ಕನ್ನಡ ಕನ್ನಡಿಗ ಕರ್ನಾಟಕ

2026-04-19T18:15:00.004+05:30

ಈ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಅನೌನ್ಸಮೆಂಟ್ ಕಕೇವಲ 500 ರೂಪಾಯಿ ಇನ್ವೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದರೆ ನೀವು ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಕೂತು ತಿನ್ನಬಹುದು!"*

*ಆಸೆಯಿಂದಾ ಹೊರಗೆ ಓಡಿಬಂದು ನೋಡಿದೆ. ಬಡ್ಡಿಮಗ ಕುರ್ಚಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ!*🤦‍♂

ಕರಗಿತು ಕಂಪಿನ ಕರ್ಪೂರ... - ಮಹೇಶ ಭಟ್ಟ ಆರ್. ಹಾರ್ಯಾಡಿ

2026-04-12T21:29:00.005+05:30

ಮೊನ್ನೆಯ ದಿನ (೧೦.೦೪.೨೬) ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಾನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಶ್ರೀಮತಿ ಕರೆಮಾಡಿ 'ನಾಡೋಜ ಎಸ್. ಆರ್. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಬರುತ್ತಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ 'ಕಂಠಃ ಸ್ತಂಭಿತಬಾಷ್ಪವೃತ್ತಿಕಲುಷಃ' ಎಂಬ ಕವಿವಾಣಿಯಂತೆ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿತು. 'ತಸ್ಮಾದಪರಿಹಾರ್ಯೇऽರ್ಥೇ ನ ತ್ವಂ ಶೋಚಿತುಮರ್ಹಸಿ' ಎಂಬ ಸಾಲನ್ನು ನೂರಾರು ಬಾರಿ ಹೇಳಿ ನಾಲಗೆಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿರಬೇಕಲ್ಲ! ಭಾವದ ಮುಂದೆ ಬುದ್ಧಿಯ ಹಾರಾಟ ಫಲಿಸುತ್ತದೆಯೇ?

ಶತಾವಧಾನಿ ಆರ್. ಗಣೇಶರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅಂತರಂಗದ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ಸರ್ವಶ್ರೀ ಎಸ್. ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶ ಪಂಡಿತ್, ಕೊರ್ಗಿ ಶಂಕರನಾರಾಯಣ ಉಪಾಧ್ಯಾಯ, ಶಶಿಕಿರಣ ಬಿ. ಎನ್., ಮಂಜುನಾಥ ಅಜ್ಜಂಪುರ, ದು. ಗು. ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ರಮೇಶ ದೊಡ್ಡಾಪುರ, ನೀಲಕಂಠ ಕುಲಕರ್ಣಿ, ಸುದರ್ಶನ ಮುರಳೀಧರ, ಮಂಜುನಾಥ ಕೊಳ್ಳೇಗಾಲ, ಪು. ರವಿವರ್ಮ ಅವರ ಅನುಭವದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಓದಿದೆ. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಗೋಖಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಿಚಾರಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದೆ. ಮಡುಗಟ್ಟಿದ ಕಣ್ಣೀರು ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆಯಿತು. ಏನು ಬರೆಯಲೆಂದು ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನನ್ನ ಅನುಭವವನ್ನು ನಾನೇ ಬರೆಯಬೇಕಷ್ಟೆ! ಬರೆದು ಹಗುರಾಗುವ ಪ್ರಯತ್ನ.

ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸರಿ ಸುಮಾರು ೧೮-೨೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಅಭಿಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶನದ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರಾಗಿ ಆತ್ಮೀಯರಾದ ಎಸ್. ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶ ಪಂಡಿತರ ಜೊತೆ ಒಂದು ಸಂಜೆ ಗೋಖಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಿಚಾರಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಈ ಉನ್ನತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಂಡು ಅಂತಃಕರಣ ಕರಗಿದ ಅನುಭವ. ಪಂಡಿತರು ನನ್ನ ಪರಿಚಯವನ್ನು ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ನಾನು ಕಾಲಿಗೆರಗಿದೆ. ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ನಿಡಿದಾದ ತೋಳಿನಿಂದ ನನ್ನ ಭುಜವನ್ನು ಬಳಸಿ ನಿಂತರು. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತಿನ ಲಹರಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಖಲೀಲ್ ಗಿಬ್ರಾನ್, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕನ್ಸ್, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಡಿ. ವಿ. ಜಿ. ಮತ್ತು ವಿ. ಸೀತಾರಾಮಯ್ಯ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆನಂದವರ್ಧನ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬೆಳ್ಳಾವೆ ನರಹರಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು, ಮತ್ತೆ ಮನಶ್ಶಾಸ್ತ್ರ, ಪಾಕಶಾಸ್ತ್ರ, ಕ್ರೀಡೆ, ರಾಜಕಾರಣ, ಸಂಗೀತ, ಸಿನೇಮಾ ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ನನಗೆ ಕೇಳಿಯೂ ತಿಳಿಯದ ಫ್ರೆಂಚ್, ಜರ್ಮನ್ ಮೊದಲಾದ ಯಾವುದೋ ವೈದೇಶಿಕಭಾಷೆಯ ಲೇಖಕರ ವಿಚಾರವೂ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ನನಗೆ ಒರಗಿ ನಿಂತಾಗ 'ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ?' ಎಂದು ಹೆದರಿಕೆ ಆಗುತಿತ್ತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ ಅರಿವು ಸೇರಿ ಈ ಭಾರವಾಯಿತೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗೋಖಲೆಯ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಗತ ಮತ್ತು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇವರ ಮಾತು ಮುಂದಿನ ಉಪನ್ಯಾಸದ್ರುಮವನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಬೀಜದಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅಂದಿನ ಉಪನ್ಯಾಸಕ್ಕಿಂತ ಇವರ ಸ್ವಾಗತವೇ ರೋಚಕ ಎನಿಸುವಷ್ಟು ರಸವತ್ತಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೆನ್ನಿ!

ಇದಾದಮೇಲೆ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಂತಾಯಿತೆಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೋತ್ಥಾನದ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋದದ್ದೂ ಇದೆ. ನನ್ನ ಮದುವೆಯ ಕರೆಯೋಲೆಯನ್ನು ನೀಡಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯಲು ಅವರ ತಪೋಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ ಅವರ ಕೆಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಇತ್ತು ಹರಸಿದರು. ಅವರ ಬಳಗದವರು ಬಲ್ಲಂತೆ ಖಡಕ್ ಕಾಫಿಯ ವಿನಿಕೆಯೂ ಆಯಿತು. ಕಷಾಯ, ಚಹಾ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡ ನಾನು ಕರಾವಳಿಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದೇಹಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಖಡಕ್ ಕಾಫಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರವೇ. ಆದರೂ ಅವರ 'ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್' ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಮುಂದೆ 'ಲೈಟ್' ಎನಿಸಿದ ಆ ಕಾಫಿಯನ್ನು ಹೀರಿದೆ.

ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಕೀರ್ತಿಶೇಷ ಹಾರ್ಯಾಡಿ ಮಂಜುನಾಥ ಭಟ್ಟರು ಉತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದಶಕಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ರಾಮಸ್ವಾಮಿಗಳ ಒಡನಾಟ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಭಾಗ್ಯವಂತರು. ನಾವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ವಿಷಯ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನಿಗೆ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಆದಾಗ ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸು, ದೈಹಿಕ ಬಾಧೆಗಳನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಮಹಡಿಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ಬಂದು ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿದ ಎತ್ತರದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರದು. ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾದಾಗ ಉತ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆಸಿದರು.

ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅವರ ಜೊತೆಗೊಂದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮನಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರೆದುರು ನಿಂತಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆಸುವಷ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಅನುಭೂತಿಯ ಮುಂದೆ ಇದಾವುದೂ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಭೇಟಿ ಆದಾಗ ಒಂದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಯಾವಾಗಲೋ ಆತ್ಮೀಯರಾದ ವಿಘ್ನೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಆ ದಿನ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನ ಭುಜ ಬಳಸಿ ನಿಂತ ಚಿತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಸ್ಮೃತಿಪಟಲದಿಂದ ಮಾಸದು. ಅಂತಹ ಒಂದು ಪಾರಿಜಾತದ ಘಮಲನ್ನು ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು ಮೊದಲಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗಿ ಒದಗಿಬಂದ ಆತ್ಮೀಯರಾದ ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ನಾನು ಋಣಿ.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಯಾವಾಗಲೋ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಉಡುಪಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮ ಎಸ್.ಎಮ್. ಎಸ್. ಪಿ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಡಿ. ವಿ. ಜಿ. ಅವರ ಕೈಬರೆಹ ಇದ್ದ ಗೀತಶಾಕುಂತಲ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ 'ಇದು ಡಿ. ವಿ. ಜಿ. ಅವರ ಕೈಬರೆಹ ಹೌದು. ಅವರು ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರೂ ತಮ್ಮ ಗುರುವಿನಂತೆಯೇ. ಆತ್ಮೀಯ ಮಿತ್ರ ಶಶಿಕಿರಣ ಬಿ. ಎನ್. ಎಷ್ಟೋ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ ನಾನು ಅದರ ಮೊಬಲಗನ್ನು ಕೊಡುವ ವಿಚಾರ ಕೇಳಿದರೆ 'ನಿಮಗೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕೆಂದು ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಆದೇಶ ಆಗಿದೆ. ಅದರಂತೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮತ್ತೇನೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ' ಎಂದಾಗ ನಾನು ಮೂಕನಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಲ್ಲಿರುವ ಒಂದಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾಲ್ಕಾರು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ಋಷಿಋಣನಿರ್ಯಾತನದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇರಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಬಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಗೋಖಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಿಚಾರ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಕುಳಿತು ಓದಿರುವುದೂ ಇದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಓದುವಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟದ ಹೊತ್ತು ಸಮೀಪಿಸಿತು. ಆಗ ಗ್ರಂಥಾಲಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಬಳಿ 'ನೀವು ಊಟ ಮಾಡಿ ಬನ್ನಿ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ' ಎಂದೆ. ಆಗ ಅವರು ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ 'ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಓದಬಹುದು, ಯಾವ ಕಪಾಟನ್ನೂ ನೋಡಬಹುದು. ಯಜಮಾನರು ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಪುಸ್ತಕ ಬೇಕಾದರೂ ಒದಗಿಸಲು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದರು. ಎರಡು-ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಬಂದು ಓದುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಅದು ಹೇಗೋ ಗಮನಿಸಿಕೊಂಡು ನಾನಾಗಿ ಕೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಏನೆನ್ನಲಿ?!

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದು ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಎಚ್. ವಿ. ನಾಗರಾಜ ರಾಯರ ಅಭಿವಂದನಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ. ಅಂದು ನಾನು 'ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ರಾಯರ ಅನೂದಿತ ಕೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಕೃತಿಗಳು' ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಮಾತನಾಡಿದೆ. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಎದುರು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ರೋಮಾಂಚನ. ವೈಯಾಕರಣಶಿರೋಮಣಿ ಚಾರುದೇವ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಅನುವಾದದ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ನಾನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತಲೆದೂಗಿ ತೋರಿದ ಮುಗುಳ್ನಗು ಮತ್ತು ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದ ಹೊಳಪು ನನ್ನ ಮನಃಪಟಲದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಮಾಸಿಲ್ಲ. ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಇರುವ ಅಂತಹ ಅಕ್ಷರಪ್ರೀತಿ ಅಚ್ಚರಿಯೇ ಸರಿ! ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಿಕ್ಕು 'ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಆಯಿತು. ನಿಮ್ಮ ವಿಷಯನಿರೂಪಣೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು' ಎಂದರು. ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ವಿಷಯ ಏನಿದೆ ನನಗೆ?! ಗೋಖಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನನ್ನ ಉಪನ್ಯಾಸ, ಅವಧಾನಗಳ ಮೇಲೂ ಇದೇ ಆಸ್ಥೆ ಅವರಿಗಿತ್ತು ಎಂದು ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನಿಂದ ನನಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಮಹನೀಯರ ಕಣ್ಗಾಪಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು, ಮಾತನಾಡಲು ತಿಲದಷ್ಟಾದರೂ ಅವಕಾಶವಾಯಿತು ಎನ್ನುವುದೇ ಒಂದು ಧನ್ಯತೆಯ ವಿಷಯ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾವು ತಪ್ಪಿದರೆ ಅವರು ತಿದ್ದಿ ಕೈಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಧೈರ್ಯ.

ಮಾನ್ಯ ಡಿವಿಜಿಯವರಂತೆ ಇವರೂ ಕೂಡ ಬರೆದ ಸೊಗಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ. ಇಂತಹ ಮಹನೀಯರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಯಾವುದಾದರೂ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಆತ್ಮೋನ್ನತಿಗೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ ನನಗೆ ಇತ್ತಾದರೂ ಅವರಿಂದ ಎಲ್ಲೋ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಿಯೇನು ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶ ಪಂಡಿತರು 'ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಮಹಾಭಾರತದ ಬೆಳವಣಿಗೆ/ಮಹಾಭಾರತ ಬೆಳೆದ ಬಗೆ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಪುನರ್ಮುದ್ರಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಮ್ಮೆ ಕರಡಚ್ಚನ್ನು ನೋಡುವ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕು' ಎಂದರು. ಇದೇ ಸರಿಯಾದ ಅವಕಾಶ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಪಂಡಿತರು ಅಭಿಜ್ಞಾನದ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಇದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ತೆರಳಿ ಅವರ ಕರಕಮಲಗಳಿಂದಲೇ ಸರಳವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಸಿದರು. ಅದಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ಗೋಖಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನಮ್ಮದೇ ಅಭಿಜ್ಞಾನಸಂಸ್ಥೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದಕ್ಕೆ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಬಂದಿದ್ದರು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಬಂದು (ಯಾರೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ) 'ಪಂಡಿತರು ರಾಮಸ್ವಾಮಿಗಳ ಜೊತೆಗಿದ್ದಾರೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದರು. ನಾನು ಅವರಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ. ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾತು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಕಾಲಿಗೆರಗಿದೆ. ಹರಸಿದರು, ಬೆನ್ನು ನೇವರಿಸಿ ಹೊರಟರು. ನಾನು ಕರಡಚ್ಚನ್ನು ತಿದ್ದಿರುವ ಕೆಲಸ ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಪುಣ್ಯ. ಅದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ನಾನರಿಯೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ ಇರುವ 'ಮಹಾಭಾರತದ ಬೆಳೆದ ಬಗೆ' ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅವರದೇ ಕೈಗಳಿಂದ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಕನಸು ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು!

ಯುಗವೊಂದು ಮುಗಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೆಲವರ ಅಗಲಿಕೆ ಅಂತಹ ಭಾವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮನೆಯ ಹಿರಿಯಜ್ಜನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭಾವ. ರಘುವಂಶದ ಎಂಟನೆಯ ಸರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಜಮಹಾರಾಜನ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವ ಒಂದು ಪದ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ. 'ಅಹಮೇವ ಮತೋ ಮಹೀಪತೇರಿತಿ ಸರ್ವಃ ಪ್ರಕೃತಿಷ್ವಚಿಂತಯತ್ | ಉದಧೇರಿವ ನಿಮ್ನಗಾಶತೇಷ್ವಭವನ್ನಾಸ್ಯ ವಿಮಾನನಾ ಕ್ವಚಿತ್||' ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡ 'ಅಜಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ನಾನೇ ಇಷ್ಟನಾದವನು' ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನು ನೂರಾರು ನದಿಗಳಿಗೆ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಇದ್ದನು, ಯಾರನ್ನೂ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮಾತು ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದ ಯಾರನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ 'ಅವರಿಗೆ ನಾನೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಆ ಭಾವ ಮೂಡಬೇಕಾದರೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಪಚ್ಚೆಕರ್ಪೂರದಂತೆ. ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕರಗಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪಚ್ಚೆಕರ್ಪೂರ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಸವಿಯನ್ನು, ತಂಪನ್ನು, ಕಂಪನ್ನು ಸೊಂಪಾಗಿ ತುಂಬುವ ಇಂತಹ ಪಚ್ಚೆಕರ್ಪೂರಗಳ ಸಮಾಯೋಗದಿಂದಲೇ ತಾನೇ ಸನಾತನಸಂಸ್ಕೃತಿತೀರ್ಥವು ಸದಾಕಾಲ ಸಕಲರಿಗೂ ಸ್ವಾದ್ಯವೆನಿಸಿರುವುದು. ಅಂತಹ ಪಾವನತೀರ್ಥದ ನಾಲ್ಕಾರು ಹನಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನೂ ಸೋಕಲಿ‌.

ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಪ್ರಸಂಗಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವಂತೆ ಪದಗಳನ್ನು ಟಂಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ, ಹಳೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪದಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಬರೆವಣಿಗೆಯಲ್ಲೋ, ಮಾತಿನಲ್ಲೋ ಬಳಸಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಉರ್ಜಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ಅನನ್ಯ. ಅವರಂತೆ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದ ಆಳ-ಅಗಲ ಎರಡನ್ನೂ ಅರಿತ ವಿದ್ವಾಂಸರು ವಿರಳ. ಅವರ ವಿಚಾರಲಹರಿ ಅನ್ನಮಯಕೋಶದಿಂದ ಆನಂದಮಯಕೋಶದ ತನಕ ಹರವಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ದೇಶ, ಕಾಲ, ಭಾಷೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬರೆವಣಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಮಿಗಿಲೋ, ಬಾಳಿನ ಆದರ್ಶ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲು. ತಮ್ಮ ಗುರುಪಂಕ್ತಿಯ ಮಾನ್ಯ ಡಿ. ವಿ. ಗುಂಡಪ್ಪನವರ 'ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದ ಜಗದ್ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೋಪಭೋಗಸಾಮಗ್ರಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳದೆ ಈಶ್ವರನಿರಿಸಿದ ನ್ಯಾಸವಸ್ತುವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪಾಲಿಸುವುದು' ಎನ್ನುವ ಮಾತನ್ನು ಉಸಿರಾಡಿದ, ಲೋಕಸಂಗ್ರಹದ ಸಾಕಾರಮೂರ್ತಿ ಮಾನ್ಯ ಎಸ್. ಆರ್. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಜೀವಿತವಿಭೂತಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ವಂದಿಸುವೆ. ಆಗಲಾದರೂ ಅವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಂದು ವಾತ್ಸಲ್ಯ ತುಂಬಿ ತೂಗಿ ತೊನೆಯುವ ಭಾರವಾದ ತಮ್ಮ ತೋಳಿನಿಂದ ನನ್ನ ಭುಜವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬಳಸಿ ನಿಲ್ಲುವರೇ? ಇದೊಂದು ನಿರುತ್ತರ ಪ್ರಶ್ನಮಾರ್ಗ!

* ಮಹೇಶ ಭಟ್ಟ ಆರ್. ಹಾರ್ಯಾಡಿ

. ಎಸ್ ಆರ್ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ - ಎಸ್‌. ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶ ಪಂಡಿತ್

2026-04-12T10:41:00.005+05:30

ಇಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಅಗಲಿದ ಎಸ್‌. ಆರ್. ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರು ನನ್ನ ಗುರುಗಳು; ಪತ್ರಕರ್ತನಾಗಿ ಅವರಿಂದಲೇ ನಾನು ಮೊದಲ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿತದ್ದು; ಎಡಿಟಿಂಗ್, ಅನುವಾದ – ಇಂಥ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಮರ್ಮಗಳನ್ನು ಅವರು ಕಲಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಪರೋಕ್ಷರೂಪದಲ್ಲಿ. ದೇವತೆಗಳು ಪರೋಕ್ಷಪ್ರಿಯರಂತೆ! ಹೌದು, ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರೂ ಒಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿ ‘ದೇವಮಾನವ’!! ನನ್ನ ಪುಣ್ಯವಿಶೇಷ ಎಂದರೆ ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರು ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಕೂಡ ಪತ್ರಕರ್ತನಾದುದು.

ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಬರೆದಿರುವೆ, ಮಾತನಾಡಿರುವೆ. ಆದರೂ ಇನ್ನೂ ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳು ಇವೆ; ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇಂದು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಬರೆಯಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ.

ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರನ್ನು ಮೊದಲು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದು 1994ರಲ್ಲಿ, ಶಂಕರಮಠದಲ್ಲಿ. ಶತಾವಧಾನಿ ಆರ್‌. ಗಣೇಶ್‌ ಅವರೇ ಅವರನ್ನು ಮೊದಲು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿದ್ದು.

ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರು ಪತ್ರಕರ್ತ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಕೂಡ. ಅವರ ಮನೆತನವೇ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಮನೆತನ. ಸಂಸ್ಕೃತವ್ಯಾಕರಣವನ್ನೂ ವೇದಾಂತವನ್ನೂ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಕಲಿತಿದ್ದರು. ಮಾಗಡಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀನರಸಿಂಹಶಾಸ್ತ್ರಿ, ಎನ್‌. ರಂಗನಾಥಶರ್ಮಾ ಅವರಂಥ ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪಾಠವಾಗಿದ್ದಿತು. ಇನ್ನು ಡಿವಿಜಿ ಅವರಂಥ ‘ವಿರಕ್ತರಾಷ್ಟ್ರಕ’ರ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಿಚಾರಗಳ ಸಾಮು. ಸಿ. ವಿ. ರಾಮನ್‌, ರೋರಿಚ್‌ರಂಥ ಹಲವರು ಸ್ವನಾಮಧನ್ಯರ ಸಂಪರ್ಕವೂ ಇತ್ತು ಅವರಿಗೆ. ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರ ಅಣ್ಣ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪತ್ರಕರ್ತರು – ನಮ್ಮ ಕಾಲದವರು – ಅಧ್ಯಯನಶೀಲರಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಜನಜನಿತವಾಗಿದೆ. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದ; ಅಧ್ಯಯನಶೀಲತೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪವೇ ರಾಮಸ್ವಾಮಿಗಳು ಎಂದರೆ ಈ ಮಾತೇನೂ ಅತ್ಯುಕ್ತಿಯಾಗದು.

ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರಂಥ ವಿದ್ವಾಂಸರು ನಮಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿಯಾರು; ಅವರಂಥ ಪತ್ರಕರ್ತರೂ ಮುಂದೆಮ್ಮೊ ಸಿಕ್ಕಿಯಾರು. ಆದರೆ ಅವರಂಥ ಅಂತಃಕರಣವುಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸಿಕ್ಕಿಯಾರೆ – ಎಂಬುದು ಅನುಮಾನ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಜನರಿಗೆ ಅವರು ‘ಮಾತೃವಾತ್ಸಲ್ಯ’ದಂಥ ಶುದ್ಧಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು – ಎಂಬುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ‘ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೆ’ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೂ ಜಾತಿ, ಮತ, ವಿದ್ಯೆ, ಅಂತಸ್ತುಗಳ ಎಣಿಕೆಗೆ ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲದೆ!

ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಯೊಂದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬಹುದು.

ನನ್ನ ತಾಯಿಯವರ ಅಂತಿಮ ವಿಧಿ–ವಿಧಾನಗಳು ನಡೆದ ದಿನ ಅಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತು ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರು ರುದ್ರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಅಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ಹೇಳಿಹೊರಟರು. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಒಂದೆಡೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲೂ ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಸಮಯ ಅದು; ಆದರೂ ಅವರು ಬಂದರು, ಕೊನೆ ತನಕ ಇದ್ದರು. ಅವರ ಆರೋಗ್ಯಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರನ್ನು ತಾಯಿಯವರ ವೈಕುಂಠಸಮಾರಾಧನೆಗೆ ಕರೆಯುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ‘ಕರೆಯುವುದು ಬೇಡ; ಕರೆದರೆ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಬಂದರೆ ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಾರೆ‘ – ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಕಾಳಜಿ. ಆದರೆ ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರು ವೈಕುಂಠಸಮಾರಾಧನೆಯ ದಿನ ಬಂದೇ ಬಂದರು; ಕೊನೆ ತನಕ ಇದ್ದರು; ಹತ್ತಿರದ ಬಂಧುಗಳು ಕೊಡುವ ‘ಶುಭವಸ್ತ್ರ’ವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟರು; ‘ಇನ್ನು ಎಲ್ಲವೂ ಶುಭವಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಹರಸಿದರು. ಇದು ರಾಮಸ್ವಾಮಿಗಳು. ಇದು ರಾಮಸ್ವಾಮಿಗಳಂಥವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಕರೆದರೆ ಬರುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ‘ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ್ದು ನನ್ನ ಧರ್ಮ; ಕರ್ತವ್ಯ’ ಎಂದು ಮನೆಯ ‘ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ’ ಯೋಚಿಸಿ ಬಂದವರು ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರು. ದಿಟವಾದ ಬಂಧುತ್ವ ಎಂದರೆ ಇದೇ ಅಲ್ಲವೆ? ರಕ್ತಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ್ದು ಈ ಭಾವಸಂಬಂಧ. ಈ ಬಂಧದ ಸೂತ್ರ ಇರುವುದು ಇಲ್ಲಿ, ಈ ಲೋಕದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಆ ಲೋಕದ ಪರೋಕ್ಷಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ. ಆತ್ಮಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಶರೀರಸಂಬಂಧದ ಹಂಗು ಇರದು; ಯಾವ ಕಾಲಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಒಡಲಿಗೆ ಒಳಿತನ್ನು ಒದಗಿಸಬಲ್ಲ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವೊಂದೇ ಸಂಬಂಧದ ಬೆಸುಗೆಗೆ ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಚೈತನ್ಯವಸ್ತುವನ್ನೇ ಲೋಕವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎಂದು ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳ ಕಡಲಿನಷ್ಟು; ಎತ್ತರ ಪರ್ವತದಷ್ಟು....

– ಎಸ್‌. ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶ ಪಂಡಿತ್

ಒಂದು ಸಂಕೀರ್ಣ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸರಳವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ ಬನ್ನಿ! -ರೋಹಿತ್ ಚಕ್ರತೀರ್ಥ

2026-04-07T22:50:00.007+05:30

ಇಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರು ಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗದ ಅಥವಾ ತಲೆಯ ಮೇಲಿಂದ ಹಾರಿಹೋಗುವ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಂಗತಿಗಳು ಬಹುಶಃ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ಹೊಸತು: ಫಾಸ್ಟ್ ಬ್ರೀಡರ್ ರಿಯಾಕ್ಟರ್, ಕ್ರಿಟಿಕಾಲಿಟಿ ಮತ್ತು ಥೋರಿಯಂ. ಇದು ಭಾರತದ ವಿಜ್ಞಾನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಜಿಗಿತ ಎಂಬಂತೆಯೂ ಪ್ರಧಾನಿಯವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಏನು ಈ ಜಿಗಿತ, ಭಾರತ ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಜಿಗಿದಿದೆ ಎಂಬುದು ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಅಂದಾಜಾಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಇದನ್ನು ನಮ್ಮ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಹೋಲಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸೋಣ. ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲು ಅದನ್ನು ಉರಿಸಬೇಕು (ನಮಗೂ ಅಷ್ಟೆ: ಯಾರಾದರೂ ನಮಗೆ ಉರಿಸಿದರೆ ತಾನೇ ನಮಗೂ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ತೋರಿಸಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುವುದು!). ಉರಿಸಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಶಕ್ತಿ ಶಾಖದ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬಹುದು, ಬೆಳಕಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದಾದರೂ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು. ಅದನ್ನು ನಾವು ನಮಗೆ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜಾಣ್ಮೆ ಇದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಉರಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ನೀರು ಕಾಯಿಸಿ, ಆ ಕುದಿನೀರಿನ ಆವಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ರೈಲು ಓಡಿಸುವುದನ್ನು ನಾವು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಂಡುಕೊಂಡೆವು. ಹಾಗೆಯೇ ಉರುವಲು ಉರಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ನೀರು ಕಾಯಿಸಿ, ಹಬೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಟರ್ಬೈನುಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ವಿದ್ಯುತ್ ತಯಾರಿಸುವುದನ್ನೂ ಕಲಿತೆವು. ಪರಮಾಣು ರಿಯಾಕ್ಟರುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುವುದೂ ಇಷ್ಟೆ: ಟರ್ಬೈನುಗಳ ಚಕ್ರಗಳು ತಿರುಗಬೇಕಾದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಉಗಿ (Steam) ದೂಡಬೇಕು. ಆ ಉಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಶಾಖ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಬೇಕು. ಪರಮಾಣು ರಿಯಾಕ್ಟರುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಿರಣಶೀಲ ಧಾತುಗಳನ್ನು (ಅಥವಾ ಧಾತುರೂಪಗಳನ್ನು) ಬಳಸಿ ಅಂಥ ಶಾಖವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಕಿರಣಶೀಲ ಧಾತುಗಳು ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಸಹಸ್ರ ಸಹಸ್ರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕಣಗಳನ್ನು ಉತ್ಸರ್ಜಿಸುತ್ತ ಇರುವುದರಿಂದ ಆ ಕಣಗಳ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಶಾಖ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಶಾಖವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ನೀರು ಬಿಸಿ ಮಾಡಿ ಉಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಬಹುದು.

ಕಲ್ಲಿದ್ದಲನ್ನು ಉರುವಲಾಗಿ ಬಳಸುವುದಕ್ಕೂ ವಿಕಿರಣಶೀಲ ಯುರೇನಿಯಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸುವುದಕ್ಕೂ ವ್ಯತಾಸವುಂಟು. ಕಲ್ಲಿದ್ದಲನ್ನು ಉರಿಸಿದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬೂದಿ ಮಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯುರೇನಿಯಂ ತುಂಡನ್ನು ಹಾಗೆ "ಕಾಯಿಸಿದಾಗ" ಅದರಿಂದ ಬೂದಿ, ಕೆಂಡ, ಭಸ್ಮ ಏನೊಂದೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಯುರೇನಿಯಂ ತುಂಡು ಕಪ್ಪುಮಸಿ ಕೂಡ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ಹೊರಹಾರಿದ್ದು ವಿಕಿರಣಗಳು ಮಾತ್ರ (ಆಲ್ಫಾ, ಬೀಟಾ, ಗ್ಯಾಮಾ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಣಗಳು). ಅವು ಬರಿಗಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪರಮಾಣುಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಅಜ್ಞಾನವಿದೆಯೆಂದರೆ "ಪ್ರಖ್ಯಾತ" ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂವಹನಕಾರ ನಾಗೇಶ ಹೆಗಡೆಯವರು ಒಮ್ಮೆ ಯುರೇನಿಯಂನ್ನು ಸುಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಬೂದಿಯನ್ನು ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದರು (ಆಮೇಲೆ, ತಪ್ಪು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಾಗ, ಎಂದಿನಂತೆ ತನ್ನ ಮೊಲಕ್ಕೆ ಎರಡು ಕೊಂಬು, ಮೂರು ಕಾಲು ಎಂದು ವಾದಮಾಡಿದರು. ಬಿಡಿ, ಮಾತಾಡಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ!)

ಹಾಗಾದರೆ ಪರಮಾಣು ರಿಯಾಕ್ಟರುಗಳಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಜ್ಯವೆಂಬುದು (Nuclear waste) ಇರುವುದಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಖಂಡಿತ ಇರುತ್ತದೆ. ಯುರೇನಿಯಂ ಅನ್ನು ಉರುವಲಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ನಂತರ ಅದು ವಿಕಿರಣಶೀಲವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಂಥ ಸಲಾಕೆಗಳನ್ನು ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುವುದು ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವು ಹೌದು - ಅವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಮೀಟರ್ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೊಂಡ ತೋಡಿ, ಕಾಂಕ್ರೀಟು ಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿಟ್ಟು ಭದ್ರಪಡಿಸಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರ ಮರೆತರೆ ಆ ಸಲಾಕೆಗಳಿಂದ ಹೊರಹಾರುವ ಅದೃಶ್ಯ ವಿಕಿರಣಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವವರ ಮೇಲೆ ಏನೇನೋ ಭಾನಗಡಿ ಮಾಡಿಯಾವು. ಪರಮಾಣು ರಿಯಾಕ್ಟರುಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಎಲ್ಲ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು. ನಮ್ಮ ಕೈಗಾದಲ್ಲಿ ಉರುವಲಾಗಿ ಬಳಸಿದ ವಿಕಿರಣಶೀಲ ಸಲಾಕೆಗಳನ್ನು ಆಮೇಲೆ ಪಕ್ಕದ ತೋಡುಗಳಲ್ಲೋ ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳಲ್ಲೋ ಎಸೆಯುವುದಿಲ್ಲ - ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂಬ ರೇಂಜಿಗೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಿಂತಕರು ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಂಡದ್ದು ಹೌದು!

ಪರಮಾಣು ರಿಯಾಕ್ಟರುಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಯುರೇನಿಯಂ-233 ಎಂಬ ಒಂದು ಧಾತುರೂಪ ಬೇಕು. ಏಕಂ ಸತ್ ವಿಪ್ರಾ ಬಹುಧಾ ವದನ್ತಿ ಎಂಬಂತೆ ಯುರೇನಿಯಂ ಎಂಬ ಒಂದು ಧಾತುವಿಗೆ ಯು233, ಯು234, ಯು235, ಯು238 ಮುಂತಾದ ಹತ್ತಾರು ರೂಪಗಳು. ಇವನ್ನು ಐಸೋಟೋಪುಗಳು (Isotopes) ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲಿರುವ 233, 234 ಇತ್ಯಾದಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ರಾಶಿಸಂಖ್ಯೆ (Mass Number) ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಈ ಐಸೋಟೋಪುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸ್ಥಿರ, ಕೆಲವು ಅಸ್ಥಿರ. ಕೆಲವು ಬಹುಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಕಡಿಮೇ ಅಂದರೆ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವಂಥವು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಯು235, ಯು238 ಮುಂತಾದವು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಅಂಥ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವು ಉತ್ಸರ್ಜಿಸುವ (ಹೊರಚಿಮ್ಮಿಸುವ) ಕಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ. ಯು233 ಹಾಗಲ್ಲ; ಅದು ದೀಪಾವಳಿಯ ನೆಲಚಕ್ರದಂತೆ ಪಟುವಾದ ಕಣಗಳನ್ನು ರಪರಪರಪನೆ ಹೊರಹಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯು233-ನ ಪ್ರಮಾಣ ಜಗತ್ತಲ್ಲಿ ಭಾಳ ಭಾಳ ಕಡಿಮೆ. ಯಾವತ್ತೂ ಅಷ್ಟೆ ನೋಡಿ: ಬೇಕಾದ್ದು ಹೆಚ್ಚಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇಡವಾದ್ದು ಬೇಕಾದಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ!

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪರಮಾಣು ರಿಯಾಕ್ಟರುಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ನಮಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಯು233 ಎಂಬ ಐಸೋಟೋಪು. ಅದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ಬಹಳ ಕಡಮೆ. ಇದರ "ಭಾರೀ ದಾಸ್ತಾನು" ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಅಮೆರಿಕ, ರಷ್ಯಗಳು ಇಡೀ ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೆ ತಯಾರು ಮಾಡಿರಬಹುದಾದ ಯುರೇನಿಯಂ 2 ಟನ್‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ! ಅಲ್ಲದೆ ಯು233ನ್ನು ಯಾವ ದೇಶವೂ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ; ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದಂತೂ ದೂರದ ಮಾತು. ಗಲ್ಫ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಾವಿ ತೋಡಿ ಕಲ್ಲೆಣ್ಣೆ ತೆಗೆದು ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಮಾರಿದಂತೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ ದೇಶವನ್ನೇ ಬಗೆದು ಗುಡ್ಡೆಹಾಕಿದರೂ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಕೆಜಿ ಈ ಐಸೋಟೋಪು ಸಿಗುವುದೂ ಕಷ್ಟವೆ. ಅಂಥ ವಿರಳಾತಿವಿರಳ ಐಸೋಟೋಪು ಇದು.

ಆದರೆ ಇದು ಎಷ್ಟೊಂದು ಪಟುವೆಂದರೆ ಇದರಿಂದ ಅತ್ಯಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಂದು ಕೆಜಿ ಯು233 ಕಚ್ಚಾಪದಾರ್ಥದಿಂದ ಸರಿಸುಮಾರು 82 ಟೆರಾಜೂಲುಗಳಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು. ಇದು ಸರಿಸುಮಾರು 23,000 ಮೆಗಾವಾಟ್‌ಗಳಷ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಮ. ಏನಾದರೂ ಅರ್ಥ ಆಯಿತಾ? ಆಗಿಲ್ಲವಾ? ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಹೋಲಿಕೆ ನೋಡಿ: ಒಂದು ಕೆಜಿ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿಂದ 24 ಮೆಗಾಜೂಲ್ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು. ಅದೇ ಒಂದು ಕೆಜಿ ಯು233 ಉರುವಲಿಂದ 8,20,00,000 ಮೆಗಾಜೂಲ್ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೆಜಿ ಯು233 ಉರುವಲು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯು 30 ಲಕ್ಷ ಕೆಜಿ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಮ. ಅರ್ಥ ಆಯ್ತಲ್ಲ! ಅಂದರೆ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಗ್ರಾಂಗಳಷ್ಟು ಯು233 ಇದ್ದರೂ ಸಾಕು, ಒಂದು ರಿಯಾಕ್ಟರಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕುಸಾಕು ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ತಯಾರಿಸಬಹುದು ಎಂದಾಯಿತು.

ಈಗ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರುವಾ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದಂಡೆಯಲ್ಲಿ (ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕೇರಳದ ಸಮುದ್ರ ಕಿನಾರೆಯ ಹೊಯಿಗೆಯಲ್ಲಿ) ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಥೋರಿಯಂ ಎಂಬ ಧಾತುವಿನ ಅಂಶವಿದೆ. ಈ ಥೋರಿಯಂ ಎಂಬುದು ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು ನಿರುಪಯೋಗಿ, ನಿರಪಾಯಕಾರಿ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಯು233 ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ! ಥೋರಿಯಂನ 232 ಎಂಬ ಐಸೋಟೋಪಿಗೆ ನ್ಯೂಟ್ರಾನುಗಳನ್ನು ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಸಿದಾಗ ಅದು ಥೋರಿಯಂ-233 ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ತುಂಬ ಅಸ್ಥಿರವಾದ ಐಸೋಟೋಪ್. ಅಂದರೆ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ತನ್ನೊಳಗಿನ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳನ್ನು ಹೊರಚೆಲ್ಲಿಕೊಂಡು ಪ್ರೊಟಾಕ್ಟಿನಿಯಮ್-233 ಎಂಬ ಧಾತುರೂಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಧಾತುರೂಪ ಕೂಡ ಅಸ್ಥಿರ. ಇದು ತಕ್ಷಣವೇ ಬೀಟಾ ಕಣಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ, ಯುರೇನಿಯಂ-233 ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಯು233 ಉಂಟಲ್ಲ - ಇದೇ ನಮಗೆ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯವಾದ ಉರುವಲು. ಹಾಗಾಗಿ ಥೋರಿಯಂ ಅನ್ನು ಫರ್ಟೈಲ್ ಮೆಟೀರಿಯಲ್ (Fertile Material) ಎಂದೂ ಯು233 ಅನ್ನು ಫಿಸೈಲ್ ಫ್ಯೂಲ್ (Fissile Fuel) ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಉರುವಲುಚೋದಕ, ಇನ್ನೊಂದು ನಿಜವಾದ ಉರುವಲು. ಹಸು ಹುಲ್ಲು ತಿಂದು ಸೆಗಣಿ ಹಾಕುತ್ತದೆ; ಆ ಸೆಗಣಿಯನ್ನು ಬೆರಣಿ ತಟ್ಟಿ ನಾವು ಉರುವಲಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತೇವಲ್ಲ, ಹಾಗೆ. ಥೋರಿಯಂ ಹುಲ್ಲು ಇದ್ದಂತೆ; ಯುರೇನಿಯಂ-233 ಬೆರಣಿ ಇದ್ದಂತೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿತ್ತು; ಆದರೆ ಆ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಸೆಗಣಿ ಮಾಡುವ ಹಸು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಯಲ್ಲಿತ್ತು.

ಆಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಥೋರಿಯಂ - ಅದರ ಪಾಡಿಗದು ನಿರುಪದ್ರವಿ. ಅದಕ್ಕೆ ನ್ಯೂಟ್ರಾನ್ ಕಣವನ್ನು ಹೊಡೆಸಿದಾಗಷ್ಟೇ ಅದರೊಳಗಿಂದ ವಿಕಿರಣಶೀಲ ಕಣಗಳು ಹೊರಹಾರುವುದು. ಈ ಅತಿ ವೇಗದ ಅತ್ಯಧಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ನ್ಯೂಟ್ರಾನ್ ಕಣಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಸುವುದೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವೇ. ಆದರೆ ಒಂದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಮಾಡಬಹುದು: ಅದೇನೆಂದರೆ ಮೊದಲ ಸಲ, ಕೆಲಸ ಶುರುಮಾಡುವಾಗ ಮಾತ್ರ - ಒಂದಷ್ಟು ನ್ಯೂಟ್ರಾನ್ ಕಣಗಳನ್ನು ಥೋರಿಯಂ-232ಗೆ ತಾಡಿಸಬಹುದು. ಆಮೇಲೆ ಥೋರಿಯಂ-232 ಎಂಬುದು ಥೋರಿಯಂ-233 ಆಗಿ, ನಂತರ ಪ್ರೊಟಾಕ್ಟಿನಿಯಂ-233 ಆಗಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಯುರೇನಿಯಂ-233 ಆದ ಮೇಲೆ ಆ ಯುರೇನಿಯಂ ಒಂದಷ್ಟು ನ್ಯೂಟ್ರಾನ್ ಕಣಗಳನ್ನು ಹೊರಚಿಮ್ಮಿಸುತ್ತದಲ್ಲ, ಆ ನ್ಯೂಟ್ರಾನ್ ಕಣಗಳೇ ಮತ್ತೆ ಥೋರಿಯಂನ್ನು ಬಡಿಯುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ ಇಡೀ ಚಕ್ರವು (Cycle. Not 'wheel'!) ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಸುತ್ತತೊಡಗುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಹುದು! ಇಲ್ಲಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಯುರೇನಿಯಂ ಉರುವಲಿಂದ ಹೊರಹಾರುವ ನ್ಯೂಟ್ರಾನುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಅದು ಅಪಾಯಕರ. ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ನ್ಯೂಟ್ರಾನುಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಸಪ್ಲೈ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಆದರೆ ಇಡೀ ಚಕ್ರವು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಸುತ್ತುತ್ತಲೇ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಯುರೇನಿಯಂ-233ರಿಂದ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂಖ್ಯೆಯ ನ್ಯೂಟ್ರಾನುಗಳಷ್ಟೇ ಹೊರಹಾರುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಕೆಲಸ ಸಲೀಸು. ಈ ಅತ್ಯಪರೂಪದ ಸಮತೋಲನಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ಕ್ರಿಟಿಕಾಲಿಟಿ (Criticality). ಅರ್ಥ ಆಯ್ತಲ್ಲ?

ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಮುದ್ರ ಕಿನಾರೆಯಲ್ಲಿ ರಾಶಿರಾಶಿಯಾಗಿ ಥೋರಿಯಂ ನಿಕ್ಷೇಪ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಜಗತ್ತಿನ ಒಟ್ಟು ಥೋರಿಯಂ ನಿಕ್ಷೇಪದ 25% ನಮ್ಮ ದೇಶವೊಂದರಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಈ ಥೋರಿಯಂನ್ನು ಯು233 ಆಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನಮಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ. ಈಗ ಅಂಥ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನಮ್ಮ ಕೈವಶ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಪ್ರಧಾನಿಯವರ ಟ್ವೀಟಿನ ಭಾವಾರ್ಥ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಭಾರತದ ಪರಮಾಣು ಚೈತನ್ಯದ ಜನಕ ಹೋಮಿ ಜಹಾಂಗೀರ್ ಭಾಭಾ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅವರು ಸ್ವಿತ್ಸರ್ಲೆಂಡ್ ಪಕ್ಕ ವಿಮಾನ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ನಿಗೂಢವಾಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದರು. ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಇಸ್ರೋ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆಂದು ನಿರಂತರ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮತ್ತು ಭಾಭಾರ ಪರಮಾಪ್ತರಾಗಿದ್ದ ವಿಕ್ರಂ ಸಾರಾಭಾಯಿ ಒಂದು ಮುಂಜಾನೆ ಕೇರಳದಲ್ಲೇ ನಿಗೂಢ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದರು. ಇಂಥ ಹಲವು ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ ಸಾವುಗಳಿಂದಾಗಿ ದೇಶದ ಪರಮಾಣು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರ ದಶಕಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿತ್ತು. ಪರಮಾಣು ಎಂದರೆ ಸಾಕು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಬಾವುಟ, ಘೋಷಣೆ, ಘೇರಾವ್, ಹರತಾಳಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬರುವ ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಿಂತಕರ ದಂಡುದಂಡುಗಳನ್ನೇ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅಡೆತಡೆ-ತಡೆಅಡೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಇದೀಗ ಭಾರತ ಥೋರಿಯಂನ್ನು ಯುರೇನಿಯಂ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಪದಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈಗ ಇರುವ ಥೋರಿಯಂ ದಾಸ್ತಾನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಈ ದೇಶವನ್ನು ಮುಂದಿನ 60,000 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿದ್ಯುತ್ತಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿರಬಹುದು.

ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲ ನೀವೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ!

ಶ್ರೀ ರಾಮ ನವಮಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು

2026-03-27T10:19:00.002+05:30

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಭುವಾಗದೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೂ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು , ಸ್ವಂತದ್ದಾಗಲಿ, ಸಂಸಾರದ್ದಾಗಲಿ, ಸಮಾಜದ್ದಾಗಲಿ, ಹೆಣ್ಣಾಗಲಿ, ಗಂಡಾಗಲಿ ಲೋಪ ಕಂಡುಬಂದರೆ ನಿರ್ಣಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿಸಮರ್ಥನಾಗಿ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿರುವ ಮೂರ್ತಿಯೇ ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರ.

ಸ್ವಂತಕ್ಕಲ್ಲ ; ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಅವರ ಧ್ಯೇಯ. ಜನಗಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಆಳಬೇಕೇ ವಿನಾ ತನ್ನ ಸ್ವಂತಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಆದರ್ಶಮೂರ್ತಿ.

ಕುಟುಂಬ, ಸಮಾಜ, ದೇಶ ಮೂರರಲ್ಲೂ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಮಹಾಮೂರ್ತಿ. ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬದ ಸಾಕಾರಮೂರ್ತಿ.

ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ ಮಹಾಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಾಮನ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು 32 ಗುಣಗಳಿಂದ ವಿಮರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿಚಾಣಕ್ಯ 10 ಗುಣದಲ್ಲಿಬಣ್ಣಿಸಿದರೆ ಕುವೆಂಪು ಅದರ ಮೂರು ಪಟ್ಟುಹೆಚ್ಚು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸತ್ಯಸ್ಯ ಸತ್ಯ ನಿತ್ಯ ಕಥನಂಕಣ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಸತ್ಯದ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯಲ್ಲಿನಿತ್ಯ ನಡೆಯುವಂತಹ, ನಿತ್ಯ ನೋಡುವಂತಹ ರೀತಿ ನೀತಿಯೇ ಶ್ರೀರಾಮನ ಆದರ್ಶ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ 'ರಾಮಾಯಣಂ ವಿರಾಮಾಯಣಂ ಕಣಾ' ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀ ರಾಮ ನವಮಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು. ಶುಭದಿನ !!

Courtesy : Shivakumar - Mysore

Click here to join WhatsApp channel

ನುಡಿಮುತ್ತು

2026-03-20T14:39:00.003+05:30

ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ನಿಮಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ -

ಹೊರಗಿನ ಘಟನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.

ಇದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿ,

ಮತ್ತು ನೀವು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.🪻

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಸೋತಾಗ ಯುದ್ಧ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ...

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸೋತಾಗ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ !

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆರಿಸಿ.

ಏಕೆಂದರೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ.

ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರು ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತಾರೆ.🪻

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Click here to join WhatsApp channel

ನುಡಿಮುತ್ತು

2026-03-16T09:40:00.005+05:30

ಹಳೆಯ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನೀವು ಹೊಸ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ...!

ಸೋದರಿ ನಿವೇದಿತಾ

2026-02-24T09:17:00.001+05:30

ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಿಗೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಂಥಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೂಡ ಕಷ್ಟ. ನಾವು, ಅಂದರೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರು ಅಸ್ಸಿಸಿಯ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಸನ ದೈವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಬೆಲ್‌ರಾಡನ ಬುದ್ದಿ ಶಕ್ತಿ, ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರನ ರಾಜಕೀಯ ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆವು. ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳೂ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಸಂಘಟಿತವಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಾರು ತಾನೆ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು? ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಸಾವಿರದಷ್ಟಾದಾಗ ಒಬ್ಬ ಶಂಕರಚಾರ್ಯರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

-ಸೋದರಿ ನಿವೇದಿತಾ

ನುಡಿಮುತ್ತು

2025-11-30T22:29:08.917+05:30

ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಹೂ ವಾದರೇನು.., ಮುಳ್ಳಾದರೇನು ? ಕಲ್ಪಿಸುವವರ ಹೃದಯ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದರೆ ಮುಳ್ಳು ಕೂಡ ಮೃದುವಾಗಿ ಹೂವಾಗ ಬಲ್ಲದು

ಸಿಹಿಸುಳ್ಳು - ಮನದ ಮಾತನ್ನು ದಾಟಿಸಲೊಂದು ತೆಪ್ಪ - ರೋಹಿತ್ ಚಕ್ರತೀರ್ಥ

2025-11-21T21:23:00.000+05:30

ಕೆ.ಎಸ್. ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿಯವರ "ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ" ಕವನ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ "ತೌರ ಸುಖದೊಳಗೆನ್ನ.." ಎಂಬೊಂದು ಕವಿತೆ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ರತ್ನಮಾಲಾ ಪ್ರಕಾಶ್ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಿ. ಅಶ್ವಥ್ ಈ ಕವಿತೆಗೆ ರಾಗ ಸಂಯೋಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇಕೋ ಏನೋ, ಹಾಡಿನ ರಾಗ, ಧಾಟಿಗಳು ಈ ಕವಿತೆಯ ಅಂತಃಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಟ್ಟಿವೆಯೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇದೊಂದು ಹಾಸ್ಯಕವಿತೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಹಾಸ್ಯವು ಸಮುದ್ರದ ತೆರೆಗಳ ಅಬ್ಬರದ ರೀತಿಯದಲ್ಲ; 'ಜೀವವಾಹಿನಿಯೊಂದು ಹರಿಯುತಿದೆ.." ಎಂಬಂಥ ಅಂತರ್ವಾಹಿನಿಯ ರೂಪದ್ದು. ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ, ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುವಂಥ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರ ಕಚಗುಳಿಯಿಟ್ಟು ನಕ್ಕುನಗಿಸುವಂಥ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟಿನ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಯಾವುದೋ ಶೋಕಗೀತೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಇರಲಿ, ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳಹೊರಟಿರುವ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿಯವರ ಈ ಕವಿತೆಯ ಪ್ರಾರಂಭವು ಅತ್ಯಂತ ಚೇತೋಹಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಹೆಂಡತಿ ತವರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಬಹುಶಃ ಕನಿಷ್ಠ ಆರು ತಿಂಗಳಿAದ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಪದ್ಯದೊಳಗಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ - "ಐದು ತಿಂಗಳ ಕಂದ ನಗುತಲಿಹುದು"! ಅಂದರೆ ಸೀಮಂತದ ಬಳಿಕ ತೌರು ಸೇರಿಕೊಂಡವಳು ಇನ್ನೂ ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಹೋಗಿಲ್ಲ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕನಿಷ್ಠ ಇನ್ನೊಂದು ತಿಂಗಳು ಹೋಗುವ ಯೋಚನೆಯೂ ಆಕೆಗಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕಾರಣ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ: "ತಾಯಡಿಗೆ ರುಚಿಯೆಂದು ನಾನಿಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ತಂಗಿಯ ಮದುವೆ ತಿಂಗಳಿಹುದು"! ಕೇವಲ ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತಂಗಿಯ ಮದುವೆ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ, ಹಾಗಿರುವಾಗ ನಾನು ತೌರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವುದು ಹೇಗೆ - ಇದವಳ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿ ಗಂಡನ ಎದೆಯನ್ನು ಘಾಸಿಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲು ಅವಳೊಂದು ಭೂಮಿಕೆ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹಗಲು ನಿಮ್ಮ ನೆನಪು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಡುತ್ತದೆ, ರಾತ್ರಿಯ ಕನಸಿನಲ್ಲಂತೂ ನೀವೇ ನೀವು - ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗಂಡನ ಹೃದಯವನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಇದರ ನಂತರ ಬರುವ ಸಾಲು ದಾಂಪತ್ಯದ ಮೇರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಎನ್ನಬಹುದು. ಬೃಂದಾವನದ ಹಣೆಗೆ ಕುಂಕುಮವನ್ನು ಇಡುವಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದು ಶ್ರೀತುಳಸಿ, ಕೃಷ್ಣತುಳಸಿ. ಇದು ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣರ ಪ್ರತೀಕ; ಆದರ್ಶ ದಾಂಪತ್ಯದ ಸಂಕೇತ. ನೀಲಾಂಬರದಲ್ಲಿ ಚಂದಿರನು ಬೆಳಗುವಾಗ, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ ಪತ್ನಿಯಾದ ರೋಹಿಣಿಯೂ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಂಥ ಸುಮಧುರ, ಸಮನೋಹರ ಕವಿಸಾಲು! ಇದನ್ನು ಓದುವ ಓದುಗನೇ ಬಿಸಿಗೆ ಕರಗಿದ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ ಕರಗಿಹೋಗುವಾಗ ಆ ಪತಿಯಾದರೂ ಕಲ್ಲುಗುಂಡಾಗಿ ಉಳಿದಾನೆ? ಹಾಗೆ ಅವನನ್ನು ಕರಗಿಸಿ ತನ್ನ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಈ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಸುಳ್ಳಿನ ಸಂಚಿ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಾಳೆ. ಐದಾಗಿದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದೇ ಬರುವೆನೆಂಬ ಸೂಚನೆ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಗಂಡ "ಒಮ್ಮೆ ತಕ್ಷಣ ರೈಲು ಹತ್ತಿ ಬಂದುಹೋಗಿಬಿಡು" ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದೂ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಆಗ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ: ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟುಬರಲು ತಾನೇನೋ ಸಿದ್ಧ. ಆದರೆ ನಾಳೆ ಮಂಗಳವಾರ, ನಾಡಿದ್ದು ನವಮಿ, ಬರುವುದು ಹೇಗೆ? ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಮುಂದೂಡಿಕೆ ಆದಂತಾಯಿತು. ಈ ಸೂಚನೆ ಗಂಡನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಸಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತದೆಂಬಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಲಾಮು ತಯಾರಿದೆ: "ಆಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುವೆನೆ ನಾನು ಇಲ್ಲೆ?"

ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಿಹಿಸುಳ್ಳಿಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಚುಚ್ಚುವ, ಅವರಿಗೆ ಕೇಡು ಬಯಸುವ ದುರುದ್ದೇಶಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಚಾಣಾಕ್ಷತನದಿಂದ ಸಂಭಾಳಿಸುವ, ಮುಗ್ಧವಲ್ಲದ ಒಳ್ಳೆಯತನವಿದೆ. ಹೌದು, ಇದು ಮುಗ್ಧತನವಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಕಪಟತನವೂ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಡನೊಡನೆ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು ನಿರುದ್ದಿಶ್ಯವಲ್ಲ, ಹಾಗಂತ ದುರುದ್ದೇಶವಂತೂ ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ. ಈ ಸಿಹಿಸುಳ್ಳೇ ಇಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಆಭರಣ.

ಸಿಹಿಸುಳ್ಳುಗಳಿಗೆ ಅನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಗು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕು ಗೆರೆ ಗೀಚಿ ನಿಮ್ಮತ್ತ ಚಾಚುತ್ತದೆ. ನೀವು "ಆಹಾ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!" ಎನ್ನುತ್ತೀರಿ. ಅದು ಸುಳ್ಳೆಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತು; ತನ್ನ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೆಂದು ಮಗು ನಂಬುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳುತನದ ನಿಜ ಗೊತ್ತಿದ್ದುದು ಒಬ್ಬರಿಗಷ್ಟೇ; ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಆ ಸುಳ್ಳನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬಿದರು. ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೋಡೋಣ: ಯಾವುದೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉಭಯಕುಶಲೋಪರಿ ನಡೆಸುತ್ತ ಒಬ್ಬರು, "ನೀವು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರಲೇಬೇಕು" ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಒತ್ತಾಯ ಹಾಕಿದರೆನ್ನಿ. ಆಗ ಎದುರಿನವರು "ಬರೋಣ, ಖಂಡಿತ ಬರೋಣ. ಮುಂದಿನ ಸಲ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದೇ ಬರುವೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಿನ ಸುಳ್ಳುತನ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ - ಅವರೇನೂ ಇವರನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬರಲೇಬೇಕೆಂಬ ಆದೇಶದಂತೆ ಕರೆದೂ ಇಲ್ಲ; ಇವರು ಬರುತ್ತೇನೆಂಬ ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ಬರುವವರೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಒಂದು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದಂತೆ ಈ ಸುಳ್ಳಿನ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಯಿತು. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಹಿಸುಳ್ಳಿನ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಚಗುಳಿ ಇಲ್ಲ, ಮೃದುಹಾಸ್ಯವಿಲ್ಲ, ಪರಸ್ಪರರಿಗೆ ಏನನ್ನೋ ದಾಟಿಸುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ನೇರಾನೇರ, ಸರಳ, ಮುಗ್ಧ ಸುಳ್ಳಿನ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಹಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಸಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ಹೆಕ್ಕಿ ಕೊಡಬಹುದು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಿಲಪ್ಪದಿಕಾರಮ್ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋವಲನ್, ಕನ್ನಗಿಗೆ ತಾನು ಸೌಖ್ಯವೆಂಬ ಸಂದೇಶ ಕಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಸ್ಥಿತಿ ಅಷ್ಟೇನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಕನ್ನಗಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವಳಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತೆಂದು ಕೋವಲನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಈ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ಷೇಮಸಮಾಚಾರವನ್ನು ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಓ. ಹೆನ್ರಿಯ "ದ ಗಿಫ್ಟ್ ಆಫ್ ಮೆಜಾಯ್" ಎಂಬ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಜಿಮ್ ಮತ್ತು ಡೆಲ್ಲಾ ಪಾತ್ರಗಳೂ ಅಷ್ಟೆ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಡವರು. ಗಂಡಹೆಂಡತಿಯರಾದ್ದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಬಡತವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಅವರಿಗೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಜಿಮ್ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಹೇರ್ ಕ್ಲಿಪ್ಪನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ತರುತ್ತಾನೆ - ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ವಾಚನ್ನೇ ಮಾರಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅವನ ಕೈಗಡಿಯಾರಕ್ಕೆ ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಚೈನನ್ನು ಅವಳು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ತರುತ್ತಾಳೆ - ತನ್ನ ಆ ಕೇಶರಾಶಿಯನ್ನೇ ಮಾರಿಕೊಂಡು! "ಅಯ್ಯೋ, ನನಗೆ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕೂದಲನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡೆಯಾ? ಎಂದು ಅವನು ಗೋಳಾಡಿದಾಗ ಡೆಲ್ಲಾ "ಬಿಟ್ಹಾಕು! ಆ ಕೂದಲಿಗೇನು! ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಂತೆ ಬೆಳೆದುಬಿಡುತ್ತೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳಾಡಿದ್ದು ತನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದರೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ದುಃಖ ಉಮ್ಮಳಿಸಿಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಆಕೆಗೂ ಗೊತ್ತು. ಟಾಲ್‌ಸ್ಟಾಯ್‌ಯ "ವಾರ್ ಆ್ಯಂಡ್ ಪೀಸ್" ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕುಮಾರ ಆಂದ್ರೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ, "ಎಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ನೀನೇನೂ ಹೆದರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ" ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅದೂ ಇಂಥದೇ ಒಂದು ಸಿಹಿಸುಳ್ಳು ಎಂಬುದು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಸಂಗತಿಯೇ ತಾನೆ? "ಯುದ್ಧದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಯಾರು ಭಾವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ? ಟಾಗೋರರ "ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಸ್ಟರ್" ಎಂಬ ಕತೆಯಲ್ಲಿ, ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಲು ಹೊರಟುನಿಂತ ಅಂಚೆಮಾಸ್ತರರನ್ನು ರತನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆಂಬಂತೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. "ನಾನೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತೀನಿ! ಮತ್ತೆ ಬರ್ತೀನಿ!" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕ್ಷೀಣವೆಂದು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಬರ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಕ್ಷೀಣ ಸಂಶಯವೊಂದು ಈ ಹುಡುಗಿಯೊಳಗೂ ಇದೆ. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಆ ಸುಳ್ಳನ್ನಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಆದರೂ, ಆಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಈ ಸಿಹಿಸುಳ್ಳುಗಳ ಒಳಗೆ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ನೋಯಿಸಬಾರದೆಂಬ ಎಚ್ಚರದ ಹೊರತಾಗಿ ಕೀಟಲೆಯ ಬುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲ; ನವಿರುಹಾಸ್ಯದ ಲೇಪವಿಲ್ಲ. ಸಿಹಿಸುಳ್ಳಿಗೆ ಅಂಥ ಹಾಸ್ಯದ ಲೇಪನ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಕೆ.ಎಸ್.ನ. ಗಟ್ಟಿಗರು. ಅವರ ಮತ್ತೊಂದು ಕವಿತೆ "ಶಾನುಭೋಗರ ಮಗಳು"ನಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಸ್ಯಲೇಪಿತ ಸಿಹಿಸುಳ್ಳೇ ವಸ್ತು. ಶಾನುಭೋಗರ ಮನೆಗೆ ವಧು ನೋಡಲು ಬಂದ ವರನನ್ನು ನೋಡಿ ಶಾನುಭೋಗರ ಮಗಳು ಸೀತೆ ಒಳಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳಲು ಹೋದ ಶಾನುಭೋಗರಿಗೆ ಅವಳು "ವೈದಿಕರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಊಟ ಹೊತ್ತಾಗುವುದು, ನಾನೊಲ್ಲೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ! (ಇದೆಂಥ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಕಾರಣ ಎನ್ನಬೇಡಿ. ೧೨ರ ಎಳವೆಗೆ, ಊಟ ತಡವಾಗುವುದು ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಕಾರಣವೇ ಅಲ್ಲವೆ?) ಮಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವಳ ಇಂಗಿತ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಕ್ಕ ತಂದೆ ಹೊರಬಂದು ವರನ ಕಡೆಯವರಿಗೆ "ಒಳಗೆ ನಂದಾದೀಪ ನಂದಿಹೋಯಿತು" ಎಂದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅಪಶಕುನ. ಅಪಶಕುನವನ್ನು ಮೀರಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಬಿಡಿ ಎಂದು ಯಾರೂ ಒತ್ತಾಯ ಹಾಕಲಾರರು. ಬಂದ ದಾರಿಗೆ ಸುಂಕವಿಲ್ಲವೆಂದು ವರ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಹುಡುಗಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದು ಸುಳ್ಳು; ಅದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಇನ್ನೊಂದು ಸುಳ್ಳು! ಆದರೆ ಈ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಹುಡುಗಿಯ ಬಾಳು ಉಳಿಯಿತು; ಅವಳೊಳಗಿನ ನಿಜಕಾರಣವೂ ಬದುಕಿಕೊಂಡಿತು; ಮದುವೆಯ ಸಂಬಂಧ ಕೂಡಿಬರಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಆ ಎರಡು ಕುಟುಂಬಗಳ ಸಂಬಂಧವೂ ಕಹಿಗೊಳ್ಳದೆ ಉಳಿಯಿತು. ಒಂದು ಸಿಹಿಸುಳ್ಳಿಂದ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಪ್ರಯೋಜನ! ಮರುದಿನ ನೀರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಆ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಓರಗೆಯ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ "ವಧುಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಗಂಡು ತನ್ನ ಕೂದಲಿಗಿಂತ ಕಪ್ಪು" ಎಂದು ಹೇಳಿದಳೇನೋ ಹೌದು; ಆದರೆ ಅದೂ ನಿಜಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲ! ಹುಡುಗಿಯ ಅಂತರಂಗದ ನಿಜಕಾರಣವೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಸುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಯಿತು. ಅಂಥ ಕೆಲವು ಖಾಸಗಿ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಸಿಹಿಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಬಲಿಹಾಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ!

"ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು, ಪ್ರಿಯವಾದ್ದನ್ನು ಹೇಳು, ಅಪ್ರಿಯವಾದ ಸತ್ಯ ಹೇಳಬೇಡ" ಎಂದರು ಪುರಾತನರು. ಹಾಗೆಯೇ "ಪ್ರಿಯವಾದ ಸುಳ್ಳನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಡ. ಇದುವೇ ಸನಾತನಧರ್ಮ" ಎಂದೂ ಆದೇಶಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಕೇಡೆನಿಸದ, ಕೇಡು ಬಯಸದ, ಒಳಿತಾದ್ದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲ ಅಂಥ ಸಿಹಿಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು. ಹೇಳಬೇಕು ಕೂಡ. ಭಯಹುಟ್ಟಿಸುವ ಕಠೋರ ರೂಪದ ಸತ್ಯದ ದರ್ಶನ, ಸಹವಾಸ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದೆ?

ಹೀಗೂ ಇದ್ದರು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತಿಗಳು - ಸಂಗ್ರಹ

2025-11-04T12:11:00.002+05:30

ಗಳಗನಾಥರು

ಕನ್ನಡದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ಇವರು. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಇದ್ದರೆ ಸಾಲದು, ನಾನು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದಿರುವೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಮನೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ರಾತ್ರಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ, ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಊರ ಕೆರೆ ಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಬೆಲ್ಲ ಕೊಬರಿ ತಿಂದುಕೊಂಡು ಊರೂರಿಗೆ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪುಸ್ತಕ ಹೊತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕವನ್ನು ಮನೆ ಮನಗಳಿಗೆ ಹಂಚಿದವರು ನಮ್ಮ ಗಳಗನಾಥರು. ಅವರು ಸತ್ತಮೇಲೆ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಲೂ ಇವರ ಮನೆಯವರ ಬಳಿ ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದಲೇ ಇವರ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕಷ್ಟೇಯೆಂದು ಅವರ ಮನೆಯವರು ಅ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೊಂದುಕೊಂಡು ನುಡಿದಿದ್ದರು.

ವಿ.ಸೀತಾರಾಮಯ್ಯ

ಇವರು ದಿನಾ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೊಟೇಲಿನಿಂದ ಹತ್ತು ಇಡ್ಲಿ ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಡ್ಲಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ತಾವು ತಿಂದು ಉಳಿದ ಒಂಬತ್ತು ಇಡ್ಲಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ದಿನಚರಿಯಂತೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಾವೂ ಬದುಕುತ್ತಾ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದುಕಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯ ನಮಗೆ ದಾರಿದೀಪ.

ದ.ರಾ.ಬೇಂದ್ರೆ:-🙏🏻 ಇವರೊಮ್ಮೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬರಬೇಕಾದರೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಕಿತ್ತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಮೇಲೆ, ದಾರಿಪಕ್ಕ ಕೂತಿದ್ದ ಚಮ್ಮಾರ ಸಿಗುತ್ತಾನೆ. ಬಿರುಬಿಸಿಲು ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಬೇಂದ್ರೆ ಅಜ್ಜ ಛತ್ರಿಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಚಮ್ಮಾರ ತಮ್ಮ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡುವಾಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಛತ್ರಿಯನ್ನು ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿದ್ದ ಚಮ್ಮಾರನಿಗೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು..! ಇದರಿಂದ ಮುಜುಗರಗೊಂಡ ಚಮ್ಮಾರ, ನಾನು ದಿನಾ ಬಿಸಿಲಲ್ಲೇ ಕೂತು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನು ನನಗಿದೆಲ್ಲ ಬೇಡ ಅಂದಿದ್ದಕ್ಜೆ ಬೇಂದ್ರೆ ಅಜ್ಜ ನೀನಿಗ ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ, ನಾನೀಗ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂದರಂತೆ...!. ಸರ್ವ ಸಮತಾ ಭಾವದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅವರದಾಗಿತ್ತು.

ಡಿವಿಜಿ:-🙏🏻

ಡಿವಿಜಿಯವರು ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗಲು ಹೇಳಿ ತಾವು ಬೇರೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು.ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಹೆಂಡತಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿರೋದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಿಟ್ಟಾದ ಡಿವಿಜಿ, ಮದುವೆಗೆ ಯಾಕೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಅವರ ಪತ್ನಿ, ಮಗನನ್ನು ಕಳಿಸಿದ್ದೇನೆ ಅಂದರು. ಡಿವಿಜಿ ಬಹಳ ಆತ್ಮೀಯರ ಮದುವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆನ್ನಲ್ಲ ನೀನೇ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಏರಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಅವರ ಪತ್ನಿ,'ನನ್ನತ್ರ ಇರೋದು ಒಂದೇ ಸೀರೆ. ಅದು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹರಿದಿದೆ.ಅದನ್ನು ಉಟ್ಕೊಂಡು ಮದ್ವೆಗೆ ಹೋದ್ರೆ ನನ್ ಯಜಮಾನ್ರ ಮಾನ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಅದ್ಕೆ ಮಗನನ್ನು ಕಳಿಸಿದೆ ಅಂದರಂತೆ. ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಡಿವಿಜಿಯವರಿಗೆ ಮರು ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ತಿರುಕ ನೀನು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಪುರಿಯೊಳಗೆ,

ಸಿರಿಯಿದ್ದೊಡೇನು, ಪರಿಜನರಿದ್ದೋಡೇನು ? ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಸು ಅವರದಾಗಿತ್ತು.

ಮಾಸ್ತಿ:-🙏🏻 ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಾಸ್ತಿಯವರು ಒಮ್ಮೆ ಊರಭೇಟಿಗೆ ತೆರಳಿರುತ್ತಾರೆ. ದಾರಿ ಮಧ್ಯೆ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಒಂದು ಬೊಗಸೆ ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ನೀರನ್ನು ಸೇದಿ ಮಾಸ್ತಿಯವರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಬದಲು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಟ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಾನೆ.ಮಾಸ್ತಿಯವರಿಗೆ ಅವನು ನೀರು ಕೊಡದ್ದು ನೋಡಿ ಮುಜುಗರವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಅವನು ಕೊಡವನ್ನು ಬಾವಿಗಿಳಿಸಿ ನೀರು ಸೇದುತ್ತಾನೆ. ಈ ಬಾರಿ ಮಾಸ್ತಿಯವರನ್ನು ಕರೆದು ಬೊಗಸೆ ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಹೇಳಿ ನೀರು ಸುರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಮಾಸ್ತಿಯವರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಆಗಲೆ ಯಾಕೆ ನೀನು ನನಗೆ ನೀರು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು. ಅದಕ್ಕವನು ಸ್ವಾಮಿ ಈ ಬಾವಿ ತೋಡಿಸುವ ಮೊದಲು ಡಿಸಿಯವರು, ಯಾರೇ ನೀರು ಸೇದಿದರು ಮೊದಲ ಕೊಡವನ್ನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಟ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಸುರಿಯಬೇಕು, ಅ ನೀರು ಪ್ರಾಣಿಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಕುಡಿಯೋಕೆ ಉಪಯೋಗವಾಗಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದರು.ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಊರಿನವರು ಅವರ ಅ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದ. ಅಂದಹಾಗೆ ಹಾಗೆ ಆದೇಶ ಮಾಡಿದ್ದ ಡಿಸಿ ಮಾಸ್ತಿಯವರೇ ಆಗಿದ್ದರು...! ಊರಿನವರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾಸ್ತಿಯವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದವು..!

ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದಾ ಬದುಕು ಸರ್ವಕಾಲಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟವರಿವರು.

ದೇವುಡು ನರಸಿಂಹಶಾಸ್ತ್ರಿ

ದೇವುಡು ನರಸಿಂಹಶಾಸ್ತ್ರಿ

ಮಯೂರ ವರ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾದಂಬರ ಬರೆದರಿವರು. ಅವರ ಕಾಲು ಗ್ಯಾಂಗರೀನ್ ಗೆ ಒಳಗಾದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ *ನೋಡ್ರಯಯ ನಾನೆಷ್ಟು ಅದೃಷ್ಠವಂತ, ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ತಾಗ ಅವರನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಜನ ಹೊತ್ತೊಯ್ದರೆ ನಾನು ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಅದೃಷ್ಠಶಾಲಿ ಎಂದು ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಅರುಹಿದ್ದವರು. ದೇವರು ನನ್ನ ಕಾಲು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ಕಟ್ಟುವ ನನ್ನ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನ ಅವನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಾರ ಎಂದು ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವರು.

ಇಂಥಃ ಮಹನೀಯರಿಂದಲೇ ಕನ್ನಡ ಉಳಿದು ಬೆಳಿದಿದ್ದು.

ಟಿ ಎಸ್ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯ

ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿ ನಡೆಸಿ ಕನ್ನಡ ಕಟ್ಟಿದವರು. ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿ ಮನೆಯ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಪುತ್ರ ಮರಣಿಸಿದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಅವರ ಶ್ರೀಮತಿ ಅವರ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಉಸುರಿಸಿದರು. ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರಬಾರದೆಂದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲ್ಲು ಮಾಡಿಕಂಡು ಕವಿಗೋಷ್ಠಿ ನಡೆಸಿ, ಅದು ಮುಗಿದ ನಂತರ ಅವರ ಕಣ್ಣಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಧುಮ್ಇಕ್ಕಿತ್ತು. ಆಗ ಇತರರು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಕೇಳಿದಾಗ ನಡೆದ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಆಗ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೀಗೇಕೆ ಮಾಡಿದಿರಿ ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಕನ್ನಡ ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸ ನಿಲ್ಲಬಾರದೆಂದೂ ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕನ್ನಡವೇ ಮಿಗಿಲು ಎಂದು ತೋರಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರೀತ.

ಕನ್ನಡ ಉಳಿದಿದ್ದೇ ಇಂಥಹವರ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದ

ಈ ಮೇರು ಸಾಹಿತಿಗಳು ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗೆ ಆಸ್ತಿ | ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ

Krupe : Whatsapp / ಸಂಗ್ರಹ

ನುಡಿಮುತ್ತು

2025-11-04T09:08:00.005+05:30

ನಲ್ಬೆಳಗು

೩/೧೧/೨೦೨೫

ವಿಶ್ವ ಜೆಲ್ಲಿ ಮೀನು ದಿನ; ವಿಶ್ವ ಸ್ಯಾಂಡ್‌ವಿಚ್ ದಿನ

ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವ ಬೀಜಕ್ಕೆ ಹೆದರುವ ಭಯವಿದ್ದರೆ ಹೆಮ್ಮರವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ;

ಅದೇ ರೀತಿ ಸೋಲುತ್ತೇನೆoದು ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಪಡದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಯಾರೂ ಇತಿಹಾಸ ಬರೆಯಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ

ಅಹಾ ! ನೀರೆ - ವಿನಾಯಕ

2025-10-31T07:29:10.469+05:30

*ಅಹಾ ! ನೀರೆ !*

೧

ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಲ್ಲೆಲ್ಲ ನೀರೇ ನೀರು !

ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಮೆರೆಯುವ ಮೊರೆಯುವ ನೀರು !

ನನೆಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ, ಚಿರಂಜೀವಿಯಾದ ನೀರು !

ಮುಗಿಲನಣಕಿಸುವ ದಟ್ಟನೀಲಿಯಾದ ನೀರು !

ಅಹಾ ! ನೀರೆ ! ನಿನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯವೇ ಸೌಭಾಗ್ಯ !

ನಿನ್ನ ಚಿರಂಜೀವಿ ಪಟ್ಟವೇ ಪಟ್ಟ !

ತಬ್ಬುತಿರುವೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿ !

ನಿನ್ನ ತೋಳ್ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಪುಡಿಪುಡಿಯಾದವು ಖಂಡಖಂಡಗಳು !

ಇಂದ್ರನು ಬಂದಿಲ್ಲಿ ಮಳೆಗರೆಯಲಾರ :

ಮಳೆಯ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಯುವನಿಲ್ಲಿ ಬಂದು !

ವಾಯುವು ಬಂದಿಲ್ಲಿ ಬೀಸಲಾರ,-

ಈಸಬಹುದು ಬೇಕಾದರೆ ಮನಬಂದತ್ತ !

ಅಹಾ! ನೀರೆ ! ಅಂತಪಾರವಿಲ್ಲದ ನೀರೆ !

ದೇವರು ನಿನ್ನಳಿಯ ! ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನಣುಗರು !

ಸರಿಯಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ವೈಭವಕೆ ! ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮೈಸಿರಿಗೆ !

ಅಹಾ ! ನೀರೆ ! ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಮಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ನೀರೆ !

ಯಾರಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು ನಿನ್ನ ನೀರು ?

ಯಾರೆದೆಯನ್ನು ಹರಿಸಲಿಲ್ಲ ನೀರು ನೀರಾಗಿ ?

ಸಾವಿಲ್ಲ ನೋವಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ,-

ಮರಣದಂಥ ಹರಣಗಳು ಚರಿಸುತಿಹವು

ನಿನ್ನ ತಿಮಿಂಗಿಲತಿಮಿರೋದಕದಲ್ಲಿ ;

ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಿ ಎದ್ದೇಳುವವು !

ಲಾಲನೆ-ಪಾಲನೆಯಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ,-

ನಿನ್ನ ಕ್ಷಾರೋದಕದಲ್ಲಿ ಪವಡಿಸಿದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಶಾಯಿ,-

ಸೃಷ್ಟಿಪಾಲಕ ತಾನು !

ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ ಮುಟ್ಟಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ,-

ಮತ್ಸ್ಯಕೂರ್ಮಗಳಾಗಿ ನಿನ್ನ ತೊಡೆಯಲಾಡಿದ ದೇವ -

ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ತಾನು !

ತ್ರಿಪುಟರಹಿತನಾಗಿರುವೆ, ಓ ! ಸಮುದ್ರರಾಜ !

ಓ ! ಸ್ವಯಂಭೂ !

~ *ವಿನಾಯಕ*

{'ಸಮುದ್ರ ಗೀತಗಳು' ಕವನ‌ಸಂಕಲನ}

"RSS ಮತ್ತು DSS - ಒಂದು ತೌಲನಿಕ ಅಧ್ಯಯನ"- ಪ್ರವೀಣಕುಮಾರ M

2025-10-18T12:29:00.005+05:30

RSS (ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘ) ತನ್ನ 100 ನೇ ವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಆ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಹಲವಾರು ಇತರ ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಪಕ್ಷಗಳು, ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಗುಂಪುಗಳು RSS ಅನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿವೆ,ನಿಂದಿಸುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಅದರ ನಾಗಾಲೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿವೆ!

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ RSS ಹೆಸರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೋಲಿಕೆಯಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಘಟನೆ DSS (ದಲಿತ ಸಂಘರ್ಷ ಸಮಿತಿ) ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

RSS ಗೆ 100 ವರ್ಷ ತುಂಬಿರಬಹುದು. ಆದರೆ DSS ಇತಿಹಾಸವೂ ಕಡಿಮೆಯೇನಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ವರ್ಷವಷ್ಟೇ ಅದಕ್ಕೆ 50 ವರ್ಷ ತುಂಬಿದೆ! ಆದರೆ ಅದರ 50 ನೇ ವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆ ಮಾತ್ರ ತೀರಾ ನೀರಸವಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅದಾಗಲೇ ಹಲವಾರು ಚೂರುಗಳಾಗಿ ಒಡೆದು ಹೋಗಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರಚಾರವೇ ಇಲ್ಲದೆ ಅದರ ಸುವರ್ಣ ಸಂಭ್ರಮ ಮುಗಿದುಹೋಗಿತ್ತು :-(

ಶಿಕ್ಷಣ-ಸಂಘಟನೆ-ಹೋರಾಟ ಎನ್ನುವ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮೂಲ ಮಂತ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಎರಡು-ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಮರ್ಥವಾಗಿಯೇ ಅದು ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಆದರೆ ಆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಲಾಭ, ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಪಕ್ಷರಾಜಕೀಯ ಮುಂತಾದ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ತಲೆದೋರಿ ಛಿದ್ರವಾಗುತ್ತಾ ಬಂತು. ಇಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ DSS ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅದರ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಇತಿಹಾಸ, ಸಾಧನೆ ಮುಂತಾದ ಯಾವ ವಿಚಾರಗಳೂ ಸ್ವತಃ ದಲಿತ ಯುವಕರಿಗೇ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ!

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ DSS ಒಂದು ವಿಚಾರವನ್ನು/ವಿವಾದವನ್ನು/ಹೋರಾಟವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅದು ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡಿತು ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ನಗರ, ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲೂ DSS ಖದರ್ ಹಾಗಿತ್ತು!

ಆದರೆ ಬರಬರುತ್ತಾ ಬಹುತೇಕ ನಾಯಕರು ಒಂದು ಪಕ್ಷದ ಪರ, ಕೆಲವು ನಾಯಕರ ಪರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದರು. ದಲಿತಪರ ಹೋರಾಟಗಳಿಗಿಂತಾ ಆಂತರಿಕ ಹೋರಾಟಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾದವು. ಕೊನೆಗೆ ಅನೇಕ ಬಣಗಳಾಗಿ ಒಡೆದು ಹೋಳಾಗುವ ಮುಖಾಂತರ ನೂರಾರು ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದೂ ಒಂದು ಎನ್ನುವಂತಾಯಿತು.

RSS ಮುಖವಾಣಿ ಎನ್ನಲಾಗುವ 'ಆರ್ಗನೈಸರ್' ಪತ್ರಿಕೆಯಂತೆಯೇ DSS ಕೂಡ 'ಪಂಚಮ' ಎನ್ನುವ ತನ್ನದೇ ಆದ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಪಂಚಮ ಪತ್ರಿಕೆಯು ದಲಿತ ಲೇಖಕರಿಗೆ, ದಲಿತರ ಆಕ್ರೋಶ, ನೋವು, ದುಗುಡ, ದುಮ್ಮಾನಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿತ್ತು. RSS ಮುಖವಾಣಿ ಎನ್ನಲಾಗುವ 'ಆರ್ಗನೈಸರ್' ಈಗಲೂ ಇದೆ. DSS ನ ಪಂಚಮ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ!

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು RSS ಗಿಂತಲೂ DSS ಗೇ ಹೆಚ್ಚು ಅವಕಾಶಗಳಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ವಿಚಾರಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ರಾತ್ರಿ ಹಗಲೆನ್ನದೆ DSS ಗಾಗಿ ದುಡಿಯಲು ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಪಡೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಕೇವಲ ಕರ್ನಾಟಕವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಚಳುವಳಿ ಎನ್ನುವ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯನ್ನು DSS ಅದಾಗಲೇ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು!

ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತದರ ನಾಯಕರುಗಳು DSS ನ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಪರವಾದ ಹೋರಾಟಗಳಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು. DSS ನ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ನಾಯಕರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ನಾಯಕರ ಬೆಂಬಲಿಗರಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸತೊಡಗಿದರು. ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ DSS ಚಳುವಳಿಯು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರ ಪರವಾದ ಚಳುವಳಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿ ಉಳಿದ ಮುಖಂಡರುಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಳುವಳಿಯಿಂದಲೇ ಹಿಂದೆ ಸರಿದರು. ಅವರ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನೂ DSS ಒಳಗೆ ಕಳಿಸಲಿಲ್ಲ.

DSS ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ತಪ್ಪೇ? RSS ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಹೀಗೆ ನೀವು ಕೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಬಿಜೆಪಿ RSS ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಕ್ಷ. ಆ ಪಕ್ಷವೂ ಸಂಘಪರಿವಾರದ್ದೇ ಒಂದು ಭಾಗ. ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಘಟನಾ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿಯೇ ಕಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ DSS ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಹಾಗಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಮೂಲದ ಒಂದು ಪಕ್ಷವೇ ಹೊರತೂ DSS ಮೂಲದ್ದಲ್ಲ.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುವುದು DSS ನಾಯಕರ ಕೆಲಸವಾಗಬಾರದಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ DSS ಮುಖಾಂತರವೇ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಸ್ವಂತ ಬಲದಿಂದ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ದಲಿತ ಸಂಘರ್ಷ ಸಮಿತಿಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದ್ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡದಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಉಪಾಯವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು!

ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುವುದಾದರೆ: ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವ ಅವರನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ದಲಿತ ಸಂಘರ್ಷ ಸಮಿತಿಯ ಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಎಂದೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಅವರು ದಲಿತ ಸಂಘರ್ಷ ಸಮಿತಿಯ ಪರವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪರವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ? ಗಮನಿಸಿದರೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಇದಿಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ 'ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ವೋದಯ ಪಕ್ಷ' ಮುಂತಾದ ಹಲವಾರು ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಏನೇನೋ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಚುನಾವಣಾ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿಗರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ!

ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಅವರು "RSS ಗೆ ನೂರಾಯಿತಂತೆ ಹೌದಾ!" ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಲೇಖನವೊಂದನ್ನು ಬರೆದು ಎಲ್ಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರ ಮುಖಾಂತರ ಅದನ್ನು ಹಂಚಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕಳೆದ ವರ್ಷವಷ್ಟೇ ಐವತ್ತು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸಿದ DSS ಕುರಿತು ಅವರು ಎಷ್ಟು ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆದರು? ಎಷ್ಟು ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು? ಎಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು? ಬಹುತೇಕ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವಷ್ಟು!!

ಫೇಸ್ ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಪ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿವರು ಬರೆದ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಬರಹಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿಸಿ "RSS ಆಳ ಅಗಲ" ಎನ್ನುವ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಬರೆದು, PDF ಮಾಡಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮೂಲಕ ಉಚಿತವಾಗಿ ಹಂಚಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರೇಕೆ "DSS ಆಳ ಅಗಲ" ಎನ್ನುವ DSS ಪರವಾದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ? ಸ್ವತಃ ಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರೇ DSS ಕುರಿತು ಅಷ್ಟೊಂದು ನಿರಾಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುವಾಗ, ಇನ್ನು ಉಳಿದವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೇನಿರುತ್ತದೆ?

ಕಳೆದ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಳಮೀಸಲಾತಿ ಕುರಿತು ದಲಿತ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ಕಂದಕವೇ ಏರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ದಲಿತರ ಅಸ್ಮಿತೆ, ದಲಿತರ ಧ್ವನಿ, ದಲಿತರ ಕವಿ, ದಲಿತರ ಸಾಹಿತಿ ಎಂದೇ ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವ ಅವರು ಅಂತಹ ಒಡಕನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಏನೇನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ? ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ? ಎಷ್ಟು ಬಣಗಳನ್ನು ಕರೆದು ಕೂರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿ, ಸಮಾಧಾನಿಸಿ ಕಳಿಸಿದ್ದಾರೆ? ಬಹುಶಃ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವಷ್ಟು!

ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವ ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದವರು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ "ದಲಿತರ ಪರವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಕಾರಣ, ಆರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣವನ್ನು ಮುಂದೊಡ್ಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಬಿಜೆಪಿ ವಿರುದ್ಧದ ಅಥವಾ RSS ವಿರುದ್ಧದ ಅಥವಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರ ಪರವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ ಲಗುಬಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಬರುತ್ತಾರೆ!"

RSS ಏಕೆ ನೂರಾಗಿ ನೂರೊಂದರತ್ತ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು DSS ಏಕೆ ನೂರರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಯಿತು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಬಹುಶಃ ಇದೊಂದೇ ಉದಾಹರಣೆ ಸಾಕು ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ಮರೆಯದಾ ನೆನಪು - ರವೀಂದ್ರ್ ಆರ್

2025-10-17T12:59:00.005+05:30

ಮರೆತು ಹೋಗೆಂದರು ಮರೆಯದಾ ನೆನಪು

ಮನದಿ ಮುಳ್ಳನಿಟ್ಟು ಮುದಪಡುವ ನೆನಪು

ಮಸುಕಿದ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಮೊಂಬತ್ತಿ ಈ ನೆನಪು

ಮೆರಾದಾಡಿ ಮರೆಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪಿಸುವ ನೆನಪು

ಮನದನ್ನೆಯ ಮುಗುಳ್ನಗುವ ಮೆಲುಕಿಸುವ ನೆನಪು

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಮೆದುಗಾಳಿಗೆ ಮದವೇರುವ ನೆನಪು

ಮನಮೆಚ್ಚಿಸಿ ಮನಮುರಿಸಿ ಮೆರೆದಾಡುವ ನೆನಪು

ನಾ ನೆನೆಯದಾ ನೆನಪ ನೆನಪಿಸಿ ನೀನೇಕೆ ನೋಯಿಸುವೆ ನೆನಪೇ???

ತಪ್ಪುಗಳು

2025-10-17T12:19:00.003+05:30

ತಪ್ಪುಗಳು

----------

ಭಾಷೆಯೇ ಇಲ್ಲದ

ದೇವರನು

ಭಾಷೆಯಲಿ

ಬಂಧಿಸಿದೆ.

ಸೀಮಾತೀತನ

ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರದಲಿ

ಸಂಧಿಸಿದೆ.

ಗುರುತಿಗಾಗಿ

ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ

ಹೆಸರುಗಳಿಂದಲೇ

ಅವನನ್ನೂ

ಕರೆದುಕೊಂಡೆ.

ಇಷ್ಟವಾದ

ರೂಪದಲ್ಲೇ

ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು

ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ.

ಕಟ್ಟಕಡೆಗೆ

ಎಲ್ಲದರ

ಒಳಮರ್ಮದ

ಅರಿವಾದಾಗ

ನನ್ನನೇ ನಾ

ಜರಿದುಕೊಂಡೆ

ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂದು

ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ.

( ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಶ್ಲೋಕದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ)

...ಎಂ.ಎ.ಎಸ್

ಎಂ ಎ ಸಾದಿಕ್ ಉಲ್ಲಾ , ಶಿಕ್ಷಕರು , ಸ ಪ ಪೂ ಕಾ

ಯಳಗೋಡು, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ತಾ & ಜಿ

ರಿಟೈರ್ ಆದ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಟೈಮ್ ಪಾಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ......?"

2025-10-17T11:38:00.002+05:30

🥸 ರಿಟೈರ್ಡ್ ಆದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಬಹಳ ಜನ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ 👉 ರಿಟೈರ್ ಆದ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಟೈಮ್ ಪಾಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ......?",

🤠ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರ "ಟೈಮ್ ಪಾಸಾ"...? ಓಹ್, ನಿನ್ನೆಯದೆ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ ~~

ನಿನ್ನೆ ಜ್ಯುವೆಲ್ಲರೀ ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 10 ನಿಮಿಷ ಕಳೆದ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದೆವು..!

ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಕಟ್ಟುವ ಚಲನ್ ಬುಕ್ ನೊಂದಿಗೆ ಕಾರಿನ ಹತ್ತಿರ ಪೊಲೀಸ್ ಒಬ್ಬರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕುರಿತು, ಬರ್ರಿ,..ಬರ್ರಿ...ನಿಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿ ಹೇಳಿ ಸಾಕಾಗೇತಿ.....1000 ರೂಪಾಯಿ ದಂಡ ಕಟ್ರಿ ಅವಾಗ ಗೊತ್ತಾಕೇತಿ....

ಆವಾಗ ನಾನಂದೆ "ಈಗಷ್ಟೇ ಜಸ್ಟ್ ಹತ್ತೇ ನಿಮಿಷ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಗ್ ಬಂದೇವಿ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಅಂದ್ರೆ ಹೆಂಗ,.... ಇದೊಂದ್ ಸಲ ದಯಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡ್ರಿ"

ಆಗ ಪೊಲೀಸ್ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುದೂ ಹಿಂಗ ssss ಯಾವಾಗ ಸಾವಿರ ರುಪಾಯ್ ದಂಡ ಕಟ್ಟತೀರಿ ಅವಾಗ ಗೊತ್ತಾಕೇತಿ

ಆಗ "ನಾನು ರಿಟೈರ್ಡ್ ಅದೇನಿ, ನನ್ನ ಬಿಳೇ ಕೂದಲಕ್ಕರ ಕಿಮ್ಮತ್ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ ಬಿಡ್ರಿ ಅಂದೆ

ಪೊಲೀಸ್ ಮೊದಲು ಒಪ್ಪದಿದ್ರೂ ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ.... ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ರೊಕ್ಕ ಕೊಟ್ಟು ಕಾರ್ ತಗೋತೀರಿ, ಜ್ಯುವೆಲ್ಲರೀ ಖರೀದಿ ಮಾಡ್ತೀರಿ.. 1000 ರುಪಾಯ್ ಕಟ್ಟಾಕ ರಿಪಿ- ರಿಪೀ ಮಾಡ್ತೀರಿ.... ನಿಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡ್ತೀನಿ, 200 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗ್ರಿ" ಅಂದ.

ನಾನು 200 ರುಪಾಯ್ ಕೊಟ್ರ ಅದಕ್ಕ ಪಾವತಿ ಕೊಡ್ತೀರಿಲ್ಲೋ ಅಂದೆ.

ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಅವನು ಪಾವತಿ ಬೇಕು ಅಂದರ ಕಾಯದೇಸಿರ್ 1000 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡರಿ ಅಂದ.

ನಾನು 200 ರುಪಾಯ್ ನೇ ಕೊಡೋದು ಅದಕ್ಕ ನೀವು ಕಾಯದೇಸೀರ್ ಪಾವತಿ ಕೊಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.

ಪೊಲೀಸಪ್ಪನಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದು ನನಗೇ ಕಾಯ್ದೆ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೀರಾ....ಕಾರಿನ ಒಂದು ಮಿರರ್ ಗ್ಲಾಸ್ ಒಡೆದಿದೆ,...... ಹಳೇ ನಂಬರ್ ಪ್ಲೇಟ್ ತೆಗೆದು ಹೊಸಾ HSRP ಗೆ ಕನ್ವರ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದನ್ನುಹಾಕಿಸಿಲ್ಲ ,....ಇಂಧನದ ಪೋಲ್ಯೂಷನ್ ಟೆಸ್ಟ್ 4 ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೇ ಎಕ್ಸ್ ಪೈರ ಆಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಒಟ್ಟು ದಂಡ 8000/- ರೂಪಾಯಿ ಆಗುತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿರಿ ಅಂದ.

*ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ ಇನ್ನು ಪೊಲೀಸನನ್ನು ನೀನೇ ಸಂಭಾಳಿಸು ಅಂತ

ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದು ನಿಂತೆ.

ಅವಳು ತನ್ನದೇ ಆದ

ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ನೊಂದಿಗೆ ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿ ನಿಮಗೇನು ಅಕ್ಕ-ತಂಗೇರ್ ಇಲ್ಲೇನ್.. ದಯಾ - ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಇಲ್ಲೇನ್...ನನ್ನ ಜಗಾದಾಗ್ ನಿಮ್ಮ ಚಿಗವ್ವ ಇದ್ದರ ಹಿಂಗss ಮಾಡತಿ ದ್ದರೆನ್ ಅಂತ ಮತ್ತ 15-20 ನಿಮಿಷ ಜಗ್ಗಿದಳು.*

ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಸಿಟಿ ಬಸ್ ಬಂದು ನಿಲ್ಲಲು ತಡಮಾಡದೆ ಅದನ್ನು ಹತ್ತಿಬಿಟ್ಟೆವು ಯಾಕೆಂದರೆ ಆ ಕಾರ್ ನಮ್ಮದು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.!!!!!

ಪಾಪ ಪೊಲೀಸಪ್ಪ ತೆರದ ಬಾಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಂಡ.

ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ, ಇದು ಟೈಮ್ ಪಾಸಿನ ಕೇವಲ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ,ಇಂಥಾ ನೂರಾರು ನಮ್ಮ ಸ್ಟಾಕ್ ನಲ್ಲಿವೆ.

ಕೃಪೆ: ಅನಾಮಿಕ / Whatsapp

ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ (೨೩.೦೬.೧೯೪೪-೩೦.೦೫.೨೦೨೫) - ಒಂದು ನೆನಪು - ಸಿ ಬಿ ಶೈಲಾ ಜಯಕುಮಾರ್. ಚಿತ್ರದುರ್ಗ.

2025-05-30T10:25:00.003+05:30

"ಪ್ರೀತಿ ಕೊಟ್ಟ ರಾಧೆಗೆ...ಮಾತು ಕೊಟ್ಟ ಮಾಧವ..."

"ಅಮ್ಮ ನಾನು ದೇವರಾಣೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಕದ್ದಿಲ್ಲಮ್ಮ..."

"ಲೋಕದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಧೆಯೂ ಕೂಡ ..."

"ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಒಟ್ಟಿಗಿದ್ದು ಎಷ್ಟು ಬೆರೆತರೂ..."

ಹುಚ್ಚು ಖೋಡಿ ಮನಸು, ಅದು ಹದಿನಾರರ ವಯಸು..."

ಡಾ ಹೆಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಅವರ, ಮನಸೂರೆಗೊಂಡ ಈ ಮಧುರ ಭಾವ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಕೇಳದ, ಗುನುಗುನಿಸದ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರಿಲ್ಲ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು.

ಡಾ ಹೊದಿಗೆರೆ ಶಾನ್ ಭಾಗ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ(೨೩.೦೬.೧೯೪೪) ಹೆಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಎಂದೇ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತರು. ಕವಿ, ಕಾದಂಬರಿಕಾರ, ನಾಟಕಕಾರ, ಪ್ರಬಂಧಕಾರ, ಶಿಶು ಸಾಹಿತಿ, ಅನುವಾದಕ, ವಿಮರ್ಶಕ, ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ಹಾಗೂ ಕಿರುತೆರೆಯ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳಿಗೆ ಗೀತೆ, ಸಂಭಾಷಣಾ ರಚನೆಕಾರ... ಹೆಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಅವರ ಹಲವು ಮುಖಗಳಿವು!ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭದ ಮುಖ್ಯ ಕವಿ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಮುತ್ತಜ್ಜ ಕೆಲ್ಲೋಡು ಪುಟ್ಟಪ್ಪ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಗಮಕಿಗಳು. ಅಜ್ಜ ಭೀಮರಾಯರು ಮೃದಂಗ ವಾದಕರು ಹಾಗೂ ನಾಟಕ ಪ್ರಿಯರು. ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತದ ಪ್ರೇಮ ಹೆಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಅವರಿಗೆ ರಕ್ತಗತವಾಗಿಯೇ ಬಂದದ್ದು .

ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮಲ್ಲಾಡಿಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯ ಕ್ರಾಫ಼್ಟ್ ಟೀಚರಾಗಿ ವೃತ್ತಿ ಆರಂಭಿಸಿದ ಹೆಚ್ಚೆಸ್ವಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸೇಂಟ್ ಜೋಸೆಫ್ ಕಾಮರ್ಸ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ನಿವೃತ್ತರಾದವರು. ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗನಲ್ಲಿ ಡಿಪ್ಲೊಮಾ ಪಡೆದರೂ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವೇ ಅವರನ್ನು ಸೆಳೆದಿದ್ದರಿಂದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಎಂ ಎ ಮಾಡಿದರು.

ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಂಭತ್ತೈದನೇ ಅಖಿಲ ಭ್ಹಾರತ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು.

ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಆರ್ಯಭಟ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಡಿವಿಜಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಅವರ ಮುಡಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ.

೧.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಮೊದಲ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಹೆಸರೇನು?

*'ಪರಿವೃತ್ತ'

೨.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರು ಮಹಾ ಪ್ರಬಂಧದ ವಸ್ತು ಯಾವುದು?

*'ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಥನ ಕವನಗಳು'

೩.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಎರಡು ಕಥಾ ಸಂಕಲನಗಳು ಯಾವುವು?

*'ಬಾನಸವಾಡಿಯ ಬೆಂಕಿ' ಮತ್ತು 'ಪುಟ್ಟಾರಿಯ ಮತಾಂತರ'

೪.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರು ಅನುವಾದಿಸಿದ ಕಾಳಿದಾಸನ ಕಾವ್ಯ ಯಾವುದು?

*'ಋತುಸಂಹಾರ' ವನ್ನು 'ಋತುವಿಲಾಸ' ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕೃತಿಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಅನುವಾದ ಪುರಸ್ಕಾರ ಲಭಿಸಿದೆ.

೫.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಆತ್ಮಕಥನದ ಹೆಸರೇನು?

*'ಎಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಅನಾತ್ಮ ಕಥನ'

೬.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರು ಟಿ ಎನ್ ಸೀತಾರಾಂ ಅವರ ಯಾವ ಧಾರಾವಾಹಿಗೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಗೀತೆ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ?

*'ಮುಕ್ತಾ'

೭.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಮಹಾ ಕಾವ್ಯ ಯಾವುದು?

* 'ಬುದ್ಧ ಚರಣ'

೮.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಯಾವ ಯಾವ ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಬಹುಮಾನ ಬಂದಿದೆ?

*ಸಿಂದಬಾದನ ಆತ್ಮಕಥೆ(ಕವನ ಸಂಕಲನ)

*ಹರಿಗೋಲು(ಕವನ ಸಂಕಲನ)

*ಅಗ್ನಿಮುಖಿ( ಕಾದಂಬರಿ)

*ಒಂದು ಸೈನಿಕ ವೃತ್ತಾಂತ( ನಾಟಕ)

*ಹೂವಿನ ಶಾಲೆ( ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ)

೯.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರ ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಬಂಧ ಸಂಪುಟದ ಹೆಸರೇನು?

* 'ಈ ಮುಖೇನ'

೧೦.ಡಾ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ ಅವರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ಸಿನಿಮಾ ಯಾವುದು?

*'ಹಸಿರು ರಿಬ್ಬನ್'

ಒಂದು ಘಟನೆ - ಕೃಪೆ: ವಾಟ್ಸಾಪ್

2025-05-05T11:19:00.001+05:30

ಹರಿದುಹೋದ ಧೋತಿ ಮತ್ತು ಹರಿದ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ 15-16 ವರ್ಷದ ಮಗಳ ಜೊತೆ

ದೊಡ್ಡ ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ ಹೋದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ , ವೇಟರ್ ಬಂದು ಎರಡು ನೀರಿನ ಲೋಟ ಇಟ್ಟು ಕೇಳಿದ. ತಮಗೇನು ಬೇಕು? ಆಗ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ

" ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಪ್ರಥಮ ಬಂದರೆ ನಗರದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ದೋಸೆ ತಿನ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದೆ.

ಇದು ಆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಮಗಳು ಈಡೇರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ದೋಸೆ ತನ್ನಿ. ? ವೇಟರ್ ಕೇಳಿದ " ಆಯಿತು ತಮಗೇನು ತರಬೇಕು?" ನನ್ನ ಬಳಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ದೊಸೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಹಣವಿದೆ ಅವಳಿಗಷ್ಟೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕು.ಎಂದ.ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ವೇಟರ್ ನ ಮನಸು ಕರಗಿತು. ಮಾಲೀಕನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವನು ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಗಳ ಕಥೆ ಹೇಳಿದ.ಮುಂದುವರಿದು ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ತಿಂಡಿ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ಅವರ ಬಿಲ್ ಹಣವನ್ನು ನನ್ನ ಸಂಬಳದಿಂದ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹೊಟೆಲ್ ಮಾಲಿಕನಿಗೂ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಮರುಕವಾಯಿತು ಹಾಗೂ ವೆಯ್ಟರ್ ನ ಅಭಿಮಾನ ಕಂಡು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ "ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ ಪರವಾಗಿ ಇಂದು ನಾವು ಅಭಿನಂದನಾ ಪಾರ್ಟಿ ಕೊಡೋಣ ಎಂದು ಮಾಲೀಕರು ಹೇಳಿದರು".

ಹೋಟೆಲ್ ಮಾಲೀಕರು ಎಲ್ಲ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯವರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಟೇಬಲ್ ನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲು ಹೇಳಿದರು.ಹಾಗೂ ಬಡ ಹುಡುಗಿಯ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಗ್ರಾಹಕರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವಷ್ಟು ತಿಂಡಿ ಹಾಗೂ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿ ಆಚರಿಸಿದರು.ಜೊತೆಗೆ ಮಾಲೀಕರು ದೊಡ್ಡ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿ ಪ್ಯಾಕ್ ನೀಡಿ ತಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಯಲ್ಲಿ ಹಂಚಲು ಕೊಟ್ಟರು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಅವರಿಗೆ ಹೊಟೆಲ ನವರ ಬಗ್ಗೆ ಧನ್ಯತಾಭಾವದಿಂದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಜಿನುಗತೊಡಗಿತ್ತು. .

ಸಮಯ ಕಳೆಯಿತು. ಒಂದು ದಿನ ಅದೇ ಹುಡುಗಿ I.A.S. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಿ ಅದೇ ಊರಿಗೆ ಬಂದಳು. ಮೊದಲು ಆಪ್ತ ಸಹಾಯಕನನ್ನು ಅದೇ ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, "ಕಲೆಕ್ಟರ್ ಸಾಹಿಬಾ" ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನಲು ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೊಟೆಲ್ ಮಾಲಿಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು. ಹೋಟೆಲ್ ಮಾಲೀಕರು ತಕ್ಷಣ ಹೊಟೆಲ್ ಹಾಗೂ ಟೇಬಲ್ ಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಹಾಯಕರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು. ಈ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಇಡೀ ಹೋಟೆಲ್ ಗ್ರಾಹಕರಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕಿತು.

ಕಲೆಕ್ಟರ್ ತನ್ನ ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ ತಲುಪಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರ ಗೌರವಕ್ಕೆ ನಿಂತರು. ಹೋಟೆಲ್ ಮಾಲೀಕರು ಅವರಿಗೆ ಪುಷ್ಪಗುಚ್ಛ ನೀಡಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಅವಳು ನೇರವಾಗಿ ಹೋಟೆಲ್ ಮಾಲೀಕ ಮತ್ತು ವೆಟರ್ ನ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು - ' ಬಹುಶಃ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೋಸೆ ಕೊಡೋಕೆ ಅಪ್ಪನ ಬಳಿ ದುಡ್ಡಿಲ್ಲದ ಹುಡುಗಿ ನಾನು. ಆ ದಿನ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಮಾನವೀಯತೆಯು ಇನ್ನೂ ಇದೆ ಎನ್ನುವದಕ್ಕೆ ನೈಜ ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಿರಿ. ನನ್ನ ನೆರೆಹೊರೆಗೆ ಹಂಚಲು ಸಿಹಿತಿಂಡಿಯ ಪ್ಯಾಕ್ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದ್ದಿರಿ.

ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಂದಲೇ ಇಂದು ನಾನು ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟೆ . ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಇವತ್ತು ಈ ಪಾರ್ಟಿ ನನ್ನಿಂದ. ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಾಹಕರು ಮತ್ತು ಹೋಟೆಲ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳ ಬಿಲ್ ನಾನು ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ. ಇವತ್ತಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸುಖ ದುಃಖಗಳಿಗೆ ನಾನೂ ಭಾಗಿ.ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.ಇವತ್ತು ಹೊಟೆಲ್ ಮಾಲಿಕ ಹಾಗೂ ವೆಯ್ಟರನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೆವ ವಾಗಿದ್ದವು.

ಯಾವುದೇ ಬಡವರ ಬಡತನವನ್ನು ನೋಡಿ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದರೆ ಆ ಸಂತೃಪ್ತ ಭಾವ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ಹಚ್ಚಹಸುರನಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ' ಕಾದಂಬರಿ

2025-04-20T17:36:00.002+05:30

ಜೀವನದ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಒಂದೆಡೆ ನಿಂತು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪದ ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಾವು ಇತರರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅಳೆದು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕಲ್ಮಷ ತುಂಬಿದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬಾಹ್ಯ ಘರ್ಷಣೆ ನಿಂತ ಬಳಿಕ ಕ್ರಮೇಣ ಆ ಕಲ್ಮಷಗಳೆಲ್ಲಾ ಅಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮೇಲಿನ ನೀರು ತಿಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಬಳಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

✍️ *ವಿವೇಕಾನಂದ ಕಾಮತ್*

'ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ' ಕಾದಂಬರಿ

ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಕ ಕಡಿಮೆ ಯಾದರೇನು?......... ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ? - ಡಾ.ಶಶಿಕಿರಣ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಉಡುಪಿ

2025-04-09T10:51:00.002+05:30

PUC ರಿಸಲ್ಟ್ ಬಂದಿದೆ ಸಂತೋಷ 580,600 ಪ್ಲಸ್ ಅಂಕ ತೆಗೆದವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು ಅದೂ ಸಂತೋಷ ಪತ್ರಿಕೆ, ಟಿವಿ, ಯಲ್ಲೇ ಇರಲಿ, ವಾಟ್ಸಪ್ ಗ್ರೂಪ್ನಲ್ಲಿ, ಸೋಷಿಯಲ್ ಮಿಡಿಯಾ ಎಲ್ಲೇ ಇರಲಿ ಅವರ ಮಗ 600+, ಇವರ ಮಗಳು 610 ಅಂತೆ ಎನ್ನುವುದರ ನಡುವೆ, ಏನೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡದ 50% ಮಾರ್ಕ್ ತೆಗೆದ, ಫೇಲ್ ಆದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ ನೋಡಿ😥😥.....

ಇನ್ನೇಷ್ಟೋ ಕಡೆ ನೀನು ವೇಸ್ಟ್ ಬಾಡಿ, ನಮ್ಮ ಮರ್ಯಾದೆ ತೆಗೆದೆ, ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಗೆ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆ, ದನ ಮೇಯಿಸು, ಸಾಯ್ಬಾರದಿತ್ತಾ😥, ಅವರ ಮಗ ನೋಡು,ಇವರ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡು ಮುಂತಾದ ಚುಚ್ಚು ನುಡಿ ಇದು ಬೆಳೆಯುವ ಸಿರಿ ಯೊಂದನ್ನು ಮೊಳಕೆಯಲ್ಲೇ ಚಿವುಟುವ ಸಮಾಜ, ಬಾಂದವರು, ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರು, ತಂದೆ ತಾಯಿ ಒಮ್ಮೆ ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸ ಬಾರದೇಕೆ??

5 ಬೆರಳು ಒಂದೇ ರೀತಿ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯ ನಮಗೇಕೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ?, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವೀ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಗಬೇಕಾದರೆ rank ಬರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವೇ? ಟಾಟಾ ಬಿರ್ಲಾ, ಅದಾನಿ, ಅಂಬಾನಿ, ಸಚಿನ್ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ನಂತಹ rank ಬಾರದ ಅದೆಷ್ಟು ಯಶಸ್ವೀ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗಳಿಲ್ಲವೇ?...👌🙏🙏

ಬನ್ನಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾಗೋಣ...

🌹1) ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ಬಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಯಿಂದ ಮಾತಾಡೋಣ

🌹2) ಅವರಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬೋಣ

🌹3) ಪರ್ಯಾಯ ಆಯ್ಕೆ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿ ಹೇಳೋಣ

🌹4)ಎರಡನೇ ಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವೀ ಯಾದವರ ಕಥೆ ಹೇಳೋಣ..

🌹5) 1 ವರ್ಷ sslc ಮಾತ್ರ ಹೋಗಿದ್ದು ಜೀವನ ಇನ್ನೂ ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯ ತಿಳಿ ಹೇಳೋಣ..

🌹6) ಅವರಲ್ಲಿರುವ ಟ್ಯಾಲೆಂಟ್ ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸೋಣ...

ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ರೆಕ್ಕೆ ಮುರಿದ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಉಪಚಾರಿಸಿ ಹೊಸರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಆಗಸಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಬಿಡೋಣ 🙏🙏...

ಕೊನೆಗೊಂದು ಎಲ್ಲೊ ಓದಿದ ಕಥೆಯೊಂದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ.. ಅಪ್ಪ ಈಗಷ್ಟೇ ತಂದ ಹೊಸ ಕಾರಿನ ಕೆಂಪು ಪೈಂಟ್ ಮೇಲೆ ಚಿಕ್ಕ ಮಗ ಕಲ್ಲಲ್ಲಿ ಏನೋ ಗೀಚುತಿದ್ದ ಸಿಟ್ಟಲ್ಲಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ರೋಡ್ ಅಲ್ಲಿ ಮಗನ ಕೈಗೆ ಹೊಡೆದನಂತೆ ಮಗನ ಕೈ ಫ್ರಾಕ್ಚರ್ ಆಗಿತ್ತು🥱, ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಗೆ ಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಹೊಡೆತ ಜೋರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಪುಡಿ ಪುಡಿ ಆಗಿದ್ದು ಮಗು ವಿನ ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಕತ್ತರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಬೆರಳು ಕತ್ತರಿಸಿದರಂತೆ 😥.. ಅಪ್ಪ ಬೇಸರದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ಕೆಂಪು ಕಾರ್ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪ ಈ ಲವ್ ಯು ಎಂದು ಕಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗೀಚಿದ್ದ ಮಗ.. ಅಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ದ ಕಲೆ ಗಳಿದ್ದವು... ಅಪ್ಪ ದುಃಖ ತಡೆಯಲಾರದೇ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ದ.. ಹಿಂದೆ ನಿಂದ ಬಂದ ಮಗ ಬ್ಯಾಂಡೆಜ್ ಮಾಡಿದ್ದ ಕೈ ತೋರಿಸಿ ಹೇಳಿದನಂತೆ ಅಪ್ಪ ನೀನು ಟೆನ್ಶನ್ ತಗೋಬೇಡ ನಾನು ಬರೆಯೋದು ಎಡ ಕೈ ಯಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಬಲ ಕೈ ಅಲ್ಲಿ ಟ್ರೈ ಮಾಡುತಿದ್ದೆ, ಬಲ ಕೈ ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಹೋದರೆ ಹೊಗಲಿ ಬಿಡು ಅಂದನಂತೆ😔🥱.....

ನಿಜ ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿ,ಮಮತೆ ಯನ್ನು ಅರಿಯುವ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳಾಗೋಣ.. ಮಾರ್ಕ್ ಕಮ್ಮಿ ಬಂತೆಂದು ಅವರ ಮುಗ್ಧ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನೋವು ಕೊಟ್ಟು ನಾಳೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬೇಸರಿಸುವ ಮೊದಲು ಎಚ್ಚರ ದಿಂದ ಇರೋಣ.

SSLC, PUC ಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ಬಂದ /ಫೇಲ್ ಆದ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಜೀವನವೆಂಬ ಪರೀಕ್ಷೆ ಯಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ, ಕೆಲವರoತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ Rank ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.. ಹಾಗಾಗಿ ಇದಿಷ್ಟು ನೆನಪಿರಲಿ....ಅವರಿಗೊಂದು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ

ಯಾಕೆಂದರೆ....

ಪರೀಕ್ಷೆ ಯಲ್ಲಿ ಅಂಕ ಕಡಿಮೆಯಾದರೇನು?.... ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ?? 🙏🙏

ಅಮ್ಮ_ಹೆಂಡತಿ_ಮಕ್ಕಳು

2024-10-19T13:36:00.005+05:30

"ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ಮೊದಲ ದಿನ ನಾನು ಮೊದಲು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನು

ವೃಧ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವುದು..."

ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ಹೇಳುತ್ತ ಒಂದು ವರುಷವಾಯಿತು.....

ಇನ್ನು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದು ಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ...

ಯಾಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನೆ ನನಗೆ ನಿವೃತ್ತಿ ಯಾಯಿತು...

ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಈ ದಿನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾದು ಕುಳಿತವರಂತೆ ಇದ್ದಾರೆ..

ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಆರೊಗ್ಯವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದವಳು,ಸುಮಾರು ಎರಡೂವರೆ ವರುಷಗಳಿಂದ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು...

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಒಂದು ವರುಷದಿಂದ

ಮಲ ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂಡಾ ಅವಳಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲ...

ಬೆಳಗ್ಗೆ ರಾತ್ರಿ ಅವಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ...

ಆದರೆ ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವಳು ಇವಳೇ ... ಅಂದರೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೇ...

ನನಗಾದರೂ ಅವಳು

ತಾಯಿ..ನನ್ನವಳಿಗೆ ಅವಳು ತಾಯಿಯಾ..?

ನನ್ನ ಸಿಡುಕಿನ ನೋಟಕ್ಕೆ ಬೆದರಿ ಇವಳು ಅತ್ತೆಯ ಚಾಕರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

ಆದರೆ ಇವಳ ಮುಖದಲ್ಲೊಂದು ತಿರಸ್ಕಾರದ ನೋಟ ಚಿರ ಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ..

ಇವಳಿಗಾದರೂ ಈ ಭಾವ ಸಹಜವೇ...ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದವಳು....

ಆದರೆ ನನ್ನ

ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಅಜ್ಜಿ ಬೇಡವೆನ್ನಿಸುವುದು ನನಗೆ ದಿಗಿಲು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು.....

ಅಭಿಲಾಷ್ ಆದರೂ ಹುಡುಗ...ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿದ್ದ"ಅಮ್ಮಾ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಇರುವಾಗ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಡಬೇಡ"

ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಗಳು ಶಿಶಿರ "ಅಬ್ಬಾ ,ಅಜ್ಜಿ ಗಬ್ಬು ನಾತ...ವ್ಯಾಕ್" ಅಂದಾಗ ಸಿಟ್ಟು ನೆತ್ತಿಗೇರಿತ್ತು...

"ಮಕ್ಕಳೇ..ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಸಹಿಸಿ..ನನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವ " ಅಂದಿದ್ದೆ...

ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳೇನೋ ಸುಮ್ಮನಾದರು...

ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ಅಂದಿನಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮೌನಿಯಾದಳು...

*********

ಇಂದು ನನ್ನ ನಿವೃತ್ತಿಯ ಮೊದಲ ದಿನ .

ಅಮ್ಮನ ಪ್ರಾಃತ ವಿಧಿಗಳನೆಲ್ಲ

ಮುಗಿಸಿ ನಾವು ಹೊರಟು ನಿಂತೆವು...

ಯಾಕೋ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳೂ ಹೊರಟು ನಿಂತರು...

ಅಮ್ಮನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಳೆ ಇಲ್ಲ...

"ವೃಧ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುತ್ತೇನೆ " ಎಂದ ಮಗನ ಮಾತು ಇವಳ ಕಿವಿಗೂ ಬಿದ್ದಿರಬೇಕು.

ಬಲಿ ಪೀಠಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಮೇಕೆಯಂತೆ ಉಸಿರೆತ್ತದೆ ಮಗ ಕರೆದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ.

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆವು.

ಮಗರಾಯ ಕಾರನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತೇನೆ ಅಂದ.

ಅವನಿಗೆ ಕೊಡದೆ ನಾನೇ ಕಾರನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದೆ..

ಒಂದು ಹಂಚಿನ ಮನೆಯ ಬಳಿ ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ..

ಹಾರನ್ ಮಾಡಿದೆ..

ಮನೆಯೊಳಗಿನಿಂದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಓಡೋಡಿ ಬಂದ..

ನಾನು ಕಾರಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದೆ..

"ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ ಅಲ್ವಾ..?" ಹೆಂಡತಿ

ಬಾಯಿ ತೆಗೆದಳು...

ನಾನು ಮಾತನಾಡದೆ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಮನೆಯ ಒಳಗೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಬಂದೆ...

ಒಂದು ಬೆಡ್ ರೂಂ...ಒಂದು ಹಾಲ್ ಒಂದು ಕಿಚನ್....ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಸರಿಯಾದ ಚಿಕ್ಕ ಮನೆಯನ್ನೇ ಆಯ್ದು ಕೊಂಡಿದ್ದ.

..ಬಾಡಿಗೆಯ ಮನೆ...ಗೆಳೆಯ ಮನೆಯ ಕೀಲಿ ಕೈ ಕೊಟ್ಟು ಹೊರಟ..

"ಏನಿದು ಆವಾಂತರ... ಅತ್ತೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾರು?"

ನನ್ನವಳ ಪ್ರಶ್ನೆ..

"ಅವಳ ಮಗ ನಾನು ಜೀವದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ"ನನ್ನ ಉತ್ತರ.

"ಅಂದರೆ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ?"

"ಹಾಗೆಂದು ಕೊಳ್ಳಬಹುದು" ಎಂದೆ...

"ನಮ್ಮ ಗತಿ..?" ಹೆಂಡತಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ...

"ಮನೆಯ ಖರ್ಚು ನನ್ನದೇ" ನನ್ನ ಉತ್ತರ.

"ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೀವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ ಭಯ ಅಗುತ್ತೆ".

"ಮಗ ನನಗಿಂತ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.ಏನು ಭಯವೇ" ಅಂದೆ.

"ಅಯ್ಯೋ ನೀವಿಲ್ಲದ ಮನೆಯೆ".

ಇವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ ಪ್ರವಾಹ..

ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಶ್ರುಧಾರೆ..

ಅವಳನ್ನು ವೃದ್ದಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುತ್ತೇನೆ ಅಂದು ಕೊಂಡಿರಬೇಕು..

ಈಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.

ಅವಳನ್ನು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದೆ...

ಮಗ, ಮಗಳು, ಇವಳು ಎಲ್ಲರು ಸ್ಥಭ್ದ ಚಿತ್ರದ ಹಾಗೆ ಮೂಗರಾಗಿದ್ದಾರೆ..

ಮಗ ಬಾಯಿ ತೆಗೆದ"ಅಪ್ಪಾ ಇದೆಲ್ಲ ಏನು nonsence...?

ನಾನೆಂದೆ"ಮಗಾ ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ..ಅದು shame....ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ...ಅದು nonsense...

ನಾನೂ ಅಮ್ಮ ಇಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆ..ನೀವು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮಗೂ..ಚೆನ್ನಾಗಿರಿ"."ಅಪ್ಪಾ "

ಮಗಳು ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ನಿಂತ ಅಣ್ಣನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ, "ಅಜ್ಜಿಗೆ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಮಗನಾ. ಮೂರು ಮಂದಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ವಾ...ನೀನೆ ಯಾಕೆ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳ ಬೇಕು...?"

ಇದು ಇವಳ ಮಾತಲ್ಲ...ಯಾವತ್ತೋ ಇವಳ ಅಮ್ಮನಾಡಿದ ಮಾತು..ಅದನ್ನೇ

ಉರು ಹೊಡೆದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ...ನನ್ನವಳು ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ.

"ಮಗಳೇ... ನನಗಾಗ ಆರೇಳು ವರ್ಷ ಇರಬಹುದು.ಅಪ್ಪ ತೀರಿ ಹೋಗಿ ಎರಡೋ ಮೂರೋ ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು. ... ನನಗೆ ವಾಂತಿ ಬೇಧಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು...ನಮ್ಮದು ಹಳ್ಳಿ... ವಾಹನದ ಸೌಕರ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ ಮಗಾ...ಹಳ್ಳಿಯ ನಾಟಿ ಮದ್ದು ನಾಟಲಿಲ್ಲ.

ಮಗೂ... ನಾನು ಬದುಕುವ ಆಸೆ ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ.

ಅರೆ ನಿರ್ಜೀವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಇದೇ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಆ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ಆರು ಮೈಲು ನಡೆದು ವೈದ್ಯರ ಹತ್ತಿರ ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ಚುಚ್ಚಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಆರು ಮೈಲು ಹೊತ್ತು ನಡೆದು.ಬದುಕಿಸಿದಳು.

ದೇವಾ...ಇಂತಹ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಈಗಮಲಮೂತ್ರದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇಲ್ಲ ಮಗೂ.

ಹೆಣ್ಣಾದ ನಿನಗೂ ನಿನ್ನಮ್ಮನಿಗೂ ಇದು ಅಸಹ್ಯ ಅಂತ ಆದರೆ ,ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರ ಹೆಂಡಂದಿರಿಗೂ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಈ ವೃಧ್ದಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಸಹ್ಯವೇ ಆಗುವಳು ಮಗೂ....

ಈ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅಸಹ್ಯ ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಅವಳ ಮಗನಾದ ನನಗೆ ಹೇಗಾಗಬೇಡ...?

ಬೇಡ ಮಗೂ ,ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಅಸಹ್ಯವಲ್ಲ...ಸಾಯುವವರೆಗೆ ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಮಗನಂತೆ ಅಲ್ಲ... ಮಗಳಂತೆ ಅವಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.. ನೀವು ಹೋಗಿ...ನಾನು ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ....ಅಮ್ಮನಿರುವ ವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ..."

ಹೆಂಡತಿ ಕೈ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾಳೆ.."ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮದು ತಪ್ಪಾಯ್ತು,ಅತ್ತೆಯನ್ನು ಅಮ್ಮ ಅಂತ ತಿಳಿದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.ನೀವಿಲ್ಲದ ಮನೆ ನನಗೆ ಮನೆಯೇ...ಹೋಗುವ ಬನ್ನಿ.. "ಅವಳಿಗೆ ಗಾಬರಿಯಾಗಿದೆ.

"ಮಕ್ಕಳೇ "

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ"ಈ ಮಲ ಮೂತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಮಾನವನ ಜೀವನದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳು...ಅದು ಬೇಡ ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣೂ ಹೆರಲಾರಳು...ಯಾವ ದಾದಿಯೂ ಕೂಡಾ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾರಳು .. ಯಾವ ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೂಡಾ ಡಾಕ್ಟರ್ ಅಗಲಾರ.....

ಇನ್ನು ಬದುಕಿ ಉಳಿದರೆ ನಾನೂ ಮುದುಕನಾಗುತ್ತೇನೆ...ಆರೋಗ್ಯದ ವಿಷಯ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ..ನನ್ನಮ್ಮನಿಗಾದರೂ ನಾನಿದ್ದೆ...ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳು ನಮ್ಮ ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸೇವೆ

ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ತಪ್ಪೆ...

ನೀವು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ... ವೃದ್ಧರಿಲ್ಲದ ಮನೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಯದ್ದು ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ" ಮಗ ಕದಲಿ ಹೋದ

"ಅಪ್ಪಾ ಮಕ್ಕಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕಾದುದು,ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಸರಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಬೇಕಾದುದು ಹಿರಿಯರ ನೀತಿಯಲ್ಲವೇನಪ್ಪ...ನೀವು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ತೆರೆಸಿದಿರಿ...ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿಕೊಂಡಂತೆ ನಾವು ಕೂಡ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನೂ , ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಕೊನೆ ಕಾಲದ ವರೆಗೆ ಪ್ರೀತಿ.. ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.."

ಮೂವರೂ ಅಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದರು...ನಾನೆಂದೆ "ನೀವು ಬೀಳಬೇಕಾದುದು ಈ ಕಾಲುಗಳಿಗಲ್ಲ..ಆ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ".

ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾಯಿತೋ...ಅವಳ ಸೊಸೆಯೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೂ ಅವಳ ಕಡ್ಡಿಯಂತಿರುವ ಕಾಲಿಗೆ ಬೀಳುವಾಗ ಅವಳ ಒಣ ಕಣ್ಣುಗಳು ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದವು..

ಇದು ಕಥೆಯಲ್ಲ.. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಹಿರಿಯ ಜೀವಗಳ ವ್ಯಥೆ.

ಬರಹ ಕೃಪೆ: ಬರೆದವರು ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

ಇಂತಹ ಕಣ್ಣುತೆರೆಸುವ ಬರಹಕ್ಕೆ ನಿಮಗಿದೋ ನನ್ನ ಅನಂತಾನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

🌹🌹ಒಳ್ಳೆಯ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಕೊಡುವಂತಹ ಬರಹ, ನಮ್ಮ (Generation) ಪೀಳಿಗೆಗೆ, ಮಕ್ಕಳ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಹಾಗೂ ಮುಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪೀಳಿಗೆಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತಹ ಬರಹ. ಇದನ್ನು ಬರೆದವರಿಗೂ ಹಾಗೂ ಕಳುಹಿಸಿದವರಿಗೂ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಸಂತೃಪ್ತಿ

2024-09-02T10:17:00.002+05:30

ಸಂತೃಪ್ತಿ

ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಆಸನವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಎದ್ದು ನಿಂತು ತನ್ನ ಆಸನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟ. ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ತೆರಳಿ ನಿಂತನು. ನನಗೂ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು, ಮರು ಮಾತನಾಡದೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಬಂದ ಸ್ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಇಳಿದರು.

ಖಾಲಿಯಾದ ಆ ಸೀಟ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸೀಟ್ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಪ್ರಯಾಣಿಕ ಮತ್ತೆ ಕುಳಿತನು.ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪ್ರಯಾಣಿಕ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದ. ಮತ್ತೆ ಅವನು ಎದ್ದುನಿಂತು ಆ ಹೊಸಬನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಆಸನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟನು. ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದಿನ ನಾಲ್ಕೈದು ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಕುಳಿತಿರುವ ಆಸನವನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀಡುವುದನ್ನು ಅವನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ.

ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಇಳಿಯುವ ಮೊದಲು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದೆ: "ನೀನು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಏಕೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವೆ? " ನಾನು ಕೇಳಿದೆ.

ಅವನ ಉತ್ತರ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ತಂದಿತು. "ನಾನು ವಿದ್ಯಾವಂತನಲ್ಲ, ಶ್ರೀಮಂತನೂ ಅಲ್ಲ. ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನು. ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಯಾಗಲಿ, ಹಣ ಸಹಾಯ ವಾಗಲಿ ಮಾಡಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಕೆಲಸ ತುಂಬಾ ಸುಲಭ" ಎಂದನು.

ಮುಂದುವರಿದು ನುಡಿದ. "ನಾನು ಸೀಟು ಕೊಟ್ಟಾಗ ನನಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಾನು ಯಾರಿಗೂ ಏನನ್ನೂ ಕೊಡಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ಈ ತೃಪ್ತಿಯೇ ನನಗೆ ಸಾಕು. ಆ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಆರಾಮವಾಗಿ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ" ಎಂದನು.

ನನಗೆ ಮಾತೇ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ.!

ನಾವು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನಿoದ ಕಲಿತೆ. ನಾವು ಶ್ರೀಮಂತರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿ ವಂತರಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ನೀಡಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವುದು ತಪ್ಪು.

ಏನನ್ನಾದರೂ, ಯಾವುದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿದಾರೂ ಸರಿ ಕೊಡುವ ಹೃದಯವುಳ್ಳ ಯಾರಾದರೂ ಸರಿಯೇ, ಅವರು "ಶ್ರೀಮಂತರು" ಯಾರಿಗಾದರೂ ನಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಏನನ್ನಾದರೂ ನೀಡುವ "ತೃಪ್ತಿ" ಬೇರೆ ಯಾವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

(ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಹಿತಿ.)

ಹಬ್ಬಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ. ಎರಡು ರೀತಿಯ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯ ಒಂದು ತುಲನಾತ್ಮಕ ನೋಟ........ 1990 ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದ - ಕೃಪೆ ವಾಟ್ಸಪ್,

2024-08-22T10:39:00.001+05:30

ಹಬ್ಬಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ. ಎರಡು ರೀತಿಯ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯ ಒಂದು ತುಲನಾತ್ಮಕ ನೋಟ........

1990 ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗದ ಜನರ ಜೀವನ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ. ಇಂದಿನ ಜನರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು.....

ಆಗ ದೇಶದ ಸುಮಾರು ಶೇಕಡಾ 75% ರಷ್ಟು ಜನ ಬಡತನದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರು. ಎರಡು ಹೊತ್ತಿನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಊಟ ಸಹ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದೂ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಬಡವರು ಅಂದಿನ ಕೂಲಿ ಹಣದಲ್ಲಿ ಅಂದೇ ರಾಗಿ ಜೋಳ ಗೋದಿ ತಂದು ಅದನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡಿಸಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು......

ಗಮನಿಸಿ ,

ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.

" ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿದಂತೆ " ಅಂದರೆ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅನ್ನ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಉಳಿದಂತೆ ಮುದ್ದೆ ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಗೊಜ್ಜು.

ತರಕಾರಿಗಳು, ಬೇಳೆಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಶ್ರೀಮಂತರು ಮಾತ್ರ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಣ ದ್ರಾಕ್ಷಿ, ಗೋಡಂಬಿ, ಬಾದಾಮಿ, ಕರ್ಜೂರ ಬಹಳ ಜನ ನೋಡೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬನ್ನು, ಬ್ರೆಡ್ಡು ಕೇವಲ ಜ್ವರ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಸಲುವಾಗಿ ಜ್ವರ ಬರಲಿ ಎಂದು ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಉಂಟು.....

ಒಂದು ಕೆಜಿ ಕಡಲೆಕಾಯಿ ಎಣ್ಣೆ, ಒಂದು ಕೆಜಿ ಸಕ್ಕರೆ ಇಡೀ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಇನ್ನು ಶುಗರ್, ಬಿಪಿ, ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಇರುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಂದ.

ಬೊಂಡ, ಬಜ್ಜಿ, ವಡೆ, ಚಕ್ಕುಲಿಗಳೇ ಭಕ್ಷ್ಯ ಭೋಜನ. ಹೋಳಿಗೆ, ಪಾಯಸ, ಕಜ್ಜಾಯ, ಕಡುಬು ಮುಂತಾದ ಸಿಹಿ ತಿನಿಸುಗಳು ಕೆಲವೇ ವಿಶೇಷ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ತಯಾರಾದರೂ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ. ಅದನ್ನು ಮಾರಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಜೀವನ ಶೈಲಿ.

ಇನ್ನು ಬಡವರ ಸ್ಥಿತಿ ವರ್ಣಿಸಲು ಹೋದರೆ ಅಳು ತಡೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ....

ಈಗಿನ ಜೀವನ ಶೈಲಿ ಅಂದರೆ 1990 ರ ನಂತರ ಹುಟ್ಟಿದವರದು ಹೇಗಿದೆ ನೋಡೋಣ...

ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೆಡ್ ಕಾಫಿಯಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ breakfast - lunch - evening snack - dinner ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಕುರುಕಲು ತಿಂಡಿ ಅವರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಆಹಾರ.

ಇಂದು ಸಿಹಿ ತಿನಿಸುಗಳು - ಮಾಂಸಾಹಾರ - ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಪಾನೀಯಗಳು ಮುಂತಾದವು ಬಯಸಿದಾಗ ತಿನ್ನಬಹುದು. ದ್ರಾಕ್ಷಿ - ಗೋಡಂಬಿ - ಬಾದಾಮಿ ಮುಂತಾದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಕೇಸರಿಬಾತ್, ವಾಂಗಿಬಾತ್, ಚಿತ್ರಾನ್ನ, ಪಾಯಸ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಂದಿನ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸಮಾರಂಭಗಳೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಮದುವೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿತ್ತು.....

ಆದರೆ ಈಗ,

1. Engagement,

2. Marriage,

3. Reception,

4. Naming ceremony,

5. Birthday party,

6. Kitty party,

7. Bachelor party,

8. Marriage anniversary,

9. Get together.

ಅಬ್ಬಾ,

party ಗೊಂದು ನೆಪ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಭಕ್ಷ್ಯ ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯ ಕಡ್ಡಾಯ.ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಖಾಯಿಲೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ.....

ಎಷ್ಟೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ. ಇದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ.....

ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅದರ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಜೀವನಮಟ್ಟ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾ.....

ಪ್ರಬುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಬುದ್ಧ ಸಮಾಜ, ಜನರ ಜೀವನಮಟ್ಟ ಸುಧಾರಣೆಯ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ, ಮನಗಳಲ್ಲಿ, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮತಗಳಲ್ಲಿ, ಪರಿವರ್ತನೆಗಾಗಿ, ಮನಸ್ಸುಗಳ ಅಂತರಂಗದ ಚಳವಳಿ,

ಆನೆಗಳ ಸಭೆಯ ತೀರ್ಮಾನದಂತೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರ. - ಗುರುಮೂರ್ತಿ ಜೋಗಿಬೈಲು.

2023-12-11T10:47:00.005+05:30

ಗೆ,

ಮಾನ್ಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ.

ಮಾನ್ಯ ಅರಣ್ಯ ಸಚಿವರು

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ .

ಮತ್ತು

ಹಿರಿಯ ಅರಣ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ .

ಯಿಂದಾ,

ಕಾಡಿನ ಆನೆಗಳು.

ಮಾನ್ಯರೆ,

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ಆನೆಯೊಂದನ್ನು ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಆನೆ ಮರಣಿಸಿರುವುದು ತಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಂತಹುದೇ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಸೆರೆ ಹಿಡಿದು ಹಿಂಸಿಸಿ ಸಾಕಿಕೊಂಡು "ಅರ್ಜುನ" ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಆನೆಯೂ ಮರಣಿಸಿದೆಯಷ್ಟೆ.

ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತಾವು ಸಂತಾಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರುವ ಸಂಗತಿ ತಿಳಿಯಿತು. ತಮ್ಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗೆ ಅಭಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದ ತಾರತಮ್ಯದ ರೂಡಿಯಂತೆ ಎರಡೂ ಆನೆಗಳ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತಾರತಮ್ಯ ದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ.

ಕಾಡಿನ ಆನೆಗಳಾದ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಇಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದೆ. ನಾವು ಒಡಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಕೃಷಿಗಾಗಿ, ರಸ್ತೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಿ, ವಿವಿಧ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೆಸರಿನ ಯೋಜನೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ನಾವು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ

ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಲಿಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿವೆ. ನಮ್ಮ ಕಾಡಿನ ಪ್ರದೇಶವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಗುಂಪುಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕೃಷಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಬರುವಂತಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮವರ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಜೀವನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಮನುಷ್ಯರಂತೆಯೇನಾವು ಆನೆಗಳೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಕೂಡ ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕು ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಾವುಗಳು ಒಪ್ಪುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಅಂತೆಯೇ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಾಗಿ ಬದುಕಿರುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿ ಹಿಂಸಿಸಿ ಪಳಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಿಗಾಗಿ ಆಡಂಬರದ ಮೆರವಣಿಗೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕಿನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಲ್ಲಂಗನೆಯಾಗಿದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ರೂಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಈ ಮೂಲಕ ವಿನಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯಗಳು.

* ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾಡಿನ ಜೀವಿಗಳಿಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕು.

*ನಾವು ವಾಸಿಸುವ ಮತ್ತು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಓಡಾಡುವ ದಾರಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ರೈತ ರ ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಬೆಲೆ ನೀಡಿ ಕೊಂಡುಕೊಂಡು ಕಾಡಿಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

*ನಾವು ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

* ನಾವು ವಾಸಿಸುವ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜನರಿಗೂ ನಮಗೂ ಸಂಘರ್ಷ ವಾಗದಂತೆ ಸೂಕ್ತ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

* ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದು ಹಿಂಸಿಸಿ ಪಳಗಿಸುವ ಪರಿಪಾಟವನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಡೆಗಟ್ಟಿ ನಮ್ಮ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಖಾತರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.

*ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ, ಮೆರವಣಿಗೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ ಬಳಸುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕು.

* ಪರಿಸರ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದು ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ನಮಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯ ವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕು ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಈ ಮೂಲಕ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಇಂತಿ ತಮ್ಮ ಸಹಜೀವಿಗಳಾದ

ಕಾಡಿನ ಆನೆಗಳು.

( ಈ ನಮ್ಮ ಮನವಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವವರ ಗಮನಕ್ಕೂ ತರಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ.

ಬೆರಳಚ್ಚಿಸಿದವರು. - ಗುರುಮೂರ್ತಿ ಜೋಗಿಬೈಲು. )