The Joker

ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ!

2012-06-27T10:56:00.003+03:00

Η οριστική είσοδος της Χρυσής Αυγής στο κοινοβούλιο σίγουρα δεν χαιρετίστηκε θετικά από τεράστια μερίδα του τύπου και του πολιτικού κόσμου, αλλά από αυτό μέχρι το να θεωρούνται "φιλοξενούμενοι" στον χώρο η απόσταση είναι τεράστια...

Η εικόνα των βουλευτών της Χρυσής Αυγής στην πρώτη προ διμήνου μάζωξη στην βουλή κάτι μου θύμιζε, κάτι μου θύμιζε.....α, ναι! Αυτό...

Forza μωρή ομαδάρα!!!

ΣΥΡΙΖΑ...ΚΙ ΕΛΗΞΕΣ!

2012-06-17T03:36:00.002+03:00

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΠ' ΤΟΝ ΒΟΛΟ ΠΑΙΡΝΑΝΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ...

2012-06-11T22:27:00.001+03:00

Δεν συνηθίζω μέρες και ιδιαίτερα ώρες ποδοσφαιρικών αγώνων να ασχολούμαι με το ίντερνετ αλλά μπροστά στην θέα μιας τέτοιας είδησης και το Euro πάει περίπατο και η κόντρα «στήθος με στήθος» ανάμεσα σε Ουκρανές και Σουηδέζες στις κερκίδες μου φαντάζει σαν μια απλή επανάληψη από το "καφέ της χαράς"...
Τι να μας πουν τα κορίτσια μπροστά στην μία και μοναδική Μιλένα Αποστολάκη, την ρήτορα Μιλένα, την γυναίκα που ξεσηκώνει τα πλήθη Αποστολάκη, τον άνθρωπο και πολιτικό που κατάφερε να κάνει τις προεκλογικές συγκεντρώσεις του Βεργή και της λαίδη Barbie να μοιάζουν ανθρώπινος χείμαρρος, έτοιμος να σε καταπιεί...
Κατάφερε λοιπόν το καμάρι μας να πραγματοποιήσει προεκλογική συγκέντρωση στην πόλη του Βόλου και να παρευρεθεί μόλις ένας (1) άνθρωπος, ο οποίος τύγχανε μάλλον περαστικός και το καλύτερο, δεν είναι καν ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ! Είναι του Σύριζα! Εντάξει μιλάμε για τρελό πάρτι, μιλάμε για μεγάλες στιγμές....συναυλία του Κακοφωνίξ στο Γαλατικό χωριό θα μάζευε δεκαπλάσιους από την Μιλένα. Ομιλία του Κασιδιάρη σε φεστιβάλ της ΚΝΕ θα είχε εκατονταπλάσιους και ομιλία της Παπαρήγα στα γραφεία της Χρυσής Αυγής θα είχε πολλαπλάσιους...Τι σκατά έκανε η γκόμενα (ο θεός να την κάνει) και κατάφερε τέτοιο πράγμα;;; Δυο-τρεις γκόμενους ρε πούστη μου δεν είχε στην ζωή της;;; Δυο φίλους, μία κομμώτρια, μια «νυχού», κάτι, κάτι, κάτι...
Τι να πω, έχω σκάσει, «σκίζεται η καρδιά μου» που λέει και ένα φιλαράκι...Δείτε και κλάψτε παρέα...

Μήπως παρατηρήσατε και κάτι ακόμα;;; Ποιανού συγγενής πρέπει να είναι ο μοναδικός παρευρισκόμενος;;; Για ρίχτε μια ματιά...

ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΒΡΑΔΑΚΙ...

2012-06-11T20:29:00.001+03:00

ΠΑΡΑΤΡΙΧΑ....

2012-06-10T11:42:00.000+03:00

Ας αποκαλυφθεί επιτέλους η αλήθεια, δεν είναι «κότα» το παλικάρι ο Προκόπης ούτε έχει τσακωθεί με το νερό και το σαπούνι. Ο Προκόπης Παυλόπουλος, ναί αυτός ο στατικός πολιτικός κύριοι, είναι Γκρέμλιν! Ποιός δεν θυμάται εκείνα τα καλοκάγαθα αρκουδοειδή ζωάκια της δεκαετίας του '80 που εάν έπεφτε επάνω τους νερό μεταμορφώνονταν σε τερατάκια. Ε, αυτό παρατρίχα να βιώσει το στούντιο του Αντέννα και φυσικά και ο ίδιος ο Κασιδιάρης ο οποίος βέβαια θα είχε να προσθέσει στο μακρύ «γαμώ και δέρνω» βιογραφικό του και μια μονομαχία με Γκρέμλιν....κρίμα....ήταν ευκαιρία!

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: 300

2012-06-05T09:43:00.002+03:00

ΥΠΟΘΕΣΗ: Μια μεγαλειώδης υπερπαραγωγή, μία επική δημιουργία η οποία καθήλωσε έναν ολόκληρο λαό...στις τηλεοράσεις του έρχεται σήμερα να παρουσιαστεί από την στήλη και να προσδώσει νέο χαρακτήρα και υπόσταση στην λέξη «θυσία»!
Η ταινία, η οποία βασίζεται σημειωτέον σε πραγματικά γεγονότα, παρουσιάζει την εισβολή της φυλής των ΔοΝηΤών στην απομακρυσμένη και φιλήσυχη γη των Έλ. Οι Έλ αποτελούν μια φυλή ειρηνική και εργατική η οποία αποτελεί εμπόδιο στα σχέδια των ΔοΝηΤών για πλήρη έλεγχο της περιοχής και παγκόσμια κυριαρχία. Μπροστά στο επιφαινόμενο κίνδυνο ο αρχηγός της φυλής των Έλ, Leo, αναλαμβάνει μάζι με μόλις 300 παλικάρια και παλικαρίνες να σταματήσει τις ορδές των αντιπάλων οι οποίοι από όπου περάσαν μέχρι σήμερα αφήσαν «καμμένη γη». Το σχέδιο απλό. Θα οχυρωθούν στο στενό πέρασμα της εθνικής οδού στην κοιλάδα των τεμπών όπου ακόμη και πούλμαν περνάει μετά βίας και θα αντιμετωπίσουν τον εχθρό αρκετά πιο ολιγάριθμο από ότι πραγματικά είναι. Η προδοσία όμως για άλλη μια φορά θα αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της στην ιστορία και ο ΓΑΠ, μέλος της φυλής των Έλ, μπροστά στο ενδεχόμενο να καταφέρει έστω και με τέτοια φάτσα να πετύχει κάτι στην ζωή του, παρατάει το παγκόσμιο πρωτάθλημα κανό, επιστρέφει στην «μάνα γη» που την έχει δει μόνο από καρτ ποστάλ και φανερώνει το μυστικό πέρασμα στους ΔοΝηΤές. Στην θέα του εχθρού η ηρωική αντίσταση των Έλ κρατάει μόλις 2 δευτερόλεπτα και με την ιστορική πλέον φράση «κολών λαβέ» παίρνουν θέση για να υλοποιήσουν στο έπακρο την ρήση «αφού δεν μπορείς να το αποφύγεις, απόλαυσέ το...»
Το ιστορικό αυτό έπος με την καταπληκτική σκηνοθεσία και το γεμάτο μεγάλα ονόματα κάστ, δεν μπορεί παρά να αφήσει στον θεατή μια γεύση εθνικής υπερηφάνειας και ηδονικής ευχαρίστησης ενώ ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην υποψηφιότητα του για Όσκαρ ενδυματολογίας και κουστουμιών τα οποία πραγματικά «ταξιδεύουν» αυτόν που το παρακολουθεί ακριβώς στο «ζουμί» του εκάστοτε ρόλου. Μία ταινία την οποία προτείνουμε ανεπιφύλακτα και η οποία δεν πρέπει να λείπει από την ταινιοθήκη κανενός Έλληνα αφού αποτελεί την αποτύπωση της σύγχρονης ιστορίας της χώρας του.

Σενάριο: Αυτοσχεδιασμός

Σκηνοθεσία: Βασίλης Λεβέντης

Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΑΚΗΣ ΣΠΑΕΙ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ!

2012-06-02T10:52:00.002+03:00

Ναι, υπάρχουν συμμαχίες στην Eurovision, ναι, καθορίζουν αποτελέσματα, ναι, τα κριτήρια δεν είναι πλέον αντικειμενικά αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις απλά ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να μην υποκλιθείς στο μεγαλείο και στην ανωτερότητα όταν αυτά παρουσιάζονται απλόχερα μπροστά σου....

Εντάξει, με διαφορά το παλικάρι!!! Έχει όλο το πακέτο, ευφράδεια λόγου, άνεση, σκηνική παρουσία, οργανωτικότητα και Ελληνικό στίχο! Η τουλάχιστον κάτι τέτοιο....

ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ!

Ο (ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ) ΙΣΟΒΙΤΗΣ...

2012-06-01T14:17:00.000+03:00

Αν πραγματικά βάλουμε στην άκρη κάθε αθλητική φυλλάδα που θα διακτινίσει μες στο κατακαλόκαιρο Ρονάλτο, Μέσι και Ρούνει στα ρόστερ Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού και Κέρκυρας και αφήσουμε παράμερα κάθε γυναικείο έντυπο οδηγιών για το «πως να παραγγείλετε σήμερα τον freddo σας σύμφωνα με το Ταύρο στους διδύμους» πιστεύω πως μία εναλλακτική εκδοχή του πασίγνωστου "Ισοβίτη" με θέμα τον «δικό μας» ισόβιο μιζαδόρο θα αποτελούσε το απόλυτο gadget της παραλιακής μας εξόρμησης για το φετινό καλοκαίρι. Ποιος δεν θα ήθελε να ταξιδέψει στον μαγικό κόσμο ενός ανθρώπου σεμνού και ταπεινού, που βιοπάλευε μέρα με την ημέρα για να μαζέψει κάτι για τα γηρατειά στην άκρη, που καταδεχόταν να μένει σε σπίτια διακοσίων ετών αντί να αγοράζει καινούργια, που εμπνεύστηκε από την πολιτιστική κληρονομιά του πύργου της Πίζας ακόμη και όταν έκανε παραγγελίες υποβρυχίων, που βοήθησε ένα απλό κορίτσι να σταθεί στα πόδια του, να γίνει γυναίκα και να στηρίζει όσο καμία άλλη τον Έλληνα επιχειρηματία, που,που,που...

Είναι πραγματικά αμέτρητες οι ευεργεσίες του που έρχονται σε αντίθεση με το «σάπιο σύστημα» το οποίο, όπως και τον Ισοβίτη, στέλνει αθώους στην φυλακή...

Τώρα για το αν το καλόπαιδο μας βρει έναν "Μοντεχρήστο" να πει τον πόνο του δεν το γνωρίζω, αυτό που πιστεύω απλά με βεβαιότητα είναι πως ο δαιμόνιος αρουραίος των φυλακών θα έχει πολλά να ανταλλάξει για τα προς το ζην του και θα εμπλουτίσει το φάσμα των γνώσεων του στην κομπίνα σε νέους ορίζοντες που ούτε ο Αρκάς θα μπορούσε να φανταστεί.

Και φυσικά ο Θεός ,αγαπάει τον Άκη...και ο Άκης αγαπάει τον Θεό, μονάχα που ο δικός του Θεός είχε μία πιο υλική θα έλεγα μορφή και αντί για τον παράδεισο κατοικούσε κάπου στα νησιά Κέυμαν...

ΛΕΤΣ ΜΕΙΚ Ε ΓΚΟΒΕΡΜΕΝΤ ΟΛ ΤΟΥΓΚΕΔΕΡ...

2012-05-31T14:17:00.000+03:00

ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ;;;

2012-05-31T10:07:00.001+03:00

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

2012-05-25T20:31:00.003+03:00

ΥΠΟΘΕΣΗ: Πέντε παλιόφιλοι, ο Αντώνης, ο Γιώργος, ο Άδωνις, ο Κυριάκος και η Ντόρα, χαμένοι από χρόνια στον δικό τους δρόμο ο καθένας, ξανασμίγουν με αφορμή μια κηδεία στην πατρίδα τους την Μπανανία. Πωλητής αρχαίων συγγραμμάτων ο ένας, ποδοσφαιριστής ο άλλος, γυρολόγος η κοπελιά, ανακαλύπτουν πως πίσω από τα φαινομενικά τείχη που τους χωρίζουν υπάρχουν χιλιάδες πράγματα που τους ενώνουν και που τελικά μπορούν να τους φέρουν πιο κοντά. Έτσι ξεκινάει μια αδυσώπητη εσωτερική πάλη στον καθένα για το εάν πρέπει να επανασυνδεθεί η παρέα, η οποία κρατάει 3 ολόκληρα λεπτά και έχει ως αποτέλεσμα το δειλινό να τους βρει αγκαλιασμένους μαζί με μία amstel, γιατί έτσι τους αρέσει. Μία πρόκληση, μία κηδεία που μπορεί να αποφευχθεί δίνει στο έργο μια νότα αγωνίας καθώς η απόφαση είναι στα χέρια τους και οι φίλοι μας πρέπει σαν σύγχρονοι Πόντιοι Πιλάτοι να νίψουν τας χείρας τους η να σηκώσουν ανάστημα.

Πρόκειται για μία αριστουργηματική μεταφορά στην μεγάλη οθόνη του βιβλίου του διάσημου Γερμανού συγγραφέα Γιούρκεν Κλίνσμαν με τίτλο "Και οι τριακόσιοι ήταν καθάρματα" γεμάτη ίντριγκες, διαπλοκές, προδοσίες και μπερδέματα τα οποία κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή και τον ωθούν να κοιτάξει σαιξπηρικά μέσα του και να βρει απάντηση στο καίριο και επίκαιρο ερώτημα «...να ζει κανείς, ή να μην ζει;;;»

ΣΕΝΑΡΙΟ: Η ίδια η ζωή.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μάρθα Βούρτση

ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ.....ΕΤΣΙ;

ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗ

2012-05-25T12:50:00.001+03:00

Με μεγάλη μου χαρά πληροφορήθηκα ότι ο συμπαθέστατος και πραγματικός Κύριος (το "Κ" κεφαλαίο) Ερνέστο Βαλβέρδε (για όσους δεν γνωρίζουν πρώην προπονητής του Ολυμπιακού) πρόκειται να επιστρέψει και πάλι στην χώρα μας, όχι για εργασιακούς λόγους, αλλά για να πραγματοποιήσει μια έκθεση φωτογραφίας στο κέντρο σύγχρονης τέχνης "Ιλεάνα Τούντα". Ο Ισπανός αγάπησε την χώρα μας και πολλές φορές εκφράστηκε με τα καλύτερα λόγια ενώ δεν δίστασε να σχολιάσει τα προβλήματα που περνάει ο τόπος, συνήθως με υποστηρικτικό λόγο. Η φωτογραφία είναι το αγαπημένο του χόμπι και αρκετές ήταν οι στιγμές που τον είδαμε να βγάζει την φωτογραφική μηχανή και να αποθανατίζει όμορφα συμβάντα, Ελληνικά ευτράπελα και ποδοσφαιρικό...πολιτισμό. Η έκθεση η οποία θα ανοίξει στις 6 Ιουνίου, περιλαμβάνει ασπρόμαυρες φωτογραφίες από το 1985 μέχρι σήμερα και φυσικά εμείς ξεχωρίσαμε (πιστεύω και ο ίδιος) μερικές αναμνήσεις από το πέρασμά του από την χώρα μας. Το ότι η έκθεση περιλαμβάνει ασπρόμαυρες φωτογραφίες μάλλον δεν είναι τυχαίο γιατί αυτά που συνάντησε εδώ δεν διαχωρίζονται σε χρώματα και ομάδες, ήταν απλά όλα γκρίζα...

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!!!

2012-05-25T09:54:00.002+03:00

Δεν ξεχνώ, δέν ξεχνώ, δεν ξεχνώ......μα και πως να ξεχάσω....

Ημέρα μνήμης η 23ή Μαίου για τον χαμό του Σμηναγού Κωνσταντίνου Ηλιάκη ανοιχτά της Καρπάθου, ενός από τους εκατοντάδες τελευταίους ΗΡΩΕΣ που απέμειναν σε αυτή την βασανισμένη γωνιά της γης. ΗΡΩΕΣ που βάζουν την πατρίδα τους πάνω από την ζωή τους και διακινδυνεύουν τα πάντα για να μπορώ εγώ σήμερα να γράφω σε αυτό το blog και εσείς να το διαβάζετε. Ελάχιστος φόρος τιμής αυτή η δημοσίευση για όλα αυτά τα παιδιά που έχουν κρατήσει το Αιγαίο γαλανόλευκο...

We have a euro...vision!

2012-05-24T13:31:00.001+03:00

Η μεγάλη και πολυαναμενόμενη στιγμή για τον τελικό της eurovision επιτέλους πλησιάζει και γεμάτο από εθνική υπερηφάνεια και Ελληνικό καμάρι σύσσωμο το έθνος περιμένει το βράδυ του Σαββάτου σαν την απόλυτη λύτρωση από τα βάσανα τα οποία το βαραίνουν και «πνίγουν» τον πατριωτισμό του ο οποίος θα έχει πλέον την απόλυτη ευκαιρία έκφρασης του μέσω της συμμετοχής μας.

Ο τελικός της eurovision δεν είναι για τον Έλληνα ένα απλό γεγονός κάτι το οποίο κατάλαβαν και οι Ευρωπαίοι και μετέφεραν την ημέρα διεξαγωγής του από καθημερινή σε Σάββατο στα πρότυπα του τελικού του champions league αν και ελέγχεται εάν ο Πλατινί το σκέφτηκε πρώτος η οι διοργανωτές του διαγωνισμού...
Την τελευταία δεκαετία ειδικά η eurovision έχει μετατραπεί για τον Έλληνα σε τοτέμ παρουσίασης στους απολίτιστους και ανοργάνωτους Ευρωπαίους της «μαγκιάς» μας, της οργανωτικότητας μας, της μουσικής μας παιδείας και της ελληνικής ανωτερότητας σε όλα τα επίπεδα έναντι των υπολοίπων. Είναι αδιανόητο η Ελληνική συμμετοχή να μην τερματίσει στην πρώτη θέση (άντε στην πρώτη τριάδα θα πω για να μην φανώ υπερβολικός), να μην «υποκλιθεί» ολόκληρη η Ευρώπη στο τσιφτετελάτο μπιτάκι η ρόκ ζεϊμπέκικο η ότι διάολο άλλο στείλουμε να μας εκπροσωπήσει...δεν νοείται κάτι τέτοιο!
Ας δούμε όμως πως κυλάει μια πατροπαράδοτη βραδιά τελικού της eurovision σε ένα Ελληνικό νοικοκυριό...
Καταρχάς τα πάντα ξεκινάνε 2-3 εβδομάδες πριν όταν κάθε μεσημεριανή εκπομπή που σέβεται τον εαυτό της και κάθε γνήσιο δελτίο ειδήσεων του star που θέλει πραγματικά να λέγεται "ενημερωτικό" θα συμπεριλάβει στο «μενού» του ατέλειωτα ρεπορτάζ για το πώς ετοιμάζονται οι διοργανωτές, πως έφτασαν οι αποστολές, τι φοράει ο κάθε διαγωνιζόμενος, τι χρώμα νύχι θα έχει η τάδε, τι σώβρακο θα φοράει (η δεν θα φοράει) ο τάδε και άλλες απίστευτα χρήσιμες πληροφορίες χωρίς τις οποίες οι γνώσεις μας περί τέχνης και μουσικής θα ήταν πιο φτωχές και από αυτούς που κοιμούνται στις σχάρες της Ομόνοιας και στα χαρτόκουτα.
Η τελευταία εβδομάδα είναι η δεύτερη Μεγάλη εβδομάδα μετά από αυτή του Πάσχα. Χιλιάδες «πιστοί» προετοιμάζονται με σθένος για το Σαββατόβραδο και αρχίζω να πιστεύω πως μια αντίστοιχη υπερπαραγωγή αντάξια του "Ιησού από την Ναζαρέτ" και με θέμα την ιστορία του μουσικού διαγωνισμού είναι πλέον απαραίτητη και αναγκαία για να μας βάζει στο κλίμα των ημερών. Το βράδυ του Σαββάτου κάποια στιγμή φθάνει. Και φυσικά δεν νοείται βραδιά τελικού (οποιουδήποτε) για τον Έλληνα χωρίς παρέα, σουβλάκι, πίτσα και μπύρα, απαραίτητα «αξεσουάρ» τα οποία αντικαθιστούν την παραδοσιακή μαγειρίτσα.

Κάπου εδώ ξεκινάει και η συζήτηση για τα τραγούδια και ένας άτυπος στοιχηματισμός για τον νικητή και τις θέσεις κατάταξης γενικότερα. Ο κάθε παρευρισκόμενος πρέπει να έχει μάθει καλά το μάθημα του, πρέπει να έχει ακούσει τουλάχιστον 7-8 τραγούδια για να μην βρεθεί εκτός συζήτησης και νιώσει ο παρακατιανός της παρέας κάτι το οποίο θα αποτελούσε Εθνική ντροπή. Μετά από κάνα μισάωρο διαξιφισμών και αφού ακουστούν πολλές απόψεις του τύπου «...καλά της Σερβίας το έχεις ακούσει;» και «...μιλάμε το Ισπανικό είναι κομματάρα...» σύσσωμη η παρέα θα αποφανθεί ότι το Ελληνικό είναι μακράν το καλύτερο, δεν υπάρχει περίπτωση να μην κερδίσει τον διαγωνισμό και φυσικά για να μην ξεχνάμε και το στάνταρ δωδεκάρι μας «...πάντως μετά το δικό μας η Κύπρος έχει το αμέσως καλύτερο...»
Τα πρώτα τραγούδια κάνουν την εμφάνιση τους στις οθόνες και το ερώτημα που γυρνοβολάει από στόμα σε στόμα είναι «σε τι θέση εμφανιζόμαστε;». Το μαγικό είναι πως όποια θέση εμφάνισης και να έχουμε το συμπέρασμα είναι πάντα το ίδιο: Έχουμε την καλύτερη θέση εμφάνισης...αν είμαστε στην αρχή θα κλειδώσει στο μυαλό όλων των Ευρωπαίων ψηφοφόρων η μελωδία μας και δεν πρόκειται να ασχοληθούν με τα υπόλοιπα, εάν είμαστε στο τέλος καλά ότι άκουσαν αλλά τα ξεχάσαν, το δικό μας θα τους μείνει στο μυαλό. Οι ρυθμοί που περνάνε στην οθόνη αρχίζουν σιγά σιγά να ξυπνάνε και αναμνήσεις. Δεν είναι δυνατόν να μην μνημονεύσουμε στην παρέα τις παλιές «κίτς» συμμετοχές μας που μας θύμισε το Αγγλικό τραγούδι, την Καλομοίρα που έφερε στο νου μας κάποια λικνιζόμενη Ισπανική συμμετοχή, να μην αναθεματίσουμε για ακόμη μία φορά τον Μιχάλη Ρακιτζή και τα ρομπότ του που τόλμησε να ξεστομίσει S.A.G.A.P.O, ασχέτως εάν το τραγούδι το θεωρούσαμε φαβορί μέχρι το τέλος εκείνης της ψηφοφορίας και φυσικά να καταλήξουμε στην μεγαλύτερη Ελληνική βραδιά της ιστορίας μετά το EURO2004 και την απελευθέρωση της χώρας μας από τους Γερμανούς, τη βραδιά που Η Έλενα Παπαρίζου έβγαζε στους δρόμους έναν ολόκληρο λαό και η Θέμιδα απέδιδε καλλιτεχνική δικαιοσύνη και αποδείκνυε περίτρανα μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή η χώρα...
Κάπου εδώ φτάνουμε στο τέλος των τραγουδιών και μια πραγματική απορία γεμίζει τον αέρα κάθε Ελληνικού σπιτιού για το τι άτεχνα και «φλώρικα» ήταν τα τραγούδια των υπολοίπων χωρών και πως πραγματικά είναι δυνατόν να μην τερματίσουμε πρώτοι. Η απάντηση γνωστή. Αδιανόητο! Δεν μπορεί αυτά τα χαζοχαρούμενα τραγουδάκια των υπολοίπων να σταθούν επάξια δίπλα σε ένα δημιούργημα αντάξιο της ιστορίας μας και φυσικά «...που πας ρε φίλε με μπαλάντα...δεν κερδίζουν οι μπαλάντες στην eurovision...» άποψη η οποία έχει χαραχθεί στο κεφάλι κάθε Έλληνα όσο και το ότι ο Λάτσιος τα είχε με την Μακρυπούλια!
Μετά το καθιερωμένο τέταρτο που η Ευρώπη ψηφίζει και ο Έλληνας κατουράει, τσιμπάει τα τελευταία κομμάτια πίτσας και ανανεώνει το οπλοστάσιο μπύρας στο τραπέζι, φτάνει η ώρα της κάλπης...
Δεν είναι δυνατόν, μας γελούν τα μάτια μας! Τι είναι αυτά που ψήφισαν οι άσχετοι, οι ανίδεοι....Η δικιά μας ιεράρχηση των κομματιών συνήθως δεν έχει καμία σχέση με αυτό που βλέπουμε στις οθόνες αλλά μην προτρέχετε, υπάρχουν σοβαρότατα de facto γεγονότα υπεύθυνα για αυτό το «χάλι»:

1) Η σύμπραξη των πρώην Σοβιετικών δημοκρατιών σε ένα κοινό μέτωπο το οποίο θα ζήλευε και η Παπαρήγα μοιράζει μεταξύ τους τα δωδεκάρια και τα δεκάρια σαν πασατέμπο. Η σκευωρία αυτή που παίζεται στις πλάτες των Ευρωπαϊκών λαών αποκαλύφθηκε από εμάς, υποστηρίζεται από εμάς και μέχρι σήμερα κανείς άλλος δεν έχει τολμήσει ούτε να το σκεφτεί.

2) Οι Γερμανία και όλα τα Γερμανόφωνα κράτη πολύ πριν αποτελέσουν την οικονομική δικτατορία της Ευρώπης αποτελούσαν και αποτελούν την δικτατορία της eurovision ανταλλάσσοντας τις ψήφους μεταξύ τους. Η σκευωρία αυτή που παίζεται στις πλάτες των Ευρωπαϊκών λαών αποκαλύφθηκε από εμάς, υποστηρίζεται από εμάς και μέχρι σήμερα κανείς άλλος δεν έχει τολμήσει ούτε να το σκεφτεί.

3) Τα σκανδιναβικά κράτη παρόλο που αναπαράχθηκαν και αύξησαν τον πληθυσμό τους χάρη στους Έλληνες εραστές του καλοκαιριού ανά τα νησιά , μας ξεχάσαν πολύ εύκολα και θυσιάζουν την μουσική τους κουλτούρα στον βωμό των ψήφων τις οποίες ανταλλάσσουν σαν χαρτάκια panini. Η σκευωρία αυτή που παίζεται στις πλάτες των Ευρωπαϊκών λαών αποκαλύφθηκε από εμάς, υποστηρίζεται από εμάς και μέχρι σήμερα κανείς άλλος δεν έχει τολμήσει ούτε να το σκεφτεί.

4) Ισπανοί και Πορτογάλοι πραγματοποιούν το ίδιο εντελώς ασύδοτα και χωρίς ίχνος τσίπας επάνω τους. Η σκευωρία αυτή που παίζεται στις πλάτες των Ευρωπαϊκών λαών αποκαλύφθηκε από εμάς, υποστηρίζεται από εμάς και μέχρι σήμερα κανείς άλλος δεν έχει τολμήσει ούτε να το σκεφτεί.

5) Η Κύπρος μας δίνει το δωδεκάρι....Καμία σκευωρία, καμία ξετσιπωσιά, τίποτα το μεμπτό....έλεος, σε όλα βλέπετε «φαντάσματα»...Το Ελληνικό τραγούδι ήταν μακράν και ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ το καλύτερο και οι Κύπριοι «αδελφοί» είναι ίσως ο μόνος λαός της Γηραιάς ηπείρου μετά από εμάς που γνωρίζει από μουσική. Δικαίως το πήραμε, μας άξιζε.

Όσο φτάνουμε προς το τέλος η απογοήτευση φαίνεται καθαρά πλέον ζωγραφισμένη στα πρόσωπα του κάθε Έλληνα, όχι για το αποτέλεσμα το οποίο δεν μας φέρνει πρώτους αλλά για το τι Ευρώπη φτιάξαμε και θα παραδώσουμε στα παιδιά μας όταν 300.000.000 άνθρωποι κατέληξαν σε αυτά τα αποτελέσματα. Δεν είναι αγανάκτηση αυτό που κυριαρχεί, είναι απελπισία για το μέλλον μιας ηπείρου που απλά δεν ξέρει και δεν μπορεί να αναγνωρίσει το Ελληνικό μεγαλείο...κρίμα...και έχουμε κάνει τόσο κόπο...
Αυτή εν ολίγης είναι μια τυπική βραδιά τελικού στην Ελλάδα τόσο του νεοπλουτισμού των περασμένων δεκαετιών όσο και της μιζέριας και ανασφάλειας των σημερινών ημερών. Άξιοι της μοίρας μας θα συνεχίσουμε να περιμένουμε την επόμενη στιγμή που χιλιάδες θα υποδεχτούμε την επόμενη Παπαρίζου σε δρόμους, πλατείες, αεροδρόμια και από την γλυκιά αγκαλιά του καναπέ μας θα παρακολουθήσουμε την επόμενη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τις πολιτικές που μας έφθασαν εδώ σαν χώρα και σαν λαό. Σαν λαό που ποτέ δεν θα πραγματοποιήσει αλλά πάντα θα έχει ένα euro...vision...

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ

2012-05-22T17:06:00.002+03:00

Εντάξει, δεν αντιλέγω, η ιδιωτική τηλεόραση έκανε τα πρώτα της βήματα μόλις το 1989 στην χώρα μας εν αντιθέσει με την δημόσια που εμφανίστηκε αρκετά νωρίτερα. Κατανοητό και δικαιολογημένο λοιπόν να υπάρχει έλλειψη εμπειρίας και σε αρκετές περιπτώσεις de facto γεγονότα που χρόοοονια ολόκληρα αποτελούν καθεστώς στην δημόσια τηλεόραση να κάνουν μόλις τώρα δειλά-δειλά την εμφάνιση τους στα ιδιωτικά κανάλια. Αλλά δεν είναι δυνατόν να εμφανίζονται και ως "είδηση". Δεν είναι δυνατόν η δόξα της πρωτιάς και οι αγώνες μιας ολόκληρης γενιάς δημόσιων λειτουργών χρόνια τώρα, να αποτυπώνονται σήμερα σαν ένα νεοδημιούργητο και πρωτοποριακό γεγονός.

Η Νικολέτα Ράλλη προέβη λοιπόν στην ακόλουθη δήλωση:

Σώωωωπα!!! Και όλα αυτά τα παλικάρια της δημόσιας τηλεόρασης που τόσα χρόνια κάνουν το ίδιο γιατί δεν προβλήθηκαν ποτέ; Μιλάμε για πλήρη έλλειψη αξιοκρατίας, για αναίσχυντη προπαγάνδα ενάντια σε κεκτημένα αιώνων....

Δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι τι έπρεπε, να πάρουν ντουντούκες και να αλωνίζουν στους δρόμους διαλαλώντας τόσο σημαντικά επιτεύγματα; Όχι! Σεμνά και ταπεινά ακόμη και σήμερα, συνεχίζουν ένα ιστορικό δεδομένο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και της αποτύπωσης της Εθνικής μας ταυτότητας.

Ίσως το μόνο που θα μπορούσατε να αντιπαραθέσετε είναι ότι τον καφέ τον πληρώνετε από την τσέπη σας εν αντιθέσει με τους υπαλλήλους της δημόσιας τηλεόρασης που τους «κερνάμε» καφεδάκι εμείς.

Θα σας παρακαλούσα λοιπόν κυρία Ράλλη να είστε πιο προσεκτική άλλη φορά όταν απευθύνεστε σε γεγονότα που άλλοι « μάτωσαν» για να μπορείτε εσείς σήμερα να απολαμβάνετε το ίδιο προνόμιο με γάλα η χωρίς...

Υ.Γ.: Φυσικά επειδή δεν το έκανα ποτέ και δεν θα το κάνω ούτε τώρα, δεν βάζω όλους τους υπαλλήλους της δημόσιας τηλεόρασης σε ένα «καζάνι» αλλά νομίζω πως αποτελεί κοινό μυστικό ότι η πλειονότητα αυτών θα βρει πολλά κοινά να ταυτιστεί με αυτή την ανάρτηση. Οι υπόλοιποι ας πίνουν καφέ στο σπίτι τους...

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

2012-05-22T17:03:00.003+03:00

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Μπλού είναι ένα σπάνιο είδος γαλάζιου παπαγάλου Macau ο οποίος ζεί σε ένα κλουβί στην Κωνσταντινούπολη. Η ιδιοκτήτρια του Σερμπέλ αποφασίζει να τον στείλει στην Βραζιλιάνα φίλη της Σελίνα που κατοικεί στο Ρίο ντε Τζανέιρο, για τα γενέθλια της όμως το πέρασμα του δέματος από την Ελλάδα και η «απόλυτη οργανωτικότητα» των ΕΛΤΑ μπερδεύει τις πόλεις και το πακέτο καταλήγει στην «γραφική» πόλη του Ρίο στην Αχαΐα...

Ο μικρός μας ήρωας μπλέκεται σε μία προσπάθεια κόντρα στην Ελληνική γραφειοκρατεία με σκοπό να φτάσει στον τελικό του προορισμό ενώ οι Ελληνικές αρχές προσπαθούν να τον πείσουν ότι οι παραλίες της Αχαΐας δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτές της Βραζιλίας.

Στην αγωνιώδη προσπάθειά του θα γνωρίσει την Ελληνική πραγματικότητα η οποία θα τον συνεπάρει , θα πέσει θύμα κυκλωμάτων πλαστών διαβατηρίων, θα αναγκαστεί να πουλήσει το κορμί του για να εξασφαλίσει ένα δωμάτιο 12τ.μ. με στοιβαγμένους παπαγάλους για να περάσει την νύχτα του, θα πουλήσει χαρτομάντηλα σε φανάρια για ένα πιάτο νερό με 4 φακές, θα ξυλοφορτωθεί από κάτι «μυστήριους» τύπους με ξυρισμένα κεφάλια και βουλευτική ασυλία και θα καταλήξει με κίνδυνο της ζωής του να προσπαθεί να σκαρφαλώσει σε κάποια νταλίκα με προορισμό την Ιταλία στο λιμάνι της Πάτρας.

Η ταινία αποτελεί «γροθιά στο στομάχι» σε όσους πιστεύουν πως οι παραλίες του Ρίο ντε Τζανέιρο είναι καλύτερες από αυτές του Ρίο-Αντίρριο και πως οι Βραζιλιάνες είναι ομορφότερες από τις Ελληνίδες. Η αλήθεια παρουσιάζεται «ωμή» και καταρρίπτει όλους αυτούς του απεχθείς μύθους για την Ελληνική πραγματικότητα, ασχέτως εάν ο ήρωας μας μετά το πέρασμα του από την χώρα μας παρακαλάει το προξενείο να τον στείλει ακόμη και στην Ζουαζιλάνδη...

ΣΕΝΑΡΙΟ: Παύλος Γερουλάνος

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λουκάς Παπαδήμος - Εθνικό κέντρο κινηματογράφησης κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-Νέας Δημοκρατίας

Η ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΑΚΟΥΓΕ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ...

2012-05-22T17:01:00.003+03:00

Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς τη βραδιά της 13ης Μαϊού, πως αλλιώς να ερμηνεύσει κάποιος τα όσα μαγικά ζήσαμε ως ερυθρόλευκοι αλλά και ως ΕΛΛΗΝΕΣ να διαδραματίζονται στην μεγάλη μας χαμένη πατρίδα...Σε μια γωνιά του παραδείσου, ένα μικρό ξύλινο τραπέζι, δυο πιάτα με μεζέδες και δυο κούπες κρασί...Ο Μήτσος τραγούδαγε και ο Θεός «ταξίδευε», συνεπαιρνόταν όπως κάναμε όλοι τόσα χρόνια που τον είχαμε κοντά μας...και στο τέλος του έκανε την χάρη μόνο και μόνο για να ακούσει «παραγγελιά» το "Αλίμονο" και να πάει «χορτάτος» από μελωδίες για ύπνο...

Δεν μπορεί να έγιναν αλλιώς τα πράγματα, απλά δεν μπορεί....

Δώδεκα ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ που αψήφησαν όλους τους νόμους, μπασκετικούς, φυσικούς, ψυχικούς, κοσμογονικούς πήγαν κόντρα στην ίδια την μοίρα, εναντιώθηκαν σε οικονομικά και αγωνιστικά κατεστημένα, κατέθεσαν την ίδια τους την ψυχή στο παρκέ και δίδαξαν ότι με θέληση, πίστη και όραμα το «ταβάνι» της επιτυχίας είναι ο ίδιος ο ουρανός, το απόλυτο άπειρο...

Ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει και στα αδέρφια των Αγγελόπουλων, Παναγιώτη και Γιώργο. Το θεωρώ απόλυτη υποχρέωση μου διότι μη θέλοντας να βγάλω την ουρά μου απ' έξω ομολογώ, όπως και πάρα πολλοί άλλοι άλλωστε, πως ουδέποτε πίστεψα σε αυτή την ομάδα, στο ρόστερ που παιδομάζευε το καλοκαίρι και που στα ταχυδακτυλουργικά χέρια του προπονητή τους μετατράπηκαν σε «λαγούς» που έβγαιναν μέσα από καπέλα και «περιστέρια» που ξεπετάγονταν κάτω από μαντήλια. Η οικογένεια των Αγγελόπουλων όμως έχοντας ΟΡΑΜΑ, ΠΕΙΣΜΑ, ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΥΠΟΜΟΝΗ στάθηκε δίπλα σε αυτή την ομάδα και η απόλυτη δικαίωση κατά την ταπεινή μου άποψη τους ανήκει σχεδόν ολοκληρωτικά.

Αυτό είναι ίσως και το γεγονός το οποίο με ωθεί να τολμήσω να κάνω ένα βήμα παραπέρα και να καταθέσω μία κοινωνική προέκταση που στριφογυρίζει στο μυαλό μου σχεδόν από την στιγμή που ξεκίνησε η υπερπροσπάθεια αυτών των παιδιών. Τι διάολο θα καταφέρναμε σαν λαός και σαν χώρα εάν είχαμε λίγο από τον δικό τους τσαμπουκά, ένα κομματάκι από την δική τους ομαδικότητα, μία σταγόνα από το ελιξίριο που τους έκανε να μην κοιτάζουν τι έχουν απέναντί τους αλλά να αφοσιώνονται με θρησκευτική ευλάβεια στην πραγματοποίηση του σκοπού τους και να τον πετυχαίνουν. Που θα ήμασταν σήμερα αν στην «κεφαλή» μας είχαμε ανθρώπους σαν τα δύο αδέρφια των Αγγελόπουλων (ή τα αδέρφια Γιαννακόπουλων, η πραγματικότητα υπερβαίνει χρώματα και οπαδισμούς) να οδηγούν το «καράβι» σταθερά, πεισμωμένα και προσηλωμένα στην κατάκτηση του στόχου...

Η χθεσινή κατάκτηση έχει να διδάξει πολλά σε ΟΛΟΥΣ (και όταν λέμε «όλους» εννοούμε «όλους»...) και έχουμε αφήσει πάμπολλες ευκαιρίες διδαχής να περάσουν ανεκμετάλλευτες, ας μην προσθέσουμε άλλη μία...
Και εσύ Δημήτρη, έχεις μεγάλο ρεπερτόριο, μην σταματάς να στήνεις γλέντια εκεί ψηλά...έχουμε ανάγκη και από άλλες τέτοιες βραδιές...

ΑΘΛΟΠΑΙΔΙΕΣ

2012-05-22T16:56:00.004+03:00

Χρυσή Αυγή: «Θα απαιτούμε και να εγείρονται και να πέφτουν για κάμψεις οι εκπρόσωποι τύπου»

Η άνωθεν απάντηση η οποία δόθηκε σε ερώτηση «εάν θα συνεχίσουν να εγείρονται οι δημοσιογράφοι σε συνεντεύξεις του κόμματος» μπορεί να προκάλεσε σάλο στον δημοσιογραφικό χώρο και να μην χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό παρόλα αυτά στον πολιτικό χώρο πέρα από κάποιες πρώτες αντιδράσεις η άποψη που επικρατεί είναι πως το νέο αυτό "μέτρο" θα επεκταθεί και εντός του χώρου του κοινοβουλίου μιάς και η Χρυσή Αυγή δείχνει πως θα εξασφαλίσει την είσοδό της σε αυτό και μετά τις επαναληπτικές εκλογές. Τα επιτελεία των κομμάτων και τα στελέχη τους προετοιμάζονται πυρετωδώς για να μην εκτεθούν την κρίσιμη στιγμή που θα τους δοθεί το παράγγελμα.

ΠΑΠΑΡΗΓΑ-ΤΣΙΠΡΑΣ

Στο προσωπικό γυμναστήριο της γ.γ. του ΚΚΕ στο κτίριο του κινήματος στον Περισσό συναντήσαμε εκτός της ιδίας και τον πρόεδρο του Σύριζα, ο οποίος κλήθηκε σε πρώτη φάση για συμπαράσταση αλλά δεν άντεξε και ενέδωσε σε έναν γύρο κάμψεων με απώτερο σκοπό την σύσφιξη των σχέσεων των δύο ηγετών και την πιθανή σύμπραξη σε μια μετέπειτα κυβέρνηση. Η Αλέκα Παπαρήγα καταδίκασε ως όφειλε την κίνηση αυτή χωρίς να ξέρει το γιατί...

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ

Στο κλειστό της Νέας Σμύρνης βρέθηκε ο πάντα χωριστροχτενισμένος πρόεδρος της ΝΔ να ακολουθεί ατομικό πρόγραμμα, ευγενική παραχώρηση όπως μας αποκάλυψε του ίδιου του Τσάκ Νόρρις. Ιδιαίτερη έμφαση έδινε στην εκγύμναση του δεξιού του χεριού για να μπορεί να υπογράφει εκτός των άλλων και τα μετέπειτα μνημόνια. Η προεκλογική περίοδος είχε αφήσει εμφανή τα σημάδια κόπωσης στο κορμί του, όμως έδειχνε ακμαιότατος και πανέτοιμος να εντυπωσιάσει όλο τον γυναικείο πληθυσμό της βουλής με βασικό στόχο του την Ντόρα Μπακογιάννη.

ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

Γνωρίζοντας ότι το «αντίπαλο στρατόπεδο» προετοιμάζεται πυρετωδώς η Ντόρα δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια και σε ιδιωτικό γυμναστήριο ξημεροβραδιάζεται κάνοντας διάδρομο με σκοπό να καλύψει το χαμένο έδαφος το οποίο είναι μάλλον....μεγάλο. Παρότι γνωρίζει ότι μάλλον θα είναι εκτός βουλής ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια το πρόγραμμά της περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία να γίνει «χαλίφης στη θέση του χαλίφη».

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Παρόλο που μας έχει συνηθίσει σε πιο «αυστηρό» dress code και χαρακτήρα, η μικρή Αννούλα εμφάνισε αυτές τις μέρες έναν άλλον εαυτό αρκετά πιο ευλύγιστο. Φορώντας αθλητικό μπουστάκι επιδόθηκε με σθένος σε παράτολμες ασκήσεις γιόγκα με σκοπό την εύρεση της ψυχικής της ισορροπίας μιάς και ως υπουργός παιδείας έδειχνε να την έχει χάσει. Έδειξε πάντως πανέτοιμη για εκτέλεση οποιουδήποτε παραγγέλματος ακουστεί σε όποια πτώση και διάλεκτο...

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Πως να κοντράρει σε παραγγέλματα τους αντιπάλους του με τόσα κιλά.....Κι όμως, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ φέρετε να έχει πάρει προσωπικά το όλο ζήτημα και να κοπιάζει να αλλάξει την εικόνα του ενόψει της ολοκληρωτικής αλλαγής που υποσχέθηκε για την παράταξή του. Με μπράτσα απο ατσάλι, «κατάπινε» τα κιλά στα βάρη σαν σουβλάκια και έστελνε σθεναρό μήνυμα στους αντιπάλους του. Η πετσέτα μπήκε σαν διακοσμητικό στην φώτο μιάς και στην πραγματικότητα χρειάστηκε η επέμβαση της πυροσβεστικής για την άντληση του ιδρώτα από τον χώρο.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ

Έκαστος στο είδος του και ο Τεό στα μπέργκερ....Για να μπορέσει να εκτελεί παραγγέλματα ο ευτραφούλης πολιτικός έπρεπε κι αυτός να μπεί σε ένα πρόγραμμα. Έκανε λοιπόν την καρδιά του πέτρα, αποχωρίστηκε το «λιτό» διαιτολόγιο του και πήρε την δύσκολή απόφαση να τρώει μόνο ένα χάμπουργκερ ανά ώρα αντί για δεκατρία που κατανάλωνε μέχρι σήμερα. «Η πολιτική θέλει θυσίες» αναφώνησε και καταβρόχθισε το.....πρόγραμμα γυμναστικής του...

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΑΥΓΗΣ

2012-05-22T16:50:00.002+03:00

.......................

......................

ΕΥΚΟΛΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ;;;

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ ΜΕΡΙΑ...

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ

2012-05-22T16:48:00.003+03:00

R.I.P.

2012-05-22T16:47:00.004+03:00

ΤΟ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ ΤΟΥ Ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ......

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΑΞΕΙ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΡΑ....

ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΑ...ΠΑΠΑΚΙΑ

2012-05-22T16:46:00.004+03:00

Όπως η μακρινή και φιλήσυχη λιμνούπολη είχε τα τρία αξιολάτρευτα ανήψια του Ντόναλτ ΧΙΟΥΙ-ΛΙΟΥΙ-ΝΤΙΟΥΙ να σπάνε την ηρεμία της και να σκαρφίζονται ένα κάρο τρόπους να «σκοτώσουν» την μονοτονία τους έτσι και στην δικιά μας Ελλαδούπολη τα τρία ζιζάνια μας ανακάλυψαν δικά τους «παιχνίδια» για να περνάνε την ώρα τους...Πλέον ο κορυδαλλός έχει τους δικούς του ΜΑΚΗΣ-ΑΚΗΣ-ΛΑΚΗΣ....Τιμή και δόξα στους καινούργιους νεανικούς ήρωές μας....

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ

2012-05-22T16:40:00.000+03:00

Με τεράστια αγωνία ολόκληρη η Ελλάδα παρακολουθεί αυτές τις ώρες τις αγωνιώδεις προσπάθειες όλων των κομμάτων για σύμπραξη πολιτικών συμμαχιών μπροστά στο «φάντασμα» της εθνικής ακυβερνησίας. Τα χάσματα σίγουρα είναι τεράστια αλλά επειδή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» φαίνεται πως ήδη κάποιες συγκλίσεις έχουν γίνει, με τα θετικά τους και τα αρνητικά τους, και ο λαός καλείται να αναδείξει την επικρατέστερη. Εμείς απλά τις παρουσιάζουμε....

ΦΩΤΗΣ ΚΑΜΕΝΟΣ

"Καμμένος όνομα και πράγμα...Ηλιοκαμένος θα έλεγα καλύτερα μιάς και η summer στυλιστική επιλογή φανερώνει τάσεις περισσότερο για παραλία παρά για κοινοβούλιο...

Το μουστάκι μπορεί να παρέχει την απαραίτητη δόση «βαρβατίλας» για την τσαμπουκαλίστικη εναντίωση στην Ευρώπη και το μνημόνιο αλλά νομίζω πως το όλο concept δεν έχει και πολλές ελπίδες απέναντι στον «φλίδα» Γερμανό με το αναπηρικό...Καλά για την miss Piggy-Μέρκελ δεντο συζητάμε...πολύ λάιτ για να κοντράρει...

Βαθμός πιθανότητας: Μάλλον απίθανο αλλά απο αυτούς όλα να τα περιμένεις

ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

Μάιιισταα....Κάτι πάει και έρχεται...Γλυκιά υποψηφιότητα, θυμίζει κάτι απο δεκαετία '70....Και εδώ ο τσαμπουκάς εκπροσωπείται από το ανοιχτό πουκάμισο αλλά «στραβώνει» στην χωρίστρα...Μάλλον θα αφιερώνει περισσότερη ώρα στον καθρέφτη παρά στο κοινοβούλιο. Το νεαρό της ηλικίας διχάζει, άπειρος η ονειροπόλος;;; Μάλλον το πατομπούκαλο θα δώσει την λύση μιάς και βροντοφωνάζει με βεβαιότητα πως και αφίσα στην παραλιακή να κάνουν τα επόμενα μνημόνια δεν υπάρχει περίπτωση να μην του «ξεφύγουν» τα «ψιλά γράμματα»...

Και ποιός τα διαβάζει θα μου πείς...

Βαθμός πιθανότητας: Δύσκολο αλλά με λίγο ξύλο για εμπειρία ίσως σηκώσει ανάστημα.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑΣ

Cult φιγούρα που πλησιάζει αρκετά θα έλεγα τα Γερμανικά πρότυπα τόσο του άντρα, όσο και της γυναίκας μιας και η ίδια η Γερμανίδα καγκελάριος δεν έχει σαφή εικόνα που ανήκει. Το κόκκινο μαλλί σε συνδυασμό με το προγούλι προσδίδει κύρος και in fashion απόδοση Ευρωπαικού προσανατολισμού...Το κουστούμι αφήνει υποψίες σοβαροφάνειας αρκεί να μην αναφέρεται ποτέ στους εταίρους η εθνικότητα του υποψήφιου γιατί αυτόματα μετατρέπεται σε αποκριάτικη στολή.

Βαθμός πιθανότητας: Αρκετά υψηλός, ειδικά αν ολοκληρωθεί «αποψίλωση» σε μασχάλες και πόδια.

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: AVGATAR

2012-05-22T16:37:00.003+03:00

ΥΠΟΘΕΣΗ: Γή, σωτήριο έτος 2012. Η ανθρώπινη φυλή επιδίδεται με σθένος στην δημιουργία και καταβρόχθιση της περίφημης ομελέτας. Η χρήση δύο η και τριών αυγών ωθεί το ανθρώπινο είδος στην ανάπτυξη και δημιουργία νέων τρόπων παραγωγής αυγών με βιολογικές και βιοχημικές μεθόδους. Τα γενετικά μεταλλαγμένα αυγά παίρνουν «σάρκα και οστά» και δημιουργούν την φυλή των avgatar με δυό πρωτεύοντες σκοπούς: Πρώτον την αγωνιώδη μάχη να μην ταυτίζονται με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας λόγω χρώματος και δεύτερον την επιβιωσή τους κόντρα στην ανθρώπινη λαιμαργία.
Ένας ανελέητος πόλεμος, μια αγωνιώδης πάλη ανάμεσα σε άνθρωπο και αυγό κρατά τον θεατή καθηλωμένο μέχρι την τελική μάχη που λαμβάνει χώρα «στην κουζίνα της μαμάς» και κορυφώνεται με την αναμέτρηση ανάμεσα στον αρχήγο avgatar και την Βέφα Αλεξιάδου.

ΣΕΝΑΡΙΟ: Νικόλαος Τσελεμεντές

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ηλίας Μαμαλάκης

ΜΙΑ ΣΥΝΗΘΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ

2012-05-22T16:36:00.002+03:00

Μέρες εκλογών που ήταν να θυμίσω την μέρα που τα «τζιμάνια» μας ψήφιζαν το μνημόνιο βου παρακολουθώντας μπαλίτσα στην καφετέρια της βουλής....και όχι μόνο...