Βλαχο-Νεο-Ελληνικά Μασάλια!

Οι Βαβδινοί στν ουρχήστρα

2019-03-15T17:03:00.001-07:00

Ου Γιώρς κι ου Νικουλάκους απ' τν Βάβδου κατέφκαν τσ' Σαλουνίκ' να ιδούν έναν γιατρό κι του βράδ' ιπιδή άκουαν συνιχώς ότ' του Μέγαρου ίνι ουραίου απουφάσισαν να παέν να ακούσν' μια συναυλία π' παίζ' ου γιός τσ' γειτόνσσας βιουλί.
Τν άλλ' μέρα, τσ' βλιέπ' ου Γιώρς ου Τσιάτσιαρς κι τσ' ρουτάει:
-Τι γιένκι ρε ικεί σιακάτ' τσ' Σαλουνίκ'; Πως ήταν η συναυλία;
Κι απαντάει ου Νικουλάκους:
-Τί να σι πω βρε Γιώρ'; Δεν κατάλαβαμι τι γιένκι. Τα κούρτζαν (κούρντιζαν), τα κούρτζαν, τα κούρτζαν, κι όταν ήταν να παν να παίξν' κάνα καλό χαβά, τα παράτσαν χαμπλά, κι σκώθκων κι έβγαν....

Ου Χαλκιδικιώτς' πρώτ' φουρά στου Ντράϊβ ιν...

2017-05-01T13:59:00.002-07:00

Ου Ζάκης, γνουστός μιρακλής τσ´ γνιαίκις, γύριψη να παέν´ καμιά βόλτα κατά τν´ Σαλουνίκ.

Αποφάσισι λοιπόν μια μέρα να αφήκ´ του χουριό, απ´ τν´ ουρινή Χαλκιδική, κι τν´ γνιαίκατ´ τν Ανθούλα μι τα κουρίτσια τ´, κι να πάει σι έναν αξάδιρφου τ´ πό χ´ ένα σπίτ´ στ´ Σαλουνίκ´ στου κέντρου.

Ου αξάδερφους τ´ ου Γιώρς´ γύρβει να τουν πειράξ´ του Ζάκη, μιας κι ήξιρει ότ´ ου αξάδιρφους τ´ ήταν πολύ μιρακλής στ´ γνιαίκις. Τουν λιέει λοιπόν:

-Ζάκη, θα σι παένου απόψι σι ένα μέρους να διούμι καμιά τινία, να διείς πως διασκιδάζουμι ιμείς ιδώ στν´ πόλ´.

Ου Ζάκις, λουλάθκει απ´ τν´ χαρά τ, κι τουν λιέει:

-Ουά ρε Γιώρ´, τι φουβηρή ιδέα έχς ρε; Να πάμι. Εχ´ καμια καλή τινία να διούμι;

-Μη στινουχουριέσι Ζάκη μ´ . Θα σι πάου να διείς μια καλή τινία, απλουέτι ου Γιώρς κι ετριβι τα χέρια τ´ καθώς τοιμάζνταν να ξικνησν´...

Τουν βάζ' λοιπό στου αμάξ' κι τουν ξικνάει για τουν σινιμά.

Οι Γιώρς΄μιγάλ' κουφάλα, είχι σκιδιάσ' να τουν πάει στου ντράιβ ιν, σιαπέρα στου αιρουδρόμιου.

Φτάν' λοιπόν μιτά από καμιά μσή ώρα, κι μπαίν΄μι του αυτουκίνητου μέσα στου ντράιβ ιν.

Ου Ζάκης σιατάστσει:

-Ουά, ουά, τι είνι τούτου ρε Γιώρ'; Μι του μάξ' μπαίνουμι στου σινιμά; Ρουτάει ου Ζάκης.

-Έτσ΄είνι ιδώ ρε αξάδιρφι, πιρίμινι να αρχινήσ΄του έργου, απλουέτ΄ου Γιώρς., γιλώντας πουνηρά...

Σι καμπόσου, ξικνάει να παίζ΄η τσόντα, που κάθι βράδ' παίζνταν ικεί. Μόλις δε ου Ζάκης είδι τσ' γνιαίκις χουρίς ρούχα, κι τσ΄ηθουπιοιί μι τσ΄μαλαπέρδις σα όξου, άρχισι να ιδρών' κι να φουνάζ'...

-Ουά ρε, ουά, τι γιλενιτι ιδώ ρε Γιώρ; Γιατί ξυγυμνώθκαν; Τι τινία είνι αυτή ρε?

Ου φουκαράς ου Ζάκης δεν είχι ξαναδιεί τέτοια τινία στς΄ζουήτ'. Πρώτ' φουρά είδι τσόντα.

Αφού ξιπέρασι του αρχικό σοκ για μιρικά λιπτά, ξανάρχισι να βλιέπ' κι παράλληλα να χτυπιέτι σαν χταπόδ' κι να τραβάει τα μαλλιά τ'... απ' τν' λουλάδα τ'.

Ου Γιώρς, που στν' αρχή έσπαζι πλάκα, άρχισι να φουβάτι μην πάθ΄ τίπουτα ου Ζάκης.

-Έλα βρε Ζάκη μ' δεν είνι αλήθεια αυτά... Ηθουπιοιί είνι ιτούτ' κι παίζν' τινία. Να τώρα θα φύβγουμι... είπι ου Γιώρσς, κι ξικίνσει να βάλ' μπρός του αμάξ'.

Όμους, ου Ζάκης, είχι πια τριλαθεί. Αρχισι να χτυπιέτι στου αμάξ΄μέσα, να ουρλιάζ' απ' τν' χαρά τ' μι τν' τσόντα, κι έχασι του μυαλό τ'.

Μόλις δε ου Γιώρς, έβαλι μπρός να φύγν, ανοίγ' τν' πόρτα ου Ζάκης κι βγαίν' όξου απ' τ' αμάξ'.

Ικεί έγινι ου χαμός. Άρχισι να τρέχ' σαν τριλός, σαπάν, σακάτ μέσα στου ντράιβ ιν, κι να κουνάει τα αμάξια απ' τν' λουλάδα τ'.

Ου κόσμους μέσα στα αμάξια σιατάστσει... Δεν ήξιραν όλ' αν έπριπι να γιλάσν΄ή να σκουθούν να αρχίσν' να τρέχν, γιατί ου Ζάκης είζι τριλαθεί μι αυτά που έβλιπι στν' τσόντα.

Σι μια φάσ' λοιπόν, ήταν μέσα σοτ ντράιβ ιν ΄δενα μικρό φουρτηγάκ' μι μιλήσσια. Ου ουδηγός τ' μόλις είχι έρτ' απ΄του βνό, κι είχι φέρ' τν' γκόμινα να φτιαχτούν λίγου. Μόνου που είχι κι τα μιλήσσια στν' καρότσα.

Ουρμάει λοιπόν ου Ζάκης, μέσα στν' λουλάδα τ' ανιβαίν΄απάν΄στν καρότσα, κι άρχισει να κνάει του φουρτηγάκ', να φουνάζ΄πιρίιργα πράματα, κι απο πκάτ' να είνι ου Γιώρς, μι τουν ουδηγό να προυσπαθούν να τουν κατιβάσν'.

Όμους, ου Ζάκης, απ΄ τν' χαρά τ΄που έβλιπι τν' τσόντα, δίν' μια τα μιλήσσια, κι πέφτν' σακάτ' απν, καρότσα κι σπάν. Ρίχν' κι άλλ' μια τα υπόλοιπα μιλίσσια, κι τα αναπουδουγυρνάει κι αυτά. Τότι έγινι ου χαμός. Βγήκαν όλις οι μέλλσις όξου, κι αρχισαν να τσμπούν όποιουν έβρισκαν μπρουστάτς'. Χαμός μέσα στου ντράιβ ιν. Όλ' να τρέχν να κρυφτούν μη τς΄τσμπήσν΄οι μέλσις.

Έτσ' αφού χάλασι τν΄βραδυά ου Ζάκης, ήρτει η αστυνομία κι τουν μάζηψι, κι ου κόσμους τουν φώναζι ένα σουρό, πο καμι σα τριλός μ τν. τσόντα, κι όλ' είχαν ένα σουρό τσμπήματα ατ' τσ' μέλσις...

Του σκιουράκ´

2017-01-08T13:41:00.001-08:00

Ενας πιτσιρικάς είδι τ´ μάνα τ´ γυμνή κι ρουτάει:

-Μαμά τι ειν αυτό ανάμισα στα πουδάρια σ´;

-Σκιουράκι είνι πιδί μ´...

-Ααααα Μαμά πρόσιξι μη σει δαγκάσ του μνί...

Ου γλυκός καφές...

2017-01-08T03:03:00.001-08:00

Στ Σαλουνίκ´...

Ου Παναγιώτς πάει να πιεί φραπιδάκ´ σι καφέ-ζαχαρουπλαστείου.

Τουν φέρν´ ου υπάλληλους...δουκιμάζ´...κι τουν φτύν´!!!

-"Καλά, να με δηλητηριάησ´ γυρεύς;"

-"Γιατί;Έχει κάτι ο καφές;"

-"Γλυκό σι ζήτσα, πως τουν έκανις;"

-"3-1"

-"3-1;;; Ιγώ τουν πίνου 7-1"

-"7-1;;;Να ρίξω 7 κουταλιές ζάχαρη;"

-"Άμα τσιγκουνεύιςι τ´ ζάχαρ´ ρίξι ένα κανταΐφ´ μέσα, ανακάτηψή του κι φέρ' του να του πιω"

Του Τσιουρέκ'

2017-01-08T02:41:00.001-08:00

-Αχ Γιαγιά τι καθαρά που είνι τα χιράκια σ´ σήμηρα.....

-Ζύμουσα τα τσιουρέκια καλό μ´...

(Από "Μασάλια Πολυγύρου-Έτσι κουβέντα να γίνεται)

Η θειά η Ιυγινεία κι ου Τέρενς Κουϊκ...

2016-05-22T09:52:00.002-07:00

Η θειά η Ιυγινεία τ' μπάρμα Λιά τ' Τυρουβούζ' απ' του Βάβδου, είχι πάρ' μια κινούρια Τηλιόρασ' κάπου στα 1980, κι τν' είχι στου σαλόν' .

Κάθι βράδ' τν' είχι παρέα. Έβλιπι καμιά ειδησούδα, κανιένα χουρό, καμιά τινία, κι πιρνούσι πουλύ καλά.

Είχι βέβια τν' απουρία, πως πιρνούν απ' του καλώδιου, κι στριμώγνταν μέσα στου κτί τς' τηλιόρασης, αλλά δεν του πουλυέψαχνι γιατί πιρνούσι πουλί καλά...

Ένα βράδ' που έβλιπι ειδήσεις, μπαίλντσι μι τουν Τέρενς Κουϊκ, κι γυρνάει σα τν' Τηλιόρασ' κι τουν λιέει:

-Άντι καλό μ'... τράβα να κοιμθείς τώρα. Κι γω κουράσκα. Ισύ δε βαρέθκης να μλάς τόσις ώρις;

Τουν βλιέπ όμους, να συνιχίζ' να μλάει, χουρίς να τν' ακούει. Παέν', έρχιτι, η θειά η Ιυγινεία, κι τούτους... τίπουτα. Συνιχίζ' να μλάει. Ουπότι ξαναγυρνάει, βγάζ' τν ρόμπα π' φουρούσι, τν' ρίχν' απάν στην ουθόν΄τς' τηλιόρασης, κι τουν λιέει:

-Καλό μ' δε μπουρώ να σι πιρημένου άλλου. Μη μη βλιέπς' θέλου να βάλου τν' νυχτικιά μ'. Σι ρίχνου τν' ρόμπα να μη μη βλιέπς π' θα ξυντηθώ. Άντι, σύρει κι συ για ύπνου, κουράσκης τόσις ώρις...

Κουρδουκλιέμι....

2016-05-11T13:51:00.000-07:00

Οι πατάτις τ' γιούφτου...

2016-05-11T13:34:00.000-07:00

Στου Βάβδου, ήταν πριν καμιά κουσαριά κι βάλι, χρόνια, ένας γιούφτους που πάηνι κάθι μέρα πότι στου χουριό, πότι στ' διαστάυρουσ' με τουν δρόμου για Πολύγυρου, κι πλούσι κάτ' πατάτις, ίσια μι πιπόνια. Όλου του χουριό είχι να λιέει για τς' πατάτις αυτές.
Κι τι ουραίης πατάτις, τι νόστμες, τι ψουμουμένις, τί μιγάλις, τι καθαρές, χουρίς σκλίκια κλπ κλπ.
Η φήμ' τ' γιούφτου έφτασι μέχρι τ' Σαλουνίκ. Έρνταν κάθι τόσου, κόσμους κι κουσμάκς, κι έπιρνι πατάτις απ τουν πουλύ πηρηποιητκό γιούφτου.
Μια μέρα όμους, που κάνταν στουν πλάτανου κι έπινι τα τσίπρα τ', είχι γίν' ντίρλα. Είχι αρχίσ' κι έλιγι αλαφράδις. Απάν στν' κουβέντα λοιπόν, αρχνάει ου Σαχίνας να τουν ψαρεύ'...
-Για πέ μας ρε συ, που σκατά τσ' φτιάνς' αυτές τσ' πατάτις; Σι ποιό χουράφ' τσ' βάηζ';
-Παράτα μας ρε Σαχίνα, δε σι λιέου τίπουτα. Αυτό είνι μυστκό...
Μι τα πουλά κι τα λίγα, οι Βαβδινοί πότσαν καλά τουν γιούφτου, μπας κι τουν καταφέρν΄ να τσ' πει σε ποιό χουράφ έβαζι τσ' πατάτις γιατί τσ' είχι φάει η πιριέργεια...
Έτσ' σι κάποια ώρα που η γιούφτους ήταν ντιπ χάλια απ΄τα τσίπρα, γυρνάει κι τσ' λιέει:
-Όσου του χώμα βρουμάει, τόσου πιο μιγάλ' κι νόστιμ' γιένιτι η πατάτα.
Σιατάστσαν οι Βαβδινοί, κι τουν ρουτούν:
-Ποιό χώμα ρε συ βρουμάει ιδώ στ' Βάβδου; Όλα είνι πιντακάθαρα ιδώ.
Κι τότι απλουέτι η γιούφτους:
-Ε... πως... ιδώϊα στου παλιό νικρουταφείου. Μέχρ' πριν 2 χρόνια ήταν σπαρμένου μι πιθαμέν'. Τώρα, είνι σπαρμένου μι τσ' πατάτις μ΄. Εχ' τόσου λίπους, π' αν τσ' αφήσου λίγου παραπάν', θα γιέν σα καρπούζια...!!!!

Τα γκαβόγρουνα...

2016-05-10T14:01:00.002-07:00

γκλάκατα

2016-05-09T13:09:00.003-07:00

Ου ζγκραμπιάρς'

2016-05-09T13:08:00.001-07:00

Οι Γιρμανοί...

2016-05-08T05:34:00.000-07:00

Δυο φίλ' απ' τ' Μιγάλ' Παναγιά, κίνσαν να παν μι του αυτουκίνητου στν' Αθήνα.

Καθώς πάϊναν, όξου απ' τν' Αθήνα, χτύπσαν κατά λάθους έναν πιζό, που πιρνούσι τουν δρόμου μι τα πουδάρια. Αυνοί οι Μιγαλπαναϊώτις σταματούν, κατιβαίν' , τουν ρίχν' μια ματιά, κι ύστιρα φεύν' πάλ' μι του αυτουκίνητου.

Στου μιταξύ, πλακών' η αστυνουμία, πιριπουλικά, ασθινουφόρα κι προυσπαθούν να τουν συνιφέρν τουν φουκαρά.

Μόλις λίγου αυτός συνιέρχιτι, τουν ρουτάει ου ανοματάρχς' αν ξιέρ' ποιός τουν χτύπσει...

-Μήπως ξέρετε κύριε ποιός σας χτύπησε με το αυτοκίνητο;

-Τι να σας πω κύριε αστυνομικέ... δεν έχω καταλάβει και πολλά... όμως πιστεύω ότι αυτοί που με χτύπησαν ήταν Γερμανοί, απλουέτι ου χτυπμένους.

-Πως το καταλάβατε αυτό κύριε; Μήπως είδατε Γερμανικές πινακίδες αυτοκινήτου; τουν ρουτάει ου αστυνουμικός.

-'Οχι κύριε, απλουέτι ου χτυπμένους, δεν είδα πινακίδες, αλλά όταν ήρθαν από πάνω μου μου είπαν : "...Ασφλάουσαν..."

Του μάθημα Αγγλικών στ' Σκιά...

2016-05-08T04:49:00.001-07:00

Πριν πουλλά χρόνια, στ' Σκιά, ήρτει μια κινούρια δασκάλα απ' του Πολύγυρου, να φκιάσ' μάθμα στα πιδούδια.
Πρώτου μάθμα, είπι να τσ' πει μιρικές λιέξεις στ' Αγγλικά.
Ξικίνσει λοιπόν.
-Καλά μ' πιδούδια θα κλίνουμι σίμιρα τν' κτητική αντουνυμία "Θ' κόμ' "

κι γράφ στουν πίνακα:

-Mine -> Θ' κόμ'
Yours -> Θ' κόσ'
His -> Θ' κότ'
Ours -> Θ' κόμας
Yours -> Θ' κόσας
Theirs -> Θ' κότ'ς

Τσ' Ρέγκας του πατσί...

2016-05-05T07:13:00.001-07:00

Κάπουτι πήγει ένας στ' Λουκουβ' για να μαθ' γιατί οι Λουκουβιτες είν' τόσου ξύπν'. Παέν' στου καφινείου, βρίσκ' ένα μπάρμπα κι τουν ρουτά για του μυστκό .
- Ιμείς ιδώια τρώμι τα κιφάλια απ´' τς' ρέγκες.
Κι φωνάζ' στουν Καφιτζή :
-Τσάκου δυο ρακιά κι μια ρέγκα.
Δίν' του πατσί στου ξιένου κι τρώει αυτός τ´ ρέγκα.
Αφού τιλειών' λιέει η Μπάρμπας να παραγγιλν' άλλ' μια. Κι λιέει η ξένους :
Έχω την εντύπωση ότι με κοροϊδευετε.
Κι απουλνιέτι η Μπάρμπας :
-Διέ τουν ρε, ένα πατσί έφαϊ κι έβαλι μυαλό!!!

Από Μασάλια Πολυγύρου (Έτσι κουβέντα να γίνεται) στο Facebook

Πως πιρνούν απ' του καλώδιου;

2016-05-05T00:11:00.002-07:00

Πριν πουλλά πουλλά χρόνια, στου Βάβδου τσ' Χαλκιδικής, η Θειά η Ιυγινεία, τ' Μπάρμπα Λιά, τ' Τυρουβούζ', κάνταν στου σπίτ' στου σαλόν΄κι έβλιπει πρώτ φουρά μια τηλιόρασ' που αγόρασι για να γλιέπ' καμια ειδησούδα, ή κανα χουρό, π' 'εδειχνει τσ' Κυριακές στν' ΥΕΝΕΔ.
Μο κοίταζι, κοίταζι, κι σλουούνταν...

-Μα καλά, αυνοί που λιέν τσ' ειδήσεις, μες στου κουτί, κουτσά, στραβά στριμώχντι... όμους μέσ' απ' του καλώδιου, πως πιρνούν οι σκουτνοί;

Του καντάρ'

2016-05-03T23:03:00.004-07:00

Βάβδος...

Πριν πααααααααααρα πουλλά χρόνια!!!
Ου μκρός παέν' στου σκουλειό κι μαθαίν' νέα κι ινδιαφέρουντα πράματα. Του μησμέρ' π΄ γύρσει στου σπίτ', ου αγράμματους πατέρας τ' τουν ρουτάει...
-"Και τι έμαθατι σήμιρα στου σκουλειό;"
-"Σήμιρα έμαθαμι πως η γη ζγίζ' πέντι ιξάκις ικατουμμύρια τόν'."
-"Σας έμαθαν ότ' ζγίζ' τόσου πουλύ;
-"Ναι ναι"
-"Κι που ρε του κρέμασαν του καντάρ' για να μπορέσν να τ' ζυγίσ'ν";;;;;;

(Από Μασάλια Πολυγύρου στο Facebook)

Η πιο συχνή συζήτησ´ τσ´ Χαλκιδικής

2016-05-03T09:41:00.001-07:00

-Μ´ που ξιέρου ιγώ ρε;

-Μ´ καλά ρε...κι ποιός ξιέρ´;

-Μ´ κι που θέλς να ξιέρου ιγώ ρε ποιός ξιέρ; Ότ´ ξιέρς, ξίερου...

-Μ´ ξιράδιασ´ τότι ρε άμα διν ξιέρς... Τάχα τι σκατά ξιέρς;

Από Χαλκιδικιώτικα Μουχαμπέτια

Η κόλασ´ είνι ιδώια...

2016-05-03T07:49:00.001-07:00

Ρουτάει η Μπαλάσου τ´ Τσικούρα τν´ κόρη τσ´:

-Τι έχς κουρίτσι μ´; Χουρίσατι μι του Μχάλ';

-Όχ´ βρε μάμα, του αντίθιτου. Ου Μχάλς μι ζήτσει να τουν παντριφτώ!!

-Κι γιατί στιναχουριέσι βρε κουκόνα μ´; Απλουιέτι η μάνα τσ'...

-Γιατί μι είπι οτ´ είνι άθιους.... Βρε μάμα, ου Μχάλς δε πστέυ καν ουτ´ υπάρχ´ κόλασ´...

-Κι γι αυτό στιναχουρίεσι μαρή; Παντρεψι τουν ισύ αυτόνια κι θα τουν δείξουμι ιμείς πόσου άδικου έχ´!!

Στόλσι του Βόδ´...

2016-02-18T00:07:00.001-08:00

Θεσσαλονίκη: Πωλητής ελάτων από Ταξιάρχη και διάλογος με πελάτισσα:
-Πόσο κάνει αυτό το έλατο κύριε?
-Δικαπέντι χλιάρκα...
-Μα κύριε με δεκαπέντε χιλιάδες αγοράζω ολόκληρο βόδι
-Εεεε τότι πάρι ενα βόδ´ κι στόλσι του για τα Χριστούϊνα...

Από Μασάλια Πολυγύρου: Facebook

Ου Λιβιές...

2016-02-17T23:59:00.001-08:00

Η λουκουβίτσα έχ´ πάρ´ γαμπρό από τν´ Γαλλία μι του όνουμα Olivier (Ολιβιέ).
Οι λουκουβίτις σχουλιάζν´....
"Α ήρτι κι η λιβιές"

Η μηχανή μι του σασμάν...

2016-02-17T23:50:00.001-08:00

Βραστά...

Πριν μερικά χρόνια στα μπουζούκια υπήρχε μια αρκετά ευτραφής τραγουδίστρια...
Ένα βράδυ τραγουδούσε την επιτυχία της Ελένης Βιτάλη "Η κιβωτός".
Όταν έφτασε στον στίχο "Είμαι εξάρτημα εγώ της μηχανής σας" σηκώθηκε ένας Βρασταμνός και της λέει...

"Εσύ κουρίτσι μ' δεν είσι ιξάρτημα. Είσι ουλόκληρ' η μηχανή μαζί μι του σασμάν"

Ου Τιλουνειακός κι ου μκρός μι τα πουδήλατα

2016-02-17T12:54:00.001-08:00

Ου Γιώρς' η Τσικούρας, απ του Βάβδου, ήταν στν' δικαιτία τ' ιξίντα, τιλουνειακός υπάλληλους. Ιπιδή όμους ήταν λίγου αντιδραστικός κι ου Νουμάρχς' για να τουν στρώσ' είπι να τουν στείλ' μιρικούς μήνις στουν Έβρου, στου τιλουνείου, μπας κι σινιέρτ'.
Ου Γιώρσ' μόλις πήγει κατά κει, είπι να δείξ' καλνή εικόνα κι να κάν' τουν ιέλεγχου, όπους πρέπ'.
Τν' πρώτ' μέρα κιόλα, κάνταν στν καρέκλα, όξου απ' του κουβούκλιου τ' τιλουνείου, κι δεν άφνη ούτ' κνούπ' να πιράσ' χουρίς έλεγχου.
Σι κάποια στιγμή, αγναντέυ' έναν μι ένα πουδήλατου, χουρίς τίπουτα άλλου, να γυρεύ' να πιράσ' τα σύνουρα. Ου άνθρουπους ήταν κανουνικά μι τα διαβατήριατ' κ.λ.π. κι δεν είχι κανένα πρόβλημα.
Αφού πέρασι η μέρα, του βράδ' του βλιέπ' να έρχιτι μι τα πουδάρια απν' Τουρκιά, κι σινάμινους κουνάμινους να πιρπατάει κατά του χουριό.
Τν, ιπόμιν' μέρα, πάλι τα ίδια. Ου μκρός, μι του πουδήλατου, γυρεύ' να πιράσ' τα σύνουρα πάλι. Του βράδ' ιπίσης, γυρνάει μι τα πουδάρια πάλι απ του τιλουνείου κατά του χουριό.
Αυτό του πράμα, σινιχίσκει πολύν κιρό. Κάθε μέρα τα ίδια. Του προυί μι του πουδήλατου, του βραδ' μι τα πουδάρια. Ώσπου ου Γιώρσ' είπι να τουν ρουτήσ':
-Βρε καλό μ', για πέμι. Τι φτιάνς' κάθι μέρα μι του πουδήλατου; Που τα κρυβς' τα ναρκουτικά; Μήπους μέσα στν' σιέλα;
-Όχ' βρε μπάρμπα. Δεν κουβαλώ ιγώ τέτοια. Πως του σκιέφκης' αυτό;
-Ιά... σιγά που θα μι κουρουιδέψ' ιμιένα. Πέμι ρε κακαβριάκα, που τα κρυβς τα ναρκουτικά; Πέμι κι δε θα σι φκιάσου τίπουτα. Δε θα σι πιάσου. Μο πέμι.
-Άσιμι ρε μπάρμπα. Τίπουτα δε φκιάνου. Γύρνα στν' δλειάς' κι άσιμι.
-Δε σι' αφήνου π' να χτυπιέσι καταϊ. Πέ μι κι δε θα σι πειράξου. Μό γυρεύου να μάθου. Θα σκάσου αν δε μάθου.
-Καλά μπάρμα. Θα σι πω. Δε κβανώ ναρκουτικά όπους λιές. Πουδήλατα κλιέβου κι πάου κι τα πλώ στν' Τουρκιά, κι γυρνώ σπίτ' μι τα πουδάρια, κι τν' τσιέπ' γιμάτ'.

Πόσα χρόνια ζει του γαϊδούρ´;

2015-06-06T08:59:00.001-07:00

Ρουτάει ου Γιάννς ου Τσιάτσιαρς απ του Βαβδου τν γνιαικα τ´ π´ κάνταν σα όξου στουν κήπου:

-Για πέμει μαρή Μπουλιώ, ξιέρσ´ πόσα χρόνια ζουν τα γαϊδούρια;

Κι τουν απαντάει αυτήνια:

-Γιατί ρουτάς βρε Γιάνν'; Μήπους δε νιώθς καλα;;;;

"...Soixante dix..."

2015-06-01T06:07:00.001-07:00

Μαθημα γαλλικών κι η καθηγήτρια φουνάζ´...

-"Σχοινάς?" Διάβασέ μας το επόμενο μάθημα.

-"Σι ποιά σιλίδα κύρία ?"

-"Soixante dix (σουασάν ντί) Σχοινάς" τουν απαντάει η καθηγήτρια.

Κι απαντάει ου Γιάννς´:

-"Ιά... τώρα του γάμσαμε τ´ μάνα....."

Ου πιανίστας μι τα γίδια...

2015-06-01T05:08:00.001-07:00

Παλαιόχωρα...
Η Μήτσους τα φκιασι μι μια απ' τν' Μιγάλ´ Παναγιά...Αλλά όμους δε τ'ν είπι πως έχ´ γίδια!

Κάποια στιγμή πήρι η κουπέλα σπίτ' τηλέφουνου κι του σήκουσ´ η μάνα τ'!

Όταν γύρσει η Μήτσιους τουν είπει η μάνα τ' ότ´ τουν πήρει μια κουπέλα!
-"Κι εσύ τι τ'ν είπες;" ρουτάει ου Μήτσιους
-"Ότι είσει στα γίδια.Τι ήθηλεις να τν´ πω; Ότι είσει στου σαλόν' κι παί'ειζ πιάνου;"