Γιατί όλα είναι ταξίδι ...

Ανκόνα - Βενετία

2012-01-23T13:19:00.000+02:00

“Για την Κατερίνα.
Που να μη μένεις μόνο σε νοερά ταξίδια…”

Ο καμαρότος μας ξύπνησε, εμείς σηκωθήκαμε, φτιάξαμε τις αποσκευές, ντυθήκαμε, πήγαμε για καφέ. Aνακοίνωση “…να ετοιμάζεστε για αποβίβαση…”, κάτω στο αμπάρι, αναμονή, άνοιγμα της ράμπας…επιτέλους…ανασαίνω!
Και είναι ανάσα ζωής, ελευθερίας, είμαι στη δική μου “γη της επαγγελίας”, στη γη που περίμενα ένα χρόνο για να κυλίσω τους τροχούς μου και που σχεδίαζα όλες τις νύχτες που προηγήθηκαν μερικές φορές μέχρι και πολύ αργά. Γι’ αυτό και όλα περνούσαν σε γρήγορη κίνηση από μπροστά μου μέχρι την ώρα που θα πατήσω τη μίζα. Ήθελα να βγω στο δρόμο όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να φτάσω στα μέρη που ονειρευόμουν. Και αυτή τη φορά δεν είχαμε βροχή, όπως την τελευταία φορά. Κάτι είναι κι αυτό!
Για την ακρίβεια έχει ζέστη, αλλά πάνω στη μηχανή θα δουλέψει ο “εξαερισμός”. Αφήνουμε πίσω μας το γνωστό πλέον λιμάνι της Ανκόνα και σε λίγο ανεφοδιαζόμαστε. Μέχρι αυτή την πρώτη στάση είναι ξεκάθαρο ότι οι ενδοεπικοινωνία μεταξύ μηχανών γίνεται με πολλές διακοπές, ενώ με την συνοδηγό μου θα πρέπει να γυρνάω το κεφάλι αριστερά όταν μιλάω για να με ακούει!!! Τεχνολογία βρε παιδί μου!
Δεν βαριέσαι… το μάτι ελέγχει συνεχώς το gps και τις πινακίδες γιατί τώρα ψάχνει για το χωριό του Rossi. Όχι θα άφηνα τέτοια ευκαιρία. Σε λίγο διασχίζουμε τους μικρούς του δρόμους και φυσικά σταματάμε στην επίσημη λέσχη του. Το τι προσκύνημα έπεσε απ’ έξω δεν λέγεται. Μέσα στη λέσχη κοιτούσα τα προσωπικά του αντικείμενα, κράνη, στολές, γάντια, τέτοια πράγματα. Λέω δεν γίνεται, θα πάρω για τους γιους μου αναμνηστικά μπλουζάκια να κυκλοφορούμε όλοι μαζί…ασορτί.
Τελειώνοντας από εκεί διαβήκαμε την άλλη πόρτα που ήταν κολλητά και μπήκαμε στην ομώνυμη πιτσαρία. Λίγο η ζέστη, λίγο η πείνα, λίγο το ότι είχε αγώνα gp και μάλιστα Ιταλικό εκεί κοντά, το στρώσαμε για φαί και παρακολούθηση.
Ο αγώνας είχε και το εξής επακόλουθο. Στο δρόμο από την Μπολόνια μέχρι και την Βενετία γινόταν χαμός από ομάδες μηχανόβιων που είχαν πάει στον αγώνα και που μάλλον δεν ήταν ιδιαίτερα χαρούμενοι αφού δεν κέρδισε το “αστέρι” τους. Πάντως η ποικιλία σε μάρκες, μοντέλα, σχέδια και χρώματα ήταν απερίγραπτη. Να και ένα άθλημα εκτός ποδοσφαίρου που κάνει τους ανθρώπους να βγαίνουν στους δρόμους. Αυτά στη γείτονα χώρα έτσι; Μην μπερδευόμαστε !
Μετά από αρκετή ώρα πάνω στη σέλα και ένα ακόμα γέμισμα, η ταμπέλα μάς δείχνει ότι φτάσαμε στο Μέστρε. Σε λίγο θα αφήναμε τα πράγματα στο ξενοδοχείο και θα πηγαίναμε με τουριστική περιβολή στη Βενετία. Την πόλη που όλοι γνωρίζουν από ταινίες, από βιβλία ή περιοδικά και που όλοι οι ερωτευμένοι θέλουν να μπουν σε μια γόνδολα και να περιπλανηθούν στα υδάτινα δρομάκια της.
Εμείς περπατήσαμε στα σοκάκια ανάμεσα στα κανάλια παρατηρώντας κτίρια, μνημεία, δρόμους και ανθρώπους προσπαθώντας να οσμιστούμε το ιδιαίτερο άρωμα της και βγάζοντας φωτογραφίες. Αργότερα καθίσαμε σε μια μεγάλη λιθόστρωτη πλατεία για να απολαύσουμε τις σπεσιαλιτέ της πόλης.
Κάπου εκεί ήταν που γούρλωσαν τα μάτια μου, όταν πέρασαν από μπροστά μου “τα περήφανα γηρατειά”. Ένας ηλικιωμένος δηλαδή μεταξύ πενήντα και εξήντα χρονών, μόνο που περπατούσε πάνω σε γόβες “στιλέτο”, με μίνι φούστα, τσαντάκι στον ώμο και μακιγιάζ που θα ζήλευε και ο Λάκης Γαβαλάς! Και άνετος σαν νοικοκυρά σε λαϊκή.
Πολιτισμός, αλλά όχι και έτσι.
Η μέρα τελειώνει με επιστροφή στο ξενοδοχείο και κλείσιμο μέσω Booking.com του καταλύματος της επομένης.
Καληνύχτα…

Εν αρχή…

2012-01-06T22:09:00.003+02:00

Για τους φίλους στην Κύπρο…

Το μάτι άνοιξε, έστω και απρόθυμα. Μόνο το ένα. Δεν υπήρχε εξάλλου λόγος για να ανοίξει και το άλλο, αφού και αυτό έφτανε για να μου επιβεβαιώσει αυτό που υποψιαζόμουν εδώ και ώρα. Ήταν ακόμα χαράματα.
Ήταν ακόμα πολύ νωρίς για αυτό που ήθελα να κάνω. Αυτό που σχεδίαζα εδώ και ένα χρόνο. Αυτό το μούδιασμα όμως στο στομάχι δεν έλεγε να μ’ αφήσει. Όχι, όχι δεν ήταν κάτι σαν ασθένεια. Ήταν το μούδιασμα της ανυπομονησίας. Σήμερα είναι η μέρα που αφήνω πίσω την καθημερινότητα, τις φροντίδες, τις έγνοιες, τις σκοτούρες και ξεκινώ να ζήσω δύο εβδομάδες περίπου, ανέμελα και κοιτώντας μπροστά, προς τον ορίζοντα, εκεί που χάνεται –έτσι νομίζουμε!- ο δρόμος.
Εγερτήριο λοιπόν! πρωινό και πλούσιο μάλιστα. Η οδήγηση απαιτεί θερμίδες, πολλές θερμίδες. Μετά απ’ αυτό σειρά έχει η λίστα με τα πράγματα και οι βαλίτσες. Όσο πιο προσεκτικά, γεμίζουν και αυτές με ρούχα, πιστολάκια μαλλιών, παπούτσια για περπάτημα, παπούτσια για το βράδυ, παπούτσια για μπάνιο. Την πιάσατε την ιδέα. Διπλός έλεγχος για να είμαστε ήσυχοι και μετά τριπλός γιατί το διαολάκι δίπλα μου μου βάζει ιδέες πως κάτι ξέχασα.
Αμάν πια, τέλος! όχι άλλο άγχος! και κάτι να ξέχασα το αγοράζω από το εξωτερικό.
Δυνατή μουσική λοιπόν στο στέρεο μέχρι να ντυθούμε γιατί πρέπει να ξεκινήσουμε και καμιά φορά. Κατέβασμα στο δρόμο των αποσκευών και φόρτωμα των μηχανών. Ανέβασμα και κλείδωμα του σπιτιού και ξανά κάτω στο δρόμο για να καβαλήσουμε…Βρε καλώς τον Μέρφι, πως από ‘δω; Με άλλα λόγια οι ενδοεπικοινωνίες δεν δούλευαν μεταξύ των μηχανών αλλά μόνο μεταξύ αναβάτη-συνεπιβάτη. Δεν βαριέσαι θα τις ρυθμίσουμε στο καράβι.
Φέτος περνώντας από την Καλαμπάκα δεν έχει την καθιερωμένη στάση, αφού είμαστε μόνο δύο μηχανές και δεν περιμένουμε άλλους φίλους από μακριά. Γελάω, καθώς σκέφτομαι τον ιδιοκτήτη της καφετέριας να βλέπει τις γνώριμες μηχανές να περνάνε και να μη σταματάνε και αυτός να τρέχει στο δρόμο πίσω μας και να μας φωνάζει να καθίσουμε για ένα καφεδάκι έτσι για να ευχηθεί “καλό δρόμο”.
Σταματήσαμε μόνο για ένα συμπλήρωμα καυσίμων στο μέσον της διαδρομής και συνεχίσαμε αμέσως. Έτσι και αλλιώς ούτε λόγος για κούραση. Σε λίγο κατά την οδήγηση τα μάτια μένουν στο τοπίο, λες για να κλείσω μέσα μου την καλοκαιρινή εικόνα της πατρίδος μου. Νομίζω ότι γίνεται αυτόματα για να έχω έπειτα στο εξωτερικό ένα μέτρο σύγκρισης. Κανονικά δεν θα έπρεπε, αφού έξω και η διαδρομή είναι γνωστή, από το προηγούμενο ταξίδι και τα δύσκολα σημεία έχω “περάσει” ξανά και ξανά στους χάρτες και στο διαδίκτυο.
Χωρίς κανένα απρόοπτο φτάσαμε στην Ηγουμενίτσα και γραμμή για το πατρικό του Κώστα. Αλλαγή από τις κορντούρες στα κοντομάνικα γιατί η ζέστη είναι αισθητή και αμέσως σπιτικό φαγητό –είπαμε οι θερμίδες. Αργότερα, κατευθυνθήκαμε προς το λιμάνι για ένα γρήγορο καφέ πριν την επιβίβαση στο καράβι. Το ότι δεν είχε φέτος για φόρτωση, το πλήθος των μηχανών που είδαμε πέρυσι, νομίζω κάτι λέει για τους καιρούς που ζούμε. Και μιλάμε τώρα για τις 2 Ιουλίου που θεωρείται και ο κατεξοχήν μήνας των διακοπών. Σε λίγο μέσα στην καμπίνα διαπιστώνω πως η βερμούδα μου είχε πιτσιλιές από μπογιά, γι’ αυτό και μια επίσκεψη από τα αφορολόγητα ήταν επιβεβλημένη για ανανέωση της γκαρνταρόμπας μου. Όχι που νόμιζα ότι η μοίρα σ’ αυτό το ταξίδι θα με ξέχναγε!
Το υπόλοιπο της βραδιάς κύλησε γύρω από ένα τραπέζι συζητώντας και καταστρώνοντας σχέδια για την επόμενη μέρα. Ο ενθουσιασμός και η προσμονή ήταν εμφανέστατα στα λόγια και στα πρόσωπα όλων των συμμετεχόντων. Να ήταν έτσι όλες οι ανθρώπινες στιγμές! Σαν παιδιά να βλέπουμε τα πάντα σαν παιχνίδι και ακούραστα να ανακαλύπτουμε τον κόσμο!
Φυσικά οι ενδοεπικοινωνίες ξεχάστηκαν, τουλάχιστον από εμάς, γιατί από την επόμενη θα μας θύμιζαν αυτές την…απουσία τους.

Ο επόμενος πρωταθλητής!

2011-11-30T19:27:00.002+02:00

I FEEL SO ALIVE

2011-11-17T09:01:00.000+02:00

ΕΣΥ;

Ορίστε, ανικανοποίητοι... μέρος 2ο.

2011-11-12T15:18:00.001+02:00

Σειρά, την επόμενη μέρα στις 5 Ιουλίου, είχε το Stelvio Pass. Ένα από τα διασημότερα μηχανόβια περάσματα! Η ανάβαση κράτησε περίπου 25 λεπτά λίγο πιο έξω από το ομώνυμο χωριό, μέχρι την κορυφή του περάσματος. Εδώ όμως βλέπουμε την συμπιεσμένη έκδοση για κέρδος χρόνου.
Δυστυχώς σε κάποιο από τα πέταλα, ένας συνταξιδιώτης έχασε την ισορροπία του και το αποτέλεσμα επί της οθόνης. Ευτυχώς όλα καλά. Πανέμορφο πέρασμα με τρομερή θέα. Το να τρως και να πίνεις καφέ στα 2800 μέτρα με όλη τη διαδρομή στρωμένη στα πόδια σου, βλέποντας όλο αυτό το λαό να ανεβοκατεβαίνει στα πέταλα, είναι μια μοναδική εμπειρία. Μακάρι να τη ζήσετε όλοι εκεί έξω κάποτε!

Καλοκαίρι 2011, μέρος 1ο.

2011-11-07T15:51:00.000+02:00

Το... πολυαναμενόμενο πρώτο βίντεο από το καλοκαιρινό ταξίδι. Γυρίστηκε την δεύτερη μέρα , στις 4 Ιουλίου και αφορά τα περάσματα Falzarego (2105μ.), Pordoi (2239μ.) και Sella (2231μ.).
Η διαδρομή περνούσε από την Cortina προς Canazei και στη συνέχεια Bolzano. Είναι τμήμα του Μεγάλου Αλπικού Δρόμου που θεωρείται από τους καλύτερους δρόμους παγκοσμίως για μηχανή.
Η εγγραφή έγινε με την GOPRO wide, στερεωμένη στο κράνος.
Σχόλια ευπρόσδεκτα!

Κάποτε αγωνίζονταν έτσι!

2011-10-17T14:31:00.000+03:00

Οκτώβριος...

2011-10-12T14:12:00.000+03:00

Αργήσαμε λίγο τον καλό μήνα, γιατί περιμέναμε λίγο να...ωριμάσει, το φρούτο της φωτογραφίας. Δεν βαριέσαι, κάλλιο αργά παρά ποτέ!
Σε περίπτωση που κάποιος αναρωτιέται η μοτοσυκλέτα είναι η 2012 Ducati Streetfighter

Αν έχεις τύχη...διάβαινε!!!

2011-09-26T20:19:00.000+03:00

Καλό μήνα

2011-09-01T11:36:00.000+03:00

Καλό μήνα!

Μαζευτείτε από τις διακοπές και τα κεφάλια μέσα!

Αυτό είναι και το κράνος που σκέφτομαι να πάρω...

(είναι αυτό που φαίνεται χαμηλά στη φωτογραφία...)

Διαφήμιση

2011-08-27T09:37:00.000+03:00

Έλα πάρε!!!!

2011-08-04T14:30:00.000+03:00

Φρέσκο πράμα στη συλλογή φωτογραφιών μου.
Έκανα μια επιλογή από τον όγκο των 18 γίγα συνολικά, για τα μάτια σας μόνο!
Θα ακολουθήσουν και τα βίντεο...σιγά-σιγά ε;

ΤΟ...ΠΕΡΑΣΜΑ!!!

2011-07-14T15:24:00.000+03:00

Μια φωτογραφία από τις εκατοντάδες που θα ακολουθήσουν, που αποτύπωσαν έστω και αμυδρά το φετινό ταξίδι!
Δυστυχώς τελείωσε κι αυτό, αλλά θα μείνει για πάντα χαραγμένο στην καρδιά μου για τις καινούριες εμπειρίες που πρόσφερε τόσο απλόχερα.

Για όσους δεν γνωρίζουν το παραπάνω πέρασμα, ας περιμένουν λίγες μέρες για περισσότερα σχόλια και εικόνες. Απλά να πω προς το παρόν, πως είναι ΤΟ πέρασμα του μεγάλου Αλπικού δρόμου.

Ενημέρωση

2011-07-06T18:12:00.001+03:00

Σήμερα φτάσαμε στο Dronero έξω από το Cuneo. Το πέρασμα του περίφημου Αλπικού δρόμου, ήταν "όλα τα λεφτά"! Απίστευτη στιγμή όταν φτάσαμε στο Stelvio pass. Καμμία περιγραφή δεν μπορεί να το περιγράψει πλήρως!!! Είδα μέχρι και πτώση μηχανής πάνω στο "πέταλο", η κάμερα το έγραψε βεβαίως...
Για όσους διαβάζεται και μου ζαλίσατε τα α....α (αυτιά), περνάω καλά και είμαστε όλοι καλά!
Φωτογραφίες και βίντεο άλλο τίποτα...

Εσύ μπορείς να το κάνεις;

2011-06-24T21:45:00.002+03:00

Κοίτα στο 1:11 λεπτό και θα καταλάβεις...

Και οι πτώσεις καμμιά φορά βγάζουν γέλιο!!!

2011-06-24T21:41:00.000+03:00

Feelings...

2011-06-24T19:44:00.000+03:00

Δανεικό από διαφήμιση καταστήματος με αξεσουάρ μοτοσυκλέτας,
αλλά τρομερά επίκαιρο!!!

Ξεκαρδιστικό και μπράβο του!

2011-06-20T08:53:00.000+03:00

Μήπως είμαστε κουλοί;

2011-06-17T14:31:00.002+03:00

Τριήμερο

2011-06-16T13:52:00.000+03:00

Κύριοι ανάψτε τις μηχανές σας!
Ήταν μεσημέρι του Σαββάτου, όταν η παρέα ξεκίνησε το ταξίδι για το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος. Μπορεί ο Αρναούτογλου να έδινε προβλέψεις με βροχή, αλλά το δικό μας θερμόμετρο του ενθουσιασμού χτυπούσε κόκκινο!
Η μηχανή φορτωμένη για να κάνει το δικό της δοκιμαστικό πριν την αναχώρηση για το Ευρωπαϊκό ταξίδι.Κάγκελα, τριβάλιτσα, ενδοεπικοινωνία,όλα στη θέση τους και ευτυχώς δούλεψαν απροβλημάτιστα.Από την Καλαμπάκα μέχρι το Μέτσοβο ο δρόμος προσφέρει απλόχερα τις στροφές του, ώστε με ωραίο ρυθμό να κινηθείς και γρήγορα και άνετα.Μεγάλη αλλαγή που βοήθησε ως προς την άνεση ήταν και το διαφορετικό τιμόνι που χρησιμοποιώ πια.Έβγαλε και αυτό τα λεφτά του με τον τρόπο του!
Στην Παναγίτσα στάση για ανεφοδιασμό για το συντροφικό διψασμένο ΚΤΜ (οι Αυστριακοί ακόμα να καταλάβουν που πάει τόσο καύσιμο) και στο πρατήριο βρίσκουμε κι άλλους γνωστούς που είχαν ξεκινήσει νωρίτερα με τον ίδιο προορισμό (ζηλιάρηδες!). Μετά από λίγο όλοι μαζί ξεκινήσαμε για το λιμάνι της Ηγουμενίτσας μιας και χρόνος άρχισε να πιέζει για το δρομολόγιο του καραβιού.Τελικά δέκα λεπτά πριν να αποπλεύσει βγάλαμε τα πολυπόθητα εισιτήρια και επιβιβαστήκαμε.Το κόστος για δύο άτομα με μηχανή είναι 30 € περίπου.Στη συνέχεια η φωτογραφική ανέλαβε δράση αιχμαλωτίζοντας το λιμάνι, τη γύρω περιοχή και τη θάλασσα με τα μικρονήσια της.
Οι γλάροι με τα κρωξίματά τους, μας παρακινούσαν να κάνουμε πιο γρήγορα αλλά ο καπετάνιος πιστός στο σύνθημα "Οικονομία στα καύσιμα" δεν καταλάβαινε τίποτα. Βράχος!

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς!!

Πλησιάζοντας το λιμάνι της, η Κέρκυρα σε μαγνητίζει με την ομορφιά της. Λες και δόθηκε το πράσινο φως και όλοι όσοι ήταν στο κατάστρωμα μετακινήθηκαν στο μπροστινό μέρος και άρχισαν με τα φλας τους να προσπαθούν να κλέψουν λίγη από την μαγεία της.Με την αποβίβαση, γραμμή για το ξενοδοχείο. Ήταν πολύ καλό το κλείσιμό του μέσω διαδικτύου για να αποφύγουμε περιττές ταλαιπωρίες, την ώρα που το μόνο που θες είναι να κάνεις ένα ντους και να αρχίσεις την περιήγηση.


Ουρακοτάγκος στο Κανόνι

Και από που αλλού να ξεκινήσεις, αν όχι από το κλασσικό Κανόνι με το Ποντικονήσι. Το σύμβολο της Κέρκυρας (αν και όχι το μοναδικό της) με τόσες και τόσες ταινίες να έχουν γυριστεί και ακόμα περισσότερες διασημότητες να έχουν περάσει από εκεί. Ο αεροδιάδρομος μόλις λίγα μέτρα μακριά σε κάνει να εκτιμάς την εφήμερη ζωή σου, γιατί αν κάνει ο πιλότος και ξυθεί την ώρα της προσγείωσης σε βλέπω να αλλάζεις αγκαλιές και φιλάκια μαζί του. Όχι ότι θα κρατήσουν και πολύ!
Μετά λοιπόν το καφεδάκι φύγαμε για την πόλη για να δούμε και τα περίφημα καντούνια, το ναό του Αγ. Σπυρίδωνα και τα μικρομάγαζα που μένουν ανοιχτά ως αργά.Το απανταχού παρόν ανθρώπινο ποτάμι, σου θυμίζει πως το καλοκαίρι ξεκίνησε και μαζί του οι διακοπές για πολλούς, αλλοδαπούς και ντόπιους.Δεν ήταν δυνατόν να μη δοκιμάσουμε και το περίφημο Κερκυραικό σοφρίτο, που πραγματικά ήταν μια νοστιμιά.

Σοφρίτο. Πληθυντικός...;

Η επόμενη μέρα είχε ξενάγηση στην Παλαιοκαστρίτσα, με μια μικρή ανάπαυλα στο ωραιότερο μέρος του κόσμου, σύμφωνα με την ταμπέλα του καταστήματος. Ήταν το Μπέλα Βίστα χτισμένο πάνω σε απόκρημνους βράχους, αλλά με μία θέα που σε αφήνει άφωνο.

Σειρά είχε η παραλία της Γλυφάδας, όπου εκατό άτομα ήταν στην άμμο και πέντε στο νερό. Ο λόγος δεν είναι άλλος, από το κρύο νερό της θάλασσας. Σου τσιτώνει τόσο πολύ το δέρμα, που νομίζω ότι τώρα φαίνομαι δέκα χρόνια νεότερος. Παρόλο το κρύο, τα νερά ήταν πεντακάθαρα και το τοπίο υπέροχο.Εκεί συναντήσαμε και έναν που πολέμησε στις Θερμοπύλες αλλά δεν τα κατάφερε, δυστυχώς!


Λαβωμένος πολεμιστής από δόρυ.

Η πείνα όμως μας καταδίωκε και φύγαμε για τον Πέλεκα, όπου η ντόπια κουζίνα έδωσε και πάλι τα ρέστα της. Με διαφορετικό πλέον SAG, πήραμε το δρόμο του γυρισμού και κατασκηνώσαμε στην πισίνα του ξενοδοχείου όπου βιάσαμε και μια Όρκα (οι μεγάλοι παίζουν!), την ώρα που δεν υπήρχαν παιδάκια να αντικρίζουν το αποτρόπαιο θέαμα. (Ήταν πλαστική έτσι;)
Το βράδυ στην πόλη, ψωνίσαμε τα γνωστά τουριστικά αντικείμενα που βαραίνουν και γεμίζουν τις άδειες αποσκευές μας, ώστε να αυξήσουμε στην επιστροφή τη μέση κατανάλωση βενζίνης.
Φυσικά ξανά για φαί και μπύρες ατελείωτες (λέμε τώρα!)

Τρελό κέφι!

Σαν παιδιά που τους στερείς το παιχνίδι, ήταν η μέρα του γυρισμού, μιας και κανείς δεν ήθελε να γυρίσει πίσω. Οι φόβοι για βροχή και κακοκαιρία εξαφανίστηκαν όταν αντικρίσαμε την Ηγουμενίτσα, ζέστη και πάλι ζέστη.
Το μόνο δυσάρεστο ήταν η άρνηση του BUSA μετά από ανεφοδιασμό, στα μέσα της διαδρομής, να πάρει εμπρός (τελικά πήρε με σπρώξιμο), επειδή έκαψε το ρελέ της μίζας (63 €).
Δε βαριέσαι! Καλύτερα τώρα παρά στην Ευρώπη!
Ολοκληρώνοντας: Η Κέρκυρα είναι ένα απίστευτο νησί με μαγικές παραλίες και βουνά και γκρεμούς και τοπία και..και...
Η σύστασή μου είναι όποιος δεν έχει πάει ακόμη, να κανονίσει το γρηγορότερο να τη δει. Αξίζει !
Διαδρομή Καρδίτσα- Ηγουμενίτσα: 2:06 ώρες.
Καράβι: 1:30 ώρες και εισιτήρια 30 €.
Καύσιμα: 50 €

Χωρίς σχόλια

2011-06-14T20:42:00.000+03:00

Κάτι ήθελα να γράψω αρχικά, αλλά μετά που τις ξανακοίταξα.............

Τριήμερο

2011-06-05T11:17:00.000+03:00

Το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος θα κινηθούμε περικυκλωτικά κατά μόνας προς το πανέμορφο νησί της Κέρκυρας. Αναχώρηση το Σάββατο 11 Ιουνίου. Στάση στο Μέτσοβο για καφέ, άφιξη στην Ηγουμενίτσα, καράβι για απέναντι και στη συνέχεια τουρισμός και διασκέδαση. Ευκαιρία να δοκιμαστεί όλος ο εξοπλισμός παλιός και νεοαποκτηθείς πριν το Ευρωπαικό ταξίδι στις 2 Ιουλίου. Πιστεύω όλοι να εκμεταλλευτείτε αυτές τις ημέρες για απόδραση, έστω και κοντινή.
Η απόφαση μετράει!
Αν συναντηθούμε στο δρόμο, χαιρετήστε γιατί αλλιώς θα σας κυνηγήσω...

(Αν θες κάνε κλικ στο χάρτη)

Καλό καλοκαίρι

2011-06-03T19:05:00.000+03:00

Ενημέρωση

2011-05-22T18:19:00.000+03:00

Ενημερώθηκε η σελίδα: Ταξίδι 2012, με καινούρια πρόταση άκρως ενδιαφέρουσα!

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ!!!!

2011-05-17T18:02:00.000+03:00