ΓΑΙΑ

Λέει “μπουρδολογίες” ο ΣΥΡΙΖΑ για τον τζίρο των πολυεθνικών;

2012-05-25T19:02:00.000+03:00

http://olympia.gr

Δυστυχώς για άλλη μία φορά η αγνωσία των πολιτικών και η αποξένωση τους από το επιχειρηματικό γίγνεσθαι τους οδηγεί σε λεκτικές ακροβασίες που δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα. Είναι όμως ενδεικτική για το φορολογικό πανηγύρι που κάνουν ανενόχλητοι στις πλάτες του Ελληνικού λαού με ποικίλους τρόπους συσκότισης αλλά και αναίσχυντου “τσαμπουκά” όσον αφορά τα πραγματικά τους στοιχεία και βέβαια τα κέρδη.

Είπε λοιπόν ο Νικήτας Κακλαμάνης πριν από λίγο, προσπαθώντας να αντικρούσει το επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ για την φορολόγηση των πολυεθνικών βάσει τζίρου και όχι αποτελεσμάτων: “ΟΛΕΣ οι επιχειρήσεις που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο Αθηνών, δεν είχαν ΣΥΝΟΛΙΚΑ πάνω από 77 δισ τζίρο!”

Και βέβαια κύριε Κακλαμάνη, αφού οι θυγατρικές των πολυεθνικών που λυμαίνονται την αγορά, όχι μόνο δεν είναι στο χρηματιστήριο αλλά λειτουργούν ακόμα και με …φορολογικούς αντιπροσώπους ώστε τα κέρδη τους να μεταφέρονται στο εξωτερικό χωρίς το Ελληνικό κράτος να παίρνει μυρουδιά.

Η Hoechtief για παράδειγμα, χρωστά άνω των 2 δις σε ΦΠΑ και εργοδοτικές εισφορές, αλλά ουδείς τολμά να την αγγίξει. Οι τζίροι της όμως είναι ιλιγγιώδεις, λειτουργώντας παρασιτικά πάνω στην βιομηχανία του τουρισμού, χωρίς βεβαίως να βρίσκεται στο χρηματιστήριο.

Η Carrefour, η Praktiker, η Siemens, η HDW (γειά σου Άκη, ακόμα και τις μίζες στο εξωτερικό τις επένδυσες!) τα διάφορα malls, το κορυφαίο παράδειγμα της Lidl (διαβάστε παρακάτω), η Mercedes, η BMW, αλλά και δικά μας παιδιά όπως τα Jumbo που εισάγουν από Κίνα με έδρα LTD εταιρεία στην …Λευκωσία! Δηλαδή τζιράρουν στην Ελλάδα, τα κέρδη όμως φορολογούνται με χαμηλότερους συντελεστές στην Κύπρο! Πως αλλιώς θα τους πιάσεις αυτούς αν όχι με φορολόγηση επί του τζίρου που κάνουν εντός της χώρας;

Μιλάμε για εκατοντάδες δις Ευρώ και μία πρόταση που θα έπρεπε να έχει εκπονήσει κάποιο αστικό – τεχνοκρατικό κόμμα. Την ακούσαμε όμως (έστω και σε πρώιμο στάδιο) από τον …ΣΥΡΙΖΑ!

Θα μου πείτε, εδώ τα δήθεν αστικά κόμματα έχουν το θράσος να υπεραμύνονται του Σταλινικού μνημονίου που αποτελεί την ταφόπλακα της πραγματικής αγοράς. Έχουν την παράνοια να υπερασπίζονται τον …διπλασιασμό της τιμής των καυσίμων σε μία αγορά που ψάχνει ανάπτυξη. Κάντε ένα πείραμα, στην πλέον αναπτυσσόμενη οικονομία π.χ. Ινδία και διπλασιάστε για 12 μήνες τις τιμές του πετρελαίου. Ελάτε σε έναν χρόνο να δούμε παρέα τους δείκτες.

Διαβάστε και το παράδειγμα της Lidl για να καταλάβετε πόσο αποξενωμένοι από το πραγματικό επιχειρηματικό γίγνεσθαι είναι οι πολιτικοί μας:

Lidl Hellas: Όπως είναι γνωστό από παλαιότερα άρθρα μας, ο Γερμανικός Όμιλος Lidl έχει σαν σταθερή αρχή να μην παρέχει οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με τα οικονομικά του μεγέθη. Για τον σκοπό αυτό έχει διαχωρίσει τις δραστηριότητες του και στην χώρα μας σε άγνωστο αριθμό Ομόρυθμων Εταιριών, προκειμένου να καταστεί αδύνατο για κάθε αναλυτή να προσδιορίσει τα οικονομικά μεγέθη του Ομίλου στην Ελλάδα (κύκλος εργασιών, μικτά και καθαρά κέρδη, συνολικές υποχρεώσεις κ.α.). Με δεδομένη την έλλειψη επίσημων στοιχείων, είμαστε υποχρεωμένοι κάθε χρόνο να ζητάμε την συνδρομή ειδικών αναλυτών της Γερμανικής αγοράς στην οποία προσθέτουμε την δική μας εκτίμηση για την πορεία του Ομίλου στην χώρα μας. Τα συμπεράσματα και οι εκτιμήσεις που καταλήξαμε για την πορεία της Lidl στην Ελλάδα το 2011, δεν είναι ικανοποιητικά, σε σημείο που να θεωρούμε πολύ πιθανή την απώλεια της δεύτερης θέσης που (κατά τις εκτιμήσεις μας) κατείχε μέχρι και το 2010 στην Ελληνική αγορά. Το 2010 σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, ο μέσος όρος του κύκλου εργασιών για κάθε ένα από τα 206 καταστήματα της αλυσίδας στην Ελλάδα υπολογίζεται σε 8,5 περίπου εκατ. Ευρώ ανά κατάστημα.
http://olympia.gr

Πρόδρομα φαινόμενα σεισμών - Ζώα και σεισμοί

2012-05-22T22:51:00.001+03:00

http://www.seismoi.gr

Πρόδρομα φαινόμενα σεισμών

Η σεισμική ενέργεια συσσωρεύεται λόγω των τάσεων που ασκούνται για ικανή χρονική περίοδο στον σεισμογόνο χώρο των σεισμών με μορφή ενέργειας ελαστικής παραμόρφωσης. Η παραμόρφωση αυτή έχει σαν αποτέλεσμα την μεταβολή των φυσικών ιδιοτήτων των πετρωμάτων στο σεισμογόνο χώρο (π.χ. μικρορωγμές) αλλά και άλλων φυσικών παραμέτρων, και έχει σαν αποτέλεσμα να εμφανίζονται διάφορα πρόδρομα φαινόμενα.

Οι τιμές των παραμέτρων αυτών αποκλίνουν από τις κανονικές για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα που ποικίλλει από λίγες ώρες μέχρι αρκετά χρόνια και επανέρχονται στην αρχική τους τιμή λίγο πριν ή κατά την γένεση ενός σεισμού.

Πολλές από τις προσπάθειες που έγιναν με παρατήρηση τέτοιων μεταβολών είχαν επιτυχές αποτέλεσμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόγνωση του σεισμού στην πόλη Haicheng της Κίνας το 1975. Οι κάτοικοι ειδοποιήθηκαν πριν τον σεισμό και έτσι γλύτωσαν 10.000 κάτοικοι.

Η προσπάθεια που κάνουν οι επιστήμονες είναι η συνεχής παρακολούθηση και καταγραφή των τιμών των παραμέτρων αυτών και η επισήμανση των τιμών που αποκλίνουν από τις κανονικές.

Οι κυριότερες από τις παραμέτρους αυτές που μελετώνται αφορούν:

1) παραμορφώσεις του φλοιού της Γης ,

2) μεταβολές της σεισμικής δράσης,

3) ορισμένες μεταβολές σε σεισμικές παραμέτρους .

Ζώα και σεισμοί

Οι αλλαγές τις συμπεριφοράς των ζώων όταν έρχεται σεισμός, παρατηρούνται λίγα λεπτά πριν από τον σεισμό (από 2 έως και 5 λεπτά νωρίτερα) με εξαίρεση τα κουνούπια και τα έντομα που μπορεί να παρατηρηθεί η αλλαγή πολλές ώρες νωρίτερα.

- Τα Τζιτζίκια (όταν είναι καλοκαίρι) σταματούν ξαφνικά να τραγουδούν.

- Τα Κουνούπια (όταν είναι καλοκαίρι) δεν τσιμπούν.

- Όλα τα έντομα που ζουν κάτω από την γη καθώς και τα φίδια, βγαίνουν ξαφνικά και ξέφρενα στην επιφάνεια της γης.

- Η Γάτα τινάζεται ξαφνικά από την θέση της και τρέχει αλαφιασμένη να κρυφτεί.

- Οι Σκύλοι ουρλιάζουν όλοι μαζί και ξαφνικά.

- Τα Πουλιά τινάζονται ξαφνικά όλα μαζί από εκεί που κάθονται και πετούν ψηλά αλαφιασμένα αλλά χωρίς θόρυβο.

- Τα Ψάρια κολυμπούν κοντά στην επιφάνεια και μερικά πηδούν συνέχεια πάνω από αυτή.

- Μέλισσες & Σφήκες βγαίνουν ξαφνικά όλες μαζί έξω από την φωλιά τους.

Σε περίπτωση που ακολουθεί μετασεισμός, όλα τα ζώα παραμένουν έξω από τις φωλιές τους ή μέσα στις κρυψώνες τους. Οι Σκύλοι και οι γάτες, αν τύχει και βγουν από τις κρυψώνες τους (πράγμα μάλλον απίθανο) τότε περπατούν αργά, προσεχτικά και σχεδόν «έρπουν».

http://www.seismoi.gr

Βασίλειος Μαρκεζίνης,Ακαδημαϊκός Γιατί Πολεμάω για Κοινωνική Συμφιλίωση

2012-03-20T23:56:00.000+02:00

[Ομιλία από την εκδήλωση «Δύο ώρες με τον Βασίλειο Μαρκεζίνη στις 20 Μαρτίου 2012 στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών]

http://www.antibaro.gr

Η χώρα μας βιώνει μια πρωτοφανή κρίση. Παρά τις καθησυχαστικές δηλώσεις που ακούμε συχνά από τον πρωθυπουργό αλλά και από όλα τα κυβερνητικά στελέχη, θεωρώ ότι όλοι τους ξέρουν καλά ότι δεν λένε όλη την αλήθεια στον λαό. Αυτό ισχύει και για τις πρόσφατες ανακοινώσεις σχετικά με τις υποτιθέμενες θετικές συνέπειες της εφαρμογής του PSI, το οποίο οι αγορές, αν μη τι άλλο, δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν με την αισιοδοξία που εκφράζει ο Έλληνας πρωθυπουργός (βλ. The Times, 20 Μαρτίου 2012, σ. 50).

Η Ελλάδα λοιπόν βρίσκεται σε κρισιμότατη κατάσταση, η οποία, σύμφωνα με πολλούς ξένους παρατηρητές και αξιωματούχους, είναι πολύ πιθανό να επιδεινωθεί. Η ύφεση, που άγγιζε το 7,5% το τελευταίο τρίμηνο του 2011 και, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, θα παραμείνει στο 4-5% (αν όχι και περισσότερο) στη χρονιά που διανύουμε. Η ανεργία αναμφισβήτητα θα αυξηθεί. Το κόστος ζωής, ομοίως, θα ανέβει. Τα εισοδήματα των πολιτών, από την άλλη πλευρά, θα μειωθούν δραστικά. Οι συντάξεις έχουν σχεδόν μηδενισθεί και ως μοντέλο βιωτικού επιπέδου οι Ευρωπαίοι φίλοι μας μας επιβάλλουν αυτό της Βουλγαρίας ή και της Ρουμανίας, λύση που χαροποιεί μερικούς επιχειρηματίες μας! Η αγορά θα στεγνώσει από ρευστό. Μόνον οι τράπεζες θα καταφέρουν να ανακεφαλαιοποιηθούν έχοντας παντού στον κόσμο μεταβληθεί στο ασθενέστατο σημείο το σύγχρονου καπιταλισμού. Έτσι, τα όποια κονδύλια βρεθούν για δημόσια έργα θα κάνουν – κυρίως - ακόμη πλουσιότερους ορισμένους πλούσιους επιχειρηματίες, οι οποίοι, απλώς, θα εκμεταλλευθούν την εργασία ενός απίστευτα κακοπληρωμένου εργατικού δυναμικού.

Επιπλέον, όμως, όπως και οι περισσότεροι ξένοι σχολιαστές, προσωπικά δεν έχω πειστεί ότι η κυβέρνηση θα μπορέσει να εκπληρώσει τους όρους που της επέβαλαν. Η σχεδιαζόμενη αλλά αμφιλεγόμενη «άσκηση σωτηρίας» μπορεί να μην τελεσφορήσει. Πολλοί ξένοι ειδικοί πιστεύουν ότι η χρεοκοπία δεν θα αποφευχθεί. Η έξοδος από το ευρώ, επίσης, δεν μπορεί να αποκλειστεί ως ενδεχόμενο, απλώς έχει αναβληθεί. Και η έξοδος αυτή - δεν πρέπει να το ξεχνάμε - δεν αποτελεί ζήτημα επιλογής για τους Έλληνες, αλλά μια εξέλιξη την οποία τεχνηέντως θα επιβάλουν οι ξένοι όταν θα έχουν πια απηυδήσει πλήρως με τη χώρα μας! Ακόμη πιο ανησυχητικό όμως είναι το τι θα γίνει όταν ξεσπάσει η (σχεδόν αναπόφευκτη) κοινωνική αναταραχή στους δρόμους και πώς (ή μάλλον αν) θα σταθεί δυνατόν να αποτραπεί. Γιατί προσοχή: με το να λέμε ότι αυτή πηγάζει από μερικούς αριστερούς ή κουκουλοφόρους δεν είμεθα μόνο υπεύθηνοι αυταπάτης αλλά και απάτης!

---------------------------

Τα άτομα που «ενορχήστρωσαν» αυτή την πορεία, τις συνέπειες της οποίας σύντομα θα βιώσουμε ακόμη πιο έντονα, είναι οι ορισμένοι αποτυχημένοι πολιτικοί των ελληνικών κυβερνήσεων από το 2000 και μετά.

Αυτή η ολέθρια πορεία, όμως, δεν θα ήταν δυνατόν να έχει καθοριστεί μόνον από τους ίδιους. Έτσι, οι πολιτικοί μας έλαβαν πολύτιμη βοήθεια από ευάριθμους (άπληστους λένε πολλοί)  τραπεζίτες και επιχειρηματίες, οι οποίοι δεν αρκούνται να βγάζουν χρήματα αλλά θέλουν επίσης να «κυβερνούν την Ελλάδα», καθώς και από μερικούς μεγιστάνες των ΜΜΕ, οι οποίοι έχουν μεταμορφώσει τις εφημερίδες και τα τηλεοπτικά κανάλια σε μηχανές προπαγάνδας και παραπληροφόρησης.

Η δυσπιστία των αναγνωστών και των τηλεθεατών απέναντι στα ΜΜΕ, την οποία περίτρανα αποδεικνύουν τα χαμηλά ποσοστά αναγνωσιμότητας και τηλεθέασης, δεν αποτελεί εντούτοις επαρκή τιμωρία για μια τέτοια συμπεριφορά! Έτσι, πολλές ελληνικές εφημερίδες είναι σήμερα οικονομικά υπερχρεωμένες, ενώ αρκετές άλλες μετά βίας καταφέρνουν να επιβιώσουν μοιράζοντας… δωρεάν DVD! Εκεί λοιπόν καταντήσαμε; Έμποροι παλαίων DVD να μας επιβάλλουν μαθήματα ηθικής και πολιτικής δεοντολογίας;

Και σαν να με έφταναν όλα αυτά στα πρόσωπα μερικών από αυτούς τους μηχανορράφους των ΜΜΕ βρίσκουν ιδανικούς «συνεταίρους» ορισμένοι ξένοι παράγοντες οι οποίοι εποφθαλμιούν τους πόρους μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο και ορυκτό πλούτο.

Πρός τι μία τέτοια συντονισμένη μεγαλό-συνωμοσία; Και πως αποφεύγεται; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θέλω να εξετάσω σ΄αυτό το δοκίμιο και, στο τελευταίο μέρος, να αναπτύξω μερικές ιδέες μου για περαιτέρω συζήτηση.

                              ------------------------

Καταρχάς, σκοπός των προαναφερθέντων κατεστημένων – και η χώρα μας δεν κυβερνάται από κατεστημένο αλλά από συντονισμένα κατεστημένα - είναι να χρησιμοποιήσουν τις επερχόμενες εκλογές για να διαιωνίσουν το status quo. Είναι άλλωστε διάχυτος ο φόβος ότι μερικά από αυτά μπορεί και να καταφύγουν σε εκβιασμούς, δωροδοκίες, παραπληροφόρηση και προπαγάνδα για να επιτύχουν τον στόχο τους. Το κεντρικό επιχείρημά τους θα φέρει τους ψηφοφόρους αντιμέτωπους με το δίλημμα: «θέλετε ή δεν θέλετε να μείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση;» Εξαιρουμένου του ΚΚΕ, δεν γνωρίζω άλλο κόμμα το οποίο να δηλώνει αντίθετο με την παραμονή μας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό που λένε σήμερα ακόμη και τα κόμματα της Αριστεράς είναι ό,τι ακριβώς ισχυρίζεται (ορθώς) η Δεξιά τα τελευταία δύο χρόνια: «Θέλουμε να βρούμε έναν τρόπο επαναδιαπραγμάτευσης». Εκτός τούτου, σας επαναλαμβάνω: στο τέλος η απόφαση αν μείνομε δεν θα είναι δικία μας αλλά δικία τους! Ό,τι έγινε το τελευταίο χρόνο δείχνει ότι οι ενέργιες των Ευρωπαίων αποσκοπούσαν να προστατεύσουν τα δικά των συμφέροντα και μόνο παρεμπιπτόντως τα δικά μας!
Θα εξετάσουμε άραγε σοβαρά αυτό το επιχείρημα τους επόμενους δύο μήνες; Ή μήπως θα το απλουστεύσουμε λέγοντας: «Ή είστε μαζί μας ή σας θεωρούμε ότι είστε εναντίον μας»;

Οι Έλληνες έχουν περάσει τους τελευταίους δεκαοκτώ τουλάχιστον μήνες με τέτοια ψευδοδιλήμματα που τους έθετε συστηματικά ο τύπος. Τρομοκρατημένοι από τα ΜΜΕ, υποχώρησαν κάθε φορά σ’αυτές τις πιέσεις. Θα υποχωρήσουν όμως και τώρα; Δεν θα μπορέσουν άραγε να καταλάβουν ότι αυτό το επιχείρημα αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής με σκοπό την αποδυνάμωση - μια και είναι αδύνατη η εξουδετέρωση - των κομμάτων της Αριστεράς; Εάν όμως υποχωρήσουν, αυτοί και μόνο θα φταίνε για τα δέκα (ή και περισσότερα) χρόνια δυστυχίας που τους περιμένουν, όπως και για την απώλεια των εθνικών πόρων τους, που επίσης τους περιμένει στο άμεσο μέλλον.

Σε πολλούς ευσταθεί η άποψη ότι στη χώρα μας η δημοκρατία υπάρχει σήμερα μόνον εν μέρει. Παραδείγματος χάριν, το δικαίωμα της δημόσιων διαδηλώσεων αποτελεί αντικείμενο καθημερινής κατάχρησης χωρίς να αποφέρει κανένα αποτέλεσμα. Εντούτοις, το δικαίωμα καταστολής της δημόσιας διαμαρτυρίας αποτελεί αντικείμενο ακόμη μεγαλύτερης κατάχρησης, η οποία μάλιστα μερικές φορές συνοδεύεται και από πρωτοφανή άσκηση βίας ή ακόμη - όπως φημολογείται - και συγκαλυμμένη κρατική προβοκάτσια. Οι πολιτικοί μας παρεκτρέπονται, σε οικονομικό ή άλλο επίπεδο, αλλά τα ελληνικά ΜΜΕ σπανίως ερευνούν στον δέοντα βαθμό τις ενδείξεις αυτών των παρεκτροπών, ενώ οι ίδιοι οι πολιτικοί στο τέλος καταφέρνουν να απαλλαχθούν από κάθε ευθύνη χρησιμοποιώντας παρωχημένες κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Και σήμερα, μέσα από την τεχνητή επίταση της αντιαριστερής προπαγάνδας, βλέπουμε ένα τμήμα του πολιτικού κόσμου να προσπαθεί να κερδίσει μερικές ποσοστιαίες μονάδες στις δημοσκοπήσεις με κίνδυνο να αναζωπυρωθούν υπό δριμύτατη μορφή οι διχασμοί του Εμφυλίου Πολέμου. Κατά τα φαινόμενα, οι υστερόβουλοι αυτοί υπολογισμοί παραβλέπουν το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι, για πρώτη φορά, θα έχουν να επιλέξουν μέσα από μια σειρά μικρότερα κόμματα που θα διεκδικούν την ψήφο τους. Κατά κύριο λόγο, όμως, παραβλέπουν τη βαθιά δυσαρέσκεια του λαού για τα δύο μεγάλα κόμματα που έχουν (κακο)κυβερνήσει τη χώρα εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια. Αυτή η δυσαρέσκεια αποφεύγεται με κομματικά τεχνάσματα;
Τα αστικά κόμματα, καθώς και οι εφημερίδες που εξασφαλίζουν τη στήριξή τους, φέρουν κοινό μερίδιο ευθύνης για την επιδιωκόμενη αυτή πόλωση. Διότι, μπορεί, μετά τις εκλογές, τα κόμματα αυτά να αποδειχθούν ανίκανα να κυβερνήσουν (είτε μόνα τους είτε – πιθανότατα - υπό κάποια μορφή συνεργασίας) εάν έχουν ακυρώσει πλήρως την διάθεση συνεργασίας η ανοχής - τουλάχιστο σ’ ένα βαθμό - των αριστερών κομμάτων με το να τους κολλήσουν την ετικέτα των «επικίνδυνων εξτρεμιστών». Αντίθέτως, όλοι μας πρέπει να είμεθα έτοιμοι να συμπράξομε – έστω και χαλαρά - μαζί τους μέσα στο ευρύτερο δημοκρατικό πλαίσιο και για να εδραιώσομε ακόμη καλύτερα το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Εκτός τούτου, αυτή η ετικέτα των «επικίνδυνων εξτρεμιστών» θα είναι και άδική μια και πολλοί που θα ξηφίσουν αριστερίζοντα ή φιλελεύθερα κόμματα δεν θα είναι ούτε αριστεροί ούτε εξτρεμισταί αλλά άνεργοι, πεινασμένοι ή αδικημένοι μικρό-αστοί, συνταξιούχοι, νέοι άνεργοι, ακόμη και ... απογοητευμένοι νεοδημοκράται!

Αυτή είναι η μια μεριά του νομίσματος. Η άλλη είναι ότι σοβαρό μερίδιο της ευθύνης για μια βαθύτερη εθνική διχόνοια ανήκει την ίδια την Αριστερά, εφόσον, αντί να επιζητεί και αυτή τη συμφιλίωση ή τον εκσυγχρονισμό των ιδεών της, ενθαρρύνει την πολιτική σύγκρουση παρουσιάζοντας προγράμματα που, τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς τη διατύπωσή τους, παραμένουν προσκολλημένα σε μια εντελώς παρωχημένη αριστερή ρητορική. Ακόμη και η Εκκλησία, πραγματικός στυλοβάτης της κοινωνίας μας, απειλείται καθημερινά από μέλη του αριστερού κόσμου (άλλα όχι μόνο), αντί να αντιμετωπίζεται, από κοινού με την ιστορία και τον πολιτισμό μας, ως σημείο αναφοράς για το τι ήμασταν, τι είμαστε, και τι θα μπορούσαμε κάποτε να γίνουμε.

Το ίδιο ισχύει για τον εθνικά αποκοδομητικό ρόλο που έπαιξαν αριστεροί συγγραφείς στην παραγωγή των νέων σχολικών εγχειριδίων του Δημοτικού σχολείου που εγράφησαν στη συνέχεια της απαράδεκτης συμφωνιάς Παπανδρεόυ-Τζέμ που κατέληξε - συχνά με Ελληνο-Κυπριακά χρήματα – στν εμφάνιση συγγραμμάτων που  παρεποιήσαν τα δεινά του λαού και της Εκκλησίας μας κατά την διάρκεια της βάρβαρης τουρκοκράτιας και, αντιστρόφως, να ωραιοποιήσουν τους Ασιάτες κατακτητάς. Η προσπάθεια αυτή έτυχε ευρύτατης αποδοκιμασίας από διάφορα τμήματα της κοινωνίας μας και σήμερα πλέον φυτοζωεί παρα την υποστήρηξη οργανώσεων που πασχίζουν να κρατήσουν ζωντανό το θνήσκοντα Ευρωπαϊκό «Ατλαντισμό». Αναμφισβήτητα όμως συνέβαλλε και αυτή στην εθνική αποσύνθεση, η αποφορά της οποίας έχει ήδη αρχίσει να γίνεται δυσβάσταχτη!
Η συμφιλίωση λοιπόν είναι υποχρέωση όλων, δεξιών και αριστερών, για να υπάρξει η αναγκαία υποδομή για να ανακάμψει εθνικά και οικονομικά η βαρύτατα πάσχουσα πατρίδα μας. Καταδικάζομε λοιπόν όσους και όλους που δυσκολεύουν αυτή την πορεία, παρατείνοντας έτσι την κακουχία που πηγάζει από εθνικούς διχασμούς και κομματικούς φατριάσμους.

                          ------------------------

Επί πέντε χρόνια, και μέσα από έξι βιβλία και περισσότερα από εκατό άρθρα, προσπάθησα να διαμορφώσω ένα νέο πρόγραμμα. Τα όσα έγραψα και είπα σκοπό είχαν, ασφαλώς, να λειτουργήσουν ως αφετηρία και μόνο για έναν νέο επικοδομητικό διάλογο· για έναν τρόπο επίτευξης του στόχου που είχε θέσει και ο κ. Καραμανλής το 2004, ήτοι της δημιουργίας ενός «νέου κράτους». Η προσπάθεια όμως αυτή απέτυχε. Για διαφορετικούς λόγους δεν θεωρώ ότι εγώ στάθηκα περισσότερο επιτυχημένος. Εντούτοις, η δική μου προγραμματική στοχοθεσία, αντίθετα με τη δική του, έχει δύο αιχμές, ενώ ο ίδιος μόνο μία προσπάθησε να επιδιώξει (και αυτήν όχι μέχρι τέλους).

Σε κοινωνικό επίπεδο, προέβαλα τον στόχο της «κοινωνικής συμφιλίωσης». Η επιδίωξη αυτού του στόχου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Τον διατύπωσα όμως με εντελώς νέο τρόπο, μια και μέχρι τώρα η συμφιλίωση και η συνεργασία νοούνταν μόνο στο πλαίσιο της «κομματικής συνεργασίας» - υποτίθεται, για το καλό της χώρας, αλλά στην πραγματικότητα μόνο για να παραμείνουν στην εξουσία τα δύο μεγάλα κόμματα.
Κατά την άποψή μου, απαιτείται άμεση και πλήρης αλλαγή της υφισταμένης νοοτροπίας, καθότι χρειαζόμαστε επειγόντως κοινωνική ειρήνηκαι συμφιλίωση, και όχι μια «ευκαιριακή κομματική» ανακωχή μέχρις ότου ο χρόνος επιτρέψει σε ένα από τα δύο κόμματα να πάρει και πάλι το πάνω χέρι!
Η συνετή προσπάθεια που κάνω, όχι μόνο δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί στην πράξη, αλλά δεν έχει καν εξεταστεί ως πρόταση, εφόσον και η Δεξιά και η Αριστερά πάντα τρέφονται από τις πολιτικές συγκρούσεις, ενώ τα ΜΜΕ εξακολουθούν να προτιμούν ως τακτική τις γενικές ταμπέλες και τις ολοκληρωτικές - αν όχι και συκοφαντικές - απορρίψεις οποιασδήποτε ιδέας και οποιουδήποτε ανθρώπου θεωρούν ότι δεν στηρίζει τα συμφέροντά τους. Με σκοπό να μειώσω τις εντάσεις που επικρατούν σε αυτό το επίπεδο, έγραψα πρόσφατα στο Αντίβαρο τις ακόλουθες παρατηρήσεις, τις οποίες θεωρώ ότι αξίζει να επαναλάβω κατά λέξη:

Η θεραπεία που προτείνω ... στηρίζεται στην ιδέα ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, το οποίο όλοι οι πολίτες –δεν αναφέρομαι καν στους εξ ορισμού εγωκεντρικούς πολιτικούς- πρέπει να δεχθούν, έστω και αν δεν τους ικανοποιεί όλους εκατό τοις εκατό.

Κάτι τέτοιο όμως μπορεί να γίνει εφόσον όλοι πάρουμε κάτι και δώσουμε κάτι: βασιλείς και στρατιώτες, πλούσιοι ή πένητες, εργοδότες ή εργαζόμενοι, συνδικαλιστές ή απλά μέλη συνδικάτων, αστυνόμοι και διαδηλωτές - όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν συμφέρον να επιτύχει αυτή η προσπάθεια. Σε αυτή την υπαρξιακή μάχη, πρέπει να ερωτηθούν οι πάντες, ακόμη και οι νομοταγείς αναρχικοί, και, ει δυνατόν, να συμφωνήσουν!

Έτσι, η άμεση λήψη των μέτρων που ανέφερα ενδεικτικά πρέπει να συνδυαστεί με:

(α) τη συνειδητή απόφαση όλων των Ελλήνων πολιτών να μην προβαίνουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες επί ένα ορισμένο διάστημα, ώστε να μπορέσουν τα νέα μέτρα να τελεσφορήσουν·

(β) την προθυμία των πιο ευκατάστατων πολιτών να προστατεύσουν από τον οικονομικό πόνο τούς λιγότερο τυχερούς·

(γ) την απόφαση των εργαζομένων και των συνδικάτων τους -που οφείλουν να απελευθερωθούν από τις κομματικές κηδεμονίες- να επιτρέψουν τηναναδόμηση του κράτους, να δουλέψουν συνειδητά για τη συλλογή των φόρων, να συμπράξουν με κάθε τρόπο στη μείωση της γραφειοκρατίας προκειμένου η χώρα να προσελκύσει νέες επενδύσεις.

Όλα αυτά πρέπει να γίνουν με απώτερο σκοπό να επανέλθουμε σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και, επιπλέον, να πείσουμε τους ξένους ότι έχει γίνει μια πραγματικά νέα αρχή, η οποία, αργά, κοπιαστικά αλλά με βεβαιότητα, θα επαναφέρει τη χώρα μας σε θέση οικονομικής ανταγωνιστικότητας.

Αυτή η αναδόμηση πιθανότατα θα απαιτήσει τη συνέχιση της εξυγίανσης και της σμίκρυνσης του δημόσιου τομέα, αλλά και την απόλυση όσων δεν εργάζονται επειδή οφείλουν τις θέσεις τους αποκλειστικά και μόνο σε κομματικούς διορισμούς και εξυπηρετήσεις.

Επειδή αυτά τα μέτρα δεν θα είναι εύκολα, θα πρέπει να ληφθούν κατά «έξυπνο» τρόπο, που σκοπό θα έχει να μετριάσει των πόνο των πολιτών που θα τα υποστούν. Να αποφευχθούν, όμως, ΔΕΝ είναι δυνατόν. Πιστεύω, ωστόσο, ότι θα γίνουν αποδεκτές οι σχετικές αποφάσεις από τους περισσότερους από εμάς, ιδίως εάν εφαρμοστούν αφού πρώτα αποκατασταθούν διάφορες κατάφωρες αδικίες - π.χ. αφού οι διαπιστωμένοι μεγαλοοφείλετες του δημοσίουυποχρεωθούν να πληρώσουν τους τεράστιους φόρους που οφείλουν.

Θα μου πείτε: «Κλείνει έτσι η μαύρη τρύπα των εσόδων;» Η απάντηση είναι: «Όχι, βεβαίως». Εντούτοις, μια τέτοια κίνηση θα καθιστούσε πιο εύκολη την εφαρμογή της λιτότητας, γιατί θα έπειθε τους θιγόμενους πολίτες ότι δεν θα μπαίνουν πάντα οι ίδιοι στο στόχαστρο για να προφυλάξουν τους πολυπροστατευμένους τραπεζίτες, ξένους και δικούς μας, οι οποίοι τον τελευταίο καρό έχουν γίνει τα «αγαπημένα παιδιά» του κράτους!

Επανέρχομαι λοιπόν στην απόλυτη ανάγκη για μια ευρεία συναίνεση -και όχι για έξωθεν επιβεβλημένες υποχρεώσεις-, μια συναίνεση βασισμένη στην ισοκατανομή των βαρών, προκειμένου να βεβαιωθούμε ότι θα αποφευχθούν οι εσωτερικές κοινωνικές αναταραχές και θα μειωθούν, όσο το δυνατόν περισσότερο, οι σοβαροί κίνδυνοι του πληθωρισμού που συνοδεύουν κάθε υποτίμηση του εγχώριου νομίσματος και πηγάζουν από την πίεση να αναπληρωθούν αμέσως οι απώλειες από την υποτίμηση.

Εν ολίγοις, έμφαση πρέπει να δοθεί όχι μόνο στην αποκατάσταση αδικιών αλλά και στη συγκράτηση των τιμών και στη δημιουργία όλων εκείνων των θεμελίων που θα πείσουν τους απλήρωτους πιστωτές μας -διότι θα έχουμε πολλούς ξένους που θα υπάγονται σε αυτή την κατηγορία, μια και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε χωρίς να αποτινάξουμε το χρέος μας- ότι μια μέρα θα είμαστε και πάλι αρκετά ελκυστικοί ώστε να σκεφτούν την πιθανότητα νέων επενδύσεων στη χώρα μας.



                        --------------------------------

Η δεύτερη αιχμή του πολιτικού προγράμματος που πρότεινα ήταν η ανανέωση των στόχων της εξωτερικής πολιτικής μας. Όπως προείπα, ο κ. Καραμανλής κινήθηκε εν μέρει προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά, δεχόμενος ίσως απειλές, εγκατάλειψε την αξιέπαινη αυτή προσπάθεια.

Προσωπικά ουδέποτε ήμουν κατά της Αμερικής, και επ’ ουδενί κατά της Ευρώπης, μια και ειδικά η δεύτερη αυτή ήπειρος και η κουλτούρα της αποτελούσαν ανέκαθεν τα κεντρικά θέματα που προώθησα καθ’ όλη τη διάρκεια του επαγγελματικού βίου μου. Το τονίζω αυτό, όχι, προφανώς, επειδή θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά επειδή θέλω να δείξω πόσο ανενημέρωτοι και προκατειλημμένοι είναι αρκετοί από τους επικριτές μου, οι οποίοι, αγνοώντας το έργο της ζωής μου και τον σχεδόν Ευρωπαϊκό έπαινο που έχει τύχει, έχουν το θράσος να με κατηγορούν ως… αντιευρωπαίο!

Παρ’ όλα αυτά, οι εμπειρίες μου στην Αμερική και την Ευρώπη ποτέ δεν με εμπόδισαν να ασκήσω εποικοδομητική κριτική και στους δύο αυτούς κόσμους (πρακτική, άλλωστε, την οποία ασκούν και οι ίδιοι οι πολίτες τους) για διάφορα ελαττώματα, για εσφαλμένες πολιτικές, καθώς και για περιπτώσεις απληστίας και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η βαθιά μου αγάπη και αφοσίωση σε ορισμένες χώρες ποτέ δεν με εμπόδισε να επισημάνω τα λάθη τους και να τους ασκήσω κριτική, κάθε φορά που θεωρούσα ότι όφειλαν να προβούν σε διορθωτικές κινήσεις. Έτσι, έχοντας την πεποίθηση ότι καθετί ευρωπαϊκό ή αμερικανικό δεν είναι αυτομάτως και τέλειο, και λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη ότι ούτε οι Ευρωπαίοι ούτε οι Αμερικανοί έχουν στηρίξει με συνέπεια τα ελληνικά συμφέροντα, έχω ταχθεί εδώ και καιρό υπέρ της άσκησης μιας πολυγαμικής εξωτερικής πολιτικής. Η πεποίθηση αυτή, που παραμένει ακλόνητη μέσα μου, στηρίζεται στην επίγνωση του γεγονότος ότι μπορούμε να βρούμε και άλλες χώρες - τη Ρωσία και την Κίνα, για παράδειγμα - οι οποίες μπορούν να πειστούν να μας βοηθήσουν ταυτόχρονα με τους παραδοσιακούς συμμάχους μας. Αποτελεί απλώς ένδειξη στενότητας πνεύματος και προκατάληψης να αποκλείει κανείς εκ των προτέρων αυτό το ενδεχόμενο και να το θεωρεί ανέφικτο, χωρίς τουλάχιστον να έχει κάνει μια ουσιαστική προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Το πώς μπορεί να γίνει αυτό έχει αναπτυχθεί πολλές φορές τόσο από εμένα όσο και από διάφορους άλλους συγγραφείς. Θα πρόσθετα όμως ότι όσοι επιθυμούν να εξετάσουν σε βάθος τις συγκεκριμένες ιδέες καλά θα έκαναν να διαβάσουν με περισσότερη προσοχή τα λεπτομερώς τεκμηριωμένα κείμενά μου. Οφείλουν επίσης να αναλογιστούν προσεκτικά τις αρχικές προσπάθειες που κατέβαλε ο κ. Καραμανλής και να διερωτηθούν γιατί έκανε πίσω τόσο ξαφνικά. Αν αυτή η αποτυχία οφειλόταν σε πιέσεις από «ξένους φίλους» μας, τότε θα πρέπει και αυτό το γεγονός να αναλυθεί δεόντως και να συναχθούν τα αναγκαία συμπεράσματα. Η τάση όμως των Ελλήνων πολιτικών αρχηγών να μη διανοούνται καν την πιθανότητα επίσκεψης στη Μόσχα αν πρώτα δεν το συζητήσουν με την Αμερικανική Πρεσβεία αποτελεί εκδήλωση μιας μορφής αποικιοκρατίας 19ου (ούτε καν 20ού!) αιώνα. Μπορούν οι Έλληνες να ανεχθούν τέτοια υποτακτικότητα; Προσωπικά, ούτε μπορώ και ούτε πρόκειται να την ανεχθώ ποτέ! Η λήψη και η υλοποίηση νέων πρωτοβουλιών θα μπορούσαν να αποβούν ιδιαίτερα χρήσιμες ως προς δύο βασικά σημεία των εξωτερικών και διεθνών οικονομικών σχέσεών μας. Το πρώτο καθίσταται σαφές άπαξ και αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τις περιοριστικές συνέπειες του Μνημονίου 2, τους όρους του οποίου θέλουν να επαναδιαπραγματευθούν όλα σχεδόν τα κόμματα. Προφανώς, θα είναι δύσκολο κάτι τέτοιο. Εντούτοις, η απόκτηση νέων δεσμών με μεγάλες δυνάμεις, πέραν του παραδοσιακού κύκλου σχέσεών μας, δεν θα είναι απλώς επωφελής αυτή καθ’ εαυτήν· θα μας προσφέρει παράλληλα τη δυνατότητα επιρροής στο πλαίσιο της επαναδιαπραγμάτευσης των επαχθέστατων υποχρεώσεων στις οποίες μας έχει οδηγήσει το Μνημόνιο 2. Και τούτο, διότι συχνά οι «εταίροι» ανταποκρίνονται πιο πρόθυμα σε νέα δεδομένα που διευρύνουν τις επιλογές του συν-εταίρου τους, και όχι επειδή αίφνης αισθάνονται συμπάθεια για αυτόν. Το δεύτερο ζήτημα είναι η προστασία των εδαφικών και οικονομικών συμφερόντων μας στη Μακεδονία και στη Θράκη, καθώς και τα δικαιώματά μας στους υποθαλάσσιους πόρους μας. Ορισμένοι συγγραφείς, όπως ο Καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης – οικονομολόγος κατ’ επαγγέλμα – επιχειρηματολογούν (ορθώς) με ανεξάντλητη υπομονή υπέρ της άσκησης αυτών των δικαιωμάτων εδώ και δεκαετίες! Σ΄αυτόν το αγώνα προσωπικά, μαζί με άλλους σχολιαστές, συνέβαλα δια της τηλεοράσεως στην επικέντρωση της προσοχής του κοινού στο συγκεκριμένο θέμα πριν από τρία περίπου χρόνια, μόνο και μόνο για να δω τα επιχειρήματά μου να παραμερίζονται με το αιτιολογικό ότι οι εν λόγω διεκδικήσεις ήταν ανούσιοι ισχυρισμοί μια και η χώρα… δεν διέθετε σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου – αμφιβολία που ακόμη και τον Οκτώβριο του 2011 διετύπωνε το ΕΛΙΑΜΕΠ. Σήμερα, που όλοι ξέρουν ότι η χώρα μας διαθέτει πράγματι τέτοια κοιτάσματα, το όλο ζήτημα πρόκειται να πάρει – πρέπει να πάρει - νέα μορφή. Και πάλι, όμως, κανείς δεν δείχνει να κατανοεί τη νέα έμφαση που πρέπει να δώσουμε στο όλο ζήτημα εάν θέλουμε να έχουμε αποτελέσματα αντί να επαναλμβάνομε γενικές ιδέες που είναι ήδη γνωστές. Πράγματι, στο εξής, οι συζητήσεις πρέπει να γίνουν πολιτικές: να προσανατολιστούν στην επιδίωξη ενός πολιτικού συμβιβασμού μέσα στο πλαίσιο που μας παρέχει το διεθνές δίκαιο αλλά και τα ενδεχόμενα δίκαια δικαιώματα της Τουρκίας. Αυτή η αλλαγή θα στεφθεί με επιτυχία μόνον: (α) εφόσον η έμφασή μας μετατοπιστεί από τις γενικόλογες (και επαναλαμβανόμενες) θέσεις και συζητήσεις για το κείμενο της Σύμβασης περί Δικαίου της Θαλάσσης προς τον τρόπο κατά τον οποίο το έχουν εφαρμόσει στην πράξη οι σχετικές νομικές αποφάσεις· και (β) εφόσον αυτή η αξιολογική εξέταση του νομικού υλικού συνδυαστεί με τεχνικές αναλύσεις (σαν και αυτές που κάνει ο κ. Νικος Λυγερός) σχετικά με το πώς μπορούν να περιγραφούν γεωγραφικά οι περιοχές όπου υπάρχουν τα αντίστοιχα δικαιώματά μας. Τότε, και μόνον τότε, μια ανανεωμένη διπλωματία μας θα περάσει σε πλήρη δράση και, με τη βοήθεια νέων συμμάχων, θα αναδείξει έναν συναινετικό και όχι έξωθεν επιβεβλημένο πολιτικό συμβιβασμό. Εν ολίγοις, απαιτείται και ως προς αυτό το σημείο μια σημαντική αλλαγή έμφασης - από τη γενική και γνώριμη, ως ετόνισα, πλέον εικόνα προς μια περισσότερο νομική αλλά και επίμονη τάση προς έναν βιώσιμο πολιτικό συμβιβασμό. ----------------------------- Κατά τη γνώμη μου, όλες οι ανωτέρω προτάσεις θα ευοδωθούν όταν προβούμε στις προαναφερθείσες αλλαγές ως προς τον τρόπο σκέψης μας. Και μόνη η λέξη «όταν», όμως, δείχνει ότι δεν έχει ακόμη έλθει η κατάλληλη η στιγμή για να επιδιωχθούν στην πράξη οι προγραμματικοί στόχοι μου, έστω και αν πολλοί από τους ‘παθιασμένους’ επικριτές μου δείχνουν πλέον να κινούνται αργά προς τις κατευθύνσεις που προβάλλω εδώ και αρκετό καιρό. Οφείλουμε ωστόσο να καλύψουμε περισσότερο έδαφος. Διότι τα κατεστημένα συμφέροντα – κομματικά, δημοσιογραφικά, τραπεκητικά - που προανέφερα παραμένουν ακόμη στα οχυρά τους. Και δεδομένου ότι διαισθάνονται πως το τέλος τους πλησιάζει, προβλέπω ότι, για αυτόν τον λόγο και εξαιτίας αυτής της νοοτροπίας (και της παράλογης προσκόλλησης σε μια τελείως παρωχημένη εξωτερική πολιτική), οι επικείμενες εκλογές πρόκειται να αποτελέσουν ένα από τα πιο βρόμικα, ανειλικρινή, βάναυσα και άτιμα παραδείγματα εκλογών που έχει δει ο πολιτικός κόσμος στη σύγχρονη εποχή. Επανέρχομαι, έτσι, στο θέμα της de facto περιορισμένης δημοκρατίας. Θα ασκήσει άραγε ο λαός μας το ένα και μόνο ουσιαστικό πολιτικό του δικαίωμα που έχει και αυτό ΜΟΝΟ κάθε δύο ή τρία χρόνια, δηλαδή να αποδοκιμάσει (ή τιμήσει) τους εκπροσώπους του; Ή μήπως, για άλλη μία φορά, θα υποκύψει στις δωροδοκίες, τους πειρασμούς, τις υπεραπλουστεύσεις της σύγχρονης δημοσιογραφίας, τις προσωπικές υποσχέσεις που θα του γίνουν αλλά ακόμη και την απάθεια που φέρνει η απογοήτευση και, ως συνήθως, ‘επιτρέψει’ στους υπαιτίους – δεν καταδικάζομε όλους - των δεινών του να παραμείνουν στην εξουσία; Ασφαλώς, είναι ίδιον της ανθρώπινης φύσης να επιλέγει πάντα την οδό της μικρότερης αντίστασης και, ως εκ τούτου, μπορεί να μη δοθεί καμία προσοχή στην έκκλησή μου για οργανωμένη και αποφασισμένη αρνητική ψήφο των υπεύθυνων αστών. Ωστόσο, οι Έλληνες ενίοτε ξυπνούν και στέκονται σε εκπληκτικά ύψη γενναιότητας, αυτοθυσίας, ευφυίας, και τότε κάνουν το καθήκον τους προς την πατρίδα. Κατά την προσωπική μου άποψη λοιπόν ο ελληνικός λαός οφείλει να «μαυρίσει» όλους τους υπουργούς των τελευταίων δέκα χρόνων που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην καταστροφή μας στον οικονομικό και εξωτερικό χώρο.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            Έτσι, δεδομένου ότι πολλά από τα φημολογούμενα αδικήματα των τελευταίων χρόνων έχουν παραμείνει ατιμώρητα, μεγάλο μέρος του πόνου στον οποίο έχει υποβληθεί ο λαός μας μπορεί εν μέρει να ανακουφιστεί μόνον εάν στην επόμενη Βουλή καταψηφιστούν και απομακρυνθούν ένα σημαντικό ποσοστό από τους σημερινούς βουλευτές, και ειδικά όσοι κατείχαν ανώτερα αξιώματα συνδεόμενα με την διαχείρηση των οικονομικών και εξωτερικών υποθέσεων της χώρας μας. Δεδομένου ότι τα ΜΜΕ θα αποσιωπήσουν αυτή την έκκληση, δεν μπορώ παρά να στηριχθώ στα blogs και σε άλλες σύγχρονες μορφές επικοινωνίας και ειδησεογραφίας, για να στείλω αυτό το μήνυμα με τον πιο σαφή και ηχηρό τρόπο. Θα μεταβληθεί κυριολεκτικά και πρός το καλύτερο το πολιτκό μας τοπίο αν αυτή η έκκληση εισακουσθεί! Αυτός είναι ο τρόπος που προσωπικά αντιλαμβάνομαι τη σημερινή κρίση, και αυτό είναι το μοναδικό φάρμακο άμεσης δράσης που διαθέτουν οι συμπατριώτες μου.                                --------------------------- Επιτρέψτε μου, λοιπόν, τώρα να στραφώ σε μερικές ευρύτερες ιδέες, τις οποίες προσωπικά θα είχα δοκιμάσει να προωθήσω σε μια εποχή που θα επέτρεπε τον ειλικρινή και ανοικτό διάλογο – πράγμα που αίναι αδύνατο στη σημερινή εποχή επιστημονικής παραπληροφόρησης. Ιδού λοιπόν μερικές προτάσεις, επιλεγμένες ενδεικτικά, οι οποίες αναπτύσσουν τον διάλογο ακόμη περισσότερο από τα βιβλία μου και το πρόσφατο δοκίμιό μου στο Αντίβαρο, προορισμένες καθώς είναι για μια μελλοντική εποχή, όπου – ελπίζω - θα υπάρξει ξανά η δυνατότητα σοβαρού πολιτικού αναστοχασμού μια και τα κυρίαρχα κατεστημένα θα έχουν πλέον τότε ανατραπεί! Πρώτη στον κατάλογο των επιτακτικών αναγκαιοτήτων για τη χώρα μας είναι η προσπάθεια να επιτύχουμε την κοινωνική συμφιλίωση με τον τρόπο που περιέγραψα αδρομερώς προηγουμένως. Δεύτερη είναι η ανάγκη να εγκύψουμε αποφασιστικά στο ζήτημα της αμετάβλητης εξωτερικής πολιτικής μας και να τη σχεδιάσουμε κατά τρόπο που όχι μόνο θα προσφέρει καλύτερη φυσική προστασία σε μια χώρα που πλήττεται τραγικά από την οικονομική κρίση, αλλά θα μας δώσει και κάποια διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα αν θέλουμε να ξανασυζητήσουμε με τους φαινομενικά ακλόνητους και ανυποχώρητους Ευρωπαίους και Αμερικανούς, με σκοπό να επιτύχουμε νέους συμβιβασμούς. Έχω ήδη εξετάσει κάποιες νέες πτυχές αυτής της προσπάθειας, οπότε δεν θα αφιερώσω εδώ περισσότερο χώρο. Τρίτον: πολλοί πανεπιστημιακοί μας συνωστίζονται σήμερα στις παρυφές της ελληνικής πολιτικής σκηνής, κάνουν τηλεοπτικές εμφανίσεις, εκφωνούν ομιλίες, οργανώνουν δημόσιες συζητήσεις, απειλούν να δημιουργήσουν νέα πολιτικά κόμματα. Πρόκειται αναμφίβολα για έξυπνους ανθρώπους. Οι περισσότεροι όμως στερούνται πολιτικού ενστίκτου και πείρας. Όντως, πόσοι από αυτούς γνωρίζουν πώς να εξασφαλίζουν χρηματοδοτήσεις; Πόσοι έχουν οργανώσει εκλογές; Πόσοι έχουν βιώσει τον εφιάλτη της κατάρτισης εκλογικών καταλόγων και της συμφιλίωσης των εσωκομματικών αντιπάλων; Πόσοι μπορούν έστω και να διανοηθούν πόσο δύσκολο είναι να ορίζει κανείς εκλογικούς αντιπροσώπους, να στελεχώνει γραφεία σε πανελλαδικό επίπεδο, να τυπώνει εκατομμύρια ψηφοδέλτια, και συγχρόνως να φροντίζει ώστε πάντα να βρίσκεται στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή; Οι πρώτες εκλογές που μπορώ να θυμηθώ λεπτομερώς ήταν το 1951· έκτοτε, έχω ζήσει τουλάχιστον άλλες δώδεκα, συνειδητοποιώντας όλο και πιο έντονα το μέγεθος αυτών των πρακτικών προβλημάτων. Άραγε όμως είναι καθόλου καλύτεροι αυτοί οι πανεπιστημιακοί – αλλά και τα κόμματα - όταν διοργανώνουν και συμμετέχουν σε ομάδες ατέρμονων συζητήσεων; Αρκεί να σκεφτούμε τον τεράστιο κατάλογο με τις συνταγματικές τροπολογίες που θέλουν να περάσουν στην επόμενη, ιδεατή, Βουλή τους για να καταλείξομε στο συμπέρασμα πως «όχι»!. Νομίζουν, στ’ αλήθεια, ότι μπορεί/θα έπρεπε να γίνει κάτι τέτοιο σε μια στιγμή που μαίνονται τόσο πολλές και τόσο σοβαρές κρίσεις οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής; Κατά τη γνώμη μου, οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις θα έπρεπε, σε πρώτη φάση, να περιοριστούν σε ευάριθμα επείγοντα προβλήματα, στα οποία περιλαμβάνεται η δυνατότητα να δίνουμε το πράσινο φως σε ξένες επενδύσεις χωρίς το Συμβούλιο της Επικρατείας να μπορεί να μπλοκάρει αυτά τα σχέδια με την παραμικρή αφορμή και επί μακρό διάστημα. Έτσι, τα περιβαλλοντικά ζητήματα, που μνημονεύονται συχνότερα ως αφορμές, μπορούν εύκολα να προκαλέσουν νομικές δυσκολίες, καθότι πολλά από αυτά δικαίως θεωρούνται άκρως σημαντικά για το μέλλον μας. Επί του παρόντος, όμως, είναι αδήριτη ανάγκη να επιταχύνουμε και να απλοποιήσουμε τη διαδικασία της προσέλκυσης ξένων επενδυτικών κεφαλαίων προκειμένου να ξεκινήσουν έργα μεγάλης κλίμακας. Έτσι, με τη προκαταρτική συμβουλή των ανώτατων δικαστών που εκδίδουν τις αποφάσεις για αυτές τις υποθέσεις, πρέπει να πρέπει να προσπαθησομε να διαμορφώσομε ένα ρεαλιστικό modus vivendi σ’ αυτό το φλέγον θέμα. Η επόμενη επιτακτική ανάγκη, πάντα στο συνταγματικό πλαίσιο, είναι η διαμόρφωση ενός νέου καθεστώτος ως προς τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων - ο καθορισμός μιας νέας σειράς κανόνων που θα εξασφαλίζουν μεν θεμιτή προστασία από τις πολιτικές παρεμβάσεις, αλλά όχι και απεριόριστη εργασιακή ασφάλεια για όλους όσοι δεν δουλεύουν ή δουλεύουν ανεπαρκώς. Είναι δύσκολη η εξεύρεση της σωστής ισορροπίας και στις δύο αυτές περιπτώσεις. Πρόκειται όμως για επείγοντα ζητήματα, σχετικά με τα οποία πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά και να διαμορφώσουμε ένα αποτελεσματικό χρονοδιάγραμμα για την ταχύτερη δυνατή διευθέτησή τους. Υπάρχουν πράγματι πάρα πολλά θέματα στη συνταγματική ατζέντα μας, αλλά, αν θέλουμε να επιτύχουμε κάτι, θα πρέπει απλώς να θέσουμε όλα αυτά τα θέματα σε σειρά προτεραιότητας. Τέταρτον: οι (ελάχιστοι) πολιτικοί που σκέφτονται μακροπρόθεσμα θα πρέπει να αρχίσουν να εξετάζουν πώς θα δομήσουν τη σημερινή ασχεδίαστη εγκατάλειψη των μεγαλύτερων πόλεων, όπως είναι η Αθήνα, εγκαινιάζοντας ίσως ένα πρόγραμμα κυβερνητικής αποκέντρωσης, το οποίο μπορεί να δώσει νέα ζωή στην επαρχία, και ειδικά στις πιο ευαίσθητες πολιτικά περιοχές. Έτσι, η μεταφορά π.χ. του Υπουργείου Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη θα έστελνε ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα τοποθετώντας την καρδιά των πολιτιστικών δραστηριοτήτων μας σε μια περιοχή της Ελλάδας η οποία αξίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής και πολιτιστικής μας ζωής όσο και η Αθήνα. Θα μπορούσε επίσης να δημιουργηθεί ένα Υπουργείο Θρακικών Υποθέσεων, με έδρα την Ξάνθη ή την Κομοτηνή, το οποίο θα ήταν επιφορτισμένο με το είδος των λεπτομερών προγραμμάτων ανανέωσης που περιέγραψα σε σχετικό κεφάλαιο του βιβλίου μου Η Ελλάδα των Κρίσεων και το οποίο θα είχε στόχο να δώσει ίσα και ουσιαστικά προνόμια σε όλους τους Έλληνες, ασχέτως αν αυτοί είναι χριστιανοί, Πομάκοι, τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι ή Ρομά. Πέμπτον: θα πρέπει να επικεντρωθούμε στη δημιουργία μιας πλήρως εκσυγχρονισμένης παιδείας, με στόχο την ανάπτυξη μιας βιομηχανίας υψηλής τεχνολογίας, και να σταματήσουμε να δαπανούμε τους πόρους μας στον αέναο πολλαπλασιασμό σχολών Νομικής, Θεολογίας, Οικονομικών και Αρχαιολογίας. Δεν υποστηρίζω ότι οι σχολές αυτές πρέπει να καταργηθούν. Τάσσομαι απλώς κατά του άσκοπου πολλαπλασιασμού σχολών και αποφοίτων οι οποίοι απλώς αδυνατούν στη συνέχεια να βρουν δουλειά. Τάσσομαι επίσης υπέρ της μεταφοράς πόρων σε έναν τομέα τον οποίο ένας πολύ γνωστός Καθηγητής του Χάρβαρντ, ο Ricardo Hausmann - στο βιβλίο του The Atlas of Economic Complexity - έχει ονομάσει «παραγωγική γνώση». Το βιβλίο και η θεωρία του Καθηγητή Hausmann αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή. Από όσο μάλιστα είμαι σε θέση να γνωρίζω, δεν έχουν μέχρι τώρα προσελκύσει το αναγνωστικό ενδιαφέρον των Ελλήνων (εκτός από το φίλο μου Νίκο Ξυδάκη). Η κεντρική θέση της θεωρίας του δεν είναι διόλου περίπλοκη, και το στοιχείο αυτό την καθιστά ακόμη πιο ελκυστική. Η μάχη για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας δεν θα έπρεπε να εστιαστεί αποκλειστικά και μόνο στα αντίστοιχα πλεονεκτήματα των δημοσιονομικών ή κεϋνσιανικών μέτρων - λ.χ. της αύξησης των φόρων, της μεγαλύτερης περικοπής των δαπανών, του περιορισμού των χρεών σε αντιδιαστολή με την ανάπτυξη και τις μειώσεις των φόρων, - αλλά στην ανάπτυξη της «παραγωγικής γνώσης». Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Καθηγητή Hausmann, «μια χώρα με υψηλό επίπεδο «παραγωγικής γνώσης» είναι μια χώρα που εξάγει πολλά και διαφορετικά προϊόντα και όπου η παραγωγή αυτών των προϊόντων αποτελεί σύνθετη διαδικασία. Η «παραγωγική γνώση» προδιαγράφει πόσο πλούσια θα είναι μια χώρα και άρα πόσο γρήγορα θα αναπτυχθεί». Οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, το Ισραήλ ή, στην ευρωπαϊκή σκηνή, η Ιρλανδία είναι χώρες που έχουν κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ιρλανδία, μάλιστα, έχει επίσης να αντιμετωπίσει ένα μεγάλο οικονομικό φορτίο, αλλά έχει κινηθεί ταχύτερα προς ένα πλεόνασμα ισοζυγίου πληρωμών «χάρις στη γνωσιακή βάση του ανταγωνιστικού εξαγωγικού τομέα της». Με άλλα λόγια, η Ιρλανδία έχει ό,τι χρειάζεται για να γίνει τόσο πλούσια όσο είναι τώρα - παρά τις σημερινές δυσκολίες της - ενώ η Ελλάδα βρίσκεται σχεδόν στο τέλος του καταλόγου των 128 χωρών που εξετάζει στο βιβλίο του ο Ricardo Hausmann. Ας σκεφτούμε λίγο καλύτερα αυτές τις ιδέες, αν μη τι άλλο επειδή είναι νέες, πρωτότυπες, και μας δείχνουν έναν εναλλακτικό δρόμο μακριά από το αδιέξοδο των καθημερινών λογομαχιών μας. Ας πάρουμε, φέρ’ ειπείν, τη μισή έκταση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και ας τη μετατρέψουμε σε ένα είδος Silicon Valley. Ας ψηφίσουμε φορολογικούς νόμους ευνοϊκούς για τους επενδυτές. Ας προσελκύσουμε στη χώρα μας παιδιά-θαύματα από το εξωτερικό, μετριάζοντας ίσως τους νόμους περί μετανάστευσης, υπό τον όρο βεβαίως ότι δεν θα πρόκειται απλώς για μετανάστες αλλά για πραγματικές μεγαλοφυίες. Ας διαμορφώσουμε μια γεωγραφική γειτνήασια που να επιτρέπει τη τακτική και γόνιμη διασταύρωση των ιδεών, και ας μεταρρυθμίσουμε τους νόμους περί πνευματικών δικαιωμάτων και συναφών θεμάτων, προκειμένου να επισπεύσουμε τον μετασχηματισμό των νέων ιδεών σε επιτυχημένες ευρεσιτεχνίες. Αυτός είναι ο τρόπος για να ενισχύσουμε τις εξαγωγές. Αυτός είναι ο τρόπος για να διαμορφώσουμε σταδιακά μια ελληνική οικονομία η οποία θα κατασκευάζει μηχανές, ηλεκτρονικές συσκευές, χημικά προϊόντα, και δεν θα στηρίζεται στην εξαγωγή… αγροτικών προϊόντων. Και, για να προλάβω τους κακεντρεχείς επικριτές, επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσω πως δεν είμαι εναντίον αυτού του είδους εξαγωγών, κυρίως δε εάν η μεταφορά τους στο εξωτερικό γίνει πιο ανταγωνιστική από ό,τι είναι σήμερα. Ισχυρίζομαι απλώς ότι αυτό το είδος τοπικής παραγωγής δεν πρόκειται να κάνει ποτέ ισχυρή την εξαγωγική βιομηχανία μας!                             ---------------------------- Στο κείμενο αυτό παρουσιάσα μερικές ιδέες μου ενδεικτικά, θεωρώντας ότι αναφέρονται στο είδος των θεμάτων που αξίζει να εξεταστούν διεξοδικότερα όταν η οικονομική ένταση θα έχει, κάπως, καταλαγιάσει, και θα έχει διαμορφωθεί ένα πιο εποικοδομητικό πολιτικό κλίμα αντί του σύγχρονου κομματικού φανατισμού. Και με τον κίνδυνο να γίνω κουραστικός, θα επαναλάβω ακόμη μια φορά την προσωπική μου άποψη - ότι το πολιτικό κλίμα δεν πρόκειται να εξυγιανθεί όσο οι άνθρωποι που μας εξώθησαν στο χείλος της αβύσσου εξακολουθούν να ασκούν εξουσία μέσα από τα τηλεοπτικά τους κανάλια, τα πορτοφόλια τους και τα πολιτικά τους δίκτυα. Μπορώ, λοιπόν, τώρα, να παρουσιάσω τα γενικά μου συμπεράσματα κατά τον απλούστερο και σαφέστερο τρόπο. Πρώτον: το αν θα πέσουμε τελικά στον γκρεμό θα καθοριστεί, σε πρώτη φάση, από τις ερχόμενες εκλογές αν δεν οδηγήσουν στην ήττα του παλαιού κόσμου των παρωχημένων κατεστημένων, έναν κόσμο που πρέπει να εξαφανιστεί τάχιστα! Δεύτερον: η σωτηρία θα εμφανιστεί στην επόμενη εκλογική φάση, η οποία μπορεί να έλθει πολύ πιο γρήγορα από όσο πιστεύουμε. Μέχρι τότε, όμως, οφείλουμε να δώσουμε τη δέουσα σημασία όχι απλώς στην απαισιόδοξη αποτίμηση των στοιχείων του χαρακτήρα μας, αλλά και στην τεράστια αισιοδοξία που απορρέει από κάθε μας προσπάθεια να σκεφτόμαστε διαφορετικά, να είμαστε ευφάνταστοι, να είμαστε πρωτότυποι και να μην αναλίσκουμε τα ταλέντα και τις δυνάμεις μας στην καταστροφολογία και τις συκοφαντίες!

http://www.antibaro.gr

Για γέλια και για κλάματα ΠΩΣ ΝΑ ΠΙΑΣΕΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ

2012-03-17T21:14:00.001+02:00

Η ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

2012-03-17T20:28:00.001+02:00

Η ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γιατί, τι είναι ο άνθρωπος μέσα στη φύση

παρά ένα τίποτα σε σχέση με το άπειρο,

το παν σε σχέση με το μηδέν, κάτι

ανάμεσα στο τίποτα και στο παν.

Μπλέζ Πασκάλ

Αρχείο: pdf

οι τρελόγριες επιτίθενται

2012-03-14T22:18:00.000+02:00

Ρατσισμός εις βάρος Ελληνίδας από την Aer Lingus

2012-03-13T15:37:00.002+02:00

Ρατσιστική αντιμετώπιση εναντίον Ελληνίδας από την αεροπορική εταιρία Aer Lingus που την ανάγκασαν να κάνει τεστ γλωσσομάθειας για να την αφήσουν να ταξιδέψει.

http://www.athina984.gr/

Η Δρ Χρύσα Δισλή, που ζει στο Κορκ της Ιρλανδίας από το 1998, επέστρεφε στην Ιρλανδία στις 6/01 από την Βαρκελώνη όπου είχε πάει για λίγες ημέρες με τον σύζυγό της και την 10χρονη κόρη τους.

Όταν πήγαν για να κάνουν check in οι υπάλληλοι της Aer Lingus επέμεναν να συμπληρώσει τα δύο γλωσσικά τεστ, ένα αγγλικών και ένα ελληνικών, με τη δικαιολογία ότι «αυτό το κάνουμε γιατί πολλοί άνθρωποι από την χώρα σας (Ελλάδα) έχουν πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα!».

Η ίδια όπως ήταν φυσικό και επόμενο αντέδρασε, λέγοντας ότι η όλη διαδικασία δεν είχε καμία νομική βάση με αποτέλεσμα.... η εταιρεία να κατεβάσει τις αποσκευές της από το αεροπλάνο! Οι υπεύθυνοι αρνήθηκαν να δουν οποιοδήποτε άλλο στοιχείο της ταυτότητάς της και αγνόησαν το γεγονός ότι είχε βιομετρικό διαβατήριο.

Μη έχοντας άλλη επιλογή η Χρύσα Δισλή αναγκάστηκε να κάνει τα τεστ για να μπορέσει να επιστρέψει... σπίτι της, ζήτησε όμως αντίγραφα από τα τεστ, τα οποία και αρνήθηκαν να της δώσουν με τη δικαιολογία ότι ήταν εσωτερικά έγγραφα.

Ο σύζυγός της τα έβγαλε φωτογραφία με το κινητό του, κάτι το οποίο αντιλήφθησαν οι υπεύθυνοι της αεροπορικής εταιρείας και κάλεσαν την αστυνομία.

Η αστυνομικός που προσήλθε ζήτησε από το σύζυγο της κυρίας Δισλή να σβήσει τις φωτογραφίες και από την εταιρεία να ξαναβάλει τις αποσκευές του ζευγαριού στο αεροπλάνο προκειμένου να μπορέσουν να ταξιδέψουν κανονικά. «Εμείς το κάναμε και μπήκαμε στο αεροπλάνο. Την εποχή της τεχνολογίας και των βιομετρικών διαβατηρίων εμείς εξευτελιστήκαμε μόνο και μόνο επειδή είμαι ελληνίδα», λέει η κα Δισλή στην εφημερίδα Irish Times.

Ο σύζυγός της κατάφερε να ανακτήσει τις φωτογραφίες. Όσο για την εταιρεία; Προσπάθησε να την αποζημιώσει με ένα κουπόνι 200 λιρών, αλλά σύμφωνα με το ζευγάρι, δεν σκοπεύουν να το αφήσουν να περάσει έτσι και θα προχωρήσουν σε περαιτέρω ενέργειες...

http://www.athina984.gr

Έμπλεξε η WIND με τη διαφήμισή της με τη ληστεία και τους τραπεζικούς...

2012-03-11T18:00:00.001+02:00

Η πολύ επιτυχημένη διαφήμιση της εταιρίας WIND με απρόβλεπτες συνέπειες.

Οι τραπεζικοί υπάλληλοι αντιδρούν καθώς ουσιαστικά τους αποκαλεί κλέφτες.
Και ζητούν άμεση απόσυρση της επίμαχης διαφήμισης...

Πηγή: http://the-true-here.blogspot.com/

Τα χημικά μυστικά του καφέ

2012-03-09T19:10:00.003+02:00

Η ιστορία του καφέ, σύμφωνα με τον μύθο, ξεκινάει στα όρη της Αιθιοπίας. Εκεί ένας αιγοβοσκός παρατήρησε ότι τα ζώα του μετά από την κατανάλωση των καρπών ενός συγκεκριμένου δέντρου αποκτούσαν τόση ζωηράδα που τα κράταγε άγρυπνα όλο το βράδυ.

http://www.atmitos.net
Σταμάτης Περδικάρης

Το εμπόριο του καφέ ξεκίνησε από τους Άραβες και διαδόθηκε τον 16ο αίωνα στην Περσία, την Αίγυπτο, τη Συρία και την Τουρκία. Ο καφές, πιθανότατα, λειτούργησε για τους μουσουλμάνους ως το ιδανικό υποκατάστατο των αλκοολούχων ποτών, τα οποία απαγορεύονταν από το κοράνι. Η φήμη του ΄΄κρασιού της Αραβίας΄΄, όπως αποκαλούνταν ο καφές, έφτασε στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα. Η διάδοσή του ήταν ταχύτατη παρά της υποδοχής που έτυχε στην αρχή, όπου πολλοί το θεώρησαν ως ανακάλυψη του σατανά

Η οικογένεια του καφέ
Ο καφές ταξινομικά ανήκει στην οικογένεια Rubiaceae η οποία περιλαμβάνει περίπου 500 γένη και περισσότερα από 6000 είδη. Αποτελεί το σημαντικότερο μέλος της οικογένειας, τουλάχιστον από οικονομική σκοπιά. Υπάρχουν τουλάχιστον 25 είδη καφέ, αλλά τα δύο σημαντικότερα (πάνω από 60% της ανθρώπινης παραγωγής) είναι τα Coffea arabica και Coffea canefora. Δύο ακόμη είδη παράγονται σε πολύ μικρότερη κλίμακα: Coffea liberica και Coffea dewevrei.

Χημική σύσταση

Ο καφές περιέχει μια μεγάλη ποικιλία χημικών ενώσεων όπως υδατάνθρακες, πρωτεϊνες και λιπίδια. Πρωταρχικό ρόλο στη χημική του σύσταση διαδραματίζουν τα χλωρογενικά οξέα τα οποία έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, οι οποίες όμως ελαχιστοποιούνται με το έντονο ψήσιμο του καφέ. Η σύνθεση των χλωρογενικών οξέων πραγματοποιείται μέσω μιας αντίδρασης εστεροποίησης trans-κινναμικών oξέων με ένα από τα υδροξύλια του κινικού οξέος.

Ένα μεγάλο μέρος των χλωρογενικών οξέων διασπάται κατά το ψήσιμο του καφέ οδηγώντας σε μία πληθώρα απο προϊόντα. Η υδρόλυση τους μπορεί να οδηγήσει προς ελεύθερα φαινολικά οξέα, ενώ η αφυδάτωση τους οδηγεί σε λακτόνες χλωρογενικών οξέων με χαρακτηριστική πικρή γεύση. Τέλος, το σύμπλεγμα των αντίδρασεων Maillard δύναται να οδηγήσει σε μια ποικιλία ενώσεων όπως οι μελανοϊδίνες, οι οποίες έχουν καφέ χρώμα και πολύ πικρή γεύση. Μέχρι σήμερα οι ακριβείς χημικές δομές των μελανοϊδινών παραμένουν άγνωστες, κάτι το οποίο αποδίδεται στην μεγάλη πολυπλοκότητα αυτών των μορίων.

Καφεϊνη

Η καφεϊνη, το πιο γνωστό συστατικό του καφέ, θεωρείται πως βελτιώνει την μνήμη καθώς και την ταχύτητα με την οποία ο εγκέφαλος επεξεργάζεται πληροφορίες.

Η καφεϊνη προσδένεται σε εκείνους τους υποδοχείς στους οποίους συνδέεται και η αδενοσίνη, μια χημική ένωση η οποία συν τοις άλλοις προκαλεί υπνηλία. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τους υποδοχείς Α1 και Α2Α της αδενοσίνης τους οποίους βρίσκουμε στον εγκέφαλο αλλά και στην καρδιά.

Μια υπόθεση που ελέγχεται τον τελευταίο καιρό, είναι ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει η καφεϊνη στην αντιμετώπιση της νόσου Alzheimer. Εικάζεται ότι η αλληλεπίδραση της καφεϊνης με τον υποδοχέα Α2Α μπλοκάρει σε σημαντικό βαθμό το μηχανισμό παραγωγής του πεπτιδίου (β-amyloid) που πιθανότατα εμπλέκεται στην εμφάνιση της νόσου.

Οι άνθρωποι δεν είναι οι μόνοι ζωντανοί οργανισμό που επηρεάζονται από την καφεϊνη. Επιστήμονες της NASA μελέτησαν την επίδραση αρκετών χημικών ουσιών στις αράχνες, με την καφεϊνη να έχει την ισχυρότερη επίδραση. Οι ιστοί των αραχνών απώλεσαν την συνήθη τους δομή με τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα, όπως φαίνεται και στις εικόνες.Αυτό που αντιλαμβανόμαστε είναι οτι οι αράχνες υπό την επίδραση της καφεϊνης δεν μπορούν να συγκεντρωθούν ιδιαίτερα...για την κατασκευή του, υπό άλλες συνθήκες, προσεγμένου ιστού τους.

Γιατί όμως τα φυτά παράγουν την καφεϊνη; Ο σκοπός τους είναι να προστατευτούν απέναντι σε διάφορα έντομα. Η καφεϊνη ανήκει στις μεθυλοξανθίνες, μια κατηγορία χημικών ενώσεων που δρα ως εντομοκτόνο.

Η καφεϊνη προσφέρει ελπίδες για την θεραπεία του Alzheimer

Οι σκοτεινές περιοχές του καφέ

Οι επιδράσεις του καφέ δε θα μπορούσαν να είναι μόνο θετικές. Μέσα στην ποικιλία των συστατικών του, περιέχονται και χημικές ενώσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται ως καρκινογόνες, όπως το ακρυλαμίδιο και το 4-μέθυλο ιμίδαζόλιο. Ειδικά το ακρυλαμίδιο εμφανίζει μια διακύμανση στην συγκέντρωση του ανάλογα με την διάρκεια του ψησίματος, καθώς σε κάποιο σημείο φτάνει σε ένα μέγιστο συγκέντρωσης μετά από το οποίο μειώνεται σταθερά.

Επίσης, μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον υπάρχει σχετικά με την επίδραση προσθέτων στην αντιοξειδωτική χημεία του καφέ. Επί παραδείγματι, ποια είναι η επίδραση ως προς το αντιοξειδωτικό του προφίλ κατά την προσθήκη ζάχαρης ή γάλακτος;

Όπως και να έχει ο καφές, ανεξάρτητα της χημείας και των πολύπλοκων αλληλεπιδράσεων των συστατικών του, αποτελεί πηγή ενέργειας και ευχαρίστησης για τον περισσότερο κόσμο. Επομένως, η μόνη συμβουλή που μπορεί να δώσει κανέις είναι να απολαμβάνουμε τον καφέ με μέτρο, χωρίς υπερβολές, καθώς δεν είναι εύκολο - τουλάχιστον προς το παρόν - να γνωρίζουμε πότε οι αρνητικές του επιδράσεις υπερισχύουν των θετικών.

Σταμάτης Περδικάρης
http://www.atmitos.net

Τη συνταγή αλλάζουν Coca-Cola και Pepsi

2012-03-09T18:56:00.003+02:00

http://www.inews.gr
Η Coca-Cola και η Pepsi αλλάζουν τη συνταγή του ανθρακούχου αναψυκτικού, προκειμένου να αποφύγουν να τοποθετήσουν στις συσκευασίες σήμα που προειδοποιεί για τον κίνδυνο καρκίνου.
Όπως ορίζει νόμος στην Καλιφόρνια. Η αλλαγή πρόκειται να εφαρμοστεί σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ.

Η νέα συνταγή θα περιλαμβάνει μικρότερη ποσότητα της χημικής ουσίας 4-μεθυλιμιδαζόλιο (4-ΕΙΜ), η οποία χρησιμοποιείται για να χρωματίσει το ποτά.
Η πολιτεία της Καλιφόρνια έχει ήδη τοποθετήσει τη χημική ουσία στις καρκινογόνες. Ήδη η αλλαγή της συνταγής έχει ξεκινήσει στην Καλιφόρνια

«Αν και πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία που να δικαιολογεί οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή, ζητήσαμε από τους προμηθευτές της καραμέλας να κάνουμε αυτό το βήμα, έτσι ώστε τα προϊόντα μας να μην υπόκεινται στην απαίτηση για μια επιστημονικά αβάσιμη προειδοποίηση» ανέφερε η εκπρόσωπος της Coca-Cola Νταϊάνα Γκάρτσα-Τσιαρλάντε στο Associated Press.

Η χημική ουσία έχει συνδεθεί με την εμφάνιση καρκίνου σε ποντίκια και αρουραίους, σύμφωνα με μια έρευνα. Ωστόσο σύμφωνα με την Ένωση Αναψυκτικών των ΗΠΑ δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι υπάρχει κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία.

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ υποστηρίζει ότι ένα πρόσωπο θα πρέπει να πιεί 1.000 κουτιά Coca-Cola ή Pepsi να λάβει την ίδια δόση χημικής ουσίας που δόθηκε στα ζώα στη διάρκεια δοκιμής στο εργαστήριο.

http://www.inews.gr

Εποχή των παγετώνων: πίσω στον 18ο αιώνα

2012-02-21T20:42:00.001+02:00

"Φωνής της Ρωσίας"
Νέα εποχή των παγετώνων αντί της παγκόσμιας υπερθέρμανσης,- τέτοια πρόγνωση έκανε ο επιστήμονας από το ρωσικό Αστεροσκοπείο του Χαμπιμπούλο Αμπντουσαμάτοφ (Habibullo Abdusamatov). Ο Αμπντουσαμάτοφ είναι πεπεισμένος ότι τη Γη δεν την περιμένει ζέστη στο εγγύς μέλλον, αλλά ένα πρωτόγνωρο ψύχος.

Παγωμένοι ποταμοί Τάμεσης, Σηκουάνας και Ρήνος. Σκεπασμένες από χιόνια πάχους 1 μέτρου απέραντες περιοχές της Ρωσίας. Σε τέτοιες ακριβώς εικόνες, κατά τη γνώμη του Αμπντουσαμάτοφ, θα πρέπει να ετοιμάζεται η ανθρωπότητα. Η κατάσταση στα μέσα του 21ου αιώνα, κατά τη γνώμη του επιστήμονα θα μοιάζει με την περίοδο, που επικρατούσε από το 1645 έως το 1715. Τότε, λόγω του φοβερού παγετού, της πείνας και της μετανάστευσης, ο πληθυσμός των βορείων χωρών είχε μειωθεί αισθητά.

Οι προβλέψεις του Αμπντουσαμάτοφ βασίζονται στις δικές του παρακολουθήσεις της ηλιακής δραστηριότητας. Οι επιστήμονες ξεχωρίζουν συνήθως τους 200χρονους και μικρότερους – 11χρονους κύκλους ζωής του Ηλίου. Σήμερα, δε, σύμφωνα με τα δεδομένα του Αμπντουσαμάτοφ, παρατηρείται η μείωση της δραστηριότητας στο πλαίσιο της νέας 200χρονης περιόδου. Η Γη αντίστοιχα παίρνει λιγότερη ενέργεια και εκπέμπει περισσότερη στο Διάστημα. Προς το παρόν η ατμόσφαιρα θερμαίνεται από τη θερμότητα που συσσωρεύτηκε από το Παγκόσμιο Ωκεανό, αλλά αρχίζοντας από το 2014 κιόλας η ανθρωπότητα, κατά τη γνώμη του επιστήμονα, θα αισθανθεί τη μείωση της θερμοκρασίας. Η ψύχρανση δε, θα φτάσει στην αποκορύφωσή της το 2055, με περιθώρια λάθους συν πλην 11 χρόνια.

Τι θα γίνει, λοιπόν, με τη θεωρία της παγκόσμιας υπερθέρμανσης; Τα επιχειρήματα των υποστηρικτών αυτής της θεωρίας είναι ανυπόστατα,- θεωρεί ο Αμπντουσαμάτοφ.

Εν τω μεταξύ, οι εικασίες του ίδιου του διδάκτορα φυσικών και μαθηματικών επιστημών Αμπντουσαμάτοφ δεν υποστηρίζονται από τους συναδέλφους του.

Πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τη θεωρία του επιφυλακτικά,- είπε στο ΡΣ "Η Φωνή της Ρωσίας" ο υποδιευθυντής του Αστρονομικού Παρατηρητήριου του Πούλκοβο Γιούρι Ναγκοβίτσιν.

-«Είναι ένα από τα πιό δύσκολα καθήκοντα της επιστήμης. Ο επεξεργαστής της εν λόγω θεωρίας είναι άνθρωπος που νωρίτερα δεν ασχολόταν ποτέ με το κλίμα. Θα ήθελα να τονίσω ότι η θεωρία του Αμπντουσαμάτοφ κατ 'ουδένα τρόπο δεν είναι η επίσημη θέση του Αστεροσκοπείου του Πούλκοβο»,- σημείωσε ο Γιούτρι Ναγκοβίτσιν.

Η πρόγνωση των κλιματικών αλλαγών είναι πολύπλοκο καθήκον. Οι προβλέψεις αυτές συχνά δεν δικαιώνονται, πολύ περισσότερο, που βασίζονται σε ακόμη λιγότερα μελετημένο φαινόμενο – στην ηλιακή δραστηριότητα,- τόνισε ο ειδικός στα ζητήματ6α της κλιματολογίας του ρωσικού Ινστιτούτου Γεωγραφίας Γιούρι Σμάκιν.

-«Στην πραγματικότητα κανένας δεν ξέρει την απάντηση. Μέχρι τώρα δεν παρατηρούμε οποιεσδήποτε ενδείξεις της ψύξης – συντελείται η διαδικασία της υπερθέρμανσης, μάλιστα αρκετά σταθερή. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τη συμπεριφορά του Ήλιου. Να, ένα ενδιαφέρον γεγονός: κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων ήταν γνωστός ο εντεκάχρονος κύκλος της ηλιακής δραστηριότητας. Το 2007 ήταν έτος ελάχιστης ηλιακής δραστηριότητας, και από τότε θα έπρεπε να αρχίσει να αυξάνεται στο πλαίσιο του επόμενου εντεκάχρονου κύκλου, αλλά ο κύκλος αυτός δεν ακολούθησε. Γιατί; - Κανείς δεν γνωρίζει»,-παρατήρησε ο Γιούρι Σμάκιν.

Εξάλλου, ο Αμπντουσαμάτοφ έχει έτοιμη την απάντηση στις αντιρρήσεις των συναδέλφων του: όλες οι μεγαλοφυείς θεωρίες στην αρχή απορρίπτονταν από την επιστημονική κοινότητα και βεβαιώνει ότι η ιδέα του βρίσκει όλο και περισσότερους οπαδούς στον κόσμο.

Πωλίνα Τσερνίτσα

"Φωνής της Ρωσίας"

Αλλοδαπές εταιρείες αγοράζουν τα δάνεια των Ελλήνων

2012-02-21T20:29:00.000+02:00

http://www.koutipandoras.gr
Συντάκτης: Βαγγέλης Τριάντης
Αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της αρπαγής των προσωπικών τους περιουσιακών στοιχείων από εταιρείες του εξωτερικού βρίσκονται χιλιάδες Έλληνες δανειολήπτες.
Αλλοδαπές εταιρείες με έδρα το Λουξεμβούργο, το Λονδίνο, το Αμβούργο αγοράζουν τα δικαιώματα των οφειλών τους προς τις Ελληνικές τράπεζες, με αποτέλεσμα να μπορούν ανά πάσα ώρα και στιγμή να αρπάξουν κάθε λογής περιουσιακό στοιχείο, ανάλογα με το είδος της οφειλής.
Οι εταιρείες αυτές αναφέρονται ως «σύστασης ειδικού σκοπού». Η «κερκόπορτα» για τη δραστηριοποίησή τους στην Ελλάδα άνοιξε με το νόμο 3156/2003. Ουσιαστικά αυτό που κάνουν είναι να αγοράζουν τις απαιτήσεις των δανειακών συμβάσεων από τα εγχώρια τραπεζικά ιδρύματα, έναντι ποσού το οποίο δεν ξεπερνά το 20% της συνολικής οφειλής.
Για παράδειγμα ένα στεγαστικό δάνειο των 200.000 ευρώ που κάποιος πολίτης έχει συνάψει με μια ελληνική τράπεζα, αγοράζεται από αυτές τις εταιρείες με όχι περισσότερα από 40.000 ευρώ.
Στη συνέχεια αναλαμβάνουν οι ίδιες να διεκδικήσουν το υπόλοιπο της οφειλής, έχοντας στη διάθεση τους όλα τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα, σαν να έχουν συνάψει απευθείας με τους οφειλέτες τις συμβάσεις. Από διαταγές πληρωμής, κατασχέσεις και οτιδήποτε άλλο έχει θέσει ο νομοθέτης στο «κυνήγι» των «κακών» οφειλετών.

Εδώ Λονδίνο… σας παίρνουμε το σπίτι
Τέτοιες περιπτώσεις έχουν καταγραφεί ουκ ολίγες. Το σκηνικό είναι πάνω κάτω το ίδιο. Οφειλέτες στα όρια της απόγνωσης ξυπνούν μια ωραία ημέρα και ανακαλύπτουν ότι πλέον δεν χρωστούν στο τραπεζικό ίδρυμα από το οποίο πήραν το δάνειο αλλά σε κάποια εταιρεία του εξωτερικού που ουδέποτε έχουν έρθει οι ίδιοι σε επαφή.
Και όταν απευθύνονται στην τράπεζα τότε ανακαλύπτουν ότι η δυνατότητα εκχώρησης των απαιτήσεών τους υπήρχε στα ψιλά γράμματα της σύμβασης που είχαν υπογράψει.

Το www.koutipandoras.gr παρουσιάζει σήμερα χαρακτηριστική περίπτωση δανειακής σύμβασης η απαίτηση της οποίας έχει εκχωρηθεί σε εταιρεία του εξωτερικού. Ο οφειλέτης είχε υπογράψει δανειακή σύμβαση με συγκεκριμένη τράπεζα στις 27/07/1998, από την οποία εκκρεμεί οφειλή προς την τράπεζα ύψους 1719 ευρώ.
Αντί για την τράπεζας όμως, ξαφνικά έλαβε στα χέρια του επιστολή από εταιρεία με έδρα το Αμβούργο που του συνιστούσε να εξοφλήσει την οφειλή, πέφτοντας κυριολεκτικά από τα σύννεφα.

Δεμένα τα χέρια της πολιτείας
Στο μεταξύ η Ελληνική πολιτεία σηκώνει τα χέρια ψηλά για εκχωρήσεις τέτοιου είδους που έλαβαν χώρα πριν από το 2009. Έκτοτε, ψηφίστηκε νομοθετική ρύθμιση η οποία απαγορεύει στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα την εκχώρηση απαιτήσεων σε τρίτους.
Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει στο www.koutipandoras.gr o γενικός γραμματέας καταναλωτή κ. Δημήτριος Σπυράκος «για όλες τις περιπτώσεις που έχουν εξαγοραστεί πριν από το 2009 δεν μπορούμε να επέμβουμε».
Αρκετά προβλήματα έχουν δημιουργηθεί και για όσους οφειλέτες που θέλησαν να κάνουν χρήση των διατάξεων του νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.
Οι οφειλέτες βρήκαν μπροστά τους τεράστια εμπόδια. Οι εταιρείες αυτές έχουν την έδρα τους στο εξωτερικό με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει εμπρόθεσμη επίδοση και να συμπεριληφθούν οι απαιτήσεις τους στο νόμο και έτσι να χάνουν το τρένο για την ευνοϊκή ρύθμιση των χρεών τους.
Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται να κατατεθεί ειδική νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή η οποία θα άρει τα όποια εμπόδια, αναφορικά με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά . Ωστόσο το πρόβλημα για χιλιάδες οφειλέτες με δανειακές συμβάσεις προ του 2009 παραμένει.
«Θα καταθέσουμε μία ρύθμιση τις επόμενες μέρες ώστε να μην υπάρχει κανένα πρακτικό πρόβλημα για τον οφειλέτη, με την οποία θα προβλέψουμε ότι σε περίπτωση που υπάρχει εκχώρηση στο εξωτερικό να ορίζεται αντίκλητος στην Ελλάδα, δηλαδή να μη χρειάζεται να επιδώσει στο εξωτερικό αλλά στην Ελλάδα» επισημαίνει στο www.koutipandoras.gr o κ. Σπυράκος.

http://www.koutipandoras.gr/

Η νέα εποχή των παγετώνων θα αρχίσει το 2014

2012-02-19T20:48:00.001+02:00

Η Φωνή της Ρωσίας

Ρώσοι επιστήμονες παρουσιάζουν την δική τους εκδοχή του τέλους του κόσμου. Σύμφωνα με την γνώμη τους σε δύο χρόνια στην Γη θα προκύψει απότομη ψύξη. Η νέα περίοδος παγετώνων θα κρατήσει τουλάχιστον δύο αιώνες και στην κυριολεξία θα παγώσει τον κόσμο.

Ο Χαμπιμπουλό Αμπντουσαμάτοβ, διευθυντής του τμήματος διαστημικών ερευνών του αστεροσκοπείου Πούλκοβσκαγια της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, δηλώνει πως ο πλανήτης άρχισε να παγώνει. Μελετώντας την συχνότητα αλλαγών της ηλιακής δραστηριότητας, μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα για τις ερχόμενες παγκόσμιες ανόδους θερμοκρασίας και ψύξης.

«Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε, η θερμοκρασία θα αρχίσει σταθερά να πέφτει από το 2014. Το μέγιστο ψύχος θα σημειωθεί το 2055, συν-πλην 11 έτη», - υποστηρίζει ο επιστήμονας.

Η ψύξη θα προκαλέσει μείωση των περιοχών καλλιέργειας. Εκτός των προβλημάτων με τα τρόφιμα θα είναι πιο δύσκολη η εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου στις βόρειες περιοχές. Τα προβλήματα με την παροχή θέρμανσης θα κλιμακωθούν. Το ψύχος θα επηρεάσει πολλούς, σχεδόν όλους, αλλά κυρίως τις βόρειες χώρες», - προειδοποιεί ο Χαμπιμπουλό Αμπντουσαμάτοβ.

Η προβλεπόμενη παρατεταμένη ψύξη μπορεί να είναι η πέμπτη μικρή περίοδος παγετώνων τους τελευταίους εννέα αιώνες. Παρόμοιες κλιματικές αλλαγές είχαν εντοπιστεί τον XIII, XV, XVII και XIX αιώνα.

«Όπως συχνά συμβαίνει, στην αρχή όλοι λένε, πως όλα αυτά είναι ανοησίες, δεν είναι επιστήμη, δεν μπορούν να συμβούν, ύστερα λένε πως κάποια λογική υπάρχει σε αυτό, ότι και εμείς έτσι πάντα σκεφτόμασταν. Η αναγνώριση της θεωρίας ψύξης πραγματοποιείται σε όλον τον κόσμο», - είπε ο επιστήμονας.

Η Φωνή της Ρωσίας

Επίσκεψη στον άνθρωπο των δασών

2012-02-19T18:39:00.000+02:00

Η Φωνή της Ρωσίας

Η αναζήτηση του γιέτι συνεχίζεται. Ετοιμάζεται αποστολή στα Ουράλια, στα βορειοανατολικά της περιοχής, για να βρεθούν οι ενδείξεις διαμονής του ανθρώπου των χιονιών. Οι μαρτυρίες των ντόπιων κατοίκων, όπως επίσης και τα αποτελέσματα της προηγούμενης διεθνούς αποστολής στο Αλτάι εμπνέουν στους συμμετέχοντες στην αποστολή την πίστη, πως το μυστηριώδες ον έχει εντοπιστεί.

Από τα μέσα του 20ου αιώνα άρχισαν να εμφανίζονται οι περιγραφές των αυτόπτων μαρτύρων για τις συναντήσεις με παράξενα όντα στην περιοχή των Βόρειων Ουραλίων, αργότερα οι μαρτυρίες μειώθηκαν. Όμως πέρσι τα ανθρωποειδή δραστηριοποιήθηκαν: εδώ κι εκεί τους συναντούν οι κυνηγοί, ανακαλύπτονται αποτυπώματα από τεράστιες πατούσες ανθρωποειδών, βρίσκουν υπολείμματα από άγνωστο μαλλί. Πιθανών, κατά την διάρκεια της αποστολής θα καταφέρουν να καταλάβουν την πραγματική φύση των ανθρωποειδών όντων, θεωρεί μέλος της προσεχούς αποστολής Αλεξέι Κόμανεβ. Ο ίδιος πιστεύει, πως περισσότερο τους ταιριάζει η ονομασία «ο άνθρωπος του δάσους»:

- Πιστεύουμε πως η θιβετιανή λέξη «γιέτι», παρόλο που είναι κατανοητή, είναι όμως ανακριβής. Ο άνθρωπος των χιονιών οδηγεί στην σκέψη, πως αυτός ο άνθρωπος μένει στα χιόνια είτε εμφανίζεται μόνο τον χειμώνα, που είναι ριζικά εσφαλμένη αντίληψη. Ο άνθρωπος των δασών, κατά την γνώμη μας, είναι μια ονομασία που ταιριάζει περισσότερο, διότι στις περιοχές μας τον βλέπουν πιο συχνά στα δάση. Και τον ονομάζουν άνθρωπο – διότι δεν μοιάζει ούτε με αρκούδα ούτε με κάποιο αρπακτικό ζώο: περισσότερο θυμίζει ένα τριχωτό ανθρωποειδή.

- Το περσινό φθινόπωρο υπολείμματα από τρίχες τέτοιου ανθρωποειδή ανακάλυψαν σε μια από τις σπηλιές στο Αλτάι οι επιστήμονες από πέντε χώρες – από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Σουηδία, την Εσθονία και την Ρωσία. Με την μελέτη των ευρημάτων άρχισαν να ασχολούνται οι ζωολόγοι και οι γενετικοί της Αγίας Πετρούπολης. Οι τρίχες του «πνεύματος του δάσους» όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι κυνηγοί και του αμερικανικού Μπιγκφούτ, που είχαν βρεθεί πολύ πιο πριν, συνέπεσαν. Ωστόσο οι μελέτες πραγματοποιούνταν με την μέθοδο της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας, η οποία δεν έχει μεγάλη ακρίβεια, επεξηγεί ο Βαλεντίν Σαπουνόβ, διδάκτορας βιολογίας, επιστήμονας του Κέντρου οικολογικής ασφάλειας της ΡΑΕ:

- Κατά το παρόν μεγαλύτερη ακρίβεια προσφέρουν τα δεδομένα με το DNA. Εδώ υπάρχει μία ασάφεια. Καταρχήν το υλικό που υπάρχει είναι ελάχιστο. Όμως κάτι μπορούμε να πούμε. Κατόπιν μερικών ερευνών αποκαλύφθηκε και σε μας και στους αμερικανούς ένα αρκετά αστείο αποτέλεσμα: το DNA αυτού του ον πρακτικά δεν διαφέρει σε τίποτα από το DNA του homo sapiens.

Η απόκλιση αποτελεί, σύμφωνα με τον επιστήμονα, λιγότερο από το ένα τοις εκατό. Για να συγκρίνουμε: τα πλησιέστερα στον άνθρωπο όντα – οι χιμπατζήδες – διαφέρουν γενετικά από εμάς κατά 1-2%. Όμως δεν μπορούμε να πούμε πως η πραγματοποιημένη γενετική εξέταση είναι 100% σίγουρη. Την καθαρότητα του πειράματος μπορούσαν να την παραβιάσουν οι ίδιοι οι ερευνητές, και οι τρίχες αποτελούν υλικό που παρουσιάζει ελάχιστες πληροφορίες:

- Δεν μπορούμε με ακρίβεια να καταλάβουμε σε ποιο βιολογικό είδος ανήκει αυτό τον ον. Μπορούμε μόνο να εξακριβώσουμε τα όρια της ζωικής υποκατηγορίας. Ενώ βάσει του DNA, εφόσον έχουμε περισσότερο υλικό, τουλάχιστον μια σταγόνα αίματος είτε μερικές δεκάδες τρίχες με τους θύλακες της τρίχας, τότε θα μπορούμε να μιλάμε με ακρίβεια. Μέχρι τώρα το αποτέλεσμα δεν είναι τελικό.

Μπορεί η νέα αποστολή στα Ουράλια να φέρει την απάντηση σε αυτό το μυστήριο. Τα μέλη της θα ακολουθήσουν τα χνάρια του ανθρώπου των δασών το καλοκαίρι, περίπου στις αρχές Ιουλίου. Εάν το παραμύθι γίνει πραγματικότητα θα μας δείξει το μέλλον.

Η Φωνή της Ρωσίας

ΓΙΑΤΡΟΙ-ΦΑΡΜΑΚΑ: ΠΡΩΤΗ ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

2012-02-18T19:39:00.003+02:00

Ιατρική - φαρμακευτικές:
Επικερδείς βιομηχανίες ασθενειών,
οι οποίες όσο οι άνθρωποι ασθενούν
τόσο αυτές ευημερούν
Έγραψε ο: Δημόπουλος Μάριος
http://www.freeinquiry.gr/

«Ο ασθενής, που παίρνει φάρμακο,
πρέπει να αναρρώσει δυο φορές.
Μια από τη νόσο και μια από το φάρμακο.»
William Osler, MD, 19ος-20ος αιώνας

«Εάν όλα τα φάρμακα, που υπάρχουν στον κόσμο, ρίχνονταν στη θάλασσα, θα ήταν πολύ κακό
για τα ψάρια και πολύ καλό για την ανθρωπότητα.»
Oliver W. Holmes, 19ος αιώνας
Καθηγητής ιατρικής τού πανεπιστημίου τού Harvard

«Η ιατρική τέχνη μέσα σε 1.800 χρόνια
έχει σκοτώσει αναρίθμητες χιλιάδες.
Η ιστορία τής ιατρικής
είναι η ιστορία των μοιραίων σφαλμάτων.»
Magnus Hirschfeld, MD, 19ος-20ος αιώνας

«Ήταν δυστύχημα για την ανθρώπινη φυλή
να εξελιχθεί η ιατρική
σε διακεκριμένο επάγγελμα.»
R.T. Trall, MD, 19ος αιώνας

«Πρέπει να ομολογήσουμε,
ότι η ιατρική απέτυχε οικτρά στην αποστολή της.»
Wood, MD

Ξεκινήσαμε το άρθρο αυτό με κάποιους παλιούς αφορισμούς διακεκριμένων ιατρών, που καυτηρίαζαν την ιατρική πρακτική τής εποχής τους. Από τότε βέβαια, έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες, η ιατρική επιστήμη έχει βελτιωθεί, και θα περίμενε κανείς, ότι οι αφορισμοί αυτοί δεν θα είχαν ισχύ στη σύγχρονη εποχή. Τι θα λέγατε όμως, αν σας αποδεικνύαμε, ότι η κατάσταση δεν έχει αλλάξει και τόσο κι ότι η ιατρική παρά την πρόοδο, που έχει κάνει, συνεχίζει να σκοτώνει αναρίθμητες χιλιάδες ανθρώπους;

Πριν λίγα χρόνια είχε κάνει το γύρο τού κόσμου μια σοκαριστική είδηση: Ότι οι γιατροί αποτελούν την τρίτη αιτία θανάτου στις ΗΠΑ μετά την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο. Η πραγματικότητα είναι όμως, ακόμα πιο σοκαριστική: Οι γιατροί και τα φάρμακα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου και χιλιάδες άνθρωποι χάνουν ετησίως τη ζωή τους από την ιατρική. Πρόκειται δηλαδή για μια πραγματική γενοκτονία, που τεχνηέντως συγκαλύπτεται. Καιρός λοιπόν να αποκαλύψουμε όλη την αλήθεια. (Αναφερόμαστε σε αμερικανικά δεδομένα, λόγω των αξιόπιστων στατιστικών τους στοιχείων).

Ένα άρθρο στο Journal of the American Medical Association(1) ανέφερε, ότι περίπου 106.000 αμερικανοί ασθενείς, που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, πεθαίνουν κάθε χρόνο από φάρμακα, που συνταγογραφούνται σωστά και χορηγούνται σωστά. Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από σοβαρές παρενέργειες. Να σημειωθεί, ότι σ΄αυτή την έρευνα δεν αναφέρονται οι αριθμοί των θανάτων και των παρενεργειών από μή σωστά συνταγογραφημένα χορηγούμενα φάρμακα.

106.000 αμερικανοί ασθενείς, που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, πεθαίνουν κάθε χρόνο από φάρμακα, που συνταγογραφούνται σωστά και χορηγούνται σωστά. Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από σοβαρές παρενέργειες. Πολύ περισσότεροι είναι οι θάνατοι από μή σωστά συνταγογραφημένα χορηγούμενα φάρμακα.

Η dr. Barbara Starfield, τού John Hopkins School of School of Hygiene and Public Health, περιγράφει ξεκάθαρα, πώς το ιατρικό σύστημα των ΗΠΑ σκοτώνει ετησίως χιλιάδες ανθρώπους.

Ας δούμε τους θανάτους ετησίως:

- 12.000 θάνατοι από άσκοπες εγχειρήσεις.

- 7.000 θάνατοι από ιατρικά λάθη στα νοσοκομεία.

- 20.000 θάνατοι από άλλα λάθη στα νοσοκομεία.

- 80.000 μολύνσεις σε νοσοκομεία.

- 106.000 θάνατοι από παρενέργειες φαρμάκων, που έχουν χορηγηθεί σωστά.

Σύνολο: 225.000 θάνατοι τον χρόνο από ιατρογενείς αιτίες(2). Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Πρόκειται για μια πραγματική γενοκτονία.

Η dr. Starfield δίνει μερικές διευκρινίσεις σχετικά με αυτούς τους αριθμούς. Πρώτον, τα περισσότερα από αυτά τα δεδομένα προέρχονται από μελέτες σε ασθενείς, που νοσηλεύονταν σε νοσοκομεία. Δεύτερον, αυτοί οι υπολογισμοί είναι από θανάτους μόνο και δεν περιλαμβάνουν παρενέργειες, που σχετίζονται με αναπηρία και δυσφορία. Τρίτον, αν συνυπολογιστούν και κάποια άλλα δεδομένα, τότε οι θάνατοι από ιατρογενείς αιτίες μπορούν να φτάσουν στους 284.000 ετησίως.

Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ σημειώνονται
225.000 θάνατοι από ιατρογενείς αιτίες.

Αυτά τα δεδομένα, όταν γνωστοποιήθηκαν, άρχισαν να κάνουν το γύρο τού κόσμου στο διαδίκτυο και σε διάφορα δημοσιογραφικά έντυπα με τίτλους, όπως: «Οι γιατροί είναι η τρίτη αιτία θανάτου». Όμως, η δημοσιευμένη μελέτη τής dr. Starfield δεν είχε αυτό τον τίτλο. Όταν λοιπόν ρωτήθηκε η γνώμη της, εκείνη απάντησε, ότι διαφωνεί με αυτό τον τίτλο. Κατά τη γνώμη της, οι γιατροί δεν ήταν η τρίτη αιτία θανάτου, αλλά η πρώτη αιτία θανάτου εξ αιτίας τής αποτυχίας τους να ενημερώσουν τους ασθενείς σχετικά με την αλήθεια τής υγείας.

Όπως είδαμε, 106.000 αμερικανοί πεθαίνουν ετησίως από παρενέργειες φαρμάκων. Αυτό που δεν έχει τονιστεί είναι, ότι πολλές από τις παρενέργειες φαρμάκων εκλαμβάνονται εσφαλμένα ως νέα συμπτώματα ασθένειας, που αντιμετωπίζονται με άλλα φάρμακα και άσκοπες ιατρικές παρεμβάσεις αυξάνοντας τον κίνδυνο θανάτου ακόμα περισσότερο.

Ένα άρθρο στο Newsweek(3) ανάφερε, ότι οι παρενέργειες των φαρμάκων αποτελούν την τέταρτη αιτία θανάτου στις ΗΠΑ μετά την καρδιοπάθεια, τον καρκίνο και το εγκεφαλικό. Οι παρενέργειες από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα σκοτώνουν δύο φορές περισσότερους αμερικανούς από ό,τι το AIDS και η αυτοκτονία. Λιγότεροι ασθενείς πεθαίνουν από ατυχήματα ή από διαβήτη απ΄ό,τι από τα φάρμακα.

Η έρευνα όμως, αυτή έχει περιορισμούς. Δεν συμπεριλαμβάνονται ασθενείς, που δεν νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, περιπτώσεις εσφαλμένης θεραπείας και περιπτώσεις, που τα φάρμακα δεν λαμβάνονται σωστά. Δεν θα πρέπει επίσης να μας διαφεύγει το γεγονός, ότι ένα μεγάλο ποσοστό καρκίνων, καρδιοπαθειών και εγκεφαλικών μπορεί να προκαλείται από μη διαγνωσθείσες παρενέργειες φαρμάκων.

Σύμφωνα με ένα άλλο δημοσίευμα τής American Medical Association(4), τα φάρμακα σκοτώνουν 198.815 ανθρώπους, στέλνουν 8,8 εκατομμύρια ανθρώπους στα νοσοκομεία και αποτελούν το 28% των εισαγωγών στα νοσοκομεία. Αν αυτοί οι υπολογισμοί είναι σωστοί, μόνο ο καρκίνος και η καρδιοπάθεια σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους από ό,τι τα φάρμακα.

Μια πρόσφατη έρευνα στο Archives of Internal Medicine(5) ανέφερε, ότι κατά την περίοδο από το 1998 ώς το 2005, τα αναφερόμενα περιστατικά σοβαρών παρενεργειών από φάρμακα αυξήθηκαν 2,6 φορές και τα περιστατικά των θανατηφόρων παρενεργειών 2,7 φορές.

Πριν μερικά χρόνια στις ΗΠΑ η ιατρική αποτελούσε την τρίτη αιτία θανάτου. Μια πιο προσεκτική όμως εξέταση των δεδομένων δείχνει, ότι η ιατρική σήμερα αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου.

Ας δούμε όμως μερικά άλλα στοιχεία, που συνηγορούν, στο ότι οι γιατροί αποτελούν την πρώτη και όχι την τρίτη αιτία θανάτου:

- Προβλήματα σχετιζόμενα με φάρμακα συμβαίνουν σε υψηλό ποσοστό σε ασθενείς με αιμοδιάλυση. Προβλήματα δόσης φαρμάκων (33,5 %) και αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων (20,7 %) ήταν τα πιο συχνά προβλήματα(6).

- Το 2002, 16.176 αναφορές για αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων λήφθηκαν, από τις οποίες 67% σχετίζονταν με παρενέργειες, που κατηγοριοποιήθηκαν ως «σοβαρές»(7).

- Λάθη χορήγησης φαρμάκων παρακολουθήθηκαν σε δυο διαμερίσματα ενός νοσοκομείου για είκοσι μέρες. Το ποσοστό λάθους στη χορήγησης φαρμάκων ήταν 14,9%. Τα λάθη δοσολογίας ήταν τα πιο συχνά (41%), ακολουθούμενα από λάθος χρόνο (26%). 10 % των λαθών υπολογίστηκαν ως δυνητικά απειλητικά για τη ζωή(8).

- Η σχετιζόμενη με φάρμακα νοσηρότητα και θνησιμότητα, υπολογίστηκαν, ότι κοστίζουν στις ΗΠΑ περισσότερο από 136 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Αυτοί οι υπολογισμοί είναι υψηλότεροι από το συνολικό κόστος για τη φροντίδα των καρδιαγγειακών νοσημάτων και τού διαβήτη. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των εξόδων είναι οι αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων(9).

- Σε μια επιθεώρηση 28.000 ασθενών, οι αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων θεωρήθηκαν, ότι είναι η αιτία για το 3,4 % των εισαγωγών σε νοσοκομεία. Από αυτά, 187 αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων χαρακτηρίστηκαν ως σοβαρές(10).

Ένα μεγάλο πρόβλημα, που στοιχίζει πολλές φορές τη ζωή των ασθενών είναι τα ιατρικά λάθη. Χειρουργικές γκάφες, όπως ακρωτηριασμός λάθος ποδιού ή μια θανατηφόρα υπερδοσολογία χημειοθεραπείας γίνονται πολλές φορές κύριοι τίτλοι εφημερίδων. Αλλά οι ασθενείς μπορεί να μην έχουν ακούσει ποτέ για πιο μικρά λάθη, όπως μία καθυστέρηση στη διάγνωση ή στην εξέταση, που κοστίζει πολύτιμο χρόνο για την καταπολέμηση της ασθένειας.

44.000-100.000 αμερικανοί πεθαίνουν κάθε χρόνο από ιατρικά λάθη, περισσότεροι δηλαδή από όσους παθαίνουν από καρκίνο τού μαστού και από AIDS.

Η ιατρική και τα φάρμακα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου, ενώ οι βιταμίνες και γενικά τα συμπληρώματα διατροφής προστατεύουν την υγεία μας χωρίς παρενέργειες. Αυτό έχει προκαλέσει την αντίδραση των φαρμακευτικών εταιρειών, γιατί φοβούνται, ότι θα χάσουν χρηματικά κέρδη αν οι άνθρωποι παίρνουν βιταμίνες αντί φαρμάκων. Γι’ αυτό και δημοσιεύθηκε πριν λίγες εβδομάδες άρθρο-λίβελος κατά των διατροφικών συμπληρωμάτων από το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel με τίτλο «Το ψέμα των βιταμινών» με σκοπό να προτρέψει τους ανθρώπους να μην παίρνουν βιταμίνες.

«Μην παίρνετε βιταμίνη Ε, βήτα-καροτίνη και άλλα συμπληρώματα βιταμινών, διότι μπορεί να βλάψετε την υγεία σας», είναι το μήνυμα, που θέλει να περάσει το Der Spiegel. Και αν δεν λαμβάνουμε βιταμίνες, τι θα παίρνουμε; Φάρμακα! Αυτά, φαίνεται, είναι πιο ασφαλή! Αλλά με το δημοσίευμα τού Der Spiegel και γενικότερα με τον πόλεμο των φαρμακευτικών εταιρειών κατά των βιταμινών θα ασχοληθούμε σύντομα αναλυτικότερα στην «Ελεύθερη Έρευνα».

Αξιοσημείωτα είναι τα όσα αναφέρει ο Gary Null, Ph.D. σε δημοσίευμά του σχετικά με τους θανάτους, που προκαλούνται από την ιατρική:

«Ένα προσεκτικό διάβασμα των ιατρικών περιοδικών και των κυβερνητικών στατιστικών υγείας δείχνει, ότι η αμερικανική ιατρική συχνά προξενεί περισσότερο κακό παρά καλό.

»Ο αριθμός των ανθρώπων, που έχουν σε νοσοκομεία ανεπιθύμητες παρενέργειες σε συνταγογραφόμενα φάρμακα είναι 2,2 εκατομμύρια.

»Ο dr. Richard Besser τού CDC (Center for Disease Control and Prevention), ανάφερε το 1995, ότι ο αριθμός των άσκοπα συνταγογραφούμενων ετησίως αντιβιοτικών για ιογενείς μολύνσεις ήταν 20 εκατομμύρια.

»Ο dr. Besser, το 2003 αναφέρθηκε σε δεκάδες εκατομμυρίων μη απαραίτητων αντιβιοτικών.

»Ο αριθμός των μη απαραίτητων ιατρικών και χειρουργικών επεμβάσεων είναι 7,5 εκατομμύρια.

»Ο αριθμός των ανθρώπων, που νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομεία άσκοπα ήταν 8,9 εκατομμύρια.

»Ο συνολικός αριθμός των ιατρογενών θανάτων είναι 783.936. Είναι φανερό, ότι το αμερικανικό ιατρικό σύστημα είναι η κύρια αιτία θανάτου και βλάβης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

»Το 2001, το ετήσιο ποσοστό θανάτου από καρδιοπάθεια ήταν 699,697. Το ετήσιο ποσοστό θανάτου από καρκίνο ήταν 553.251. Όταν ο “Νο 1 ένα δολοφόνος” σε μια κοινωνία είναι το ιατρικό σύστημα υγείας, τότε το σύστημα δεν έχει δικαιολογία εκτός από το να ασχοληθεί με τα επείγοντα ελαττώματά του. Είναι ένα αποτυχημένο σύστημα με ανάγκη άμεσης προσοχής»(11).

Παράδειγμα συνεργασίας ιατρικής, φαρμακοβιομηχανίας και βιομηχανίας τροφίμων: Το όριο τής χοληστερίνης πριν από μερικά χρόνια ήταν 250 mg/dL. Το κατέβασαν στα 220, μετά στα 200, τώρα στα 180. Κι ενώ η χοληστερίνη είναι κάτι ευεργετικό για τον οργανισμό, πείθουν τους ανθρώπους, ότι είναι κακό και τους προτρέπουν να παίρνουν φάρμακα μείωσής της. Επίσης, βγαίνουν και σχετικά τρόφιμα με φυτικές στερόλες και στανόλες. Τόσο τα φάρμακα, όσο και τα τρόφιμα, ρίχνουν τη χοληστερίνη, που δεν θα έπρεπε κι επί πλέον δημιουργούν ένα σωρό προβλήματα στον μέχρι τότε υγιή οργανισμό, για τα οποία θα απαιτηθούν επισκέψεις στους γιατρούς, θα συνταγογραφηθούν κι άλλα φάρμακα, που θα δημιουργήσουν άλλα προβλήματα και ούτω καθ΄εξής. Έτσι, μέσω αυτής τής προπαγάνδας, οι υγιείς άνθρωποι μεταβάλλονται σε ασθενείς - πελάτες των ιατρών και των φαρμακευτικών βιομηχανιών. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Χοληστερίνη: Μια σύγχρονη ιατρική απάτη και Επικίνδυνα τα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης).

Η σύγχρονη ιατρική δεν είναι πια μια ιατρική, που σχετίζεται με την υγεία. Όπως και οι φαρμακευτικές εταιρείες (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Φαρμακοβιομηχανίες: Η παγκόσμια απειλή), η σύγχρονη ιατρική είναι μια επικερδής βιομηχανία ασθένειας, που μπορεί να επιβιώσει μόνο αν εκατομμύρια ασθενείς είναι άρρωστοι. Είναι μια βιομηχανία, που αρνείται να λάβει υπ΄όψη της σημαντικές πτυχές υγείας, όπως πώς οι επεξεργασμένες τροφές, οι υπερβολικές θερμίδες, το αλκοόλ, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, το στρες, η έκθεσή μας σε χιλιάδες τοξίνες τού περιβάλλοντος και των τροφών και η χαμηλή πρόσληψη βιταμινών, μετάλλων και άλλων θρεπτικών συστατικών οδηγούν στις ασθένειες, από τις οποίες υποφέρουμε.

Όσο συνεχίζει αυτή την τακτική και τις «ηρωικές» επεμβατικές θεραπείες καταστολής των συμπτωμάτων, θα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις των στατιστικών αιτιών θανάτου και κατά μοιραίο τρόπο θα οδηγηθεί μελλοντικά σε πλήρη αδιέξοδο και αποτυχία δίνοντας τη θέση της σε άλλες μορφές και συστήματα θεραπείας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Lazarou J, Pomeranz BH, Corey PN, Incidence of adverse drug reactions in hospitalized patients, JAMA 1998, 279:1200.

2. Journal of the American Medical Association, 284, 4, 483-5, July 2000.

3. Kalb C, When drugs do harm, Newsweek, April 27, 1998, 61.

4. “Reaction” American Medical News, January 15, 1996, 11.

5. Moore TJ, Cohen MR, Furberg CD, Serious adverse drug events reported to the Food and Drug Administration, 1998-2005. Archives of Internal Medicine 2007; 167: 1752-1759.

6. Hunt JM, Gjoka G, Nurse reporting of adverse events caused by medicines, Nurs Times December 9-15, 2003, 99(49):24-5.

7. Tissot E, Cornette C, Limat S, Mourand JL, Becker M, Etievent JP, Dupond JL, Jaequet M, Woronoff-Lemsi MC, Observational study of potential risk factors of medication administration errors, Pharm World Sci. December 2003, 25(6):264-8.

8. JAMA 1998, 279: 1200-1216.

9. Cryka PA How many deaths occur annually from adverse drug reactions in thev United States Am J Med August 1, 2000, 109(2):122-30.

10. Onder G. Pedune C, Landi F, Cesari M, Della Vedona C, Bernabes R, Gambassi G J Am Geriatr Soc December 2002, 50(12):1962-8.

11. Null G, Denn C, Feldman M, Rasio D, Smith D, Death by Medicine, Life Extention, March 2004.

Μάριος Δημόπουλος
Clinical Nutritionist
Fellow of the American Council of Applied Clinical Nutrition
mrsdmpls@yahoo.com

Διαβάστε επίσης στην «Ελεύθερη Έρευνα»
τα άρθρα τού κ. Δημόπουλου:
Χοληστερίνη: Μια σύγχρονη ιατρική απάτη
Επικίνδυνα τα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης
Ήλιος: Ευεργέτης τής υγείας μας
Ανθυγιεινή η πολυήμερη χριστιανική νηστεία

http://www.freeinquiry.gr/

Ολοσωματική υπερθερμία: Νέος τρόπος καταπολέμησης του καρκίνου

2012-02-17T22:17:00.003+02:00

http://health.in.gr/

Σε δημόσιας και ιδιωτικά νοσοκομεία
Θεσσαλονίκη - Και στην Ελλάδα διευρύνεται πλέον η εφαρμογή της ολοσωματικής υπερθερμίας, μιας μεθόδου για την αντιμετώπιση του καρκίνου η οποία βασίζεται στην αύξηση της θερμοκρασίας πέρα από το φυσιολογικό και η οποία δεν έχει παρενέργειες.

Η μέθοδος της υπερθερμίας, που από τον περασμένο Νοέμβριο έχει αναγνωριστεί ως ιατρική πράξη από το ελληνικό υπουργείο Υγείας, εφαρμόζεται στην Αθήνα στο Νοσοκομείο «Αττικόν» και σε δύο ιδιωτικά κέντρα της Θεσσαλονίκης, ενώ σε λίγους μήνες θα αρχίσει να εφαρμόζεται και στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο. Εξάλλου και η διοίκηση του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης προσανατολίζεται στη προμήθεια μηχανήματος υπερθερμίας και η σχετική απόφαση αναμένεται να ληφθεί πιθανόν την ερχόμενη Τετάρτη από το ΔΣ του νοσοκομείου.

Όπως εξηγεί ο διοικητής του ΑΧΕΠΑ, Γεώργιος Βέργουλας, η προμήθεια του μηχανήματος υπερθερμίας το πιο πιθανό είναι να γίνει μέσω ΕΣΠΑ, ενώ το κόστος του κυμαίνεται μεταξύ 200.000-250.000 και η απόσβεση αναμένεται να γίνει σε ένα έτος.

«Η μέθοδος αυτή δεν απαιτεί ούτε ειδικές εγκαταστάσεις, ούτε ειδική θωράκιση γιατί δεν εκπέμπει ακτινοβολία. Τα μηχάνημα μπορεί να εγκατασταθεί σε ένα χώρο 4Χ4 μέτρα και να αρχίσει να γίνεται η θεραπεία. Η υπερθερμία δεν έχει παρενέργειες και η εφαρμογή της θα προσέφερε μεγάλη ανακούφιση στους καρκινοπαθείς» τονίζει ο κ.Βέργουλας

Με τη μέθοδο της υπερθερμίας καταστρέφονται τα καρκινικά κύτταρα μέσω της αύξησης της θερμοκρασίας. Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί είτε τοπικά και να καταστρέψει τα καρκινικά κύτταρα που βρίσκονται σε μία περιοχή, είτε ολοσωματικά και να καταστρέψει τα καρκινικά κύτταρα που είναι διάσπαρτα σε όλο το σώμα. Η περιοχική ή τοπικά εφαρμοζόμενη υπερθερμία γίνεται κάθε 72 ώρες και βασίζεται στην αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος από 42 έως 45 βαθμούς Κελσίου ενώ η ολοσωματική υπερθερμία, γίνεται μια φορά κάθε 30 ημέρες για τρεις συνεχόμενες μήνες και βασίζεται στην αύξηση της θερμοκρασίας στους 39 βαθμούς Κελσίου για 3 - 4 ώρες ή στους 41 βαθμούς Κελσίου και υψηλότερα για πάνω από 60 λεπτά.

Η ολοσωματική υπερθερμία προς το παρόν εφαρμόζεται σε ένα ιδιωτικό κέντρο της Θεσσαλονίκης ενώ από τις 8 Μαρτίου θα αρχίσει να εφαρμόζεται και σε ένα δεύτερο. Εξάλλου μετά από 3-4 μήνες αναμένεται να προμηθευτεί και το Ιατρικό Διαβαλκανικό τα μηχανήματα για την εφαρμογή τόσο της περιοχικής όσο και της ολοσωματικής υπερθερμίας.

Σήμερα η υπερθερμία χαρακτηρίζεται ως ο τέταρτος πυλώνας στην αντιμετώπιση του καρκίνου, μαζί με τη χημειοθεραπεία, την ακτινοβολία και τη χειρουργική. Οι περισσότερες επιστημονικές μελέτες που συνδυάζουν την υπερθερμία με τη χημειοθεραπεία και την ακτινοβολία επιβεβαιώνουν τη συνεργική δράση όλων αυτών με εντυπωσιακά αποτελέσματα για τη διάρκεια και την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Παγκοσμίως έχουν τοποθετηθεί και λειτουργούν περισσότερες από 3000 μονάδες υπερθερμίας και κάθε χρόνο γίνονται χιλιάδες συνεδρίες σε συνεργασία με ογκολόγους και ακτινοθεραπευτές, βοηθώντας και ενισχύονται τους ασθενείς που πάσχουν από κάθε μορφή καρκίνου.
Δημόσια παρουσίαση της μεθόδου της υπερθερμίας θα πραγματοποιηθεί στις 18 Φεβρουαρίου στη Θεσσαλονίκη, ενώ την επόμενη ημέρα θα παρουσιαστεί στην Αθήνα.
http://health.in.gr/

Έξοδος απο το σκοτάδι μόνο με ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο

2012-02-17T19:04:00.001+02:00

Βασίλειος Μαρκεζίνης
Ακαδημαϊκός
http://www.antibaro.gr/

Άμεση απομάκρυνση των υπαιτίων

Στο πρόσφατο βιβλίο μου Οι επτά ιδέες για πιθανή αναγέννηση επανέλαβα ένα θέμα που κατέχει κεντρική θέση σε όλες σχεδόν τις δημοσιεύσεις μου της τελευταίας πενταετίας: στην πλειονότητά τους, οι πολιτικοί που μας κυβερνούν τα τελευταία δώδεκα (ή και περισσότερα) χρόνια, ασχέτως των όποιων ταλέντων και προσωπικών ιδιοτήτων τους, έχουν αποτύχει παταγωδώς και, επιπλέον, έχουν γονατίσει τη χώρα μας. Πράγματι, αυτοί είναι κυρίως οι άνθρωποι που μας κατέστρεψαν. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που είναι σήμερα υπόλογοι στον ελληνικό λαό, έστω και αν –κακώς- παραμένουν ατιμώρητοι. Επ’ ουδενί λόγω, όμως, είναι οι άνθρωποι που μπορούν να μας σώσουν ή που θα μπορούσαμε έστω και να τους διανοηθούμε σε ρόλο σωτήρων. Καθώς φαίνεται, μάλιστα, τέσσερα χρόνια αφότου πρωτοδιατύπωσα αυτή την ιδέα σε ένα άρθρο μου στο Βήμα (19 Φεβρουαρίου 2009), ένας ανώτερος δικαστής και υπουργός επικρατείας της σημερινής κυβέρνησης δείχνει και ο ίδιος να έχει πειστεί για την ορθότητα της ιδέας μου. Κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Οι αλλεπάλληλες δηλώσεις στις οποίες προβαίνουν σήμερα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣοΚ, με σκοπό να αποποιηθούν κάθε ευθύνη ή να αποστασιοποιηθούν από τις (κατά γενική ομολογία) εξωφρενικές ενέργειες του αρχηγού τους -ο οποίος, κατά τον πλέον απίστευτο και απολύτως ασυγχώρητο τρόπο, παραμένει ακόμη μέσα στα πράγματα-, αποδεικνύει απλώς ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι καιροσκόποι πολιτικοί του χειρίστου είδους, οι οποίοι δικαίως έχουν προκαλέσει την μήνιν και την αηδία της μεγαλύτερης μερίδας του λαού.

Και ερωτώ: το στίγμα αυτό πόσοι από τους κορυφαίους συνεργάτες του κ. Παπανδρέου μπορούν να το αποφύγουν; Το δόγμα της συλλογικής υπουργικής ευθύνης –από τα πλέον κεντρικά του κοινοβουλευτικού συστήματος– δεν περιορίζει την ευθύνη για τα σημερινά οικονομικά μας χάλια μόνο σε διατελέσαντες οικονομικούς υπουργούς, αλλά αδιαμφισβήτητα επεκτείνει την ευθύνη σε όλους τους υπουργούς των κυβερνήσεων για τις αποφάσεις τις οποίες έλαβαν (ή δεν έλαβαν) και για τις οποίες σήμερα μας ταπεινώνουν οι ξένοι «φίλοι» μας!

Επιπλέον, οι εν λόγω πολιτικοί δεν είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα. Τα ΜΜΕ, που βρίσκονται σήμερα σε κατάσταση χρεοκοπίας ή ημιχρεοκοπίας, έχουν και αυτά το δικό τους μερίδιο ευθύνης, διότι από το πρώτο έως το τελευταίο (είτε πρόκειται για τηλεοπτικό σταθμό είτε για εφημερίδα) διευθύνονται με κύριο γνώμονα όχι το καλό του κοινωνικού συνόλου, αλλά το κέρδος ή τη ματαιόδοξη επιδίωξη να κατευθύνουν τις τύχες του τόπου.

Κανείς, και πάντως όχι ο γράφων, δεν απαιτεί από τους συνανθρώπους του να φέρονται ανιδιοτελώς. Ο γράφων όμως θεωρεί κάθε μορφής υπερβολή, μη εξαιρουμένης της υπερβολής κατά την επιδίωξη του ιδίου συμφέροντος, ιδιαίτερα επιλήψιμη συμπεριφορά, η οποία, αργά ή γρήγορα, θα έχει το τίμημά της. Δεν είναι, λοιπόν, ο κ. Τσοχατζόπουλος ο μόνος υπαίτιος για την ηθική και οικονομική μας κατάντια! Υπάρχουν και άλλοι, οι οποίοι όμως έχουν καταφέρει να αλληλοαπαλλαχθούν!

Μετά το νέο υπερ-Μνημόνιο, το οποίο πρόσφατα ψήφισαν 199 από τους 300 εκλεγμένους αντιπροσώπους μας, έχει πλέον έλθει η στιγμή για ριζοσπαστικές αλλαγές στο πολιτικό μας σύστημα. Για όλους όσοι έζησαν αυτή την αξέχαστη «βραδιά Παπαδήμου», η εμπειρία των πυρπολημένων κτηρίων, του καταιγισμού δακρυγόνων και των βανδαλισμών που έγιναν θα παραμείνει αλησμόνητο δείγμα δημοκρατίας α λα Παπαδήμος, ανάλογο (μια και δύσκολα θα μπορούσε να είναι χειρότερο) με το μοντέλο του Γιώργου Παπανδρέου! Και εφόσον μιλάμε για την κυβέρνηση Παπαδήμου, δεν θα έπρεπε άραγε ο πρωθυπουργός να έχει διατάξει ανάκριση για το ποιοι ακριβώς είναι οι «κουκουλοφόροι»; Μήπως δηλαδή έχουμε και σε αυτόν τον τομέα «συνεργασία» μεταξύ παρανόμων και παρακρατικών ταραχοποιών;

Δυστυχώς, όμως, και παρά τα ανωτέρω, στον ελληνικό ορίζοντα δεν διαφαίνονται οι αναγκαίες αλλαγές, αλλά η αναπόδραστη παρακμή της χώρας μας. Προσωπικά, ελάχιστα ενδιαφέρομαι για την καταδίκη ή τη διάσωση των υπαιτίων· η σωτηρία της χώρας μου, αντιθέτως, με ενδιαφέρει στον μέγιστο βαθμό. Και, για καλή μου τύχη, είμαι σε θέση να διατυπώνω ιδέες, που μπορεί μεν να είναι -εν μέρει ή και πλήρως– λανθασμένες, αλλά τις διατυπώνω ως αντικειμενικός παρατηρητής, ο οποίος δεν ζητά τίποτε, δεν αναμένει τίποτε και δεν φοβάται τίποτε. Πόσοι από τους πολιτικολογούντες μας μπορούν ειλικρινά να ισχυριστούν κάτι τέτοιο;

Πώς, λοιπόν, προτείνω να κινηθούμε;

Ανάγκη για εκλογές

Το πρώτο πράγμα που οφείλουμε να πράξουμε είναι να προκηρύξουμε εκλογές και να ζητήσουμε από τον λαό να αναδείξει μια νέα, πλήρως νομιμοποιημένη Βουλή. Όπως είναι φυσικό, όλοι εκείνοι οι πολιτικοί που δεν έχουν την παραμικρή πιθανότητα επανεκλογής αντιτίθενται σφόδρα σε αυτή την προοπτική. Επειδή όμως είναι έξυπνοι, ή μάλλον πονηροί, φροντίζουν να συγκαλύπτουν τους πραγματικούς λόγους της αντίθεσής τους και να επικαλούνται διάφορες υψηλές αρχές συνδεόμενες με το συμφέρον του κράτους. Ποιου κράτους, όμως; Του κράτους που πρόσφατα κατέστρεψαν λαμβάνοντας αποφάσεις βασισμένες σε περίπλοκα έγγραφα, τα οποία δεν είχαν μπει καν στον κόπο να διαβάσουν; Δεν τα χάβουν πλέον οι Έλληνες ψηφοφόροι κάτι τέτοια.

Αυτό που καταλαβαίνουν οι Έλληνες είναι ότι μερικοί από τους συγκεκριμένους πολιτικούς επιδιώκουν απλώς να «κερδίσουν χρόνο», ώστε κάποιες εφημερίδες, που θεωρούν ότι στα καθήκοντά τους, πέραν της κάλυψης των ειδήσεων, περιλαμβάνεται και η ανάδειξη κυβερνήσεων, να μπορέσουν να παρουσιάσουν το απόλυτο μηδέν ως κάτι «νέο» και «καινοτόμο», το οποίο θα «συγκινήσει το αποκαμωμένο εκλογικό σώμα». Σε αυτό το μηδέν, λοιπόν, θα προστεθούν και οι ίδιοι, ξεχνώντας μάλλον ότι 0 + 0 = 0!

Άραγε, όμως, μια αποτυχημένη -κατά πολλούς- Υπουργός Εξωτερικών, η οποία έχει καταλήξει να αποτελεί την προσωποποίηση της πελατειακής πολιτικής, πόσο πιθανό είναι να προσφέρει αυτό το πολυπόθητο «νέο»; Η αποδεδειγμένη μη εκλογιμότητά της δεν σημαίνει τάχα ότι το εκλογικό σώμα δεν τη θέλει, όπως άλλωστε, δεν την ήθελαν και οι κομματικοί της συνάδελφοι ως αρχηγό τους;

Ή μήπως, πάλι, ένας 75χρονος πρώην υπουργός, που απορρίφθηκε από τη ΝΔ, απορρίφθηκε από το ΠΑΣοΚ και, πρόσφατα, απορρίφθηκε ηχηρά και από το ίδιο το εκλογικό σώμα, θα μπορούσε ποτέ να είναι το «μοντέρνο», το «νέο», για να μην πω και «νεαρό», άτομο που χρειαζόμαστε;

Εφόσον λοιπόν, και πάλι, η απάντηση είναι ένα κατηγορηματικό «Όχι!» (όπως και οφείλει να είναι), είναι τάχα περισσότερο ελκυστική η συμμετοχή του προέδρου του ΕΛΙΑΜΕΠ στην ομάδα που επιδιώκει να δημιουργήσει το νέο κόμμα; Φυσικά, θα έλεγαν κάποιοι, η «έλξη» ενός τέτοιου κόμματος θα μπορούσε ίσως να ενισχυθεί και με την προσθήκη της σημερινής υπουργού Παιδείας, δεδομένου ότι δεν έχει βρει ακόμη τη θέση της στις ομάδες που διεκδικούν τα σκήπτρα του κ. Παπανδρέου. Πόσο «αθώα» είναι όμως η συγκεκριμένη υπουργός για όλα όσα αποφάσισαν το κόμμα και η κυβέρνησή της ή, εξίσου, η κυβέρνηση του πρώην «μέντορά» της στις αρχές της δεκαετίας του 2000;

Πράγματι, είναι παράλογο ακόμη και να σκεφτόμαστε την πιθανότητα ότι οι άνθρωποι αυτής της κατηγορίας μπορούν να διορθώσουν τα λάθη του ΠΑΣοΚ εφαρμόζοντας την ίδια ή ανάλογη συνταγή - την οποία, μόλις την περασμένη Κυριακή, υιοθέτησαν ξανά… για το καλό του τόπου!

Ανάγκη για ανανέωση κομμάτων και φιλοσοφιών

Εφόσον, κατά τα φαινόμενα, η «παρθενογένεση» δεν μπορεί να αναδείξει εγκαίρως ένα νέο κόμμα για τις επόμενες εκλογές, υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο μιας μαζικής μετάγγισης αίματος -ή, θα έλεγα, μιας μεταμόσχευσης μυελού οστών-, η οποία θα προσπαθήσει να σώσει τα παλιά και φθαρμένα κόμματα από τη σημερινή, σοβαρότατη, κρίση αναιμίας που αντιμετωπίζουν, προκαλώντας τη δημιουργία νέων ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Θεωρητικά, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αποτελεί έναν εναλλακτικό τρόπο αναζωογόνησης, ή ακόμη και ανανέωσης. Ωστόσο, όπως στους ετοιμοθάνατους ανθρώπους, έτσι και στους ετοιμοθάνατους πολιτικούς οργανισμούς, τα θνήσκοντα κύτταρα ενδέχεται να απορρίψουν τα νέα κύτταρα· και το κεφάλι -στη βιολογία, το ανοσοποιητικό σύστημα- ενδέχεται να μην έχει τη δύναμη να αντιδράσει.

Ο τρίτος τρόπος για τη μείζονα αλλαγή που χρειαζόμαστε είναι μέσω της πλήρους ανατροπής της έννομης τάξης. Παρότι, ομολογουμένως, η χώρα μας χρειάζεται εκ βάθρων ανανέωση, ο συγκεκριμένος τρόπος ενέχει πολυάριθμους και σοβαρότατους κινδύνους. Θα προκαλέσει μεγάλο ανθρώπινο πόνο· θα γυρίσει την οικονομία της χώρας μας ακόμη πιο πίσω· θα αφήσει ολόκληρη τη σημερινή γενιά με τραύματα ανάλογα του Εμφυλίου των μέσων της δεκαετίας του ’40. Και, εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν ορισμένοι δεν βλέπουν άλλον τρόπο για να επιτύχουμε την απαραίτητη ανανέωση, προσωπικά ποτέ δεν θα τον δεχόμουν, για τους λόγους που προανέφερα.

Εντούτοις, πρέπει να αλλάξουμε οπωσδήποτε τους Έλληνες πολιτικούς δρώντες, ακριβώς επειδή πρέπει να αλλάξουμε τις ισχύουσες πολιτικές: χρειαζόμαστε νέες πολιτικές σε εσωτερικό, ήτοι κοινωνικό, επίπεδο· νέες πολιτικές στις εξωτερικές μας σχέσεις και στην εθνική μας άμυνα· νέες πολιτικές στους τομείς των δημόσιων οικονομικών και, εν γένει, της οικονομίας. Αυτή η καινοτομία όμως μπορεί να προέλθει μόνον από νέα πρόσωπα, που δεν θα ελέγχονται από ξένους παράγοντες αλλά απλώς θα ξέρουν να συνεργάζονται μαζί τους· δεν θα σαστίζουν από φοβερό αίσθημα τιμής (και κατωτερότητας) αν ο Σαρκοζί, η Μέρκελ ή ο Μπαρόσο τούς τηλεφωνούν για να τους πουν τι πρέπει να κάνουν· δεν θα είναι εξαρτημένα από τα οικονομικά μας κατεστημένα και άρα δεν θα νιώθουν υποχρεωμένα να υποκύπτουν στα αιτήματά τους για κάθε λογής «διευκολύνσεις». Υπάρχουν τέτοια πρόσωπα;

Ανάγκη για ένα όνειρο

Η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι: «Ναι!» Ο νέος ηγέτης μας, όμως, πρέπει να μπορεί να ονειρευτεί και, όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να έχει το θάρρος, τη φαντασία και τη ρητορική δεινότητα να μεταδώσει αυτό το όνειρο και στον λαό του.

Να κάνει τους συμπατριώτες του περήφανους που είναι Έλληνες. Να αναζωπυρώσει την πίστη τους στον Θεό τους, αλλά, συγχρόνως, να τους διδάξει και εκείνο το είδος ανεκτικότητας που δίνει δύναμη σε ένα ενωμένο έθνος και συνάδει με τη νομική μας αντίληψη περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αυτή εκφράζεται και εφαρμόζεται από το δίκαιό μας. Δεν μπορούμε να πούμε στις άλλες χώρες πώς να κυβερνώνται· οφείλουμε όμως να εξασφαλίσουμε την εντιμότητα, την αποτελεσματικότητα και τη δίκαιη διακυβέρνηση της χώρας μας.

Θα πουν μερικοί: ο Μαρκεζίνης τρέφει αυταπάτες.

Θα τους απαντούσα: αν ο ηγέτης έχει πίστη, αν είναι αποδεδειγμένα ανεπηρέαστος και ανεξάρτητος από αμφίβολης εντιμότητας επιχειρηματίες και ξένους πολιτικούς, και αν μπορεί επιπλέον να εμπνεύσει έναν νέο στόχο στους Έλληνες και να τους κάνει να πιστέψουν σε αυτόν, τότε, ναι, μπορεί να τα καταφέρει.

Και θα τα καταφέρει, εφόσον συνεργαστεί με ανθρώπους τους οποίους θα επιλέξει με βάση την αξία τους, και όχι κομματικά κριτήρια.

Θα τα καταφέρει, εφόσον αρχίσει τη διακυβέρνησή του αποκαθιστώντας πάραυτα τις οικονομικές αδικίες που έχουν υποστεί οι πιο αδύναμοι, οι πιο φτωχοί, οι πιο περιθωριοποιημένοι, οι ξεχασμένοι συνταξιούχοι, οι απόκληροι.

Θα τα καταφέρει, εφόσον πείσει τους πλουσίους (και στην Ελλάδα έχουμε πολλούς!) να δώσουν τη βοήθειά τους σε αυτήν τη φάση έντονης ανάγκης, και εφόσον, ως αντάλλαγμα, θέσει σε ισχύ ένα φορολογικό καθεστώς που θα τους προσφέρει κίνητρα αλλά και σταθερότητα φορολογικής ρύθμισης για να κάνουν εκ νέου επενδύσεις στην Ελλάδα.

Τέλος, θα τα καταφέρει εφόσον προσελκύσει νέους φίλους από το εξωτερικό, μέχρις ότου οι παλιοί φίλοι λογικευθούν και ξαναφερθούν στη χώρα μας με αξιοπρέπεια και σεβασμό. Αυτό το προτείνω από καιρό, αλλά πρέπει να γίνει αμέσως!

Η ισοκατανομή θυσιών σηματοδοτεί τον νέο δρόμο προς την κοινωνική συνοχή

Η συντριπτική αδικία των μέτρων που ελήφθησαν κατά τα τελευταία δύο χρόνια επιδεινώθηκε από το γεγονός ότι τα μέτρα αυτά εφαρμόστηκαν οριζόντια, δηλαδή τυφλά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να γίνει άμεση αποκατάσταση των μεγαλύτερων αδικιών που διαπράχθηκαν με αυτόν τον τρόπο.

Όπως για πολλά άλλα πράγματα, έτσι και στην προκειμένη περίπτωση θα χρειαστούν χρήματα. Δεδομένου όμως ότι το σενάριο που προβλέπω θα εκτυλιχθεί κατά πάσαν πιθανότητα εκτός ευρώ-εξαιτίας της καταστροφικής πολιτικής των αρχικών και των νεότερων «μνημονιακών», και όχι γιατί επιθυμούν κάτι τέτοιο οι «αντιμνημονιακοί»- είναι πια καιρός να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά πως θα αντιμετωπίσουμε αυτό το τρομακτικό ενδεχόμενο.

Όπως πάντα, το πρώτο βήμα είναι να κοιτάξουμε κατάματα τον κίνδυνο και να ειδοποιήσουμε χωρίς περιστροφές τους συμπατριώτες μας για το τι πρέπει να γίνει. Αν αποδεχθούν τη διάγνωση της ασθένειας και τη συνταγή για τη θεραπεία, τα μέτρα θα ληφθούν κατόπιν συναίνεσης, και όχι επιβολής. Αν, πάλι, οι συμπολίτες μας δεν συμφωνούν, θα πρέπει να πάνε σε άλλο γιατρό, αναζητώντας άλλη θεραπεία. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, η απόφαση θα είναι δική τους, και όχι των ξένων!

Η θεραπεία που προτείνω, λοιπόν, στηρίζεται στην ιδέα ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, το οποίο όλοι οι πολίτες –δεν αναφέρομαι καν στους εξ ορισμού εγωκεντρικούς πολιτικούς- πρέπει να δεχθούν, έστω και αν δεν τους ικανοποιεί όλους εκατό τοις εκατό.

Κάτι τέτοιο όμως μπορεί να γίνει εφόσον όλοι πάρουμε κάτι και δώσουμε κάτι: βασιλείς και στρατιώτες, πλούσιοι ή πένητες, εργοδότες ή εργαζόμενοι, συνδικαλιστές ή απλά μέλη συνδικάτων, αστυνόμοι και διαδηλωτές - όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν συμφέρον να επιτύχει αυτή η προσπάθεια. Σε αυτή την υπαρξιακή μάχη, πρέπει να ερωτηθούν οι πάντες, ακόμη και οι νομοταγείς αναρχικοί, και, ει δυνατόν, να συμφωνήσουν!

Έτσι, η άμεση λήψη των μετρών που ανέφερα ενδεικτικά πρέπει να συνδυαστεί με:

(α) τη συνειδητή απόφαση όλων των Ελλήνων πολιτών να μην προβαίνουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες επί ένα ορισμένο διάστημα, ώστε να μπορέσουν τα νέα μέτρα να τελεσφορήσουν·

(β) την προθυμία των πιο ευκατάστατων πολιτών να προστατεύσουν από τον οικονομικό πόνο τούς λιγότερο τυχερούς· (γ) την απόφαση των εργαζομένων και των συνδικάτων τους -που οφείλουν να απελευθερωθούν από τις κομματικές κηδεμονίες- να επιτρέψουν την αναδόμηση του κράτους, να δουλέψουν συνειδητά για τη συλλογή των φόρων, να συμπράξουν με κάθε τρόπο στη μείωση της γραφειοκρατίας προκειμένου η χώρα να προσελκύσει νέες επενδύσεις.

Όλα αυτά πρέπει να γίνουν με απώτερο σκοπό να επανέλθουμε σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και, επιπλέον, να πείσουμε τους ξένους ότι έχει γίνει μια πραγματικά νέα αρχή, η οποία, αργά, κοπιαστικά αλλά με βεβαιότητα, θα επαναφέρει τη χώρα μας σε θέση οικονομικής ανταγωνιστικότητας.

Αυτή η αναδόμηση πιθανότατα θα απαιτήσει τη συνέχιση της εξυγίανσης και της σμίκρυνσης του δημόσιου τομέα, αλλά και την απόλυση όσων δεν εργάζονται επειδή οφείλουν τις θέσεις τους αποκλειστικά και μόνο σε κομματικούς διορισμούς και εξυπηρετήσεις.

Επειδή αυτά τα μέτρα δεν θα είναι εύκολα, θα πρέπει να ληφθούν κατά «έξυπνο» τρόπο, που σκοπό θα έχει να μετριάσει των πόνο των πολιτών που θα τα υποστούν. Να αποφευχθούν, όμως, ΔΕΝ είναι δυνατόν. Πιστεύω, ωστόσο, ότι θα γίνουν αποδεκτές οι σχετικές αποφάσεις από τους περισότερους από εμάς, ιδίως εάν εφαρμοστούν αφού πρώτα αποκατασταθούν διάφορες κατάφωρες αδικίες - π.χ. αφού οι διαπιστωμένοι μεγαλοοφείλετες του δημοσίου υποχρεωθούν να πληρώσουν τους τεράστιους φόρους που οφείλουν.

Θα μου πείτε: «Κλείνει έτσι η μαύρη τρύπα των εσόδων;» Η απάντηση είναι: «Όχι, βεβαίως». Εντούτοις, μια τέτοια κίνηση θα καθιστούσε πιο εύκολη την εφαρμογή της λιτότητας, γιατί θα έπειθε τους θιγόμενους πολίτες ότι δεν θα μπαίνουν πάντα οι ίδιοι στο στόχαστρο για να προφυλάξουν τους πολυπροστατευμένους τραπεζίτες, ξένους και δικούς μας, οι οποίοι τον τελευταίο καρό έχουν γίνει τα «αγαπημένα παιδιά» του κράτους!

Επανέρχομαι λοιπόν στην απόλυτη ανάγκη για μια ευρεία συναίνεση -και όχι για έξωθεν επιβεβλημένες υποχρεώσεις-, βασισμένη στην ισοκατανομή των βαρών, προκειμένου να βεβαιωθούμε ότι θα αποφευχθούν οι εσωτερικές κοινωνικές αναταραχές και θα μειωθούν, όσο το δυνατόν περισσότερο, οι σοβαροί κίνδυνοι του πληθωρισμού που συνοδεύουν κάθε υποτίμηση του εγχώριου νομίσματος και πηγάζουν από την πίεση να αναπληρωθούν αμέσως οι απώλειες από την υποτίμηση.

Εν ολίγοις, έμφαση πρέπει να δοθεί όχι μόνο στην αποκατάσταση αδικιών αλλά και στη συγκράτηση των τιμών και στη δημιουργία όλων εκείνων των θεμελίων που θα πείσουν τους απλήρωτους πιστωτές μας -διότι θα έχουμε πολλούς ξένους που θα υπάγονται σε αυτή την κατηγορία, μια και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε χωρίς να αποτινάξουμε το χρέος μας- ότι μια μέρα θα είμαστε και πάλι αρκετά ελκυστικοί ώστε να σκεφτούν την πιθανότητα νέων επενδύσεων στη χώρα μας.

Η τελευταία αυτή δήλωση δεν είναι θεωρητική· βασίζεται στην πραγματικότητα· την πραγματικότητα ότι οι αγορές ξεχνούν εύκολα εφόσον τους αποδείξεις ότι η οικονομία σου έχει αρχίσει να ανακάμπτει.

Και όλα αυτά θα πρέπει να στηριχθούν από μια νέα εξωτερική πολιτική που θα εκμεταλλευθεί τους αναξιοποίητους φυσικούς πόρους μας και θα προσελκύσει ξένα συμφέροντα, τα οποία μέχρι τώρα δεν μας επέτρεπε καν να σκεφτούμε η εξάρτησή μας από κάποιους άλλους «φίλους».

Είναι εφικτά όλα αυτά;

Η αναγέννηση του Φοίνικα μέσα από τις στάχτες του συμβαίνει μόνο στη μυθολογία. Είμαστε όμως τόσο βαθιά μέσα στα «σκατά» -δυστυχώς, μόνο η λαϊκή γλώσσα μπορεί να εκφράσει με ακρίβεια την εικόνα της σημερινής κατάστασης-, είμαστε τόσο απομονωμένοι από τους φίλους μας, τόσο στερημένοι από έντιμους και εμπνευσμένους ηγέτες, ώστε θα ήταν ό,τι χειρότερο να επικεντρωθούμε σε μύθους και να ελπίζουμε ότι θα βρούμε κάποιον τρόπο για να τους κάνουμε πραγματικότητα.

Μπορούν να επιτύχουν οι προτάσεις μου; Ναι! Με δυσκολίες, αναμφίβολα, τεράστιες θυσίες, αλλά και πλήρη αυτοπειθαρχία. Όλα αυτά είναι αναγκαία γιατί οι συμπατριώτες μου πρέπει να καταλάβουν ότι, όπως είναι υπερβολικές οι απειλές περί ακαριαίου θανάτου σε περίπτωση που βγούμε από το ευρώ, έτσι δεν ευσταθεί διόλου και η άποψη ότι γυρίζοντας στη δραχμή θα γίνουμε «κύριοι του οίκου μας». Η πραγματική απάντηση είναι ότι, μόνον αν δείξουμε μέγιστη αυτοσυγκράτηση και πειθαρχία, μπορεί να ισχύσει και να διαρκέσει κάτι τέτοιο!

Θα σταθούμε, οι Έλληνες, στο ύψος της πρόκλησης; Το ζήτημα μάλλον είναι: έχουμε εναλλακτική λύση;

Τι ακριβώς μας προσφέρουν ο κ. Παπαδήμος και οι πολιτικοί αρχηγοί μας:μακροχρόνια υποτέλεια στην Ευρώπη; De facto μεθόδους που θα απορροφούν όλα τα χρήματα που θα κερδίζουμε, ώστε να πληρώνουμε, πρώτα και υποχρεωτικά, τους ξένους τραπεζίτες για τα δανεικά τους;

Ή μήπως η τυφλή υπακοή (και όχι η φιλία) προς τους Αμερικανούς θα μας βοηθήσει, τη στιγμή που αυτοί στηρίζουν τόσο απροκάλυπτα τις τουρκικές πιέσεις εναντίον μας;

Επιπλέον, η καταφυγή στον νεοσυντηρητισμό, η οποία θα κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους, δεν είναι επ’ ουδενί λόγω προτιμότερη από την επιλογή ενός μοντέλου αγοράς με κίνητρα που θα επιτρέπουν μεν την κερδοφορία αλλά θα προϋποθέτουν και έναν σημαντικό βαθμό κοινωνικής ευθύνης και υποχρεώσεων εκ μέρους των ευπόρων.

Εν ολίγοις, απαιτείται ισορροπία· ισορροπία μέσω της κοινής προσπάθειας. Ισορροπία που θα στηρίζεται στο κοινωνικό συμβόλαιο, το οποίο όλα τα μέλη της κοινωνίας θα αναλάβουν να τηρήσουν μέχρις ότου, έπειτα από μια περίοδο κακουχίας δύο ή και τριών ετών, ξαναβγούμε απο το σκοτάδι.

Συμπύκνωσα πολλές ιδέες μέσα σε πολύ λίγο χώρο. Γι’ αυτόν τον λόγο, κάποιοι αναγνώστες μπορεί να νιώσουν αμφιβολίες για τις προτάσεις μου. Αμφιβολίες για το αν οι Έλληνες είναι καν σε θέση να επιχειρήσουν ένα θαύμα...

Απευθύνομαι όμως σε όλους όσοι θεωρούν ανυπόφορη τη σημερινή κατάσταση και πιστεύουν ότι τα πράγματα διαρκώς χειροτερεύουν. Προς χάριν αυτών, και μόνον, θα παραφράσω την κατακλείδα του Μανιφέστου του Μαρξ και του Ένγκελς:

Έλληνες, ενωθείτε! Δεν έχετε να χάσετε παρά τις αλυσίδες σας. Αλλά μπορείτε να κερδίσετε τον κόσμο!
Η πολιτική θεωρία του Μαρξ, του μεγάλου αυτού στοχαστή, δεν ευοδώθηκε λόγω της οικονομικής ευημερίας που προκάλεσε η βιομηχανική επανάσταση. Ωστόσο, η προπαρατεθείσα κατακλείδα αποτελεί και σήμερα σημαντική πηγή έμπνευσης ακριβώς επειδή παραμένει απολύτως συναφής με την εποχή μας.

Δεν έχουμε άλλη επιλογή, δεδομένου ότι το μόνο που κάνει σήμερα ο κ. Παπαδήμος είναι να μας μεταφέρει τις εντολές άλλων! Ακόμη και την περιβόητη λιτότητα που απαιτούν οι δανειστές μας οι υπουργοί του δεν έχουν ακόμη αρχίσει να την εφαρμόζουν στα σοβαρά.

Η Αριστερά, παρότι δεν ευθύνεται για το σημερινό χάος, μοιάζει ακόμη βυθισμένη στον ταξικό πόλεμο του παρελθόντος, αδυνατώντας να προβάλει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα διακυβέρνησης, πέραν μιας πολιτικής που στηρίζεται στη (α) συνεχή άρνηση και (β) στις συνεχείς κινητοποιήσεις στους δρόμους. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, οι δυνάμεις της είναι περισσότερο διχασμένες από ποτέ άλλοτε στο παρελθόν και, ως εκ τούτου, αδυνατούν να διαμορφώσουν μια πειστική εναλλακτική λύση.

Είμαστε άραγε αρκετά απελπισμένοι ώστε να δοκιμάσουμε επιτέλους τη λύση της κοινωνικής συνεργασίας και αρκετά τολμηροί ώστε να ωφεληθούμε από τους καρπούς της; Ο χρόνος θα το δείξει. Προσωπικά, με το παρόν κείμενο, σκοπό έχω να παρουσιάσω μια γενική σύνοψη της μόνης θεραπείας που θεωρώ ότι μπορεί να μας σώσει. Διότι η θεραπεία αυτή είναι διαχρονική, τόσο λόγω της ορθότητας της βασικής της αρχής -της ισότητας προσπαθειών- όσο και λόγω της απόστασής της από τις παροδικές μόδες που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να νομίζουν ότι μπορούν να αποκτήσουν κάτι χωρίς να δώσουν κάτι.

Η ζωή όμως στηρίζεται στο «πάρε-δώσε». Το ίδιο το Ευαγγέλιο βλέπει ακόμη και τη δωρεά ως αμφοτεροβαρή σύμβαση: «Δωρεὰν ἐλάβετε», μας λέει, «δωρεὰν δότε»!
http://www.antibaro.gr/

Δείγμα από την αποκλεισμένη στους πάγους λίμνη Βοστόκ μεταφέρθηκε στη Μόσχα

2012-02-10T20:03:00.003+02:00

Η Φωνή της Ρωσίας
Στον Πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν παραδόθηκε το πρώτο δείγμα ύδατος από τη λίμνη Βοστόκ, που βρίσκεται κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής.

Μια φιάλη με μεταλλικό πώμα και λαβή κι ένα κιτρινωπό υγρό μετέφερε ο υπουργός Φυσικών Πόρων Γιούρι Τρούτνιεφ. Όπως διηγήθηκε, το νερό αυτό αντλήθηκε σε βάθος 3769 μέτρων.Αυτή την εβδομάδα έγινε γνωστό ότι Ρώσοι επιστήμονες πρώτοι στον κόσμο έφθασαν έως τα ύδατα της λίμνης αυτής, τα οποία έχουν παραμείνει αεροστεγώς αποκλεισμένα κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής επί εκατομμύρια χρόνια. Στην Ακαδημία Επιστημών συνέκριναν σε σημασία τη διείσδυση στην λίμνη των πάγων με την προσγείωση στον Άρη.
Η Φωνή της Ρωσίας

Bloomberg: Επικίνδυνο μικρόβιο στο 'Λαϊκό'

2012-02-10T19:24:00.003+02:00

http://www.iatronet.gr/

Σάλο έχει προκαλέσει η είδηση που μετέδωσε το δίκτυο Bloomberg, σύμφωνα με την οποία ασθενείς με λευχαιμία έχασαν τη ζωή τους στο 'Λαϊκό' νοσοκομείο, αφού προσβλήθηκαν από πολυανθεκτικό μικρόβιο.
Από τις ελληνικές υπηρεσίες, γίνεται λόγος για λανθασμένη απόδοση των στοιχείων και έχει σταλεί σχετική επιστολή διαμαρτυρίας στο Bloomberg.
Η είδηση μεταδόθηκε ως εξής:
Οι Έλληνες γιατροί πολεμούν με αόρατο εχθρό καθημερινά στα νοσοκομεία. Πρόκειται για σούπερ ιό που προκαλεί πνευμονία, που δεν μπορούν να εξουδετερώσουν τα περισσότερα υπάρχοντα αντιβιοτικά.
Ο ιός, που αποκτάται στο νοσοκομείο, σκότωσε μισούς από τους ανθρώπους με λευχαιμία, που μολύνθηκαν στο ‘Λαϊκό’ νοσοκομείο.
Ο John Rex, αντιπρόεδρος της κλινικής λοίμωξης στην Astra Zeneca, δήλωσε ότι δεν είναι σύνηθες να βλέπουμε ανθρώπους να πεθαίνουν από μη αντιμετωπίσιμη λοίμωξη και ότι είναι κάτι που παραπέμπει σε μυθιστορήματα 200 ετών.
Το βακτήριο K pneumonia, που είναι ανθεκτικό στη φαρμακευτική αγωγή, έχει γενετική μετάλλαξη που του επιτρέπει να διαφεύγει ισχυρών φαρμάκων. Έρευνα του 2010 αποκάλυψε ότι ποσοστό 49% των δειγμάτων του συγκεκριμένου βακτηρίου στην Ελλάδα δεν σκοτώνονται από τα αντιβιοτικά ‘τελευταίας καταφυγής’ (carbapenems) σύμφωνα με το European Antimicrobial Resistance Surveillance Network. Πολλοί γιατροί δοκίμασαν ακόμα και φάρμακο 50 ετών (κολιστίνη) που είναι τόσο ισχυρό ώστε μπορεί να βλάψει τα νεφρά.

Κρίση
Το δημοσίευμα αναφέρεται και στην οικονομική κρίση και τις προσπάθειες για αποφυγή χρεοκοπίας, σημειώνοντας ότι το σύστημα υγείας βρίσκεται σε κρίση με ορισμένα σωτήρια φάρμακα να βρίσκονται σε έλλειψη και τα νοσοκομεία να δυσκολεύονται να πληρώσουν τα χρέη.
Το δημοσίευμα αναφέρει στη συνέχεια ότι η χώρα μας έχει το χαμηλότερο ποσοστό νοσηλευτών ανά ασθενή στην Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά κατάχρησης αντιβιοτικών.
Συνεχίζοντας, αναφέρεται στον Γεώργιο Δάικο, αναπληρωτή καθηγητή ιατρικής στο Λαϊκό, ο οποίος πέρσι κέρδισε μια μάχη στην πτέρυγα για ανθρώπους με λευχαιμία και άλλες νόσους του αίματος, χωρίζοντας φορείς του βακτηρίου από ασθενείς που δεν είχαν μολυνθεί και ζητώντας από τους νοσηλευτές να πλένουν τα χέρια τους πιο συχνά.

Ωστόσο, το δημοσίευμα παρομοιάζει την προσπάθεια καταπολέμησης της λοίμωξης στο υπόλοιπο νοσοκομείο με το έργο του Σίσυφου, καθώς ένας νοσηλευτής φροντίζει μέχρι 20 ασθενείς.
Ο σουπερ ιός KPC, πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα το 2007 έχοντας εξαπλωθεί από τις ΗΠΑ και μετά από το Ισραήλ, αναφέρει το δημοσίευμα.
Όταν επέλθει λοίμωξη σε ασθενή, τα βακτήρια χτυπούν σχεδόν σε οποιοδήποτε σημείο του οργανισμού προκαλώντας βλάβη στους πνεύμονες και το ουροποιητικό ή δηλητηριάζοντας το αίμα.

Οι ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό λόγω χημειοθεραπείας ή που είναι σοβαρά άρρωστοι είναι οι πιο ευάλωτοι, δήλωσε ο κ. Γεώργιος Δημόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής εντατικής θεραπείας του Αττικού νοσοκομείου.

Πρόσθεσε ότι τα βακτήρια είναι περισσότερο έξυπνα, σε συνέντευξη που έδωσε στο γραφείο του τον Δεκέμβριο, λίγα μέτρα από την απομόνωση στην οποία βρίσκονταν 3 ασθενείς στο νοσοκομείο, που είχαν μολυνθεί από το KPC.
Το ΚΕΕΛΠΝΟ απήντησε στους δημοσιογράφους του δημοσιεύματος ότι ομάδα του οργανώνει επισκέψεις στα νοσοκομεία για να πείσει για το διαχωρισμό των ασθενών που έχουν μολυνθεί, από τους υπόλοιπους και να πραγματοποιήσει μέτρα υγιεινής, όπως το πλύσιμο των χεριών.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το ΚΕΕΛΠΝΟ δεν έδωσε συγκριμένα στοιχεία για την αντίσταση στα αντιβιοτικά.

Οι ανθεκτικές λοιμώξεις είναι περισσότερο συχνές σε πολύ αρρώστους ασθενείς που βρίσκονται στην εντατική, σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ, που αναφέρει σύμφωνα με το δημοσίευμα ότι στην Ευρώπη κάθε χρόνο πεθαίνουν από ανθεκτικές στα αντιβιοτικά λοιμώξεις περίπου 25.000 άνθρωποι.
http://www.iatronet.gr/

Τετέλεσται! Οι Ελληνες εν τάφω...

2012-02-10T18:58:00.001+02:00

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

http://www.ethnos.gr/

Αβουλοι, μοιραίοι, σπιθαμιαίοι. Τίποτα δεν διαπραγματεύθηκαν. Τίποτα δεν διέσωσαν. Υπέκυψαν ασυζητητί σε όλους τους όρους και τις απαιτήσεις των επικυρίαρχων υπαλλήλων της ΕΕ και του ΔΝΤ, βυθίζοντας τη χώρα μας στο πιο βαθύ σκοτάδι της σύγχρονης ιστορίας της. Ο λόγος για τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων της συγκυβέρνησης - τον Γιώργο Παπανδρέου του ΠΑΣΟΚ, τον Αντώνη Σαμαρά της ΝΔ και τον Γιώργο Καρατζαφέρη του ΛΑΟΣ. Εξαιρετικά εύκολο αποδείχθηκε να καμφθούν οι επί μήνες ανέξοδα διαφημιζόμενες ως δήθεν ανυποχώρητες «κόκκινες γραμμές» του προέδρου της ΝΔ - σαν παγωτό χωνάκι στον ήλιο της Σαχάρας! Για τον Γ. Παπανδρέου και τον Γ. Καρατζαφέρη δεν υπήρχε φυσικά καμιά αμφιβολία ως προς το τι θα έπρατταν, αφού αυτοί είχαν ψηφίσει ήδη το πρώτο Μνημόνιο, αλλά αποδείχθηκε ότι και ο Α. Σαμαράς δεν είχε την κρίσιμη στιγμή το σθένος να διαφοροποιηθεί από αυτούς που σωστά λοιδωρούσε, κατατασσόμενος τελικά στην ίδια με αυτούς κατηγορία στη συνείδηση του ελληνικού λαού.
Τα ονόματα όλων αυτών που κατείχαν θέσεις ευθύνης και συναίνεσαν να παραδώσουν την Ελλάδα στις απαιτήσεις των κοινωνικών βαρβάρων της ΕΕ και του ΔΝΤ θα γραφτούν με μαύρα γράμματα στις δέλτους καταισχύνης της ελληνικής ιστορίας - πράγμα που φυσικά τους ίδιους καθόλου δεν τους νοιάζει.
Το μέλλον της χώρας διαγράφεται ζοφερό μετά από την παράδοσή της στους ξένους δανειστές. Εκατομμύρια Ελληνες θα πέσουν θύματα της οικονομικής Κατοχής.
Ηδη ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο οι πρώτοι «νεκροί» - οι άνεργοι δηλαδή που προκάλεσε η πολιτική που υπαγόρευσε το πρώτο Μνημόνιο: 1.029.000 οι άνεργοι τον Νοέμβριο - όταν δηλαδή πολλές επιχειρήσεις ακόμη κρατιόντουσαν με τα δόντια, με την ελπίδα ότι ίσως οι γιορτές τούς έδιναν το φιλί της ζωής.
Τώρα που κάθε ελπίδα οικονομικής ανάκαμψης εξέλιπε, πολύ φοβόμαστε ότι ο αριθμός των ανέργων θα έχει ξεπεράσει τον Ιούνιο το ενάμισι εκατομμύριο, υπερβαίνοντας το 30% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού από 20,9% που ήταν ήδη τον Νοέμβριο.
Η «δικτατορία των δανειστών» δεν πρόκειται να επιδείξει κανένα έλεος απέναντι στην οικονομική δυστυχία του πληθυσμού της υποτελούς Ελλάδας. Ξένοι είναι έτσι κι αλλιώς, τι να τους νοιάξει για τους Ελληνες; Αυτοί το πώς θα παίρνουν τα δισεκατομμύριά τους έχουν μοναδικό μέλημα, όπως όλοι οι τοκογλύφοι σε όλες τις εποχές.
Δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα για να τους νοιάζει αν οι Ελληνες πεινάνε, αν τα σχολεία μας κλείνουν, αν τα νοσοκομεία μας καταρρέουν.
Το πολύ πολύ να βάλουν τους Γερμανούς παπάδες να οργανώσουν και καμιά... φιλανθρωπική αποστολή για να μοιράσει συσσίτια σε πεινασμένους Ελληνες για να τα δείχνουν στη γερμανική τηλεόραση ώστε να ενισχυθεί η προπαγάνδα του Βερολίνου ότι... μας έσωσαν και μας ταΐζουν κι από πάνω!
Η ΕΕ και το ΔΝΤ προωθούν μεθοδικά και αποτελεσματικά τον στόχο τους που δεν είναι άλλος από το να ρίξουν τους μισθούς των Ελλήνων, σχηματικά μιλώντας, γύρω στο πεντακοσάρικο και μέχρι χιλιάρικο το πολύ, τις συντάξεις στα τρία - τέσσερα κατοστάρικα, να απολύσουν εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους και εκατομμύρια στον ιδιωτικό τομέα ώστε μέσω αυτής της κατοχικής εξαθλίωσης να υποβιβαστεί η Ελλάδα -όπως άλλωστε και όλες οι υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού νότου- στην κατηγορία των φτηνών και εξαθλιωμένων επαρχιών του Τέταρτου Ράιχ.
Τέτοιες είναι όλες οι χώρες του αλήστου μνήμης «υπαρκτού σοσιαλισμού» που μπήκαν στην ΕΕ και «σώθηκαν» κι αυτές!
Ζοφερές εποχές για την Ελλάδα και τους Ελληνες. Η πορεία προς την άβυσσο δεν έχει πάτο, καθώς η αρπακτικότητα των Ευρωπαίων δυναστών δεν έχει κορεσμό. Οσο στη χώρα μας δεν σημειώνεται παρατεταμένη κοινωνική έκρηξη, η λογική των επικυρίαρχων είναι και θα είναι «το υποζύγιο αντέχει, φόρτωσέ το κι άλλο!».
Προανήγγειλαν ήδη ότι τον Ιούνιο θα πάρουν κι άλλα μέτρα. Θα κόψουν τις συντάξεις αυτή τη φορά. Τώρα πια δεν φοβούνται να προαναγγέλλουν τα δεινά στα οποία υποβάλλουν τον ελληνικό λαό. Ουαί τοις ηττημένοις...
Ελεγχος
Δεν συμφέρουν την ΕΕ οι εκλογές
Οργίαζαν χθες οι φήμες για άμεση προκήρυξη εκλογών. Δεν τις συμμεριζόμαστε. Είναι σωστό το επιχείρημα ότι τώρα που ο Α. Σαμαράς μετατράπηκε από «αντιμνημονιακό λυκόσκυλο» σε «μνημονιακή σκυλίτσα της αγκαλιάς», θα ήταν εντελώς ακίνδυνη για την ΕΕ μια κυβέρνηση με πυρήνα τη ΝΔ. Αν γίνουν όμως σύντομα εκλογές, τότε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ με το ζόρι θα φτάσουν συνολικά το 50% των ψήφων, ενώ σήμερα μπορούν να ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν το 80% του ελληνικού λαού. Γιατί οι Γερμανοί και η ΕΕ να προτιμήσουν ένα κατά πολύ ασθενέστερο του σημερινού κυβερνητικό σχήμα; Ο,τι κι αν λέει τώρα πια ο Σαμαράς, ποιος του δίνει σημασία;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

http://www.ethnos.gr/

Vodafone: Βγάζει τα λεφτά της έξω από την Ελλάδα "κάθε απόγευμα

2012-02-09T20:56:00.003+02:00

http://www.capital.gr/
Σε μεταφορά των χρημάτων της από τις δραστηριότητες στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες προχωρά η Vodafone σε καθημερινή βάση, όπως ανακοινώθηκε στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου για τα αποτελέσματα του τρίτου τριμήνου, σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει το Bloomberg.

Όπως αναφέρεται, ο οικονομικός διευθυντής της εταιρείας, Andy Halford, σημείωσε πως «κάθε απόγευμα» τα λεφτά από τις δραστηριότητες στην Ελλάδα και άλλες αγορές μεταφέρονται στη Βρετανία, καθώς η εταιρεία φοβάται τις επιπτώσεις της κρίσης χρέους.

Παράλληλα, ο Halford φέρεται να συμπλήρωσε πως εξετάζεται το ενδεχόμενο τιμολόγησης σε διαφορετικό νόμισμα, εάν χρειαστεί.

Υπενθυμίζεται ωστόσο ότι προ λίγων εβδομάδων η Vodafone επένδυσε ποσό 168,5 εκατ. ευρώ για επέκταση της άδειάς της στην Ελλάδα.

Σημειώνεται πως αυτή την εβδομάδα η Vodafone Group εγκατέλειψε τις προσπάθειες συγχώνευσης με τη Wind Hellas, καθώς οι μέτοχοι των δύο εταιρειών εκτίμησαν ότι πολύ δύσκολα θα έδιναν οι Βρυξέλλες το πράσινο φως για τη συγχώνευση των δύο εταιρειών.

Τί απαντά η Vodafone

Σε συνέχεια σημερινών δημοσιευμάτων, η Vodafone Ελλάδας διευκρινίζει ότι: "Για περισσότερα από δέκα χρόνια, ο Όμιλος Vodafone εφαρμόζει στο πλαίσιο της λειτουργίας του, ως συνήθη πρακτική παγκοσμίως, σε όλες τις χώρες στις οποίες δραστηριοποιείται στην Ευρώπη, στην Ασία, και στην Αφρική, τη διαχείριση των διαθεσίμων μετρητών σε κεντρικό επίπεδο. Η σχετική πρακτική ουδεμία σχέση έχει με τις οικονομικές συνθήκες της Ευρώπης ή της Ελλάδας".

http://www.capital.gr/

Πηγή:www.capital.gr

Εντυπωσιακό πείραμα στην Ανταρκτίδα

2012-02-08T14:05:00.003+02:00

Η Φωνή της Ρωσίας
Παρόλο που οι έρευνες της κρυμμένης κάτω από τους πάγους της Ανταρκτίδας (ή Ανταρκτικής) λίμνης δεν έχουν αρχίσει ακόμη, ωστόσο τα αποτελέσματα του επιτυχημένου πειράματος έχουν ήδη εξαιρετική αξία,- δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Νικολάι Λαβιόροφ, σχολιάζοντας τις πληροφορίες ότι οι Ρώσοι επιστήμονες κατάφεραν να ολοκληρώσουν τις συνεχιζόμενες από το 1991 εργασίες διάτρησης του πηγαδιού ως την ευρισκόμενη κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής λίμνη Βοστόκ.

«Αυτή είναι μεγάλη κατάκτηση και τεράστια επιτυχία της ρωσικής επιστήμης. Εννοείται ότι οι ειδικοί έφτασαν ως τη λίμνη μόλις πρόσφατα και, συνεπώς, είναι πρόωρα να περιμένουμε κάποια σοβαρά δεδομένα. Παρόλα αυτά, το ίδιο το γεγονός της επιτυχούς διάτρησης του πάγου πάχους σχεδόν 4 χιλιομέτρων έχει εξαιρετικά μεγάλη επιστημονική αξία»,- είπε ο ακαδημαϊκός Λαβιόροφ.

Ανάμεσα στους ειδικούς επικρατεί ευφορία. Συγκρίνουν την κατάκτησή τους με την προσελήνωση του ανθρώπου. Με μία μόνο διαφορά. Ο άνθρωπος κατάφερε να διεισδύσει σε άλλο κόσμο, που είναι απομακρυσμένο από τη σημερινή Γη όχι σε απόσταση, αλλά χρονικά.

Η ουσία του ζητήματος συνίσταται στο ότι η λίμνη βρίσκεται κάτω από τους πάγους πάχους σχεδόν 4 χιλιομέτρων και προς το παρόν κανένας δεν μπορεί ούτε καν να φανταστεί πως θα συμεριφέρονται οι βγαλμένοι στην επιφάνεια κάτοικοι της λίμνης. Για όλα αυτά ακριβώς συνομιλήσε στο Ινστιτούτο Αρκτικής και Ανταρκτικής της Αγίας Πετρούπολης ο ανταποκριτής του ΡΣ "Η Φωνή της Ρωσίας" με τον Βαλέρι Λουκίν, επικεφαλής της ρωσικής ανταρκτικής αποστολής.

-«Ποτέ άλλοτε δεν έκανε κανείς διατρήσεις του πάγου τόσο μεγάλου πάχους. Μάλιστα, αυτό το πηγάδι είναι το βαθύτερο στον κόσμο. Υπάρχουν δύο υποθέσεις σχετικά με την προέλευση της λίμνης. Ορισμένοι θεωρούν ότι θα μπορούσε να υπάρχει ακόμη και πριν από την εποχή παγώματος της ηπείρου της Ανταρτικής. Αυτή η διαδικασία ξεκίνησε περίπου 30-40 εκατομμύρια χρόνια πριν. Άλλοι θεωρούν ότι η λίμνη αυτή μπορούσε να εμφανιστεί σαν αποτέλεσμα του ξεπαγώματος της κατώ επιφάνειας του παγετώνα λόγω της τριβής του με τα ιθαγενή πετρώματακατά κατά την κίνηση του παγετώνα. Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, που μπορούν να κατοικούν στο νερό της λίμνης, αναπτύσσονταν σύμφωνα με τους νόμους της εξέλιξης, που είναι άγνωστοι σε μάς, στους γήινους.

Όπως προκύπτει από τις αναλύσεις των ισοτόπων, που έκαναν οι Ρώσοι ειστήμονες, ο παγετώνας στην Ανταρκτική εμφανίστηκε πριν 423 χιλιάδες χρόνια και τα πιο κοντινά προς τους καιρούς μας στρώματα του πάγου, διαμορφώθηκαν, κατά πάσα πιθανότητα, όχι σαν αποτέλεσμα της συμπύκωσης του χιονιού, αλλά σαν αποτέλεσμα του παγώματος της ατμοσφαιρικής υγρασίας. Γιατί δίνεται τόση προσοχή στο δοσμένο πείραμα;

Όχι μόνο γιατί ο Άνθρωπος πρέπει να ξέρει την γενέτειρά του- τη Γη. Δοκιμάζουμε επίσης στην Ανταρκτίδα διάφορες μεθόδους αναζήτησης της ζωής σε άλλους πλανήτες του Ηλιακού συστήματος.

Κατά τις εργασίες στη λίμνη Βοστόκ είναι εξασφαλισμένη η στειρότητα. Δηλαδή εξασφαλίζεται η μη διείσδυση στη λίμνη κάποιων μικροοργανισμών που ζουν στη Γη, κάτι που θα μπορούσε να επηρεάσει δυσμενώς τους κατοίκους της. Ταυτόχρονα, εμείς επίσης θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, μιά και μας περιμένει αντανάμωση με τις άγνωστες σε μας μορφες της ζωής. Τέτοιες μορφές της ζωής υπάρχουν σε συνθήκες πίεσης 375 ατμοσφαιρών μέσα στην απόλυτη σκοτεινιά και κανένας δεν ξέρει τι επίδραση μπορούν να ασκήσουν στους σημερινούς κατοίκους του πλανήτη μας»,- παρατήρησε συμπεραίνοντας ο Βαλέρι Λουκίν.

Εξάλλου, η μελέτη του νερού της λίμνης Βοστόκ δεν θα αρχίσει νωρίτερα από τον Δεκέμβριο του 2012, επειδή τον Φεβρουάριο στην Ανταρκτική έρχεται το φθινόπωρο και όλες οι εργασίες σταματούν για όλη την χειμερινή περίοδο. Το πηγάδι σε συντηρούμενη μορφη θα μείνει ως το επόμενο ανταρκτικό καλοκαίρι.

Η Φωνή της Ρωσίας

Τρομακτικοί ήχοι απο τον ουρανό: Η πρώτη επιστημονική επιβεβαίωση

2012-02-07T12:08:00.003+02:00

http://eleftheri-epistimi.blogspot.com/
Σημείωση Ελεύθερης Επιστήμης: Είναι γνωστό οτι ακούγονται παράξενοι και τρομακτικοί θόρυβοι σε όλη τη Γη. Ακόμη όμως πιο ανησηχυτικό και τρομακτικό είναι ότι οι λαλίστατοι κατα τα άλλα γεωφυσικοί και σεισμολόγοι, δεν εμφανίστηκαν πουθενά για να δώσουν κάποια εξήγηση για αυτούς τους θορύβους. Ειδικά στο δυτικό κόσμο, φαντάζομαι να συμφωνείτε όλοι, ότι είναι περίεργη η απουσία μιας εξήγησης απο τη NASA ή κάποια άλλη επίσημη πηγή. Αυτό ακριβώς αυξάνει τις φημολογίες. Παρ' όλα αυτά το ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ βρήκε έναν γεωφυσικό απο το Αζερμπαϊτζαν, που δίνει μια λογική εξήγηση για τους θορύβους.

Το κείμενο είναι απο WOSCO η μετάφραση απο ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Elchin Khalilov είναι γεωφυσικός που εργάζεται στον τομέα της γεωδυναμικής και γεωτεκτονικής. Είναι πρόεδρος του World Organization for Scientific Cooperation (Παγκόσμιος Οργανισμός για Επιστημονική Συνεργασία), πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής για την Παγκόσμια Γεωλογική και Περιβαλοντική Αλλαγή GGEC GEOCHANGE και πρόεδρος του Παγκόσμιου Δικτύου για την Πρόβλεψη των Σεισμών. Περισσότερα για τον κ. Khalilov μπορείτε να διαβάσετε εδω..
Έδωσε μια συνέντευξη για τους παράξενους ήχους που ακούγονται σε όλη τη Γη στο Ακολουθεί η συνέντευξή του.

Ερώτηση Wosco: Κύριε Khalilov, ποια είναι η φύση αυτών των ασυνήθιστων και πολύ χαμηλής συχνότητας ήχων που αναφέρθηκαν απο ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων σε διαφορετικά μέρη του πλανήτη απο το προηγούμενο καλοκαίρι του 2011; Πολλοί τους αποκαλούν "Ηχους της Αποκάλυψης". Πληροφορίες για τους ήχους αυτούς έρχονται απ' όλο το κόσμο: ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Κόστα Ρίκα, Ρωσία, Τσεχία, Αυστραλία, κτλ.

Khalilov: Αναλύσαμε ηχογραφήσεις τέτοιων ήχων και βρήκαμε ότι το φάσμα των περισσότερων εξ αυτών κυμαίνεται μέσα στο εύρος των υπόηχων, δηλαδή δεν μπορεί να ακουστεί απο τους ανθρώπους. Αυτό που ακούν οι άνθρωποι είναι ένα μικρό κλάσμα της πραγματικής δύναμης των ήχων αυτών. Είναι χαμηλής συχνότητας ακουστικές εκπομπές στο εύρος περίπου 20 με 100 Hz διαμορφωμένες με πολύ χαμηλής συχνότητας κύματα. Δημιουργούνται στην ανώτερη ατμόσφαιρα, στα σύνορα ατμόσφαιρας-ιονόσφαιρας συγκεκριμένα. Μπορεί να υπάρχουν πολλές αιτίες, που δημιουργούν αυτά τα ηχητικά κύματα, όπως: σεισμοί, ηφαιστειακές εκρήξεις, τυφώνες, καταιγίδες, τσουνάμι, κτλ. Το βέβαιο είναι ότι το μέγεθος των παρατηρούμενων βουητών ως προς την περιοχή που καλύπτουν και το πραγματικό μέγεθος της ισχύς τους υπερβαίνει κατα πολύ εκείνες που μπορούν να παραχθούν απο τα προαναφερθέντα φαινόμενα.

Ερώτηση: Στην περίπτωσή μας, τι θα μπορούσε να προκαλεί αυτό το βουητό στον ουρανό;

Η άποψή μας είναι ότι η πηγή τόσο δυνατών και τεράστιων εκδηλώσεων κυμάτων ακουστικής βαρύτητας πρέπει να οφείλονται σε μεγάλου εύρους ενεργειακές διεργασίες. Οι διεργασίες αυτές συμπεριλαμβάνουν πολύ δυνατές ηλιακές εκρήξεις και την τεράστια ενέργεια που ρέει απο αυτές, ορμώντας προς την επιφάνεια της Γης και αποσταθεροποιεί την μαγνητόσφαιρα, την ιονόσφαιρα και την ανώτερη ατμόσφαιρα. Έτσι, οι επιδράσεις των ισχυρών ηλιακών εκρήξεων είναι η πρόσκρουση των κρουστικών κυμάτων του ηλιακού ανέμου, χείμμαροι σωμματιδίων και εκρήξεις ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, είναι οι κύριες αιτίες της δημιουργίας κυμάτων ακουστικής βαρύτητας που ακολουθούν την αύξηση της ηλιακής δραστηριότητας. Λαμβάνοντας υπόψη την αύξηση της ηλιακής δραστηριότητας, όπως εκδηλώθηκε με την αύξηση του αριθμού και της ενέργειας των ηλιακών εκλάμψεων απο τα μέσα του 2011, μπορούμε να υποθέσουμε ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα βουητά αυτά να είναι αποτέλεσμα της αύξησης της ηλιακής δραστηριότητας. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι η ηλιακή δραστηριότητα ξεκίνησε να αυξάνεται κατακόρυφα απο τις αρχές του 2011, με το εύρος της σημαντικά υψηλότερο απο όλες τις προβλέψεις που δόθηκαν απο μια σειρά σημαντικών επιστημονικών φορέων το 2010 και το 2011. Ενώ, η παρατηρούμενη αύξηση στην ηλιακή δραστηριότητα είναι πλήρως συμβατή με τις προβλέψεις της Διεθνούς Επιτροπής GEOCHANGE που δημοσιεύτηκαν στην Έκθεση της Επιτροπής τον Ιούνιο του 2010. Αν αυτός ο ρυθμός ανάπτυξης της ηλιακής δραστηριότητας συνεχιστεί, το εύρος της μέχρι το τέλος του 2012 θα είναι υψηλότερο απο το εύρος του 23ου ηλιακού κύκλου και το 2013-2014 η ηλιακή ακτινοβολία θα φθάσει στο αποκορύφωμά της το εύρος της οποίας είχε προβλεφθεί απο εμάς να είναι 1,5-1,7 φορές υψηλότερο απο το εύρος του 23ου κύκλου.

Ερώτηση: Είπατε όμως ότι η αιτία του βουητού αυτού μπορεί να βρίσκεται στον πυρήνα της Γης επίσης, τι σημαίνει αυτό;

Υπάρχει ακόμη μία πιθανή αιτία της δημιουργίας των ήχων αυτών και μπορεί βρίσκεται στον πυρήνα της Γης. Το γεγονός ότι η επιτάχυνση της μετακίνησης του βόρειου μαγνητικού πόλου της Γης, η οποία αυξήθηκε περισσότερο απο πέντε φορές μεταξύ του 1998 και του 2003 και είναι στο ίδιο επίπεδο σήμερα δείχνει εντατικοποίηση των διαδικασιών ενέργειας στον πυρήνα της Γης, δεδομένου οτι είναι διεργασίες στο εσωτερικό και εξωτερικό πυρήνα που διαμορφώνουν το γεωμανητικό πεδίο της. Εν τω μεταξύ, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, στις 15 Νοεμβρίου 2011 όλοι οι γεωφυσικοί σταθμοί ATROPATENA που καταγράφουν τρισδιάστατες παραλλαγές του πεδίου βαρύτητας της Γης σχεδόν ταυτόχρονα κατέγραψαν μια ισχυρή βαρυτική ώθηση. Οι σταθμοί είναι εγκατεστημένοι στην Κωνσταντινούπολη, το Κίεβο, το Ισλαμαμπάντ και την Γιογκακάρτα, με τον πρώτο και τον τελευταίο να χωρίζονται απο απόσταση 10.000 χιλιομέτρων. Ένα τέτοιο φαινόμενο είναι δυνατό να συμβεί μόνο αν η πηγή αυτής της εκπόρευσης είναι στο επίπεδο του πυρήνα της Γης. Αυτή η τεράστια απελευθέρωση ενέργειας απο τον πυρήνα της Γης, το τέλος του περασμένου έτους ήταν κάποιου είδους σήμα εκκίνησης που δείχνει την μετάβαση της εσωτερικής ενέργειας της Γης σε μια νέα ενεργή φάση. Εντατικοποίηση των διαδικασιών ενέργειας στον πυρήνα της Γης μπορεί να διαμορφώσει το γεωμαγνητικό πεδίο το οποίο, διαμέσου μιας αλυσίδας των φυσικών διεργασιών στην ιονόσφαιρα - στο σύνορο της ατμόσφαιρας, δημιουργεί ακουστικά κύματα βαρύτητας(Σ.Ε: Έτσι αναφέρεται ο όρος στο πρωτότυπο) το ηχητικό φάσμα των οποίων ακούγεται στους ανθρώπους με ένα τρομακτικό ήχο χαμηλής συχνότητας σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη. Και στις δύο περιπτώσεις, παρόλο που οι αιτίες των ακουστικών κυμάτων βαρύτητας είναι αρκετά κατανοητές απο άποψη γεωφυσικού χαρακτήρα, αποτελούν ενδείξης της αναμενόμενης σημαντικής αύξησης της ηλιακής δραστηριότητας και της γεωδυναμικής δραστηριότητας του πλανήτη μας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι διεργασίες στον πυρήνα διέπουν την εσωτερική ενέργεια του πλανήτη μας, ως εκ τούτου, θα πρέπει να περιμένουμε στο τέλος του 2012 μια απότομη αύξηση ισχυρών σεισμών, ηφαιστειακών εκρήξεων, τσουνάμι και ακραία καιρικά φαινόμενα που θα θα κορυφωθούν το 2013-2014.

Ευχαριστούμε για τις απαντήσεις σας.
Wosco International News Agency
http://eleftheri-epistimi.blogspot.com/

Ποιος θέλει να πάει στην Σελήνη;

2012-02-07T11:56:00.002+02:00

Η Φωνή της Ρωσίας

Ευκαιρία να γίνει κοσμοναύτης και να πάει στην Σελήνη έχει τώρα ο καθένας που ονειρεύεται να κατακτήσει το Σύμπαν. Η Ομοσπονδιακή Διαστημική Υπηρεσία (Ροσκόσμος) και το Κέντρο προετοιμασίας κοσμοναυτών Γκαγκάριν, ανήγγειλαν ανοιχτό διαγωνισμό για την νέα ομάδα κοσμοναυτών.

Αυτήν την ομάδα θα την προετοιμάζουν για εκτέλεση συγκεκριμένης αποστολής – ταξίδι στην Σελήνη.

Ο διαγωνισμός ξεκίνησε την 1 Φεβρουαρίου και θα τερματίσει στις 15 Μαρτίου. Σε αυτήν την περίοδο ο καθένας, που έχει σπουδάσει τεχνικές επιστήμες ή ιατρική, συγκεκριμένα αυτές είναι οι προϋποθέσεις στο αρχικό στάδιο, μπορεί να συμπληρώσει αίτηση στην ιστοσελίδα του Ροσκόσμος. Ο αριθμός των συμμετεχόντων δεν περιορίζεται, θα επιλεχθούν όμως μόνο 5 άτομα, τα ονόματα των οποίων θα ανακοινωθούν στις 30 Απριλίου. Διαγωνισμός στον τομέα των διαστημικών θεμάτων σαν αυτόν, διεξάγεται για πρώτη φορά στην Ρωσία, και δίνει μια μοναδική ευκαιρία σε αυτούς που ονειρεύονται το διάστημα, μιλά ο Αλεξέι Κουζνετσόβ, διευθυντής της υπηρεσίας τύπου της Ροσκόσμος:

- Εάν παλαιοτέρα, στην ομάδα κοσμοναυτών εγγράφανε ως υποψήφιους μόνο τους εκπροσώπους του Υπουργείου Άμυνας, και στην πλειοψηφία τους ήταν στρατιωτικοί χειριστές αεροσκαφών, όπως επίσης και τους εκπροσώπους μερικών επιχειρήσεων του διαστημικού τομέα, σήμερα αποφασίστηκε να διευρυνθεί ο κύκλος των αιτούμενων που θα ήθελαν να πάνε στο διάστημα και οι οποίοι είναι ευφυείς και έχουν καλή υγεία.

Όμως η θέληση για ταξίδι στο διάστημα και το αιχμηρό μυαλό – δεν είναι οι μοναδικές απαιτήσεις προς τους αιτητές. Είναι απαραίτητες οι επικοινωνιακές ικανότητες, οι τεχνικές γνώσεις, συμπληρώνει η Άννα Τόκαρεβα, εκπρόσωπος της υπηρεσίας τύπου του Κέντρου Εκπαίδευσης κοσμοναυτών.

- Το άτομο πρέπει να κατέχει τις ελάχιστα απαραίτητες γνώσεις στον τομέα των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων, να έχει ικανότητες στην εκμάθηση της διαστημικής τεχνολογίας, να ξέρει από υπολογιστές, την ρωσική και αγγλική γλώσσα, και επίσης να έχει καλή υγεία. Θα περάσουν από βασική εκπαίδευση στα γενικά θέματα περί του διαστήματος, η οποία θα κρατήσει 2 χρόνια και μετά θα δώσουν εξετάσεις, βάσει αποτελεσμάτων των οποίων θα προταθούν στην ομάδα κοσμοναυτών.

Η Σελήνη δεν έχει επιλεχθεί τυχαία. Στο παρελθόν υπήρξαν επιτυχείς προσπάθειες της κατάκτησής της, αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή. Η Ρωσία σχεδιάζει να εξερευνήσει και να κατακτήσει τον γήινο δορυφόρο. Εκεί θα εγκατασταθούν οπτικά τηλεσκόπια, υπάρχουν σχέδια για κατασκευή επανδρωμένων βάσεων.

Τα σχέδια κατάκτησης της Σελήνης δεν είναι στιγμιαίες. Η προετοιμασία της νέας ομάδας θα συνεχίζεται για μερικά χρόνια. Ενώ η πρώτη επανδρωμένη πτήση προγραμματίζεται να γίνει στα μέσα του 2020.

Η Φωνή της Ρωσίας

Οι προσπάθειες αποικισμού του Διαδικτύου προς το παρόν αποβαίνουν μάταιες

2012-02-07T11:48:00.001+02:00

Η Φωνή της Ρωσίας
Την Ευρώπη συνταράσσουν οι απεργίες των χρηστών του Διαδικτύου εναντίον της Εμπορικής συμφωνίας κατά των πειρατικών προϊόντων – ACTA (Anti-counterfeiting Trade Agreement)

Μαζικές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στην Πολωνία, τη Σουηδία και τη Σλοβενία. Τους διαδηλωτές βοηθούν οι χάκερς από τη καλά γνωστή οργάνωση Anonymous, οι οποίοι θέτουν εκτός λειτουργίας διάφορες κρατικές πηγές.

Η υιοθέτηση του νόμου ACTA προωθείται εδώ και μερικά χρόνια. Συγκεκριμένα τον λομπάρουν οι κάτοχοι πνευματικής ιδιοκτησίας, ειδικότερα, οι εταιρίες ηχογράφησης και οι κινηματογραφικές εταιρίες, - λέει αναφερόμενος στην προϊστορία του θέματος ο καθηγητής, εμπειρογνώμονας στην ανταγωνιστική κατασκοπεία Γιεβγκένι Γιουσούκ:

- Σ΄αυτό το νόμο σχεδιάζουν να εφαρμόσουν μιά σειρά πολύ σκληρά μέτρα. Πρώτον, τελωνιακό έλεγχο των φορέων πληροφοριών – νόουτμπουκ, τηλεφώνων και άλλων συσκευών, στις οποίες μπορούν να φυλάγονται πειρατικά αρχεία. Μάλιστα, αν αυτά τα αρχεία ανακαλυφθούν, το ντιβάις (device) θα κατασχεθεί και ο κάτοχός του θα αναγκαστεί να πληρώσει πρόστιμο. Εκτός αυτού, διευρύνονται τα δικαιώματα ελέγχου των διαδικτυακών προβάιντερ. Όπως διακηρύσσεται, αυτό θα τους αφορά όλους, όσους διαδίδουν παράνομο περιεχόμενο. Όμως εφόσον υπάρχει το δικαίωμα παρακολούθησης της διαδικτυακής κυκλοφορίας με την πρόφαση της καταπολέμησης των πειρατικών προϊόντων, πολλοί θα θελήσουν να επωφεληθούν αυτού του δικαιώματος.

Ο Γιεβγκένι Γιουσούκ είναι πεπεισμένος ότι η μαζική οργή εναντίον του ACTA χρηματοδοτείται και υποδαυλίζεται από οργανώσεις, που πλουτίζουν με τη βοήθεια της κομπιουτερικής πειρατείας, εφόσον οι περιορισμοί πλήττουν σημαντικά τη μπίζνες τους. Άλλος ένας εμπειρογνώμονας, ο επικεφαλής του τομέα ανταγωνιστικής κατασκοπείας της εταιρίας «Ντιαλόγκ-Ναούκα» («Διάλογος-Επιστήμη») Αντρέι Μασαλόβιτς, αντίθετα, θεωρεί ότι η κατάσταση υποδαυλίζεται σε υψηλότερο επίπεδο.

Η ACTA δεν είναι η μοναδική συμφωνία στον κόσμο, την οποία προσπαθούν να προωθήσουν με το ζόρι διάφορες οργανώσεις κατόχων δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχουν δυο άλλα νομοσχέδια – το SOPA και το PIPA, τα οποία επίσης προκαλούν δικαιολογημένη οργή στη διαδικτυακή κοινή γνώμη. Μάλιστα, - τόσο δυνατή, που η Γερουσία των ΗΠΑ αναγκάστηκαν να αναβάλει τη συζήτησή τους, - είπε ο Αντρέι Μασαλόβιτς σε συνέντευξη στη "Φωνή της Ρωσίας".

- Ό,τι συμβαίνει σήμερα στο Διαδίκτυο, προσωπικά δεν θα το θεωρούσα σαν μικρές μεθοριακές συγκρούσεις γύρω από τα νομοσχέδια SOPA και PIPA ή ACTA. Όλα μαζί διαμορφώνουν κοινή διαδικασία – τη διαδικτυακή αποικιοκρατία. Σήμερα παράλληλα σε μερικές ισχυρές χώρες, οι οποίες θεωρούν τον εαυτό τους δημοκρατικές, ξαφνικά ανακάλυψαν άλλο ένα αδέσποτο κράτος – το Ίντερνετ. Και αποφάσισαν να το κάνουν αποικία τους, επιβάλλοντας εκεί τους δικούς τους κανονισμούς παιχνιδιού. Οι πηγές του Διαδικτύου σήμερα είναι ακριβότερες από το χρυσάφι και ο πόλεμος διεξάγεται ακριβώς γι΄αυτές, γι΄αυτό προσωπικά θεωρώ ότι σε μεγαλύτερο βαθμό αυτό δεν αποτελεί υπόθεση της διαδικτυακής κοινότητας, αλλά των ειδικών υπηρεσιών των χωρών και των κυβερνοστρατευμάτων τους.

Ο αποικισμός του Διαδικτύου δεν θα υλοποιηθεί σύντομα, γιατί η διαδικτυακή κοινότητα προς το παρόν κατορθώνει να υπερασπίζεται αρκετά ενεργά την ελευθερία της. Όμως οι προσπάθειες νομοθετικών επιβουλών στο Διαδίκτυο οπωσδήποτε θα συνεχιστούν, γιατί το χωριστό κράτος με την ονομασία «Ίντερνετ» με πληθυσμό ένα δισεκατομμύριο άτομα, αποτελεί θαυμάσιο προπύργιο για τη διεξαγωγή πληροφοριακών πολέμων. Εξάλλου και η εποχή μας σήμερα είναι τέτοια που, όποιος κατέχει τις πληροφορίες, κατέχει τον κόσμο.

Η Φωνή της Ρωσίας