ഒരു യന്ത്രവിദ്യ വിദഗ്ദ്ധന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍

അയലത്തെ സുന്ദരി

noreply@blogger.com (BiNu) — Sun, 12 Dec 2010 18:33:00 +0000

   സുന്ദരികളായ തരുണീമണികള്‍ ഇങ്ങനെ മുന്നില്ലോടെ പോകുമ്പോ ആരും നോക്കി പോവും...ഇല്ലേ.... ആ സുന്ദരമായ കലയെ ഏത് മഹാപാപി ആണവോ വായിനോട്ടം എന്ന് വിളിച്ചത്. എന്തായാലും വായ്നോക്കികളായ കൊറേ സുഹൃത്തുകളുടെ അനുഭവം കണ്ടിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് പറയാണ് നോക്കിയും കണ്ടും അല്ലെങ്കില്‍ ചിലപ്പോ നല്ല പണി കിട്ടും..
ഞാനിതൊക്കെ പറഞ്ഞു എന്ന് വെച്ചു ഞാനൊരു പേരെടുത്ത വായ്നോക്കി ആണെന്നും വായ്നോട്ടം അധികമായിട്ടു എനിക്ക് എവിടുന്നേലും ഇടി കിട്ടി എന്നോ നിങ്ങള്‍ ആരും വിചാരിക്കരുത്... ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം അറിയാവുന്ന പോലെ ഒരു മാന്യന്‍ ആണല്ലോ.. അതോണ്ട് മാന്യമായ വായ്നോട്ടം മാത്രമേ ഉള്ളൂ(മാന്യകളെ മാത്രമേ നോക്കാറുള്ളൂ).. ഈ കഥ നടക്കുന്നത് ഞാന്‍ പ്രൊഫെഷണല്‍ വായ്നോട്ടം തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പാണ്. ഇത് നടക്കുന്ന കാലത്ത് ആകെ സ്കൂളിലും നാട്ടില്‍ അവിടേം ഇവിടേം കാണുന്ന പെമ്പിള്ളാരെയും പിന്നെ എന്ട്രന്‍സ് കോച്ചിംഗ് കലാപരിപാടി നടക്കുന്ന കാലത്ത് തൃശൂര്‍ റൌണ്ടില്‍ തെണ്ടിനടക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്ന ക്ടാവ്കളെയും മാത്രം വയ്നോക്കിയിട്ടുള്ളതാണ് ആകെ ഈ മേഖലയില്‍ പറയാനുള്ള എക്സ്പീരിയന്‍സ്.. അതും നാട്ടിലെ വായ്നോട്ടം എന്ന് പറഞ്ഞാലേ അതൊരു റിസ്ക്‌ ഏര്‍പ്പാട് ആയിരുന്നു. കാരണം "നായരേ  ങ്ങള്‍ടെ ചെക്കന്റെ സ്വഭാവം അത്ര ശര്യല്ലട്ടോ. ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചോളൂ. ഇന്നലെ ആ സ്കൂളില്‍ പോണ വഴിക്കേ പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കി നിക്കണ്ടാര്‍ന്നു" എന്നെങ്ങാനും എന്‍റെ നാട്ടിലെ ഏതെങ്കിലും സല്‍സ്വഭാവിയായ കാരണവര് പോയി അച്ഛനോട് പറഞ്ഞാ മതി അന്ന് തീരും എല്ലാം. എന്‍റെ നാട്ടുകാരായോണ്ട് പറയല്ലട്ടോ വളരെ നല്ല ആള്‍ക്കാരാ. പരദുഷണം എന്താണ് കേട്ടിട്ട് പോലും ഉണ്ടാവില്ല. പോരാത്തതിനു അന്നൊക്കെ പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കന്നു പറഞ്ഞ എന്തോ വല്യ പാതകം ചെയ്തപോലെയെ നാട്ടുകാര് കരുതൂ. പിന്നെ അച്ഛനും അമ്മക്കും സല്‍സ്വഭാവിയായ മകനെ പറ്റി വേണ്ടാത്തത് കേള്‍പ്പികണ്ടല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഈ കലാപരിപാടി ഞാന്‍ വളരെ ചെറിയ തോതിലോക്കെയെ നടത്തിയിരുന്നുള്ളൂ.

       എന്തായാലും ഈ കഥ നടക്കുന്നത് എന്‍റെ നാട്ടിലല്ല..... ഇത് നടക്കുന്നത് കുറെ തെണ്ടികളും പിന്നെ എന്നെ പോലെ കുറെ നല്ല മനുഷ്യരും താമസിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രൈവറ്റ്ബസ്‌  ഭീകരന്മാര്‍ അരങ്ങു തകര്‍ക്കുന്ന കൊച്ചിയില്‍... പിന്നെ ഇത് ഞാന്‍ ആദ്യമായി കൊച്ചി കാണാന്‍ വന്ന കഥയാണ്‌.. കയ്യിലിരുപ്പിന് തല്ലു കിട്ടാതെ രക്ഷപെട്ട കഥ..
     ഈ പാവം ഞാന്‍ കേരള എന്ട്രന്‍സ് എക്സാം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാലം... വെറുതെ വീട്ടില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഓള്‍ ഇന്ത്യ എഞ്ചിനീയറിംഗ് എന്ട്രന്‍സ് പരീക്ഷ എഴുതിയാല്‍ എന്താന്ന് ഒരാഗ്രഹം.. പരീക്ഷ കേന്ദ്രം കൊച്ചിയില്‍.. ഏതോ ഒരു നേവി സ്കൂള്‍.. പരീക്ഷക്ക്‌ പോകാന്നു വച്ചാല്‍ ഒരു ചെറിയ പ്രശ്നം.. അത് വരെ എന്‍റെ വീട്ടില്‍ നിന്നു ആരും കൊച്ചിക്ക്‌ പോയിട്ടില്ല..മാത്രല്ല കൊച്ചി മഹാ അലമ്പ് സ്ഥലാന്നു വീടുകാര്‍ കേട്ടിടുണ്ട്..ഞാന്‍ ഭയങ്കര ധൈര്യശാലി ആണല്ലോ.. അതോണ്ട് ഞാന്‍ തനിച്ചു പോക്കോളം എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു..ഒറ്റയ്ക്ക് എന്നെ പറഞ്ഞയക്കാന്‍ വീട്ടുകാര്‍ക്ക് ധൈര്യമില്ല.. നാട്ടിലാണെങ്കില്‍ ഞങ്ങളുടെ പരിചയത്തില്‍ കൊച്ചി കണ്ടവരാരും ഇല്ല താനും.. പിന്നെന്തു ചെയ്യും.. വീട്ടിലും നാട്ടിലും ഇത് ഒരു വല്യ ചര്‍ച്ച വിഷയമായി മാറി.. നാട്ടുകാരും അച്ഛനും അമ്മയും അമ്മാവനും എല്ലാരും കൂടെ വല്യേ മീറ്റിംഗ് ഒക്കെ നടത്തി അവസാനം ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ എത്തി...

" സത്യനെ പറഞ്ഞു വിടാം കുട്ടന്റെ കൂടെ " ....
ഈ കുട്ടന്‍ ഞാന്‍ തന്നെയാണുട്ടോ. എന്നെ വീട്ടിലും നാട്ടിലും വിളിക്കണ പേരാ. എന്‍റെ മേമയുടെ മോന്‍ ആണ് ഈ പറഞ്ഞ സത്യന്‍ ( അമ്മേടെ അനിയത്തിടെ മോന്‍) .. അല്ല ഇത് കൊള്ളാലോ. ഇതെന്തേ എനിക്ക് നേരത്തെ തോന്നീല്യ.. സത്യേട്ടന്‍ എന്നേക്കാള്‍ 5 വയസ്സിനു മൂത്തതാണ്.. എന്നാലും ആള്‍ അത്യാവശ്യം എല്ലാ തരികിടകളും ഉള്ള എനിക്ക് പറ്റിയ കമ്പനി ആണ്... ഞങ്ങള് രണ്ടാളും കൂടെ പണ്ട് പല ഉടായിപ്പ് പരിപാടികളും നടത്തീട്ടുണ്ടേ.. ഞാന്‍ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു.. ഏട്ടനും അന്ന് പഠിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലം ആയിരുന്നു.. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും കൂടെ കൊച്ചി കാണാന്‍ പോവാനുള്ള തീരുമാനം ആയി..

പോകുന്നതിനു മുന്നോടിയായി ഏട്ടനെ വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചു വരുത്തി... അച്ഛനും അമ്മയും അമ്മാവനും എല്ലാരും കൂടെ കൊറേ ഉപദേശങ്ങള്‍.. അത് ചെയ്യരുത്, ഇത് ചെയ്യരുത്, അതിനു പോകരുത്, ഇതിനു പോകരുത് അങ്ങനെ അങ്ങനെ.. ഞാന്‍ കുട്ടിയല്ലേ.. അതോണ്ട് എല്ലാ ഉപദേശങ്ങളും പാവം ഏട്ടന്. പോകുക , പരീക്ഷ എഴുതുക, എവിടെയും തിരിഞ്ഞു കളിക്കാതെ തിരിച്ചു പോരുക.. പോയിട്ടെന്ന്തൊക്കെ ചെയ്യണം എന്ന് വല്യ ഒരു ചാര്‍ട്ട് തന്നെ ഉണ്ട്.. തലേ ദിവസം തന്നെ പോയി അവിടെ ഒരു റൂം എടുക്കണം. പരീക്ഷ സെന്റര്‍ കണ്ടു പിടിക്കണം അങ്ങനെ അങ്ങനെ..

എന്തായാലും ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും കൂടെ തലേ ദിവസം രാവിലെ തന്നെ നാട്ടില്‍ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു. നേരിട്ട് തൃശൂര്‍‍ക്കുള്ള ബസിനു കയറി. തൃശൂര്‍ പിന്നെ നമ്മടെ സ്വന്തം സ്ഥലം ആണല്ലോ..ഒരു ഉച്ചഉച്ചരയോടടുപ്പിച്ചു തൃശൂര്‍ എത്തി.അവിടുന്ന് ഉച്ചക്കുള്ള ഫുഡും അടിച്ചു നേരെ എറണാംകുളം ബസ്‌ പിടിച്ചു. നേരെ ബസ്‌ ഇറങ്ങി അവിടെ കണ്ട ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു.

"നിങ്ങ എവടെ പോവാനാണ്?" ഓട്ടോക്കാരന്‍

"ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ലോഡ്ജില്‍ പോവണം.ഇവിടെ ഒരു പരീക്ഷ ഉണ്ട് നാളെ"

"എങ്ങനത്തെ ലോഡ്ജാണ് നിങ്ങാക്ക് വേണ്ടത് , ac വേണാ"

"ഹേയ്.. ഞങള്‍ ആ ടൈപ്പ് അല്ല. ac ഒന്നും വേണ്ട" ഏട്ടന്‍..

"ശരി , കേറിക്കോ. "

അയാള്‍ നേരെ വണ്ടി എടുത്തു കറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. ഇടക്ക് ഒന്ന് രണ്ടു ലോഡ്ജ് കണ്ടിട്ടും വണ്ടി നിര്‍ത്തിയില്ല.. അവസാനം ഒരഞ്ചാറു കിലോമീറ്റര്‍ ചെന്നു ഒരു ലോഡ്ജ് പോലുള്ള സ്ഥലത്ത് നിര്‍ത്തി.. "സ്റ്റാര്‍ ലോഡ്ജ്"..
കണ്ടാല്‍ ഒരു ചെറിയ ചെറിയ സെറ്റ് അപ്പ്‌.. റൂം ഒക്കെ നോക്കിയപ്പോ വല്യേ കുഴപ്പമില്ല. എന്നാലും എന്തോ എവിടെയോ ഒരു അവലക്ഷണം..പിന്നെ അധികം ഒന്നും തിരഞ്ഞു നടക്കാന്‍ വയ്യതോണ്ട് ഞങ്ങള്‍ അവിടെ തന്നെ മുറിയെടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.താഴത്തെ നിലയില്‍ ഒരു അറ്റത്തുള്ള മുറിയാണ് ഞങ്ങള്‍ എടുത്തത്‌..

റൂമിലെത്തിയ എന്നോട് പഠിക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട് ഒന്ന് കറങ്ങീട്ടു വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഏട്ടന്‍ പുറത്തിറങ്ങി. ഞാന്‍ കാര്യയിട്ട് പുസ്തകം ഒക്കെ എടുത്തു പഠനം തുടങ്ങി- ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ നാന. പുറത്തു പോയ ഏട്ടന്‍ പോയതിനെക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍ തിരിച്ചു വന്നു. എന്നിട്ട് വാതില്‍ തുറന്നിട്ട്‌ പുറത്തേക്കു നോക്കിഇരിപ്പായി. കഠിനമായ പഠനത്തിനു ഭംഗം വന്ന നോം ഏട്ടനോട് " എന്താ പറ്റ്യേ?"

ഞാനും പുറകെ പോയി പുറത്തേക്കു നോക്കി. അപ്പോഴല്ലേ ഒന്ന് മിണ്ടാതെ കണ്ണ് ചിമ്മാതെ ഏട്ടന്‍ നോക്കി ഇരിക്കുന്നതിന്റെ ഗുട്ടന്‍സ് പിടി കിട്ടിയത് ...
അവിടെ ഒരു പെണ്ണ് .. അങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ പോര... വെളുത്തു തുടുത്ത് വെള്ളരിക്കെടെ നിറവും സുന്ദരമായ നയനങ്ങളും പിന്നെ എന്തൊക്കെ വേണോ അതൊക്കെ ഉള്ള ഒരു സുന്ദരി(ചരക്ക് എന്നാവും കുറച്ചു കൂടെ നല്ലത്...) . നേരെ മുന്നില്‍ ഉള്ള റൂം ഒരു വീട് പോലെയാണ്.വെപ്പും തീറ്റയും കുടിയും എല്ലാം അതിനകത്താണ് .. ഞങ്ങള്‍ വാതിലും തുറന്നിട്ട്‌ ഒരു ഭാഗത്തൂടെ ഒളിച്ചിരുന്ന് നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കാന്..അവള്‍ ഇടയ്ക്കു പുറത്തേക്കു വരും.. അതിനു വേണ്ടി മഴ കാത്തു കഴിയുന്ന ഏതോ ഒരു പക്ഷിയെപ്പോലെ ഞങ്ങള്‍ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.. കുറെ നേരത്തെ പരീക്ഷണ നിരീക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഏട്ടന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
" അവര് ഹിന്ദിക്കാരാ.. മുഴുവന്‍ ഫാമിലിം ഉണ്ട്. അവള് ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാ"
"പ്രണയത്തിനു കണ്ണും മൂക്കും ഇല്ല ഏട്ടാ.. ഭാഷയുടെ അതിര്‍ വരമ്പുകള്‍ എനിക്കൊരു പ്രശ്നമല്ല.. ഐ അം ഇന്‍ ലവ് ഏട്ടാ ഐ അം ഇന്‍ ലവ്..."
പാവം ഏട്ടന്‍ എന്തൊക്കെ കേള്‍ക്കണം...
"പോയിരുന്നു പഠിക്കെടാ"
അവള്‍ പുറത്തേക്കു വരുന്നതും നോക്കി ഇരുന്നു കണ്ണ് കഴച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും 'പഠനത്തിലേക്ക്' തിരിഞ്ഞു..
"ഏട്ടാ ഒരു കണ്ണ് ഇപ്പോഴും അവളുടെ മേല്‍ ഉണ്ടാകണം"
"അതിനെന്താ.. എന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളും ഞാന്‍ അതിനായി ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു"
ഹോ എനിക്ക് വയ്യ.. എന്തൊരു സ്നേഹമുള്ള ഏട്ടന്‍...
മുന്നിലുള്ള പാട്യപുസ്തകത്തിലെ തൃഷയുടെ ഫോട്ടോ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി ഇവളെ കണ്ടാല്‍ അവളെ പോലെ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് ഓര്‍ത്തു കൊണ്ടിരുന്ന എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു കുളിര്‍ മഴ പെയ്യിച്ചു കൊണ്ട് ഏട്ടന്‍ പറഞ്ഞു...
"കുട്ടാ വേഗം വാ.. അവള് പുറത്തിറങ്ങി.. എവിടെയോ പോവാനുള്ള ഒരുക്കതിലാന്നു തോന്നുന്നു"
കേട്ട പാതി കേള്‍കാത്ത പാതി കയ്യിലിരുന്ന തൃഷയെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു ഞാന്‍ ഓടിച്ചെന്നു..
നല്ല അടിപൊളി ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ ഇട്ടു പുറത്തിറങ്ങിയ അവളെ കണ്ടു ഞാന്‍ അറിയാതെ പാടിപോയി
"ആരെയും ഭാവഗായകരാക്കും ആത്മ സൗന്ദര്യമാണ് നീ.... "
എന്റെ മനോഹരമായ പാട്ട് കേട്ടിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു അവള്‍ അകത്തേക്ക് ഓടി പോയി..
പിന്നെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി വന്ന അവളുടെ കൂടെ ഒരു ഭീകരനും ഉണ്ടായിരുന്നു..
ഏട്ടന്‍ പതുകെ പറഞ്ഞു.." കുട്ടാ... എടാ ആ തടിയനെ കണ്ടോ.. നീ പാടീത് മനസിലായിക്കാണോ? അയാള്ടെന്നു ഇടി കിട്ടിയാല്‍ ഒരു സുഖോം ഉണ്ടാവില്യ"
"ഏയ് . മനസിലായി കാണാന്‍ വഴില്യ.. പിന്നെ ഞാന്‍ ഇഷ്ടള്ള പാട്ട് പാടും... ചിലപ്പോ എന്‍റെ പാട്ട് കേട്ടിട്ട് അഭിനന്ദിക്കാനുള്ള വരവാവും"
ധൈര്യത്തോടെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും എന്തോ ഒരു ചെറിയ പേടി...എന്തായാലും തല്‍കാലം അയാള് ഞങളെ ഇടിക്കാനൊന്നും വന്നില്ല... അവര് നേരെ പുറത്തേക്കു പോയി... പിന്നെ ഞങള്‍ ഒന്നും ആലോചിക്കാന്‍ നിന്നില്ല.. കിട്ടിയ ഡ്രെസ്സും ഇട്ടു പെട്ടന്ന് തന്നെ അവരുടെ പുറകെ വെച്ചു പിടിച്ചു.. അവര് ഒരു ഓട്ടോയില്‍ കയറി.. തൊട്ടു പുറകിലത്തെ ഓട്ടോയില്‍ ഞങ്ങളും..
" ചേട്ടാ.. ആ ഒട്ടോടെ പിന്നാലെ പോട്ടെ..."
അയാള്‍ ഞങ്ങളെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി എവിടുന്നു വരുന്നെടാ ഇവന്മാര് എന്ന മട്ടില്‍.. അവസാനം മുന്നിലെ ഓട്ടോ ഏതോ ഒരു സ്ഥലത്ത് നിര്‍ത്തി. ഞങ്ങളും അവിടെ തന്നെ..
"ചേട്ടാ ഇതേതു സ്ഥലം.. "
"മറൈന്‍ ഡ്രൈവ്.. പിന്നെങ്ങാടു പോവാനാണ് നിങ്ങ കേറീത്?"
മറൈന്‍ ഡ്രൈവിനെ പറ്റി മുമ്പ് കേട്ടിട്ടുള്ള ഏട്ടന്‍ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു...
"ഓ.. മറൈന്‍ ഡ്രൈവ് അല്ലെ .. ഞങള്‍ ഇങ്ങോട്ട് തന്നെയാ വന്നത്.. "
"കുട്ടാ.. അവന്‍ ഇവടെ അല്ലെ വരാന്നു പറഞ്ഞത്..."
പാവം നിഷ്കളങ്കനായ എനിക്ക് കാര്യം പിടി കിട്ടില്യാ..
"ആര്... എവന്‍.. എപ്പാ.."
"ഓ.. അങ്ങനെ അങ്ങനെ.. അതെ അതെ.. അവന്‍ ഇവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ടാവുന്നാ പറഞ്ഞെ..."
എന്തായാലും ഡ്രൈവര്‍ക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി... അയാള് ചോദിച്ചു കാശും കൊടുത്തു ഞങള്‍ വീണ്ടും ദൌത്യം പുനരാരംഭിച്ചു..
"എടാ അവള്‍ടെ കൂടെ ഉള്ള ആള് ഭര്‍ത്താവാണോ"
"ഏയ്.. അത് അവള്‍ടെ ഏട്ടനാ.. അല്ല ഇനി ഭര്‍ത്താവാണെങ്കില്‍ എന്താ പ്രശ്നം.."
"അല്ല വെറുതെ തല്ലു കൊല്ലണ്ടല്ലോ.."
"അതിപ്പോ ഏട്ടനെങ്കിലും കിട്ടും.. "
പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ ഓട്ടോക്കാരനോട് വര്‍ത്താനം പറയുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് അവര്‍ എവിടെ പോയിന്നു കണ്ടില്ല. എന്തായാലും നനഞ്ഞു ഇനി കുളിച്ചു കയറാം.. അവരെ കണ്ടു പിടിച്ചിട്ടു തന്നെ കാര്യം... അവസാനം ഒരു ബോട്ടില്‍ കയറി ഇരിക്കുന്ന അവരെ ഈ ഞാന്‍ കണ്ടു പിടിച്ചു.. ഞാന്‍ കുറച്ചു പുറകിലായിരുന്ന ഏട്ടനെ വിളിച്ചു...
"ഏട്ടാ.. ഓടി വാ.. ഇവിടെണ്ട്.."
പിന്നെ എന്താലോചിക്കാന്‍... രണ്ടു ടിക്കെറ്റും എടുത്തു നേരെ ബോട്ടില്‍ കേറി.. അവര് ബോട്ടിന്റെ ഒന്നാം നിലയില്‍ കേറി ഇരിപ്പാണ്.. ഒന്നും നോക്കാതെ അവളുടെ നേരെ മുന്നിലുള്ള കസേരയില്‍ ചാടി കേറിയ ഞാന്‍ അടിച്ചു തല്ലി താഴെ വീണു.. നോക്കിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആക്രാന്തത്തോടെ ചാടി പിടിച്ച കസേരക്ക് ഒരു കാലില്ല... ഞാന്‍ പതുകെ എഴുന്നേറ്റു.. ചുറ്റും എല്ലാരും എന്നെ നോക്കി ഭയങ്കര ചിരി... ഞാന്‍ ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടില്‍ അടുത്ത കസേരയില്‍ ആസനസ്ഥനായി... പതുക്കെ തലപൊക്കി നോക്കുമ്പോ അവളുണ്ടേ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു.. ഞാന്‍ വിട്ടു കൊടുക്കോ.. നല്ല വെളുക്കെ അവളെ നോക്കി ഒരു ചിരി അങ്ങോട്ട്‌ പാസ്സാക്കി... അവള്‍ പതുക്കെ മുഖം തിരിച്ചു പുറത്തേക്കു നോക്കി.. പിന്നേ.. ഇതൊന്ടൊക്കെ ഞാന്‍ തളരോ.. നല്ല കാര്യം..ഞാന്‍ കണ്ണെടുക്കാതെ അവള്‍ടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരിപ്പായി..
അവള്‍ ഇടക്കിടക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കും.. അവളുടെ സൌന്ദര്യത്തില്‍ മതി മറന്നിരുന്ന എന്നെ സൈഡില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഏട്ടന്‍ പതുക്കെ തോണ്ടി..
"കുട്ടാ ഒരു മയത്തില്‍ ഒക്കെ നോക്കെടാ. ആ തടിയന്‍ നിന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്.."
"അയാള്‍ നോക്കികൊട്ടെ.. അതിനെനിക്കെന്താ" എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ പതുക്കെ അവള്‍ടെ കൂടെ ഉള്ള തടിമാടനെ നോക്കി.. അയാള്‍ ഒരു മാതിരി കലിപ്പിച്ചു എന്നെ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.. എന്തായാലും ഞാന്‍ പതുക്കെ കായല്‍ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.. പേടിച്ചിട്ടല്ല... ഒരു ഭയം.. അയാള്‍ എന്നെ എടുത്തു കായലിലേക്ക് വല്ലോം ഇട്ടാലോ... എന്നാലും അവളെ വെറുതെ വിടാന്‍ പറ്റോ.. തടിയന്‍ കാണാതെ അവളെ ഇടയ്ക്ക് നോക്കി ഞാന്‍ സംതൃപ്തി അടഞ്ഞു.. കായല്‍ സൗന്ദര്യം ഒക്കെ ആസ്വദിച്ചു കഴിഞ്ഞു ഞങള്‍ മനസുണ്ടയിട്ടല്ല എന്നാലും പരീക്ഷ കേന്ദ്രം കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ പുറപ്പെട്ടു. അതാണല്ലോ പ്രധാന അജണ്ട... ആ പരിപാടി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചെത്തിയപ്പോ രാത്രിയായി.. കുറെ നേരം നോക്കിട്ടും ആ പെണ്ണിനെ പുറത്തേക്കൊന്നും കണ്ടില്ല.. ഒന്ന് രണ്ടു തവണ ആ തടിയന്‍ പുറത്തു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. പിന്നേ തല്ക്കാലം അന്നത്തെ പരിപാടി അവസാനിപ്പിച്ച്‌ ഞാന്‍ ഉറക്കം ആരംഭിച്ചു..എന്നെ നേരത്തെ വിളിച്ചുണര്‍ത്താന്‍ ഏട്ടനെ ഏല്പിച്ചു.. പാവം ഏട്ടന്‍ രാവിലെ 6 . 30 നു തന്നെ എന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി... നല്ല കണി വല്ലോം കണ്ടിട്ട് പോവാം എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന്‍ പുറത്തേക്കു നോക്കി ഇരിപ്പായി... കണി കണ്ടത് ആ തടിമാടനെ.. എന്റെ ദൈവമേ.. ഇന്നെത്തെ കാര്യം പോക്കാ.. ഞാന്‍ മനസിലോര്‍ത്തു.. എന്നാലും പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ ഞാന്‍ അവളെ കാത്തിരുന്നു.. കുറെ കഴിഞ്ഞും പുറത്തേക്കു കാണാതായപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ ഒരു പാട്ട് പാടി പോയി.. "അക്കരെ ഇക്കരെ നിന്നാലെങ്ങനെ...."
ഇടയ്ക്കു തടിയന്‍ വന്നു പുറത്തേക്കു എത്തി നോക്കിട്ടു തിരിച്ചു പോയി.. ഞാന്‍ വിടോ.. ഞാന്‍ പാട്ട് തുടര്‍ന്നു...
"ഡാ... നിന്‍റെ ഒക്കെ ആശ ഞാന്‍ തീര്‍ത്തു താരാട.. കൊറേ നേരായി നീയൊക്കെ തുടങ്ങിട്ട്.. എന്താടാ നിനക്കൊക്കെ വേണ്ടത്.."
കര്‍ണാ കഡോരമായ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ ആ തടിയന്‍ ഞങ്ങള്‍ടെ വാതില്കല്‍ നിക്കുന്നു...
"ഏട്ടാ.. തടിയന് മലയാളം അറിയാം.."
"എന്താടാ നിന്റെയൊക്കെ പ്രശ്നം... ഞാന്‍ ഇന്നലെ മുതല്‍ കാണുന്നതാ.. *****മോനെ.. etc"
പിന്നേം അയാള്‍ എന്തൊകെയോ തെറി പറഞ്ഞിട്ട് പോയി.. വെറുതെ ഇടി കൊള്ളണ്ടല്ലോ.. അതോണ്ട് ഞാന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. അറിയഞ്ഞിട്ടല്ല...
"സോറി ചേട്ടാ.. ക്ഷമിക്കു... ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയതാ" പാവം എന്റെ ഏട്ടന്‍ ..
പിന്നേ എല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു.. ഞങ്ങള്‍ കുളിച്ചു റെഡി ആയി പരീക്ഷക്ക്‌ പുറപ്പെട്ടു...
"ഏട്ടാ ഇന്നത്തെ ദിവസം ശരിയല്ല... പരീക്ഷക്ക്‌ പോണോ.. നമുക്ക് മീശമാധവന്‍ കാണാന്‍ പോവാ"
"പോടാ അവിടുന്ന്.. പോയി പരീക്ഷ എഴുതെട.."
ഏട്ടന്‍ ശരിക്കും ഏട്ടന്‍ ആയി.. എന്തായാലും പോയി നോക്കാം..
പിന്നേ കിട്ടിയ ബസും പിടിച്ചു ഞങ്ങള്‍ ‍പോയി.. അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ ആണ് ആ നഗ്ന സത്യം ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നത്‌...ഹാള്‍ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തിട്ടില്ല... അതില്ലാതെ പരീക്ഷ എഴുതാനും പറ്റില്ല.. പിന്നെന്തു ചെയ്യും...
"ഞാന്‍ അപ്പോഴേ പറഞ്ഞില്ലേ ഏട്ടാ ഇന്നത്തെ ദിവസം ശരിയല്ലന്നു.. പെട്ടന്ന് പോയാല്‍ മീശമാധവന്‍ കണ്ടിട്ട് നേരെ വീട്ടില്‍ പോവാം..പരീക്ഷ എഴുതിന്നു പറഞ്ഞ മതി"
വേറെ വഴിയൊന്നും ഇല്ലാലോ.. അതോണ്ട് ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും നേരെ തിയെറെരിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു... അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ അതിനെക്കാള്‍ ഉജ്വലമായിരുന്നു..
വളരെ ചെറിയ ഒരു ജനക്കൂട്ടം... അവിടേം ഗോ ഗോ ഗോവിന്ദ...
ടിക്കറ്റ്‌ കിടില്യ.. പിന്നെന്തു ചെയ്യാന്‍ .. ചുമ്മാ അവിടേം ഇവിടേം കറങ്ങി നടന്നു ഉച്ചവരെ.. പിന്നെ പോയി സ്റ്റാര്‍ ലോഡ്ജിനോട് വിട പറഞ്ഞു... എന്തായാലും ആദ്യത്തെ കൊച്ചി യാത്ര അത്യുജ്വലമാക്കി ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചു പോയി...
"എന്നാലും അവളെ ഒന്നും കൂടെ കാണാന്‍ പറ്റിയില്ലല്ലോ ഏട്ടാ.."
"**&$%***#@$%^.. തല്ലു കിട്ടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടത് തന്നെ ഭാഗ്യം അപ്പോഴാ അവന്റെ ഒരു ....." ആ തടിയന്‍ വിളിച്ചതിന്റെ ബാക്കി തെറി ഏട്ടന്റെ വക....
"സന്തോഷമായി ഏട്ടാ സന്തോഷമായി"
വീട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോ അമ്മയുടെ വക ഒരു ചോദ്യം.. "എങ്ങനുണ്ടാരുന്നു പരീക്ഷ?"
"നല്ല പ്രയാസം ആയിരുന്നു അമ്മാ.. ചാന്‍സ് ഇല്ല..."
പാവം എന്റെ അമ്മക്കറിയാമോ പുന്നാര മോന്‍ പരീക്ഷയെ എഴുതിയിട്ടില്ലാന്നു.. എന്തായാലും മോന്‍ പോയി ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലാതെ മടങ്ങി വന്ന സന്തോഷത്തില്‍ പരീക്ഷ പ്രയസയത് അമ്മക്ക് അത്രയ്ക്ക് പ്രയാസം ഉണ്ടാക്കില്ല്യ.. തല്ലു കിട്ടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടെങ്കിലും എനിക്ക് അവളെ ഒന്നും കൂടെ കാണാന്‍ പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്ന വിഷമം ബാക്കിയായി....

രണ്ടാം വരവ്....

noreply@blogger.com (BiNu) — Sat, 23 Oct 2010 17:36:00 +0000

      സംഭവബഹുലമായ രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു പോയതറിഞ്ഞില്ല... എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു.. പ്ലസ്‌ ടു കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞു... എന്റെ അത്യുജ്വലമായ എന്ട്രന്‍സ് പരീക്ഷ പ്രകടനം കഴിഞ്ഞു റിസള്‍ട്ട്‌ വന്നു... ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ തന്നെ നല്ല ഉഗ്രന്‍ റാങ്ക് കിട്ടി.. "ആയിരത്തി മുന്നൂറ്റി അറുനൂറ്റി മൂന്ന്"( 13603 )... പിന്നൊന്നും ആലോചിക്കാന്‍ നിന്നില്ല... നേരെ ത്രിശുര്‍ക്ക് വെച്ചു പിടിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു...
പഴയ തട്ടകത്തിലേക്ക്... പക്ഷെ അവിടെ ഒരു പുതിയ പ്രശ്നം...ഹോസ്റ്റലില്‍ നില്‍കേണ്ടി വരും.. കമ്പനിക്കണേല്‍ ആരും ഇല്ല താനും... എന്ത് ചെയ്യും... അത് വരെ വീട്ടില്‍ നിന്നു വിട്ടു നിന്നിട്ടില്ലേയ്.. കൂടെ ആദ്യ അങ്കത്തിനു ഉണ്ടായിരുന്നവന്മാര്‍ രണ്ടും തരകെടില്ലാത്ത റാങ്കും വാങ്ങി അഡ്മിഷന്‍ നോക്കി ഇരിപ്പാ.. പിന്നെന്തു ചെയ്യാന്‍.. ഒന്നും നോക്കിയില്ല.. രണ്ടും കല്പിച്ചങ്ങോട്ടു തീരുമാനിച്ചു... ഹോസ്റെലെങ്കില്‍ ഹോസ്റ്റല്‍.. ജയില്‍ എങ്കില്‍ ജയില്‍...
         അങ്ങനെ എവിടുന്നൊക്കെയോ കടം വാങ്ങിച്ച കാശുമായി അച്ഛന്‍ എന്നെ രണ്ടാമതും PC തോമസ്‌ ക്ലാസ്സെസില്‍ കൊണ്ട് പോയി ചേര്‍ത്തു.. ഇനി ഹോസ്റ്റല്‍ നോക്കണല്ലോ.. അവിടുന്ന് തന്നെ ഹോസ്റെലുകളുടെ ലിസ്റ്റ് കിട്ടി.. കൊറേ എണ്ണം ഉണ്ട്.. പണ്ട് വല്യ ചങ്കൂറ്റത്തോടെ പ്രഖ്യപിച്ചതാണല്ലോ ഒരു വര്‍ഷം കൊച്ചിങ്ങിനു മാത്രമായി പോവാണ്.. എന്നിട്ട് മല മറിക്കും എന്നൊക്കെ. അതോണ്ട് പഠിക്കാതിരിക്കാന്‍ പറ്റില്ലാലോ... അപ്പോള്‍ പിന്നെ അവിടുള്ള ഏറ്റവും നല്ല ഹോസ്റ്റലില്‍ തന്നെ നില്‍ക്കണം..
         അവിടുത്തെ ക്വണ്ടാറില്‍ തന്നെ പോയി അന്വോഷിച്ചു.. അവരുടെ ഹോസ്റ്റലില്‍ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടില്യന്നു അറിഞ്ഞു..അപ്പോള്‍ അവിടെ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു കൊണാപ്പന്‍ ഇങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞു
"അതില്‍ ആരോന്‍സ് ന്നു പറഞ്ഞ ഒരു ഹോസ്റ്റല്‍ണ്ട്.. ഇവടത്തെ ബസ്റ്റാണ് ...തോമസ്‌ സാര്‍ന്റെ സ്വന്തം ഹോസ്റ്റല്‍ പോലെണ്.. വെറും രണ്ടായിരം ഉറുപ്യ മാത്രേള്ളൂ ഫീസ്‌.."
സത്യം പറയാലോ ഞാന്‍ അതില്‍ കമിഴ്ന്നടിച്ചു വീണു.. അടുത്ത് തന്നെ ആണ്.. അഞ്ച് മിനിട്ട് നടക്കാനേ ഉള്ളൂ.. പോയി നോക്ക്യപ്പോ വല്യെകൊഴപ്പം ഇല്യാ... രണ്ടായിരം കുറച്ചു കൂടുതലാണ്.. എന്നാലും വേണ്ടില്ല അവിടെ തന്നെ നില്‍കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു... അങ്ങനെ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഞാന്‍ ഒരു ഹോസ്റ്റലില്‍ ചേര്‍ന്നു... സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു ചെറിയ ജയിലില്‍ ചേര്‍ന്നുന്നു പറയണ്ടി വരും...
        അന്ന് തന്നെ ഹോസ്റ്റലില്‍ അഡ്മിഷന്‍ ഒക്കെ എടുത്തു വീട്ടിലേക്കു പോയി.പിന്നേം ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങി.വീട്ടുകാര്‍ മനസില്ലാ മനസ്സോടെ എന്നെ ഹോസ്റ്റലില്‍ കൊണ്ടാക്കി. അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ മൂന്ന് പേരുണ്ട് ഓഫീസില്‍. ഒന്ന് ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞ ആ കൊണാപ്പന്‍, പിന്നൊന്ന് ഞാന്‍ അഡ്മിഷന്‍ എടുക്കാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഹോസ്റ്റല്‍ മാനേജര്‍ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു പരിചയപെടുത്തിയ ആള്‍, പിന്നെ കണ്ടാല്‍ പൂത്താംകീരിയെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്ന ഒരാള്‍. അവിടെ ചെന്നു പരിചയപെട്ടപ്പോഴാണ് കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു കിടപ്പുവശം പിടി കിട്ടിയത്. മാനേജര്‍ എന്ന് പറഞ്ഞ ആള്‍ ആ പൂത്താംകീരിയുടെ മരുമകന്‍ ആണ്, മറ്റേ ആള്‍ അയാളുടെ മോനും. വെറുതെ അല്ല അയാള്‍ ഈ ഹോസ്റ്റല്‍ വല്യ സംഭവം ആണെന്ന് പറഞ്ഞത്.. എന്തായാലും എന്നെ അവിടെ ആക്കി അച്ഛനും അമ്മയും തിരിച്ചു പോയി. ആ പൂത്താംകീരി ആണത്രേ ഹോസ്റ്റല്‍ വാര്‍ഡന്‍. അയാളുടെ മോനും മരുമകനും പാര്ട്ടനെര്സും.എനിക്ക് എന്‍റെ റൂം കാണിച്ചു തന്നു.അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ ഒരു റൂമില്‍ 5 ആള്‍ക്കാര്‍.. 5 കട്ടില്‍ ഇട്ടപ്പോള്‍ പിന്നെ വേറൊന്നിനും സ്ഥലം ഇല്ല.. റൂമില്‍ ബാക്കി എല്ലാരും നേരത്തെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്.ഞാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാരും ഓരോ പുസ്തകം ഒക്കെ നിവര്‍ത്തി പിടിച്ചു ഭയങ്കര പഠനം. ആര്‍ക്കും പരിചയപ്പെടാന്‍ പോലും സമയം ഇല്ല. വാര്‍ഡന്‍ പറഞ്ഞ നിബന്ധനകള്‍ കേട്ട് എന്‍റെ കണ്ണ് തള്ളി പോയി. എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ അഞ്ച് മണിക്ക് എണീറ്റ് പഠിക്കണം. രാത്രി 12 മണി വരെയും പഠനം തന്നെ.. പിന്നെ റൂമില്‍ വന്നാല്‍ ഫുള്‍ സൈലന്റ് ആയിരിക്കണം അങ്ങനെ പോകുന്നു. അപ്പോഴാണ് ആരും ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കുനതിന്റെ ഗുട്ടന്‍സ് പിടി കിട്ടിയത്. അത് വരെ രാത്രി മൂത്രം ഒഴിക്കാന്‍ എണീകുമ്പോള്‍ അല്ലാതെ 5 മണി കാണാത്ത ഞാന്‍ ആ സമയത്ത് എണീറ്റ് പഠിക്കണം പോലും.. പോട്ടെ സഹിക്കാം.. 12 മണി വരെ ഉറങ്ങാന്‍ പാടില്ല.. അത് നടക്കുന്ന കാര്യം അല്ല. എല്ലാം പോട്ടെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എങ്ങനെ ഇരിക്കും. കൊള്ളാം എന്‍റെ കാശും വാങ്ങി എന്നെ ജയിലില്‍ ഇട്ടിരിക്കുന്ന പോലെ.. അപ്പോള്‍ തന്നെ രണ്ടു സിന്ധബാദ് വിളിച്ചു സമരം തുടങ്ങിയാലോ എന്ന് ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു. പിന്നെ വിചാരിച്ചു എന്‍റെ നല്ല ഭാവിക്ക് വേണ്ടി അല്ലെ.. സഹിക്കാം..
           പിന്നെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു എനിക്ക് ഒരു പ്ലേറ്റും ഗ്ലാസും കിട്ടി. ഫുഡ് അടിക്കാന്‍ ടൈം ആയതായി അറിയിച്ചു കൊണ്ട് പൂത്താംകീരിയുടെ അറിയിപ്പ് വന്നു. എല്ലാരും സൈലന്റ് ആയി അവരവരുടെ ഗ്ലാസും പലതും എടുത്തു പോയി ഫുഡ് വാങ്ങിക്കുക, ഒന്നും മിണ്ടാതെ സ്വന്തം സ്ഥലത്ത് പോയി കഴിക്കുക, പോയി വീണ്ടും പഠിക്കുക.. എന്തോന്ന് പഠിക്കാന്‍.. ക്ലാസ് പോലും തുടങ്ങിയില്ല.. അതിനു മുമ്പാണ്. ഒന്ന് പോ കിഴവാ.. ആദ്യ ദിവസം അല്ലെ നല്ല ഫുഡ് ആണെന്നൊക്കെ പറയുന്നു.. എനിക്കാണേല്‍ ആദ്യായി വീട്ടില്‍ നിന്നു മാറി നില്കുന്നതിന്റെ വിഷമം കൊണ്ട് ഒന്നും കഴിക്കാന്‍ വേണ്ടാ.. ഒരു പെരിനെന്തോകെയോ കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി ഞാന്‍ റൂമില്‍ തിരിച്ചെത്തി.ഇതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ അത്യാവശ്യം ആള്‍കാരെ ഒക്കെ പരിചയ പെട്ടിരുന്നു. ഫുഡ് അടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കു പൂത്താംകീരിയുടെ അടുത്ത ഓഫര്‍ വന്നു.
"ഇന്ന് ആദ്യത്തെ ദിവസം ആയതു കൊണ്ട് എല്ലാര്ക്കും നേരത്തെ ഉറങ്ങാം.. പക്ഷെ രാവിലെ നേരത്തെ എണീക്കണം. അതിനു മാറ്റം ഒന്നും ഇല്ല."
പിന്നെ അയാളുടെ ഒരു ഔദാര്യം. എന്തായാലും വണ്ടില്ല.. ഇത് കേള്‍കേണ്ട താമസം ഞാന്‍ ബെഡില്‍ കേറി കിടപ്പായി. എല്ലാരും വേഗം ഉറങ്ങാനുള്ള പരിപാടികള്‍ നോക്കി. അങ്ങനെ ഹോസ്റെലിലെ ആദ്യ ദിവസം കഴിഞ്ഞു.
രാവിലെ എന്ട്രന്സിനു ഫസ്റ്റ് റാങ്കും കിട്ടുന്നതും സ്വപ്നം കണ്ടു കിടന്നെ എന്നെ ആരോ കുലുക്കി വിളിക്കുന്നു.. ഞാന്‍ ചാടി എണീറ്റു.. നോക്കുമ്പോള്‍ മുന്നില്‍ ഉണ്ടകണ്ണും തുറിച്ചു കൊണ്ട് പൂത്താംകീരി. എണീറ്റ് പഠിക്കാന്‍.. ഞാന്‍ മുഖം പോലും കഴുകാന്‍ നില്‍കാതെ നേരെ ഏതോ ഒരു പുസ്തകവും എടുത്തു കസേരയില്‍ പോയി ഇരുന്നു. അയാള്‍ അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് പോയി.. എപ്പോഴന്നു അറിയില്ല പിന്നെ ഒരു വൃത്തി കേട്ട അലര്‍ച്ച കേട്ട് ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ കസേരയില്‍ ഇരുന്നു പഠിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഞാന്‍ പുതച്ചു മൂടി ബെഡില്‍ കിടക്കുന്നു.. അയാള്‍ എന്നെ ഉണര്‍ത്താന്‍ വേണ്ടി വിളിച്ചതായിരുന്നു ഞാന്‍ ആദ്യം കേട്ട അലര്‍ച്ച... നേരം വെളിച്ചവുമ്പോള്‍ തന്നെ അയാള്‍ എന്തൊകെയോ ചീത്തേം വിളിച്ചിട്ട് പോയി.. "ദൈവമേ ഇന്നത്തെ ദിവസം പോക്കാണല്ലോ. ഉണ്ടകണ്ണുകള്‍ കണി കണ്ടാല്‍ എന്താണാവോ ഫലം." ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചു.. അത് മനസിലാക്കാന്‍ എനിക്ക് അധിക സമയം ഒന്നും വേണ്ടി വന്നില്ല..
     രാവിലെത്തെ നല്ല അലമ്പ് ഫുഡ് ആയിരുന്നു. അപ്പം എന്ന് പറഞ്ഞ സാധനം രണ്ടു ദിവസം മുമ്പത്തെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.നല്ല പുളി ആയിരുന്നു.എന്തായാലും കിട്ടീതും വിഴുങ്ങി ഞങ്ങള്‍ ഒരു ജാഥയായി ആദ്യ ദിവസത്തെ ക്ലാസിനു പുറപെട്ടു. പുതുതായി വാങ്ങിയ നല്ല തിളങ്ങുന്ന ഒരു ടി-ഷര്‍ട്ട്‌ ആണ് എന്‍റെ വേഷം. രാവിലെ ചെല്ലുമ്പോള്‍ തന്നെ പഴയപോലെ ഏത് ക്ലാസ്സ്‌ ഏത് ബെഞ്ച്‌ തുടങ്ങിയ ഒരു ലിസ്റ്റ് കിട്ടി.എന്‍റെ മഹാഭാഗ്യം എന്ന് പറയട്ടെ ഇത്തവണ ഞാന്‍ ഫസ്റ്റ് ബെഞ്ചില്‍ ആണ്. കൂടെ ഉള്ളത് എന്‍റെ ഹോസ്റ്റലില്‍ തന്നെ ഉള്ള മുഹ്സിന്‍..അപ്പോള്‍ കമ്പനി ആയി.എന്തായാലും ഞങ്ങള്‍ ക്ലാസ് റൂമിലേക്ക്‌ ചെന്നു. മുഹ്സിന്‍ ആദ്യം ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറി. പുറകെ സകല ദൈവങ്ങളെയും മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ വലതു കാലെടുത്തു ക്ലാസ്സിലേക്ക് വെച്ചു "ദൈവമേ എല്ലാം ഉജ്വലമാക്കി തരണേ"
പക്ഷെ എനിക്ക് മുന്നോട്ടു പോകാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. ആരോ പുറകില്‍ നിന്നു പിടിച്ചു വലിക്കുന്ന പോലെ. ഞാന്‍ പതുക്കെ തല തിരിച്ചു. ആരാട അത് എന്ന മട്ടില്‍.. സത്യമായും ആ മുഖം കണ്ട ഞാന്‍ ചൂളി പോയി. പല്ല് കടിച്ചു ദേഷ്യം വന്നു ചുവന്നു തുടുത്ത് ഒരു കഷണ്ടി എന്‍റെ ഷര്‍ട്ട് കുത്തി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
"എന്തൂട്ട് വേഷാട കന്നാലി ഇത്. ഇതെന്താ ചന്തേ."
എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല. ദൈവമേ എന്‍റെ വേഷത്തിനു ഇപ്പൊ എന്താ പ്രശ്നം. ഞാന്‍ പറ്റാവുന്ന രീതിയില്‍ എന്‍റെ ഷര്‍ട്ടും പാന്റും നോക്കി. കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല.. സിപ്‌ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. പിന്നെന്തു പ്രോബ്ലം. ഞാന്‍ നിഷ്കളങ്കനായി അയാളുടെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കി. " പുതിയതാ സാര്‍"
അയാളുടെ മുഖം വീണ്ടും ചുവന്നു. എന്നെ തല്ലുമോ എന്ന് വരെ എനിക്ക് തോന്നി.
"നീയെന്താ ആളെ കളിയാക്കാ... ഇമ്മാതിരി വേഷം കെട്ടൊന്നും ഇവടെ പറ്റില്യ. ഇത് ഞങ്ങള്‍ കക്കൂസില്‍ ഇടണ വേഷാ. "
ദൈവമേ ഇവടെ അങ്ങേനും ഉണ്ടോ കക്കൂസില്‍ പുതിയ ഡ്രസ്സ്‌ ഇടണോ.എനിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടിയില്ല. കാശു കൊടുത്തു പുതിയ ഡ്രസ്സ്‌ വാങ്ങി ഇട്ടു വന്നിട്ട് അത് കക്കൂസില്‍ ഇടനുള്ളതാണെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍. പണ്ട് സാമൂഹിക പാഠത്തില്‍ പഠിച്ച വരികള്‍ ആണ് എനിക്ക് ഓര്‍മ വന്നത്.ഇന്ത്യ ഒരു ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രം ആണ്. ആളുകള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വേഷം ധരിക്കാന്‍ ഉള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട് ഇവിടെ. എനിക്ക് നാല് ഡയലോഗ് കാച്ചണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.പിന്നെ അവര്‍ പോകാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ പോകണമല്ലോ. അതോണ്ട് മാത്രം ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്യ.
ഇതിനിടയില്‍ ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ എന്‍റെ നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. എന്തായാലും ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ഞാനങ്ങോട്ടു ഫേമസ് ആയി.. "ആദ്യമായി തെറി വാങ്ങിയവന്‍."
"തന്റെ പേരെന്താ"
"ബിനു"
"എന്നാല്‍ ബിനു ഇപ്പൊ ക്ലാസില്‍ കേറണ്ട. മര്യാദക്ക് നല്ല വേഷം ഇട്ടിട്ടു വന്നാല്‍ മതി. കോളര്‍ ഇല്ല്യാത്ത ബനിയന്‍ ഇവിടെ പാടില്യ. ഇനി ആരേലും ഇമ്മാതിരി വേഷം കെട്ടി വന്നാല്‍ പിന്നെ ഇവിടെ പഠിക്കില്യ"
ഓഹോ.. അപ്പോള്‍ അതാണ് കാര്യം. കോളര്‍ ഇല്ലാത്ത ബനിയന്‍. "സര്‍ ഇത് ബനിയന്‍ അല്ല. ദിസ്‌ ഈസ്‌ ടി ഷര്‍ട്ട്" എന്ന് പറയണം എന്ന് എനിക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ പേടി കൊണ്ടായിരിക്കും ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ല.
രാവിലെ കണി കണ്ട പൂത്താംകീരിയെ തെറി വിളിച്ചു ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുന്നോട്ടു വെച്ച വലതു കാല്‍ പുറകോട്ടു വെച്ചു ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ആഹ വീണ്ടും അടുത്ത സ്ഥാനം."ക്ലാസ്സില്‍ നിന്നും ആദ്യമായി പുറത്താക്കപെട്ടവന്‍"
          അങ്ങനെ ആദ്യ ദിനം "അത്യുജ്വലമായി"
എന്തായാലും ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ഹതാശനായി നിരാശനായി ഞാന്‍ മടങ്ങി. എന്തായാലും പിന്നെ കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ വല്യ കൊഴപ്പങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാതെ കഴിഞ്ഞു പോയി. പക്ഷെ എനിക്ക് പെട്ടന്ന് മടുത്തു ആ പരിപാടി. ജയിലിലെ പോലെ ഉള്ള ജീവിതവും വളരെ നന്നല്ലാത്ത ഫുഡും എല്ലാം കൂടെ മടുത്തു. സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ വീട്ടില്‍ അമ്മ ഉണ്ടാക്കാറുള്ള ഭക്ഷണത്തിന്റെ വില ശരിക്കും മനസിലാക്കി. ഫുഡ് നന്നല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മയെ ചീത്ത പറഞ്ഞ പാപം എല്ലാം ആ ഫുഡ് കഴിച്ചതോടെ തീര്‍ന്നു.. എങ്ങനേലും അവിടുന്ന് രക്ഷപെട്ടാല്‍ മതി എന്നായി.ഏതെങ്കിലും എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജില്‍ ഏതെങ്കിലും ബ്രാഞ്ച് കിട്ട്യാലും വേണ്ടില്ല ഇവിടുന്നു രക്ഷപെട്ടാല്‍ മതി എന്നായിരുന്നു മനസ്സില്‍. ബട്ട്‌ ഇന്നത്തെ പോലല്ലല്ലോ കാര്യങ്ങള്‍ അന്ന്. എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജുകളുടെ എണ്ണം കുറവായിരുന്നു. പിന്നെ വളരെ നല്ല റാങ്കും ആണല്ലോ. അതോണ്ട് എവിടേം കിട്ടില്യ. പിന്നെ എന്തായാലും നനഞ്ഞു, ഇനി കുളിച്ചു തന്നെ കയറിയേക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പതുക്കെ അവിടുത്തെ സെറ്റ് അപ്പുമായി പോരുത്തപെട്ടു. പക്ഷെ ഹോസ്റ്റലില്‍ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു പോകാന്‍ പാടായിരുന്നു. എന്നും ഫുഡിന്റെ പേരില്‍ വഴക്കുണ്ടാക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ഓരോരോ പ്രോബ്ലെംസ്.. എന്നാല്‍ പെട്ടന്ന് ഹോസ്റ്റല്‍ മാറുക എന്നത് ബുദ്ധിമുട്ട് ആയിരുന്നു.
   അങ്ങനെ നടക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു ദിവസം എന്‍റെ കൂടെ പ്ലസ്‌ ടുവിന് പഠിച്ച ജിന്സറിനെ വഴിയില്‍ വെച്ചു കാണുന്നത്. അവന്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഹോസ്റ്റലില്‍ ഒഴിവുണ്ട്. പോരാത്തതിനു എന്‍റെ കൂടെ സ്കൂളില്‍ പഠിച്ച കൊറേ ആള്‍ക്കാര്‍ ഉണ്ട് അവിടെ. നല്ല ഫുഡും ആണ്, കാശും കുറവാണ്.പിന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല വീട്ടില്‍ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ ഹോസ്റ്റല്‍ മാറി. അത് പുതിയ ഒരു ലോകം ആയിരുന്നു. ഹോസ്റെലിന്റെ പേര് പറഞ്ഞില്ലാലോ.
MIT ബോയ്സ് ഹോസ്റ്റല്‍. അത് ഒരു മുസ്ലിം സൊസൈറ്റിയുടെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ ഉള്ള ഹോസ്റ്റല്‍ ആയിരുന്നു.പക്ഷെ ഏല്ലാര്‍ക്കും അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടും. അത്രയ്ക്ക് നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. വേണേല്‍ പഠിക്കാം, വേണേല്‍ കളിക്കാം. എനിക്ക് പറ്റിയ ഒരു ideal പ്ലേസ് ആയിരുന്നു.. എല്ലാരും നല്ല സൌഹൃദത്തില്‍ ആയിരുന്നു.പിന്നെ പരിചയം ഉള്ള കൊറേ ആള്‍ക്കാര്‍, നല്ല ഭക്ഷണം എല്ലാം കൊണ്ടും ഒരു നല്ല സ്ഥലം. പോരാത്തതിനു ഒരു പാട് നേരം പോക്കുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
      ഒരു വര്‍ഷം ഈ ഒരു പരിപാടിക്ക് മാത്രമായി ചെലവക്കുന്നതിന്റെ ടെന്‍ഷന്‍ ശരിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അധികം കളിക്കാനൊന്നും പോയില്ല. അത്യാവശ്യം നന്നായി പഠിച്ചു. ഹോസ്റെലിലെ ജീവിതം എങ്ങനെ ആയിരിക്കും എന്ന് ഒരു ചെറിയ ഐഡിയ ഒക്കെ കിട്ടിയത് എവിടെ വെച്ചായിരുന്നു.കൊറേ നല്ല സുഹൃത്തുകളേയും കിട്ടി. ആ ഒരു വര്‍ഷവും പെട്ടന്ന് കടന്നു പോയി. എന്ട്രന്‍സ് പരീക്ഷ ഒക്കെ പെട്ടന്ന് കഴിഞ്ഞു. മോശമല്ലാത്ത ഒരു റാങ്കും കിട്ടി. അങ്ങനെ പീടിയെകലാത്ര കുഞ്ഞുകുട്ടന്‍ നായരുടെ മകന്‍ ബിനു എന്ന ഈ ഞാന്‍ ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജില്‍ എത്തി...
   ബാക്കി വിശേഷങ്ങളുമായി അധികം വൈകാതെ വീണ്ടും പാര്‍ക്കലാം...

വടക്കുംന്നാഥന്‍റെ നാട്ടിലേക്ക്

noreply@blogger.com (BiNu) — Fri, 15 Oct 2010 10:10:00 +0000

11 മെയ്‌ 2000 ...
    എന്റെ SSLC പരീക്ഷ റിസള്‍ട്ട്‌ പ്രഖ്യാപന ദിവസം..... രാവിലെ മുതല്‍ ടെന്‍ഷന്‍ അടിച്ചിരിക്യാണ്...അന്ന് ഇന്‍റര്‍നെറ്റില്‍ റിസള്‍ട്ട്‌ വരാറില്ല.ഉച്ചക്ക് ശേഷം റിസള്‍ട്ട്‌ പ്രഖ്യാപിക്കും. ട്യുഷന്‍ ക്ലാസ്സിലെ സുരേഷ് മാഷ് റിസള്‍ട്ട്‌ എവിടുന്നേലും അറിഞ്ഞു വരും... വൈകുന്നേരം വരെ കാത്തിരിക്കണം.. അങ്ങനെ അവസാനം സുരേഷ് മാഷ് റിസള്‍ട്ടുമായി എത്തി.. സസ്പന്‍സ് അവസാനിപ്പിച്ചു മാഷ് റിസള്‍ട്ട്‌ പ്രഖ്യാപിച്ചു..
ഞാനടക്കം 6 ഡിസ്ടിന്ക്ഷന്‍... മാര്‍ക്ക്‌ അറിയാന്‍ ഒരു രക്ഷയും ഇല്ല... മാര്‍ക്ക്‌ ലിസ്റ്റ് വന്നാലേ അറിയാന്‍ കഴിയൂ.. എന്തിനു മാര്‍ക്ക്‌ അറിയണം.ഞാന്‍ ഡിസ്ടിന്ക്ഷന്‍ വാങ്ങി പാസ്സായിരിക്കുന്നു.ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ എന്ത് വേണം.ഞാന്‍ ഹാപ്പി.അച്ഛന്‍, അമ്മ എല്ലാരും ഹാപ്പി...
    അങ്ങനെ ഡിസ്ടിന്ക്ഷന്‍ കിട്ടിയ അഹങ്കാരവുമായി ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ആണ് മാര്‍ക്ക്‌ ലിസ്റ്റ് വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന ന്യൂസ്‌ വരുന്നത്.. ഞാനും, പ്രശാന്തും എല്ലാരും കൂടെ നേരെ സ്കൂളിലേക്ക് വെച്ചടിച്ചു... മാര്‍ക്ക്‌ ലിസ്റ്റ് കണ്ടതും എന്റെ ബോധം പോയി.... എന്റെ ദൈവമേ... ഇതു എന്റെ മാര്‍ക്ക്‌ ലിസ്റ്റ് തന്നെ ആണോ... ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും എന്റെ രെജിസ്റ്റെര്‍ നമ്പരും പേരും നോക്കി.. അതെ എന്റെ തന്നെ.. ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചതിനെക്കാള്‍ ഒരു പാടുണ്ടല്ലോ... കൊള്ളാം ഞാനും ഒരു പുലി ആയിരിക്കുന്നു... വെറും പുലി അല്ല, പുള്ളിപ്പുലി...എനിക്കെന്നെ കുറിച്ച് തന്നെ അഭിമാനം തോന്നി..
അങ്ങനെ അഹങ്കാരിയായ ഞാന്‍ പ്രശാന്തിനോട് ചോദിച്ചു "അളിയാ ഇനി എന്താ പരിപാടി?"
"എന്ത് പരിപാടി.. നാളെ ഞാന്‍ തൃശൂര്‍ പോവാ. തോമസ്‌ സാറിന്റെ ക്ലാസ്സിലെ ചേരണം"
ഇത് കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു "ഞാനും വരുന്നുണ്ട് നമുക്ക് പിന്നെ പോകാം"
"നോ നെവെര്‍.. നാളെ തന്നെ പോണം.. ഇല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടില്യ.."
"അതെന്താ നമുക്ക് നല്ല മാര്‍ക്കില്ലേ?"
"അതില്‍ കാര്യല്യാ. അവിടെ ഇപ്പൊ അഡ്മിഷന്‍ തുടങ്ങി കാണും"
"അല്ല വേറൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ.. നമ്മള്‍ എപ്പോഴാ ക്ലാസിനു പോവാ? ഇവടെ സ്കൂളില്‍ ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ടാവൂലോ"
"നമുക്ക് സണ്‍‌ഡേ ബാച്ചിന് പോവാ..."
കൊള്ളാം!നല്ല പരിപാടി... ആകെ ഒരു ദിവസം തെണ്ടി നടക്കാന്‍ കിട്ടുന്നതാ. അന്നും ക്ലാസിനു പോവാച്ചാല്‍, അതും തൃശൂര്‍... നടക്കും.... പക്ഷെ, നടക്കണമല്ലോ.. എഞ്ചിനീയര്‍ ആവണ്ടേ. പിന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല,,,,
"ശരി.. അങ്ങനെ എങ്കില്‍ അങ്ങനെ... അപ്പൊ എപ്പോള്‍ പോണം?"
"അത് നാളെ രാവിലെ തന്നെ പോവാം. അച്ഛനും വരും"
"ശരി... ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ ചോദിക്കട്ടെ"
       വീട്ടില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.. പിറ്റേന്ന് തന്നെ ഞാനും അച്ഛനും പ്രശാന്തും അവന്റെ അച്ഛനും അടങ്ങുന്ന സംഘം പൂരങ്ങളുടെ നാടായ സാംസ്‌കാരിക തലസ്ഥാനത്തേക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു... ആദ്യമായി തൃശൂര്‍ കാണാന്‍ പോവുന്നതിന്റെ ത്രില്ലില്‍ ആണ് ഞാന്‍... പോകുന്ന വഴിക്ക് തന്നെ പ്രശാന്ത്‌ തൃശ്ശൂരിന്റെ ഒരു ഏകദേശ രൂപം എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു.. അവിടെ സിറ്റി സെന്‍റെര്‍ എന്ന ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്. നല്ല കാഴ്ചകള്‍ കാണാം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു എന്നൊക്കെ.. അവിടെ എത്തിയാല്‍ ആദ്യം സിറ്റി സെന്റെറില്‍ പോകണം എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.. എന്തായാലും അവിടെ ചെന്നിറങ്ങി വഴിയില്‍ ആദ്യം കണ്ട ഓട്ടോക്കാരനെ കൂവി വിളിച്ചു നിര്‍ത്തി...
"എന്തുട്ടാ ചേട്ടാ.. എവടെ പോവാനാ?"
എന്തുട്ടാന്‍? ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു.....
"PC തോമസ്‌ ക്ലാസ്സെസ്" പ്രശാന്ത്‌ ആണ് പറഞ്ഞത്
"കേറിക്കോ"
ഒരു ഇരുനൂറു മീറ്റര്‍ പോയില്ല.. ഓട്ടോ നിന്നു.. " ഇറങ്ങിക്കോ... 20 രൂപ"
"20 രൂപയോ... കൊള്ളാം.. ചേട്ടാ ആകെ 1km പോലും ഇല്ല്യാലോ.."
"പെട്രോളിനൊക്കെ എന്തൂട്ട് വിലയാ ചേട്ടാ... "
"ശരി ശരി ... "
പോകുന്ന വഴിക്ക് തന്നെ സെന്റ്‌ മേരീസ് കോളേജും സെന്റ്‌ തോമസ്‌ കോളേജും ഞാന്‍ കണ്ടു വെച്ചിരുന്നു... പ്രത്യേകിച്ച് സെന്റ്‌ മേരീസ്... അത് ലേഡീസ് ഒണ്‍ലി ആണല്ലോ.....
.      തോമസ്‌ സാറിന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ പോയി കാര്യങ്ങളെല്ലാം അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞു.. രണ്ടു വര്‍ഷത്തെ സണ്‍‌ഡേ ക്ലാസ്സ്‌.. ക്ലാസ്സ്‌ ഉച്ചക്ക് 12:30 മുതല്‍ 4:30 വരെ.. പഠിക്കാനുള്ള പുസ്തകം എല്ലാം തരും... പോരാത്തതിനു വല്യേ ഒരു ലൈബ്രറി ഉണ്ടത്രേ.അതും ഉപയോഗിക്കാം... കൊള്ളാം നല്ല സെറ്റ് അപ്പ്‌... പക്ഷെ ഒരു ചെറിയ പ്രശ്നം... ഫീസ്‌ 5000 രൂപ... അതിത്തിരി കൂടുതലല്ലേ... പിന്നെന്തു ചെയ്യാന്‍ എഞ്ചിനീയര്‍ അവണമല്ലോ... എന്തായാലും ക്ലാസിനു ചേരാന്‍ തീരുമാനിച്ചു ഞങ്ങള്‍ അവിടുന്ന് പോന്നു...
   അന്ന് നാട്ടിലെ അത്യാവശ്യം കൊള്ളാവുന്ന സ്കൂള്‍ ആയിരുന്ന PTMYHSS ഇടപ്പലം ആണ് എനിക്ക് പ്ലസ്‌ ടുവിന് അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടിയത്.എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും അവിടെ തന്നെ കിട്ടി... ഞാന്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സയന്‍സ് ബാച്ച് ആണ് സെലക്ട്‌ ചെയ്തത്.. അത് എന്ജിനീരിങ്ങിനോടുള്ള ആവേശം കൊണ്ടാണെന്ന് ഞാന്‍ പറയും, എന്നാല്‍ ബയോളോജി റെക്കോര്‍ഡ്‌ വരയ്ക്കാന്‍ വയ്യാത്തത് കൊണ്ടാണെന്ന് അസൂയക്കാര്‍ പറയും..നിങ്ങള്‍ അതൊന്നും കേള്‍ക്കാന്‍ നില്‍കണ്ട.... ആ സ്കൂള്‍ എനിക്കൊരു പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു.. കുറെ പുതിയ കൂട്ടുകാര്‍, കുറെ പുതിയ അനുഭവങ്ങള്‍... സത്യത്തില്‍ അവിടുന്നാണ് ഞാന്‍ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനായത്.. ജീവിതത്തിനു ഒരു ലക്ഷ്യബോധം കിട്ടിയത് അവിടുന്നയിരുന്നു... അതിനെന്തായാലും ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും പ്രിയപ്പെട്ട ടീച്ചര്‍ ആയിരുന്ന മുക്താര്‍ സാറിന് നന്ദി... ഒത്തിരി പേര്‍ക്ക് ജീവിതത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും ആകണം എന്ന് തോന്നിയത് സര്‍ കാരണമായിരുന്നു... നല്ലൊരു ടീച്ചര്‍ എന്നതിലുപരി സാര്‍ ഒരു നല്ല വഴികാട്ടിയായിരുന്നു പലര്‍ക്കും.. .
   പ്ലസ്‌ ടു പഠന കാലത്തെ തമാശകള്‍ ഓര്‍ത്തു ഇന്നും ഒരു പാട് ചിരിക്കാറുണ്ട്.. വേണു മാഷിന്റെ ക്ലാസ്സും, രാജേഷ്‌ മാഷിന്റെ ക്ലാസും എല്ലാം ഒരു പാട് തമാശകള്‍ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു... എന്തായാലും പ്ലസ്‌ ടു ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങി ഒന്ന് രണ്ടു ആഴ്ചക്കകം എന്ട്രന്‍സ് ക്ലാസ്സ്‌ എന്ന പരിപാടി തുടങ്ങി... ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങിയ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസിലായി... ഈ പരിപാടി നമുക്കുള്ളതല്ല..
   ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങിയ ആദ്യ ദിവസം... SSLC മാര്‍ക്കിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ക്ലാസ്സില്‍ ഇരിക്കന്ടെത്... ആദ്യമേ ലിസ്റ്റ് എല്ലാം തന്നിരുന്നു... ഏത് ക്ലാസ്സ്‌, ഏത് ബെഞ്ച്‌ എന്നൊക്കെ.. ടോട്ടല്‍ ഒരു 150 ആള്‍ക്കാരുണ്ട് ക്ലാസ്സില്‍... മുന്നിലെ ബെഞ്ചില്‍ തന്നെ ഇരുന്നു മലമറിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു പോയ എനിക്ക് അന്ന് ഒരു കാര്യം മനസിലായി ഞാന്‍ ഒരു പുലി അല്ല , വെറും എലി ആണെന്ന്... കാരണം നാട്ടിലെ അത്യാവശ്യം നല്ല മാര്‍ക്കു വാങ്ങി പോയ ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു പേരും( ഞാന്‍ , പ്രശാന്ത്‌, രവി) ഏറ്റവും അവസാനത്തെ ബെഞ്ചില്‍.. പിന്നെ കമ്പനിക്ക്‌ ഒരു തൃശൂര്‍ ഡാവും... എന്തായാലും ഭാഗ്യം എന്ന് പറയട്ടെ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ക്ലാസ്സില്‍ എടുത്ത ഒരു കുന്തവും മനസിലായില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, എന്ട്രന്‍സ് എന്ന് പറയുന്നത് ഒരു വലിയ സംഭവം ആണെന്നും മനസിലായി..
   കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു പോയി.. തൃശൂര്‍ പോകുന്നത് ഉറങ്ങാന്‍ ആണെന്നുള്ള അവസ്ഥയായി... ഒരു ദിവസം ക്ലാസ്സില്‍ ക്ലാസ്സില്‍ ഇരുന്നു ഉറങ്ങിയ എന്നെ സാര്‍ പിടിച്ചു...
"whats ur name?"
"Binu, Sir"
"where are you from?"
"valanchery"
"ok.. whats the equation used for solving problem number 34?"
ഞാന്‍ പതുക്കെ അടുത്തിരിക്കുന്ന പ്രശാന്തിന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കി.. ആശാന്‍ കൈ മലര്‍ത്തി....
നന്നായി.. എനിക്കെന്തു equation... ഞാനും കൈമലര്‍ത്തി... ചോദ്യം എന്റെ ബെഞ്ചില്‍ നിന്നും മുന്നോട്ടു പോയികൊണ്ടിരുന്നു... അവസാനം അഞ്ചാമത്തെ ബെഞ്ചിലോ മറ്റോ എത്തിയപോഴാണ് ഉത്തരം വന്നത്.... കൊള്ളാം ... ഞാന്‍ മാത്രം അല്ല... കമ്പനിക്ക്‌ കുറെ പേരുണ്ട്.. എന്തായാലും അന്നത്തോടെ ഞങ്ങള്‍ ക്ലാസ്സില്‍ ഇരുന്നു ഉറങ്ങുന്നില്ല എന്ന തീരുമാനത്തില്‍ എത്തി...
അടുത്ത ആഴ്ച ആദ്യത്തെ പീരീഡ്‌ മാത്സ് തന്നെ.. ഉറക്കം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെ ഞാന്‍ പ്രശാന്തിനെ നോക്കി... ആശാന്‍ ബാഗില്‍ നിന്നും മൂന്നു പുസ്തകങ്ങള്‍ എടുത്തു പുറത്തു വെച്ചു.... കൊള്ളാം നേരം പോകാന്‍ ഇത് തന്നെ ബെസ്റ്റ്.. ബോബനും മോളിയും... പിന്നെന്തു നോക്കാന്‍... അന്നെത്തെ ദിവസം ബോബനും മോളിക്കും വേണ്ടി...
അങ്ങനെ ഓരോരോ പരിപാടികളുമായി ആഴ്ചകള്‍ കടന്നു പോയി...കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു ദിവസം പോലും ഒഴിവില്ലാത്ത ഈ ഏര്‍പ്പാട് എനിക്ക് മടുത്തു.. ഞാന്‍ വളരെ കൂലങ്കഷമായി ചിന്തിച്ചു ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ എത്തി.. ഈ പരിപാടി തല്‍കാലം അവസാനിപ്പിക്കാം.. എന്നിട്ട് കറസ്പോണ്ടന്‍സ് ബാച്ചിലേക്ക് മാറാം... തല്‍കാലം വീട്ടില്‍ ഇരുന്നു പഠിക്കാം... എന്നിട് കിട്ടില്യച്ചാല്‍ ഒരു വര്‍ഷം കൊച്ചിങ്ങിനു പോകാം.. എന്തായാലും എഞ്ചിനീയര്‍ ആകണം... അത് ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു... ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ പ്ലസ്‌ ടുവിന് മാര്‍ക്ക്‌ കുറയും എന്നോകെ വീട്ടുകാരെ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചു.. അങ്ങനെ ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ ഞാന്‍ ആ പരിപാടി അവസാനിപ്പിച്ചു..രവിയും പ്രശാന്തും വീണ്ടും പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. ഞാന്‍ ജൊളി അടിച്ചു നടന്നു... പക്ഷെ കൊച്ചിങ്ങിനു പോയില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് നല്ല റാങ്ക് കിട്ടി... "ആയിരത്തി മുന്നൂറ്റി അറുനൂറ്റി മൂന്ന്"..... പക്ഷെ അഹങ്കാരത്തിന് കയ്യും കാലും മുളച്ച ഞാന്‍ വീണ്ടും എന്ട്രന്‍സ് കോച്ചിംഗ് എന്ന കലാപരിപടിയുമായി ത്രിശുര്‍ക്ക് പോയി.. ഒരിക്കല്‍ അവസാനിപ്പിച്ചതെല്ലാം വീണ്ടും ഒന്നില്‍ നിന്നും തുടങ്ങാന്‍... ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഹോസ്റ്റല്‍ ജീവിതത്തിലേക്ക്... അത് പിന്നീട്....

ഒരു മോഹം പൊട്ടിമുളക്കുന്നു.....

noreply@blogger.com (BiNu) — Wed, 06 Oct 2010 00:36:00 +0000

      ഈ കഥ നടക്കുന്നത് എന്റെ പഞ്ചായത്തിലെ ഏക ഹൈസ്കൂള്‍ ആയ ഗവണ്മെന്റ് ഹൈസ്കൂള്‍, ഇരിമ്പിളിയം എന്ന കലാലയത്തിലാണ്. ഒരു പാട് മഹാന്മാര്‍ പഠിച്ചിട്ടുള്ളതും പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതും ആയ ആ സ്കൂളില്‍ ആണ് അത്രക്കൊന്നും മഹാനല്ലാത്ത ഈ ഞാന്‍ എന്റെ ഹൈസ്കൂള്‍ പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയത്. ആ പഞ്ചായത്തിലെ ഏക ഹൈസ്കൂള്‍ ആയതു കൊണ്ടും സ്കൂളില്‍ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ തീരെ കുറവായതുകൊണ്ടും വളരെ അധികം സ്ഥലം(കെട്ടിടം അല്ല) ഉള്ളത് കൊണ്ടും ആകാം സ്കൂള്‍ ഷിഫ്റ്റ്‌ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നത്...
അതായതു കുറച്ചു ക്ലാസ്സുകാര്‍ക്ക്‌ ഉച്ച വരെയും ബാക്കി ഉള്ളവര്‍ക്ക് ഉച്ചക്ക് ശേഷവും ക്ലാസ്സ്‌ നടന്നു പോന്നു... വളരെ നല്ല വിജയ ശതമാനം കിട്ടികൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സ്കൂള്‍ ആയിരുന്നു എന്റേത്!!! ഞാന്‍ SSLC പാസ്സായ വര്‍ഷം 13 എന്നത് ഒരു റെക്കോര്‍ഡ്‌ ശതമാനം ആയിരുന്നു...  പിന്നെ ക്ലാസ്സിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ എണ്ണത്തെ കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കില്‍ എന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ ആയിരുന്നു ഏറ്റവും കുറവ്... ക്ലാസ്സില്‍ സ്ഥിരം വരുന്നവരുടെ മാത്രം എണ്ണം 83 ആയിരുന്നു.... അതായതു ഗവണ്മെന്റ് അനുശാസിക്കുന്ന 1:40 എന്ന അധ്യാപക വിദ്യാര്‍ഥി അനുപാതം ഏകദേശം അനുസരിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസ്സ്‌...
          ഈ ഉള്ളവന്‍ അന്ന് പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്നു... രാവിലെ 8 മണിക്ക് ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങും.... പഠിക്കാന്‍ വളരെ അധികം ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്ന ഞാന്‍ ബാക്കി ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാ പഠിപ്പിസ്ടുകളെയും പോലെ സ്കൂള്‍ വിട്ടതിനു ശേഷം ട്യുഷന്‍ എന്ന കലാപരിപാടിക്ക്‌ പോകുമായിരുന്നു... അന്നത്തെ എന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിനെ പറ്റി പറയുകയാണെങ്കില്‍ വിശാലമായി തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്ന ജനലുകള്‍ ആണ് ക്ലാസ്സിലെ ഒരു പ്രത്യേകത... ജനല്‍ കമ്പികളെല്ലാം വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ സൌകര്യാര്‍ത്ഥം ഞങ്ങള്‍ തന്നെ ഇളക്കി കളഞ്ഞിരുന്നു... ഓണപരീക്ഷ കഴിഞ്ഞുള്ള ഒരു ദിവസംആയിരുന്നു ... ആദ്യത്തെ പീരീഡ്‌ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും പ്രിയങ്കരനായ ശങ്കരന്‍ കുട്ടി മാഷിന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ ആയിരുന്നു... മാഷിന്റെ തന്നെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മാഷ് സ്കൂളില്‍ വന്നാല്‍ വാച്ചും വീട്ടില്‍ പോയാല്‍ കലണ്ടറും മാത്രമേ നോക്കാറുള്ളൂ.. വന്നപ്പോള്‍ തന്നെ മാഷ് ഒരു കെട്ടെടുത്തു മേശപ്പുറത്തു വെച്ചു. ദൈവമേ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ പരീക്ഷ പേപ്പേര്‍ കൊണ്ടാണല്ലോ  കാലന്റെ വരവ്... എല്ലാരും മനസ്സില്‍ കരുതി... സത്യമായും ഈ ഞാന്‍ മാത്രം അങ്ങനെ വിചാരിച്ചേ ഇല്ല.. എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും ക്ലാസ്സിലെ ബുദ്ധി ജീവിയുമായ പ്രശാന്ത് വരെ അങ്ങനെ വിചാരിച്ചു.. അങ്ങനെ മാഷ് പരിപാടി ആരംഭിച്ചു.. No .1 അജിത്‌ മുതല്‍ തുടങ്ങി.... എന്റെ പേപ്പര്‍ കിട്ടാനായി ഞാന്‍ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു... പേപ്പര്‍ കിട്ടുന്നവരെല്ലാം വളരെ ഹാപ്പി... അങ്ങനെ എന്റെ റോള് നമ്പര്‍ ആയി ... പേപ്പര്‍ കണ്ട ഞാന്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി.. കാരണം എനിക്ക് അന്‍പതില്‍ നാല്പത്തിയെട്ട് മാര്‍ക്ക്‌... ഞാന്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു... അടുത്തതായി പേപ്പര്‍ കിട്ടിയ ക്ലാസ്സിലെ ഒരു സുന്ദരി കുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം... അവള്‍ എന്നെ നോക്കി പല്ലിളിച്ചു കാണിച്ചു... നീയൊക്കെ ഇങ്ങനെ നടന്നോട എന്ന മട്ടില്‍... സൈഡില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഞാന്‍ പതുക്കെ അവളുടെ ഉത്തര കടലാസിലീക്ക് എത്തി നോക്കി... അവളുടെ പേപ്പര്‍ കണ്ടതും ഞാന്‍ ആകെ നിരാശനായി.... എന്റെ ഒന്നാം സ്ഥാനം... ദൈവമേ എനിക്കും എവിടെന്നെലും ഒരു രണ്ടു മാര്‍ക്ക്‌ വേണമല്ലോ....ഞാന്‍ കൊടുമുടിക്കാവില്‍ അമ്മയെ ഉറക്കെ മനസ്സില്‍ വിളിച്ചു പേപ്പര്‍ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി... പെട്ടന്ന് മനസ്സില്‍ ഒരു കദിന പൊട്ടി..... ഐ ഗോട്ട് ഇറ്റ്‌.... മാഷ് ഒരു ഉത്തരത്തിനു മാര്‍ക്ക്‌ ഇട്ടിട്ടില്ല....പക്ഷെ അത് കൊണ്ട് കാര്യം ഇല്ല.... അത് വെറും അര മാര്‍ക്കിന്റെ ചോദ്യം ആണ്.. എന്ത് ചെയ്യും..... കിട്ടിയതായി.... ഞാന്‍ ഓടി പെടച്ചു മാഷിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു... മാഷ് ഒന്നും നോക്കിയില്ല.... ദേ കിടക്കുന്നു മൂന്നു മാര്‍ക്ക്‌... ഒരു കൂസലും കൂടതെ മാഷ് ടോട്ടല്‍ മാര്‍ക്ക്‌ വെട്ടി എഴുതി.... അന്‍പതില്‍ അന്‍പത്തിഒന്ന്..... അങ്ങനെ ഞാന്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനം കയ്യടക്കി ... എന്നെ നോക്കി പുച്ച്ച ഭാവത്തില്‍ നോക്കിയാ ആ പെണ്ണിന്റെ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ എന്റെ പേപ്പര്‍ നിവര്‍ത്തി പിടിച്ചു... ഇനി പറ്റുമെങ്കില്‍ എന്നെ തോല്പിക്കെടി എന്ന മട്ടില്‍..... പക്ഷെ ദൈവം ആ പരീക്ഷക്ക്‌ എന്റെ കൂടെ ഇല്ലായിരുന്നു.... എന്ത് ചെയ്യാം... എല്ലാ വിഷയത്തിന്റെയും പേപ്പര്‍ കിട്ടി.... അവസാനം നോക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനം പ്രതീക്ഷിച്ച എനിക്ക് (ഞാന്‍ മാത്രമേ പ്രതീക്ഷിച്ചുള്ളൂ) നാലാം സ്ഥാനം കൊണ്ട് ത്രിപ്തിപെടെണ്ടി വന്നു.... ഞാന്‍ പുച്ചിച്ച പെണ്ണിന് രണ്ടാം സ്ഥാനം ... എന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്ത്‌ പ്രശാന്തിന് ഒന്നാം സ്ഥാനം... പിന്നെ വേറെ ഏതോ ഒരു പെണ്ണിന് മൂന്നാം സ്ഥാനം... എല്ലാവര്ക്കും എന്നോട് ഒരു പുച്ചം.. പോട്ടെ അടുത്ത തവണ നോക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.......
                 അങ്ങനെ കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ക്ലാസിലെ ബുദ്ധിജീവിയായ പ്രശാന്തിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഒരു ചര്‍ച്ച നടക്കുന്നു... പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞിട്ട് എന്ത്????? ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു!!!!???? എന്ത്...പ്ലസ്‌ ടു അല്ലാതെന്തു.... അപ്പോള്‍ ദേ ഒരുത്തന്‍ ഞാന്‍ അത് വരെ കേട്ടിടില്ലാത്ത ഒരു സാധനത്തിന്റെ പേര് പറയുന്നു... എന്ട്രന്‍സ്... എന്ട്രന്‍സ്.... എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല... ഞാന്‍ പതുക്കെ പ്രശാന്തിനോട് ചോദിച്ചു... എന്താടാ ഈ സാധനം??ഉടനെ ഉത്തരം കിട്ടി അതൊരു പരീക്ഷ ആണ്... അതെഴുതിയല്ലേ എഞ്ചിനീയര്‍ ആകാന്‍ പറ്റൂ... ഓഹോ അപ്പോള്‍ എല്ലാരും എഞ്ചിനീയര്‍ ആകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു... ചിലര്‍ ഏതു എഞ്ചിനീയര്‍ ആകണം എന്ന് വരെ തീരുമാനിചിടുണ്ട്... ഒരാള്‍ എലെക്ട്രോനിക്സ് വേറൊരാള്‍ സിവില്‍ അങ്ങനെ അങ്ങനെ... ആഹാ അതുശരി... പിന്നെ ഞാന്‍ വിട്ടു കൊടുക്കോ... നന്നായി...... ഞാനും ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു... ഞാന്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ എഞ്ചിനീയര്‍ ആകും.... വീണ്ടും പുച്ചം.... ദേ വരുന്നു അടുത്ത സാധനം എന്ട്രന്‍സ് കൊച്ചിങ്ങിനു പോകണം.... അതെവിടെ കിട്ടും.... അത് തൃശൂര്‍ മാത്രമേ ഉള്ളൂ... ദൈവമേ ഇത് വരെ വളഞ്ചെരിക്കപ്പുരം കണ്ടിട്ടില്ലതവനോടാണ്.... തൃശൂര്‍ പോണം പോലും.... എന്റെ പട്ടി പോകും... ഞാന്‍ പതുക്കെ വിനോദിനോട്‌ പറഞ്ഞു " എടാ നമുക്ക് പോളിടെക്നിക്കില്‍ പോകാം"... " ഇല്ലട ഞാന്‍ എന്ട്രന്സിനു പോവാ"... ഞാന്‍ പതുക്കെ എല്ലാരോടും ചോദിച്ചു.. എല്ലാരും എല്ലാം പ്ലാന്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നു... ഞാന്‍ മാത്രം ഒരു ലക്‌ഷ്യം ഇല്ലാതെ.... അന്ന് എനിക്ക് കിടന്നിട്ടു ഉറക്കം വന്നില്ല... ഉറക്കത്തില്‍ എന്ട്രന്‍സ് ഭൂതങ്ങള്‍ എന്നെ വേട്ടയാടുന്നു...... അതെ അവസാനം ഞാനും ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ എത്തി.... അത് വരെ ഒരു ലക്ഷിയബോധവും ഇല്ലതിരുന്നവന് പെട്ടന്ന് ബോധോദയം ഉണ്ടായി.... എനിക്കും എഞ്ചിനീയര്‍ ആകണം.... ഞാനും പോകുന്നു എന്ട്രന്സിനു.... പിറ്റേന്ന് തന്നെ ഞാന്‍ പ്രശാന്തിനോട് പറഞ്ഞു ... "എടാ ഞാനും വരുന്നു എന്ട്രന്സിനു"... "അതിനു നിന്റെ ഈ മാര്‍ക്ക്‌ വെച്ചു PC തോമസ്‌ ക്ലാസ്സില്‍ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടില്യ.. മിനിമം ഡിസ്ടിന്ക്ഷന്‍ വേണം"...   ദൈവമേ ദേ കിടക്കുന്നു അടുത്ത സാധനം PC തോമസ്‌ ക്ലാസ്സ്‌.... ഞാന്‍ വിശദാംശങ്ങള്‍ ആരാഞ്ഞു... "രവീടെ ഏട്ടന്‍ പഠിച്ചത് PC തോമസ്‌ ക്ലാസ്സില്‍ ആണ്... അതാണ്‌ നല്ല ക്ലാസ്സ്‌..." പിന്നെ ആരുടെ ഒക്കെയോ ഏട്ടനോ ചേച്ചിയോ ഒക്കെ അവടെ പടിചിടുണ്ടാത്രേ... എല്ലാര്ക്കും നല്ല മാര്‍ക്ക്‌ കിട്ടി... പിന്നെ എന്തൊകെയോ പറഞ്ഞു...കൊറേ മനസിലായി... കൊറേ മനസിലായില്ല... എന്തായാലും ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു.. ഞാനും എന്ട്രന്‍സ് കൊച്ചിങ്ങിനു പോകുന്നു... അന്ന് വൈകിട്ട് വീട്ടില്‍ എത്തിയ ഞാന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു....
      "അമ്മേ, ഞാന്‍ എഞ്ചിനീയര്‍ ആകും.അതിനു എന്ട്രന്‍സ് പരീക്ഷ എഴുതണം.അതിനു ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ട്.. തൃശൂര്‍ മാത്രമേ ഉള്ളൂ.. പ്രശാന്തും എല്ലാരും പോകുന്നുണ്ട്. എനിക്കും പോകണം...  " ദൈവമേ... ഞാന്‍ പറഞ്ഞ കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത കൊറേ വാക്കുകള്‍ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി കേട്ട പാവം എന്റെ അമ്മ ആകെ അന്ധാളിച്ചു... അമ്മയോട് ഞാന്‍ കേട്ടതും കണ്ടതുമായി എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു... എന്റെ ആവേശം കണ്ടിട്ടാണോ അതോ മോനെ എഞ്ചിനീയര്‍ ആയി കാണാനുള്ള അവരുടെ ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണോ എന്തോ അന്ന് തന്നെ അമ്മ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കി... "ഡിസ്ടിന്ക്ഷന്‍ വാങ്ങിയാല്‍ എവിടുന്നു കടം വാങ്ങിയിട്ടയാലും ശരി നിന്നെ പ്രശാന്തിന്റെ കൂടെ ആ സാധനത്തിനു വിടാം" ... അന്ന് മുതല്‍ യെന്ത്രവിദ്യ വിടഗ്ദ്ധനകാന്‍ എന്റെ ശ്രമം തുടങ്ങി...
     അത്യാവശ്യം നല്ല മാര്‍ക്കും വാങ്ങി SSLC പാസ്സായ ഞാന്‍ അങ്ങനെ എല്ലാവരുടെയും കൂടെ എന്ട്രന്‍സ് കോച്ചിംഗ് എന്ന പുതിയ ഒരു കലാപരിപാടിക്ക്‌ പോയി... ആ കഥ പിന്നീട്...

എന്നെക്കുറിച്ച് ഒരു വാക്ക്.....

noreply@blogger.com (BiNu) — Tue, 05 Oct 2010 21:20:00 +0000

പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കളെ ഞാന്‍ ബിനു.... ജന്മം കൊണ്ട് ഒരു പന്ച്ചപാവവും കര്‍മംകൊണ്ട്ഒരുയന്ത്രവിദ്യവിദഗ്ദ്ധനും (Engineerഎന്ന് സായിപ്പിന്റെ ഭാഷയില്‍പറയാം) അതിലുപരി സുന്ദരനും സുമുഖനുംസുശീലനും സത്സ്വഭാവിയും തന്ടെടിയുമായ ഒരു മനുഷ്യജന്മം...മലപ്പുറംജില്ലയിലെ വളാഞ്ചേരിക്കടുത്തു കൊടുമുടി എന്നസുന്ദരമായഗ്രാമത്തില്‍ (പിന്നീട് കൊടുമുടിമെട്രോ ആയി ) ജനിച്ചു വളര്‍ന്നു പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു ഇപ്പോള്‍ അറബികടലിന്റെ റാണിയായ കൊച്ചിയില്‍ എത്തി നില്‍ക്കുന്നു.... അച്ഛന്‍,അമ്മ പിന്നെ അമ്മ "ഒന്നേ ഉള്ളൂ എങ്കില്‍ഉലക്കകൊണ്ട് അടിച്ചു വളര്തണ്ടാതയിരുന്നു" എന്ന് പറഞ്ഞു വളര്‍ത്തിയ ഈഉള്ളവനുംചേര്‍ന്നതാണ്എന്റെ കുടുംബം.പഠിച്ചതുംവളര്‍ന്നതും എല്ലാം സ്വന്തം ഗ്രാമത്തില്‍.... പ്ലസ്‌ ടു ക്ലാസ്സ്‌ വരെ അധികം പുറം ലോകം ഒന്നും കാണാതെ കൊടുമുടി തന്നെ സ്വര്‍ഗം എന്ന് പറഞ്ഞു ജീവിച്ചു...പിന്നെ ജീവിതത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ആകണം എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടാവാം വീട്ടില്‍ നിന്ന് വിട്ടു ഹോസ്റ്റലില്‍ നില്ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്.... അങ്ങനെ ആണ് തൃശൂര്‍ ഗവണ്മെന്റ് എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജില്‍ എത്തി പെടുന്നത്.... എന്തായാലും അവിടുത്തെ ജീവിതം എന്നെ ഒരു വലിയ മനുഷ്യനാക്കി..... അഹങ്കാരം കൊണ്ട് പറയല്ലട്ടോ...... ഞാന്‍ ഇന്ന് സാമാന്യം തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു ജോലി ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നു... ആകെ മൊത്തം ടോട്ടല്‍ വല്യ കൊഴപ്പമില്ല എന്ന് പറയാം...

ഇനി ഞാന്‍ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ കുറെ സത്യങ്ങളും, അസത്യങ്ങളും, ഭാവനയില്‍ വിരിഞ്ഞ (എന്റ്റെ സ്വന്തം അല്ല സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൂടി) കാര്യങ്ങളും എല്ലാം ചേര്‍ത്ത് ഒരു ഒരു അവിയല്‍ പരുവത്തില്‍ ആക്കി നിങ്ങളുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ ഇട്ടു തരാം.... എന്റെ എല്ലാ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളും നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്‍ദേശങ്ങളും എന്നെ അറിയിക്കുക.... ഞാന്‍ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ പേരുകള്‍ അതെ പടി ഇതില്‍ ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു... ഇവിടെ പറയുന്നത് പലതും വെറും കഥകള്‍ മാത്രമാകാം... അത് വായിച്ചു ആരും ആരെയും തെറ്റിധരിക്കരുത് എന്ന് ഞാന്‍ അപേക്ഷിക്കുന്നു... വീണ്ടും സന്ധിക്കും വരേയ്ക്കും വണവണക്കം ......