Σκεπτόνιο

ΕΑΡΙΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ (ΔΗΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)

2012-03-17T18:17:00.002-07:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

16/3/2012

ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΑΡΙΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ!

Την Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012, Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης και Εαρινή Ισημερία, εγκαινιάζονται οι «Εαρινές Ημέρες Βιβλιοθηκών», που διοργανώνει η Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας και Τουρισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Η ανοιξιάτικη γιορτή στο μεγαλύτερο δίκτυο βιβλιοθηκών της χώρας, θα διαρκέσει έως και τις 6 Απριλίου 2012 και έρχεται ως συνέχεια στις ιδιαίτερα επιτυχημένες «Ημέρες Βιβλιοθηκών» του περασμένου φθινοπώρου.

Η πρώτη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε από τις 10 Οκτωβρίου έως τις 25 Νοεμβρίου του 2011, έδωσε την ευκαιρία σε χιλιάδες συνδημότες μας, κάθε ηλικίας, να συμμετάσχουν σε περισσότερες από 130 εκδηλώσεις, με ποικιλία θεμάτων και με πρωτότυπους τρόπους προσέγγισης του βιβλίου, μεταμορφώνοντας τις βιβλιοθήκες του Δήμου Θεσσαλονίκης σε ζωντανά πολιτιστικά και κοινωνικά

κύτταρα κάθε γειτονιάς.

Τα εγκαίνια των «Εαρινών Ημερών Βιβλιοθηκών» θα πραγματοποιηθούν στις 21 Μαρτίου στο Γενί Τζαμί (Αρχαιολογικού Μουσείου 30) στις 20:30, με μία ακόμη πρωτότυπη εκδήλωση, σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο και τις εκδόσεις «Σαιξπηρικόν». Γνωστοί ποιητές και θεατράνθρωποι της Θεσσαλονίκης, θα παίξουν με τους παρευρισκόμενους το «Παιχνίδι των Λέξεων», με στόχο την

δημιουργία ενός Παγκόσμιου Ποιήματος, μέσα από μία ζωντανή εγκατάσταση, όπου οι άνθρωποι θα παίζουν τους ρόλους των λέξεων και των γραμμάτων. Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί από συναυλία σε ρυθμούς Τζαζ και Σουίνγκ, προβολή βίντεο και ποτό.

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

Επίσης, την ίδια ημέρα, θα πραγματοποιηθούν τρεις ακόμη εκδηλώσεις, για παιδιά, σε ισάριθμες βιβλιοθήκες.

- Στις 10:00 π.μ., στην Παιδική Βιβλιοθήκη του Σταθμού ((Αναγνωσταρά 9-11, τηλ. 2310 545796) ο Βαγγέλης Τασιόπουλος θα φέρει τα παιδιά σε μία ουσιαστική και διαδραστική γνωριμία με την ποιητική γλώσσα, μέσα από την εκδήλωση με τίτλο «Κόσμο λένε την αυλή μας».

- Στις 16:00, στην Παιδική Βιβλιοθήκη Ορέστου (Χαλκιδικής και Ορέστου 33, τηλ. 2310 852384), το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά «Δόνα η Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας» θα ζωντανέψει μέσα από μία παράσταση κουκλοθέατρου, από τις σπουδάστριες του ΙΕΚ «Ακμή».

- Στις 18:00, στην Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Χαριλάου, (Νικάνορος 3 και Στ. Νούκα, τηλ. 2310 324666), θα πραγματοποιηθεί η προβολή της ταινίας «Το ασχημόπαπο κι εγώ», βασισμένης στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Οι «Εαρινές Ημέρες Βιβλιοθηκών», στις 17 ημέρες της ανοιξιάτικης διαδρομής τους, εμπλουτίζονται από αφιερώματα σε καταξιωμένους συγγραφείς, ημερίδες, σεμινάρια και διαλέξεις, παρουσιάσεις βιβλίων, προβολές ταινιών, εικαστικά, μουσικά και θεατρικά δρώμενα και προσκαλούν ανθρώπους όλων των ηλικιών να προσεγγίσουν τον κόσμο της μάθησης, της ψυχαγωγίας και της δημιουργίας.

Η ενημέρωση για όλες τις εκδηλώσεις της διοργάνωσης θα είναι συνεχής.

Link για πληροφόρηση μέσω facebook: https://www.facebook.com/Hmeres.Vivliothikwn

14th Thessaloniki Documentary Festival - TV SPOT

2012-03-06T05:39:00.001-08:00

Δείτε εδώ το επίσημο τηλεοπτικό σποτ του 14ου Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ Θεσσαλονίκης.

14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21ου Αιώνα

2012-02-29T18:31:00.000-08:00

Η αφίσα του 14ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21ου Αιώνα.

Περισσότερα...

Με την αντίστροφη μέτρηση για το 14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνανα έχει ήδη ξεκινήσει, σας παρουσιάζουμε ορισμένα από τα highlights της φετινής διοργάνωσης:

Ταινία έναρξης: Το πολυσυζητημένο ντοκιμαντέρ Indignadosτου Τόνι Γκάτλιφ, με θέμα το κίνημα των αγανακτισμένων, ανοίγει την αυλαία του 14ου ΦΝΘ. Με έμπνευση από το μπεστ σέλερ «Αγανακτήστε!» του Στεφάν Εσέλ και συνδυάζοντας μυθοπλασία και ντοκιμαντέρ, ο Γκάτλιφ αναδεικνύει την κοινωνική παθογένεια, το οικονομικό αδιέξοδο και το αβέβαιο πεπρωμένο της Ευρώπης. Οδηγός του, ένα σύμβολο-θύμα του καπιταλισμού: μια αφρικανή μετανάστρια που περιπλανιέται στην Ελλάδα, τη Γαλλία και την Ισπανία, και συναναστρέφεται με τους «αποκλεισμένους» της ευρωπαϊκής κοινότητας (μετανάστες, άστεγοι), αλλά και με τους αγανακτισμένους κάθε εθνικότητας, που διεκδικούν την ελπίδα για αλλαγή.

Καινοτομία Αγοράς - Πρακτικός οδηγός για ντοκιμαντερίστες: Ποια βήματα πρέπει να ακολουθήσει ένας σκηνοθέτης για μια αποτελεσματική παρουσίαση της δουλειάς του σε ένα φεστιβάλ; Πόσο καθοριστικό είναι το πρώτο 10λέπτο ενός ντοκιμαντέρ για την τελική του επιλογή; Πώς γίνονται οι διαπραγματεύσεις με ένα κανάλι για την αγορά ενός ντοκιμαντέρ; Πώς ανοίγει ο δρόμος για ένα δημιουργό προς τις διεθνείς συμπαραγωγές και τις χρηματοδοτήσεις από τηλεοπτικούς σταθμούς; Η Αγορά του 14ου ΦΝΘ διοργανώνει μια σειρά συζητήσεων, στις οποίες, διακεκριμένοι επαγγελματίες του κινηματογραφικού χώρου, θα δώσουνχρηστικές πληροφορίες και πρακτικές συμβουλές στους έλληνες και ξένους ντοκιμαντερίστες. Τον «πρακτικό οδηγό» εγκαινιάζουν η διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Άμστερνταμ Άλι Ντερκς, ο διανομέας Γιαν Ρόφεκαμπ, ο παραγωγός Πίτερ Γουιντόνικ και η υπεύθυνη αγοράς ξένου προγράμματος του ΣΚΑΙ Ελπίδα Καλλιντέρη. Οι ημίωρες συζητήσεις θα πραγματοποιηθούν από τις 13 έως τις 16 Μαρτίου, στην αίθουσα Excelsior του Electra Palace (17.30-18.00).

Έκθεση: Στη φωτογραφική έκθεση «Urban Survivors», παρουσιάζονται συγκλονιστικά στιγμιότυπα ανθρώπων που ζουν σε παραγκουπόλεις στο Μπαγκλαντές, το Πακιστάν, την Αϊτή, τη Νότιο Αφρική και την Κένυα, τα οποία υπογράφουν φωτογράφοι του πρακτορείου NOOR. «Urban Survivors» τιτλοφορείται το διεθνές multimedia project των Γιατρών Χωρίς Σύνορα σε συνεργασία με το φωτογραφικό πρακτορείο ΝΟΟR και την εταιρεία Darjeeling Productions, το οποίο φέρνει στο φως τις κρίσιμες ανθρωπιστικές και ιατρικές ανάγκες των ανθρώπων που ζουν σε παραγκουπόλεις ανά τον κόσμο. Η έκθεση, η οποία αποτελεί συνδιοργάνωση του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, με την υποστήριξη του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, θα φιλοξενηθεί στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, Αποθήκη Β1, Λιμάνι. Διάρκεια: 11 - 18 Μαρτίου 2012.

H ταινία έναρξης εντάσσεται στην ενότητα Ανθρώπινα Δικαιώματα, και η έκθεση, εντάσσεται στις παράλληλες εκδηλώσεις, που, χρηματοδοτούνται μεταξύ άλλων δράσεων του 14ου ΦΝΘ, από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.

Monumenta Naturalia, Νίκος Μάρκου (Gallery AD)

2012-02-29T17:22:00.002-08:00

Η γκαλερί ΑΔ εγκαινιάζει το Σάββατο 3 Μαρτίου στις 12 μ.μ. την ατομική έκθεση του Νίκου Μάρκου με τίτλο “Monumenta Naturalia”. Η νέα του φωτογραφική δουλειά επεκτείνει τον προβληματισμό που ο καλλιτέχνης ανέπτυξε με τις προηγούμενες εκθέσεις του. Αναδεικνύει μιαν ευρύτερη φυσική πραγματικότητα που ξεπερνάει την ανθρώπινη αγωνία, χωρίς όμως να την αποκρύπτει. Ο φακός εστιάζει στη γη και η κίνηση των μυρμηγκιών που μεταφέρουν στην φωλιά τους τροφή αποτελεί λεπτομέρεια. Η κοντινή παρατήρηση του σμήνους των ψαρονιών, που σκιάζει τον ουρανό, αποκαλύπτει όλες τις λεπτομέρειες της σωματικής τους κατασκευής.

Πέρα από την εμφανή γοητεία που ασκεί το φυσικό τοπίο στον Μάρκου, όπως μαρτυρά η δουλειά του τα τελευταία 20 χρόνια, τα έργα του διέπει ένα συνεχές ενδιαφέρον για τον άνθρωπο και την κοινωνία. Οι Τόποι του μελετάνε την έννοια του φυσικού και του κατασκευασμένου. Σχεδόν πάντα, υπάρχει ένας τεχνητός κάνναβος πίσω από αυτό που στις φωτογραφίες του μοιάζει φυσικό. Αλλά αυτά τα δύο στοιχεία δεν είναι ποτέ διακριτά. Μπλέκονται για να δημιουργήσουν τις εικόνες της «αντικειμενικής πραγματικότητας» που βλέπουμε στην έκθεση.

Δουλεύοντας με έναν σχεδόν διάφανο τρόπο τις φωτογραφίες του, ο Μάρκου αποτυπώνει χώρους που μας «υποψιάζουν» για τον κόσμο που μας περιβάλλει, χωρίς τη χρήση θεατρικών, δραματικών ή υπερρεαλιστικών στοιχείων. Ο τρόπος με τον οποίο καδράρει τα θέματά του είναι ευθύς και χωρίς περιττά στολίδια, παρουσιάζοντας με μνημειακότητα το φυσικό τοπίο. Αντίθετα με την αντίληψη που αναζητά στην απεικόνιση της φύσης την ανθρώπινη οικειοποίηση, προεκτείνοντας σ’ αυτήν το αστικό τοπίο, η δουλειά του φωτογράφου προσεγγίζει τις ανατολικές φιλοσοφικές απόψεις σύμφωνα με τις οποίες ο άνθρωπος δεν κυριαρχεί στην φυσική πραγματικότητα, αλλά την διασχίζει. Οι εικόνες του Μάρκου δεν στοχεύουν στο να δημιουργήσουν ένα τοπίο απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς και αρμονίας, ούτε στο να προξενήσουν το αίσθημα της έκπληξης μπροστά σε κάτι φυσικά αναπάντεχο, αλλά στην κατασκευή μίας νέας ολότητας όπου η ισορροπία ανάμεσα στο καθολικό και στο συγκεκριμένο αποτυπώνεται, όπως προτείνει ο Simmel, με τη μαεστρική ανάδειξη της λεπτομέρειας.Αυτό που φαίνεται ως ένας γυμνός λόφος, στο τοπίο της Νάξου, στην πραγματικότητα διατρέχεται από αρκετά χιλιόμετρα ξερολιθιάς-ανθρώπινης παρουσίας και εκατοντάδες μικροσκοπικές λεπτομέρειες του εδάφους που συνθέτουν ένα ακόμα «τοπίο μέσα στο τοπίο», ωθώντας μας έτσι, όσο πλησιάζουμε το έργο, να επανερμηνεύουμε την εικόνα από την αρχή. Η αναγνωρισιμότητα του τοπίου δεν αποτελεί στόχο του καλλιτέχνη, ο οποίος ενδιαφέρεται για την εσωτερική ενατένιση. Τοπία αρμονίας συντίθενται από στοιχεία χάους και εικόνες φαινομενικής «ολότητας», στο εσωτερικό τους ανατρέπονται από την ύπαρξη ποικίλων λεπτομερειών, όπως στην εικόνα με τις χήνες. Η πανσέληνος στο μέσον του μονοχρωματικού νυχτερινού ουρανού αναζητά την Γεωμετρία σαν βασικό κανόνα κατανόησης του κόσμου.

Πληροφορίες εκδήλωσης

Γκαλερί ΑΔ

Παλλάδος 3, 105 54 Αθήνα,

http://www.adgallery.gr

Τρίτη - Παρασκευή: 12.00 - 21.00
Σάββατο: 12.00 - 16.00
Η γκαλερί θα είναι κλειστή για το Πάσχα από τις 13/04 έως και τις 17/04

Είσοδος ελεύθερη

πηγή: www.elculture.gr

Downtime (post-domestic fiction)

2012-02-29T17:20:00.001-08:00

Ο όρος Downtime αναφέρεται στις χρονικές περιόδους κατά τις οποίες ένα σύστημα δεν είναι διαθέσιμο. Είναι το διάστημα που το σύστημα αδυνατεί να παράγει ή να εκτελέσει την κύρια λειτουργία του.

Το Downtime (post-domestic fiction) είναι μια εγκατάσταση, η οποία θα εκτίθεται στον πολιτιστικό χώρο της Frown Tails για διάστημα τριών ημερών. Πρόκειται για τηναναπαράσταση ενός συστήματος αποτελούμενο από παλαιωμένες (vintage) ηλεκτρικές συσκευές.

Μέσα από hacking πρακτικές διερευνάται ο επαναπροσδιορισμός των αρχικών ταυτοτήτων τους . Προσαρμόζοντας τα αντικείμενα σε νέες χρήσεις, ορίζεται η απαξίωση τους όχι ως κατάληξη, αλλά ως μια ευκαιρία για να επανεξεταστούν οι λειτουργικές δυνατότητές τους.

Μέσα από την ενεργή συμμετοχή του θεατή και την αλληλεπίδρασή του με το σύστημα, εξετάζεται το περιεχόμενο αυτών των αντικειμένων, το πώς αυτό διατηρείται ενεργό και προσβάσιμο μέσα από την επαναχρησιμοποίηση και την χειραγώγηση.

H έκθεση Downtime (post-domestic fiction) είναι προϊόν του τετράμηνου εργαστηρίου Damn Lab: Creative Coding and New Media, το οποίο έλαβε χώρα στη Frown Tails με εισηγητή τον Μαρίνο Κουτσομιχάλη και την επιμέλεια της Μαρίας Βαρελά. Συμμετέχουν οι Ιωάννα Αγγελοπούλου, Μαρία Βαρελά, Νεφέλη Γεωργακοπούλου, Βερονίκη Κορακίδου, Μαρίνος Κουτσομιχάλης, Αντώνης Λύρας, Αφροδίτη Ψαρρά.

Frown Tails

Παραμυθιάς 6, Αθήνα,
Παρασκευή: 19.00 - 23.00
Σάββατο - Κυριακή: 12.00 - 14.00 και 17.30 - 20.00

Είσοδος ελεύθερη

Πηγή: www.elculture.gr

Χωρίς κατευθύνσεις στη Μέση Ανατολή (Μέρος Α’) / Φωτογραφικές αποστολές του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.

2012-02-28T11:48:00.000-08:00

02 Μαρτίου -13 Μαΐου 2012 / Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

To Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του προγράμματος «Θεσσαλονίκη - Σταυροδρόμι Πολιτισμών» (2011: Μέση Ανατολή, 2012: Νοτιοανατολική Ευρώπη) του ΥΠ.ΠΟ.Τ. (με την οικονομική υποστήριξη του ΟΠΑΠ), διοργανώνει την έκθεση φωτογραφίας Χωρίς κατευθύνσεις στη Μέση Ανατολή (Μέρος Α’) / Φωτογραφικές αποστολές του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, με έργα των Αθηνάς Καζολέα, Δημήτρη Κοιλαλού, Γιώργου Κορδάκη, Μάνου Παπαδόπουλου, Πάρι Πετρίδη.

Περισσότερα:

Κατόπιν ανάθεσης του ΜΦΘ, οι πέντε Έλληνες φωτογράφοι παρήγαγαν το 2011 φωτογραφικό έργο σε χώρες της Μέσης Ανατολής (Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ισραήλ, Κατάρ, Λίβανος, Παλαιστίνη, Σαουδική Αραβία). Μέσα από τα 100 έργα της έκθεσης, οι δημιουργοί μας προσκαλούν να δούμε κι εμείς τις χώρες που οι ίδιοι επισκέφθηκαν, αλλά ταυτόχρονα μας προκαλούν και να αναστοχαστούμε, να ανατρέψουμε ή να επιβεβαιώσουμε στερεότυπα και ιδέες για τη Μέση Ανατολή.

Αθηνά Καζολέα (γ.1958) – Κατεύθυνση: Παλαιστίνη
Πρόσωπα και εικόνες από τη Γάζα. Δύο χρόνια μετά τον πόλεμο του 2009 – όταν 1.500 άνθρωποι σκοτώθηκαν και καταστράφηκε το 20% των κτιρίων της πόλης – τα ίχνη του πολέμου και του αποκλεισμού στην περιοχή είναι ακόμη ορατά, αλλά το ίδιο και η προσπάθεια για ανόρθωση και ανοικοδόμηση. Κάποια από τα στοιχεία αυτά προσπαθεί να μας μεταφέρει η δημιουργός μέσα από τα έργα της. Έχοντας ταξιδέψει η ίδια για πρώτη φορά στη Γάζα με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα το 1999 και γνωρίζοντας σιγά-σιγά την ιστορία του τόπου αλλά και των ανθρώπων που ζουν εκεί, αποτυπώνει τόσο εικόνες καταστροφής και ερήμωσης, όσο και πρόσωπα ανθρώπων που φέρουν έντονα το αποτύπωμα του πόνου και της ανάμνησης, αλλά και αυτό της ελπίδας: Μέσα από την ανακύκλωση των υλικών από κατεστραμμένα και γκρεμισμένα κτίρια, οι άνθρωποι ξαναχτίζουν τα σπίτια τους, όπως και τη ζωή τους από την αρχή.

Δημήτρης Κοιλαλούς (γ.1962) – Κατεύθυνση: Λίβανος
Τις έννοιες της ταυτότητας και της εξουσίας μέσα από τη φωτογραφική αποτύπωση συμβόλων αλλά και διάφορων άλλων συμβάντων, επιχειρεί να διερευνήσει ο Δημήτρης Κοιλαλούς στη Βηρυτό, την Τρίπολη και άλλες περιοχές του Λιβάνου. Παρουσιάζοντας εικόνες που αποκαλύπτουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα του για το σύγχρονο Λίβανο, ο δημιουργός μας αποκαλύπτει έναν τόπο γεμάτο από όρια φυσικά, νοητά και συμβολικά, έναν τόπο που αναζητά την ταυτότητά του ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, το παρόν και το παρελθόν, αλλά και έναν τόπο όπου κανείς μπορεί να συναντήσει τον συγκερασμό των αντιθέσεων και τη συνύπαρξη των πιο αντιφατικών στοιχείων.

Γιώργος Κορδάκης (γ. 1973) – Κατεύθυνση: Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία
Χρησιμοποιώντας αποκλειστικά για φωτογραφική μηχανή ένα iPhone, ο Γιώργος Κορδάκης ταξιδεύει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στο Αμπού Ντάμπι και στο Ντουμπάι, στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας, Ριάντ, καθώς και στην ενδοχώρα, διανύοντας εκατοντάδες χιλιόμετρα με αυτοκίνητο. Μέσα από τα έργα του ξεπροβάλλουν – με εμφανείς τις έντονες χρωματικές τους ιδιαιτερότητες – το αστικό τοπίο του Ντουμπάι, μιας πόλης που μοιάζει να έρχεται από το μέλλον, όσο και αυτό του Αμπού Ντάμπι, που προσπαθεί να διατηρήσει στοιχεία του παρελθόντος καθώς εξελίσσεται ραγδαία. Παράλληλα, στις εικόνες του από τη Σαουδική Αραβία, εκτός από φυσικά και αστικά τοπία, βλέπουμε και σκηνές από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Μάνος Παπαδόπουλος (γ.1975) – Κατεύθυνση: Κατάρ
Το έντονο στοιχείο της αντίθεσης ανάμεσα στους ηθικούς και θρησκευτικούς περιορισμούς που θέτει η κοινωνία από τη μια και στην υπερβολή του υλισμού και της υπερκατανάλωσης από την άλλη, προσεγγίζει ο Μάνος Παπαδόπουλος στην εργασία του «Ανακατασκευάζοντας τη Βαβέλ», που πραγματοποιήθηκε στο Κατάρ το φθινόπωρο του 2011. Ο δημιουργός παρατηρεί και καταγράφει την πρωτοφανή οικονομική ευημερία, που δίνει τη δυνατότητα στους κατοίκους του Κατάρ να μεταμορφώσουν το αφιλόξενο περιβάλλον της ερήμου σ’ έναν τεχνητό παράδεισο, που θυμίζει σύγχρονη Βαβέλ. Μέσα από τις εικόνες του γινόμαστε μάρτυρες του πλήθους των κατασκευαστικών εργασιών που αλλάζουν ριζικά το τοπίο της χώρας του Κατάρ, αλλά και τις συνήθειες των κατοίκων της περιοχής.

Πάρις Πετρίδης (γ. 1960) – Κατεύθυνση: Αίγυπτος, Ισραήλ
Ξεκινώντας ως μια καταγραφή της ελληνικής διασποράς και του ελληνικού πολιτισμού στην Αλεξάνδρεια, τα ταξίδια του Πάρι Πετρίδη στην Αίγυπτο εμπλουτίζονται στη συνέχεια με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία, για να αποτελέσουν τελικά ένα ημερολόγιο για την πρωτοφανή «εγκατάλειψη» της ζωής αλλά και του χώρου, που έχει επέλθει ως συνέπεια της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Δημόσιοι και ιδιωτικοί χώροι παρουσιάζονται στις φωτογραφίες του, ενώ το «κενό» από ανθρώπους στα έργα του αποτελεί μια μεταφορά αυτής της εγκατάλειψης: Αίγυπτος, μια χώρα «κενή» από τους ανθρώπους της. Μέρος της εργασίας του στην Αίγυπτο πραγματοποιήθηκε χάρη σε χορηγία του ιδρύματος Σταύρου Νιάρχου (2008-2011). Από την άλλη, ο δημιουργός επιχειρεί να καταγράψει την αλλαγή του τοπίου στους Αγίους Τόπους και το Ισραήλ. Οι ιεροί χώροι, τα προσκυνήματα Εβραίων και χριστιανών στην Ιερουσαλήμ, την Ιεριχώ, τη Βηθλεέμ, τον Ιορδάνη ποταμό, τη Γαλιλαία, τη Νεκρά Θάλασσα, αποτυπώνονται απομυθοποιημένα, με τη βιομηχανοποίηση της θρησκείας να κυριαρχεί ακόμη και στα ιστορικά αυτά μέρη. Πίσω όμως από τη φωτογράφιση των ιερών αυτών τόπων, ο θεατής μπορεί να διακρίνει μια αναλυτική καταγραφή της μη κοσμικής πλευράς του Ισραήλ σήμερα.

Σμύρνη: Η καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης 1900-1922

2012-02-03T09:34:00.000-08:00

Σμύρνη. Η καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης 1900-1922
Η σκηνοθέτις και επιμελήτρια Μαρία Ηλιού και ο ιστορικός σύμβουλος Αλέξανδρος Κιτροέφ, οι οποίοι είχαν παρουσιάσει το 2007 στο Μουσείο Μπενάκη την έκθεση Το Ταξίδι, το Ελληνικό Όνειρο στην Αμερική, μετά από 4 χρόνια έρευνας, παρουσιάζουν την εργασία τους για τη Σμύρνη με άγνωστο οπτικό υλικό από αρχεία της Αμερικής και της Ευρώπης.

Η ιδιαίτερη σημασία του ιστορικού ντοκιμαντέρ και της έκθεσης δεν εξαντλείται μόνο στις άγνωστες εικόνες από τη Σμύρνη αλλά και στη νέα ματιά που προσκομίζουν οι δύο συνεργάτες στα ιστορικά γεγονότα. Μια ματιά που κρατά αποστάσεις τόσο από μια υπέρμετρα εθνικιστική αφήγηση όσο και από νεώτερες απόπειρες που αποσιωπούν τα τραγικά γεγονότα της καταστροφής, παραμορφώνοντας την αλήθεια.

Μέσα από την συγκεκριμένη εργασία, η κοσμοπολίτικη Σμύρνη παρ' όλο που καταστράφηκε, εξακολουθεί να υπάρχει.
Εξακολουθεί να είναι μια ιδέα που έχει να κάνει με τον κοσμοπολιτισμό, τη χαρά της ζωής αλλά και την καταστροφή.

Ενενήντα χρόνια μετά την καταστροφή, το ντοκιμαντέρ αλλά και η φωτογραφική έκθεση τιμά τον κόσμο που χάθηκε το 1922, αλλά και συγχρόνως, την επιστήμη της ιστορίας.

Το ντοκιμαντέρ και η ομώνυμη φωτογραφική έκθεση τεκμηριώνονται με σπάνιο φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό που σταχυολογήθηκε από αρχεία της Αμερικής και της Ευρώπης.
Για πρώτη φορά δημοσιεύονται άγνωστες εικόνες της Σμύρνης από ιδιωτικές συλλογές όπως αυτή του Pierre De Gigord και από τα αρχεία της Library of Congress, του Πανεπιστημίου του Princeton και του Harvard, του Near East Relief, του Imperial War Museum, της Pathe και άλλων ιδρυμάτων της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Το ομώνυμο ντοκιμαντέρ θα προβάλλεται στο Αμφιθέατρο (Κουμπάρη 1) κατά τη διάρκεια της έκθεσης.

Διάρκεια: 25/01/2012 - 11/03/2012

Χώρος:
Μουσείο Μπενάκη
Κεντρικό Κτήριο

Αθήνα

Φωτογραφία © Imperial War Museum

(Α)ορατές πόλεις - Βιβλιοπωλείο ΜΙΕΤ Θεσσαλονίκη

2012-01-25T15:56:00.000-08:00

Μια ενδιαφέρουσα έκθεση, με τίτλο «(Α)ορατές πόλεις» –τίτλο ταιριαστό ως προς το περιεχόμενό της– πραγματοποιείται στο βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για την παρουσίαση ενός χειροποίητα φιλοτεχνημένου και κατασκευασμένου Καλλιτεχνικού Βιβλίου (libre d’ artistes) από δεκαεπτά επιλεγμένα χαρακτικά έργαμιας ομάδας σπουδαστριών και σπουδαστών του εργαστηρίου Χαρακτικής στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Αφού μελέτησαν και περιδιάβηκαν το λογοτεχνικό έργο του Ίταλο Καλβίνο «Αόρατες πόλεις», οι δεκαεπτά σπουδάστριες και σπουδαστές του Εργαστηρίου Χαρακτικής προχώρησαν σε μια απόπειρα εικαστικής διατύπωσης ορισμένων από τις πόλεις που ο συγγραφέας με ρηξικέλευθο τρόπο περιγράφει ως ένα πλήθος εικόνων, εννοιών και συναισθημάτων.

Καθένας και καθεμιά επέλεξαν από μία πόλη και δούλεψαν πάνω σε ένα απόσπασμα του Καλβίνο. Από τα ευάριθμα χαρακτικά που προέκυψαν με αυτόν τον τρόπο, μια σειρά δεκαεπτά επιλεγμένων έργων συναπαρτίζουν το Καλλιτεχνικό Βιβλίο, διαστάσεων 43 x 36,5 εκ. Η βιβλιοδετική επιμέλεια, τα σταχώματα και η κατασκευή της θήκης έγιναν με τη φροντίδα του Γιώργου Μπουδαλή, με τη συ-νεργασία και των συμμετεχόντων.

Η έκθεση συμπληρώνεται με τα επί πλέον χαρακτικά, τα οποία φιλοτεχνήθηκαν αρχικά από την ομάδα και συμπληρώνουν την όλη εικόνα της προσπάθειάς τους. Στην έκθεση συμμετέχουν, εικονογραφώντας τις σχετικές πόλεις, οι φοιτήτριες/φοιτητές:

Ευσταθία Παπαργυρίου (Ερσιλία),
Αντιγόνη Αντωνοπούλου (Θέκλα),
Κατερίνα Τσίτσελα (Δέσποινα),
Έλενα Ζέππου (Αναστασία),
Ισιδώρα Παπαδούλη (Ισιδώρα),
Μάνια Ευσταθίου (Πενθεσίλεια),
Ελένη Χαντζή (Βαυκίδα),
Πόλυ Σχοινά (Ζόρα),
Στεφανία Μητράκη (Κλαρίσα),
Ιωάννα Παπαδημητρίου (Ερσιλία),
Άννη Καλτσίδου (Ζίρμα),
Παναγιώτης Παλόγλου (Ζοβεΐδα),
Σταυρούλα Δημοπούλου (Μαυριλία),
Ματίνα Παράσχου (Ζηνοβία),
Αυγή Τόπακα (Ευτροπία),
Παναγιώτης Καλογιάννης (Μαροζία),
Γιώργος Μπουδαλής (Καικιλία).

Την ιδέα, το σχεδιασμό, την επιμέλεια και στον συντονισμό του όλου εγχειρήματος είχε ο καθηγητής του εργαστηρίου Χαρακτικής του Τμήματος Μανόλης Γιανναδάκης.

Η ιστορικός της τέχνης Θάλεια Στεφανίδου εύστοχα περιγράφει:
«…Εικόνες πόλεων σαν επιπλέον διεύρυνση του φαντασιακού αλλά ταυτόχρονα και σταθερά “κείμενα” περίοπτης κατασκευής για ανάγνωση σε επίπεδη επιφάνεια που προκαλούν υπαινικτικές ερμηνείες και προσκαλούν σε μετατοπίσεις από το ένα στα πολλά από τα κύρια ονόματα στα ουσιαστικά, στα πρόσωπα και τα πράγματα…»

Με αυτές τις νέες εικόνες οι σπουδάστριες και οι σπουδαστές προσέγγισαν τις «Αόρατες πόλεις» της φαντασίας τους και μας τις απέδωσαν Ορατές.

(κείμενο-εικόνα: elculture.gr)

Συνέντευξη: Σπύρος Στάβερης (LIFO, 2010)

2012-01-17T09:31:00.000-08:00

Ο φωτογράφος Σπύρος Στάβερης όπως παρουσιάζεται στο περιοδικό LIFO:

›Γεννήθηκα στο τότε μαιευτήριο της Ακαδημίας. Στο Γαλάτσι των προσφυγικών οικογενειών έζησα τα δυο πρώτα μου χρόνια. Μετά, με πήραν οι γονείς μου και πήγαμε στο Παρίσι, με ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή που είχε ζητήσει ο πατέρας μου από έναν γνωστό του Κεφαλλονίτη εφοπλιστή. Πέρασα, όμως, στο Γαλάτσι και αργότερα στη Λούτσα πολλά χρυσά καλοκαίρια. Μου έστρωνε η γιαγιά μου να κοιμηθώ, έξω στην αυλή, κάτω από ένα γιασεμί. Μια χαμηλή μάντρα με χώριζε από τη φίλη μου τη Γεωργία, τη μόνη παιδική φίλη που μου έχει απομείνει.

›Η μητέρα μου ήταν η μόνη από τέσσερις αδελφές που δεν παντρεύτηκε με συνοικέσιο. Ο πατέρας της, τρόφιμος στο ορφανοτροφείο της Κωνσταντινούπολης, δούλεψε πολλά χρόνια μαραγκός στην Αμερικανική Βάση. Ο άλλος μου παππούς, μπάρμαν στο επάγγελμα, έβριζε από το πρωί μέχρι το βράδυ τους «γκάνγκστερ» τους Αμερικανούς. Τους υπεραγαπούσα και τους δυο, αλλά είναι φανερό ότι την αποστροφή στην αδικία και τη ροπή προς την αμφισβήτηση τις κληρονόμησα από την κεφαλλονίτικη πλευρά της οικογένειας, μαζί με την αναπόφευκτη κεφαλλονίτικη τρέλα. Παρανομίες, φυλακίσεις, εξορίες, η συφιλιασμένη δημοκρατία της μετεμφυλιακής εποχής και αργότερα η χούντα δεν άφησαν παρά ελάχιστα χρόνια ελευθερίας στον θείο μου τον Ηλία και στη θεία μου την Ουρανία. Δεν έχω ρωτήσει ποτέ τον πατέρα μου γιατί αποφάσισε να ξενιτευτεί. Ήταν νεαρός αντάρτης στο βουνό όταν τον έπιασαν όμηρο οι Γερμανοί. Με την απελευθέρωση γύρισε από τη Γερμανία με λάφυρο μια γερμανική φωτογραφική μηχανή (που του την έκλεψαν λίγο αργότερα σε ένα λεωφορείο στην Αθήνα). Μετά τον Εμφύλιο πήγε φαντάρος και τότε, στη διάρκεια της θητείας του, γεννήθηκα εγώ.

›Στο Παρίσι δεν γνωρίζαμε κανέναν. Μας φιλοξένησε τον πρώτο καιρό μια Ρωσίδα, η Νατάσα, που μεγάλωνε μόνη της την κόρη της, την Ελένη, που έγινε ομογάλακτη αδελφή μου. Είναι σύμπτωση που μου αρέσουν τόσο πολύ οι Ρώσοι συγγραφείς; Ο πατέρας μου βρήκε δουλειά στη Ρενό, τότε που οι εργάτες πήγαιναν στο εργοστάσιο με τα τσόκαρα. Η μητέρα μου ξανάπιασε εκεί τη μοδιστρική. Στην Αθήνα είχε δουλέψει στο Εθνικό Θέατρο και είχε ράψει κοστούμια για τη Βέμπο και την Έλλη Λαμπέτη. Στο Παρίσι είχε μια μόνιμη πελάτισσα, την «ψηλή», ένα μανεκέν που μεταπουλούσε τα ρούχα που της έφτιαχνε.

›Το πρώτο μας σπίτι στο Παρίσι ήταν και το τελευταίο, ένα σκέτο δωμάτιο αρχικά, στο οποίο αργότερα προστέθηκε ένα δεύτερο, χωρίς κουζίνα, με τουαλέτα στον διάδρομο, σε μια πολυκατοικία που υπήρξε στρατώνας του Ναπολέοντα ΙΙΙ. Εκεί μένουν ακόμη οι γονείς μου (με κάποιες πρόσθετες και στην αρχή παράνομες, αναγκαίες ανέσεις). Είχε όμως δυο προτερήματα: βρισκόταν στην καρδιά του Παρισιού και ήταν μεσοτοιχία με το Χειμερινό Τσίρκο των αδελφών Μπουγκλιόν. Κοιμόμουν με τους βρυχηθμούς των λιονταριών. Πότε-πότε το έσκαγε και καμιά μαϊμού και φώναζαν τους πυροσβέστες να τη μαζέψουν από τη στέγη.

›Είχα ένα μόνιμο απωθημένο να γνωρίσω κάποτε από τα μέσα τον κόσμο του τσίρκου. Δεν μου βγήκε σε καλό. Ήταν η πιο σκληρή δουλειά που έκανα ποτέ, ως χαμάλης βέβαια. Στο τέλος, με λυπήθηκαν και μου έδωσαν να κρατάω στις παραστάσεις έναν προβολέα. Χάιδευα μ' αυτόν τις ακροβάτισσες, που δεν μου το ανταπέδωσαν ποτέ, και ήμουν πολύ ευχαριστημένος που είχα σκεφτεί να σημαδεύω μέσα στην κατασκότεινη αίθουσα το μάτι του μαύρου πάνθηρα.

›Όταν βρήκαν οι γονείς μου ένα διαμέρισμα για να αγοράσουν, υπήρξε μια και μοναδική ευκαιρία για μια καλύτερη μετεγκατάσταση, αλλά πήγε χαμένη γιατί δεν τους άρεσε η συνοικία, που ήταν κακόφημη. Ήταν κοντά στην Κεντρική Αγορά, λίγο πριν την γκρεμίσουν και στη θέση της φτιάξουν το... Μπομπούρ. Αδικία! Σε ένα απ' αυτά τα σκοτεινά στενά μού φώναξε ένα βράδυ να πάω κοντά του ένα κορίτσι στην ηλικία μου - τότε πήγαινα ακόμη γυμνάσιο. Φορούσε ένα κόκκινο παλτό. Όμορφη πολύ, τουλάχιστον έτσι έχει μείνει στη μνήμη μου. Δεν σταμάτησα, απλώς λίγο γύρισα να την κοιτάξω. Από τότε προσπερνάω πάντα αυτά τα κοριτσία μ' ένα χαμόγελο, όταν μου απευθύνονται. Έχω κρατήσει σημειώσεις από τη Rue Saint-Denis, όπου μου άρεσε πολύ να ανεβοκατεβαίνω, με τα λόγια τους, τις χειρονομίες, τα αστεία και τους τσακωμούς τους. Κάποτε, στην Αθήνα, πλήρωσα για να βρεθώ για λίγο με ένα κορίτσι σε ένα δωμάτιο. Σάστισε που ήθελα μόνο να της μιλήσω. Καθίσαμε δίπλα δίπλα. Ήταν τόσο άδικο, τόσο εξοργιστικά βίαιο, να μην μπορώ να κάνω τίποτα γι' αυτό το ξανθό κορίτσι, τόσο ξανθό που έλεγες ότι είχε γεμίσει το θλιβερό δωμάτιο με όλο το στάρι της Ουκράνιας.

›Δεν είμαι φωτογράφος του περιθωρίου, πρόκειται για παρεξήγηση. Είμαι μάλλον ένας φωτογράφος χωρίς ιδιότητες. Φωτογραφίζω την υπερβολή ως σύμπτωμα περισσότερο, είτε έχει να κάνει με τους κοσμικούς είτε με τους περιθωριακούς. Βέβαια, δεν πρόκειται για την ίδια υπερβολή. Όταν είσαι στο περιθώριο, δεν προσποιείσαι ότι ζεις, αλλά ζεις με το ένστικτο. Αυτό το βρίσκω πολύ πιο έντιμο, πιο κοντά στα ουσιώδη και πάντα θα με συγκινεί η αξιοπρέπεια της πτώσης.

›Οι εικονογραφικές μου επιρροές δεν έχουν να κάνουν με την ιστορία της φωτογραφίας. Εξάλλου, δεν είχα ποτέ σκεφτεί ότι θα γινόμουν φωτογράφος. Ήξερα, βέβαια, κάποια ονόματα από την «ανθρωπιστική» σχολή των Γάλλων φωτογράφων, γι' αυτό και χάρηκα πολύ όταν ένας φίλος μ' έστειλε να επισκεφτώ στο σπίτι του τον Robert Doisneau, θεωρώντας ότι είχαμε μια κοινή ματιά. Αλλά ως εκεί. Νομίζω πως αν κάτι χαρακτηρίζει τις φωτογραφίες μου, αυτό είναι μια θεώρηση του κόσμου και ένα κινηματογραφικό υπόβαθρο.

›Δεν θυμάμαι πολλά από την παιδική μου ηλικία. Μάλλον βιαζόμουνα να μεγαλώσω, να αυτονομηθώ και να ξεχάσω αυτή την περίοδο της ζωής μου, όπου δίνεται μια υπόσχεση που ποτέ στο μέλλον δεν πρόκειται να τηρηθεί. Γι' αυτό και δεν έχω καθόλου καλή μνήμη. Η φωτογραφία μου προσφέρει την ευκολία της χρονολογικής καταγραφής. Μου προσφέρει κι άλλα πράγματα, μια εξωστρέφεια που αλλιώς δεν την έχω καθόλου, ένα θάρρος που μπορεί να θεωρηθεί κάποιες φορές και θράσος και μια οργανική σχέση με τον κόσμο και την πόλη μου.

›Ο πατέρας μου πάσχισε από νωρίς να μου εξασφαλίσει τη σιγουριά και την ελευθερία των επιλογών μου, αλλά με έναν τρόπο λίγο ανυπόμονο. Στα οχτώ μου ταξίδευα μόνος μου με τρένο και πλοίο, προσκολλημένος σε έναν Έλληνα που δεν ήξερα, για να πάω μετά τις διακοπές να συναντήσω τους γονείς μου στο Παρίσι. Έτσι έμαθα και το ποδήλατο ή το μετρό, στα βαθιά κατευθείαν. Είχα πιάσει όμως τον πατέρα μου να κρύβεται πίσω από τις κολόνες του μετρό για να σιγουρευτεί ότι έπαιρνα τη σωστή κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα ήταν να θεωρώ πολύ νωρίς τον δρόμο σαν το σπίτι μου, να κάνω μόνος μου ριψοκίνδυνα ταξίδια, να εξαφανίζομαι στα βουνά της Ελβετίας, όπου η μητέρα μου έβρισκε δουλειά για τον καθαρό αέρα μας. Σ' αυτά τα βουνά σκότωσαν φέτος ένα λύκο. Ταυτόχρονα, όμως, μπορώ να χαθώ για ώρες επειδή ντρέπομαι να ζητήσω οδηγίες για να βρω τον δρόμο μου.

›Η κουλτούρα στο σπίτι ήταν προλεταριακή, αλλά όχι με τη στενή έννοια. Δεν υπήρχε περίπτωση να χάσουμε κάτι που συνδεόταν με τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού. Πόσες φορές έχω πάει στις παραστάσεις της χορωδίας του Κόκκινου Στρατού, αλλά και των Μπολσόι! Ήμουν φυσικά και στην υποδοχή του Γκαγκάριν, παρών και στους θριάμβους του Τσέχου αθλητή Εμίλ Ζατοπέκ. Πάνω από το κρεβάτι μου υπήρχε, όμως, πάντα ένας πίνακας του Πικάσο, που μάταια προσπάθησα να αντικαταστήσω στα χρόνια της αμφισβήτησης με μια αφίσα για τη νίκη των Βιετκόνγκ, και αλλού στον τοίχο ένας Βαν Γκογκ. Οφείλω στον πατέρα μου, που ξεροστάλιασε μια νύχτα ολόκληρη έξω από την Όπερα των Παρισίων για να μας βρει εισιτήρια, τη μοναδική ευκαιρία να βρεθώ σε μια συναυλία της Μαρίας Κάλλας.

›Αποφάσισα να σπουδάσω Ιστορία, όπως πολλοί επαναστατημένοι νέοι μετά τον 'Μάη του 68, γιατί ήταν η επιστήμη που περιέκλειε όλες τις άλλες και γι' αυτό θα μας έδινε τα κλειδιά για να κατανοήσουμε τον κόσμο και να τον αλλάξουμε. Γνώρισα την έξαψη της βιβλιοφιλικής έρευνας σε βιβλιοθήκες-διαστημόπλοια, αλλά το κάλεσμα του δρόμου υπήρξε στο τέλος πιο δυνατό. Άρχισα να μελετάω τον ρόλο των μικροαστικών στρωμάτων στην ελληνική κοινωνία και κατέληξα να μπαίνω σε μικροαστικά σπίτια για να κάνω πορτρέτα. Νομίζω πως αυτή η μεταστροφή θα μ' έκανε τώρα καλύτερο ιστορικό. Διαβάζοντας τα απομνημονεύματα της Άννας Κομνηνής, διαπίστωσα πόσος κρυμμένος ερωτισμός υπάρχει στις περιγραφές ρωμαλαίων ανδρών που την εντυπωσίαζαν, ακόμη και εχθρών. Αυτό δεν θα το αντιλαμβανόμουνα χωρίς τη διαμεσολάβηση της φωτογραφίας, της δυνατότητας που δίνει να πλησιάζεις και να σκηνοθετείς το σώμα.

›Στην ιστορία της ζωής μου, η Αθήνα φαίνεται να έχει νικήσει κατά κράτος το Παρίσι. Όταν γύρισα εδώ, αισθανόμουν προδομένος από το Παρίσι, την πόλη που μέχρι τότε μου ανήκε. Κάτι γελοία ψυχολογικά τεστ μου είχαν κλείσει την πόρτα μιας σχολής φωτογραφίας και μια απόπειρα να κινηματογραφήσω ένα δικό μου σενάριο έμεινε μεταξεταστέα. Στην Αθήνα είναι (ήταν) σχετικά εύκολο να ξεκινήσεις αυτό που θέλεις, μετά όμως χρειάζεσαι άλλες αντοχές για να μη σε συνθλίψουν οι κλειστοί ορίζοντες. Ο, τι έκανα εδώ ήταν απόρροια μιας φτωχής τέχνης. Συμβιβάστηκα με αυτό που μου παρείχε ο υποτυπώδης εξοπλισμός μου, χωρίς όμως να το κάνω και πανάκεια. Συμβιβάστηκα, επίσης, με την ιδέα ότι ο χώρος μου είναι η φωτογραφία, και όχι ο κινηματογράφος, κι ας με έχει διαμορφώσει οριστικά η Γαλλική Ταινιοθήκη. Αφότου κατάλαβα ότι η φωτογραφία έχει τη δική της αυτονομία και δεν είναι ένα απλό σκαλοπάτι προς κάτι πιο ολοκληρωμένο κι ότι επίσης μου ταιριάζει και πολύ περισσότερο στον χαρακτήρα, απελευθερώθηκα.

›Δεν πιστεύω στο έμφυτα ταλέντα. Αν δεν μου ζητούσε ο Στάθης στις πρώτες μέρες της γνωριμίας μας να «βγάλω τον διάβολο από μέσα μου», θα συνέχιζα να τραβάω καλαίσθητες φωτογραφίες με αναφορές στους κλασικούς (πάντα τους Γάλλους). Τίποτα περισσότερο. Η παρατήρηση αυτή λειτούργησε ακαριαία -είμαστε κι Επτανήσιοι, μην το ξεχνάμε- και κατά τη διάρκεια της φιλίας μας μου δόθηκαν πολλαπλά κίνητρα για να ανασύρω ένα πιο άμεσο, αυθόρμητο και τολμηρό κομμάτι του εαυτού μου. Εκεί αναζητώ και τώρα την «έμπνευση» και τη «δεύτερη πνοή». Με γοητεύουν πολύ οι Γιαπωνέζοι φωτογράφοι, οι τόσο παραγνωρισμένοι - εκτός από τον Αράκι. Θαυμάζω την ιλιγγιώδη αισθητική και την απαράμιλλη τόλμη τους, αλλά θα ήθελα να τους παραβγώ με τον δικό μας μεσογειακό ρομαντισμό.

›Δεν με απασχόλησαν ποτέ οι θρησκείες, αυτή η μεταφυσική της ανθρώπινης αδυναμίας ποτέ δεν με άγγιξε. Αυτό έλειπε, μετά τον Λασκαράτο, να πιστεύω στον Θεό. Το δίπολο σεξ και θρησκεία υπάρχει όμως έντονα στις φωτογραφίες μου. Μου έτυχε να ερωτευτώ μικρός μια τσιγγανοπούλα στο πανηγύρι του Αγ. Γεράσιμου, όταν έφερναν ακόμη αλυσσοδεμένους τους τρελούς, που ούρλιαζαν στο πέρασμα της πένθιμης μπάντας. Το πένθος, ο έρωτας, η τρέλα, όλος ο Λόρκα ήταν εκεί. Σε μια πιο μεγάλη ηλικία έκανα ένα αρκετά μπουνουελικό, όπως το αντιλαμβάνομαι τώρα, πείραμα. Κοντά στην πλατεία Βικτωρίας μού τράβηξε την περιέργεια ένα αναγεννησιακό κορίτσι που μπήκε στην εκκλησία των Φραγκισκανών. Την ακολούθησα, περίμενα να τελειώσει τις προσευχές της, στάθηκα κοντά στην πόρτα για να με δει καθώς θα έφευγε και μετά εμφανιζόμουνα κατά διαστήματα μπροστά της, έχοντας κάνει τον γύρο του κάθε τετραγώνου τρέχοντας. Στο τέλος τρόμαξε, ήμουν πια για 'κείνη ο διάβολος μεταμορφωμένος, και τρόμαξα κι εγώ. Αργότερα, έμαθα ότι αυτή η εκκλησία, όπου φυλάγεται και το λείψανό του, είναι αφιερωμένη στον Αγ. Βαλεντίνο.

›Η αίσθηση της ομορφιάς δεν είναι κάτι περισσότερο από μια αυθόρμητη θετική προδιάθεση απέναντι σε κάποιον που μας φαίνεται ωραίος. Όσο πάει όμως και αναζητώ την ομορφιά εκεί που δεν βρίσκεται και σίγουρα δεν είναι το φετίχ μου. Το πιο έντονο συναίσθημα πάνω σ' αυτό το ζήτημα μού το προκάλεσε ένα κορίτσι στο παρισινό μετρό πριν πολλά χρόνια. Είχα καθίσει απέναντί της και μετά από λίγο δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από τα μάτια της. Το πρόσωπό της ήταν κατεστραμμένο, το βλέμμα της λαμπερό όσο δέκα ήλιοι. Κατάλαβε ότι την κοιτούσα επίμονα και κάποια στιγμή μου φάνηκε πως δάκρυσε. Δεν βρήκα, όμως, το θάρρος να της μιλήσω.

›Αν τολμώ να πω πως κάτι με χαρακτηρίζει, είναι μια πολύ αισιόδοξη ελαφριά μελαγχολία. Μπορεί και να οφείλεται στα νερά του Σηκουάνα, που πάντοτε τη νύχτα μου φαινόντουσαν τρομαχτικά, γιατί ήταν νύχτα και τότε που η μητέρα μου, σε μια στιγμή απόγνωσης, στεκόταν στην άκρη μιας γέφυρας, κρατώντας με από το χέρι. Αισθανόμενος τον κίνδυνο, είχα αντιδράσει και την είχα τραβήξει, και μόνο όταν της είπα να φύγουμε την έκανα και συνήλθε. Η φίλη μου η Denise Avenas, Γαλλίδα συγγραφέας και κόρη εργατών η ίδια, μου είχε πει κάποτε ότι στις εργατικές οικογένειες το πρώτο παιδί, συνήθως, απορροφάει όλη την ενέργεια για μια μετέπειτα ανέλιξη. Το δεύτερο θυσιάζεται. Επειδή γνώρισα την αδελφή της, ξέρω πως έτσι είναι. Το πείσμα, τελικά, δεν είναι τίποτα άλλο από αυτήν τη δύναμη της προσδοκίας που μεταδίδεται στα παιδιά για μια φυγή μακριά από το πεπρωμένο της τάξης. Υπάρχει σ' αυτό το σπέρμα της εκδίκησης.

›Αυτά που έκανα εδώ στη φωτογραφία δεν θα μπορούσα να τα κάνω αλλού. Μου χρειάζεται τελικά μια οικειότητα, μια συνενοχή, που μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσα να βρω. Η Αθήνα μου πάει, είχε όταν πρωτοήρθα, και το διατηρεί ακόμη, αυτό τον αντιφατικό χαρακτήρα της παλιομοδίτικης και της σύγχρονης πόλης που μ' ενθουσιάζει. Είναι σαν να με βοηθάει να οικειοποιηθώ, πάλι μέσω της φωτογραφίας, κομμάτια ολόκληρα από το παρελθόν μου.

›Όλη αυτή η καλπάζουσα κρίση μού έχει δημιουργήσει μια μεγάλη απορία. Πώς είναι δυνατόν το αστικό κράτος, με όλες αυτές τις κυβερνήσεις που συναγωνίζονται τους Μπρανκαλεόνε , να στρέφει με τέτοια άνεση τη βάση της εξουσίας του, δηλαδή τα μικροαστικά και μεσοαστικά στρώματα, ενάντια στον εαυτό του; Στο πιο παρανοϊκό σύστημα που έφτιαξε ποτέ η ανθρωπότητα προστίθεται τώρα κι άλλη μια παρανοϊκή παράμετρος. Εκτός κι αν η τηλεόραση, με δεδομένη την απουσία του εργατικού κινήματος, θεωρείται πια το κατεξοχήν μέσο για να εξασφαλίσει την ηγεμονική ιδεολογία και την πολιτική διαχείριση της εξουσίας. Αυτό κι αν είναι τρελό!

φώτο: Σπύρος Στάβερης
κείμενο: LIFO.gr

MASTER WORKSHOP ANDERS PETERSEN (NEWSCHOOL.ATHENS PHOTOGRAPHY)

2012-01-17T08:56:00.000-08:00

(Photo by Anders Petersen)

1ο MASTER WORKSHOP: ΑΠΟ 30.01.2012 ΕΩΣ 12.02.2012

ΕΓΓΡΑΦΕΣ: ΕΩΣ 20.01.2012

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΥΠΟΤΡΟΦΙΑ: ΕΩΣ 20.01.2012

Τα Master Workshops διδάσκονται από διεθνώς αναγνωρισμένους και βραβευμένους επαγγελματίες φωτογράφους, οι οποίοι έρχονται στην Ελλάδα αποκλειστικά για το NewSchool.Athens, εκθέτοντας σε βάθος την σχετική τους εμπειρία και εμπλουτίζοντας τη μαθησιακή διαδικασία, στη βάση της λεπτομερούς διδασκαλίας και της καθημερινής πρακτικής σε πραγματικό περιβάλλον και συνθήκες.

Τα Master Workshops είναι εντατικά προγράμματα εκμάθησης, καλύπτουν συγκεκριμένα θέματα, με το γνωστικό τους αντικείμενο να εκτείνεται από την καλλιτεχνική φωτογραφία, το φωτορεπορτάζ, το ντοκιμαντέρ, τη φωτογραφία τροφίμου, μέχρι το βίντεο, τη φωτογραφία μόδας και την αρχιτεκτονική φωτογραφία.

Το 1ο Master Workshop θα πραγματοποιηθεί από τις 30 Ιανουαρίου μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου 2012, φιλοξενώντας τον εμβληματικό βιωματικό φωτογράφο Anders Petersen που θα συνοδεύεται από την Eva-Teres Gollin, εξειδικευμένη στην ψηφιακή επεξεργασία και εκτύπωση εικόνας. Μαζί θα διδάξουν νέες πρακτικές φωτογραφίας σε ξένους αλλά και Έλληνες φωτογράφους για 10 συνεχόμενες ημέρες.

Πού γίνονται;-

Στην περιοχή του Μεταξουργείου στην Αθήνα στο φωτογραφικό στούντιο Bubble Gum αλλά και στο ανακαινισμένο μηχανουργείο απο το 1950 στη γωνία Μυλλέρου 22 και Κεραμεικου 53.
Σε ποιόν απευθύνονται; -

Σε επαγγελματίες φωτογράφους, σε σπουδαστές φωτογραφίας αλλά και σε παθιασμένους ερασιτέχνες φωτογράφους που θέλουν να αποκτήσουν επαγγελματικές δεξιότητες.

Όλα τα εργαστήρια φωτογραφίας στο NewSchool.Athens είναι ανοικτά σε όλους κατόπιν αιτήσης συμμετοχής και αξιολογήσης χαρτοφυλακίου (όπου αυτό υπάρχει), προσωπικής συνέντευξης για του υποψήφιους υποτρόφους και επεξηγηματικής εκθέσης.

Για τους φοιτητές υπάρχει δυνατότητα φοίτησης με ολική ή μερική υποτροφία.
Τι θα μάθω; -

Τα Master Workshops θα καλύψουν μεταξύ άλλων – Καλλιτεχνική φωτογραφία, Φωτορεπορτάζ και Ντοκυμαντέρ, Φωτογραφια φαγητού, Βίντεο, Αρχιτεκτονική φωτογραφία, Φωτογραφία μόδας
Ποιός διδάσκει; -

Για το 1ο Master Workshop:

-Anders Petersen, Eva-Teres Gollin

Πόσο διαρκούν τα Master Workshops; -

Πέντε με δέκα εργάσιμες ημέρες.

To 1ο Master Workshop θα πραγματοποιηθεί από τις 30 Ιανουαρίου μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου 2012
Ποιό είναι το κόστος συμμετοχής ; -

Το κόστος συμμετοχής ανέρχεται στα 800-1000 ευρώ ανάλογα με το workshop. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ύψος των διδάκτρων, τον τρόπο διακανονισμού τους αλλά και τις υποτροφίες που δίδονται παρακαλούμε επικοινωνήστε με τη Γραμματεία της Σχολής στο +30 6944714716 ή μέσω email στο ion@newschoolathens.org

Περισσότερες πληροφορίες: newschoolathens.org

Πηγή (κείμενο-εικόνα): newschoolathens.org

Party’s over-Starts over - Λυδία Δαμπασίνα

2012-01-12T13:41:00.000-08:00

Party’s over-Starts over (Το γλέντι τελείωσε-Το γλέντι ξαναρχίζει) είναι ο τίτλος της νέας έκθεσης της Λυδίας Δαμπασίνα που παρουσιάζεται στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, στην Αποθήκη Β1 στο λιμάνι Θεσσαλονίκης, από τις 13 Ιανουαρίου έως τις 9 Μαρτίου 2012 (εγκαίνια: Παρασκευή 13 Ιανουαρίου, 20:00 / ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Κυριακή 10:00 -18:00 / Δευτέρα κλειστά).

Η Λυδία Δαμπασίνα παρουσιάζει στην έκθεση Party’s over-Starts over (Το γλέντι τελείωσε-Το γλέντι ξαναρχίζει), τη νέα της δουλειά η οποία ξεκίνησε το 2008 και ολοκληρώθηκε το 2011, θίγοντας πτυχές της οικονομικής, πολιτισμικής και ηθικής κρίσης, που μαστίζει την Ελλάδα και όχι μόνο.

Η έκθεση αποτελείται από μια μεγάλη εγκατάσταση και τρία έργα στον χώρο καθώς και ένα ενιαίο σύνολο σκηνοθετημένων φωτογραφικών εικόνων μεγάλων διαστάσεων που συνοδεύονται από σύντομα κείμενα προερχόμενα ως επί το πλείστον από τον ημερήσιο Τύπο. Αυτά τα αποσπάσματα λόγου και εικόνας συντάσσουν αφηγήσεις που εξομολογούνται την ποιητικότητα της ανολοκλήρωτης προσπάθειας, την ηθική του αδιεξόδου, ενώ η επικαιρότητα αποκτά ιδιότητες οντολογικής φιλοσοφίας και προβάλλει υπαρξιακά ερωτήματα. Η Λυδία Δαμπασίνα επιχειρεί να εκφράσει τη θέση του σύγχρονου δημιουργού απέναντι στα προβλήματα της εποχής του.

Η χρήση πολλαπλών μέσων στο μέχρι τώρα έργο της Λυδίας Δαμπασίνα (ζωγραφική, κατασκευές, εγκαταστάσεις, φωτογραφία, προβολές εικόνων), το μέγεθος και η αυστηρότητα των εικόνων, η επιλογή των θεμάτων καθώς και η συνύπαρξη εικόνας-κειμένου συνιστούν βασικά χαρακτηριστικά του έργου της. Οι συνθέσεις της ενότητας Party’s over-Starts over συγκροτούν μια ολοκληρωμένη πρόταση και μορφοποίηση, μια πολλαπλή σύνδεση εικόνων και καταστάσεων, ένα ολοκληρωμένο εικαστικό περιβάλλον, πρωτότυπο και ευρηματικό, ταυτόχρονα όμως πλούσιο και μεστό σε περιεχόμενο, συνδηλώσεις και πολλαπλές αναγνώσεις. Επιμέλεια: Γιάννης Μπόλης, Ιστορικός Τέχνης-Επιμελητής ΚΜΣΤ

Έκθεση φωτογραφίας: Δημήτρης Χαλκιαδάκης - Άνθρωπος στο χώρο

2012-01-04T03:59:00.000-08:00

Ο Δημήτρης Χαλκιαδάκης παρουσιάζει την 1η ατομική του έκθεση στο ABOUT, που διοργανώνεται στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 2011.

Ο φωτογράφος, μέσα από μια πορεία 12 χρόνων, παρουσιάζει έργα που καταγράφουν και εξερευνούν τη σχέση της ανθρώπινης παρουσίας με το χώρο. Ο Δημήτρης Χαλκιαδάκης φωτογραφίζει από ένα δεύτερο επίπεδο, μακριά από οποιαδήποτε διάθεση κριτικής ή σχολιασμού.

Το θέμα των φωτογραφιών του συχνά οικείο ή απόκοσμο, απλοϊκό ή υποβλητικό, προσεγγίζεται με διεισδυτική ματιά, δημιουργώντας μια υποσημείωση στην πραγματικότητα. Με αυτόν τον τρόπο αφήνεται ανεπηρέαστος ο θεατής να αποκωδικοποιήσει τις καταγεγραμμένες στη φωτογραφία δομές. Όλες οι φωτογραφίες είναι εκτυπώσεις από φίλμ 35mm και μεγάλου φορμάτ 10cm x 12,5cm.

Διάρκεια έκθεσης έως 14 Ιανουαρίου 2012.

πηγή artnews.gr

Master workshop: Anders Petersen in NewSchool.AthensPhotography

2011-12-28T17:46:00.000-08:00

Δημιουργική φωτογραφία και ψηφιακή επεξεργασία.

31 Ιαν 2012 – 12 Φεβ 2012

Φωτογραφήστε μαζί με ερασιτέχνες και επαγγελματίες από όλο τον κόσμο στο πρώτο εντατικό Master Workshop του NewSchool.AthensPhotography υπό την καθοδήγηση του Anders Petersen.

Οι αιτήσεις θα γίνονται δεκτές μέχρι τις 20 Ιανουαρίου 2012.

Το NewSchool.AthensPhotography προκηρύσσει υποτροφία για συμμετοχή στο πρώτο του Μaster Workshop δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε έναν ταλαντούχο νέα/νέο φωτογράφο να ανοίξει περαιτέρω τους δημιουργικούς της/του ορίζοντες. Η απονομή της υποτροφίας θα γίνει από επιτροπή,απαρτιζόμενη από εξέχουσες προσωπικότητες στο χώρο της Τέχνης, της φωτογραφίας και του πολιτισμού, και πιο συγκεκριμένα τους Anders Petersen, Άγγελο Δεληβοριά, Ρεβέκκα Καμχή, Νικάνδρη Κουκουλιώτη, Πάνο Κοκκινιά και τον Γιάννη Κόντο. Τα κριτήρια επιλογής είναι η ποιότητα της αίτησης και η επιζητούμενη φωτογραφική εξέλιξη του κάθε αιτούντα.

Τα στοιχεία της αίτησης μπορεί κανείς να τα συμπληρώσει στην ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Τι θα μάθω?

Το workshop χωρίζεται σε δύο μέρη: 1η Εβδομάδα με τον Anders Petersen και 2η Εβδομάδα με την Eva-Terez Gölin. Η πρώτη Εβδομάδα καταπιάνεται με την οπτική γλώσσα και οι συμμετέχοντες θα εντρυφύσουν στη δημιουργική φωτογραφία μαζί με τον Anders Petersen. Έπειτα, μετά από πολλές μέρες γεμάτες αναθέσεις ασκήσεων και κριτικής, οι συμμετέχοντες θα επιλέξουν τις αγαπημένες τους εικόνες, τις οποίες θα βελτιώσουν ψηφιακά, κατά της διάρκεια της δεύτερης Εβδομάδας υπό την καθοδήγηση της Eva-Terez Gölin.

Εβδομάδα 1 – Creative Photography με τον Anders Petersen – 31 Ιανουαρίου – 4 Φεβρουαρίου 2012

Η Εβδομάδα 1 εστιάζει σε σας, τις φωτογραφίες σας, το έργο σας και τον τρόπο λήψης φωτογραφιών. Μαζί με τον Anders Petersen θα έχετε την ευκαιρία να ωθήσετε τη δική σας δημιουργική και υποκειμενική ματιά στην φωτογραφία, στα όρια της. Ξεκινώντας με τις δικές σας φωτογραφίες και δουλεύοντας σε ατομικές εργασίες κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, θα επεκτείνετε τους ορίζοντές σας. Έμπνευση, φωτό-εργασίες, κριτική φωτογραφίας και επιλογή φωτογραφίας διεξάγονται καθ ‘όλη τη διάρκεια της εβδομάδας.

Ο Anders Petersen θα παρουσιάζει και θα μιλά για τις φωτογραφίες από την ιστορία της φωτογραφίας και από άλλους φωτογράφους. Όλοι οι συμμετέχοντες θα παρουσιάσουν σε όλη την τάξη το portfolio τους και στο τέλος της ημέρας, θα τους ανατίθεται εργασία για παράδοση την ίδια μέρα και παρουσίαση την επομένη. Στο τέλος του workshop κάθε συμμετέχων επιλέγει μια σειρά από φωτογραφίες του με τις οποίες θα συνεχίσουν να δουλεύουν και την Εβδομάδα 2, Fine Print με την Eva-Terez Gölin.

«Όλη η θεωρία της φωτογραφίας είναι η ιδέα του να ερχόμαστε κοντά, να εμβαθύνουμε το κίνητρο που υπάρχει ήδη μέσα στους συμμετέχοντες. Πώς να γνωρίσουν καλύτερα τους εαυτούς τους και τους άλλους ανθρώπους και να δουλέψουν για ένα πιο ενδιαφέρον οπτικό αποτέλεσμα. Με νοιάζει το άτομο και πολλές από τις εργασίες θα είναι ατομικές», λέει ο Anders για την πρώτη εβδομάδα του εργαστηρίου.

- Η Εβδομάδα 1 δεν είναι ένα τεχνικό workshop

- Οι εργασίες της Εβδομάδας 1 θα παρουσιαστούν οπτικά, καθώς δε θα υπάρχει χρόνος για την επεξεργασία και εκτύπωση των φωτογραφιών.

Εβδομάδα 2 – Fine Print με την Eva-Terez Gölin – 6 – 10 Φεβρουαρίου 2012

Κατόπιν της πρώτης Εβδομάδας με τον Anders Petersen, κάθε συμμετέχων θα επιλέξει πέντε φωτογραφίες τις θα δουλέψει κατά την δεύτερη Εβδομάδα. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας με την Eva-Terez Gölin, οι συμμετέχοντες θα αποκτήσουν καλύτερη κατανόηση και τεχνογνωσία στο πώς να δουλεύουν με εικόνες – τόσο στην οθόνη όσο και σε έντυπη μορφή – έτσι ώστε να μένουν πιστοί στο αρχικό όραμα και τις ιδέες τους. Κάθε μέρα αποτελείται από μαθήματα θεωρίας και πρακτική, ενώ παρέχεται η δυνατότητα να εκτυπώνονται οι εργασίες της ημέρας, τα απόγευμα ή το βράδυ. Το επόμενο πρωί ξεκινά με την εξέταση του έντυπου υλικού και συζήτηση γύρω από το οπτικό αποτέσμα και το τι θα μπορούσε να γίνει για να βελτιωθεί η εκτύπωση. Οι μέρες είναι γεμάτες με μαθήματα στο πώς να κάνετε τα ψηφιακά αρχεία σας καλύτερα, και για το πώς να βελτιστοποιήσετε τα αρχεία σας εν σχέση στην καλύτερη απόδοση για τον εκτυπωτή και το χαρτί που έχετε επιλέξει.
Ποιός θα διδάξει

Πληροφορίες για τον Anders Petersen

Ο Σουηδικής καταγωγής Anders Petersen είναι μία από τις πιο σεβαστές μορφές στο χώρο της φωτογραφίας, διεθνώς. Το έργο του έχει βαθιές ρίζες στην παράδοση των ντοκιμαντέρ και είναι γνωστός για τη συνειδητοποιημένη του προσέγγιση του και του υψηλού κοντράστ ασπρόμαυρης εικόνα του.

«Η φωτογραφία δεν έχει να κάνει με την φωτογραφία στην πραγματικότητα. Έχει να κάνει με το ποιός στέκεται πίσω από την κάμερα, με την προσωπικότητα και το ταμπεραμέντο του/της, ανεξάρτητα απο το φωτογραφικό αντικείμενο. Και αυτό είναι ένα σημείο εκκίνησης, μια πλατφόρμα από την οποία θεωρώ ότι προέρχομαι. Η φωτογραφία είναι τελικά τόσο λίγο για τη φωτογραφία, όσο η μουσική για τη μουσική ή ένα βιβλίο για τη λογοτεχνία. Πιστεύω ότι οι επαγγελματικές δεξιοσύνες και ο επαγγελματισμός μπορεί να αποδειχθούν «Αχίλλειος πτέρνα» για ένα δημιουργό. Μπορεί να αμβλύνει το αποτέλεσμα και να χαθεί η ουσία όταν κάτι είναι τόσο καταπλητικά τέλειο. Και η ζωή δεν είναι τέλεια », λέει ο Anders.

Κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας του, ο Anders έχει δημοσιεύσει πάνω από 30 photobooks, έχει διδάξει ως καθηγητής στο Högskolan för Fotografi och Film (στη σχολή φωτογραφίας) του Πανεπιστήμιο του Göteborg(Gothenburg, Σουηδία) και έχει κερδίσει πολλά βραβεία για τη δουλειά του, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου «The Arles Contemporary Book Award for 2009» στην Αρλ της Γαλλίας για το βιβλίο του « From Back Home», το οποίο έγραψε μαζί με τον JH Engström.

Περισσότερες πληροφορίες για τον Anders Petersen:

http://www.anderspetersen.se/selectedworks.html

Πληροφορίες για την Eva-Terez Gölin

Η Eva-Terez έχει διδάξει Digital Imaging σε εταιρίες και φωτογράφους. Τα τελευταία επτά χρόνια έχει διδάξει κυρίως στο Fotoskolan, Στοκχόλμη – Digital Imaging, Berghs – Bilder Nordic School of Photography και στο MittUniversitetet στο Sundsvall. Eργάζεται επίσης για την Projektor της Στοκχόλμης στον τομέα παραγωγής εκθέσεων για φωτογράφους και καλλιτέχνες, στην ψηφιακή απεικόνιση για βιβλία και πολλά άλλα.

«Το ενδιαφέρον μου για την ψηφιακή απεικόνιση ξεκίνησε όταν ανακάλυψα τις εναλλακτικές επιλογές στο πόσα διαφορετικά «μονοπάτια» μπορεί κανείς να ακολουθήσει, ξεκινώντας από μια και μόνο φωτογραφία την οποία κάποιος μπορεί να αλλάξει με πολλαπλούς τρόπους. Κατά τη διάρκεια του workshop στην Αθήνα, θα δουλεψουμε τις εξαιρετικές φωτογραφίες που θα έχουν τραβήξει οι συμμετέχοντες κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους με τον Anders, στοχεύοντας σε εκτυπώσεις που θα αποτυπώνουν το τι ήθελε να επικοινωνήσει ο φωτογράφος, λέει η Ευα-Τερέζ.

Περισσότερες πληροφορίες για την Eva-Terez Gölin: http://et.se/ και για την Projektor exhibitionproduction (στα σουηδικά):

http://www.profiler.nu/utstallningsproduktion
Πότε και πού γίνεται?

30 Ιανουαρίου 2012 – 11 Φεβρουαρίου 2012, 10.15 – 16:30 καθημερινά .

Εβδομάδα 1: 31 Ιανουαρίου – 4 Φεβρουαρίου με τον Anders Petersen

Εβδομάδα 2: 6-10 Φεβρουαρίου με την Eva-Terez Gölin

Ενάρξη έκθεσης – 10 Φεβρουαρίου

Το workshop θα λάβει χώρα σε ένα ανακαινισμένο βιομηχανικό κτίριο στην περιοχή του Μεταξουργείου στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Μυλλέρου 22, είσοδος από Κεραμεικού 53. Στις εγκαταστάσεις υπάρχουν ηλεκτρονικοί υπολογιστές τελευταίας τεχνολογίας. Οι συμμετέχοντες απαιτείται να φέρουν τα δικά τους laptops ώστε να δουλεύουν με δύο οθόνες. Το μάθημα θα διεξάγεται με τη χρήση ενός μεγάλου monitor ενώ ο χώρος είναι ιδανικός για εκθέσεις.
Σε ποιον απευθύνεται?

Το σεμινάριο απευθύνεται σε φωτογράφους με βασικές γνώσεις φωτογραφίας και Photoshop
Τι πρέπει να φέρω?

Όλοι οι συμμετέχτοντες πρέπει να φέρουν
Το πορτφολιο τους σε USB ή αν έχουν, εκτυπώσεις 18X24cm
Μια ψηφιακή SLR κάμερα
Ένα άδειο USB-stick
Ένα φορητό υπολογιστή με εγκατεστημένο το Photoshop
Σημειώσεις

- Το workshop διεξάγεται στα αγγλικά. Εάν υπάρξει αρκετό ενδιαφέρον ενδέχεται να προσφερθεί και μετάφραση

- Η Εβδομάδα1 απευθύνεται σε φωτογράφους όλων των επιπέδων.

- Η Εβδομάδα 2 απευθύνεται μόνο σε όσους έχουν λάβει μέρος στο μέρος 1.

- Η Εβδομάδα 2 είναι για φωτογράφους με καλή γνώση του Photoshop, όπως επίπεδα ρύθμισης, καμπύλες, Black & White σημεία, layermasks κλπ.

- Το κύριο εργαλείο που θα χρησιμοποιηθεί είναι το Photoshop CS5. Είστε υποχρεωμένοι να φέρετε μαζί σας το δικό σας laptop με το Photoshop ήδη εγκατεστημένο. Το NewSchool.AthensPhotography θα παράσχει οθόνες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν παράλληλα με το δικό σας laptop για να διευκολύνουν την διαδικασία επεξεργασίας.

-Το workshop (μέρος 1 και 2) ολοκληρώνεται με μια έκθεση των έργων όλων των συμμετεχόντων από τις δύο εβδομάδες συνολικά, στους χώρους της σχολής και στο μπαρ Νιξον.

Για αίτηση και περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα εδώ.

Παύλος Φυσάκης - Land Ends

2011-12-23T16:09:00.000-08:00

Ο Παύλος Φυσάκης, ξεκίνησε το 2006 να ιχνηλατήσει τα 4 γεωγραφικά άκρα της Ευρώπης: Γαύδος – νοτιότερο σημείο (Ελλάδα), Finnmark – βορειότερο σημείο (Νορβηγία), Ουράλια – ανατολικότερο σημείο (Ρωσία) και Sintra – δυτικότερο σημείο (Πορτογαλία), προσπαθώντας να βρει απάντηση στα ερωτήματα: «Πώς ορίζεται η ευρωπαϊκή ταυτότητα; Τι είναι το όριο και τι ορίζει τελικά;».

Το ταξίδι διήρκεσε 2 χρόνια και εκτός της γεωγραφικής περιελάμβανε και αισθητική αναζήτηση. Στις ποιητικές, σιωπηλές και συχνά σουρεαλιστικές φωτογραφίες του Φυσάκη ταξιδεύουμε σε τοπία αλλόκοτα, σε ορίζοντες μακρινούς, σε σύμβολα, παλιά και σύγχρονα που διαπερνούν την ιστορία.
Η σειρά βραβεύτηκε το 2008 από 24 επιμελητές από όλον τον κόσμο στη Φωτομπιενάλε της Θεσσαλονίκης και το 2010, το βιβλίο «Land Ends» βραβεύτηκε ως το καλύτερο ελληνικό φωτογραφικό λεύκωμα.

Διάρκεια:
14/12/2011 - 29/01/2012

Χώρος:
Αθήνα
Μουσείο Μπενάκη
Κτήριο Οδού Πειραιώς

Διοργάνωση:
Μουσείο Μπενάκη σε συνεργασία με το Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και τη Νορβηγική Πρεσβεία στην Αθήνα

Με την υποστήριξη του Βαρδινογιάννειου Ιδρύματος και της Περιφέρεια Κρήτης.

Άγονη Γραμμή - Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

2011-12-23T16:05:00.000-08:00

Aγονη Γραμμή είναι η ονομασία σειράς αρχαιολογικών εκθέσεων που διοργανώνει τοΜουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στους χώρους του σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Περιλαμβάνει κυρίως όλα τα απομακρυσμένα, δυσπρόσιτα, μικρά ή μεσαίου μεγέθους νησιά του Αιγαίου Αρχιπελάγους. Σε κάποιες περιπτώσεις, περιλαμβάνει επίσης και εξαιρετικά απομακρυσμένες και άγνωστες περιοχές της Ελλάδας, όπου γεννήθηκαν και έδρασαν άνθρωποι, των οποίων τα έργα και τον πολιτισμό από την Προϊστορία έως και τους μεταβυζαντινούς χρόνους, αναδεικνύουν διαχρονικά οι επί μέρους εκθέσεις. Την επιμέλεια των εκθέσεων έχουν αναλάβει ο Διευθυντής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, Καθηγητής Νικόλαος Χρ. Σταμπολίδης και ο αρχαιολόγος και επιμελητής του Μουσείου, Γιώργος Τασούλας.Οι εκθέσεις αυτές θα παρουσιάζονται κάθε δύο ή τρία χρόνια σε συγκεκριμένες ενότητες από ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα νησιά ή περιοχές με κριτήρια γεωγραφικής ενότητας ή εγγύτητας και, φυσικά, αναλόγως του εύρους του αρχαιολογικού τους πλούτου.

Λίγα λόγια για την πρώτη έκθεση της σειράς:

Η πρώτη έκθεση ξεκινά από το πιο απομακρυσμένο νότιο ανατολικό άκρο της ελληνικής επικράτειας, το Καστελλόριζο και τη Ρω και προχωρεί μέχρι να φθάσει στην αγκαλιά της θάλασσας ανάμεσα στη Ρόδο και την Κω, περιλαμβάνοντας τη Σύμη, τη Χάλκη, τηνΤήλο και τη Νίσυρο, και άλλες μικρότερες νησίδες, πολλές από τις οποίες έχουν τις αρχές τους στον μύθο και η ιστορία τους είναι πανάρχαιη αλλά εν πολλοίς άγνωστη. Στην έκθεση παρουσιάζονται 390 αντικείμενα από τα νησιά αυτά.

Η έκθεση ξεκινά από την παρουσίαση των γεωγραφικών, γεωλογικών, γεωφυσικών και άλλων στοιχείων τους (μέγεθος, σχήμα, βουνά, λιμάνια, όρμοι κ.λπ.) και προχωρεί στην παρουσίαση της μυθολογίας και της ιστορίας τους με μία πλειάδα από ακίνητα (αρχιτεκτονικά) και άλλα κινητά δημιουργήματα (αγάλματα, ανάγλυφα, αγγεία, όπλα, εργαλεία, κοσμήματα κ.λπ.) καταδεικνύοντας έτσι την ανθρώπινη παρουσία επάνω τους, τις κοινωνίες των ανθρώπων, τις ασχολίες, τα ενδιαφέροντα, τις πίστεις, τις δοξασίες, τα ήθη και έθιμά τους. Έτσι καταδεικνύεται ο πλούτος και οι περίοδοι ακμής αλλά και παρακμής τους, η έντονη παρουσία ή η σιωπή τους κατά τις διάφορες χρονικές περιόδους. Πέραν των αρχαίων αντικειμένων, των επιτοίχιων κειμένων και των λεζαντών, υπάρχουν χάρτες, εικόνες, φωτογραφίες και μικρά video films με την εκάστοτε περιοχή, καθώς και χρονοπίνακες με τις κορυφώσεις ανάπτυξης εκάστου νησιού. Η έκθεση συνοδεύεται από κατάλογο στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, που αποτελεί ένα “μουσείο” εις το εσαεί για τα μικρά αυτά νησιά, ορισμένα από τα οποία δεν διαθέτουν ακόμα μουσεία ή συλλογές. Καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης, θα υπάρχει σχετικό microsite με πληροφορίες για την έκθεση και δυνατότητα επικοινωνίας (blog).

Η κοινωνία των νησιών σήμερα Πέραν της επιστημονικής μελέτης και παρουσίασης των αρχαιολογικών ευρημάτων των περιοχών της Άγονης Γραμμής, στην έκθεση καταγράφονται σε μικρά videos-ντοκουμέντα και οι καθημερινές δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των απομακρυσμένων αυτών περιοχών, όπως η λειψυδρία, η φαρμακευτική περίθαλψη, η συγκοινωνιακή σύνδεση, κ.ά.

Εκπαιδευτικά προγράμματα Επιπλέον, σχεδιάζονται εκπαιδευτικά προγράμματα και δραστηριότητες για τα σχολεία της Άγονης Γραμμής, καθώς βεβαίως και επισκέψεις σχολείων από την Αθήνα -και την ευρύτερη περιοχή της- στην έκθεση. Τα παιδιά των διαφορετικών περιοχών μέσα από την ενότητα ‘Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα’ θα έχουν τη δυνατότητα να ‘συνομιλήσουν’ και να αναπτύξουν ένα διάλογο μεταξύ τους, αναρτώντας τις δημιουργικές τους εργασίες (videos – εικόνες – κείμενα), έπειτα σχολιάζοντας, και φυσικά, ανταλλάσοντας ιδέες και εμπειρίες.

Επόμενες ενότητες νησιών

Οι πύλες από και προς το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο: Κάρπαθος – Κάσος

Αγαθονήσι – Φαρμακονήσι – Λειψοί, κ.λπ.

Ψέριμος – Κάλυμνος – Λέρος

Ψαρά – Άγιος Ευστράτιος – Οινούσσες

Αμοργός – Αστυπάλια

Δονούσα – Ηρακλειά – Κουφονήσια και άλλες μικρές Κυκλάδες

Άλλα κυκλαδονήσια κ.λπ.

Σημείωση: Η παραπάνω διαίρεση είναι σε κάθε περίπτωση προσωρινή όπως και η σειρά παρουσίασης.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

22^η ΕΠΚΑ – 4^η ΕΒΑ

Φωτογραφικά δρώμενα του ΜΦΘ σε συνεργασία με το φωτογραφικό κέντρο Stereosis

2011-12-15T07:46:00.000-08:00

Το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης συμμετέχει στις εκδηλώσεις με τίτλο «Το Λιμάνι “επιστρέφει” στην πόλη» για την ολοκλήρωση της ανάπλασης της Α’ Προβλήτας του Λιμανιού στις 17/12/11. Οι δράσεις του ΜΦΘ πραγματοποιούνται σε συνεργασία με τον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης.

Τα φωτογραφικά δρώμενα της ημέρας περιλαμβάνουν:

Α) Camera obscura-experience: Εγκατάσταση μιας camera-obscura και πραγματοποίηση εκπαιδευτικής δράσης για την ιστορία του φωτός. Ομάδα Camera Obscura Experience: Τατιάνα Φουντουκίδου, Γιάννης Ηλιόπουλος, Σωτήρης Παπαδόπουλος, Στέργιος Χριστοδουλίδης, Εμμανουήλ Παπαδόπουλος

Β) PhotoDay at the Port: Φωτο-μαραθώνιος από τους σπουδαστές της Stereosis στον χώρο του Λιμανιού, και στη συνέχεια προβολή των εργασιών στο τέλος της ημέρας.

Γ) Έκθεση φωτογραφίας για το Λιμάνι: Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα, όπως προέκυψαν από τις φωτογραφικές εργασίες μελών της Stereosis (Άγγελος Ζυμάρας, Κοσμάς Παυλίδης, Πασχάλης Τσεϊνές, Ανδρέας Τσονίδης, Αντώνης Χατζηθεοδωρίδης).

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

Χώρος: Φυλάκια πύλης (Είσοδος Λιμανιού δίπλα από τον Ερυθρό Σταυρό)

Ώρα έναρξης: 12.00

A Dangerous Method (2011) - Μια επικίνδυνη μέθοδος

2011-11-28T14:41:00.001-08:00

(η κριτική είναι του Νεκτάριου Σακκά για το cinemanews.gr)

Η σχέση του Sigmund Freud (Viggo Mortensen), πατέρα της ψυχανάλυσης, και του Carl Jung (Michael Fassbender), ενός από τους σημαντικότερους μαθητές του, σκιαγραφείται μέσα από τη σχέση του δεύτερου με μία ασθενή του. Ο λόγος για την Ρωσίδα Sabina Spielrein (Keira Knightley), η παρουσία της οποίας έμελε - συμφωνά με την ταινία πάντα - να επηρεάσει τόσο τις θεωρίες των δύο ανδρών, όσο και το χώρο της παιδοψυχολογίας.

Η νέα ταινία του David Cronenberg («A History Of Violence», «Existenz») με τίτλο «A Dangerous Method», βασίζεται στο θεατρικό του Christopher Hampton, "The Talking Cure". Το οποίο βασίζεται στο βιβλίο του John Kerr, "A Most A Dangerous Method". Το οποίο με τη σειρά του βασίζεται στη για καιρό άγνωστη αλληλογραφία της Spielrein με τους Jung και Freud...

Μέσα από τόσα διαφορετικά μέσα και φίλτρα υποκειμενικότητας, μοιάζει παρακινδυνευμένο να ασχοληθεί κανείς σοβαρά με την ιστορική ακρίβεια των ισχυρισμών του φιλμ του Cronenberg. Η ταινία άλλωστε πριμοδοτεί φανερά την σημασία της επίδρασης του Jung στο χώρο της ψυχολογίας, εν αντιθέσει με τον Freud τον οποίο παρουσιάζει λίγο ως πολύ ως μία αυταρχική, πατριαρχική μορφή. Επί της ουσίας, το "Μία Επικίνδυνη Μέθοδος" εστιάζει στην πολυεπίπεδη, αρχικά θεραπευτική σχέση του Jung με την ασθενή του, Spielrein, η οποία δεν άργησε να εξελιχθεί σε ένα φλογερό εξωσυζυγικό ειδύλλιο. Ο ρόλος του Freud στην υπόθεση έρχεται εμβόλιμα, με σκοπό να αναδείξει τις θεωρητικές ζυμώσεις στο χώρο της διαμορφούμενης ακόμα ψυχαναλυτικής θεωρίας, η οποία μεταξύ άλλων οδήγησε στη ρήξη μεταξύ Freud και Jung το 1914.

Ακόμα και από το poster της ταινίας, ενισχύεται η σημασία της παρουσίας της Spielrein αναφορικά με τη σχέση των δύο ανδρών. Μόνο που ο Cronenberg, μέσα από το σενάριο του Hampton, ενδιαφέρεται περισσότερο για το ειδύλλιο, πασπαλίζοντας ευκαιριακά το στόρι με τη βαρύτητα των ιστορικών φυσιογνωμιών που απεικονίζει. Είναι ενδεικτικό πως οι φετιχιστικές ερωτικές σκηνές ανάμεσα στον Fassbender και την Knightley έμοιαζαν σαν ένα ιδιότυπο remake του «Secretary» του Shainberg, του οποίου οι fiction χαρακτήρες είχαν αντικατασταθεί εδώ με πραγματικά πρόσωπα. Εξαιρώντας όμως την ιστορικότητα των προσώπων, το «A Dangerous Method» δεν πείθει ότι είναι κάτι περισσότερο από μία τυπικά κινηματογραφήσιμη, παθιασμένη ιστορία αγάπης, ενταγμένη σε μία εποχή όπου απεικονίζεται εξαιρετικά.

Το μοναδικό στοιχείο που θα μπορούσε να διαφοροποιήσει το φιλμ είναι ο παράγοντας Freud, όπου όμως τόσο ως χαρακτήρας όσο και ως ιστορικό πρόσωπο περιορίζεται και διαστρεβλώνεται συστηματικά. Ενδεικτικό άλλωστε είναι το γεγονός ότι ο Jung κατηγορεί τον Freud ότι η θεωρία του εμμένει υπερβολικά στην επίδραση της σεξουαλικότητας. Τη στιγμή βέβαια που ο Jung είναι αυτός που ενδίδει στις ερωτικές ενορμήσεις του, καταστρατηγώντας έναν βασικό κανόνα δεοντολογίας που ορίζει τη σχέση αναλυτή και αναλυόμενου...

Αφήνοντας ανεξερεύνητο τον ωκεανό δυνατοτήτων που θα έδινε μία περισσότερο (ψυχ)αναλυτική σκιαγράφηση των χαρακτήρων, η ταινία του Cronenberg βασίζεται αναγκαστικά στους πρωταγωνιστές της. Ο σταθερά ανερχόμενος Fassbender είναι αυτός που κερδίζει τις εντυπώσεις, εκμεταλλευόμενος τον πιο πλούσιο χαρακτήρα του σεναρίου. Από εκεί και πέρα όμως οι υπόλοιποι ηθοποιοί παραμένουν αφανείς. Ο Mortensen επενδύει σε μία εσωτερικότητα που του γυρνάει μπούμερανγκ, καθώς εξελίσσεται σε υποτονικότητα. Η Knightley των πολλών δυνατοτήτων και της ξεχωριστής ομορφιάς, μοιάζει αγκυλωμένη σε μία υποκριτική μανιέρα που θα μπορούσε να περιγραφεί ως "ερμηνεία-εποχής-κατά-Knightley". Μετά από τόσες ταινίες εποχής όπου έχει πρωταγωνιστήσει, αρχίζει να φαίνεται δύσκολο ακόμα και σε μένα που της έχω δεδηλωμένη αδυναμία να διακρίνω αισθητές ερμηνευτικές διαφοροποιήσεις στο παίξιμό της. Τέλος, η παρουσία του Vincent Cassel δεν επιφυλάσσει καμία έκπληξη: υποδύεται διεκπεραιωτικά τον αχαλιναγώγητο άνθρωπο που λειτουργεί έξω και πέρα από τα κοινωνικώς αποδεκτά όρια.

Εκείνο που αφήνει τελικά το «A Dangerous Method» είναι μία αντιφατική αίσθηση. Μία ταινία που εξιστορεί την αλληλεπίδραση δύο κορυφαίων προσωπικοτήτων της ψυχαναλυτικής σκέψης, δηλαδή δύο ανθρώπων που αναζήτησαν με πάθος - παρά τις διαφορές τους - το μυστήριο του ανθρώπινου ψυχισμού, καταπιάνεται τόσο επιδερμικά και περιγραφικά μαζί τους. Το οξύμωρο βέβαια είναι ότι ο κινηματογράφος, όπως και όλες οι τέχνες, έχουν επηρεαστεί τόσο πολυεπίπεδα από την ψυχαναλυτική σκέψη, που σε κάνει να απορείς με τη γύμνια της συγκεκριμένης ταινίας ως προς αυτή την επιρροή.

Κλείνει η Πειραματική Σκηνή Τέχνης της Θεσσαλονίκης

2011-11-28T14:31:00.001-08:00

Δει δη χρημάτων η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» της Θεσσαλονίκης διακόπτει τη λειτουργία της, μετά από τριάντα δύο χρόνια. Χωρίς επιχορήγηση και μέσα στη δεδομένη οικονομική κρίση, τα πράγματα αποδείχθηκαν εξαιρετικά δύσκολα για ένα θέατρο που επιμένει στο ρεπερτόριο, το ελληνικό έργο και την ανάδειξη νέων καλλιτεχνών. Οπως επισημαίνει στην ανακοίνωσή του ο καλλιτεχνικός διευθυντής της, ο σκηνοθέτηςΝικηφόρος Παπανδρέου, «είναι προφανές ότι το είδος του θεάτρου που υπηρετούμε, το ποιοτικό ρεπερτόριο, η ανάδειξη νέων συγγραφέων, σκηνοθετών, σκηνογράφων, το φυτώριο νέων ηθοποιών, το κόστος λειτουργίας μόνιμης στέγης, ο πολυμελής θίασος, η καλλιέργεια του πειραματισμού και της θεατρικής παιδείας, το χαμηλό εισιτήριο, όλα αυτά αποτελούν χαρακτηριστικά ενός θεάτρου που είναι μαθηματικώς αδύνατον να επιζήσει μόνο με τις εισπράξεις του, ακόμα και αν υπάρχει ικανοποιητική προσέλευση θεατών στις παραστάσεις του».
Παράλληλα, τονίζει ότι κατανοεί πλήρως της κρίσιμη οικονομική κατάσταση αλλά δεν παραλείπει να σημειώσει ότι «το να κλείνουν θέατρα αποτελεί σύμπτωμα παρακμής και επιδεινώνει τη γενικευμένη κρίση, οικονομική, κοινωνική, ηθική, που περνάει η χώρα», και σίγουρα έχει δίκιο.

Επέλεξε όμως να κατεβάσει την αυλαία και να αποχαιρετίσει το κοινό της στο θέατρο «Αμαλία» με τέσσερα έργα, τα οποία και παίζονται σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο - ως το τέλος Ιανουαρίου 2012. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει την κωμωδία του Κεν Λούντβιχ«Πανικός στα παρασκήνια», το έργο για παιδιά «Το νερό της ζωής», που είναι μια σύνθεση στοιχείων από το ομότιτλο παραμύθι των αδελφών Γκριμ και από άλλα λαϊκά παραμύθια, ελληνικά και ξένα, τη μουσική παράσταση-αναλόγιο «Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά», μια συμπαραγωγή της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης» και του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και, τέλος, την «Ολεάννα» τουΝτέιβιντ Μάμετ, μια παράσταση της θεατρικής ομάδας «Passatempo», σε συμπαραγωγή με την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης».

Ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης της Θεσσαλονίκης, με την υπογραφή του Νικηφόρου Παπανδρέου:

«Επειτα από 32 χρόνια αδιάλειπτης συμμετοχής στη θεατρική ζωή της Θεσσαλονίκης, η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» είναι αναγκασμένη να ανακοινώσει την αναστολή της λειτουργίας της.

Πράγματι, τα τελευταία χρόνια η οικονομική κατάσταση του θεάτρου μας επιδεινώνεται διαρκώς, για γνωστούς αντικειμενικούς λόγους, όπως συμβαίνει άλλωστε με όλες τις πολιτιστικές δραστηριότητες. Η κατάσταση όμως έφτασε σε οριακό σημείο έπειτα από την απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού να μη δοθούν καθόλου επιχορηγήσεις για την περσινή θεατρική περίοδο. Πέρσι το φθινόπωρο, παρά την αβεβαιότητα που επικρατούσε, δεν είχαμε κρίνει σωστό, σε εποχή οικονομικής κρίσης και γενικής απαισιοδοξίας, να συντελέσουμε (στο μέτρο που μας αναλογεί), στη συρρίκνωση της καλλιτεχνικής ζωής της πόλης και στη γενικότερη αποκαρδίωση. Ετσι, υλοποιήσαμε κανονικά τον προγραμματισμό μας, με εναλλασσόμενο ρεπερτόριο και τέσσερα νέα έργα, ελπίζοντας ότι θα υπάρξει, έστω αναδρομικά, κάποια κίνηση εκ μέρους του Υπουργείου (όχι ειδικά για μας, αλλά για το επιχορηγούμενο θέατρο στο σύνολό του). Δυστυχώς αυτό δεν έγινε, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σήμερα σε αδιέξοδο, με πολλά χρέη, απλήρωτους συνεργάτες, δάνεια με επαχθές επιτόκιο, κλπ.

Παρ' όλα αυτά, έπειτα από τη διαβεβαίωση ότι οι όποιες αποφάσεις για τη φετινή θεατρική περίοδο θα ανακοινωθούν εγκαίρως (πράγμα που δεν συνέβη), προχωρήσαμε στον σχεδιασμό της νέας σεζόν, με ένα πρόγραμμα που δίνει έμφαση στις συνεργασίες και τις συμπαραγωγές με άλλες θεατρικές δυνάμεις της πόλης, όπως επιβάλλουν οι δύσκολοι καιροί που περνάμε. Αρχίσαμε με μια φιλοξενία (το «Λιωμένο βούτυρο» από την ομάδα του Σίμου Κακάλα) και συνεχίζουμε δυναμικά με τέσσερις νέες παραστάσεις (δύο δικές μας και δύο συμπαραγωγές) μέσα στο δίμηνο Δεκεμβρίου-Ιανουαρίου. Ωστόσο, γίνεται κάθε μέρα σαφέστερο ότι η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί δεν έχει διέξοδο, κάθε παράταση διογκώνει ακόμη περισσότερο τα χρέη.

Γιατί είναι προφανές ότι το είδος του θεάτρου που υπηρετούμε, το ποιοτικό ρεπερτόριο, η ανάδειξη νέων συγγραφέων, σκηνοθετών, σκηνογράφων, το φυτώριο νέων ηθοποιών, το κόστος λειτουργίας μόνιμης στέγης, ο πολυμελής θίασος, η καλλιέργεια του πειραματισμού και της θεατρικής παιδείας, το χαμηλό εισιτήριο, όλα αυτά αποτελούν χαρακτηριστικά ενός θεάτρου που είναι μαθηματικώς αδύνατον να επιζήσει μόνο με τις εισπράξεις του, ακόμα και αν υπάρχει ικανοποιητική προσέλευση θεατών στις παραστάσεις του.

Φυσικά, κατανοούμε απολύτως ότι η οξύτατη οικονομική κρίση που ταλανίζει τη χώρα έχει μειώσει δραστικά τις δυνατότητες της Πολιτείας να στηρίζει τον σύγχρονο πολιτισμό. Και δεν παραβλέπουμε το γεγονός ότι οι στερήσεις και οι θυσίες που ζητούνται από τον ελληνικό λαό κάνουν να φαίνεται σε πολλούς πολυτέλεια η καλλιτεχνική δημιουργία και πρόκληση το αίτημα για την ενίσχυσή της. Ωστόσο, έχουμε την πεποίθηση ότι, ακριβώς σε εποχές κρίσης και ψυχικής καθίζησης, η τέχνη (μιλούμε γενικά, όχι ειδικά για τη δική μας περίπτωση) αποκτά ζωτική σημασία, μας δίνει μια ανάσα, μας βοηθάει να μη βουλιάξουμε ψυχικά, μας παρακινεί να στοχαστούμε με νηφαλιότητα, ενώ παράλληλα ενισχύει την κοινωνική συνοχή - αυτό ισχύει για τον πολιτισμό γενικά, και ιδιαίτερα για το θέατρο, που είναι κατεξοχήν τέχνη συλλογική, τέχνη της κοινότητας.

Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία, το να κλείνουν θεάτρα αποτελεί σύμπτωμα παρακμής και επιδεινώνει τη γενικευμένη κρίση, οικονομική, κοινωνική, ηθική, που περνάει η χώρα. Αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Ετσι, αφού παίξουμε τις νέες μας παραστάσεις για δύο μήνες, ώστε να κλείσει αυτός ο κύκλος δημιουργικά και ει δυνατόν χαρούμενα, θα διακόψουμε τη λειτουργία μας στο τέλος Ιανουαρίου.

Ευχαριστούμε το κοινό που μας στήριξε με την εμπιστοσύνη του όλα αυτά τα χρόνια, και τους συνεργάτες μας που τον τελευταίο καιρό μας επιχορηγούν με τη δουλειά τους».

πηγή: tovima.gr

ROAMING IMAGES - ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΡΑΒΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

2011-11-27T00:30:00.001-08:00

ROAMING IMAGES - Crossroads of Greek and Arab culture though the eyes of contemporary artists.

Tο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο πλαίσιο του παράλληλου προγράμματος της 3ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και με τη στήριξη του προγράμματος «Σταυροδρόμι Πολιτισμού» του ΥΠΠΟΤ, σχεδίασε ένα ευρύ δυναμικό εικαστικό πρόγραμμα το οποίο, σε συνεχή διάλογο με το τοπικό αραβικό καλλιτεχνικό δυναμικό, έχει πραγματοποιηθεί ως τώρα στο Ομάν, τη Σάρτζα (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), το Λίβανο, τη Συρία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Κύπρο – και φυσικά στη Θεσσαλονίκη.
Τα αποτελέσματα όλων αυτών των τοπικών δράσεων (καλλιτεχνικά εργαστήρια, συμπόσια, εκθέσεις κ.ά), τόσο σε μορφή ψηφιακής καταγραφής όσο και έργων τέχνης θα παρουσιαστούν στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Έτσι το σκεπτικό της έκθεσης, συνεπές και με τον τίτλο της ''Roaming Images-Routes'',προσπαθεί να αποτυπώσει τις εικόνες και φυσικά και την αντίληψη για την εικόνα όλων αυτών των καλλιτεχνικών περιβαλλόντων σταθμών, με όσο το δυνατό πιο αδιαμεσολάβητο από το δυτικό βλέμμα τρόπο, χωρίς βέβαια να υποχωρεί και στον εξωτισμό. Την εκτεταμένη αυτή δράση επιμελήθηκε και παρουσιάζει στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ο Σωτήρης Μπαχτσετζής ,Δρ Ιστορίας της Τέχνης, διδάσκων των Πανεπιστημίων Θεσσαλίας και Πάτρας ,ο οποίος είχε και τη θεωρητική της υποστήριξη.

Παράλληλα στο Μουσείο παρουσιάζεται και η έκθεση ''Roaming Images Exhibition'', επιλέγοντας έργα καλλιτεχνών που κατάγονται τόσο από τη Δύση όσο και από την Ανατολή, συνδέοντας τους δυο κόσμους στο Σταυροδρόμι Πολιτισμού που συγκροτεί η Θεσσαλονίκη και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Την επιμέλεια αυτής της έκθεσης έχει η Iara Boubnova, γνωστή διεθνώς επιμελήτρια τέχνης, Ιδρυτικό Μέλος και Διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης της Σόφια (ICA Sofia) και μέλος του συμβουλίου του διεθνούς ιδρύματος της Μanifesta, μεταξύ άλλων και συνεπιμελήτρια της 1ης και της 2ης Biennale της Μόσχας και της Μanifesta 4.

Στις δυο αυτές εκθέσεις διασταυρώνονται και τελικά συνομιλούν έργα 54 συνολικά καλλιτεχνών, κυρίως από τον αραβικό κόσμο, παράλληλα με τις δράσεις που διεξήχθηκαν στις χώρες τους. Για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του εικαστικού αυτού προγράμματος κινητοποιήθηκε, διασταυρώθηκε και συνομίλησε ένας μεγάλος αριθμός φορέων, επιμελητών και καλλιτεχνών από την ευρεία αυτή γεωγραφική περιοχή: η Κλίτσα Αντωνίου , ο Γαβριήλ Κουρέας και το ίδρυμα ARTos στη Κύπρο, οι επιμελήτριες Tal Ben Zvi και Hanna Farah-Kufer Bir'im και η Palestinian Art Gallery στο Ισραήλ, η επιμελήτρια και καλλιτέχνης Rola Khayyat στη Βηρυτό, η επιμελήτρια Delphine Leccas και το ίδρυμα Association IN στη Δαμασκό, ο καλλιτέχνης Hassan Meer και η Omani Fine Arts με τη διευθύντριά της, Maryam Al Zadjali, στο Ομάν, ο επιμελητής Giuseppe Moscatello και το Maraya Art Centre στη Σάρτζα, η επιμελήτρια Sarah Rifky, ο καλλιτέχνης Wael Shawky και το Mass-Alexandria στην Αίγυπτο.

Οι καλλιτέχνες που μετέχουν στις δυο αυτές εικαστικές δράσεις και παρουσιάνται στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είναι:

''Roaming Images-Exhibition'': Adele Abdessemed , Mounina Al Sohl , Lida Abdul ,Luchezar Boyadjiev , Bakar Golkar , Bouchra Khalili , Eleni Mylonas , Natascha Sadr Haghigian , Panayotis Michael , Leila Pazooki , Kiril Prahskof , Aidan Salakhova , Kalin Serapionov , Wael Shawky.
''Roaming Images-Routes'': Ebtisam Abdulaziz , Khalil Abdulwahid , Haig Aivazian , Ammar Mohammed Al Attar , Tarek Al Ghoussein , Maisoon Al SAleh , Ziad Antar , Κλίτσα Αντωνίου , Mouna Atassi , Marwa και Mirene Arsanios , Anna Badawy , Salma Badawy , Rabia Buchari , Wissam Charaf , Scandar Copti , Sherif El-Azma , Rami Farah , Ala Farhat ,Zaltan Filippovic , George Haddad , Raya Haddad , Raafat Hatab , Fahed Halabi , Eman Hamdy , Ayla Hibri , Mahmood Hojeij , George Katodrytis , Dalia Khamissy ,Rola Khayyat,Van Leo , Rania Matar , Tim Kennedy , Fassih Keiso , Hassan Meer , Roy Samaha , Mark Pilkington , Wael Shawky , Zena Takieddine , Tanya Trabulsi , Elias Zayat.

Λόγω της φύσης της καλλιτεχνικής δράσης , η οποία διαρκώς εξελίσσεται και διευρύνεται με περισσότερες συνεργασίες , ώστε να εμπλέξει με οργανικό τρόπο το τοπικό καλλιτεχνικό δυναμικό , κάτι που αποτελεί και έναν εξέχον στοίχημα για μια τέτοια διευρυμένη διοργάνωση , η έκθεση ''Roaming Images-Routes'' πρόκειται να στηθεί σε δυο φάσεις η πρώτη μεταξύ 18/09-13/11 και η δεύτερη μεταξύ 15/11-08/01, προκειμένου να παρουσιαστούν οι δράσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, καθώς και αυτές που θα προκύψουν. Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα θα συνεχίσει τη διαδρομή του τόσο σε χώρες της Ανατολής όσο και της Δύσης.

Έκθεση ''Photography as a Means of Creating or Subverting Stereotypes'':

Παράλληλα , οι συνεργαζόμενοι φορείς του ''Roaming Images'' , το τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης και το Μ.Ι.Ε.Τ (Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης)-Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης , οργανώνουν την Έκθεση '' Η Φωτογραφία ως Μέσο Δημιουργίας ή Ανατροπής Στερεοτύπων '' , σε συνεργασία με πανεπιστήμια από το Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή. Η έκθεση , την οποία , επιμελείται η εικαστικός Λένα Αθανασοπούλου, παρουσιάζει φωτογραφίες φοιτητών που επικεντρώνονται στο ζήτημα των στερεοτύπων. Πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο Μ.Ι.Ε.Τ- Βίλα Καπαντζή στη Θεσσαλονίκη τον ερχόμενο Νοέμβριο.

Έκθεση του Jan Saudek στο Long Room

2011-11-24T15:52:00.001-08:00

Αναδρομική έκθεση του διάσημου Τσέχου φωτογράφου Jan Saudek στο Long Room"

H Fotograficus παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα την αναδρομική έκθεση του διάσημου Τσέχου Φωτογράφου JAN SAUDEK στο Long Room στο Πικέρμι από 25 Νοεμβρίου έως 18 Δεκεμβρίου 2011.

Μοναδική μορφή στην ιστορία της φωτογραφίας, μετρ της σκηνοθετημένης φωτογράφησης γυμνού, εκκεντρικός στο έργο του αλλά και στην ίδια του την ζωή και διεθνώς αναγνωρισμένος από τη δεκαετία του 1960, ο Τσέχος Jan Saudek (γ.1935) εκθέτει για πρώτη φορά σημαντικό αριθμό έργων του στην Ελλάδα.

Βασικές Πληροφορίες Πότε:
25 Νοέμβριος, 2011 - 19:00 - 18 Δεκέμβριος, 2011 - 18:00

Παρασκευή έως Κυριακή (κλειστά από Δευτέρα έως Πέμπτη) 12:00 – 18:00

Long Room, οδός Αδαμοπούλου και Δεξαμενής, 19ο χλμ. λεωφόρου Μαραθώνος, Πικέρμι 190 09, Αττική

Διοργάνωση:
fotograficus

Τηλ. επικοινωνίας:
Τ: 2111841997, 6974162550, Ε: fotograficus.gr@gmail.com

http://www.fotograficus.gr/

Κόστος: Είσοδος ελεύθερη

TEDxAthens 2011 (TED Athens 03-12-2011)

2011-11-21T11:01:00.001-08:00

(Από τους Λουκά Γερμανό και Νάντια Μπακοπούλου, για το AΠΕ.)

Αναρωτηθήκατε ποτέ τί θα βλέπατε αν βρισκόσασταν μέσα σε έναν κρατήρα ηφαιστείου, πώς λύθηκε το μαθηματικό θεώρημα του Nash, γιατί γράφει ένας 16χρονος στο περιοδικό Economist και πώς καινοτομεί η Μιcrosοft μέσω μικρών αναδυόμενων επιχειρήσεων; Καλωσήρθατε στο TEDx Athens, ένα φόρουμ καινοτομίας και δημιουργικών συζητήσεων που μοιράζεται γνώση και εμπειρίες από τους πιο εμπνευσμένους στοχαστές του κόσμου και δίνει την ευκαιρία σε μία κοινότητα από ανθρώπους που διψούν για το καινούριο να συναναστραφούν και να ανταλλάξουν ιδέες.

«Στη σημερινή Ελλάδα είναι επιβεβλημένο να δώσουμε το βάρος στις λύσεις και όχι στα προβλήματα, στην εξέλιξη και τη πρόοδο και όχι στη στασιμότητα. Ο ρόλος των νέων ανθρώπων είναι να ταυτιστούν με τις λύσεις και όχι με τα προβλήματα της κοινωνίας μας. Σε αυτό τον στόχο, δεν μπορώ να σκεφτώ πιο θετικό και δημιουργικό μονοπάτι από την καινοτομία, τη νεανική επιχειρηματικότητα και, τελικά, την ανατροπή», δηλώνει ο συντονιστής της εκδήλωσης, Δημήτρης Καλαβρός-Γουσίου.

Το φετινό ΤΕDx Athens θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου, στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος (Αίθουσα Αντιγόνη). Κεντρικό θέμα της εκδήλωσης είναι: «Η Τέχνη της Ανατροπής» (The Art of Disruption) και στο πρόγραμμα υπάρχουν ομιλίες από τον κόσμο της τέχνης, της τεχνολογίας, των μίντια και όχι μόνο, καθώς επίσης δρώμενα, αλλά και παράλληλες δράσεις, με στόχο το κοινό να βιώσει μία ολοκληρωμένη εμπειρία. Η εκδήλωση θα είναι ολοήμερη και ήδη έχουν ανακοινωθεί οι συμμετοχές 14 ομιλητών.

Μεταξύ των ομιλητών, ξεχωρίζουν ο Καλιφορνέζος Τζo Τρίπι, διεθνούς φήμης προσωπικότητα της Στρατηγικής Πολιτικής Επικοινωνίας και συγγραφέας του «The Revolution Will Not Be Televised: Democracy, the Internet, and the Overthrow of Everything», ο Γκλεν Λόουρι, διευθυντής του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, ο Χασάν Ελάχι, καλλιτέχνης και ακαδημαϊκός για θέματα ψηφιακής κουλτούρας, ο 30χρονος Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, ένας από τους νεότερους καθηγητές του ΜΙΤ, ο Τζουλιάνο Τουμπίνο, παγκόσμιος διευθυντής της Microsoft για θέματα καινοτομίας και αναδυόμενων επιχειρήσεων, ο Τζορτζ Κουρούνης, ένας από τους διασημότερους κυνηγούς ακραίων φαινομένων στον κόσμο, ο Κλίμενς Γκουπτάρα, ένας 16χρονος χαρισματικός ομιλητής, συγγραφέας και σχολιαστής, ο οποίος, μεταξύ άλλων, έχει αρθρογραφήσει για έντυπα όπως τα «Der Standard» και «The Economist». Η κάθε ομιλία διαρκεί έως 18 λεπτά. Παράλληλα, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει μουσικά δρώμενα. Μέχρι στιγμής έχουν ανακοινωθεί οι συμμετοχές της Καμεράτα Junior και των «Word of Mouth».

Διαβάστε περισσότερα στην ιστοσελίδα του event εδώ.

Έκθεση φωτογραφίας:«Ζωές στο δρόμο»(Τεχνόπολις,Γκάζι)

2011-11-20T00:27:00.001-08:00

Έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Ζωές στο δρόμο» ξεκινάει την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011 στην αίθουσα Άγγελος Σικελιανός της «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100, Γκάζι) και θα διαρκέσει μέχρι και την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011.

Πέντε καταξιωμένοι Έλληνες φωτογράφοι, οι Δημήτρης Μιχαλάκης, Μυρτώ Παπαδοπούλου, Νίκος Πηλός, Άγγελος Τζωρτζίνης, Ιάκωβος Χατζησταύρου, με τη συμμετοχή του δημοσιογράφου Άρη Χατζηστεφάνου, εστιάζουν στην πιο ακραία μορφή φτώχειας: το τραγικό φαινόμενο των αστέγων συμπολιτών μας, που πλέον έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Πρόκειται για μια έκθεση που η σημερινή οικονομική και κοινωνική συγκυρία την φέρνει στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.

Οι φωτογραφικές μαρτυρίες των Ελλήνων φωτογράφων θα πλαισιωθούν από την προβολή έργων μιας άλλης ξεχωριστής έκθεσης «Ματιές του δρόμου», η οποία είναι μια σύνθεση φωτογραφιών που τράβηξαν άστεγοι, πωλητές της εφημερίδας δρόμου «The Big Issue”.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 20.30

Η έκθεση εντάσσεται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της πρωτοβουλίας «Γκολ στη φτώχεια» και της Ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας αστέγων. Την διοργάνωση – παραγωγή της έκθεσης έχει αναλάβει η www.streetpaper.gr, ενώ το συντονισμό και την επιμέλεια η κ. Ρενάτα Κωνσταντίνου (Lightroom projects). Ο Δήμος Αθηναίων και το Ίδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθηναίων υποστηρίζουν την καμπάνια «Γκολ στην Φτώχεια» και την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομάδα Αστέγων. Κύριος υποστηρικτής της προσπάθειας είναι για τέταρτη συνεχόμενη φορά το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

Είσοδος Ελεύθερη

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή 12.00 – 22.00

Ημερομηνία : Έναρξη 15/11/2011 Λήξη 23/11/2011

Χώρος - Αίθουσα : Κτίριο Δ4 (Δ4) Αίθουσα "Άγγελος Σικελιανός" (Δ4)

Για περισσότερες πληροφορίες: www.streetpaper.gr, www.homelessworldcup.org

«Ημέρες Βιβλιοθηκών» (αναλυτικό πρόγραμμα)

2011-11-10T15:23:00.001-08:00

Οι δηµοτικές βιβλιοθήκες σε όλη την πόλη ζωντανεύουν τα βιβλία και τις ιστορίες τους. Τις κάνουν παιχνίδι, ζωγραφική, θέατρο, κινηματογραφική ταινία, γεύσεις, αληθινούς ήρωες σε έναν κόσμο φαντασίας, δημιουργικής έκφρασης και ψυχαγωγίας.

Από 13 Οκτωβρίου έως 25 Νοεμβρίου 2011 σε όλες τις βιβλιοθήκες της πόλης διοργανώνονται
ποικίλες εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους με τον γενικό τίτλο «Ημέρες Βιβλιοθηκών».

Πάνω από 100 εκδηλώσεις για το βιβλίο, το παραμύθι, τη μαγειρική, την υγεία κι ένα σωρό άλλα θέματα που θα διαφωτίσουν και θα ψυχαγωγήσουν τους μικρούς και μεγάλους φίλους των βιβλιοθηκών.

Το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων μπορείτε να το δείτε εδώ: (πρόγραμμα)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ για Παρασκευή 11/11/2011

Πλούσιο είναι το πρόγραμμα του αφιερώματος «Ημέρες Βιβλιοθηκών», που διοργανώνει

η Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας και Τουρισμού, για την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου.

Έξι εκδηλώσεις, σε ισάριθμες περιφερειακές και παιδικές βιβλιοθήκες, απευθύνονται σε μια

ευρεία γκάμα ηλικιών και προτιμήσεων.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

10:00 π.μ., Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Δελφών (Δελφών 208 και Ορεστιάδος 3 – τηλ. 2310

324090)

«Οι περιπέτειες της Πριγκίπισσας Μπουκίτσας»

Θεατρικό παιχνίδι, δραματοποίηση, θεατρικά κοστούμια, παιδιά και η μουσικός και

συγγραφέας Σοφία Μελιγκοπούλου. Τι πρέπει και τι δεν πρέπει να τρώει η πριγκίπισσα

Μπουκίτσα. Ποια είναι τα οφέλη και ποιοι οι κίνδυνοι;

18:00, Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Κωνσταντινουπόλεως (Κωνσταντινουπόλεως 45- τηλ.

2310315100)

«Παραμυθοαφηγήσεις»

Ο γνωστός μας Γιάννης Σερβετάς, θα αφηγηθεί στα παιδιά της γειτονιάς, ιστορίες

μέσα από το νέο του βιβλίο «Ο δαγκωμένος κουραμπιές». Στο τέλος θα γευτούν όλοι

μαζί πεντανόστιμους κουραμπιέδες από τα ζαχαροπλαστεία «Αλεξούδας». Η εκδήλωση

πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Γαστρονομίας Θεσσαλονίκης.

18:00, Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Άνω Πόλης (Κρίσπου 7 – τηλ. 2310 219329)

«Ράψτο μόνος σου»

Η Ελένη Χασιώτη, αφήνει το ατελιέ της και αναλαμβάνει να συνδυάσει τον κόσμο

της ραπτικής τέχνης, με εκείνον του βιβλίου, αφού μας μαθαίνει πώς να φτιάχνουμε

σελιδοδείκτες και μολυβοθήκες .

18:00, Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Ανω Τούμπας (Γρ. Λαμπράκη 187 - τηλ. 2310 950370)

«Workshop Comix»

Πως μπορεί ο καθένας να σχεδιάσει τη δική του ιστορία. Ένα εργαστήριο για τις τεχνικές

του κόμιξ. Συντονίζει η σχολή Comink.

18:00, Παιδική Βιβλιοθήκη Καλλιθέας (Αρχαιοτήτων 13 - τηλ. 2310 616076)

«Το άχρηστο… χρήσιμο – Το λίγο…πολύ»

Η Έλενα Χρυσαφίδου αρχιτέκτονας και εικαστικός, με αφορμή την αφήγηση (με συνοδεία

μουσικής) του γνωστού παραμυθιού «Ο Πέτρος κι ο Λύκος» θα βοηθήσει τα

παιδιά να ανακαλύψουν τη χρησιμότητα των «άχρηστων» υλικών κατασκευάζοντας

τους ήρωες του παραμυθιού με ανακυκλώσιμα υλικά.

20:00, Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Κάτω Τούμπας (Πυλαίας 59 – τηλ. 2310 919039)

«Το βιβλίο στον κινηματογράφο»

Προβολή της ταινίας «Η γοητεία ενός σκαντζόχοιρου» της Mona Achache,

βασισμένης στο μυθιστόρημα της Muriel Barbery και παράλληλη έκθεση βιβλίων που έχουν

μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη.

"Δανεικά Πρόσωπα" έκθεση φωτογραφίας στο Rover bar (Θεσσαλονίκη)

2011-11-05T17:39:00.000-07:00

Μικρές ή μεγάλες στιγμές, δεν έχει καμία σημασία. Καθένας από μας δίνει το μέγεθος που θέλει στο κάθε τι που θέλει. Συναισθήματα, κίνηση, έκφραση με έναν κοινό παρονομαστή- το πρόσωπο.
16 νέοι φωτογράφοι δανείζονται μοναδικές στιγμές 16 ανθρώπων και τις καταθέτουν μέσα από την προσωπική τους ματιά στην έκθεση φωτογραφίας που πραγματοποιείται στο café - bar “ROVER” στη Θεσσαλονίκη, από την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου .

Antony Black
Victor Malkievic
Αθανασία Παπαδοπούλου
Αλέξανδρος Παυλίδης
Αχιλλέας Παπαθεοδώρου
Γιώργος Κιουπτσίδης
Δημήτρης Γκατζόφλιας
Δώρα Καλακίδου
Ιωάννης Βασιλάκης
Κωνσταντίνος Δουμπενίδης
Λεωνίδας Χαλκίδης
Μαρία Εκμεκτσή
Σοφία Καζάζη
Φραγκίσκος Ματσατσίνης
Χλόη Πίσσα
Χρύσα Βαρνά

Διάρκεια εκθεσης: 9/Νοεμβρίου-13/Δεκεμβρίου
Οργάνωση-Συντονισμός:Victor Malkievic- Μαρία Εκμεκτσή

Το απαγορευμένο spot της Μπιενάλε (σκηνοθεσία Γιώργος Ζώης)

2011-11-03T04:07:00.000-07:00

Η ΕΡΤ αποφάσισε να λογοκρίνει το τηλεοπτικό σποτ που γύρισε ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης Γιώργος Ζώης.

Η Μπιενάλε Αθηνών με τη σειρά της αντέδρασε λέγοντας ότι «οι εικόνες του Γιώργου Ζώη, βγαλμένες από την καθημερινή εικονογραφία, δεν είναι προκλητικές και σίγουρα δεν "θίγουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια", την ελευθερία ή ακόμα και τη δημόσια τάξη περισσότερο από τα αναρίθμητα ρεπορτάζ, τα δελτία ειδήσεων και την πλειονότητα των τηλεοπτικών εκπομπών που προβάλλονται καθημερινά από όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς».

Προκλητικό ή όχι, η απόφαση δική σας.