வெளியாவது இயற்கையே ஆகும்.

ஒரு சமுதாயத்தின் விருப்பு, வெறுப்பு, நம்பிக்கை முதலானவற்றை வளர்த்துப் பண்படுத்துவதிலும் கவனம் செலுத்த வேண்டிய பொறுப்பும் கவிஞனைச் சார்ந்ததாகும். சமுதாயத்தால் கவிஞனும் கவிஞனால் சமுதாயமும் பாதிப்புக்குள்ளாகவே வேண்டும். அப்போதுதான் சமுதாய சீர்திருத்தத்துக்குரிய கவிதைகளைத் தனது நன்கொடையாகக் கவிஞனால் தர முடியும். அத்தகு நன்கொடைகளை அஷ்ரஃப் இந்நூலில் வழங்கியிருக்கிறார்.

'பக்தியூட்டுவோர் பிள்ளை ஐராப்பாவில் படிக்க, உனது பிள்ளை கோவணத்துடன் திரிவது புரியாமல்!' என்று 'நீயும் உனது தேச பக்தியும் அறிவுறுத்துகிறது. 'நாளையை நினைத்து நடுங்கும் நண்பா நெஞ்சில் உரங்கொள்வாய்! இது வேளையில் மட்டும் வீசும் காற்று விளங்கி உளங் கொள்வாய்' என 'வேளையில் வீசுங் காற்று' நம்பிக்கை தருகிறது. 'ஏராள இடமுண்டு எல்லைகளைத் தாண்டுதற்கும் எல்லைகளைத் தாண்டி எழுந்து நடப்பதற்கும் - நீங்கள்தாம் வெளியே வருவதில்லை!' எனக் 'கிணற்றுக்குள் இருப்பவர்களை' வெளியே கொண்டுவரத் துடிக்கிறது அஷ்ரஃபின் கவிதை. 'போர் நின்று மானிடப் பெரு வேட்டையாடும் பிண வெறிக்குத் தீயிடுங்கள் - அவன் இனவெறியைக் குழியிடுங்கள்' என்று கவிஞர் முரசு கொட்டுகிறார். சமுதாயத்தின் மறுமலர்ச்சியை நோக்கி மக்களை நகர்த்துகிற கவிஞரின் திறன் நுணுகி நோக்கிப் பாராட்டுவதற்குரியதாகும்.

மனிதனுக்கு மனிதன் நன்றி பாராட்டாதவன், தன்னைப் படைத்த இறைவனுக்கு நன்றி பாராட்டுபவன் ஆக மாட்டான். நன்றி உணர்வு நனி சிறக்க அமையப் பெற்றவர் அஷ்ரஃப். சமுதாயத்தை ஒரு கட்டுக்குள் கொண்டு வந்து மாபெரும் வெற்றி கண்ட மர்ஹூம் எம்.எச்.எம். அஷ்ரப் அவர்கள் மீது அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் பெரும் பற்றும் பாசமும் கொண்டவர். அதனால்தான் தான் முனைப்புக் கொண்டு தொகுத்த ;மீஸான் கட்டைகளின் மீள எழும் பாடல்கள்' எனும் தொகுப்பு நூலை 'முஸ்லிம் சமூகத்தின் அடையாளத்துக்கு' எனக்கூறி எம்.எச்.எம். அஷ்ரஃப் அவர்களுக்குச் சமர்ப்பணம் செய்திருந்தார். அன்னார் கலந்து கொண்ட ஒரு தொலைக்காட்சி விவாதத்தின் பின்னணியில் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் படைத்த 'நீ நடந்து போன தெரு' என்ற கவிதை 'என்னைத தீயில் எறிந்தவள்' என்ற நூலில் கை தட்டுகிறது. 'நீ நடந்தாய்.. தீ தீய்ந்து போயிற்று... நீ நடந்தாய்.. நதிகள் பிரவகித்து ஓடின.. இருட்டுத் தெருவுக்குள் உன்னை இழுத்துக் கொண்டு போனவர்களின் குருட்டுக் கண்களுக்கெல்லாம் வெளிச்சத்தின் விசாலத்தையல்லவா விதை;து விட்டு வந்தாய்... கேட்கிறதா.. அந்தச் சத்தம்..? நீ திரும்பிய போது எழுந்த கைதட்டல் இன்னும் ஓயவேயில்லை!' என இன்றைக்கும் இலங்கை முஸ்லிம்களின் ஆதர்ஷ புருஷராகத் திகழும் தலைவரை நன்றிகூர்கிறார்.

மர்ஹூம் அஷ்ரப் கண்ட முஸ்லிம் காங்கிரஸின் சின்னம் மரம். அன்னாரின் மறைவுக்குப் பின் பிளவுகளும் பிணக்குகளும் வஞ்சகத்துக்கு ஆளாகிச் சூழ்ந்தன. அதனால்தான் வெம்பிய மனத்துடன் கவிஞர், மரமாக இல்லையென்றாலும் புல்லாகவாவது இருந்து விடுவோம். மிதி பட மிதி பட நிமிர முடியுமென்ற ஒரே ஒரு காரணத்தால்' என்று பாடுகிறார். சமாதானத்துக்கான நோபல் பரிசு பெற்ற வங்கரிமாதாவை 'இருண்ட கண்டத்தின் இரண்டாவது நைல் நதி' என்று பாட வந்தபோது கூட, 'அம்மணி, பன்னிரண்டு மில்லியன் மரங்களை நட்டு வளர்த்துள்ளீர்களாமே.. ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.. எங்கள் அண்ணன் நட்டு வளர்த்த ஒரேயொரு மரத்தைக் கூடக் கட்டிக் காக்க முடியாமல் கண்ணீர் விட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம்' என்ற அஷ்ரஃப் குமுறி, இலங்கை முஸ்லிம் சமுதாயத்துக்குச் சூடு ஏற்றத் தவறவில்லை. சிறந்த கவிஞன் என்பவன் தேர்ந்த விமரிசகனாகவும் இருக்க வேண்டும் என்ற அடையாளத்துக்குச் சான்றாக அஷ்ரஃபைக் கூறலாம்.

அன்றாட அவலங்களை எடுத்துக் காட்டிப் படிப்பவரின் சிந்தனையைத் தூண்டி விடுகிற நல்ல சிந்தனையாளனாகவும் கவிஞர் திகழ்கிறார். 'நான் எங்கே போகிறேன்?' என்று 'விடை தெரியா வினா' வாகக் கேட்பதும் நோய்களிலேயே மிகப்பெரிய 'இழி நோய்' 'உள்ளத் தினவெடுத்த உயரத்தில் நின்றபடி அடுத்தவன் மீது அபிப்பிராயம் சொல்லுவது' எனக் கூறுவதும் 'ஒரு சோடிச் செருப்பு' எனும் கவிதையில் 'குளிர் அறைகளில் பெண்ணியம் பேசும் மானிடரே, (தார்ச் சாலையில் வேகவைக்கும் வெயிலில் பச்சை மதலையைச் சுமந்தபடி செல்லும்) இவளுக்கு உங்களில் யார் வாங்கிக் கொடுக்கப் போகிறீர்கள் ஒரு சோடிச் செருப்புகளை?' என்று கேட்பதும் 'அத்தனைக்கும் ஆமாம் போட்டுத்தான் ஆகவேண்டியிருக்கிறது - உன்னிடமும் சில தேவைகள் இருப்பதால்' என்றும் 'வேறு வழியொன்றும் தோன்றுதில்லை எனக்கு.. பொய்களோடு வாழ்வதைத் தவிர' என்று யதார்த்தம் பேசுவதும் மிகுந்த சிந்தனைகளை உள்ளடக்கியதாகவும் உருகுவதாகவும் அமைந்துள்ளன.

காதலைப் பாடாதவன் கவிஞனாக இருக்க முடியாது. எந்தவொரு கவிஞனின் எழுதுகோலும் தொடக்கத்தில் அதிகமாகவும் வயதும் அனுபவமும் ஏற ஏற அவ்வப்போது அதற்கேற்பவும் காதல் கொள்ளாதிருப்பதில்லை. எல்லோருக்கும் இருக்கும் வருத்தங்களில் காதல் வருத்தமும் இருப்பதில் வியப்பில்லை. அஷ்ரஃப் 'அந்த நினைவு' என்ற கவிதையால், 'ஊசி முனையொன்று உள்நகத்துள் புகுந்ததுபோல் அவ்வப்போது வரும்.. யாருடையவளாகவோ ஆகி விட்ட உன் நினைவு' என்று கூறும் போது, அது நிறைவேறாதுபோன ஒரு காதல் உணர்வு மட்டுமே என்று சிந்தனைக்குத் தடைபோட இயலவில்லை.சமுதாயம் இழந்து விட்ட எத்தனையோ ஆக்கங்களை நினைவுகூர்கிற உருவகமாகவே அந்த வரிகள் துளைக்கின்றன.

இறையருளால் உலகை உய்விக்க வந்த உத்தமத் திருநபி முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றி, 'முஹம்மத் என்று எழுதிவிட்டு முகர்ந்து பார்த்தேன் என் கலிமா விரலில் கூட கஸ்தூரி வாசம்! மொழியின் உச்சம் கவிதை. மானுடத்தின் உச்சம் முஹம்மத்' என்று பலவாறாக எடுத்துரைக்கும்போது, அஷ்ரஃபின் சொல்லாட்சித் திறன் கொடிகட்டிப் பறக்கிறது. சொல்லாட்சித் திறன் என்பது ஒரு நல்ல நடைக்கும் ஆரோக்கியமான சுவை உணவுக்கும் மட்டுமல்ல, அவற்றைத் தாண்டி அறிவுக்குங்கூட அவசியமாகும் என்பதற்கு 'முஹம்மதுர் ரஸூலுல்லாஹ்' எனும் கவிதையே தக்க சான்றாகும். 'வாழ்க்கையை சரியாக வகுத்துத் தந்தவர் முஹம்மத். வகுக்கப்பட்டதை வகுக்கப்போய்த்தான் வருத்தத்தில் விழுந்திருக்கிறோம்' என்று கூறி, 'நாயகமே, நீங்கள் இறைஞ்சுங்கள்.. எங்களிடமிருந்து எங்களைக் காப்பாற்ற இறைஞ்சுங்கள்!' என்ற இறைஞ்சுதலோடு கவிதையை முடித்திருக்கும் ஆளுமை, நல்ல நடைக்கும் ஆரோக்கியமான சுவை உணவுக்கும் அறிவுக்கும் தீனியாகிறது.

'காணாமல் போனவர்கள்' என்ற தொகுப்பிலிருந்த 'ஸெய்த்தூன்', 'ஹபீப்' ஆகிய கவிதைகளை 'மீஸான் கட்டைகளின் மீள எழும் பாடல்கள்' தொகுப்பில் மீளவும் இடம்பெறச் செய்திருந்தார் அஷ்ரஃப். 'மீஸான் கட்டைகளின் மீள எழும் பாடல்கள்' தொகுப்பிலிருந்து 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்', 'குரும்பட்டி', 'உன் தேச பக்தியும் நீயும்' ஆகிய மூன்று கவிதைகளை 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்' தொகுப்பில் மீளவும் இடம்பெறச் செய்துள்ளமையும் கவனிக்கத் தக்கதாகும். கவிஞனுடைய மன ஆழத்தில் அழுத்தமாகப் பதிந்து விட்ட நிகழ்ச்சிகளின் முத்திரை மூலாதாரப் பொருளாகக் கவிதையில் அதிகம் பிரதிபலிக்கப்படவே செய்யும். கவிஞனால் உணர்ந்து அனுபவிக்கப்பட்டுச் சிந்திக்கப்பட்ட முக்கியமானவை மட்டுமே உண்மையான மூலாதாரப் பொருளாகக் கவிதையில் திரும்பத் திரும்ப எதிரொலிக்கும் என்பதற்கேற்பவே கவிதைகளை மீளவும் அஷ்ரஃப் பதிவு செய்துள்ளார் என்றே கருதலாம்.

தேசிய சாஹித்திய அரச விருது பெற்ற ஐம்பது கவிதைகளைக் கொண்ட 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்' அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனின் வயது மற்றும் அனுபவத்துக்கேற்ப தெளிவான சிந்தனையின் போக்கில் பிரசவிக்கப்பட்டதேயாகும். கவிஞருடைய தாயாரின் தந்தையான - பாட்டனார் அப்துஸ்ஸமது ஆலிம் புலவர் அவர்களது பாடலைப் பாடிப் பரிசிலோடு அவரிடம் பெற்ற முத்தமே அஷ்ரஃப் கவிஞரானதற்கு அடிப்படை. ஆலிம் புலவரின் உந்துதல் அகிலத்திற்கு அருமையான கவிஞரை நன்கொடையாக அளித்திருக்கிறது. அஷ்ரஃபுக்கு வாய்த்த ஒலிபரப்புத் துறை அனுபவம் அவரின் பின்புலமாக இருக்கும் சமூக, அரசியல், ஆன்மீகத் தளங்கள் அவரை மிகத் தேர்ந்த கலைஞனாகச் செதுக்கியிருக்கின்றன என்பதையும் இந்நூலில் உணர முடிகிறது.

ஒரு கவிஞனுடைய சிந்தனை வளமும் கருத்து வளமும் மிகச் சிறந்த முறையில் வெளிப்பட வேண்டுமெனில் மிக நேர்த்தியான அமைப்புத் திறன் அவசியம் வேண்டும். அத்தகைய வினைத் திறன் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனுக்குக் கைவந்த கலையாக அழகூட்டுகிறது. அதற்குக் காரணம் ஒரு தேர்;ந்த கலைஞனுக்குத் தேவையான சிந்தனைத் திறம், கலை ஆற்றல், விமர்சிக்கும் திறன் ஆகிய மூன்றும் ஒருங்கே அமைந்திருப்பதுதான். அதனாலேயே 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்' மிகச் சிறந்த அங்கீகாரத்தை அஷ்ரஃபுக்குக் கலை உலகில் வழங்கியிருக்கிறதெனத் துணியலாம்.

எந்தப் பொருளை எடுத்துக் கொண்டாலும் அதன் ஆழத்துக்கு ஊடுருவிப் பாய்ந்து உண்மையை உணர்ந்து காணுகிற வித்தை, மொழி வளம், சொல் நடை, அமைப்புத் திறன் முதலியன தெளிந்த சிந்தனை, தேர்ந்த கருத்து இவற்றோடு பொங்கி உணர்ச்சிப் பிரவாகம் எடுக்கிறபோது, பிறக்கின்ற கவிதை காலத்தை வென்று நிலைக்கும் ஆற்றல் உடையதாகவே அமையும் என்பதற்குக் கவிமாமணி அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனின் 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்' நூல் சான்று பகர்கிறது. இலங்கை இலக்கிய உலகில் மட்டுமன்றி, அனைத்துலகத் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பிலும் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் இந்நூல் மூலம் கவிமாமணியாக அங்கீகாரம் பெற்றுள்ளார் என்பதில் எள்முனை அளவும் ஐயமில்லை.

(2016 ஆம் ஆண்டு கொழும்பில் நடைபெற்ற உலக இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய ஆய்வுப் பொன்விழா மாநாட்டு மலரில் இடம்பெற்றுள்ள கட்டுரை)

குறிப்பு- கட்டுரையாசிரியர் பெயர் மற்றும் பெற்றுக் கொள்ளப்பட்ட மூலம் குறிப்பிடப்படாமல் இக்கட்டுரையை அச்சிலோ, இணையத்திலோ அல்லது கல்விசார் தேவைகளுக்கோ யாராகிலும்; பயன்படுத்தினால் அந்நபர் அல்லது நபர்களுக்கெதிராக சட்ட நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்படும்.

ஓர் எழுத்தாளனுக்கு வாசிப்பும் வாழ்வனுபவமும் மிக அவசியம்!

2020-02-26T18:10:00.000+05:30

ஒலி, ஒளிபரப்பாளர், கவிஞர், பன்னூலாசிரியர், கலைஞர் என்று பல் துறை ஆளுமையான அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அண்மையில் அகில இலங்கை கம்பன் கழகத்தினால் கவிதைக்கான 'மகரந்தச் சிறகு' விருது வழங்கிக் கௌரவிக்கப்பட்டுள்ளார். அவருடனான நேர்காணல்.
நேர்கண்டவர் - நாச்சியாதீவு பர்வீன்

01. கேள்வி:

அண்மையில் அகில இலங்கை கம்பன் கழகம் - கவிக்கோ நினைவு - மகரந்தச் சிறகு விருதை உங்களுக்கு வழங்கியிருக்கிறது. இது பற்றிய உங்களது எண்ண வெளிப்பாடு என்ன?

பதில்:
இது ஓர் உயர்ந்த விருது. அப்படித்தான் நான் இதனைக் கருதுகிறேன். அகில இலங்கை கம்பன் கழகத்தின் பார்வையும் அவதானமும் என் மீது விழுந்திருக்கிறது என்பதையே ஒரு பெரு மதிப்பாக நினைக்கிறேன். நுணுகி ஆய்ந்துதான் அவர்கள் எந்தவொரு நடவடிக்கையையும் மேற்கொள்வார்கள். அந்த வகையில் இந்த விருது எனக்குக் கிடைத்ததையிட்டு அதிலும் அவர்களது வெள்ளி விழா ஆண்டில் இந்த விருது வழங்கப்பட்டதையிட்டு நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். கம்பன் கழகத்துக்கும் அதன் உயிர் மூச்சாக இயங்கும் கம்பவாரிதி ஜெயராஜ் அவர்கள் மற்றும் நிர்வாகம் என சம்பந்தப்பட்ட எல்லோருக்கும் எனது நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

02. கேள்வி:

இலக்கியத்தை நோக்கி உங்களை உந்திய காரணிகள் எவை?

பதில்:

எனது தாய் வழிப் பாட்டனார் ஒரு புலவராயிருந்தார். கிண்ணியா நாச்சிக் குடாவைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட அவர் ஒலுவிலில் திருமணம் செய்து ஓட்டமாவடியில் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் மூன்று விடயங்களில் ஈடுபட்டார். ஒன்று, ஒரு குர்ஆன் மத்ரஸாவை நடத்தினார். இரண்டு, அறபு எழுத்தணியைக் கண்ணாடிகளில் எழுதி விற்பனை செய்து வந்தார். கண்ணாடியில் வலது புறமாக எழுத வேண்டிய அறபு எழுத்துக்களை அவர் இடது புறமாக எழுதினால்தான் அடுத்த பக்கம் சரியான முறையில் தெரியும் என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். மூன்றாவதாக, சிறு சிறு காப்பியங்களைப் படைத்தார், இஸ்லாமிய இலக்கிய நூல்களைப் பதிப்பித்தார், அவற்றை விற்பனை செய்தும் வந்தார். எனவே அவரது புத்தகங்களில்தான் அதுவும் இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கியப் பாடல்களை வாசிப்பதில் எனது ஆர்வம் மிகச் சிறிய வயதிலேயே ஆரம்பித்தது.

03. கேள்வி:

இலக்கியத் துறைக்குள் நீங்கள் நுழைந்த காலப் பிரிவு, அப்போதைய சூழல் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

பதில்:

1976ல் நான் பேருவளை ஜாமிஆ நளீமியாவுக்குள் மாணவனாக நுழைகிறேன். அங்கு நிறைய வாசிக்க முடிந்தது. சத்தியத் தீபம் என்னொறு கையெழுத்துப் பத்திரிகையை நடத்தினோம். அக்காலப் பிரிவில் பலப்பிட்டி அரூஸ் அவர்கள் ஜூம்ஆ என்று ஒரு பத்திரிகை வெளியிட்டார். அதில்தான் எனது முதலாவது சிறிய வசன கவிதை வெளிவந்தது. இன்று அதைக் கவிதை என்று சொல்ல முடியாது. (அந்தக் காலத்து வசன கவிதைகள் இன்று கவிதைகளே இல்லை என்பது வேறு விடயம்) காலியைச் சேர்ந்த எம்.எச்.எம். ஹாரிஸ் அவர்கள் தமிழாசிரியர். இவர் ஆசிரிய கலாசாலைத் தமிழ் விரிவுரையாளராக இருந்த தமிழறிஞர். இவர்தான் மரபுக் கவிதையில் எதுகை மோனை சொல்லித் தந்தவர். மற்றொருவர் எனது வகுப்புத் தோழன் எம்.எம். முகம்மத். தேர்தல் திணைக்களத்தில் மேலதிக ஆணையாளராக இருந்தவர். அவர் ஒரு நல்ல மரபுக் கவிதைக் காரர். ஓசை நயத்தைக் கண்ணதாசனின் கவிதைகளில் கற்றேன்.

அக்காலத்தில் தினபதி பத்திரிகையில் 'தினபதி - கவிதா மண்டலம்' என்று ஒரு பகுதி. அதில் தினமொரு மரபுக் கவிதை வெளிவரும். 1977 இறுதிப் பகுதி அல்லது 78ன் ஆரம்பப் பிரிவில் எனது முதலாவது மரபுக் கவிதை அதில் பிரசுரமானது. அதில் கவிதை வரவேண்டுமாயின் அக்கவிதையை சிபார்சு செய்யவென்று சிலர் பத்திரிகையினால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்தனர். அந்த சிபார்சு இல்லாமலே எனது கவிதைகள் பிரசுரமாயின.

தொடர்பு சாதனங்கள், வசதி வாய்ப்புகள் என்று எதுவுமற்ற காலப் பிரிவு அது. நான் 17 வயது இளைஞன். லீவில் வந்தால் ஊரில் உள்ள இலக்கியவாதிகளோடுதான் உறவு இருந்தது. அவ்வேளை பிரதான இலக்கியவாதிகள் மூவர் இருந்தனர். வை. அகமத் அவர்கள் நாவலாசிரியராகவும் சிறுகதையாளராகவும் அறியப்பட்டவர். எஸ்.எல்.எம். ஹனிபா சிறுகதையாளர். ஓட்டமாவடி ஜூனைத் எனக்கு முன்பே கவிதைத் துறையில் ஈடுபட்டவர். அவருடைய நிறையக் கவிதைகள் பத்திரிகை, சஞ்சிகைளில் வந்திருக்கின்றன. இதற்கப்பால் யூசுப் ஆசிரியர், யூ.அகமட், எஸ்.எம்.தலிபா, ஓட்டமாவடி இஸ்மாயில் என்று சிலர் இலக்கிய ஆர்வத்துடன் இயங்கி வந்தார்கள். இவர்கள் அனைவரும் எனக்கு முந்திய தலைமுறையினர். எனக்குப் பிற்பாடு வாழைச்சேனை அமர், ஏ.ஜி.எம். ஸதக்கா, வாழை மயில் (இஸ்மாயில்) ஆகியோர் கவிதை, கதை, பத்திரிகை, சஞ்சிகை என்று இயங்கி வந்தவர்கள். பின்னால் எஸ்.நளீம், ஓட்டமாவடி அறபாத், ஜிப்ரி ஹஸன், சல்மான் வஹாப், சல்மானுல் ஹாரிஸ் என்று ஒரு படை உருவாகியது. இதற்குள் சில பெயர்கள் ஞாபக மறதியால் விடுபட்டிருக்கலாம். இங்கே நான் குறிப்பிட்டவர்கள் எனது இலக்கியத் தொடக்கத்தின் சற்று முன்னும் பின்னுமானவர்களாவர்.

இதற்கெல்லாம் அப்பால் ஒருவரை நான் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். அவர்தான் பொது நூலகராக இருந்த சமத் நானா அவர்கள். நூலகத்துக்கு நல்ல நூல்களைக் கொள்வனவு செய்து வைத்திருப்பார். நல்ல நூல்களை எனக்குத் தெரிந்து வைத்திருந்து தருவார். எல்லாருக்கும் இரண்டு புத்தகங்கள்தாம் வழங்குவார். எனது வாசிப்பு வேகத்தைக் கண்டு எனக்கு மூன்று நூல்கள் தருவார். அவரை என்னால் மறக்க முடியாது.

04. கேள்வி:

உங்களது முதலாவது கவிதை தொகுதிபற்றியும், அதற்கு கிடைத்த அங்கீகாரம் பற்றியும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியுமா?

பதில்:

முதலாவது கவிதைத் தொகுதியான 'காணாமல் போனவர்கள்' 1999ல் வெளி வந்தது. இதில் இடம்பெற்ற இரண்டு கவிதைகளைத் தவிர ஏனைய அனைத்தும் 1978க்கும் 1986 க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் எழுதப் பெற்றவை. ஒரு நூலுக்கான கவிதைகளை 1984லேயே தொகுத்து வைத்திருந்தேன். ஆனாலும் வெளியிடும் அளவு வசதி வாய்ப்பு எனக்கிருக்கவில்லை. பயிற்றப்பட்ட ஆசிரியனாக இருந்த நான் 1992ல் குடிவரவு, குடியகல்வுத் திணைக்கள அதிகாரம் பெற்ற அலுவலர் தெரிவுக்கான அகில இலங்கை ரீதியான பரீட்சையில் சித்தியடைந்ததுடன் 1993ல் அதில் இணைக்கப்பட்டேன். 1996 அளவில் எனது முதல் நூலைக் கொண்டு வந்திருக்கலாம். அப்போதும் அதுபற்றி ஆர்வம் இருக்கவில்லை.
1998ம் ஆண்டு எனது முதற்தொகுதியைக் கொண்டு வர பலவந்தப் படுத்தியவர்கள் இருவர். ஒருவர், மறைந்த கவிஞர் ஏ.ஜி.எம். சதக்கா. மற்றையவர் வாழைச்சேனை அமர் என்கிற அப்துல் ரகுமான். இதற்காகவே அவர்கள் ஊரிலிருந்து கொழும்புக்குப் புறப்பட்டு வந்து ஒரு முழுநாளும் நின்று என்னை ஊக்கப்படுத்தினர். இதன் விளைவாக 1999ல் முதற் தொகுதி வெளியாயிற்று. என்னை மீண்டும் அவர்கள் இலக்கியத்துக்குள் இழுத்துக் கொண்டு வந்தவர்கள் என்ற அடிப்படையில் பின்னால் எழுதப்பட்ட அனைத்து எழுத்துக்களுக்குமான தோற்றுவாயை உண்டு பண்ணியவர்கள் அவர்கள் இருவரும்தாம். 'காணாமல் போனவர்கள்' முதற்பதிப்பாக ஆயிரம் பிரதிகளும் இரண்டாம் பதிப்பாக அறுநூறு பிரதிகளும் வெளியிடப்பட்டன.

நாச்சியாதீவு பர்வீன்

அங்கீகாரம் பற்றிக் கேட்டீர்கள் அல்லவா? யாருடைய அங்கீகாரத்துக்காகவும் நான் எதையும் எழுதவில்லை. யாருடைய அங்கீகாரத்தையும் நான் எதிர்பார்ப்பவனும் அல்லன். இன்னின்னார் பாராட்ட வேண்டும், பல்லக்கில் ஏற்ற வேண்டும் என்ற எந்தவிதமான எதிர்பார்ப்பும் எனக்குக் கிடையாது. எனக்குக் கவிதை எழுதத் தோன்றினால் எழுதுகிறேன். கதை, கட்டுரை, பத்தி, மொழிபெயர்ப்புகள் - இவையெல்லாமே நானே தீர்மானித்து நானே எழுதினேன், எழுதுகிறேன். வாய்ப்புக் கிடைத்தால் இன்னும் எழுதுவேன்.

05. கேள்வி:

ஆரம்பத்தில் கவிதைக்கூடாக ஆரம்பித்த உங்களது இலக்கியப் பயணம் பத்தி எழுத்து, கட்டுரை, சிறுவர் இலக்கியம், சிறுகதை, மொழிபெயர்ப்பு என்று இலக்கியத்தின் எல்லாத் தளத்திலும் பயணித்தது எவ்வாறு?

பதில்:
இதில் எந்த மாயமோ மந்திரமோ இல்லை. எனக்கு முன்னரும் கவிதையில் ஆரம்பித்து பல் துறைகளில் ஜொலித்தவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஓர் எழுத்தாளனுக்கு வாசிப்பும் வாழ்வனுபவமும் கிடைக்கக் கிடைக்க அவனது தளம் விரிந்து செல்லும். சிலர் எனக்கு ஒரு துறையே போதும் என்று அதிலேயே தொடர்ந்து ஈடுபடுவார்கள். இதுவும் வாலாயமாகும் என்ற நம்பிக்கையுள்ளவர்கள் ஏளைய துறைகளுக்குள்ளும் கால் பதிப்பார்கள்.
சிறுவர் இலக்கியத்தில் ஈடுபட்டது எதிர்பாராமல் நடந்நதது. ரூம் டு ரீட் என்ற நிறுவனத்தில் தமிழ்ப் பிரிவில் கடமை புரிந்த ராஜா மகள் என அறியப்பட்ட லதா சிறுவர் இலக்கியம் பற்றிய பயிலரங்குக்கு அழைத்து இதில் ஈடுபட வைத்தவர். இந்த இடத்தில் ஒரு முக்கியமான விடயத்தை நான் சொல்ல வேண்டும். இந்தியரான சுபீர் சுக்ளா என்ற பயிற்றுவிப்பாளர்தான் இந்தப் பயிலரங்கை நடத்தியவர். இந்திய கல்வியமைச்சின் ஆலோசனைக் குழு உறுப்பினர் அவர். சிறுவர் இலக்கியத்தில் மிகத் தேர்ச்சி பெற்றவர். கடந்த காலங்களில் ஈஸாப்பு நீதிக் கதைகள், தந்திரக் கதைகள் போன்றவற்றைச் சிறுவர்களுக்குக் கற்பித்தது பிழை என்று அவர் சொன்னார். தந்திரம், ஏமாற்று ஆகியவற்றைக் கதைகள் மூலம் இளம் பிஞ்சுகளுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கக் கூடாது என்றும் முயற்சி மூலம் இலக்கை அடைவதைப் பற்றியே கதைகள் எழுதப்பட வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொடுத்ததுடன் அதன் படி எழுதவும் தூண்டினால். ஆனால் துரதிர்ஷ்டமாக இன்று விற்பனைக்கிருக்கும் சிறுவர் கதைகள் இந்த நியமங்கள் அடிப்படையில் எழுதப்படுவதில்லை என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இந்தப் பயிலரங்குக்குப் பின் நான் மூன்று கதைகளை எழுதினேன். சிறார்களுக்கென இலக்கியம் படைப்பது ஏனைய படைப்பாங்களைச் செய்வதை விட முற்றிலும் வேறு பட்டது, சவாலானது, சிரமம் மிக்கது என்பதே எனது கணிப்பாகும்.

06. கேள்வி:

இலங்கை அரசினால் இலக்கியத்திற்காக வழங்கப்படுகின்ற உயர் விருதான சாகித்திய மண்டலப்பரிசினை மூன்று தடவைகள் பெற்றவர் என்ற வகையில் அந்த விபரங்ளை பகிர்ந்து கொள்ளமுடியுமா?

பதில்:

முதல் விருது 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்' என்ற எனது இரண்டாவது கவிதை நூலுக்கு 2009ம் ஆண்டு கிடைத்தது. இரண்டாவது விருது அறபுக் கதைகளின் மொழிபெயர்ப்புச் சிறுகதை நூலான 'ஒரு சுறங்கைப் பேரீச்சம் பழங்கள்' நூலுக்கு வழங்கப்பட்டது. பல்வேறு எழுத்தாளர்களின் மொழிபெயர்ப்புச் சிறுகதை நூலான 'பட்டாம் பூச்சிக் கனவுகள்' தொகுதிக்கு 2016ம் ஆண்டு கிடைத்தது.

இது தவிர, ஏனைய நான்கு நூல்கள் இறுதிச் சுற்றுக்குள் வந்த மூன்று நூல்களில் ஒன்றாக இடம்பிடித்துச் சான்றிதழ் பெற்றன. 2011ல் 'ஒரு குடம் கண்ணீர்', 2014ல் எனது சிறுகதைகளின் தொகுதியான 'விரல்களற்றவனின் பிரார்த்தனை', 2017ல் மொழிபெயர்ப்புக் கவிதைத் தொகுதியான 'யாரும் மற்றொருவர் போல் இல்லை', 2018ல் எனது மூன்றாவது கவிதைத் தொகுதியான 'தேவதைகள் போகும் தெரு' ஆகியனவாகும்.

கேள்வி

07. இலங்கை இந்திய தமிழ் பரப்புக்கு பெரிதும் பரிச்சயமற்ற அரேபிய சிறுகதைகளை மொழி பெயர்க்கும் ஆர்வம் எவ்வாறு ஏற்பட்டது?

என்னுடைய அவதானத்தின் படி உலகத்தை ஆகர்ஷிக்கும் இலக்கியப் படைப்புகள் லத்தீன் அமெரிக்க, அரேபிய, ஆபிரிக்க நாடுகளிலேயே வெளிவருகின்றன. அதிகமாகப் பேசப்படும் இலக்கியங்களாக இவையே இருக்கின்றன. தமழ் சூழலில் என்ன காரணம் பற்றியோ லத்தீன் அமெரிக்க, ஆபிரிக்க இலக்கியங்கள் மொழிபெயர்க்கப்படுமளவுக்கு, பேசப்படுமளவுக்கு அறபு இலக்கியங்கள் மொழிபெயர்க்கப்படுவதுமில்லை, பேசப்படுவதுமில்லை.

அறபு மொழி இலக்கியச் செழுமையும் ஆழ வேருன்றிய இலக்கியச் சிறப்பும் கொண்டது. 14 நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே கவிதைகளை எழுதி கஃபா என்ற இறை ஆலயத்தில் தொங்க விட்டவர்கள் அவர்கள். கவிதையிலேயே பொருதிக் கொண்டவர்கள். கதையும் அப்படித்தான். ஆயிரத்தொரு அராபியக் கதைகள் இன்று வரை பேசப்பட்டுக் கொண்டுதானே இருக்கின்றன.

மேற்கு நாடுகளில் குடியேறிய பல அறபு எழுத்தாளர்கள் ஆண்களும் பெண்களுமாக ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு, ஜேர்மன் போன்ற மொழிகளில் அற்புதமான இலக்கியங்களைப் படைக்கிறார்கள். 1998லிருந்து லண்டனில் 'பானிபால்' என்றொரு சஞ்சிகை அறபு நாடுகளின் இலக்கியத்தை ஆங்கிலத்தில் வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இதை நிறுவியவர்கள் மார்கிரட் ஒபாங் என்ற பிரிட்டிஷ் பெண்மணியும் சாமுவேல் சிமோன் என்ற ஈராக்கிய எழுத்தாளருமாவர். இருவருமே முஸ்லிம்கள் அல்லர். தேடல்கள் மூலமே இவற்றை நான் அறிந்து கொண்டேன். எனவே அவற்றில் எனக்குப் புரிந்தவற்றில் சிறந்தவற்றைத் தேர்ந்து மொழி பெயர்க்க ஆரம்பித்தேன். நான் மொழிபெயர்த்த சிறுகதை ஒன்றை எழுதியவர் ஜோக்ஹா அல் ஹார்த்தி. ஓமானைச் சேர்ந்த இப்பெண்மணியின் அறபு நாவல் ஒன்று ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு மேன் புக்கர் விருது பெற்றிருக்கிறது. ஓமானில் இருந்த வேளை நமது முன்னோடி எழுத்தாளர் மானா மக்கீன் அவரைச் சந்தித்ததாக அறிந்தேன்.

எனக்கு மொழிபெயர்ப்புக்கான நூல்களை வாங்கித் தரும் இருவர் லண்டனில் வசிக்கின்றனர். சட்டத்தரணி ஷர்மிலா ஜெய்னுலாப்தீன், ஒலிபரப்பாளர் ஷைபா அப்துல் மலிக் ஆகிய இருவருமே அவர்களாவர்.

அறபு மொழி துறைபோகக் கற்றவர்கள் அந்த மொழியிலிருந்து நேரடியாக மொழிபெயர்க்க ஆர்வம் காட்டுவதில்லை. காரணம் இது லாபமீட்டும் துறையல்ல. அறபு மொழியில் பாண்டித்தியம் பெற்று அரச பதவிகளில் இருப்பவர்களும் இவ்விடயத்தில் ஆர்வம் செலுத்துவதில்லை. எல்லாருக்கும் இலக்கியத்தில் ஆர்வம் இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கவும் முடியாது. ஏனையவர்கள் அறபு நாடுகளில் வாழும் பணிப்பெண்களின் 'பாபா'வுக்குக் கடிதம் எழுதுவனுடன் தமது திறமையை மட்டுப் படுத்திக் கொண்டார்கள்.

எனது அறிவுக்கெட்டியவரை உஸ்தாத் எம்.ஏ.எம். மன்ஸூர், ஷெய்க் ஏ.பி.எம். இத்ரீஸ், ஷெய்க் ஏ.சீ. மஸாஹிர் போன்றோர் சற்றுப் பங்களிப்புச் செய்திருக்கிறார்கள். எனக்குத் தெரியாமலும் வேறு சிலரும் இருக்கக் கூடும்.

மேலும் படிக்க»

அப்துல் ஹமீத் - ஒலியில் ஒளிரும் வானவில்!

2020-02-14T19:53:00.000+05:30

முன்னோடி ஒலிபரப்பாளர்களில் ஒருவரான பி.எச். அப்துல் ஹமீத் அவர்கள் நேற்று 13.02.2020 அன்று கொழும்பு எல்பின்ஸ்டன் அரங்கில் நடைபெற்ற வானொலி அரச விருது விழாவில் 'பிரதீபா பிரணாம' என்ற வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டுள்ளார். இலங்கை அரசின் காசார அமைச்சின் கீழ் இயங்கும் கலாசாரத் திணைக்களம் இதனை வழங்கியிருக்கிறது.

இந்த விருது எப்போதோ அவருக்கு வழங்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் மிக அண்மித்த காலங்களில்தான் இவ்வாறான விருதுகள் வழங்கப்பட ஆரம்பித்தன என்ற வகையில் ஆறுதலடைய முடியும். இன்னொரு வகையில் அவர் தொடர்ந்தும் ஒலிபரப்புத் துறையோடு இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறார் என்ற அடிப்படையிலும் தாமதத்துக்காகக் கவலை கொள்ள வேண்டியதில்லை.

அப்துல் ஹமீத் அவர்களை ஓர் அறிவிப்பாளன் என்ற வகையில்தான் பலரும் மேலோட்டமாக அறிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். அவர் ஓர் அற்புதமான கலைஞர், நடிகர், நிகழ்ச்சித் தயாரிப்பாளர், தொகுப்பாளர், பாடலாசிரியர் என்ற விடயங்கள் பற்றிப் பெருமளவில் யாரும் அறிந்திருக்கவில்லை. அதற்கு ஒரு பிரதான காரணம் தன்னைப் பற்றி அவர் எடுத்துக் காட்ட முனைந்ததில்லை.

1985இல்தான் நான் அவரை முதன் முதலாக இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபன தாழ்வாரத்தில் சந்தித்தேன். யாரோ ஒருவர் என்னை அறிமுகம் செய்தார். அப்போது 'யாவரும் கேளிர்' என்ற நிகழ்ச்சியை முஸ்லிம் சேவையில் நடாத்திக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர் வர்த்தக சேவையில் 'ஒலி மஞ்சரி' என்ற சஞ்சிகை நிகழ்ச்சியைச் செய்து கொண்டிருந்தார். 'உங்களது கவிதையொன்று ஒலி மஞ்சரி'யில் ஒலிபரப்பாகியிருந்தது கேட்டீர்களா?' என்று கேட்டார். 'நான் ஒலிமஞ்சரிக்குக் கவிதை அனுப்பவில்லையே' என்றேன். நண்பர் கிண்ணியா அமீர் அலி வீரகேசரி வார மஞ்சரியில் வெளி வந்த 'குழந்தைகளுக்கு மாத்திரம்' என்ற கவிதையை இரசித்த கவிதையாக 'ஒலி மஞ்சரி'க்கு அனுப்பியிருந்த விடயத்தை எனக்குச் சொன்னார்.

வர்த்தக நிகழ்ச்சிகளூடாக இலக்கியத் தரத்துடனான ஒரு நிகழ்ச்சியாக 'ஒலி மஞ்சரி' இருந்தது. மிக அதிகமான இளைய தலைமுறை அதில் எழுதி வந்தது. கவிதையாக இல்லாத போதும் அதைத் தனது வாசிப்பின் மூலம் கவிதையாக்கி விடுவார் அப்துல் ஹமீத் என்று அந்நிகழ்ச்சி பற்றிப் பேசும் போது ஒலிபரப்புத் துறை சாராத ஒரு நேயர் எனக்குச் சொல்லியிருக்கிறார். அதை ஒரு பல்சுவை நிகழ்ச்சியாக அவர் நடாத்தி வந்தார்.

அக்காலங்களில் இன்று போல் உடனடியாக ஒருவரோடு தொடர்பு கொள்ளும் எந்த வாய்ப்பும் இல்லை. ஒருவரைப் பற்றிய முழுத் தகவல்களும் பத்திரிகைகளில் வந்தால்தான் உண்டு. ஒலிபரப்பாளர்களின் பேட்டிகள் கூட வருவதில்லை. அறிவிப்பாளர்கள் பற்றிய சில செய்திகளை அவர்களாகக் கற்பனை செய்து கொண்டு எப்போதாவது அவர்களுடன் தொடர்பு பட்டவர்களிடம் கேட்பார்கள். ஒரு பகுதிநேர அறிவிப்பாளனாகச் சேர்ந்த பிறகு விசாலாட்சி ஹமீத் தான் பி.எச். அப்துல் ஹமீதின் மனைவியா என்று என்னிடம் கேட்டிருக்கிறார்கள். என்னைப்போல் எத்தனை பேரிடம் யார் யார் கேட்டிருப்பார்களோ?

அவரிடமுள்ள சிறப்பம்சங்களில் ஒன்று, யாரையும் பற்றி யாரிடமும் அவர் பேசமாட்டார். விமர்சிக்கவும் மாட்டார். இதை இப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்று யாருக்கும் இலவச அறிவுரை வழங்குவதும் இல்லை. அவரிடம் எதையாவது கேட்டால் மாத்திரமே அது பற்றிய விபரங்களையும் ஆலோசனையையும் நமக்குத் தருவார். 'என்னுடைய சக தொழிற் பயணியாக ஒருவர் வந்து விட்டால் அவர் என்னைப் போல் ஒருவர்தான்' என்று அவர் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன்.

தொண்ணூறுகளில் தொலைக் காட்சிச் செய்தி வாசிப்புக்குச் சென்ற பிறகு ஒரு நாள் என்னைக் கண்டு சொன்னார், 'அஷ்ரஃப்... மீசை ரொம்பப் பெரிதாகத் தெரிகிறதே.. சிறிதாகக் கத்தரித்துக் கொள்ளக் கூடாதா?' அவர் சொல்லும் வரை நான் அதுகுறித்துச் சிந்தித்திருக்கவில்லை. அவர் அப்படிச் சொன்னதே ஓர் அபூர்வமான விடயம். அது பற்றிப் பிறகு யோசித்தால் இளவயதில் நறுக்கப்படாத மீசை திரையில் நமது முகத்தில் ஒரு வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பது புரிந்தது மட்டுமல்ல, அது குறித்து அவரது நுணுக்கமான அவதானிப்பை நினைத்தும் வியந்தேன்.

மேலும் படிக்க»

சோலைக்கிளியின் 'கப்புத் தென்னை' - நாடகம்

2020-01-18T22:49:00.001+05:30

   சோலைக்கிளி பற்றிக் கேட்டால் முதலாவது அவர் ஒரு அசல் கவிஞர், இரண்டாவதும் அவர் ஒரு அசல் கவிஞர், மூன்றாவதும் அவர் ஒரு அசல் கவிஞர் என்றுதான் என்னால் சொல்லத் தோன்றும். அவரது கவிதைகள் மட்டுமல்ல, அவருடைய பேச்சும்கூட நகைச்சுவை ததும்பும் கவிதைத்தனமானதாகவே இருக்கும்.

   நாலாவதாகவும் சொல்லுங்கள் என்று என்னைக் கேட்டால் அவர் ஒரு நல்ல நாடக எழுத்தாளர் என்பேன். கவிதைகளாலேயே அவர் பெயர்பெற்று விட்ட காரணத்தால் அவருக்குள் இருந்த நாடகாசிரியன் பற்றி பெருமளவில் யாரும் கவனித்ததில்லை.

   எண்பதுகளின் பிற்கூறில் இலங்கை வானொலி முஸ்லிம் சேவையில் சோலைக்கிளியின் பல நாடகங்கள் ஒலிபரப்பாகியுள்ளன. அவற்றில் பாதிக்கும் மேற்பட்ட நாடகங்களில் நானும் நடித்துள்ளேன். சில வருடங்களுக்கு முன்னர் இந்த நாடகங்களைப் பற்றி அவரிடம் கேட்டபோது ஒலிநாடாவில் அவர் ஒலிப்பதிவு செய்து வைத்திருந்த 13 நாடகங்களை ஓர் இறுவட்டாக எனக்குத் தந்தார். அவற்றுள் சில நாடாவில் இருக்கும்போதே மீள மீள ஒலிக்க விடப்பட்டிருப்பதால் ஒலியளவு மாறியிருந்தன.

   இவரது நாடகங்கள் குறித்து ஒரு கட்டுரை எழுத வேண்டும் என்ற எண்ணம் எனக்கு இருந்த காரணத்தால் அதைப் பெற்று இறுவட்டிலிருந்து கணினிக்கு மாற்றி வைத்திருக்கிறேன். சில போது இலக்கிய மஞ்சரிக்காகவும் அவரது நாடகங்களிலிருந்து சில பகுதிகளை எடுத்தாண்டிருக்கிறேன்.

   ஒரு நூலை வாசித்து அது குறித்து எழுதுவதை விட ஒலிப்பதிவைக் கேட்டுக் குறிப்பெடுத்து எழுதுவது சிரமமான காரியம். அதை ஒரே மூச்சில் செய்து முடித்து விட முடியாது. நிறைய நேரம் தேவைப்படும். பொறுமையும் அவகாசமும் தேவை. இருந்த போதும் மனதில் எண்ணியதை முடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் ஒவ்வொரு நாடகமாக எழுதி முடித்துவிடும் தீர்மானத்துக்கு வந்தேன்.

   'கப்புத் தென்னை' என்று ஒரு நாடகம். பொதுவாக தென்னை ஒற்றையாக நெடிதுயர வளரும். அபூர்வமாக மற்றொரு கிளை விடும் தென்னைக்குக் கப்புத் தென்னை என்று பெயர். ஆசிரியராகக் கடமையாற்றும் போது ஐம்பதாயிரம் ரொக்கம், நான்கு ஏக்கர் காணி, வீட்டுடன் திருமணம் செய்யும் பாருக் கல்வி அதிகாரியாகப் பதவி உயர்வு பெற்றதும் கார் ஒன்றை வாங்கி ஓடினால்தான் கௌரவம் என்று நினைக்கிறான். எனவே மாமனாரிடம் உள்ள மீதி நான்கு ஏக்கர் காணியையும் தனக்குத் தர வேண்டுமென்று மனைவிடம் தினமும் சண்டை பிடிக்கிறான். தனக்கு மேலும் மூன்று சகோதரிகள் இருந்தும் தன்னிடமிருந்த எட்டு ஏன்னர் காணியில் பாதியை மூத்த பிள்ளை என்று தனக்குத் தந்ததை அவள் எடுத்துச் சொல்லியும் அது தனது பிரச்சனை அல்ல என்று வாதிடுகிறான் பாருக்.

   இதே வேளை பாருக்கின் தந்தையும் தாயும் அவனது வேண்டுகோள் நியாயமானது என்று மகன் பக்கம் நின்று பேசுகிறார்கள். மாமனாருடன் நேரடிப் பேச்சு முற்றி வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறான் பாருக். விவாக ரத்துக்குப் பின்னர் பாருக் வசதி வாய்ப்பான ஓரிடத்தில் காரொன்றை சீதனமாகப் பெற்றுக் கொண்டு திருமணம் செய்து கொள்கிறான். அவனது மனைவியும் மறுமணம் செய்து கொள்கிறாள். பாருக்கின் பிள்ளையுடன் சேர்த்து புதியவன் அவளை நன்றாக வாழ வைக்கிறான்.

   பாருக்கின் நண்பன் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்து பாருக்கையும் அவனது தந்தையாரையும் சந்தித்து விட்டு பாருக்கின் முதல் மனைவி, அவளது தந்தையார் ஆகியோரைச் சந்திக்கும் காட்சியில்தான் பாருக் ஒரு காருக்காக எடுத்தது தப்பான முடிவு என்பதை அவர்களே சொன்ன வார்த்தைகள் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறான்.

   பாருக் மனைவியுடன் சண்டையிட்டுத் தன் வீட்டுக்கு வந்ததும் - அவனுடைய தந்தையிடம், 'என்ன.. மகன் கோவிச்சுக்கிட்டு வந்துட்டாராமே..' என்று மற்றவர்கள் கேட்பதைப் பற்றி மனைவியிடம் சொல்லும் போது, 'ஒரு சின்னப் பெரச்சின எண்டா ஊரானுக்கு என்ன சந்தோஷமா இருக்குடா வாப்பா..' என்கிற இடமாகட்டும் - பாருக்கின் தாயார் கணவனிடம் சம்பந்தி குடும்பத்தைப் பற்றிச் சொல்லும் போது, 'மாப்புள கேட்டு வரக்குள்ள கருகின வாழப்பழத்தக் கொண்டாந்த குடும்பம்தானே அது..' என்று சொல்லும் இடமாகட்டும் - வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த பாருக்கின் நண்பரிடம் தனது புதிய மருமகளைப் பற்றிச் சொல்லும் போது, 'அவ ஒரு ஊத்தக் கிடா.. தலைக்கி எண்ணெய் வெக்காளுமில்ல.. குளிக்காளுமில்ல..' என்று சொல்லுமிடமாகட்டும் நம்மையறியாமல் சிரிப்புப் பீறிடுகிறது. இதே மாதிரி சோலைக் கிளியின் கிண்டலான வசனங்கள் நாடகம் முழுக்க இடம்பெற்றுள்ளன.

'நான் பிழை செய்துட்டன்.. என்ட காசிலயாவது அவனுக்கு ஒரு காரை வாங்கி நான் குடுத்திருக்கணும். பொண்டாட்டியோட சண்ட புடிச்சிக்கிட்டு வந்தவனை ஏசி திருப்பி அனுப்பியிருக்கணும்' என்று பாருக்கின் தந்தை சொல்வதுடன் நாடகம் முடிவடைகிறது.

   இந்த நாடகத்தில் பாருக்கின் தந்தையாக மறைந்த கே.ஏ.ஜவாஹர் அவர்களும் தாயாக நூர்ஜஹான் மர்ஸூக் அவர்களும் மனைவியாக ஞெய்றஹீம் ஷஹீத் அவர்களும் பாருக்கின் மாமனாராக ஏ.ஆர்.எம். ஜிப்ரி அவர்களும் நண்பனாக மஹ்தி ஹஸன் இப்றாஹீம் அவர்களும் நடித்துள்ளனர். பாருக் என்ற பாத்திரத்தை ஏற்று நடித்தது நான்தான்.

   நாடகத்தின் தொடக்கக் காட்சியில் பாருக்கின் தந்தை இறைச்சிக் கறியுடன் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது எச்.ஐ.எம். ஹூஸைன் பிச்சைக்கானாக வருவார். 'சனியனுகள்... சாப்பிடுற நேரம் பாத்துத்தான் பிச்சையெடுக்க வருவானுகள்' என்று அவர் சாப்பிட்டுக் கொண்டே கொம்புவதும் கொடுத்த பணத்தைப் பெற்றுக் கொண்டு சோறு கேட்பார். சோறு இல்லை என்றதும் 'எங்கேயோ இறைச்சிக் கறி வாசம் வருகிறது' என்று பிச்சைக்காரன் சொல்லுவதும் வெகு சுவாரஸ்யமாகத் தூக்கி விடுகிறது.

18.01.2020

மூதூர் ஏ.எஸ். உபைத்துல்லாஹ்வின் 'நிழலைத் தேடி'

2020-01-17T20:27:00.001+05:30

மூதூர் ஏ.எஸ். உபைத்துல்லாஹ்வின் இரண்டாவது சிறுகதைத் தொகுதியான 'நிழலைத் தேடி'யை அண்மையில் வாசித்து முடித்தேன். இந்த நூல் 2017ம் ஆண்டு கிழக்கு மாகாண பண்பாட்டலுவல்கள் திணைக்களத்தினால் வெளியிடப்பட்டது. இவரது முதலாவது சிறுகதைத் தொகுதி 'ஜலசமாதி' 2008 இல் வெளிவந்திருக்கிறது.

ஏ.எஸ். உபைத்துல்லாஹ் ஒரு நல்ல சிறுகதையாளர் என்று முன்னர் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். 2016ல் நடைபெற்ற உலக இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கியப் பொன்விழா மாநாடு சம்பந்தமான பிரதேசவாரியான எழுத்தாளர் சந்திப்பின் போது ஒரு மாலை வேளை அவரை நேரில் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்திருந்தது.

திருமலை மாவட்டத்தின் இயற்கை அழகு, கடலும் ஆறும் அண்மிய நிலம், அப்பிரதேச ஊர்களின் கடந்த காலமும், நவீன மயப்படுதலும், அப்பிரதேச மக்களின் ஒற்றுமையான வாழ்க்கை, சுனாமி, இனப்பிரச்சனை ஏற்படுத்திய வடுக்கள், இடப்பெயர்வின் துயரம், மீள்குடியேற்றமற்றுச் சீரழியும் ஏழை - எளியவர்களது வாழ்க்கை, சிறிய வரலாற்றுக் குறிப்புகள், பிரித்தாளும் அரசியல் தந்திரங்கள், பிரதேச கல்வி என்றெல்லாம் நிறைய விடயங்களைத் தனது கதைகளுடே உபைத்துல்லாஹ் பேசுகிறார். திருமலையும் அதனுள்ளடங்கும் பிரதேசங்களும் நீர் வளம் நிரம்பியவை என்பதால் அவரது கதைகளில் கடல், ஆறு, கிணறு என்று நீர் ஒரு முக்கிய இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறது.

'தண்ணீர், தண்ணீர்' இத்தொகுதியின் முதலாவது கதை. குடும்பத்தில் வலது குறைந்த பிறந்த, ஒரு பக்கம் காலை இழுத்துக் கோணி நடக்கும் மம்மறாயன் - முகம்மது இப்றாஹீம் - நேர்மையாக வாழ வேண்டும் என்ற லட்சியமுடையவன். அக்காலத்தில் வீடுகளில் உள்ள கிணற்று நீர் உவர்ப்புத் தன்மை கொண்டதாக இருந்தபடியால் மக்கள் குடிநீருக்கு அலைந்த போது தூரத்தே இருந்த நன்னீர் கிணறுகளில் நீர் பிடித்து வந்து வீடுவீடாகக் கொடுத்து அவர்கள் கொடுப்பதைப் பெற்று வாழ்ந்து கொண்டிருந்தான். குடங்களில் கொண்டு வந்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு ஒரு தள்ளு வண்டியை ஒரு நல்லவர் கொடுக்கிறார். ஏழ்மை நிறைந்த அவனது வாழ்க்கை நகர்ந்து கொண்டிருக்கையில் ஒரு நாள் குழாய் நீர் வழங்குவதற்கான ஏற்பாடுகள் நடக்கின்றன. தனது ஒரே வருமான வழியும் இழக்கப்பட்ட நிலையிலும் வலது குறைந்த மம்மறாயன் மனைவியிடம் சொல்கிறான்.. 'பாத்தும்மா யோசிக்காத... இந்த உலகத்துல தண்ணி யாவாரம் மட்டுந்தான் ஒரு தொழிலா? எத்தனையோ தொழில் இருக்கு.. நமக்குப் பொருத்தமான ஒன்றைத் தேடிக் கொள்ளுவம்..!'

'கொடி பறக்குது' என்ற கதை வெள்ளை மணல் அருகே இருக்கும் கருமலையூற்றுப் பள்ளிவாசல், அங்கு வருடா வருடம் விழாவாக நடக்கும் கந்தூரி, பெயர் தெரியாத நாற்பது முழ அவுலியா (இறைநேசர்) அடக்கஸ்தலம், அதனோடு இணைந்த 1815ல் கட்டப்பட்ட பள்ளிவாசல் ஆகியவற்றை ஜூனைதீன் என்ற முதியவர் நினைவு கூரும் கதை. இப்போது இந்த இடங்கள் அனைத்தும் இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதைச் சொல்லி ஒரு பெருமூச்சுடன் முடிவடைகிறது.

நீண்ட நெடுங்காலமாக மூதூர், கிண்ணியா பிரதேசப் பயணத்தைத் தோணி மற்றும் மிதவை மூலம் கடந்த மக்கள் பாலங்கள் அமைக்கப்பட்டதும் அதில் ஒரு சுற்றுலாத் தலம் போல் போய் நின்று மகிழ்ச்சியனுபவித்ததையும் பாலங்கள் அமையுமுன் எப்படியெல்லாம் மக்கள் சிரமங்களை அனுபவித்தார்கள் என்பதையும் நினைவூட்டுகிறது 'நீலக் கடல் தாண்டி' என்ற கதை.

'ஓயாத அலைகள்' என்ற கதையில் பணி ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியர் பிரதேசத்தின் ஒவ்வொரு பாடசாலைக்கும் ஒவ்வொரு தினத்தில் சென்று கற்பிக்கும் சேவையைச் செய்து கொண்டிருப்பதையும், சிறு வகுப்பு முதல் ஏ.எல் வரை நடக்கும் டியுஷன் பணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு நடப்பதையும் பேசுகிறது. பாடமற்ற வேளை வேறு ஓர் வகுப்புக்கு ஓர் ஆசிரியரை அதிபர் கோர, அதை மறுத்துப் பேசும் ஆசிரியர் ஒருவருக்கு உதவிக் கல்விப் பணிப்பாளராகத் தரமுயரும் கடிதம் வருவதோடு கதை முடிகிறது.

மிக அண்மைக் காலம் வரை அறபிகள் பள்ளிவாசல் கட்டித் திறப்பதற்காக வருவதும் அந்தப் பள்ளிகள் அமைந்திருக்கும் பிரதேசங்களில் வாழ்வதற்கு வீடுகள் இல்லாத நிலையில் வாழும் மீனவர்கள் பற்றியதுமான கதை 'ஏமாற்றம்.' 'ஊர் துறந்து' என்ற கதை புலிகளுக்கும் அரச படையினருக்கும் நடந்த ஷெல், மோட்டார் வீச்சில் மரித்தவர்களதும், ஊர் துறந்து அகதிகளாகச் சென்றவர்களதும் கதை. 'நிழலைத் தேடி' என்ற கதையும் இனப் பிரச்சனை காரணமாக ஊர் துறத்தலைத்தான் பேசுகிறது. ஆனால் மூவின மக்களும் எப்படித் தத்தம் தொழிலைச் செய்தபடி ஒற்றுமையாக வாழ்ந்தார்கள் என்பதைப் பேசும் ஓர் அருமையான கதை இது.

'வாயில்லாப் பூச்சிகள்' வீடற்ற பிற்படுத்தப்பட்ட ஒரு குடும்பம் நிராகரிக்கப்படுவதையும் 'வாழத்துடிப்பவர்கள்' என்ற கதை உள்நாட்டு யுத்தம் முடிந்த பின்பும் தத்தமது சொந்த இடங்களுக்குச் செல்ல அனுமதி மறுக்கப்படுவதையும் பேசுகிறது.

'அம்மா என்றால் அன்பு' என்ற கதை பாடசாலையில் கொடுக்கும் கஞ்சியை வீட்டிலிருக்கும் தாயாருக்கு எடுத்துச் செல்லும் வறுமைப்பட்ட குடும்பச் சிறுமி பற்றியது.

மூதூரின் நொக்ஸ் வீதிக்கு எப்படி அந்தப் பெயர் வந்தது என்பதை கப்பல் மாலுமியான நொக்ஸின் வருகை தந்ததை வைத்து உண்டாகியிருக்கிறது என்பதை ஒரு கதையிலும் மலை நாட்டில் இருந்த ஜேம்ஸ் என்ற ஒரு வெள்ளைக்காரன் பொழுது போக்குக்காக திருமலை வந்து அங்கேயிருந்த ஒரு பிரதேசத்தில் தெங்குத் தோட்டம் அமைத்ததையும் அதில் கூலிக்கு வேலை செய்தவர்களையும் கதைகளில் குறிப்பிடுகிறார். பொதுவாக எல்லாக் கதைகளிலும் சாதாரண மக்களின் வாழ்வியல் உபைத்துல்லாஹ்வினால் எடுத்துக் காட்டப்படுகிறது. தான் வாழும் பிரதேசம் பற்றிய அவருடைய ஆழமான அறிவு விதந்துரைக்கத்தக்கது.

கவிஞன் எப்படி இந்தக் காலத்தில்நிலா பார்ப்பான்?

2020-01-13T14:53:00.001+05:30

கவிஞர் சோலைக்கிளி

இந்தப்பிரதேசத்தின் முக்கியமான படைப்பாளி ஒருவரின் நிகழ்வில் சிறப்புரையாற்றுவதையிட்டுமகிழ்ச்சியடைகிறேன்.

சிறப்புரையாற்றுவது சந்தோசமான ஒரு விடயம்தான். வெளியீட்டுரை, விமர்சன உரை, நன்றி உரை, வரவேற்புரை, போன்று ஓர் எல்லைக்குள் நின்று பேசத்தேவையில்லை. காற்றுமாதிரி அங்கும் இங்கும் அலைந்து பூக்களைப் பொறுக்கிக் குவிக்க வேண்டிய ஒன்றுதான் சிறப்புரை. சிறப்புரை ஆற்றுகின்றவனும், அந்த உரையை நிகழ்த்தும்போது ஆனந்தப்படுவான். நான் ஆனந்தப்படவில்லை! இது ஆனந்தப்படுகின்ற ஒருநேரமில்லை.

விடிந்தால் என்ன நடக்குமோ என்று எழும்புகின்றோம். விஷக்காற்று வீசி நமது ஈரல்குலைகள் அழுகிப்போய் இருக்கின்றன. நமக்கு உள்ளிருக்கும் குயில் இப்போது பாடுவதை நிறுத்தியிருக்கிறது. நமது மனதின் புல்வெளி கருகிப்போனது. எப்படி சிறப்புறையாற்றலாம்? சிரித்த முகத்தோடுஎப்படி சபையில் பேசலாம்? எப்படி ஆனந்தம் அடையலாம்?

என் அன்புக்குரியவர்களே! அஸ்ரப் சிஹாப்தீன் முக்கியமான ஒரு படைப்பாளி. கவிதை, கட்டுரை, மொழிபெயர்ப்பு, ஒலிபரப்பு, ஒளிபரப்பு, நிகழ்ச்சித் தயாரிப்பு என்று பல பக்கங்களைக் கொண்டவர். பல பக்கங்களைக் கொண்ட புத்தகத்தைப் படிப்பதற்கு நீண்ட காலம் எடுப்பதைப் போல, பல பக்கங்களைக் கொண்ட ஒரு மனிதனைப் பற்றிப் பேசுவதற்கும்: அவகாசமும் ஆறுதலான சூழலும் அச்சமில்லாத நிலமையும் நமக்கு வாய்க்க வேண்டும். இன்று இவைகள் நம்மத்தியில் உள்ளனவா? வெள்ளைக் காகிதத்தைக் கசக்கி எறிந்ததைப் போல விஷக்காற்று நம்மை கசக்கி எறிந்து விட்டதல்லவா?. நாம் குப்பையில் உருளுகின்ற கடதாசிகளைப் போல ஆகிவிட்டோம். நம்மை ஏறி மிதித்துக் கொண்டு கால்கள் நடக்கின்றன. கவிஞன் எப்படி இந்தக் காலத்தில்நிலா பார்ப்பான்?. அழுகிய தோடம் பழம் போல நிலவு கண்ணீர் வடிக்கிறது. வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாகிவிட்டதே! நான் எப்படி இங்கு சிறப்புரையாற்ற முடியும்? ஆனந்தப்பட முடியும்?

நான் மனமிழந்து போன மனிதனாக இருக்கிறேன். என் அன்றாட வாழ்க்கை கெட்டுவிட்டது. விடிந்தால் வாசலுக்கு வந்து விரிந்திருக்கும் மல்லிகைப் பூவை ரசித்தநான், இப்போது வெயிலேறிய பிறகுதான் வாசலுக்கு வருகிறேன். எதிலும் பிடிப்பற்றுப் போன கூதல் பிடித்த பூனையைப் போல வாசலை முகர்கிறேன். காலையில் மனைவி தரும் தேநீரின் ஆவிபறக்கும் போது இரவு ஏதோ ஒன்று பற்றி எரிந்திருக்கிறது என்ற எண்ணம்தான் வருகிறது. ஒருகிழவனைப் போல மனம் சதாவும் நடுங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. வாழ்க்கையில் சுவை குன்றிப் போன ஒரு காலமாக இது இருக்கிறது. பத்திரிக்கைகளைப் பிரித்தால் அனேகமாக எல்லாம் அபத்தமான,அச்சம் தரும் செய்திகளாக இருக்கின்றன. யாருடன் யார் கம்பி நீட்டினான் என்ற இனிப்பானசெய்திகளைப் பார்த்து மகிழ்ந்த எனக்கு, இந்தச் செய்திகளில் சுவை இல்லை. எந்தமணமகனுக்கு எந்த மணமகள் பொருத்தம் என்று பத்திரிகைகளில் மணமகன், மணமகள் தேவை என்ற பகுதியைப் பார்த்து கணித்து மகிழ்ந்த எனக்கு, இப்போது வேலை இல்லை. யாரும் இப்போதுகம்பி நீட்டுவதில்லை. அதைப் பிரசுரிக்க பத்திரிகைகளில் இடமும் இல்லை. எப்படி நான் சிறப்புரையாற்றுவது? மேடையில் ஒருகுருவியாக நான் எப்படிப் பறப்பது?

இதற்குள் நாங்கள் எழுதுவதே ஒரு போராட்டமாக இருக்கிறது. அச்சத்துள் வாழ்ந்து அச்சத்தையே சாப்பிடுகிறோம். அச்சத்தால் ஆடைகட்டுகிறோம். பேனைக்குப் போராட்டம் பிடிக்கும். அதனால் அது சோரவில்லை. நாம் தான் சோர்ந்து விட்டோம். அஸ்ரப் சிகாப்தீன் துணிச்சலான ஒருபேனைக்காரன். இந்தச் சூழலிலும் அவர் நிமிர்ந்து நிற்பவர். வாயால் கதையளந்து பெரியஎழுத்தாளனாக முயற்சிக்காதவர். எழுத்தோடு தொடர்ந்து வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர். அவருடைய மண்ணில் அவருடைய இரண்டு புத்தகங்கள் இன்று வெளிவருகின்றன. சொந்த மண் எல்லோருக்கும் சுவையானது. அதில் ஒட்டும் கொசுக்கள்தான் நாங்கள் எப்போதும். இதில் என்னை சிறப்புரையாற்றக் கேட்டிருக்கிறார்கள். எப்படி சிறப்புரையாற்றுவது? நான் தண்ணீராக ஓடுவது? இப்போது முடியுமா?

நாம் எப்படித்தான் எழுந்து நின்றாலும், உன்னிப் பறக்கும் சிறகுகள் சோர்ந்துவிட்டனவே!. நாம் எப்படித்தான் நம்மை தயார் செய்து எடுத்தாலும் நாமாக நடக்கமுடியாமல் இருக்கிறதே! நமது சோற்றுப் பாத்திரங்களில் காகங்கள் குந்திக் கழிக்கின்றனவே! நமது விளை நிலங்களில் எருதுகள் படுத்து பயிர் செய்ய விடாமல் அழிச்சாட்டியம் செய்கின்றனவே! பன்றி வயற்காரனை வெட்டிவிட்டுப் போகிறது. இரவுகளில் நான் பாடிவைத்துவிட்டுப் படுத்த கவிதையைக் காலையில் தேடினால் காணவில்லை. அது களவு போய் இருக்கிறது. நண்பர்களின் முகங்களில் சிரிப்புகள் போனதைப் போல, என் மேசை வாடிக்கிடக்கிறது. புன்னகைகள் ஊரில் ஒறுத்துப்போய் விட்டன. பதர்கள் உசும்புவதைப்போல மக்கள் உசும்பித் திரிகின்றார்கள். நெல் மணிகள் குறைந்துவட்டன. வயல் செய்தவன் வெறுங்கையோடு வீடு வருகிறான். கவிஞனைப் போல! 'கலவெட்டியில்' பிச்சை கொடுக்கவும் என்னிடம் மகிழ்ச்சி இல்லை. நான் மகிழ்ச்சிக்கு பிச்சை எடுக்கின்ற ஒரு காலம் வந்துவிட்டது. எப்படி நான் சிறப்புரையாற்றுவது? என் கவிஞனை விட்டுவிட்டு நான் தன்னந்தனியே சிறப்புரையாற்ற முடியுமா? அவன் இல்லாமல் எனக்கு ஒரு வாழ்வா?

அவன்தானே எனக்கு குதிரை. அவனில்தானே எனது பயணமெல்லாம். எனது கவிஞன் காலக் கொடுமையினால் ஆடிப்போய் சின்னப் சின்னப் பிள்ளையைப் போல யோசனையுடன் நகம் கடித்துக் கொண்டிருக்கிறான். துப்பு துப்பு என்று தலையில் அடித்தாலும், துப்புறானில்லையே! அவனை எழுப்புவது சிரமமாக இருக்கிறது.

சிறப்புரை என்றால், சொல்லாத பல செய்திகளை அது சொல்ல வேண்டும். கேட்டிருப்போர் மெய்சிலிர்க்க வேண்டும். சிறப்புரை என்றால் அதில் ஒரு கவர்ச்சி, அதில் ஒரு இனிமை, அதில் ஒரு உண்மை, அதில் ஒரு ஆறு ஓடவேண்டும். சிறப்புரை என்று சொல்லிக் கொண்டு, அதில் ஒரு ஓணானாவது ஓடாமல் உரையாற்ற எனக்குவிருப்பமில்லை.

அஸ்ரப் சிகாப்தீனும் நானும் ஒரே தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர்கள். நாங்கள் இருவரும் ஒன்றாக தலைமுடி வெட்டியவர்கள் என்று எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள். அவர் எழுத வந்த காலத்தில்தான் நானும் எழுத வந்தேன். அவர் பேனை வாங்கிய நேரத்தில் தான் நானும் பேனை வாங்கினேன். கடதாசியும் வாங்கினேன். நானும், அவரும் என்ற இந்த இரண்டு மீன்பிடிக்காரனுக்கும் அவரவருக்கென்று தனித்துவமான வள்ளங்களும் வலைகளும் இருக்கின்றன. இது எழுத்தாளன் என்ற மீன்பிடிக் காரனுக்குமுக்கியமானது. அவர் மீன் பிடிக்கும் முறையும் வேறு வேறானது. இதனால் இவர் இந்தக் கடற்கரையில் இப்போதும் தனித் தன்மையோடும் இருக்கிறவர். எனக்கு இந்தத் 'தண்டையல்' காலம் கடந்துதான் பழக்கமானார். சோலைக்கிளி என்ற தண்டையலும், அஸ்ரப் சிகாப்தீன் என்ற தண்டையலும் நாட்பட்டு உறவாகிய 'செம்படவர்கள்.
'
எனது மீன்பிடியில் அவர் எந்த இடத்திலும் குறுக்கு வலைபோடவில்லை. என் வலையை வெட்டவில்லை. சிலர் செம்படவர்களாக மீன்பிடிக்க வந்து தங்கள் 'சிறுவால்களை' இழந்ததுதான் மிச்சம். அறுநாக் கொடியும் அறுந்து போனார்கள். அவர்களை அடையாளப் படுத்தும் அளவுக்கு அவர்களுக்கென்று ஒரு தோணி இல்லை. ஒரு வலை இல்லை. கடல் அவர்களை ஏற்கவில்லை. ஓட்டைவலையில் எப்படி மீன் பிடிப்பது? நிர்வாணம் கடலுக்குப் பிடிக்காது. தன்னில் குளிக்க வந்தசிறுவர்களை விரட்டுவதைப் போல கடல் அவர்களை விரட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.

எனது இந்த உரை ஒரு சிறப்புரையாக அமையாது விட்டாலும், ஒரு சின்னக் காற்று மாதிரி இந்தச்சபையின் மனதைத் தடவும் என்று நினைக்கின்றேன். உங்கள் அகத்துக்குள் நுளைந்து கிளுகிழனுப்பை ஏற்படுத்தாவிட்டாலும், நகத்துக்குள் நுளைந்து ஊத்தை எடுக்கும் என்று கருதுகின்றேன். அனேகமாக எனது உரைகளை சபையோர் காதுகளுக்குள் வெந்நீர் ஊற்றுபவையாக இருக்காமல் பார்த்துக்கொள்வது எனது பழக்கம். நான் போன பல கூட்டங்களில் சிலர் ஊற்றிய வெந்நீரால்தான் எனதுகாது பொசுங்கியது. அந்த அனுபவம் எனக்குப் பேசுகிறது.

இப்போது நான் அந்தரத்தில்இருக்கிறேன். எனது எதிரிகள் ஏசும் போது சிரிக்கிறேன். அது என்னவென்று விளங்காமல், விளங்காமல் இருப்பது வாழ்க்கைக்கு நல்லதுதான். நல்ல கணவனாக, நல்ல தகப்பனாக, நல்ல மனிதனாக பெயர் வாங்கலாம் விளங்காமல் இருந்தால்தான். சமுகத்தில் உயர்ந்தும் போகலாம். இந்தச்'செவிடன்'எப்படி சிறப்புரையாற்றுவது?

நீங்கள் கைதட்டுவதே எனக்குக் கேட்கவில்லை. இலக்கியக் கூட்டங்களுக்குப் போய் போய் எனது கேட்கும் திறனை இழந்து வருகிறேன். அதுதான் நான் எந்தக்கூட்டத்திற்கு யார் பேசுகிறார் என்று பார்த்துப் போவது. அண்மையிலும் ஒரு நாவலாசிரியர் என்னை அழைத்தார். நான் போகவில்லை. அங்கு முழங்க இருந்த பீரங்கிகளைப் பார்த்துப் பயந்துவிட்டேன். யுத்தங்களுக்குப் பாவிக்கும் தளபாடங்கள்! நான் மலர் கொய்பவன்தான். மலை உடைப்பவனல்ல. சிலர் மலை உடைக்கிறார்களே கூட்டங்களில்இ ஏன்? மனிதன் இப்படியான நிகழ்வுகளுக்கு வரக்கூடாதென்றா?

இங்கு வந்திருக்கும் உங்களைப் பார்க்க சந்தோசமாக இருக்கிறது. ஒரு பூந்தோட்டத்தைப் பார்ப்பது போன்றே இருக்கிறது. மகிழ்ச்சி எல்லோர் முகங்களிலும் தெரிகிறது. இது என்னால் உண்டான மகிழ்ச்சி என்று நான் சொல்லவில்லை. உங்கள் அஸ்ரப் சிகாப்தீன் உண்டாக்கிய மகிழ்ச்சியாகவே வைத்துக் கொள்ளுங்கள். எழுத்தாளனால் ஊருக்கு மகிழ்சிசி, ஊரால் எழுத்தாளனுக்கு மகிழ்சிசி என்ற நிலை கண்டு நானும் மகிழ்கிறேன். 'பசுமை'இலக்கிய வட்டத்தையும் பாராட்டுகிறேன்.

இனிய சபையோர்களே! நேரம் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. அதுவும் வால் எரிந்து அலறிக் கொண்டிருக்கிறதல்லவா? இவ்வளவு தூரம் இருந்து வந்து, உங்கள் முன் ஒரு சிறப்புரையாற்றாமல் போவது எனக்கும் கவலைதான். முதல் முதலாக நான் கொடுத்த காதல் கடிதத்தை அவள் கிழித்ததைப்போல.
நிலா வரும் நேரம் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இரவுக்குள் சிறு பூச்சியைப் போலஊர்ந்து ஊர்ந்தாவது நான் ஊர் போய்ச் சேரவேண்டும். என் பூச்சி புழுக்களைப் பார்க்க வேண்டும். நான் போகும் போது ஊர் இருக்குமோ தெரியாது! எவன் வெட்டிச் சாய்த்து அதைத் தோளில் சுமந்து போகிறானோ! நான் அறியமாட்டேன்.! போகும் போது வழிகாட்டநிலாவையும் கூட்டிக்கொண்டுதான் போகவேண்டும். பகலிலும் இருட்டுப்பட்ட ஊராகிவிட்டதே நமதுஊர்கள்! அதற்குள் ஒரு சிறப்புரையை ஆற்றிவிடலாமென்றால் முடியாமல்தான் இருக்கிறது. கோழிதான் முக்கி முக்கி முட்டையிடுகிறது. பேச்சாளன் முக்கி முக்கி உரையாற்றலாமா? அது நதி போல ஓடிவரவேண்டுமல்லவா! மழைபோல பெய்து சபையோர் குடைபிடிக்க வைக்கவேண்டும் அல்லவா!

பேச்சு கட்டிப்போனது. அதற்கான காற்று இப்போது இல்லை. மணக்கின்ற காற்றில்தான் மனம் குளிர்ந்து, வார்த்தைகள் துள்ளுகின்றன. காற்றுப் பிழைத்தால் வார்த்தைகளும் சமாதியாகிவிடும். நான் வார்த்தைகளின் எலும்புக் கூடுகளைவைத்துக் கொண்டு எப்படி இங்பு சிறப்புரையாற்றுவேன்? நீங்கள் என்னில் குறை நினைக்கக்கூடாது. நாம் உறவுக்காரர்கள்! அப்படி எடுத்ததற்கெல்லாம் என்னில் குறை நினைக்க நீங்கள் எனக்கு சீதனம் தந்து பெண்னும் தந்த மாமனும் இல்லையே!.

அன்புள்ள சபையோர்களே! நான் உங்களிடம் வந்து கடன் பட்டுக்கொண்டு செல்கின்றேன். காலத்தால் பால்ஒழுகி, நான் நானாகும் போது உங்களுக்கான எனது சிறப்புரையை நிச்சயம் தருவேன். ஒரு புத்தகத்தை படித்து விட்டுத் தருகிறேன் என்று வாங்கினாலும், தராதவன்தான் எழுத்தாளன். இவன் பொய் சொல்லுகிறான் என்று நினைக்க வேண்டாம். நான் அப்படியல்ல! எனது சோற்றுக்குள் தலை முடியையும் பொறுக்கி எடுத்துஇ இது யாருடையது என்று வினவி உரியவரிடம் ஒப்படைப்பவன். எனது சிறப்புரைக்காக நீங்கள் காத்துக் கொண்டிருக்கலாம். காலமும் சரிவரத்தான் போகிறது.

இந்த உலகத்தில் எதுதான் நிரந்தரமாக இருந்தது? கண் இருந்த இடத்தில் மூக்கும், மூக்கு இருந்த இடத்தில் கண்ணுமா, எப்போதும் மனிதன் வாழமாட்டான். அவை உரிய உரிய இடங்களுக்கு வந்துதான் ஆகவேண்டும். எனது கண்ணும் மூக்கும் உரிய இடங்களுக்கு வந்தவுடன் எனது சிறப்புரையும் வரும். ஒரு பறவையாகவேனும் வந்து நின்றுதான் உங்களின் வாசலில் பேசுவேன். காலம் புரளக்கூடியது. அதை நமது பெருமூச்சுகள் புரட்டிவிடும். நமது சூரியோதயங்களை எவரும் தொடர்ந்து தடுத்துக் கொள்ள முடியாது. இறைவன் எல்லோருக்கும் நீதியானவன். இந்தநம்பிக்கையை நாம் விட்டு விடக்கூடாது. இந்தச் சிறப்புரையை முடிக்கிறேன்.

(04.09.2019ல் ஓட்டமாவடியில் நடைபெற்ற இரு நூல்களின் வெளியீட்டு விழாவில் ஆற்றப்பட்ட சிறப்புரை - எழுத்துத் தொகுப்பு - எஸ்எம். முர்ஷித், தலைவர், பசுமை கலை இலக்கிய வட்டம் - வாழைச்சேனை)

அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனின் 'எனக்குள் நகரும் நதி'

2020-01-10T12:14:00.000+05:30

நூல் அறிமுகம் : முஹம்மத் றிழா

பத்திரிகைப் பத்திகள் தொகுக்கப்பட்டு வெளிவந்துள்ள எனக்குள் நகரும் நதி, அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனின் இரண்டாவது பத்திகளின் தொகுப்பாகும். இவரது முதலாவது பத்திகளின் தொகுப்பாக தீர்க்க வர்ணம் 2009ம் ஆண்டு வெளிவந்தது. இந்த தொகுப்பு பல்சுவை பத்திகளின் தொகுப்பாக அமைந்திருந்தது. இந்த பத்தித் தொகுப்பிற்கும் தற்போது வெளிவந்துள்ள பத்தித் தொகுப்பிற்கும் வித்தியாசங்கள் நிறையவே உண்டு. இதனை நூலாசிரியரும் ஏற்றுக் கொள்கிறார். தீர்க்க வர்ணம் பத்தித் தொகுப்பில் இடம்பெற்ற பத்திகள் எல்லோருக்கும் பொதுவானவை. முஸ்லிம் சமூகத்தை மையப்படுத்திய விடயங்கள் குறித்தே எனக்குள் நகரும் நதியை நான் எழுதினேன் என்கிறார் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன்.

இலங்கையில் இரு வாரங்களுக்கு ஒருமுறை வெளிவரும் தமிழ்மொழி பத்திரிகையான மீள்பார்வைப் பத்திரிகையில் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் பத்தி எழுதினார். அவருக்கென தனியான பகுதியொன்றை மீள்பார்வை வழங்கியிருந்தது. அவர் அப்பத்திரிகையில் எழுதிவந்த காலங்களில் அவரது பத்தி எழுத்துகள் குறித்த வாதப் பிரதிவாதங்கள் இடம்பெற்று வந்ததை நான் அறிவேன். மீள்பார்வை பத்திரிகையை தொடர்ந்து வாசித்த அனுபவம் எனக்குண்டு என்ற வகையில் நூலாசிரியரால் எழுப்பப்பட்ட கேள்விகள் முஸ்லிம் சமூக, சமய செயற்பாட்டாளர்களுக்கு நெருடலாக அமைந்திருக்கும் என்பது திண்ணம். அவர் இந்த பத்தி எழுத்துக்கள் மூலம் முஸ்லிம் சமூகம் தன்னை ஒரு முறை மீள்பரிசீலனை செய்யுமாறு, தனக்கான மொழியில் அழகுறச் சொல்லியிருப்பார். இது அவருக்கேயான தனித்தன்மை என்று கருதுகிறேன்.

எமது பிரதேச எழுத்தாளர்களில் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்களை நான் புரிந்துகொண்டது ஏனைய எழுத்தாளர்களைச் சங்கடத்திற்கு உட்படுத்தும் என்றிருந்தாலும்,அவர்களை விட இவர் வித்தியாசப்படும் புள்ளியை இங்கு பதிவுசெய்துதான் ஆகவேண்டும். இதனை ஏனைய எழுத்தாளர்களும் ஏற்றுக் கொள்வார்கள் என்பதில் எனது நம்பிக்கை மனங்கொள்கின்றது. எமது பிரதேசத்தில் 80களில் எழுதவந்த எழுத்தாளர்களுள் எதுவித சோர்வுமின்றி இன்றுவரை எழுதியும் நூல்களை வெளியிட்டும் வருவர் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன். இந்த மன உறுதி அவரிடம் இருப்பதே என்னை அவர் மீது ஈர்க்க பிரதான காரணமானது. அவரது ஏனைய அனைத்து நூல்களையும் வாசிக்க முடியாது போனது எனது துரதிஸ்டம். அவரது நூல்கள் அனைத்தையும் வாசிக்க முடியாது போனதால் அவர் பயணித்துவந்துள்ள கருத்தியல் தளத்தினை என்னால் ஆழமாக புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. இதனால் இந்த நூல் குறித்தான எழுதுகையை அறிமுகக் கட்டுரையாகவே அமைத்து கொள்ள வேண்டிய நிலை எனக்குள் ஏற்பட்டது.

தமிழ் இலக்கிய உலகில் நன்கு அறியப்பட்ட படைபாளியும் ஒளி, ஒலிபரப்பாளருமான அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் பன்முக ஆளுமை கொண்டவர். 1978ம் ஆண்டு தினபதி பத்திரிகையின், தினபதி கவிதா மண்டலம் பகுதியில் தனது முதலாவது மரபுக் கவிதையை எழுதுவதன் மூலம் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் எழுத்துலகத்திற்குள் வருகிறார். கவிதை, சிறுகதை, மொழிபெயர்ப்பு, சிறுவர் இலக்கியம், பத்தி எழுத்து,பயண அனுபவ குறிப்புகள், முகநூல் எழுத்து என்று எழுத்தும் செயற்பாடும் என தன்னை வடிவமைத்துக் கொண்டார்.இலங்கை ரூபவாஹினி தொலைக்காட்சி சேவையில் செய்தி வாசிப்பதன் மூலமும், வானொலி நிகழ்ச்சிகளைத் தொகுத்து வழங்குவதன் மூலமும் இலங்கை ஒளி, ஒலிபரப்பாளர் தளத்தில் தனக்கான இடத்தை தடம்பதித்துள்ளார்.

காணாமல் போனவர்கள் (1999), என்னைத் தீயில் எறிந்தவள் (2008),தேவதைகள் போகும் தெரு (2018)ஆகிய கவிதைத் தொகுதிகளையும்,புள்ளி (2007), கறுக்கு மொறுக்கு - முறுக்கு (2009),புல்லுக்கு அலைந்த மில்லா (2009) ஆகிய சிறுவர் இலக்கிய நூல்களையும்,விரல்களற்றவனின் பிரார்த்தனை (2013) எனும் சிறுகதை தொகுதியையும்,உன்னை வாசிக்கும் எழுத்து (கவிதை) (2007), ஒரு சுறங்கைப் பேரீச்சம் பழங்கள் (2011), பட்டாம்பூச்சிக் கனவுகள் (சிறுகதை) (2015),யாரும் மற்றொருவர் போல் இல்லை (கவிதை) (2017), வெய்யில் மனிதர்கள் (நாவல்)(2019) ஆகிய மொழிபெயர்ப்பு நூல்களையும்,பல்சுவைப் பத்திகளின் தொகுப்பான தீர்க்க வர்ணம் (2009),பயண அனுபவ குறிப்பான ஸ்ரீலங்காவிலிருந்து ஸ்ரீரங்கப்பட்டணம் வரை (2009),உண்மைக் கதைகளின் தொகுப்பான ஒரு குடம் கண்ணீர் (2010) ஆகிய நூல்களை வெளியிட்டுள்ளார்.
இவரதுஎன்னைத் தீயில் எறிந்தவள் கவிதை தொகுதிக்கும், பட்டமாம்பூச்சிக் கனவுகள் சிறுகதைத் தொகுதிக்கும் அரச சாஹித்தய தேசிய விருது வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டது.ஓட்டமாவடி அஷ்ரஃப் எனும் பெயரில் ஆரம்பத்தில் எழுத்திய இவர் பின்னர் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் என தனது பெயரை மாற்றி கொண்டார். யாத்ரா எனும் தமிழ் கவிதைகளுக்கான சஞ்சிகையின் ஆசிரியராகவுள்ளார். தற்போது இலக்கிய படைப்புகள் ஒலித் தொகுப்புகளாக வெளிவந்து கொண்டுள்ள சமகாலத்தில் யாத்ரா சஞ்சிகையினை இணைய ஒலிச் சஞ்சிகையாக வெளியிட்டு வரவேற்பையும் பெற்றுக் கொண்டார். நாட்டவிழி நெய்தல் எனும் பெயரில் தனது எழுத்துகளை வலைப்பதிவில்; பதிவேற்றமும் செய்துவருகின்றார்.

யாத்ராவின் பதிப்பதில் வெளிவந்துள்ள எனக்குள் நகரும் நதி பத்திரிகைப் பத்தியை தனது தந்தை வழிப் பாட்டனார் மிஷின்கார லெப்பை என அறியப்பட்ட மீராலெப்பை ஆலிம் அவர்கள் நினைவுக்கு என சமர்ப்பணம் செய்துள்ளார். 26 தலைப்புகளை உள்ளடக்கியுள்ள இந்த நூல் பல்வேறு விடயங்களை பேசுகிறது.

எழுத்துச் சேவை, மொழியாள்கை,மன்னரே முதல்வர், ஒரு நாடகமன்றோ நடக்குது,கோலத்தைச் சிதைக்கும் கோடுகள்,வற்றாத கடலில் ஓயாத அலைகள்,தெற்கே உதித்த சூரியன்,கண்ணுக்குத் தெரியாத கபட வலை,முகத்திரண்டு புண்ணுடையார்,நுணலும் தன்வாயால் கெடும்,மூக்குகளால் சிந்திப்பவர்கள்,குகைவாசிகள்,நடத்தை காட்டும் நல்வழி, நீ சொன்னால் காவியம்,அவனன்றி அணுவும் அசையாது, அடைந்துகொள்ளப்படாத ஆயுதம்,எல்லைக்குள் எட்டப்படா இடங்கள், மூன்று காட்சிகள், வேர்கள் இறக்கும் விதம், அவளுக்கும் அழுகை என்று பெயர், நோன்புக் குழந்தைகள், அஸ்ஸலாமு அலைக்கும், ஆர்ப்பரிக்கும் ஆசை, ஹஜ் - காசாகி நிற்கும் கடமை, உன்புகழ் கூறாத சொல்லறியேன், அனல் ஹக் ஆகிய தலைப்பில் இந்நூல் பேசுகிறது.

எழுத்தாளனின் பற்றிய சமூகப் புரிதல்,ஒவ்வொரு இஸ்லாமிய முகாமும் இஸ்லாமிய சிந்தனைக்கு முழு வடிவம் கொடுக்காது தங்களை முழுவடிவமாக சமூகத்தில் அடையாளப்படுத்தியதால்; ஏற்பட்ட விளைவுகள், அறபிகளின் அரசியல், பழங்காலப் பெருநாள் கொண்டாட்டமும் அதை தடுத்துநிற்கும் நிலமற்ற வாழ்வியலும், பிரிந்துள்ள முஸ்லிம் அரசியலும் தேர்தலின் பின்னரான உறவும், எகிப்திய ரிஹாம்களாக மாறும் மனங்கள், மர்ஹூம் எம்.எச்.எம்.ஷம்ஸ் குறித்த பதிவு, போதைப்பொருள் பாவனையும் சமூக சீரழிவுகளும், பௌத்த போதனையிலுள்ள இஸ்லாமிய வாழ்வு, சிக்கலும் பிரச்சினையும் நிறைந்த குடும்ப வாழ்வை திருப்தியாக வாழ்தல், பிள்ளை வளர்ப்பு, வறுமையும் உதவியும், அன்பு கொள்ளச் செய்யும் தாஈ றபீக், கருத்தை ஏற்றலும் மதித்தலும்,மருதூர் ஏ மஜீதின் மஞ்சமாமாவும் நம்மிடமுள்ள புரிதலும், கவிஞர் கா.மு. ஷரீப் என்ற அற்புதமான கவிஞர் குறித்த பார்வை, மஹ்மூத் தர்வீஷின்யூஸூப் (அலை) பற்றிய கவிதை சொல்லும் செய்தி, ரமளான் மாதமும் நகர் வாழ்வும், பாவம் செய்தல், பெண் கல்வி, நோன்பு, சீர்திருத்தம் வேண்டிநிற்கும் குத்பா பிரசங்கம், இலாபமீட்டும் தொழிலாக மாறியஹஜ் கடமை, வைக்கம் முகம்மது பஷீரின் அனல் ஹக் சிறுகதையும் நாமும் போன்ற விடயங்களை பிரதான பேசு பொருளாக்கியுள்ளார் நூலாசிரியர்.

முஹம்மத் றிழா

மேலும் படிக்க»

Re-Election Of Rizvi Moulavi As ACJU President; Reflects Religious & Moral Bankruptcy Of Muslim Community

2019-07-23T11:29:00.000+05:30

The re-election of Rizvi Moulavi, despite his reputation for frequent controversies and repeated blunders which caused immense damage to the community, as the president of All Ceylon Jamiathul Uema, ACJU, reflects the religious and moral bankruptcy of the Muslim community.

By Latheef Farook

This was expected as the ACJU has been a one man show, ever since Rizvi Mufthi who, kicked out ACJU President Riyal Moulavi under questionable circumstance 20 years ago and grabbed power.
ACJU is an association of those who have gone through Madarasas. ACJU has no mandate to speak or act on behalf of the Muslim community as it was not given this authority by the community.

In Islam there is no priesthood. We only have Islamic scholars. There are many Islamic scholars who are not members of ACJU as they do not have independent voice on crucial religious matters.
During mid-1920s simple and respected religious men who guided the community, formed the All Ceylon Jamiathul Ulema. This continued until Rizvi Moulavi became the ACJU president and began to manipulate to assert himself as the religious and political leader of the community, though he is not. Sorry state of affairs is such that he tries to play the role of medieval Pope who exercised political and religious powers.

Today the ACJU is an organization of yes men. No one dare question the president who has been known for unnecessary controversies even on issues such as Ramadhan and eid moon sightings. He committed blunder after blunder exploited by Sinhala racists to distort Islam and mislead the Sinhalese masses.

ACJU has always dabbled on issues without consulting the community and the most serious was that of the halal issue. Muslims had been in this country for centuries and they had no problems in deciphering what is halal and haram for them particularly when it comes to food habits. ACJU made halal issue purely from the commercial angle and that infuriated the other communities.

Starting from halal certificate issue, women’s face cover which he claimed is compulsory though neither Holy Quran or Hadees, (sayings of holy Prophet Muhammad (PBUH,) speaks about it brought disaster and ridicule the community, failure to reform madrasas to suit the need of the time within the framework of Sharia, blocking of reforms to Muslim Marriage and divorce Act and many such issues.

It is well known that after oil boom US-Israeli controlled Saudi’s spent billions of dollars exporting Wahhabi Islam to counter the rise of Imam Khomeini and to show that Saudi is the leader of Muslims. This even prescribed different dress codes for Muslims to the dislike of other communities, particularly in countries where non-Muslims were in the majority.

He had 20 long years to attend to burning issues. However he miserably failed and wasted time protecting and promoting deviated Tableegh Jamaath, hob knobbing with shady businessmen and politicians, accused of implementing oil rich Gulf countries agendas, frequent travel abroad for reasons only known to him and many more.

Since independent in 1948 successive governments never interfered in the religious affairs of the Muslim community. Instead they respected Muslims’ religious rights. Sinhalese political leaders, civil society and even monks ,except few racist mercenaries, respected religious rights and feelings of Muslims so much that Buddhist monks appealed to President Sirisena to consult Muslims before banning face cover.

However ACJU’s callous negligence to attend to these matters made the government and its mercenaries to interfere in the religious rights of Muslims. For example today madrasas were brought under education ministry, President Sirisena banned face cover and marriagble age for girls fixed at 18 years. Besides ever since Easter Sunday massacre Maithri-Ranil government has unleashed a vicious campaign against Muslims striking at their very survival as a community.

Despite the government’s failure to prevent mob attacks on Muslims in the North East, Kurunegala and Nikaqwaratiya and other areas and the sufferings of Muslims, Rizvi Moulavi attended President Sirisena’s iftar party on 3 June-the day the frightened Muslims in and around Kandy forced to remain closed doors and break Ramadan fast due to growing tension built up by the drama of so-called fast to death undertaken by Authuraliye Rathana Thera who is in the forefront in the hate Muslim campaign.

Muslims throughout the island were furious but were helpless to prevent this humiliation. The list of Rizvi Moulavi’s blunders is long.

Muslims have nothing to do with the Easter Sunday Massacre. However the government and its mercenaries unleashed a campaign of persecution which has caused considerable damage to this peaceful and peace loving community.

It has now become clear that this anti-Muslim campaign is a well-planned conspiracy involving the government and opposition combined, racist monks, racist media, racist bureaucracy, racist businessmen and others hell bent on crushing Muslims.

Vicious and calculated anti-Muslim media campaign since April 21 had done tremendous damage poisoning Sinhalese minds against Muslims. Organized racist thugs were given free hand and this culminated in the violence against Muslims in the North East and Kurunegala district especially Minuwangoda.

Muslim houses, business establishments, hotels and other such places were burnt during curfew hours while an innocent fasting Muslim was chopped to death and another battered Muslim man was dragged in the street to hospital where he died.

According to reports President Sirisena was aware of these attacks, but failed to prevent. Instead he left to china to attend an insignificant conference. Most of the attackers were freed on bail and a notorious thug known for his violence against Muslims in Digana last year was garlanded and taken in procession.

Today the situation is such, as pointed out by a columnist, that “Life has become a nightmare in their ordinary day to day living and virtually changed every aspect of life in the island’s Muslim population. Harassment, discrimination and a well-orchestrated hate campaign has been taking shape in the public domain, demonizing, alienating and foistering a besieged mentality towards Muslims. Racism has found a new meaning in Sri Lanka and everything Muslims are being targeted. There is total harassment of Muslims in public places, buses and trains, taxis and even in work places
Sinhala lawyers refused to appear for Muslims taken into custody, doctors refused to treat Muslim women insisting that they remove their head scarves, Muslim shops were boycotted, a pradeshiya sabah chairman prevented Muslim from trading in the market, some temples began advising Buddhists not to deal with Muslims and this ostracization continues unabated while US-European- Israeli war mongers’ Islamophobia brought to the island pushed Muslims to the wall.
The ongoing campaign is so vicious that a Muslim company which provided daily free meals to around 3000 – breakfast-lunch and dinner – to cancer hospital patients and visitors cancelled this generosity due to adverse comments.

In this tense atmosphere, tearing apart the communities, came the shocking call by Ven. Warakagoda Sri Gnanarathana Thera, the incumbent Mahanayake of the Asgiriya Chapter, for stoning to death of Muslims and urging Sinhala Buddhists to refrain from frequenting Muslim-owned shops and consuming food offered by Muslims.

The community is passing through the worst ever crisis in its more than a thousand year history since the Easter Sunday massacre. Powerful local and international anti-Muslims forces have got together plotting and conspiring against Islam and Muslims.

Under the circumstance the pressing need is to thoroughly overhaul the ACJU with respected scholars who could guide the community in keeping with the teachings of Holy Quran, work for the interest of the community and the country, help bring communities together, win the respect and confidence of the community and others, stop hob knobbing with embassies and implementing their evil designs on the community and use the Friday Juma sermons to educate Muslims on current issues.

In this darkest of dark hour there is a pressing need for the Muslim community, especially the civil society, to do some stock taking, undo past mistakes and reorganize the community to join hands with the Sinhalese and Tamil communities to face the emerging challenges.

Failure to do so means endless disaster as evil forces are fully active.
Racist politicians and their mercenaries may shout from roof top and resort to violence against minorities to retain or grab power. The reality is that Sinhalese, Tamils, Muslims and all other citizens of this country need to live together if we are to progress.

Thanks to -
https://www.colombotelegraph.com/index.php/re-election-of-rizvi-moulavi-as-acju-president-reflects-religious-moral-bankruptcy-of-muslim-community/?fbclid=IwAR1vgP2xd9pAhJIyMhyLIfSekjmcHU3GliWYrrGBoAMCpTxM1W2-TXlpMUI

உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலின் பின்னர்..

2019-06-29T11:12:00.000+05:30

சுனந்த தேசப்பிரிய

ஏப்ரல் 21 உயிர்த்த ஞாயிறு தின தாக்குதலானது இலங்கை சமூக அரசியலில் பாரியதொரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அன்று வெடித்த குண்டுகளின் அதிர்ச்சி இலங்கையில் ஓயாத அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறது.

பாதுகாப்பு தொடர்பாக சோடிக்கப்பட்டு வரும் கதையாடல்களால் பொதுவாக நாடே பீதியில் உறைந்துபோயுள்ளது. இதில் குறிப்பாக முஸ்லிம் சமூகமே வெகுவாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. மனிதாபிமானமே வெட்கித் தலைகுனியுமளவுக்கு முஸ்லிம் சமூகத்திற்கெதிரான வன்முறை அரசியல் கலாசாரம் ஒன்று நாட்டில் தலைதூக்கி யுள்ளது.

ஜேர்மன் நாட்டை அதலபாதாளத்தில் தள்ளிய பாஸிசவாதிகளுக்கெதிராக அந்நாட்டில் தலையெடுத்த எதிரிகளை அடக்குவதற்கு பாஸிஸ்டுகளாலும் இதே பாணியிலான வெறித் தனமான அடக்குமுறைகளே கையாளப்பட்டன. இலங்கையிலும் இன்று இதே நிலையே உருவாகியுள்ளது. இந்த காட்டுமிராண்டிக் குழுவின் பின்னால் இடதுசாரிகளும் ஜனநாயகவாதிகளும் துணைபோய்க்கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்கள் தேசத்துரோகிகள் என்று இப்போதே இனம்காணப்பட்டுள்ளார்கள்.

எந்தக் குற்றச் செயலும் புரியாத டாக்டர் ஷாபியை தூக்கிலிடும்படியான போராட்டங்கள் ஆங்காங்கே முடுக்கி விடப்பட்டுள்ளன. இரத்தினபுரியில் எத்தகைய முறைப்பாடுகளுமின்றி இரண்டு முஸ்லிம் வாலிபர்களுடன் கைது செய்யப்பட்ட சிங்கள வாலிபரை ஐந்து நிமிடங்களில் விடுவிக்கும்படி பௌத்த பிக்கு ஒருவர் பொலிஸுக்கு சவால் விடுத்துள்ளார். அவ்வாறு வெளிவிடுவதற்குக் கோரியிருப்பது கொலை செய்வதற்கென்றே குறித்த வாலிபரின் தந்தை கூறியிருக்கின்றார். சாகும் வரை உண்ணாவிரதத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் ரதன தேரருக்காக வீதியில் இறங்கி திரண்டிருந்தோர் முஸ்லிம் வாலிபர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தியுள்ளனர்.

முஸ்லிம் சமூகத்தால் சிங்கள சமூகத்திற்கு பேராபத்து விளைவிக்கப்படுவதாக போலிப்பிரசாரமே இதுவரையும் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்துள்ளது. மலடாக்கும் வில்லைஇ கருத்தடை போன்ற பீதியூட்டும் பிரசாரமே முன்னெடுக்கப்பட்டு வந்தது. அதன் உச்ச கட்டமாக சிங்கள பௌத்த தாய்மார்கள் 4000 பேர் மகப்பேறு கிடைக்காத வண்ணம் மலடாகச் செய்துள்ளதான பொய் முறைப்பாடுகள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. இது மற்றுமொரு கறுப்பு ஜுலைக்குத் தூபமிடும் நாசகாரச் செயலாகும். 1983 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இன்றுவரையும் சமூக விரோத காடையர் கூட்ட பரம்பரையொன்று இருந்து வருவதையே இது உணர்த்துகிறது. கறுப்பு ஜுலையின் விபரீத விளைவுகள் குறித்து சிங்கள சமூகம் இது வரையும் சுயவிசாரணை செய்யத் தவறியதன் விளைவே இதற்குக் காரணமெனலாம். இலங்கை மக்கள் இதற்கு முன்னர் கண்டிராத அளவுக்கு இன மத வெறி தலைக்கேறி மதம் சமூகம் என்று மக்கள் துருவங்களாக்கப் பட்டுள்ளனர்.

இதனால் நாட்டின் இன்றைய சமூக அரசியல் கேள்விக்குறியாக்கப்பட்டுள்ளது. உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதல்களைத் தடுப்பதற்கு எத்தகைய நடவடிக்கைகளும் எடுக்கத் தவறிய பொலிஸ்இ இப்போது முஸ்லிம் விரோத நிறுவனமாக செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

அதி முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பௌத்த வழிபாட்டிடங்களுக்குத் தாக்குதல் நடத்த இருப்பதாக தகவல் கிடைத்திருந்தால் பொலிஸாரும் அரச உயர்மட்டத்தினரும் வேறு விதமாகச் செயற்பட்டிருப்பார்களல்லவா? பொலிஸார் சிறுபான்மையினர் விடயத்தில் பாரபட்சமாகவே நடந்து வந்துள்ளனர்.

உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலின் பின்னர் நீர்கொழும்பு குளியாப்பிட்டியிலிருந்து வாரியப்பொல வரையில் பரவிய முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான வன்செயல்களை முன்னரே தடுத்து நிறுத்துவதற்கு அரசு எத்தகைய நடவடிக்கைகளும் எடுக்கத் தவறியுள்ளது. அது மட்டுமல்லஇ இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் சாட்சிக்கமைய மனிதாபிமானமற்ற வன்முறையாளர்களுக்கு பொலிஸாரும் துணை போனதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. அத்துடன் குளியாப்பிட்டி பொலிஸாரால் கைது செய்யப்பட்ட குழப்பக்காரர்கள் நால்வர் பிரதிப் பொலிஸ்மா அதிபரின் பணிப்பின் பேரில் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர். இவ்வாறு விடுதலை செய்யப்பட்டோரும் இணைந்தே பொலிஸார் பார்த்திருக்கையில் குளியாப்பிட்டி பள்ளிவாசல் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டுள்ளது.

கப்பல் சுக்கான் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட ஆடையுடன் காணப்பட்ட மகியங்கனையைச் சேர்ந்த பெண்இ சிங்கள யுவதியென்றால் பொலிஸார் எவ்வாறு செயற்பட்டிருப்பார்கள்? சின்னம் தொடர்பில் தெளிவு ஏற்பட்ட பின்னர் விடுவித்திருப்பார்கள் அல்லவா? மினுவாங்கொடையில் காட்டு மிராண்டிகளால் படுகொலை செய்யப்பட்ட முஸ்லிம் நபர் மரணத்துடன் போராடிக்கொண்டிருந்த நிலையில் காட்டுமிராண்டிகளுடன் பொலிஸாரும் கூடவே அவரின் உடலை தரைவழியே இழுத்துச் சென்றார்களல்லவா? அந்நபர் ஒரு சிங்களவராக இருந்தால் பொலிஸார் இப்படி நடந்து கொள்வார்களா?

இலங்கையில் முஸ்லிமாகப் பிறப்பது பெருந்தவறு என்று எண்ணுமளவுக்கு முஸ்லிம் என்பதால் இம்சைக்குள்ளாகும் சம்பவங்கள் தொடரவே செய்கின்றன.

முஸ்லிம் பெண்களுக்கு புர்காவையும் நிகாபையும் தடைசெய்த அரசாங்கம் அதனைத் தொடர்ந்து சகல அரச பெண் ஊழியர்களும் சிங்கள பெண்மணிகள் அணியும் சாரி உடுத்து வேலைக்கு வர வேண்டும் என்று பணிப்புரை விடுத்துள்ளது. அரச நிறுவனங்களுக்கு வரும் சகல பெண் ஊழியர்களும் சாரி அணிந்தே வர வேண்டும் என்றும் சுற்றுநிருபம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. அதனால் எழுந்த எதிர்ப்பினால் அந்த சுற்றுநிருபமும் வாரிச்சுருட்டப்பட்டது? இதிலிருந்து நாம் விளங்கிக்கொள்வது முஸ்லிம்களை மட்டம் தட்டுவதற்காக எல்லா வழிகளிலும் எத்தனம் நடக்கிறது என்பதுதான் தெளிவு.

தற்போது இந்நாட்டு முஸ்லிம்களுக்கு சட்ட ரீதியாக அநீதி இழைக்கும் முஸ்தீபுகள் முன்னெடுக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன. டாக்டர் ஷாபி ஆளுநர்களாக இருந்த ஹிஸ்புல்லாஹ் அஸாத் சாலி முன்னாள் அமைச்சர் ரிஷாத் பதியுத்தீன் ஆகியோருக் கெதிராக பொலிஸார் நடந்துகொள்ளும் முறைமையை இதற்கு உதாரணமாகச் சுட்டிக் காட்டலாம். சாட்சிகள் ஏதும் இல்லாமல் அடிப்படைவாதிகளின் கோஷங்களுக்காக வேதான் இவர்கள் விடயத்தில் பொலிஸார் செயல்படுகிறார்கள். ஷாபி கைது செய்யப்பட்டதன் பின்னர் தான் அவருக்கெதிரான முறைப்பாடுகள் குறித்து கோரிக்கை விடுக்கின்றனர். இதே போன்றுதான் மேற்படி அரசியல்வாதிகளுக் கெதிரான முறைப்பாடுகளையும் கேட்டு கால அவகாசம் வழங்குகிறார்கள். உலகில் எந்தவொரு ஜனநாயக நாடுகளிலும் காணப்படாத புதுமையான சட்ட முறைமையே இங்கு கையாளப்படுகிறது.

பல்வேறு முறைப்பாடுகளும் சுமத்தப்படும் முன்னாள் பாதுகாப்புச் செயலாளர்களான ஹேமசிரி பெர்ணாந்து கோதாபய ராஜபக் ஷ ஆகியோரை கைது செய்து முறைப்பாடுகளைத் தெரிவிக்கும்படி கோரிக்கை விடுக்காதது அவர்கள் சிங்கள பௌத்தர்கள் என்பதனாலா?

முஸ்லிம் விரோத அரசியலின் உச்சபட்ச சட்டத்தை ரதன தேரரின் உண்ணாவிரதம் வெளிப்படுத்தியது. ரத்ன மற்றும் ஞானசாரர் போன்ற அடிப்படைவாத பிக்குகளும் பேராயர் கர்தினால் மெல்கம் ரஞ்ஜித்தும் சிங்கள பௌத்த அரசியல் வாதியான சம்பிக்க ரணவக்க உள்ளிட்டோர் ஒன்றுபட்டு முஸ்லிம் அரசியல் வாதிகளுக்கெதிராக எழுப்பிய கோஷத்திற்கு ஜனாதிபதியும் அரசாங்கமும் அடிமைப் படும் நிலை ஏற்பட்டு விட்டது. அரசாங்கத்தின் இத்தோல்வியை தனிப்பட்ட ரீதியில் முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளால் வெற்றிகொள்ள முடிந்துள்ளது. கட்சி வேற்றுமை பாராது அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுபட்டு அரசாங்கத்திலிருந்து பதவிகளைத் துறந்ததன் மூலம் வெற்றிவாகை சூடியுள்ளனர்.

முஸ்லிம்களுக்கெதிராக தாக்குதல் நடத்தியோர் எத்தகைய தராதரமும் பாராது தண்டனை வழங்க உரிய நடவடிக்கை எடுக்கும்படியும் அரசியல்வாதிகள் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டுகளுக்கு ஒரு மாதத்திற்குள் விசாரணை நடத்தி தீர்த்து வைக்கும்படியும் முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அரசாங்கத்திற்கு தம் செய்தியை எத்தி வைத்துள்ளனர். இவர்களுக்கு ஆதரவு வழங்கும் வகையில் பலம்வாய்ந்த இஸ்லாமிய நாடுகளின் அமைப்பும் அறிக்கையொன்றை வெளியிட்டு இவர்களது கோரிக்கைக்கு உரம் சேர்த்துள்ளது.

பித்துப் பிடித்த சிங்கள பௌத்த அரசியல்வாதிகளால் தூண்டப்படும் முஸ்லிம் விரோதப் போக்கினால் பெருமளவில் முஸ்லிம்கள் மீதான கலவரம் வெடிக்குமானால் சர்வதேச ரீதியில் இலங்கை மிகவும் பாரிய நஷ்டஈட்டை செலுத்தவேண்டி வரும். சுமார் பத்து இலட்சம் இலங்கையர் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் பணிபுரிந்து வருகின்றனர். இந்நாட்டுக்கு அந்நியச் செலாவணியை ஈட்டித்தருவதில் இதுவே பிரதான பங்கு வகிக்கிறது. அத்துடன் ஜெனீவா மனித உரிமைகள் கவுன்ஸிலில் இலங்கைக்கு ஏற்கனவே உள்ள அவப்பெயர் மேலும் சீர் கெட்டுப் போவதற்கும் இது வழிவகுத்துவிடும்.

தேசிய ரீதியில் இந்நாட்டில் முஸ்லிம்கள் மூன்றாவது சமூகமாக இருந்து எத்தனை இன்னல்களுக்கு முகம்கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்? வன்முறைக் கொடுமைகள் மட்டுமல்லஇ முஸ்லிம்களின் வர்த்தக நிலையங்களில் நுகர்வுக்கான தடை ஹலால் சான்றிதழ் இல்லாமலாக்கல் பர்தாவுக்கான தடை முஸ்லிம் சர்வகலாசாலை மாணவ மாணவிகளுக்கான விடுதிகள் வழங்காமை சந்தேகத்தின் பேரில் கைது செய்யப்படும் முஸ்லிம்கள் அனைவரும் பயங்கரவாதத்திற்கு உடந்தையானவர்கள் என்று ஊடகங்கள் ஊடாக புகைப்படத்துடன் காட்சிப்படுத்தல் முஸ்லிம் வைத்தியர்களை நாடாது சிங்களவர்களைத் தடுத்தல் – இத்தகைய நெருக்கடிகளுக்கு முகம் கொடுத்து வரும் சமூகம் தொடர்ந்தும் தலைகுனிந்து கொண்டிருக்குமா?

இந்நாட்டு முஸ்லிம் மக்கள் பயங்கரவாதத்தை ஆதரிக்கவில்லை. அத்துடன் சஹ்ரான் ஹாஷிமின் தீவிரவாதம் தொடர்பாக முஸ்லிம்கள்தான் முறைப்பாடு செய்துள்ளார்கள். ஐ.எஸ். பயங்கரவாதத்தை இந்நாட்டு முஸ்லிம்களிடமிருந்து பிடுங்கியெறிவதற்குஇ சிங்கள பௌத்த அடிப்படைவாதிகளின் குரல்களுக்கு தலைசாய்ப்பதன் மூலம் சாதித்துவிட முடியாது.

முஸ்லிம்களுக்கு சமமான அந்தஸ்தை வழங்கிஇ அவர்களும் உரிமையோடு வாழ்வதற்கான வாய்ப்பை வழங்குவதன் மூலமே சாதிக்கவேண்டும்.

விடயம் இவ்வாறிருக்கையில் முஸ்லிம்களுக்கு சமஉரிமைஇ பாதுகாப்பு வழங்குவதில் ஜனாதிபதி சிறிசேனாவும் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவும் அறவே தவறியுள்ளனர். ராஜபக் ஷ ரதன தேரர் ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு ஆதரவு வழங்கி நிலைமையை மேலும் உக்கிரமடையவே வழிசெய்கின்றனர். முஸ்லிம் எதிர்ப்பு மேலும் பற்றியெரிவதற்கு ரதனஇ ஞானசாரஇ மெல்கம்இ சம்பிக்க ஆகிய நால்வரும் மேலும் எண்ணெய் வார்த்து ஜனாதிபதி தேர்தலிலே கண் வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இனங்களுக்கிடையேயான சமநிலை மற்றும் நேர்மைப் பண்புகளை நிலைநாட்ட வேண்டிய சவாலையே இன்று இலங்கை எதிர்கொண்டுள்ளது. இனவாதஇ வன்முறை அரசியல் தோற்கடிக்கப்படவேண்டும். இவற்றிலிருந்து நாம் வெற்றி கொள்ளத் தவறுவோமானால் நாடு என்ற வகையில் இலங்கையும் படுநாசத்தில் தள்ளப்படும்.

இந்நிலையில் நாம் செய்ய வேண்டியது எவரது அரசியல் களியாட்ட வண்டியிலோ அல்லது பென்ஸ் வண்டியிலோ ஏறுவதா? அல்லது எங்களுக்கென்ற சுயாதீன வண்டியொன்றைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வதா?

(From Face book page of AL Thavam)

அலையழிச்சாட்டியம் - சிறுகதை

2019-05-16T23:48:00.002+05:30

அலையழிச்சாட்டியம்

- அல் அஸூமத் -

சுவர் மீது கடமை நோன்பு கிடக்கும் மணிக்கூடு, 'நான் ஏழாகி விட்டேன்' என்று என்னை அடித்தெழுப்பியது.

   குடல் மூச்சுடன் எழுந்து கட்டில்மீது இருந்த போது, மனைவி தேனீருடன் அண்மி நின்றாள்.

   'போய்க் கொலைக்காட்சியை - அட, தொலைக் காட்சியைப்போடு' என்று பணித்தது காட்சியவா.

   ஓர் ஆங்கிலப் பாடலின் முன்னிசைக் களவில், சுடலைப் பேய்களின் அச்சுறுத்தும் குரலில், 'ஷேடம், ஷீடம், ஷாடம், ஷூடம், ஷேடம், ஷீடம், ஷாடம்,ஷூடம்' என்று வையத்தை உருட்டி 'விஷேடம் டீஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈ வீஈஈஈஈஈஈஈ' என்ற இழுப்போடு தமிள் நிகழ்ச்சி தொடங்கியது.

   ஓர் ஓலை விரிய, 'இன்ரு நமதே' எனப் பெண் குரல் அறையப் பொழுதறிவித்தல் நடந்து முடிய, அதே பெண் குரல் ஓர் அரிய அறிவுரையையும் திணித்தது.

   இன்னொரு முறையும் 'ஷேடம், ஷீடம்' உருண்ட பிறகு, 'நியூஸ்ஸெய்தி' இடம் பெற்றது.

   'வன்கம்! முத்லில் தலிப்பு செய்திகள்,' என்றவாறு வேறொரு பெண்மணி எழினியில் முறைக்க, 'சி.பி.ம.நரசிம்ம ராவி' எனப் பெயர் காட்டப்பட்டது.

   தலிப்பு செய்திகள் வேறொரு பெண் குரலில் காட்சிகளுடன் தோன்றின:-

   'தலிப்பு செய்திஹால். மென்னாரிலிருந்த கெல்முனைக்கு கெருவாடு கொண்டு செல்லும் எனுமதியை எரசாங்கம் தடி செய்திருப்பதாக ஸ்வாதாரமிச்சர் அரிவித்தார்.'

   தெலுங்குப் பெண் அறிவிப்பாளர் ஒருவர் இடை வெட்டி, 'அக்கிய தேஸ்ய கச்சிப் பிரைநிய்கல் வவனியா பணயம் - பயணம்!' என்றார்.

   'நிலையத்தை மாற்றித் தொலையடா!' என்று சீறியது எனது தமிழ்.

   'கட்டுப்பெட்டிச் சனல்' பிடிபட்டது.

   '.... மதர்லேண்டில் நடக்கவிருக்கும் தேர்தலை முன்னிட்டு நெதர்லேண்டில் நடத்தப்பட்ட கருத்துக் கணிப்பின்படி, நம்நாட்டு அரசாங்கக் கட்சியே பெரும் பான்மை பெற்றிருப்பதால், நெதர்லேண்டுக்கே வந்து ஆட்சி அமைக்கும் படி அந்நாட்டு அரசாங்கம் வேண்டியிருப்பதாக அறிய வருகிறது. உலகிலேயே அதிக மகிழ்ச்சி யுடன் சிறுபான்மையினர் வாழும் நாடு இலங்கைதான் என்று :பிரிட்டிஷமேரிக்க ஜனாதிபதி :புஷ்பிளேயர் ஐக்கிய நாடுகள் சபைக்கு அறிவித்திருக்கிறார். இலங்கையில் மொழிப் பிரச்சினையோ இனப்பிரச்சினையோ பயங்கர வாதப் பிரச்சினையோ இல்லை என்றும், இங்கே உள்ள தெல்லாம் வட - கிழ - தென் பிரச்சினையே என்றும், இந்தத் திசைப் பிரச்சினையை ஊட்டி வளர்க்கும் 'நோவே'ப் பிரதி நிதிகளை உலகத்தை விட்டே துரத்த வேண்டும் என்றும், சகல உரிமைக் கட்சியும் கொள்கை விடுதலைக் கட்சியும் கூட்டறிக்கை விட்டிருக்கின்றன - மன்னிக்கவும், விட்டிருக்கிறது.

   'என்ன தலையிடியா?' என்று நகைத்தது உள்ளுணர்வு. 'வானொலியிடம் புகலடைந்து பார்!' என்றும் அறிவுறுத்தியது.

   காட்சிக் கருவியின் எரிச்சலால், 'விஷேடம் எஃபெம்' சிறிதே வன்மையோடு திறந்து கொண்டது. 'கெடுகுறிமணி'யின் கொலைக் குரல் வெடித்ததோடு, அடுத்த அறையில் உறங்கிக் கிடந்த எங்களின் குழந்தை மகள் அச்சத்தோடு வீறிட்டாள்!

   'ஐயோ புள்ள.....' என்று நிலைகுலைந்து ஓடிய மனைவியோடு நானும் ஓடினேன்.

   அழமுடியாது மூச்சடைக்க நடுங்கிக் கொண்டு கிடந்த செல்வத்தை வாரியெடுத்த அவள், ..தங்ங்ங்கம்... தங்ங்ங்கம்... இல்லடா... ராஜா... ம், ம், ம்ம்ம்...' என்றெல்லாம் தோளில் கிடத்தி முதுகில் தட்டி ஆறுதற் படுத்தினாள்.

   'அந்த எழவு சனியன் ரேடியோவ நிப்பாட்டித் தொலைங்களேன்பா!' என்று கெடுகுறி மணியை வெல்லும் பேய்க்குரலில் மனைவி என்மீது பாய்ந்தாள்!

   அந்தப் பாய்ச்சலை முன்னறியாதிருந்த நிலையில் நான் போய் அந்த இழவுமணியனைக் குறைத்த பிறகு இவளுடைய வசவு இன்னும் நன்றாக என்னை எரித்தது:-

   'மனுசங்க மாதிரியாப் பேசுறானுங்க! வெசம் புடிச்சிப் போயில்லியா அலறிக்கிட்டுச் சாஹ்றானுங்க.... ...ச்சீ!... .....அம்ம்ம்மா... அம்ம்ம்மா, இல்லடா தங்கம்| ஒங்கள ஒண்ணுமே சொல்லல ராஜாத்தி!... புள்ள பயந்து கியந்து நோய்கீய் புடிச்சிக்கிட்டா இவிய்ங்களா வந்து பாப்பாய்ங்க.. அஞ்சே அஞ்சி பாட்ட வச்சிப் போட்டுக் கிட்டு நாள் பூரா அஞ்சடிச்சிக்கிட்டுக் கிடக்கிறானுங்க| என்னத்தையோ அடச்சிக்கிட்டு அவனுங்க கத்துறத வீடான வீட்டில போட வேணாம்னா இந்தாளு கேக்கவா செய்யிறது? காலங் காத்தாலேயே கருமாதி வீடுமாதிரி!...'
       நாளேடுகளில் செய்திகளை மேலெழுந்தவாரியாகவாவது அறியலாம் என்றுதான் வானொலியை மூடாமல் இவளது வாயையும் மூடமுடியாமல் நிலத்தைப் போலிருந்தேன். கெடுகுறிக் கத்தல் நின்றதோடு வழவழத்தார் நாளேடுகளோடு வந்தார்:-

   'வணகம்!... மீண்டும் ஒரு ... அதாவது இன்றைய இனிய நாளுக்காக... உங்களோடு இணைவதில் பெருமகிழ்ச்சியடைகிறேன்!... ' என்று தொடங்கினார் உமிழ்நீர் வழவழத்தார். 'அதாவது இப்போது பத்திரிகைச் செய்திகள் இடம்பெறுகிறது. இன்ரு - அதாவது முப்பத்தி ஐந்து அதாவது முப்பது -ஐந்து - இரண்டாயிரத்து ஆறாம் ஆண்டாம் ஆகிய இன்ரு வெளிவந்த... பத்திரிகைகளில் ... அதாவது நாளேடுகளின் முக்கிய அதாவது பிரமாத அதாவது பிரதான செய்திகளை உங்களுக்கு... தர... தயாராகின்றோம். அதாவது நீங்கள்... வீட்டிலிருந்தபடியே இன்ரும் பத்திரிகை கேட்கலாம்! இன்ரைய பார்வைக்காக... ஏராளமான நாளேடுகள்... அதாவது பத்திரிகைகள் வந்திருக்கிறது. வீரகரணம், தினகரணம், கரணக்குரல், கரணச்சுடர் ஆகிய நான்கு பத்திரிகைகள் மட்டுமே இன்ரு எமக்கு... கிடைத்திருக்கிறது. முதலாவதாக வீரகரணம் பத்திரிகையை எடுத்துக் கொள்வோம்;. அந்த வகையில், இதன் முக்கிய - பிரதான - தலைப்பு.... செய்தியாக, ஒரு படைவீரர் ஒருவரின் ஒரு துப்பாக்கி ஒன்ரு.... தானாகவே வெடித்ததில் அதாவது தற்செயலாக வெடித்ததில், முப்பத்தி இரண்டு பேர் மரணம்.... நாப்பத்தி ஐந்து பேர் படு...காயம் என்ரு ஒரு முக்கிய தலைப்புச் செய்தியாக வந்திருக்கிறது. அதைப் போலவே அரிசி விலை... பன்னிரண்டு மடங்கு குறைந்திருப்பதாகவும் எரிபொருள் அதாவது பெட்ரோல், டீஸல், மண்ணெண்ணெய், தேங்காயெண்ணெய், விளக்கெண்ணெய் போன்றவற்றின் விலை பதினேழு மடங்கு கூடியிருப்பதாகவும் ஒரு முக்கிய செய்தி - பிரதான செய்தி பெட்டி கட்டி வந்திருப்பதாக தெரிகிறது.... இன்னும் அதைப் போலவே, ....ம்.... அதைப்போலவே, பிரபல மந்திரி அதாவது பிரதம் மந்திரி சவ்தி அரேபியா வுக்காக ஒரு... ஒரு உள்நாட்டுப் பயணத்தை... அதாவது வெளிநாட்டு விஜயத்தை... கடைப்பிடித்திருப்பதாகவும் ஒரு முக்காத அதாவது முக்கியமல்லாத செய்தி இடம் பெற்றிருப்பதாக தெரிய வருகிறது. உபதலைப்பில் அதாவது தலைப்புக்கு... கீளே, சிறிய எளுத்தில், 'கைலஞ்சம் அதாவது கைலஞ்சம் வாங்கும் அதிகாரிகளை பிடிப்பதற்காக.... கணனி வெடி அதாவது கன்னி வெடி வாங்குவதற்காக' என்றும் வந்திருக்கிறது. அதைப் போலவே, இம்முறை விசகம் அதாவது வீசாகம் பெருநாளை அதாவது பண்டிகையை முன்னிட்டு... நாட்டின் இலட்சக்கணக்கான பகுதிகளிலிருந்தும் அதாவது பல பகுதிகளிலிருந்தும் இலட்சக் கணக்கான மக்கள் - பொது மக்கள் படையெடுத்து அதாவது படைதிரண்டு வருவதாகவும் அதனால் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள்... பலப்படுத்தப் பட்டிருப்பதாகவும் ஒரு செய்தி ஒன்ரு பிரசவிக்கப்பட்டு அதாவது பிரசுரிக்கப்பட்டிருப்பதாக... தெரிகிறது. அதைப்போலவே, சிறப்பு 'ளூனா', கொளும்பு எனும் வாக்கியத்தில் அதாவது சொல்லில் இருப்பதால், கொளும்பு நகரமானது, கல்தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்துக்கு முன்பிருந்தே தமிளர்களின் வதிவிடமாக இருந்ததென்ரும் ஒரு தமிளாராய்ச்சி தெரிவிப்பதாக ஒரு முக்கிய செய்தி ஒன்றும் கீளே வந்திருக்கிறது. ஒரு விளம்பரம் ஒன்ரின் பிறகு அடுத்த செய்தியை பார்ப்போம்.'

   வானொலியை மூவிட்டு கழிப்பறைக்குப் போய் வந்தேன். வந்த பிறகு, வானொலியைத் திறந்து வேறொரு நிலையத்தைத் தேர்ந்தேன்.

   'ஈஈஈது ஊங்ங்ங்கள் அடக்க்க்க முடியாத :டார்ளிங் தமிள் ஏஃபேஏஏஏம்!' என்று கழுதித்தது ஒரு வன்குரல். '.....வணக்க்கம்! அதாவதிபொதுங்கள்கொருபூதிய.... பூதிய தமிள் - பாடலை - தருவதன்... மூலம் - எங்கநியள்ச்சி யளை யாரபிக்கிறோம்... இனிமேலிதேபாடலைமணித்... யாலதுகைந்துமுறை... யாவதுநீங்ளேட்டுமகீஈஈஈலவும்!... இன்ருமாலைகுளிபாடல் வெறுகதகபாளைய்ய்யபாடலா கியிடும்! இதன் பிறகுவே - ரெவருமிதைபு - தீயபடலென்ரு ...சொந்தங்கொண் - டாடமூ - டீயாது! அதபாடலெழுது களை கவிபேர்சர் வீரவாளியறியதாக சொலபடுகிறது - தாலியறுவெலும - ஹோதைமானதி - மரய்யோன்னிய திலிருந்து அதாவதிதை நேயர்களுகாக நாங்கதான்மு தன்..முதலாக தருஹ்றோம்! இதோந்தபாடல்பாடியிர் பவர்ர்ர் ஆஆஆகுடல்நாதனிசைய்ய்ய் தகர - டப்பன்! ஈஈஈதோ கேட்டாருங்கள்ள்ள்!'

   'சாரப்பாம்புக்கும் கீரப்பூச்சிக்கும் கண்ணாலம்! -        இந்த
   நாறத்தீனி வயித்துக்குள்ளே கொண்டாட்டம்!...'

   'என்னை ஏன் கடிக்கிறாய்?' என்று சினந்தன என்னால் கடிக்கப்பட்ட எனது பற்கள். 'வேண்டுமானால் வேறொரு நிலையத்தை நாடிப்பார்!'

   ஆலையில்லாத ஊருக்கு இலுப்பைப் பூதானே இனிப்பு என்று மறுபடியும் விஷேடம் எஃபெம்!

   ஒரு திறனாய்வு தொடங்கியது. ஒரு சொல்லில் மறுமொழி தரக் கூடாது. அம்மறுமொழியில் பிற மொழிச் சொல்லே வரக் கூடாது என்று, பிறமொழிச் சொற்களா லேயே திறனாய்வு நெறிகளை விளக்கியது பெண்குரல்.

   கொல்லைப்பட்டி அழகேசு தொலையுரையாடியில் முந்திக் கொண்டார்.

   'எங்கள் அளகேசு வந்து விட்டீர்களா?'

   'ஹீஹீ... ஹீ... ஆமாக்கா! வணக்கம்'

   'வணக்கம்! மாலைக்குள் எப்படியாவது ஏளெட்டு முறையாவது நீங்கள் எங்களோடு தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு விடுவீர்கள், அப்படித்தானே?'

   'ஹி...ஹீ...ஹீ!'

   'ஞ்சரி! போட்டியை ஆரம்பிப்போமா, அளகேசு?'

   'சரிங்கக்கா!'

   'நீங்கள் என்ன தொளில் செய்கிறீர்கள், அளகேசு?'

   'வாகனம் ஓட்டுறேன்க்கா!'

   'ஞ்சரி. என்ன வாகனம் ஓட்டுகிறீர்கள்?'

   'வேன் ஒன்று வச்சிருக்கிறேன்க்கா!'

   'ஹோ... ஹோ.. ஹோ...! ...வேண் என்று பிறமொளிச் சொல்லைப் பாவித்து விட்டீர்கள்! நீங்கள் போட்டியிலிருந்து விலக்கப்படுகிறீர்கள்!'

   'வேன், வான் - அப்புடீன்னுதானே தமில்ல சொல்றோம்,'

   'இல்லை! அது ஆங்கிலச் சொல்!'

   'அப்ப தமில்ல எப்புடீக்கா சொல்றது?'

   'ஏன் மோட்டார் ஊர்தி என்றிருக்கலாமே?'

   'பெண்டாட்டி உதைத்தாலும் உனக்கு நாணம், சூடு, உணர்ச்சி எதுவுமே கிடையாது, போ!' என்று இளித்தது எனது மூளை.

   மறுபடியும் :டார்லிங் தமிள் எஃபெம்மிடமே புகலடைந்தேன்.

   'எந்தவி - டயத்தையும் முந்தித்தருவதூங்கள் :டர்லிங் தமிள் எஃபேம் மட்டுமே. நாங்களே முதல் - வன்ன்ன்! இதோங்கள்கான அவசரசெய்தியறிகையிதன் தோப்பாசிரியர் நியூஸ்ஸ்ஸ் மாமா! சரிபார்- தவர் லூஸ்ஸ்ஸ் மாமா! வாசிபவர் முதலாவது பெணறிவிபாளினி ரேஸ்ஸ்ஸ் மாமீஈஈஈ!'

   'வணஹம்! டாடடடடடடட டுடுடுடுடுடுடு! டடடடடடடடடிடடி டிட்டிட்டி. கட கட கட குடு குடு குடு இடி யிடி யிடி யிடி யிடி. டொரலட்டு டொட்டு, டர்ர லர லர லர பர பர பர பர டமீக்கிடிம்மீடும்மீ டும்மு டும்மு டுமுக்கிடி!...'

   ஆண் அறிவிப்பாளரை வென்ற விரைவுப் பெருமையில் ரேஸ் மாமி வணஹத்தைக்கூட மறந்துபோய் ஓடிவிட்டார்.

   'ஓரு..... ஒரு.... ஒரு.... ' என்றவாறே ஓர் இழுபறிக் குரல் புதிதாக அறுக்கத் தொடங்கியது. '...அதி.. முக்கியமான... ஒரு... செய்தியை... உங்களுக்கு தர... இப்போது... நாங்கள்.... தய்யாராகிக்... கொண்டிருக்கிறோம்.... அதாவது.... இன்ரு... அதிகாலை.... அதாவது... குறிப்பாக ஏளு மணி.... அளவில்... கொளும்புவிலிருந்து... சற்று... தொலைவில்... அதாவது... கொளும்புக்கு அண்மையில்... ஒரு... அதாவது... ஒரு குண்டு வெடிப்பு.... வெடித்ததில்.... சுமார்... ஆறுபேர்... வரையில்.... கொல்லப்பட்ட தாக.... அதாவது மரணமடைந்ததாக.... தெரியவருகின்றது... இந்த வைபவத்தின்போது... அதாவது விபத்தின்போது... இன்னும் ஸ்தலத்திலேயே... எமது நிருபர்... இருக்கிறார்.... இப்போது அவர்... நேயர்களுக்காக... தேச... அதாவது... சேத... விபரம் பற்றி... நேயர்களுக்காக... தொலைபேசியில்... விபரங்களை... எடுத்துரைப்பார்... சிறிசேன?'

   செய்தியாளர் சிரிசேன அழகாகவும் தெளிவாகவும் சுருக்கமாகவும் இனிய சிங்களத்தில் கூறி முடித்தார்.

   'அடடா, இவ்வளவு இனிமையான மொழியை பாரதி கேட்காமல் போய்விட்டானே!' என்று நொந்து கொண்டது எனது உள்ளுணர்வு.

   'ஸ்த்தூத்தி, சிறிசேன!... அதாவது... எமது... நிருபர்... சிறிசேன... கூறியதை... இப்போது... நேயர்களுக்காக... தமிளில்... தருகிறோம்... அதாவது... இன்ரு... காலை...'

   'மூஞ்சி கழுவல்லியாப்பா?' என்றாள் மனைவி.

   'இந்த நியூஸ் முடியட்டும்,' என்றேன்.

   'அதுதான் சிரிசேன அழகா சொல்லிட்டதேப்பா, வாங்க!'

   'இந்த... விபத்து... பற்றிய... ஒரு... ஒரு... கலந்துரையாடலை... இப்போது... நேயர்களுக்காக... நாம்... ஏற்பாடு... செய்துகொண்டு... இருக்கிறோம்... மேலதிக... தகவல்களுக்காக... அதாவது.... நேயர்கள்... ஏதாவது கேட்க... விரும்பினால்... கேட்பதற்காக.... எம்முடனேயே.... இருங்கள்... எமது தொலை பேசி.... இலக்கம்... ஆறாறாறி... ஏளேளெளி... அதுவரையில்... ஒரு... சுபர்பட.... பாடலை.... கேட்டு... மகிழுங்கள்...'

   'சாரப்பாம்புக்கும் கீரப்பூச்சிக்கும் கண்ணாலம்!....'
   புலன்கள் செத்துப்போன நிலையில் வானொலியை அடக்கிவிட்டுப் போய் முகம் கழுவி வந்து மேலுமொரு தேநீரோடு தொலைக் காட்சியை இயக்க, விஷேடம் டீவியில் நரசிம்மராவி இன்னுமே வன்கொலை செய்து கொண்டிருந்தார்.

   '...சுமர் அய்ந்தண்டுக் கலமாக நோய்வைப் பட்டிருந்த அவர், நேட்ரு முன்தினம் கொலிசெய்யப் பட்டதக புலிஸ்மாதிபர் கூர்னர். கொலியலிகள் கண்டிவிலும் மாத்தளைவிலும் ஒளிந்துள்ளதகவும் ஆரம்பகட்ட விசரணைகளும் பெச்சு வார்த்தைகளும் முடிவுட்ரதகவும், நீதி மன்ர நடிமுறிகள் பின்பட்ரப்படுவதகவும் அவர் மேலும் தெரிவித்தர்... இன்ரு நாடளுமன்ரத்தில் ஐக்கியேஸியக் கச்சி வெளிநடுப்பு செய்ததக எமது செய்தி நிருபர் தெரிவிக்கின்ரர். இதை அனித்து ஊடகங்களும் கண்டித்துள்ளது. நாடல் மன்ரம் எதிரரும் பதினௌhம் தீய்தி குடுமென்ரு சபைநகர் அறிவித்துள்ள பொதிலும், நாளை மர்தினம் பார்ளு மன்ரம் குடுமென்ரு சர்வச்சி மாநட்டில் அமிச்சர் குர்நார். மாஜனைக்கிய முண்ணி இதை சர்வேஸ்ஸமுகத்திற்கு அறிவித்துள்ளனர். ... கல்வி பொது தரதர சாதர்ணதர பரிச்சை நாளை அரம்பமாகின்ரது.... தென்னிந்திய ரமேஷ்வரத்தில் மெலூம் பல அஹ்திகள் முகமிட்டிருப்பதக தமிள்நட்டு செய்திகள் கூர்கின்ரது.'

   புதிதாக ஓர் ஆண் குரல் பின்னணியில் வந்தது:-

மேலும் படிக்க»

கையெழுத்து!

2018-12-24T12:52:00.000+05:30

கைகளால் எழுதுவது குறைந்து விட்டது.

அந்நாட்களில் தமிழ் பாடம் கற்பதில் உறுப்பமைய எழுதுவது ஓர் அங்கமாக இருந்தது. அதற்கென பெரிய ரூல் அப்பிடியாசக் கொப்பிகள் இருந்தன. எழுத்துச் சீராக, அழகாக வரும் வரையில் ஆசிரியர்கள் விடமாட்டார்கள். மேல் வகுப்புக்கு வரும்போது அழகான, முத்து முத்தான எழுத்துக்கள் மாணவிகளுக்குக் கைவந்து விடும். காரணம், அவர்களுக்குப் பொறுமை அதிகம்.

கணினிக்கு முன்னர் நான் கையெழுத்தால் எழுதிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் எழுத்தாளர் சுஜாதா டைப் ரைட்டரிலேயே தனது கதைகளை உருவாக்குகிறார் என அறிந்து ஆச்சரியப்பட்டதுண்டு. எண்பதுகளின் பிற்பகுதியில் எழுத்தாளர் மானா மக்கீன் டைப் ரைட்டரில் உட்கார்ந்திருந்து ஒரு நாடகத்தை உருவாக்கி விடுவார் என்று முஸ்லிம் சேவையின் நாடகத் தயாரிப்பாளராகவும் நாடக எழுத்தாளராகவும் இருந்த எம். அஷ்ரப் கான் அவர்கள் சொன்ன போது உண்டான ஆச்சரியம் இன்னும் தீர்ந்தபாடில்லை.

கடிதம் எழுதி அனுப்பும் வழக்கம் அருகிப்போய்விட்டது. அதனிடத்தை மின்னஞ்சல்களும், கைப்பேசியும், ஏன் சமூக ஊடகங்களும் கூடப் பங்கு போட்டுக் கொண்டன. கடிதம் தகவலாக மட்டுமன்றி நிகழ்வுகளைக் கோத்து, எண்ணங்களைச் சிந்தாமல், சிதறாமல் எழுதுவதற்கான பெரும் பயிற்சிக் களமாகவும் இருந்தது. கடிதத்தில் வெறும் எழுத்தை மட்டுமல்ல, உணர்வுகளையும் சேர்த்தே பதிந்திருக்கிறோம்.

அந்நாளைய இலக்கியகாரன் மிக உணர்வுபூர்வமாக தன்து படைப்பை எழுத்து மூலம் காகிதத்தில் உருவாக்கினான். அந்த எழுத்துக்களில் ஒரு நேர்த்தியும் அழகும் இருந்தது.

கணினி எழுத்தை இலகுபடுத்தித்தான் இருக்கிறது. யாராவது ஒருவர் கையால் எழுதிய பிரதியைத் தபாலிலோ, வட்ஸ்ஏபட, மெஸஞ்சர்களில் படமாகவோ அனுப்பும்போது கொஞ்சம் கோபம் வரவும் செய்கிறது. முதல் பிரதியைக் கணினியில் வைத்துக் கொண்டே நாட்கணக்கில் திருத்திக் கொண்டேயிருக்கலாம். படைப்பாளி தாளில் வெட்டிக் குத்தித் திருப்பித் திருப்பி எழுதும் நோவினை இன்று இல்லாதாகி விட்டது. ஆனால் முழுக் கவனத்தையும் ஒருமுகப்படுத்திக் கையால் மாய்ந்து மாய்ந்து எழுதும் அந்த ஆத்மார்த்த உணர்வு அற்றுப் போய்விட்டதோ என்று அவ்வப்போது எனக்குச் சந்தேகம் எழுகிறது.

நான் எனது எழுத்து முதல் மொழிபெயர்ப்பு வரை கணினித் தட்டச்சிலேயே மேற்கொள்கிறேன். என்னைப்போல்தான் இன்று பல இலக்கியப் படைப்பாளிகளும் கணினியே கதி என்று கிடக்கிறார்கள். எழுதவும் பகிரவும் வசதியாகத்தான் இருக்கிறது.

தொடர்ச்சியான கணினித் தட்டச்சு கழுத்து முதல், கைச்சந்து வரையான வலியை உடலில் உருவாக்கி விடுகிறது. மாதக்கணக்கில் அவதியுற்று, பெருந் தொகை வைத்தியர் பார்த்து, மருந்தெடுத்து, பயிற்சி செய்து வருகையில்தான் மூத்த இலக்கியவாதியான ஜவாத் மரைக்காரின் குறிப்பு பார்க்கக் கிடைத்தது. தொடர்ச்சியான கணினிப் பாவனை, இந்த வருத்தங்களைக் கொண்டு வரும் என்பது. அதிலும் குறிப்பாகத் தொடர்ச்சியான தட்டெழுத்துப் பாவனை இந்த வருத்தத்தைத் தந்து விட்டுப் போகிறது.

இப்போது இந்த வருத்தங்களைக் குறைத்துக் கொள்ள உடற்பயிற்சிகளைச் செய்து கொண்டே கணினியில் தட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன். மூன்று நாட்கள் தொடர்ச்சியாக ஈடுபட்டால் நான்காவது நாள் கணினிப் பக்கமே நெருங்கி விடாமல் இருக்க வேண்டியிருக்கிறது.

கைகளால் எழுதும்போது இப்படியான வருத்தங்கள் யாருக்கும் ஏற்பட்டதாக நான் கேள்விப்பட்டதேயில்லை!

24.12.2018

'தம்பியார்' - ஓங்கி எழும் எதிர்க் குரல்!

2018-11-18T22:14:00.001+05:30

'தம்பியார்' - ஓங்கி எழும் எதிர்க் குரல்!

எங்கே, எப்போது சந்தித்தேன் என்பது ஞாபமில்லாத போதும் முதல் சந்திப்பிலேயே மனதில் ஒட்டிக் கொண்டவர் டாக்டர் அஸாத். சந்தித்த அன்றே கவிதைக்காரனாகவே அவர் அறிமுகம் செய்யப்பட்டது ஞாபகம் இருக்கிறது.

அவரது முதலாவது கவிதைத் தொகுதி வெளியீடு, பெரும்பாலும் பின்னால் வந்த எனது எல்லா நூல்களினதும் வெளியீட்டு நிகழ்வுகள், ஏனைய நூல் வெளியீட்டு நிகழ்வுகள், இலக்கிய நிகழ்வுகள் என்று அவ்வப்போது அவரைச் சந்திக்கக் கிடைத்த சந்தர்ப்பங்களூடே அவருடனான நட்பும் அழகிய கவிதைகளைப் படிப்பது போன்ற அனுபவங்களையே எனக்கு வழங்கியிருக்கின்றன.

ஆயிரமாயிரமாய்ச் சமூக வலைத்தளங்களில் கொட்டப்படும் தமிழ்க் கவிதைகளுள் வெகு சிலவே நமது கவனத்தைக் கவருகின்றன. அவ்வாறு கொட்டப்படும் கவிதைகளுள் - எனது கண்ணில் படும்போது நான் தவறாமல் வாசித்து விடும் கவிதைக்காரர்களுள் டாக்டர் அஸாத் அவர்களும் ஒருவர். அவருடனான அறிமுகமே அவரது கவிதைகளை நோக்கி என்னை இழுத்துச் சென்றாலும் அவருடைய கவிதைகளைத் தவறவிடாமல் வாசிக்கத் தூண்டுவது அவர் கவிதைகளில் அவர் பேசும் விடயதானங்கள்.

இலக்கியம் மக்களுக்கானது என்ற முடிவு எப்போதோ எடுக்கப்பட்டு விட்டது. எனவே இலக்கியப் படைப்புகள் யாவும் மக்களை, மக்களது பிரச்சனைகளை, அவர்கள் எதிர் கொள்ளும் சவால்களை பொது வெளியில் கொண்டு சேர்க்கும் கைங்கரியத்தைச் செய்யத் தொடங்கின. புதுக்கவிதை தோற்றம் பெற்ற பிறகு அவை பாரிய அளவில் மக்கள் பிரச்சனைகளையும் மனிதாபிமானத்தையும் தூக்கிப் பிடித்தன.

நவீன கவிதைகள் என்ற பெயரோடு பின்னால் வந்த ஒரு திருப்பம் இந்த நோக்கிலிருந்து பிறழ்ந்து எல்லாவற்றையும் பேசலாம் என்று நடைபோடத் தொடங்கின. சும்மா தேமே என்று அமர்ந்திருக்கும் போது ஓர் பழுத்த இலை விழுதல், ஆகாயத்தில் மேகம் நகர்தல், மழைபெய்தல், குளிரடித்தல் என்று உண்டாகும் உணர்வுகளைப் பெரிது படுத்தி - அவை பேச ஆரம்பித்தன. நவீன கவிதைகள் என்றால் சொற்களைப் புணர்த்தி எழுதுவது என்றொரு மயக்கமும் வந்து சேர்ந்தது.

அண்மையில் வெளியான எனது தேவதைகள் போகும் தெரு கவிதைத் தொகுதி பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பில் தற்போதைய கவிதைப் போக்குக் குறித்து நாவலாசிரியரும் சிறந்த சிறுகதையாளரும் கவிஞருமான ஆர். எம். நௌஷாத் 'எனதான இரவு, உனதான மூக்கு என்றெல்லாம் கவிதைகள் படித்து நமதான முடிமயிர் கொட்டுண்ட இந்த வேளையில்...!' என்று சொல்கிறார். இதற்குமேல் அவை பற்றிப் பேசவேண்டியதில்லை.

இவை கவிதைகள் இல்;லை என்றோ குற்றம் என்றோ இங்கு நான் குறிக்க வரவில்லை. ஓர் உன்னதமான கவிஞன் இலக்கியம் மக்களுக்கானது என்ற நோக்கில் செயற்படும்போது அவனது கவிதைகளும் மக்களுக்கானவையாகவும் மகத்துவம் மிக்கவையாகவும் மாறிவிடுகின்றன. அந்த வகையில் புதிய தலைமுறைக் கவிஞர்களுக்குள் மக்களுக்கான கவிஞனாக அஸாத் ஹனிபா திகழ்கிறார் என்பதை அவரது கவிதைகள் மூலம் நாம் கண்டு வருகிறோம்.

இன்று வெளியிடப்படும் 'தம்பியார்' என்ற இந்தக் கவிதைத் தொகுதி ஆஸாத் ஹனிபாவின் 3ஆவது கவிதைத் தொகுதி. இதற்கு முன்னர் 'ஆத்மாவின் புண்', 'பிரேத பரிசோதனைகள்' என்ற தலைப்புகளில் இரண்டு கவிதைத் தொகுதிகளை வெளியிட்டுள்ளார்.

'தம்பியார்' கவிதைத் தொகுதியை நான் முழுமையாகப் படித்து விட்டேன் என்பதை அஸாத் ஹனிபாவுக்கும் சபைக்கும் மனச்சுத்தத்துடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். குறித்தளவு பக்கங்களைப் படித்து விட்டு நூல் நயம் செய்யாமல் முழுவதையும் படித்து விட்டு நூல் நயம் செய்வது அபூர்வமாக நடைபெற்றுவரும் சூழலில் நான் முழுவதையும் படித்து விட்டுத்தான் வந்திருக்கிறேன் என்பதையிட்டு அஸாத் ஹனிபா மகிழ்ச்சியடைய வேண்டும்.

197 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த நூலில் 180 பக்கங்களில் 77 கவிதைகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. நான் இதுவரை நூல்நயமோ, விமர்சனமோ, திறனாய்வோ செய்த நூல்களில் வாசித்துக் குறிப்பெடுத்துக் கொண்ட முதலாவது நூல் இதுதான்.

இக்கவிதைகளை எனது வசதிக்கேற்ப முஸ்லிம் சமூகம் பற்றிய கவிதைகள் - தமிழ் சமூகம் பற்றிய கவிதைகள் - முஸ்லிம், தமிழ் சமூகம் பற்றிய கவிதைகள், பொதுவான கவிதைகள் என நான்கு வகைகளுக்குள் அடக்கியிருக்கிறேன். பெரும்பான்மை சமூகம் பற்றி ஏதுமில்லையா என்ற கேள்வி இப்போது உங்களுக்கு எழுவது நியாயம். இவற்றுள் பெரும்பாலான கவிதைகள் அந்தச் சமூகத்தின் முன்னால் நின்றுதான் சுட்டுவிரல் நீட்டியபடி ஓங்கி ஒலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

உண்மையைச் சொன்னால் இந்தத் தொகுதியில் உள்ள கவிதைகளையும் அவை பேசும் விடயங்களையும் குறித்துப் பேச எனக்குக் குறைந்தது ஒரு மணித்தியாலம் தேவைப்படும். அதற்கான வாய்ப்பு ஒரு நூல் வெளியீட்டு விழாவில் சாத்தியமற்றது என்பதால் சுருக்கமாகச் சொல்ல முயற்சிக்கிறேன்.

இவரது கவிதைகள் மானுடம் என்ற அடித்தளத்தில் நின்றபடி கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. அவை வில்பத்துக் குறித்துப் பேசும் அதே வேளை மியன்மார் அகதிகள் குறித்துப் பேசுகின்றன. அம்பாறைக் கலவரம் குறித்துப் பேசும் அதே வேளை சிரியா குறித்துப் பேசுகின்றன. புலிகள் ஒழிக்கப்பட்ட பின்னர் நடந்த கொண்டாட்டம் பற்றிப் பேசும் அதே வேளை காஷ்மீர் கோவிலுக்குள் சிதைக்கப்பட்ட சிறுமி பற்றிப் பேசுகின்றன. தம்புள்ளைப் பள்ளி பற்றிப் பேசும் அதே வேளை ஜெரூசலம் பற்றிப் பேசுகின்றன. காணாமலாக்கப்பட்ட தமிழர்கள் பற்றிப் பேசுகின்றன, முள்ளிவாய்க்கால் பற்றிப் பேசுகின்றன. துரத்தப்பட்ட முஸ்லிம்களின் குடியேற்றம் பற்றிப் பேசுகின்றன. தேசிய அரசியல், சிறுபான்மை அரசியல் பற்றிப் பேசுகின்றன. ஹலால் பிரச்சனை பற்றியும் ஹபாயா பிரச்சனை பற்றியும் பேசுகின்றன.

77 கவிதைகளிலும் குறைந்தது 66 விடயங்கள் பற்றிப் பேசுகிறார். ஒவ்வொரு கவிதையிலும் ஒரு செய்தி இருக்கிறது என்பதுதான் இங்கே ஈண்டு குறிப்பிடத் தக்கது. வெறும் அழகியலை வைத்துக் காலமோட்டும் கவிஞராக அல்லாமல் சமூக, தேசிய, சர்வதேசிய மனிதாபிமானப் பார்வையுடன் அவர் எழுந்து நிற்கிறார்.

அஸாத் ஹனிபாவுடன் பேசுபவர்கள், பழகுபவர்கள் அவரின் அப்பாவி முகத்தையும் குழந்தைச் சிரிப்பையும் கண்ணியமான பேச்சுப் போக்கையும் பார்த்து அவரைப் பற்றி அவர் ஒரு மென்மையான மனிதர் என்ற ஒரு முடிவுக்கு வருவார்கள். ஆனால் அவரது கவிதைகள் அந்த முடிவுக்குரியவை அல்ல என்பதை இந்த நூலைப் படித்ததும் நீங்கள் உணர்ந்து கொள்வீர்கள்.

ஏறக்குறைய சொல்வதானால் ஒவ்வொரு கவிதையிலும் ஒரு தீக்குச்சியின் உரசல் இருப்பதை நான் உணர்கிறேன். சிறுமை கண்டு பொங்கும் கடும் கோபத்தைக் கவிதைகளினூடு அவர் வெளிப்படுத்தி நிற்கிறார். சிறுபான்மைகளுக்கெதிராக நடந்த கொடுமைகளை மிகத் துல்லியமாக வரலாற்றுப் பதிவாக்கி வைத்திருக்கிறார். எல்லாக் கொடுமைகளுக்கும் எதிராக கவிதை கொண்டு ஒரு கூரிய வாளைச் சுழற்றிக் கொண்டிருக்கிறார். இதைவிடப் பொருத்தமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் ஒவ்வொரு கவிதையையும் ஒரு சத்திர சிகிச்சைக்குப் பயன்படுத்தும் வெட்டலகாக (பிளேட்) ஆகப் பயன்படுத்துகிறார். இதனால் என்ன நடக்கிறது என்றால் அவர் கவிதைகளைச் சொல்லிச் செல்லும் அவரது மொழி மூலம் அவர் என்ன மனோ நிலையில் நின்று பேசுகிறாரோ அதே மனோ நிலைக்கு நம்மையும் ஆளாக்கி விடுகிறார். ஒவ்வொரு கவிதையிலும் அவர் தட்டி விடும் தீக்குச்சி நமது மனங்களுக்குள் ஒரு காட்டுத் தீயாய்ப் பரவ ஆரம்பிக்கிறது.

புன்மையை எதிர்த்து நிற்பதும் அநியாயத்துக்கும் அத்து மீறல்களுக்கும் எதிராகக் குரல் எழுப்புவதுதான் நேர்மையான ஒரு கவிஞனின் உன்னத பண்பு. அந்தப் பண்பை இந்நூலில் அடங்கியிருக்கும் பெரும்பாலான கவிதைகளில் நீங்கள் கண்டடைய முடியும்.

மானுட மேம்பாட்டுக்கான போராளியாக, அநீதிக்கெதிராக எழுந்து நிற்கும் உள்ளத்தவராக, மூடநம்பிக்கைகளை எதிர்த்து நிற்கும் சீர்திருத்தக்காரனாகத் தனது மூன்றாவது கவிதைத் தொகுதியிலேயே பிரகாசிக்க ஆரம்பித்து விட்டார் அஸாத். இந்தக் கொடுப்பினை முப்பது கவிதைத் தொகுதிகளை வெளியிட்டாலும் சிலருக்குச் சித்திக்காமலேயே போய்விடுகிறது.

குறைந்த வார்த்தைகளில் பேசுவது கவிதை. ஒரு நல்ல கவிதை வாசகனுக்குள் இறங்கும் போது அவனின் சிந்தையில், உணர்வில் ஏற்படுத்தும் மாற்றத்தின் மூலம் அவனைது ஆவியையும் உடலையும் தனது கட்டுப்பாட்டில் எடுத்துக் கொள்கிறது. சிறந்த கவிதையொன்றின் சில வரிகள் ஒரு நூலில் எழுதப்பட வேண்டிய அகக் காட்சியை உண்டு பண்ணி விடுகிறன. சாப்பேறுகள் என்றொரு கவிதையின் இறுதி நான்கு வரிகள் இப்படி முடிகின்றன.

'இங்கு எல்லாமே
பிழையான இடத்தில்தான் உள்ளன
மனிதர்கள் மட்டுமல்ல -
கற்சிலைகளும்தான்!'

பெரும்பான்மையின் அடாத்தான செயற்பாடுகள் குறித்துப் பேசும் இந்தக் கவிதையில் ஒரு நீண்ட காட்சிப் படிமத்தை உருவாக்கி விட்டுச் செல்கிறார். இந்தத் தொகுதிக்குள் இருக்கும் அநேகமான கவிதைகளின் சாராம்சமாகவே நான் இந்த வரிகளைப் பார்க்கிறேன்.

இந்த நாட்டில் உள்நாட்டு யுத்தம் நடந்து கொண்டிருந்த போது பெரும்பான்மையினருக்கு பீடித்த - இன்னும் குணப்படுத்த முடியாத நோய்களில் ஒன்று இந்தத் தேசம், இந்த நிலம் முழுவதும் தங்களுக்கானதே என்று நிறுவ முயன்றது. இதற்காகவே வரலாறு புரட்டிப் புரட்டி எழுதப்பட்டு, அது பாடப் புத்தகங்கள் வரை சென்று வரலாறு என்ற பாடம் கட்டாய பாடமாக ஆக்கப்பட்டது. அது மாணாக்கருக்கு கணித, விஞ்ஞான பாடங்களை விடப் பெரும் சவாலாக மாறிற்று. ஒவ்வொரு அரசனும் பிறந்தது முதற்கொண்டு அவனது அனைத்து செயற்பாடுகளும் வருடங்கள் ரீதியாக எழுதப்பட்டன. இந்த விபரங்களை ஒவ்வொரு மாணவனும் மனனமிடுவதைத் தவிர வேறு வழி இருக்கவில்லை. வரலாற்றுப் பாட நூல்களை நீங்கள் கையில் எடுத்துப் பார்த்தீர்களானால் அதன் விபரீதத்தை நீங்கள் உணரலாம்.

இந்த வழிமுறையை இவர்கள் இஸ்ரேலிலிருந்து கற்றிருக்க வேண்டும். அங்குதான் அறபிகளின் நிலத்தைப் பிடித்துக் கொண்ட யூதர்கள் தமது மாணாக்கரின் பாட நூல்களில் அது தங்களது பூமி என்ற வரலாற்றை எழுத ஆரம்பித்தனர்.

இது இப்படியே போய்க் கொண்டிருக்க 2009 நடுப்பகுதியிலிருந்து வேறொரு முன்னெடுப்பு ஆரம்பித்தது. எங்கெல்லாம் இராணுவ முகாம்கள் இருக்கின்றனவோ அங்கெல்லாம் ஓர் அரச மரத்தை நடுவதும் அதன் அருகே கௌதமரின் சிலையொன்றை வைத்து விடுவதும். இது விரிவடைந்து பொதுப் பணி இடங்களில், அரச நிறுவனங்களில், தரிசு நிலங்களிலெல்லாம் இதே செயற்பாட்டின் நீட்சி சென்று கொண்டேயிருக்கிறது.

இது குறித்துப் பேசும் ஒரு கவிதையை இங்கு தருகிறேன். அந்தச் செயற்பாட்டுக்காக மட்டுமன்றி இக்கவிதையை அவர் சொல்லிச் செல்கின்ற அழகுக்காகவும் தெரிவு செய்திருக்கிறேன்.

கௌதம புத்தரை முதன்முதலில்
பாடப் புத்தகத்தில் நான் பார்த்தேன்
மிகவும் சாந்தமாக இருந்தார்
எந்த சந்தேகமும் அவரில் இருக்கவில்லை

அவரின் சீடர்களோ
புத்தகத்தை மட்டுமல்ல -
வரலாற்றையும் கிழித்துக் கிழித்து
மீள எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்

புத்த பெருமான்
வீதியின் இருமருங்கிலும்
புழுதிபடியும் சிலையாகவும்
முச்சக்கர வண்டிகளின்
தரிப்பிடச் சந்திகளில்
காட்சிப் பொருளாகவும் இருந்தார்

அவருக்காக
எமது பூர்வீக நிலமெங்கும்
படைமுகாம்களை அமைத்தனர்
பின்னர் அவற்றை
விகாரைகளாக மாற்றிக் கொண்டனர்

இராணுவச் சிப்பாய்கள்
அன்று காவல்நின்ற
அரச அலுவலகங்களில்
இன்று பாதுகாப்புக்காக
சிலைகள்தாம் உள்ளன

வைப்பதற்கும் இருப்பதற்கும் இடமின்றி
இறுதியில் அவரை
வைத்தியசாலையில் அனுமதித்தனர்

ஒவ்வொரு விடுதிகளுக்குள்ளும்
வெளியிலும்
புத்தர் பகவான்
நோயாளிகளுக்காக
இரவு பகலாகத் தியானத்தில் உள்ளார்

பிரசவ கட்டிலிலிருந்து
பிரேத அறைவரை
அவர்தான் மருத்துவம் செய்கிறார்.

இந்தக் கவிதையை எழுந்தமானமாகப் பார்த்து விட்டு கௌதம சித்தார்த்தரை கவிஞர் அவமதிக்கிறார் என்று கருதினால் அது முழு முட்டாள்தனம். கௌதமர் அவமானப்படுத்தப்படுவதற்கு எதிரான குரல்தான் இந்தக் கவிதை. புத்தரை முன்னிறுத்தி அவர் அவர்கள் ஏதோ நமக்குச் சொல்ல வருகின்றனர். அதைத்தான் அஸாத்தும் சொல்ல வருகிறார்.

இந்தத் தொகுதியிலுள்ள பெரும்பாலான கவிதைகள் அநேகமானவும் 95 வீதமான கவிதைகளும் எதிர்க் குரலாகவே ஒலிக்கின்றன என்று நான் கருதுகிறேன்.

இதே விதமாக முஸ்லிம்கள் தமது மார்க்கத்தைத் தவறாகப் புரிந்து நடக்கின்ற, அல்லது பேச்சில் மார்க்கத்தை சரியாகப் பேசிக் கொண்டு 'தொழுவது அல்லாஹ்வுக்காக.. வைக்கோல் திருடுவது மாட்டுக்காக' என்ற பாணியில் நடந்து கொள்வது பற்றி உள்ளார்ந்த கிண்டலும் கோபமுமாய் இந்தத் தொகுதிக்குள் சில கவிதைகள் இருக்கின்றன.

இந்த வகையில் ஏமாளி இந்த நோன்பாளி என்ற தலைப்பில் என்னை மிகவும் கவர்ந்த கவிதைகளில் ஒன்று இருக்கிறது. ஒருவரைப் பற்றிப் புறம் பேசுவது இறந்த மனிதனின் தசையைப் புசிப்பதற்கு ஒப்பானது என்று நபிகளார் சொல்லியிருக்கிறார்கள். இங்கு இக்கவிதையில் அதைச் சொல்லும் விதத்தைப் பாருங்கள்..

கண்ணியமிக்க புனித நாட்களில்
நானும் பகலில் உண்ணவில்லை
இறந்து போன இனிய நண்பனின்
மாமிசத்தைத் தவிர
சத்தியமாய் எதையுமே புசிக்கவில்லை

எச்சில் துளியுமின்றி
தாகத்தைத் தாங்கிக் கொண்டேன்
பச்சைப் பள்ளிக்குள்
பிறர் நடத்தைகளைக் கழுவி
அதை மட்டுமே
ஐவேளை பருகிக் கொண்டேன் இவ்வாறு தொடரும் இந்தக் கவிதை சப்பென முகத்தில் அறைந்து விட்டுப் போகிறது.

மார்க்கத்தைப் புரிந்து கொள்ளாமல் மூடத்தனங்களில் மூழ்கிக் கிடப்போரின் நடவடிக்கைகளையும் ஆஸாத் தொட்டுக் காட்டுகிறார். அசேதன மார்க்கம் என்ற கவிதையில் இப்படிச் சொல்கிறார்...

பிரசவத்துக்கு மருத்துவ மனை
இனித் தேவையில்லையாம்
முதலிரவுக் கட்டிலில்
வீட்டில் பிரசவம் பார்ப்பது
பிழையா என்கிறாள்
உடலில் ஒட்டிய நவீன அபாயாக் காரி..

உடலில் ஒட்டிய நவீன அபாயாக் காரி என்ற வார்த்தையில் ஒலிக்கும் குசும்பு அவதானிக்கத் தக்கது. கவிதையின் சாரம் அதற்குள் இருக்கிறது என்பதை நாம் புரிந்து கொள்வதில்தான் கவிதையின் குரலையும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அதே போல் நஞ்சுக் கொடி என்ற கவிதை. அந்தக் கவிதையில் காட்சிச் சித்தரிப்பு மூலம் முஸ்லிம் சமூகத்தின் மூடத்தனத்தைச் சொல்லிச் செல்லும் அழகு பிரமாதமானது. கவிதை நூலின் 49ம் பக்கத்தில் உள்ள அந்தக் கவிதையை நீங்கள் கட்டாயம் படித்து விட வேண்டும்.

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு நான் படித்து ரசித்த, என்னை ஆவேசத்துக்குள்ளாக்கிய ஒரு கவிதைத் தொகுதி இது. ஏறக்குறைய எனது சிந்தனைப் போக்கையொத்த சிந்தனைப் போக்கு டாக்டர் அஸாத்திடம் இருப்பது அதற்கு ஒரு முக்கிய காரணமாக இருக்கலாம். இருவருக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசமாக நான் உணர்வது என்னவெனில் எனது எழுத்துக்களில் அதிகம் கிண்டலைப் பயன்படுத்துகிறேன். அஸாத் அதை வேறொரு விதத்தில் கையாள்கிறார். அநேகமாகவும் நோகாமலே ஊசி போட்டு விடுகிறார். போட்ட பிறகுதான் வலிக்க ஆரம்பிக்கிறது.

இலக்கியத்தில் வைத்தியத் துறை சார்ந்தவர்கள் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். காப்பியக்கோ ஜின்னாஹ், தி. ஞானசேகரன், எம்.கே. முருகானந்தன், தாஸிம் அகமது, ச.முருகானந்தன் என்று நீளும் பட்டியலில் அஸாத் எம். ஹனிபாவும் இணைந்து கொள்கிறார். வைத்தியர்களின் இலக்கியப் பங்களிப்புக் குறித்து ஒரு தனி நூல் எழுதப்படலாம். இன்னும் புதுமைப்பித்தன் கதைகளில் சமூகப் பார்வை என்று தலைப்புக் கொடுத்துக் கொண்டிராமல் இப்படியொரு தலைப்பில் பல்கலைக்கழக மாணாக்கருக்கு ஓர் ஆய்வைச் செய்வதற்கும் பேராசிரியர்கள் வழிகாட்டலாம் - சாத்தியமும் மனமும் இருந்தால்!

அஸாத் ஹனிபாவின் கவிதைகளில் குறைகளே இல்லையா என்று ஒரு கேள்வி வர வேண்டும். ஒவ்வொருவருக்கும் கவிதை வெளிப்பாட்டுக்கென்று ஒரு மொழி உண்டு. கருத்தும் இல்லாமல், நோக்கமும் இல்லாமல், மொழியழகும் இல்லாமல், சொல்லிச் செல்லும் வழியும் அறியாமல் அஸாத் ஹனிபாவின் கவிதைகள் சிக்கல்படவில்லை. ஆனால் ஒரு சில கவிதைகளில் மேலதிகச் சொற்களும் வாக்கியங்களும் இருக்கவே செய்கின்றன. கவிதை குறித்து ஓர் ஆழ்ந்த தெளிவு அவரிடம் உண்டு. எதிர்காலப் படைப்புகளில் அவற்றை அவராகவே தவிர்த்துக் கொள்வார் என்ற நம்பிக்கையும் எனக்கு உண்டு.

அசேதன மார்க்கம் என்ற தலைப்பிலான ஒரு சில முஸ்லிம்களின் மூடத்தனத்தைப் பேசும் கவிதையை அவர் இப்படி முடித்திருப்பார். 'என்னையும் அவர்கள் - உற்றுப் பார்க்கிறார்கள் - அவர்களின் தீர்ப்பை நானறிவேன்.' மூட நம்பிக்கை அல்லது பகுத்தறிவுக்குப் பொருந்தாத விடயங்கள் குறித்து எதிர்க் கருத்து இருந்தால் உடனே 'மார்க்கத்துக்கு முரணானவன்' என்ற தீர்ப்பை எழுதுவார்கள் என்பதைத்தான் அவர் சொல்ல வருகிறார்.

அது உண்மைதான். கவிதைகளைப் படிப்பார்கள். அப்புறம் கவிதை நூலின் தலைப்பைப் பார்ப்பார்கள். ;தம்பியார்' என்றிருக்கும் தலைப்பு அவர்களுக்கு 'நம்பியார்' என்று தெரியும்!

(18.11.2018 அன்று கொழும்பு - தமிழ்ச் சங்கத்தில் நடைபெற்ற வெளியீட்டு விழாவில் நிகழ்த்தப்பட்ட நயவுரை)

நல்லா பிராண்ட் தரட்டுமா?

2018-09-02T10:47:00.000+05:30

டாக்டர் ஹாலித் முகம்மத் புகாரி

உங்களுக்கு வைத்தியரிடம் இருந்து வெளியே பாமசிகளில் வாங்குமாறு எழுதித்தரப்படும் சிட்டையைக் காட்டியதும் பாமசிகளில் கேட்கப்படும் பிரதான கேள்வி இதுதான் !

அதைவிட நல்ல பிராண்ட் ஒண்டு இருக்கு தரவா? அல்லது அத்தோடு
இந்த மருந்து பழையது அதைவிட சிறந்த புதியமருந்து ஒன்று வந்திருக்கின்றது தரவா?

இவ்வாறான கேள்விகளுக்கிடையில் வைத்தியர்களை பரிகசிக்கவோ அல்லது வைத்தியர்களின் தரத்தை கீறிக்கிழிக்கவோ உள்ள சில வசனங்களும் கூட பொருத்தப்படலாம்.

அனேகமாக ஏன் இந்தக்கேள்வி உங்களிடம் கேட்கப்படுகின்றது?

அப்படியாயின் பாமசிக்காரருக்கு தெரிந்த அந்த நல்ல பிராண்ட் டொக்டருக்கு தெரியாதா?

ஒரு கதை சொல்லி விடுவோம்.

ஒரு கடுங்குளிர்காலம் காலையில் ஒரு வயதுக்குழந்தையுடன் ஒரு தாய் எனது வீட்டிற்கு வந்தார்.

சரியான இருமல், தடிமல் டொக்டர். இரவையில தூங்குறாரும் இல்ல. கடும் கஸ்ட்டமாயிருக்கு !

பரிசோதித்துவிட்டு மூன்று வகையான மருந்துகள் எழுதிக்கொடுத்தேன் அதில் ஒன்று பிரிட்டன் சிரப்.

இரண்டு நாள் கழித்து மீண்டும் அதே தாய் அக்குழந்தையுடன் எனது கிளினிக்கிள் வருகிறாள். இருமல் தடிமல் கொஞ்சம் குறைந்திருக்கின்றது. தூக்கம் தான் இல்லை என்றார். அவருக்கும் தூக்கம் இல்லை என்பது அவரது முகத்தில் தெரிந்தது.

சரி நான் தந்த மருந்தை தாருங்கள் என்றேன் அவர் அதை தயங்கித்தயங்கி தந்தார். அதில் நான் எழுதிய பிரிட்டன் பாணி இருக்கவில்லை. ஏன் நான் எழுதிய அந்த பிரிட்டன் பாணி வாங்கப்படவில்லை என்று கேட்ட்டேன் .
அதற்கு அவர், இல்ல டொக்டர் அது நீங்க தந்த பிரிட்டன் பாணிய விட புதுசா ஒரு மருந்து வந்திருக்குதாம் தடிமல் இருமலுக்கு. அந்தமாதிரி மருந்தாம், புது மருந்தாம். பிரிட்டனை விட கடும் நல்லமாம் என்று லொரட்டிடீன் என்ற சிரப்பை காட்டினார்.

இல்லம்மா தடுமல் இருமலுக்கு நல்லமருந்து என்றதோட சேர்த்து பிள்ளை பிரிட்டன் மருந்துக்கு நல்லா தூங்கட்டும் எண்டுதான் நான் பிரிட்டன் சிரப்பை தந்தேன். எனக்கு லொரட்டிடீன் சிரப் தர தெரியாமலா உம்மா நான் உங்களுக்கு பிரிட்டன் சிரப் தந்தேன் என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டேன்.

இல்ல டொக்டர் ஹஸ்பண்ட்தான் வாங்கி வந்திட்டாரு. எனக்கு தெரியும் டொக்டர் மன்னிச்சிருங்க.

இல்லம்மா, அதெல்லாம் பராவல்ல இந்தாங்க பிரிட்டன் சிரப் இதையும் சேர்த்துகுடுங்க. புள்ள நல்லாதூங்கும். இருமலும் 4 அஞ்சி நாளைல சரியாகிடும் என்று அனுப்பிவைத்தேன் .

நான் கொடுத்த பிரிட்டன் சிறப் 48 ரூபாய். பாமசியில் கொடுக்கப்பட்ட லொரட்டிடீன் சிரப் மட்டும் 300 ரூபாவிற்கு மேல்!.

ஒரு டொக்டர் உங்களுக்கு மருந்து தரும் போது பல விடயங்களை கவனமெடுப்பார் .

உங்களது நோயின் தன்மை, உங்களுக்கு உள்ள மற்ற நோய்களின் தன்மை, உங்களது வயது, உங்களது கிட்னி, ஈரல் போன்றவற்றின் செயற்பாட்டின் அளவு, தரப்படும் மருந்துகளின் பக்கவிளைவுகளும் அதன் தேவைகளும் (உதாரணமாக நான் மேலே கூறியது போல் பிரிட்டனின் பக்கவிளைவு சிறிது தூக்கத்தை ஏற்படுத்தல்) நீங்கள் கருவுற்றிருக்கிறீர்களா? குழந்தைக்கு பாலூட்டுகிறீர்களா? உங்களது அன்றாட செயற்பாடுகள் ( பிரயாணம், பரீட்சை, நுணுக்கமான வேலைகள்) போன்ற மேலும் பல காரணங்களோடு உங்களது சமூக பொருளாதார நிலையை முக்கியமாக கவனத்தில் எடுத்தே ஒருவைத்தியரால் உங்களுக்கு மருந்து தரப்படும் .

ஆனால்இ அதைவிட நல்ல பிராண்ட் ஒண்டு இருக்கு தரவா! எனக்கேட்கும் நபரோ மேலுள்ள எந்த விடயங்களிளும் பொருத்தமான அறிவைக் கொண்டிருப்பவராக இருக்கமாட்டார். ஏனெனில் தாம் செய்வது இலங்கையில் தடை செய்யப்பட்ட தண்டனைக்குறிய குற்றமாகும் எனத்தெரிந்துகொண்டு அதன் பாரதூரங்களை அறியாமல் தன் சுயநலத்திற்காக ஒரு குற்றமிழைக்கும் குற்றவாளியே அவர். எமது நாட்டின் சட்டத்தின் ஓட்டைகள் மட்டும் இல்லாவிட்டால் அல்லது வெளிநாடு ஒன்றில் என்றால் கனகாலம் கம்பி எண்ணும் ஒருவராய் இருப்பார்.

இவர்களது அதைவிட நல்ல பிராண்ட் ஒண்டு இருக்கு தரவா என்று கேட்பதற்கான காரணங்கள் பல..

1-விலைகூடுதலான மருந்துப்பொருட்களை உங்கள் தலையில் கட்டிவிடுதல்

2-அவர்களுக்கு சிறப்பு கொமிசன், சலுகைகளை வழங்கும் மருந்துகளை உங்களுக்கு தள்ளி விடுதல்

3-இலாபம் கூடுதலான மருந்துவகைகளை உங்களுக்கு புகட்டி விடுதல்.

4-ஸ்டொக் அதிகமாக எடுக்கப்பட்ட மருந்துகளை குறைத்துக்கொள்ளல்.

5-திகதி காலாவதியாகும் மருந்துகளை முன்கூட்டி தீர்த்துவிடல்.

6-நீங்கள் கேட்ட அந்த மருந்து அவர்களிடம் இல்லாமல் இருக்கலாம்.

இதையெல்லாம் தாண்டியும் சில புனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் அவர்கள் டொக்டரை விட தமக்கு நிறைய விடயங்கள்தெரியும் என்ற தனது மூளையின் மகுடிக்கு ஆடுபவர்கள்.

அத்தோடு சிலர் மெடிக்கல் ரெப் சொல்லுவதையெல்லாம் நம்பி, மக்களுக்கு நல்லதைக்கொடுக்க போராடும் தியாக செம்மல்கள்

கவனம்
அதைவிட நல்ல பிராண்ட் ஒண்டு இருக்கு தரவா !

என்பது உங்களுக்கு, அல்லது உங்கள் குழந்தைகளுக்கு ஆபத்தாய் முடியலாம்.

அதைவிட நல்ல பிராண்ட் ஒண்டு இருக்கு தரவா ! என்ற
இவ்வாறான குழப்பங்கள் தோன்றினால் உங்கள் வைத்தியரிடம் கலந்தாலோசித்து முடிவை எடுங்கள்!

02

எழுதப்பட்ட ஒரு குளிசையின் பிராண்ட் இல்லாதவிடத்து எந்த
வித்தியாசமும் இல்லாத அதே இரசாயனப் பொருளைக்கொண்ட வேறு
பிராண்ட் பாவிக்கலாமா?

பாமசிகளை குறைகானும் எந்த நோக்கமும் தேவையும் எனக்கில்லை.

எனது நோக்கம் அப்பாவி மக்களுக்கு அறிவூட்டுவதே ஒழிய குற்றம் இழைக்கும் பாமசிக்காரர்களை வம்புக்கிழுப்பதோ, அல்லது அவர்களுடன் யார் அறிவாளி என்று மோதுவதோ, அல்லது அவர்களை திருந்தச்சொல்வதோ, அல்லது அவர்களுக்கு தண்டனை பெற்றுக்கொடுப்பதோ நோக்கம் அல்ல அதை இறைவனும், சட்டமும் பார்த்துக்கொள்ளட்டும்

உங்களுக்கு யாராவது பாமசி நடத்தும் நன்பர்கள் இருந்தால் கேட்டுப்பாருங்கள். அங்கே நடக்கும் அநியாயங்களை, கொள்ளையைப்பற்றி நான் சொல்பவை உண்மையா இல்லையா என விளங்கும். சிலர் பாமசிகளில் நடக்கும் இக்கொடுமைகளை அவர்களது வியாபார தந்திரம் என்று தற்புகழ்ச்சி அடைந்துகொள்வர்.

இலங்கை போன்ற சட்டம் காலுக்கு கீழ் போட்டு மிதிக்கப்பட்டாலும் எதுவும் நடந்துவிடாத நாட்டில், பெரும்பாலான பாமசிகள் ஆங்கில மருத்துவத்திற்கு ஒரு கேடு என்றே சொல்லமுடியும். ஆனால் மிகச்சிறந்த நம்பிக்கையான பாமசிக்களும் மிகச்சிறந்த விடய அறிவுடைய பாமசிஸ்ட்களும் டிஸ்பென்சர்களும் இல்லாமல் இல்லை.

பாமசிக்களில் நடக்கும் திருகுதாளங்கள் எல்லாவற்றையும் பற்றி நான் கதைக்க வரவில்லை அவ்வாறு கதைக்கபோனால் ஒரு பெரும் புத்தகம் எழுதும் அளவு திருகுதாளங்களால் நிரம்பி வழிகின்றது சில பாமசிக்கள் இவைத்தியரினால் எழுதப்படும் வெளிச்சிட்டைகளில் என்னவெல்லாம் நடக்கும் எனத்தான் சொல்லவருகின்றேன் இ எப்படியெல்லாம் நீங்கள் ஏமாற்றப்படலாம் என்பதே எனது இன்றைய தலைப்பு.

ஆங்கில மருந்துகள் நுகர்வோர் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்ய தேசிய மருந்துகள் ஒழுங்குபடுத்தல் அதிகார சபை(யேவழையெட (National Medicine Regulatory Authority) பல சட்டங்களை இயற்றி அதனை மீறினால் கடும் தண்டனைகளையும் பிரேரித்திருக்கின்றது. ஆனால் இச்சட்டங்கள் மீறப்படாத பாமசி ஒன்றை இலங்கையில் தேடிக்கண்டுபிடித்தல் மிகக்கடினமானது.

கதை ஒன்றைச்சொல்லிவிடுவோம்...

2016ஆம் ஆண்டில் கொழும்புக்கு வேலைமாற்றம் பெற்று வந்து விட்டேன். வந்ததன் பிற்பாடு எந்தவொரு பிரைவட் கிளினிக் செய்வதிலிருந்தும் பிரைவட் ஹொஸ்ப்பிட்டலில் வேலை செய்வதிலும் ஈடுபடவில்லை.(காரணங்கள் மிகப்பல பிறகு ஒரு பதிவில் சொல்கிறேன்) அதனால் தேவைப்படும் மருந்துகளை பாமசிக்களில் வாங்கிக்கொள்வேன்.

அன்று வீட்டில் ஒருவருக்கு கால்வலிக்கு பாவிப்பதற்காக டைக்குளொபெனக் எனும் வலிமாத்திரை தேவைப்பட தெமட்டகொட வீதியில் உள்ள ஒரு பாமசிக்கு சென்றேன் (அங்கே நான் டொக்டர் என்று தெரியாது) .
டைக்குளொபெனக் டெப்லட் ஒரு கார்ட் தாங்க என்றேன். அதிலும் நான் ஒரு பிராண்டைச்சொல்லிக்கேட்டேன் அது இல்லை என்று வேறு ஒரு பிராண்ட் இருப்பதாகவும், நல்லபிராண்ட் என்றும் ஏதோஒரு நாட்டின் பெயரையும் சொன்னார். எவ்வளவு என்று கேட்டேன் ஒரு டெப்லட்டின் விலை மாத்திரம் 80 ரூபாய். நான் கேட்ட பிராண்ட் ஒரு டெப்லட்டின் விலை ஒரு ரூபாய் கூட இல்லை. சரி விலைகுறைந்த பிராண்ட் ஒன்றும் இல்லையா என்றேன். இது தான் எங்களிடம் தற்போது உள்ள விலை குறைந்த பிராண்ட் என்றார்.
வேண்டாம் என்று விட்டு வேறு பாமசிக்கு சென்றுவிட்டேன்.

இந்த பாம்சிக்காரர் எவ்வாறு சட்டத்தை மீறுகிறார் என்று பாருங்கள்..

1- நான் கேட்ட உடனே டொக்டரின் சிட்டை இல்லாமல் எனக்கு மருந்தை தரமுற்படுகிறார் (மிகவும் ஒரு தண்டனைக்குரிய குற்றம். போதைமாத்திரைகளின் ஆதிக்கத்துக்கு வழிகோளியது இதுவே)

2- வேறு ஒரு பிராண்ட் இருக்கின்றது என்று அவரது விலைகூடிய மருந்தை என்னில் திணிக்கப்பார்க்கிறார் (உண்மையில் அவ்வாறு இல்லாவிடில் நான் கேட்ட அதே பிராண்டின் விலையை என்னிடம் சொல்லவேண்டும். அத்தோடு அவரிடம் உள்ள மற்ற அதே இரசாயன மருந்தின் பிராண்ட்களின் விலைப்பட்டியலை தரவேண்டும். அதில் ஒன்றை நான் தேர்வுசெய்ய இடமளிக்கவேண்டும்)

3- டைக்குளொபெனக் போன்ற ஓரு அவசியமான மருந்தின் பொதுமருந்து வகையை (Generic medicine) தமது பாமசியில் வைத்திருக்காமல் விலைகூடியவகை மாத்திரை ஒன்றைமட்டும் வைத்திருத்தல்.

தேசிய மருந்துகள் ஒழுங்குபடுத்தல் அதிகார சபையின் சட்டம் 2015-5 , சரத்து 56 இன் படி ஒரு வைத்தியர் ஒரே ஒரு இரசாயனப்பொருள் கொண்ட ஒரு மருந்தின் பொதுப்பெயரையே (Generic name) எழுதவேண்டும். இங்கே அவர் விரும்பினால் அந்த இரசாயனத்தைக்கொண்ட தான் விரும்பும் பிராண்ட் (Brand name) ஒன்றை குறிப்பிட முடியும். அவ்வாறு பிராண்ட் எழுதப்பட்டிருந்தால் இங்கே பாமசிக்காரர் இதை விட சிறந்த பிராண்ட் இருக்கின்றது தரவா எனக்கேட்பது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. அந்த பிராண்ட் இருக்குமிடத்து அவர் அதை தரவேண்டியது கடமை. அந்த பிராண்ட் இல்லாவிடில், எந்தவொரு வித்தியாசமும் இல்லாமல் அதே இரசாயன மருந்தை மாத்திரம் கொண்ட மற்ற ஏதாவது பிராண்டை உங்களின் விருப்பத்தோடு தரமுடியும். ஆனால் அவர் தன்னிடமுள்ள மற்றய ப்ராண்டுகளினதும் இலங்கை அரசாங்க மருந்தாக்கல் கூட்டுத்தாபனத்தினதும் எந்தவொரு வித்தியாசமும் இல்லாத அதே இரசாயனத்தைக்கொண்டுள்ள மற்றய பிராண்டுகளினதும் விலைகளை உங்களுக்கு தெரிவித்து அதில் உங்களை தெரிவு செய்யச்சொல்லலாமே ஒழிய பாமசிக்காரர்கள் இது நல்லது இதை எடுங்கள் என்று உங்களை கட்டாயப்படுத்தவோ அல்லது உங்களை மடக்கவோ முடியாது. அவ்வாறு செய்யமுற்பட்டால் அது தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும்.

ஒன்றுக்குமேற்பட்ட இரசாயன மருந்துகளின் கலவையைக் கொண்டுள்ள மாத்திரைகளை அல்லது மருந்துகளை எழுதும் போது வைத்தியர்கள் இவ்விரசாயனப் பெயர்களைக்கொண்ட பொதுப்பெயர்களை (Generic name) எழுதவேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை. பிராண்ட் பெயரைமட்டும் எழுதினாலே போதுமானது. இவ்வாறான நிலைகளில் குறித்த பிராண்டைத்தவிர வேறு எதையும் பாமசிக்காரர் தருவது குற்றமாகும்.

இதே மருந்தில் வேறு பிராண்ட் தருகிறோம் என்று விட்டு அதையொத்த ஆனால் இரசாயன ரீதியில் வேறுபட்ட மருந்துகளை தந்து விடுவதில் தான் பாமசிக்காரர்கள் உங்களை ஏமாற்றிவிடுகிறார்கள்.

எழுதப்பட்ட ஒரு குளிசையின் பிராண்ட் இல்லாதவிடத்து எந்த வித்தியாசமும் இல்லாத அதே இரசாயனப்பொருளைக்கொண்ட வேறு பிராண்ட் பாவிக்கலாமா?

இப்போது நீங்கள் ஆம் என்ற விடையை தெளிவாக புரிந்து கொண்டிருப்பீர்கள்

(வைத்தியரின் முகநூல் குறிப்புகள்)

நாட்டவிழி நெய்தல்

இஃப்தார் அனுபவங்கள்

எம்.ஏ. ரஹிமாவின் இரண்டாவது சிறுகதைத் தொகுதி

'கழுதை மனிதன்' மொழிபெயர்ப்புச் சிறுகதைகள்

பெரிய கோடு - 01

அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனின் 'சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்'

சுவர்களில் உருவாகும் சுவர்க்கங்கள்

ரஃபாவிலிருந்து

கஸ்ஸான் கனபானியின் வெய்யில் மனிதர்கள்” - எனது பார்வை - பிஸ்தாமி அகமட்

எங்களுக்கு நீங்கள்தான் வாள் - உங்களுக்கு நாங்கள்தான் உறை!

நான் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறேன் - நூலுக்கான அணிந்துரை

மெல்லிசைப் பாடல்கள் - கால் முறிந்த குதிரை!

என்னைத் தீயில் எறிந்தவள் - ஒரு பன்முகப் பார்வை

ஓர் எழுத்தாளனுக்கு வாசிப்பும் வாழ்வனுபவமும் மிக அவசியம்!

அப்துல் ஹமீத் - ஒலியில் ஒளிரும் வானவில்!

சோலைக்கிளியின் 'கப்புத் தென்னை' - நாடகம்

மூதூர் ஏ.எஸ். உபைத்துல்லாஹ்வின் 'நிழலைத் தேடி'

கவிஞன் எப்படி இந்தக் காலத்தில்நிலா பார்ப்பான்?

அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனின் 'எனக்குள் நகரும் நதி'

Re-Election Of Rizvi Moulavi As ACJU President; Reflects Religious & Moral Bankruptcy Of Muslim Community

உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்­கு­தலின் பின்னர்..

அலையழிச்சாட்டியம் - சிறுகதை

அலையழிச்சாட்டியம்

கையெழுத்து!

'தம்பியார்' - ஓங்கி எழும் எதிர்க் குரல்!

நல்லா பிராண்ட் தரட்டுமா?

உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலின் பின்னர்..