tag:blogger.com,1999:blog-80069863899102888142026-01-16T04:24:01.672-08:00मन मुसफिर ठहरा जहाँ, वही मंजिल, वही जहाँ! साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.comBlogger17125tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-2671454889034108392024-05-11T22:39:00.000-07:002024-05-11T22:47:40.574-07:00

पूर्वीचे लोक म्हणायचे चार पैसे कमी कमवा, मात्र आयुष्यात माणसं जोडायला कमी पडू नका! कारण वेळेला पैसा नाही, माणसं कामी येतात. तुमच्या घरात माणसांची वर्दळ तुमची माणुसकी दर्शवते! मला पटतं ते.. आणि मी लहानपणापासून अशी माणुसकी जपणारी लोकं घरात बघत आली आहे. म्हणून माझा अजूनही माणुसकी आणि चांगुलपणावर विश्वास आहे. याचा अर्थ असा नाही, काम सोडून माणसं जोडत बसलायत. करायचं काय मग?? आपुलकी आणि

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-52365324283537531112021-07-10T07:27:00.000-07:002021-07-10T07:27:43.921-07:00

 "प्रयत्ने वाळूचे कण रगडिता, तेलही गळे" या उक्तीनुसार आपल्याला अशक्य वाटणाऱ्या गोष्टी, ध्येय शक्य वाटतात जर त्याला प्रयत्नांची जोड असेल.               माणसाचा जन्म होतो तेव्हापासून त्याच्या मृत्यूपर्यंत एका गोष्टीचे सातत्य अखंड टिकलेले ते म्हणजे "प्रयत्न"! अगदी आईच्या उदरातून बाहेर पडण्यासाठी, पहिले पाऊल टाकण्यासाठी,  आयुष्य सुंदर करण्यासाठी आणि

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-57227115147253298492021-06-17T06:53:00.001-07:002021-06-17T06:53:44.745-07:00

                शिर्षकतील ही अक्षरं बरेच जण पहिल्यांदा पाहत असतील, वाचत असतील. गोंधळ उडाला असेल ना... काय हे, कसं वाचायच - एल.जी. बी. टी. क्यू कम्यूनिटी सरळ सरळ आहे अस वाचा म्हणा. तर काय हे LGBTOQ= लेस्बियन, गे, बायसेक्शुअल, ट्रान्सजेंडर, क्वीर... तरीही समजन्याइतक सोप्प नाही वाटत का? किंवा तुम्हाला हे शब्द माहिती आहेत पण नक्की अर्थ काय याचा गोंधळ उडाला असेल

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-33828842377941427192021-06-15T08:19:00.004-07:002021-06-15T08:19:26.720-07:00

प्रत्येक थेंबाचा शब्द घेऊन येतो , टप्पोऱ्या तालाच गाणं गातो तो... आईप्रमाणे  फुलवेलींच्या पाना-पानाला  बिलगतो, धारित्रीची  महिन्यांची धग शमवतो तो... रडवेल्याच्या  डोळ्यातील धारा होतो , खुशालीच्या आनंदी सरी होतो तो... जोडप्यातील दुवा होतो, एकट्याचा प्रियकर होतो तो... कवीची कविता होतो, साहित्याचा शृंगार होतो तो.... प्रत्येकाचा दोस्त होतो, ज्याला त्याला आपलाच वाटतो तो...!  

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-35175710441789507172021-06-13T06:28:00.001-07:002021-06-13T09:29:47.627-07:00

                 इथे पाण्यातला प्राणी खेकडा याविषयी नाही माणसातील प्रवृत्ती - 'खेकडा' याविषयी लिहिलं जातयं. अशा प्रवृत्तीच्या लोकांविषयी  राग बाळगावा की त्यांच्या गरिब मनाची कीव करावी तेच कळत नाही.                कामाच्या ठिकाणी, मित्र-मैत्रिणींमध्ये, शेजारी, घरात, नातलगात, समाजात अक्षरश: सगळीकडे हे लोक

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-37259778589319325492021-06-11T08:02:00.000-07:002021-06-11T08:02:26.313-07:00

             उघड्या डोळ्यांनी सगळं बघत जगायच म्हणलं, तर एकवेळ अंधत्वाला बिलगावस वाटेल इतकी अराजकता आहे सगळीकडे. गेल्या एक दिड वर्षात माणूस गिळायला आलेला हा Covid काय फक्त आजार नाही. माणसाला माणूसकी विसरायला लावणारा, हताशतेनं सगळं फक्त बघत बसायला लावणारा राक्षस आहे.             सुरुवात झाली ज्याला त्याला आहे तिथेच त्याच अवस्थेत,

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-73022298401466236002021-06-09T07:42:00.000-07:002021-06-09T07:42:17.227-07:00

            तशी काही फार रात्र नव्हती झाली मात्र गावागाड्याच्या रीतीने वेळ बरीच झाली होती. जेवणपाणी आटोपून मंडळी एकेक करत आपापला बिछाना घेऊन आपापल्या जागी कोणी देवळात, कोणी अंगणात, कोणी ओसरीत पडली होती, झोपेच्या तंद्रीत बाया रात्रीची जेवणानंतर ची आवराआवर करीत होत्या. बांगड्या भांड्यांचा आवाज येत होता अधूनमधून.             ती

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-90542387784729821402021-06-07T08:26:00.000-07:002021-06-07T08:26:58.848-07:00

कसली बरोबरी करतेस गं,शक्य आहे का तुझी माझी बरोबरी.तू किती श्रीमंत मी किती गरीबजाणतेस का केवढी मोठीय ही दरी.तुझं सगळं कसं नीटनेटकं,आणि मी ही अशी फाटकी.तुझ्याकडे कसा गं मऊशार पलंगजमीन अंथरूण अन् गारठाच माझी रजई.तुला खायला किती गं नाना मिष्टान्नं,फक्त पाणी पिऊन झोपण्यात पण मला नाही बाई कचराई.तुझ्याकडे शोभेसाठी लाईटमला नाही भरणं होत बिलं विजेची.तुला आवडतो ना गं पाऊसमला त्यात छप्पर बुडण्याचीच

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-61247105924052086852021-06-05T06:21:00.000-07:002021-06-05T06:21:20.852-07:00

             Instagram, whatsapp, facebook, tv news कोणत्याही समाज माध्यमावर पहा, जिकडे तिकडे ज्याने त्याने अमुक लोकांना जेवण दिले, अमुक हॉस्पिटलमध्ये डब्बे पोहोचवले, रस्त्यावरच्या गरिबांना मास्क वाटले, खाण्यापिण्याचे पदार्थ दिले अशा आशयाचे अनेक फोटो, व्हिडीओ, feeling blessed चे captions आणि प्रसिद्धी साठी लागणाऱ्या गोष्टींसह पोस्ट केलेल्या असतात.   &

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-71047995390689196262021-06-03T08:06:00.003-07:002021-06-03T08:06:43.188-07:00

          आदल्या दिवसावर अंगावरच पांघरूण टाकायला अन् आजचा दिवस सूर्याच्या प्रकाशाने दैदिप्यमान करायला रोज येते ती..."सकाळ!"          कधी फार उत्साही, कधी अगदीच कंटाळवाणी उठल्या- उठल्याच बोर व्हायला लागतं ना... ती कंटाळवाणी सकाळ. तिच्याबरोबर येणारा कंटाळवाणा दिवस!!!         प्रत्येक दिवस नसतो ना सारखा... कितीही ठरवलं

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-87037991494263520302021-06-01T05:55:00.001-07:002021-06-01T05:55:53.567-07:00

           माणूस म्हणून जन्माला येणं सोप्प असत,           पण माणूस म्हणून जगण्यात           खरं challenge असतं!!मी मी करत डबक्याचा राजा होणं सोप्प असतं,डबक्या बाहेरच्या जगातलं आस्तित्व सिद्ध करण्यात खरं challenge असतं!!            सज्जनतेच्या बुरख्याखाली &

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-46115496652922901472021-05-28T05:49:00.000-07:002021-05-28T05:49:47.136-07:00

एकदा सर्व नाती तोडूनएकटीनेच जगायच ठरवलं... माझ्या सग्यासोयऱ्यांशीमीच बंड केलं! म्हटलं दयाव सगळ सोडून...,तितक्यात मनातल एक दार उघडलंआतल्या दृश्यानं, जणू मनचं जिंकलं!       एक पाऊल आपसुकच आत पडलं,       वातावरण गजबजलेले...       बाया-बापड्यांनी भरलेलं,        पुष्पहारांनी सजवलेलं,       

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-18960867966026154292021-05-26T06:34:00.000-07:002021-05-26T06:34:21.240-07:00

      एकीकडे परिवर्तनाची कास धरून वाईटाला विरोध आणि योग्य गोष्टीला सामर्थ्य पुरवत मौनांची अंतरे पार करू पाहणारी संवेदनशील लोकांची फळी आहे ,तर दुसरीकडे याच संवेदना पायदळी तुडवत पुरुषी अहंकार अन अज्ञानाचा नंगा नाच सुरु आहे.     अशा वेळी खरी कसोटी असते ती या दोघांच्या मधल्या फळीची.एकीकडे तुमच्या ज्ञानाची, सहनशीलतेची, स्वाभिमानाची परीक्षा, तर दुसरीकडे विकृतींचं व

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-14816190340697804802021-05-24T06:03:00.000-07:002021-05-24T06:03:30.615-07:00

      हिटलरने ज्यू धर्मीयांचा कसा छळ केला, घृणास्पद वागणूक दिली  हे आपण जाणतो. मात्र ज्यूंविषयी हे अत्याचार वर्षानुवर्षांपासून  चालत आलेत. म्हणजे हजारो वर्षात क्वचितच इतका आकस इतर कोणत्या धर्माने अनुभवला असेल.      19व्या शतकाच्या पूर्वार्धापर्यंत आपला स्वतंत्र देश असावा अशी भावना ज्यूंमध्ये निर्माण झाली होती व काही संघटना या विचाराचा प्रसार देखील करत

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-40029625096064858692021-05-22T06:28:00.001-07:002021-05-22T06:28:09.330-07:00

            'माणूस हा समाजशील प्राणी आहे' याचा प्रत्यय पदोपदी येत असतो. आपल्या सभोवती खूप सारी माणसं भावना व्यक्त करत, आनंद दुःख झेलत जगत असतात. त्यात कळत नकळत, प्रत्यक्ष अप्रत्यक्षपणे आपणही सहभागी असतो. एवढ्या सगळ्या माणसांत असूनही एकटेपणा जाणवतो. सगळं व्यवस्थितच चालू असतं, पण मन खूप त्रासदायक... माणसाला स्वस्थ राहू देत नाही. कधी विनाकारण अस्वस्थ होईल, कधी

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-85362835401176919602021-05-20T07:12:00.000-07:002021-05-20T07:12:10.569-07:00

         माणसाच्या जिवन जगण्याच्या ना खूप वेगवेगळ्या तऱ्हा आहेत. कुणी इतरांसाठी जगतो, कुणी फक्त स्वतःच्या स्वार्थासाठी. काही जण अगदी निखळ, निस्वार्थी भावनेने, आत्मिक समाधानाने समाजाच्या दृष्टीने आयडियल असे जीवन जगत असतात. पुण्यातील "Z bridge" नावाच्या 'पुलाखाली' मात्र काही लोक असे आहेत, जे मृत्यू माणसाच्या हातात नाही... आणि जन्म तर त्याहून नाही. आणि पदरी

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8006986389910288814.post-86039401007415468142021-05-18T07:44:00.000-07:002021-05-18T07:44:29.919-07:00

           शाळेची भिती कधी वाटत नव्हतीच, शाळा म्हणजे दुसरं घरचं जणू! उत्सूकतेला मात्र मर्यादा उरली नव्हती कारण, मी आता मोठ्या वर्गात जाणार होते. नविन गणवेश, दप्तर, पुस्तक याचा तर आनंद होताच. तरीही शाळेच्या पहिल्या दिवशी मन धडधडतच होतं...! तस पहायला गेलं, तर आम्ही सर्व 4 थी चे विदयार्थी एकाच शाळेत, एकाच वर्गात होतो पण, मन भोळं घाबरतच होतं. आत्तापर्यंत दिवसभर एकच

साजलेखणीचाhttp://www.blogger.com/profile/13650170160963954714noreply@blogger.com15