Suryoyo Online

MUSUL ŞİMDİ YİTİP, GİDEN EVLATLARINA AĞLIYOR!

2014-07-26T16:27:00.000+02:00

22.7.2014

Orta Doğu yanıyor, yanıyor ve düşüyor. Yakanlar ve yananlar… Tıpkı ezenler ve ezilenler gibi. Yananlar hep aynı. Yüzyıl evvel yazılmış bir senaryo 1990'lı yıllardan bu yana Orta Doğu'da gösterimde. Emperyallerin rant savaşı uğruna it izinin, at izine karıştığı kanlı coğrafyada, İslam ve Arap olmayan her halka, her inanca kan kusturuyorlar. Zengin petrol yataklarına sahip bu yaralı coğrafyada şimdi kadim halklar ve inançlar son nefeslerini vermek üzere yok ediliyor. Son dönemlerde sosyal medyaya düşen dehşet fotoğraflarında görünen o ki Orta doğu adeta ölüm makinesine dönüşmüş. Öğütmediği halk yok gibi.

İnsanlık adına kimse yok mu?

Neredesiniz ey vicdanlı insanlar?

Neredesiniz insan hakları savunucuları?

Neredesiniz barışseverler?

Neredesiniz enternasyonalist devrimciler neredesiniz?

Neden her yer Musul, Kobane, Kessab değil? Şimdi. Kanla sulanan bereketli topraklarda insan yoksa bana ne petrolden ve diğer yer altı zenginliklerinden. İnsan hayatta iki şeye tapamaz. Para ve din yan yana durmayacak iki şeydir. Ama nedense hep din savaşları ekonomik sebeplerle çıkarılır, din kisvesi adı altında katliamlar yaşatılır.

İŞİD'de 3000 Türk olduğunu ve son 1 haftadır 5000 Türk'ün de İŞİD'e katılması ile Türkiye'nin Irak'ta yaşatılan vahşetteki rolünü medya aracılığı ile hepimiz biliyoruz. Bundandır, Irak’taki acıyı görmeyen, Filistin’dekini göremez.

Musul yanıyor!

1400 yıldır yazgısı ölüm olan bu topraklarda Ermeniler, Süryaniler, Aleviler, Ezidiler, Şebekler, Şiiler tarih oluyor. Orta doğunun demografik haritası değişiyor. Kadim inançlar anayurtlarından tamamen siliniyor. Kimseden ses çıkmıyor. Orta doğu'da emperyal çıkarlar uğruna feda edilen doğu Hıristiyanları, yaşadıkları topraklardan radikal İslamcı terör örgütleri ( El Nusra- El Kaide- Öso- İŞİD ) tarafından ya bir bir ele geçiriliyor, ya din değiştirmeye zorlanıyor ya da cizye vergisi isteniyor. Hıristiyansızlaştırılan bir coğrafya şimdi evlatlarına ağlıyor… Orta Doğu en kadim yerinden kanıyor. Irak’ta yaşatılan bu vahşet karşısında Avrupa susuyor, Amerika susuyor ve de en acısı insanlık susuyor.

Orta Doğu'da insan kanı; sudan, petrolden daha ucuz. ABD’nin ve TC’nin besleyip, Suudi Arabistan ve Katar’ın semirttiği İŞİD terör örgütü, Musul’da kan kusmaya devam ediyor. Sadece İnsan katliamı mı yapıyorlar?. Musul’da Süryani Katolik Metropolitliğini, Süryanilerin ve Ermenilerin kilise ve de manastırlarını yıkmaya devam ediyorlar. Musul ve Suriye'de yaşatılan sadece etno-dinsel bir soykırım değil, tarih ve kültür soykırımı da beraberinde yaşatılıyor bu topraklarda.

Musul’da kadınlar, çocuklar gözlerimizin önünde tecavüz edilip öldürülüyor. Musul’daki katliama sessiz kalanlar ( !) mübarek Ramazan ayında sizler iftarınızı kanla açıyorsunuz kanla. İnsan etiyle sahur yapıyorsunuz. İslam; sözde barış ve hoşgörü dini! ...hangi barış, hangi hoşgörü savunmasız bu insanları öldürtüyorsa ben o dinden değilim. Hani İslam’da zorlama yoktu… Zorlama yoksa, bu insanları neden o zaman zorla müslümanlaştırıyorsunuz ?. Musul Süryani Katolik Metropolitliği'ni ateşe vererek mi Musul’a barış getireceksiniz. Ya da din değiştirmeyenlerin dillerini, kollarını keserek mi hoşgörü gösteriyorsunuz? Söyleyin lütfen! Nerede hoş görü, nerede barış, umut nerede ?. Hangi dağın ardında söyleyin ne olur? Hemen bulup getirelim barışı ve hoşgörüyü bu mazlum ve güzel halklara.

Katledilen bu insanların tek bir suçu var. O’ da Doğu Hristiyanı olmak... Vatikan’a bağlı Hıristiyanlar bu acıları yaşıyorsa, Musul'da diğer mezheplerden olan Hıristiyanların başına neler gelir varın siz düşünün...

Acı ama gerçek. Bu halklar ve inançlar çoktan gözden çıkarılmış. Tıpkı 1915’te olduğu gibi ABD ve Avrupa bu katliamı görmüyor, duymuyor, ses çıkarmıyor. Ölenler nasılsa Doğu Hıristiyanları…

Şimdi de İŞİD, sosyal medya aracılığı ile doğu Hıristiyanlarına taleplerini sıralıyor. Musul’da yaşayan Hıristiyanların derhal kenti terk etmesini istiyor. Terk etmeyenlerin ise kellesi alınacak fetvaları veriliyor. Bu çağrı üzerine yerini, yurdunu, evini terk eden Hıristiyan aileler, son kontrol noktasında durdurularak araç, altın, cep telefonlarına ve değerli eşyalarına el konularak dönüşü olmayan bir yolculuğa gönderiliyor. Bu da yetmiyor İŞİD terör örgütüne, kalan Hıristiyanların evlerine Arapça N harfi (Nasranî= Hıristiyan) yazılıyor. Son kalanları da tek tek katletmek için olsa gerek bu işaretler. Süryani/ Keldaniler, Vatikan’a bağlı bu toprakların en kadim halkıdır. Mezopotamya ve Orta doğu coğrafyasında birçok medeniyete beşiklik etmiş. Babil kulelerini ve asma bahçelerini inşa etmiş yaralarından keder damıtan bu halk, şimdi kendi topraklarında acımasızca katledilip, terke zorlanmıştır. Bu topraklarda 1915 bitmedi tam gaz sürüyor.

Musul'da son kalan Hıristiyanlar tamamen gidiyorlar. Yaşatılan vahşet karşısında sözcüklerin bir anlamının olmadığı, kelimelerin öldüğü bir dünyada insanlığımız da gidenlerle ölüyor. Hep birlikte ölüyoruz..

Bunca acı, bunca gözyaşı, bunca kan içerisinde tek sevincimiz İŞİD’e karşı, Kürt halkı Kobane’de direnişin destanını yazıyor. Günlerdir kuşatma altında olan Kobane’de YPG/YPJ güçleri olağanüstü bir direnişle İŞİD’le savaşıyor.

Irak Şam İslam Devleti (IŞİD), Musul’un en eski halkı olan Süryani-Keldanileri kentten kovduktan sonra bu defa da Kürtlerin kenti terk etmesi için süre verdi. IŞİD, kenti terk etmemeleri halinde Kürtlerin mal varlıklarına el koyacağını ve kalanların ölümle cezalandıracağını söyledi. IŞİD’in Kürtlerin mal varlıklarına el koymak için onları kâfirlikle ve Peşmerge Güçleri’ne destek vermekle suçladığını belirtti. Irak ve Orta Doğu coğrafyasında savunmasız olan Doğu Hıristiyan halklara göre Kürtler, çok şükür ki emperyallerin destekledikleri İŞİD'e karşı direnebilen tek halktır. İki ay gibi bir sürede Hrıstiyansızlaştırılan Irak’ta sıra Kürtlere geldi… Irak’taki Kürt halkının direnişi kırmak için İŞİD- TC el ele, elinden geleni yapmaktadır. Ama bu kez kıramayacaklar çünkü Kürtler Rojava’da olduğu gibi kanlarıyla yeni bir tarih yazıyor Kobane’de. Kobane direnişini ve Rojava devrimini bir kez daha selamlıyorum.

Dile kolay! İki ay boyunca geceli gündüzlü bunca zulüm nasıl yaşatılır, nasıl bu acılara dayanılır? Bilmiyorum. Bu acı çığlık, hangi dilde daha iyi anlatılırsa o dilde haykırmak istiyorum, kör ve sağır vicdanlara.

Son bir haftadır Hamas'ın İsrail'e saldırısından sonra İsrail’in de Gazze’yi vurmasıyla gözler, hızla Irak’tan İsrail'e çevrildi. Gazze'de Hamas terör örgütü ise sözde Filistin'i savunmak adı altında tansiyonu özellikle yüksek tutmaktadır. Hamas terör örgütü, İsrail'e istediği kozu vererek çatışmaların uzun süre devam etmesiyle de büyük bir rant sağlayacak gibi görünüyor. İsrail’in, Gazze’de Müslüman sivillere karşı yaşattığı katliam ile Suriye'de, Musul’da, Kobene’de yaşanan insanlık dramının bir nevi üstü örtülmeye çalışılıyor. Suriye’de, Irak’ta olduğu gibi Gazze’de de masum ve mazlum çocuklar öldürülüyor. Suriye’de, Irak’ta, Filistin’de hep çocuklar öldürülüyor. Şekerleri ellerinden alınıyor. Masum çocuklar öldürülürken susuluyorsa, ölen insanlıktır. İnsanlık ise hala susuyor.

İsrail’in Gazze’ye karşı başlattığı kara harekâtı ile birlikte dünya devletlerinden en sert tepkiyi, Güney Amerika’da sosyalist devlet başkanlarının iktidar olduğu Venezuella ve Şili’den geldi. Venezüella, İsrail Büyükelçisini anında sınır dışı etti, Şili ise İsrail ile bütün ticari ilişkilerini kestiğini duyurdu. Nüfusun %99'u Müslüman olan Türkiye'de ise sokak eylemleri ve yardım kampanyaları dışında İsrail için alınan henüz radikal bir karar yok. Son dakika gelen haberlerde TC, Filistin için üç günlük yas ilan etmiş. Kamuoyu baskısına dayanamayan iktidar, hatırlarsanız Soma katliamı için de zoraki yas ilan etmişti bu ülkede. Kendi halkının/ yurttaşlarının yasına sahip çıkmayan bir sistem Filistin’de katledilen mazlumlara ne kadar sahip çıkabilir? Yas konusunda samimiysek eğer, 1915( Ermeni, Süryani, Pontus Rum, Ezidi soykırımı ) – 1938 (Dersim soykırımı) ve günümüze değin yaşatılan tüm soykırımlar için hep birlikte yas tutalım.

Ekonomik olarak göbekten bağlı olduğumuz İsrail'e karşı sadece şov yapıyoruz. Suriye ve Irak'taki İslami terör örgütlerini besleyen bir ülke olarak, bu bölgelerde yaşayan halkların acısını TC'nin görmediği gibi demokratik kurum, kuruluşlar, sosyalist partiler olarak da ya hiç görmüyoruz ya da yeterince görmek istemiyoruz. Merak ediyorum, dünya devletleri ve Şili, Venüzella; Irak’ta, Suriye’de yaşanan vahşeti neden, niçin görmüyor? Filistin’deki çocuktan daha az mı değerli Suriye ve Musul’daki Hıristiyan, Rojava ve Kobene’deki Kürt çocukları…

Ne Filistin’de ne de dünyanın hiçbir yerinde çocuklar öldürülmesin, kadınlar tecavüze uğramasın gayrı.

İsrail Gazze’yi vuruyor. Türkiye’deki Yahudiler güvercin ürkekliğinde yaşıyor. Hal böyle iken İHH başkanı Bülent Yıldırım’dan Gazze saldırısıyla ilgili ‘’Sinagogların önüne insanlar mı yığalım’’ İsrail şımarıklıktan vazgeçsin şeklinde sözleri basına düşüyor. Söze gerek yok. Çoğunluğun azınlığa baskısı bu olsa gerek.

IŞİD ve varsılları gibi zalimlerin zulmünden Musul'daki Hıristiyanları kim koruyacak? Kim bu zavallı insanlara sahip çıkacak? İsrail’in Filistin’ de yaptığı Müslüman katliamlarına dur demek, sahip çıkmak için; ivedilikle Suriye'de, Musul’da, Kobane’de IŞİD Katliamlarına dur demek ve kadim Hıristiyanlara sahip çıkmak demektir. Bizler burada acıları yarıştırmıyoruz. Acı çeken halklara, inançlara bir yürekte biz olmak istiyorsak Musul- Kobane- Kessab- Filistin’deki çığlığı ne olur hep birlikte büyütelim. Gelin bir kez olsun insanı yakmaya değil, insana yanmaya gidelim.

ZEYNEP TOZDUMAN

BU ÜLKEDE VE ORTA DOĞUDA HRİSTİYANLARA ÖLÜM EMRİNİ VERENLER

2014-07-04T14:44:00.000+02:00

4.7.2014

Suriye'de son 3 yıldır, Irak'ta ise son 1 aydır İslami terör örgütlerinin başlattığı saldırıların bir yansıması da Türkiye'de de geçtiğimiz günlerde hemen kendini gösterdi. Batı cephesinde bu saldırılardan nasibini ilk alan il İstanbul'dur. Yaklaşık Yüz bin Hıristiyan’ın yaşadığı megapol kent İstanbul, aynı zamanda en fazla Hıristiyan nüfusa da sahip. Doğu cephesinde ise Turabdin ( Süryani mitolojisine göre Mardin ve civarına verilen ad) bölgesi, yıllardır zaten Süryani Kiliseleri olarak hep saldırılara maruz kalmıştır.

Geçtiğimiz hafta içersinde, İstanbul'un göbeğinde 15 Haziran 2014 günü Yeşilköy'de Latin Katolik kilisesi basılarak, kilisedeki değerli eşyalar kırılıyor, Hıristiyanlar ölümle tehdit ediliyor ve devlet hala önlem anlamamakta direniyor. Sözde Barış ve Hoşgörü diniyiz ya!

Lafa geldi mi? Mangalda kül bırakmayan sistem ''yıllardır kardeşçesine yaşadık'' edebiyatı ile azınlıklara ve Avrupa’ya karşı günü kurtarıyor. Olmaz olsun böylesi bir kardeşlik! Kardeş, kardeşe hiç böyle acı ve korku verir mi? Kardeşlik adı altında, aba altından sopa gösterilerek vuruluyor insanlar. Neredeyse Sünni Türk olmayan herkes potansiyel suçlu haline geldi bu ülkede.

Özünde ise bu tip saldırılar yüzyıllardır yapılıyor. Senaryo hep aynı, vurulup düşenler ayrı. Tüm bu baskı ve saldırıların amacı tek tipçi bir Türkiye yaratmaktır. Ya Sünni beyaz Türk olacaksın, ya da öleceksin (!) Kısacası, başka türlü yaşam hakkın yok bu ülkede demek isteniyor ötekilerine.

Suriye'de, Irak'ta, Etopya'da, Türkiye'de neredeyse tüm İslam coğrafyalarında yüzyıllardır Hıristiyan halklara zulüm yaşatılıyor zulüm. Sadece Hıristiyan halklara mı zulüm yaşatılıyor! Alevilere, Ezidilere Sünni Türk olmayan her etnik grup ve inançlara da zulüm yaşatılıyor.

Yine sadece Hıristiyan halkların mabetleri mi hedef tahtasında? Cem evleri de aynı acıları yaşıyor. Bütün bu inanç ve etnik gruplara yanı başımızdaki komşumuz olan Irak'ta ise İŞİD tarafından şimdi Türkmenlerde eklendi.

İstanbul Latin Katolik kilisesini yıllardır ortaklaşa kullanan Ermeni, Süryani ve Latin Hıristiyanlar, son bir buçuk aydır yapılan saldırılardan ötürü tedirgin, tedirginliğin ötesi güvercin ürkekliğinde ibadet ediyorlar artık. Kiliselerine bile can güvenliği olmadığı için gidemez oldular. Amaçta bu değil mi zaten? Latin Katolik kilisesinin ve civarındaki mobese kameralar, neden bu faillere gelince hep devre dışı kalıyor merak ediyorum? Geçtiğimiz yıl Midyat da Süryani halkına ait Barsawmo kilisesinden çalınan tarihi İncil, mobil kameralarına yansımasına rağmen failler hala bulunamadı.

1915 öncesi her dört kişiden birinin Hıristiyan olduğu Anadolu coğrafyasında, bu gün kala kala 100 bin civarında Hıristiyan bırakmışız, onları da kaçırtalım ya da toptan öldürelim olsun bitsin bu iş (!)

Yazıktır, Günahtır, Ayıptır beyler!

Bir gün Kiliselere, diğer gün Cem evlerine saldırmaktan ne zaman vazgeçeceksiniz ey vicdansızlar? Nasıl bir kardeşliktir bu? Nasıl bir barış ve hoşgörüdür bu, üstelik ramazan ayında. Bunca saldırılara rağmen Latin Katolik kilisesi, üstelik kendi kilise bahçesinde sizlere iftar yemeği verirken... Barış ve hoşgörüyü hangi adreslerden öğreneceğimize varın siz karar verin. Bu kilise tarihinde görülmüş şey değil. Ama insanlar mecbur kalıyorlar. Yasalarla korunmayan bu halklara, Kilise bahçesinde iftar yemeği verdirecek kadar acı ne olabilir? Bunca baskıya, bunca acıya, bunca zulme rağmen İslam olmadıkları halde barış ve beraberlik adına kiliselerinde iftar yemeği verebilen, bu halklardan öğrenecek çok şeyimiz var. İnsanlığı, sevgiyi ve hoşgörüyü öğrenebileceğimiz bu halklara, eşit yurttaşlık ve de insanca yaşam hakkı verebilseydik eğer, bu gün Türkiye; ekonomide, sanatta, bilimde, sanayide, mimarlıkta, edebiyatta gelişmiş ülkeler arasındaki yerini çoktan alırdı.

İslam madem barış ve hoşgörü dini, bizlerde Camilerimizde, bu ülkenin kadim Hıristiyanlarının oruçlarında ya da 12 imamlar için tutulan Kızılbaş orucunda bir kez olsun yemek versek ne olur? İnancım odur ki en büyük din, vicdandır. Vicdanı olmayanın ne dini olur, ne ideolojisi. Ne olur bir kez olsun vicdan penceresinden bakalım bu kadim inançlara.

Nerede bir zulüm yaşatılıyorsa hep birlikte karşı durmazsak eğer bir gün gelir o, ok bize de döner. Tıpkı, Çin’in doğu Türkistan’da Uygur Türklerine getirdiği oruç yasağı gibi. Çin’de, Burma’da, Filistin’de Müslümanlara yapılan zulümlere karşı çıkmak için öncelikle ülkemizde ve Orta doğuda Hıristiyanlara, Kürtlere, Alevilere, Ezidilere, Şiilere, Kıptilere, Dürzilere yapılan zulümlere karşı çıkmaktan geçer.

İstanbul/ Latin Katolik kilisesine 15 Haziran'da yapılan çirkin saldırı, yine her zaman ki gibi kimliği belirsiz kişiler tarafından yapıldı. Bizler biliyoruz ki faillerin kimliği belirlendi mi (1919-1921 Malta'da İnsanlık suçundan yargılananlar, 1978'de 7 TİP' liyi öldürenler ve de Sivas'ta olduğu gibi 35 canı yakanların 8 avukatı şu anda AKP’den milletvekili v.b.) bu ülkede? Ya Milletvekili oluyorlar, ya Belediye başkanı, ya Vali, ya Emniyet müdürü, ya da Cumhurbaşkanı. Katillerin ödüllendirildiği bir ülkede her gün 1915’dir. Aslen Mardinli olan İstanbul CHP milletvekili Aydın Ayaydın, medyadan öğrendiğimiz kadarıyla konuyu meclise taşıyarak soru önergesi vermiş. Cumhurbaşkanlığı seçimlerine ramak kala Hıristiyan halkların oylarına yine göz mü dikiliyor? Önerge verilerek.

2 Temmuz 1993'te Sivas'ta yaşatılan Alevi katliamında, 35 can yakıldığında CHP iktidar ortağı değil miydi? Soruyoruz; madem kardeştiniz, niye onca insan bir otelde diri diri yakıldığında önerge vermediniz meclise? 3 Mart 1924'de Tevhid-i Tedrisat kanunu ile medreseler kapatılarak, Hıristiyan halkların kendi kiliselerinde ana dilini yasaklayan CHP değil miydi? 1928, Latin harflerinin kabulü ile çok dillicilikten, tek dilliciliğe geçişin startını veren CHP değil miydi? 1934’de Soyadı kanunu çıkaran, ‘’vatandaş Türkçe konuş’’ kampanyalarını düzenleyen CHP değil miydi? 1942-1944 yıllarında bu ülkede Ekonomik genocid uygulanırken CHP iktidar değil-miydi? Bu gibi o kadar çok örnekler var ki… Şimdi CHP, Latin Katolik kilisesine saldırıyla ilgili meclise soru önergesi vermiş. Evet, bu bir adımdır. Ama CHP, bu konunun takipçisi olmadığı sürece verilen önergelerin hiçbir anlamı olmaz. CHP, Hıristiyan halklara karşı samimi ise öncelikle 1915'de yapılan soykırımı taşısın meclise.

CHP’den AKP’ye geçelim, AKP’nin kadim halklara yaptıklarına bakalım birazda. Hrant Dink, Sevag Balıkçı, Maritsa Küçük katledildiğinde AKP iktidar değil miydi? Süryani halkının kutsal Kudüs'ü sayılan Mor Gabriel manastırının halen süren arazi işgal ve gasp davası AKP döneminde değil miydi? Roboskide, Gezi’de, Lice’de, Soma’da katliamlar AKP döneminde yapılmadı mı? Gezi ve Lice direnişlerinde halkına kurşun ve biber gazı sıkan AKP değil midir? En son benimde yaşadığım şehir İzmir'de, Sivas anmasının 21.yılında demokratik hakkını kullanmaya kalkan kitleye biber gazı sıkan, saldırganca davranarak darp eden AKP’nin polisi değil midir?

Ne CHP, ne AKP, Ne MHP yok aslında birbirlerinden bir farkları hepsi Osmanlı bankası misali.

Latin Katolik kilisesine elini, kolunu sallayarak girip, orada bulunanları ölümle tehdit edenler, yargılanana kadar bu ülkede son kalan Ermeni, Süryani ve Rumlar ölümün yağlı urganını hep boynunda taşıyacaktır. Ve unutmayalım ki birileri bir yerlerde acı çekiyorsa, acı çektirenler asla mutlu bir hayat süremezler.

ZEYNEP TOZDUMAN

NİNOVA DÜŞERKEN GÖZLERİMİZİN ÖNÜNDEN

2014-06-14T09:34:00.001+02:00

14.6.2014

Yine Orta doğu yine Kan, yine gözyaşı... 9 Haziran 2014'den bu güne dek Ortadoğu’yu Kan gölüne çeviren, Radikal İslami terör örgütleri Suriye'de, Musul'da, Humus'ta, Ninova'da, Bağdat'da kan dökmeye devam ediyor.

Pazartesi'nden, Cuma’ya Kadar Dört günde kaderi değişen Irak’ın mazlum ve kadim halkları gözlerimizin önünde acımasızca bir bir katlediliyor ve mabetleri bombalanıyor… Irak Şam İslam Devleti (IŞİD) örgütü, dünyanın gözü önünde Musul’u ve iki kenti ele geçiriyor ama insanlık büyük bir sessizlik ve gaflet içersinde. Irak’ta değişen dengeler yüzünden dört gün içersinde üç devlet kuruluyor... Irak'ta neler oluyor?

Musul'un düşmesi ile birlikte Irak haritası da değişti artık.

Dile kolay ! Dört günde 500 bin insan göç yollarına düştü. İŞİD'in katliamından en çok etkilenen etnik ve dini kesimler; Süryaniler, Ermeniler, Şiiler, Şebekler ,Ezidiler, Kürtler ve Tükmenler'dir. Kısacası, Arap ve sünni olmayan her kesim İŞİD'in katliamlarından payını almıştır.

Musul ve özellikle Ninova Süryani tarihi açısından çok önemlidir. Bir zamanlar Babil ülkesi ve Asur imparatorluğunun da kalesi olan bu şehir, tarihsel süreçte de birçok katliamlara ve yangınlara neden ola ola neredeyse anayurtlarında yok olmak üzere.

Acının ve gözyaşının ülkesi olan Ninova, yaklaşık 2500 yıldır bu acılar yüzünden varlık ve yokluk arasında mücadele ediyor. Keldani / Süryanilerin yoğun yaşadığı Ninova; antik çağdan günümüze değin Süryani tarihi ve kültürüyle yoğrulmuştur. Yakın tarihte 2003'de Saddam döneminde de Irak'ta yaşayan Süryaniler, yaşanan savaştan ötürü anayurtlarından yine göç etmek zorunda kalmışlardı. 2003 yıllarında Suriye’de 1 milyon, Irak'ta 1,5 milyon nüfusa sahip Süryani halkının bu günkü nüfusu, yaşanan savaşlar ve katliamlar yüzünden her iki ülkede de dört yüz binlere düşmüştür. Varın siz düşünün yaşatılan acılardan Süryani halkının demografik yapısının Radikal İslami terör örgütleri yüzünden ne hale geldiğini...

Musul'a yakın Bartelle, Bağdede, Karemleş ve Bartelle'de ve Ninova ovasının çoğunluğunu Süryaniler oluşturmaktadır. İŞİD'in Musul'dan başlayarak, Bağdat'a doğru ilerlemesiyle can derdine düşen Süryani halkı ve diğer Hıristiyan halklar öncelikle bölgede bulunan manastır, kilise ve okullara sığınmışlar, bazıları da Duhok bölgesine sığınmak üzere yalınayak, kendilerine ait hiçbir şeyden alamadan göç yollarına düşmüştür. Süryani, Ermeni, Şii, Türkmen, Ezidi ve Kürt 'ler başta olmak üzere halkın neredeyse %90'ı bilinmeyen bir yolculuğa doğru göçe çıkmıştır.

Bölgede tarihi ve kültürel öneme sahip Mor Matay manastırının yanısıra Mor Behnam, Mor Elias ve Raban Hurmuz manastırları şimdi İŞİD militanları tarafından tedhit altındadır. Gelen haberler arasında Mor Behnam manastırı İŞİD’in eline geçtiği ve diğer manastırların ve kiliselerin tahrip edildiği yolundaki bilgilerdir. 1915 soykırımında soyu kırılan Süryani halkı, Ermeniler ve Rumlar gibi bir devlet olamadığı için orta doğu ve Mezopotamya coğrafyasında, her katliamda vurula vurula neredeyse ana vatanlarında tamamen yok olmaktadırlar. Ey büyük insanlık! Bu gün Musul ve Ninova ağlıyor evlatlarının gidişlerine görüyor musun?

Ermenilere gelince; Musul'daki Ermeni Aiz Ejmiatsin kilisesinin İŞİD militanlarının hedefi olduğu ve bombalanması üzerine Musul'da yaşayan 65 Ermeni aile başka şehirlere sığınırken, ülkenin Hırıstiyan nüfusunun yarısını oluşturan Bağdat'ta şu an itibarıyla tehlike altında. Irak'ın Bağdat, Basra, Kerkük ve Musul şehirlerinde yaklaşık 16 bin Ermeni yaşamaktadır. İŞİD için Arap ve Sünni olmayan herkesin özellikle Hıristiyanların katli vaciptir. Bu topraklarda Ermenilere bitmeyen bir düşmanlık nereden gelir diye bir gün bu halkların köklerine inip sosyolojik bir araştırma mutlaka yapılmalıdır. Bir zamanlar ana yurtları Batı Ermenistan olmak üzere, Orta doğu’da vurula vurula bitirilemeyen kadim Ermeni halkı Irak’ta da acı yolculuğa çıkan halklar arasındaki yerini almıştır.

Şiilere gelince; Irak'ta etnik guruplar ve sünni olmayan Şiilerde bu katliamdan payına düşeni yaşıyor elbette. Irak'ın en etkili Şii Liderlerinden Ayetullah Sistani halka, ''Silahlarınızı alın ve İŞİD'e karşı ülkenizi savunun'' çağrısı yaptı. Mezopotamya ve Ortadoğu coğrafyasında en az kadim Hırıstiyan halklar kadar katliam yaşayan Aleviler ( Irak'ta Şiiler )'de şimdi göç yollarında.

Kürtlere gelince; İŞİD'in bu saldırı ve işgallerine karşı direnebilen tek halk, Kürt'lerdir. Irak'da Kürt Peşmergeler ve Suriye'den YPG güçlerinin de desteği ile Kerkük bölgesi İŞİD'in elinden alınarak Peşmergelerin eline geçmiştir. Kerkük'ü İŞİD'in elinden alan Peşmergeler, İŞİD'i bölgede durdurabilecek tek güçtür aynı zamanda. Ayrıca, YPG'nin bölgede İŞİD'e karşı olan, ondan zarar gören etnik grup ve inançlara ( Süryani, Şii, Türkmen ve Ermeni, Ezidi ) ve de halklara karşı ''gelin hep birlikte direnelim', çağrısı ise yaşanan kaos ve savaş ikliminde çok anlamlıydı. Kürtler bölgede hem demografik güç olarak, hem askeri bir güç olarak İŞİD'le mücadele edecek tek aktör olarak rolünü bu aşamada en iyi oynamak zorundadır. Kürt yönetim bölgesine sığınan, bir arada ve kardeşçe yaşamak isteyen bu kadim halklara ve inançlara tam bir güvence verilmediği sürece de bitimsiz acılar devam edecektir.

Ortadoğu’nun ve Mezopotamya’nın en kadim Hıristiyan halkları, Şiiler ve Ezidiler inançlarının doğup geliştiği anayurdunda, 1400 yıldır sürekli acılar yaşamışlar ve yaşamaya devam etmektedirler. Oysaki Hıristiyanlar, ellerini kılıç kuşanmak için değil dua etmek için kullanırlar. İskenderiyeli Athannasius (İ.S. 293-373) .

Bu Dört günlük süreçte bilanço, kesin rakamlar olmamakla beraber 1700 Şii asker idam edildi, 2500 Sünni asker ise affedildi. İŞİD'in Irak'ta esir aldığı 4 bin 500 askerin yer aldığı görüntüler dün itibarıyla sosyal medyaya düştü. Irak yönetiminin elinde kala kala, bir tek ülkenin kalbi sayılabilecek Bağdat kaldı. IŞİD, bu gün itibarıyla da Saadiye ve Celavla kentlerini ele geçirerek Bağdat’a doğru ilerliyor. Bağdat'da her an düşmek üzere. Kürtler ise Kerkük başta olmak üzere 'tartışmalı' tüm bölgeleri ele geçirmiş durumdalar. Son durum itibarıyla en büyük toprak parçası i IŞİD'e ait.

İŞİD'in Musul'u ele geçirmesi karşısında direnmeyen Irak hükümeti ile ilgili akla şu sorular geliyor. Irak devlet başkanı Nuri El Maliki'ye bağlı askerler neden direnmeden şehri hemen boşalttılar? Irak hükümetine bağlı polis ve askerler sokakta olmadığı gibi anında İŞİD Militanları tarafından işgal edilen bölgelerde, çarçabuk yeni yönetimin (şeriat ) kuralları nasıl hayat buluyor? .

Üç yıl evvel Türkiye'ye gelen, ABD. Dışişleri bakanı Condoleezza RC'nin 2011 yılında, BOP projesi ile Türkiye dâhil Ortadoğu'da 22 ülkenin sınırları değişecek sözünden hemen sonra Suriye'de tetiğe basılmıştır. Bu gün belki de Maliki hükümetinin İŞİD'e karşı direnmemesinin ardında yatan gerçekte budur.

Orta doğu’da sınırlar yeniden çiziliyor... Evet, sınırlar insan kanı üzerine çiziliyor. ABD patentli, Türkiye'nin, Suidi Arabistan ve Katar’ın büyük rol üstlendiği bu sınırlar, petrol yatakları ve yer altı zenginliklerine sahip olmak isteyen Emperyalistler yüzünden özellikle Hıristiyan, Ezidi ve Şiilerin yok edilmesi üzerine çiziliyor.

BOP projesi özünde Kadim Hırıstiyanları, Alevileri, Ezidileri Orta doğu'dan arındırma projesidir''. Suriye'de ve Irak'ta yaşananlara karşı üç maymunu oynayan ikiyüzlü Avrupa, bu kadar kan dökülürken seyirci kalmakta ısrar etmektedir. Avrupa ve ezilen halklar, insanlık sustuğu için bu gün Musul ve Ninova düşüyor. Aşağıdaki fetva BOP projesi ile ilgili düşüncemi doğrular nitelikte olduğu için sizlerle paylaşmak istiyorum.

İŞİD örgütü'nün üyelerine gönderdiği bildirilerde: Şeriat mahkemesinin çıkardığı karar çerçevesinde Heseke ve çevresinde Kürt ve Hıristiyanların bölgeden çıkarılması, mal ve mülklerine el konulması, erkeklerin kafalarının kesilmesi ve kadınlarına el konulup cariye olarak alınması, yönünde fetvalar vermektedir''

Suriye'de başarısız olan Türkiye ise Irak'da rolünü daha iyi oynamak için çok önceden Diyanetin Suriye adına Camilerden topladığı yardım paraları ile İŞİD'i belkide bu yüzden beslemiştir. İŞİD'in Musul'da Türk konsolosluğunu ele geçirip, çalışanlarını rehin alınması olayı ise Türkiye'nin Radikal islamcı EL Kaide örgütünü, terör örgütü olarak açıklamaması yönünde bir ültimatom da olabilir. İŞİD içersinde 3000'e yakın Türk'ün olduğunu ve Türkiye'nin her türlü maddi desteği verdiğini sosyal medya aracılığı ile hepimiz biliyoruz...İŞİD içersinde yüzlerce Türk komutanları mevcut iken Musul'da Türk Konsolosluğunu ele geçirmek, Türkiye'ye bir çeşit uyarı da olabilir. Bir çeşit oyun içinde oyunda oynanıyor olabilir.

70'lerde yeşil kuşak diye tabir edilen 90'larda BOP projesi adıyla devam eden Orta doğudaki sınırların değişimi , dökülen kanlar hep emperyallerin doymak bilmez hırsları yüzündendir.

ABD tarafından Orta doğu’daki Senaryo, çoktan yazılmış, son üç yıldır da hayata geçirilmeye çalışılıyor. Olan hep mazlum halklara oluyor.

Yer altı Petrol zenginliğine sahip bu topraklar, binlerce yıldır insan kanıyla sulanıyor. Dökülen kanlardan barış nasıl çıkar henüz hiç birimiz bilmiyoruz, hep birlikte yaşayacak ve göreceğiz. Bilinen o ki, şu anda Suriye'de ve Irak’ta kana dayalı bir tarih yazılıyor. Yazılan belki de Ninova'nın son tarihidir kim bilir? Ve insanlık tarihi bir gün gelecek bunca kadim halkı yerinden, yurdundan eden zalim ve barbar İŞİD’i mutlaka yargılayacak ve tarihin çöplüğünde sonsuza dek yok edecektir.

ZEYNEP TOZDUMAN

MOR AHO MANASTIRI RESTORE EDİLMELİ

2014-06-14T01:18:00.001+02:00

Batman turizmi için Restorasyon zamanı..

Şehmus KARTAL

24 Mayıs 2014 Cumartesi

İlkçağ Süryanilerinden bu yana yaklaşık 1700 yıldan beri Süryaniler tarafından Hasankeyf ilçe merkezi Turabidin bölgesi içinde değerlendirilmektedir. M.S. 638 yılında İalamiyetin inkişafıyla birlikte bölgeye yapılan İslami fetihler sırasında Antik Kent Hasankeyf’te sona eren Bizans İmparatorluğunun Doğudaki uzantısı olan Hıristiyanlığın dini hâkimiyetleri döneminde inşa edildiği tahmin edilen Mor Aho Manastırı, Batman ili Hasankeyf ilçesine bağlı Üç Yol köyünün 2 km. kuzeyindeki Banı Mahar kırsalında inşa edilmiştir.

Bu manastırın halk arasındaki yerel ismi Mahar Kilisesi anlamına gelen Deyr Mahar’dır. Dicle nehrinden yaklaşık 100 metre yükseklikte olan ve Dicle’ye hâkim bir düzlükte inşa edilmiş bulunan Mor Aho Manastırının yapım tarihi hakkında kesin bir bilgi olmamakla beraber Turabidin bölgesi kırsalına dâhil olan ve bu kategoride kayıtlı olan yaklaşık 80 adet manastır içinde önemli bir noktada bulunmaktadır.

Bu manastır, yaşamakta olduğum kent olan Batman il sınırları içinde ve memleketim olan Hasankeyf ilçesine bağlı kırsal bir alanda olması nedeniyle zorunlu olarak zaman zaman yörede yaptığım gezi programlarım içinde yer aldığı için tarafımca metruk durumda olan bu Manastır birçok kez gezilmiş ve burada incelemelerde bulunmuşumdur. Ancak her seferde bu manastırın iç ve dışındaki duvarlarında inşa tarihini gösterir bir kitabe aramama rağmen bir türlü böyle bir kitabeyle karşılaşmadım.

Buna göre Turabidin kırsalında bulunan bütün manastırlar, M.S. 4. yüzyılda inşa edildiğini var sayarsak, muhtemelen Mor Aho Manastırı da M.S. 420-425 yılları arasında Bizanslıların bölgedeki dini hamiyetleri döneminde inşa edilmiş olduğu söylenebilir. Hasankeyf ilçe merkezinin 10 km. doğusunda bulunan ve kısmen harap durumdaki bu manastır bulunduğu bölgenin kırsalında yer alan diğer manastırlar gibi zaman içinde cemaati bölgeyi terk edince kendi haline bırakılmış, iklim ve doğa şartlarının ağır tahribatı sonucu binada çökmeler ve duvar yıkılmaları meydana gelmiştir.
İnsan eliyle yıkılıp tahrip edildiğine dair hiçbir iz bulunmamaktadır. Yaklaşık 20x30 metre ebadında 600 m2’lik bir alan üzerine dikdörtgen planlı bir tarzda inşa edilmiştir. Çevresinde tarım arazileri dışında hiçbir yapı bulunmamaktadır. Havadar bir alanda ve Dicle Nehriyle doğal irtibatlı bir konumda olması nedeniyle coğrafi bölge anlamında sahip olduğu çevre güzellikleri nedeniyle yoğun ilgi çekebilecek bir pozisyondadır.

Dicle Nehri kenarında ve manastıra ait olduğu tahmin edilen meyve ağaçlarıyla dolu bir bahçe mevcuttur. Ayrıca bu bahçenin içinde de yıkık durumda tarihi yapı kalıntıları bulunduğundan bahçenin manastıra ait olduğunu tevsik eden kuvvetli bir delildir. Halk arasında bu bahçeye Attafiye bahçeleri denilmektedir. Mor Aho Manastırı inşaatında yöresel malzeme olarak kesme taş blokları, moloz taş ve ces (sönmüş kireç) kullanılmıştır. Ayrıca manastırın bahçesinde bir su kuyusu vardır. Yaklaşık yüzyıldan beri cemaati tarafından terk edilmesi nedeniyle bakımsızlıktan dolayı harabeye dönmüştür. Dicle kıyısındaki Attafiye bahçesi de aynı şekilde terk edilmiş durumdadır. Bu manastırda Kültür ve Turizm Bakanlığınca tescil edilerek koruma altına alınmıştır.

Değerli dostlar, Batman iline bağlı en eski insan yerleşim merkezlerinden biri olan Hasankeyf ilçe merkezindeki tarihi doku paftası içinde değerlendirilen Mor Aho Manastırı, Anadolu toprakları içinde kalan Kuzey Mezopotamya’daki diğer anıt eserler gibi bakıma muhtaç bir tarihi yapı olarak uzun yıllardan beri bulunduğu kuş uçmaz, yol geçmez ve kervan uğramaz bir yerde restorasyondan geçmeyi beklemektedir. Mor Aho Manastırı ile ilgili yöresel bazda yaptığım araştırmada, özellikle Mardin’in Midyat ilçesinde ikamet eden yaşlı Hıristiyan vatandaşlarımızdan edindiğim kadarıyla Mor Aho Manastırı yaklaşık olarak 99 yıl önce manastırda görevli papaz ve keşişler tarafından can güvenliliklerinin ortadan kalkması nedeniyle terk edilmiştir. Mor Aho ismi de feryat figan etmekten kaynaklanan bir isimdir.

Geçmiş uzun yıllar öncesi bir dönemde bu bölgede yerel bazda Hıristiyanlara yapılan haksızlıklar nedeniyle ah çekip, feryat ederek manastıra sığınan ve böylece canlarını kurtarmaya çalışan Hıristiyanlara atfen bu manastıra Mor Aho denilmiştir. Mor Aho Manastırında bulunan ve tarafımca fotoğrafı çekilen Süryanice yazılmış bir tabela mevcuttur. Bu tabela üzerindeki yazıyı Midyat’ta okuması için yaşlı bir Hıristiyana gösterdim. Yaşlı Hıristiyan okuma gözlüğünü taktıktan sonra dikkatlice yazıyı okudu ve bana dönerek dedi ki; yazıda şöyle diyor, "Ben Gabriel Rabo kardeşlerimle bu Mor Aho manastırını, Kaddis Mor Aho anma gününde ziyaret ettim."

Bölgenin hayat damarlarından biri olan Dicle Nehrinin binlerce yıldan beri aktığı bu güzel sahilinin güneyindeki düzlükte yer alan Mor Aho Manastırı, yüzyıllardan beri Nehrin karşı sahilinde bulunan petrol mahzeni Raman sıradağlarına bakmaktadır. Rakım olarak bulunduğu noktanın nehirden kaç metre yüksekte olduğunu ve baraj gölünden etkilenme derecesinin ne kadar olduğunu bilmiyorum. Ancak görünürde Ilısu Baraj gölünden kısmen etkilenecek olup büyük bir kısmı baraj gölünün kıyısında kalacaktır diye tahmin ediyorum.

Batman İl merkezinden gelip yeni Hasankeyf yerleşkesinden geçecek olan ve Dicle Nehrinin göle dönüşecek bu mevkisi üzerinde yapılacak Boğaziçi köprüsüne benzer bir köprüyle ulaşımı sağlayacak olan uluslararası (Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerini Habur üzerinden Orta Doğuya bağlayacak) nitelikteki yol Mor Aho Manastırına bitişik ve yakın bir yerinden geçecektir. Sözü edilen köprü ve yol bittikten sonra kanımca Mor Aho Manastırının ziyaretçileri çoğalacaktır.

Dolayısıyla Batman’daki turizm alanlarına böylece Mor Aho Manastırı gibi kör noktalarda saklı kalmış ve her biri kendi başına muhteşem tarihi değerlerimizden bir yenisi daha katılmış olacaktır. Çünkü çözüm süreciyle birlikte ortalık sükûnete kavuşmuş durumdadır. Bu durum bölgemizde bakir kalmış turizm alanlarında bulunan zengin potansiyelin ortaya çıkartılarak canlandırılması anlamında çok önemlidir. İşsizliğin had safhada olduğu ilimizde turizm potansiyelini önemsemek ve bunu dünya gezginlerinin beğenisine sunarak ekonomiye kanalize etmek, istihdam anlamında önemli bir yer tutacaktır.

Kanımca şimdiden tezi yok, bu konuda ele geçmiş olan fırsatları çok iyi değerlendirmek ve bu anlamda Batman İlimizin turizm anlamında haklı olarak layık olduğu yere gelmesini sağlamak için bu konudaki bütün ihtiyaçları gidermek gerekiyor diye düşünüyorum. Bu nedenle şimdiden Memikan Köprüsü ve Mor Aho Manastırında bir restorasyon çalışması başlatmanın tam zamanıdır diyorum.
Hoşça kalınız.

http://www.turizmhaberleri.com/koseyazisi.asp?ID=2616

WCC celebrates enthronement of Syriac Orthodox Patriarch Ignatius Aphrem II

2014-06-04T20:15:00.000+02:00

June 3, 2014

Left, His Holiness Moran Mor Ignatius Aphrem II, right, Rev. Dr Olav Fykse Tveit.

Photo WCC

[WCC] Rev. Dr Olav Fykse Tveit, general secretary of the World Council of Churches (WCC), extended greetings from the worldwide fellowship of churches to His Holiness Moran Mor Ignatius Aphrem II during a celebration in Beirut on 1 June following his enthronement as Syriac Orthodox Patriarch of Antioch and All East, and Supreme Head of the Universal Syriac Orthodox Church.

Ignatius Aphrem II, formerly Archbishop Mor Cyril Aphrem Karim of the Eastern United States of America from 1996 to 2014, was enthroned as patriarch in Damascus on 29 May. His predecessor, Patriarch Igatius Zakka I Iwas, had died on 21 March after a long illness.

Speaking on behalf of the WCC, Tveit said, "The fellowship of our member churches is thankful to the Triune God, the God of life, that you are called to this significant ministry of leadership. You have been provided with your many gifts of wisdom, knowledge, communication, courage, friendliness and joy to fill this role."
Tveit added that this enthronement is to be taken as “a sign of hope”, especially in such “difficult and challenging times for Syria and the whole Middle East region.”

The new patriarch was born on 3 May 1965 in Qamishli, Syria. He was educated at St Ephraim’s Theological Seminary in Lebanon, Coptic Theological Seminary in Cairo, Egypt and St Patrick’s College in Maynooth, Ireland.

The WCC general secretary noted that, as a Syriac Orthodox archbishop in the United States, the newly enthroned patriarch represented his church at three WCC Assemblies and has served on the central and executive committees of the WCC, as well as in the leadership of other ecumenical bodies such as Christian Churches Together and the National Council of the Churches of Christ in the U.S.A.

Tveit concluded by offering prayers for the patriarch, for the Syriac Orthodox Church throughout the world, and particularly for the release of two Orthodox archbishops, Youhanna Ibrahim and Boulos Yazigi, who were kidnapped near Aleppo, Syria more than a year ago.

Greeting from WCC general secretary to His Holiness Ignatius Aphrem II
WCC congratulates newly elected Syrian patriarch

Source: www.anglicannews.org

BARIŞIN VE HOŞGÖRÜNÜN TEMSİLCİSİ SÜRYANİ PATRİK AFREM KERİM

2014-06-03T16:26:00.001+02:00

3.6.2014

Süryani halkı için çok önemli olan, yeni patrikleri Mor İğnatius II Afrem Kerim’in kutsama (Resamet ) törenine bizzat katılarak bu tarihe tanıklık ve bir dipnot düşmek için yollara düştüm. Suriye'de yaşanan savaş nedeniyle önce Beyrut’a, oradan da Suriye Devlet başkanı Esat Sedat’ın sıkı güvenlik önlemleri ve koruması altında, dünyanın dört bir yanından gelen Süryani dostlarla Şam’a yolculuğa çıktım.

Uzun yolculuklar hep ayrılıkları getirir aklıma... Ekonomik, Siyasi, Psikolojik, Sosyolojik, askerlik, nedeniyle memleketinden ayrı yaşamak zorunda kalan insanlar… Kadim bir coğrafyanın, kadim halklarının 1915 soykırımı (Seyfo) nedeniyle, nar taneleri gibi dünyanın dört bir yanına dağılması ve anayurtlarından (Turabdin) ayrı kalması o kadar acı ki... Onlar memleketine, vatan toprağına hasret biz onlardaki insan kokusuna hasret. Kadim halkların dillerini bilmemekten ötürü Beyrut ve Suriye gezisinde büyük sevinçler yaşadığım kadar ilk kez bu kadar büyük üzünçlerde yaşadım.

Dünyadaki tüm Süryanilerin dini lideri seçilen Süryani Ortodoks Kilisesi Patriği Mor Ignatius II Afrem’in Resameti, 29 Mayıs 2014 günü patrikhane merkezi Şam’da muhteşem bir törenle yapıldı. Son 3 yıldır Suriye’de süren savaşın, tüm yakıcılığına rağmen katılım oldukça yüksekti. Dostluk, barış, sevgi, insanlık kokan bu tarihsel tören nasıl kaleme dökülür bilmiyorum. Yaşamak, hissetmek gerek! Bu toprakların yüzyıllardır görmediği bir güzelliğe tanık olmak beni oldukça duygulandırdı.

Katılımcılar arasında Suriye Müftüsü ve dört bakanı, Nusayri (Arap alevileri) lideri, Rum Ortodoks Kilisesi, Ermeni Ortodoks Kilisesi, Vatikan Kilisesi, Marunî Süryani Kilisesi, Asurî Kilisesi, Mısır Koptik Kilisesi, Hindistan Kilisesi, Etopya Kilisesi, İngiltere Englikan Kilisesi, Keldani Kilisesi, Süryani Katolik Kilisesi ruhani temsilcileri ve 61 metropolit vardı. Resamet sırasında en çok ilgimi çeken, Patrik Mor Ignatıus II Afrem’in ve kutsamaya katılan bütün metropolitlerin daha önce patriklik yapanların kullandığı başlığın, madalya ve asasının mirasını sahiplenerek, 1932'de ölen Patrik İlyas Şakir'in asasını özellikle tek tek tutarak Süryani Kilisesine bağlılık ve sadakatlerini yerine getirmek için yemin etmesidir. Ayinin sonlarına doğru ise Suriye müftüsü, Dünya Süryani lideri Patrik Afrem Kerim ve diğer Kilise (Ermeni, Rum, Keldani, Marunî Süryani, Kıpti, Asurî v.s. ) temsilcileriyle el ele tutuşarak birliği, beraberliği çağrıştırması katılımcıları zaman zaman hüzne boğmuştur.

Savaş koşullarında yaşayan Suriye'de, barışa olan özlem patrikhanede, kutsama sırasında bile öylesine egemendi ki... Anadolu denilen topraklarda yıllardır yitirdiğimiz, alışkın olmadığımız bu birlik ve beraberlik görüntüleri beni çok ama çok duygulandırdı. İnsanlar hep böyle dost olsa, hayat bayram olurdu. Suriye ve Avrupa televizyonlarından naklen verilen bu Resamet’te gördüğüm o ki, Suriye’de ve dünyada artık insanlar savaş istemiyor.

Yüzyıllardır kanla sulanan bu toprakların kadim halkları, ayinlerinde bile artık barış için dua ediyorlar. Patrik Afrem Kerim ile yaklaşık 1,5 saat süren ses kayıt cihazıyla yaptığım röportajımda, gönüllü çevirmenliğimizi sevgiyle, sabırla, hoşgörüyle yapan benden dostluğunu esirgemeyen, değerli Hollanda Metropoliti Augin Aydın’a buradan bir kez daha teşekkürlerimi bir borç bilirim.

Röportaja geçmeden evvel Patrik Afrem’in kısa öz geçmişini ansiklopedik bilgilere dayanarak sizlerle paylaşmak istiyorum. Patrik Afrem Kerim, 1915 Soykırımında (Seyfo ) Mardin/ Nusaybin’den Kamışlı’ya göç eden yüz binlerce Süryani aileden sadece biridir.

‘’3 Mayıs 1965 Suriye/ Kamışlı’da ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya gelmiş olup, çok küçük yaşlarda babasını kaybetmiştir. Dine olan eğilimi onu 1977 yılında Lübnan'da Mor Afrem Teoloji Okulu'nda eğitime başlamasına, 1982 yılında, O’nun Halep, Suriye Başpiskoposluğuna yükselmesine neden olmuştur. 1984-1988 seneleri arasında Halep Metropolitliği hizmetine girmesi ve bu hizmeti almasıyla 1985 yılında rahiplik yemini etti. Kıpti Teoloji Okulu'ndan yükseköğretim derecesinde mezun oldu. 1988-89 yıllarında Merhum Patrik Zakka I Iwas'ın sekreteryası görevini yürüttü. Mor Afrem Teoloji okulunda öğretmenlik yaptı. 1991'de İrlanda'da eğitim aldı ve doktorasını "Erken Hıristiyanlıkta Haç Sembolizmi" üzerine yaptı. 1996 yılında Patrik tarafından Doğu Amerika Birleşik Devletleri Metropoliti olarak takdis edildi. New Jersey'deki Mor Markos Katedrali'nde göreve başladı. Klasik Süryanice ve Turoyo ana dilinin yanı sıra iyi derecede İngilizce, Arapça ve Fransızca da bilmektedir’’.

Patrik ile yaklaşık 1,5 saat olan görüşmede kendisine yönelttiğim sorularım;

• 22 Nisan Türkiye- Suriye sınırında kaçırılan metropolitlerin ( Pavlus Yazıcı ve Hanna İbrahim) akıbetleri konusunda Patrik II Afrem’in bildiği kamuoyunun bilmediği bir şey var mı?

• Kaçırılan metropolitlerin sağ olduklarına inanıyor mu? • Süryani soykırımı (Seyfo) hakkında ne düşünüyor?

• Başta Süryani halkı olmak üzere Orta doğu halklarına barışa nasıl bir katkı koyabilir?

• Patrik ilan edildiğinde neler hissettiğini, yıllardır Amerika'da Metropolitlik yapan genç ve dinamik biri olarak Suriye'de Patriklik yapmak sizi korkutmuyor mu? Şam'da mı, Lübnan’da mı ikamet edeceği? Konusunda sorular yönelttim.

Aldığım cevaplar beni dolayısıyla memnun etti. Ortak dostlarımız Seyfo Center’in başkanı Sabri Atman ve Yönetmen Nuri Kino’dan aldığım bilgiler doğrultusunda değerli patriğin sözleri ise beni hiç şaşırtmadı. Patrik Mor Ignatius II Afrem, kaçırılan metropolitlerin öldüğü konusunda bir belge ve resim bu güne kadar kamuoyuna servis edilmediği için sağ olduklarına inanıyor. Ayrıca kaçırılan metropolitlerin Seyfo konusunda pazarlık edilebilme olasılığını da bize işaret ediyor. Kaçırma olayında Mit’in parmağı olabileceği gibi, Çeçen- El Kaide – El Nusra gibi İslami örgütlere Türkiye'nin her türlü desteği verdiğini, medya ve iletişim araçları sayesinde kamuoyunun öğrendiğini dile getirdi.

2015’de yüzüncü yılına girecek olan Seyfo için patrikhane olarak hazırlıklar yapacaklarını 24 Nisan’ın Kiliselerinde ''şehitler günü'' ilan edilmesi konusunda çalışma yapmayı düşündüklerini de sözlerine ekledi. Azınlıklar ve Soykırım ile ilgili araştırmacı bir yazar ve journalist olarak, İlk kez bir Dünya Süryani ruhani lideriyle Soykırım ( Seyfo) konusunu konuşmak beni oldukça keyiflendirdiğini itiraf etmeliyim. Unutulan ve görmemezlikten gelinen bir soykırımı ( Seyfo) kim bilir? belki de 123. Patrik sayesinde hem dünya, hem ülkemiz böylece tanımış olur.

Başta Suriye, Türkiye ve tüm Orta doğuda onurlu ve kalıcı bir barışın sağlanması için halkların birbirinden nefret ve küfürle değil, hoşgörü ve sevgi kültürünü mutlaka hayata geçirmek gerektiğini ve kiliselerinde barış ve sevgi için ayinler yapıldığını/ yapılacağını da sözlerine ekledi.

Patrikliği ilan edildiğinde öncelikle kendisini çok zayıf bulduğunu ama aynı zamanda tanrının gücünü içinde hissettiğini ve tanrının iradesini temsil edebileceğini, bunun tanrıdan gelen bir çağrı olduğunu ruhani bir çoban olarak bu halka en iyi hizmeti vermenin tarihi bir sorumluluk olacağı duygusuyla görevi kabul ettiğini ve patriklik görevini Şam'da yapacağını beyan etti.

Sohbetinden ve insan sıcağı davranışlarından anladığım kadar, Süryani halkı için Patriğin seçimi isabetli bir karar olmasının yanı sıra, Kiliseleri birleştirme ve barış yanlısı tutumuyla belki de Orta doğuda dengelerin barışa, halkların kardeşliğine ve özgürlüğe yol almasının anahtarı da olabilir.

Yaşatılan önca acıya rağmen hala barış, özgürlük ve sevgi adına adımlar atan Süryani halkı inanıyorum ki, bu topraklarda barışın yegâne adresidir. Bu topraklara bir gün barış gelecekse Süryani'lerle gelecek.

Gözü yaşlı, kanla sulanan yaralı coğrafyanın öksüz ve yetim bırakılmış Süryani halkının evlatlarının yüreklerine, bizler yüreklerimizi yatırdığımız kadar insanız. Bu kadar kadim ve hoşgörülü, sevgi dolu bir halkın, ancak bu kadar naif ve alçak gönüllü bir patriği olur.

Dünyadaki tüm Süryanilerin dini lideri olarak Süryani Ortodoks Kilisesi Mor Ignatıus II Afrem’in patriklik görevini başarıyla yürüteceğine inanıyorum.

Patrik Mor Ignatıus II Afrem’in patrikliği başta Süryani halkına ve tüm Orta doğu halklarına hayırlara vesile olması dileğiyle...

ZEYNEP TOZDUMAN

Schönborn gratuliert neuem syrisch-orthodoxen Patriarchen

2014-06-02T12:22:00.000+02:00

Als Erzbischof von Wien "besondere Freude mitzuteilen, dass die syrisch-orthodoxen Gemeinden in der Bundeshauptstadt wachsen und gedeihen"

02.06.2014

Foto (Privat, Suryoyo Online)

Wien-Beirut, 02.06.2014 (KAP) Kardinal Christoph Schönborn hat dem neuen syrisch-orthodoxen Patriarchen Ignatius Ephrem II. herzliche Glück- und Segenswünsche übermittelt. "Pro Oriente"-Präsident Johann Marte überbrachte das Schreiben zur ersten Liturgiefeier des neuen Patriarchen in der Kirche St. Ephrem in Beirut-Ashrafie.

Schönborn erinnerte daran, dass bei der Inthronisation von Ignatius Ephrem II. am 29. Mai in der St. Peter-und-Paul-Kathedrale in Sednaya unweit von Damaskus in "eindrucksvoller Weise" sichtbar geworden sei, "dass die syrisch-orthodoxe Kirche eine Weltkirche ist". Sie sei außer in ihrem nahöstlichen Ursprungsgebiet auch in Südasien, Europa, Amerika und Ozeanien lebendig.

Dieses Aufblühen auf verschiedenen Kontinenten nähre die Hoffnung, dass die Kirche von Antiochien "auch in der ursprünglichen Heimat die große Tradition ihres unbeugsamen Zeugnisses für den auferstandenen Christus mit neuer Kraft leben kann", so der Wiener Erzbischof. Voraussetzung dafür sei, dass "auch in diesem geografischen und kulturellen Raum eine Gestaltung der politischen Verhältnisse Platz greift, die auf den gleichen Rechten aller Bürger beruht - unabhängig von ihrer ethnischen Herkunft und religiösen Überzeugung".

Als Erzbischof von Wien sei es ihm eine besondere Freude, dem Patriarchen mitzuteilen, dass die syrisch-orthodoxen Gemeinden in der österreichischen Bundeshauptstadt "wachsen und gedeihen und mittlerweile einen unverzichtbaren Bestandteil des Miteinanders der Christen in Wien darstellen", betonte Kardinal Schönborn in seinem Glückwunschschreiben. Im Rahmen ihrer Möglichkeiten unterstütze die katholische Kirche in Wien seit Jahrzehnten die pastorale und kulturelle Arbeit der syrisch-orthodoxen Schwesterkirche.

Zugleich äußerte der Wiener Erzbischof die Hoffnung, dass der neue syrisch-orthodoxe Patriarch der Einladung der Stiftung "Pro Oriente" zum ökumenischen Dialog mit ebensolcher Großherzigkeit gegenüber stehen werde wie sein "unvergessener Vorgänger Mor Ignatius Zakka I. Iwas".

"Müssen uns der Moderne stellen"

Die eigentliche Amtseinführung von Ignatius Ephrem II. war am Christi-Himmelfahrts-Fest (29. Mai) in Sednaya bei Damaskus erfolgt. Die feierliche Liturgie wurde vom Katholikos (Maphrian) Baselios Thomas I. geleitet, der für die Gläubigen der syrisch-orthodoxen Kirche in Südindien zuständig ist. Mehr als 70 syrisch-orthodoxe Bischöfe aus aller Welt nahmen an dem Gottesdienst in der Kathedrale teil, aber auch zahlreiche Repräsentanten der orthodoxen, der katholischen und der evangelischen Kirche mit dem griechisch-orthodoxen Patriarchen von Antiochien, Youhanna X. Yazigi, an der Spitze waren anwesend, ebenso der syrische sunnitische Großmufti Ahmad Badr-ed-din Hassoun.

Patriarch Ignatius Ephrem II. sagte in seiner Predigt: "Wir müssen uns der Moderne und ihren Herausforderungen stellen, aber nicht, indem wir unseren Glauben aufgeben, sondern vielmehr aus der Tradition und dem Wort Gottes heraus handeln." Der für Deutschland zuständige Erzbischof Philoxenos Mattias Nayis sagte nach der Amtseinführung in Damaskus im Gespräch mit Journalisten: "Mit seinem Appell an die Jugend hat der Patriarch den Nerv der Zeit getroffen. Unsere Kirche soll sich öffnen, aber auch ihre kirchlichen Traditionen und die Glaubensinhalte bewahren. Ich verstehe das als klaren Auftrag."

Bei der Amtseinführung setzte der neue Patriarch auch weitere bewusste Zeichen: So übernahm er den Bischofsstab seines unmittelbaren Vorgängers Ignatius Zakka I. Iwas, aber auch Kreuz und Enkolpion des als Heiliger verehrten Patriarchen Ignatius Elias III. Schakir (1867-1932). Elias III. war der letzte syrisch-orthodoxe Patriarch, der die traditionelle Residenz im Kloster Deir-es-Zafaran bei Mardin nutzen konnte. Er musste die Kirche durch die Katastrophe des "Seyfo" führen, die blutige Verfolgung der syrisch-orthodoxen Christen in der Endphase des Osmanischen Reiches. 1931 reiste er auf Einladung des indischen Vizekönigs nach Kerala, um die Kirchenspaltung dort zu überwinden. Elias III. starb 1932 während dieser Mission. Er ist der einzige syrisch-orthodoxe Patriarch, der auf indischem Boden begraben ist.

Ignatius Ephrem II. wurde am 31. März vom Heiligen Synod der syrisch-orthodoxen Kirche in Atchaneh - die Patriarchenresidenz im Libanon - gewählt. Er war Metropolit für die östlichen US-Bundesstaaten. Demonstrativ reiste er nach Damaskus, um klar zu machen, dass die syrisch-orthodoxe Kirche trotz des Bürgerkriegs und der Verfolgung durch islamistische Milizionäre nicht ins Exil gehen werde.

Dieser Text stammt von der Webseite http://www.kathweb.at/site/nachrichten/database/62734.html des Internetauftritts der Katholischen Presseagentur Österreich.

Mor Kiryakus Manastırı’nda tarih katliamı!

2014-05-14T13:41:00.001+02:00

FERHAT ARSLAN - BATMAN 14.05.2014

3. yüzyılda yapılan ve Yukarı Mezopotamya’nın ilk üniversitesi konumuna sahip olan Mor Kiryakus Manastırı, şimdi hayvan gübresi deposuna dönüştürülmüş. Kilisede çevre düzenlemesi ve kazı çalışmaları arkeologlarla değil, İş Kur’dan temin edilen geçici işçilerle kazma kürekle yapılıyor.

Batman Merkeze 5 km uzaklıkta Dêra Qêre (Ayrancı) Köyünde bulunan Mor Kiryakus Manastırı, 3. Yüzyılda Hristiyanlık Aleminin ilk döneminden kalan en stratejik manastırlarından biri. Binatlı ovasına hakim bir alanda inşa edilen ve Kêre Dağının siyah bazalt taşı ile yapılan kilise, Yukarı Mezopotamya’nın ilk eğitim manastırı olarak kabul ediliyor.

1915 Ermeni katliamı sırasında Kêre Dağı eteklerinden sürülen Süryanilerden sonra çevrede bulunan Müslümanların yerleşmesiyle tarihi manastır ahır olarak kullanılmaya başlıyor. Şimdi ise, hayvan gübresi deposuna dönüştürülmüş. 3 ayda bir Batman Müze Müdürlüğü temizlik çalışması ile hayvan gübresinden arındırıyor. Diğer taraftan kazı çalışmalarının da olduğu manastırda, İŞ-KUR’dan temin edilen geçici işçilerle “tarih araştırma”sı yapılıyor.

KAZMA KÜREKLE 'TARİH ARAŞTIRMASI'

Konu ile ilgili bilgi veren Batman Turizm Derneği Başkanı Emin Bulut, binlerce yıllık tarihi yapıtın İŞ-KUR işçileriyle yapılması tarihe saygısızlık olarak değerlendirdi. Bulut, “Kazı sonucunda hafriyattan kitabeler, taş lahitler, su sağdıçları, su kuyuları gibi benzer mezeme çıkıyor. Sözde bir koruma çalışması yapılıyor. Koruma çalışmasına da bu yıl ara verilmiş. 3 ayda bir İŞKUR’dan alınan geçici işçilerle temizliği yapılmaktadır oysa bunun tamamen Arkeologlar, bilim adamları tarafından ve çok yetkin insanlar tarafından kazı yapılması gerekmektedir. Ancak Batman Müze Müdürlüğü çok saçma sapan kazma kürekle kazı yapılmaktadır. Dünyanın en önemli inanç mabetlerine bir hakarettir. Hatta manastırı tel örgülerle kafese dönüştürmesi ayrıca bir saygısızlıktır. Yetkililere yaptığımız yazılı ve sözlü uyarılarımız dikkate alınmıyor” dedi.

Mor Kiryakus Manastırı isminin 3. Papa’dan aldığına dikkat çeken Bulut, “Ortadoğu ve Batı ülkelerinde bulunan Süryani alemi ya da Hristiyan aleminin en önemli üniversite olması bu manastırda birçok rahip, rahibe, din adamlarını, azizler yetiştirmiş. Mor Kiryakus ismini de 3. Papa’dan alıyor. Vatikan arşivlerinde 3. Papa ismi Mor Kiryakus’tur.”

YILDIZLI KUBBENİN MEZOPOTAMYA’DAKİ TEK ÖRNEĞİ

Mor Kiryakus Manastırının ibadethane bölümünde yıldızlı kubbesinin Hz. Davut yıldızından esinlendiği ve son yüzyılın sembol kubbesi konumunu taşıdığını ifade eden Bulut, şöyle konuştu:
“Burası 100 yıl önce terk edilmiş ve çok önemli altın kaplama çanı vardı. Şu an çan ve eski İnciller Mardin Deyrul-zaferan Manastırında bulunmaktadır. Mardin, Hasankeyf, Bitlis ve Van bölgesinin merkezi manastırı maalesef bir süre öncesine kadar ahır olarak kullanıyordu. Köylülerin bilinçsiz olmasını anlayabiliriz. En az Hasankeyf kadar, Deyrul-zaferan kadar turist çekmesi gerekiyor. İnanç turizmi konusunda muazzam bir destinasyon bulunmaktadır. Yıldızlı kubbesi son yüz yılın ayakta kalan sembol kubbesidir. Bu yapının Mezopotamya’da tek örneği Mor Kiryakus Manastırında bulunmaktadır” diye konuştu.

firatnews.com

1915'DE HIRISTİYAN DİN ADAMI OLMAK ÖLÜMLE DANS ETMEKTİR

2014-05-10T17:49:00.000+02:00

10.5.2014

Size bu yazımda binlerce hatta yüz binlerce insanın, sırf Hıristiyan din adamı olduğu için bu ülkede başına gelenlerden sadece Süryani Papaz Matta Hrimo'yu anlatacağım.

Bıtrıs, Yusuf Rume, Brahim Quryo, Süryani Katolik papaz Brahim Gabro ve Papaz Tomas Mırjan, Siirt Keldani Kilisesi Başpiskoposu sekreteri, yazar, arşivci Peder Gabriyel Kappo. Siirt Keldani Başpiskoposu, doğu bilimci, tanrı bilimci, dil bilimci, tarihçi Aday Şer. Süryani Tuma Udo Urmiye Keldani kilisesi başpiskoposu, doğu bilimci, dil bilimci, tanrı bilimci, tarihçi.

Elazığ Harputlu Prf. Dr Ashur Yosuf ve Midyad Belediye başkanı Galle Hermez Efendi gibi binlerce Süryani aydın ve din adamları hunharca katledilerek ya da idam edilerek öldürülmüşlerdir.

Yaşadığı onca işkencelerden ve zulümlerden sonra şans eseri sağ kalan Süryani papazın başına gelenler, insanım diyen herkesin ibret alması gereken bir hikayedir.

Yıl 1915... İnsanlığın bittiği, sistematik katliamların yapıldığı yıllar.

Hükümetin tehcir kararı almasıyla öncelikle Ermeniler daha sonra Süryaniler, Pontus Rumlar ve Ezidiler için kabus dolu yıllar başlamıştır.

1915'de yapılan etno-dinsel katliamların ana amacı; bir zamanlar Hırıstiyan coğrafyası olan bu toprakları tek tipleştirmektir. Panislamist politikalarla özünde Sermayeyi; Ermeni’den, Süryani’den, Pontus Rum'un elinden alarak yeni bir Türkiye yaratmaktı. Osmanlıda 1895 katliamlarını yaşayan bu halklar, Devlette devamlılık esastır ilkesiyle Jön Türklerin başrolü oynadığı 1909 Klikya katliamından sonra en sistematik katliamları 1915 soykırımı ile yaşamışlardır.

Bu kabus dolu yıllarda , Papaz Matta Hrimo Mardin'e 23 Haziran'da döner. Mardin'de 2. kafilede tutuklananlardan biridir. 1855 Mardin doğumlu olan papaz tutuklandığı sırada 60 yaşlarındaydı. Mardin'e yorgun, aç, soykırıma katılan Kürtler ayakkabılarını çaldığı için çıplak ayakla geri gelirken tutuklanarak, hapiste önce iki tam gün tutulur. Acı ve işkence dolu günlerden sonra Sultanın affı onu şartsız özgür kılmaktaydı. Lakin cellâtlar onu daha fazla aşağılamadan, işkence yapmadan bırakmak istemiyorlardı. Onu yine hapse aldılar. 25 Haziran Cuma sabahı saat 10 sularında polis şefi ona ''köpek evladı Fransız mısın? Diye sordu. Fransız olması ya da Fransız dostu olması onun işkence görmesi için cinayet suçu mu sayılmalı mıydı? Papaz Matta Hrimo ısrarla ben Osmanlıyım demesine rağmen sözde suç istinat edilerek sorgu devam ettirildi.

Bizim ülkemizde Osmanlıdan günümüze değin sorgu dediğimiz şey, Falaka, Filistin askısı, eğer sorgulanan Hıristiyan ise çarmıha ( Haç'a) germe, darp, işkence etme, tazyikli su sıkma, Taciz, Tecavüz, aşağılama, linç etme, işkencede öldürme anlamına gelir.

Sorgu sırasında Süryani papaz yere yatırılarak önce ayaklarına 300 kere vurulur, ta ki bu işlem cellatlar yorulup, bir diğeri başına geçene Kadar işkence devam Eder. Papaz falakanın acısına dayanamaz ve bayılır. Ayılması ve yeniden işkence görmesi için başından bir kova soğuk su dökülür, ayak tabanları şişinceye ve kan gelinceye kadar bu insanlık dışı muamele devam eder ( 12 Eylül 1980'li yıllarda Diyarbakır zindanlarında devrimciler ve Kürt hareketinden tutuklular bu işkence yöntemlerini çok iyi bilirler ). İşkence sırasında birde sözlü olarak her türlü hakaret edilir. İnancına, tanrısına küfür edilir. Bunu yapanlar da Müslüman’dır üstelik. Hz. İsa'yı peygamber kabul eden Müslümanlar...'' İsa'n gelsin seni kurtarsın'' diyerek alay edilir. Falakadan sonra Süryani papazını başka bir işkence bekliyordu. Papazın her bileğine bir ip bağlarlar ve duvardaki iki halkaya bağlanıp ip gererler, zavallı papaz yerden 10 cm. yüksekte asılı kalır. Bu da haça germe cezasıdır.

Sonra sakalları yolunur, tokatlanır, yüzüne tükürülür. Bir saat sonra kolları yerinden çıkacakken indirilir. Papaz çözüldükten sonra yarı ölü halde yere düşer. Kıpırdayacak halde olmayan papaz bu durumda bile Hıristiyan inancından ''Sakal bırakmak kutsaldır.'' bir milim sapmaz ve eğilir, yolunmuş sakalını yerlerden toplar cebine koyar.

Sultanın affı papazın sadece öldürülmesini önler. Bu af Süryani piskoposluk mali danışmanı papaz Matta Hrimo'ya çok pahalıya patlar. Aslında aşağılanmak ve tartaklanmak istenen onun şahsında piskoposluk makamı yani Hıristiyanlıktır.

Yaşadığı onca işkenceden sonra sadece bir nefeslik canı kalan Süryani papaz nihayet Sultanın affıyla serbest bırakılır. Fransa ve İsa adına yediği onca dayaktan, işkenceden sonra iyileşmesi uzun zamanlar aldı.

Matta Hrimo şanslı olan papazlardan biridir. Sultanın affından önce misyoner yazışmalarından belgelerle tanık olduğumuz Ermeni, Rum , Keldani, Süryani Katolik din adamlarının çoğunluğu yaşayacak kadar şanslı olmadıkları gibi akla hayale gelmeyecek işkenceler yaşamışlardır. Ayak tırnaklarının sökülmesinden tutunda, bütün dişlerinin sökülmesi, diri diri yakılması, altın, para v.s aramak için bıçaklanarak ciğerlerinin sökülmesi, cematinin önünde çırılçıplak soyularak halkının katledilmesine tanık olması gibi büyük vahşet yaşamışlardır.

Din değiştirmedikleri zaman ise gözleri oyulup, kafaları kesilmiştir. Hoş din değiştirseler de hazin sondan kaçış mümkün olmuyordu. Gözü dönmüş katiller sürüsü bu ülkede yaklaşık 1.5 milyon insanın ölümüne sebep olduğu, mallarına el konulduğu yetmezmiş gibi hala yargılanmaması ise büyük bir utançtır. 1915'de soykırıma bulaşan Kürtler, Türkler, Çerkezler, Araplar ve Lazlar şimdi birebir aynı olmasa da benzer acılar yaşamaktadır. Özellikle Kürtler ve Aleviler üzerinde devletin baskısının ardında yatan gerçek 1915 ile hesaplaşmamaktan kaynaklıdır. Dersim, Sivas, Malatya, Çorum, Maraş, Gazi, Zilan, Roboski ile hesaplaşmak için öncelikle 1915 ile hesaplaşmak gerek.

Bu topraklar 1915 ile başlayan süreçte, son yüzyılın tanık olduğu en büyük katliamları yaşamıştır. Bu gün hala Azınlık diye tabir edilen bu ülkenin soykırım yaşayan en kadim halkları, hala büyük acılar yaşamaktadır. Hrant Dink , Sevag Balıkçı, Maritsa Küçük'ün hunharca katledilmesi ve katillerin Adil bir şekilde yargılanmaması nedeniyle bu gün acılar aynı tazelikte devam ediyor. Soykırım yaşayan halklar özgür ve eşit birey oluncaya kadar soykırımı bir taziye meselesi gibi değil, resmi özür ve hukuksal olarak yargılanana dek 99 yıllık bu yara kanamaya devam edecektir.

ZEYNEP TOZDUMAN

Kaynakça: j. Rhetore ve H.Simon'un kitaplarından s. 164 ve 112- 114 derlenmiş bölümler.

Ökumenisch ganz vorn dabei [Syrisch-Orthodoxe Kirche]

2014-04-02T19:11:00.000+02:00

02.04.2014

Ostkirchenexperte Nikodemus Schnabel OSB äußert sich zum Dialog mit der syrisch-orthodoxen Kirche anlässlich der Wahl ihres neuen Oberhaupts. Von Oliver Maksan

Pater Nikodemus, die syrisch-orthodoxe Kirche hat seit Montag einen neuen Patriarchen. Wie ökumenisch gesinnt ist diese orientalisch-orthodoxe Gemeinschaft und ihr neues Oberhaupt?

Die syrisch-orthodoxe Kirche spielt in puncto Ökumene in der vordersten Reihe mit. Der im März verstorbene Patriarch Moran Mor Ignatius Zakka I. Iwas, der seiner Kirche seit 1980 vorstand, war als sehr junger Bischof Ökumenischer Beobachter beim Zweiten Vatikanischen Konzil gewesen und hat seitdem die Ökumene mit der römisch-katholischen Kirche zu einer seiner Herzensangelegenheiten gemacht. 1984 führte dies sogar zu einem bedeutenden ökumenischen Durchbruch: Aufgrund des erzielten christologischen Konsenses vereinbarten die römisch-katholische Kirche und die syrisch-orthodoxe Kirche offiziell sakramentale Gastfreundschaft (Eucharistie, Sakrament der Buße und Versöhnung und Krankensalbung) und pastorale Hilfe im Bedarfsfall: Eine Vereinbarung, auf welche die syrisch-orthodoxe Kirche bis heute sehr stolz ist und die sie – im Gegensatz zum diesbezüglich weit verbreiteten Unwissen im Westen – sehr ernst nimmt und in höchsten Ehren hält!

Es gibt ja auch eine syrisch-katholische Kirche, die aus der syrisch-orthodoxen hervorgegangen ist und in Gemeinschaft mit Rom steht. Wie ist das Verhältnis zu ihr?

Das Verhältnis zwischen der syrisch-orthodoxen Kirche und der von ihr sich im 17. Jahrhundert getrennt habenden syrisch-katholischen Kirche ist sehr harmonisch. Der syrisch-katholische Patriarch Mar Ignatius Joseph III. Younan gehörte zu einer der ersten Gratulanten des neuen syrisch-orthodoxen Patriarchens Moran Mor Ignatius Afrem II. Karim. In guter Erinnerung ist mir auch noch der Besuch des syrisch-katholischen Patriarchen Mar Ignatius Joseph III. Younan vor ein paar Jahren hier im Heiligen Land, als der syrisch-orthodoxe Patriarchalvikar von Jerusalem, Mor Severus Malke Murad, nicht von dessen Seite wich und beide gemeinsam alle syrisch-orthodoxen und syrisch-katholischen Kirchen hier besuchten. Ein solch hervorragendes Verhältnis zwischen einer eigenständigen Ostkirche mit ihrer katholischen Tochterkirche ist alles andere als selbstverständlich.

Die christologischen Differenzen – Stichwort Zwei-Naturen-Lehre –, die mit dem Konzil von Chalzedon zur Trennung von der Orthodoxie geführt haben, sind Vergangenheit oder bestehen noch fort?

Die christologischen Streitigkeiten rührten ja von einem unterschiedlichen Rezeptionsprozess des Konzils von Chalzedon (451) her. Mit der sogenannten „Wiener Christologischen Formel“ von 1971 konnten diese Streitigkeiten endgültig überwunden werden. In Fragen der Christologie gibt es keine Trennung mehr zwischen der römisch-katholischen Kirche und der orientalisch-orthodoxen Kirchenfamilie!

Inwiefern wird die syrisch-orthodoxe Kirche durch den Syrien-Konflikt in Mitleidenschaft gezogen?

Enorm! Eines ihrer Stammländer ist das heutige Syrien. Zuerst wurde dieser Kirche ihre Grundlage in der heutigen Südosttürkei entzogen – ich spreche von dem Gebiet um den „Tur Abdin“ –, dann geriet sie im Gebiet des heutigen Irak in Bedrängnis – nun Syrien. Nur noch im Libanon, wo ja auch die Patriarchenwahl stattgefunden hat, hat diese Kirche noch einigermaßen stabile Strukturen. Wachsen und Gedeihen tut sie hingegen in der weltweiten Diaspora und in ihrem indischen Teil. Im deutschsprachigen Raum hat die syrisch-orthodoxe Kirche mittlerweile zwei blühende Klöster, eines in Warburg in Deutschland und ein anderes in Arth in der Schweiz am Zuger See. Es ist ja bezeichnend, dass Patriarch Moran Mor Ignatius Zakka I. Iwas in Deutschland gestorben ist und der neue Patriarch Moran Mor Ignatius Afrem II. Karim vor seiner Wahl Metropolit für die östliche USA gewesen ist!

Interessant ist übrigens, dass die syrisch-orthodoxe Kirche sehr darauf bedacht ist, dass im Englischen für sie das Adjektiv „syriac“ und nicht „syrian“ verwendet wird, um eben nicht als eine syrische Nationalkirche zu erscheinen. Im Deutschen hört man oft auch die Bezeichnung „Aramäer“. [SOL-Anm. Die Heilige Synode genehmigte die Verwendung "Syriac" statt "Syrian" nur in den beiden syrisch-orthodoxen Diözesen in den USA auf Wunsch der dortigen Bischöfe. Der Grund war die dortige Volkszählung 2000, damit die "Syrians" (Aramean) von den (Arab) "Syrians" unterschieden wird. G.Rabo].

Wie ernst zu nehmen sind die Überlegungen innerhalb der syrisch-orthodoxen Kirche, sich Rom in einer Union anzuschließen?

In der Tat wurden innerhalb der syrisch-orthodoxen Kirche Stimmen auch in der Hierarchie laut, die eine Union mit Rom forderten, da nur unter dem mächtigen Schutzmantel Roms ein Überleben im Nahen Osten als kleine Kirche möglich sei. [SOL-Anm.: Eine solche Überlegung gab es nie. Umgekehrt gibt es positive Überlegungen, die getrennte syrisch-katholische Kirche sich mit der syrisch-orthodoxen Mutterkirche wieder zu vereinigen. Diese Bestrebung gibt es schon seit der Amtszeit des verstorbenen Patriarchen Davoud. G. Rabo].

Wie hat Rom auf diese Idee reagiert?

Zu Recht ablehnend! Die römisch-katholische Kirche hat sich in großer Deutlichkeit vom Prinzip des Uniatismus verabschiedet. Kirchenunionen sind kein Wege der Zukunft mehr! Auch ist es wichtig, dass die in den letzten Jahren sich immer mehr entwickelnde Einmütigkeit der sechs orientalisch-orthodoxen Kirchen nicht torpediert wird. Es ist auch im Interesse Roms, dass ihre ökumenischen Partnerinnen, die Koptisch-Orthodoxe Kirche, die Syrisch-Orthodoxe Kirche, die Armenisch-Apostolische Kirche, die Malankara Orthodox-Syrische Kirche, die Äthiopisch-Orthodoxe Kirche und die Eritreisch-Orthodoxe Kirche als Kirchenfamilie möglichst mit einer Stimme sprechen.

[SOL-Anm: Wünschenswert wäre, wenn Rom der syrisch-maronitischen Kirche erlaubt, sich mit der syrisch-orthodoxen Mutterkirche zu vereinigen. Es besteht so wie so keinen großen Unterschied im Glauben. G.Rabo]

Quelle: Die Tagespost. /
Foto: privat, SANA.

MARDİN'DE YAŞAYAN HALKLAR DİLİNE KÜSEN ADAMI, BAHEY'İ YİTİRDİ !

2014-03-31T18:50:00.000+02:00

ZEYNEP TOZDUMAN

31.3.2014

30 Mart 2014 Türkiye'nin kaderinin belirleneceği gün, Mardin'de 67 yıldır anne özlemiyle yaşayan, belgesellere konu olan ve diline küsen BAHEY'i kaybetmenin acısını yaşıyor şimdi Süryaniler. Güneşin ve ışığın çocuklarının elim kederi midir bilinmez? Tam bir sevinç yaşamak sanki Süryani halkına yasak kılınmış. Mardin Bağımsız Büyük Şehir Belediye başkanlığını Ahmet Türk ile birlikte Eş Belediye başkanlığını Süryani kökenli Februniye Akyol kazandı. Bir yandan seçim başarısı, öte yandan BAHEY'i kaybetmenin acısını yaşıyor şimdilerde Mardin'de kadim halklar.

Dile kolay tam 67 yıllık dinmeyen Anne özlemi.....Bu hangi dilde anlatılır bilmiyorum.
Mardin/ Deyrul Zafaran manastırına annesi tarafından 10 yaşında bırakılan bir çocuktur Circis Kaplan bizlerin bildiği adıyla BAHEY. 1915 Soykırımından sonra ülke genelinde gayri müslim halklara yaşatılan baskılar ve yoksulluktan ötürü bir Anne iki kızıyla birlikte Suriye'ye göç ederken yanında götüremediği, emaneten Deyrul Zafaran manastırına bıraktığı oğul Bahey, son nefesine dek hep annesini sayıklayarak hayata veda etmiştir. Tüm ömrünü bu manastırda Annesinin bir gün döneceğini umut ederek 30 Mart 2014'de gözlerini hayata yummuştur.

BAHEY, acılı bir halkın, kırık/parçalanmış hayatlarından sadece biri. Rahip ve rahibeler tarafından büyütülen BAHEY, hayata ve annesine değil diline de küsmüştür. Deyrul Zafaran manastırında 67 yıl geçen ömründe ana dili olan Süryanice yerine o hep inatla Arapça konuşmuştur. Yıllardır, Deyrul Zafaran manastırında, Süryanice dersleri verilmesine rağmen o Süryaniceyi hiç konuşmadı belkide çocukluğunda annesinin ona hitap ettiği İsa'nın ilk konuştuğu bu kutsal dili unutmak istedi. O, belkide hüzün yüklü yüreğinde tek bir şeyi kutsallaştırdı. Annesi ve iki kızkardeşinle geçen 10 yıllık hayat onun tek kutsalıydı..

Anne özlemiyle geçen bir ömür...

BAHEY'i tanımak; Der- Zafaran manastırında taş duvarlar arasında geceleyin ''ANNE''ye olan özlemlerin acı bir çığlığa nasıl dönüştüğüne tanık olmak demektir.

Bahey'i yaşamımda bir çok defa gördüm, dokundum. Ama Artuklu Üniversitesinde Süryanice kursuna gittiğim bir aylık kurs boyunca Deyrul Zafaran ve Mor Gabriel manastırında en uzun süreli kaldığımda, o acılı çığlıkların mezopotamya ovasının sessiz bozkırlarında nasıl çınladığına defalarca tanık oldum.

Bu çığlıkların sebebini değerli Mıtran Saliba Özmen'den öğrendikten sonra Bahey'e daha fazla dokunmak istedim. Ben bir anaydım, on yaşında bir çocuğun annesine olan özlemlerine belkide su olmak istedim kaldığım süre içersinde. O zaman gördüğüm, Deyrul Zafaran manastırının vazgeçilmezi, kıymetlisiydi Bahey. Rahiplerin, orada geçici dönemle kalan çocukların, Süryani ziyaretçilerin ve Metropolit Saliba Özmen'in en değerli misafiriydi hep O.

Deyrul Zafaran'nın misafiri 67 yıl sonra gitti...

Günde yüzlerce ziyaretçisi olan Deyrul Zafaran manastırına özellikle çocuklu bir kadın geldi mi ? bilin ki o gece taş duvarlarda yankılan yanık çığlıkların sahibi Bahey'dir.
Bahey, 77 yıla sığan ömründe hiç büyümedi, o, hep 10 yaşında bir çocuktu. Annesi bir gün onu almak için döndüğünde annesinin bıraktığı yaşta bulması içindir belkide. Bu manastır onca öksüz, yetim çocuğa babalık, analık etti ki. BAHEY, bu çocuklardan sadece biridir.

Bahey'in 77 yıllık ömründe yıllarca bu manastırdan bir çok rahip ve metropolit gelip- geçti ama Bahey hep orada annesini özlemle bekleyen bir misafir olarak kaldı. BAHEY, manastırla o kadar bütünleşmiş ki , değerli Metropolit Saliba Özmen'nin adeta gözbebeğiydi. Deyrul Zafaran manastırı ve Süryani halkı gidişinle sensiz kaldı BAHEY çocuk..

Başta yurt, yuva edindiği ona sevgiyle bakan DEYRUL ZAFARAN manastırında görevli olan tüm ruhanilere, Süryani halkına ve Mardin halkına baş sağlığı diliyorum.
67 yıllık özlem bitti...Annene kavuştun, anne özlemin bitti artık Bahey! Annene giden son yolculuğunda güle, güle özlemlerin, hasretlerin çocuğu..

Işıklar yoldaşın olsun.

CDU/CSU - Jung: Tod des Patriarchen tragischer Verlust

2014-03-24T20:47:00.002+01:00

Berlin (ots) - Anlässlich des Todes des Oberhauptes der syrisch-orthodoxen Kirche von Antiochien, Seiner Heiligkeit Patriarch Mor Ignatius Zakka am vergangenen Freitag erklärt der Beauftragte der CDU/CSU-Fraktion im Deutschen Bundestag für Kirchen und Religion, Franz-Josef Jung:

"Mit großer Trauer haben wir vom Tod seiner Heiligkeit, Patriarch Mor Ignatius Zakka erfahren. Der Patriarch verstarb am vergangenen Freitag im Alter von 81 Jahren in Kiel, wo er sich aus medizinischen Gründen aufhielt.

Wir würdigen den Patriarchen, der seiner Kirche seit 1980 vorgestanden hatte, als einen Mann des Ausgleichs und der überkonfessionellen Zusammenarbeit. In seine Amtszeit fällt der erste Besuch eines römisch-katholischen Papstes bei einem Oberhaupt der syrisch-orthodoxen Kirche. Seine Kirche sah er als Bewahrerin einer ungebrochenen Tradition der Christenheit, die sich auf den Apostel Petrus bezieht, der den heiligen Apostolischen Stuhl von Antiochien im Jahr 37 gründete. In ihrer Liturgie verwendet sie noch immer die Sprache Jesu Christi, das Aramäische.

Der Tod des Patriarchen fällt in eine schwere Zeit für die Angehörigen seiner Kirche, die wie alle Christen in Syrien unter einem erheblichen Druck stehen. Wie ihre muslimischen Nachbarn leiden die Christen in den Ursprungsregionen ihres Glaubens unter den Auswirkungen des schrecklichen Bürgerkrieges. Zahlreiche Kirchen sind bereits zerstört, viele Menschen haben Angehörige verloren. Angesichts der Zunahme der Gewaltausübung durch Islamisten fürchten viele Christen, vermehrt zu Zielen des Hasses zu werden. Nach Schätzungen ist die überwiegende Mehrheit der syrischen Christen bereits aus ihrer Heimat geflohen. Sie verdienen unsere Solidarität.

Im Namen der CDU/CSU-Fraktion im Deutschen Bundestag sprechen wir den trauernden syrisch-orthodoxen Christen unser tiefempfundenes Mitgefühl aus. Wir beten mit ihnen für Seine Heiligkeit Mor Ignatius Zakka und für den Frieden in Syrien."

CDU/CSU - Bundestagsfraktion

Zmarł patriarcha Mor Ignacy Zakka I Iwas – zwierzchnik Kościoła Syryjskiego

2014-03-24T17:39:00.002+01:00

Zmarł patriarcha Mor Ignacy Zakka I Iwas – zwierzchnik Kościoła Syryjskiego

kg (KAI) / br, Kilonia, 2014-03-22

Fot. vl8189 - flickrCC

W wieku prawie 81 lat zmarł 21 marca w Kilonii Moran Mor Ignatius (Ignacy) Zakka I Iwas – syryjski prawosławny patriarcha Antiochii i całego Wschodu, Najwyższy Kapłan Powszechnego Syryjskiego Kościoła Prawosławnego. Sprawował swój urząd od 14 września 1980 i – według prastarej tradycji syryjskiej – był 122. następcą św. Piotra Apostoła, pierwszego biskupa Antiochii.

Zmarły był bardzo zaangażowany w ruchu ekumenicznym, m.in. w latach 1962-63 był obserwatorem z ramienia swego Kościoła w pracach Soboru Watykańskiego, a w latach 1998-2006 był jednym z 8 przewodniczących (prezydentów) Światowej Rady Kościołów (ŚRK).

Przyszły patriarcha urodził się 21 kwietnia 1933 w Mosulu w północnym Iraku jako czwarte z siedmiorga dzieci w pobożnej rodzinie inżyniera wojskowego. Na chrzcie otrzymał biblijne imię Sinacherib. Po stracie obojga rodziców (gdy miał 10 i 12 lat) wstąpił do klasztoru i seminarium teologicznego św. Efrema w Mosulu, przyjmując imię zakonne Zakka. 28 listopada 1948 przyjął święcenia niższego diakonatu (koroju), 8 lutego 1953 – „afodiaknoha” ( pół-diakon). 6 czerwca 1954 został wyświęcony na mnicha (rabban), a 18 grudnia 1955 otrzymał godność „pełnego diakona”. 17 listopada 1957 ówczesny patriarcha syryjski Mor Jakub III wyświęcił go na kapłana.

W latach 1955-58 młody duchowny studiował dziennikarstwo a w okresie 1960-62 kształcił się w kolegium teologicznym Kościoła Episkopalnego w Nowym Jorku, studiując języki wschodnie, filozofię i teologię pastoralną. Później, w 1983 został doktorem h. c. tej uczelni. W latach 1962-63 brał udział jako obserwator w 1. i 2. sesji Vaticanum II.
Dokładnie w 6. rocznicę jego święceń kapłańskich – 17 listopada 1963 patriarcha wyświęcił 30-letniego zaledwie kapłana na metropolitę Mosulu jako Mora Severiosa Zakkę. W rok później, 1 września 1964, podczas odnawiania starożytnego kościoła św. Tomasza w swym mieście rodzinnym, hierarcha odkrył doczesne szczątki tego apostoła w jednej ze ścian świątyni. Było to wielkie wydarzenie w życiu Kościoła zarówno w Syrii, jak i w tej części Kościoła św. Tomasza w Indiach, która uznaje prymat syryjskiego patriarchy antiocheńskiego.
Począwszy od 1965 metropolita Mor Severios był bardzo zaangażowany w ruch ekumeniczny. Uczestniczył m.in. w rozmowach teologicznych między Kościołami wschodnimi „niechalcedońskimi” a prawosławnymi, był obserwatorem na Konferencji w Lambeth w 1968 – najwyższym forum światowej Wspólnoty Anglikańskiej. Brał udział w wielu konferencjach i spotkaniach teologicznych, a w czasie V zgromadzenia ogólnego ŚRK w 1975 w Nairobi wszedł w skład jej Komitetu Naczelnego. W latach 1998-2006 był jednym z ośmiorga przewodniczących (prezydentów) Rady.

W 1969 metropolita został arcybiskupem Bagdadu i Basry – jednej z najważniejszych diecezji w swym Kościele. Bardzo ożywił tam życie religijne, doprowadził do zbudowania kilku nowych świątyń oraz otwarcia szkół podstawowych i średnich.

Po śmierci 26 czerwca 1980 patriarchy Mor Jakuba III Święty Synod Kościoła syryjskiego wybrał 11 lipca na jego następcę Mor Severiosa Zakkę, który przybrał imię Moran Mor Ignatius Zakka I Iwas. Intronizacja, czyli oficjalne objęcie władzy w Kościele, odbyła się 14 września tegoż roku. Na tym stanowisku pozostawał ponad 30 lat, prowadząc bardzo aktywną działalność na wielu płaszczyznach i przyczyniając się do zbliżenia organizacyjnego starożytnych Kościołów Wschodu: syryjskiego, koptyjskiego, ormiańskiego i etiopskiego. Był doktorem honorowym wielu uczelni zachodnich i bliskowschodnich.

Od kilku lat hierarcha chorował na serce, ostatnio stan jego zdrowia gwałtownie się pogorszył, toteż wyjechał na leczenie do Niemiec i tam zmarł w klinice w Kilonii 21 marca.

Kościół syryjski, jakkolwiek ma w nazwie słowo „prawosławny”, w rzeczywistości nie należy do greckiego nurtu chrześcijaństwa wschodniego, ale wraz ze wspomnianymi Kościołami koptyjskim, ormiańskim i etiopskim tworzy jego odłam zwany „niechalcedońskim”. Nazwa wzięła się stąd, że Kościoły te nie przyjęły, z różnych zresztą powodów, postanowień Soboru w Chalcedonie w 451, na którym m.in. potępiono jako herezję monofizytyzm, czyli pogląd, iż w Panu Jezusie była tylko jedna natura – boska, bez ludzkiej.

ekai.pl

Begräbnis für syrischen Patriarchen Zakka Iwas am [28.] März

2014-03-24T17:08:00.000+01:00

Generalsekretär des Weltkirchenrats, Fykse Tveit, unterstreicht außerordentliches ökumenisches Engagement des Patriarchen "sowohl im Nahen Osten als auch weltweit"

24.03.2014

Patriarch Ignatius Zakka Iwas,
Foto: privat: Suryoyo Online

Wien-Damaskus, 24.03.2014 (KAP) Das Begräbnis des am Freitag verstorbenen syrisch-orthodoxen Patriarchen von Antiochien, Ignatius Zakka I. Iwas, findet am Sonntag, 30. März, im Mar Ephrem-Kloster in Sednaya bei Damaskus. Das berichten Medien in Nahost und die Stiftung "Pro Oriente" am Montag. Entsprechend seinem Testament wird der Patriarch liegend - "wie ein normaler Priester oder Laie" - beigesetzt. Üblicherweise werden östliche Patriarchen und "Katholikoi" sitzend begraben.

Am Samstag und Sonntag war die sterbliche Hülle des am Freitag in Kiel verstorbenen Patriarchen im syrisch-orthodoxen Kloster Mar Yacoub im westfälischen Warburg aufgebahrt. Das Kloster war früher ein Dominikanerkonvent; Kardinal Christoph Schönborn verbrachte dort seine ersten Ordensjahre. Am Sonntag fand dort der erste Gedenkgottesdienst statt. Auch Bischöfe der koptisch-orthodoxen und der äthiopisch-orthodoxen Kirche waren anwesend.

Am Dienstag, 25. März, erfolgt der Transfer in das Mar Yacoub-Kloster in Atchaneh im Libanon. In dem Kloster hatte sich der verstorbene Patriarch bis zu seiner Hospitalisierung in Deutschland aufgehalten. Am 26./27. März wird es für die syrisch-orthodoxen Gläubigen im Libanon Gelegenheit geben, in der Mar Ephrem-Kirche in Ashrafiyeh von Ignatius Zakka I. Iwas Abschied zu nehmen.

Am 27. März wird in Ashrafiyeh ein Gedenkgottesdienst gefeiert, anschließend erfolgt der Transfer nach Damaskus. Der offizielle Trauergottesdienst findet dann am 28. März in der syrisch-orthodoxen Georgs-Kathedrale im Bab Touma-Viertel von Damaskus statt.

Am Sonntag, 30. März, werden in den syrisch-orthodoxen Gotteshäusern in aller Welt Gedenkgottesdienste für Ignatius Zakka I. Iwas stattfinden. In Wien lädt Chorepiskopos Emanuel Aydin am 30. März zu diesem Gottesdienst in der Kirche St. Ephrem (13., Lainzer Straße 154) ein. Um 10 Uhr beginnt die Heilige Messe, um 11 Uhr findet das eigentliche Gedenken statt, um 11.30 Uhr wird zu einer Agape eingeladen.

Als "außerordentlichen geistlichen Führer" und Brückenbauer zwischen den Kirchen würdigte Papst Franziskus Ignatius Zakka I. Iwas. Der Generalsekretär des Weltkirchenrats, Pfarrer Olav Fykse Tveit, unterstrich in einem Kondolenzschreiben an die Mitglieder des Heiligen Synods der syrisch-orthodoxen Kirche das außerordentliche ökumenische Engagement von Ignatius Zakka I. Iwas "sowohl im Nahen Osten als auch weltweit". Fykse Tveit verwies darauf, dass der Patriarch von 1998 bis 2006 einer der Präsidenten des Weltkirchenrats war.

Der Tod des Patriarchen wurde in der von Mar Theophilos George Saliba, dem Erzbischof von "Mount Lebanon" und Generalsekretär des Heiligen Synods der syrisch-orthodoxen Kirche, unterzeichneten offiziellen Trauernachricht als "traurigstes Ereignis für die ganze christliche Welt" bezeichnet. Mit Ignatius Zakka I. Iwas habe die syrisch-orthodoxe Kirche ihren Führer und Lehrer, das Vorbild und die "nationale Persönlichkeit par excellence" verloren. Der "Verlust des geistlichen Vaters" erfülle die Herzen aller Gläubigen "mit großer Trauer und tiefer Bestürzung".

Der koptisch-orthodoxe Papst-Patriarch Tawadros II. betonte in seiner Beileidsbotschaft, Ignatius Zakka I. Iwas werde immer wegen seiner Zuwendung und seiner Nächstenliebe, vor allem aber wegen seiner Bemühungen um die Einheit der Kirche in Erinnerung bleiben. Er bete zu Gott um die Wahl eines würdigen Nachfolgers, der den Kurs des verstorbenen syrisch-orthodoxen Patriarchen einhalte.

Der armenisch-apostolische Katholikos-Patriarch Karekin II. unterstrich seinerseits, der verstorbene Patriarch sei ein "guter Hirte" gewesen. Mit "Eifer und Weisheit" habe Ignatius Zakka I. Iwas seine Kirche durch die "gegenwärtige herausfordernde Periode der politischen Umstürze im Nahen Osten" geführt. Dank des Einsatzes des verstorbenen Patriarchen sei es zu einer Revitalisierung des Mönchtums in der syrisch-orthodoxen Kirche gekommen. Zugleich habe die syrisch-orthodoxe Kirche dank Ignatius Zakka I. Iwas bedeutende Beiträge zum ökumenischen und zum interreligiösen Dialog geleistet.

Der indische Katholikos Basilios Mar Thoma Paulos II. erinnerte daran, dass der verstorbene Patriarch - noch als Metropolit von Mosul - dafür gesorgt hatte, dass Teile der in der Tigris-Metropole entdeckten Reliquien des Heiligen Thomas auch an die malankarische indisch-orthodoxe Kirche übergeben wurden. Seine Kirche gedenke des Patriarchen von Antiochien immer beim Hochgebet der Heiligen Messe, unterstrich Basilios Mar Thoma Paulos II.

Der anglikanische Erzbischof von Canterbury, Justin Welby, nahm in seinem Beileidsschreiben Bezug auf die dramatische Situation der Christen im Nahen Osten. Ignatius Zakka I. Iwas habe seiner Kirche unter sehr schwierigen und herausfordernden Umständen gedient und dabei wichtige Beiträge für den ökumenischen Dialog geleistet. Wörtlich stellte Erzbischof Welby fest: "Die Christen im ganzen Nahen Osten müssen ungeheure Leiden und Prüfungen meistern. Ihre Standhaftigkeit beruht auf tiefer innerer Überzeugung, Engagement und Glauben. Furchtlos tragen sie tagtäglich das Kreuz und verkünden die Gute Nachricht in Wort und Tat."

Der syrische Minister für die religiösen Stiftungen (Awqaf), Mohammed Abd-ul-Sattar al-Sayyed, sagte in einem TV-Interview, der verstorbene Patriarch sei eine "große religiöse und nationale Gestalt" gewesen. Ignatius Zakka I. Iwas habe Syrien immer verteidigt, als "barmherziger Vater", der allen Syrern zugetan gewesen sei.

kathweb.at

Die Syrisch-orthodoxe Kirche verliert ihren Oberhirten

2014-03-24T16:42:00.000+01:00

Tod von Patriarch Zakka I

In schwerster Zeit hat die Syrisch-Orthodoxe Kirche ihren Oberhirten verloren, Ignatius Zakka I. Iwas. Er hat eine bewegte Geschichte hinter sich.

Ignatius Zakka I. Iwas

Wegen des syrischen Bürgerkriegs ist es kein Zufall, dass Patriarch Zakka I. jetzt 81-jährig nicht in der Heimat, sondern geradezu auf der Flucht im deutschen Kiel sterben musste.

Der europäischen und überseeischen Diaspora seiner Kirche galt seit seinem Amtsantritt 1980 die besondere Sorge des Patriarchen. Aber schon viel früher, als der 1933 im irakischen Mossul Geborene nach dem heimischen Seminar St. Aphrem zu weiteren Studien nach New York geschickt wurde, begegnete er der ältesten aramäischen Diaspora in Nordamerika. Diese war schon im 19. Jahrhundert entstanden, als noch alle aramäischen Christen unter der Herrschaft des türkischen Sultans lebten – und immer wieder verfolgt wurden. Dabei hat Issa Iwas in den USA auch die evangelische Welt kennen und schätzen gelernt.
1969 wurde er nach Bagdad versetzt, aber gleichzeitig für die Seelsorge in der damals einsetzenden aramäischen Abwanderung Richtung Europa verantwortlich gemacht. Diese kam damals fast ausschliesslich aus der Türkei, wo im Südosten die letzen Christen zwischen die Mühlsteine kurdischer Partisanen und Regierungstruppen gerieten.

Als Administrator der neuen europäischen Diaspora mit den Schwerpunkten in der Schweiz, Deutschland, Benelux und Schweden gründete Zakka Iwas in den 1970ern in den Niederlanden das «St. Ephrem der Syrer-Klooster». Es sollte das erste in einer Reihe weiterer klösterlicher Kirchenzentren sein: St. Augin in Arth am Zuger See oder im deutschen Warburg.

Vor 34 Jahren wurde der Erzbischof von Bagdad und Administrator der europäischen Diaspora als «Ignatius Zakka I.7» zum Patriarchen gewählt. Seit Jahrhunderten stellen die geistlichen Oberhäupter der aramäischen Christen ihrem eigentlichen Namen jenen des frühen antiochenischen Märtyrerbischofs Ignatius voraus. Zakka I. setzte das Aufbauwerk in der Diaspora nun erst recht fort. Gleichzeitig baute er Maarrat bei Homs zum würdigen Patriarchensitz und Zentrum seiner Kirche aus, nachdem die alte Residenz beim türkischen Mardin schon 1927 verloren gegangen war.

Inzwischen ist Maarrat in den Kämpfen syrischer Muslimrebellen mit den Truppen von Präsident Assad in Trümmer gesunken. In Trümmer fiel in den letzten Lebensjahren von Ignatios Zakka I. fast die gesamte altangestammte Existenz der Aramäer im arabischen Raum: Zuerst nach 2003 im Irak, jetzt seit 2011 in Syrien. Was von seinem Lebenswerk Bestand hat, ist eine lebendige syrisch-orthodoxe Kirche in der Schweiz und ihren Nachbarländern.

Datum: 24.03.2014
Autor: Heinz Gstrein
Quelle: Livenet

jesus.ch

LT-play: Stor sorg efter patriarkens död

2014-03-22T02:55:00.000+01:00

Den syrisk ortodoxa kyrkans patriark Ignatius Zakka I Iwas avled under fredagen 80 år gammal. Hör här bland annat ärkebiskopen om patriarkens död. (Uppdaterad 22.42)

Relaterat

Partiark Ignatius Zakka I Iwas avled på fredagen 21 mars. På bilden syns även Södertäljebiskopen Julius Ablahad Shabo (i rött).Fotograf: Foto: Jan Van de Vel /Reporters/TT

Ignatius Zakka I Iwas togs in 20 februari i år på sjukhus i Tyskland för ”angioplastik” (plastikkirurgi av blodkärl, artärer och vener) och i fredags, den 21 mars, avled han.
Han var den syrisk-ortodoxa kyrkans patriark och högste ledare.
Sanharib Iwas föddes 21 april 1933 i staden Mosul i Irak. Han var en lysande elev och uppmärksammades tidigt av dåvarande patriark Mor Ignatius Aphrem I.
Under sina teologistudier i Mor Ephrem teologiskola i Mosul med början 1946, ändrades hans namn till Zakka. Han anställdes som patriarkens sekreterare och efter dennes död fortsatte han som förste sekreterare hos nye patriarken Ignatius Yakoub III.
Karriären gick framåt och 1955 vigdes han till diakon innan Ignatius Yakoub III vigde honom till präst i november 1957 och sedan till munk. I början av 1960-talet studerade Zakka Iwas teologi, filosofi och språk i New York och fick vara observatör i Vatikanen under ett par år. Han vigdes till biskop i november 1963 och fick titeln Mor Severius.
Sex år senare blev han biskop för hela ärkestiftet i Bagdad och Basra. Efter Ignatius Yakoub III:s död juni 1980 valdes Zakka Iwas till patriark och 14 september 1980 patriarkinvigdes han i Sankt Georges patriarkiska katedral i Damaskus.
Den syrisk ortodoxa kyrkans patriarksäte flyttade till Homs i Syrien efter att ha legat i Za’faran i Turkiet fram till 1933. Det var då den nye patriarken Afrem Barsoum inte längre var välkommen i Turkiet. Patriarken Ignatius Yakoub III flyttade sätet senare, 1959 från Homs till Damaskus där hans gamla stift låg.
Patriarken Zakka själv var bosatt i Mor Ephrems klostret i Ma`arat Sayyidnaya utanför Damaskus. Han besökte Sverige flera gånger, bland annat vid invigningen av S:t Afrem kyrkan i Geneta.
I ett pressmeddelande den 21 mars skriver Syrisk ortodoxa kyrkan i Sverige att Ignatius Zakka I Iwas ansågs vara en stor kämpe för ekumeniken och var delaktig i att skriva flera viktiga överenskommelser mellan olika kristna kyrkor.
En begravning kommer att ordnas inom kort och en biskopssynod kommer att hållas för att välja en efterträdare.
Samtliga syrisk ortodoxa kyrkor i Sverige kommer att anordna olika former av minnesstunder med anledning av patriarkens död.
De assyrisk/syrianska tv-kanalerna Suroyo TV, Suryoyo Sat och Assyria TV, som alla sänder från Södertälje, kommer att sända flera program om patriarken under de närmaste dagarna med start från fredag eftermiddag.
Det blir paneldebatter, information, minnesstunder och analys av vad Zakka I Iwas har uträttat under sin tid som patriark.
LT kommer att uppdatera under kvällen med ett tv-inslag från en av minnesstunderna.

Zum Video:
http://lt.se/nyheter/sodertalje/1.2425985-lt-play-stor-sorg-efter-patriarkens-dod

Condolences on death of Patriarch Mor Ignatius Zakka Iwas

2014-03-22T01:56:00.000+01:00

21 March 2014

Your Eminences and Graces,
Respected members of the Holy Synod of the Syrian Orthodox Church of Antioch and All the East,
Dear Brothers and Sisters in Christ, faithful of the Syrian Orthodox Church worldwide,
It is with deep sorrow and compassion for the Syrian Orthodox Church that the World Council of Churches (WCC) has received the news of the passing away to eternal life of Patriarch Mor Ignatius Zakka Iwas I, supreme spiritual head of the Syrian Orthodox Church of Antioch and All the East since 1980, a much respected church leader and pastor in the Middle East, and an eminent figure of the ecumenical movement both in Middle East and worldwide.
Patriarch Zakka served the ecumenical movement for many decades. He was elected as one of the WCC Presidents from Harare (1998) to Porto Alegre (2006) in recognition of his longstanding ecumenical commitment. As Metropolitan of his Church he had participated in many meetings and committees of the WCC, including its central committee. He had also represented his church as an observer to the Vatican II. His contribution to the dialogue of his church with Rome resulted in important Christological agreements, helping to overcome theological confusions and misunderstandings which had divided Christians for centuries.
He was also deeply involved in the ecumenical movement in the Middle East, being among the founders and subsequently a supporter and leader of the Middle East Council of Churches. He had developed excellent relationships and channels of collaborations with the heads of the other Oriental Orthodox Churches in the Middle East, and with the Greek Orthodox Patriarchate of Antioch.
His Holiness was a significant scholar and author of many works on Syriac language, theology and liturgy, and he cared deeply for his people and for the contribution the Syriac Christian tradition could make to the wider world. His care for the education of his clergy led to his establishment of the major Mor Ephrem Seminary in Ma`arat Sayyidnaya near Damascus. It is particularly sad that during the last decade of his life he witnessed the turmoil and suffering of his people, both in Iraq, where he had been Metropolitan for almost 20 years, and in Syria, where he resided as Patriarch. His wisdom in the context of these extremely difficult situations will be sorely missed.
Many in the leadership of the World Council of Churches had the privilege of working closely with Patriarch Ignatius Zakka Iwas throughout the many years of his association and involvement in the ecumenical movement. Many recall his caring love for all, his genuine hospitality and his kind, encouraging words in all circumstances. We are indebted to him for the contributions he has made over the years and the significant leadership he has demonstrated in the course of his long years of service.
We thank God for the life and witness of Patriarch Ignatius Zakka Iwas; and, we offer our heartfelt condolences to his church and his beloved spiritual sons and daughters.
May his memory remain eternal in our Lord’s mind and in the hearts of all who knew and loved him.
Rev. Dr Olav Fykse Tveit
WCC general secretary
oikoumene.org

Morreu o Patriarca da Igreja Ortodoxa Siríaca

2014-03-22T01:49:00.000+01:00

Editado por Filipe d’Avillez

Inserido em 21-03-2014 16:19

Inácio Zakka I Iwas tinha 81 anos e morreu de enfarte, num hospital na Alemanha. Liderou a igreja durante 34 anos mas antes foi observador no Concílio Vaticano II.

Morreu esta sexta-feira o Patriarca da Igreja Ortodoxa Siríaca, Inácio Zakka I Iwas.

Aos 81 anos, o Patriarca Inácio sofreu um ataque de coração no hospital onde se encontrava internado, na Alemanha.

A sede do Patriarcado Siríaco é em Damasco e tem-se mantido lá apesar da guerra civil que tem afectado o país há mais de três anos. Devido à sua saúde, e por condições de segurança, contudo, o Patriarca estava a viver no Líbano desde o início da guerra, tendo sido recentemente transportado para a Alemanha para receber tratamento.

A Igreja Siríaca pertence à comunhão de igrejas ortodoxas orientais, que se separaram de Roma a seguir ao Concílio de Calcedónia, no século IV. Esta comunhão inclui as Igrejas Ortodoxas da Arménia, da Etiópia e também a Igreja Copta, do Egipto.

A maioria dos fiéis da Igreja Siríaca vive na Síria e no Iraque, de onde o Patriarca era natural. Actualmente a Igreja tem também uma grande diáspora na Europa e na América do Norte.

O Patriarca Inácio era, contudo, comprometido com a causa ecuménica, tendo participado no Concílio Vaticano II, enquanto observador representante da sua Igreja. Em 1984 visitou o Vaticano, tendo sido recebido por João Paulo II. A visita foi retribuída em 2001, altura em que o Papa foi recebido pelo Patriarca.

Inácio Zakka I Iwas foi o 122º Patriarca da Sé de Antioquia, traçando a sua linhagem episcopal a São Pedro, que foi bispo de Antioquia antes de ir para Roma. Actualmente, devido à divisão das igrejas cristãs, outros líderes religiosos usam também o título de Patriarca de Antioquia.

O seu título completo era Patriarca Siríaco Ortodoxo de Antioquia e Todo o Oriente.

A Igreja Siríaca deve agora convocar um sínodo para eleger um sucessor que, como é tradicional, deverá adoptar o nome Inácio também.

rr.sapo.pt

PATRIARCH VAN ANTIOCHIE IGNATIUS ZAKKA IWAS OVERLEDEN

2014-03-21T22:11:00.001+01:00

Vrijdag, 21 maart 2014

DAMASCUS (KerkNet) - In Kiel, in het centrum van Duitsland, is Zakka Iwas, patriarch van de Syrisch-Orthodoxe Kerk van Antiochië en het gehele Oosten, vandaag op 81-jarige leeftijd na een langdurige ziekte overleden.

Zakka Iwas was waarnemer op het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). In 1963 werd hij gewijd tot aartsbisschop van Mossoel. In 1969 werd hij aartsbisschop van Bagdad en Basra. In 1980 werd hij verkozen tot 122ste patriarch van de Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochië.

(Kerknet) / Theo Borgermans

kerknet.be

Syrisch-orthodoxer Patriarch Zakka Iwas starb 80-jährig in Kiel

2014-03-21T22:09:00.005+01:00

Berlin/Wien, 21.3.14 (Kipa) Das Oberhaupt der syrisch-orthodoxen Kirche, Patriarch Ignatius Zakka I. Iwas, ist am Freitagmorgen, 21. März, im 81. Lebensjahr in einem Krankenhaus in Kiel (Schleswig-Holstein) nach langer schwerer Krankheit gestorben. Als «Patriarch von Antiochien und dem ganzen Orient» wurde er von seiner Kirche als 121. Nachfolger des Heiligen Petrus angesehen.

Der syrisch-orthodoxe Patriarch von Antiochia, Mar Ignatius Zakka I. Iwas (Bild: bethnahrin.de)

Ignatius Zakka I. Iwas stammte aus Mossul im Irak, wo er am 21. April 1933 geboren wurde. Er absolvierte seine theologischen Studien in Mossul und New York. 1962/63 nahm er als Beobachter seiner Kirche am Zweiten Vatikanischen Konzil teil. 1963 wurde er – mit 30 Jahren – Erzbischof von Mossul, 1969 Erzbischof von Bagdad. Am 14. September 1980 wurde er zum Patriarchen gewählt. Residenz des Patriarchen war das Mor Ephrem Seminar in Ma’arrat Saydnaya bei Damaskus. (kipa/kap/am)

kipa-apic.ch

Syriac Orthodox Patriarch Zakka Iwas Dead at 80

2014-03-21T22:07:00.000+01:00

DAMASCUS, Syria March 21, 2014 (AP)

The Patriarch of the Syriac Orthodox Church Ignatius Zakka Iwas, the leader of one of world's oldest Christian sects, has died. He was 80.

Syrian state news agency SANA said Iwas was admitted into a German hospital for treatment Feb. 20. He died on Friday in Germany after a long illness, the official news service said.

Iwas' official title was the Patriarch of Antioch and All the East. His church, known as the Syrian Orthodox Church, was founded in the year 452 [34, Red.GR] [...]. There are more than 4 million members, living in Syria, Lebanon and Iraq although there are also significant communities in Germany, Sweden and in the United States, where immigrants from the Near East introduced the faith in the late 19th century.

Iwas was born in the northern Iraqi city of Mosul. He was enthroned as patriarch in 1980 in St. George's Patriarchal Cathedral in Damascus.

Before that he served as metropolitan bishop of Mosul. He was the archbishop of Baghdad and Basra when he became patriarch. Since then, he has lived and worked in Damascus, the seat of the Syriac Orthodox Church. He also spent two years in the early 1960s in New York city, studying at the Episcopal Church's General Theological Seminary in downtown Manhattan.

When he conducted services at St. George Cathedral, located in the walled section of Damascus, Iwas had spoken in Syriac, a modern version of Aramaic — the language Jesus Christ is believed to have spoken.

Church officials said Friday his remains will be brought from Germany to Lebanon. From there they will transferred to Syria by land for burial.

abcnews.go.com/

Kafro'deki Mor Yakup Kilisesi sahipsiz kaldı

2014-03-04T11:50:00.000+01:00

FERHAT ARSLAN - BATMAN 04.03.2014 07:01:17

AKP’li Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in köyü olan Gercüş İlçesine bağlı Arıca (Kefre) Köyünde bulunan Mor Yakup Kilisesi yok olmakla yüz yüze bırakıldı. Eski Süryani yerleşkesi olan ve 40 yıl öncesine kadar köyün büyük kısmı Süryani cemaati yaşamasına rağmen şu an köyde tek bir Süryani ailenin kalmamasıyla Mor Yakup Kilisesinin kapısına kilit vuruldu. Süryani BDP Mardin Milletvekili Erol Dora, bölgenin tarihi mekanlarının korunması için mecliste çalışmalarının olduğunu söyledi.

Batman’ın Gercüş’ün Arıca Köyünde bulunan Mor Yakup Kilisesi, Türkiye’nin dört bir yanında bulunan diğer azınlıklar gibi Süryanilerin köyü terk etmesiyle sahipsiz kaldı. AKP’li Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in de köyü olan Arıca (Kefrê) de bundan 40 yıl öncesine kadar köyün yüzde 60’ı Süryanilerden oluşurken, şuan tek bir Süryani’nin kalmaması, 5. Yüzyıldan kalan kilise yıkılmakla yüz yüze bırakıldı. Gercüş’ten köyüne kadar duble yol yaptıran Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in farklı bir toplumdan kalan tarihi eser mekanların korunması için bir çabasının olmaması halk arasında tepkiye neden olurken, BDP’li Mardin Milletvekili Erol Dora, Süryani ve diğer inanç merkezleri ve tarihi eser olarak tescillenen mekanların korunması için yıllardır çalışmalarının olduğunu ifade etti.

Mor Yakup Kilisesi’nin korunması gerektiğini ifade eden Süryani Hazni Aktaş, bölgede yüzlerce kilise ve manastırın bakımsız ve sahipsizlikten yok olduğuna dikkat çekerek, kendi ibadethanelerini restore etmek için yaptıkları başvuruların Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu tarafından reddedildiğini kaydetti. Aktaş, “Bu ülkede sadece Süryaniler değil, Êzidiler, Ermeniler ve diğer birçok etnik inanca mensup olan toplulukların inanç merkezleri maalesef yok oldu. Bu inanç merkezlerini kendimiz restore etmek istediğimde önümüze mahkeme kararlarıyla engel çıkartılıyor. Bu mekanlar bölge için tarihi kültürel bir zenginliktir. Ancak bir ülkede insana değer verilmezse nasıl tarihi mekanlara değer verilir? Böyle bir handikap söz konusu” diye konuştu.

4. PAPA MOR YAKUP KİLİSESİNDE YAŞAMIŞ

Bir zamanlar Süryani ve Kürtlerin bir arada yaşadığı Gerçüş İlçesinden 20 km uzaklıkta bulunan Arıca Köyünde yaşayan bazı yurttaşlar tarafından özenle korunan kilisenin Süryanilere ait geleneksel tarzda inşa edilip iç motifleri ise doğal bitkiden yapılan boyalarla süslenmiş. 5. yüz yılda inşa edilen Mor Yakup Kilisesi, kimi kaynaklarda Mor Kuryanus olan 4. Papa,bu kiliseye yerleştiğini söylüyor. Mülkiyeti Midyat Süryani Manastırı Vakfına ait olduğu belirtirken, Son toplu ibadetlerini ise 1992 yılında Hollanda, İsviçre, Almanya ülkelerinde göç eden Arıca köylüleri Süryani yurttaşların katılımıyla gerçekleştirilmişti.
firatnews.com

Mor Yakup Kilisesi sahipsiz kaldı

Hibe edilecek bu Süryani manastırın sahipleri aranıyor

2014-02-10T21:35:00.002+01:00

SİİRT/ANF 10.02.2014 09:29:35

Türkiye ve Kuzey Kürdistan'da çok sayıda manastır ve kilise onyıllardır kendi kaderine terk edilmiş durumdalar. Kilise ve manastırların bir kısmı, bulundukları arazi ile birlikte Hazine’ye intikal ederken, bir kısmı da şahısların üzerine kayıtlı görünüyor. Ancak bugün manastır ve kiliseleri gerçek sahiplerine iade etmek isteyenler de var.
Siirt Gökçebağ beldesinde yaşayan Evin ailesi onlardan biri. Evin ailesinin Siirt’tin 5 km güneyinde olan arazileri üzerinde bir Süryani manastırı bulunuyor: Mor Yakup Hbişoyo Manastırı. Ailenin elinde manastıra ait bir tapu var.

EN ESKİ MANASTIRLARDAN BİRİ

Mor Yakup Hbişoyo en eski Süryani manastırlarından biri olarak biliniyor. Bu manastır 9-12. yüzyıllarda, yani Süryani Rönesansı döneminde, din ve ilim merkezi olarak uluslararası ün kazanmıştı.
Diğer bütün eski manastırlar gibi Mor Yakup Manastırı da çok geniş arazilere ve köylere sahipti. Manastır 1915 yılına kadar Keldani Kilisesinin (Doğu Süryani) kuzey Mezopotamya dini merkezi olarak işliyordu. 1915 yılında manastırda yaşayan son Keldani Metropoliti Mor Ayad Şer öldürülünce manastır boş kaldı, ardından da define avcıları tarafından harabeye çevrildi.

Manastırın tarihinin manastır yakınında bulunan 10 tonluk bir taşın üzerinde yazılı olduğunu söyleyen M. Emin Evin, “Bu Mor Yakup manastırdır. Bu çevrede yedi kilise var. Buradaki tüm kiliseler bu manastıra bağlıdır. Ninem eskiden bize buranın şehir olduğunu, pazarı olduğunu, bir dokuma işletmesinin olduğunu ve gidip buradan alışveriş yaptıklarını anlatırdı" dedi.

ANF'ye konuşan Evin, şöyle devam etti: "Ferman kararı çıkmadan önce Süryani bir kadın nineme bir kemer altın veriyor. Dedem nineme bunun haram olduğunu söyleyerek, geri vermesini istiyor. Ninem de gidip geri veriyor. Katliam fermanı çıkmadan önce burada Hıristiyan mensubu insanlar yaşıyordu. Buranın yıkılması 1920'li yılardan sonra olmuştur. Burası daha önce Siirtli bir Arap’ın elindeydi. Buranın tabusunu Osmanlı döneminde kendi üzerlerine nasıl almışlar bilmiyorum. Buradaki Süryaniler öldürüldükten sonra kendi üzerine almışlar. Hayvanlarımız fazla olduğu için arazi alma ihtiyacı duyduk bizde burayı aldık."

Kürt siyasetinde aktif olarak yer aldığını ve bu yüzden cezaevine girdiğini ifade eden Evin, “11 yıl yattım. Daha önceden bağcılık ve hayvancılık yapıyordum ama cezaevine girdikten sonra bu işlerim dağıldı" diye ekledi.

Manastırı korumak için elerinden gelen çabayı sarf etiklerini belirten Evin, "Mardin’deki Süryanilere ulaştım, ‘Kiliseyi yıkılmaktan kurtaralım’ dedim. Daha sonra ne olduysa gelemediler" ifadelerini kullandı.

2ÖZEL HAREKATÇI ŞAHİN'DEN İŞKENCE GÖRDÜM'

1993yılının başlarında başında Siirt Emniyet Müdürlüğü Özel Harekât Şube Müdürü İbrahim Şahin’in adamlarının kendisini tehdit ettiği söyleyen Evin, yaşadıklarını şu sözlerle anlattı: “İşkence yaptılar. Kiliseyi kendilerine hibe etmem için tugay komutanı ve Şahin’in ekibi beni ölümle tehdit etti. Orda benimle beraber olan arkadaşım işkenceden öldü. Ne yaptıysalar vermedim.

Amaçları kilise etrafında define aramaktı. Süryanilere ait olan bu manastırı yıkmaktı. Gerekçe olarak PKK'nin burayı sığınak olarak kullanmasını gösteriyorlardı. Detektörlerle define aramaya çalışan da çok oldu, yakaladık. Arazi civarında çok fazla mağara da var, her biri 500 metrekareye yakın bir büyüklükte; hayvanlarımızı oralarda besliyorduk. Şahin ve adamları buradan çok tarihi eser götürdü. Mağaralarda azizleri temsil eden kabartmalar vardı, bu mağaralarda bunları kopartıp götürdüler."

'SAHİPLERİ GELSİN, HİBE EDECEĞİM'

Manastırı sahiplerine hibe edeceğini belirten Evin şu çağrıyı yaptı: “Biz bu Kilisenin yok olmasını istemiyoruz. Tadilat edecek bir gücüm yok. Burası dünyanın bir tarihidir.

Ben buradan tüm Ermeni, Süryani ve dünyada ki halkalara çağrı yapıyorum özelikle Mor Yakup Manastırı'nın tarihi mirasçılarına çağrı yapıyorum. Dünyanın neresinde olursa olsunlar gelsinler manastırı kendilerine hibe edeceğim. Burası onların atalarının. Burada onların tarihi yatıyor. Bugüne kadar tüm kendi kısık imkânlarımızla sahip çıktık. Bu saatten sonra tadilat edecek durumum yok. Burada tüm Ermeni ve Süryani halkına çağrı yapıyorum: gelsinler bu manastırı onlara hibe edeceğim, yeterki bu manastır yıkılmasın, bu tarih yok olmasın.”

FIRAT NEWS: ajansafirat.net

Suriye’de Kaçirilan 12 Rahibenin Bulunmasi İçin Bir İmzada Sen Ver

2013-12-27T01:43:00.000+01:00

3 Aralık 2013 günü Şam'ın kuzeyindeki tarihi Hıristiyan köyü Malula'ya giren cihadçılar, Süryani halkına ait manastır ve kiliseyi yağmalayarak 12 masum rahibeyi kaçırdılar. Aralarında Nusra Cephesi militanlarının da bulunduğu cihatçılar, kiliseye girerek, 12 rahibeyi kaçırarak Lübnan sınırındaki Yabrud'a götürdüler.
Kaçırıldıktan tam 3 gün sonra sosyal medyaya Anadolu Ajansı adına bir klip yayınlanarak, sözde rahibelerin sağ olduğu barış gruplarının güvenlik nedeniyle kaçırıldığı haberi servis edildiğinden bu yana, 12 rahibeden bu güne değin hiçbir haber alınamamıştır. Başlarına ne geldi bilmiyoruz. Vakit çok geç olmadan on iki rahibe için biz kadınlar ve vicdanlı insanlar seslerimizi birlikte çoğaltalım.

Bu rahibelere Türkiye ve Uluslar arası kadın örgütleri, kurum, kuruluşlar, bireyler tez zamanda sahip çıkmalıdır.
Savaşın bile bir hukuku vardır. Savaşta, kadınlara ve çocuklara dokunmanın sözde suç olduğu bir dünyada yaşıyoruz ne yazık ki. Ne can, ne namus güvenliğimiz var. Ortadoğu coğrafyasında rahibeler şahsında kadınlara yönelik bu tavrı bizler esefle kınıyor, cihatçı örgüt üyelerinin derhal yakalanarak AHİM’ de yargılanması gerektiğine inanıyoruz. Bu güne kadar yaşanan iç savaşta 6 bin Suriyeli kadın tecavüze uğradı.. Binlerce yıldır kadın bedeni üzerinden geliştirilen tecavüz kültürünün, savaş coğrafyalarında daha fazla yaşanmasını istemiyoruz artık. Tecavüzlere sessiz kalmak tecavüz suçuna ortak olmaktır.
Kaçırılan rahibeler sizin bacınız, ablanız, kızınız, teyzeniz, halanız olsaydı… Kadın örgütleri ve insani kuruluşlar olarak sizler yine böyle sessiz mi kalacaktınız?
12 Rahibenin çığlığına üç maymunu oynayan dünya kadınları neredesiniz? Neredesiniz devrimci, yurtsever, özgürlükçü, barışsever kadınlar neredesiniz? Neredesiniz ey güzel insanlar!
On iki kadın rahibeye sahip çıkmak kendi insanlığımıza sahip çıkmaktır.
http://imza.la/suriye-de-kacirilan-12-rahibenin-bulunmasi-icin-bir-imzada-sen-ver

'BURASI BAYRAMLARI YASA BOĞANLARIN ÜLKESİDİR

2013-12-25T00:54:00.000+01:00

24.12.2013

Bu gün, İsa Mesih'in doğuşu ve tüm Ortodoks ve Katolik âleminin Noel bayramıdır. Bu ülkenin kadim halkları olan Ermenilerin, Süryanilerin, Rumların bayramıdır. Aynı zamanda Ermeni halkının yeni yılı ve Surp Dzinunt yortusu, Süryanilerin Yaldo bayramıdır. Başta ülkemizde İslam dışında kalan bütün inançların ( Hıristiyan, Alevi, Ezidi, Dürzi v.b gibi) bayramları da, resmi bayram tatili oluncaya kadar bayram gelmiş neyime diyorum. Keşke bayramları bayram tadında yaşayabilsek... Mezopotamya ve Orta doğu coğrafyasında yaşatılan onca acı karşısında neredeyse insani bir duygu olan sevinçlerimizi bile yitirdik. Yaklaşık 1 hafta evvel 17.12.2013’de Özg&u uml;r Gündem gazetesinde yer alan bir habere göre Adıyaman metropoliti Melke Ürek Ölümle tehdit edilmiştir. Zihniyet; bu topraklarda barışa, dostluğa, özgürlüğe, eşitliğe evrilmediği sürece daha kaç Süryani ruhani tehdit edilecek Kim bilir?

Ne yazık ki, böylesi acı haberler ne ilktir, ne de son olacak bu gidişle. Ve inanıyorum ki tüm Süryani metropolitler, rahipler, papazlar ve ruhaniler bu ülkede ölüm tehditleri altında yaşam mücadelesi veriyorlar. Süryani halkı ve tüm azınlıklar anayurtlarında ve yaşadıkları orta doğu coğrafyasında maalesef ki bu acı kaderi 100 yıldır birlikte paylaşıyorlar. Bu ülkenin asli unsurları eşit yurttaşlık haklarından yararlanmadığı sürece, tüm bu halklar güvercin ürkekliğinde yaşamaya devam edecektir. Bunun için öncelikle yasalar ve kafalar değişmeli. Demokratik yasalar yapılmalı ve bu ülkenin yerli halklarını kucaklayıcı, kapsamlı bir anaya sa olmalı.

Geçtiğimiz 22 Nisan 2013'de Türkiye-Suriye sınırında kaçırılan Antakya Ortodoks Patrikhanesi Halep Metropoliti Pavlus Yazıcı ile Halep Süryani Ortodoks Metropoliti Yuhanna İbrahim 257 (8 ay ) gündür hala kayıp. Agos'da 5 Aralık'ta çıkan bir habere göre çoktan bu iki metropolit Kafkas kökenli Ebu Banat tarafından katledilmiştir. (Ebu Banat; Özellikle Suriye’de kafa kesme görüntüleriyle dünyaca tanınan biridir. Namı diğer adı Magomed Abdurrahmanov’dur. TC’nin bu konuyla ilgili doğru söylememesi yani tutukladıkları halde sınır dışı ettik demesini anlamış değilim. Süryani temsilcilerine ve kamuoyuna sınır dışı ettik diye açıklama yapan hükümet yetkilileri, gerçekte ‘’ Türkiye’de tutuklu bulunan Ebu Banat için, dosya numarası mevcut olup, bu dosyaya Hukukçular pekâlâ bakabilir)

Bu konuyla ilgili baştan beri benimde inancım o dur ki, her iki metropolit çoktan öldürüldü.

TC'nin, metropolitlerle ilgili basın yoluyla yaptığı açıklamalarında her iki metropolitin yerlerini bildiklerini söylemelerinin üzerinden aylar geçmesine rağmen henüz ses, seda yok... Kitle iletişim araçlarında bir yığın komplo teorileri uçuşuyor. İnandığım bir tez var ki, bu metropolitler sağ olsaydı bu güne kadar çoktan ortaya çıkardı. TC. Ne amaçla bu olayı unutturmaya çalışıyor bilinmez? Çünkü Yuhanna İbrahim, Orta doğuda barışın sesiydi ve barışa, Suriye’de İslami terör örgütleri tarafından kurşun sıkıldı. Barışa kurşun sıkanlara inat unutmayacağız.

Bu gerçekdışı beyanlarla olayı unutturmaya çalışan bir ülkeye, bizlerin cevabı bellidir. Ne kaçırılan metropolitleri unutacağız ne de 3.12.2012'de Suriye/Şam'ın kuzeyindeki tarihi Hıristiyan köyü Malula'ya girerek cihadcılar tarafından kaçırılan 12 rahibeyi unutmayacağız/ unutturamayacaklar. Biliyoruz ki, Unutmak ihanettir.

Kaçırılan 12 rahibeyle ilgili 2-3 gün sonra kamuoyuna servis edilen bir klipin kaynağına bakarsanız, Anadolu ajansı olduğunu göreceksiniz. Anadolu ajansı kime hizmet eder herkesin malumu. 12 Rahibenin çığlığına üç maymunu oynayan Türkiyeli ve dünya kadınları neredesiniz? Uluslar arası kadın örgütleri neredesiniz? Çok ilginçtir rahibelerin kaçırılması olayı ile ilgili bu güne kadar, hiçbir kadın örgütü girişimde bulunmadı. Hatırlıyorum geçtiğimiz yıllarda, İran’daki idamlarda Zenobia adında genç bir hukukçu kadın idam edilmesin, şeriat yasalarına göre Arap ülkelerinde kadınlar recm edilme sin diye imza kampanyalarına destek veren, biz Türkiyeli kadınlar, söz konusu rahibeler olunca niye bu suskunluk? Niyedir deve kuşu misali kafalarımızı kuma gömmek. Biliyor musunuz? Suriye’de bir Arap ülkesidir. İki olayda ortak olan tek şey kamuoyuna; kaçırılanların sağ-salim oldukları mesajının verilmesidir. Amaç, zamana yayıp olayı soğutmak en nihayetinde unutturmak mıdır?

Durun, durun… 1915 bitmedi henüz. 4 ayrı parçada devam ediyor. Özellikle son 2 yıldır Suriye’de tam gaz soykırım devam ediyor. Dün yine Suriye’de 23.12.2013 ‘de, Alalam Gazetesi’nin haberine göre Daraa’da bir kiliseye yapılan havan topu saldırısı sonucunda, üçü çocuk olmak üzere toplam 12 kişi öldü. Kalemim soykırım yaşayan halklara yapılan acıları/haksızlıkları yazmaktan tükendi, onlar tükenmedi yok etmekte.

Ne yazık ki, Süryani halkı bayram gününde bile yüreklerini dağlayan iki ayrı acı yaşıyor. Paylarına hep acı, hep gözyaşı düştü 1400 yıldır. Acıyacak/ kanatacak yerleri kaldı mı bilinmez. Suriye’deki savaşın bedelini en ağır ödeyenler Hıristiyanlar ve Alevilerdir. Süryani halkı ise cemaat liderleri ve 12 rahibenin kaçırılmasıyla daha da ağır bedel ödemiştir. Vatikan’da Papa’nın bile rahibelerle ilgili çağrıda bulunması, can ve namus güvenlikleri olmadığından olsa gerek. Suriye’de Hıristiyan kadınların başına gelenlerden pek farklı değil, Türkiye’ye sığınmacı olarak gelen kadınların durumları. Suriye’den savaştan kaçıp, mülteci olarak Türkiye’ye gelen özellikle İstanbul’da fuhuş sektöründe, 15-16 yaşındaki kız çocukların etlerinin pazarlandığı bir ülkede utançlı yaşıyoruz bizler. Hırsızlığın ve yolsuzluğun pirim yaptığı ülkemizde körpecik bedenlerin kirletilerek, elde edilen gelir ayakkabı kutularına milyon dolar olarak giriyor.

Ey büyük insanlık neredesiniz? Neredesiniz Türkiye’nin vicdanlı insanları? 12 Rahibe şahsında Süryani halkının kalbine ateş düştü görmüyor musunuz? Ve yarın Noel bayramı. Bayramlarını kutlayacaklar, kutlayabilirlerse yürekleri buruk… Bu gün sosyal medyada Sayın Abdullah Gül’ün ülkedeki kadim Hıristiyanların Noel bayramını kutlama haberleri yayınlanıyor habire. Bayramlarını kutlamak değildir asolan parlamentoda büyük bir sandalyeye sahip iktidarınız, yasal bir değişiklik yapıp kadim Hıristiyanların bayramlarında resmi tatil ilan etsin. Samimiyet ancak böyle olur.

GEL KARDEŞİM BİR KEZ OLSUN YÜREĞİNİ YATIR, YÜREĞİME ....

Anadolu denilen coğrafyada Sünni Türk olmayanlar yine ağlıyor, bir bayram gününde. Dört ayrı parçada 4 ayrı zulüm yaşayan nar tanelerine, insanlık adına el uzatalım hep birlikte. Ne 22 Nisan 2013’de kaçırılan metropolitleri Ne 3.12.2013’de Suriye/Şam’da Cihatçı örgütler tarafından kaçırılan 12 rahibeyi Ne Adıyaman metropoliti Melke Ürek’e yapılan ölüm tehditlerini unutmayalım.

Yıllardır bayram kutlamayan biri olarak, hep birlikte barış ve sevgi içersinde kutlayacağımız nice bayramlara...

ZEYNEP TOZDUMAN