தமிழ்மகள்

முதுமையின் தவிப்பு

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Sun, 09 Nov 2014 11:24:00 +0000

மடிந்து போன வாழ்வுதனை
எண்ணிப் பார்க்கிறேன்
தொடர்ந்து வரும் வாழ்வை எண்ணி
பரிதவித்துப் போகிறேன்
சுகமாக இருந்த சொந்தம்
சுமை ஏறிப் போனதுவேன் -நாம்
வாழ்ந்த சுகவாழ்வு
மரணித்து போனது ஏன்?

கிராமத்து குடிலில்
அனுபவித்த சொர்க்கத்தை
எப்படி இங்கு சொல்லுவது –அது
சொந்தங்கள் சேர்ந்து வாழ்ந்த
சொர்க்க பூமி
உறவுகள் இணைந்திருந்த
புண்ணிய பூமி –அங்கு
பணமில்லை -ஆனால்
பந்தமிருந்தது
ஒரு பானையில் சோறாக்கி
ஒரு தட்டில் உண்டபோது
பாசமிருந்தது
கூட்டுக் குடும்பமாய் கூடியிருந்து
தாய் மடியில் தவழ்ந்து
நிலாவினை பார்த்து
நாலு கதை பேசும் போது
உறவு வளர்ந்தது –எம்
துக்கம் மறைந்தது
பண்பான எம் வாழ்க்கை
பண்பாட்டை வளர்த்து விட்டு
பண்பான தேசத்தை –எம்
சந்ததிக்கு தாரைவார்க்க
புதிதாய் பிறந்த யுகம்
எம்மை புதைத்து
நவ நாகரீகத்தை
உலக முடிவு வரை
பறக்கவிட்டு - நீண்டதான
வரலாற்றின் பக்கங்களை
முடிவிட்டது -இப்போது
“நிலா” வும் -எம் மனதிற்கு
அழகற்றுத் தெரிகிறாள்.....

அப்பா

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Fri, 17 Oct 2014 10:21:00 +0000

பாசத்தை ஊட்டி

தமிழ் பிரியத்தை வளர்த்து
எதிர்கால வாழ்வின்
வழிகளை காட்டி
இன்று……….
முகவரியைத் தொலைத்து நிற்கும்-என்
அப்பாவின் பெருமைகள்
தமிழ் ஈழத்திற்கு மட்டும்
புரிந்த அழகிய உண்மைகள்

தாய்

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Fri, 17 Oct 2014 10:16:00 +0000

கற்பனைகளை கடந்து-எம்
உணர்வகளோடு இணைந்த
அழகிய கவிதை தாய்
கனவுகளை உதிரமாக்கி
பத்து மாதம்
பக்குவமாய் சுமந்து
மழலையாய் தான் மாறி
மழலை கதை பேசி
தோள் மீது சுமந்து
தெத்தி தெத்தி
நடை பழக்கி
பள்ளியிலே பெரியவனாய்
உலகிலே உத்தமனாய்
தன் பிள்ளை உயர்ந்திட
இராப் பகலாய் கண் விழித்து
நிறைவான போசனையை
சரியாக ஊட்டிவிட்டு
பெரிதான குறும்பிற்கும்
சிறிதாய் ஒரு குட்டு போட்டு
அதற்கு கூட வருத்தப்பட்டு
வயதான பொழுதிலும்
தெருத் தெருவாய்
நடைபயின்று
தன் பிள்ளை புகழ் பேசும்
தாய்…எம்
வார்த்தைகளுக்குள் அடக்கமுடியாத
தெய்வ திருமகள்

தமிழர்களின் தொடர்கதை

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Fri, 17 Oct 2014 10:12:00 +0000

கணதியாய் போன
இதயங்கள் மீது
தமிழனாய் பிறந்தோம் என்பதால்
மௌனமாய் மண்டியிட்டிருக்கின்றோம்
கனவுகளை சுமந்த நாம்
கண்ணீரை மட்டும் காணிக்கைகளாய்
ஏந்தி………..
எங்களை சுமந்த பிள்ளைகளை
தெருத் தெருவாய் சுமக்கின்றோம்
முடிவில்லா பயணத்தோடு……
“மகன்களை” இழந்த
பெற்றோர்களும்
“கணவரை” பறிகொடுத்த
மனையாள்களும்
“அப்பாவை’ தொலைத்த
பிள்ளைகளும்
ஆயிரம் கனாக்களோடு
வாழதுடிக்கும் மனிதவர்க்கம்
என்பதை
புரியாத வெறியர்களிடத்தே
சிறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளார்கள்
காலங்களை கடந்து
காவியமாய் போகும்
எங்களின் இதயகீறல்கள்
எங்களை சுமந்து
தேய்ந்த செருப்புகளுக்கும்
பார்த்து பார்த்து சலித்த
பத்திரிகைகளுக்கும்
கால்கள் கடுக்க நடந்த
தெருக்களுக்கும் மட்டும்
புரிந்த உண்மைகளே
மரணித்து போன மனங்களிடையே
இன்னமும் சிறிதாய் ஓர் ஏக்கம்
நாளை மலரும் பொழுது
எங்கள் உறவுகளின்
செய்திகளை சுமக்காதா?
கட்டித் தழுவி முத்தமிட்டு
செல்லமாய் அழைத்திட
ஒரு நொடி எம்மை
அனுமதிக்காதா?
புரிந்தும்
புரியாததாய்
தொடர்கிறது வாழ்க்கை…

எனக்கும் ஒரு கொலைவெறி வந்தால்

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Tue, 21 Feb 2012 23:25:00 +0000

இதயக்கீறல்கள்

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Sun, 27 Feb 2011 17:09:00 +0000

   தனித்துப்போன தமிழனுக்காய்
  தவமிருக்கிறது
  யாழ்ப்பானத்துச் சின்னம்

சமாதானம் மலர்ந்த
எங்கள் நாட்டில்
ஒரு வேளை
உணவுக்கான எங்கள் தவிப்பு
உங்களுக்கு புரியுமா?

கொழுத்தும் வெயிலிலும்
கொட்டும் மழையலும்
நித்தம் அலைந்த-எம்
செருப்புக்கள் தேய்ந்தன
உறவுகள் கிடைக்கவில்லை

தமிழனின் உரிமையை
அபகரிப்பதில்
மிதிவெடிகளுக்குமா இன்பம்?

21ம் நூற்றாண்டின் மகத்தான உண்மைகள்

அழிக்கப்பட்டு புத்துயிராகி புதுப் பொழவுடன் திகழும்
யாழ்ப்பானபொதுசன நூலகம் இன்று சுற்றுலாப் பயணிகளின்
கண்காட்சிகக் கூடமாகியுள்ளது. இதனால் மாணவர்கள் பெரும் நெருக்கடிக்கு உள்ளாகிறார்கள்,
குறை தீர்ப்பவர்கள் இன்றித் தவிர்க்கின்றார்கள்.

தலைநிமிர்ந்து மிடுக்குடன் திகழும் உயர் கல்விப்பீடங்கள் இன்று நிர்வகிக்கும் தலைமைப்பீடங்களின் அக்கறையின்மையாளும், முறையற்ற நடைமுறைகளினாலும்,

தலைகுனிவிற்கு உள்ளாகின்றன. இத்தகைய செயல் அக் கல்விப்பீடங்களுக்கு மட்டுமல்ல குறித்த சமுகத்திற்கும் தலைகுனிவான செயலே

புனிதத்துவத்தையும், பண்பாட்டையும் கலை கலாச்சாரத்தையும், பேணி வந்த ஆலயங்கள் இன்று அவற்றினை கண்டு கொள்ளாதனவாய் இருக்கின்றன. ஆலயத்திற்கு இப்படித்தான் செல்ல வேண்டும் என்பதற்கப்பால் எப்படியும் செல்லலாம் என்ற ஒரு மனநிலை மக்கள் மத்தியில் உருவாகியுள்ளது. அமைதியான முறையில் நடைபெற்று வந்த பல ஆலயத் திருவிழாக்கள் இன்று வானவேடிக்கைகளுக்கும் சினிமாக்கோஷ்டிகளுக்கும் முன்னுரிமை வழங்குகின்றன.

ஒரு நிழற்பட கலைஞ்சனின் படைப்புகள்

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Sat, 19 Feb 2011 00:52:00 +0000

தவிப்பு

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Wed, 16 Feb 2011 00:39:00 +0000

பேராதனைப் பூங்காவின் சுகமான காற்று சுமையோடு வரும் சுதாகருக்கு நித்தமும் சுகங்களை வாரிக் கொடுத்தது. வகை வகையான மலர்க்கூட்டம், பச்சைப் பசேலென்ற புல்வெளிகள், மரங்களின் மேல் கூட்டம் கூட்டமாய் கானம் இசைக்கும் குயிலினங்கள், தன் பிள்ளையை தோளில் சுமந்து தத்தி தத்தி பாயும் மந்தியினங்கள், இவையாவும் சுதாகரின் நித்தச் சந்திப்புக்கள். ஆனாலும்.... அவனது மனதில் ஏதோ ஒருவகைத் தவிப்பு இருக்கத்தான் செய்தது. வீடு செல்ல அவனது மனம் மறுப்புத் தெரிவித்து பூங்காவிலேயே தங்கி விடுவதும் உண்டு.

காலை இழந்த தாய் பார்வதி, வேலையைத் தொலைத்த தந்தை சுப்ரமணியம், ஒரு வேளை உணவுக்காக கல்வியை நிறுத்தி வெய்யில் காயும் முன்று தங்கைமார் இவர்களை நினைத்து நினைத்து நிம்மதியை தொலைத்துவிட்ட சுதாகர் சுற்று வட்டமே சோகத்தை கவ்வியிருந்தது. தம்பி கவலைப்படாதயென எங்களுக்கும் காலம் வரும் நாங்களும் முன்று வேளை சோறு திண்ணுவம் என நித்தம் ஆறுதல் கூறும் தாய் பார்வதியினாலேயே அவர்களது குடும்பம் மறு நாளை நோக்கி பயணித்துக் கொண்டிருந்தது.

மூன்று தங்கைமாரையும் கரை சேர்க்கும் பொறுப்பை பெற்றிருந்த சுதாகருக்கு தன்னை நம்பி வாழும் சாருமதியின் நினைவும் சேர்ந்து சூழன்றது. அவளுடைய இரண்டு கடிதங்கள் மறு பதில் எழுதத் தெரியா வண்ணம் கிடைத்திருந்தமையால் உக்கிரமான சொற்களுடன் மூன்றாவது கடிதமும்.........

தொடர்ச்சியான வாழ்க்கைத் தோல்விகளால் உரமாய் போன சுதாகர் இறைவா ஏன் என்னை படைத்தாய் என்று கேட்பதை விட ஏன் என்னை மனிதனாய் படைத்தாய் என்றே கேட்டு வாதாடுவான். பல பொருத்தம் பார்த்து தங்கைகளுக்கு பொருந்தியிருந்தாலும் பத்துலட்சம் என்ற உச்சக்கட்டம் அவனை நிலைஇழக்கச் செய்தது. பத்து ருபாய்க்கு பிச்சை கேட்கும் கைகள் பத்து லட்சத்திற்கு எங்கே போகும். ஆவமானம் வெட்கம் வேதனை என்பவற்றை வெகுமதிகளாக பெற்றிருந்த சுதாகர் என்ன செய்வதறியாது தவித்த வேளை அடுத்து அவனுக்காக பாரியதொரு இடி வீச்சு காத்திருந்தது. "அது தான் சீதனம் இல்லாத மாற்றுச் சம்பந்தம்".

சிந்திக்க நேரமில்லை மறுத்துப் பலனில்லை என்ற எண்ண ஒட்டத்தில் சாருமதியின் நான்காவது கடிதமும் கிடைத்திருந்தது. அதில் தன் வாழ்க்கையினைப் பற்றியும் தான் எடுக்கப் போகும் சில முடிவுகளைப் பற்றியும் தெட்டத் தெளிவாக வரைந்திருந்தாள். உக்கியிருந்த சுதாகரின் மனம் சாம்பலாய் போனது. தன் வாழ்வா....... தங்கைமாரின் வாழ்வா........அல்லது சாருமதியின் வாழ்வா.... முடிவெடுக்க முடியாது சிக்கித் திணறினான்.

எத்தனை சுமைகள் வேதனைகள் இருந்தாலும் இவர்களுக்குத் துணையாய் இருந்த தந்தையையும் காய்ச்சல் என்ற சிறிய சாட்டுடன் இறைவன் பரலோகம் அழைத்தார். இடி மேல் இடி விழுந்ததால் வாய் விட்டு அழ முடியாதவனாய் போனான் சுதாகர். மனதைக் கல்லாக்கிக் கொண்டு பாணட் வாத்தியங்களுடன் காரிலே செல்லும் இன்றய கால இறுதி ஊர்வலங்களுக்கு பதிலாக பாடை அமைத்து அணுப்பி வைத்தான்.

எரியிற நெருப்பில எண்ணெய் வார்த்தது போன்ற சுதாகரின் மனநிலையோடு தந்தையின் ஓராண்டும் கழிந்தது மீண்டும் எந்த மாற்றமும் இன்றி முன்னர் கேட்கப்பட்ட அதே கேள்விகளுடன் திருமணப் பேச்சக்கள் ஆரம்பமாகின. சம்மதம் இல்லாத மனத்தடன் சம்மதத்தை வாங்கினார் சம்மந்தி வீட்டுக்காரர். முதலில் தங்கையின் திருமணம் என்ற பேச்சு வார்த்தையுடன் திகதி குறிக்கப்பட்டு இனிதாக அதுவும் நிறைவேறவே சுதாகரின் திருமணப் பேச்சுக்களும் ஆரம்பமாகி நிச்சயதார்த்த நாள் ஊர் எங்கும் பரவி அடுத்த கிராமத்து சாருமதியின காதுகளிலும் எட்டியது.

சுதாகரின் நிலை அறியாத சாருமதி ஆவேசம் கொண்டாள். தன் நிலை கௌரவம் அனைத்தையும் மறந்து உருண்டு புரண்டாள், தன்னை அடக்க முடியாதவளாய் சுதாகரின் இல்லம் நோக்க நடக்கத் தொடங்கினாள்.

சுதாகர் எப்படிப் பட்டவன் என்பதை அவள் நன்கு அறிந்திருந்தாலும் அவனுடைய இழப்பை அவளால் ஒரு கணம் கூட நினைத்துப் பார்க்க முடியவில்லை.

நிச்சயதார்த்தத்திற்காக நடக்கும் தடல் புடலான ஏற்பாடுகளில் அன்றைய தினம் மட்டும் சாருமதியின் நினைவிலிருந்து சற்று விலகியிருந்தான் சுதாகர். பல காலங்களுக்கு பின்னர் அவனது வீட்டில் குடிகொண்டிருந்த மகிழ்ச்சியை அவனாலும் உணர முடிந்தது. வெகு வேமாக சுழன்றுகொண்டிருந்த அன்றைய காலைப் பொழுது பத்து மணியை நெருங்கும் தருவாயில் பெண் வீட்டக்காரரின் மாட்டுவண்டி சத்தமும் கேட்டது. எல்லோரும் வாயிலை நோக்க சுதாகர் மட்டும் கடவுளை நோக்கினான்.

விரிக்கப்பட்ட சிறிய கிழிசல்களைக் கொண்ட பாயில் அமர்ந்த பெண்வீட்டார் மகிழ்வோடு பல கதையும் பேசினர். சுதாகரால் சிரிக்க முடியவில்லையாயினும் தங்கைகளுக்காக என நினைத்து விட்டு இடையிடையே தன் பற்களையும் வெளியே சமூகமளிக்கச் செய்தான்.

திருமணப் பேச்சு வார்த்தைகள் முற்றப் பெறும் தருவாயில் வாயிலில் கேட்ட பலத்த கை தட்டல் ஓசை எல்லோரையும் திணரடிக்கச் செய்து பார்வையை வாயில் பக்கம் திருப்பியது யார் இந்தப் பெண் என்ற கேள்வி எல்லோர் முகத்திலும் இருக்க புன்னகைத்த முகத்துடன் சுதாகர் மட்டும் எழுந்து அவளை உள்ளே அழைத்தான்.

முற்றும்.

அழகான தேவதைகள்

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Tue, 15 Feb 2011 00:04:00 +0000

மழலைகளின் கலக்கலான நடனம்

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Fri, 11 Feb 2011 23:03:00 +0000

புதிர் ???

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Thu, 10 Feb 2011 00:43:00 +0000

புரியாத புதிருக்கு
விடை தேடுகையில்
தெரியாத பதில்களே
கிடைத்தன
இதனால்.....
புரியாதவைகள் என்றும்
தெரியாதவைகளாகின

தமிழ் மொழி

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Thu, 10 Feb 2011 00:33:00 +0000

தமிழனோடு இணைந்தமையால்
செஞ்சோற்றக் கடன் தீர்க்க
தமிழனின் பெருமைகளை
உலகமெங்கும் பரப்பும்
தமிழனின் தாய்மொழி

தப்பு

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Wed, 09 Feb 2011 09:34:00 +0000

உலகிலே நீ வாழ்-அது
தப்பில்லை-ஆனால்
வாழ்வதாக அறிமுகம்
செய்திடாதே-அது
தப்பு
நீ அசைப்படு-அது
தப்பில்லை
ஆசைகள் அடையப்படாவிடின்
சோர்ந்து வடாதே –அது
மிகத்தப்பு
நட்பின் சிகரம் நீயாகலாம்
ரகசியம் பேண்- இல்லையேல்
பிரிந்திடுவாய்
நீ காதலி-ஆனால்
காதலர்களாய் உலகிற்கு
அறிமுகமாகிடாதே
உன்னை நீயே காப்காற்று
உலகம் உன்னை தேடாது

கருணாநிதியின் வாழ்நாள் சாதனைகள்

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Tue, 08 Feb 2011 22:20:00 +0000

தமிழர்கள்

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Tue, 08 Feb 2011 16:42:00 +0000

உரிமைகளை இழந்து
உறவுகளை தொலைத்து
உடைமைகளை பறிகொடுத்து
வெறுமையான வான்வெளியில்
சிறகொடிந்ந பறவைகளாய்
தத்தளிப்பவர்கள்

நட்பு

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Wed, 02 Feb 2011 16:30:00 +0000

வாழ்வின் பொழுதுகள்

என்னை வருடிச் செல்லுகையில்
நட்பின் தோழமைகள்
இன்பங்களை குவித்துச் செல்லும்
எப்படி நண்பர்களாளோம்
என்பதற்கிடையில்
இனைபிரியா சகோதரர்களானோம்
உந்தன் தோளில் சாயும்
பொழுதுகளை -என்
தாய் மடியில் உறங்குவதாய்
உணர்கிறேன்
தொப்புள் கொடி உறவில்
சேர்ந்த எமக்கு
எங்கே இருக்கிறது பிரிவு.

ஏக்கம்

noreply@blogger.com (தமிழ்மகள்) — Wed, 02 Feb 2011 16:08:00 +0000

இருண்டு போன யுகத்தில்

புதைக்கப்பட்ட சில மனிதங்கள்
பேசுகின்றன
தாம் மீட்கப்பட வேண்டும்
என்பதற்காக அல்ல -எம்
மண் மீட்கப்பட வேண்டும்
என்பதற்காகவே.