ENJOY YOUR LIFE

ನಾನು ನೋಡಿದ ಕೆಲವು ಸಿನಿಮಾದ ಧನಾತ್ಮಕ ಅಂಶದ ಸುತ್ತ..

2011-11-12T06:35:00.000-08:00

ದೂಕುಡು : ನಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು..ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಚಿತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೋರಿಸಿದೆ..ಮಹೇಶ್ ಬಾಬು ಅಭಿನಯ, ಬ್ರಹ್ಮ್ಮಾನಂದ ಕಾಮಿಡಿ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ಏಳಮ್ ಅರಿವು : ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಿಕರನ್ನು ನಾವು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ ಆದರೆ ಅವರು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ, ಅವರು ನಮಗಿಂತಲೂ ತುಂಬಾ ಮುಂದಿದ್ದರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ್ದು ಬಹಳ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಭೋಧಿಧರ್ಮನ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರೆ. ಸೂರ್ಯ ಅಭಿನಯ ಮನಮುಟ್ಟುವ ಹಾಗಿದೆ.

ರಾ.ಒನ್ : ಯಾವಾಗಲು ಒಳ್ಳೆಯದು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೆ ಮತ್ತು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ವೀಡಿಯೊ ಗೇಮ್ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಂಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಯಿತು! ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ಸೂಪರ್ ಹೀರೋ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ..

"ಯೆ ಪ್ರವೀಣ,ಏನಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಆ ರಾವಣ" hai toh trailer hai, picture aabi baki hai mere dosth!!

2011-03-15T04:02:00.000-07:00

ಇಂದು ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಸುಮಾರು ೧೧ ೩೦ ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪ್ರವೀಣ್ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ವಾಲ್ ಲಿ ಮೇಲಿನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕೂಂತ ಮೊದಲು ನಂಗೆ ನೀಡಿದ offer ನಂತರ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕೋರಿಕೆ. ಕೋರಿಕೆ ಮಾಡಿದವರು ನನ್ನ ಮಿತ್ರರೇ, ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದು "ಪ್ರವೀಣ"ನ ವಾಲ್ ಲಿ. ಇದು ನನಗೆ ಒಂದು ತರ ಧರ್ಮ ಸಂಕಟ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಂದರೆ ಒಂದು ತರ "DEADLOCK" ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಾವು ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ.ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಂಡಿಶನ್ "CIRCULAR LOOP" ಬ್ರೇಕ್ ಅದ್ರು ಅಪಾಯ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ!!

ಆದರೆ ಬಹಳ ಸಂತಸದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಪ್ರವೀಣ್ ಮೇಲೆ ಕವನ ರಚನೆ ಆಗಿದ್ದು. "Trailer" ಮೊದಲ ಸಾಲು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿದ ನನಗೆ ಇದು ಬಹಳ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಕವನ ಅಂತ ಅನಿಸಿತು. ಕವನ ರಚನೆಕಾರರು ಬಹಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುದುಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಈ ಕವನದಲ್ಲಿ. "ಕವನ" ಎಂಬುದು ಇರುವುದೇ ಹೀಗೆ,ಒಂದೊಂದು ಸಾರಿ ಓದಿದಾಗಲು ಹೊಸ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ಕೊಡುತ್ತೆ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಇದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅರ್ಥ ನೀಡುತ್ತೆ."Trailer" ಹೀಗೆ ಇದ್ದರೆ ಇನ್ನು "ಪಿಕ್ಚರ್" ಹೇಗೆ ಇರಬೇಡ ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ಮೈ ಮನವನ್ನೆಲ್ಲ ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ತಿ "picture", "picture" ನೋಡಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಬಂದೀತು ಅಷ್ಟೇ. ಮೊದಲ ಸಾಲು ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ವಾದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಅರ್ಥ"ವಾದ" ಹಾಗೆ ವಿಮರ್ಶಿಸೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟದ್ದು.

"ರಾವಣ" ಲಂಕೆಯನ್ನು ಅಳಿದ "ಮಹಾನ್ ದೊರೆ". "ಶಿವನ ಪರಮ ಭಕ್ತ". "ಪರಮ ಜ್ಞಾನಿ". "ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತಗಾರ".ಪ್ರಸಿದ್ದ "ವೀಣಾವಾದಕ". ಅವನ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯು, ಅವನು "೪ ವೇದ ೬ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು", ೧೦ ಜನ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೆ ಆತನೊಬ್ಬನೇ ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. "ರಾವಣ ಸಂಹಿತ" ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಮೂಲಕ ರಾವಣನು "ಹಿಂದೂ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ" ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಯು ಅಪಾರ. ಆತನು "ಆಯುರ್ವೇದ" ಮತ್ತು "ರಾಜ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ" ಅಪಾರ ಪರಿಣಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಘನವಿದ್ವಾಂಸ ರಾವಣನು, "ಪ್ರವೀಣ"ನ ಮುಂದೆ ಏನೇನು ಅಲ್ಲ ಎಂಬಲ್ಲಿಂದ ಕವನ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರವೀಣ್ ಹಿರಿಮೆ ಏನು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ!!!

ಪ್ರವೀಣ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ "ಪ್ರವೀಣ". ಸಜ್ಜನ ಸಾಧು ಒಂದು ತರ "ಸಂತ"ನ ಹಾಗೆ ಅವನ ಜೀವನ.ನಿಜ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಈಗಿನ ಕೆಲವು ಸಂತರಿಗೂ, ಪ್ರವೀಣ್ ಗೆ ಇದ್ದಷ್ಟು ಆಚಾರ,ನಿಷ್ಠೆ ಇರುವುದು ಸಂಶಯ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟು, ಹೊರಗಡೆ ನಗುತ್ತ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ನಗಿಸುತ್ತಾ ಎಲ್ಲರೊಳಗೊಂದಾಗಿ ಬೆರೆಯುವುದು ಬಹುಶ: ಅವನಿಗಾದಷ್ಟು ಇನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸದಾ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ಚಾಚುತ್ತ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಗಣಿಸದೆ ನಿತ್ಯ ಸವೆಯುತ್ತಿರುವ, ಸವೆಸುತ್ತಿರುವ ಅವನ ತ್ಯಾಗ ಗುಣ ವರ್ಣಿಸಲು ಬಹುಶ: ಪದಗಳೇ ಸಾಲದು ಅಂತ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಆದೀತು!!! ಅಂತ ನಂಗೆ ಆದದ್ದು hai toh trailer hai, picture aabi baki hai mere dosth!! ಎಂಬ ಸಾಲನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ!!!

ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ಆ ದಿನ...

2011-03-11T01:25:00.000-08:00

ಪರೀಕ್ಷೆ ಯಾವುದೇ ಇರಬಹುದು ಅದು ಇಂಟರ್ನಲ್ ಅಥವಾ ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ಎಂಡ್ ಪರೀಕ್ಷೆ.. ಆದ್ರೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ. ನಾವು ಏನು ಅಂತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡೋದೇ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ.ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳೋದಾದರೆ ನಾವು ಏನು ಅಂತ ನಿಜವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡದೇ ಇರೋದು ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ.ಹೀಗೆ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ಅನ್ನೋದೇ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಓದುತ್ತಾರೆ.ಮತ್ತು ಆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ಓದುತ್ತಾರೆ.ಆ ದಿನದ ಟೆನ್ಶನ್ ನಲ್ಲಿ ಓದಿದಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಉಳಿದ ದಿನ ಓದಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆವತ್ತೇ ಎಲ್ಲ ತಲೆಗೆ ಹತ್ತುವುದು ಬಹಳ ಬೇಗ.ಅದು ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಓದಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂದರೆ ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು. ಕೊನೆಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಛೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲೇ ಓದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು ಅಂತ ಅನಿಸುವುದು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ.ನಾನು ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದವಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನನಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಮನೋಭಾವ ಸುರುವಾಗಿದೆ. ನನಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಓದುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನಾದರು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಆಗದಷ್ಟು.ಅಂದು ನನಗೆ ಲೇಖನ ಬರೆಯುವ,ಇಲ್ಲವೇ ಬೇರೆ ಏನಾದರು ಓದುವ,ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್(ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್) ಮಾಡುವ ಎಂದೆಲ್ಲ ಅನಿಸುವುದು.ಆ ಭಾವನೆ ಬಹಳ ಆಳವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಜೋಷ್ ಎಷ್ಟು ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿಯೇ ಬಿಡುವ ಎಂಬಷ್ಟು.ಆಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ಪಾಠವನ್ನು ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎಂಬಂತೆ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಸರಿ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ನನ್ನ ಯೋಚನೆ!!ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಇದ್ದ ಲೇಖನ,ಬೇರೆ ಓದುವ,ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಹುಚ್ಚು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.ಆ ದಿನ ಕೂತುಕೊಂಡು ಆವತ್ತು ಮುಗಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಯದ್ದು ಓದಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.ವಿಚಿತ್ರವಾದರೂ ಸತ್ಯ ಇದೊಂದು ಹುಚ್ಚು ಮನಸ್ತಿತಿ!!

ವಾಸ್ತವ ಏನೆಂದರೆ ನಾನು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಬೇರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಮುಗಿದ ದಿನ ಆ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ನ್ನು ಓದುವುದಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಇದರ ನಡುವೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಾಗುವ ತೊಯ್ದಾಟದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಂತೂ ಸತ್ಯ!!

2011-01-15T04:27:00.001-08:00

Happy Makara Sankranti :)

IPL 4

2011-01-12T04:04:00.000-08:00

In few days IPL starts.... I prepared a list of 3 teams(imaginary) by selectiing top 33 players....

..................................................................................

I want 2 c match b/w these teams....

..................................................................................

1) Sehwag 1) Sachin 1) Gilchrist

2 Warner 2) Gayle 2) BB McCullum

3) Raina 3) Sangakkara 3) Jayavardane

4) Dilshan 4) Villiers 4) Yuvaraj Singh

5) Robin Uttappa 5) David Hussy 5) Ross Taylor

6) Afridi 6) Pollard 6) Yousuf Patan

7 ) Watson 7) A. Mathews 7) Albi Morkel

8) G. Swann 8) Botha 8) Harabhajan Singh

9) Shane Warne 9) Muralidharan 9) Danial Vettori

10) Zahir Khan 10) Nathan bracken 10) Doug Bollinger

11) Dale Steyn 11) Brett Lee 11) Lasit Malinga

...................................................................................

Team composing of 5 specialist batsman, 1 big hitter ,1 all rounder, 2 spinners and 2 fast bowlers....How was the team??

ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ ಪುರಾಣಂ

2010-07-31T22:12:00.000-07:00

"ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಾದರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡ,ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂಬುದೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಇಲ್ಲ,ಅವರವರೆ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೆ ಗೊತ್ತಾದೀತು," ಈ ಮಾತು ನನಗೆ ಏನು ಹೊಸತಲ್ಲ,ನಿತ್ಯವೂ ತಂದೆ ಹೇಳ್ತಾರೆ,ನಾನು ಕೇಳಿಯೂ ಕೇಳಿಸದಂತೆ ಪಾಡಿಗೆ ಇರ್ತೇನೆ.ಆದರೆ ಆ ಮಾತಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅರ್ಥ ಬಂದುದು ಅಥವಾ ಅವರು ನಿತ್ಯವೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾದದ್ದು ನಾನು ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ ಮಾಡಿಸಲು ಎಂದು ಹೊರಟಾಗಲೇ!!

ಮೈಸೂರಿಂದ ಊರಿಗೆ ಬರುವಾಗ ಯಾವುದೇ ಯೋಚನೆ,ಯೋಜನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ೪ ದಿನ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಬೇಜಾರು ಬಂತು,ಹಾಗೆ ಒಂದು ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದರೆ ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯು ಬಂತು.ಸರಿ ಯೋಚನೆ ಬಂದದ್ದೆ ತಡ,ಏನೇನು ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನ ಅಣ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ,ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಟೆ ಬಿಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ ಅಂತ ಹೊರಟೆನೋ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಬಣ್ಣ ಬಯಲಾಯಿತು. ನಾನು ಜೀವನವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕೇರ್ ಲೆಸ್ ಆಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ಜಗಜ್ಜಾಹಿರವಾಯಿತು.ತಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದೊಂದೇ ಮಾತುಗಳು ನಿಜವಾಗತೊಡಗಿತು.

ಅಣ್ಣ ಏನೇನು ಬೇಕು,ಏನೇನು ಕೆಲಸ ಇದೆ ಎಲ್ಲ ವಿವರವನ್ನು ಹೇಳಿದ.ಈಗ ಮೊದಲನೇ ತೊಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಒರಿಜಿನಲ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೆಟ್ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಮೈಸೂರ್ ಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಒಂದು ಸಲ ಬರೀ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಗಳಿಗಾಗಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. "ಹೇಗೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ಓದುವುದಿಲ್ಲ,ಇನ್ನು ತೋಟ,ಮನೆ ಕೆಲಸದ ಕಡೆಗೆ ತಲೆಯೇ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ,ಅಲ್ಲ ಬರುವಾಗ ಏನೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ,ತಗೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರೆ ಈಗ ಇದಕ್ಕೆಂತ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಓಡುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತಿತ್ತು ಅಂತ ತಂದೆ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು ಏನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ" ಸರಿ ಆಗಬೇಕಾದರೆ ಮಾಡದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಹೋಗಿ ಅರ್ಜಿ ತಗೊಂಡು ಏನೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಕೇಳಿ,ಇನ್ನು ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದ್ರೆ ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಬಾ,ಮಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ೨ ಅತ್ತೆ ಮನೆ ಇದೆ,ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಂತರಾಯಿತು ಎಂದರು.
ಜೂನ್ ೨೨ "ಮಂಗಳವಾರ" ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟೆ.ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಇನ್ನು ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.ಹೊರಡುವಾಗ ತಂದೆ ಕೇಳಿದರು,ಬೇಕಾದ ಬಟ್ಟೆ,ರೂಮಿನ ಬೀಗದ ಕೈ ಎಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಿಯಲ್ಲ.ನಾನೇನು ಇನ್ನು ಸಣ್ಣ ಮಗುವ,ನನಗೇನು ಅಷ್ಟು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲವ ಎಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ಯೋಚಿಸಿಕೊಂಡು, ಹಾ ಎಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆನಪ್ಪ ಎಂದೆ.ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ವಿಟ್ಲಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ,ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಸುಮಾರು ೧ ಗಂಟೆ ೩೦ ನಿಮಿಷ ಬಸ್ ಪ್ರಯಾಣ.ಅಣ್ಣ ಹೇಳಿದ್ದ ಮಂಗಳೂರಲ್ಲಿ "ಡಿ ಸಿ" ಆಫೀಸ್ ಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಎಲ್ಲ ಸಿಗುತ್ತೆ,ಅಲ್ಲೇ ಫಿಲ್ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟರಾಯಿತು ಎಂದು. ನನಗೆ ಮಂಗಳೂರು ಅಷ್ಟೇನೂ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲ,ನಾನು ಹೋಗಿದ್ದೆ ಕಡಿಮೆ.ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಎಂದರೆ, ಸ್ಟೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಲ್ಲಿ ಇಳಿತಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ೧೯ ನಂಬ್ರದ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಬೊಂದೆಲ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ!!.

ಸ್ಟೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುವಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ ಟಿ ಓ ಆಫೀಸ್ ಗಳೆಲ್ಲ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ ಇಲ್ಲೇ ಹಾಗಾದ್ರೆ "ಡಿ ಸಿ " ಆಫೀಸ್ ಇರಬಹುದೇನೋ ಎಂದು. ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಇಳಿದು ಬಿಟ್ಟೆ. ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿದ ಒಬ್ಬರ ಹತ್ತಿರ "ಡಿ ಸಿ " ಆಫೀಸ್ ಎಲ್ಲಿ ಬರ್ತದೆ ಎಂದೆ,ಅದು ಸ್ಟೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಹತ್ತಿರ, ಓ ಆ ತುದಿ ಎಂದು ದಾರಿ ಹೇಳಿದರು,ಇಡಿ ನೆಹರು ಮೈದಾನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಬರಬೇಕಾಯಿತು, ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಯೋಚಿಸಿದೆ ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಬಸ್ ಕಂಡಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲೇ ಇಳಿದು ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು,ನಾನೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿ ಇಳಿದು ಈಗ ಸುಮ್ಮನೆ ನಡೆಯುವ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು. ಹಾಗೆ ಸುತ್ತಿ,ಸುತ್ತಿ ದಾರಿ ಕೇಳಿ ಡಿ ಸಿ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಬಂದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ಗೆ ಅಂತ ಬೇರೆ ಆಫೀಸ್ ಆಗಿದೆ, ಈಗ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಅಲ್ಲಿ ಆಗುವುದು ಎಂದರು."ಪಿ ವಿ ಎಸ್ " ಸರ್ಕಲ್ ಪಕ್ಕ ಕಚೇರಿ ಇರುವುದು ಎಂದು ಅಲ್ಲಿರುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ನನಗೆ ಸಾಕು ಸಾಕಾಯಿತು."೪೩,೪೫ " ನಂಬ್ರದ ಬಸ್ ಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ , ಒಂದೋ "ಪಿ ವಿ ಎಸ್" ಸರ್ಕಲ್ ಇಲ್ಲವೇ "ರಾಮಭವನ " ಸ್ಟಾಪ್ ಅಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಿರಿ ಅಲ್ಲೇ ಆಫೀಸ್ ಇರುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ,ಅಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು. ಇಷ್ಟು ದಾರಿ ಹೇಳುವ ಮೊದಲು ಅದೆಷ್ಟೋ ಗೊಣಗಿದರು,"ನಮಗೆ ಇದೇನು ಕರ್ಮವೋ ದಿನ ಬಂದವರಿಗೆ ಬರಿ ದಾರಿ ಹೇಳುವುದೇ ಆಯಿತು,ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮಾಡ್ತಾರೆ ,"ಅಯ್ಯೋ ಇನ್ನು ಏನೇನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಆಮೇಲೆ ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ ಅಂತಲೂ ಅನಿಸಿತು. ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಬರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಮಿತಿ ಇಲ್ಲ,ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿ,ಹೇಳಿ ಅವರ ತಾಳ್ಮೆ ತಪ್ಪುವುದು ಸಹಜ.

ಅಲ್ಲಿಂದ ನಡಕೊಂಡು ಸೀದಾ ಸಿಟಿಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಗೆ ಬಂದೆ,(ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಇಲ್ಲ!!! ಬಸ್ ನಿಲ್ಲೋ ಜಾಗ).ಈ "ಪಿ ವಿ ಎಸ್ ಸರ್ಕಲ್ " ಇದು ಎಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತಲೇ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಇಲ್ಲಿಂದ ಎಷ್ಟು ದೂರ ಇದೆ ಅಂತಲೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ೪೫ ನಂಬ್ರದ ಬಸ್ ನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತೆ.ಆಗ ಒಂದು ಬಸ್ ಬಂತು,ಆದರೆ ನಂಬರ ೪೫ ಅಲ್ಲ,ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೆ ಬಂದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾತ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿ ಬಸ್ ಬಂದಾಗಲು ನಾನು ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನಂಬರ ನೋಡುವುದು,ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೆ ಬರುವುದು,ಅತ ಕೇಳಿದ,ಸ್ವಾಮಿ ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು?ನಾನು ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಎಂದೆ.ಆಗ ಅವನು ಒಂದು ಬಸ್ ಅನ್ನು ತೋರಿಸಿದ,ಇದು ಹೋಗುತ್ತೆ,ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ ಆಫೀಸ್ ಎದುರುಗಡೆನೆ ಇಳಿಸುತ್ತೆ ಎಂದೆ,ಅವನಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹೇಳಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆ,ಇದೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲೇ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನಾನು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಆಫೀಸ್ ಮುಟ್ಟುತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಆ ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ ಆಫೀಸ್ ಇಳಿರಿ,ಇಳಿರಿ ಎಂದದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಓ ಇದು ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ನಿಂದ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ೨ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಅಗಿರಬಹುದಷ್ಟೇ ಎಂದು ಅನಿಸಿತು.

ನಾನು ಆಫೀಸ್ ತಲಪುವಾಗಲೇ ಗಂಟೆ ೧೨ ಆಗಿತ್ತು.ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿಯವನು ಲೈನಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಲ್ಲಿ ಪಾಸು ಪೋರ್ಟ್ ಗೆ ಅರ್ಜಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ,ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಫಾರಂ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಎಂದ. ಅಲ್ಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ರಶ್ ಇತ್ತು.೧೦ ರೂ ಕೊಟ್ಟು ಫಾರಂ ತಗೊಂಡೆ,ಏನೇನು ಬೇಕು ಎಂದು ಅವರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದರೆ,"ಎಲ್ಲ ವಿವರ ಈ ಫಾರಂಲ್ಲೇ ಇದೆ,ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಮತ್ತು ಸಂಶಯವಿದ್ದರೆ ಅದರಲ್ಲೇ ಒಂದು ನಂಬರ್ ಇದೆ,ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ,ಅವರು ಎಲ್ಲ ವಿವರ ಕೊಡ್ತಾರೆ" ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಫಾರಂ ತಗೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಒಬ್ಬ ಬ್ರೋಕರ್ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಹೇಳಿದ,ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಿಸ್ ಕಾಲ್ ಕೊಡಿ ಎಂದ,ನಿಮಗೆ ಈಗ ಪುರುಸೊತ್ತು ಇದ್ದರೆ ಫಾರಂ ತುಂಬಿಸಿ,ಟೋಕನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು ಎಂದ.ಏನೇನು ಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ,"ಓಟರ್ ಐಡಿ,ರೇಶನ್ ಕಾರ್ಡ್,ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಕಾರ್ಡ್,ಬರ್ತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟು" ಎಲ್ಲ ಒರಿಜಿನಲ್ ಮತ್ತು ಒಂದು ಸೆಟ್ ಜೆರಕ್ಸು ಬೇಕು ಎಂದ. ಬರೀ ಜೆರಕ್ಸ ಆದರೆ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇತ್ತು,ಒರಿಜಿನಲ್ ಬೇಕು ಅಂದಾಗ ಹಾಗಾದ್ರೆ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗದೆ ಹೇಗಾದರು ಕೆಲಸ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಖಾತ್ರಿಯಾಯಿತು.ಬ್ರೋಕರ್ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದ,ಫಾರಂ ಫಿಲ್ ಮಾಡಿ,ಟೋಕನ್ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ,ನನಗೆ ಅವನು ಏನು ಹೇಳ್ತಾನೆ ಎಂಬುದೇ ಅರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ,ನಾನು ನನ್ನ,ಫಾರಂ ಫಿಲ್ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಇದ್ದರೆ ಕೂಡಲೇ ಕೆಲಸ ಆಗ್ತದೆ,ಆದರೆ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಒರಿಜಿನಲ್ ಯಾವುದು ಇಲ್ಲವಲ್ಲ,ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆಯೇ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ.ಇನ್ನು ಬರ್ತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ನಾವು ಹಿಂದೆ ತಗೊಂಡಿದ್ದೆವೋ, ಇಲ್ಲ ತಗೊಂಡೆ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಆದರೆ ನಮ್ಮತ್ರ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದಂತೂ ಸತ್ಯ.ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದೆ,ನಾನು ನಾಳೆ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ತಗೊಂಡು ಬರ್ತೇನೆ ,ಬರ್ತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಒಂದು ರೆಡಿ ಮಾಡಿ ನಾಡಿದ್ದು ತಗೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಎಂದು. ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ತಂದೆಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಿರಬಹುದು,ಆದರು ತಡೆದುಕೊಂಡು ಹೇಳಿದರು,ಸರಿ ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ,ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ನಾಡಿದ್ದೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರ್ತೇನೆ,ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಕಾಯಬೇಕಾದೀತು ಎಂದರು.ಯಾಕೆಂದ್ರೆ ತಂದೆಗೆ ಈ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೇಂದ್ರ,ತಾಲೂಕು ಆಫೀಸ್,ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ ಗೊತ್ತಿದೆ,ಅಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯ ವೈಖರಿಯ ಅರಿವೂ ಇದೆ,ಹಾಗೆ ಹೋದ ಕೂಡಲೇ ಕೆಲಸ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ,ಕಾಯಬೇಕು,ಸ್ವಲ್ಪ ಕೈ ಬಿಸಿ ಮಾಡಬೇಕು,ಅದೆಲ್ಲ ನೀನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಸುಲಭ ಅಲ್ಲ,ಹೋದ ಕೂಡಲೇ ಕರೆದು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರು.ಅದರೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ನೋಡ್ತೇನೆ , ಆದರೆ ಆಯಿತು ಎಂದರು.ಸರಿ ಎಂದು ನಾನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ.ಆಗಲೇ ಗಂಟೆ ೧ ಆಗಿಕೊಂಡು ಬಂದಿತ್ತು,ಹೊಟ್ಟೆಯು ಚುರುಗುಡಲು ಸುರುವಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದೆ,ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುದು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ದೊಡ್ಡ "ಸಿಟಿ ಸೆಂಟರ್" ಕಾಣಿಸಿತು,ಹಾ ಇಲ್ಲಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ಲಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದೆ.ಹಾಗೆ ನಿಂತೇ,ಕಾದೆ ಕಾದೆ ೧೫ ನಿಮಿಷ ಕಳೆಯಿತು,ಬಸ್ ಹೋಗುವುದು ಮಾತ್ರವೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು,ಯಾವುದೇ ಬಸ್ ಈ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ಮತ್ತು ೧೦ ನಿಮಿಷ ಕಾದು,ಒಬ್ಬರ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಿದೆ, ನನಗೆ ಲಾಲ್ಬಾಗ್ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು,ಇಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು,ಅವರು ಹೇಳಿದರು ಇದು ಒನ್ ವೆ ,ನೀವು ಓ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನಿಲ್ಲಿ ಎಂದು ದಾರಿ ಹೇಳಿದರು.ಹಾಗೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಸುಮ್ಮಗೆ ಕಾದು,ಕೊನೆಗೂ ಬಸ್ ಬರುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದೆ.ಒಂದು ಬಸ್ ಕೂಡಲೇ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಲಾಲ್ಬಾಗ್ ಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ನಮ್ಮ ಹೊಸ ಅತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ.ಈ ಅತ್ತೆ ಮನೆ "ಕೆ ಎಸ್ ಅರ್ ಟಿ ಸಿ " ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಪಕ್ಕವೇ.ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣಜ್ಜಿ ಅಂದರೆ ಅತ್ತೆಯ ಅಮ್ಮ ಇದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಊಟ,ಎಲ್ಲ ಮಾಡಿ ಅಜ್ಜಿ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಇದ್ದೆ,ಅತ್ತೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು,ಮಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು,ಇಬ್ಬರು ಬರುವಾಗ ಸಂಜೆ ಆಗುತ್ತದೆ.ನಾನು ಹೀಗೀಗೆ ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್,ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಫಸ್ಟ್ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು,ಅಲ್ಲಿಂದ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಪುನಃ ಬರಬೇಕು ಎಂದೇ.ರಾತ್ರಿ ಮಾವನ ಜೊತೆಗ್ ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ಗೆ ಹೋಗಿ ಮೊದಲ ಬಸ್ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ ತಿಳ್ಕೊಂಡು ಬಂದೆ.ಸರಿ ೫ ಗಂಟೆಗೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಇದೆ,ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತೇನೆ,ತಿಂಡಿ ಎಲ್ಲ ಏನು ಬೇಡ,ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಮಾಡ್ತೇನೆ ಎಂದೇ. ಅಜ್ಜಿ ಕೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ,ಇಲ್ಲ ನಾನೆ ಮಾಡಿ ಕೊಡ್ತೇನೆ ಎಂದರು.ಸರಿ ಎಂದೆ.ರಾತ್ರಿ ಚಿನ್ಮಯ್ ಗೆ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಿ ಅವನು ಮೈಸೂರಲ್ಲೇ ಇರುವುದನ್ನು ಖಾತರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ.ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಎಲ್ಲ ಇದ್ದವು,ಹಾಗಾಗಿ ಮಾವನ ಬ್ಯಾಗ್ ನ್ನು ಕೇಳಿ ತಗೊಂಡೆ,ನಾಳೆ ಬರುವಾಗ ೪ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಗಳು ಮಾತ್ರ ತರಲು ಇರುವುದು ಅದಕ್ಕೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನನ್ನ ಈ ದೊಡ್ಡ ಬ್ಯಾಗ್ ನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಬೇಡ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟೆ.ನಾನು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾರಿ ಅಪಾಯದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಬೆಳಗ್ಗೆ ೪ ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ ಎಲ್ಲ ಮಾಡಿ ಬಂದಾಗ ಅಜ್ಜಿ ತಿಂಡಿ ಎಲ್ಲ ರೆಡಿ ಮಾಡಿ ಇದ್ದರು,ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ನಾನು ಹೊರಟೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ೪ ಗಂಟೆ ೫೦ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ನಾನು ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಲ್ಲಿ ರೆಡಿ.ಒಮ್ಮೆ ವಾಚು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಸ್ ನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆ ,ಗಂಟೆ ೫ ಕಳೆಯಿತು,೫ ೧೫ ಆಯಿತು,ಬಸ್ಸಿನ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ೫ ಗಂಟೆಯ ಬಸ್ ಇಂದಿಲ್ಲ,ಇನ್ನು ೫ ೩೦ ಕ್ಕೆ ಎಂದರು.ಛೆ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ನಿದ್ದೆ ಹಾಳಾಯ್ತು, ಆ ಬಸ್ಸಿನವನಿಗೆ ಮನದಲ್ಲೇ ಬೈಯುತ್ತ ಕುಳಿತೆ.ಕೊನೆಗೆ ೫ ೩೦ ಗೆ ಮಂಗಳೂರಿಂದ ನನ್ನ ಯಾತ್ರೆಯು ಸುವರ್ಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟಿತು.ಸಣ್ಣಗೆ ಮಳೆಯೂ ಬರುತ್ತಿತ್ತು,ಹಿತವಾದ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ನಿದ್ದೆಯೂ ಹತ್ತಿತು.ಮತ್ತೆ ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ೧೦ ೧೫, ಬಸ್ ಮಡಿಕೇರಿ ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ನಿಂದ ಆಗ ತಾನೆ ಹೊರಟಿತ್ತು.ಬ್ಯಾಗು ನೋಡಿದೆ,ಏನೋ ನೆನಪಾದಂತಾಯಿತು, ಇದು ಮಾವನ ಬ್ಯಾಗು,ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗು ಮಂಗಳೂರಲ್ಲಿದೆ,"ಪರಮಾತ್ಮ ರೂಮಿನ ಕೀ ಆ ಬ್ಯಾಗಲ್ಲಿ ಇದೆ".ಸುಮ್ಮನೆ ಅಲ್ಲ ತಂದೆ ದಿನವೂ , ಜೀವನವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಲಘುವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಡ, ಸ್ವಲ್ಪ ಜವಾದ್ಬಾರಿಯಿಂದ ವರ್ತಿಸು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಎಂದೆನಿಸಿತು.ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಬೇಜಾರಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತ್ತು.ಒಂದೆರಡು ಕ್ಷಣ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡೆ.

ಚಿನ್ಮಯಿಗೆ ಮೆಸೇಜು ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲೂ ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಬೇಡ, ಮಧ್ಯಾನ್ನ ೧ ೩೦ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು ರೂಮಿಗೆ ಬರ್ತೇನೆ,ಕೀ ಮರೆತು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದೆ. ಸರಿ ಎಂದ.ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವನು ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ,ಅವನೂ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ "ರಾಮ ರಾಮ". ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ,ಆದ ಟೆನ್ಶನ್ ಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ತಲೆ ಸೆಳೆಯಲು ಸುರುವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಜಾಸ್ತಿ ಅಗಲೆಂದೇನೋ ನನಗೆ ಒಂದೊಂದೇ ಕೊರತೆಗಳು,ತೊಂದರೆಗಳು ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿದವು. ಬಸ್ಸಿನ ಕಿಟಿಕಿಯನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಮುಚ್ಚಿದರೂ ಅದು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು,ಮಡಿಕೇರಿಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಚಳಿಯಿಂದ ಮರಗಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಲ್ಲಿ ಕೂತ ಹೆಂಗಸರು,ಮಕ್ಕಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗಲಾಟೆ ನನಗೆ ಸಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.ತಲೆ ಇನ್ನೇನು ಒಡೆದೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಅನಿಸಿತ್ತು.ಇದೆಲ್ಲ ಸುರುವಾಗಿದ್ದಿದು ಕೀ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನೆನಪಾದ ಮೇಲೆ,ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅದೇ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ,ನಾನು ಹಾಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ,ಯಾರು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋದರು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ಆದರೆ ಈಗ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅರಿಯದಾಯಿತು. ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಇದ್ದೆ,ರೂಮಿನ ಒಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು,ಚಿನ್ಮಯ್ ಇದ್ದಾನೆ.ಸೂಟ್ಕೇಸಿಂದ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ತೆಗೆಯೋದು ಹೇಗೆ? ಒಡೆಯಲು ಬರಬಹುದ?ಛೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಸೂಟ್ ಕೇಸು ಹಾಳಾಗುತ್ತದಲ್ಲ,ಏನು ಮಾಡುವುದು? ಹುಣಸೂರಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ,ಈಗ ಏನು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ ಸುಮ್ಮನೆ ಯಾಕೆ ಹೋಗುವುದು ಮೈಸೂರಲ್ಲೇ ಏನಾದ್ರು ತಿಂದರಾಯಿತು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.

ಮಧ್ಯಾನ್ನ ೧ ೪೫ ಕ್ಕೆ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಸರ್ಕಲ್ ಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸಿಳಿದೆ,ಸಿಟಿ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ರೂಂ ತಲಪುವಾಗ ೨ ೧೫.ಚಿನ್ಮಯ್ ನಗುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದ.ಏನು ರವಿಶಂಕರ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀರಾ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿ, ಅವನತ್ರ ಕೀ ತಗೊಂಡು ರೂಮಿಗೆ ಹೋದೆ. ಕಾಲಿಂದ ಸೂಟ್ ಕೇಸಿನ ತಳಬಾಗವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ,ಕೈಯಿಂದ ಎಳೆದು ನೋಡಿದೆ,ಕತ್ತರಿಯನ್ನು ಕೀ ಆಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ನೋಡಿದೆ,ಕೈವಾರದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ,ಉಹೂಂ ಏನೇನು ಪ್ರಯೋಜವಾಗಲಿಲ್ಲ ಸೂಟ್ ಕೇಸು ಭದ್ರವಾಗಿತ್ತು.ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದ್ದರ ಫಲವಾಗಿ ನನ್ನ ಕೈಗಳೆರಡು ಕೆಂಪಾದವು, ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೂಟ್ ಕೇಸ್ ಲೋಕ್ ಓಪನ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೆ,ಯಾರು ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎನಿಸಿತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ೩ ೧೫ ಆಗಿತ್ತು,ಹಾಗೆಯೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತಳ ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು,ಊಟ ಮಾಡಿದರೆ ಏನಾದರು ಹೊಸ ಉಪಾಯ ಹೊಳೆದೀತು ಎಂಬ ಐಡಿಯಾ ನನಗೆ ಹೊಳೆಯಿತು.ಇನ್ನು ತಡ ಮಾಡುವುದು ಬೇಡ ಎಂದು ಶಿವಸಾಗರ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಊಟ ಮಾಡಿ ಬಂದೆ.

ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಪಕಾರವಾಯಿತು,ಬಹಳ ತಡವಾಗಿ ನನಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು.ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ಒಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಬದಲು ಸೂಟ್ ಕೇಸನ್ನೇ ತಗೊಂಡು ಹೋದರೆ ಆಯಿತಲ್ಲ,ಅಲ್ಲಿ ಕೀ ಇದೆ ಆಮೇಲೆ ಬೇಕಾದ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ತಗೊಂಡ್ರೆ ಆಯಿತು ಎಂಬ "ಭಾರಿ ದೊಡ್ಡ" ಯೋಚನೆ ಹೊಳೆಯಿತು.ಅದೇ ದಿನ ನಮ್ಮ ರಿಸಲ್ಟ್ ಬಂತು.ಅಬ್ಬಾ! ಮತ್ತೆ ನಾನು ಪಾಸು.ಚಿನ್ಮಯಿಗೆ ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲ್ ಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದವು,ನಾನು ಚಿನ್ಮಯ್ ಜೊತೆ ಕೂತು ಎಲ್ಲರ ರಿಸಲ್ಟ್ ನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ,ಹಾಗೆ ನಾವು "ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ" ಮಾಡಿ ಹೊರಡುವಾಗ ೭ ೧೫ ಆಗಿತ್ತು.ಆಗ ಮನೆಯಿಂದ ತಂದೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದರು."ಬರ್ತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ " ರೆಡಿ ಆಗಿದೆ .ನಾನು ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಗೊಂಡು ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರ್ತೇನೆ ಎಂದರು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಸಾಯಲು ರೆಡಿ ಆಗಿತ್ತು.ಬ್ಯಾಟರಿ ಖಾಲಿ.ಸಂಕಟಗಳು ಬಂದಾಗ ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದರಂತೆ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.ಮತ್ತೆ ಪಕ್ಕನೆ ಹೊರತು ರೆಡಿ ಆಗಿ ಸಿಟಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ,ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಗೆ ಬಂದೆ.

ರಾತ್ರಿಯ ಊಟ ಯಾಕೋ ಬೇಡ ಎನಿಸಿತು.ಮತ್ತೆ ಸುವರ್ಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ಮರಳಿ ಊರ ಕಡೆ ಹೊರಟಿತು.ರಾತ್ರಿ ವಾಹನಗಳು ಕಡಿಮೆಯೋ,ಇಲ್ಲ ಡ್ರೈವರ್ ಬಹಳ ಬೇಗ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸಿದನೋ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೪ ೩೦ ಗೆ ನಾನು ಮಂಗಳೂರು ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಲ್ಲಿ ಇಳಿದೆ.ಅಲ್ಲಿಂದ ಸೀದಾ ಅತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ,ಒಂದು ಕಾಲ್ ಕೊಡುವಷ್ಟು ಉಸಿರು ಮೊಬೈಲಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದು ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯ,ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬೇಡ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.ಈಗಲೇ ಸುರುವಾಗಿದ್ದು ನೋಡಿ ಒಂದೊಂದೇ ಬಯಲಾಗಲು.

"ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸೂಟ್ ಕೇಸು,ಬೆನ್ನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಗು.ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ ಅತ್ತೆ ಮಾವನಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಶಾಕ್!! ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ ಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಬೇಕಾಗ್ತದ??" ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಥೆ ಆಮೇಲೆ ಹೇಳ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸೀದಾ ಮಲಗಿದೆ,ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಬಹುಭಾಗ ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು ೧೫ ಗಂಟೆ ಬರೀ ಬಸ್ಸಲ್ಲೇ ಕಳೆದಿದ್ದ ನನಗೆ ಬಹು ಬೇಗ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಿತು.ಹಾಗೆಯೇ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮ ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದೆ,ಕೂಡಲೇ ರೆಡಿ ಆದೆ,೯ ಗಂಟೆಗೆ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಆಫೀಸ್ ಓಪನ್ ಆಗಬಹುದು ಕೂಡಲೇ ಹೋದರೆ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತದೆ,ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದೆ,ಈ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಫಾರಂ ತುಂಬಲೆ ಇಲ್ಲ,ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಮೊದಲೇ ನಿದ್ದೆ ಕಣ್ಣು,ಏನೇನೋ ಕಾಣಿಸಿತು,ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ತುಂಬಬೇಕು,ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಿಡಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಲು ಸಮಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಕೂಡಲೇ ಬ್ರೋಕರ್ ನೆನಪಾಯಿತು.ಅವನ ನಂಬ್ರಕ್ಕೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದಾಗ ೯ ಗಂಟೆಗೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದ.ಈ ನಡುವೆ ನನ್ನ ಕೀಯಿಲ್ಲದ ಗೊತ್ತುಗುರಿಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಅತ್ತೆ,ಮಾವನಿಗೆ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಚುಟುಕಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.ಎಲ್ಲರು ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕರು.ಅಯ್ಯೋ ರವಿಯೇ,"೩ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಗೆ ಬೇಕಾಗಿ ಇಡೀ ಸೂಟ್ ಕೇಸ್ ತಗೊಂಡು ಬರಬೇಕಾಯ್ತಲ್ಲ" ಎಂದರು.

ಅಂದು ಗುರುವಾರ ೨೪ ಜೂನ್.ಮಾವ ಕಾರಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಆಫೀಸಿಗೆ ಬಿಟ್ಟರು.ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ ಎಂತ ಜನ ಸುಮಾರು ೧೦೦ ಜನ ಆಗಲೇ ಇದ್ದರು.ನಾನು ಬ್ರೋಕರ್ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ,ಅವನು ಸಿಕ್ಕಿದ.ಫಾರಂ ಎಲ್ಲ ತುಂಬಿದ ಮೇಲೆ ಅತ ಹೇಳಿದ,ನೀವು ಈಗ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಕ್ಯು ನಿಂದು ಟೋಕನ್ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸೋಮವಾರಕ್ಕೆ ಟೋಕನ್ ತೆಗೆಸಿ ಕೊಡ್ತೇನೆ ಎಂದ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಇವತ್ತು,ಈಗಲೇ ನಂಗೆ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವ? ಎಂದು ಆತನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ."ಜನ ನೋಡಿದ್ದೀರಲ್ಲ ಇನ್ನು ೨ ದಿನಕ್ಕೆ ಆಗುವಷ್ಟು ಬುಕ್ ಆಗತ್ತೆ,ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ಮೊನ್ನೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಫಾರಂ ತುಂಬಿಸಿ ಟೋಕನ್ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿ "ಎಂದು ಬ್ರೋಕರ್ ಹೇಳಿದ. ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹವೆಲ್ಲ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಜಾರಿತು.ನಾನು ಫಾರಂ ತುಂಬಿಸಿ,ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಎಲ್ಲ ಇದ್ದರೆ ಕೂಡಲೇ ಕೆಲಸ ಆಗುತ್ತೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೆ.ಫೀಸ್? ೧೦೦ ರೂ ಕೊಡಿ ಎಂದ.ಅವನ ಫೀ ಕೊಟ್ಟು,ನಾನು ಕ್ಯು ಹತ್ರಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ತಂದೆಯು ಬಂದಿದ್ದರು.

ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಳ್ಮೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪ,ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸವೂ ಬಹಳ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಆಗಬೇಕು.ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಎಲ್ಲ ಬಹಳ ಶುದ್ದ ಇರಬೇಕು.ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಒಂದು ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಸಲ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾರೆ.ಒಂದು ತರ ಚೆಸ್ಸ್ ಆಡಿದ ಹಾಗೆ.ಅದರ ಸಾಧಕ,ಭಾದಕ ಎಲ್ಲ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವುದು.ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸವೂ ಬಹಳ ನಿಧಾನ!! ಹಾಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಗಡಿಬಿಡಿ ಮಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು.ನಾನು ಏನು ಹೇಳಿದರು ಕಿವಿಗೆ ಹಾಕೋಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಬೇರೆ ವಿಚಾರ!!! ತಂದೆಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದೆ,ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಯಾವಾಗಲು ಹೇಳೋದು,ನೀವು ದೊಡ್ಡ ಆದ ಹಾಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ,ತಂದೆ ದಿನಾಲೂ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತೆ,ಯಾವತ್ತೂ ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಇರಬೇಕ್ಕಪ್ಪ, ನಿನ್ನೆ ಚಿನ್ಮಯ್ ಇದ್ದ,ಯಾವತ್ತು ಯಾರಿರ್ತಾರೆ? ನಿನ್ನ ಜಾಗ್ರತೆ ನೀನೆ ಮಾಡ್ಕೊಬೇಕಪ್ಪ ಎಂದರು.

ಬರ್ತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಪಡೆಯಲು ಹತ್ತು ದಿನ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ,ಒಂದು ದಿನ ಹೋಗಿ ಅರ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟು ಬಂದರೆ ಮತ್ತೆ ೧೦ ದಿನ ಕಳೆದು ಸಿಗ್ತದೆ.ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟರೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯಲ್ಲೂ ಆಗ್ತದೆ, ದುಡ್ಡಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲೂ ವ್ಯವಹಾರವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದರು.ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಕ್ಯುವಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದೆ.ಹಾಗೆ ಒಂದೆರಡು ಜನರ ಪರಿಚಯವೂ ಆಯಿತು.೧೯೮೯,ಜನವರಿಯ ನಂತರ ಜನಿಸಿದವರಿಗೆ ಬರ್ತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಕೇಳ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಮೊದಲಿನವರಿಗೆ ಬೇಡ ಎಂದರು ಒಬ್ಬರು.ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕಾದ ನಂತರ,ಕೂಡಲೇ ಕೆಲವು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಬಂದು ಎಲ್ಲರ ಫಾರಂ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಡೇಟ್ ಬರೆದು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಪಕ್ಕದವರು ಹೇಳಿದರು,ಇವತ್ತು ಒಳಗೆ ಬಿಡುವಷ್ಟು ಜನ ಆಯಿತು,ಮುಂದೆ ಯಾವಾಗ ಬರಬೇಕು ಅಂತ ಡೇಟ್ ಹಾಕಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ. ಆ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಕ್ಯು ನಿಲ್ಲುವುದೇ ಬೇಡ,ಈ ದೇಟನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ ಆಯಿತು,ಸೀದಾ ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಎಂಟ್ರಿ ಎಂದರು.ನನಗೆ ೨೯ ತಾರೀಕು ಮಂಗಳವಾರಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಬ್ಬರು ಹೆಂಗಸಿಗೆ ೨೮ ರಂದು ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.ಅವರು ಆ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ನಂಗೆ ಸೋಮವಾರಕ್ಕೆ ಡೆಲ್ಲಿ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು,ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ನಾಳೆಗೆ ಡೇಟ್ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ ಎಂದು.ಅವರು ಆಗಲ್ಲಮ್ಮ, ಈಗಾಗಲೇ ಸುಮಾರು ಜನರಿಗೆ ಆಗಿದೆ,ಮತ್ತೆ ನೀವು ನಾಳೆ ಬಂದರೆ ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರು.ಅವಳು ಮತ್ತೆ,ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡಳು,ಕೊನೆಗೆ ಆತ ಅವತ್ತೇ ಒಳಗೆ ಕಳಿಸಲು ಒಪ್ಪಿದ.

ನಂಗೆ ವಿಷಯ ತುಂಬಾ ನಿಧಾನವಾಗಿಯಾದರೂ ಕೊನೆಗೂ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.ಮಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ರಶ್ ಇದೆ,ದಿನಕ್ಕೆ ೧೦೦ ರಿಂದ ೧೫೦ ಜನರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒಳಗೆ ಬಿಡ್ತಾರೆ.ಇವತ್ತು ಒಳಗಡೆ ಹೋಗುವವರು ೨ ದಿನ ಹಿಂದೆ ಬಂದು ಟೋಕನ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡವರು.ಒಮ್ಮೆ ಟೋಕನ್ ಇದ್ದರೆ ಆಮೇಲೆ ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಎಂಟ್ರಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮ ೩೦ ಗೆ ಕಚೇರಿ ಓಪನ್ ಆಗುತ್ತದೆ ಆಮೇಲೆ ನೀವು ಬಂದ ಹಾಗೆ ಸೀದಾ ಒಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು.ಅಲ್ಲ ಇವತ್ತೇ ಬಂದು ಇವತ್ತೇ ಒಳಗಡೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ (ಕೆಲವು ಸಲ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೊದಲು ) ಬಂದು ಕ್ಯು ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಕ್ಯುವಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ೩೫ ರಿಂದ ೫೦ ರವರೆಗೆ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ.ಉಳಿದ ೧೦೦ ಜನರಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ಟೋಕನ್ ಮಾಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.ಇದು ೨ ಅಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧಾನವು ಇದೆ,ನೀವು ಆನ್ ಲೈನ್ ಎಂಟ್ರಿ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾವುದೇ ಟೋಕನ್ ಬೇಡ,ನಿಮಗೆ ಸೀದಾ ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಎಂಟ್ರಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧಾನವು ಇದೆ,ನೀವು ಯಾರದ್ರು ಬ್ರೋಕರ್ ನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರೆ ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಅರ್ಜಿ ತಗೊಂಡು,ಕ್ಯು ನಿಂದು ಟೋಕನ್ ತೆಗೆಸಿ,ಆಮೇಲೆ ನಿಮಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಯಾವಾಗ ಬರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳ್ತಾರೆ.ನಿಮಗೆ ಏನು ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ ಅವರು ಹೇಳಿದ ದಿನ ಬಂದು ಸೀದಾ ಒಳಗಡೆ ಹೋದರೆ ಆಯಿತು. ನೀವು ಸ್ವತಹ: ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಆಫೀಸ್ ಎದುರುಗಡೆ ಇರುವ ಬ್ರೋಕರ್ ಗಳನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಿದರೆ,ಇಷ್ಟು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ೫೦೦ ರೂ ತಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.ಇಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಊರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಲೋಕಲ್ ಬ್ರೋಕರ್ ಜೊತೆ ಹೇಳಿದರೆ ನಿಮಗೆ ೧೦೦೦ ರೂ ಆಗುತ್ತದೆ.ಅವರಿಗೂ,ಇಲ್ಲಿನವರಿಗೂ ಕನೆಕ್ಷನ್ ಇದೆ,ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಅವರೇ ಮಾತಾಡಿ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ.

ಸರಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಈಗ ೨ ದಾರಿಗಳಿದ್ದವು,ಒಂದು ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅಂದರೆ ಶುಕ್ರವಾರ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಬಂದು ಕ್ಯು ನಿಂದು ಮೊದಲ ೫೦ ರ ಒಳಗೆ ಇದ್ದರೆ ನಾಳೆಯೇ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಸಿಗಬಹುದು,ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವರು ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟ ದಿವಸ ಅಂದರೆ ಮುಂದಿನ ಮಂಗಳವಾರ ಬಂದರೆ ಸೀದಾ ಒಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು.ನಾನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಒಬ್ಬ ಬ್ರೋಕರ್ ಹತ್ರ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಈ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ಜನ ಕ್ಯು ವಿಗೆ ಬರ್ತಾರ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.ಹೌದು ಕೆಲವು ಜನ ೪ ೩೦,೫ ಗಂಟೆಗೆ ಬಂದು ಕ್ಯು ನಿಲ್ತಾರೆ, ಓ ನಿಮಗೆ ಫಾರಂ ತಗೊಂಡು ಫಿಲ್ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲ ಆಗಿದೆ,ನಾಳೆಗೆ ಎಂಟ್ರಿ ಬೇಕಾದರೆ ಹೇಳಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಿಂತು ತೆಗೆಸಿ ಕೊಡ್ತೇನೆ ,ಬರಿ ೨೦೦ ರೂ ಚಾರ್ಜ್ ಆಗತ್ತೆ ಎಂದ.ಸರಿ ಅದೇನು ಬೇಡ ನಂದು ಮನೆ ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ರ,ನಾನೆ ಬರ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೋದೆ.ಸಂಜೆ ತಂದೆ ಹೊರಡುವಾಗ ತಂದೆಯ ಹತ್ರ ಈ ನನ್ನ ಸೂಟ್ ಕೇಸನ್ನು ತಗೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದೇ,ನನ್ನ ತಂದೆ ಏನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ,ಬೇರೆ ಯಾರೇ ಆಗಿದ್ರು ೨ ಏಟು ಬೀಳೋದು ಗ್ಯಾರೆಂಟಿ.ನಾನು ಮಂಗಳೂರಲ್ಲೇ ಉಳಿದೆ.ಇನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಬರೋದು ಎಂದೇ.

ಶುಕ್ರವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ಮಾವ ಕಾರಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರು.ಆಗಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಸೇರಿದ್ದರು.ನಾನು ಎಣಿಸಿದೆ, ನಾನು ೧೯ನೆಯವ,ಇವತ್ತು ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಸಿಗಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಕಾದು ನಿಂತೆ,ಗಂಟೆ ೭ ೩೦ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಆ ಕಡೆ,ಈ ಕಡೆ ನಿಂತವರು ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವುದು ಜಾಸ್ತಿ ಆಯಿತು.ಜನವು ಸೇರತೊದಗಿತ್ತು.ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶೆಡ್ ತರದ ಒಂದು ಕೋಣೆ ಇದೆ ,ಅಲ್ಲಿ ಕೂತುಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ೫೦ ಕುರ್ಚಿ ಇದೆ.೮ ಗಂಟೆಗೆ ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಬಂದು ಆ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಓಪನ್ ಮಾಡಿ,ಒಳಗೆ ಬಿಡ್ತಾರೆ, ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಲಾಗಿ ಕ್ಯು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ,ಅಲ್ಲೇ ನಿನ್ನೆ ನಾನು ಕ್ಯು ನಿಂತದ್ದು. ಹೀಗೆ ಒಳಗೆ ಬಿಡುವಾಗ ಒಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಒಬ್ಬರು ಸೇರಿಕೊಂಡರು,ನಾನು ೧೯ ರಲ್ಲಿದ್ದವನು ೩೯ ಕ್ಕೆ ಜಾರಿ ಹೋದೆ.ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದು ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ,ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಕುರ್ಚಿ ಸಿಕ್ಕಿದಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ಅಂದುಕೊಂಡೆ.ಮತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು,ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ಇದ್ದ ೧೦ , ೨೦ ಜನರಲ್ಲಿ ಬಹು ಪಾಲು ಬ್ರೋಕರ್ ಗಳೇ ಇದ್ದವರು.ಅವರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಐದೈದು ಪಾರ್ಟಿಗೆ ಕ್ಯ್ಯು ನಿಂತಿದ್ದರು, ಸಮಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ತಮ್ಮ,ತಮ್ಮ ಪಾರ್ಟಿಗಳಿಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಬರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ೧೯ ರಿಂದ ೩೯ ಕ್ಕೆ ಹೋದುದು ಮತ್ತು ೮ ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲಿದ್ದವರ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆ ಜಾಸ್ತಿ ಆದುದು.

ಎದುರಿದ್ದವರನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.ಆಗ ಅದೇ ಅಧಿಕಾರಿ,ನಿನ್ನೆ ಟೋಕನ್ ಬರೆದು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂದ,ಅವನನ್ನೇ ಗಮನಿಸಿದೆ,ವಯಸ್ಸಾದವರನ್ನು ,ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಿರುವವರನ್ನು ಆತ ನೋಡಿ ಸೀದಾ ಒಳಗೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ.ಅವರು ಕ್ಯು ವಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಏನೋ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಿದ ಹಾಗಾಯಿತು.ನಾನು ಕುಳಿತ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಟವೆಲ್ ಇತ್ತು ಪಕ್ಕದವರ ಹತ್ತಿರ ಈಗ ಬರ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸೀದಾ ಆ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಹತ್ರ ಹೋದೆ,"ಸರ್ ನಾನು ನಿನ್ನೆ ಬಂದಿದ್ದೆ,ನೀವು ೨೯ ಕ್ಕೆ ಡೇಟ್ ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ,ನಾನು ಸೋಮವಾರ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಜೋಯಿನ್ ಆಗಬೇಕು,ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ,ಅದಕ್ಕೆ ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ೫ ಗಂಟೆಗೆ ಬಂದು ಕ್ಯು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ,ಆದರು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ೩೯ ನೆಯ ಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದರು ,ಏನಾದ್ರು ಮಾಡಿ ಇವತ್ತು ನನಗೆ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕು " ಎಂದೆ. ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಿದೆ.ಅವನಿಗೆ ಏನು ಅನಿಸಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಸರಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಪ್ಪ,ಎಂದ.ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನನಗೆ ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಟವೆಲ್ ಇಟ್ಟ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ಟವೆಲ್ ತಗೊಂಡು,ಅವನ ಹತ್ರ ಇನ್ನು ಇವತ್ತು ಆಗಲ್ಲ,ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ,ಸೀದಾ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ.

ಅಲ್ಲಿ ೨ ಕೌಂಟರ್ ಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಹೆಸರು,ಎಲ್ಲ ಎಂಟ್ರಿ ಮಾಡಿ,ನಾವು ಎಲ್ಲ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ತಂದಿದ್ದೇವೆಯೋ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ,ಒಂದು ರಶೀದಿ ಕೊಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಬಿಡ್ತಾರೆ.ಆ ರಶೀದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಟೋಕನ್ ನಂಬರ ಇರ್ತದೆ.ಮುಂದಿನ ರೂಮಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್,ಮತ್ತು ಈ ರಶೀದಿ ಹಿಡಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಟೋಕನ್ ನಂಬರ ಡಿಸ್ ಪ್ಲೇ ಬೋರ್ಡ್ ಲ್ಲಿ ಡಿಸ್ ಪ್ಲೇ ಆಗುವವರೆಗೆ ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೧ ಗಂಟೆ ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು.ಎ ೧೩ ಕೌಂಟರ್ ("ಎ"ಇದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೨೦ ಕೌಂಟರ್ ಗಳಿವೆ )ಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಳಿಸಿದರು.ಅಲ್ಲಿ ೧ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್, ಮತ್ತು ಎಂಟ್ರಿ ಮಾಡುವವ ಇರ್ತಾನೆ,೨ ಮೋನಿಟಾರ್ ಒಂದು ಅವನಿಗೆ,ಒಂದು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಲು.ನಾವು ಫಾರಂ ಲ್ಲಿ ಏನು ಫಿಲ್ ಮಾಡಿದ್ದೆವೆಯೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಎಂಟ್ರಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ.ಅದೇ ಫಾರಂ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೆ.ಆಮೇಲೆ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್(ವೋಟರ್ ಐಡಿ, ರೇಶನ್ ಕಾರ್ಡ್,ಬರ್ತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್,ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಕಾರ್ಡ್) ಎಲ್ಲದರ ಒಂದು ಜೆರೊಕ್ಷ್ ಕಾಪಿಯನ್ನು ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮಾಡಿ,ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ.ಅಲ್ಲೇ ಇರುವ ಡಿಜಿಕ್ಯಾಮಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು,ಅದನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಗೆ ಫೀಡ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ.ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ನಿ ಫೀಸ್ ೧೦೦೦ ರೂ ಕೊಡುವುದು.ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕೆಲಸ.ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಜೆರೊಕ್ಷ್,ಇಲ್ಲೂ ಒಂದು ರಶೀದಿ,ಎಲ್ಲ ಪಿನ್ ಮಾಡಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ.ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಕಾಯಬೇಕು,ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ನಂಬರ ಡಿಸ್ ಪ್ಲೇ ಆಗುವವರೆಗೆ.ಕಾದು ಕೊನೆಗೂ ನನ್ನ ನಂಬರ ಬಂತು.ಬಿ೪ ("ಬಿ" ಇಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ೪ ಕೌಂಟರ್ ಗಳಿವೆ) ಕೌಂಟರ್ ಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ್ ವೆರಿಫಿಕೆಶನ್ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಅದು ಆದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕೌಂಟರ್ ಗೆ ಹೋಗಲು ಕಾಯಬೇಕು.ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಟೋಕನ್ ನಂಬರ್ ಡಿಸ್ ಪ್ಲೇ ಅದಾಗ ನಾವು ಮುಂದಿನ "ಸಿ " ಕೌಂಟರ್ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.ನನ್ನದು ಸಿ ೨ ("ಸಿ "ಯಲ್ಲಿ ೨ ಕೌಂಟರ್ ಇರುವುದು)ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ನನಗು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಫೈಲನ್ನು ತಗೊಂಡರು,ಹಿಂದಿನ ಕೌಂಟರ್ ನವರು ಡಾಟಾ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಮಾಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಇವರು,ಯಾಕೆ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಬೇಕು ಎಂದರು.ನಾನು ಜಾಬ್, ಮುಂದೆ ,ಹೋಗಲು ಎಂದೆ.ಸರಿ ಎಂದು ಆ ಫೈಲನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಆಯಿತು ಹೋಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ೧೦ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪೋಲಿಸ್ ತಪಾಸಣೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.ನಾನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಈ ಕಡೆಗೆ ಬಂದೆ,ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರು,ರೆಫ್ರೆನ್ಸ್ ನಂಬರು ಎಲ್ಲ ಇರುವ ಒಂದು ರಶೀದಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು.ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ೧೨ ಗಂಟೆ,ಸುಮಾರು ೩ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಕಚೇರಿಯ ಒಳಗೆ ಇದ್ದೆ.ಸುಮಾರು ೩ ಗಂಟೆ ಅದರ ಮೊದಲು ಹೊರಗೆ ಕಾದಿದ್ದೆ.ಅಂತೂ ಕೆಲಸ ಆಯಿತಲ್ಲ ಅದೇ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾಧಾನ.ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಒಳಗೆ ಬಿಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾ ಬಂದೆ.

ಆ ದಿನ ಮಂಗಳೂರಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಮರುದಿನ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ. ಸೋಮವಾರ ವಿಟ್ಲದ ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ ಗೆ ಹೋದೆ.ಅವರು ತಪಾಸಣೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಏನೇನು ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ನಾವು ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ."ವೋಟರ್ ಐಡಿ, ರೇಶನ್ ಕಾರ್ಡ್ ,ಬರ್ತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ,ಎಸ್ ,ಎಸ್,ಎಲ್ ,ಸಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಕಾರ್ಡ್" ಜೊತೆಗೆ "ವಾಸಸ್ಥಳ ದೃಧೀಕರಣ ಪತ್ರ " ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ಎಂದರು. ಇಷ್ಟು ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರುವ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಎಂದರು.ಸರಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ದಿನದಲ್ಲಿ ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ ಗೆ ಫೈಲ್ ಬರ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ, ಒಂದು ೧೫ , ೨೦ ದಿನ ಆಗುತ್ತದೆ, ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್ ನಂಬರು ಎಲ್ಲ ಅದರಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ನಿಮಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳ್ತೇವೆ,ಮೊದಲು "ವಾಸಸ್ಥಳ ದೃಧೀಕರಣ ಪತ್ರ" ಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ ಅದು ಸಿಗಲು ಒಂದು ೧೦ ದಿನ ಬೇಕು,ಇಲ್ಲೇ "ನೆಮ್ಮದಿ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ" ಅರ್ಜಿ ಕೊಡಿ ಎಂದು ವಿವರವಾಗಿ ಒಬ್ಬರು ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಹೇಳಿದರು.ನನಗೆ ಬಹಳ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.

ನೆಮ್ಮದಿ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಕೊಡಲು ೧೫ ರೂ ಫೀ,"ವೋಟರ್ ಐಡಿ,ರೇಶನ್ ಕಾರ್ಡ್,ಎಸ್,ಎಸ್,ಎಲ್,ಸಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಕಾರ್ಡ್
ಜೊತೆಗೆ ನೋಟರಿಯವರಿಂದ ಒಂದು "ಅಫಿದವತ್ "ಮಾಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು.ನೋಟರಿ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಹೋದಾಗ,ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.ಎಲ್ಲ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಇದೆಯಾ ಎನ್ನಲು,ನನ್ನ ಬಳಿ ಏನು ಇರಲಿಲ್ಲ.ನನ್ನ ಗ್ರಹಚಾರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತು.ನೀವು ಎಲ್ಲ ತಗೊಂಡು ಬನ್ನಿ,ಕೂಡಲೇ ಮಾಡಿ ಕೊಡುವ ಎಂದರು.ಮತ್ತೆ ಸೀದಾ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಎಲ್ಲ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು,ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಎಲ್ಲ ರೆಡಿ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು.ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿ ಯಾ ಸಹಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಂದವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಸಿ ಆಯಿತು.೧೨೦ ರು ಫಿ. ೨೦ ರು ಸ್ಟಾಂಪ್ ಪೇಪರ್,೧೦೦ ರು ಅವರ ಫಿ.ಆಫ್ಫಿದವತ್ , ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಮತ್ತು ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ ಫಾರಂ ಫಿಲ್ ಮಾಡಿ, ನೆಮ್ಮದಿ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ.ಇನ್ನು ಒಂದು ೧೦ ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ,ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು ಎಂದರು.

ಮತ್ತೆ ಒಂದು ೨ ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೊಂದು ಸಾರಿ ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಗೆ ಹೋದೆ.ಆದರೆ ಈಗ ಇದ್ದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಎಲ್ಲ ಬೇರೆ,ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಮನುಷ್ಯತ್ವ ವೆ ಇಲ್ಲದವರಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದರು."ಏನ್ರಿ ನಿಮ್ಮದು?,ಬಂದ್ರೆ ನಾವೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ,ಅದು ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಎಲ್ಲ ಬರಲ್ಲ,ಒಂದು ೧೫ ದಿನ ಹೋಗುತ್ತೆ ,ಯಾರ್ರೀ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಎಂದು ಜೋರು ಮಾಡಿದರು." ಇನ್ನು ಅವರಾಗಿ ಫೋನ್ ಮಾಡದೇ,ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಪುನಃ ಬರಲ್ಲ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಸೀದಾ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ.ತಂದೆಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದೆ.ಕಾದೆ ,ಕಾದೆ ದಿನ ಹತ್ತಾಯಿತು,ಯಾವುದೇ ಫೋನ್ ಬರಲಿಲ್ಲ.ಮತ್ತೆ ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಕೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ನನಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಇದು ಇನ್ನು ಹೇಗಾದರು ಪಕ್ಕ,ಪಕ್ಕ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ,ಆಗಷ್ಟೇ ಜುಲೈ ೧೫ ರಿಂದ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ಲೇಸ್ಮೆಂಟ್ ಸುರುವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ರೂಮರ್ ಹಬ್ಬಿತ್ತು.ಇನ್ನು ಕಾಯುವುದು ವ್ಯರ್ಥ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಜುಲೈ ೯ ಕ್ಕೆ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬಂದೆ.

ಪ್ಲೇಸ್ಮೆಂಟ್ ಮುಂದೆ,ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದೆ,ಇನ್ನು ಸುರುವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇತ್ತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆಗೆ ಯಾಕೋ ಅನುಮಾನ ಬರತೊಡಗಿತು,ದಿನ ೧೫ ಆಯಿತು,ಇನ್ನು ಏನು ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಗೆ ಫೈಲೇ ಬಂದಿಲ್ವಾ ಅಥವಾ ನಾವೇ ಹೋಗಿ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಬೇಕ ? ತಂದೆ ಕೊನೆಗೆ ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಗೆ ಹೋದರು.ಜುಲೈ ೨೧ ಕ್ಕೆ , ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಫೈಲ್ ನಂಬರ್ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿದಾಗ,ಇದು ಬಂದು ಆಗಲೇ ಒಂದು ವಾರ ಆಗಿದೆ,ಇನ್ನೊಂದು ವಾರ ಕಳೆದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಊರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ರಿಪೋರ್ಟ್ ಬರೆದು ಫೈಲನ್ನು ಪುನಃ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು ಎಂದರು. ಆಗ ತಂದೆ ಅಲ್ಲ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ನೀವು ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ತೀರ ಅಂತ ಹುಡುಗ ಹೇಳಿದ್ದ ಎಂದಾಗ,ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕಾದ್ದು ನಮಗಾ,ನಿಮಗ ನೀವು ಬಂದು ಕೇಳಬೇಕು,ನಾವು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳುವ ಕ್ರಮ ಇಲ್ಲ ಎಂದರು.ತಂದೆ ಅವರನ್ನು "ಸಮಾಧಾನ" ಮಾಡಿ, ಸರಿ ನಾಡಿದ್ದು ೨೪ ಕ್ಕೆ ಹುಡುಗ ಬರ್ತಾನೆ,ಆ ದಿನ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಬಿಡುವ ಎಂದು ಮಾತಾಡಿದರು.ಆಮೇಲೆ ನನಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ನಾಳೆ ಹೊರಟು ಬಾ ಎಂದರು.

ನಾನು ಶುಕ್ರವಾರ (೨೩ ಜುಲೈ ) ರಾತ್ರಿ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟೆ.ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೨ ಜನ ಸಾಕ್ಷಿ ಜೊತೆಗೆ ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಆಯಿತು ಆಗ ಗಂಟೆ ಮಧ್ಯಾನ್ನ ೧೨,ಇನ್ನು ಬಾಕಿ ಇರುವುದು "ಎಸ್ ಐ " ಭೇಟಿ ಮಾತ್ರ.ಅವರು ಅಂತಿಮ ಸಹಿ ಹಾಕುವವರು ,"ರೆಕಮ0ಡೆಡ್ದು" ಎಂಬ ಸೀಲಿನ ಮೇಲೆ ಅಂತಿಮ ಮುದ್ರೆ ಒತ್ತುವವರು,ಕಾದು ಕಾದು ರಾತ್ರಿ
೮ ೩೦ ಗೆ ದರ್ಶನ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಏನು ಮಾಡುವುದು? ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಮೊಕದ್ದಮೆ ಇದೆಯಾ? ಮುಂತಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಅವರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದರು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಉತ್ತರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಸರಿ ಹೋಗಪ್ಪ ಸಹಿ ಹಾಕ್ತೇನೆ ಎಂದರು.

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸುವಷ್ಟರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಸಾಕು,ಸಾಕು ಆಗಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಒಳ್ಳೆಯ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿ ಮಾಡಿ,ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಎರಡೆರಡು ಸಲ ಓಡಾದಬೇಕಾಗುತ್ತೆ.ಇನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ಇದ್ದೇನೆ,ಇವತ್ತಿಗೆ ಅಗಸ್ತು ೨೮,ಇನ್ನು ಪಾಸುಪೋರ್ಟ್ ಬಂದಿಲ್ಲ.ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಬರಬಹುಹುದು,ನಾನು ಅದೇ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ..... ಎಂಬಲ್ಲಿಗೆ ಈ ಪುರಾಣ ಮುಗಿಯಿತು.

ವಿರಾಮ

2010-05-08T10:22:00.000-07:00

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ,ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಬ್ಲಾಗಿಂದ ದೂರ ಉಳಿಯುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ,ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ.ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಿಮ್ಮವ
ರವಿ

ಅರಿಕೆ

2010-03-16T02:26:00.000-07:00

"ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು"

ಸುಮಾರು ೧೧ ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ "ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ" ಯನ್ನು ಮಧ್ಯೆ ೨ ಸಲ ಅನಿವಾರ್ಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಮುಂದೂಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು.ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕನ್ನಡ ಶಬ್ದಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿ ಪ್ರಿಂಟ್ ಆಗಿದೆ,ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೋರುತ್ತೇನೆ."ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ" ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ದಯಮಾಡಿ ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ.ತಪ್ಪು -ಒಪ್ಪು ಗಳೆರಡು ನನಗೆ ಸಮಾನ.ನೀವು ಸೂಚಿಸಿದ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಅಳವಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಮಸ್ಕಾರ

ನಿಮ್ಮವ

ರವಿ

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2010-03-14T22:26:00.000-07:00

೧೧

ರಾಯರು ನೇರವಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬಂದರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ಮಧ್ಯ ರಾತ್ರಿಯೇ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದಿತ್ತು,ನರ್ಸ್ ಡಾಕ್ಟರ್ ಗೆ ಹೇಳಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಒಮ್ಮೆ ಬಂದು ನೋಡಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.ಇವತ್ತು ಮತ್ತೆ ೧೦ ಘಂಟೆಗೆ ಬರ್ತಾರಂತೆ ಎಂದರು ರಾಯರ ತಾಯಿ.ರಾಯರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತರು.ಕಿಶೋರ್ ಇವತ್ತು ಊರಿಗೆ ಬರ್ತಾನೆ ಒಂದು ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದ,ಒಂದ ನೇರ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬಂದರೂ ಬಂದಾನು ಅವನನ್ನು ನಂಬ್ಲಿಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದರು.ಎಂತ ಈಗ ಊರಿಗೆ?ಎಂದರು ರಾಯರ ತಾಯಿ,ಇಲ್ಲ ಅವನು ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟ,ಬಹುಶ: ಇನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ಇರ್ತಾನೆ ನನ್ನ ತರ ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಎಂದರು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಕಿಶೋರ್,ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರು ಇಬ್ಬರು ಬಂದರು.ಅಜ್ಜಿ ಲಾಸ್ಟ್ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಕಂಡೆ ಇಲ್ಲ,ಇನ್ನು ಯಾವತ್ತು ಇಲ್ಲೇ,ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರುವುದು,ಅವರು ಅಜ್ಜಿ ,ಮೊಮ್ಮಗ ಮಾತಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.ಮತ್ತೆ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಹೇಗೆ ನಡೀತಾ ಇದೆ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳು,ಬೆಳಗ್ಗೆ ಸೀದಾ ಬರುವ ಅಂತಿದ್ದೆ,ಆಮೇಲೆ ಈ ಲಗೇಜು,ಅವ ಮಗ ಬೇರೆ ಹಠ ಮಾಡ್ಲಿಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದೆ ಎಂದರು.ಮತ್ತೆ ಅಜ್ಜ ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನೋಡಿದ,ಗುರುತು ಸಿಗ್ತಾ ಇದೆ,ಈಗೇನೂ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ,ನಿನ್ನೆ ವರೆಗೂ ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೆದರಿಕೆ ಇತ್ತು ಎಂದರು ರಾಯರು.

ಹಾಗೆಯೆ ಅದು ಇದು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಣ್ಣ,ತಮ್ಮ,ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆದರು.ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಂದು ನೋಡಿ ಹೋದರು.ಇನ್ನೇನೂ ಹೆದರಿಕೆ ಇಲ್ಲ,ತಲೆಗೆ ಪೆಟ್ಟಾದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಸಿಕ್ಕ ಪಟ್ಟೆ ರಕ್ತ ಹೋದ ಕಾರಣ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬರುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಯಿತು,ಇನ್ನೊಂದು ವಾರ ಇಲ್ಲಿದ್ದು ಆಮೇಲೆ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು ಎಂದರು.೨ ದಿನ ಕಳೆಯಿತು,ಕಿಶೋರ್ ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಬಂದ.

ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ಅರೋಗ್ಯ ದಿನೇ ದಿನೇ ಸುಧಾರಿಸತೊಡಗಿತು.ಮುಂದೆ ೪ ದಿನ ಕಳೆದು ರಾಯರು,ಕಿಶೋರ್ ಡಿಸ್ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದಿದ್ದರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಕೈ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ ರಾಯರನ್ನು ಬಳಿ ಕರೆದರು.ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪುತ್ತೂರಿಗೆ ಯಾವುದೊ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದ ಶ್ಯಾಮನ್ನನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.

ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು, "ನೀನು ಮೊದಲ ಸಲ ೫ನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅಮ್ಮ ನಿನ್ನ ಬಹುಮಾನವನ್ನು ಬಿಸಾಡಿದಾಗ ನೀನು ತೋರಿದ ಸಮಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ,ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನು ದೂರದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ನಾನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.ನೀನು ಎಲ್ಲರಂತಲ್ಲ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅಸಾಧಾರಣ ಶಕ್ತಿ,ಏನೇ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟರು ಅದನ್ನು ಮಾಡುವ,ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಛಲವನ್ನು ಕಂಡೆ.ನಿನ್ನ ಈ ಶಕ್ತಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದು,ಅದನ್ನು ಸಮಾಜದ ೪ ಜನರ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಳಸುವಂತಾಗಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಅಂದೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ,ನಿನಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕ ಓದುವ ಹುಚ್ಚು ಆಗಲೇ ಜೋರಿತ್ತು,ಅದಕ್ಕೆ ನೀನು ಕೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಅದನ್ನು ಕೊಡಿಸಿದೆ,ಹಣದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೋ ಎರಡು ದಿನ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಆಗಿರಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ."ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ"ಯಲ್ಲಿ "ಎಸ್ ಪಿ ಎಲ್" ಆಗಿ,ಊರವರನ್ನು,ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಅನ್ನು ವಿಸ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ,ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟಾಗ ನನ್ನ ಇಚ್ಚೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲವಾಯಿತು.ನೀನು ನಾಯಕನಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ,ಬಂಧುಗಳು ,ಊರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಸಬಹುದು,ಒಂದು ಪ್ರೇಮದ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದು,ಆದರೆ ನೀನು ಪಕ್ವವಾಗಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಸಾಲದು,ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಿನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗಲಿಲ್ಲ,ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಹೆದರಿದ್ದು,ಎಲ್ಲಿ ನೀನು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿ ಎಲ್ಲರಂತೆ ದುಡ್ಡು ಸಂಪಾದಿಸಿ,ತಾನು,ತನ್ನ ಮನೆ,ಎಂದು ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ಕುಂಠಿತವಾಗುತ್ತದೋ ಎಂದು.ಅದಕ್ಕೆ ನೀನು ಇಂಜನೀಯರಿಂಗ್ ಗೆ ಹೋಗುವದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದೆ,ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಗೆದ್ದೇ,ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಾನು ಸೋತೆ,ನೀನು ನನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೂ ಮೀರಿ ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕಾಯಿತು,ಆದರೆ ನೀನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಎದುರಿಸಿ ಗೆದ್ದೆ.ಜೊತೆಗೆ ನೀನು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟ,ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಪಡಬಾರದು ಎಂದು ನೀನು ಶ್ರಮಿಸಿದೆ,ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣನ್ದಿರಿಗೆಲ್ಲ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ನೆರವಾದೆ.ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾನು ನೋಡಿದ ಎಷ್ಟೋ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಡಾಕ್ಟರ್,ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿ ದೂರ ಹೊರಟು ಹೋಗಿ,ಸಂಪಾದಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ತಂದೆ,ತಾಯಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.ಊರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅಸ್ತಿ,ಪಾಸ್ತಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ,ನೆಂಟರು ಬಂಧುಗಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಪುರುಸೊತ್ತು ಇರುವುದಿಲ್ಲ,"ದೂರ" ಎಂಬ ಹೆಳೆ ಬೇರೆ.ಹಾಗಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಂಭಂದಗಳು ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತವೆ,ಪರಸ್ಪರ ಕಷ್ಟ ಸುಖಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಮಾತೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತದೆ,ಮತ್ತೆ ಬಂಧುಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ .ಆಮೇಲೆ ನೀನು ದೇವರು,ಪೂಜೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಸಮದೂರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ.ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯ,ಆಚರಣೆಗಳು ಎಲ್ಲ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮನೆ ಬೆಳಗುವಂಥ ಸೊಸೆ ತರಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ.ಹಾಗಾಗಿ ನಿನಗೆ ಹುಡುಗಿ ಹುದುಕುವಾಗಲು ನಾನು ಬಹಳ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದೆ,ಎಲ್ಲ ದೇವರ ಕೃಪೆ,ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಯಿತು ಆದರು ಅದ್ದದ್ದು ಎಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯದಾಯಿತು.ಆಮೇಲೆ ನೀನು ಕೃಷಿ ಕೆಲಸದ ಕುರಿತು ಹೇಳುವಾಗಲೆಲ್ಲ ನಿನ್ನನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತ ಬಂದೆ,ಯಾಕೆಂದರೆ ನೀನು ಸ್ವತಹ: ಬಂದು ಮಾಡಿ ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಸೆಯಾಗಿತ್ತು,ಆಗ ನಿನಗೆ ನಮ್ಮ ಕೃಷಿಕರ ಕಷ್ಟ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ,ನೀನು ಮಾಡಿ ನೋಡದ ಹೊರತು ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದರು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ,ಆಗ ನೀನು ಎಲ್ಲರಿಗು ಉಪಯೋಗವಾಗುವ ಹಾಗೆ ಏನಾದರೊಂದು ಹೊಸ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಹುದು ಎಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ.ಆದರೆ ಯಾರೊಬ್ಬರು ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ,ಎಲ್ಲರು ಮಗನ ಅಭಿವೃದ್ದಿಗೆ ತಂದೆ ಕಲ್ಲು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಂದರು,ಆಡಿಕೊಂಡರು.ಎಲ್ಲರು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು, ಆದರೆ ಯಾರೊಬ್ಬರು ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ"ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿಕೊಂಡರು.

" ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಕುರಿತು ಮಾತಾಡುವಾಗ ಅರ್ಥಿಕ ಬಲವು ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಮರೆತಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ನಾನು ಬರಿ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದಲೇ ನೋಡಿದೆ,ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ನೀನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ವಿಧದಲ್ಲಿಯೂ ಗೆದ್ದೆ,ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣದಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮನವ ಗೆದ್ದೆ.ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಕಲಿತು,ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ,ಸಂಪಾದಿಸಿ ಜೀವನವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ,ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಬಂದು,ಮನೆಯವರ,ಬಂಧುಗಳ,ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ,ಊರವರ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೆ,ಬಂಧವು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮದ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ .ನಾನು ಕನಸಲ್ಲೂ ಯೋಚನೆ ಮಾಡದಷ್ಟನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದೆ,ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ತಂಡವನ್ನೇ ರೂಪಿಸಿದೆ,ಇಂದು ನಾವು ಎಲ್ಲ ಮನೆಯವರು,ಬಂಧುಗಳು ಎಲ್ಲರು ಹಿಂದೆಂದೂ ಇರದಷ್ಟು ಅನ್ಯೋನ್ಯವಾಗಿ ಇದ್ದೇವೆ.ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮಕ್ಕಳಂತೂ ಒಬ್ಬರನ್ನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವಾಗುತ್ತದೆ .ನೀನು ಆರಂಭ ಮಾಡಿದ್ದು,ಒಳ್ಳೆಯ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯ,ಪಂಚಾಂಗ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದೆ,ಮುಂದೆ ಮಕ್ಕಳು ಇದನ್ನು ಇನ್ನು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ .ಒಬ್ಬ ತಂದೆಯಾಗಿ ನನಗೆ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ?ನೀನು ನನ್ನ ಮಗ ಅಂತ ಹೇಳಲು ಹೆಮ್ಮೆ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ."

ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದವು.ರಾಯರು,ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡರು.ಇಬ್ಬರು ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ಮನಸ್ಸು ನಿರಾಳವಾಗಿತ್ತು.ಸುಮಾರು ೨೫ ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದೆ ತನ್ನೊಳಗೆ ಇಟ್ಟು,ತಾನೊಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದರು.ಇಂದು ಎಲ್ಲ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದರು,ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಯಿತು.ರಾಯರಿಗೂ ಅಪ್ಪ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು,ಇಂದು ಎಲ್ಲ ಬಗೆಹರಿಯಿತು.ಆ ಅಪೂರ್ವ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ರಾಯರ ತಾಯಿ,ಕಿಶೋರ್,ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ನಿಂತಿದ್ದರು.

ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು.೧೫ ದಿನ ನೋವಿತ್ತು,ಹೊರಗಡೆ ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.ಮತ್ತೆಂದೂ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು,ರಾಯರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ,ಎಲ್ಲವನ್ನು ರಾಯರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ನಿವೃತ್ತಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಉಳಿದ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಅನಂದಿಸತೊದಗಿದರು.

ರಾಯರು "ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ"ಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಂದರು.ಈಗ ಕಿಶೋರ್ ಬಂದುದರಿಂದ ಹೊಣೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು.ಜೀವನ ಚಕ್ರದ ೨ ಹಂತಗಳು ಮುಗಿದು ೩ನೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರು."ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಯುಗ" ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.ಇಲ್ಲಿ ರಾಯರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವ,ಅವರ ಯೋಚನೆಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ರೂಪು ಕೊಡುವ ತಂಡ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು.ವಿದ್ಯಾಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮನೆ,ಮನ ಸುಖ,ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು.

|ಶುಭಂ|

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2010-03-12T08:49:00.000-08:00

೧೦

ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಯಗಳು ಭರದಿಂದ ಸಾಗಬೇಕೆಂದು ರಾಯರು ಬಯಸಿದ್ದರು.ಯೋಚನೆ,ಯೋಜನೆಯೇನೋ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು.ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಚಾಳಿ ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.ನೀನು ಹಾಗೆ ಆಗಬೇಕು,ಹೀಗೆ ಆಗಬೇಕು ಎಂದರೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ,ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಆಗಬೇಕಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂದು ಮಾಡಿಸು,ನನಗೆ ವಯಸ್ಸಾಯಿತು ಈಗ ಇರುವ ತೋಟವನ್ನೇ ನೋಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ,ಇನ್ನು ಜಾಗ ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನಿಂದ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,ನಿಮಗೆ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಕೂತು ಹೇಳುವುದು ಸುಲಭ,ನೀವು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಳಿದ್ದರು.ಹಾಗೆ ಇಂದು ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ನಿರಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು.ಆದರೆ ರಾಯರು ಇದನ್ನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಅಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ.ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗ "ಸೀನ"ನಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ,ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಅವನು ರಾಯರ ಐದಿಯವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ,ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅವನ ಐದಿಯವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮೊದಲ ೧,೨ ವರ್ಷ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳು ಬಹಳ ಮಂದ ಗತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಗಿದವು.

ರಾಯರು ಎಂದರೆ ಅವರ ಎಲ್ಲ ಅಣ್ಣಂದಿರ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿ,"ಅಪ್ಪಚ್ಚಿ,ಅಪ್ಪಚಿ " ಎಂದು ಅವರ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಸುಳಿದಾಡುವರು.ಕಿಶೋರ್,ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದ ಇವರಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ,ಯಾಕೆಂದರೆ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಅಂತರವಿಲ್ಲ ೮,೧೦ ವರ್ಷ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅಷ್ಟೇ.ರಾಯರ ಯೋಚನೆಗಳು,ಕನಸುಗಳು ಇವರಿಗೆ ಬಹಳ ಬೇಗ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ತುಂಬಾ ಸಣ್ಣ.ಅದೊಂದು ದಿನ ರಾಯರು ನಮ್ಮ ಮನೆ,ಕುಟುಂಬ ಇದರ ಹಿನ್ನಲೆ,ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಘನತೆ,ಗೌರವ ಇದರ ಕುರಿತು ಕಿಶೋರ್,ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ನಾನು ಇನ್ನು ೧,೨ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.ಆಮೇಲೆ ನಾವು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ೪ ಜನರಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವ ಹಾಗೆ ಏನಾದರು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದರು."ವೇದಪಾಠಶಾಲೆ " ಶುರು ಮಾಡಿದರೆ ಹೇಗೆ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಪರಂಪರೆ ಇದೆ ಎಂದು ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರು ಕೇಳಿದರು.ಆಗದೆ ಇಲ್ಲ,ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರಿ ವೇದ ಕಲಿಸುವ ಬದಲು ವೇದದ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ,ಜ್ಯೋಥಿಶ್ಯವು ಕಲಿಸಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಕಿಶೋರ್ ಹೇಳಿದ.ರಾಯರು ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಕಿಶೋರ್,ಗಣೇಶ ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ವೈಧಿಕರಿಗೆ ದೇಶ,ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೆಯಿದೆ,ಹಾಗಿರುವಾಗ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಳಿದ ವಿಷಯಗಳಷ್ಟನ್ನೇ ಕಲಿಸಿದರೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ,ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಜ್ಞಾನ ಬಹಳ ಅಗತ್ಯ,ಕಂಪ್ಯೂಟರ್,ನೆಟ್,ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದು ತೀರ ಅವಶ್ಯ.ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಒದಗಿಸೋಣ,ಏನಂತೀರಿ ಎಂದರು?ರಾಯರು ಹೇಳಿದ ವಿಷಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದ್ದವು.ಗಣೇಶ,ಕಿಶೋರ್ ಇಬ್ಬರು ಒಪ್ಪಿದರು.

ಕಿಶೋರ್ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದ.ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರಿಗೆ ಊರಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಬೇಡಿಕೆ ಇತ್ತು.ಪೂಜೆ,ಹೋಮ,ಮದುವೆ,ಉಪನಯನ ಹೀಗೆ ೩ ಹೊತ್ತು ಹೋದರು ಸಾಕಾಗುತಿರಲಿಲ್ಲ.ಇವರು ಇಬ್ಬರು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ರಾಯರದು ಅದೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಸಂಭಂದ.ರಾಯರ ಬಾಯಿಂದ ವೇದ ಪಾಠಶಾಲೆ ಮಾಡುವ ಎಂದು ಬಿದ್ದದ್ದೇ ತಡ,ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರು ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ದತೆ,ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದರು.ವೇದವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರೆ ಮಾಡುವುದು,ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸ ರಾಮಜೋಶಿಯವರು,ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರು ಎಂದು ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.ಇನ್ನು ಉಳಿದ ವಿಷಯಗಳ ರೂಪುರೇಷೆಯನ್ನು ಕಿಶೋರ್ ಮಾಡಿದ.ವಾರದಲ್ಲಿ ೨ ದಿನ ಸಂಜೆ ೧ ಗಂಟೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ವಿಧ್ಯಾಭ್ಯಾಸ,ಇನ್ನೆರಡು ದಿನ ಗಣಿತಕ್ಕೆ,ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಂಭಂದ ಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳು,ಉಳಿದ ೨ ದಿನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ,ರವಿವಾರ ಫ್ರೀ.ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಗಣಿತವನ್ನು ರಾಯರು ಮತ್ತು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸಂಭಂದಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಸಂಧ್ಯಾ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.ಕಿಶೋರ್,ಗಣೇಶರಿಂದ ನೀಲ ನಕ್ಷೆ ಪಡೆದ ರಾಯರು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅಂತಿಮ ರೂಪು ಕೊಟ್ಟರು.ರಾಯರ ೨ ಎಕರೆ ಗುಡ್ಡ ಕಡಿದು ವಿಶಾಲ ಮೈದಾನ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು.ಅಲ್ಲಿ ಸಕಲ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಇರುವ "ವೇದ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಗಮ" ದ ಕಟ್ಟಡ ತಲೆ ಎತ್ತಿತು.ಇವಿಷ್ಟು ನಡೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ೨ ವರ್ಷ ಕಳೆಯಿತು.ರಾಯರು ಊರಿಗೆ ಬರುವ ಸಮಯ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಯಿತು.

ರಾಯರು ತಾವು ಇರುವ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ ಊರಿನತ್ತ ತಮ್ಮ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸಿದರು.ಕಂಪನಿ ಬಹಳ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿ ರಾಯರನ್ನು ನೀವು ಕಂಪೆನಿಗೆ ಆಗಾಗ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿತು.ಹಾಗೆಯೆ ರಾಯರು ಊರಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿತು.ರಾಯರು ಕೆಲವನ್ನು ಒಪ್ಪಿದರು.ಊರತ್ತ ಮುಖ ಬೆಳೆಸಿದರು.ರಾಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ಆದದ್ದು ಕಿಶೋರ್ ನ ಗೈರುಹಾಜರಿ.ಕಿಶೋರ್ ಕಂಪೆನಿಯಿಂದ "ಯು ಎಸ್ ಎ" ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ.ಹಾಗಾಗಿ ಈಗ ಎಲ್ಲದರ ಹೊಣೆ ರಾಯರು ಮತ್ತು ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.

ರಾಯರು ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ "ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ " ಮುಖ ಅರಳಿತು.ಮತ್ತೆ ಮಗ ಪೇಟೆ ಬಿಟ್ಟು ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಕನಸ್ಸಲ್ಲು ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.ಮಗನ ಆಗಮನವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ಅಸೌಖ್ಯ,ಆಯಾಸಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಮಾಯವಾಗತೊದಗಿದವು.ರಾಯರು ಬಂದವರೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರಲಿಲ್ಲ.ಪುತ್ತೂರಿನ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಗೌರವ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಸೇರಿದರು.ವಾರದಲ್ಲಿ ೪ ರಿಂದ ೬ ಗಂಟೆ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಮೊದಲಿಗೆ ರಾಯರ ವೇದವಿಜ್ಞಾನದ ಕಲ್ಪನೆ ಯಾರಿಗೂ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲರು ವಿರೋಧಿಸಿದರು.ಲೌಕಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಕಾದರೆ ಮುಂದೆ ಕಲೀತಾರೆ,ಅದನ್ನು ವೇದ ದ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯ ಹಾಳುಮಾಡಬೇಡಿ ಎಂದರು.ರಾಯರ ಎಲ್ಲ ಹಿರಿಯ ಮುಖಂಡರನ್ನು,ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನು ಕರೆದು ಒಂದು ಚರ್ಚೆಯ ಏರ್ಪಾಟು ಮಾಡಿದರು.ಅಲ್ಲಿ ರಾಯರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು "ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ತಂದೆ ತಾಯಂದಿರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲೇ ವೇದ ಕಲಿಕೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ,ಕಾರಣಗಳು ಹಲವಿರಬಹುದು ಆದರೆ ೭ ನೆಯ ತರಗತಿ ಆಗಿ ವೇಧಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಬಹಳ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಮಾಮೂಲಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗಿನ ನಂಟು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ,ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಅವನು ಪ್ರೈವೇಟ್ ಆಗಿ "ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಲಿ " ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೂ ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಯಾಕೆಂದರೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕೂಡುವುದು,ಕಳೆಯುವುದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ,ಹಾಗಾಗಿ ವಿಷಯಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಕೋಚಿಂಗ್ ಮುಂತಾದ ಕಡೆ ಹೋದರು,ಹೇಳಿದ ವಿಷಯಗಳು ಅರ್ಥವಾಗದಾಗ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಬಂದು ಸಾಕು ಇನ್ನು ನಾನು "ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ " ಮಾಡಿ ಏನು ಆಗಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.ಇನ್ನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರ ದ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೂ ಗಣಿತ ಬಹಳ ಅಗತ್ಯ,ಆದರೆ ಹಿಂದಿನವರು ಕಲಿತಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು ನೀವು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು ಆದರೆ ಹಿಂದೆ ಆದದ್ದು ಆಗಿ ಹೋಯಿತು,ಅಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದು ನಾವು ಮಾತಾಡುವುದು ಬೇಡ.ಮುಂದೆ ಹೊರಗಡೆ ಹೋದಾಗ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂದೆ ಬೀಳಬಾರದು,ನನಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಗಣಿತ ಬರಲ್ಲ,ಅಂದು ಅಪ್ಪ ನನ್ನನ್ನು "ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ"ವರೆಗಾದರೂ ಓದಿಸಿದ್ದರೆ ನಾನು ಏನಾದರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದೆ ಅಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು."ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ " ಆಗಿದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ಅವರು ಇಷ್ಟವಿದ್ದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ "ಬಿಎ ","ಎಂ ಎ " ಮಾಡಬಹುದು, ಹಾಗಾಗಿ ಒಂದನೆಯದಾಗಿ ವೇಧ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ "ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ " ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಇರಬೇಕು ಮತ್ತು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ವೇಧದ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಮೂಲಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಂಶಗಳು ಯಾವುದು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಅವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.ಇದೆ ನನ್ನ ಆಶಯ,ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ವೇದವಿಜ್ಞಾನ ಸ್ಥಾಪನೆ ಎಂದರು".ಎಲ್ಲರು ಮುಖ ಮುಖ ನೋಡಿದರು,ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣವನಾದರೂ ಹೇಳುವ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿದೆ ಎನಿಸಿತು.ಪರಸ್ಪರ ಮಾತಾಡಿ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಒಂದು ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರು.ನಿಮ್ಮ ಯೋಜನೆಯ ಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ,ನೀವು ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು,ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮುಂದೆ ಕಮಿಟಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತೇವೆ,ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲವಿದೆ,ಏನೇ ಸಹಾಯ ಬೇಕಾದರೂ ಸಂಕೋಚ ಬಿಟ್ಟು ಕೇಳಿ,ಒಳ್ಳೆಯ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ತರಗತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಶುಭ ಹಾರೈಸಿ ಹೋದರು.

ರಾಯರ ಯೋಜನೆಗಳು ದಿನೇ ದಿನೇ ವಿಸ್ತರಿಸತೊದಗಿದವು.ಶ್ಯಾಮಣ್ಣನ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಇಂಗು ಗುಂಡಿ ಅಭಿಯಾನ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡರು.ನೆಲ ಜಲ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಕುರಿತು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಿದರು.ಗುರುಗಳಾದ ಅಚ್ಯುತ ಭಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಶ್ಯಾಮಣ್ಣರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸತು ಏನೇನು ಅಳವಡಿಸಬಹುದು,ಅದಕ್ಕೆ ಸರಕಾರದ ಸಹಾಯ ಏನೇನು ಸಿಗುತ್ತದೆ,ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಪದ್ಧತಿಯ ಲೋಪಧೋಶಗಲೇನು,ಎಂಬುದನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿ ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಜನಕ್ಕೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಲುಪಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರು.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿ ಪರಸ್ಪರರ ಕುಂದು ಕೊರತೆಗಳನ್ನೂ ಚರ್ಚಿಸಿ ಎಲ್ಲರು ಬೆರೆತು,ಕಲೆತು ಒಂದು ಸಮಾಧಾನ,ಪರಿಹಾರ ಕಂಡು ಹಿಡಿಯುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು.ಕೃಷಿ ಪಂಡಿತರಿಂದ ಸಮ್ಮೇಳನದ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡಿದರು.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಸನ್ನರು ಊರಿಗೆ ಬಂದರು.ಮಿತ್ರರಿಬ್ಬರು ಸೇರಿ ನಮ್ಮ ಊರಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದು ಪ್ರವಾಸದ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿದರು.ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಈ ತರ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಯಾರೂ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಜನರಿಂದ ಅದ್ಹುತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ದೊರೆಯಿತು.

ನಮ್ಮ ಊರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು ಇದ್ದಾರೆ,ಆದರೆ ಹಣಕಾಸಿನ ಕೊರತೆ ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಸನ್ನಂದಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಗಂಡ ರಾಯರು ಸೂಕ್ತ ಸ್ಕಾಲರ್ಷಿಪ್ ದೊರೆಯುವ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡಿದರು.ಹಾಗೆಯೆ ಎಷ್ಟೋ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಡ್ಯನಡ್ಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಟೋಟದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರಿಗೆ ಒಂದು ತರಬೇತಿ ಕೊಡುವ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡಿದರು.

೨೦೦೮ ಬಹಳ ಚಾಲೆಂಜಿಂಗ್ ಇಯರ್.ಒಮ್ಮೆಲೇ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಚಿಕೂನ್ ಗುನ್ಯ ಬಂದು ಎಲ್ಲರು ಮಲಗುವಂತಾದರು.ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಮೈ,ಕೈ ನೋವು,ಗಂಟು ನೋವು.ರಾಯರು ಡಾಕ್ಟರ್ "ಸತ್ಯ ಪ್ರಕಾಶ್" ರನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಂಡರು.ಇವರು ರಾಯರ ಫ್ರೆಂಡ್,ಸುಮಾರು ಒಂದು ೨,೩ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ,ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ ಬಂದರು.ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾತ್ರೆಯ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ,ಅಂತವರಿಗೆ ಔಷದ,ಇನ್ನು ಚಿಕೂನ್ ಗುನ್ಯಕ್ಕೆ ಮದ್ದಿಲ್ಲ,ನೋವಿಗೆ ಪೈನ್ ಕಿಲ್ಲರ್ ಕೊಡಬಹುದಷ್ಟೇ,ಹಾಗಾಗಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕಷಾಯ,ಹಳ್ಳಿ ಮದ್ದು ಮಾಡಿದರು ಏನು ಅಪಾಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಬ್ಬರು ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದಾಗ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು.

ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಧಾನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಸುರುವಾಯಿತು.ಎಲ್ಲರು ಸೇರಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗು ಉಪಯೋಗವಾಗುವಂತಹ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ರಸ್ತೆ ರಿಪೇರಿ,ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಗ್ರಾಮ ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾಪಾಡುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ.

ರಾಯರ ಮಾತಿಂದ,ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆಗೊಂಡು ಅವರ ಅಣ್ಣಂದಿರ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಬಂದು ಸೇರತೊದಗಿದರು.ಒಬ್ಬ ಅಣ್ಣನ ಮಗ "ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೈಲಾಸ್ " ಅಂತೂ ವಾರಕ್ಕೆ ೨ ದಿನ ವಿದ್ಯಾಗಿರಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ,ಉಳಿದ ದಿನ ಅವನ ಬೆಳೆದ ಊರಲ್ಲಿ ಜನರ ಯೋಗ ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ,ಅಲ್ಲೂ,ಇಲ್ಲೂ ಎರಡು ಕಡೆ ಒಂದೇ ಮಾತು ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೈಗುಣ ಒಮ್ಮೆ ಔಷದ ತೆಗೆದುಕೊಂದರೆ ಸಾಕು ರೋಗ ಎಲ್ಲ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತೆ ,ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮಾತಾಡಿಸುವ ರೀತಿಯೇ ಹಾಗೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಆದರೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬರಬೇಕೂಂತ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಅಂತ."ದಿ ಯಂಗ್ ಅಂಡ್ ಡೈನಮಿಕ್ ಡಿ ಸಿ ಆಫೀಸರ್ " ಗೌತಮ್ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ತೆಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ಬಂತು.ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದರೆ ಅವರಂಥ ಆಫೀಸೆರ್ ಇರಬೇಕು ಇಂದು ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕಾದರೂ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಪಡಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ,ಎಲ್ಲ ಇಲಾಖೆಯನ್ನು ಹದ್ದು ಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜನರಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವ ಹಾಗೆ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.ಗೌತಮ್ ಬೇರಾರು ಅಲ್ಲ,ಸಣ್ಣದಾಗಿರುವಾಗ "ಅಪ್ಪುಚ ಅಪ್ಪುಚ" ಎಂದು ರಾಯರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ,ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅಣ್ಣನ ಮಗ.

ಎಲ್ಲರು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿ ಮುಂದಿನ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಪರಸ್ಪರ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಶ್ಯಾಮಣ್ಣನ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬಂತು.ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೋ ಅದು ಇಂದು ಸಾಕಾರವಾಗಿತ್ತು.ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಾಗಿ,ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವಂಥ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಹಳ ಆನಂದ ಉಂಟುಮಾಡಿತ್ತು.ಕಿಶೋರ್ ನಿತ್ಯವೂ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕುರಿತು ಫೋನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ.ರಾಯರ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ನಿತ್ಯ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.ಆ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.ಎಷ್ಟೋ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು,ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ.ರಾಯರು ಫೈನಲ್ ಡಿಸಿಸನ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮುಂಚೆ ಕಿಶೋರ್,ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರ ಜೊತೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಈ ೩ ಜನರ ಕೋರ್ ಕಮಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವಾದರೂ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಂದು ಕೈಲಾಸನ ಮದುವೆ,ಗ್ರಹಪ್ರವೇಶ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ವಿದ್ಯಾಗಿರಿಯಲ್ಲೇ ನಡೆಯಿತು.ಎಲ್ಲ ಗೌಜಿ,ಸಂಭ್ರಮ.ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ರಾಯರು ಹಾಗೆಯೇ ಸೋಫಾಕ್ಕೆ ಒರಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.ಬಂದಿದ್ದ ಸಂಭಂದಿಕರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಹೊರಟಿದ್ದರು.ಈಗ ರಾಯರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಭರತನು ಇದ್ದಾನೆ.ಅಲ್ಲೇ ಎದುರುಗಡೆ ಸೊಸೆ ಭವ್ಯಳು ಕೂತಿದ್ದಾಳೆ.ಹಾಗೆಯೆ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಎಲ್ಲರ ಮಕ್ಕಳು ಅಲ್ಲೇ ಆಕಡೆ,ಈಕಡೆ ಓಡಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರು ಹಾಗೆಯೆ ರಾಯರೆಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. "ಮೂರ್ತಿ ನಿನ್ನಂಥ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಜೀವನದಲ್ಲೇ ನೋಡಿಲ್ಲಪ್ಪ,ಜೀವನದ್ದುದ್ದಕ್ಕು ನಿನಗೆ ಎದುರಾದದ್ದು ಬರಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ,ಆದರೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೀನು ಎದುರಿಸಿದ ರೀತಿ,ನೀನು ಈಗ ಇಲ್ಲುಂಟು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಪ್ರೇಮದ ವಾತಾವರಣ,ಹಳ್ಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರ,ಇಂದು ಈ ಊರಿನ ಜನ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಅಷ್ಟು ದೂರದಿಂದ ಕೈ ಮುಗಿಯುತ್ತಾರೆ,ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಅದೆಂಥ ಪ್ರೀತಿ,ಗೌರವ,ಇಂದು ನಾನು ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಕಥೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆನಪ್ಪ" ಎಂದರು.ರಾಯರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪ್ರಸನ್ನತೆ,ಅದೇ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವ."ಎಲ್ಲ ನಿಮ್ಮಂತಹ ಹಿರಿಯರ ಆಶೀರ್ವಾದ"ಎಂದರು.ಎಲ್ಲ ನಡೆದುದು ಕೈಲಾಸನ ಉಪನಯನದಿಂದ ಮದುವೆಯ ನಡುವೆ ಅಂತರ ೧೭ ವರ್ಷ.ಅಂದು "ಎಂ ಟೆಕ್ " ಎಂದಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸು,ಇಂದು ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಕಥೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ.ಬೆಳವಣಿಗೆ,ಕಾಲ ಎಷ್ಟು ಸಂಕುಚಿತ,ರಾಯರು ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

***************

ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆಯಲು ಸುರುವಾಯಿತು.ರಾಯರು ಧೀರ್ಘ ಕನಸಿಂದ ಎದ್ದರು.ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ,ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ದರಾದರು.ಫೋನ್ ರಿಂಗಾಯಿತು."ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ" ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದಿದೆ.ಸರಿ ರಾಯರು ಸಂಧ್ಯಾಳಿಗೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿ ನೇರವಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ...........

!!!ಜೀವನವಲ್ಲ ಬರೀ ಕಥೆ!!!

2010-02-18T09:58:00.000-08:00

ಅಂದು ಜನವರಿ ೧೫, ೫ನೆಯ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ನ ಕೊನೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ.ಮೊದಲೇ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಹಾಳಾಗಿ ಉತ್ಸಾಹ ಎಲ್ಲ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಎಂದು ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿಯುವುದೋ,ಎಂದು ನಾನು ಮನೆ ಸೇರುವುದೋ ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಹಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಅಂದು ಬೇರೆ ಗ್ರಹಣ.ಅದು ಸುಮಾರು ೫೦ ವರ್ಷದ ನಂತರ ಬಂದ ಭಾರಿ ದೀರ್ಘ ಅವದಿಯ ಗ್ರಹಣ.ಆದರೆ ಈ ಸಾರಿ ಕಟಕ ರಾಶಿಯವರಿಗೆ ಗ್ರಹಣ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೊಂದೇ ಸಮಾಧಾನದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು.ಪಂಚಾಗ ತೆಗೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಅಬಾಲ ವೃದ್ದರು ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮ ಗಂಟೆಯ ಒಳಗೆ ತಿಂಡಿ ಕಾಫಿ ಮಾಡಬಹುದು ಆಮೇಲೆ ಸಂಜೆ ೪ ಗಂಟೆಯ ಮೇಲೆ ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು.ನಾನು ನಂಬುಗೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವ.ನನ್ನ ರೂಂ ಮೆಟ್ ನ ತಾಯಿ ಮೊದಲೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ,ಅವನಿಗೆ ಶಿವ ನಾಮ ಜಪಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದರು.ಅವನಿಗೆ ಅಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಹಾಗಾಗಿ ಅವನು ಮುಂಚಿನ ದಿನವೇ ಬ್ರೆಡ್,ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಎಲ್ಲ ತಂದು ರೆಡಿಯಾಗಿದ್ದ.ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದವರೆಲ್ಲರು ಆಚರಣೆ ಮಾಡುವವರೇ ಎಂದಾದಾಗ ನನಗೆ ಮನದಲ್ಲೇ ಸಂಕಟ.ಮೆಸ್ಸಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದರೆ ನಾವು ಊಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ,ನೀವು ಬರುವುದಾದರೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಅಂದರು.ಯಾರೂ ಬರಲು ಸಿದ್ದರಿಲ್ಲ,ನಾನು ಮೊದಲೇ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೇ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದೆ.ಮುಂಚಿನ ದಿನವೇ ಹೇಳಿ ಮೆಸ್ಸಲ್ಲಿ ೭ ೩೦ಗೆ ತಿಂಡಿಗೆ ಹೋದೆ,ಅವಲಕ್ಕಿ ತಿಂದು,ಟೀ ಕುಡಿದು ರೂಂಗೆ ಬಂದಾಗ ೮ ೧೫,ಇನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಸುರುವಾಗಲು ೧ ಗಂಟೆ ಬಾಕಿ ಇದೆ.ಟೆನ್ಶನ್ ಏರುತ್ತಿತ್ತು,ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಿರುವಿ ಹಾಕಿದ್ದು ಆಯಿತು.

ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಗೆಳೆಯನ ಸ್ಕೂಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದೆ ೯ ೨೦ ಬೆಲ್ ಆಗಿತ್ತು,ಓಡೋಡಿ ಬರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕಲಿಸಿದ ಗುರುಗಳು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಲೆಡ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಕೈಯಿಂದ ಬಿತ್ತು.ಕೂಡಲೇ ನಮ್ಮ ಸರ್ ಒಂದು ಲೆಡ್ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಪ್ಪ,ಉಳಿದದ್ದು ಇರಲಿ ಎಂದರು.ಸರಿ ಟೈಮ್ ಆಗಿತ್ತು,ನನಗೂ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ,ನಾನು ಸೀಧಾ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ.ಕಾಲು ಘಂಟೆ ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಸರ್ ಬಂದರು.ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೆಡ್ ಗಳು ಇದ್ದವು,ಅವರು ಪಾಪ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ,ಓರಣವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ ಒಂದೂ ತುಂಡಾಗದ ಹಾಗೆ ತಂದಿದ್ದರು.ಅವರ ಪ್ರೀತಿ,ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಸದಾ ಚಿರಋಣಿ.

ಪೇಪರ್ ಸುಲಭ ಇತ್ತು.ಹೋದ ಜೀವ ಬಂದ ಹಾಗಾಯಿತು.೧೧ ೪೫ಕ್ಕೆ ಗ್ರಹಣ ಹಿಡಿಯಲು ಸುರುವಾಯಿತು.ಆದರೆ ಅದಾಗಲೇ ನನಗೆ ಪೇಪರ್ ನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ ಮುಗಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು.ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಇದೆ ಎಂದು ಖಾತರಿ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಪೇಪರ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೊರ ಬಂದಾಗ ೧೨ ೩೦.೧ ಗಂಟೆಗೆ ಬಸ್ ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೋದರೆ ಪುತ್ತೊರಿಗೆ ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ೧ ಗಂಟೆ ಅಡ್ಯನಡ್ಕಕ್ಕೆ. ಮತ್ತೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ನಡೆದರೆ ಮನೆ,ವಾವ್ ಮನಸ್ಸು ಫುಲ್ ಖುಷಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಸುದೇವ "ಬಿ ಎಂ ಎಚ್"ವರೆಗೆ ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಟ್ಟ.೧ ಗಂಟೆಗೆ ಕರೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ರಾಜಹಂಸ ಬಂತು.ಸರಿ ಸುದೇವನಿಗೆ ಬಾಯಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆ.ಬಸ್ ಖಾಲಿ ಇತ್ತು.ಹಿಂದೆ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಆಂಟಿಯಂದಿರು ಇದ್ದರು.ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ೩ ಜನ ನಮ್ಮ ಮಲೆಯಾಳಿ ಸಾಹೇಬರಿದ್ದರು.ಸೀಟನ್ನು ಇನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಬಗ್ಗಿಸಿ ಒರಗಿಕೊಂಡೆ.ಮೋಡ ಕವಿದ ವಾತಾವರಣ,ಮಧ್ಯ ಗ್ರಹಣ.ಮನಸ್ಸು ಬೇಡ,ಬೇಡ ಎಂದರು ಹಾಳಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇರೆ ಏನಾದರು ಯೋಚನೆ ಕೊಡೋಣ ಎಂದು ೧೭ ಕ್ಕೆ ಇದ್ದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಎಂಗೆಜುಮೆಂಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.ಏನೇನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದರು ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ "ಎಫ್ ಎ ... ಎಲ್ " ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು.ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದಂತೆ ಬಸ್ ನಿಂತಿತು ಡ್ರೈವರ್ ಬಸ್ ಇಳಿದು ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲೇ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ರಾಶಿ ಹಾಕಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಗನಲ್ಲಿ ಚೌಕಾಶಿ ಮಾಡುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು.ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಂತಹ ಸಾಹೇಬರು ಅವರಷ್ಟಕ್ಕೆ "ಸರಕಾರಿ ಬಂಡಿ ನಿರ್ಥಿತ್ತು ಕಚ್ಚೋಡ ಅಕುನ್ನು ನಾ........"(ಸರಕಾರಿ ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡ್ತಾನೆ) ಎಂದು ಅವರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಹುಣಸೂರು ಕಳೆಯಿತು,ಕುಶಾಲನಗರ ಬಂತು ೩ ಗಂಟೆ ೧೦ ನಿಮಿಷ.ಗ್ರಹಣ ಆಗ ತಾನೆ ಬಿಟ್ಟಿತು.ಆದರೆ ನನಗೆ ಗ್ರಹಣ ಹಿಡಿದದ್ದು ಆಗಲೇ ಇಂದಿಗೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಅವ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಸೀದಾ ಬಂದು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತ.ನನ್ನಿಂದ ಒಂದು ೬,೭ ವರ್ಷ ಸೀನಿಯರ್ ಇರಬಹುದು.ಒಳ್ಳೆ ಟಿಪ್ ಟಾಪ್ ಆಗಿದ್ದ.ಬಂದವನೇ ನನ್ನನ್ನು ಮಾತಿಗೆ ಎಳೆದ.ಅದು ಇದು ಕಾಲೇಜು,ಊರು ಎಲ್ಲ ಕೇಳಿದ.ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಬೇಗ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.ಏನಾದರು ತೊಂದರೆ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದ,ನಾನು ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ ಎಂದೆ.ಆದರೆ ಅವನು ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ,ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಒಕ್ಕಿ ಕೇಳಿದ.ಕೊನೆಗೆ ನಾನು ನನಗೆ "ಎಫ್ ಎ ... ಎಲ್"ನದೇ ಚಿಂತೆ,ಹೋಗಿ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಅಷ್ಟೇ ಊರಲ್ಲಿ,ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿ ಬರಬೇಕು ಎಂದೆ.ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆತ ಜೋರಾಗಿ ನಗತೊಡಗಿದ.ನನಗೆ ಹಾಗೇ ಸಿಟ್ಟು ಏರಲು ಸುರುವಾಯಿತು.ನೋಡು ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಹಾಳದ್ದಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟು ಚಿಂತೆ ,ನನ್ನ ಒಬ್ಬ ಮಿತ್ರನ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ,ನೀನು ಉತ್ತರ ಹೇಳುತ್ತೀಯ ಎಂದ.ಉತ್ತರದ ವಿಷಯ ಆಮೇಲೆ ಕಥೆ ಏನು ಹೇಳು ಎಂದೆ.ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತಮಿಳ್,ತೆಲುಗು,ಮಲಯಾಳ ಮೂವಿ ಡೈಲಾಗ್ ಅನ್ನು ತುರುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ನನಗೆ ನಂದೇ ಬೇಕಾದಷ್ಟಾಗಿತ್ತು,ಇನ್ನು ಇವರ ಕಥೆ ಯಾರು ಕೇಳ್ತಾರೆ ಅಂತ ಇದ್ದೆ.ಬ್ರದರ್ ಕಥೆ ಶುರು ಮಾಡಿದರು.

"ಹೀರೋವಿನ ಊರು ಬಾಳೆತೋಟ. ಬೆಳ್ಳಾರೆ,ವಾರಾಣಸಿ,ಚೊಕ್ಕಾಡಿ ಇವೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲೇ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಊರುಗಳು.ಕಿಶೋರ್ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದದ್ದು ಅಲ್ಲೇ,ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬ,ತಂದೆ,ತಾಯಿ,ಅಜ್ಜ,ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬಳು ತಂಗಿ ವಿದ್ಯಾ ಇದ್ದಳು.ಕಿಶೋರ್ ನ ತಂದೆಗೆ ಬರಿ ೧ ಎಕರೆ ಅಡಿಕೆ ತೋಟವಿತ್ತು.ಅದರಲ್ಲೇ ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಣೆ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು.ಒಳ್ಳೆ ಫಸಲು ಬಂದರೆ ೨ ೩೦,ಇಲ್ಲವೇ ೩ ಖಂಡಿ ಅಡಿಕೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ೧ ಖಂಡಿಗೂ ಇಳಿದದ್ದು ಇದೆ.ಬರಿ ಊಟ,ಬಟ್ಟೆಗೆ ಆದರೆ ಸಾಲುತ್ತಿತ್ತು.ಆದರೆ ಕಿಶೋರ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜ,ಅಜ್ಜಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಖಾಯಿಲೆ ಇತ್ತು.ಮತ್ತೆ ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಸೊಂಟ ನೋವು,ಕೈ ಗಂಟು ನೋವು ಎಂದು ಆಗಾಗ ಔಷದ ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಔಷದ ತಂದು,ತಂದು ಇರೋ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ,ಮಾಡಿ ಕಿಶೋರ್ ತಂದೆ ಹೈರಾಣಾಗಿದ್ದರು.ಆದರು ಏನು ಹೊರಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಲು ಇಷ್ಟು ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಕಿಶೋರ್ ೯ ನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಮುದ್ದಿನ ತಂಗಿ ವಿದ್ಯಾ ಬ್ರೈನ್ ಹ್ಯಾಮರೆಜ್ ಆಗಿ ಸತ್ತು ಹೋದಳು.ಕಿಶೋರ್ ಗಿಂತ ೧ ವರ್ಷ ಸಣ್ಣ,ಕಿಶೋರ್ ಗಂತೂ ತಂಗಿ ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಣ,ತನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಅದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ತಂಗಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಏನೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗಬಾರದು ಎಂಬಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ.ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಅಣ್ಣನ ಹಾಗೆಯೆ ಮುಂದಿದ್ದಳು,ಅವಳಿಗೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಅಗಬೇಕೆಂದಿತ್ತು,ಕಿಶೋರ್ ಹೇಳಿದ್ದ ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ,ಅವಳು ಹಾಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಅಣ್ಣನ ಪರ ವಹಿಸಿಯೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.ಆದರೆ ಇಂದು ಎಲ್ಲ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ. ಆ ಕೊರಗಿಂದ ಹೊರ ಬರಲು ಆ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯಿತು.ಅದೇ ಕೊರಗಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜ ಸತ್ತು ಹೋದರು.ಕಿಶೋರ್ ಪಿ ಯು ಸಿ ವರೆಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಚೊಕ್ಕಾಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ.ಮುಂದೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕಿಶೋರ್ ಹೇಳಿದ ನಾನು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು,ಅಣ್ಣ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ನಾನು ಡಾಕ್ಟರ್.
ವಿದ್ಯಳ ಫೋಟೋ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಿಶೋರ್ ನ ಆಮೇಲೆ ಯಾರೂ ಮಾತಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ.ಬಂಧುಗಳು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು.ಇದೆ ನೀನು ಕಲಿಯುವ ಜೆ ಸಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿದ.೧೯೯೮ - ೨00೨ರ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸೈನ್ಸ್ ಬ್ಯಾಚ್.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ,ಅಲ್ಲಿನ ದುಡ್ಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಲಲ್ಲ.ವಿಧ್ಯಾಬ್ಯಾಸ ಎಲ್ಲ ಬರಿ ಲೋನಲ್ಲಿ.

ಅಂದು ಕಾಲೇಜಿನ ಮೊದಲ ದಿನ,ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು.ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಲ್ಲಿ ಪಿ ಎಸ್ ೦೦೫ನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಇದ್ದೆ.ಆಗ ಬಂದ ಈ ಕಿಶೋರ್,ಆ ಒಳ್ಳೆ "ರಬ್ ನೆ ಬನಾದಿ ಜೋಡಿ" ಮೂವಿಯಲ್ಲಿ ಶಾರುಖ್ ಖಾನ್ ಎಂಟರ್ ಆಗ್ತಾನಲ್ಲ ಹಾಗೆ,ಒಂದು ಸ್ಪೆಕ್ಸು ,ಫುಲ್ ಫಾರ್ಮಲ್ ಡ್ರೆಸ್.ಫಸ್ಟ್ ಸೆಮ್? ನಾನು ಹಾಗೆ ಹಾ ಎಂದೆ.ಈ ರೂಂ ನಂಬರ್ ಅದನ್ನೇ ನಾವು ಹುಡುಕುತ್ತ ಇದ್ದೇವೆ ಎಂದರು ನನ್ನ ತಂದೆ.ಆಗ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರು ಅದು ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಸೀದಾ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಲಾಬಿ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದರೆ ಒಂದು ಬೈಕ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಲೆಫ್ಟ್ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.ತಂದೆ ನಂಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದು,ಟೆನ್ಶನ್ ಮಾಡಬೇಡ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಮುಂದೆ ಇವನು,ಹಿಂದೆ ನಾನು ಹಾಗೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಂದೆವು.ಲಾಬಿ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದಾಗ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇ "ರಘುರಾಮ ಶಾಸ್ತ್ರೀ" ಹಾಗೂ "ರಾಜ್ ,ಪ್ರಕಾಶ್ ರಾಜ್ ".೪ ಜನ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಹೋದೆವು.

ಮುಂದೆ ಕ್ಲಾಸಲ್ಲಿ "ಶ್ಯಾನುಭೋಗ","ಚೆನ್ನ ದೇವರು","ತೀರ್ಥರಾಯರು ","ಕಾರ್ತಿಕ್","ಶರತ್","ಗೌರವ್","ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ" ಹೀಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು.ಮೊದಲ ಸೆಮ್ ಪೂರ್ತಿ ಅಷ್ಟು ಪರಿಚಯ ಇರಲಿಲ್ಲ,ಆದರೆ ಈ ಕಿಶೋರ್ ಕ್ಯಾಡ್ ಲ್ಯಾಬ್ ಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದ.ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನ ದೇವರು.ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆ.ಹಾಗೆ ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಕಿಶೋರ್ ಯಾಕೋ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರವಾದ.ಉಳಿದವರ ಜೊತೆ ಎಲ್ಲ ಒಂದು ಹಾಯ್ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು,ಇವನ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

೨ ನೆಯ ಸೆಮ್ ಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು,ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ,ನಾನು ಕಿಶೋರ್ ಸದಾ ಜೊತೆಯಾಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆವು.ಇಬ್ಬರು ಸಪರೇಟ್ ರೂಂ ಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆವು.೨ ಪರ್ಲಂಗ್ ದೂರ.ಕ್ಲಾಸಲ್ಲಿ,ಹೋಗುವಾಗ,ಬರುವಾಗ ಎಲ್ಲ ಜೊತೆಯಾಗೆ ಇದ್ದೆವು.ಗೆಳೆತನ ಬಹಳ ಬೇಗ ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು.ಆಗಲೇ ನಾನು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದುಕೊಂಡದ್ದು.ತಂಗಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವನು ನಿತ್ಯ ಬಹಳ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದ.ಅವಳ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಅವನನ್ನು ಬಹಳ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.ಚೆನ್ನ ದೇವರು "ಸಿ ಅರ್" ಹುದ್ದೆಗೆ ಹೊಸ ಘನತೆ,ಗೌರವ ತಂದರು.ಅವರಷ್ಟು ಪರರಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರನ್ನು ನೋಡುವುದು ಬಿಡಿ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಿಶೋರ್ ಆಗಾಗ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.ಉಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲರು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯವರು.ರಘುರಾಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೃದಯವಂತಿಕೆ ಉಳ್ಳ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತ.ಮುಂದೆ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಗಳು ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಳೆದವು.೪ ನೆಯ ಸೆಮ್ ಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಿನಿ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಸುರುವಾಯಿತು.ಆಗ ನಮ್ಮ ಫ್ರೆಂಡ್ ಲಿಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು.ಕಾಂಚನ,ಸೌಮ್ಯ,ಅನುಷ್ಕ,ತನುಷ್ಕ ಎಲ್ಲರು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದರು.ಆದರು ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

೫ನೆಯ ಸೆಮ್ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸೆಮ್."ರಘುರಾಮ,ಕಿಶೋರ್,ಶ್ಯಾನುಭೋಗ,ಕಾರ್ತಿಕ್,ತೀರ್ಥರಾಯರು,ಶರತ್ ",ನಾನು ಎಲ್ಲ ಕೂತು ತಲೆ ಕೆರ ಹಿಡಿಯುವಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು ಮುಗಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಈ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲರ ಭಂಧ ಬಹಳ ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು.ಇಲ್ಲೇ ನಮಗೆ ಕಾಂಚನ,ಸೌಮ್ಯ,ಅನುಷ್ಕ,ತನುಷ್ಕ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪರಿಚಯವಾದದ್ದು.ಚೆನ್ನ ದೇವರಂತು ತರಗತಿಯ ಯೋಗ ಕ್ಷೇಮ,ಕ್ಲಾಸ್ ಎರೆಂಜ್ ಮಾಡುವುದು,ಫುಲ್ ಏನೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವಂತಿತ್ತು.ಹೀಗೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ಹೇಳಿದ.ಅಂತ "ಸಿ ಅರ್" ನೋಡೇ ಇಲ್ಲ,ನಿಂಗೆ ಹೇಗಪ್ಪ ಹೇಳುವುದು,ಅದು ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಎಂದರು "

ನಂಗೆ ಚಿನ್ಮಯ್ ನೆನಪಾಯಿತು.ನಗು ಬಂತು.ನಮ್ಮ ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಬ್ರದರ್ ಇನ್ನು ಅಪ್ಡೇಟ್ ಆಗಿಲ್ಲ.ಅವರು ಈಗ ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು,ನಮ್ಮ "ಸಿ ಅರ್" ಏನೂಂತ ನಾನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಅನಿಸಿತು.ನಾನು ಮೌನವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಏನಪ್ಪಾ ಯಾಕೆ ಬೋರ್ ಆಗ್ತಿದೆಯ ಎಂದರು.ನಂಗೆ ಇನ್ನೇನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಧಾರವಾಹಿ ನೋಡಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಆಗಿದೆ,ಇದು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕೊಂಚ ಬೆಟರ್ ಅನ್ನಿಸಿತು.ನಮ್ಮ ಕ್ಲಾಸಿಗೂ,ಇವರ ಬ್ಯಾಚ್ ಗೂ ಏನೋ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಲಿಂಕ್ ಇದೆ ಅನಿಸಿತು.ನೀವು ಹೇಳಿ ಬ್ರದರ್ ಎಂದೆ."ನಿಜವಾಗಿ ಕಥೆ ಸುರುವಾದದ್ದು ಈಗಲೇ ಎಂದರು."ಯಬ್ಬ ಇವರೆಲ್ಲೋ ಟಿ ವಿ ಸೀರಿಯಲ್ಲಿಗೆ ಕಥೆ ಬರಿತಿದ್ದಿರಬೇಕು,ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನನ್ನ ತಲೆ ತಿಂತಾರೆ ಅನ್ನಿಸಿತು.

"ಕಿಶೋರ್ ಗೆ ೩,೪ ನೆಯ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ ೭೨,೭೩ ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬಂದಿತ್ತು.ಮೊದಲ ವರ್ಷ ೮೨,೮೪ ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ತೆಗೆದಿದ್ದ.ಆಗ ಸುರುವಾಯಿತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆ,ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟ ಅಂಕಲ್ ಕಿಶೋರ್ ತಂದೆನ ಕೇಳಿದರಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ೯೦,೯೫ ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು.ಮೊದಲ ವರ್ಷ ಕಡಿಮೆ ಬಂದಾಗಲೇ ಕೇಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ,ಆದರೆ ಸುರುವಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಇರಬಹುದೇನೋ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟೆ.ಆದರೆ ಈಗ ನೋಡಿದರೆ ಪರ್ಸೆಂಟ್ ೭೦ಕ್ಕೆ ಕುಸಿದಿದೆ.ಏನು ನಿಮ್ಮ ಹುಡುಗ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೋಗ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲ ,ಮೂವಿ ಗೀವಿ,ಲವು ಗಿವು ಅಂತ ಊರೂರು ಸುತ್ತುತ್ತಾನೋ ಎಂದರಂತೆ.ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಫೋನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ , ಆ ತಂದೆಗೆ ಹೇಗೆ ಅಗಿರಬೇಡ,ಎಂದು ಕಿಶೋರ್ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದ.ನಾನು ಹೋಗಿ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ.ಅವನ ಹತ್ತಿರ ನಿನ್ನ ತಂದೆ "ಎನಕ್ಕು ಎಯೇ ಪುಲ್ಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇರುಕ್ಕು ಆನ ಉಂಗಳಕ್ಕು ಅದು ಇಲ್ಲೇ "(ನಂಗೆ ನನ್ನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ ಆದರೆ ನಿಮಗೆ ಅದು ಇಲ್ಲ ) ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದೆ.ಆದರೆ ಕಿಶೋರ್ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ತಡೆದು,ಅದು ನಿಂಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ ಬಿಡು ನನಗೆ ೧ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟವರು ಕೂಡ ದೇವರಿಗೆ ಸಮಾನ ಕಣೋ,ಏಯ್ ನಿಂಗೇನೋ ಗೊತ್ತು ನಾನು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು,ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಬಟ್ಟೆ ಎಲ್ಲ ಅವರಂಥ ಜನರ ಕೃಪೆ ಕಣೋ.ಆದರೆ ಬೇಜಾರು ಆಗಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿ,ಈಗ ನೀನು ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್,ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ ನಂಗೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಜಾರು ಆಯಿತು,ಇನ್ನು ಅವರು ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಸಣ್ಣ ಕಣೋ,ಅವರು ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ತಂದೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಂಕಟ ಅಗಿರಬೇಡ,ಶೇ ಈ "ವಿ ಟಿ ಯು","ಸಿಸ್ಟಮ್", "ವ್ಯಾಲ್ಯುವೆಶನ್" ಇದೆಲ್ಲ ಅವ್ರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಅದು ಗೊತ್ತಿದ್ದವರು ಯಾರು ಕೇಳಿಲ್ಲ.ನನ್ನ ಹತ್ರ ಕೇಳಿದ್ರೆ ನಾನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ,ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು,ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅವರು ಕೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ತಪ್ಪು ?ಆದ್ರೆ ತಪ್ಪು ಕೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ,ನನ್ನ ಹತ್ರ ಕೇಳಬಹುದಿತ್ತು,ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಪಾಪ ಅಪ್ಪ..".

ತಮಿಳ್ ವಿಜಯ್ ಮೂವಿ ಬಹುಶ: ನಮ್ಮ ಬ್ರದರ್ ಜಾಸ್ತಿ ನೋಡ್ತಾರೆನೋ ಎಂದು ನಂಗೆ ಡೈಲಾಗ್ ಕೇಳಿದಾಗಲೇ ಅನಿಸಿತು.ನನ್ನ ತೂಕಡಿಕೆ ಹಾಗೆ ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು,ಯಾಕೋ ಸ್ಟೋರಿ ಇಮೋಶನಲ್ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ ಅನಿಸಿತು.ನಮ್ಮ ಬ್ರದರ್ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಹೋದರು.

"ಕಿಶೋರ್ ಅಷ್ಟು ಇಮೋಶನಲ್ ಆಗಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಎಂದೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಭಯಾನಕ ಆ ೬ನೆ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್. ಕಿಶೋರ್ ೩ ನೆಯ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಅವನ ಅಜ್ಜಿ ತೀರಿಕೊಂಡರು.ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡಿಲ್ಲ.ಬಾಳಿಲ ಸೇವಾ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘದಿಂದ ೨೦೦೦೦ ಸಾವಿರ ಸಾಲ ಪಡೆದರು.ಅದೇ ವರ್ಷ ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಮುರಿದು ಬಿತ್ತು,ಮಾಡದೇ ನಿವೃತ್ತಿ ಇಲ್ಲ,ಮತ್ತೆ ೫೦೦೦೦ ಎಲ್ ಡಿ ಬ್ಯಾಂಕಿಂದ ಲೋನ್ ಪಡೆದರು.ಕೃಷಿ ಸಾಲ ೭೫೦೦೦ ಸಾವಿರ ಅದು ತನ್ನ ಗರಿಷ್ಟ ಮಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿತ್ತು.ಎಜುಕೇಶನ್ ಲೋನ್ ಅದರ ೨ ವರ್ಷದ ಮಿತಿ ತಲುಪಿತ್ತು.ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಮತ್ತೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ೨೦೦೦೦ ಲೋನ್.ಬಂಧುಗಳು,ನೆಂಟರಿಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಹಣ ಆಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟಾಗಿತ್ತು.ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದರು.ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಎದುರಾದದ್ದು ಸೋಲೇ.ಅಡಿಕೆ ಬೆಳೆಗೆ ಕೊಳೆರೋಗ ಬಂದು ಒಂದು ಕೊಯ್ಲಿನ ಅಡಿಕೆಯೇ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಯಿತು.ಕಿಶೋರ್ ತಂದೆಗೆ ದುಸ್ವಪ್ನ:ಗಳು ಬೀಳಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು,ಸಾಲಕೊಟ್ಟವರು ಬಂದು ಪೀಡಿಸಿದಂತೆ,ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಲೋನಿಗೆ ಜಮೀನು ಮನೆ ಎಲ್ಲ ಏಲಂ ಅದಂತೆ.ನೋಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ತಿತಿ ತೀರ ಹದಗೆಟ್ಟಿತು.ಕಿಶೋರ್ ತಂದೆ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟ ಬಿಟ್ಟು ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು,ಆದರೆ ಈಗ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಯೂ ಬಿಟ್ಟರು.ಇಡೀ ದಿನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಊಟ,ಅವರು ಒಂದು ಊಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ಕಿಶೋರ್ ತಾಯಿಯು ರಾತ್ರಿಯ ಊಟ ಬಿಟ್ಟರು.ಆದರೆ ಯಾವುದು ಕಿಶೋರ್ ಗೆ ೫ ನೆಯ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ರಜೆಗೆಂದು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವವರೆಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಆ ರಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಪರಿಸ್ತಿತಿ ತೀರಾ ಹದಗೆಟ್ಟಿರುವ ವಿಚಾರ ತಿಳಿದದ್ದು.
ಇಷ್ಟು ಸಾಲದು ಎಂಬಂತೆ ೨೦೦೧ ಜನವರಿ ೨೬ಕ್ಕೆ ಗುಜರಾತ್ ಭೂಕಂಪವಾಯಿತು.ಅಡಿಕೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಗುಜರಾತಿಗೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಭಾರತಕ್ಕೆ,ಭೂಕಂಪದ ನಂತರ ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವರೇ ಇಲ್ಲದಾಯಿತು ಕೆಜಿಗೆ ೧೨೫,೧೫೦ ರ ಘಡಿ ದಾಟಿದ್ದ ಅಡಿಕೆ ೫೦,೬೦ ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡದಾಯಿತು.ಆಗ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳು,ಇನ್ನು ೪ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ಗೆ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಬರ್ತಾ ಇವೆ,ಮನೆಯಿಂದ ಕಾಲ್,ಏನಾದರು ಮಾಡಿ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಲು ಆಗುತ್ತ,ಎಜುಕೇಶನ್ ಲೋನ್ ಜಾಸ್ತಿ ಇನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಕೊಡ್ತಾರ,ಏಪ್ರಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ ಡಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಲೋನ್ ಕಟ್ಟಬೇಕು,ಜೂನ್,ಜುಲೈಯಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘದ್ದು,ಇನ್ನು ಮನೆಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ದುಡ್ಡಿಲ್ಲ,ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಇವನದ್ದು ಖರ್ಚಿ ಹೋಗಬೇಕು,ಎಜುಕೇಶನ್ ಲೋನ್ ಇನ್ನು ಸಿಗಲು ಮುಂದಿನ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ವರೆಗೆ ಕಾಯಬೇಕು,ಈ ವರ್ಷದ ಕಂತು ಪಡೆದಾಗಿದೆ.ಸುರುವಿಗೆ ಪಡೆಯುವಾಗಲೇ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದರಂತೆ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ತಗೋ ಆಮೇಲೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುನ ಕೊಡಲ್ಲ,ಒಮ್ಮೆಲೇ ಫುಲ್ ಅಮೌಂಟ್ ತೆಗೆದುಕೋ ಎಂದು.ಕಿಶೋರ್ ಸುಮ್ಮನೆ ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಯಾಕೆ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ತಗೊಂಡಿದ್ದ,ಅದರೂ ಸೇಫ್ಟಿ ಗೆ ಅಂತ ಒಂದು ೨೦೦೦೦ ಜಾಸ್ತಿ ಬ್ಯಾಕ್ ಅಪ್ ಇಟ್ಕೊಂಡಿದ್ದ,ಆದರೆ ಗ್ರಹಚಾರ ಕೆಟ್ಟಾಗ ಎಲ್ಲವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಹಾಳಾಗುವುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕಿಶೋರ್ ನೆ ಉದಾಹರಣೆ,ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ೫ ನೆಯ ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ಗೆಂದು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಬಂದಾಗ ಅಮ್ಮ ಕರೆದು ಹೇಳಿದ್ದರು,ಬರುವ ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ದುಡ್ಡು ಮನೆಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾದೀತು ಎಂದು,ಅಮ್ಮನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿ ಫೆಬ್ರವರಿಯಿಂದ ಎಜುಕೇಶನ್ ಲೋನಿಂದ ತಿಂಗಳಿಗೆ ೨೦೦೦ ದಂತೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದಿದ್ದ.ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಅದೃಷ್ಟ ಕೈಕೊಟ್ಟಿತು ಮೊದಲು ಮೊಬೈಲ್ ಕಳವಾಯಿತು,ನಂತರ ದಶಂಬರದಲ್ಲಿ ಅಂಕಲ್ ಕೈಯಿಂದ ತಂದಿದ್ದ ಹಳೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕೆಟ್ಟಿತು,ಅದು ಇನ್ನು ರಿಪೇರಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಖಾತ್ರಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಹೊಸ "ಸಿ ಪಿ ಯು " ತೆಗೆದ.ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ೨೦೦೦೦ ಬ್ಯಾಕ್ ಅಪ್ ಖಾಲಿ.ಈಗ ಇರುವ ದುಡ್ಡು ಜೂನ್ ವರೆಗೆ ಬರಿ ಊಟಕ್ಕೆ, ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ,ರೂಂ ರೆಂಟಿಗೆ ಸಾಕು.ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕಿದ್ದ ಸ್ಕಾಲರ್ಷಿಪ್ ಬರಲಿಲ್ಲ.ಮನೆಯಿಂದ ಬಂದ ಫೋನಿಗೆ ಕಿಶೋರ್ ಏನೆಂದು ಉತ್ತರಿಸಲಿ,ಮುಂದೆ ಎಜುಕೇಶನ್ ಲೋನ್ ಸಿಗಬೇಕೆಂದರೆ ಬರುವ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ವರೆಗೆ ಕಾಯಬೇಕು,ಇನ್ನು ಕಿಶೋರ್ ಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಲೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರಲ್ಲ,ಇರುವುದು ೪ ತಿಂಗಳು,ಅವನು ದುಡ್ಡನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹೊಂದಿಸಲಿ,ಅಥವಾ ನಿತ್ಯ ಕಣ್ಣೀರಿಡುವ ತಂದೆ ತಾಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲಿ,ಇದರೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರೆಸಲಿ" ಹೇಳು ನಿಂಗೆ ಇಂತ ಕಷ್ಟ ಬಂದಿದೆಯ ಚೆಪ್ಪು ,ಚೆಪ್ಪು (ಹೇಳು ,ಹೇಳು) ಎಂದು ಭಾಯಿ ತುಂಬಾ ಇಮೋಶನಲ್ ಆಗಿದ್ದರು.

ನಾನು ಏನು ಹೇಳಲಿ,ನನ್ನ ತಲೆಯ ತುಂಬಾ ಕಿಶೋರ್ ತುಂಬಿದ್ದ.ಮೊದಲಿಗೆ ಯಾವುದೂ ಬೋರಿಂಗ್ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆಂದು ನಾನು ನೆಗ್ಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ದೂ,ಬ್ರದರ್ ನೋಡಿದರೆ ಎಂಥ ಇಮೋಶನಲ್ ಸ್ಟೋರಿ ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ಟರು.ಸಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ವಿದ್ಯಾಬ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟವೇ ಆದರೆ ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲವು ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದರೆ ಎಂಥವನಾದರೂ ಸೋಲಲೇಬೇಕು.ಕಾಲದ ಆಟದ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮದೇನು ಆಟ,ನನ್ನ "ಎಫ್ ಎ .. ಎಲ್" ವಿಷಯವೇ ಮರೆತು ಹೋಯಿತು.ತಲೆಯ ತುಂಬಾ ಕಿಶೋರ್ ನಿಂತಿದ್ದ.

"ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕಿಶೋರ್ ಬಗ್ಗಲಿಲ್ಲ,ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದ,ಮಾರ್ಚ್ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ಬರ್ತೇನೆ,ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಹಿಡಿತೇನೆ ಎಂದ.ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದು ಹೇಳಿದ, "ಇಪ್ಪ ಚೂಡ್ ಕಣ್ಣ"." ವಿಧಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿ ಗೆದ್ದವ.ಸತ್ಯ ಧರ್ಮದ ಹಾದಿ ಬಿಟ್ಟು ಎಂದು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.ಮುಂದೆ ೪ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ವಾವ್ ಮಾಡಿದ ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಭಾರಿ ಅರ್ಥವಿದೆ"

ಪುತ್ತೂರು,ಪುತ್ತೂರು ಹಾ ಪುತ್ತೂರು ಇಳಿಯುವವರು ಬನ್ನಿ,ಕಂಡಕ್ಟರ್ ಸಾಹೇಬರು ಜೋರಾಗಿ ಕರೆದರು.ನಾನು ಎದ್ದು ನಿಂತೆ.ಬ್ರದರ್ ನೀನೇನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡ ನೀನು ಪಾಸು ಆಗ್ತಿ,ನಿಂಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಭವಿಷ್ಯ ಇದೆ.ಹೋಗಿ ಬಾ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡು ಎಂದರು.ಭಾಯಿಗೆ ಭೈ ಹೇಳಿದೆ.ಬ್ಯಾಗ್ ಎಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸೀದಾ ಪುತ್ತೂರು ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಲ್ಲಿ ಇಳಿದೆ.

ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ನೆನಪಾಯಿತು,ಭಾಯಿಯ ಹೆಸರು ಕೇಳಿಲ್ಲ ಎಂದು,ಬಸ್ ಆಗ ತಾನೆ ಹೊರಟಿತ್ತು.ಹಿಂದೆಯೇ ಓಡಿ ಹೋದೆ,ಭಯ್ಯ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರೇನು ಎಂದು ಕೂಗಿ ಕೇಳಿದೆ.ಬ್ರದರ್ ಕಿಟಿಕಿಯಿಂದ ತಲೆ ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ "ಪ್ರವೀಣ್ ಕುಮಾರ್" ಎಂದರು.ಹಾಗೆಯೆ ಟಾಟಾ ಮಾಡಿದರು,ಬಸ್ ಕಾಣುವವರೆಗೂ ನಾನು ಕೈ ಆಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ.

************************

ವಾಸ್ತವ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು,ಓಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಬಿದ್ದು,ಈಗ ರೋಡಲ್ಲಿ ಬರಿ ಅವಶೇಷ ಮಾತ್ರ ಇರುವುದು.ಇನ್ನೇನು ಮಾಡುವುದು ಸಿಮ್ ಅನ್ನು ಎತ್ತಿ ಇಟ್ಕೊಂಡೆ.ಕೂಡಲೇ ಕೇರಳ ಸ್ಟೇಟ್ ಬಸ್ ರೆಡಿ ಆಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು.ಹತ್ತಿ ಹೊರಟೆ.ಈಗ ಹೊಟ್ಟೆ ಜೋರಾಗಿ ಚುರುಗುಟ್ಟಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು.ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅವಲಕ್ಕಿ ತಿಂದ ಮೇಲೆ ಏನೂ ತಿಂದಿರಲಿಲ್ಲ.ನಮ್ಮ ಭಾಯಿಯ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮೈಮೇಲಿನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೇ ಹೊರಟು ಹೋಗಿತ್ತು.ಈಗ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗಲು ಶುರುವಾಯಿತು.ಬಸ್ ವಿಟ್ಲ ಕಳೆಯಿತು ನಾನು ಕಲಿತ "ಪಿ ಯು ಕಾಲೇಜಿಗೆ" ತಿರುಗುವ ದ್ವಾರ ಅದೇ ಪಡಿಬಾಗಿಲು ಕಳೆಯಿತು.ಇನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಳೆದ ೧೦ ವರ್ಷಗಳ ನೆನಪು,ಅಡ್ಯನಡ್ಕ ಬಂತು.ಬಸ್ ಹಾಗೆ ಮುಂದೆ ಹೋಯಿತು,ನಾನು ಸಾರಡ್ಕ ಗೇಟಲ್ಲಿ ಇಳಿದೆ.ಅಲ್ಲಿಂದ ಸುಮಾರು ೧ ಕಿಲೋಮೀಟರು ನಡೆಯಬೇಕು ಹಾಗೆ ನಡೆದು ಕೊಲ್ಲಪದವು ದಾಟಿ ಜನ್ಮಭೂಮಿ "ಮಣಿಮುಂಡ" ಬಂತು.ಅಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನೇ ಎದುರು ನೋಡ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು.ಅವತ್ತು ನಡೆದು ಸುಸ್ತು ಆಗಿತ್ತು,ಸ್ನಾನ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಿತ್ತು.

ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅಮ್ಮ ಕೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.ಪರೀಕ್ಷೆ ಹೇಗಿತ್ತು?ಅದು ಹೇಗಾಯಿತು?ಇದು ಹೇಗಾಯಿತು?ಮೊಬೈಲ್ ಎಲ್ಲಿ?ಹೀಗೆ ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದರಂತೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯೇ ಸುರುವಾಯಿತು.ಸದಾ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಇದ್ದ,ನನಗು ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಮೂಕನಾಗಿ ಕುಳಿತು ಭಾರಿ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು,ಅದು ಇದು ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಬ್ರದರ್ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು,ಬ್ರದರ್ ಹೇಳಿದ ಕಥೆಗೆ ಉಪ್ಪು,ಮೆಣಸು ಖಾರ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿ ನಾನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.ಆದರೆ ಹೇಳ್ತಾ ಹೇಳ್ತಾ ಹೋದ ಹಾಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೂಡಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು.ಹಾಗಾದರೆ ವಿಧಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿ ಗೆದ್ದವ ಎಂದು ಬ್ರದರ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.ಅಂದರೆ ಕಿಶೋರ್ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದಾಯಿತು.ಹಾಗಾದರೆ ಆ ೪ ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಏನಾಗಿರಬಹುದು?ಸತ್ಯ ಧರ್ಮದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ನಡೆದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ಭಾಯಿಯ ಮಾತಿಂದ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.ಈ ಹುಳ ಯಾವಾಗ ತಲೆಗೆ ಹೊಕ್ಕಿತೋ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಒಂದೊಂದು ಹೊತ್ತು ಕಳೆಯುವುದು ಭಾರಿ ಕಷ್ಟವಾಯಿತು.ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ನನ್ನ ಕ್ಲಾಸ್ಮೇಟ್,ಫ್ರೆಂಡ್ ಪ್ರವೀಣ್ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದ "ಹೇಯ್ ಒಂದು ೧೫ ಜನರನ್ನು ಫೈಲ್ ಮಾಡ್ತಾರಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪೇಪರ್ ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು" ಎಂದ.ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಎಷ್ಟೇ ಪರೀಕ್ಷೆ ಸುಲಭವಿದೆ ಎಂದರು ನನ್ನ ಒಳಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಫುಲ್ ಹೆದರಿಯೇ ಹೋಗಿತ್ತು.ಮರುದಿನ ೧೭ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಎಂಗೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಫುಲ್ ಗೌಜಿ,ಎಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪಂದಿರು,ಚಿಕ್ಕಮ್ಮಂದಿರು ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು ಎಲ್ಲರು ಸಿಕ್ಕಿದರು.ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮದುಮಗ ಅಂದರೆ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಸಿಕ್ಕಿದರು,ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದೊಂದು ನಿಮಿಷ ಕಳೆಯುವುದು ಎಂದರೆ ನನಗೆ ಅದು ಬಹಳ ಆನಂದ.ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನಾನು ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಿಗುವುದು ಬಹಳ ಅಪರೂಪವಾಗಿತ್ತು.ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿ ಹೊರಡಬೇಕಾದರೆ ಅಯ್ಯೋ ಹೊರಡಬೇಕಲ್ಲ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಮರುದಿನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಹೊರಟರು,ನಂಗೂ ಮನದಲ್ಲಿ ಹೆದರಿಕೆ ಜೋರಾಗಲು ಸುರುವಾಯಿತು.ಮರುದಿನ ನಾನೂ ಹೊರಟೆ.ಇಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬರಬೇಕಾದರೆ ರಾತ್ರಿ ಬಸ್ ಲ್ಲಿ ಬಂದೆ.ಇನ್ನು ಯಾರಾದರು ಮಾತಾಡಲು ಸಿಕ್ಕಿ ಇನ್ನೊಂದು ಅರ್ಧ ಸ್ಟೋರಿ ಆಗೋದು ಬೇಡಾಂತ.ಇಲ್ಲಿ ಬಂದರೆ ನನ್ನ ರೂಂ ಮೇಟ್ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ,ಚಿನ್ಮಯ್ ಯು ಇರಲಿಲ್ಲ.ನಾನು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದು ಬರಿ ೪ ದಿನ.ಮಂಗಳವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಾನು ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಜನವರಿ ೧೯ಕ್ಕೆ .ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತರೆ ಆ ಹಾಳಾದ ಕಥೆಯೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಏನಾಗಿರಬಹುದು?ಇದನ್ನು ಭೇದಿಸಲೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ.ಕೆಲವೊಂದು ಮಾಹಿತಿಗಳು ಮಾತ್ರ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದವು.

ಮೊದಲನೆಯದು ಬ್ಯಾಚ್ ೧೯೯೮-೨೦೦೨.ಮೊದಲು ಬ್ರದರ್ ಹೇಳಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೆಲ್ಲ ಇದ್ದರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು.ಇಲ್ಲ ಇದು ಬರಿ ಕಥೆ ಆದರೆ ಹಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಈ ಬ್ಯಾಚಲ್ಲಿ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಅದಕ್ಕೆ ಚಿನ್ಮಯ್ ಹೆಲ್ಪ್ ತೀರ ಅಗತ್ಯ.ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಸೈಡಿಂದ ಸಹಾಯ ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ ಅದು ಚಿನ್ಮಯ್ ಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.ಚಿನ್ಮಯ್ ಬರುವುದು ಬರುವ ರವಿವಾರ ಅಂದರೆ ಜನವರಿ ೨೪ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಏನು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಮಂಗಳವಾರದಿಂದ ರವಿವಾರದವರೆಗೆ ಒಂದೊಂದು ದಿನ ಕಳೆಯುವುದು ಒಂದೊಂದು ಯುಗ ಕಳೆದಂತಾಯಿತು.೨೫ ಕ್ಕೆ ರಿಸಲ್ಟ್ ,ಪಾಸು ಫೈಲೋ ಏನೋ ಒಂದು ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಬೇಕು,ಪುನಃ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿಯುವ ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಇರುವ ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲ.

೨೪ ಸಂಜೆ ಚಿನ್ಮಯ್ ಬಂದ.ಒಂದೇ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದೆ.ನಾನು ನನ್ನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಚಿನ್ಮಯ್ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ.ಆದರೆ ಚಿನ್ಮಯ್ ಒಂದೇ ಮಾತಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ "ರವಿಶಂಕರ ನಿಮಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿದೆ ,ನಾ ಹೇಳ್ತೀನಲ್ಲ,ಆ ನೀವು ಯಾವುದೊ ಕಥೆ ಬರೀತಿದ್ರಲ್ಲ ಸುಮ್ಮಗೆ ಅದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿ,ಈ ಯಾರೋ ಕಥೆ ಹೇಳಿದ್ರು ನೀವು ಅದು ನಿಜಾನ ಸುಳ್ಳ ಅಂತ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟಿದ್ದೀರಿ,ಹೇ ಸುಮ್ಕ್ರಿ ನಿಮಗೆ ಮಾಡೋಕೆನು ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ,ಬಹಳ ಬೇಗ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ ಒಬ್ಬರೇ ಬೇರೆ ಇದ್ದೀರಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹೀಗಾಗಿದೆ,ಒಂದು ೪ ದಿನ ಊರಲ್ಲಿ ಆರಾಮವಾಗಿ ಇದ್ದು ಬರಬಾರದಾಗಿತ್ತ"ಎಂದರು .ಒಮ್ಮೆ ನಂಗು ಸರಿ ಅನ್ನಿಸಿತು,ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ,ಚಿನ್ಮಯ್ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಒಪ್ತಾನೆ,ಅವನಿಂದ ಆದ ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ತಾನೆ ಅಂತ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು,ಯಾಕೆಂದರೆ ಕಳೆದ ೨ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾವು ೩ ಜನ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪಿ ಜಿ ಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇವೆ.

ಮರುದಿನ ರಿಸಲ್ಟ್,ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಟೆನ್ಶನ್ ಏರಲು ಶುರುವಾಯಿತು.ಇಡೀ ದಿನ ರಿಸಲ್ಟ್ ಗಾಗಿ ಕಾದೆವು,ನನ್ನ ರೂಂ ಮೇಟ್ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಊರಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ.೩ ಜನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂದೆ ಕೂತು ಕಾಲೇಜು ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ಹಾಕಿ ರೆಫ್ರೆಶ್ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಮಾಡಿದ್ದೆ,ಹೂ೦ ರಿಸಲ್ಟ್ ಮಧ್ಯಾನ್ನದವರೆಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಮೇಲೆ ರಾಘವೇಂದ್ರ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದ,ಆ ಕಡೆ ಪ್ರವೀಣ್ ಅವನ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದ,ಎಲ್ಲರು ರಿಸಲ್ಟನ್ನು ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದೆವು.ಕೊನೆಗೆ ೫ ೩೦ ಗೆ ರಿಸಲ್ಟ್ ಹೊರ ಬಿತ್ತು.ಎಲ್ಲರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ರಿಸಲ್ಟ್ ಗಾಗಿ ಸೈಟ್ ಮುಂದೆ ಕೂತಿದ್ದರು ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ.ಎಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರು ಓಪನ್ ಆಗಲಿಲ್ಲ.ಪ್ರವೀಣ್ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಓಪನ್ ಆಯಿತು.ಅವನು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲರ ರಿಸಲ್ಟ್ ಹೇಳಿದ.ಆ "ಪಿ ಡಿ ಎಫ್" ಫೈಲನ್ನು ಚಿನ್ಮಯ್ ಗೆ ಮೇಲ್ ಮಾಡಿದ.ಸರಿ "ಸಿ ಅರ್"ಗೆ ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದರಂತೆ ಕಾಲ್ ಗಳು ಬರಲು ಶುರುವಾದವು.ನಂಗೆ ನಾನು ಪಾಸು ಅಂತ ಅದಮೇಲೆ ಬೇರೇನೂ ನೋಡಲೇ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ,ಭಾರಿ ಕುಶಿಯಾಯಿತು.ಎಲ್ಲರಿಗು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಂಕ ಬಂದಿದ್ದವು.

ಇನ್ನೂ ಕ್ಲಾಸ್ ಶುರುವಾಗಲು ೧ ವಾರ ಟೈಮ್ ಇದೆ ,ಕಾರ್ತಿಕ್ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿ ಗೇಟ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದುತ್ತಿದ್ದ.ನನಗೆ ಬೇರೇನೂ ಕೆಲಸವಿರಲಿಲ್ಲ.ನಾನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಡಿಟೆಕ್ಟಿವ್ ಕಾರ್ಯ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ..ನಾನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ,ಚಿನ್ಮಯ್ ಮೂಲಕ ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ನಲ್ಲಿ ಇರೋ ರೆಜಿಸ್ಟರ್ ಬುಕ್ ನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದೆ.ಎಲ್ಲ ಹೆಸರುಗಳು ಹಾಗೆ ಇದ್ದವು.ಅಂದರೆ ಪ್ರವೀಣ್ ಭಾಯಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.ನಡೆದ ಘಟನೆಯೇ.ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ ದೃಢವಾಯಿತು.ಚಿನ್ಮಯರೇ ಯಾರದ್ದಾದರೂ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಸಿಗಬಹುದ ಎಂದೇ."ನೀವೊಳ್ಳೆ ರವಿಶಂಕರ ಇಲ್ಲೇನು ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಬರೆದು ಹೋಗ್ತಾರ,ಅಥವಾ ಸಿಕ್ಕಿದರು ಅವರೇನು ಈಗಲೂ ಅದೇ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಯೂಸ್ ಮಾಡ್ತಾರ ನಾ ಹೇಳ್ತೀನಲ್ಲ,ಇದೆಲ್ಲ ಆಗಲ್ಲ,ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ" ಎಂದರು.ಆದರು ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ,ಬೆಳ್ಳಾರೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೊಬ್ಬರು ದೂರದ ಸಂಭಂದಿಕರು ಇದ್ದಾರೆ,ಅವರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ.ದೊಡ್ಡ ಅಂಕಲ್ ಅಂದರೆ ಈಶ್ವರ ಮಾವ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದರು.ನಂಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವಷ್ಟು ,ಅದನ್ನು ಅವರು ಕೇಳುವಷ್ಟು ಸಮಯ ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವುದು ವೇಸ್ಟ್,ನೇರವಾಗಿ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದೆ,ಕಿಶೋರ್ ಅನ್ನುವವರನ್ನು ಗೊತ್ತ, ಬಾಳೆತೋಟದಲ್ಲಿ ಮನೆ,೮ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಜೆ ಸಿ ಕಾಲೇಜು ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಎಂದೆ."ಇಲ್ಲ " ಯಾಕೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂತು,ಇಲ್ಲ ಎಂಬಾಗಲೇ ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹ ಇಳಿದಿತ್ತು.ಮತ್ತೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿ ವಿಷಯ ತಪ್ಪಿಸಲು ನೋಡಿದೆ, ಹೂ೦ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಿಲ್ಲ,ಯಾಕೆಂದರೆ ಎಂದೂ ಕಾಲ್ ಮಾಡದವ ನಾನು ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಏಕಾಏಕಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಅವರು ಗೊತ್ತ ಎಂದರೆ ಅವರಿಗೂ ಅನುಮಾನ ಬಂತು.ಮತ್ತೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ನಾನು ಒಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬೇಕಾಯಿತು,ಅವರದ್ದು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮೊನ್ನೆ ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವಾಗ ಸಿಕ್ಕಿತು,ಹಾಗೆ ನಮ್ಮೂರು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯಿತು,ಹಾಗೆ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆಯ ಎಂದು ಕೇಳುವ ಎಂದು ಮಾಡಿದ್ದು,ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ ನಂಗೆ ಅವರ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ತಿಳಿಸಿ,ನಾನು ಈಗ ೬ ಸೆಮ್ ಮುಂದೆ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಗೆ ಏನಾದ್ರು ಹೆಲ್ಪ್ ಆಗಬಹುದು ಎಂದೆ.ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು.ನಾನು ಅಪಾಯದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆ.

ಮನೆಗೆ ಕಾಲ್ ಹೋಯಿತು,"ಮಗ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲೇ ಮಾರಾಯ,ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಗೆ ಈಗಲೇ ಸಿದ್ದತೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾನೆ,ನಮ್ಮ ಇಲ್ಲೇ ಬಾಳೆತೋಟದ ಯಾರೋ ಕಿಶೋರ್ ಅಂತೆ,ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಾದರೆ ,ಅವನ ನಂಬರ್ ಸಿಕ್ಕರೆ ಕೊಡಿ ಎಂದಿದ್ದಾನೆ " ಎಂದು ಈಶ್ವರ ಮಾವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದರು.ತಂದೆಗೂ ಖುಷಿಯಾಯಿತು,ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಹತ್ರ ಹೇಳಿದರು.ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಯಾಕೋ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದಾಗ ಡೌಟ್ ಬಂತು.ಮರುದಿನ ನಂಗೆ ಕಾಲ್,ನೀನು ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬೇಗ ಹೋಗಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಇದನ್ನ,ನಿನಗೆ ಅಂದೇ ಹೇಳಿಲ್ಲ,ಕಥೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಡು,ನೀನು ಇದನ್ನೇ ಮಾಡು ಆಯ್ತಾ,ಅಪ್ಪ ನೀನೇನೋ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಿ ಅಂತ ಕುಶಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಜೋರು ಮಾಡಿದರು.ನಾನು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಹೇಳುವುದು ಬೇಡ,ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇದನ್ನು ಕುರಿತು ಅನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿದೆ.ಆದರೆ ಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ತೆಗೆಯಲು ಮನಸ್ಸು ಬರಲಿಲ್ಲ.

"ಪಿ ಎಂ ಎಸ್" ಸರ್ ೨೦೦೨ ರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದು,ಅವರು ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಟೀಮಿಗೆ ಗೈಡ್ ಆಗಿದ್ದರು,ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು.ಸರಿ ಇದೊಂದೇ ಲಾಸ್ಟ್ ಚಾನ್ಸ್ ಕೇಳಿ ನೋಡೋಣ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಆಯಿತು,ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಡುವ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಸರ್ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಅನ್ನು ಡಿ ವಿ ಡಿ ಮಾಡಿ ತೆಗೆದು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ ನಂಬರ್ ಸಹ ಆ ಡಿ ವಿ ಡಿ ಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೆ. ಸರ್ ಹುಡುಗರು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ ಅನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರು.ಸರಿ ಹೋದೆ,ಸರ್ ೨೦೦೨ ರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕೆಳಗೆ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ದವರು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರಂತೆ ನಮ್ಮ ಒಬ್ಬರು ಅಣ್ಣ ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದರು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.ಸರ್ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ರ ಡಿ ವಿ ಡಿ ಇದೆ ಅಂತಲ್ಲ ಒಮ್ಮೆ ರೆಫೆರೆನ್ಸೆಗೆ ನೋಡಬಹುದ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.ಸರ್ ಯಾವತು ಅಂತ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮುಂದೆ ಕೂಡಲೇ ಕಪಾಟಿನ ಲೋಕ್ ತೆಗೆದು ಹುಡುಕಿ ಕೊಟ್ಟರು.ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಸರ್,ನಾಳೆ ಕೊಡ್ತೇನೆ ಎಂದೆ.ಅದೇನು ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಇಲ್ಲ,ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ನೋಡಿ,ಅವರು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಅಂತ ನಂಗೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿದೆ,ಆದರೆ ಫಸ್ಟ್ ಬ್ಯಾಚ್ ನವರು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರು.

ರೂಮಿಗೆ ಬಂದವನೇ ಮೊದಲು ಡಿ ವಿ ಡಿ ಹಾಕಿ ನೋಡಿದೆ,ಎಲ್ಲ ಕರೆಕ್ಟ್ ಆಗಿತ್ತು.೪ ಹೆಸರುಗಳು ಸಿಕ್ಕಿದವು.ಕಾಂಚನ,ಸೌಮ್ಯ,ಅನುಷ್ಕ,ತನುಷ್ಕ.ಎಬ್ಬ ಪ್ರವೀಣ್ ಭಾಯಿ ನೀ ಯಾಕಾರೋ ಬಸಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಅನ್ಸಿತು.ಎಲ್ಲರ ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ ನಂಬರ್ ಇದ್ದವು.ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ತಾ ಹೋದೆ.೩ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಗಳು ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಆಗಿತ್ತು.ಕೊನೆಗೆ ಅನುಷ್ಕ ನಂಬರ್ ಮಾತ್ರ ರಿಂಗ್ ಆಯಿತು.ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದು ಮಧ್ಯಾನ್ನ ೨ ೩೦ ಕ್ಕೆ .ಕಾಲ್ ರಿಸಿವ್ ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ.ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡಿದೆ.ಎತ್ತಿದರು ಹೆಲೋ ಮೇಡಂ ನಾನು ರವಿಶಂಕರ,ಮೈಸೂರಿಂದ ಎಂದು ಹೇಳಿ ,ಪ್ರವೀಣ್ ಭಾಯಿ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು,ಇಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿದ್ದು,"ಪಿ ಎಂ ಎಸ್" ಸರ್,ಎಲ್ಲ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದೆ.ಅವರಿಗೂ ಕಲಿತ ಕಾಲೇಜಿನ ನೆನಪು ಬಂತು ಅಂತ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆ,ಅವರು ಈಗ ಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಚರ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ,ಹಾಗಾಗಿ ಅವರು ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಕಾಲ್ ರಿಸಿವ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ.ಆಮೇಲೆ ಕಿಶೋರ್ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತ ಮೇಡಂ ಅಂದೆ.ಅವರು ಎಲ್ಲರು ಒಳ್ಳೆ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲೇ ಪ್ಲೇಸ್ ಆಗಿದ್ದರು.ಅವರು ೧೦ ಜನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಹೋಗಿದ್ದರು,"ಚೆನ್ನ ದೇವರು" ಒಬ್ಬರು ಅವರ ಗ್ರೂಪಲ್ಲಿ "ಐ ಎ ಎಸ್ " ಮಾಡಿ ಎದ್ಮಿನಿಸ್ತ್ರೆತಿವ್ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು,ನನಗೆ ಲೆಕ್ಚರ್ ಆಗಬೇಕೆಂಬುದು ಮಹದಾಸೆಯಾಗಿತ್ತು ಹಾಗಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರ ಆಯ್ದುಕೊಂಡೆ ಎಂದರು.ಮೇಡಂ ಈಗ ಲೇಟೆಸ್ಟ್ ಏನಾದರು ಗೊತ್ತ ಎನ್ನಲು ಇಲ್ಲಪ್ಪ ಈಗ ಅಷ್ಟು ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ ಇಲ್ಲ,ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರು ಕಿಶೋರ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವೀಣ್ ಸೇರಿ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ "ಪಿ ಕೆ ಅರ್ " ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಅಂದರು,ಆಮೇಲೆ ೬ ನೆಯ ಸೆಮ್ ಆ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಅವರು ಹುಡುಗರು ನಮ್ಮತ್ರ ಎಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಂದರು.ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಮೇಡಂ ಅಂದೆ.

ಅಂದರೆ ನಾನು ಬಸ್ ಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗೆ ಕೂತು ಬಂದುದು "ಪಿ ಕೆ ಅರ್ "ಸಮೂಹದ ಮಾಲಿಕ "ಪ್ರವೀಣ್ ಕುಮಾರ್" ಜೊತೆಗೆ,ಎಷ್ಟೊಂದು ಸರಳ,ಸಜ್ಜನ.ನನ್ನ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹೆದರಿಕೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಹೊಸ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯಿದಿತು.ಛೆ ನಾನು ಅವರ ಮುಂದೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಣ್ಣ ಅನಿಸಿತು.ಇಷ್ಟು ಕಂಡು ಹಿಡಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ದಿನವಾಯಿತು.ಕಾಲೇಜು ಶುರುವಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಆಗುತ್ತ ಬಂತು.ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ಹತ್ತಿರ ಬರ್ತಾ ಇದೆ.ಇನ್ನು ಇದನ್ನೇ ಮುಂದುವರೆಸಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಸಲ ಹೆದರಬೇಕಾದೀತು,ಅದಕ್ಕೆ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.

ಅದರೂ ಮನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಶಯ ಇನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.ಅಂದು ಪ್ರವೀಣ್ ಭಾಯಿ ಹೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು.ಮಾರ್ಚ್ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ಕಿಶೋರ್ ಮನೆಗೆ ಬರ್ತೇನೆ ಎಂದು ತಂದೆಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದ,ಅವನು ಆ ಸುಳಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದ,ಆ ೪ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ಎಷ್ಟು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದರು ಉತ್ತರ ಹೊಳಿತಾ ಇಲ್ಲ,ಮಿತ್ರರೇ ನಿಮಗೇನಾದರೂ ಗೊತ್ತಾದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ.ಯಾಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ "ಎಪ್ಪುಡಿ ಉಸ್ತಾನೋ ನಾಕೆ ತೆಲೀದು" ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ.

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2010-02-11T07:25:00.000-08:00

೯

ಮದುವೆ,ಗ್ರಹಪ್ರವೇಶ ಎಲ್ಲ ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.ಬಂದ ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು,ಬಂಧುಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಚದುರತೊಡಗಿದರು. ರಾಯರ ಮನದಿಂದಲೂ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳು,ಮಾಯವಾಗತೊದಗಿದವು.ಹೊಸ ಹೊಸ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ,ಕನಸಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿ ಈಗ ಸಂಧ್ಯಾ ಜೊತೆಗಿದ್ದಳು.ಸುಮಾರು ೧೫ ದಿನ ಊರಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಸಮ್ಮಾನ,ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಂತು ಈಗ ತುಂಬಾ ನಿರಾಳರಾದವರಂತೆ ಕಂಡು ಬಂದರು.ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಮಂದಹಾಸ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ರಾಯರ ತಾಯಿಯಂತೂ ತನಗೆ ಒಬ್ಬಳು ಮಗಳಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೋ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರೀತಿ ಸೊಸೆಯ ಮೇಲೆ ತೋರಿದರು.

ರಾಯರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಮಿತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನರಿಗೂ ಕೂಡ ಮದುವೆಯಾಯಿತು.ರಾಯರದು ಜೂನ್ ೨೨ಕ್ಕೆ ನಡೆದರೆ ಪ್ರಸನ್ನರದು ಜೂನ್ ೩೦ಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ವಾರ ಅಂತರ,ಮರುವಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮಿತ್ರ ಪ್ರಸಾದರಿಗೆ ಮದುವೆ.ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಮಿತ್ರರು ಸುಮಾರು ೧ ತಿಂಗಳು ಕಂಪೆನಿಗೆ ರಜೆ ಹಾಕಿದ್ದರು.

ಸಂಧ್ಯಾ ಳಿಗೆ ಮಾತು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ.ಅವಳು ಯಾವತ್ತೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಅವರು ಹಾಗೆ,ಇವರು ಹೀಗೆ ಎಂದು ಎಂದೂ ದೂರಿದ್ದಿಲ್ಲ,ಅವರಿವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿ ಏನಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವಳ ಅಭಿಮತ.ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರು ಅವರಿವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿಯೇ ತಮ್ಮ ಆಯುಷ್ಯ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ.ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡದಿದ್ದರೆ ಮಾತುಗಳು ಎಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ರಾಯರು ಅರಿತರು.ರಾಯರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಜೋಡಿ.

ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರು.ಸಂದ್ಯಳು ರಾಯರಂತೆ "ಬಿ ಎಸ್ ಸಿ", "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ" ಮಾಡಿದ್ದರು.ಆದರೆ ಅವರದು ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಕ್ಷೇತ್ರ,ರಾಯರದು ಹಾರ್ಡ್ ವೇರ್.ಸಂಧ್ಯಾಳಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಭಾರಿ ಆಸಕ್ತಿ ಏನು ಇರಲಿಲ್ಲ.ರಾಯರು ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಆಕೆ ಸದಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಇರುವವಳು,ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕೂತು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ರಾಯರ ಬಹುಕಾಲದ ಕನಸು ಸ್ವಂತ "ವೆಬ್ ಸೈಟ್ " ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ನನಸಾಯಿತು.ರಾಯರ ಅಸೆ,ಕನಸಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸಂಧ್ಯಾ "ವೆಬ್ ಸೈಟ್" ರಚಿಸಿದಳು.

ಸಂಧ್ಯಾ ಳಿಗೆ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ನಂಬಿಕೆ.ಜಾತಕ,ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಬಹು ವಿಶ್ವಾಸ.ರಾಯರು ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಸಮ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರು.ಸಂಧ್ಯಾಲಂತೂ ರಾಯರನ್ನು ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಎದ್ದು ದೇವಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಯರು ಯಾವತ್ತು ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಹೇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ,ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗದಂತೆ ಎಷ್ಟು ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟನ್ನು ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದರು.ಹಾಗಾಗಿ ರಾಯರ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆಯಾಯಿತು,ಈಗ ರಾಯರು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ದೇವಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಯಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದೋ, ಅದರಿಂದ ಕೆಡುಕು ಇಲ್ಲವೋ ಅದನ್ನು ತಾನು ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದ ಏನು ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಂತಸ,ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆಯುವುದಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಾನೇಕೆ ಅಡ್ಡಿ ಪಡಿಸಲಿ ಎಂಬಂತಿದ್ದರು ರಾಯರು.ರಾಯರು ಅಲ್ಲೇ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಅನಂತಕೃಷ್ಣ ಭಟ್ಟರಲ್ಲಿ ತಾವು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಲಿತು ಮರೆತಿದ್ದ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಕಲಿತರು.ಜೊತೆಗೆ ನಿತ್ಯ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ,ರುಧ್ರವನ್ನು ತಮ್ಮ ೩೦ನೆಯ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ ಕಲಿತರು.ಕಲಿಕೆಗೆ ಬೇಕಾದ್ದು ಶ್ರದ್ದೆ,ಕಲಿಕೆಗೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಿತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟರು.ಹೀಗೆ ರಾಯರು ದೇವರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗತೊಡಗಿದರು.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾ ವಂದನೆ,ನಿತ್ಯ ಪೂಜೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.ಹೀಗೆ ೩ ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯಿತು.

ರಾಯರ ೩ ವರ್ಷದ ಬಾಂಡ್ ಮುಗಿಯುತ್ತ ಬಂತು.ರಾಯರು ಈಗ ಇರುವ ಕಂಪೆನಿ ಬಿಡುವ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರು.ಬೇರೆ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದರು."ದ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟ್ರುಮೆಂಟ್" ಕಂಪೆನಿಯ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂಗೆ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಆದರು."ಚಿಪ್ ಡಿಸೈನ್" ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಅನುಭವ,ಹೊಸ ಹೊಸ ಐಡಿಯಾ ಇವು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನೇ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸಿತು.ರಾಯರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ "ರಿಸರ್ಚ್ ಅಂಡ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್" ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಆರಿಸಿದರು.ಹೊಸ ಕೆಲಸ "ಯು ಎಸ್ ಎ"ಯಲ್ಲಿ.

ರಾಯರ ಅಮ್ಮನಂತೂ ಸಂತಸದಿಂದ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದರು.ಕೊನೆಗೂ ಮಗನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸವಾಯಿತಲ್ಲ.ಅವನ ಸಾಧನೆಗೆ ತಕ್ಕ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲ ಎಂದು ಸಂತಸ ಪಟ್ಟರು.ದೇವರು ಇದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ,ಇಂದಲ್ಲ ನಾಳೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ದಿನ ಬರುವವರೆಗೆ ನಾವು ಕಾಯಬೇಕು ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಮನಗಂಡರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಇಲ್ಲೇ ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು ಎಂದು ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಅಂದು ಕೊಂಡರು.

ಸಂದ್ಯಾಲಂತೂ ರಾಯರು ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ಗೆ ಹೋಗುವಾಗಲೇ ಎಲ್ಲ ಭಾರವನ್ನು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಿದ್ದರು.ಅವಳ ನಂಬಿಕೆ ಹುಸಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅಭಿನಂದನೆ,ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಪತ್ರಗಳು,ಫೋನ್ ಕಾಲ್ ಗಳು ಬಂದವು.ರಾಯರ ಕನಸು ನನಸಾಗಿತ್ತು,ಯಾವುದೇ "ಚಿಪ್ ಡಿಸೈನ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್"ನ ಮಹೋನ್ನತ ಕನಸು "ರಿಸರ್ಚ್ ಅಂಡ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್" ಕ್ಷೇತ್ರ,ನೇರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದದ್ದು ರಾಯರಿಗೆ ಬಹಳ ಆನಂದ ತಂದಿತ್ತು. ಕಳೆದ ೩ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಆದ ಬದಲಾವಣೆ,ಈಗ ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೊಸ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು,ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡಿತ್ತು.

ರಾಯರು ಮುಂದಿನ ಸುಮಾರು ೫ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ "ಯು ಎಸ್ ಎ "ಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು."ರಿಸರ್ಚ್ ಅಂಡ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್" ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ,ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಶ್ರಮ,ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ,ಎಲ್ಲ ಅಡೆ ತಡೆಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿ ಬಂದರು.ಹೊಸತನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು,ಹಳೆಯದರಲ್ಲಿರುವ ಲೋಪ ಧೋಷಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿದರು.

ಸಂಧ್ಯಾ ರಾಯರ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಾಗಿ "ಪ್ರೀತಿ" ಬಂದಳು."ಅರ್ಜುನ್"ಗೆ ೬ ತಿಂಗಳು ಆಗಿದ್ದಾಗ ರಾಯರು "ಯು ಎಸ್ ಎ" ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರು.ರಾಯರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಚೀಫ್ ಆರ್ಕಿಟೆಕ್ ಆಗಿ ನೇಮಕವಾದರು.

ಇತ್ತ ರಾಯರು ವಿಧ್ಯಾಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ದೇಜಪ್ಪ ಶೆಟ್ರ ೭ ಎಕರೆ ಜಾಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.೨ ಎಕರೆ ಅಡಿಕೆ,ತೆಂಗಿನ ತೋಟವಿತ್ತು.ಇನ್ನು ೨ ಎಕರೆ ಗದ್ದೆ ಉಳಿದ ೩ ಎಕರೆ ಬೋಳು ಗುಡ್ಡ.ರಾಯರಿಗೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕೃಷಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು.ಅವರ ಕೃಷಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪುಷ್ಟಿ ದೊರೆತಿದ್ದು ಅವರು ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ,ಅವರ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರಾದ "ಅಚ್ಯುತ ಭಟ್ಟರು" ಶಾಲೆಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಖಾಲಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹೂದೋಟ,ಶಾಲೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಮರ,ತೆಂಗು ನೆಟ್ಟು ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು.ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ್ದರು.ಅವರ ಕಾಳಜಿಯಿಂದಾಗಿಯೇ ಅಡಿಕೆ,ತೆಂಗಿನ ಸಸಿ,ಮರವಾಯಿತು.ಫಲ ಕೊಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.ತಾವು ಅಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ದಿನವು ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಬಂದು ಡ್ರಿಪ್ ನೀರೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಒಂದು ರೌಂಡ್ ಹೊಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಆಮೇಲೆ ಹಗಲು ಪಾಠ,ಶಾಲೆಯ ಕೆಲಸಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ಸಂಜೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿ ಸುತ್ತಾಡಿ ನೀರು ಎಲ್ಲ ಹಾಕಿ ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸೊಪ್ಪು,ಗೊಬ್ಬರ ಎಲ್ಲ ಸಿಗುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದರು.ತುಂಬಾ ಸರಳ ಸ್ವಭಾವದವರಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧದಲ್ಲಿಯೂ,ಎಲ್ಲ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಹೊಂದಿತು.ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ,ಅವರ ಕಾರ್ಯ ವಿಧಾನ ರಾಯರ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ್ದವು.ಆದರೆ ಈಗ ಇರುವ ಜಾಗ ಅಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಮಾಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ರಾಯರು ಅಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರು.ಎಲ್ಲದರ ಫಲವೇ ಈಗಿನ ೭ ಎಕರೆ ಜಮೀನು ಖರೀದಿ.

ರಾಯರು "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ" ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ರಾಯರ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವರು ಅವರ ಅಣ್ಣ ಶ್ಯಾಮ ಭಟ್.ಶ್ಯಾಮ ಭಟ್ ಸರಕಾರಿ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು.ಆದರೆ ೪೦ನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವಯಂ ನಿವೃತ್ತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಣ್ಣ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡಿದ್ದರು.ತಾವು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ,ಲಂಚ,ಮೋಸ,ವಂಚನೆ,ಎಲ್ಲೂ ಸಿಗದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರು ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತೋ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿರುವವರೇ ಮೋಸ ಮಾಡಿ ಇವರು ನಿವ್ರತ್ತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೋ ಎಂಬುದು ಇನ್ನು ನಿಘೂಡ.ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅವರು ಮನೆಯ ಎಲ್ಲ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು.ತಮ್ಮಂದಿರ ವಿಧ್ಯಾಭ್ಯಾಸ,ಮನೆ,ಇರುವ ಸಣ್ಣ ತೋಟದ ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲಿಗೂ ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ದುಡ್ಡನ್ನು ಮನೆಗೆ,ಕುಟುಂಬದ ಅಭಿವೃದ್ದಿಗೆ ವಿನಿಯೋಗಿಸಿದ್ದರು.ತಮಗಾಗಿ ಏನನ್ನು ಇಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.ತನ್ನದು ಎಂದು ಶ್ಯಾಮಣ್ಣನ ಬಳಿಯಿದ್ದುದು ಹಳೆಯ ಜೀಪ್ ಮಾತ್ರ.ತನ್ನ ತಮ್ಮಂದಿರು,ಕುಟುಂಬ ಎಲ್ಲರ ಸಂತೋಷವೇ ತಮ್ಮ ಸಂತೋಷ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೆ ಬಾಳಿದರು.ಇದ್ದ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನನ್ನು ವೇದಪಾಠಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದ್ದರು.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರಲಿಲ್ಲ.ಪಕ್ಕ ಕೃಷಿಕರಾಗಿ ಹೋದರು.ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಲಿತರು.ಅಂದು ಸಂಜೆ ರಾಯರು ಶ್ಯಾಮಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು.ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಕೆಲಸದವರ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿ ತಾವು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಚಾ ಕುಡಿಯಲು ಎಂದು ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಬಂದಾಗಲೇ ರಾಯರು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದು,ಮೊದಲ ಸಲ ಹಾರೆ,ಗುದ್ದಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿ ಅಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಇಂದು ತಾವೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದರು.ಕೈಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಬೊಬ್ಬೆ ಎದ್ದಿದ್ದವು.ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಾ ಗ್ಲಾಸ್ ಹಿಡಿಯಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಅವರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಇವೆಲ್ಲ ನೋಡಿ ರಾಯರಿಗೆ ಕರುಳು ಚುರ್ ಎಂದಿತು.ಅತ್ತಿಗೆಯ ಮುಖ ನೋಡಿದಾಗಲಂತೂ ದುಖ: ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಬಂತು.ಆದರೆ ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಮಾತ್ರ ಎಂದಿನಂತೆ ಏನೂ ನಡೆದಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತಿದ್ದರು.ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ೨,೩ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಅವರು ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪಳಗಿದ್ದರು ಎಂದರೆ ಅವರು ಅಷ್ಟು ಸಮಯ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದರು ಎಂದರೆ ಯಾರು ನಂಬದ ಸ್ತಿತಿ ಬಂತು.ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತೋಟದ ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು,ಆಮೇಲೆ ಉದ್ಯೋಗವಾದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು,ಈಗ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ನಿಜವಾಗಿಯೂ "ಗ್ರೇಟ್ ",ಮುಂದೆ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಫಸಲು ಎಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚಾದವು,ಸೋರಿಕೆ ಕಳ್ಳತನ ನಿಂತಿತು.ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇಂಗು ಗುಂಡಿಗಳು ತಲೆ ಎತ್ತಿದವು.ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಮಾಡಿದ ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸದಿಂದಲೂ ನೆರೆ ಹೊರೆಯವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಉಪಕಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಅವರು ಹಿಂದೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ತೆಗೆದ ಜೀಪ್ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ನಡೆದ ಎಷ್ಟೋ ಮದುವೆಗಳಿಗೆ,ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು,ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು ಇರುವವರೆಗೂ ಅದನ್ನು ಪರರ ಉಪಯೋಗಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವಿನಿಯೋಗಿಸಿದರು.ಅದಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಎಲ್ಲ ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಎಂದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಆ ಗೌರವ ಭಾವನೆ,ಪ್ರೀತಿ ಅದರ.

ಆದರೆ ಶ್ಯಾಮಣ್ಣನ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಜನ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದರು,ಎಷ್ಟು ಜನ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತರು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ರಾಯರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿದ್ದು ಬರಿ ಕತ್ತಲು,ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಕೈಯೆತ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೈಯದು ಎಂದೂ ಕೈ ಚಾಚಲಿಲ್ಲ,ಸ್ವಾಭಿಮಾನವೇ ಉಸಿರು ಆ ಜೀವಕ್ಕೆ.ನಡೆದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆಗಳು ರಾಯರಿಗೆ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಬಂಧ ಗಟ್ಟಿ ಸಾಲದು,ನಮ್ಮದು ಬರಿ ತೋರಿಕೆಯ ಪ್ರೀತಿ,ಎಲ್ಲವು ನಾಟಕ ಎಂದು ಭಾಸವಾಗುತ್ತ್ತಿತ್ತು.ಸುಮ್ಮನೆ ಮದುವೆ,ಉಪನಯನ,ಪೂಜೆ ಮುಂತಾದ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಒಟ್ಟು ಸೇರುತ್ತೇವೆ,ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತೇವೆ,ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತೇವೆ,ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ದಾರಿ ನಮಗೆ.ಪರಸ್ಪರರ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ಪಂದನ ಏನೇನೂ ಸಾಲದು.ಸೋತಾಗ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತು ಮುನ್ನಡೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಭಾರಿ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದಿದೆ,ಹೀಗೆ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ರಾಯರಿಗೆ ಕರಾಳ ಸತ್ಯ ಗೋಚರವಾಗತೊಡಗಿತು.ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ,ಅಪ್ಪಚ್ಚಿ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಾಗ ನಾವು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತೇವೆ,ಇನ್ನು ನಾವು ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ.ಈ ಉನ್ನತ ರಾಷ್ಟ್ರ,ಸಹೋದರತ್ವ ಎಲ್ಲ ಬರಿ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾಯಿತು ಹೀಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಹೊಸ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕನಸಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ರಾಯರಿಗೆ ಉತ್ಸಾಹ,ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿದವರು ಅವರ ಮಿತ್ರರಾದ ಪ್ರಸನ್ನರ ಮಾತುಗಳು.ಅಂದು ಪ್ರಸಾದ,ಸತೀಶರು ಹೇಳಿದ್ದ ಮಾತು ರಾಯರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿತು.ಪ್ರಸನ್ನರು ನೀಡಿದ ತುಂಬು ಕುಟುಂಬದ ಕಲ್ಪನೆ ಅಂತೂ ಮರೆಯಲೇ ಅಸಾಧ್ಯ.ಪ್ರಸನ್ನರು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಅವರ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮಗ ಅಣ್ಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಅಣ್ಣನ ಬೈಕ್,ಕಾರ್ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಅಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರರ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿ,ವಿಶ್ವಾಸ ಇತ್ತು.ಇನ್ನು ಸತೀಶರದಾದರೋ ೪೨ ಜನರ ತುಂಬು ಕುಟುಂಬ,ಎಲ್ಲರು ಬೇರೆ,ಬೇರೆ ಇದ್ದಾರೆ.ಯಾರಿಗೂ ಪಾಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಜೊತೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ,ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ,ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರಸ್ಪರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.ಏನೇ ಹೊಸತು ಗೊತ್ತಾದರೂ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಸುಮಾರು ೧೦ ಎಕರೆ ಜಾಗ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದರು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ದರಕ್ಕೆ,ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು,ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗು ಗೊತ್ತಾಯಿತು,ಮುಂದೆ ಒಳ್ಳೆ ರೇಟು ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ,ಎಲ್ಲರು ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡರು.ಆ ೧೦ ಎಕರೆ ಅವರೇ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಇಂತಹ ಸಂಭಂದಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿವೆಯೇ?ಹೀಗೆ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಪರಸ್ಪರ ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ,ಪರಸ್ಪರರ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ? ಇದು ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆಯಲು ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮದು ಎಂದಿಗೂ ತುಂಬು ಕುಟುಂಬ ಪ್ರೀತಿ,ಪ್ರೇಮ ನಂಬುಕೆಯೇ ಜೀವಾಳ.ಅದನ್ನು ನಾನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ರಾಯರು ಅಂದೇ ಯೋಚಿಸಿದ್ದರು.ಯಾವುದನ್ನೇ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದರು ಮೊದಲು ಅರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಅಗತ್ಯ,ಅದು ಇಂದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ,ಇನ್ನೊಂದು ಅದನ್ನ ಮಾಡಲೇಬೇಕೆನ್ನುವ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ೨ ಸೇರಿದೆ.ಮೊದಲು ನಾವೆಲ್ಲ ಒಂದಾದರೆ ಮುಂದೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡ ಎಷ್ಟೋ ಯೋಜನೆಗಳಿವೆ.ರಾಯರು ಏನೋ ಮಾಡ ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಜಾಗ ಖರೀದಿ ಆಗಿದೆ.ಇನ್ನೇನು ಕೆಲಸ ಶುರುವಾಗಲಿದೆ.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು.......

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2010-01-28T20:45:00.000-08:00

೮

ರಾಯರು ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು."ನೀವು ಕರೆ ಮಾಡಿರುವ ಚಂದಾದಾರರು ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಹೊರಗಿದ್ದಾರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಲೈನ್ ಹೋಲ್ಡ್ ಮಾಡಿರಿ ಇಲ್ಲವೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ" ಎಂಬ ಉತ್ತರ ದೊರೆಯಿತು.೧೫ ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ರಾಯರ ಫೋನ್ ರಿಂಗ್ ಆಯಿತು.ಮತ್ತೆ ಅವರದೇ ಫೋನ್.ರಾಯರು ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದರು."ಅದು ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ರೇಂಜು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಟ್ ಆಗುತ್ತೆ ಎಂದರು.ಹ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ನಾನು ಟ್ರೈ ಮಾಡಿದೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಎಂದರು ರಾಯರು.ಅದು ಏನು ಹೇಳಿದೆ ಅಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಆಸ್ತಿ ಎಲ್ಲವು ಸಾಕು,ನಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಪ್ಪಿಗೆ.ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುವ ನಿಮ್ಮ,ನೇರ ನಡೆ ನುಡಿ,ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿ,ಮನೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲ ಪರಿಸರ ಎಲ್ಲ ನಮಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿದೆ,ಎಂದರು.ಮನೆಗೂ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ ಮೊದಲು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದು ಎಂದರು."ರಾಯರು ಇನ್ನೇನು ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇಲ್ಲ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಯರ ತಾಯಿ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದ್ದರು.ಅವರಿಗಂತೂ ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬಂತು.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುರುವಾಯಿತು ಸಡಗರ ಸಂಭ್ರಮ,ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಬಂದರು.ಹುಡುಗಿ ಕಡೆಯವರು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಮನೆ ನೋಡಲು ಬಂದದ್ದು ಆಯಿತು.ಎಲ್ಲೆಡೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದದ್ದು,ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದು ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು ಮಾಡಿದ್ದೂ,ಫೋನ್ ಮಾತುಕತೆ ಸುರುವಾದದ್ದು ಎಲ್ಲವು ಆಯಿತು.

ವಿವಾಹಕ್ಕೂ,ವಿವಾದಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದನಂಟು.ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾರಂಭ ಮಾಡುವಾಗ ಇವೆಲ್ಲ ಮಾಮೂಲಿ.ಆದರೆ ರಾಯರಿಗೆ ಎಂಗೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಇಂದಲೇ ಪಿಕಲಾಟ ಸುರುವಾಯಿತು. ಕೆಲವರು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ರಾಯರು ಬಂದೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದರು.ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ಹೇಳಿಕೆ ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ.ಹೀಗೆ ಕುಂದು ಕೊರತೆ ಹುಡುಕುವವರಿಗೆ ಏನೇನು ಬರವಿರಲಿಲ್ಲ,ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಸರಿ ಮಾಡಿದರು ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದಾದರೂ ಹುಳುಕನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮದುವೆಯ ೨ ದಿನ ಮೊದಲೇ ರಾಯರ ೩ ಜನ ಸೋದರ ಮಾವಂದಿರು ಬಂದಿದ್ದರು.ಚಿಕ್ಕಮ್ಮಂದಿರು,ಅಣ್ಣ,ತಮ್ಮಂದಿರು,ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರು ಸೇರಿದ್ದರು.ರಾಯರ ಮನೆ ತುಂಬಾ ಗೌಜಿ.ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಗಡಿಬಿಡಿ,ಗಲಾಟೆ.ಕೆಲವರು ರಾಯರನ್ನು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೆ,ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜಕೀಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ವಾಜಪೇಯಿ ಸರಕಾರ ೧೬ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಹೋದುದು,ದೇವೇಗೌಡ ಪ್ರಧಾನಿ ಆಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚರ್ಚೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಬಾಳೆ ಎಲೆ,ಪಾತ್ರ ಸಾಮಾನು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಮಕ್ಕಳು "ಕಂಬಾಟ","ಹಿಡಿಯುವ ಆಟ(ಮುಟ್ಟಾಟ)" ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು.ಹೆಂಗಸರಿಗಂತೂ ಸೀರೆ,ಚಿನ್ನ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ನೋಡಿದರು ಸಾಕಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಏನೇ ಕಂಡರೂ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು.ಪರಸ್ಪರರ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತ,ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕುಂದು ಕೊರತೆ ಹೇಳುತ್ತಾ,ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಮದುವೆಯಂದು ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು.ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯಂದಿರಂತು ತಮ್ಮ ಸೊಸೆಯಂದಿರನ್ನು ದೂಷಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು.ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಈಗ ಮಗ ಲಕ್ಷ್ಯ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ,ಹೆಂಡತಿ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಹೀಗೆ ಸೊಸೆಯಂದಿರ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಮಗಂದಿರಿಗೂ ಸಹಸ್ರ ನಾಮಾರ್ಚನೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು.ರಾಯರ ತಾಯಿಗಂತೂ ಎಲ್ಲ ಗಡಿಬಿಡಿ,ಗಡಿಬಿಡಿ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.ತಾನು ಇಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳೊಂದು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಿದ್ದವು.ಹೊರಗಡೆ ಚಪ್ಪರದಲ್ಲಿ ವೀಳ್ಯದೆಲೆಯಂತು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು."ಮಾಷ್ಟ್ರೆ ಹೊಗೆಸೊಪ್ಪು ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲೆ,ನಾಳಂಗೆ ಬೇರೆ ತರಕ್ಕು ಇದು ಏನು ಸಾಲ"(ಹೊಗೆಸೊಪ್ಪು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ,ನಾಳೆಗೆ ಬೇರೆ ತರಬೇಕು,ಇದರ ಕ್ವಾಲಿಟಿ ಸಾಲದು)ಎಂದು ಶ್ಯಾಮ ಭಟ್ಟರು ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟೆ ಬಿಟ್ಟರು.ಶ್ಯಾಮ ಭಟ್ಟರು ರಾಯರ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮಗ ಅಣ್ಣ.ಅವರೇ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಅಂಗಳಕ್ಕೆಲ್ಲ ಚಪ್ಪರ ಹಾಕಿದ್ದರು.ಜೂನ್ ತಿಂಗಳು,ಹೊರಗಡೆ ಧೋ ಎಂದು ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.ಗುಡುಗು,ಮಿಂಚು ಬಂದಾಗಲಂತೂ ಮಕ್ಕಳ ಚೀರಾಟ,ಕೂಗಾಟ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು.ಚಾ,ಕಾಫಿ ಆಗಾಗ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಇಡಿ ಮನೆಯೇ ಕಲ ಕಲ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು.

ಮದುವೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ನಡೆಯಬಾರದ ಘಟನೆ ನಡೆದೇ ಹೋಯಿತು.ಮಳೆಯ ಅಬ್ಬರ ಮತ್ತಷ್ಟು ಜೋರಾಯಿತು.ಜೊತೆಗೆ ಗಾಳಿಯೂ ಸೇರಿದ್ದರಿಂದ ತೊಂದರೆ ಸುರುವಾಯಿತು.ಚಪ್ಪರಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ್ದ ೨ ಟಿನ್ ಮಧ್ಯದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾರಿತು.ಶ್ಯಾಮಣ್ಣನಿಗೆ ಕೂಡಲೇ ಗೊತ್ತಾಯಿತು,ಬಂದು ಸರಿ ಮಾಡಿ ಆಗುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಕಾಲ ಮಿಂಚಿತ್ತು.ತುಂಬಾ ನೀರು ಒಳಗೆ ಬಂದಿತ್ತು.ಅಂಗಳದ ಮಧ್ಯದ ಸುಮಾರು ಜಾಗ ಅದಾಗಲೇ ಒದ್ದೆ ಆಗಿತ್ತು.ನಾಳೆ ಮಾಡುವೆ,ನಾಡಿದ್ದು ಗೃಹಪ್ರವೇಶ ೧ ದಿನ ಅಂತರ.ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ ಕೂಡಲೇ ಒಂದು ಜೀಪ್ ಮಾಡಿ ಹೋಗಿ ೪,೫ ಗೋಣಿ ಸಿಮೆಂಟಿನ ಹುಡಿ,ಮತ್ತು ಮರದ ಹುಡಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು.ಸಪೂರದ ಕಣಿಯ ಮೂಲಕ ತುಂಬಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿದರು.ಅಷ್ಟು ಜಾಗವನ್ನು ಸಣ್ಣಗೆ ಅಗೆದು ಸಿಮೆಂಟಿನ ಹುಡಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮುಚ್ಚಿದರು.ಶ್ಯಾಮಣ್ಣ,ರಾಮಣ್ಣ ಸೇರಿ ನೆಲ ಹೊಡೆದು ಸರಿ ಮಾಡಿದರು.ಮೇಲೆ ಮರದ ಹುಡಿ ಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಟರು.ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗುಡಿಸಿ ಹೊಸ ಮರದ ಹುಡಿ ಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಟರು.

ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಸರಮಾಲೆ ಎದುರಾಯಿತು.ಆದರೆ ರಾಯರು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.ಅಣ್ಣಂದಿರ ಪೂರ್ಣ ಸಹಕಾರ ಹಿರಿಯರ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಬಂದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅಷ್ಟೇ ಬೇಗ ಪರಿಹಾರವಾದವು.ರಾಯರ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಎಷ್ಟ್ತಿತ್ತೆಂದರೆ ಈ ವಿವಾಹದ ಗಡಿಬಿಡಿಯ ನಡುವೆಯೂ ಅವರು "ಭಟ್ಟರ ಮದುವೆಗೆ ೧೦೮ ವಿಘ್ನಗಳು" ಎಂಬ ಹಾಸ್ಯ ಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆದರು.

ಮದುವೆ ಪುತ್ತೂರಿನ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಯಾಗಿತ್ತು.ಆದರೆ ಮದುವೆಗೆ ರಾಯರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೂ ಮೀರಿ ,ಅದ್ಬುತ ಸ್ಪಂದನೆ ದೊರೆಯಿತು.ಬಂಧುಗಳು,ಗುರುಗಳು,ಮಿತ್ರವೃಂದ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರ ಸಮಕ್ಷಮದಲ್ಲಿ ರಾಯರ ಮದುವೆ ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.ಸಂದ್ಯ ರಾಯರ ಕೈ ಹಿಡಿದಳು.ವೇಧಘೋಷ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿತು.ಇತ್ತ ರಾಯರು ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ,ಜ್ಯೋಯಿಷರು ರಾಮನಾಥರು ಒಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಹಂತ "ಸಂಘರ್ಷದ ಹಾದಿ"ಮುಗಿಯಿತು. ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆತನಿಗೆ ಎಂದೂ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಫಲ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.ಕೆಲವನ್ನು ಹೋರಾಡಿ,ಗುದ್ದಾಡಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು.ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಈತನ ಜೀವನ ಹಗ್ಗದ ಮೇಲೆ ನಡೆದಂತಿತ್ತು,ಸ್ವಲ್ಪ ಎಮಾರಿದರು ಕೆಳಗಡೆ ಉರುಳುವುದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ.ಆದರೆ ಈತ ಬಹು ವಿಶಿಷ್ಟ,ಈ ಜೀವನವನ್ನು ಆನಂದದಿಂದಲೇ ಕಳೆದ.ಮರಳಿ ಪ್ರಯತ್ನವ ಮಾಡು ಎಂಬ ತತ್ವಕ್ಕೆ ಬದ್ದನಾಗಿ,ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದದ್ದರಿಂದ ಏನೋ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ತಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ.೧೦೦ಅಂಕಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಬರೆದರೆ ಆತನಿಗೆ ಬರಿ ೪೦ ರಿಂದ ೫೦ ಅಂಕಗಳು ಬಂದರೆ ಆತನಿಗೆ ಹೇಗಾದೀತು,ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಠಿಣವಾದ ಎಷ್ಟೋ ಘಟನೆಗಳು ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆ,ಆದರೆ ಈತ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದಾನೆ.ಅದಕ್ಕೆ ಈತ ಸಾಮಾನ್ಯನಲ್ಲ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಎಂದರು.ಕೆಲವೊಂದು ಘಟನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.ಆದರೆ ಅವಷ್ಟೂ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಾಗಿ ಪ್ರಸಾದರ ಕಣ್ಣಿಂದ ೨ ಹನಿ ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಜಾರಿತು.ಕಣ್ಣೋರೆಸುತ್ತ ಹಾಗಾದರೆ ಮುಂದಿನ ಜೀವನ ಹೇಗೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ.ಈ ಕ್ಷಣದಿಂದ ರಾಯರಿಗೆ ಜೀವನದ ೨ನೆಯ ಹಂತ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ ಮುಂದೆ ಅನೇಕ ಅದ್ಬುತಗಳು ಸಂಭವಿಸಲಿವೆ ನೀನೆ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡುವಿಯಂತೆ,ಹಾ ನಿನಗೆ ರಾಯರ ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುವುದು,ಮುಂದಿನ ಅದ್ಬುತಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವ ಸುವರ್ಣ ಅವಕಾಶ ನಿನಗೊದಗುವುದು ಎಂದರು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು......

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2010-01-21T20:24:00.001-08:00

೭

ವಿಜಯ್ ಯ ಚೆಸ್ಸಿನ ಹುಚ್ಚು ಅವನ ಡಿಗ್ರೀಗೆ ಕುತ್ತು ತಂದಿತ್ತು.ಅಂದು ಡಿಗ್ರೀ ಮುಗಿಸದೆ ವಿಜಯ್ ಮನೆ ಸೇರಿದ್ದ.ವಿಜಯ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೋಟ ನೋಡಿಕೊಂಡು,ಊರಲ್ಲಿ ಮದುವೆ,ಉಪನಯನ ,ಪೂಜೆ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದ.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಷ್ಟು ತೋಟ,ಆಸ್ತಿ ಇತ್ತು.ಆದರೂ ತಂದೆಗೆ ಮಗ ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸದ ಕುರಿತು ಭಾರಿ ಬೇಜಾರು ಇತ್ತು.ಮಗನನ್ನು ನಾನಾ ವಿಧದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ,ಕೇಳಿ,ಹಂಗಿಸಿ ನೋಡಿದರು.ಊಹುಂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಹೀಗೆ ೪ ವರುಷಗಳು ಕಳೆದವು.ಆದರೆ ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ವಿಜಯ್ ಗು ಹಠ ಬಂದಿತು,ತಂದೆ ನಿತ್ಯ ಬಂದವರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಅವಮಾನ ಮಾಡುವುದು ಕಂಡು,ಕೇಳಿ ರೋಸಿ ಹೋಗಿದ್ದ.ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿದ್ದು "ಬಿ ಸಿ ಎ" ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ.ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಮೂಲಕ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ.ದುಡ್ಡು ವೇಸ್ಟ್ ಇಲ್ಲೇ ತಿಂದು ಉಂಡು ಆರಾಮವಾಗಿ ಇರಬಹುದಲ್ಲ ಎಂದರು ತಂದೆ.ಕೊನೆಗೆ ಅಮ್ಮನ ಮಧ್ಯಸ್ತಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಪಂಚಾಯಿತಿಗೆ ನಡೆದು ವಿಜಯ್ ಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ "ಬಿ ಸಿ ಎ "ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯಿತು.

ರಾಯರು ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರು.ಪ್ರಸಾದ ನಾಯಕರ ಮೂಲಕ ವಿಜಯ್ ಗೆ ರಾಯರು ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವ ವಿಚಾರ ತಿಳಿಯಿತು.ರಾಯರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು.ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿದರು.ಇಬ್ಬರು ಸೇರಿ ಒಂದು ರೂಂ ಮಾಡಿದರು.ರಾಯರು "ಎಂ ಟೆಕ್",ವಿಜಯ್ ಸೆಕೆಂಡ್ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ "ಬಿ ಸಿ ಎ".ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲಿ ಅಡುಗೆ ಊಟ,ಕೈಅಡುಗೆಯಲಿ ವಿಜಯ್ ರಾಯರ ಕೈಕೆಳಗೆ ಪಳಗಿದ."ಎಂ ಟೆಕ್ " ಕ್ಲಾಸ್ ಸುರುವಾದ ಮೇಲಂತೂ ರಾಯರಿಗೆ ಪುರುಸೊತ್ತೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ೨ ೪೫,೩ ಆಗುತ್ತಿತು.ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್ ಟೈಮ್ ೭ ೪೫.ಕಾಲೇಜು ರೂಂ,ಪಾರ್ಕ್ ಆಗಾಗ ಬಿಗ್ ಬಜಾರ್,ಪೋರಂ ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.ನೋಡುವುದಕ್ಕೆನು ದುಡ್ಡು ಕೊಡುವುದು ಬೇಡವಲ್ಲ,ಮತ್ತೆ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆನು ಎಂಬುದು ರಾಯರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ."ಬಿ ಎಂ ಟಿ ಸಿ " ಬಸ್ ಪ್ರಯಾಣ.ವಿಜಯ್ ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಥಿಯೇಟರ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ.ರಾಯರು ಮಾತ್ರ ಕಾಲೇಜಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮೂವಿ ಮಾತ್ರ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಥಿಯೇಟರ್ ಗೆ ಹೋಗುವ ಪರಿಪಾಠವೇ ಬೆಳೆಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ರಾಯರ ಅಣ್ಣನ ಮಗನಿಗೆ 'ಪಿ ಯು ಸಿ' ಮುಗಿದಿತ್ತು.ಅಲ್ಲೂ ಇದೆ ಚಿಂತೆ,ಮುಂದೇನು? 'ಬಿ ಎಸ್ ಸಿ' ಅಥವಾ 'ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್' ಅಥವಾ 'ಟಿ ಸಿ ಎಚ್' ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಂತೂ ಪಟ್ಟಿಗಳು ತುಂಬಾ ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದವು.ರಾಯರು ಹೇಳಿದರು ಅಲ್ಲ ಅರ್ಥ ಆಗುವ ಹಾಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು,ತಮ್ಮ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿದರು.ಎಲ್ಲದರ ಫಲವೇ ಕೊನೆಯ ಆಯ್ಕೆ "ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್"."ಸಿ ಇ ಟಿ " ಸೆಲ್ ಗೆ ಹೋಗಲು ತಂದೆ ಮಗ ಇಬ್ಬರು ರಾಯರ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದರು.ರಾಯರು ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ಗೆ ಬಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರ ಅಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮಗ ಇಬ್ಬರು ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಮೊದಲೇ ನೋಡಿದವರಲ್ಲ.ರಾಯರ ರೈಸ್ ಬಾತ್,ಅದನ್ನು ಮಾಡುವ ವೇಗ,ರಾಯರ ಅಡುಗೆ ಕ್ರಮ,ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಯರ ಅಣ್ಣನ ಮಗನಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಾನೂ ಕೈ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬಹುದೇನೋ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸಿತು.ರಾಯರು "ಸಿ ಇ ಟಿ" ಸೆಲ್ ಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.ಹೀಗೆ ಕಾಲೇಜು ಆಯ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಆಗಿ ಮರಳಿ ರೂಮಿಗೆ ತಲುಪುವಾಗ ಸಂಜೆ ೬ ಆಗಿತ್ತು.

ರಾಯರು ಎಸೈನ್ಮೆಂಟ್,ಸೆಮಿನಾರ್,ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಎಂದು ೨ ವರ್ಷ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟರು.ಆದರೆ ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಫಲ ಒದಗುವ ಸಮಯ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಯಿತು.ಕೊನೆಯ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿರಬೇಕಾದರೆ ನಡೆದ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂನಲ್ಲಿ ರಾಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗವಾಯಿತು.ಇರುವ ೨೦ ಜನರಲ್ಲಿ ೮ ಜನರನ್ನು ಕಂಪೆನಿ ಅರಿಸಿತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಾಯರು ಒಬ್ಬರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಕಣ್ಣನ್ನು ಎರಡೆರಡು ಸಲ ಉಜ್ಜಿ ನೋಡಿದರು.ಕೊನೆಯ ಆಸೆಯು ಕಮರಿತು.ಇನ್ನು ಮಗನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ರಾಯರು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರು,ವಿಜಯ್ ಯ "ಬಿ ಸಿ ಎ "ಯು ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.ರಾಯರು ವಿಟ್ಲದ ಬ್ಯಾಂಕ್ಗೆ ಬಂದರು.ಅದೇ ಮ್ಯಾನೇಜರ್,ರಾಯರು ನನಗೆ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ ನಾನು ಲೋನ್ ಕಟ್ಟಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದರು.ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರು,ಕೊನೆಗೆ ಕಟ್ಟುವಾಗ ಹಣ ಅಸಲು ಬಡ್ಡಿ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ಅಸಲು ಮೊತ್ತದ ಒಂದೂವರೆಯಷ್ಟಾಗಿತ್ತು.ಮೊದಲಿಗೆ ಚಕ್ರ ಬಡ್ಡಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಈಗ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವಾಗ ಅದು ಚಕ್ರ ಬಡ್ಡಿ ಆಗುತ್ತದೆ,ಅವತ್ತು ಹೇಳಲು ಮರೆತೆ ಎಂದರು.

ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ವಿಜಯ್ "ಬಿ ಸಿ ಎ " ಮುಗಿಯಿತು.ಮಗನಲ್ಲಾದ ಪರಿವರ್ತನೆ ವಿಜಯ್ ತಂದೆಗೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿತ್ತು.ಅವರು ರಾಯರಿಗೆ ಖುದ್ದಾಗಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.ವಿಜಯ್ ಗು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತುಂಬಿ,ಅವನನ್ನು ಒಂದು ದಾರಿಗೆ ತರಲು ರಾಯರು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು ಕೂಡ.ವಿಜಯ್ "ಎಂ ಸಿ ಎ "ಗೆ ಸೇರಿದ,ರಾಯರು ಅಲ್ಲೇ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.೩ ವರ್ಷದ "ಬಾಂಡ್" ಆಗಿತ್ತು.ರಾಯರು ಮತ್ತು ವಿಜಯ್ ಸೇರಿ ಒಂದು ಡಬಲ್ ಬೆಡ್ ರೂಂ ಇರುವ ಮನೆಗೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದರು.ರಾಯರು ಬಹಳ ಯೋಚನಾಬದ್ದವಾಗಿ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸತೊಡಗಿದರು.ಸಣ್ಣ ರೂಮಿಂದ ಮನೆಗೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದ ಹಾಗೆ ಒಂದೊಂದೇ ಸಾಮಾನುಗಳು ಸೇರತೊಡಗಿದವು.ಟಿವಿ,ಫ್ರಿಡ್ಜು ,ವಾಶಿಂಗ್ ಮೆಷಿನ್ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವು ರಾಯರ ಮನೆ ಸೇರಿದವು.

ರಾಯರ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ರಾಯರಿಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ವಯಸ್ಸಾಯಿತು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಮದುವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬಾಸೆ.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರೋ ಗಡಿಬಿಡಿ ಇಲ್ಲ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಆಲೋಚಿಸೋಣ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಹೊಂದಿದ್ದರು.ರಾಯರ ಅಮ್ಮನ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಸಂಬಂಧಗಳು ಬಂದವು.ಹುಡುಗಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿ ಬಂದರು.ಕೆಲವು ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ,ಕೆಲವು ಹುಡಿಗಿಯರಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗಲಿಲ್ಲ.ಊರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಆಸ್ತಿ ಬದುಕು ಇದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲವದು.ಕೆಲವರು ಹುಡುಗ ದೂರ ಇರುವುದು,ತಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟು ದೂರ ಕಳಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಆಸ್ತಿ ಬದುಕು ಸಾಲದು ಎಂದರು.ಕೆಲಸವನ್ನು ಯಾರು ಅಷ್ಟು ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ,ಅವಾಗ ಗೊರ್ಮೆಂಟ್ ಜಾಬ್ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗು ಭದ್ರತೆಯ ಭಾವನೆ,ಈ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಕಂಪೆನಿ ಮುಂತಾದವು ಅಷ್ಟು ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ತರಿಗೆ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ರಾಯರ ತಾಯಿ ಒಮ್ಮೆ ಜಾತಕ ತೋರಿಸಿದರು.ಜಾತಕ ನೋಡಿದ ಜ್ಯೋಯಿಷರಿಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಬಂತು.ಇಂತಹ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಿದ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಾಮಾನ್ಯನಲ್ಲ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರು.ಹುಡುಗನ ಜೀವನ ೩ ಹಂತಗಳು ಬರುವುವು.ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತ ಕಳೆದ ಹಾಗೂ ಹುಡುಗ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಹೊಂದುವನು.ಈಗ ನಡೀತಾ ಇರುವುದು ಸಂಘರ್ಷದ ಹಾದಿ,ಮುಂದೆ ಬರುವುದು ಹೋರಾಟದ ಬದುಕು.ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಭಾಗ್ಯ.ಅದ್ಬುತ ಜಾತಕ.ಇವನ ಮದುವೆ ಜಾತಕ ನೋಡದೆ ಮಾಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ,ಜಾತಕ ನೋಡಲೇಬೇಕು,ಜಾತಕ ಸೇರಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದರು.ರಾಮನಾಥ ಬಟ್ಟರು ಅದುವರೆಗೆ ಅಂತಹ ಜಾತಕ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ.ರಾಯರ ತಾಯಿ ಹೊರಟು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಕರೆದು ವಿದ್ಯಾಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಅದ್ಬುತ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ.ಇದನ್ನು ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ನಿನಗೆ ಇದೆ ಎಂದರು.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಅಡಚಣೆ.ಈಗ ಎಲ್ಲ ಓಕೆ ಆದರೆ ಜಾತಕ ಸೇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ಜಾತಕ ಸೇರಿದರೆ ಕೆಲವು ರಾಯರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ಹಿಡಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿದ್ದು ರಾಯರಿಗೆ ಓಕೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ರಾಯರಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿದ್ದು ತಂದೆ ,ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಓಕೆ ಆದರೆ ಮಾತ್ರ ರಾಯರು ಆ ಹುಡುಗಿ ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವು ಓಕೆ ಆಗಿ ನೋಡಿ ಬಂದ ಕೆಲವು ಹುಡುಗಿಯವರ ಕಡೆಗೆ ಓಕೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಅದು ಅಷ್ಟೇ ಆದರೆ ರಾಯರಿಗೆ ಬೇಜಾರು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಒಂದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯ "ಹುಡುಗನ ಗುಣ ನಡತೆ ಬಗ್ಗೆ ೨ ಮಾತಿಲ್ಲ,ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲ ಓಕೆ ಆದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿ ಬದುಕು ಸಾಲದು,ಹಳೆ ಮನೆ,ಮನೆ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ವರೆಗೆ ರೋಡಿನ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಇಲ್ಲ."ಹೀಗೆ ಯಾವುದು ಮುಖ್ಯವೋ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರು ದುಡ್ಡು,ದುಡ್ಡು ಅಂದಿದ್ದು ರಾಯರಿಗೆ ಬಹಳ ನೋವನ್ನು0ಟುಮಾಡಿತ್ತು.ಸತತವಾಗಿ ೫ ಸಂಭಂಧಗಳು ಇದೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಮುರಿದುದು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ರಾಯರನ್ನೇ ಅಧೀನರನ್ನಾಗಿಸಿತ್ತು.ರಾಯರು ಒಮ್ಮೆ ಇನ್ನು ಮದುವೆಯೇ ಬೇಡ,ಇನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿ,ಮನೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಮದುವೆ ಸಾಕು ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ರಾಯರ, ಕಡೆಯ ಸೋದರಮಾವ ಒಂದು ಸಂಭಂದ ತಂದರು.ರಾಯರು ಆದರೆ ಆಯಿತು, ಇದೆ ಕೊನೆ,ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇನ್ನು ಸಧ್ಯಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹುಡುಗಿ ನೋಡಲು ಹೋದರು.ರಾಯರು ತುಂಬಾ ಓಪನ್ ಯಾವುದೇ ಮುಚ್ಚು ಮರೆ ಇಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ,ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ತಿತಿ,ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿದರು.ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯಗಳಿದ್ದರು ಕೇಳಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬಂದರು. ರಾಯರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಆಯಿತು.ಜಾತಕವು ಸೇರಿತು,ನೋಡಿದ ಪುತ್ತೂರಿನ ರಾಮನಾಥರು ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಜೋಡಿ ಎಂದರು.ಈ ಸಲ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅನುಮತಿ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ಆದರೆ ಈ ಸಲ ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ನೀಡಿದ್ದು ರಾಯರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು.ಹುಡುಗಿಯಮನೆಯವರ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದು ಕುಳಿತರು.ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆತಂಕ ರಾಯರ ತಾಯಿಗೆ,ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಇದು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿನದಂತಾದರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂಬುದೇ ಯೋಚನೆಯಾಯಿತು.೫ ದಿನ ಕಳೆಯಿತು,ಸರಿ ರಾಯರು ಆಸೆ ಬಿಟ್ಟರು.೬ನೆಯ ದಿನ ರಾಯರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯಿಂದ ಫೋನ್,ಹುಡುಗಿಯ ತಂದೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದರು.ನಿಮ್ಮ ನಡೆ ನುಡಿ ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ,ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆ,ಆಸ್ತಿ...ರಾಯರು ಹಲೋ ಹಲೋ ಎಂದರು,ಫೋನ್ ಕಟ್ ಆಗಿತ್ತು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2010-01-21T03:03:00.000-08:00

೬

ರಾಯರಿಗೆ ಕೂಡಲೇ ಉದ್ಯೋಗವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ನೋವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ "ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ" ಉಪಟಳ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಹಳ ನೋವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತ್ತು.ನಿತ್ಯ ಯಾವುದಾದರು ಕಾಲೇಜಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದು,ಬಂದವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಪುತ್ತೂರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕೀತು ಆದರೆ ಟೀಚಿಂಗ್ ಗೆ ಏನು ಹೇಳಿದರು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಇವೆಲ್ಲ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು.ರಾಯರು ವಿಟ್ಲದಲ್ಲಿ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಸೇರಿದರು.ಕೆಲವರು ಓ ಇನ್ನು ಜೀಪ್ ತೆಗೆದು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಓಡಿಸ್ತಾನೋ ಏನೋ ಎಂದು ಮಾತಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರೆ ತಂದೆಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಮಗನ ಭಾವನೆಗಳು,ಆಸೆಗಳು ಇನ್ನು ಊರವರು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾನು ಯಾಕೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಬೇಕು ಎಂಬಂತಿದ್ದರು ರಾಯರು.೩ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿತು,ಲೈಸನ್ಸ್ ಮಾಡಿಸಿ,ಪಾನ್ ಕಾರ್ಡ್,ಪಾಸು ಪೋರ್ಟ್ ಮುಂತಾದ ಬಾಕಿ ಇರುವ ಕೆಲಸಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ರಾಯರು ಉದ್ಯೋಗ ಅರಸಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರು.

ಇತ್ತ ಮಿತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನನಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಆದರೆ ಆತನಿಗೆ ದಿಡೀರಾಗಿ ಡೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬಂದದ್ದರಿಂದ ಅವನ ರೂಮೆ ರಾಯರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಅಲೆದಾಟ,ದಿನವಿಡೀ ಓಡಾಟ ರಾಯರಿಗೆ ಬದುಕಿನ ಕರಾಳ ದರ್ಶನವಾಯಿತು.ಸಂಬಳ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಕಂಪೆನಿಗೆ ಸೇರಬೇಕು ಎಂದು ರಾಯರು ಬಯಸಿದ್ದರು.ಆದರೆ ಅವರ ಕಲಿಯುವಿಕೆಗೆ,ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲರು ಜಾಸ್ತಿ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಕಲಿತವರನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ರಾಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗಲು ಕೆಲವು ಸಮಯವೇ ಹಿಡಿಯಿತು.ಕೊನೆಗೂ ರಾಯರಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಇದನ್ನೇ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು, ಆ ಈಗ ಖರ್ಚಿಗೆ ಕಳಿಸುವುದು ಬೇಡ ಎಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದರು.ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ರಾಯರು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟ,ಇಂತ ವಿಷಮ ಪರಿಸ್ತಿತಿಯಲ್ಲೂ ರಾಯರು ತೋರಿದ ಸಂಯಮ,ತಾಳ್ಮೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೆಚ್ಚುವಂತದ್ದೆ.

ಕಾರ್ತಿಕನಿಗೆ ಕೋಲ್ಕತ್ತಾದಿಂದ ಮುಂಬೈಗೆ ಬಡ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಆಗ ತನ್ನ ಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಆತ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ರೆಕಮೆಂದು ಮಾಡಿದ.ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ರಾಯರು ಅದೇ ಕಂಪೆನಿಗೆ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದ್ದರು.ಇಂಟರ್ವ್ಯೂನಲ್ಲಿ ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟರು.ರಾಯರು ಓಕೆ ಆದರು.ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಸೀದಾ ಕೋಲ್ಕತ್ತಾಗೆ ಬೆಳೆಸಿದರು.ಕೊನೆಗೂ ರಾಯರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಓಕೆ ಅನ್ನುವಂಥ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ರಾಯರು ಸೆಮಿನಾರ್ ನಡಿಸಿಕೊಡುವ ರೀತಿ,ಅವರ ಮಾತುಗಾರಿಕೆ ಕಂಪೆನಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿತು.ಅವರನ್ನು ನಾಸಿಕದಲ್ಲಿರುವ ಘಟಕಕ್ಕೆ ತರಬೇತಿ ಕೊಡಲು ಕಳಿಸಿತು.ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಸೇರಿದವರನ್ನು ತರಬೇತಿಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತಾರೆ.ಆದರೆ ರಾಯರು ತರಬೇತಿ ಕೊಡಲು ಬಂದಿದ್ದರು.ಅಲ್ಲಿರುವಾಗ ರಾಯರು "ಆಗ್ರಾ","ತಾಜ್ ಮಹಲ್ " ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು.ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರವಾಸ ತಾಣಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿದರು.ಮುಂಬೈ,ನಾಸಿಕ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹೋದರು.ಅವುಗಳನ್ನು ಬ್ಲಾಗಲ್ಲಿ ಇತರರಿಗಾಗಿ ಬರೆದರು.ಫೋಟೋ ತೆಗೆದರು,ನೆಟ್ಟಲ್ಲಿ ಪಬ್ಲಿಶ್ ಮಾಡಿದರು.ಷೇರ್ಖಾನ್ ಮೂಲಕ ಹೂಡಿಕೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರು.ಶೇರು ಲೋಕದ ಒಳ ಹೊರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳು ಹೊರಬಂದವು.ಹೀಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಎರಡನ್ನು ಬರೆದರು.

ಮಗ ಲೆಕ್ಚರ್ ಆಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಕನಸು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ಭಾರಿ ನಿರಾಸೆಯಾಯಿತು.ಮೊದಲಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಾಗ "ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ " ಮನದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಳಗೇ ಖುಷಿ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು,ಮಗ ಇನ್ನಾದರೂ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು,ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಟೀಚಿಂಗ್ ಗೆ ಸೇರಬಹುದು ಎಂಬ ಭಾರಿ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇತ್ತು.ಆದರೆ ಇವ ಹಠ ಬಿಡದೆ ಕಂಪೆನಿ ಸೇರಿದ,ಇನ್ನು ಹೇಗೂ ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಯೋಚಿಸಿದರು.ಅದರೂ ರಾಯರು ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿ ನೋಡುವುದುಂಟು,ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸಿದರೆ ಎಂಬ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಸೆ.ಇತ್ತ ರಾಯರ ತಾಯಿಗೆ ಈಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.ರಾಯರು ಸಂಕಟ ಪಡುವುದನ್ನು,ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು ತಾಯಿಗೆ ನೋಡಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ನಿತ್ಯ ದೇವರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೈಗುಳ ಎರಡೂ ಒತ್ತೊತಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.ಒಮ್ಮೆ ನನಗೇನೂ ಕೊಡುವುದು ಬೇಡ,ಮೂರ್ತಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕು,ಅವ ಪಾಪ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೇವರೇ ಇಲ್ಲ ದೇವರು ಇರುವುದು ನಿಜವಾದರೆ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ಅವ ಯಾರಿಗೂ ಕೆಡುಕುಂಟು ಮಾಡಿದವನಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಕಷ್ಟ ಕೊಡುವುದು,ದೇವರು ಎಂಬುವನು ಇದ್ದರೆ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಸುಳ್ಳು ,ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ನಂಬುವುದು ಎಂದು ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದರು .ಆದರೆ ಯಾರೇನೆ ಹೇಳಲಿ ರಾಯರು ಮಾತ್ರ ದೇವರಿಂದ ಸಮದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರು.ಜಾಸ್ತಿ ನಂಬುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ಜಾಸ್ತಿ ಬೈಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವಿದ್ದರು.

ರಾಯರು ಯಾವುದೇ ಆದರು ಸಣ್ಣದರಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು.ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೆ ಜಾಸ್ತಿ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅನಿಸತೊಡಗಿತು."ಎಂ ಟೆಕ್ "ಮಾಡುವುದೆಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದರು."ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ " ತಲೆ ಕೂಡಲೇ ಓಡಿತು.ಬಹುಶ: ಮಗನಿಗೆ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಬೊಡಿಯಿತು.ಇನ್ನು "ಎಂ ಟೆಕ್ "ಮಾಡಿ ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾದರೂ "ಲೆಕ್ಚರ್"ಆಗಿ ಸೇರಬಹುದು ಮನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅಸೆ ಚಿಗುರಿತು.ಕೂಡಲೇ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.ಕೊನೆಗೆ ರಾಯರು ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟರು.ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.ಕಾಲೇಜಿನ ಹುಡುಕಾಟ, ಫೀಸ್,ಕೋರ್ಸ್ ,ಸಿಲ್ಲೆಬಸ್ ಮುಂತಾದ ವಿವರ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು.

ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ರಾಯರ ಅಣ್ಣನ ಮಗಂದು ಉಪನಯನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಿತ್ತು.ರಾಯರು ಬಂದರು.ಉಪನಯನ ಗೌಜಿಯೋ ಗೌಜಿ,ಏನು ಸಂಬ್ರಮ ಏನು ಗಲಾಟೆ.ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸುಧರಿಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೂ,ಹೋಳಿಗೆ ಹೊಡೆದದ್ದು ಆಯಿತು.ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದು ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಮೇಲೆ ಹಾಗೆ ಸೋಫಾಕ್ಕೆ ಒರಗಿ ರಾಯರು,ಸಂಭಂಧಿಕರಾದ ಭರತನು ಕೂತಿದ್ದರು.ಮುದ್ದಿನ ಸೊಸೆ ಭವ್ಯಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಾಡು ಹಾಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಸಾಕಸ್ಟು ಸತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.ಆಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಒಂದಿಬ್ಬರು ನೆಂಟರಿಸ್ತರು ಅಲ್ಲ ಮೂರ್ತಿ ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೆಲಸಾಂತ ಆಗುವುದೇ ಕಷ್ಟ,ಅಂಥದುದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕೆಲಸವೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದಿಯಲ್ಲ,"ಎಂ ಟೆಕ್ "ಮಾಡಬಾರದು ಅಂತ ಹೇಳುವುದಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದರು.ರಾಯರು ಏನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.ಯಾಕೆಂದರೆ ಆಗ ಏನು ಹೇಳಿದರು ಅವರು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಹಾಗಾಗಿ ರಾಯರು ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸವಾಗಬಹುದು ನೋಡುವ ಎಂದು ಹಾರಿಕೆಯ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟರು.
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೇ ಚದುರತೊಡಗಿದರು.ಜ್ಯೂಸಿಗೆಂದು ತಂದಿದ್ದ ಕಲ್ಲಂಗಡಿ ಹಣ್ಣು ಉಳಿದಿತ್ತು ಅದನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತ ರಾಯರು ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು,ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಹಾಡಿಕೊಂಡರು."ಯಾರೇನೆ ಹೇಳಲಿ ನಾ ಎಂ ಟೆಕ್ ಮಾಡುವೆ ".ಮುಖದಲ್ಲೊಂದು ವಿಷಾದದ ನಗೆ ಚಿಮ್ಮಿತು.ಸೋಫಾಗೆ ಒರಗಿ ಹಾಗೆ ಯೋಚನಾಮಗ್ನರಾದರು.

ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ೨ ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟು ಹಣ ಹೊಂದಿಸಿದ್ದರು.ಆದರೆ ಕಾಲೇಜು ಫೀಸ್ ಗೆ ಬೇಕಾದ ದುಡ್ಡಿಗೆ "ಎಜುಕೇಶನ್ ಲೋನ್" ಮಾಡುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು."ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ " ಒಪ್ಪಿಗೆಯೂ ಆಯಿತು.ವಿಟ್ಲದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಕೃತ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದರು.ಮ್ಯಾನೆಜೆರ್ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತಾಡಿ ಒಂದು ಫಾರಂ ಕೊಟ್ಟು ಫಿಲ್ ಮಾಡಿ,ನಿಮ್ಮದು ಮತ್ತು ತಂದೆಯದು ಸಹಿ ಹಾಕಿ ತನ್ನಿ,ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡುವ ಎಂದರು.ಸರಿ ರಾಯರು ವಿವರ ಕೇಳಿದರು.ಚಕ್ರಬಡ್ಡಿ ಎಲ್ಲ ಏನು ಇಲ್ಲ.ನೀವು ಕಲಿಯುವಾಗ ಏನು ಕಟ್ಟುವುದು ಇರುವುದಿಲ್ಲ,ಕಲಿತು ೧ ವರ್ಷ ಟೈಮ್ ಇದೆ,ಆಮೇಲೆ ೫ ವರ್ಷ ಅವಧಿ ಇದೆ,ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದರೆ ಆಯಿತು ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಮೊದಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮದು ಒಂದು ಅಕೌಂಟ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದರು.ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಫಾರಂ ಎಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ರಾಯರು ಮನೆಗೆ ಬಂದರು.

ತಂದೆಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದರು.ರಾಯರತಂದೆಯ"ಪೆನ್ಶನ್ ಹಣ "ಬರುತ್ತಿದ್ದುದು ಅದೇಬ್ಯಾಂಕ್ಗೆ .ಹಾಗಾಗಿ ಇಂಟ್ರೋಡ್ಯುಸರ್ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರೇ.ಅವರ ಸಹಿ,ಅಕೌಂಟ್ ನಂಬರ್ ಬರೆದು ಫಾರಂ ಫಿಲ್ ಮಾಡಿ,ರಾಯರು ಮರುದಿನ ವಿಟ್ಲಕ್ಕೆ ಹೋದರು.ಅಲ್ಲಿ ಫಾರಂ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಇದು ಇಂಟ್ರೋಡ್ಯುಸೆರ್ ಸಹಿ ಮ್ಯಾಚ್ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಾಯಿತು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ತಾವು ಅಕೌಂಟ್ ಓಪನ್ ಮಾಡುವಾಗ ಪೂರ್ಣ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದರು.ಇಲ್ಲಿ ಶಾರ್ಟ್ ಫಾರಂ ಹಾಕಿದ್ದರು.ರಾಯರಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು, ಮತ್ತು ಬೇಜಾರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಯಿತು,ಇನ್ನು ಪುನ: ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ಯಾರು?ಇಲ್ಲೇ ಯಾರಾದರು ಅಕೌಂಟ್ ಇರುವವರು ಪರಿಚಯದವರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆಯೇ ಎಂದು ಹಾಗೆ ಪೇಟೆಗೆ ಬಂದರು.ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸ್ಟುಡಿಯೋದವರೊಬ್ಬರು ರಾಯರಿಗೆ ಪರಿಚಯವಿರುವವರು ಸಿಕ್ಕಿದರು,ಅವರ ಸಹಿ ಹಾಕಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಬಂದು ಕೊಟ್ಟರು.ಅಕೌಂಟ್ ಓಪನ್ ಆಯಿತು.ಈಗ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನೀವು ಮತ್ತು ತಂದೆ ನಾಳೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬನ್ನಿ ಇನ್ನು ಒಂದೆರಡು ಸಹಿ,ಫಾರಂ ಫಿಲ್ ಮಾಡುವುದಿದೆ ಎಂದರು.ರಾಯರು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳಿ ಸಹಿ ತಪ್ಪಿದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ,ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಹಾ ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ,ನಾನು ೨,೩ ರೀತಿ ಸಹಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ,ಎಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಲ್ಲ,ಹಿಂದೆ ಒಮ್ಮೆ ಅದೇ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಲ್ಲಿ ಹಣ ತೆಗೆಯಲು ಹಾಗೆ ಆಗಿತ್ತು,ಆಮೇಲೆ ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಿ ಸರಿಯಾದ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಎಂದರು.

ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಮತ್ತು ರಾಯರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಹೋದದ್ದೇ ಇಲ್ಲ.ರಾಯರು ೧೦ ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟರೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ನೀನು ಹೋಗು ನಾನೀಗ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವುದು.ಸರಿ ಎಂದು ರಾಯರು ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಹೋಗಿ ೧ ಗಂಟೆವರೆಗೆ ಕಾದರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ,ಆಮೇಲೆ ರಾಯರು ತಾವು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲ ಫಿಲ್ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿ ಮಾಡಿ,ತಮ್ಮ ಸಹಿ ಹಾಕಿ ತಂದೆ ಇನ್ನೇನು ಬರಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಂದರು.ರಾಯರ ಬಸ್ ವಿಟ್ಲದಿಂದ ಹೊರಟ ಕೂಡಲೇ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ವಿಟ್ಲ ತಲುಪಿದರು.ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಹತ್ತಿರ ಅದು ಇದು ಮಾತನಾಡಿ ಒಂದೆರಡು ಕಡೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಬಂದರು.

ಮರುದಿನ ರಾಯರು ಹೋದರೆ,ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯದು ಇನ್ನು ೨,೩ ಕಡೆ ಸಹಿ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು,ನಾವು ಅವರು ಹಾಕಿರಬಹುದು ಎಂದು ಆಗ ನೋಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದರು.ರಾಯರಿಗೆ ತಂದೆಯ ಸ್ವಭಾವದ ಪರಿಚಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆಗತೊಡಗಿತು.ಯಾಕೆಂದರೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿರುವಗಲೇ ತಂದೆ ದೂರ ಇದ್ದುದು.ಅಮ್ಮನೇ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದುದು,ಹಾಗಾಗಿ ತಂದೆಯದು ದೊಡ್ಡ ಟಚ್ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಏನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,ರಾಯರು ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದರು.ತಂದೆ ನಾನು ಬರ್ತೇನೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಬಾ ಗಡಿಬಿಡಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದರು.ಇನ್ನು ಇವತ್ತು ಕಾಯುವುದು ವೇಸ್ಟ್ ಎಂದು ರಾಯರು ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಮರುದಿನ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಸಹಿ ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗಿದೆ,ಇನ್ನು ಒಂದೆರಡು ಸ್ಟಾಂಪ್ ಪೇಪರ್ ಬೇಕಿತ್ತು,ಅಗ್ರೀಮೆಂಟ್ ಮಾಡಲು ಎಂದರು.ಸ್ಟಾಂಪ್ ಪೇಪರ್ ಗೆ ಆಗ ಬಿ ಸಿ ರೋಡ್ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.ರಾಯರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ೨ ಸ್ಟಾಂಪ್ ಪೇಪರ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುವಾಗ ಮಧ್ಯಾನವಾಗಿತ್ತು.ಮೂರ್ತಿ ನೀವು ನಾಳೆ ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ,ಇವತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಬ್ಯುಸಿ ಇದ್ದೇವೆ ಎಂದರು ಮ್ಯಾನೆಜೆರ್.ಮತ್ತೂ ಒಂದು ದಿನ ಮುಂದೆ ಹೋಯಿತು.

ಮರುದಿನ ಸ್ಟಾಂಪ್ ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕಾದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬರೆದಾಯಿತು.ಆದರೆ ತಂದೆ,ಮಗ ಇಬ್ಬರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮ್ಯಾನೆಜೆರ್ ಮುಂದೆ ಸಹಿ ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು.ಇವತ್ತು ರಾಯರು ಕೇಳಿದರು,ಇನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರು ಫಾರಂ ಫಿಲ್ ಮಾಡುವುದು ಇದೆಯಾ,ಇನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಾಳೆ ಬಂದಾಗ ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಹೇಳಬೇಡಿ.ಈಗಾಗಲೇ ನಾನು ಲೋನ್ ಗೋಸ್ಕರ ಓಡಾಡುವುದು ಒಂದು ವಾರವಾಯಿತು,ಇನ್ನು ಒಂದು ಹಂತ ತಲುಪಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಖಾರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು.ಬಿಸಿಯಾಗದೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಕರಗದು ಎಂಬಂತೆ ರಾಯರು ಮಾತಾಡುವವರೆಗೂ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಟ ಅಡಿಸಿದ್ದರು.ದಿನ ಒಂದೊಂದೇ ಹೇಳುವುದು,ಬೊಡಿಸುವುದು,ಯಾರೇ ಆದರು ಲೋನ್ ಬೇಡ ಎಂಬಂತೆ ಮ್ಯಾನೆಜೆರ್ ವರ್ತಿಸಿದ್ದರು.ಕೊನೆಗೆ ಮತ್ತೂ ೨ ಅರ್ಜಿ ತುಂಬುವುದು ಬಾಕಿ ಇತ್ತು.ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ರಾಯರು ಮನೆಗೆ ಬಂದರು.

ಇವತ್ತು ನಾನು,ನೀವು ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಎಂದು ರಾಯರು ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು.ಅದರೂ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗಲಿಲ್ಲ,ಅಂತೂ ತಂದೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ರಾಯರು ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಬರುವಾಗ ಮಧ್ಯಾನ್ನ ೧ ಗಂಟೆ ಆಗಿತ್ತು.ಬೇಕಾದ ಕಡೆ ಎಲ್ಲ ಸಹಿ ಮಾಡಿಸಿ ಲೋನ್ ಅರ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ೨ ೩೦.ಹೀಗೆ ಲೋನ್ ಪಾಸು ಅಗುವಸ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಯರು ಮ್ಯಾನೆಜೆರ್ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕು "ಅಪ್ಪಚ್ಚಿ" ಆಗಿದ್ದರು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2010-01-19T19:04:00.000-08:00

೫

ಅಮ್ಮ ಹೊರಡು ಗಾಬರಿ ಏನು ಇಲ್ಲ ಅಪ್ಪ ತಲೆಸುತ್ತಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರಂತೆ,ದಿನೇಶ ಪೈಗಳು ಅಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಿದ್ದಾರೆ,ನಾವು ಹೋಗುವ ಎಂದರು.ಸರಿ ಎಂದು ರಾಯರ ತಾಯಿ ಹೊರಟರು.ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ತಲುಪುವಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಹೊರಗಡೆ ಪೈಗಳು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು.ರಾಯರನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕರೆದು,ಚವರ್ಕಾಡು ತಿರುವಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹೊಂಡಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು,ತಲೆಗೆ ಬಹಳ ಪೆಟ್ಟಾಗಿದೆ,ಬಿದ್ದ ಕೂಡಲೇ "ಮೂರ್ತಿ" ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದರು,ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮಣ್ಣನಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿ ಜನ ಸೇರಿ ಎತ್ತುವುದರ ಒಳಗೆ ಬಹಳ ರಕ್ತ ಹೋಗಿದೆ,ನಾವು ನೋಡುವಾಗಲೇ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿತ್ತು,ನಾವು ಕೂಡಲೇ ಜೀಪಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದೆವು,ದಾರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಮಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದ್ದು ಎಂದರು.ಈಗ "ತುರ್ತು ನಿಘಾ ಘಟಕ"ದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ,ಹೋಗಿ ನೋಡಿ ಎಂದರು.

ರಾಯರು,ತಾಯಿಯು ಹೊರಗಿಂದಲೇ ನೋಡಿದರು,ಒಳಗಡೆ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ತಲೆಗೆ ಬ್ಯಾಂಡೇಜು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಡಾಕ್ಟರನ್ನು ಕಂಡು ಮಾತಾಡಿದಾಗ,ಈಗಲೇ ಏನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,ರಕ್ತ ತುಂಬಾ ಹೋಗಿದೆ,ನೋಡುವ ಎಂದರು.ಬೇಕಾದ ಮೆಡಿಸಿನ್ ಎಲ್ಲ ತಂದು ಕೊಟ್ಟು ,ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರಲು ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡಿ,ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ರಾಯರು ಮತ್ತು ಪೈಗಳು ಹೊರಟು ಬಂದರು.

ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ದರು,ಸಂದ್ಯ ಮಾತ್ರ ಕಾದು ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.ಅವಳಿಗೆ ವಿಷಯ ಎಲ್ಲ ತಿಳಿಸಿದರು.ಊಟ ಎಂದಾಗ ರಾಯರು ಇವತ್ತೇನೋ ಮನಸ್ಸೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲ,ನೀನು ಮಾಡು ಎಂದರು.ಸರಿ ಇಬ್ಬರು ಊಟ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.ರಾಯರು ಗಣೇಶನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು,ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಕಡೆಗೆ ನೀನೆ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕು ನಾಳೆ ನಾನು ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟ ಆದರೆ ಸಂಜೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ವಿಷಯ ಎಲ್ಲ ತಿಳಿಸಿದರು.ಪ್ರಸನ್ನನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಈ ಸಲದ ಪ್ರವಾಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದೇನೆ ನಾನು ಬರಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರು.ಅಮೇಲೆ ಒಂದೆರಡು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಮಲಗಿದರು.

ಬೆಳಗ್ಗೆ ೪ ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ "ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ", "ನಿತ್ಯ ಪೂಜೆ" ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ,ತಮ್ಮ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬೇಕಾದ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿದರು.ರಾಯರು ನಿತ್ಯವೂ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಹೇಳುವ ಮೊದಲು ತಾವು ಅದನ್ನು ಮಾಡಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಬೇಗ ತಿಂಡಿ ಕಾಫಿ ಮುಗಿಸಿ,೬ ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟರು.ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಕ್ಕಳು ಬಂದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬರ್ತೇನೆ ಎಂದಳು ಸಂಧ್ಯಾ .

ಅಮ್ಮ ಏನಾದರು ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆಯ್ತಾ ಎನ್ನಲು,ಏನು ಇಲ್ಲ ರಾತ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಒಬ್ಬ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮತ್ತು ನರ್ಸ್ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದರು,ಗಂಟೆ ಗಂಟೆಗೆ ಚೆಕ್ಅಪ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದರು ಎಂದರು.ಸರಿ ನೀನು ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಬಾ, ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇರ್ತೇನೆ ಎಂದರು ರಾಯರು.ಮನೆಯಿಂದ ತಂದ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು, ನಾನು ಹೇಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಇರ್ತೇನೆ,ನೀನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವುದಾದರೆ ಹೋಗು,ತಲೆಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಪೆಟ್ಟಾಗಿದೆ ಅಂತ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಾಗುವ ಲಕ್ಷನ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರು.ಆ ನಾನು ೮ ೩೦ವರೆಗೂ ಇರ್ತೇನೆ.೯ರಿಂದ ೨ ಗಂಟೆ ಕ್ಲಾಸ್ ಇದೆ ಆಮೇಲೆ ಬರ್ತೇನೆ ಎಂದರು.

ವಾರ್ಡ್ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದರು, ಪಶುಪತಿರಾಯರು ಬರುವಾಗ ೧೦ ಗಂಟೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದರು.ರಾಯರು ೮ ೩೦ಗೆ ಹೊರಟರು.ಕಾಲೇಜಿನ ಪಾಠ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ,ಆಮೇಲೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಸ್ಟಾಫು ರೂಮಲ್ಲಿ ಇದ್ದು,ಸೀದಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬಂದರು. ಡಾಕ್ಟರ್ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಾರದೆ ಏನೂ ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲ ಒಂದ ೨, ೩ ದಿನ ಆದರು ಆದೀತು ಎಂದರು.ಗಣೇಶ , ಪ್ರಸನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಬಂದರು.ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ನೆಂಟರಿಸ್ತರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಬರತೊಡಗಿದರು.ಸಂಜೆ ಸಂಧ್ಯಾ ,ಮಕ್ಕಳು ಬಂದು ನೋಡಿ ಹೋದರು.

"ವಿದ್ಯಾಗಿರಿ"ಯ "ವೇದವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಗಮ"ದಲ್ಲಿ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ಜನ ಸೇರಿತ್ತು.ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪಲ್ಲತಡಕ,ಪರಕ್ಕಜೆ,ಮಿತ್ತೂರು ಹೀಗೆ ವೈದಿಕ ವಿದ್ವಾಂಸರ ದಂಡೇ ನೆರೆದಿತ್ತು.೭ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವೇದ,ಸಂಸ್ಕೃತ ,ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಅಧ್ಯಯನ ಮುಗಿಸಿ ಮೊದಲ ಬ್ಯಾಚ್ ಇಂದು ಹೊರ ಬರುತ್ತದೆ.ಆ ಪ್ರಯುಕ್ತ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ ಸಮಾರಂಭದ ಘನ ಅದ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಪರಕ್ಕಜೆ ಬಟ್ಟರು ವಹಿಸಿದ್ದರು.ಮಂತ್ರೋಪದೇಶ,,ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಗುರುಗಳಾದ ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನ ಸೆಳೆದದ್ದು ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೆಲ್ಲರ ಪರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದ ಅನೂಪ್ ಭಟ್.ತನ್ನ ಸರಳ ಸುಂದರ ಮಾತಲ್ಲಿ ಅವನು "೩೦ನೆಯ ವಯಸಲ್ಲಿ ರುದ್ರ ಕಲಿತ ಮೂರ್ತಿರಾಯರು ತಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯ ಮೇಲಿನ ಗೌರವದಿಂದ ಗುರುಕುಲ ವ್ಯವಸ್ತೆಯ ಈ ವೇದ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ತೆ,ಸೌಲಭ್ಯ ದೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು,ಒಳ್ಳೆ ತಿರುಗಾಟ ,ವಿದೇಶದಲ್ಲೂ ಬೇಡಿಕೆ ಇರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳಾದ ಗಣೇಶ ಪ್ರಸಾದರು ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಬದಿಗಿರಿಸಿ ಇಲ್ಲೇ ಗುರುಗಳಾಗಿ ನಿಂತದ್ದು,ಇವರೀರ್ವರ ಅಪೂರ್ವ ಸಂಗಮದಿಂದ ವಿದ್ಯಾಗಿರಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿದ್ಯೆಯ ಕಲೆಯ ಅಗರವಾದದ್ದು."ಇವರು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಈ ಉತ್ತಮ ವೇದಿಕೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಾವೇಶದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದ ಅನೂಪ್.ಇದನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿ,ಮೊದಲ ಬ್ಯಾಚ್ ಹೊರಬರುವಾಗ ರಾಯರಿಗೂ ಗಣೇಶರಿಗೂ ಆದ ಸಂತೋಷ ಅಷ್ತಿಸ್ತಲ್ಲ.ಏನೋ ಒಂದು ಸಾಧಿಸಿದ ಸಮಾಧಾನ ಮನದಲ್ಲಿತ್ತು,ಅದೇ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು.

"ವಿದ್ಯಾಗಿರಿ"ಯಿಂದ ಹೋರಾಟ ೧೦ನೆ ಪ್ರವಾಸವದು ಮತ್ತು ರಾಯರ ಅನುಪಸ್ತಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು.ಈ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರವಾಸಗಳಲ್ಲೂ ರಾಯರೇ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದರು.ರಾಯರಿಗೆ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ "ಪ್ರಸನ್ನ"ರೇ ಈ ಸಲದ ಪ್ರವಾಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಹೊತ್ತರು.ಇಡೀ ಉತ್ತರ ಭಾರತ ಪ್ರವಾಸವದು,ಮತ್ತು ಈವರೆಗೂ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡ ಪ್ರವಾಸಗಳಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರವಾಸವದು.

ಹೀಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಿ,ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ತೆಗಳನ್ನೂ ಒದಗಿಸಿ,ಮತ್ತೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಪಾಠವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮನೆ ಹೀಗೆ ೧೦ ದಿನಗಳೇ ಕಳೆದವು."ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ" ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಪ್ರಗತಿ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಮುಂದೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕೃಷಿ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಬಗ್ಗೆ "ಅಚ್ಯುತ ಭಟ್ಟ್"ರಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ತೆಗೆ ಜನರನ್ನು ನೇಮಿಸಿ,ಸ್ವಯಂಸೇವಕರಿಗೆ ಕೆಲಸ ಹಂಚಿ,ರಾಯರು ಸಂಜೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರು.ದಿನವಿಡೀ ಓಡಾಡಿ ಬಂದ ರಾಯರಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಊಟ ಮುಗಿಸುವಾಗ ಸಾಕಸ್ಟು ಸುಸ್ತು ಆಗಿತ್ತು.ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದರು.ಮನಸ್ಸು ಬೇಡ ಬೇಡ ಎಂದರೂ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಜೀವನ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು.

*******

ಅಂದು ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಬಂದ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಮತ್ತೆ "ಬಿ ಎಡ್" ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.ಆದರೆ ಈ ಸಲ ಎಚ್ಚರ ತಪ್ಪಿದರೆ ಇದು ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆ ,ನನ್ನ ಕನಸು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಬೇಕಾದೀತು ಎಂದು ರಾಯರು ಬಹಳ ಜಾಗ್ರತರಾಗಿದ್ದರು.ರಾಯರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು,ಏನೇ ಆಗಲಿ ನಾ "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ" ಮಾಡುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರು.ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಸಲ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ಆಟ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ,ಅದರೂ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಶತಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು.ಕೊನೆಗೂ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಸೋತರು,ಅದರೂ ಮನದಲ್ಲಿ ಹೊಸತೊಂದು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿ "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ"ಗೆ ಒಪ್ಪಿದರು.ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲ ನಡೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎದ್ಮಿಷನ್ ಟೈಮ್ ಕಳೆದಿತ್ತು.ಹೀಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಡೊನೇಶನ್ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು.

ರಾಯರು ಕೊಣಾಜೆಯಲ್ಲಿ "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ"ಗೆ ಸೇರಿದರು.ಇತ್ತ ವಿಜಯ್ ಮನೆ ಸೇರಿದ.ಕಾರ್ತಿಕ್ ಮೈಸೂರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ " ಸೇರಿದ. ಪ್ರಸಾದ್ ಬೆಂಗಳೂರ್ ಗೆ ಹೋದ,ಅಲ್ಲೇ "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ "ಗೆ ಸೇರಿದ.ಹೀಗೆ ಬಾಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರು ಬಿನ್ನ ಬಿನ್ನ ದಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರು.

ರಾಯರು ಒಂದು ರೂಂ ಮಾಡಿ,ತಾವೇ ಸ್ವತಹ: ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಒಂದೊಂದೇ ಹೊಸ ಹೊಸ ಪಾಕ ಮಾಡಿ ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ ಮುಗಿಯುವಸ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಾಕಶಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರವೀಣರು ಆಗಿದ್ದರು.ದಿನ ಸಂಜೆ ೫, ೫ ೩೦ ಸುಮಾರಿಗೆ ರಾಯರು ಲ್ಯಾಬ್ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ರಾಯರು ಹೋಗುವಾಗ "ಬಿಸ್ಕತ್ತು,ರಸ್ಕು " ಮುಂತಾದ ತಿಂಡಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ರಾಯರ ಕೆಲವು ಮಿತ್ರರು ತಿಂಡಿಗಾಗಿಯೇ ಸಂಜೆ ಲ್ಯಾಬ್ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.ರಾಯರು ಯಾರು ಬಂದರೂ, ತಾವು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ,ಆಗ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಕೊಡುವುದನ್ನ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಎಷ್ಟೋ ವರುಷದ ಹಿಂದೆ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ ರಾಯರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಿದ.ಹಿಂದೆ ರಾಯರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ೫ ನೆ ವರೆಗೂ ಓದಿದ್ದ.ಆಮೇಲೆ "ನವೋದಯ","ಉಜಿರೆ"ಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ"ಗೆ ಕೊಣಾಜೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ.ಅವನೇ "ಪ್ರಸನ್ನ" .ರಾಯರಂತೆಯೇ ಹಾವ ಭಾವ.ಟೂರಿಸಂ ಸಾಹಿತ್ಯ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರ.ಇವರೀರ್ವರು ಸೇರಿ ಕಾಲೇಜು ಜೀವನವನ್ನು "ಹ್ಯಾಪಿ ಡೇಸ್"ಆಗಿ ಮಾಡಿದರು.ಯಾವುದೇ ಟೂರ್ ಇದ್ದರೂ ಇವರೇ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಕಾಲೇಜಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರು ಇವರನ್ನು "ಪ್ರಸನ್ನ ಮೂರ್ತಿ"ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.

ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು "ಬ್ಲಾಗಿಸಲು" ಶುರು ಮಾಡಿದರು.ರಾಯರ "ಸುಂದರ ಜೀವನ "ಕಲ್ಪನೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದದ್ದೇ ಇಲ್ಲಿಂದ.ಹೀಗೆ ರಾಯರು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಲ್ಲಿ ಬ್ಲಾಗ್ ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ತಮ್ಮ ಕಥೆ ,ಕವನ,ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬ್ಲಾಗ್ ಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.

ಕಾಲೇಜಿನ ಕೊನೆಯ ೬ ತಿಂಗಳು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ನ್ನು ರಾಯರು ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರು.ಇತ್ತ ಮೈಸೂರಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರ್ತಿಕ್ ನಿಗೆ ಕೆಲಸವಾಯಿತು.ಪ್ರಸಾದ್ ಕಲಿಯುವಿಕೆ ಮುಗಿಸಿ ತಂದೆಯ ಬಿಸಿನೆಸ್ಸ್ ಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ.ಅದರೆ ರಾಯರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಅದೃಷ್ಟ ಕೈಕೊಟ್ಟಿತು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...

2009-12-08T00:34:00.000-08:00

ಮುಂದಿನ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ "ಲ್ಯಾಬ್ ಮತ್ತು ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿರುವುದರಿಂದ" ,"ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ" ಪ್ರಕಟ ಪಡಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲು ವಿಷಾದಿಸುತ್ತೇವೆ.

ನಿಮ್ಮವ
ರವಿ

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2009-11-27T03:10:00.000-08:00

೪

ಅಮ್ಮ ನೋಡಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಕೂತಲ್ಲೇ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,ಶ್ ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಅಮ್ಮನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ರಾಯರ ಪಕ್ಕ ಬಂದ. ಎ ಸುಮ್ಮನಿರು ಕಾಲೇಜಲಿ ಏನು ಕೆಲಸ ಇತ್ತೋ ಏನೋ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಾಟಿಕೆ ಎಂದು ಶ್ರೀಮತಿ ಗದರಿಸಿ ಮೆಲ್ಲ ರಾಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು.ಏನ್ರೀ ಇಲ್ಲಿ ಚೇರಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ತೂಕಡಿಸುವುದು ಒಳಗೆ ಮಂಚದಲ್ಲಿ ಮಲಗಬಾರದ ಎಂದರು.ಏನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಯರಿಗೆ ಪಕ್ಕನೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು.ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ,ಇದು ಕನಸೋ ನನಸೋ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ,ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನ ಜೀವನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದರು,ಆಮೇಲೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಾವರಿಸಿ ಗಂಟೆ ಎಷ್ಟಾಯಿತು ಎಂದರು.ಎಲ್ಲ ಮಾಸ್ತರುಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಕೂತಲ್ಲೇ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವುದು,ನಾವು ಮಾತ್ರ ಅವರು ಮಾಡುವ, ಅಲ್ಲಲ್ಲ "ಕೊರೆ"ಯುವ ಪಾಠವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು,ಇದ್ಯಾವ ನ್ಯಾಯನಪ್ಪ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.ಗಂಟೆ ೪ ಮುಕ್ಕಾಲು ಆಯಿತು,ದನ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಕೂಗುತ್ತಿದೆ,ಎಂದು ಶ್ರೀಮತಿ ಎದ್ದು ಹೊರಟಳು.

ಹೌದು ಎಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ?ಎನಿವತ್ತು ಆಟ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ನಿಲ್ತು ಎಂದು ರಾಯರು ಕೇಳಿದರು.ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ಗೊತಿದ್ದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರ ಹಾಗೆ ನಾಟಕ ಮಾಡುವುದು ಎಂದ ಅರ್ಜುನ್.ನಾನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ನೀನೆ ಮೊದಲು ನೋಡಿದವನು ಇನ್ನು ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು? ಎಂದರು.ಮತ್ತೆ ಚೆಂಡು ಬಿಸಾಡಿ ಹೋಯಿತು ಎಂದಾಗ ಅರ್ಜುನ್ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತ್ತು.ಛೀ ಇದಕ್ಕೆ ಯಾರದ್ರು ಅಳ್ತಾರೇನೋ ಬಾ ಹುಡುಕುವ ನಾನೂ ಬರ್ತೀನಿ ನೋಡೋಣ ಎಂದರು.ಒಳ್ಳೆ ಅಪ್ಪ, ನೋಡು ಅಮ್ಮನ ಹತ್ರ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಒಳ್ಳೇದಾಯಿತು ಇನ್ನಾದ್ರು ಆಡೋದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಆಗಬಹುದು ಎಂದರು. ಏನು ಆಡೋದು ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪ? ಹೀಗೆ ಅರ್ಜುನ್ ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದರಂತೆ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಆಡೋದು ತಪ್ಪಲ್ಲ ಆದರೆ ನೀನು ಮಧ್ಯಾನ್ನ ೩ ಗಂಟೆಗೆ ಅಡ್ತ ಇದ್ದೀಯಲ್ಲ ಅದು ತಪ್ಪು ಅಷ್ಟೆ ,ನೋಡು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಅಮ್ಮನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದರು.ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗಡಿಬಿಡಿ ಆಗುವಾಗ "ಪ್ರೀತಿ"ಯು ಒಳಗಿಂದ ಬಂದಳು.ಮೂವರು ಸೇರಿ ಚೆಂಡು ಹುಡುಕ ತೊಡಗಿದರು.ಪ್ರೀತಿ ಬಲು ಚೂಟಿ, ಅಲ್ಲೇ ಕಾರ್ ಶೆಡ್ಡು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಪೊದೆಯೊಳಗೆ ಚೆಂಡನ್ನು ಕಂಡಳು.ಕೂಡಲೇ ಅರ್ಜುನ್ ಬ್ಯಾಟಿಂದ ಪೊದೆಗೆ ಹೊಡೆದು ದಾರಿ ಮಾಡಿ ಚೆಂಡನ್ನು ತಂದನು.

ರಾಯರು ಹಾಗೆಯೆ ತೋಟದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು."ಸೀನ" ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ವೀಳ್ಯದೆಲೆ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ.ರಾಯರನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ ಗಡಿಬಿಡಿಯಿಂದ ಎದ್ದ,"ಮಿತ್ತ ತಟ್ಟುಗು ಪೂರ ಸೊಪ್ಪು ಆಂಡು ಅನ್ನೆರೆ"(ಮೇಲಿನ ತಟ್ಟಿಗೆ ಸೊಪ್ಪು ಆಯಿತು)ಎಂದ.
ರಾಯರು ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರು,ಏನು ಸೊಪ್ಪು ಎಲ್ಲ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಹಾಕಿದ್ದಿ ಎನ್ನಲು ಸೀನ "ಅವು ತೂಲೆ ಅನ್ನೆರೆ ದುಂಬು ಮಾಂತ ಆಂಡ ಮಲ್ಲ ಕಟ್ಟ ಬರೊಂದು ಇತ್ತುಂಡು ಇತ್ತೆತ ಕಟ್ಟಲ ಅಂಚನೆ ಐಟು ಏನು ಎತುಂದು ಪಾದೊಲಿ" ಎಂದ(ಅದು ನೋಡಿ ಧಣಿಗಳೇ ಮೊದಲು ಆದ್ರೆ ಸೊಪ್ಪಿನ ಕಟ್ಟ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಇರುತ್ತಿತು ಆದರೆ ಈಗಿನ ಕಟ್ಟವು ಅಷ್ಟೆ ,ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಷ್ಟೂಂತ ಹಾಕಲಿ)(ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಡೆ ಜನ ತುಳುವಲ್ಲೇ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಅಡಿಕೆ,ತೆಂಗು ಮುಂತಾದ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸೊಪ್ಪು ,ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುವುದು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ವಾಡಿಕೆ,ಮತ್ತೆ ತೋಟವನ್ನು ಮೇಲಿನ ತಟ್ಟು ,ಕೆಳಗಿನ ತಟ್ಟು ,ನಡು ತಟ್ಟು ಹೀಗೆಲ್ಲ ವಿಭಾಗಿಸಿರುತ್ತಾರೆ).ಇವನ ಹತ್ತಿರ ವಾದ ಮಾಡಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ರಾಯರಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು,ಆದರು ಕಂಡಾಗ ಒಮ್ಮೆ ವಿಚಾರಿಸಿ ನೋಡುವುದು,ಆಗ ಅವನು ಹೊಸ ಹೊಸ ಐಡಿಯ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ,ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ,ಎಂದೂ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.ಆಗಲೇ ಸೀನ ತನ್ನ ಹೊಸ ವರಸೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದ "ಆಂಡ ಈರು ದಾದೆ ಪನ್ಲೆ, ಬೇಲೆ ಪಂಡ ಈರೆನವೇ ಅಪ್ಪ,ಈರೆನ ದುಂಬು ಮಲ್ಲ ಅನ್ನೆರು ದಾಲ ಯಾರಂದು"(ನೀವೇನೆ ಹೇಳಿ ಕೆಲಸ ಅಂದ್ರೆ ನಿಮ್ಮದೇ ಅಪ್ಪ,ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡ ರಾಯರು ಏನೇನು ಇಲ್ಲ ಎಂಬರ್ತದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ).ರಾಯರಿಗೆ ಅಂದಾಜು ಆಗತೊಡಗಿತು,ಇವತ್ತೇನೋ ಇವನ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕಿದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ನೈಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.ಏನಿವತ್ತು ಸೀನ ಬಹಳ ಕುಶಿಯಾಗಿರುವ ಹಾಗೆ ಇದೆ ಎಂದ."ದಾಲ ಇಜ್ಜಿ ಅನ್ನೆರೆ ಪಂಡ ಇನಿ ಒಂಜಿ ೫೦೦ ರೂಪಾಯಿ ಕೂಟುತು ಕೊರೋಡು ಮರ್ಮಾಯೇ ಎಲ್ಲೆ ಬರ್ಪೆಗೆ" ಎಂದ(ಏನಿಲ್ಲ ಇವತ್ತು ಒಂದು ೫೦೦ ರೂಪಾಯಿ ಜಾಸ್ತಿ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು,ಅಳಿಯ ಮಗಳು ನಾಳೆ ಬರ್ತಾರೆ) .ರಾಯರ ಎಣಿಕೆ ನಿಜವಾಗಿತ್ತು.ಈ ಸೀನ ರಾಯರು ಸಣ್ಣವರಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ.ಹೀಗೆ ಏನಾದರು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ದುಡ್ಡನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕುಡಿದು ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.ಆದರು ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಆದರು ರಾಯರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೆ ಅಷ್ಟು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುವವರು ಇರಲಿಲ್ಲ.ಇದು ತಿಳಿದು ಸೀನನೆ ಬೇಕಾದ್ದಕಿಂತ ಒಂಚೂರು ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ.ಹೀಗೆ ಅವರ ನಡುವೆ ಸೋತವರು ಯಾರು ಗೆದ್ದವರು ಯಾರು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಸರಿ ಎಂದು ರಾಯರು ೩೦೦ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟರು.ಒಮ್ಮೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಸುತ್ತು ಬಂದು ಕೆಲಸದ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಮತ್ತೆ ಮನೆ ಕಡೆ ಬಂದಾಗ ಸಂಜೆ ೬ ೪೫.ಆದರು ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ.ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ,ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣೋ ಅವರಿಗೆಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಹೋಗುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಇದೆ ಎಂದರು.ಎಲ್ಲೆ ಹೋಗಿರಲಿ ಬರ್ತಾರೆ ಬಿಡು ಎಂದರು.
ರಾಯರು ಸ್ನಾನ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿದರು,ಪೇಪರ್ ತಿರುವಿ ಹಾಕಿದರು,ಗಂಟೆ ೮ ಆಯಿತು,ಅದರೂ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ.ಸಂದ್ಯ ನಿನ್ನ ಹತ್ರ ಏನಾದ್ರು ಹೇಳಿದ್ದಾರ ಎಂದರೆ ಇಲ್ಲಪ್ಪ ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಬಂತು.ಮಧ್ಯಾನ್ನ ೨ ೩೦ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಅದೇ ನೀವು ಬಂದ್ರಲ್ಲ ಆಗಷ್ಟೇ ಹೋದದ್ದು ಎಂದರು.ಇನ್ನ್ನು ಅರ್ದ ಗಂಟೆ ನೋಡುವ ಮತ್ತೆ ಏನಾದ್ರು ಮಾಡುವ ಎಂದರು ರಾಯರು.ಆದ್ರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಮೊದಲು ಅಡ್ಯನಡ್ಕಕ್ಕೆ ಒಂದು ಫೋನ್ ಮಾಡುವ ಎಂದು ರಾಯರು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತರು.

ಆಗಲೇ ಫೋನ್ ರಿಂಗಾಗತೊಡಗಿತು.ರಾಯರು ಫೋನ್ ಅನ್ನು ಎತ್ತಿದರು,ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಏನೋ ಹೇಳತೊಡಗಿದರು.ರಾಯರು ಹೌದ?ಯಾವಾಗ?ಎಲ್ಲಿ? ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ಮೈ ಎಲ್ಲ ಬೆವರಿ ಒದ್ದೆಯಾಯಿತು,ಫೋನ್ ರಿಸಿವರ್ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕೈ ನಡುಗತೊಡಗಿತು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು......

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2009-11-20T07:09:00.000-08:00

೩

ಪಬ್ಲಿಕ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂತು.ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ರಾಯರು ಮತ್ತೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಪ್ರಥಮ.ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅಭಿನಂದನೆಗಳ ಮಹಾಪೂರ ಹರಿದು ಬಂತು.ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು, ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಪಡೆದದ್ದೂ ಆಯಿತು.ತಲೆನೋವಿನ ಕಾಲೇಜು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿರಾಮ ಸಿಕ್ತ್ತು. "ಸಿ ಇ ಟಿ"ಯ ಪಲಿತಾಂಶ ಇನ್ನೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಗೆ, ಓದುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಇನ್ನೇನು ರಾಯರು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದೆಂದು ಊರಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸುದ್ದಿಯಾಯಿತು.

ಅಂದು ಮಂಗಳವಾರ ಮಧ್ಯಾನ್ನ ೨.೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಮನೆಗೆ ಬಂದರು.ಉರಿ ಉರಿ ಬಿಸಿಲು ,ಬಂದವರೇ ರಾಯರನ್ನು ಬಳಿ ಕರೆದು ಮಾತಾಡಿಸತೊಡಗಿದರು.ಈ ಮಾಸ್ಟ್ರ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಏನು?ಎಂದರು.ಹಾ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಗೊರ್ಮೆಂಟ್ ಸಂಬಳ,ತಲೆ ಬಿಸಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದರು ರಾಯರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ಮುಖ ಅರಳಿತು,ನನ್ನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿಯ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದರು.ಹೌದು ಈಗ ಈ ವಿಷಯ ಯಾಕೆ ಕೇಳಿದರು ಎಂದು ರಾಯರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಅದು ಇದು ಮಾತಾಡಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಮೆಲ್ಲ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದರು.ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.

ಇದು ನಡೆದು ಸರಿಯಾಗಿ ೩ ದಿನ ಕಳೆದು ೪ನೆ ದಿನ ಅಂದರೆ ಶನಿವಾರ ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಬಂದರು.ಆದರೆ ಈಗ ಕೈಯಲ್ಲಿ ೪-೫ ಕಾಲೇಜಿನ "ಪ್ರೋಸ್ಪೆ ಟಸ್ ",ರಾಯರನ್ನು ಕರೆದು ನಾನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ವಿಚಾರಿಸಿದೆ ಈ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಆರಾಮವಾಗಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು ನೀನು "ಬಿ ಎಸ್ ಸಿ"ಯನ್ನು ಆರಾಮವಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಹೋಗಿ ಬಂದು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದರು.ರಾಯರಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಏನು ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ನಾನೇನು ಎಲ್ಲರು ಇವನು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಇದು ಯಾವುದೋ "ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರೋಸ್ಪೆಟಸ್ " "ಬಿ ಎಸ್ ಸಿ" ,"ಮನೆಯಿಂದ ಹೋಗಿ ಬಾ" ಏನಿದು?ರಾಯರು ಅಲ್ಲೇ ಮಂಕು ಬಡಿದವರಂತೆ ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟರು.ಆಮೇಲೆ ಸುಧಾರಿಸಿ ನನಗೆ "ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್" ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದೆ ಎಂದರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಕಿವಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ,ನನಗೆ ಹೇಳಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಹೋದರು.

ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದೂರದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ರಾಯರ ತಾಯಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು,ಏನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಸರಿಯಾದ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಇವರ ಹತ್ತಿರ ಹೇಗೆ ನಮ್ಮ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಪುತ್ತೂರಲ್ಲೇ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು ಎಂದಾಗ ಕೋಪ ತಡೆಯದೆ ಅಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ "ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್" ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದೆ ನೀವ್ಯಾಕೆ ಏನೇನೋ ಹೇಳಿ ಅವನ ತಲೆ ಕೆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಿಗೆ "ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್"? ಇರುವುದು ಒಬ್ಬ ಅವನು ದೂರಕ್ಕೆ ಕಲಿಯಲು ಹೋದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮಗ್ಯಾರಿದ್ದರೆ ಎಂದರು.ರಾಯರ ತಾಯಿಯು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ,ನಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಅವನು ಯಾಕೆ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕು ಅವನು ಹೋಗಲಿ, ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಕಲಿಯಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಯಾಕೆ ಹಠ ಎಂದರು.ಹೀಗೆ ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ವಾದ ವಿವಾದದಲ್ಲೇ ಕಳೆಯಿತು.

ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ಮಗ ತನ್ನಂತೆ ಅಧ್ಯಾಪಕನಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಬಯಕೆ.ಇತ್ತ ರಾಯರಿಗೆ ನಾನು ಕಂಪನಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬಾಸೆ.ಅಮ್ಮನದು ತಟಸ್ತ ಧೋರಣೆ,ಮಗನಿಗೆ ಏನಾಗಬೇಕೋ ಅದಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ ಒಟ್ಟು ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗಬರದು ಎನ್ನುವ ನೀತಿ.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಆಗಬೇಕು ಎಂದು ಎನಿಸಿದರೆ ಅದನ್ನು ಏನಾದರು ಮಾಡದೇ ಬಿಡುವವರಲ್ಲ.ಅವರ ಪತ್ನಿಯು ಹಾಗೆ,ಒಮ್ಮೆ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರೆ ಸಾಧಿಸದೆ ಬಿಡುವವರಲ್ಲ.ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ ಮಾತು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ರಾಯರು ಹಾಗಲ್ಲ,ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಹಠ ಮಾಡಿದವರಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ಮಗ ದೂರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಒಂಚೂರು ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ.ಅವನು ದೂರ ಹೋದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ,ಏನಾದರು ಆದರೆ ಅಥವಾ ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಏನಾದರು ಆದರೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ,ಪ್ರಾಣದ ಭಯ.ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ಮಗ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬೇಕು.ಇತ್ತ ರಾಯರೋ ನವಯುವಕ ಹೊಸ ಹೊಸ ಆಸೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಸಮಯ.ರಾಯರಿಗೆ ಅಧ್ಯಾಪನ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಏನೇನೂ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಅದು ಏನಿದ್ದರು ೪೦ ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಯೋಚನೆ.ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಆಗಲೇ ಗೊರ್ಮೆಂಟ್ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾವುದೇ ಭರವಸೆ ಇಲ್ಲ.ಉದ್ಯೋಗವಾಗದಿದ್ದರೆ ಖರ್ಚಿಗೆ ಸಾಕಗುವಸ್ಟು ತೋಟವು ಇಲ್ಲ.ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೋ ಇಲ್ಲವೇ ಎರಡು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಗೌರವ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು.ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು ಈ ತಾಪತ್ರಯ,ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಿತು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕಂಪೆನಿಗೆ ಸೇರಿದರೆ ಆಯಿತು ಮುಂದೆ ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಮನೆ ಮಠ ನೋಡುವುದು ಇದ್ದೆ ಇದೆ,ಈಗ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಗಟ್ಟಿ ಇದ್ದಾರೆ,ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಮನೆ ತೋಟ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು ರಾಯರು ಯೋಚಿಸಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಗೆ ತಾಯಿಯ ಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲ ಮಗನಿಗೆ ಇದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಯಿತೋ,ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರು ಬಹಳ ಜಾಗ್ರತರಾದರು.ಏನೇ ಆದರು ಅವ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು ಬೇಡ,ಎಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.ಬಹಳ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ನಡೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.ಮಗನನ್ನು ತೋಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವುದು ಅಲ್ಲಿ ಟೀಚಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದು,ಭಾಷಣ ಮಾಡುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ತಾಯಿಯ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದಂತೆ ನಡೆಯಿತು.ರಾಯರಿಗೂ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಬೇಸತ್ತಿತು.ಅವರು ಮನದಲ್ಲೇ ಏನೋ ಒಂದು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿದರು.ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಲಿಲ್ಲ,ಇತ್ತ "ಸಿ ಇ ಟಿ" ರಿಸಲ್ಟ್ ಬಂತು.ರಾಯರು ಎಷ್ಟು ಬೇಸತ್ತಿದರೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ರಿಸಲ್ಟ್ ನ್ನು ನೋಡಲೇ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಹೋಗಿ ನೋಡಿ ಬಂದರು.ಈಗ ಅವರ ಹ್ರದಯದ ಬಡಿತ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.ಒಳ್ಳೆ ಯ ರಾಂಕಿಂಗ್ ಪಡೆದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಈಗ ಬೇರೆಯವರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ತರಬಹುದು,ಏನಪ್ಪಾ ಮಾಡುವುದು? ನಾನು ಕಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ? ಹೀಗೆ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲೇ ೩ ದಿನ ಕಳೆದರು.ಏನೇ ಆದರು ಮೊದಲು ಮೂರ್ತಿಯ ಬಾಯಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳಿಸಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು.ಆಗ ನನ್ನ ಕೆಲಸವೂ ಸುಲಭ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನವೆಂಬಂತೆ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ವಿಟ್ಲದ "ಪಂಚಮಿ" ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋದರು.೨ ಟೀ ಎಂದರು.

ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು "ಇಮೊಶನಲ್ ಬ್ಲಾಕ್ಮೇಲ್" ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.ನೋಡು ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ದುಡ್ಡು ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಗೆ ಎಲ್ಲ ಸಾಕಾಗಲ್ಲ,ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಸ್ಟು ಹುಷಾರಿಲ್ಲ,ನನಗು ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತ ಬಂತು,ಈಗ ನೀನು "ಬಿ ಎಸ್ ಸಿ" ಮಾಡಿದರೆ ಉಪಕಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ ಮಾಡಬಹುದು,ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಲ್ಲ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋಗಬೇಡ, ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ,ಸಾಲವ ಮೂಲವ ಹೇಗಾದರೂ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ,ನೋಡು ಏನೂಂತ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡು ಎಂದರು.ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಒಂದೊಂದೇ ಮನೆ ಸಂಕಟವನ್ನು ಮಗನ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದರು,ಅತ್ತರು,ದುಖಿ:ಸಿದರು.
ಸುಮಾರು ೨ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಗೆದ್ದರು.ವಿಟ್ಲದ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಘಟನೆ ಇಂದಿಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಅದು ಒಂದು ನಿಘೂಡ ಕತೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ.

ಜೂನ್ ೧೨ನೆ ತಾರೀಕಿನಂದು ರಾಯರು ಪುತ್ತೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ "ಬಿ ಎಸ್ ಸಿ"ಗೆ ಸೇರಿದರು. "ಇಲೆಕ್ಟ್ರೋನಿಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಮ್ಯುನಿಕೆಶನ್" ವಿಷಯವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡರು.ಅಮ್ಮ ಕೇಳಿದಾಗ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಗೆ ಎಲ್ಲ ತುಂಬ ದುಡ್ಡು ಬೇಕಲ್ಲ,ನಂಗೆ "ಬಿ ಎಸ್ ಸಿ" ಆದೀತು ಎಂದರು.ಎಲ್ಲಿಯೂ ತಂದೆ ಅತ್ತದ್ದು, ಪೀಡಿಸಿದ್ದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.ಅಮ್ಮನು ಏನೋಪ್ಪ ನಿನ್ನಿಸ್ಟ ಎಂದರು.ಊರಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ದುಡ್ಡಿಲ್ಲ ಎಂದರಂತೆ ಎಂದು ಸುದ್ದಿಯಾಯಿತು.ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಗೆ ೪ ದಿನ ಊರಲ್ಲಿ ಆಡಿಕೊಂಡರು,ಛೆ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಗೆ ಕಳಿಸಬಹುದಿತ್ತು ಎಂದರು.ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲರಿಗು ಅವರವರ ಪಾಡು.

ಆದದ್ದಕ್ಕೆ ರಾಯರು ಮರುಗಲಿಲ್ಲ,ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದರು.ಹಾಗಾದರೂ ತಂದೆಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತಲ್ಲ ಎಂಬ ತೃಪ್ತಿ ಅವರದು.ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಆ ಶ್ರೀರಾಮನೆ ಇವರೇನೋ ಎಂಬಂತಿತ್ತು ಅವರ ನಡೆ ನುಡಿ."ಬಿ ಎಸ್ ಸಿ" ತರಗತಿಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು.ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೯ ರಿಂದ ಸಂಜೆ ೩ರವರೆಗೆ ಕ್ಲಾಸ್ ಇತ್ತು.ಆದರೆ ಈಗ ಮಾತ್ರ ರಾಯರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತೊಂದರೆ ಆಗಲು ಸುರುವಾಯಿತು.

ರಾಯರ ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಸುಖ ನಿದ್ದೆಗೆ ಬಂಘ ಬಂದಿತ್ತು.೭.೩೦ಗೆ ಅಡ್ಯನಡ್ಕದಿಂದ ಬಸ್ ಇತ್ತು,ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಲು ಕನಿಸ್ತ್ತ ಎಂದರು ೨೦ ನಿಮಿಷ ಬೇಕಿತ್ತು,ಹಾಗಾಗಿ ರಾಯರು ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆ ಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು.ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ ಗಳು ಬಸ್ ಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಗಮ್ಮತ್ತೆ ಬೇರೆ,ಸ್ಟೆಪ್ ಮೇಲೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಬ್ಯಾಗನ್ನು ಇನ್ಯಾರೋ ಕುಳಿತವರ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ರೈಟ್ ರೈಟ್ ಪೋಯಿ ಪೋಯಿ(ಹೋಗುವ) ಎಂದು ಕಿರುಚುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಸುಮಾರು ೧ ಗಂಟೆ ಬಸ್ ಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ೮.೩೦ ಗೆ ಪುತ್ತೂರು,ಅಲ್ಲಿಂದ ೧೦ ನಿಮಿಷದ ದಾರಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ. ಇದು ನಿತ್ಯದ ರೂಢಿ.ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ತಲುಪುವಾಗ ೫.೩೦ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.

ರಾಯರು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಬೇಗನೆ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರು.ರಾಯರ ಕವನ,ಕತೆಗಳು ಇಂಗ್ಲಿಷ್,ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲೂ ಬಂದವು.ಕಾಲೇಜಿನ "ಚಿಗುರು" ಎಂಬ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಘ ವನ್ನು ಸೇರಿದರು."ಎಡಿಟೋರಿಯಲ್ ಬೋರ್ಡ್"ನ ಮೆಂಬರ್ ಆದರು.
ಕಾಲೇಜಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರಾಯರ ಸಾಧನೆ ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆಯೆ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು.ನಾಯಕತ್ವ ಗುಣವು ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸಿತ್ತು .ಆದರೆ ರಾಯರು ಯಾವುದೇ "ಸಿ ಆರ್" ಹುದ್ದೆಗೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.ರಾಯರದು ಏನಿದ್ದರು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿ."ಸಿ ಅರ್", "ವಿ ಪಿ" ಮುಂತಾದ ರಾಜಕೀಯಗಳಿಂದ ರಾಯರು ದೂರವೇ ಉಳಿದಿದ್ದರು.ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ರಾಯರು ಬೇಸತ್ತಿದ್ದರು.ಆದರೆ ಏನು ಮಾಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ,ಇದೆಲ್ಲ ಜೀವನದ ಒಂದು ಭಾಗ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದರು.

ರಾಯರು ನನಗೊಂದು ಕ್ಯಾಮರ ಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಬಹಳ ದಿನದ ಹಿಂದೆಯೇ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು.ಆದರೆ ಇದೆಲ್ಲ ಒಂದೆರಡು ದಿನದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಲ್ಲ,ದಿನ ಕೇಳಿ,ಕೇಳಿ ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಕ್ಯಾಮೆರ ದೊರೆಯಿತು.ಮುಂದೆ ರಾಯರಿಗೆ ಕ್ಯಾಮೆರ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು "ಕಲ್ಲಪದವು" ಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವುದೇ ಕೆಲಸ.ಭಾನುವಾರವಂತೂ ಕಾಣಲೇ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಯಾಪು,ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಮರ ಹಿಡಿದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ನಿಸರ್ಗದ ರಮಣೀಯ ನೋಟವನ್ನು ತನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರದಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದರು.ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏರ್ಪಟ್ಟಿತು,ಅದಕ್ಕೆ ರಾಯರು ಸಿದ್ದವಾದರು.ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಇದ್ದ ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ತೆಳುವಾಗಿ ಪೆವಿಕಾಲ್ ಗಮ್ ಹಾಕಿ ಕಾದು ಕುಳಿತರು.ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ವಿವಿಧ ಭಂಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ದುಂಬಿಯ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದರು.ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಕಳಿಸಿದರು,ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ ಬಂದದ್ದೂ ಆಯಿತು.ಹೀಗೆ ರಾಯರು ನೋಡನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ಆಗಿ ಹೋದರು.

ಆಗ ಅಡ್ಯನಡ್ಕದಲ್ಲಿ "ಕರಾಟೆ ಕ್ಲಾಸ್" ಭಾರಿ ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆಯಿತು.ರಾಯರಿಗೂ ಇಂಟರೆಸ್ಟ್ ಬಂತು.ರಾಯರು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲು ಹೋದರು.ಮೊದಲು ಒಂದು ಜೊತೆ ಬಿಳಿ ಪ್ಯಾಂಟು ಅಂಗಿ ರೆಡಿ ಮಾಡಿ ಬನ್ನಿ ಎಂದರು.ಪ್ಯಾಂಟು ಅಂಗಿ ಹೋಲಿಸಿದ್ದು ಆಯಿತು.೨೫೦೦ ಫೀಸ್ ನೀಡಿ ರಾಯರು ಸೇರಿದರು.ಬರುವ ಭಾನುವಾರದಿಂದ ಕ್ಲಾಸ್ ಪ್ರಾರಂಭ.ಈಗ ರಾಯರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿ ಏನೋ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರ ಹಾಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಉತ್ಸಾಹದ ಭರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಮೊದಲೇ ಹೋಗಿ ಕಾದು ಕುಳಿತರು.ರಾಯರಂತೆ ಇನ್ನು ಹತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನ ಬಂದಿದ್ದರು,ಎಲ್ಲರೂ ಕಾದರು,೧ ಗಂಟೆ ಕಳೆಯಿತು,ಆದರು ಮಾಸ್ತರ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ.ಇನ್ನು ಕಾದು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ ಎಂದು ರಾಯರು ಮನೆಗೆ ಬಂದರು.ಮುಂದಿನ ವಾರವೂ ಇದೆ ಪರಿಸ್ತಿತಿ.ಈಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗಿತು,ನಾವೆಲ್ಲ ಟೊಪ್ಪಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು.ರಾಯರ ಕರಾಟೆ ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಅಸೆ ಹೀಗೆ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತುಹೋಯಿತು.ಹೋಲಿಸಿದ ಅಂಗಿ ಹಾಕಲು ಆಗದೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲು ಆಗದ ಪರಿಸ್ತಿತಿ ರಾಯರದು.ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿಯೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ,ಒಂದೆರಡು ದಿನ ತಲೆಬಿಸಿ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟರು.
ಇದು ರಾಯರನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆಂದೂ ಟೊಪ್ಪಿ ಹಾಕಿಸದಸ್ಟು ಜಾಗೃತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತ್ತು.

ಕಾಲೇಜಿನ ಭಾಗವಾಗಿ "ಪ್ರಾಣ ಚೈತನ್ಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ " ಶಿಬಿರ ನಡೆಯಿತು.ರಾಯರು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪಾಲ್ಗೊಂಡರು.ಇದನ್ನು ಕಲಿತರು.ಹೀಗೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಕಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವೂ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಕಲಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿದರು."ಪ್ರವಾಸ" ರಾಯರ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲೊಂದು.ಸಹಪಾಠಿಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದರು."ಕುಮಾರ ಪರ್ವತ"ವೇರಿದರು.ಊರೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿದರು.ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಘಟನೆ ಮಾಡಿದರು.ಫೋಟೋ ತೆಗೆದರು.ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ ಬರೆದರು.ಹೀಗೆ ೩ ವರುಷಗಳ ಈ ಕಾಲೇಜು ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದರು.ಎಂದು ಹಿಂದಿನದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ಮರುಗಲಿಲ್ಲ,ಬದಲಾಗಿ ಮುಂದೆ ಒಳ್ಳೆ ದಿನ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದೆ ಕನಸು ಕಂಡರು."ಕುಮಾರ ಪರ್ವತ ಚಾರಣ ಪುರಾಣಂ" ಲೇಖನ "ಪ್ರಜಾವಾಣಿ"ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಜನಮನ್ನಣೆ ಗಳಿಸಿತು.ಹೀಗೆ ರಾಯರು ಕವಿ,ಲೇಖಕ ,ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ತನ್ನದೇ ಅದ ಒಂದು ಹೊಸ ಛಾಪನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದರು.

ರಾಯರು ಎಂದೂ ಮರೆಯದ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನೆಂದರೆ ಅದು "ವಿಜಯ್".ವಿಜಯ್ ರಾಯರ ಜೊತೆಗೆ ಪಿ ಯು ಸಿ ಓದಿದವನು. ಪಿ ಯು ಸಿ ಯಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯ ಮುದ್ದೆಯಂತಿದ್ದ "ವಿಜಯ್" ಡಿಗ್ರೀಯಲ್ಲಾದ ಬದಲಾವಣೆ ರಾಯರಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಕಲ್ಪಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.ಅದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿಯಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಚೆಸ್ಸ್ ಆಡುವ ಹುಚ್ಚು, ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಅಟೆಂಡ್ ಆಗುವುದೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ.ಮೊದಲ ವರ್ಷ ೪೫೦೦ ರೂ ದಂಡ ತೆತ್ತು ಹೇಗೋ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕೂತಿದ್ದ.೨ನೆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿರಬೇಕಾದರೆ ಒಮ್ಮೆ ರಾಯರು ಕೇಳಿದ್ದರು,ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮುಂದೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡುವಿ ಎಂದು?ಆಗ "ವಿಜಯ್"ದು ಸರಳ ಉತ್ತರ "ಚೆಸ್ಸ್"ಕೋಟಾದಡಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರುವುದು.ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಮ್ಯಾಚ್ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಊರು ಸುತ್ತುವುದು.ವಾರಕ್ಕೆ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಎಂದಿದ್ದ.ಹೀಗೆ ಜೀವನದ ಕಟು ಸತ್ಯದ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ತನ್ನದೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ವಿಜಯ್ ಗೆ ರಾಯರ ಬುದ್ದಿಮಾತು ರುಚಿಸಲಿಲ್ಲ.ರಾಯರು ತನ್ನಿಂದ ಆದಷ್ಟು ಹೇಳಿ ನೋಡಿದರು.ಏನೇನು ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಕೊನೆಗೆ ರಾಯರು ಹೇಳುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟರು.

ರಾಯರ ಮತ್ತಿಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರೆಂದರೆ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದ.ಅವರಿಗಾದ ಅನ್ಯಾಯ ನೆನೆಸಿದರೆ ರಾಯರಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಮೈಯುರಿಯುತ್ತದೆ.ರಾಯರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬರು ಲೆಕ್ಚುರ್ ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೆ ಅಭಿಮಾನವಿತ್ತು.ಪಾಠ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಆದರೆ ಅವರು ದಿನ ಕ್ಲಾಸ್ಸಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಲೆಕ್ಚುರ್ ರನ್ನು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುವುದು ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಿ ತರಗತಿ ಬೋರ್ ಆಗದ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಆದರೆ ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಇದೆ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಬೋರ್ ಅನಿಸತೊಡಗಿತು.ಇವರ ಸಹಪಾಠಿಗಳ ಆನ್ಸರ್ ಶೀಟ್ ಕಳೆದು ಹಾಕಿ ಕೊನೆಗೆ ಇಂಟರ್ನಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಕೊಡದೆ ತುಂಬ ಸಥಾಯಿಸಿದ್ದರು.ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಿ ಲೆಕ್ಚೆರ್ ತಮ್ಮ
ಸ್ಥಾನದ ಗೌರವ ತಾವೇ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದರು.ಇವೆಲ್ಲ ರಾಯರಿಗೆ ಮರೆಯಲಾಗದ ಘಟನೆಗಳು.

ರಾಯರು ಎಲ್ಲ ವರ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ "ವಿಶಿಷ್ಟ ದರ್ಜೆ"ಯಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಿದ್ದರು.ಮುಂದೆ "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ" ಮಾಡುವ ಗುರಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು.ಎಲ್ಲವು ಅಂದು ಕೊಂಡಂತೆ ನಡೆದರೆ ಮುಂದೆ ಕೊಣಾಜೆಯಲ್ಲಿ "ಎಂ ಎಸ್ ಸಿ ".ಅಂದು ಮಂಗಳವಾರ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ಬಂದರು.ಈ ಸಲ ಇನ್ನು ಅದಾವ ಬೇಡಿಕೆ ಇರುತ್ತೋ ಏನೋ ಎಂದು ರಾಯರ ಹೃದಯ ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿಯತೊಡಗಿತು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು......

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2009-11-08T19:01:00.000-08:00

-೨-

ರಾಯರು ಏನೋ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಬಾಯಿ ತೆರೆದರು, ದ್ವನಿಯೇ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ ಮಾತು ಅರ್ದಕ್ಕೇ ನಿಂತಿತು, ಮೌನವೇ ಮಾತಾಯಿತು,ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿದವು.ಏನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ,ಹಾಗೆಯೆ ಒಳಗೆ ಹೊರಟು ಹೋದರು.ಆದರೆ ಈ ಘಟನೆ ರಾಯರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ತರ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿತು.

ಆವತ್ತು ರಾಯರು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ "ಕಲ್ಲಪದವು ಚಾಲೆಂಜರ್ಸ್" ತಂಡವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದರು.ಅಂದು ನಡೆದ ರೋಚಕ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ರಾಯರ ತಂಡ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಗಿತ್ತು.ಟೂರ್ನಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಉತ್ತಮ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿದ ರಾಯರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಬಹುಮಾನ ಈಗ ಕಣ್ಣೆದುರು ಪುಡಿ ಪುಡಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದೆ.

ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ರಾಯರು ಮೌನಿಯಾದರು.ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು.ಹಾಗಾಗಿ ಈಗ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಏನು ಆಗುತ್ತಿದೆ, ಎಂಬ ಪೂರ್ಣ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.ಅವರ ಅಮ್ಮನು ತಾನಾಗಿ ಏನು ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ರಾಯರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ರಾಯರ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವಾಸ, ಆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ರಾಯರು ಉಳಿಸಿದ್ದರು.ರಾಯರು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಹಾಗು ಹಿಂದಿ ವಾರ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.ರಾಯರಿಗೆ ಚಿತ್ರಗೀತೆ ಕೇಳುವ ಹುಚ್ಚು , ಹಿಂದಿ ,ಕನ್ನಡ,ಮಲಯಾಳ ಹೀಗೆ ಹಾಡಿಗೆ ಭಾಷೆಯ ಮಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಯಾವದಾದರು ಆಗುತ್ತಿತ್ತು ,ಫುಲ್ ಸೌಂಡ್ ನೀಡಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಅದೊಂದು ವಿಶೇಷ ರೇಡಿಯೋ ಬೇರೆ ಯಾರೇ ಇಟ್ಟರು ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ರಾಯರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅದು ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು.ರಾಯರು ಅದನ್ನು ತಟ್ಟಿ ,ಕುಟ್ಟಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು,ಮನೆ ಮಂದಿ ಆ ರೇಡಿಯೋದ ಅಸೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ರಾಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಹಾಕಲು ಏನು ತೊಂದರೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ರಾಯರು ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲಂತೂ ಜ್ಞಾನ ಸಂಗ್ರಹದ ಕಡೆಗೆ ತುಂಬಾ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರು.ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಂಡು ಓದಿದರು,ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಂತೂ ರಾಯರು ಕಾಯಂ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ "ಮೈತ್ರಿ ಬುಕ್ ಸೆಂಟರ್"ನಲ್ಲಿ ರಾಯರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು,ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದವನ್ನು ರಾಯರು ಬೇರೆ ಕಡೆಯಿಂದ ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ರಾಯರು ಬರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು,ಕವನಗಳು ಕತೆಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೊರ ಬಂದವು. "ವಿ ಜಿ ನಾಯಕ " ,"ರಾಮ ಭಟ್ಟರು " ಇವರ ಕವನವನ್ನು ತಿದ್ದಿದರು, ಇವರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಶ್ರಮಿಸಿದರು."ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಭಟ್ಟರು" ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಇವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ರಾಯರು ಬೆಳೆದರು.ಅಪಾರವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತ್ರಿಪದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದ ಸರ್ವಜ್ಞನಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆಗೊಂಡ ರಾಯರು ಅದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕವನ ರಚಿಸಿದರು.ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದಂತೂ "ಕರ್ಮಜ್ಞನ ತ್ರಿಪದಿಗಳು" ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು.ರಾಯರ "ಪ್ರೇಮ ಕಹಾನಿ" ಕವನ ಸಂಕಲನ ತಾಲೂಕು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು.ಹೀಗೆ ರಾಯರು ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ ಹಾಗೆಯೆ ಕವಿಯಾದರು,ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಅಗಲಿ ಪೂರ್ಣ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು,ವಾದದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರು.ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡರು.ಆದರೆ ಇಸ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೂ,ಏನನ್ನೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ,ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಯರ ಅಮ್ಮ ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು.ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ರಾಯರು ಏನೋ ಹಾರಿಕೆಯ ಉತ್ತರ ನೀಡಿ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿ,ಎಸ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳೇ ಆಗಿತ್ತು . ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲೆಂದು ಓಡೋಡಿ ಬಂದಾಗ ನಡೆದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಘಟನೆ ಮುಂದೆ ಅವರು ಎಂದೂ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು.ರಾಯರಿಗೆ ಒಂದು "ಟೇಪು ರೆಕಾರ್ಡರ್" ಬೇಕು ಎಂಬ ಅಸೆ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಇತ್ತು. "ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರ" ಅನುಮತಿಗಾಗಿ ಕಾದರು.ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ "ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರಿಂದ" ಅನುಮತಿಯು ದೊರೆಯಿತು.ಆಮೇಲೆ ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದರಂತೆ "ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟು"ಗಳು ಬಂದವು.ಮನೆಯಿಡಿ ಇದರ ಶಬ್ದವೇ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ರಾಯರು ಓದುವಾಗ, ಬರೆಯುವಾಗ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುವಾಗ ಎಲ್ಲ ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ರಾಯರು ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ "ರೇಡಿಯೋ" , "ಟೇಪು ರೆಕಾರ್ಡರ್ " ಎಲ್ಲವೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಯಾರು ರಾಯರನ್ನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ಅಮ್ಮನಂತೂ ಅಂದು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಇಂದೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಮಗನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿಯದೇ ಸೋತೆ ಎಂಬತ್ತಾಗಿತ್ತು ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ.

ರಾಯರು "ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ"ಯಲ್ಲಿರುವಾಗ "ಎಸ್ ಪಿ ಎಲ್ "(ಸ್ಕೂಲ್ ಪೀಪಲ್ ಲೀಡರ್) ಆದರು.ದೊರೆತ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು,ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾದರು.ಆ ವರ್ಷ ಎಂದಿನಂತೆ ಹಗಲು "ಸ್ಕೂಲ್ ಡೇ" ಎಂದಾಗ ರಾಯರು ವಿರೋಧಿಸಿದರು,"ಸ್ಕೂಲ್ ಡೇ " ಏನಿದ್ದರೂ ರಾತ್ರಿಯೇ ಚೆಂದ,ಹಾಗಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯೇ ಮಾಡುವ ಎಂದರು.ಅದರೆ ಹಿಂದೆ ಅದ ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳು,ರಾತ್ರಿ ಸ್ಕೂಲ್ ಡೇಗೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿದ್ದವು.ಅದರೆ ರಾಯರು ಎಲ್ಲ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿ,ಏನು ತೊಂದರೆ ಆಗದ ಹಾಗೆ ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ ಸಂಚಾಲಕರು ಒಂದು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು.ರಾಯರು ಮೊದಲು ಹಳೆವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬೇಟಿ ಮಾಡಿ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿದರು,ಸ್ವಯಂಸೇವಕರ ತಂಡವನ್ನು ಮಾಡಿದರು,ಹೀಗೆ ಊರವರ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಎಲ್ಲರ ಸಹಕಾರ ಸಹಯೋಗದಿಂದ "ಸ್ಕೂಲ್ ಡೇ"ಯಂತು ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಆಗಿ ನಡೆಯಿತು.ರಾಯರ ಶ್ರಮ ಫಲ ನೀಡಿತು.ಎಲ್ಲೆಡೆ ರಾಯರು ಸುದ್ದಿಯಾದರು.ಪ್ರಾಯಶ: ಆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ನಡೆದ "ಸ್ಕೂಲ್ ಡೇ"ಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಕೊನೆಯದು.ಮುಂದೆ ಯಾರು ರಾಯರಂತವರು ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇಂದಿಗೂ ಆ ಶಾಲೆಯ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ರಾಯರು "ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ" ಪಬ್ಲಿಕ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗೆ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಗಳಿಸಿದರು.ಹೇಗೂ ಅಲ್ಲೇ "ಪಿ ಯು ಸಿ" ಇದ್ದುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚೇನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಬರಲಿಲ್ಲ.ಅಲ್ಲೇ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಷಯ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.ಈಗ ರಾಯರು ಪೇಪರು, ಸುಧಾ,ತರಂಗ,ಮಯೂರ,ತುಷಾರಗಳಿಗೆ ಕವನ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇವುಗಳನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಅಮ್ಮ ತಿಳಿದರು, ಕೇಳಿದಾಗ ರಾಯರು ಹಾ ಹೀಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆ ಎಂದರು.ರಾಯರು "ಪಿ ಯು ಸಿ"ಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಮನದಲ್ಲಿ "ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್" ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಮಹತ್ವಾ ಕಾಂಕ್ಷೆಯಿತ್ತು. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.ಅಮ್ಮ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೂ ಹಾಗೆ ಅಂದರು."ಪಿ ಯು ಸಿ "ಯಲ್ಲಿಯೂ ರಾಯರನ್ನೇ "ಸಿ ಪಿ ಎಲ್ " ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರಿಗೆ ಬಹಳ ಅಸೆ ಇತ್ತು.ಆದರೆ ರಾಯರು ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದರು,"ವಾಣಿಜ್ಯ" ಮತ್ತು "ಕಲಾ"ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಧಿಕ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ,ಮತ್ತು ಅವರು ನಮ್ಮ ವಿಭಾಗದಿಂದಲೇ "ಸಿ ಪಿ ಎಲ್ " ಆಗಬೇಕೆಂದು ಹಠಹಿಡಿದದ್ದರಿಂದ ರಾಯರಿಗೆ "ಸಿ ಪಿ ಎಲ್ " ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.ರಾಯರು "ಸಿ ಇ ಟಿ" ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬರೆದರು.ಎಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿಸಿ ಅರಾಮವಾಗಿದ್ದರು,ಇನ್ನೇನು ರಿಸಲ್ಟ್ ಬಂದ ಮೇಲೆ "ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ "ಗೆ ಹೋಗುವುದು ಎಂಬುದು ರಾಯರ ಯೋಚನೆಯಾಗಿತ್ತು.ಅಮ್ಮನ ಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲವೂ ಇತ್ತು .ಆದರೆ ತಾನೊಂದು ಬಗೆದರೆ ದೈವ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯಿತು ಎಂಬಂತೆ,ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಮಗನ ವಿದ್ಯಾ ಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿರದ "ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು" ಮಗನ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಗಿ ಬಂದರು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ................

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

2009-11-07T08:52:00.000-08:00

-೧-

ನಮ್ಮ ರಾಯರು ಇಂದು ತುಸು ಬೇಗನೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದರು.ವರಾಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಆಗಸದತ್ತ ನೋಡಿ ಏನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಯರಿಗೆ "ಚಾ " ಎಂದು ಶ್ರೀಮತಿ ಕರೆದಾಗ ಪಕ್ಕನೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಚಾ ಹೀರುತ್ತಾ ಅಂಗಳದತ್ತ ನೋಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ "ಅರ್ಜುನ್ "ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ .ಒಳಗಡೆ ರೂಮಲ್ಲಿ "ಪ್ರೀತಿ" ಏನೋ ಕಂಠಪಾಟ ಮಾಡುವುದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಶ್ರೀಮತಿಯವರು ಆಡಿದ್ದು ಸಾಕು ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡಿಸದೆ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದವು ನೋಡು ಅಕ್ಕನನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಲಿ,ಎಂದು ಮಗನನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಆದರೆ ಮಗ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ.ಇದೆಲ್ಲ ರಾಯರಿಗೆ ಹೊಸದೇನು ಅಲ್ಲ,ಎಲ್ಲ ಮಾಮೂಲಿ.ಕುರ್ಚಿಗೆ ಒರಗಿ ಕೂತ ರಾಯರು ಅಲ್ಲೇ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು,"ಗುಡ್ ಕೀಪಿಂಗ್ " ಅರ್ಜುನ್ "ವೆಲ್ ಡನ್" ಎಂದೆಲ್ಲ ಅರ್ಜುನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಅರೆ ಮಂಪರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕಾಲದ ನೆನಪಾಯಿತು.

"ಗುಡ್ ಕ್ಯಾಚ್" ಮೂರ್ತಿ ,"ವೆಲ್ ಡನ್" "ಕೀಪ್ ಇಟ್ ಅಪ್" ಎಂದು ನಮ್ಮ ರಾಯರನ್ನು ಎಂಟನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ "ಕಲ್ಲಪದವಿನಲ್ಲಿ" ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ರಾಯರು ಕಲ್ಲಪದವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಕಿರಿಯ "ವಿಕೆಟ್ ಕೀಪರು",ಆ ಸಾಧನೆಯನ್ನ ಪ್ರಾಯಶ: ಇಂದಿಗೂ ಯಾರೂ ಮುರಿದಿಲ್ಲ.ರಾಯರು ಜನಿಸಿದುದು ತುಂಬು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ,ರಾಯರ ತಂದೆ ಟಿ ಸಿ ಹೆಚ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು, ಅವರು ಮಾಸ್ಟ್ರ ಮಾಸ್ಟ್ರು ಅದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಊರಲ್ಲೆಲ್ಲ "ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರೆಂದೆ" ಪ್ರಸಿದ್ದಿ. ಪುತ್ತೂರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ "ವಿದ್ಯಾಗಿರಿ" ರಾಯರ ಹುಟ್ಟೂರು.ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರದು ಮದ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬ,ಕರಾವಳಿ ತೀರ,ಅಡಿಕೆ, ತೆಂಗು ಪ್ರಧಾನ ಬೆಳೆ,ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹೂ ಮುಡಿಸಿದಂತೆ ಬಾಳೆಯ ಗಿಡ ,ಹೆಚ್ಚೇನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಇಲ್ಲ,ಗೊರ್ಮೆಂಟ್ ಕೆಲಸ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪರಿಸ್ತಿತಿ.ನಮ್ಮ ರಾಯರ ನಾಮಧೇಯ "ಕೇಶವ ಮೂರ್ತಿ " ಎಂದು,ಅವರ ಅಮ್ಮನೇ ಮನೆಗೆಲಸ, ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಯ ನೋಡಿದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮರಾಯರು ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು.ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ರಾಯರಿಗೆ ಅಪ್ಪನಿಗಿಂತಲೂ ಅಮ್ಮನೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹತ್ತಿರ.ರಾಯರು ತುಂಬ ಚೂಟಿ,ಆಟ ಪಾಠಗಳಲಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಮುಂದು.ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಣ್ಣ,ಅಕ್ಕಂದಿರು ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ದೊಡ್ದಮ್ಮಂದಿರು ಎಲ್ಲರ ಮುದ್ದಿನ ಕಣ್ಮಣಿ.ಅಕ್ಕ ಮಾಡಿ ಕೊಡುವ ಗೋಧಿ ದೋಸೆ ಎಂದರಂತೂ ರಾಯರಿಗೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ರಾಯರು ಏನೇ ಅದರೂ ಚಾಚು ತಪ್ಪದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಬಂದು ಹೇಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು.ಹಾಗಾಗಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನೇನು ನಡೆಯುತ್ತವೆ,ರಾಯರ ಪ್ರಗತಿ ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರಗಳು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾಯರು ತಮ್ಮ ಎಂಟನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ "ಕಲ್ಲಪದವಿನಲ್ಲಿ" ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ವಿಕೆಟ್ ಕೀಪಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿದರು. ರಾಯರು ಒಂದೋ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಕಲ್ಲಪದವಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು ಇಲ್ಲವೇ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ರಾಯರು ಐದನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಒಂದು ನಡೆಯಬಾರದ ಘಟನೆ ನಡೆದೇ ಹೋಯ್ತು. ರಾಯರ ತಾಯಿಗೆ, ಈ ರಾಯರು ದಿನಾ ಹೋಗಿ ಯಾರ್ಯಾರೋ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡುವುದು ಅಸ್ಟು ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ.ಅದೊಂದು ಭಾನುವಾರ ರಾಯರು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಹೋಗಿದ್ದರು.ಸಂಜೆಯಾದರೂ ರಾಯರ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ,ತಾಯಿಯ ಕೋಪ ನೆತ್ತಿಗೇರಿತ್ತು.ಇಂದು ತಕ್ಕ ಶಾಸ್ತಿ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದರು.ಕೊನೆಗೆ ರಾತ್ರಿ ಏಳುವರೆಗೆ ರಾಯರು ಮನೆಗೆ ಬಂದರು,ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಕಪ್,ಮತ್ತೊಂದು ಗಾಜಿನ ಲೋಟ ಇತ್ತು ,ರಾಯರ ಮುಖ ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಅರಳುತ್ತಿತ್ತು.ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದ ತೃಪ್ತಿ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತ್ತು.ಮಗನ ಮುಖ ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅಮ್ಮನ ಕೋಪವೆಲ್ಲ ಕರಗಿತು.ಆದರೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಲೋಟ ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಏನೋ ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಸಿಗೆಯಾಯಿತು.ಹಿಂದೆಮುಂದೆ ನೋಡದೆ ಮಗನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಲೋಟವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆದೇ ಬಿಟ್ಟರು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ..........