Damuhan

Mga Online Modus Operandi

2012-05-28T06:41:00.000+08:00

Napakaswerte natin dahil sa patuloy na pagyabong ng teknolohiya. Ang dating pagpapadala ng sulat na noo'y dadaan pa sa koreo, sa tulong ngayon ng email ay wala pa'ng ilang segundo'y makakarating na sa nais mo'ng sulatan. Hindi na rin halos hirap ang mga mag-aaral ngayon sa kanilang mga assignments at research. Nandiyan na ang Google at Wikipedia na halos spoon-feeding na ang impormasyon'g hinahanap. Nandiyan na rin ang online banking at internet shopping para sa mga tinatamad lumabas ng bahay. Dahil sa internet, napapadali halos lahat.

Subalit hindi maikakaila na ang internet ay pugad din ng mga mapagsamantala sa kapwa. Mga scammers, cyber thieves at iba pa. Sa tinatawag na cyberworld, talamak ang mga ganitong uri ng panlalamang. Narito ang ilan:

FREE TRIAL OFFER

How it works: May internet offer na sinasabing free one-month trial para sa isang napakagandang produkto. Kailangan mo lang mag-bayad ng more or less $5 para sa shipping.
What's Really Going on: Nasa fine print nito ang halos hindi mo maaaninag na terms and conditions na kailangan mo magbayad ng $50 to $100 per month, forever. Dahil sa totoo lang, hindi naman talaga halos binabasa ng mga online buyers ang terms of agreement before clicking the "I Agree" button.
Paano Maiiwasan: Read the fine print of offers at wag basta maniniwala sa mga testimonials. Maaaring ginawa lang din ng mga ito ang testimonial para mas maraming maloko.

SAVE THE CHILDREN ETC

How it works: Pwede ka'ng makatanggap ng email ng isang larawan ng malnourished orphan - mula Haiti, East Timor o kahit saan'g mahirap na bansa asking you for donation. Para mapabilis ang proseso, nirerekomenda nila ang wire transfer at hihingan ka ng personal information gaya ng iyong address, account numbers etc.
What's Really Going on: Isang scam ang charity na ito na dinisenyo para kumuha ng pera at banking information. Walang napupunta sa beneficiaries.
Paano Maiiwasan: Magdonate sa mismong website ng legitimate charity gaya ng Red Cross etc. Hindi sila nanghihingi ng donasyon via wire transfer at lalong hindi nanghihingi ng iyong account numbers at passwords.

YOUR PC IS INFECTED WITH A VIRUS

How it works: May window na biglang susulpot tungkol sa akala mo'y lehitimon'g anti-virus program like "Windows Antivirus 2012". Binibigyan ka nito ng babala na meron daw virus ang iyo'ng computer at nagsasuggest na ii-scan mo ito. Syempre pa, makikita nito ang virus at sa maliit na halaga, mga $50 or less, maaalis daw ito ng kanilang anti-virus.
What's Really Going on: Sa oras na pindutin mo ang link, magiinstall ng malware o malicious software ang nasabing "anti-virus" sa iyong computer. Anumang impormasyon gaya ng credit card details ay kanilang makukuha.
Paano Maiiwasan: Wag maging trigger-happy o basta click lang ng click ng link. Sakaling may ganito'ng pop-up message, ii-scan ang iyon'g PC gamit ang legitimate antivirus.

WANTED: PERFECT LOVER

How it works: May nakilala ka sa isang dating site, Facebook o chatroom while playing a virtual game. Nagpalitan kayo ng litrato at numero. Napadalas ang tawagan at kulitan. Parang siya na ang nakalaan para sa iyo. Yun nga lang, nasa ibang bansa siya at kailangan ng pera para mapuntahan ka and live happily ever-after.
What's Really Going on: Ang bago mo'ng pag-ibig ay isang scam artist. Walang powerful hug sa airport, walang happily ever-after. Mawawalan ka pa ng pera.
Paano Maiiwasan: Ang mga dating at social-networking sites ay masasabing daan para makakilala ng mga bagon'g kaibigan.Pero kung ang tao na kakakilala mo lang sa internet ay humingi ng pera, sign off quickly.

Maging maingat tayo lalo na sa internet. Magandang umaga.

Ang Tatlo'ng Pinakamabagsik sa Bagsik ng Panitik! - THE WINNERS

2012-05-25T05:00:00.000+08:00

70 Kalahok . Bawat isa'y may karapatang magwagi bilang isa sa mga pinakamahuhusay sa larangan ng panitikan. Subalit sadyang may mga umangat sa kanilang lahat. Mga hindi matatawarang lathalain ng mga blogero na siyang nag-iwan ng malaking epekto sa bawat mambabasa. Matapos ang dalawang linggo, nahusgahan na ang tatlo'ng mababagsik na bloggers.

IKATLONG KARANGALAN

A Solemn punch - Damuhan

1 USB Flash Drive + Set of Eros Atalia Books + Badge

Napakahaba ng entry na to, pero sulit na sulit basahin, hanggang ngayon naglalaro padin sa imahinasyon ko ang bawat tagpo sa kwentong ito, tumatak na sa isip ko ang mga usapan nila, kung pano naging buhay na buhay at makatotohanan ang bawat usapan, para kong nagbasa ng isang totoong kwento ng buhay... at gustong gusto ko kung pano tinapos ang kwento.. isang makahulugang pagtatapos: “Ipagpaumanhin po ninyo… nag-shift na po ako sa Agriculture.”, pakumbaba kong sagot

bagamat masyadong mahaba, ang ganitong akda ay dapat ipinakikilala at ipinapabasa sa mga mag-aaral. Ang realismo o social realism na ginamit ng may akda ay napapanahon. Ang kaunlaran ay nakaugat sa lipunan, hindi lamang sa ekonomiya bagkus sa pinahahalagahan ng mga mamamayan. Sa kanyang sinulat, ito ay ang samahan at paggalang sa karapatan ng iba.

Narito ang iyo'ng badge

IKALAWANG KARANGALAN

Bagotilyo - Tinuruan Ako ng mga Luntiang Damo

1 Lomo film camera + Set of Eros Atalia Books + Badge

Payak bagamat dinuyan ang aking kalooban. Ang sarap ulit-ulitin. Hinila ako nito mula sa aking kinauupuan patungo doon sa damuhan. Gumaan ang pakiramdam ko.

Mahusay ang pagkakalahad. Simple lamang ang mga salita at pangungusap na ginamit subalit lumabas ang nais iparating ng may-akda.

Ang isan'g akdang tulad nito ay dapat nailalagay sa libro at nababasa ng madla. Maihihilera ang entry na ito sa mga Top sellers ng bawat bookstores. Tugma sa tema ng patimpalak, hindi nakakasawang basahin at hindi boring.

Narito ang iyong badge

UNANG KARANGALAN

Lipad Laya - Damuhan at Sining: Isang Paralelismo

1 lomo film camera + Set of Bob Ong Books + Set of Eros Atalia Books + Badge

Ang ganda ng pagkakagawa, akmang akma para sa damuhan

Isa itong tesis. Propesyunal!

Napakahusay ng pagkakasulat, naiparating ng sumulat ang nais nyang sabihin in a very precise composition

Bawat pangungusap na inilahad sa entry na ito ay talaga namang tumatak ng husto sa puso't isipan ko. Tila isa'ng makabago'ng Rizal ang nagsulat na sinamahan ng husay ng mga batikang manunulat sa panahon ngayon. Ang kanyang likha ang nagpalubog sa lahat ng entry na aking nabasa. Maayos ang pagkakasunud-sunod ng bawat talata. Walang kalituhang maiintindihan ng mga mambabasa. Kudos!

Sa TOP 3, paki-email ang inyong buon'g pangalan, address at contact number sa bloggeradmin [at] damuhan [dot] com para maipadala ang inyo'ng premyo sa lalon'g madaling panahon
Sa mga nakasama sa top 10, narito ang inyong badge:

Muli, binabati ko kayo at pinasasalamatan sa paglahok sa unang Bagsik ng Panitik. Sanay kasama ko pa kayo para sa susunod na BnP. Maraming salamat din sa mga kaibigang hurado na tumulong magdesisyon para matukoy ang nagwagi sa patimpalak na ito ganun din kay Zyra para sa badges. Hanggang sa susunod na Bagsik ng Panitik!

Sa Ngalan ng Panitikan: Bagsik ng Panitik Update

2012-05-23T05:54:00.000+08:00

Sa loob ng mahigit isang buwan ng pagpopromote ng patimpalak na ito kahit na napakacheap ng mapapanalunang premyo, 70 bloggers ang sumuporta at sumali sa Bagsik ng Panitik. Maraming salamat sa inyong lahat. Bagamat tatlo lamang ang magwawagi, minarapat ko'ng ipaalam ang mga entries na pumasok sa top 10.

Maaari ninyo'ng kunin ang badge na ito bilang patunay na kayo'y nakapasok sa TOP 10 (salamat kay Zyra para sa badge):

Ang Ika-Sampu

Will - Salaysay ng Isang Pulubing Nakahiga sa Isang Bakanteng Lote ng Cagnayo Subdivision

Sosyal ang ideya para sa theme; magandang concept para sa short story film.

Isa sa pinakakakaibang kwento; mahusay sa paggamit ng mga simbolismo, mistulang epiko.

Ang Ika-Siyam

Jana - Ako si Totoy

Damang-dama ko ang bawat eksena. Simple lang ang kwento pero dahil maganda ang pagkakasulat, naging interesante hanggang huli.

Malinis ang pagkabalangkas ng kwento, ngamit ang tema, nakaakit ng mambabasa, napakita ang tunggalian at nagbigay ibang wakas

Ang Ika-Walo

Jay Rulez - Lupa ng Karimlan

galing ng flow ng kwento

mahusay ang pagkakalahad at pagkakadetalye ng kwento

mabisang nailarawan ang panganib ng gabi, ang karahasan at lalu't higit ang sorpresang pinasabog sa dulo - na ang kanyang ama any mag gawa.

Ang Ika-Pito

Sasaliwngawit - Saan Napunta ang mga Pangarap

May style ang pagsulat. Thought provoking, pagkatapos kong basahin panandalian akong nakipag debate sa sarili ko.

may lalim, aged.

Ang Ika-Anim

Pointless Paranoia - Damuhan

Evokes real emotion, may spine ang kwento. Kudos!

napaka-intense, kahit na hindi maganda yung mga nangyayari sa kwento naging maganda ang pagbabasa dahil sa magaling na paglalaro ng mga salita. Mahusay!

nakakatakot na. ang daming massacre stories. Pero magaling ang pagkakasalaysay.

Ang Ika-Lima

Pablong Makata - Ala-ala ng Kabataan sa Damuhan

Great word play, fun to read; the keywords blend perfectly with the story.

maganda, sana mas mahaba pa :)

bigla akong nagreminisce, may ganung dating

Ang Ika-Apat

Kat - Mga Dayalogo ng Pag-ibig

Ang ganda ng style of writing, nakaka-dala. Kinilig ako promise

Ang gaan sa pakiramdam nung entry, kahit nung tinignan ko pa lang medyo tinamad ako dahil ang haba, pero nung sinimulan ko na basahin parang ayaw ko na tumigil. KILIIIIIIIIIG! <3

Walang dudang isa ito sa pinakamagaling na entry na aking nabasa. Matamang pinagisipan kung paano magagamit ang mga balakid na salita.

Sa ika-25 ng Mayo, 2012, malalaman n'yo na ang tatlon'g nagwagi. Muli, maraming salamat sa suporta

The Sound of Music with I-bloggers

2012-05-21T05:41:00.002+08:00

Ako ang tao na mahilig manood ng mga musical plays. Isa kasi sa paborito ko ang mga ganito'ng uri ng palabas. Yun ba'ng may mga kantahan, sayawan at iba pa. Mas naaalala at tumitimo sa akin ang bawat eksena lalo na pag idinadaan sa kanta. Ilang buwan ko ri'ng pinangarap na mapanood ang THE SOUND OF MUSIC sa Resorts World Manila. Kaya naman sa tulong ni SOB, nakapagpareserve kami ng ticket para sa nasabing palabas. Kasama ang mga kapwa bloggers na sila Madz, DB, at Xander, ami'ng nasaksihan ang napakagandang musical na ito.

Based on a book by Howard Lindsay and Russel Crouse, a musical by Richard Rodgers with lyrics by Oscar Hammerstein II, The Sound of Music showcases the story of Maria Rainer, a young postulant appointed as governess over the seven children of widower Captain Georg von Trapp. Maria takes on the role of a mother to her charges, teaches them the art of music and singing, and captivates the heart of the once cold and stern captain. - source: RESORTS WORLD MANILA WEBSITE

Bawal kumuha ng litrato sa oras ng palabas, kaya sinamantala na namin ang mag-photo-op bago pa ito magsimula (photos taken using Galaxy tab 8.9. Sorry for the low quality:

BEFORE THE SHOW

Madz, DB, SOB, Xander

AFTER THE SHOW

May 1st time din ako'ng nameet na bloggers after ng show. sila Leo at Nimmy. We had dinner sa Shakey's

Me and Madz with Leo and Nimmy

Actually after ng dinner, we had coffee bago umuwi. Daming tawanang nangyari pero di ko na idedetalye ang lahat. For me, naging masaya ang bloggers' gathering na to. To Xander, salamat sa libreng dinner! Thank you naman kay SOB for the tickets. Nice meeting you naman Leo and Nimmy. 'Til next time Madz and DB.

I really enjoyed watching The Sound of Music. Pero mas masaya ang bonding na nangyari after nito. Magandang umaga!

Style ng Mahilig Umutang

2012-05-18T08:00:00.000+08:00

Utang. Lahat ng tao'y meron nito. Utang na loob at utang sa mga materyal na bagay. Kahit na ang ating bansa ay lubog sa utang na hindi malaman kung paano babayaran. Hindi ko alam kung likas na sa ating mga pinoy ang pangungutang o sadya lang matulungin ang ating lahi na hindi natin kayang tanggihan ang humihingi ng "tulong". Wala sanang masama kung ito'y binabayaran. Pero kadalasan, tinatakbuhan lang. Minsan pa dinadaan sa sakit na "kalimot".

Nautangan ka na ba? Nagoyo ka na ba ng ilan sa iyong mga kakilala? Kung ganun, malamang meron ka ng ideya sa mga iba't ibang uri ng istilo na ginagamit ng mga madalas mangutang. Para sa kapakanan ng lahat, minaigi ko'ng ilista ang ilan sa mga ito:

1. KUMUSTAHAN STYLE

Epektibo lalo na kung madalas kayong hindi magkita. Istilo ng mga ito ang biglang magparamdam sa text lalung lalo na sa chat ng FACEBOOK. Magsisimula sa simpleng

"Hi! Musta na? Ano'ng balita sa yo?"

Siyempre sasagutin mo naman ng

"Oi! Eto ayos lang! Ikaw?"

Matapos ang ilang palitan ng mensahe, asahan mo'ng isisingit na nito ang kanyang plano.

"Eto nga eh, medyo gipit. Nagastos kasi ni nanay yung pambayad sa kuryente. May extra cash ka ba diyan? Pahiram naman. Hehehehe"

2. PAAWA EFFECT

Halimbawa nito ay ang pagrereport sa trabaho na malungkot ang facial expression. Para ma-achieve ang paawa look, gawain ng mga ito na kusutin ang kanilang mga mata para magmukhang bagon'g iyak. Para mas effective, kailangan meron'g konting luha. Didiretso sa kanyang workstation at kunyari'y magtatrabaho pero para mapansin, kakailanganin nila ang kunyari'ng pagpunas ng mata at pahikbi-hikbi effect. Siyempre, concern ang mga officemates at tataanungin siya:

"uy, Ok ka lang ba? Ano'ng problema? Baka may maitulong kami"

Huli ka sa bitag niya!

"Yung lolo ko kasi, namatay uli. Kulang pa kami ng pera sa punerarya at pambili ng bagon dual sim na cellphone at pang-groceries."

At dahil maawain talaga tayo'ng mga pinoy kahit niloloko na, tiyak na marami ang kakagat sa patibong na ito.

3. BUO ANG PERA, MAY BARYA KA BA?

Madalas mahilig sa kapritso at gimik ang mga ito. Laging nagyayaya na magmalling, manood ng sine, magchillax, kain sa labas etc. Siyempre sasama naman ang tropa para mag-unwind. Eto nga lang ang problema. Style ng mga ito na laging buo ang pera. Kahit sa pamasahe, hahanap iyan ng paraan.

"Bayad mo muna ako ha, walang barya eh"

"Kaw muna bumili ng ticket, food, etc. Bayaran ko na lang bago tayo umuwi."

Hanggang sa matapos ang gimik. Sasabihin na niyang:

"Di pa ko bayad sa iyo noh? May papalit ka ba sa buong 2 thousand? Oh sige bukas ko na lang bayaran."

At dumaan ang maraming taon, ang utang niya'y sadya nang kinalimutan

4. CHIKA MINUTE

Madalas ito'ng style ng mga mahilig umutang sa tindahan. Tatambay ang mga ito sa harap ng sari-sari store at makikipagchikahan sa may-ari o bantay ng tindahan.

"Grabe ang init ng panahon ngayon ano? Alam mo bang buntis pala si Linda kay Mario! Hindi mo alam? Aba'y pinagpipiyestahan nga dito sa barangay natin! Pakuha nga muna ng Sarsi. Iaabot ko mamaya ang bayad. May bago palang flavor yang Oishi? Bigyan mo nga ako at sabay ko na lang sa sarsi ang bayad."

At lumipas ang ilang dekada, hindi pa rin siya nagbayad.

Apat na istilo pa lang yan. Sigurado ako'ng marami pang ibang paraan na alam ang ganitong klasen'g mga tao para lamang makautang at makalamang. Ganun pa man, hindi ka man nila mabayaran, umasa kang karma ang sisingil sa kanila. Bato bato sa langit ang tamaan: GUILTY! Ito po si Bino, nag-uulat. Hehehehehe

Palatandaan na She's Not Into You

2012-05-17T22:29:00.000+08:00

Usapang Pag-ibig. Usapang Love. Ligaw-tingin. Pasulyap-sulyap. Then you make your move. Pero di mo alam kung seryoso siya sa yo o hindi. Malay mo, she is just not into you. Paano mo malalaman? Basa....

Signs that She's Not Into You

1. Sabi niya, hindi pa siya handa sa isang relationship

isang classic escape route. Kadalasang ginagamit ng mga babae kapag nacocorner sila ng tao na interesado sa kanila. Pag sinabi sa iyo ito ng babae, ibig sabihin, she's not ready to have a relationship....with you. Oo. Sa iyo. Pwede siyang pumasok sa isang relasyon, pero hindi sa iyo.

2. Palagi mo siyang tinatawagan, pero hindi siya nagrereturn call or kahit simpleng text lang.

malamang iniiwasan ka niya at kung ganun nga ang dahilan, wala ka sa balintataw niya. Ang rule of thumb, tawagan mo siya ng unang beses. Kapag hindi sumagot, call her again dahil baka hard to get lang. Pero kung hindi talaga siya sumagot, she's not into you talaga.

3. Walang eye contact at physical proximity

kung attracted siya sa iyo, gusto niya syempre ang mapalapit sa iyo. If she keeps you at arm's length at all times, prinoprotektahan niya ang kanyang personal space. At kapag iniiwasan ka niya ng tingin, she may be trying to avoid leading you on and having to turn down your advances later.

4. Nagbabanggit ng pangalan ng ibang lalaki na sa tingin niya'y attractive

Hindi ka niya pinagseselos, unless ex-girlfriend mo siya. Malamang ay nasa "Friend Zone" ka niya. Ibig sabihin, kaibigan lang talaga ang tingin niya sa iyo.

5. Isine-set up ka niya sa ibang babae

dahil gaya ng ikaapat, never in her wildest dream na makipag date sa iyo.

6. Ang description niya sa isang ideal man ay sobrang kabaligtaran mo.

alam mo na ang ibig sabihin niyan.

Public Service: A Boy Named Keanu

2012-05-16T05:41:00.000+08:00

Wala talaga ako'ng post para sa araw na ito. Pero dahil sa nabasa ko'ng post ni DesoleBoy ay minabuti ko'ng ibahagi ang kanyang artikulo tungkol sa bata'ng nagngangalang Keanu. Humihingi kami ng tulong sa lahat ng may mabubuting puso, blogger man o hindi. Anumang donasyon na inyong maibabahagi, gaano man ang halaga ay tiyak na makakatulong sa batan'g ito. Maraming salamat po.

Please do not skip-read. This is a serious matter. Thanks

This is a story of a seven year old boy named Keanu.

Keanu, at glance looks nothing but an ordinary boy. He smiles, move a lot, appears timid when approached by adults and talks about school and his future dreams like any other kid would do. He says he wants to be a doctor someday, to be able to heal people, help them become better, the usual. There was nothing really extraordinary about him. Except that in his very young age, he’s already fighting the toughest battle of his life.

Since May 26, 2011, Keanu has been spending his days at the Philippine General Hospital in Manila. He was diagnosed having myelodysplastic syndrome, a disorder in which the cells in the bone marrow won’t function normally and so not enough normal blood cells are produced. Currently, he is dependent on regular blood transfusion and is undergoing several laboratory tests in preparation for a bone marrow transplant. But it’s not as easy it sounds.

Bone marrow transplant costs around P4, 000, 000.00, a price Keanu’s family couldn’t pay instantly. Romana, his grandmother, would walk around numerous charitable institutions, even media networks seeking for help. She says the story of her boy spreads rapidly like fire. People began sharing even a hundred peso, touched by the story of a brave boy fighting his way to live. A retired UP professor gave her entire retirement benefits after hearing the story of Keanu on television. Behind the cam journalists gathering money for donation. Anonymous people depositing decent amount of money in Keanu’s account. “It’s a miracle,” she would say.

I was shamelessly crying when Keanu began telling his story. He explained his illness like a grown-up man who understands all those medical terms I’m not even familiar with. Here is a boy experiencing all kinds of pain because of his condition yet no word of complain is drawn out. He knew there came a point when he almost died yet he talked about it as casually as sharing his life’s dream. His family won’t deny thinking of giving up. But Keanu talks of nothing but his desire to go back to school; a mark of an honor student that he really is. “Sana po gumaling na ‘ko para makabalik na ‘ko sa school,” he would often say.

The first time I saw him, I wasn’t brave enough to approach him. Guilt consumed me. “Why him,” I asked many times locked inside the office’s restroom. How many times I wished I’d die? Twice in my life attempted suicide for stupid reasons. “Why him?”

The second time, there was a certain amount of acceptance in me that I was finally able to approach him. I hugged him tight and told him, “alam ko matapang ka, magiging doctor ka right?” (“I know you’re a brave boy. You’ll be a doctor someday, right?”) He just smiled and nodded, pointed out to an abstract wall art with a metal human face and said “si e-Boy oh.” (Note: e-Boy is a fantasy character from local television; a robot)

There was no doubt in my mind the day will come when the world will bear witness to a rise of a certain Dr. Keanu Ruiz Geronimo. One day, Keanu will be free from the binds of sickness, he will continue his study and earn more honors than he already have. He will live to become a handsome boy, a man whom an officemate said “maraming babaeng paiiyakin.”

Right now the iron level in his blood is constantly monitored that Keanu is walking around with a certain device punctured through his arm for that sole purpose. Also there are few purple marks in his arms but he didn’t seem to mind them and goes on playing. One time, her grandmother recounted, nurses and people at PGH would greet him, recognizing the boy who appeared in TV in few occasions, and Keanu would joke “artista na ‘ko lola.”

I know I’ve said this is a story about a boy named Keanu, but as I write this article, I noticed this is also my story, a story of every person braving the everyday hurdles of life fighting for freedom. That from here on, every whining in the state of my affairs is an affront to Keanu’s reality, and so I am duty bound to go further despite whatever petty things that might fall down the way.

They say fairytales do not try tell children the dragons exist because kids already knew that. What those fairytales really try to tell those children is that no matter how big and powerful those monsters are, it’s no impossible task to overcome them. Now there is a boy named Keanu trying to teach this world that not only dragons can be slayed, it can also be ridden towards an uncertain future that only your spirited heart knows.

________

Author's (Desole Boy) note:

We are told that some people come into our lives and quickly go. Some stay for a while and leave footprints on our hearts. And we are never, ever the same.

This is exactly what Keanu did for me. I know I’ve been frustrating over the state of my "personal affairs," a fact known to most of you and even my closest friends. I remember how a “brother” quoted this passage from Eat Pray Love – “DB, you have the capacity to someday love the whole world.”

It’s true. Why obsessed on the idea of loving someone exclusively when maybe my fate is about loving the entire world? And so began a new phase of my mission and I’m starting now with the closests to my heart.

Keanu needs our prayers. But not only that, he needs monetary donations. Any amount will do. I know we’re all dealing with our own personal economic battle so I have a proposal. Why don’t we gather all our donations, a hundred bucks, fifty pesos or ten pesos, if we gather them, it would be huge enough to help. As the song says “kahit na maliit basta’t malimit ay patungong langit.” Yes?

Some of my friends already pledged their donations so I hope you guys won't fail me. But if you really can't, your prayers are enough.

If you’re interested you can e-mail me thru desoleboy@yahoo.com. You can also reach me thru BBM and my mobile number. For now please avoid sending messages on my @desoleboy Twitter account as I haven't been using it lately and no plans of accessing it for the meantime.

But if you want to direct your donations, here is Keanu's Metrobank account: 044-3-04457094-8

Also, please share his story. Not only for the purpose of generating donations, but hopefully, more people will be inspired the same way he did to me. You too, I hope.

Many thanks and may God bless us all.

Mga Di Dapat Gawin ng Isang Blogger

2012-05-15T08:00:00.000+08:00

Parami ng parami ang mga blog readers na ngayon ay gusto na ri'ng gumawa ng kanilang sariling blog. Mapa-personal blog man o yung niche na gusto nila, isa ito'ng patunay na ang blogging industry ay patuloy na yayabong sa paglipas ng panahon. At dahil baguhan sa ganitong larangan, marami ang naghahanap ng kasagutan sa tanong na ano ba ang mga dapat gawin ng isang blogger na malamang ay nasagot na rin ng mga beterano'ng blogista. Kaya para medyo may kaibahan ng konti, here are the things that any new (or not so new) blogger should stop doing. Mga dapat tinitigilang gawin. Tinagalog ko lang.

1. Huwag maging perpekto - boring ang pagiging perpekto at nobody's perfect. Gusto'ng makarelate ng mga mambabasa mo. No one can relate to perfect.

2. Huwag ikumpara ang sarili sa ibang bloggers - hindi ka nga perpekto, pero unique ka naman. Use your unique ability.

3. Huwag iyakan o ireklamo ang traffic ng iyong blog. Gaya ng lagi ko'ng sinasabi, hindi araw-araw ay pasko. May panahon na mataas ang traffic mo. May mga panahon naman na lalangawin ang blog mo. Ganyan talaga ang buhay.

4. Huwag magfocus sa blog mo habang nasa trabaho. May mga bills na kailangan mo'ng bayaran. Don't lose your job over a blog. Well unless blogging is your job of course.

5. Huwag mag-alala kung ano ang sasabihin ng ibang bloggers sa blog mo. Hindi mo makokontrol ang mga sasabihin nila kaya wag ng mag-aksaya ng oras tungkol dito.

6. Huwag makipagkumpetensiya sa ibang bloggers. Maliit lang ang blogworld. Isa pa, hindi iyan makakatulong sa iyo. Concentrate on your own efforts.

7. Huwag masyado'ng maging seryoso sa blogging. Life is more enjoyable when you can relax and have fun.

8. Huwag balewalain ang iyong mahal sa buhay kabilang na ang iyong mga kaibigan at kapamilya dahil sa blog. You still have a life. Kung wala ka namang life, then go and get one pwede ba?

Senyales na Obsessed Ka sa Kanya

2012-05-14T07:15:00.000+08:00

Naranasan mo na ba'ng ma-obsess? Well kung sa mga material things, malamang ay naranasan mo na. Pero kung ang pag-uusapan ay pagiging obsessed mo sa isang tao, sa aking palagay, malaking sitwasyon na ito at maaaring magdulot ng di magandang resulta sa pag-iisip. I-check mo ang mga senyales na to, pag positive, kailangan mo ng tulong. hehehe.

Possessive ka . Gusto mo lagi mo siyang kasama. Naa-upset ka pag hindi mo siya kapiling.

Nagagalit ka kapag nakikita mo siyang kausap ang iba'ng tao kahit na kaibigan o kapamilya man niya ang mga ito

Alam mo kung paano makukuha ang mga private photos niya sa Facebook at iba pang sites.

Daig mo pa ang detective dahil alam mo kung saan siya nakatira, sino ang mga kasama niya sa bahay, ano'ng kulay ng banyo niya atbp.

Alam mo ang damit na suot niya nung huli mo siyang makita.

Kahit best friend mo, aawayin at ipagpapalit mo para sa kanya.

Palagi mo siyang tinatawagan. As in kapag di niya nasagot ang tawag mo, panigurado'ng tatawag ka ulit ng ilang beses kahit pa sabihin na wala namang emergency or urgent na dapat pag-usapan. Mababa na ang three calls a day.

Kahit nakalagay sa status niya sa Yahoo Messenger or Google Talk ay "busy", iistorbohin mo siya para lang makipagkwentuhan ng mga walang kwentang bagay.

Meron ka'ng need to know basis. Halimbawa ay "Saan u?", "Ano po gawa u?", "Kailan ka uuwi?", "Bakit di mo sinasagot tawag ko?". Mga tipon'g "I MUST KNOW" ang drama. Please lang, alam namin'g you care, pero pwede'ng humingi ng PRIVATE SPACE?

Kinokontrol mo siya. Setting what he/she can or cannot do.

Sa isang event na may mahigit 500 katao, siya kagad ang hinahanap mo.

Sa kanya lang umiikot ang mundo mo.

Check ba? Magpacheck-up ka.

Dear Nanay - Repost Ngayon'g Mother's Day

2012-05-13T03:33:00.000+08:00

Ito ang sulat ko kay nanay noon'g nakaraang taon.. repost ngayo'ng mother's day :)

Dear Nanay,

Kamusta ka na? Labing-walong taon na kasi tayo'ng di nagkikita eh. Miss na miss na kita. Ako, heto at awa ng Diyos, ay nasa mabuti namang kalagayan. May magandang trabaho naman at busyng busy sa pagbablog. Si Ate, ilang beses ng napromote sa kumpanyang kanyang pinapasukan. Yung sumunod naman sa kin, HR staff na sa Bounty Fresh. Every month, meron kaming libreng Chooks-to-go! Yung bunso naman, ayun at gagraduate na mamaya sa kursong ECE. Kasama niya si Tatay at si Tita para panoorin ang pag-akyat niya ng entablado. Ay si tatay, kahit may iba nang kinakasama sa buhay, alam ko'ng mahal na mahal ka pa rin niya.

Siyanga pala 'Nay, ang dahilan ng pagsulat ko sa yo ay wala'ng kinalaman sa pera. Hehehe. Wala naman po ako'ng hihilingin na materyal na bagay. Hindi na po ako ang dating Bino na maglalambing lang sa inyo pag may kailangan ako. Gusto lang kita'ng batiin ng Happy Mother's Day. Sa Linggo pa po yun pero syempre, gusto ko'ng ako ang unang bumati sa iyo. Selfish noh? Pero syempre, ako ang unico hijo mo eh. Mama's boy kaya ako! At di ko kinahihiya yun!

Ikaw ang umagapay sa kin sa aking unang hakbang noo'ng ako'y nagsisimulang maglakad. Ikaw ang aking unang guro na nagturo sa akin kung paano magbasa at magsulat. Ikaw din ang unang nag-asikaso ng mga gamit-eskwela ko. Mula sa lapis at papel, hanggang sa uniporme at sapatos. Natatandaan ko pa nga kung paano mo ko sinuyo na pumasok sa paaralan. Natatakot kasi ako sa guro ko dati kasi ang sungit. Pero nadaan mo ko sa suhol na masarap na baon na ikaw din mismo ang naghanda. Iba ka nay! Walang sasarap sa mga luto mo!

Sana nandito ka ngayon upang makita mo ang pag-asenso namin. Sana nakita mo kung paano kami sinabitan ng medalya tuwing matatapos ang pasukan. Sana nakasama ka namin noo'ng grumaduate kami mula gradeschool hanggang kolehiyo. Nailibre sana ka namin noo'ng natanggap namin ang aming unang sweldo sa una naming trabaho. Inaalay namin ang tagumpay na ito kay Lord at sa iyo. Maraming salamat at iniluwal mo kami sa mundo. Kung wala ka, wala rin kami. Hindi mapapantayan ng isang simpleng liham na ito ang walang hanggang pagtanaw ko ng utang na loob at paulit-ulit na pasasalamat sa BEST NANAY IN THE WHOLE WIDE UNIVERSE!

Oh siya Nanay, mahaba-haba na to'ng sulat ko sa yo. Hindi naman sapat ang buo'ng blog ko para sa lahat ng gusto ko'ng ikwento sa yo. Teka nga pala, may nakalimutan pa pala ako'ng sabihin sayo na bihira mo'ng marinig pero alam ko naman na nararamdaman mo kahit malayo ka sa piling namin. At alam ko'ng aabot ito hanggang heaven kung saan ka nandun:

Nanay, I love you!

Ang Kwento ni Eros

2012-05-12T06:20:00.000+08:00

Nakakatuwang pagmasdan ang dalawang puso'ng nagmamahalan. Dalawang nilalang na itinadhana sa isa't isa. Habang buhay na magkasama sa hirap man o saya. Pero ang mas masaya, ako ang dahilan kung bakit sila nagkatuluyan. Ang aking pana ang susi sa lahat ng puso'ng naghahanap ng pag-ibig.

Ako si Eros. Ang anghel ng pag-ibig.

Ipinanganak ako na kaakibat na ang isang tungkulin: ito ay ang hanapan ng kapareha ang isa'ng puso'ng nangungulila sa pagmamahal. Isan'g puso'ng ang tanging nais ay lumigaya at makabuo ng isang masayang pamilya. Mahanap ang tunay na pag-ibig. Isan'g pag-ibig na walang hinihinging kapalit. Unconditional love 'ika nga. Kaya mula pagkabata, heto na ang aking naging misyon.

Dala-dala ko lagi ang listahan ng mga posibleng magkaroon ng pagtingin sa isa't isa. Mutual understanding. Bawat pangalan ay aking binubusisi ng husto para masigurong tama ang pagtatambal na aking gagawin. Gamit ang mahiwagang palaso, kailangang asintado ang puso. Bawal pumalya. Bawal magkamali sapagkat ang kanilang pag-ibig ang nakasalalay. Kaya naman hindi basta-basta ang tungkulin'g ko'ng ito. May kahirapan, pero sa oras na magampanan, walang pagsidlan ng kaligayahan ang aking nararamdaman.

Libu-libo'ng tao na ang aking nabigyan ng kasama sa kanilang pagtanda. Ang hindi ko lang maintindihan, bakit ako, wala? Ganun ba talaga dapat ang batas? Hindi pwedeng umibig ang tulad ko? Hindi to maaari. Panahon na siguro para ako naman ang lumigaya. Sarili ko naman bago ang iba. Mula sa pagiging anghel, ako'y nag-anyo tao para hanapin ang aking pag-ibig. Hindi ito naging madali. Ngunit para sa isan'g nilalang na hindi marunon'g sumuko, sa wakas, natagpuan ko siya.

Niligawan ko siya. Tulad ng isang normal na tao. Hatid-sundo mula opisina hanggang sa kanyang tahanan. Bigay ng bulaklak, tsokolate, stuffed toys at iba pa. Inanyayahang manood ng sine at kumain sa labas. Lahat na halos ng pwedeng ligaw na alam ko'ng ginagawa ng isang lalaki ay aking sinubukan. Subalit "hanggang magkaibigan lang tayo Eros," ang kanyang tugon sa lahat.

"Pero bakit?" ang aking naitanong.

"May mahal ako'ng iba."

Halos gumuho ang mundo ko ng marinig ang kanyang tinuran. Ganunpaman, hindi ako sumuko. Para ano pa't naging angel ako ng pag-ibig kung hindi mapapasaakin ang babaen'g ito? Kinuha ko ang aking pana at iniumang ang palaso sa kanya.

"Anon'g gagawin mo?"

"Hindi ka pwedeng mapunta sa iba. Sa ayaw at sa gusto mo. Mapapasaakin ka" at bumulusok ang palaso patungo sa kanyang puso.

"Ngayon, mahal mo ba ko?" muli ko'ng tanong.

"Hindi kita mahal."

Nakakapagtaka? Bakit hindi gumagana?

Muli ko'ng inulit ang pagpana sa kanyang puso subalit ni katiting na epekto nito'y walang nangyari.

"Hindi mo pa ba nakukuha Eros?"

"Ang alin?"

"Tingnan mo ang listahan ng mga tao na hahanapan mo ng kapareha. Hindi ikaw ang tao'ng nakalaan para sa akin. Kaya kahit ano'ng pana man ang gawin mo sa puso ko, hindi kita matututunang mahalin dahil iba ang tinitibok nito. Hindi ikaw ang tadhana ko."

Ang kanyang mga binitiwang salita ang nagpabalik sa aking sarili.

Isa ako'ng anghel na may misyong ginagampanan. Misyon na pagtagpuin ang dalawang puso'ng nagmamahalan para magkasama at hindi para wasakin. Ngayo'y malinaw na sa akin ang lahat. Kung mahal mo talaga ang isang tao, kailangan mo siyang palayain.

Isang kapatawaran ang aking hiningi sa kanya na kanya namang ibinigay. Kasabay nito ay ang aking pamamaalam sa kanya upang gampanan ang tungkuling iniatas sa kin ng Maykapal.

Ang pag-ibig ay hindi makasarili. Inuuna ang kaligayahan ng iba bago ang sarili.

-wakas-

Themesongs ng Buhay Mo

2012-05-11T00:34:00.001+08:00

Mahilig ang mga pinoy sa kantahan. Minsan nga, kahit na nga ang musika ay walang hilig sa isang tao, ipagpipilitan pa rin nito ang sarili para makakanta. Wala ring pinipiling lugar ang mga pinoy sa pagkanta. Bahay, eskwelahan, simbahan, o kahit sa trabaho, tiyak may nagkakantahan. Kaya naman iba't-ibang genre ang nalikha para sa mga tao'ng may iba't ibang tipo ng musika. Nandiyan ang rock, pop, jazz, blues, ballad atbp. At para sa mga romantiko, nandyan ang mga love songs. Madalas ginagawang themesongs ang mga ganitong uri ng kanta. At para sa ilan ko'ng mambabasa na naghahanap ng themesongs para sa iba't-ibang sitwasyon ng kanilang buhay, narito ang ilan:

Martir ka ba at laging hingahan ng problema sa lovelife ng kaibigan mo'ng minamahal mo rin? Pwes, bagay sa iyo ang kantang KUNG AKO NA LANG SANA ni Bituin Escalante.

Nakatali na ba ang puso mo pero biglang tumibok para sa iba? KUNG MALAYA LANG AKO ni Kris Lawrence ang bagay sa trip mo.

Hinahanap mo pa rin ba ang sarili mo? Di mo ba malaman kung ano ang tunay mo'ng pagkatao? O baka alam mo na pero ikinahihiya mo. Pakinggan mo ang kantang HIDING INSIDE MYSELF.

Marami ba'ng nanlalait at nangmamaliit sa yo? Be proud ka dapat sa sarili mo! Wag mo'ng pansinin ang paninira ng iba'ng tao dahil sabi nga sa kanta ni Christina Aguillera, YOU ARE BEAUTIFUL!

Umiibig ka ba sa kaibigan mo ng di sinasadya. Natatakot ka bang malaman nyang minamahal mo siya dahil baka bigla na lang magbago ang lahat? Mukhang pareho kayo ng sentimyento ni Bugoy Drilon sa kanyang awiting PAANO NA KAYA.

Pareho ba kayo'ng may nararamdaman sa isa't isa pero masyado pang bata para pumasok sa isan'g relasyon? Ok lang yan, kung kayo talaga sa hinaharap, eh di kayo! Basta ba kaya nyong ipangako sa isa't isa ang isang bagay tulad ng kanta ni Mark Bautista at Sarah Geronimo na AKO'Y MAGHIHINTAY.

Assuming ka ba na ikaw ang nagugusutuhan dahil sa mga nabasa mo sa talaarawan nya pero iba pala ang tinutukoy nya? DIARY ng Bread ang bagay sa yo.

Noong una ba, dull ang buhay mo at parang laging may kulang pero biglang nabago nag makilala mo siya? Bagay sa yo ang NOW THAT I HAVE YOU ng The Company.

At yan ang ilan sa mga nababagay na themesongs para sa iba't ibang sitwasyon mostly tungkol sa love.

Alay Kay Nanay - Isang Maagang Mother's Day Post

2012-05-10T06:49:00.000+08:00

Mula sa panulat ni Agnes Eugenio, regular contributor ng Damuhan.com

Sa murang edad ako’y mulat na,

Na wala akong amang handang umalalay.

Buti na lang nandyan si ina,

Kami lamang dalawa, tingin ko’y sapat na.

Minsa’y nag-usisa nang hindi inaasahan

Walang ibang intensyon,

Gusto lang malaman…

“Nasaan siya, ‘di ba niya tayo mahal?”

Siguro’y ‘di pa handang pag-usapan,

‘di napigilan ako’y nabulyawan

Sabi na lang ni ina…

“Kung gusto ka niyang makita,

siya ang gagawa ng paraan.”

Sa kanyang winika, aking napagtanto

Tama nga naman ang kanyang pinupunto.

Kaya’t tumatak sa’king isipan,

Kung ayaw niya sa’min,

‘di namin pagpipilitan.

Sa pag-aaral ako’y nagsumikap

‘Di lang para maabot ang mga pangarap

Ngunit para na din sa hinaharap

kung sakali kami’y magkita,

na kahit wala siya’y aming makakaya.

Nanay at tatay, kahit mag-isa’y

ginampanan

Kahit may kahirapan,

kanya itong nakayanan

‘Yun nga lang,

Kina lolo’t lola madalas iniiwan.

Hindi nagmintis sa pagkuha ng medalya

Ngunit sa halip na magdiwang

Kalungkutan, sa puso ko’y may puwang

‘Pagkat ‘di madalas kasama,

nais kong paghandugan.

Sa laki ng gastusin lalo na sa kolehiyo,

Si nanay nakipagsapalaran

at tumungo sa kabilang ibayo.

Ngunit nang siya’y lumisan,

tangan ko ang pangakong kanyang iniwan.

Na sa oras ng pagtatapos,

kanya akong babalikan.

Sa halip na magmukmok, ako’y nagsumikap

Upang mayro’ng medalya sa aming

muling paghaharap.

‘Di naman nabigo sa aking pinaghirapan

Sa sobrang saya, halos wala nang

pagsidlan.

Ngunit ang pinaka-aasam-asam,

Na sa pagtatapos siya’y makasama

Hanggang sa huling pagkakataon,

ipinagdamot ng tadhana.

Si nanay, ‘di daw makakauwi

sa oras na itinakda.

Dalawang taon pa ang lumipas,

‘Tsaka lamang nakabalik ng Pinas.

Ang pagkasabik at pangungulila

sadyang nag-uumapaw

Pero bakit paglalagi niya,

magtatagal lamang ng tatlumpung araw?

Matagal-tagal din akong nag-intay

Na muling makita’t mahawakan ang kamay.

Ngunit heto na naman ako, nagbibilang ng araw

Kung kailan ko siya muling mahahagkan.

'Di mapapantayan pagmamahal ng isang ina,

Kanilang paghihirap, maging mga sakripisyo.

Tungkulin nila’y ‘di isang biro

Kaya sa inyong lahat, ako’y saludo!

Lorna, Batan'g Ina

2012-05-09T09:29:00.000+08:00

Paalala : May mga maseselang salita na di angkop sa mga 18-anyos pababa

Ako si Lorna, labing-walon'g taon'g gulang.

Isang dalagang ina.

Edad katorse ng una ko'ng isilang ang bunga ng isang malaking pagkakamali. Pagkakamali dahil ako'y tumugon sa tawag ng laman. Sa madaling salita, maaga ako'ng lumandi. Naniwala ako na mahal ako ng lalaki'ng siyang ama ng aking panganay. Subalit matapos ang pag-iisa ng aming katawan at pagsasalo sa isang pansamantalang kaligayahan, iniwan niya na lang ako ng ganun-ganon na lang.

Sinumpa ko'ng hindi na magmamahal muli. Ngunit sadyang makati talaga ang aking dikya kaya muli na naman ako'ng natukso. Labing-piton'g taon'g gulang ako ng isilang ko ang aking bunso. Gaya ng dati, iniwan ako ng walang kwentang ama niya.

Sa kabila nito, hindi ko nagawang kamuhian ang aking dalawang anak. Itinuturing ko silang biyaya mula sa Diyos. Sa kanila ko natutunan ang ibig sabihin ng salitang RESPONSIBILIDAD. Kaya hindi ko sila pwedeng pabayaan. Kung kinakailangan ko'ng gumapang para lang buhayin sila ay aking gagawin. Kahit pa ang kumapit sa patalim, tama man o mali, basta para sa kanila, hindi ako mangingimi.

Ilang trabaho ang aking sinubukan. Dahil sa di ako nakatapos ng hayskul, namasukan ako bilang kasambahay. Subalit sa kasamaang palad, napagmalupitan ako ng aking amo. Ni hindi ko natatanggap ang aking sweldo. Kaya umalis ako't naghanap ng iba'ng trabaho. Pero sadyang kay lupit ng tadhana. Ilang linggo ang lumipas na halos wala ng makain ang aking mga anak dahil sa wala ako'ng pinagkakakitaan. Itinakwil din ako ng aking mga magulang dahil sa aking pagkakamali. Dito ko naisip na walang tutulong sa akin kung hindi ang sarili ko lang. Hindi ako dapat sumuko alang-alang sa mga bata.

Hanggang sa naisip ko na tutal naman, napakinabangan ng dalawang hayop na lalaking yun ang aking katawan ng libre, bakit hindi ko na lang ito pagkakitaan?

Madali lang naman pala. Kailangan ko lang magdamit ng hapit sa aking katawan. Yung tipo'ng bakat ang aking may katamtamang lakin'g dyoga bilang pang-akit sa kustomer. Sa dami ng mga tigang na lalaki ngayon, madali ng makakahanap. Naging pwesto ko ang tapat ng isang subdivision sa may parten'g Alabang. Hindi ko akalain na marami pala ako'ng magiging suki. At ang presyo? Murang-mura lang.

Sa isang gabi, mababa na ang limang daan. Full service na yan. Sapat na halaga para may maipakain sa aking mga anak. Maduming pera kung tutuusin. Pero ang mahalaga, hindi ako pumapatay para lang magkasalapi. Pero hindi ako pumapayag ng walang proteksiyon. Sa panahon ngayon, kahit papaano, natuto na ako.

Anon'g pakiramdam? Wala. Di tulad dati na may pagmamahal. Ngayon, wala lang. Para lang ako'ng robot na kunyari'y nasasarapan. Nandidiri sa sarili pero kailangang gawin para mabuhay ang aking mga anak. Idaan na lang sa ligo at matinding sabon at hilod para mawala ang lansa ng aking katawan.

Hanggang kailan ko ba to gagawin? Hangga't may dalawang anghel na umaasa sa akin, hindi ako magdadalawang-isip na ipagpatuloy ang "trabahong" ito. Oo, magkakaisip sila pagdating ng panahon, pero saka ko na iisipin ang bukas. Mahalaga ang ngayon. Mahalaga ang dalawang bata na siyang biktima ng kahirapan dahil sa kasalanan ng kanilang nanay.

Kamuhian n'yo man ako o kasuklaman, wala ako'ng pakialam.

Ako si Lorna.

Isang magulang na ang tanging iniisip ay ang kapakanan at kinabukasan ng kanyang mga anak

Isan'g batan'g ina.

Isan'g puta.

Kung Kausap Mo ang Sarili Mo sa Salamin?

2012-05-08T06:58:00.000+08:00

Taliwas sa trending post na "20 Things I Want to Say to Someone" na akin ng nagawa sa previous post ko, heto naman ang mga bagay na gusto ko'ng sabihin ng harapan.... sa sarili ko. Oo tama ka ng pag-kakabasa. Paminsan-minsan, kailangan nating i-umpog ang sarili natin para matauhan ng konti. Pero sa halip na beinte, labing-walo lang ang aking naisip maisulat.

1. Magpakatino ka para makahanap ka ng babaen'g magtitiyaga at makakasama mo habang-buhay. Ilang babae na rin ang dumaan sa buhay mo. May dalawang sumeryoso pero ano'ng ginawa mo? Pareho mo silang pinaasa. Ang gwapo mo ha!

2. Huwag ka'ng masyado'ng mang-alaska sa mga bloggers' eyeball dahil hindi mo namamalayan, nakakasakit ka na ng kapwa mo. Hindi mo alam, masama na ang loob nila sa iyo.

3. Bawas-bawasan mo ang pagkain sa fast-food chains. Iwasan mo rin ang sobrang dami ng rice. last time nag-check ka ng blood-pressure, nalula ka sa taas di ba? Huwag ka'ng pasaway.

4. Saludo ako sa iyo dahil hanggang ngayon, sa tuwing may nagyayaya sa iyo na mag-yosi, talagang tinatanggihan mo. Pero sablay ka naman dahil pag toma ang inalok sa yo, mabilis ka pa sa alas-kwatro kung tumanggap ng alak.

5. Huwag ka'ng basta-basta mag-reresign. Humanap ka muna ng malilipatan. Minsan, nauubos din ang swerte mo sa paghahanap ng trabaho kahit sabihin mo pa'ng kaya mo'ng ipasa ang mga English interviews. Maging masaya ka at mahalin mo ang trabaho mo dahil bread and butter mo iyan.

6. Ayan ka naman, hindi ka na naman makatanggi sa mga umuutang sa iyo. Hindi ka pa ba nadadala? Ilang beses ka na bang hindi nabayaran ng mga nanghiram sa iyo?

7. Lately medyo hindi ka mapili sa kaibigan. Gusto ko iyan. Pero wag mo'ng kalimutan na hindi lahat ng nakikipagkaibigan sa iyo ay "totoo". Meron lang talagang mga manggagamit. Konting ingat.

8. Tigilan mo ang kaka-rant mo sa twitter. Nagmumukha ka lang tanga dahil wala namang pumapansin sa iyo. Nag-iiwan ka lang ng bad vibes sa mga followers mo. Dapat stay cool and humble :)

9. Sa susunod na magpapacontest ka, lakihan mo ang premyo para di ka nakakatanggap ng email na puro panlalait sa prizes mo. Try mo humanap ng sponsor next year!

10. Hindi mo kailangan ng iphone. Makuntento ka sa Blackberry phone mo. Oo nga't kaya mo'ng bumili ng ganoon'g gadget pero hindi mo naman kailangan yun, gusto mo lang. Iba ang wants sa needs.

11. Huwag ka'ng malungkot kung nilalangaw ang mga posts mo. Hindi naman kasi araw-araw ay pasko. Hindi mo din masisisi ang mga bloggers na di nagkokomento. Mabuti na yun kesa naman makatanggap ka ng comment na "nice post" pero di naman talaga nagbasa.

12. Konting ingat naman. Huwag ka'ng tatanga-tanga kapag naglalakad ka'ng mag-isa sa overpass o footbridge. Kaya ka laging nadudukutan o nalalaslasan ng bag eh.

13. Hindi mo na kailangan ng isa pa'ng credit card. Pag inalok ka pa ng Citibank, matuto ka'ng humindi.

14. Bawas-bawasan mo ang pagiging moody mo. Hindi lahat ng tao ay makakaintindi sa iyo.

15. Lumalaki ang tiyan mo ah. Kunin mo yung ab rocket ng ate mo. Try mo'ng mag-ehersisyo para mag-circulate naman ang dugo mo.

16. Huwag ka'ng masyado'ng magbabad sa tapat ng laptop pag-uwi mo. Kaya lumalaki lalo ang eyebags mo eh. Try mo namang matulog kagad.

17. Ano ba ang pumipigil sa iyo at ayaw mo'ng manirahan sa iba'ng bansa? Mas gusto mo lang talaga na bumisita at mamasyal doon ano?

18. Mahalin mo muna ang sarili mo para matutunan mo'ng magmahal ng iba.

Tadah!

Isa Ka Ba'ng Blog Addict?

2012-05-07T06:46:00.001+08:00

Nakakasira din pala ng ulo kapag pinepressure ang sarili na gumawa ng isang post para sa blog. Yung tipon'g dito na umiikot ang buhay mo. May trabaho ka nga, pero sa pagitan nito'y walang kamatayang blog hopping ang ginagawa mo. May rest day o day-off na tinatawag pero nakaharap ka pa rin sa computer para i-check kung ilang komento ang natanggap ng new post mo. Nawala na ang social life mo. Ni hindi ka na makausap ng pamilya at mga kaibigan mo. Nawala ang interes mo sa iban'g makabuluhang bagay. Sa madaling salita, pinapaikot ka ng blog mo. Hindi na ikaw ang kumukontrol dito. Ito na ang kumukontrol sa iyo.

Sa tingin mo ba naa-adik ka na sa Blogging?

1. Nagpopost ka ng higit sa dalawang beses.... sa ISANG ARAW. Gumigising ka pa ng around 2am at kapag may ideyang kumakalikot sa utak mo, di ka mag-aatubiling buksan ang computer at i-type lahat ng nasa isip mo.

2. Natutuwa ka kapag may nagkokomento sa mga blog posts mo. Kahit pa sabihin na "nice post" lang ang comment, tuwang-tuwa ka pa rin. Kahit mga spam comments, di mo pinapalagpas at di mo dinedelete.

3. Iniisip mo na magresign dahil sa tingin mo, employer mo na si Google Adsense, Chitika, AdBrite at Infolinks. Naniniwala ka na mapapantayan ng mga ito ang sweldo mo sa iyong regular job.

4. Kahit sa girlfriend o boyfriend mo na hindi naman nagbablog at walang alam dito, kinukwento mo ang latest post mo. Mga bago'ng tula, kwento o kung sumali ka sa isang patimpalak sa blogging etc.

5. Kinukumbinse mo ang girlfriend o boyfriend mo na magblog na rin. Lahat ng rason ay gagamitin mo makumbinsi mo lamang ang iyon'g kapareha na mag-blog.

6. Nakasubscribe ka sa more than 50 blogs.

7. Panay ang advertise mo ng mga posts mo sa Twitter, Facebook at Google+. In fact, sa lahat ng social platforms na nabanggit, mayroon ka'ng page para sa blog mo. Kasali ka rin sa mahigit limang blogging community groups sa Facebook

8. Tingin mo sa sarili mo, isa ka'ng writer.

9. Tinatanong mo ang mga kakilala mo kung mayroon silang blog. Mapa-officemate, dating kamag-aral, o kahit kapamilya mo.

10. Pati sa panaginip, blogging ang topic. Napapanaginipan mo na umaattend ka ng blogging events, nanalo sa isang blogging awards etc.

Ito ay katuwaan lamang. Maraming salamat po.

Dahil kay Leah, Ako'y Gumaya

2012-05-03T23:43:00.002+08:00

Dahil gaya-gaya ako sa nakita ko'ng post ni Leah, eto na ang aking bersiyon. Sa mga hindi nakakaalam, eto ang mga bagay na nais mo'ng sabihin sa isang tao na di mo masabi ng harapan dahil:

wala ka'ng bayag
nahihiya ka
mas mabuting itago na lang kesa malaman niya

So here it goes:

1. Alam ko na wala na ko'ng number sa yo, kasi ang huling reply mo, "Who u?"

2. Sa May 20, di ko alam kung sasama pa ko ganung ako ang nag-iinsist na gusto ko'ng manood ng Sound of Music. Kala ko kasi ok na tayo. Akala ko lang pala. O baka napaparanoid lang ako? Malamang hindi.

3. Isa ka sa mga tao na parang kapatid ko na. Kaya subukan nilang may manghamak sa yo, gagantihan ko.

4. Binigyan pa man din kita ng domain, pero ni simpleng dalaw sa blog ko di mo magawa? Ikaw pa ang makapal ang mukha? Ako pa ang may utang na loob? Ganun? I-delete ko kaya yan'g domain mo?

5. Natutuwa ako na kahit magkalayo tayo, di tayo nawawalan ng komunikasyon sa isa't isa. Kahit na madalas eh di ako nakakapagchat sa yo o kahit sa bbm, alam ko'ng alam mo na isa'ng message mo lang sa akin ay sasagot ako. I love you bff :)

6. Grabe, ang galing mo'ng magsulat, malalim man o mababaw ang ginagamit mo'ng salita. Walang duda na naaantig mo ang puso ko sa bawat post mo.

7. Sana ako na lang ang nasaktan kesa ikaw ang sinaktan ko. Sana di na lang ako nagsabi ng nararamdaman sa yo. Sana sinarili ko na lang. Di na sana umabot sa ganito na para tayo'ng estranghero. Minsan naman naguusap tayo pero alam mo ba, sa tuwing kausap kita sa chat o twitter, bumabalik yung ala-ala ng minsan ay sinaktan ko ang puso mo. Walang kapatawaran ang ginawa ko sa yo. Kaya siguro, kung anumang kamalasan ang nangyayari sa buhay ko, ganti na ito ng langit dahil sa pagdurog sa puso mo.

8. Di pa ko nakakamove-on kahit na alam ko'ng ako ang may kasalanan.

9. Ang hirap pala pag kinakausap mo ang iba pero ako'y parang dinededma. Yang umaaligid sa yo sa twitter. Sino ba yan? Nakafollow din yan sa akin eh. Pero ba't laging ikaw ang kinakausap? Nakakapagselos na. Pero wala ako'ng karapatan dahil di naman tayo diba?

10. Nagtampo ako nung hindi ka nakasali sa pakontest ko.

11. Hindi sa lahat ng oras ay hawak ko ang cellphone ko. Hindi din sa lahat ng oras ay gusto ko'ng makipagusap sa yo.

12. Pwede ba'ng tumahimik ka naman, nagtatrabaho ko eh. Kalalaki mo'ng tao eh ang tinis-tinis ng boses mo.

13. Di ko nakakalimutan ang araw na pinagbintangan mo ko na grupo mo ang sinasabihan ko. Di lang yan ang bloggers' group! Buti na lang di ako pumapatol sa matanda.

14. Nagkaroon man tayo ng tampuhan dati, dahil dun, mas tumibay ang pagkakaibigan natin. I'm so thankful na nakilala kita.

15. Panay ang komento mo sa blog ng iba pero sa blog ko hindi ka man lang magkomento.

16. Sasagutan ko yung Q&A mo tutal May 15 pa naman ang deadline.

17. Sana naman maideliver na ung mga items na inorder ko sa inyo. Grabe ang delay!

18. Boss, hindi po ako robot. Hindi ko kayang gawin lahat ng sabay-sabay yang pinagagawa mo. Kaw kaya lumagay dito sa posisyon ko?

19. Kailan ka magbabayad? Next year?

20. Mahal pa rin kita.

Tadah!

Patok

2012-05-03T06:08:00.000+08:00

Mula sa panulat ng regular contributor ng Damuhan na si Agnes Eugenio:

Patok na jeep, madalas na kinaiinisan kong sakyan. ‘Yung tipong nabibingi ako sa lakas ng tugtog at nanginginig ang buong kalamnan ko sa lakas ng bayo ng speaker nito. Malas mo na lang kung malayo ang byahe mo, dahil bukod sa kadalasang baduy na rap song ng kung sino ang tinutugtog, lalampas ka pa sa bababaan mo dahil sa lakas ng sounds, hindi na kayo magkarinigan ng drayber.

Wala sa hinagap ko na magkakaro’n ako ng inspirasyon sa pagsulat – sakay ng isang patok na jeep!

Pamilyar ang boses ng mga kumakanta, si Gloc-9 at si Aiza Seguerra. Ipapasak ko na sana ang headset ng cellphone ko, nang biglang…

“Ibalik mo ako sa araw na nung ako'y hinahanap ng aking inay habang lumalangoy sa ilog…”

Kahit hindi ko naranasan lumangoy sa ilog, agad namang nagbalik ang mga panahong tuwang-tuwa ako sa pagligo sa ulan patakbo-takbo pa sa kalsada kahit walang salawal. Ang pagtakas kay nanay dahil tiyak na hindi papayagan, sa pangambang ako’y musmos lamang na mahina pa ang pangangatawan.

“…Lubid ng aking turumpong nakatali sa'king baywang.”

May halong saya at lungkot ang pag-alaala ko ng mga kinaaliwang larong pambata noon. Simple lang, hindi ka gagastos ng limpak-limpak, pero panigurado masaya na tayo du’n. Mula sa teks, langit-lupa, chato, atbp., na marahil kung babanggitin mo sa mga bata ngayon eh isang malaking ANO ‘YUN?! ang makukuha mo. ‘Di tulad noon, wala ka ng lugar na mapaglalaruan ng patintero, at panay de-kuryente ang kanilang mga pinaglilibangan.

“Ibalik mo ako sa araw na nung ako'y pinagtatawanan dahil ang sapatos ko ay baduy, Di mamahalin ang damit simula sa umpisa at ang aking pantalon ay di limang daan ang isa.”

Noon, walang kaso kung mumurahin ang gamit – kahit hindi terno, hindi alintana ang pangungutya ng iba. Pero ngayon, gagawin ang lahat makuha lang ang pares ng sapatos na halos katumbas na ng isang linggong pagsasaluhan sa hapag. Nakakatuwang isipin na noong mga bata pa tayo ay wala tayong pakeelam sa sasabihin ng iba, na hinahayaan natin si nanay at tatay pumili ng damit pangsimba. Ngunit ngayong nagka-edad na, mistulang bingi maging sa mga opinyon nila.

Naisip ko bigla, ‘yung kinanta nu’ng birthday ni Bossing sa Eat Bulaga…

“Mabuti pa nu’ng bata masaya, ‘pag mayro’ng problema ang takbo ay kay ina…”

Kung saan hindi pa kumplikado ang mga bagay-bagay, hindi mabilis ang takbo ng oras, na hindi mo pa iniintindi ang bukas. Tipong si nanay lang ang kakampi natin, matalik na kaibigan, lahat-lahat na. Hindi tulad ngayon, may sarili na tayong mundo. Marahil nandiyan lang sila, pero hindi natin maikakaila na minsa’y nakakalimutan natin sila, nang magsimulang bumarkada, magtrabaho at umibig. Sadyang ganyan ang buhay, darating at darating ang panahon na ito ay lilipas at maaaring magbabago ang lahat. Hindi ko man alam ang mga maaaring mangyari, isa lang ang alam ko – kailangan nating namnamin ang bawat segundo. Hindi sa lahat ng oras ganito o ganyan, na nandiyan sila, sabi nga sa kanta…

“Yakapin mo , isipin mo…Baka di na maulit 'to.”

PULL THE STRING TO STOP -- ayos!

Blogger of the Month - May : Jepoy

2012-05-01T06:00:00.000+08:00

Mula ng magsimula ang Bloggers' Hot Seat noon'g nakaraan'g taon, isa na talaga ang blogger na ito sa gusto ko'ng maitampok. Dahil kung humor ang pag-uusapan, bukod kay Professional Heckler at Glentot, walang duda na isa siya sa mga mayroon nito. Hindi pilit. Natural at talaga namang magugustuhan mo ang bawat sulatin niya. Bagamat hindi ako madalas nagkokomento sa mga posts niya, sinisiguro ko naman na lagi ko ito'ng nababasa. Kaya naman ang maisama siya sa listahan ng aking mga featured bloggers ay isang malaking karangalan. Ngayon pa lang, nagpapasalamat na ko dahil sa kanyang pagpapaunlak. Kilalanin natin si Jepoy, ang ating Blogger of the Month.

Alias: Jeffrey Besinio / Jepoy
Blog Name at URL: Jepoytabachoy.blogspot.com
Lokasyon: Sengkang, Singapore
Edad: tweny chu
Civil Status: Single (KILL ME!)

Bino: Tell me something about yourself. Ano ang iyong pinagkakaabalahan, trabaho etc.
Jepoy: Ako si Jepoy. Isang OFW. Pinanganak na malusog at cute. Ngayon problemado paano pumayat. Ginagawa ang lahat ng makakaya para magka-abs. Dahil pangarap nyang humabol sa COSMO2012 at makapag unleash ng hot bodeh sa Boracay habang nag fire dance ganyan.

Dumating sya ng Singapore na may timbang na 260 lbs. Tama ka! Parang elapante lang. Ngayon 190 lbs na sya na May taas na 5’8’’ at size 12 na paa. Nag abroad para mairaos sa kahirapan ang Pamilyang nasanay sa Hagupit ng kahirapan.

Isa syang frustrated Singer at Doctor ngunit dahil sa kahirapan nag aral na lamang sya ng Engineering sa Best Engineering school ng Pilipinas bilang iskolar, iskolar ng nanay nya (EHEEEEM, VIVA MAPUA!). Blogger by heart and Engineer by profession.

Matagal na nag-trabaho sa Call Cenner industry mula pa sa panahong ang alam lang ng madla ay ang nagta-trabaho sa call center ay night shift lang period at nag titinda ng hanger at dog food ang lahat ng agent. Sa Call Cenner nya nabuhay ang sarili at maraming natutunan sa buhay lalo na sa pakikipag landian sa coffe shop and everywhere.

Sa ngayon…

Isa syang Application and Service Engineer sa isang Europe Based Gas Company dito sa Singapore, ang bayan ng malanding Merlion. Kung gusto mong malaman ang technicalities ng trabaho ni Jepoy eh, simple lang. Nag bibilang sya ng Gas Cylinders sa buong Europa at ginagawaan ng paraan para ma-track ang lahat ng shit na ‘yun i.e. kung anong klaseng gas ang laman ng tangke, saan pupunta, kelan isosoli, magkano kinita, magkano damage, saang track nakaasign. Kelangan accurate lahat, kung hindi mawawalan sya ng pangkabuhayan showcase. Mga around 700K ang lahat ng Cylinders na ito. Punyeta lang diba?

Si Jepoy ay mahilig magbasa ng children’s book tulad ng Game of Thrones, Hunger Games, Twilight, Harry Potter at kung ano-ano pang shit. Mahilig mag exercise pero hindi Gym buff. Nag sisipag lang tumakbo at mag swimming, badminton bilang cardio exercise pang burn ng fats. Hindi for career.

Minsan lang nag mahal ng wagas at nabigo, nasaktan ngayon ayaw ng umibig muli. Juk lang.

Isa syang bi-polar, hopelessly romantic shit. Mahilig sa Long Driving habang sinisigaw ang tugtog habang nag-mamaneho. Ayaw kausap ang bobo, walang sense at mabagal pumik-up ng jokes.Masama ang ugali ni Jepoy, mapanlait ng slight pero mabuti naman ang puso. Nangyayakap pag natutulog, dapat may kulambo sa paa pag natutulog, humihilik. Maitim. Pangit. Mataba.

Finish.

Bino: Ano ang kwento sa likod ng iyong Alias?

Jepoy: Ektwele, yung blog alias ko eh hindi naman pseudo name. Pangalan ko talaga yan, I mean, yan talaga tawag sakin ng mga kaibigan at kamaganak ko: “Jepoy”. Nilagyan ko lang ng tabachoy kasi obvious naman na tabachoy ako, para mag blend in naman ganyan. Catchy.

Bino: Sino si Jepoy sa likod ng blogging?

Jepoy: Sa likod ng blogging si Jepoy ay Cute. Finish!
Juk lang. Katulad ng typical at ordinaryong young professional sa generation natin, si Jepoy ay nangangarap lamang ng kaunting pang-ginhawa sa buhay para sa kanyang pamilya at isang Hot-Moma-Anne-Curtis-look-a-like-girl-friend na magbibigay-ligaya at aliw sa kanya pag-uwi ng bahay after long tiring hours of working. Titimpla ng kape, haplos-haplos sa Chest pababa.Ganyan.

Seriously, si Jepoy ay mabait at mapagmahal. Pak!

Bino: Kelan at paano ka nagsimulang magblog?

Jepoy: Nag simula akong mag-blog dahil sa sobrang kabagutan nung na-destino ako sa America taong 2008. Nakakasawang kumain ng Cheetos at uminom ng coke habang na nonood ng TV Series so nag basa-basa ako ng blogs hanggang sa sa isang araw eh napadpad ako sa kwentongbarbero.com ni badoodles and the rest is history. Mula noon hindi na ko tumigil kakahanap ng humor pinoy blogs. Gusto ko kasing natatawa ako ng todo. ’Yung tipong kita ang kanin sa intestines ko kung tumawa.

Bino: Bakit mo naisipang pasukin ang mundo ng blogging?

Jepoy: Gusto ko kasi mag sulat na pwede kong balik-balikan na walang makakaalam na nag susulat ako. Sa totoo lang 5% lang ng mga kakilala ko sa tunay na buhay ang nakakaalam na blogger ako, kahit pa lantaran ang pictures ko sa blog ko.

So to answer your question Bino, pinasok ko ang blog kasi gusto ko mag-sulat. Ganyan.

Bino: Kaunting kaalaman tungkol sa iyong blog

Jepoy: Well hindi ko alam ang category ng mga blogs. Hindi ako masyadong technical sa ganitong aspeto, pero ang blog ko ay napapatungkol sa pag sagip ko sa nature sa kinakaharap na suliraning global warming. At pag tuklas ng gamut sa AIDS at HIV. Juk!

Isa akong personal emo blogger na may pilit (Trying hard) na humor.

Bino: Sino ang iyong inspirasyon o hinahangaan sa bloggging? Ipaliwanag

Jepoy: Wala naman akong inspiration pero may hinahangan akong blogs. Ang mga hinangaan kong blogs ay ang mga Humor Pinoy blogs. Maiksi kasi ang attention ko sa pag babasa ng blog most of the time lalo na ung nag pupumilit mag-uminglish wala naman sense sinasabi, or ang boring-boring naman ng laman kaya mas pinipili kong mag basa na mapapatawa ako. Madalas akong mag-skip read kasi short span lang nga ang atensyon ko sa pag-babasa online.

Bino: Kung may hinahangaan kang blogero, mayroon ka ba namang kinaiinisan? Bakit o ano ang dahilan?

Jepoy: Wala naman akong kinaiinisan na blogger as in ’yung personal na inis, walang ganun. Ang buti-buti kaya ng puso ko.

Kinaiinisan na blogs meron pero kanya-kanyang taste naman kasi sa online world. Kung naiinis ako edi hindi ko babasahin dahil pag binasa ko ibig sabihin somehow nagkaroon ako ng interest sa sinusulat nya.

Life is too short para mag karoon ng kaaway, dapat make new friends. Ganyan.

Bino: Ano ang pinakamagandang karanasan mo sa daigdig ng blogging?

Jepoy: Ang pinaka-magandang karanasan ko sa mundo ng blogging ay ‘yung merong nag ka-kras sakin hihihihihi. Kasi ang panget ko nga diba? so wala may kras sakin pero nung nag simula akong mag-blog nagkameron na. ahahaha

Seriously, Ang pinaka magandang karanasan ko dito ay nag-karoon ako ng mga kaibigan at nakakilala ako ng iba’t ibang klase ng tao. Merong nakakairita, social climber, feeling brainy, mabait, mayaman, matalino, or plain and simple humorous like me, mabait at cool makisama, halo-halo na. Pero ang masaya eh nagkaroon ako ng mga totoong kaibigan sa Online world. Hindi kasi porke't nag cocomment sa blog entry mo araw-araw, kaibigan mo na. Eh madalas kaya lang naman nag-cocomment yung karamihan kasi gusto rin nilang mag comment back sa kanila. Like duhr!

I thank you. World peace.

Bino: Ano naman ang hindi magandang karanasan mo dito? Paano mo ito nalampasan?

Jepoy: Ang hindi magandang karanasan ko ay nung nakilala ko si Glentot. Dahil nabahiran ako ng maitim nyang budhi.

Jowk.

Wala naman akong naging masamang karanasan tulad ng nautangan or naloko at napagsamantalahan ang virigin body me.

Bino: Dumating na ba sa punto na tinamad ka na magblog? ipaliwanag.

Jepoy: Oo nakakatamad naman kasi talagang mag blog madalas. Like hello? Hindi lang naman internet ang buhay ko. Kelangan ko rin namang makipag socialize. Besides, pag araw-araw may bagong post ang isang blogger most likely walang social life ang taong ’yun. Tigang. Ganyan. Conclusion ko lang yun. It doesn’t make it a fact. Arte?!

Naniniwala naman ako na once a blogger always a blogger, may season lang na walang update pero mag hintay-hintay lang babalik at babalik din sa pag susulat ang mga yan.

Bino: Importante ba sa yo ang may magkomento sa mga post mo? Paano kung walang nagkomento?

Jepoy: Para sakin importante kasi nakakatuwa na may nag e-exert ng time and effort para mag koment sa sinulat mo kahit ang comment lang naman eh, “Nice post keep it up...” Ibig sabihin nag babasa talaga sila.

Nakakapagbigay ng drive sa writer ang mga comments na mag sulat ka pa ng mag sulat. Pero hindi ang comment ang mag de-define ng pagsusulat mo or ng blogging career mo mismo. Kaya sa tingin ko ang dapat na thinking is kung walang mag koment. Edi wala lang.

Sakin kasi kahit walang mag comment or meron, magsusulat at magsusulat parin ako kasi nga gusto ko yung gawin. Mahal ko ang pagsusulat. Parte na ito ng lifestyle ko. So kung nagkataon na ang ibang entries ay maraming comment eh bonus nalang yun, ang fulfill parin ang goal ko na mag sulat.

Bino: Ano ang nagbago sa buhay mo dulot ng blogging?

Jepoy: wala namang major major changes sa buhay ko. Siguro nagkaroon lang ng additional spice at pepper, ganyan, parang sili lang at adobo.

Bino: May ilang buwan ka na ring nakikipagsapalaran sa bansan’g Singapore. Paano mo nalalabanan ang homesickness?

Jepoy: Hindi ako masyadong na homesick kasi madami akong extra curricular activities. May SG Bloggers na nakakasama at meron din akong mga kaibigan na nakakausap at nakakasama parati. Siguro isang factor din ang distance ng SG sa Pinas. Hindi sya talagang malayo kumpara sa mga kapatid nating nasa Middle East, Europe at America, dito isang tumbling lang Pinas na. Also, sanay kasi akong mabuhay ng malayo sa family since college days. Kaya mapalad akong hindi masyadong na homesick. May mga episodes ng homesickness pero nawawala naman kagad.

Ang seryoso ko. Punyeta!

Bino: Ano ang maganda at hindi naging magandang karanasan mo sa pagtatrabaho sa ibang bansa?

Jepoy: ‘Yung Magandang part eh, Merong financial improvement, alam naman ng lahat ng pinoy yan, Kaya nga maraming nag a-abroad eh. Nagkaroon din ako ng chance na ma-prove yung sarili ko na kaya ko palang lumayo sa comfort zone ko. Kaya ko palang mag-start sa simula at mag-build ng career sa ibang bansa. Higit sa lahat mas napalapit ako dito sa Diyos, ‘yun siguro ang pinaka magandang effect ng pagtratrabaho ko dito sa ibang bansa. Ang hindi naman naging magandang karanasan ko dito eh ‘yung malayo sa family which is given na. ‘Yung hindi magandang karanasan siguro eh, yung mag-laba at mamalantsa at mag-hugas ng pinagkainan at kaldero at mag linis ng toilet. No joke. Ang hirap pala nun.

Bino: Ano ang maipapayo mo sa mga kapwa blogero na nagsisimula pa lang sa ganitong larangan ganundin sa mga gustong gumawa ng blog?

Jepoy: Hindi ako ang tamang tao para mag bigay ng advice sapagkat walang kwenta ang blog ko, puro ka-shitan lang ang laman pero salamat parin Bino dahil napili mo akong maging star for the night. Ganyan.

So going back to your question, ang maipapayo ko siguro eh wag na mag -English kung di naman kaya kasi ang panget, pero kung nag-claim ka na mas kumportable ka dun edi gowww. Secondly, sulat lang ng sulat pero sana sa pag-susulat natin maging responsible tayo. Alam nyo na ibig kong sabihin. Ang hirap mag explain. Sa lahat ng nag sisimula palang na mag blog eh sana naman wag puro online, makipag friends din kayo sa iba. Mag-kape sa labas, makipag kwentuhan. Wag gawing masyadong comfort zone ang blogging, well wala naming masama pero sa tingin ko at personal kong opinion, mag-blog ka pag may extra time ka, wag mong paikutin ang buhay mo sa blogging. Kung anu-ano na naman sinasabi ko.

Basta Enjoy blogging!

Bino: Ano ang masasabi mo sa Filipino Bloggers? Paano mo sila maikukumpara sa bloggers sa ibang lahi?

Jepoy: Bino ang dami palang question nito. Napagod me! Well pareho lang ang pinoy bloggers kesa sa mga bloggers sa ibang bansa particularly sa America. Mas magaling lang sila mag-english. LOL

Seriously, I think mas funny ang experiences ng mga bloggers sa Pinas dahil marami talagang katawa-tawa ang pwede nating ma experience satin. Ikaw na sumisip ng nectar ng Santan. Mga ganyan style. LOL

Bino: I-describe ang iyong blog gamit ang sampung salita lamang.

Jepoy: Walang, kakwenta-kwentang blog. Puro kapok-pokan.

Bino: Kung meron ka’ng gusto’ng pasalamatan, eto na ang iyong pagkakataon:

Jepoy: Una sa lahat nag papasalamat ako sa tatlong mambabasa ng blog ko. Sila actually ang nag papatunay na may nag babasa ng sinusulat ko. LOL Syempre maraming salamat sa platform na ito at kay Bino para sa opportunity of a lifetime na ma feature sa sikat na sikat na blog mo.

Testimonials Para sa Yo - Part 2 para sa mga Nagtesti kay Bino

2012-04-30T10:39:00.000+08:00

Salamat sa mga humabol para magbigay ng testimonial sa akin. Nakakataba ng bituka, atay at higit sa lahat puso na mabasa ang inyo'ng mga testimonials. Narito ang Part 2 ng aking testimonials para sa mga bloggers na nagbigay ng testimonials sa aking testimonial's request. Paulit-ulit ang salitang testimonials? hehehehe

Si Kuya Bino?
Isa sa mga ilang blogger na mula sa virtual world e naging kaibigan ko sa real world. - Yow

Napadpad si Yow sa aking blog sa di malamang dahilan. Hahaha. Tapos nagkakausap na kami sa twitter. Actually dun kami yata nagsimula'ng magkwentuhan. Ilang beses ko ding pinilit si Yow na sumama sa EB sa Enchanted Kingdom kasama sila Suplado. Awa naman ng Diyos, nawala ang hiya niya at sumama rin finally! Masayang kasama si Yow, totoong tao. Hindi plastic. Nakababatang kapatid na maituturing. Akalain mo na nagbigay pa ko ng mensahe sa despedida nya noon! Malayo man siya ngayon, hindi yun dahilan para di kami manataling magkaibigan. Isang malaking blessing ang pagdating ni Yow sa aking buhay.

never ko pa siyang nakita di ko rin siya nakakausap online pero i look forward sa bawat post nya kasi ang dami kong natututunan - Superjaid

Dapat nagkita na kami nito noon'g nanood kami ng Chronicles nila Theo at MJ. Hopefully one of these days eh mameet ko siya sa personal para naman may masabi ako'ng matino'ng testi tungkol sa kanya. Well meron pala: Maganda siya.

pagbigyan mo sya sa kung ano man gusto nya. Coz if you do that, it's just like you're giving a piece of heaven to an angel's soul. - Supladong Office Boy

Nahihiya talaga ako'ng kausapin to'ng si SOB nung una kaming nagkita para sa Echanted Kingdom EB namin kasi nga napakasuplado nga nito base sa mga posts n'ya before. Grateful nga ako
at isa ako sa mga inimbita niya para sa nasabing eyeball. Isa rin siya sa mga tao na talaga naman'g tunay na kaibigan ko. Hindi mo pwedeng bastusin yan o kalabanin dahil di ako magdadalawang isip na ipagtanggol iyan. Siya ang tao na wala ako'ng pakialam kung di mo siya makakasundo kasi ako, kasundo ko iyan. Kaibigan ko yan. Handa din ako'ng pumatay ng blogger na tatapak sa pagkatao niya.

Hanga ako sa kanyang determinasyon, hindi lang dito sa Blog kundi siguro sa mga panuntunan sa buhay. - Istambay

Hindi ko pa din namimeet in person ang tao'ng to. pero isa ito sa mga may pinakamagandang obra sa pagsusulat. Bawat posts nito ay aking inaabangan. Humahanga ako sa iyo sir. Napakagaling mo'ng mag-isip. Hindi ko kaya ang istilo mo sa pagsusulat. Saludo ako sa iyo!

Since madiscover ko na pwede pala makipag interact thru blogging my eagerness grows and I visited lot of blogs, some responded, others don't.. At isa si bino sa di namamansin... I followed Damuhan kasi I like his writings. - Mar

Ay sorry naman kung di ako nakareply hehehe. Gaya ng sabi niya, gatecrasher ako nun sa EB nila kasi di naman talaga ako kasama dun. Nagkataon lang na nasa Alabang sila kaya pumunta ako. Anyway, masaya din to'ng kausap. Hindi suplado. Tiyak na marami'ng bloggers ang makakasundo ang tao na ito. Sa larangan man ng pagsulat, magaling din mambitin. Hanggang ngayon inaabangan ko ang continuation ng 44th floor na post niya. Nice meeting you! Sana magkita tayo ulit.

Very loving. Pag mahal nya, mahal nya. Yun na yun. - Leah

Maituturing na Ate si Leah pero di ate ang tawag ko sa kanya. Haha. We had our misunderstandings pero di namin matiis ang isa't isa. At ang misunderstanding na iyon ay naging dahilan para lalo'ng tumibay ang aming friendship. Tahimik si Leah sa personal, maingay lang yan sa social networking sites. Di rin iyan mapakali kapag nalaman niya na nagtatampo ako o may issue tungkol sa akin. Words are not enough to describe this friend of mine.

totoong tao si kuya bino. madaldal, talentado (singer yan), malambing sa lahat, at makulit. hahaha... - CeeJay

Unang pagkikita namin nung August last year pero ewan ko ba , parang ang tagal na naming magkakilala. Malambing to'ng si CJ at mahilig sa hugzzz. Hahaha. Younger brother na younger brother kung maituturing. Magaling sumayaw at mag-split. Siya rin ang punong abala para sa Davao trip sa July. Kahit di ko masagot ang tawag nito minsan dahil sa dami ng trabaho, alam ko'ng alam niya na isang matalik na kaibigan ang turing ko sa kanya.

tulad ni khanto nagwowonder din ako kung natutulog pa sya sa business churvabells nya kasi laging active, laging busy parang energizer bunny lang - Tabian

Kapag nagpunta ako sa Cebu, sisiguraduhin ko na makikilala ko ang anonymous blogger na to. Nagpadala to ng picgreet nung birthday ko pero wala yung mukha hahaha. Natutuwa din ako sa mga posts niya at nakakataba ng puso sa tuwing makikita ko ang kanyang komento sa mga posts ko.

Mabait, galante, laging nawawalan ng gamit, nadudukutan, nahoholdap, nasasaktan ang puso, lahat na lang nakay Bino. wala na syang mahihiling pa hahahah - John aka Kumagcow

Lingid sa kaalaman ng lahat, matagal ko ng kilala sa blogging world si John thru link-exchange at blog hopping. Tanda ko yung topic namin before eh sa RPG na Ran Online. Then nameet ko siya sa Party Pilipinas Event. Masaya din'g kasama si John. Noon'g nagilo-ilo trip kami, komedyante din to. Akala yata ng iba eh suplado pero di naman. Prangka yan pero di ka maasar. Kaya yung testi nya sa akin, totoo lahat yun. Higit sa lahat, first class siya! Hehehehe.

Si Bino ng Damuhan
Maituturing kong Kaibigan
Di man nagkakasama ng personalan
Alam ko malinis ang kalooban - Moks

Isa to sa mga tao na gusto ko'ng makilala ng personal. Siguro kung naging magkapit-bahay kami, malamang mag-best friends kami. Isa siya sa pinakaaktibong blogger. Versatile kumbaga. Looking forward na makita ka pre pag-uwi mo ng Pinas.

it was fun being with his presence. at siya na ang may DSLR! hehe. ingget ako.
i'd be looking forward to many things that we might (together with another set of fun company) do in the future should time permit. - Engr Josh

Engineer Josh! Hehehe. Like him, I enjoyed talking to him nung pinakilala siya ni Leah sa amin. Sa sandaling oras na yun, I can say that he's a good person. Naku, sana magkita ulit tayo para sa mahaba-habang kwentuhan.

Sa totoo lang, isa ito sa mga tao na pinagkakatiwalaan ko dito sa blogosphere (naks!). Hindi kasi sita judgemental. Judge lang siya.. hahaha.. juwk! Pinaka close ko din at. - Xander

Isa si Xander sa talaga namang pinagkakatiwalaan ko. Siya ang tipo ng tao na kapag sikreto, sikreto talaga. Close ko din to. Kahit lately eh di kami nagkikita, di kami nakakalimot sa isa't isa. Kuya na maituturing. At di yan nakakatanggi kapag may request ako. Hehehehe.

Isa sya sa pinakagalanteng blogger dahil sa lagi syang may pacontest.. nakakatuwa rin sya kasi sya ang tipo ng blogger na pag may tanong ka ay sasagutin nya agad-agad, di ko na nga malaman kung ilang beses ako nagtanong sa kanya eh.. hahahah. In short friendly sya talaga. - AJ

Honestly to'ng si AJ, nilagay ko siya sa Unknown group ko sa FB dati hahahha. Pero nung malauna'y nasa friend list ko na to. Ang pagkakalam ko programmer to eh. Oi! Nagsubmit ako ng request para reviewin ang blog ko lol. Looking forward din na makilala ang tao'ng to sa personal. I love meeting people at isa siya sa mga tao na gusto ko'ng makilala in person.

ang totoo nyan, di kita ganong kilala, xempre hindi naman ako tambay sa blog! bisibisihan lang ang lola... pero impernes, naaliw ako sa mga post ang blogs mo, - Palomah

Naku di ko pa rin siya kilala, pero nagustuhan ko din ang blog niya nung una ako'ng mapadpad dun. At thankful ako kasi sumali siya sa pakontest ko.

Marahil mauubos ang magagandang ugali upang ipakilala kung sino si Bino. Para sa akin isa siya sa mga tinuturing kong kaibigan sa mundo ng blogging. - Cuteberl

Naalala ko yung sinabi sa kin ni Berl na akala niya suplado ako. Hahaha. Si Berl, mahilig mamigay ng souvenirs. Nanlibre yan ng Donuts nung feeling niya eh kailangan na namin ng energy. Can't find the words to describe him pero ang masasabi ko lang, mabuting tao at mabuting kaibigan yan. See you sa Davao!

What I like most about Bino is his being straightforward, it scares me a bit tho haha but I like it and there’s nothing wrong about being such. Bino is hecka friendly. - Batangmangyan

Oi! Di ako yung nag-organize ng eb na yun! Si ano un, you know who! Hahaha. Si Joel, una ko'ng nameet sa EB sa Megamall 2010 yun. Tapos nakasama ko Ilo-ilo. He's nice din parang ako hahahaha. Puno ng energy level yan lalo na nung nag-host yan sa Saranggola Blog Awards nung isang taon. Pero seriously, kulang ang bloggers' trip kapag wala ang tao na iyan. Mabuti'ng tao, tapos kung saan-saan ng bansa nakarating.

I thank God for this person for coming into my life... ayun...wala namang pechayang magaganap dito, ahahaha - Theo

Kung bibigyan ako ng bunso'ng kapatid na lalaki, isa si Theo sa pipiliin ko. I don't know pano kami naging close ganung sa twitter kami nagsimula yata hahaha. Then I finally met him and I said to myself that this guy has a good heart. One of the qualities na hinahanap ko sa isang kaibigan. So there! We're not just friends. We're like brothers. And I will always support and defend this person. My brother. My friend.

Isa yan sa mga unang nakilala ko sa blogosphere. Tapos sa una mukhang suplado, pero wag ka, Mr. Congeniality pagdating sa mga EB! At galante.. ahehe.. - Zen

Nakakatuwang kasama yan si Zen lalo na nung nag-Baguio kami. Panalo talaga ang joke niya tungkol kay "Mark". Siya yung tipo ng tao na kaya'ng dalhin ang sarili at mag-enjoy. Isang teacher. Isang kaibigan na maituturing. Mahilig din sa movies. Nood tayo ng movies minsan :)

si Kuya Bino isa sa mga taong madalas ko nkakausap pag may Get Together. hehe una kong nakilala sa aahhhmm sa Saranggola ni Kuya Blue? - Lei

To'ng si Lei, di ko mahagilap kapag ililibre ko ng Starbucks hahaha. Lagi nito'ng nawawala ang number ko. Tuwing nagtetext ako, di ako kilala hahaha. Pero seriously, pag kasama mo si Lei, may pasimpleng banat yan, at gaya ng sinabi ko sa iba, di ka manghihinayang na ibigay ang tiwala at pagkakaibigan sa isang tao na tulad niya.

First impression ko sa kanya ay isang sobrang accommodating na tao na hindi papayag na maging boring yung EB lalo na't sya pa ang nang imbita. - Wil

Matagal na yatang naka-add sa gtalk ko si Will pero nung una di ko kinakausap. Then one time, nabanggit ni Leah na kachat niya si Will so kinausap ko. Then ayun! Isa pala siya sa mga Southern Bloggers. Eh di ang dali'ng imbitahin sa EB. Nagmeet kami in person, medyo silent-type hahaha. Pero ayos din naman kasama. ung ako ayaw ko sa horror movies, siya yata eh yun ang paborito kaya kami nakapanood ng Devil Inside hahaha. Looking forward for more movie ebs ng makilala ng husto ang tao na to.

once ko lng nameet c bino nung dec.2010..di ko kinaya ang power nya sa puyatan dahil aligaga sa preparation sa peba awards night..
hindi ko inisip na supladito c kuyang ang alam ko nun mahiyain lng talaga cya..(close agad) hehe... - Unni

Una ko'ng nameet sa Go Hotels sa Mandaluyong hahaha. Tandang-tanda ko yung alay-lakad nga namin after ng PEBA awards night. Siya lang yata ang tao na di nag-isip na suplado ako. Maganda yang si Unni, pero bukod dun, maganda din ang ugali. Nung time na alam niya eh pagod na ko kakabuhat ng mga pinggan na tropeyo, bumili yan ng mineral water sa 7-11. Sweet noh? hahaha. Sana sa Davao trip, nandun siya para mameet ko ulit.

So there you go! Maraming salamat sa inyong lahat na pumatol sa aking testimonial request. :)

Dahil nag-Testi ka, May Testi Ako for You Part 1

2012-04-27T05:50:00.000+08:00

Noon'g ika-24 ng Abril taon'g kasalukuyan, kung inyo'ng matatandaan, humingi ako ng isang bagay na dati'ng nakikita sa Friendster: ang mga testimonials. Tulad ng inaasahan, may mga pumatol sa aking kahilingan subalit mayroon din'g hindi nagbigay ng pansin. Pero ayos lang yun! Maraming salamat sa mga bloggers na talagang kumarir sa aking Testimonials: Bloggers' Edition. Kaya naman, bilang ganti, susundin ko ang payo ng aking mga magulang este narito na ang aking testimonials sa mga tao'ng nagbigay ng kanilang testimonials sa testimonial posts ko. Hong Gulo!!!

"Isa siya sa mga matatawag kong totoong kaibigan na nakilala ko sa mundo ng blogging. Isang maaasahan, supportive at maaalalahaning Kuya." - Rico de Buco

Si Rico o ______ sa tunay na buhay (hindi ko pwedeng sabihin kung ano ang real name pero kung alam mo, wag ka ng maingay!) ang isa sa mga tinuturing ko'ng kapatid. Madaldal to lalo na pag kausap mo sa telepono. Alam na alam din niya kung kailan ako nagtatampo at hindi yan titigil sa pag-gawa ng paraan para mawala ang toyo ko. May talento sa pagkanta na isa'ng common factor sa amin. Kahit hindi kami madalas magkita, hindi yan nakakalimot at kung araw-araw ay unlimited calls, araw-araw ya'ng makikipagkwentuhan.

Isa lang naman si Bino sa una kung nakilala sa mundo ng blogging at nakilala ng personal (sa PEBA Event pa yun), unang expression ko dito. chill lang, mabait, kalog.. - AXL

Si AXL, kahit na inaalaska ko yan at sinisaraan sa iba (joke lang ung paninira, pero totoo yung pang-aasar hehehe), kasundo ko ang tao na to. Minsan nga (madalas yata) nauutusan ko yan na kumuha ng litrato kapag my bloggers' eb. Kaya pag may EB at kasama siya, di na ko nagdadala ng camera. Hahaha. Si Axl din ang gumawa ng paraan para mabigyan ng linaw ang di pagkakaintindihan sa pagitan ko at ng isang blogger. Talagang maasahan mo siya sa hirap at saya.

Akala ko dati suplado ka. Parang snob ganun, pero di naman pala. Ikaw pala ay kalog din pero kahit palabiro ka may serious mode ka din.enjoy kausap lalo na pag work ang usapan. Hehehe. - Sey

Si Sey naman, nakilala ko sa EB sa SM Southmall. Taga Muntinlupa din. Masaya siyang kausap at madalas nakatitig yan sa mga mata mo kapag kinakausap mo siya. Di ka mabobore na kausapin siya. May sense kausap.

Pakiramdam ko, para sa kanya - mas mahalaga ang Friendship :) Kaya i-friend niyo sya. Ako friend ko na yan :) Hehe - Zyra

Sa SM Megamal ko naman unang nameet si Zyra. Nadalaw ko na rin siya sa bahay nila ng kanyang hubby na si Lester. Mabuting kaibigan si Zyra na kahit sarili na niyang pera ay ibibigay pa para makatulong. Kahit kapusin siya. Hindi ka manghihinayang na maging kaibigan siya. Siya rin ang nagprisinta na gumawa ng header ko ngayon nung nabasa niya na nagmamaktol ako dahil hindi tinupad ng isang tao ang pangako niya tungkol sa header. May sense of humor din yan. Malakas din'g mag-alaska pero di ka mapipikon. Generous din at nag-alok ng place na aming titirhan noo'ng nagpunta kami sa baguio.

"Sa pagkakakilala ko lang ah, medyo sensitive lolz, oo pre, sabi mo testi eh, pagkakataon ko na to! :D Ang tutuo pre, kapag medyo alangan ang magiging biro ko sayo, hindi ko na tinutuloy, baka masira ang pagkakaibigan natin :D " LordCM

Si CM, matagal ko ng kakilala sa blogging world. Siya yung tipo ng tao na hihingi ng dispensa on behalf of someone . Hehehe. Pareho nga kami'ng nautangan. lol. Inaabangan ko ang paghaharap naming dalawa para magkaalaman ang tunay naming ugali hahaha.

"Siguro ang pagiging gallante at mukhang okey naman kasama. Ayon lang. :)" - Empi

Ang pagkakaalam ko lang kay Empi, may balbas, mahinang magsalita, pero masarap kainuman. Ok din naman kasama.

"may pag kaemo sa mga post sa fb, maybe u r looking for something o there is something lucking on urself. hehe english eh" - Palakanton

Base sa mga post niya, palagala yata ang tao'ng to. May kapraningan din na tinatago base sa huli niyang post. hehehe

"Mabait siya kung mabait ka. Kung salbahe ka, mas salbahe siya sa iyo. Yan ang aking impression sa kanya sa kanyang mga status". - Rence

Una kami'ng nagkita sa pakontest ni McRich. Sa Leslie's sa Alabang ang venue. Malakas ang dalan'g humor nito at maraming itinatagong jokes. Hanggang ngayon inaantay ko pa yung eat all you can sa restaurant na kanyang minamanage. Hindi siya nananapaw ng kausap. Bale pag may sasabihin ka, marunong siyang makinig.

gusto kong personal kang mameet ngayong july dahil narinig kong galante ka raw at magpapalibre ako.. hahah joke lang naman.. gusto kong makita ng personal ang idol ko.. hehehe.. - KikomaxXx

Gaya nya, gusto ko din siyang makita ng personal. Isa siya sa mga di nag-alinlangan na magpadala ng picture greeting noon'g birthday ko. Base sa ilan'g posts n'ya, masasabi ko na may taglay din'g ka-emohan ang tao na ito.

Si bino, hindi ko pa sya personally nami-meet pero based from his fb, twitter and blogposts, isa siyang napaka-cool, mabait at masayahing tao. - Khanto

Di ko pa din namimeet personally si Khanto kasi laging umiiwas. Laging di available. hahaha. Magaling mag-review ng mga libro at pelikula. Most active blogger dahil halos araw-araw ang posts. Kahit weekends meron!

nakakapagbigay ka ng inspirasyon sa ibang blogger. dati blog hopper lang ako, ngayon nakagawa na rin ako ng sarili kong blog na hopefully mas magiging matagumpay pa sa blog mo haha - Jep Buendia

Isa naman si Jep sa mga nag-effort gumawa ng sulat sa Damuhan. At tama ka pre, mas magaling ka'ng magsulat. Walang halong biro. At eto na ang komento na inaantay mo. Hehehe. Nagkatotoo na ang propesiya, fan mo na ko. Ganyan! :D

he is very supportive esp to new bloggers that's why it makes me smile whenever I see him comment on my posts, salamat bino, at korek, kahit na gaano sya ka-busy, nagagawa nya pa ring magblog-hop :) - McRich

Eto ang galante! Nagpakontest para sa isang eyeball! At syempre, maswerte ako na napasama sa naimbitihan nya para sa eat all you can EB sa Alabang. Mabait si McRich, masayang kausap. Di din nauubusan ng kwento. Kahanga-hanga ang kanyang artikulo na nanalo bilang unang karangalan sa nakaraan PEBA. Kung magkakaroon ng pagkakataon, gugustuhin ko'ng makita at makausap muli ang tao'ng ito.

napaka active mag post. palaging may update, sya na yata ang nagbibigay buhay sa Blogging Industry hehe. pag nakakalimot ang karamihan sa pag ba blog, ayan andyan sya para mag post at mag paalala na "may new post ako" at uso padin ang pag ba blog. - Bon

Ang pagkakapareho nga namin, di talaga kami namamansin unless ikaw ang unang kumibo. Hahaha. Akala ng iba suplado si Bon. Pero hindi. Isa si Bon sa mga itinuturing ko'ng kaibigan kahit ba sabihin na hindi kami madalas magkita at ibayong dagat ang aming pagitan. Noon'g nakasama ko siya sa Ilo-ilo trip, mahusay siyang makisama. At lagi siyang masaya. Tila walang puwang ang kalungkutan sa kanya. Hindi yan maruno'ng tumanggi pero huwag n'yong aabusuhin.

Isang matalino at loyal na blogero.

Palakaibigan na tao sa mga taong makatao.

May hiwaga sa kanyang pagkatao na nang-aakit na tuklasin - Akoni

Kalog. Makulit. Malakas ang sense of humor. Iyan si Akoni. Medyo shy-type nung tumawag sa akin sa cellphone. Ayaw kumibo hahaha. Sa pagkakaalam ko, sa akin siya unang "nangumpisal". Kung ano yun, back-read n'yo yung mga posts niya. Basta ayos to'ng si Akoni.

Si bino, ang hingahan ko ng sobrang personal na problema bago pa man kami magkita personal. sya yung nakikinig sa akin kahit dis-oras na ng gabi dahil sya lang ang ever present na gising dahilan sa timezone ko. - Iyah

Isa sa mga babae na malapit sa puso ko. Pwede ka'ng mag-i love you ng walang malisya. Siya ang aking bff. Madrama yan sa blog pero cool sa personal. Sayang nga lang di ko siya nahug nung SBA kasi may bantay hahaha. Siya yung tipo na kahit di kayo madalas mag-usap, alam mo na di ka niya nakakalimutan. Hingahan ko rin ng mga sama ng loob ko. Halos lahat ng sikreto ko alam niyan. :D

Abangan sa susunod na araw ang Part 2. Masyado na kasing mahaba kung ilalagay ko sa isang post lang. Magandang araw :)

Barako

2012-04-26T04:54:00.000+08:00

Pwede ka'ng artista. Maganda ang pangangatawan mo. Lalaking-lalaki. Barakung-barako. Hayaan mo, papakilala kita sa producer ko. Sisikat ka.

Yan ang laging bukambibig sa kin ng mga matronan'g suki na sa bar kung saan ako nagtatrabaho bilang isang stripper. Mabilis ang pasok ng pera kapag sila ang customer ko. Kung tutuusin, konting giling lang ng katawan, tanggal ng kamiseta at pantalon, sabay konting himas at indayog, kikita ka na kagad ng tatlong daan bawat katao. Ang siste nito, ilalagay nila ang pera sa garter ng panloob ko. Syempre, hindi na mawawala ang konting hipo sa laman na nagtatago sa aking underwear. Pero hanggang dun lang yun. Sa trabaho ko'ng ito, masasabi ko na malinis pa rin ako. Hindi ako nagtetable. Hindi nakikipagsex sa customer. At tanging mga babae lamang, bata man o amoy lupa na, ang aking ini-entertain. Bagay na mahirap paniwalaan pero yun ang katotohanan.

"O harap sa camera, smile! Very good! One more, smile! Good shot! Pakilagay na ung mga pipino sa private parts. Great shot! Oh yung apples naman. Nice one!"

Hindi ko na rin alam kung ilang pictorials na rin ang aking napuntahan. Halos lahat na rin yata ng gulay sa kantang bahay-kubo ay nagamit na'ng props para ipantakip sa aking pagkalalaki. Art daw ang tawag sa semi-nude photography sabi sa akin ng mga photographers. Sabi nila, ilalabas daw sa isang magazine ang mga kuha ko. Parang ung featured hunk daw sa Cosmo Magazine. Pero ni isa sa mga litrato ko, di ko nasilayan. Lahat ng iyan, ginawa ko bilang stepping stone sa aking pangarap. Ang maging artista at makatapos ng pag-aaral. Umasenso. Yumaman.

"Pangalan? ok. Ano'ng Talent? ah kakanta. Marunong sumayaw? umarte? Ok sample nga iho. Ok tawagan ka na lang namin. Next!"

Ilang auditions na rin ang aking napuntahan para lang matupad ang pangarap ko'ng maging artista. Bago ako sasabak, sinisiguro ko na magpapraktis muna ako. Haharap sa salamin, aarte. Tatawa. Iiyak.Magagalit. Saan'g parte ng mata tutulo ang luha. Ano'ng dimples ang palalabasin. Lahat ng iyan, kailangan praktisado. Pero hindi epektib. Masyadon'g hilaw daw ang arte ko. Wala daw sa tono ang pagkanta ko. In short, fail!

Naging suki na rin ako ng mga bikini open. Umaasa na maaring may makadiskubre sa akin na direktor, producer o talent scout at maka-extra man lamang sa pelikula o maging endorser ng ilang mga produkto sa pagpapaganda ng katawan, pantanggal ng pimples o acne at iba pa. Hindi sa pagmamayabang, makinis naman ako. Moreno at maganda ang build. Litaw ang six-packs, biceps at triceps. Katawang pang-leading man. Pantambal kay Angel Locsin o Marian Rivera.

At nadiskubre nga ako. Hindi ng direktor, producer or talent scout kundi ng isang manager ng isang bar.

Wala ka'ng ibang gagawin kundi sumayaw, gumiling, magpakita ng katawan at tiyak sure-money ka na! Pansamantala lang. Alam mo ba lahat halos ng nagsayaw sa bar ko eh sikat ng artista ngayon? Sisikat ka sa bar ko! Magtiwala ka!

Dala na siguro ng matinding pangangailangan, kumapit ako sa patalim.

Pero sinabi ko sa sarili ko. Pansamantala lang to. Mag-iipon lang ako para makapag-aral. Para makapag-artista.

Pansamantala lang to.

Hindi rin naman ako tatagal sa ganitong uri ng trabaho. Hindi marangal. Nakakasira ng dangal. Parang ang lalaking bersiyon ni Magdalena less the sexual intercourse.

Pansamantala lang to.

Siya nga pala, magdadalawang taon na ko dito. Pero hanggang ngayon, patuloy pa rin ako'ng umaasa na magiging artista. Sisikat. Yayaman. Aasenso.

Sinasabi ko sa iyo, lahat ng ito, pansamantala lang.

Kahit ako di ko na pinaniniwalaan ang sinasabi ko.

Testimonial for Bino (Title pa lang, Alam Na!)

2012-04-24T09:08:00.004+08:00

Taon'g 2002 yata ng magsign-up ako sa noo'y popular social networking site: Friendster. Noon'g mga panahon na yon, abala ako sa pag-aayos ng layout ng aking profile page. Upload din ng photos, post sa bulletin boards at akalain mo'ng gumawa din ako ng blog sa platform mismo ng Friendster. Nakakaaliw din yung tinatawag na VIEW PROFILE ANONYMOUSLY, ito yung trip ng mga gusto'ng magstalk sa mga tao na itinitibok ng kanilang puso o ikinaaalog ng kanilang dyoga at betlog (excuse the not so wholesome terms). Yun nga lang, hindi mo rin malalaman kung sino ang nagview ng profile mo kapag naka-on ang ganitong feature sa account mo. Pero isa sa mga pinahahalagahan ko dati sa social networking site na nabanggit ay ang tinatawag na comments na nag-evolve bilang TESTIMONIALS. Ito yung pag-iiwan ng testimony sa profile page mo. Inexplain pa noh? Self explanatory naman!

Ngayon, Facebook na ang sikat. Nalaos na si Pareng Friendster. Nakakalungkot na di ko naisave ang mga testimonials ko noon mula sa kaklase ko noon'g gradeschool hanggang sa mga former officemates ko. Oo na, ang haba ng intro ng isa na namang walang kwentang post ng inyong lingkod. Ang tinutumbok ko lang naman, bakit kaya hindi ko subukan na humingi ng "testi" sa mga kaibigan at kaaway ko'ng blogero? Bloggers' Testimonials!

So eto na nga, sa mga kapwa ko bloggers, sa pagkakataon'g ito, di ako humihingi ng picture greeting dahil di ko naman birthday. Wala ring fan-sign request dahil di pa naman anniversary ng blog ko. Kahit simpleng pangungusap lamang ang aking hinihiling. Hindi tungkol sa Damuhan kundi tungkol sa may-akda. Sa akin. Kay Bino. Kahit di mo ko kilala sa personal. Kahit di pa tayo nagkikita. Parang mas bagay na Bloggers' Impression ang itawag dito no? Oo na, penge naman ng testi!

Paki-iwan lamang ang inyong testimonial sa comment box ng post na ito. Oks lang kung hindi n'yo to papatulan. Pero gaya nung status ko sa Facebook, kung kaibigan kita, kahit wala to'ng kwenta, mapagbibigyan mo ang munting hiling na to.

Maraming salamat at magandang araw. Testi Na!

Getting Closer - Inspired by Close-Up Commercial

2012-04-23T06:48:00.000+08:00

Beep! Beep! Beep! Beep!

Traffic na naman! Ang iingay ng mga busina ng iba't ibang sasakyan. Lahat ay nagmamadali sa kanilang mga destinasyon. Hindi na bago ang ganitong eksena sa Metro Manila lalung-lalo na sa Cubao area. Biyernes pa naman. Gimmick-time para sa mga yuppies o yung tinatawag na young professionals. Oras na naman para punuin ang tiyan ng iba't ibang klase ng alak at pulutan. Magpunta sa iba't ibang bars at pubs para sumayaw, kumanta, at kung mamalasin, makipagbasagan ng mukha kapag apektado na ng alak ang utak ng mga gimikero at gimikera.

Gigimik din ako. Wala naman kasi ako'ng pasok kinabukasan dahil weekends-off ako. Swerteng day shift din ang account na aking hinahandle sa call center na aking pinagtatrabahuhan. Pero di ako pupunta sa Gillligans, Jerry's Grill o anupaman. Diretso ako sa concert hall para manood ng isang konsiyerto ng sikat na local act sa Pilipinas: Ang KukoNut.

Mahigit kalahating oras na ko'ng nasa gitna ng kalsada para lang makapasok sa parking space ng Araneta. Ilang busina pa at sa wakas nagawa ko ng maipark ang aking sasakyan. Agad ako'ng bumaba ng kotse at nagtungo sa pila kung saan pinapapasok ang mga may special passes sa concert. Ito ang dahilan kung bakit ako nakumbinseng manood. Libre kasi ang ticket ko. Galing kay opismate. Nagkataon kasi na di siya makakapunta dahil may biglaang out of town meeting siya sa Cebu. Eh di siya na! Pero thank you sa ticket. Hehehe.

Maha-haba din pala ang "pila" sa special passes lane! Ang dami din palang nabigyan nito. Halos dumikit na ang mukha ko sa batok ng aking nasa unahan dahil di mahulugang-karayom ang lugar. Kahit nga siguro manatili lang ako'ng nakatayo ay awtomatiko'ng gagalaw ang aking pwesto. Tinatangay ako ng mga tao. Ng mga teenagers na may dalang posters at fan signs at patuloy ang tilian ganung di pa sila nakakapasok ng coliseum. Iba talaga ang energy-level ng mga kabataan ngayon! Sumigaw kaya ako ng "may bomba!" o kaya ay "sunog!!!"? Malamang stampede dito.

Nasa ganung kalagayan ako ng nagsimula na ring buksan ang general admission lane na katapat ng aming pinipilahan. Ilang segundo pa lang matapos ito'ng buksan ay wala ka ng makikitang espasyo dito.

"Grabe naman to. May pila nga eh. Ba't nagtutulakan?" boses ng isang babae. Tama nga naman Sa ganito'ng pagkakataon, nawawala ang disiplina.

"OMG! Ang ticket ko!" nagulat na lang ako ng mabitawan niya ang ticket dahil sa dami ng tao. Buti na lamang at tiyempong sa paanan ko ito bumagsak. Simpleng barikada lamang kasi ang naghihiwalay sa general admission at special passes lane.

Pinilit ko'ng yumuko para kunin ang ticket niya. Tulad nga ng inaasahan, hirap ako sa paggalaw. Pero kawawa naman yung babae kung di ko siya tutulungan. Kaya kahit sardinas na talaga sa sobrang sikip, nagawa ko pa rin'g makuha ang kanyang ticket.

"Eto miss oh ---" sabay aboy ng ticket sa kanya. Bigla ako'ng natigilan. Noon ko lang siya napagmasdan ng mabuti. Maputi. Mahaba ang buhok. Singkit ang mga mata at napakaganda ng kutis. Tila tumigil ang mundo ko pagkatitig sa kanya. Alam mo iyo'ng parang sa pelikula na napause ang mga tao, black and white ang lahat at tanging kayo lamang ng babae ang gumagalaw at may kulay? Ganun!

"Thank you." sagot ng babae sabay bigay ng isang matamis na ngiti. Lumabas ang biloy niya sa kanang pisngi na lalo pa'ng nagpatingkad ng kanyang kagandahan.

"Are you alright?" tanong niya sa akin. Doon bumalik ang aking ulirat.

"Yeah, I'm fine." bawi ko sa pagkakabigla.

"Thank you ha, grabe kasi ang pila dito eh. Buti nakuha mo yung ticket ko. Salamat talaga." sagot niya.

"Ok lang. Ako nga pala si Keith." sabay lahad ng kamay.

Bago pa kami makagpagkamayan ay nadala na ulit kami pareho ng bugso ng tao. Mga ilang pulgada ang inilayo ng aking pila sa kanya.

Oh no! I need to get her name! And her number!

Narinig yata ni Lord ang sentimyento ko. Mabilis na umusad ang pila nila at ilang sandali pa'y nagkatapat na naman kami.

"Bilis ng pila niyo ah." biro ko. Kumbaga, humahanap ako ng tiyempoo.

"Masyado kasing active to'ng mga teenagers dito kaya mabilis kumilos. Hahahaha" tawa pa lang niya, parang musika na.

"Kaya nga eh. Iba na talaga ang panahon ngayon. Grabe ang energy level ng mga batang to. Hehehe. By the way, I'm Keith. Keith Alcantara." sabay lahad ulit ng kamay.

"Nice name ah. Ako nga pala si Ga---"

Na naman!!!! Umusad na naman ang linya nila at tuluyan na siyang nakapasok sa concert hall! Ni hindi ko man lang nalaman ang pangalan ng magandang binibini na yun! Hindi to maaari. Kailangan ko ng gumawa ng paraan.

Nagawa ko ng sumingit sa pila hanggang sa makapasok ako sa loob ng concert hall. Subalit hindi ako dumiretso sa reserved seat ko. Mission impossible mode on! Pasimple ako'ng pumunta sa back stage. Kinuha ang isang peluka na hawig sa buhok ng lead singer at nagsuot ng shades! Diretso sa stage at itinulak ang magpeperform.

in 3 2 1. Lights on!

Tilian na ang mga manonood. Yun ang aking inaantay. Tinanggal ko ang suot ko'ng peluka at agad nagwika:

"I've just the met the most incredible girl in my life... Ga, this is for you."

"Inch by inch we're getting closer"

Muling tumigil ang takbo ng oras. Sa dami ng mga manonood ay akin siyang nakita. Papalapit sa stage. Slow-motion ang nagaganap. Muli, black and white naman ang lahat at kami lang dalawa ang colored.

Ilang saglit pa ay kasama ko na si "Ga" sa entablado.

"Talagang ginawa mo pa to ah." aniya

"Makuha ko lang ang pangalan mo, lahat gagawin ko, Ga."

Isang mahinang tawa ang kanyang isinukli. At ang pagkakataon na aking inaantay ay matutupad na. Ibinigay niya ang kanyang pangalan.

"By the way, it's Gardo."

"Gardo???" Gulat ko'ng sabi.

"Yeah, Gardo. Di ba obvious?"

"Obvious na ano?" nagtataka ko'ng tanong.

"Ay ang galing talaga ni Doc! Kahit ikaw di mo nahalata na dati ako'ng lalaki. Nice meeting you Keith!" sabay yakap niya sa akin.

Kill me now.

Sa Piling ng Aswang - Huling Bahagi

2012-04-21T08:00:00.000+08:00

Kabanata 1
Kabanata 2
Kabanata 3

"Hay sa wakas, eto na ang ending!" Paulo Coelho

"Ito ang tatalo sa record ng Avatar!" James Cameron

"Ano'ng klasen'g mga tao kayo at pinabayaan n'yo ang mga bata na halos malunod sa ilog!" galit na sermon ni Doc Andrew sa mga taga San Gabriel habang pinipiga ang kanyang kasuotan. Nailigtas niya kami ni Nene sa tiyak na kapahamakan. Isang ambulansiya ang dumating. Humingi ng permiso si Doc kay Aleng Ising para ihatid si Nene sa ospital para matingnan ng isang espesyalista.

"At kayo Mang Edgar, anak ninyo si Tonyo pero ni hindi n'yo nagawang mailigtas ang mga bata." baling nito kay itay.

"Nagulat ako ng bigla'ng lumusong si Tonyo sa ilog para iligtas ang aswang." sagot ni itay.

"Hindi aswang si Nene! Binubulag kayo ng maling paniniwala!"

"Eh paano mo maipapaliwanag ang pagkatakot niya sa bawang, at ang halos gabi-gabi niyang pagtingin sa liwanag ng buwan hawak ang isang manika?" tanong ng isang ka-nayon.

"May pinatay ba si Nene? Nakita n'yo ba siyang naging isang malaking aso o baboy ramo? Nasaksihan n'yo ba'ng nahati ang kanyang katawan at magkaroon ng tila pakpak ng paniki at lumipad sa kawalan?" balik-tanong ni Doc Andrew.

Walang nakakibo. May napapakamot ng ulo dahil kahit sa kanilang balintataw ay di pa sila nakasaksi ng aswang. Nagmumula lang ang kanilang paniniwala sa mga sabi-sabi at pinasa-pasang impormasyon. Sa mga "raw" at "daw".

"Isang special child si Nene. May sakit siya. Autism." basag ng doktor sa katahimikan.

"Ano daw?" Nalilitong tanong ni Miong sabay baling sa akin. Umiling ako bilang tugon.

"Hayaan nati'ng magpaliwanag si Doc." sabi ni Itay.

"Autistic si Nene. Normal ang physical features niya di gaya ng isang may downe syndrome. Isa sa characteristic ng may autism ay ang pagiging sensitibo sa mga bagay-bagay. Masyadong sensitive ang kanilang mga senses. Sa kaso ni Nene, sensitibo ang kanyang pang-amoy kaya kahit konting amoy ng bawang ay di niya kinakaya. Tila napakasakit na nito para sa kanyang ilong." pagpapaliwanag ni Doc

"Kaya pala bigla na lang siya'ng sumigaw ng maamoy ang bawang sa lugaw" ang aking nasabi.

"Oversensitive din ang paningin ni Nene kaya mas gusto niya ang liwanag ng buwan. Nasisilaw siya sa kahit konting liwanag ng araw. Ganun din ang kanyang balat. Ang simpleng haplos lang lalo na't sa isang di niya kilalang tao ay parang isang apoy na pumapasok at sumusunog sa kanyang balat."

"Mahilig din ang isang may autism sa paulit-ulit at walang tigil tulad ng sa kaso ni Nene, ang gabi-gabi niyang pagtingin sa manika. Yan ang logical at medical explanation sa kanya. Hindi siya aswang para inyong ipagtabuyan at patayin. Pang-unawa ang kanyang kailangan."

Sa kaso'ng ito'y unti-unting naliliwanagan ang mga taga San Gabriel. Isa-isang makikita na nagyuyukuan sila dahil sa kanilang mga ginawa kay Nene at kay Aleng Ising.

"Patawarin n'yo kami sa aming mga inasal. Nabulag kami ng takot at mga pamahiin." hingi ng dispensa ni Itay.

"Hindi masama ang maniwala sa mga kasabihan at pamahiin. Pero sana bago tayo gumawa ng konklusiyon, siguraduhin na mayroon tayo'ng ebidensiya at hindi lang mga maling akala. Isa pa, kay Aleng Ising kayo dapat humingin na paumanhin lalung lalo na kay Nene." sagot ni Doc Andrew

"Tama ka Doc." ani Itay sabay baling sa kanyang mga kanayon.

"Mga kasama, walang aswang sa San Gabriel! Nabuhay tayo sa takot at ibinuntong sa inosenteng mag-ina ang takot na ito. Nararapat lamang na tayo'y humingi ng kapatawaran kay Aleng Ising at Nene."

Nagtanguan ang mga ito at nagkasundo na dalawin sa ospital si Nene. Sa tulong ng kapitan ng barangay at ni Doc Andrew ay naging maayos naman ang pag-uusap ng magkabilang kampo. Nagawang patawarin ni Aleng Ising sila Itay. Napagdesisyunan din na dalhin sa Maynila si Nene para mabigyan ng lunas ang karamdaman. Isang Non government organization ang tumulong sa mag-ina.

"Bumabalik sa ala-ala ko ang mga nangyari noon, Miong" sabi ko sa aking kaibigan habang pinagmamasdan ang sira-sirang kubo sa ibaba ng burol kung saan dati nakatira sila Nene. Labing limang taon na pala ang nakakalipas mula ng mangyari ang insidenteng iyon.

"Ako din Tonyo. Halos hindi ako makapaniwala na naniwala tayo na aswang siya. Hanggang ngayon nga sa tuwing naalala ko iyon, kinikilabutan pa rin ako. Imagine muntik ng mamatay si Nene ng dahil lang dun!" Sang-ayon ni Miong sabay lakad papalayo.

"O saan ka pupunta?"

"Pupuntahan ko yung kubo. Sama ka?"

"Ikaw na lang at tinatamad ako."

"Bakit, natatakot ka na may aswang noh? Hahaha"

"Loko! Hahaha. Sige na, antayin na lang kita dito."

"Kaw bahala." mabilis na pumunta sa ibaba ng burol si Miong. Nagpasya ako'ng mahiga muna at pagmasdan ang iba't ibang pormasyon na nagagawa ng mga ulap sa kalangitan. May hugis kuneho, sorbetes, ibon at kung anu-ano pa. Saglit pa ay di ko na namalayan na unti-unti na pala ako'ng napapapikit. Ngunit bago pa man dumating ang sandaling ako'y tuluyang makatulog ay isang makapanindig balahibo'ng sigaw ang pumailanlang sa ere.

"Tonyooooooo!!!!! Tulungan mo ko!!!!!!!!!!!" ang sigaw ni Miong.

Yun lamang at mabilis ko'ng tinungo ang kinaroroonan ni Miong. Sa lumang bahay-kubo.

Subalit wala ni anino ni Miong.

Walang tao sa kubo.

Wala.

Wala.

Wala.

Wakas..