Θέματα φαρμάκων και Υγείας

Έπεσε και έσπασε ή έσπασε και έπεσε;

2023-11-06T04:11:00.000-08:00

Ιφιγένεια Πλευράκη

«Έπεσε και έσπασε ή έσπασε και έπεσε;» Αυτό είναι ένα ερώτημα που συχνά θέτουν γιατροί και θεραπευτές σε άτομα προχωρημένης ηλικίας που παρουσιάζουν κάποιο κάταγμα. Είναι όμως μόνο οι ηλικιωμένοι αυτοί που κινδυνεύουν από τις «αναμενόμενες πτώσεις»; Για ποιό λόγο μεγαλώνοντας οι πιθανότητες να χάσουμε την ισορροπία μας αυξάνονται και πως μπορούμε να αντιστρέψουμε την επιβαρυντική κατάσταση που παρoυσιάζεται στο σώμα μας;

Η πιο συνηθισμένη αιτία των πτώσεων δεν είναι άλλη από την αθέατη πάθηση, που αφορά τα κόκαλα και λέγεται οστεοπόρωση. Ετυμολογικά προέρχεται από τις λέξεις οστούν (κόκαλο) και πορώδης (δηλαδή αυτός που έχει πόρους). Καθώς μεγαλώνουμε το σώμα μας υπόκειται σε διάφορες ορμονικές διαταραχές εξαιτίας της διατροφής, αλλά και της ποιότητας ζωής που κάνουμε με αποτέλεσμα κάποια άτομα να παρουσιάζουν οστεοπόρωση. Ιδιαίτερα οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στην αποδυνάμωση των οστών λόγω της εμμηνόπαυσης, η οποία συνδέεται με την πτώση των οιστρογόνων και την απώλεια της οστικής μάζας.

Peter Dazeley via Getty Images

Woman with backache

Τα νέα όμως είναι καλά. Αν από νωρίς λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα, ακολουθώντας μια ισορροπημένη διατροφή ή μια φαρμακευτική αγωγή στην περίπτωση που έχει διαγνωστεί αρχή οστεοπόρωσης, μπορούμε να έχουμε μια φυσιολογική και γεμάτη δραστηριότητα ζωή χωρίς σπασίματα.

Μιλήσαμε με τη διατροφολόγο Αλιόνα Στρατουλάτ, η οποία μας εξήγησε γιατί πρέπει να προσέχουμε από νωρίς, ποια κατηγορία γυναικών είναι πιο σύνηθες να πάθει οστεοπόρωση και ποιες τροφές είναι οι κατάλληλες για να διατηρήσουμε γερή την οστική μάζα του σώματος μας.

Όπως η ίδια τονίζει η πρόληψη είναι το σημαντικότερο βήμα για την εξέλιξη ή τον περιορισμό της σιωπηλής αυτής πάθησης. Εκτός από την ηλικία υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που κάποιο άτομο μπορεί να εμφανίσει οστεοπόρωση. Η κληρονομικότητα, η πρόωρη μείωση των οιστρογόνων (μια και πολλές γυναίκες παρουσιάζουν συμπτώματα προεμμηνόπαυσης από την ηλικία των 30 ετών) αλλά και το χαμηλό σωματικό βάρος μια και οι λιποβαρείς γυναίκες είναι από τις πρώτες που κινδυνεύουν.

gilaxia via Getty Images

Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την οστεοπόρωση

Σύμφωνα με την κυρία Στρατουλάτ υπάρχουν τρείς σημαντικοί παράγοντες, που περιορίζουν τη μείωση της οστικής μάζας και μας βοηθούν ώστε να έχουμε ένα δυνατό και υγιές σώμα.

Καλός και επαρκής ύπνος: Είναι γνωστό σε όλους ότι ο ύπνος είναι μια ανέξοδη πολυτέλεια που μπορούμε να χαρίσουμε στον εαυτό μας. Εκτός από την ξεκούραση που μας προσφέρει, βοηθάει στη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου, ενισχύει τη διάθεση και μας χαρίζει ενέργεια. Παράλληλα, διατηρεί την ισορροπία στην έκκριση των ορμονών και συμβάλλει στην ανάπλαση των οστών. Συμπέρασμα; Eνας καλός ύπνος χωρίς διαλείμματα λειτουργεί σαν φάρμακο για τα οστά μας.

Γυμναστική: H καθημερινή άσκηση δεν μας χαρίζει μόνο όμορφες αναλογίες, αλλά κι ένα υγιές σώμα. Οι ιδανικότερες ασκήσεις για να διατηρήσουμε την οστική μάζα του σώματος μας είναι τα βάρη και οι αντιστάσεις. Κατάλληλα προγράμματα θεωρούνται το πιλάτες, το TRΧ, αλλά και το cardio, μια και πρέπει να ακολουθούμε ένα συνδυασμό αερόβιας άσκησης και ενδυνάμωσης.

Ziga Plahutar via Getty Images

Σωστή διατροφή: Το μυστικό βρίσκεται στην ισορροπία εξηγεί η κυρία Στρατουλάτ. Είναι αναγκαίο να ακολουθούμε μια διατροφή που θα μας προσφέρει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία και θα βοηθήσει στη σύνθεση της μυϊκής μάζας. Ο ρόλος της πρωτεΐνης είναι εξαιρετικά σημαντικός γι΄αυτόν τον σκοπό. Πιο συγκεκριμένα, η διατροφή μας πρέπει να είναι πλούσια σε ασβέστιο, σε βιταμίνες D, K και σε μαγνήσιο. Τρόφιμα πλούσια σε ασβέστιο είναι τα όσπρια, τα γαλακτοκομικά και τα αποξηραμένα φρούτα. Ενισχύουμε τον οργανισμό μας με βιταμίνη D καταναλώνοντας όστρακα, μανιτάρια, σολομό και κρόκους αυγού. Την βιταμίνη Κ τη συμπληρώνουμε τρώγοντας φυλλώδη λαχανικά, ακτινίδια, αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς. Τροφές πλούσιες σε μαγνήσιο είναι επίσης τα φρούτα, τα φυλλώδη λαχανικά, τα μανιτάρια και η μαύρη σοκολάτα.

Τι να αποφεύγουμε: Λέμε ναι στην κατανάλωση όλης της τροφικής αλυσίδας, αλλά αποφεύγουμε το αλκοόλ, τον καφέ και το αλάτι. Η κατανάλωση αυτών θα πρέπει να γίνεται με μέτρο. Όπως τονίζει η κυρία Στρτατουλάτ δεν χρειάζεται να απορρίψουμε τελείως τον καφέ, το αλκοόλ και το αλάτι. Ολα χρειάζονται για μια ισορροπημένη διατροφή, αλλά δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε και να υπερβαίνουμε σε ποσότητες.

Τέλος, επειδή η οστεοπόρωση είναι μια πάθηση που εξελίσσεται χωρίς συμπτώματα, καλό είναι να ακολουθούμε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, ο οποίος μόνο οφέλη θα χαρίσει στον οργανισμό μας.

https://www.huffingtonpost.gr/

Το σύνδρομο του καλού παιδιού

2023-11-04T04:56:00.000-07:00

Τα παιδιά με το σύνδρομο του «καλού παιδιού» προσπαθούν να είναι τέλεια για να ευχαριστήσουν τους γονείς τους. Θεωρούν καθήκον τους αυτή τη τη συμπεριφορά, αφού θάψουν όμως παράλληλα τις δικές τους επιθυμίες και ανάγκες. Πρόκειται για παιδιά που προσπαθούν να συμπεριφέρονται άψογα, ώστε να έχουν την εύνοια των γονιών τους. Ωστόσο, έτσι, δεν εκφράζουν τα πραγματικά τους συναισθήματα και υποκρίνονται, κάτι που μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην ανάπτυξή τους.

Το σύνδρομο του καλού παιδιού αναπτύσσεται κατά την παιδική ηλικία και συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή. Τα παιδιά αυτά ως ενήλικες συνεχίζουν να αρνούνται τις δικές τους ανάγκες και δεν μπορούν να βρουν τον πραγματικό τους εαυτό. Η κατάσταση αυτή τους κάνει ευάλωτους σε ασθένειες, όπως η κατάθλιψη, αλλά και σε άλλες σοβαρές ασθένειες που μπορεί να οφείλονται σε καταπιεσμένες ανάγκες. Το χειρότερο όμως είναι, ότι μπορεί ασυνείδητα να μεταφέρουν αυτή την κληρονομιά και στα δικά τους παιδιά.

Πώς αναπτύσσεται το σύνδρομο του καλού παιδιού

Οι γονείς επαινούν τα παιδιά τους όταν κάνουν απλά πράγματα: όταν μπουσουλούν, όταν μαθαίνουν να περπατούν, όταν δοκιμάζουν κάτι καινούργιο κ.λπ. Εάν ένας γονιός μαλώνει το παιδί του επειδή συμπεριφέρεται άσχημα ή επειδή είναι άτακτο και δεν του δείχνει ότι το αγαπάει, αυτό μπορεί να φοβίσει το παιδί και να το ωθήσει να είναι πάντα «τέλειο» για να έχει την άνευ όρων αγάπη από τους γονείς του.

Πολύ συχνά οι γονείς είναι στερημένοι από αγάπη και ανεκτικότητα από τους δικούς τους γονείς και αναζητούν από τα ίδια τους τα παιδιά να τους δώσουν αυτό που στερήθηκαν στην παιδική τους ηλικία. Τα παιδιά απόλυτα εξαρτώμενα από τους γονείς τους είτε είναι βρέφη είτε μικρά παιδιά νιώθουν ότι για να επιβιώσουν θα πρέπει να ανταποκριθούν στις ανάγκες των γονιών τους και στους ρόλους που ασυνείδητα τους έχουν αναθέσει.

Άλλο αίτιο είναι όταν οι γονείς επιβάλλουν τις απόψεις και τις επιλογές τους στα παιδιά τους και παίρνουν αποφάσεις για λογαριασμό τους. Τότε εκείνα χάνουν την ικανότητα να σκέφτονται και να είναι ανεξάρτητα.

Τα χαρακτηριστικά του «καλού παιδιού»

Τα «καλά παιδιά» πιέζονται πέρα από τις δυνατότητές τους για να επιτύχουν κάτι και να αποκτήσουν τον τίτλο του καλού.
Δεν μπορούν να αξιολογήσουν τα εσωτερικά τους συναισθήματα και φοβούνται να ακολουθήσουν τα ένστικτά τους.
Προσπαθούν σκληρά να υλοποιήσουν τα όνειρα που τους επιβάλλουν οι γονείς τους.
Συμπεριφέρονται σαν ενήλικες, κάτι μη συμβατό με την ηλικία τους. Νιώθουν πως αν φέρονται έτσι, θα τους επαινέσουν οι γονείς τους.
Βοηθούν σε δουλειές του σπιτιού που δεν είναι για την ηλικία τους.
Αρχίζουν να δουλεύουν από νεαρή ηλικία για να στηρίξουν την οικογένεια.
Ασχολούνται μόνο με πράγματα που θεωρούνται παραγωγικά και ουσιώδη.
Αποφεύγουν τις διενέξεις και την κριτική στους γονείς τους, για να μην τούς δυσαρεστήσουν.
Λένε ψέματα ή κρύβουν κάποιες συμπεριφορές από τους γονείς τους.

Συνέπειες

Το «καλό παιδί» μαθαίνει πως θα επιτύχει μόνο υπακούοντας και συμφωνώντας διαρκώς. Αυτό το εμποδίζει από το να ανοιχτεί και να πει τη γνώμη του.
Συμφωνεί με όλους ακόμα και αν οι άλλοι κάνουν λάθος.
Δεν μπορεί να αντέξει σε σχέσεις εάν του ασκείται κριτική, αστειεύονται μαζί του ή δεν το επαινούν.
Γίνεται εσωστρεφές.
Μπορεί να αποκτήσει κακές συνήθειες, όπως κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλ για να ξεπεράσει την πίεση που νιώθει.
Μπορεί να μην καταφέρνει να πάρει ούτε τις πιο απλές αποφάσεις.

Πώς μπορεί να ξεπεραστεί;

Η συνειδητοποίηση ότι οι γονείς μας ακολούθησαν καταστροφικά πρότυπα στην ανατροφή μας είναι δύσκολη, αλλά μπορεί να είναι το πρώτο βήμα για να απελευθερωθούμε από το σύνδρομο του καλού παιδιού. Η συνέχεια ίσως είναι πιο εύκολη.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν τα «καλά παιδιά»:

Να λένε τη γνώμη τους: Είναι αποδεκτό να διαφωνούν με τη γνώμη κάποιου άλλου. Δεν χρειάζεται να το κάνουν με απότομο τρόπο ή με αγένεια, αλλά με ευγένεια. Όλοι κάνουμε λάθη.
Να θέτουν όρια και να τα υπερασπίζονται. Να μην έχουν σχέσεις με άτομα που τους φέρονται άσχημα. Πρέπει να ξεφορτώνονται τέτοιους τοξικούς ανθρώπους. Με αυτόν τον τρόπο, κερδίζουν τον σεβασμό του εαυτού τους και των άλλων.
Να αγνοούν τους αρνητικούς ανθρώπους: Όσο καλός και να είναι κάποιος, πάντα θα υπάρχει κάποιος άλλος που θα τον απεχθάνεται.
Να δοκιμάζουν νέα πράγματα: Να ξεκινήσουν νέες δραστηριότητες στις οποίες δεν είναι συνηθισμένοι. Εάν αποτύχουν στις πρώτες τους προσπάθειες, να είναι έτοιμοι να ζητήσουν βοήθεια και να διορθώσουν το λάθος.
Να είναι ευγενικοί με τον εαυτό τους.

Με πληροφορίες από: Άλις Μίλερ (Alice Miller), «Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας ή Το δράμα του προικισμένου παιδιού», εκδόσεις Ροές.
Τέρι Άπτερ (Terri Apter), «Δύσκολες μητέρες- Πώς να κατανοήσουμε και να ξεπεράσουμε την επίδρασή τους πάνω μας», εκδόσεις Αρμός.
Good Child Syndrome – An Overview

Άπνοια ύπνου: Οι επιπτώσεις στον εγκέφαλο των ανδρών μέσης ηλικίας

2023-04-13T09:17:00.000-07:00

Η υπνική άπνοια είναι μια διαταραχή της αναπνοής που στερεί από τους ανθρώπους τον ξεκούραστο ύπνο.

Νέα μελέτη δείχνει ότι η διαταραχή μπορεί επίσης να έχει επιπτώσεις στην υγεία του εγκεφάλου των ανδρών μέσης ηλικίας που δεν έχουν άλλα σημαντικά προβλήματα υγείας.

Αυτό μπορεί να εξελιχθεί σε σημαντική απώλεια μνήμης, διαταραχή ελέγχου των παρορμήσεων, έκπτωση της χωρικής αντίληψης, αδυναμία εστίασης και καθαρής σκέψης.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει γνωστική έκπτωση μεταξύ ασθενών με αποφρακτική άπνοια ύπνου σε συνδυασμό με άλλα προβλήματα υγείας, όπως υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλή χοληστερόλη, παχυσαρκία, διαβήτη, καρδιαγγειακές και άλλες μεταβολικές ασθένειες.

«Τα ευρήματα της μελέτης μας υποδεικνύουν ότι η αποφρακτική άπνοια ύπνου μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στην ικανότητα σκέψης στη μέση ηλικία, ακόμη και σε κατά τα άλλα υγιή άτομα», σημείωσε η συγγραφέας της μελέτης Δρ. Ivana Rosenzweig, επικεφαλής του Κέντρου Ύπνου και Πλαστικότητας Εγκεφάλου στο King's College του Λονδίνου.

Εκτιμάται ότι το 15-30% των ανδρών έχουν άπνοια, ποσοστό που στις γυναίκες ανέρχεται σε 10-15%. Η διαταραχή είναι λιγότερο συχνή στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες συνομηλίκους τους, διαφορά που παύει να ισχύει μετά την εμμηνόπαυση.

Όλοι ήταν μεταξύ 35 και 70 ετών. Δεκαέξι ασθενείς διαγνώστηκαν με ήπια υπνική άπνοια, ενώ 11 είχαν σοβαρή άπνοια. Κανένας από τους συμμετέχοντες δεν κάπνιζε ή αντιμετώπιζε πρόβλημα με το αλκοόλ και κανείς δεν ήταν παχύσαρκος.

Οι ερευνητές διεξήγαγαν μια σειρά από αυτά που περιγράφουν ως «πολύ ευαίσθητα» τεστ επεξεργασίας της σκέψης σε πάσχοντες με υπνική άπνοια, αλλά και σε επτά άνδρες χωρίς άπνοια που αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου.

Διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς με ήπια ή σοβαρή υπνική άπνοια τα πήγαν σημαντικά χειρότερα στα τεστ σε σύγκριση με τους άνδρες που δεν είχαν άπνοια.

Συγκεκριμένα, σημείωσαν χαμηλότερη βαθμολογία στις δεξιότητες βραχείας οπτικής μνήμης, την ικανότητα να παραμείνουν σε εγρήγορση, την ικανότητα προγραμματισμού και λήψης αποφάσεων και την ικανότητα να «διαβάζουν» συναισθήματα και κοινωνικές καταστάσεις.

Όσο πιο σοβαρή ήταν η άπνοια, τόσο χειρότερες ήταν οι επιδόσεις τους στα τεστ, σύμφωνα με την έκθεση.

Η Rosenzweig τόνισε ότι η «η μελέτη δείχνει ότι η άπνοια είναι ικανή να αλλάξει την ικανότητα σκέψης. Αυτό θα πρέπει όμως να αποδειχθεί σε μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας, οι οποίες θα παρακολουθούν τους ασθενείς για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό έντυπο Frontiers in Sleep.

ONMED

Αρωματοθεραπεία: Ο Μαγικός Κόσμος των Αιθέριων Ελαίων

2023-04-11T12:57:00.000-07:00

Πρόκειται για την επιστήμη που αξιοποιεί τις ευεργετικές ιδιότητες των αιθέριων ελαίων για να βελτιώσει την υγεία και την ομορφιά και είναι γνωστή από την αρχαιότητα, τουλάχιστον από το 2000 π.Χ.

Όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί αναγνώριζαν τη σπουδαιότητα των αρωματικών φυτών και βοτάνων και τα χρησιμοποιούσαν ευρέως ως φάρμακα, καλλυντικά και σε θρησκευτικές τελετές.

Για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι τα χρησιμοποιούσαν με πολλούς τρόπους ως καλλυντικά φάρμακα ενώ άλειφαν τους νεκρούς τους για να καθυστερήσουν την αποσύνθεση των σωμάτων.

Στην αρχαία Ελλάδα ο Ασκληπιός και ο Ιπποκράτης, ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν με επιστημονικό τρόπο τις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων.

Ο όρος αρωματοθεραπεία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο χημικό και αρωματοποιό René–Maurice Gattefossé που αφιέρωσε τη ζωή του στην έρευνα των θεραπευτικών ιδιοτήτων των αιθέριων ελαίων.

Η αρωματοθεραπεία εξελίχθηκε μέσα στα χρόνια και γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στο σύγχρονο άνθρωπο.

Αυτή η ολιστική θεραπευτική μέθοδος δίνει λύσεις σε διάφορες ασθένειες, σωματικές και ψυχικές, και βελτιώνει την ποιότητα ζωής.

Από το τέλος του 19ου αιώνα ξεκίνησαν οι έρευνες σε πανεπιστήμια και ινστιτούτα των οποίων τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά.

Αποδεδειγμένα, η επίδραση των αιθέριων ελαίων στον οργανισμό δρα ολιστικά αποκαθιστώντας την ισορροπία σε σώμα και πνεύμα.

Η λέξη Αρωματοθεραπεία είναι σύνθετη από τις λέξεις Άρωμα και Θεραπεία και ερμηνεύεται ως η θεραπεία που χρησιμοποιεί το άρωμα.

Το άρωμα βρίσκεται στο φυτικό βασίλειο δηλαδή στα λουλούδια, φυτά, βότανα, θάμνους.

Το κατάλληλο μέρος του αρωματικού φυτού υπόκειται σε απόσταξη για να ληφθεί η πτητική, υγρή ουσία, το αιθέριο έλαιο του φυτού.

Χάρη στην πτητικότητα τους εξατμίζονται γρήγορα και φθάνουν μέσω της όσφρησης στα κέντρα του εγκεφάλου, επηρεάζοντας το ψυχισμό και τη διάθεση μας.

Τα αιθέρια έλαια είναι συμπυκνωμένα, γι’ αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται αδιάλυτα στο δέρμα, αλλά αναμειγμένα με την κατάλληλη βάση από φυτικό λάδι ή μέσα στη μπανιέρα.

Το γεράνι, το tea tree, η λεβάντα μπορούν να χρησιμοποιηθούν αυτούσια.

Κάθε αιθέριο έλαιο έχει διαφορετικές θεραπευτικές ιδιότητες και χρήσεις ανάλογα με τα συστατικά του.

Η αρωματοθεραπεία σημαίνει χρήση αιθέριων ελαίων και όχι αρωματικών ελαίων και υποκατάστατων που υπάρχουν στο εμπόριο.

Τα αιθέρια έλαια θεωρούνται η ψυχή των φυτών και με τη χρήση τους προλαμβάνουμε διάφορες παθήσεις και βελτιώνουμε την υγεία μας, ψυχική και σωματική.

Είναι αγνά και ασφαλή όταν χρησιμοποιηθούν σωστά και το καθένα διαθέτει ξεχωριστές θεραπευτικές ιδιότητες όταν χρησιμοποιηθεί με τον κατάλληλο τρόπο.

Είναι σημαντικό να προστατεύονται από τη ζέστη και το φως γι αυτό προτείνεται να φυλάσσονται σε σκούρα μπουκάλια μακριά από τη ζέστη και το φως του ήλιου.

Η αρωματοθεραπεία περιλαμβάνει 3 διαφορετικούς τρόπους χρήσης αιθέριων ελαίων για να χαρίσει τις ευεργετικές της ιδιότητες στον οργανισμό:

Μασάζ με αιθέρια έλαια
Ιατρική αρωματοθεραπεία
Αισθητική αρωματοθεραπεία

Η αρωματοθεραπεία είναι μια εναλλακτική ιατρική μέθοδος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο σπίτι από το κοινό χρησιμοποιώντας τα αιθέρια έλαια με διάφορους τρόπους, στη μπανιέρα, κάνοντας εισπνοές, για αποσμητικό ή απολυμαντικό χώρου ή στο μαξιλάρι μερικές σταγόνες για χαλάρωση ή με τη βοήθεια θεραπευτή για κατάποση και θεραπεία σωματικών παθήσεων.

Οφέλη Αρωματοθεραπείας

Αυτή η εναλλακτική μέθοδος θεραπείας έχει μοναδικά οφέλη για τη σωματική και ψυχική υγεία, τα οποία είναι:

Διαχείριση πόνου
Βελτίωση ποιότητας ύπνου
Μείωση στρες και ανησυχίας
Ανακούφιση πόνου αρθρώσεων
Αντιμετώπιση πονοκέφαλου και ημικρανίας
Ανακούφιση από τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας
Aντιβακτηριακή, αντιική, αντιμυκητησιακή δράση
Βελτίωση πέψης
Ενίσχυση ανοσοποιητικού συστήματος
Μείωση κόπωσης
Αφροδισιακές ιδιότητες
Αδυνάτισμα και αντιμετώπιση κυτταρίτιδας

Στο εμπόριο υπάρχουν περίπου 200 αιθέρια έλαια από τα οποία μόνο γύρω στα 50-100 χρησιμοποιούνται στην αρωματοθεραπεία.

Τα πιο δημοφιλή αιθέρια έλαια που χρησιμοποιούνται στην αρωματοθεραπεία είναι το φασκόμηλο, αγριοκυπάρισσο, ευκάλυπτος, θυμάρι, μάραθος, βασιλικός, γεράνι, λεβάντα , λεμόνι, πορτοκάλι, lemongrass, νερολι, πατσουλί, σανταλόξυλο, μέντα, κανέλα, τριαντάφυλλο, δεντρολίβανο, tea tree, ylang-ylang.

Το κάθε αιθέριο έλαιο έχει διαφορετικές θεραπευτικές ιδιότητες.

Πρόκειται για ουσίες υψηλής συγκέντρωσης που πρέπει να χρησιμοποιούνται με μεγάλη προσοχή σε συγκεκριμένη δοσολογία.

Επιπλέον, τα αιθέρια έλαια που χρησιμοποιούνται θα πρέπει να είναι 100% αγνά και καλής ποιότητας για να προσφέρουν τα μοναδικά τους οφέλη.

Μπορείτε με ασφάλεια να κάνετε χρήση της αρωματοθεραπείας στο σπίτι ακολουθώντας κάποιες απλές οδηγίες και τηρώντας αυστηρά τις δοσολογίες.

Χρησιμοποιήστε με πολλή προσοχή τα αιθέρια έλαια σε μωρά και παιδιά κάτω των 12 ετών και σε περίπτωση εγκυμοσύνης ή κατά την περίοδο του θηλασμού συμβουλευτείτε το γιατρό σας πριν χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε έλαιο.

Ζητήστε τη συμβουλή του φαρμακοποιού σας ή αναζητήστε αξιόπιστες επιστημονικές πηγές για να διαλέξετε τα κατάλληλα αιθέρια έλαια για τις δικές σας ανάγκες και να δημιουργήσετε τους δικούς σας συνδυασμούς.

Τρόποι Χρήσης

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι χρήσης των αιθέριων ελαίων για εισπνοές, μασάζ, στη μπανιέρα, σε κομπρέσες, εξάτμιση σε κεραμικές συσκευές, για γαργάρες ή στοματικές πλύσεις, στην περιποίηση της επιδερμίδας και των μαλλιών, μέσα στο σπίτι σαν καθαριστικά χώρου, αποσμητικά σπρέι για ντουλάπα και συρτάρια, ανανέωση και φρεσκάδα του χώρου και στη μαγειρική.

Για τη χρήση αρωματοθεραπείας με ασφάλεια στο σπίτι συμβουλευτείτε τον φαρμακοποιό σας ή έναν έμπειρο αρωματοθεραπευτή.

Η προληπτική ιατρική είναι η καλύτερη θεραπεία για διάφορες ψυχοσωματικές παθήσεις και μας δίνει λύσεις σε καθημερινά προβλήματα υγείας, αρκεί να εφαρμόζεται σε συνεργασία με κάποιον ειδικό.

Τα αιθέρια έλαια είναι όλα παράγωγα της φύσης και με τη χρήση τους συμβάλλουν στην καλή υγεία, σε ένα όμορφο και λαμπερό δέρμα, δυνατά μαλλιά, καλή ψυχολογία και γερά δόντια.

Αλαφάκη Μίκα, Φαρμακοποιός
https://mikagr.blogspot.com

Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου (ΣΕΕ): Πρακτικές Διατροφικές Συμβουλές

2023-04-11T12:45:00.000-07:00

Το ΣΕΕ αποτελεί μία λειτουργική διαταραχή του εντέρου, κατά την οποία εκδηλώνεται πληθώρα ενοχλητικών συμπτωμάτων, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής του ατόμου.

Αξίζει να σημειωθεί, πως παρατηρείται στο 11-15% του γενικού πληθυσμού, αφορά κυρίως τους ενήλικες και ειδικότερα τις γυναίκες.

Το ΣΕΕ χαρακτηρίζεται από ένα σύνολο ποικίλων και επαναλαμβανόμενων συμπτωμάτων, των οποίων η διάρκεια υπερβαίνει τους 3 μήνες.

Συνήθη συμπτώματα είναι: κοιλιακό άλγος μετά από γεύμα ή περίοδο στρες, διάρκειας 2-3 ή περισσότερων ωρών, διάρροια ή δυσκοιλιότητα ή πιθανή εναλλαγή και των 2, κοιλιακή διάταση (φούσκωμα), κράμπες και μετεωρισμός, αυξημένη κινητικότητα του εντέρου και μερικές φορές ημικρανίες και αϋπνία.

Η διάγνωση της διαταραχής γίνεται εξ αποκλεισμού άλλων οργανικών παθήσεων.

Αξίζει να σημειωθεί πως τα αίτια του ΣΕΕ ερευνώνται για περισσότερο από 2 αιώνες, ωστόσο ακόμη δεν έχει εξακριβωθεί ποια είναι η ακριβής αιτία για την εμφάνισή του.

Υπάρχουν 3 θεωρίες που επεξηγούν εν μέρει ότι:

Συνιστά απόρροια δίαιτας
Αποδίδεται σε διαταραχές κινητικότητας του εντέρου
Αποτελεί ψυχογενή-σωματοποιημένη απόκριση ως μορφή λειτουργικής διαταραχής του εντέρου

Παράλληλα όμως, ο κίνδυνος εμφάνισης ΣΕΕ αυξάνεται κατά 6 φορές, ως αποτέλεσμα έντονων γαστρεντερικών μολύνσεων.

Ορμονικές μεταβολές, η κατανάλωση ορισμένων τροφών, άγχος και κατάθλιψη, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην εκδήλωσή του.

Διάφορα συναισθήματα επηρεάζουν δυναμικά και ασυνείδητα τη λειτουργία του εντέρου, ειδικότερα, συναισθήματα που σχετίζονται με έντονα και δυσάρεστα γεγονότα, όπως πένθος και απώλεια εργασίας.

Γι’ αυτό θα πρέπει να αναφερθεί και η κοινωνιολογική διάσταση του νοσήματος, όπου συχνά ο ασθενής αναζητά περίθαλψη βάσει της γενικότερης στάσης ζωής του και όχι αυτών καθαυτών των συμπτωμάτων.

Αξίζει να αναφερθεί η διαχρονικής αξίας φράση του Ιπποκράτη:

«Είναι πιο σημαντικό να γνωρίζεις τον άνθρωπο που φέρει την ασθένεια ολιστικά, από το ποια ασθένεια φέρει ο κάθε άνθρωπος».

Μια ολιστική θεραπευτική αντιμετώπιση για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, περιλαμβάνει:

Διατροφική μέριμνα, μέσω διατροφικών τροποποιήσεων
Φαρμακευτική αντιμετώπιση προς αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας του πεπτικού συστήματος με συμβολή τόσο του παθολόγου όσο και γαστρεντερολόγου
Βελτίωση της ποιότητας ζωής του ατόμου, που συμπεριλαμβάνει και ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση
Καταλυτικής σημασίας κρίνεται και η σωστή ενημέρωση του ασθενούς και η συνεργασία με τον εκάστοτε ιατρό-θεραπευτή, στα πλαίσια μίας πιο εξατομικευμένης θεραπείας

Χρήσιμες Συμβουλές:

Για την ανακούφιση από τον πόνο, συνίστανται:

Ξεκούραση. Σε περίπτωση κοιλιακού άλγους, τοποθετήστε ένα μπουκάλι με ζεστό νερό, ή ένα μαξιλάρι θέρμανσης στην κοιλιά σας.
Βαθιές εισπνοές, χαλάρωση και ύπνος, ή για τουλάχιστον 30 λεπτά ημερησίως κάντε ένα ζεστό μπάνιο, ακούστε απαλή μουσική, ή ασχοληθείτε με οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα η οποία πραγματικά σας ευχαριστεί.
Κατανάλωση ενός παυσίπονου. ΠΡΟΣΟΧΗ όμως, σε χρόνια βάση μειώστε το, προς αποφυγή εθισμού στα συγκεκριμένα φάρμακα.

Εάν η κατανάλωση ορισμένων τροφίμων είναι επώδυνη για το στομάχι και το έντερο, αποφύγετέ την.

Επώδυνες Τροφές για το Ευερέθιστο Έντερο

Λίπος: ισχυρό διεγερτικό των εντερικών συσπάσεων (σε λιπαρές σάλτσες, τηγανιτά, αρτοσκευάσματα, γρήγορο φαγητό)
Πικάντικα τρόφιμα και τρόφιμα που προκαλούν μετεωρισμό (κρεμμύδια, λάχανο, φασόλια, μπρόκολο, κουνουπίδι), κρίνονται ανεπαρκώς ανεκτά από ένα ευερέθιστο έντερο
Κατανάλωση καφεΐνης: προωθεί την κινητικότητα του εντέρου
Υπέρμετρη και καθημερινή κατανάλωση σύνθετων υδατανθράκων (π.χ. μπύρα), και ταννινών (κόκκινο κρασί)

Προσθέστε στη Διατροφή σας:

Φυτικές ίνες: συστατικά άκρως αποτελεσματικά, τόσο κατά της διάρροιας όσο και κατά της δυσκοιλιότητας, κατά προτίμηση μη διαλυτές (πίτουρα, δημητριακά ολικής άλεσης, φρούτα και λαχανικά)
Φυσικά καθαρτικά, π.χ. θρυμματισμένοι σπόροι ψύλλιου. Στα φαρμακεία, θα βρείτε ποικιλία φυτικών προϊόντων, τα οποία δεν καθίστανται εθιστικά για μεγάλο χρονικό διάστημα, εν αντιθέσει με τα χημικά καθαρτικά
Αρκετά υγρά, πχ. 6-8 ποτήρια νερό, χυμούς, φρούτα και λαχανικά, ημερησίως

Συμπερασματικά, επιβάλλεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας όταν εκδηλωθούν έντονα και ανησυχητικά συμπτώματα, απώλεια βάρους (ίσως σηματοδοτεί ασθένεια), παρουσία αίματος στα κόπρανα (ίσως υποδηλώνει ασθένεια) και τέλος για μια ορθή πληροφόρηση σχετικά με τη διαταραχή αυτή, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της καθημερινής σας ζωής.

Όλγα-Ιωάννα Λιόλιου, MSc, Κλινική Φαρμακοποιός

Πονοκέφαλος: Πότε Είναι Ανησυχητικός;

2023-04-06T04:18:00.001-07:00

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν νιώσει την εμπειρία του πονοκεφάλου, ενώ πολλοί είναι και αυτοί που ταλαιπωρούνται περιστασιακά ή και συχνά από πονοκέφαλο.

Μια συχνή σκέψη ενός ανθρώπου που παρουσιάζει πονοκέφαλο, είτε πρόκειται για ένα μεμονωμένο επεισόδιο, είτε πρόκειται για ένα έντονο επεισόδιο μιας χρόνιας κεφαλαλγίας, είναι αν ο πονοκέφαλος μπορεί να οφείλεται σε μια σοβαρή υποκείμενη αιτία, όπως για παράδειγμα σε ένα ανεύρυσμα ή αν ο πονοκέφαλος μπορεί να προκαλέσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα, όπως για παράδειγμα ένα εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η αλήθεια είναι πως εφόσον πρόκειται για μία χρόνια κεφαλαλγία που εκδηλώνεται με κρίσεις, η πιθανότητα να υπάρχει μια ανησυχητική ή επικίνδυνη αιτία για τον πονοκέφαλο αυτό είναι εξαιρετικά μικρή ή και μηδαμινή.

Οι σοβαρές και απειλητικές παθήσεις, όπως οι όγκοι ή τα ανευρύσματα του εγκεφάλου, δεν είναι φυσικά δυνατόν να εκδηλωθούν με μια έντονη κεφαλαλγία περιστασιακά, και πλήρη ύφεση των συμπτωμάτων στο μεσοδιάστημα.

Έτσι, άνθρωποι που έχουν ένα τέτοιο χρονικό μοτίβο στις κεφαλαλγίες τους και εφόσον αυτό συμβαίνει για ένα διάστημα αρκετών μηνών ή μεγαλύτερο, όταν επισκεφτούν τον ιατρό, αυτό που θα ακούσουν είναι πως ο πονοκέφαλός τους δεν κρύβει κάτι το ανησυχητικό.

Ακόμα και όταν συστηθεί μια απεικονιστική εξέταση, ώστε να αποκλειστεί πλήρως το ενδεχόμενο ύπαρξης μιας υποκείμενης παθολογίας, δεν υπάρχει ουσιαστικός λόγος ανησυχίας.

Από την άλλη πλευρά, προφανώς δεν είναι όλοι οι πονοκέφαλοι αθώοι και ασφαλώς υπάρχει περίπτωση, σοβαρές παθήσεις να εκδηλωθούν με διάφορα συμπτώματα, ανάμεσα στα οποία μπορεί να είναι και η κεφαλαλγία.

Υπάρχουν κάποια στοιχεία στο ιστορικό που θα στρέψουν την προσοχή του γιατρού στην ανάγκη διενέργειας περαιτέρω ελέγχου, με κύριο στόχο να αποκλειστεί κάποια σοβαρή αιτία.

Αυτό συνήθως θα συμβεί σε περιπτώσεις ενός πρωτοεμφανιζόμενου πονοκεφάλου, ενός πονοκεφάλου που σχετικά γρήγορα και προοδευτικά διαρκώς επιδεινώνεται, ενός πονοκεφάλου που δεν έχει την τυπική συμπτωματολογία μιας ημικρανίας ή μιας άλλης καλοήθους κεφαλαλγίας, αλλά έχει άτυπα συμπτώματα.

Σε άλλες περιπτώσεις, μια κεφαλαλγία που πυροδοτείται η επιδεινώνεται από το βήχα, το φτέρνισμα, την σωματική άσκηση ή ένας έντονος πονοκέφαλος για μέρες μπορεί να οδηγήσουν σε ανάγκη για έλεγχο.

Οι γιατροί που ασχολούνται με τις κεφαλαλγίες, είτε είναι νευρολόγοι, είτε γιατροί της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, γνωρίζουν να διακρίνουν έναν ανησυχητικό από έναν η ανησυχητικό πονοκέφαλο και βέβαια, όταν τίθεται θέμα αμφιβολίας, μπορεί να συζητήσουν τις απαραίτητες εξετάσεις ώστε να αποκλειστεί κάθε πιθανότητα παθολογίας.

Μιχάλης Βικελής, Νευρολόγος, MSc in Headache Medicine, PhD, Επιστημονικός Σύμβουλος του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος

Βιβλιογραφία

Βικελής Μ. Ημικρανία και άλλες κεφαλαλγίες. Έκδοση του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος. Αθήνα, 2021

Do TP, Remmers A, Schytz HW, Schankin C, Nelson SE, Obermann M, Hansen JM, Sinclair AJ, Gantenbein AR, Schoonman GG. Red and orange flags for secondary headaches in clinical practice: SNNOOP10 list. Neurology 2019 15;92(3):134-144.

Zάχαρη: Πέντε μυστικά με τα οποία κρατάει όμηρο τον εγκέφαλό μας

2023-04-03T07:40:00.000-07:00

Ηδονή και επιθυμία, πειρασμός αλλά και κίνδυνος είναι μόνο μερικές από τις λέξεις που μας έρχονται στο μυαλό, όταν επιχειρούμε να περιγράψουμε πώς νιώθουμε γύρω από τη ζάχαρη.

Η συγκεκριμένη γλυκαντική ουσία, πέρα από γευστική, θεωρείται ταυτόχρονα θρεπτική, καθώς αποτελεί πηγή υδατανθράκων, οι οποίοι μαζί με τα λιπαρά και τις πρωτεΐνες, συνθέτουν το τρίπτυχο των κυρίαρχων μακροθρεπτικών συστατικών που απαιτεί ο οργανισμός μας.

Κι αν τίποτα από τα παραπάνω δεν μας προκαλεί έκπληξη γύρω από τη ζάχαρη, ίσως αυτή η πληροφορία να κάνει τη διαφορά: Η ζάχαρη προκαλεί μεταβολές στη λειτουργία του εγκεφάλου μας.

Και ενώ το ενδιαφέρον των ερευνητών μέχρι πρότινος επικεντρωνόταν στις αρνητικές επιπτώσεις της ζάχαρης στον οργανισμό μας, η νευροεπιστημονική έρευνα αποκαλύπτει, νέα, πολύ πιο συναρπαστικά ευρήματα που σχετίζονται με το λευκό δέλεαρ, στο οποίο προστρέχουμε σε κάθε μας λιγούρα.

1. Εθισμένος δεν γεννιέσαι, γίνεσαι

Μελέτη του 2023 με δείγμα ενήλικες κανονικού βάρους, στους οποίους ανατέθηκε να καταναλώνουν καθημερινά είτε ένα σνακ υψηλής, είτε ένα σνακ χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη, διαπίστωσε έντονη αύξηση στην απόκριση ντοπαμίνης, στην ομάδα που κατανάλωνε τα σνακ με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη όταν έτρωγαν γλυκές λιχουδιές, ενώ όταν επρόκειτο για σνακ με χαμηλή ή και καθόλου περιεκτικότητα σε ζάχαρη, η απόκριση ντοπαμίνης μειωνόταν δραματικά

Τί σημαίνουν όλα αυτά; Πως η κατανάλωση γλυκών σνακ σε ημερήσια βάση, ακόμη και για δύο μόνο μήνες, εκπαιδεύει τον εγκέφαλό μας να αισθάνεται έλξη προς αυτές τις τροφές και απέχθεια απέναντι στις υγιεινές εναλλακτικές τους.

2. Όσο περισσότερη ζάχαρη καταναλώνουμε, τόσο πιο ανθεκτικός γίνεται ο οργανισμός μας

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ποσότητες γλυκού που άλλοτε μας έκαναν να αισθανόμαστε άρρωστοι, σταδιακά σταματούν να μας προκαλούν εντύπωση. Και αυτό προκύπτει καθώς οι γευστικοί κάλυκες που ανιχνεύουν τις γλυκές γεύσεις αναπροσαρμόζονται διαρκώς.

Με άλλα λόγια, ανάλογα με τη συχνότητα και την ποσότητα στην οποία τους εκθέτουμε στις γλυκές γεύσεις, γίνονται περισσότερο ή λιγότερο ευαίσθητοι. Ως εκ τούτου, δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη αυξάνουν την ανοχή μας στις γλυκές γεύσεις, με αποτέλεσμα κάτι που στο παρελθόν μας φαινόταν από υπερβολικά γλυκό έως και λιγωτικό, σε μόλις ένα μήνα, να φαίνεται στον οργανισμό μας απολύ ισορροπημένο.

3. Λατρεύουμε τη ζάχαρη ακόμα κι αν αδυνατούμε να τη γευτούμε

Ακόμη κι αν προσπαθούμε να ξεγελάσουμε τον οργανισμό μας με τεχνητές γλυκαντικές ουσίες, εκείνος ξέρει πώς να ανιχνεύει την πραγματική ζάχαρη. Πέρα από τη συνειδητή επίγνωση, οι άνθρωποι διαθέτουμε και μια βιοχημικά μεσολαβούμενη οδό, η οποία συνδέει το πεπτικό μας σύστημα με τα κυκλώματα ανταμοιβής του εγκεφάλου μας. Και η συγκεκριμένη περιοχή διεγείρεται πολύ πιο έντονα από τη ζάχαρη παρά από τα τεχνητά γλυκαντικά. Αυτός είναι και ο λόγος που ο οργανισμός μας, ακόμα κι αν προσπαθούμε να τον αποπροσανατολίσουμε με γλυκαντικά χωρίς θερμίδες, εξακολουθεί να προτιμά τα προϊόντα και τις συνταγές στις οποίες πρωταγωνιστεί η «αυθεντική» ζάχαρη.

4. Η ζάχαρη επιδρά ως βάλσαμο για το μυαλό μας

Από τη γέννησή μας, οι γονείς μας μας ηρεμούν επιστρατεύοντας το φαγητό, με τα πιο αποτελεσματικά «ηρεμιστικά» να είναι εκείνα που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη.

Τα ζαχαρούχα τρόφιμα επαναφέρουν την εσωτερική μας γαλήνη με δύο τρόπους: Ενεργοποιώντας το μονοπάτι της ντοπαμινεργικής ανταμοιβής του εγκεφάλου και αλλάζοντας τη μεταβολική και νευροορμονική λειτουργία του.

5. Η ζάχαρη, όσο απολαυστική κι αν είναι, επηρεάζει την λειτουργία του εγκεφάλου

Παρόλο που η ιατρική κοινότητα συνιστά να αποφεύγουμε τη ζάχαρη λόγω του θετικού συσχετισμού της με την παχυσαρκία και τον διαβήτη, αναμφισβήτητα η πιο ανησυχητική βλάβη που προκύπτει από την υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης είναι η αρνητική επίδρασή της στη λειτουργία του εγκεφάλου.

Η ζάχαρη αφενός επηρεάζει αρνητικά τα γονίδια που ρυθμίζουν τον ιππόκαμπο, μια περιοχή του εγκεφάλου κρίσιμη για τη μνήμη και τη μάθηση και αφετέρου προκαλεί δυσβιοτικές αλλαγές στο μικροβίωμα του εντέρου, οι οποίες επίσης διαταράσσουν τον ιππόκαμπο.

Πηγή: psychologytoday

Κρίσεις Πανικού: 20 Σημάδια που δεν Πρέπει να Αγνοήσετε

2023-03-30T02:07:00.000-07:00

Το άγχος που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη σύγχρονη ζωή έχει πυροδοτήσει τα φαινόμενα κρίσεων πανικού.

Τουλάχιστον ένα στα δέκα άτομα θα βιώσει κάποια στιγμή στη ζωή του μία κρίση πανικού, που συνήθως προκαλείται από κάποιο αγχωτικό γεγονός, ενώ ένα άτομο στα 100 πάσχει από γενικότερη διαταραχή πανικού.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αναπτύσσουν για πρώτη φορά τη διαταραχή όταν είναι στην ηλικία των 20-25 ετών ενώ η κατάσταση είναι στατιστικά συχνότερη στις γυναίκες.

Μια κρίση πανικού συμβαίνει όταν το σώμα βιώνει μια απροσδόκητη, απρόσμενη εγρήγορση και έντονα ψυχολογικά και σωματικά συμπτώματα.

Κοινά συναισθήματα που συνδέονται με αυτήν είναι ο έντονος φόβος, η ανησυχία και το άγχος.

Τα συμπτώματα μιας κρίση πανικού μπορεί να είναι πολύ τρομακτικά και οδυνηρά ως εμπειρία για τον ασθενή.

Συνήθως εμφανίζονται ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση και προφανή αιτία ενώ δημιουργούν στο άτομο την αίσθηση και τον φόβο ότι πεθαίνει.

Τα κυριότερα συμπτώματα που προϊδεάζουν για μία κρίση πανικού και δεν πρέπει να αγνοήσετε είναι τα ακόλουθα:

– Ταχυπαλμία

– Εφίδρωση

– Τρέμουλο

– Εξάψεις

– Ρίγη

– Δυσκολία στην αναπνοή

– Αίσθημα πνιγμού

– Πόνος στο στήθος

– Ναυτία

– Ζάλη

– Αίσθημα λιποθυμίας

– Μούδιασμα και τσιμπήματα στο στήθος

– Ξηροστομία

– Αιφνίδια ανάγκη να πάτε στην τουαλέτα

– Βούισμα στα αυτιά

– Αίσθημα τρόμου

– Φόβο θανάτου

– Ανακάτεμα στο στομάχι

– Τουρτούρισμα, σαν να κρυώνετε, ενώ κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα

– Κλονισμός και έντονο τρέμουλο σε ολόκληρο το κορμί

Τα σωματικά συμπτώματα σε μια κρίση πανικού είναι δυσάρεστα, και μπορούν επίσης να συνοδεύονται από έμμονες σκέψεις φόβου.

Ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο είναι τα άτομα με διαταραχή πανικού να φοβούνται για το πότε θα συμβεί η επόμενη κρίση.

Ο φόβος αυτός όμως δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο καθώς εντείνει το άγχος και τον τρόμο του ασθενούς και αυξάνει την πιθανότητα να επέλθει όντως μια νέα κρίση πανικού.

Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού είναι σημαντικό να εντοπίσετε την αιτία που πυροδότησε το άγχος σας και να συνειδητοποιήσετε ότι τα συμπτώματα που βιώνετε δεν οφείλονται σε κάποια οργανική πάθηση.

Στις περιπτώσεις αυτές η πρόσκαιρη λήψη φαρμακευτικής αγωγής, κατόπιν υπόδειξης ψυχιάτρου και η ψυχοθεραπεία θα σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε ουσιαστικά το πρόβλημα.

https://yo.gr/kriseis-panikoy-20-simadia-poy-den-pre/

ΣΤΕΡΗΣΗ ΥΠΝΟΥ . Τί επιπτώσεις έχει στον οργανισμό και στην Υεία

2023-03-30T01:42:00.000-07:00

Ήταν το 1963 στην Καλιφόρνια όταν ο 17 ετών τότε Ράντι Γκάρντνερ αποφάσισε να δει πόσο καιρό θα μπορούσε να μείνει χωρίς ύπνο ως μέρος ενός έργου επιστημονικής έκθεσης. Τελικά σημείωσε ένα παγκόσμιο ρεκόρ – το έκανε 11 ημέρες και 25 λεπτά χωρίς ύπνο!

Και άλλοι άνθρωποι φέρεται να έχουν σπάσει αυτό το ρεκόρ - ο Ρόμπερτ ΜακΝτόναλντ έμεινε 18 ημέρες και σχεδόν 22 ώρες χωρίς ύπνο το 1986 - αλλά δεν παρακολουθήθηκε από κανέναν τόσο στενά ή από γιατρό όσο ο Γκάρντνερ.

Τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες σταμάτησαν να δέχονται νέες συμμετοχές για τον μεγαλύτερο χρόνο αυπνίας, εξαιτίας «των εγγενών κινδύνων που σχετίζονται με τη στέρηση ύπνου».

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι κίνδυνοι; Τι συμβαίνει σε άτομα που έχουν παρατεταμένη στέρηση ύπνου;

Ο ύπνος είναι απαραίτητος για εκτελεστικές, συναισθηματικές και σωματικές λειτουργίες και ο ανεπαρκής ύπνος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο πολλών παθήσεων υγείας, όπως διαβήτη, καρδιακές παθήσεις, παχυσαρκία και κατάθλιψη, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Οι ειδικοί λένε ότι οι άνθρωποι χρειάζονται σταθερά έξι έως οκτώ ώρες ύπνου κάθε 24 ώρες. Αλλά δεν είναι ασυνήθιστο για τους ανθρώπους, ειδικά τους φοιτητές, να παραμένουν ξύπνιοι για 24 ώρες.

Σε αυτό το στάδιο της στέρησης ύπνου, μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ ύπνου και εγρήγορσης, λέει ο δρ Όρεν Κοέν, γιατρός ύπνου στο νοσοκομείο Mount Sinai στη Νέα Υόρκη. Καθώς κάποιος αρχίζει να πιέζει τον εαυτό του να είναι ξύπνιος για 24 ώρες, η εγκεφαλική του δραστηριότητα δείχνει ήδη σήματα ότι βρίσκεται στο όριο ύπνου-εγρήγορσης, παρόλο που φαίνεται να είναι ξύπνιος, συμπληρώνει.

Αυτό ονομάζεται εισβολή ύπνου ή μικρο-ύπνος. Οι άνθρωποι που παραιτούνται από ώρες ύπνου φαίνονται ξύπνιοι, αλλά ο εγκέφαλός τους πηγαίνει ακούσια σε ένα είδος μη φυσιολογικού ύπνου, που θα μπορούσε να περιλαμβάνει διαστήματα απροσεξίας ή παραισθήσεων. «Αλλά ο ύπνος κυριαρχεί, αναπόφευκτα ο εγκέφαλος κοιμάται. Όταν ένα άτομο μου λέει ”δεν έχω κοιμηθεί εδώ και εβδομάδες, αυτό είναι σχεδόν αδύνατο”, αναφέρει ο δρ Άλον Αβιντάν του Κέντρου Διαταραχών Ύπνου στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες.

«Θα μου ήταν δύσκολο να πιστέψω ότι κάποιος μπορεί να μείνει ξύπνιος για περισσότερες από 24 ώρες χωρίς αυτά τα επεισόδια», προσθέτει ο Κοέν.

Αν και η παρατεταμένη στέρηση ύπνου δεν μπορεί να μελετηθεί, έχουμε δεδομένα για άτομα με τη σπάνια κληρονομική ασθένεια που ονομάζεται θανατηφόρα οικογενειακή αϋπνία (Fatal familial insomnia - FFI). Αυτοί οι ασθενείς έχουν μια γενετική μετάλλαξη που προκαλεί τη συσσώρευση μιας μη φυσιολογικής πρωτεΐνης στον εγκέφαλο και προοδευτικά επιδεινώνει τον ύπνο. Το σώμα τους αρχίζει να φθείρεται και τελικά πεθαίνουν επειδή η μη φυσιολογική πρωτεΐνη συσσωρεύεται και καταστρέφει τα εγκεφαλικά τους κύτταρα. Η διαταραχή σκοτώνει τους περισσότερους ασθενείς μέσα σε 18 μήνες κατά μέσο όρο.

Σε ζώα, μια μελέτη από το 1989 σε αρουραίους έδειξε ότι μπορούσαν να μείνουν χωρίς ύπνο μόνο για 11 έως 32 ημέρες πριν τα σκοτώσει.

Μια μελέτη σε ανθρώπους του 2019 που δημοσιεύτηκε στο Nature and Science of Sleep διαπίστωσε ότι η εγρήγορση και η επαγρύπνηση των συμμετεχόντων ήταν σχετικά φυσιολογικές έως και 16 ώρες μετά τη στέρηση ύπνου. Όμως, μετά από 16 ώρες, τα κενά τους στην προσοχή αυξήθηκαν σημαντικά και ήταν ακόμη χειρότερα για τους συμμετέχοντες με χρόνια αϋπνία. Μια μελέτη από το 2000 διαπίστωσε ότι το να μένεις ξύπνιος για 24 ώρες μειώνει τον συντονισμό χεριού-ματιού στο ίδιο επίπεδο με περιεκτικότητα αλκοόλ στο αίμα 0,1%. Οι επιπτώσεις της στέρησης ύπνου στις 24 ώρες περιλάμβαναν μειωμένο χρόνο αντίδρασης, μπερδεμένη ομιλία, μειωμένη λήψη αποφάσεων, μειωμένη μνήμη και προσοχή, ευερεθιστότητα, μειωμένη όραση, ακοή και συντονισμό χεριού-ματιού και τρόμο, σύμφωνα με την Cleveland Clinic.

Στις 36 ώρες, οι άγρυπνοι μπορεί να έχουν αυξημένους δείκτες φλεγμονής στο αίμα τους και ακόμη και να αναπτύξουν ορμονικές ανισορροπίες και επιβράδυνση του μεταβολισμού, ανέφερε η Cleveland Clinic. Έχει γίνει έρευνα για το τι συμβαίνει στις 72 ώρες. Οι άνθρωποι μπορεί να γίνουν ανήσυχοι, καταθλιπτικοί, με παραισθήσεις και προβλήματα με την εκτελεστική λειτουργία.

Και είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε απλώς να αναπληρώσουμε τη στέρηση του ύπνου την επόμενη ημέρα ή το Σαββατοκύριακο. Η στέρηση ύπνου είναι σωρευτική, επομένως όσοι μένουν άυπνοι έχουν ένα είδος «χρέους ύπνου». Και για κάθε ώρα ύπνου που χάνεται, απαιτούνται πλήρεις οκτώ ώρες ύπνου για να ανακάμψουμε, καταλήγει ο Αβιντάν.

Πηγή: Livescience

Δέν νοούνται προ-βιοτικά χωρις πρε-βιοτικά

2023-02-20T01:57:00.004-08:00

Τι ακριβώς γνωρίζουμε για τη δράση τους;

Γιατί παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας και της ομορφιάς μας;

Ακολουθήστε τον παρακάτω οδηγό και θα μάθετε τα πάντα γι’ αυτούς τους πολύτιμους σύμμαχους για την υγεία και την ευεξία του οργανισμού μας.

Τι Ακριβώς Είναι τα Πρεβιοτικά

Τα πρεβιοτικά είναι φυτικές ίνες και η δράση τους είναι καθοριστική για την υγεία μας.

Τα πρεβιοτικά τρέφουν και βοηθούν την ανάπτυξη και διατήρηση των ήδη υπαρχόντων ευεργετικών βακτηρίων της εντερικής χλωρίδας, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην καλή λειτουργία του εντέρου.

Έτσι, τα πρεβιοτικά, μπορούν να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά διάφορα πεπτικά προβλήματα, όπως τα φουσκώματα, η διάρροια ή η δυσκοιλιότητα.

Το πιο ουσιαστικό είναι ο καθοριστικός ρόλος που παίζουν στην υγεία του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Τα πρεβιοτικά ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα και μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη αρκετών ασθενειών, από το απλό έκζεμα μέχρι τη νόσο Αλτσχάιμερ και την ινομυαλγία.

Τα πιο γνωστά πρεβιοτικά είναι η ινουλίνη, οι γαλακτο-ολιγοσακχαρίτες και οι φρουκτο ολιγοσακχαρίτες.

Πού Μπορούμε να Βρούμε Πρεβιοτικά;

Τα πρεβιοτικά βρίσκονται μέσα στις τροφές που τρώμε, ιδιαίτερα μέσα στα λαχανικά.

Οι ίνες των φρούτων και των λαχανικών είναι εκείνες που τροφοδοτούν τα «καλά» βακτήρια του εντέρου και τα βοηθούν να αναπαράγονται.

Πρόκειται για «υδατάνθρακες» ή για φυσικά σύνθετα σάκχαρα, που είναι πολύ διαφορετικά από τα απλά σάκχαρα ή τα επεξεργασμένα που είναι επιβλαβή για τη υγεία.

Οι σύνθετοι υδατάνθρακες δεν χωνεύονται στην άνω πεπτική οδό, αλλά πολύ χαμηλότερα στο παχύ έντερο, ιδιαίτερα στο δεξιό κόλον.

Δεν αφομοιώνονται από τον οργανισμό και δεν είναι πηγή ενέργειας για τα κύτταρα μας, αλλά είναι άκρως απαραίτητα στα βακτήρια της εντερική χλωρίδας.

Ανάμεσα στα σύνθετα σάκχαρα των λαχανικών, βρίσκουμε την κυτταρίνη έναν υδατάνθρακα που ανήκει στην κατηγορία των ινών και δεν αφομοιώνεται από τον οργανισμό, αλλά συμβάλει στην καλή λειτουργία του εντέρου.

Φυτικές ίνες μπορούμε να βρούμε επίσης, σε πιο μικρές ποσότητες, στα φρούτα ιδιαίτερα στα φρέσκα φρούτα εποχής.

Γενικότερα, οι πηγές των πολύτιμων φυτικών ινών είναι τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια.

Οι τροφές αυτές θα πρέπει να αποτελούν ένα σημαντικό μέρος της διατροφής μας.

Θυμηθείτε:

Πολλοί έχουν την εντύπωση ότι τα λαχανικά πρέπει να είναι μαγειρεμένα και συχνά δεν τα μαγειρεύουμε σωστά με αποτέλεσμα να χάνουν πολλά από τα θρεπτικά συστατικά τους.

Οι βιταμίνες και τα αντιοξειδωτικά των λαχανικών είναι πολύ ευαίσθητα στις υψηλές θερμοκρασίες.

Το μαγείρεμα των λαχανικών πολύ ώρα ή σε πολύ υψηλή θερμοκρασία πρέπει να αποφεύγεται.

Το ίδιο ισχύει και για τις φυτικές ίνες, οι οποίες μαγειρεμένες έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα στην εντερική χλωρίδα.

Σε ό,τι αφορά τα φρούτα, όταν μαγειρεύονται γίνονται πικρά.

Σκεφτείτε ότι σε μια απλή μαρμελάδα προσθέτουμε ζάχαρη, ενώ η ζάχαρη που έχουν τα ίδια τα φρούτα είναι υπεραρκετή.

Ιδανικά, τα φρούτα δεν πρέπει να μαγειρεύονται καθόλου.

Πρέπει να τρώμε φρέσκα φρούτα εποχής και, κατά προτίμηση, βιολογικά.

Για τα όσπρια (φασόλια, φακές, ρεβίθια) ιδανικό είναι να τα μουλιάζετε λίγες ώρες πριν το μαγείρεμα και μετά να τα βράζετε λίγο, μέχρι να γίνουν al dente.

Γιατί Είναι Απαραίτητα για τη Σωστή Λειτουργία του Οργανισμού μας;

Τα πρεβιοτικά είναι αληθινοί σύμμαχοι στη διατήρηση της υγείας και της ομορφιάς μας.

Ας δούμε μερικές από τις πιο σημαντικές λειτουργίες τους και τα οφέλη για την υγεία μας.

• Βοηθούν στην απορρόφηση των μετάλλων, ειδικά του ασβεστίου και του μαγνησίου στο κόλον έντερο.

Να θυμάστε ότι η καλύτερη πηγή ασβεστίου είναι τα λαχανικά κι όχι τα γαλακτοκομικά προϊόντα που προέρχονται από ζώα, όπου μόνο το 30% του ασβεστίου απορροφάται από τον οργανισμό.

Τα λαχανικά είναι επίσης πλούσια σε κάλλιο που δρα αποτελεσματικά ενάντια στην μείωση της οξύτητας των ιστών και ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση.

• Μειώνουν την απώλεια του ασβεστίου από τον οργανισμό, προλαμβάνοντας τον κίνδυνο οστεοπόρωσης.

• Έχουν ευεργετική δράση στη μείωση της χοληστερόλης, αφού μειώνουν τον αριθμό των λιπιδίων στο αίμα, ιδιαίτερα τα τριγλυκερίδια.

• Τονώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Η εντερική χλωρίδα παίζει ενεργό ρυθμιστικό ρόλο στη λειτουργία του ανοσοποιητικού.

Η καλή λειτουργία του εντέρου περιορίζει τον κίνδυνο εμφάνισης αλλεργιών και αυτοάνοσων παθολογιών.

• Μειώνουν σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου στο παχύ έντερο με τον σχηματισμό μιας αλυσίδας λιπαρών οξέων που τονώνουν την ανανέωση των κυττάρων του παχέος εντέρου και αναστέλλουν τις καρκινικές λειτουργίες τους.

• Βοηθούν στις φλεγμονώδεις διαταραχές του εντέρου και στην ελκώδη κολίτιδα.

• Ανακουφίζουν από τη δυσκοιλιότητα.

• Δρουν προληπτικά ενάντια στην παχυσαρκία, τις μεταβολικές διαταραχές και το διαβήτη.

Σημειώστε, επίσης, ότι τα πρεβιοτικά μπορεί να έχουν πολύ ευεργετική δράση στα βρέφη και στα πολύ μικρά παιδιά που υποφέρουν από κολικούς του εντέρου.

Η Συμβουλή του Φαρμακοποιού

• Να θυμάστε ότι η χλωρίδα του εντέρου μπορεί να ποικίλει από εποχή σε εποχή και να αλλάζει ανάλογα με το τι τρώμε

• Αν τρώτε πολύ κρέας (ζωικές πρωτεΐνες) μπορεί να παρατηρήσετε δυσκοιλιότητα, αέρια με δυσάρεστες οσμές, κολίτιδα ή υποτροπιάζοντα πόνο του εντέρου

• Αν τρώτε κυρίως υδατάνθρακες (λευκό ψωμί, ρύζι, ζυμαρικά, γλυκά και αρτοσκευάσματα) μπορεί να παρατηρήσετε διάρροια, φουσκώματα και αέρια χωρίς οσμές

• Κάθε γεύμα έχει τη σημασία του και πρέπει να περιλαμβάνει φρούτα και λαχανικά.

Θυμηθείτε τον κλασικό κανόνα των πέντε μερίδων: Πέντε μερίδες φρούτα και λαχανικά κάθε μέρα!

Πολύ καλές πηγές πρεβιοτικών είναι τα κρεμμύδια, τα ραδίκια, τα πράσα, τα σπαράγγια, αλλά και οι ντομάτες και οι μπανάνες.

Διευκρίνιση

Τα Πρεβιοτικά και τα Προβιοτικά

Τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μη παθογόνοι μικροοργανισμοί που εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα μέσω των τροφών.

Πρόκειται δηλαδή για βακτήρια της εντερικής χλωρίδας και είναι απολύτως απαραίτητα για τη ζωή και άκρως ωφέλιμα για την υγεία μας.

Οι προβιοτικοί μικροοργανισμοί ζουν στον ανθρώπινο οργανισμό χωρίς να τον βλάπτουν.

Αντίθετα, εμποδίζουν να αναπτυχθούν τα παθογόνα μικρόβια τα οποία όταν βρουν την ευκαιρία επιτίθενται και μολύνουν τα διάφορα όργανα του σώματος.

Τα προβιοτικά συμβάλλουν σε μια ισορροπία της χλωρίδας του εντέρου που προστατεύει τον οργανισμό από μολύνσεις.

Επιπρόσθετα, βοηθούν στη διάσπαση των πρωτεϊνών και των λιπών στο πεπτικό σύστημα, κάτι που βοηθά στην πέψη και απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών.

Είναι λοιπόν, φανερό ότι τα πρεβιοτικά είναι στην ουσία η πηγή των προβιοτικών.

Τα πρεβιοτικά ως φυτικές ίνες, βοηθούν στην ανάπτυξη και τη διατήρηση των προβιοτικών.

Ο οργανισμός μας δεν μπορεί να διατηρήσει μια καλή εντερική χλωρίδα, πλούσια στα περίφημα «προβιοτικά βακτήρια» χωρίς μια καλή διατροφή, πλούσια σε πρεβιοτικά.

Πόπη Χαραμή, Φαρμακοποιός

Δραματική αύξηση των μολύνσεων από σύφιλη - Ποια είναι τα συμπτώματα

2022-11-29T13:48:00.001-08:00

Το «ασφαλές σεξ», κάτι αυτονόητο τη δεκαετία του 1980, όταν έγινε γνωστός ο ιός HIV, φαίνεται να έχει ξεχαστεί. Ειδικά ανάμεσα στους νέους, που δεν βίωσαν τον πανικό που προκλήθηκε από τα πρώτα κρούσματα HIV υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης.

Πώς γίνεται αντιληπτή μια λοίμωξη από σύφιλη;

Δεν έχουν όλες οι μολύνσεις τα ίδια συμπτώματα. Συνήθως, ένα έλκος αναπτύσσεται στο σημείο εισόδου του βακτηρίου, το λεγόμενο Treponema pallidum. Μερικές φορές έχει το μέγεθος ενός σπυριού, αλλά μπορεί να φτάσει μέχρι και το ένα εκατοστό.

Στους άνδρες εμφανίζεται στο πέος, στις γυναίκες κολπικά ή στο χείλος του αιδοίου. Μπορεί επίσης να σχηματιστεί στην περιοχή του πρωκτού. «Μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν ένα έλκος στα χείλη του προσώπου ή στη γλώσσα τους. Αλλά μπορεί κανείς επίσης να έχει το βακτήριο στο δάχτυλό του. Αυτό είναι το πρώτο στάδιο της σύφιλης», εξηγεί ο ειδικός για το AIDS, Νόρμπερτ Μπρόκμαϊερ.

Τα πρώτα συμπτώματα συχνά δεν αξιολογούνται σωστά

Πολλοί ασθενείς δεν παίρνουν τα σημάδια στα σοβαρά και μπορεί να σκεφτούν ότι τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν από μόνα τους. Το πρόβλημα όμως δεν υποχωρεί από μόνο του, ακόμα κι αν στις περισσότερες περιπτώσεις το έλκος επουλώνεται μετά από περίπου τρεις εβδομάδες.

«Μετά από μια χρονική περίοδο που δεν είναι σαφώς καθορισμένη, εμφανίζεται ένα εξάνθημα επειδή τα παθογόνα έχουν εξαπλωθεί μέσω του αίματος σε όλο το σώμα», εξηγεί ο Μπρόκμαϊερ. «Αυτό σημαίνει ότι εμφανίζονται πλέον δερματικές αλλαγές σε όλο το σώμα. Κάποιες είναι ερεθισμοί που θυμίζουν σπυράκια, αλλού υπάρχει ξεφλούδισμα, ή κοκκινίλες».

Η σύφιλη περνά από διάφορα στάδια

Τα συνηθισμένα δερματικά εξανθήματα της σύφιλης εντοπίζονται κυρίως στα πέλματα των ποδιών ή στις παλάμες των χεριών. «Δεν φαγουρίζουν και διαφέρουν αρκετά από ένα αλλεργικό εξάνθημα», εξηγεί ο Μπρόκμαϊερ. Αυτή η φάση είναι το δεύτερο στάδιο της νόσου.

Στην τρίτη φάση η νόσος έχει πολύ σοβαρές επιπτώσεις. Δεν επηρεάζονται μόνο τα εσωτερικά όργανα, όπως τα πνευμόνια, το στομάχι και το συκώτι, αλλά και οι μύες και τα οστά. Ιδιαίτερα επικίνδυνο είναι όταν σχηματίζεται η λεγόμενη στένωση της αορτικής βαλβίδας, της κύριας δηλαδή αρτηρίας. Σε περίπτωση μάλιστα που αυτή οδηγήσει αργότερα σε ανεύρυσμα αορτής, μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο.

Η σύφιλη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιες δευτερογενείς ασθένειες

Η σύφιλη είναι μια λεγόμενη συστηματική λοίμωξη η οποία ενδέχεται να έχει μη αναστρέψιμες συνέπειες κατά τη διάρκεια της τέταρτης φάσης. Αυτές συχνά είναι φλεγμονή στην καρδιά και ενδείξεις παράλυσης - διαταραχές του ήπατος, ασθένειες στα μάτια, ενώ και ο εγκέφαλος μπορεί επίσης να υποστεί βλάβη. Περίπου το 25 % των ασθενών αναπτύσσουν χρόνια εγκεφαλίτιδα. «Τόσο οι νευρικές οδοί όσο και τα ίδια τα κύτταρα διαταράσσονται», λέει ο Μπρόκμαϊερ.

Θεραπεύεται η σύφιλη;

Όπως και στα περισσότερα ΣΜΝ, καλύτερη προφύλαξη εξακολουθεί να είναι το προφυλακτικό.

Η πρώτη αποτελεσματική θεραπεία ήταν η σαλβαρσάνη, μια ένωση αρσενικού που κυκλοφόρησε στην αγορά το 1910. Από το 1943 χρησιμοποιείται η πενικιλίνη. «Ο ιός όμως δείχνει ήδη ανθεκτικότητα σε κάποια άλλα αντιβιοτικά», επισημαίνει ο Μπρόκμαϊερ.

«Εάν το παθογόνο αποκτήσει ανθεκτικότητα στην πενικιλίνη, θα έχουμε ένα πρόβλημα που μπορεί να λυθεί μόνο με μεγάλη προσπάθεια. Επομένως, τώρα είναι η ώρα να αναπτύξουμε και να δοκιμάσουμε εφεδρικά αντιβιοτικά».

Υπάρχει έλλειψη χρημάτων για εκπαίδευση και θεραπεία

Η σύφιλη έχει κάπως ξεχαστεί στα γεωγραφικά μας μήκη και πλάτη. Αυτό είναι που την κάνει και επικίνδυνη, γιατί στην πραγματικότητα δεν έχει εξαφανιστεί. Η εκπαίδευση, οι συμβουλευτική ιατρική, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι τα πιο σημαντικά μέτρα για να τεθεί επιτέλους υπό έλεγχο η επικίνδυνη λοιμώδης νόσος.

Η καλύτερη προφύλαξη εξακολουθεί να είναι το προφυλακτικό. Αυτό ισχύει για όλα τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Και επίσης προστατεύει από τη μόλυνση από τον ιό HIV. Απαιτείται όμως και έργο ευαισθητοποίησης. Ως εκ τούτου, οι πληροφόρηση βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, αλλά η προσπάθεια πρέπει να εντατικοποιηθεί, κάνει έκκληση ο Μπρόκμαϊερ.

Πηγή: DW

Θλίψη ή Κατάθλιψη?

2022-10-17T12:53:00.000-07:00

ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ

Το να ζητήσεις εσύ βοήθεια από έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να μην σου φαίνεται δύσκολο. Τι γίνεται, όμως, όταν πρόκειται για ένα αγαπημένο σου πρόσωπο που χρειάζεται βοήθεια, αλλά αρνείται να τη ζητήσει; Πώς θα το πείσεις να χτυπήσει την πόρτα του ειδικού;

Υπάρχει ένα οξύμωρο σχετικά με τα προβλήματα της ψυχικής υγείας και δεν αναφέρομαι σε εκείνα τα πολύ σοβαρά, τα ξεκάθαρα ψυχιατρικά περιστατικά, στα οποία συνήθως μπαίνει κάποια διάγνωση σχετικά νωρίς στη ζωή του ασθενή. Αναφέρομαι σε όλα όσα αντιμετωπίζουμε όλο και πιο πολλοί, όλο και πιο συχνά στη σύγχρονη ζωή.

Ο άμεσα ενδιαφερόμενος το αντιλαμβάνεται συνήθως τελευταίος. Ή το υποψιάζεται, αλλά δεν θέλει να το παραδεχτεί. Ή νομίζει ότι μπορεί να το διαχειριστεί και δίνει στον εαυτό του χρόνο, για να διαπιστωθεί τελικά –από τους γύρω του και όχι από τον ίδιο– ότι δεν είναι ο χρόνος που του χρειάζεται, αλλά η θεραπεία.

Ψυχοθεραπεία ή φαρμακευτική αγωγή, ίσως και τα δύο – δεν έχει σημασία. Δεν είναι ο ίδιος αρμόδιος να κρίνει, ούτε όλοι εμείς οι υπόλοιποι. Εκείνο που εμείς καταλαβαίνουμε πολύ καλά είναι ότι ο αγαπημένος μας, ο φίλος μας, ο συνάδελφος ή ο συγγενής –βασική προϋπόθεση να τον γνωρίζουμε αρκετά καλά– έχει αλλάξει και όχι για καλό.

Ενδείξεις ότι κάποιος χρειάζεται ψυχική βοήθεια

Μπορεί να είναι ευέξαπτος. Να θέλει να τσακώνεστε με το παραμικρό, ακόμη κι αν εσύ αφήνεις ό,τι άκομψο βγαίνει από τα χείλη του να πέσει στο πάτωμα, εκείνος να το μαζεύει και να στο πετάει με δύναμη στα μούτρα μέχρι να σε δει να γίνεσαι εξίσου έξαλλος. Μπορεί ακόμη και να τσακώνεται στον δρόμο με άλλους οδηγούς, περαστικούς, συναδέλφους…

Μπορεί να μην έχει διάθεση να κάνει το παραμικρό, να κοιμάται πολύ ή να ξαγρυπνάει τις νύχτες, να δυσκολεύεται να πάει στη δουλειά του ή απλώς να την κάνει, να κλαίει ή να εξαφανίζεται (κυρίως να εξαφανίζεται, να απομονώνεται). Μπορεί ακόμη η παραμικρή δυσκολία να τον κάνει χίλια κομμάτια. Μπορεί να τρώει πολύ ή να το αμελεί. Να πίνει ή να καπνίζει. Να μην κάνει μπάνιο και να μην θέλει να περπατήσει ούτε μέχρι το περίπτερο.

Το τι θα συμβεί στον δικό σου άνθρωπο, θα το καταλάβεις καλύτερα εσύ που τον ξέρεις, επειδή δεν θα θυμίζει τον παλιό του εαυτό. Ή μάλλον θα είναι σα να έχει ξεπηδήσει ένας χειρότερος εαυτός του, που θα θυμίζει στα ελαττώματα τον παλιό, αλλά σε τίποτε τη ζωή που είχατε μαζί ή απλώς και μόνο την έννοια «ζωή».

Ο ενδιαφερόμενος πάει στον ειδικό μόνο οικειοθελώς

Δεύτερο οξύμωρο: Ο μοναδικός τρόπος για να γίνει καλά κάποιος είναι να παραδεχτεί ότι δεν είναι καλά και να πάει σε κάποιον ειδικό οικειοθελώς. Η δική σου θέση είναι δύσκολη. Από τη μία θες να τον βοηθήσεις, είτε επειδή ανησυχείς, είτε επειδή δυσκολεύεσαι να ζεις μαζί του. Δυσκολεύεσαι όμως να τον βοηθήσεις. Πρώτον, επειδή βρίσκεις τοίχο. Δεύτερον, επειδή πρέπει να πάει μόνος του στον ειδικό και όχι να τον πάρεις από το χέρι.

Σε μια μικρή παρένθεση εδώ να πω ότι έχω κάνει και τα δύο: Ο άνθρωπος που πήγα από το χέρι στον ειδικό, φυσικά δεν συνέχισε ποτέ. Ο άνθρωπος που έπεισα να πάει μόνος του, συνέχισε και τώρα είναι καλά.

Συνεπώς, αν θες να πείσεις κάποιον να πάει στον ειδικό, έχεις απέναντί σου έναν τεράστιο εχθρό: τη δική του άρνηση, που μοιάζει αλληλένδετη με το όποιο πρόβλημά του, αλλά είναι αυτή που πρέπει να καταρρίψεις για να γίνει δουλειά. Αυτό σημαίνει: Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να αποτύχεις και πρέπει να είσαι προετοιμασμένος. Να θυμάσαι πως ο ρόλος σου είναι να τον στηρίξεις και όχι να τον θεραπεύσεις.

Τα βασικά βήματα για να πείσεις κάποιον να πάει στον ειδικό

#1 Τόνωσε την αυτοεκτίμησή του

«Σε θαυμάζω που κάνεις καλή δουλειά», «σε αγαπώ που μας νοιάζεσαι». Πρέπει να αισθανθεί σίγουρος για το ενδιαφέρον σου και να μην νιώσει ότι τον κρίνεις.

Για να μην απογοητευτείς, ενημερώνω ότι εύκολα θα νιώσει ότι τον κρίνεις –είναι κι αυτό μέρος της δυσλειτουργίας του– οπότε εσύ θα προσπαθείς με κάθε τρόπο να δείχνεις ότι δεν τον κρίνεις. Για να το πετύχεις αυτό, να θυμάσαι ότι δεν φταίει εκείνος για ό,τι του συμβαίνει. Θεώρησε ότι έχει μια... ψυχική γρίπη, φταίει;

Καταστάσεις όπως η κατάθλιψη, η διπολική διαταραχή, οι καταχρήσεις κλ.π. επηρεάζουν τον τρόπο σκέψης του ασθενούς σε τέτοιον βαθμό που πολύ απλά δεν μπορεί να σκεφτεί λογικά. Ένα άτομο με κατάθλιψη για παράδειγμα, μπορεί να αισθάνεται και να σκέφτεται ότι του αξίζει να νιώθει τόσο άσχημα ή ότι οι άλλοι είναι υπερβολικά αυστηροί μαζί του. Η κατάθλιψη έχει ορισμένες πρώιμες ενδείξεις που ίσως τις έχεις προσέξει κι εσύ.

#2 Ρώτα τον πώς αισθάνεται τον τελευταίο καιρό

Με πραγματικό ενδιαφέρον και προσπαθώντας να εκμαιεύσεις τα βαθύτερα συναισθήματά του. Ένα τυπικό «καλά» ή ένα «νιώθω πιεσμένος» δεν αρκούν. Αν ανοιχτεί, να είσαι έτοιμος να ακούσεις, χωρίς να διακόπτεις και χωρίς να εκφέρεις την άποψή σου.

Αν δεν ανοιχτεί, προσπάθησε να τον βοηθήσεις, αναφέροντας κάποια συγκεκριμένα περιστατικά που έχεις παρατηρήσει και σε ανησυχούν. Πες για παράδειγμα «με προβλημάτισε όταν σε άκουσα να τσακώνεσαι στο τηλέφωνο με τον αδελφό σου», αλλά μην πεις «όλοι κι όλα σου φταίνε τελευταία, συνεχώς τσακώνεσαι».

Αυτή είναι η στιγμή να διερευνήσεις αν εκείνος το θεωρεί πρόβλημα αυτό ή όχι. Αυτή είναι η στιγμή να μιλήσεις και για τα δικά σου συναισθήματα. Μπορείς να πεις «στενοχωρήθηκα που δεν πήγαμε στο πάρτι τις προάλλες», αλλά όχι «όλο κουρασμένος είσαι, νομίζω ότι με κοροϊδεύεις».

# 3 Μίλα του για τη θεραπεία

Αν φτάσεις στο σημείο να παραδεχτεί ότι όντως δεν είναι καλά, είναι η ώρα να μιλήσεις για τη θεραπεία που πάντα αποδίδει, για το ότι συμβαίνει σε πολλούς (εδώ μπορείς να αναφέρεις κάποιον φίλο που πήγε σε γιατρό ή ακόμη και το δικό σου παράδειγμα) και κυρίως για το ότι τα ψυχικά προβλήματα, το στρες και η κατάθλιψη και διάφορα άλλα, είναι «ασθένειες» της εποχής, που όμως έχουμε τα μέσα και τις αντιμετωπίζουμε.

«Είναι κρίμα να αισθάνεσαι πιεσμένος, ενώ υπάρχουν τρόποι να νιώσεις καλύτερα»
«Όλα θα μοιάζουν πιο εύκολα, αν ξεκινήσεις θεραπεία»
«Δεν θα ήθελες να ξαναπάς για ψάρεμα/χορό/οτιδήποτε που τόσο σου άρεσε;».

Στην περίπτωση που διαπιστώσεις ότι φοβάται τη θεραπεία

Όπως διαβάζουμε στη σελίδα της Ελληνικής Εταιρείας Διαταραχών Διάθεσης «Μαζί»:

Εξηγείς ότι η αναζήτηση βοήθειας είναι δύναμη και όχι αδυναμία.
Υπενθυμίζεις ότι τα ψυχολογικά προβλήματα δεν είναι αδυναμίες του χαρακτήρα, αλλά προκαλούνται από αλλαγές στη χημεία του εγκεφάλου και μπορούν να αντιμετωπιστούν.
Υπενθυμίζεις ότι ένα πρόβλημα σαν την κατάθλιψη μπορεί να προκαλείται από οργανικά αίτια (όπως ο θυρεοειδής), αλλά μπορεί και να προκαλέσουν με τη σειρά τους σωματικά συμπτώματα και καλό είναι να αντιμετωπίζονται.

Στην περίπτωση που φοβάσαι τον αυτοκτονικό ιδεασμό

Αν υπάρχουν προειδοποιητικά σημάδια αυτοκτονίας, όπως αναφορά στον θάνατο, συγγραφή διαθήκης, παράδοση προσωπικών αντικειμένων, διερεύνησε κατά πόσο ο φίλος σου έχει αυτοκτονικό ιδεασμό, προσπαθώντας να τον αποτρέψεις.

Αν το άτομο σκέφτεται να βλάψει τον εαυτό του ή τους άλλους, αν έχει όπλο, αν αποθηκεύει χάπια, αν αναφέρεται σε κάποιο σχέδιο, τα πράγματα είναι σοβαρά. Πρέπει να καλέσεις το 1018 ή ακόμη και την αστυνομία.

Μην αμελείς τον εαυτό σου

Να θυμάσαι ότι το να αποδεχτεί κάποιος ότι ένα αγαπημένο του πρόσωπο χρειάζεται ψυχιατρική βοήθεια και να προσπαθήσει να βοηθήσει είναι από μόνο του μια σύνθετη, δύσκολη και πολλές φορές επώδυνη ψυχολογική διαδικασία. Κατά τη διαδικασία αυτή δεν πρέπει να αμελήσεις εσένα.

«Γνωρίζουμε ότι τα άτομα που συζούν με άτομα με ψυχιατρικές νόσους είναι επιρρεπή στην κατάθλιψη και τις αγχώδεις διαταραχές. Φροντίστε να έχετε στο πρόγραμμά σας κάποια ώρα καθημερινά μόνο για εσάς και για πράγματα που σας ενδιαφέρουν και σας δίνουν χαρά. Αν χρειαστεί, μη διστάσετε να μιλήσετε με κοντινά σας πρόσωπα και να μοιραστείτε τις ανησυχίες σας ή να αναζητήσετε ο ίδιος ή η ίδια επαγγελματική βοήθεια από κάποιον ψυχίατρο ή ψυχολόγο», συμβουλεύει ο ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής, Βασίλειος Μακρυγιάννης.

Τα μάτια ...σαν τα μάτια μας (ανα ηλικία τι πρέπει να ελέγχουμε)

2022-10-15T07:32:00.001-07:00

Διαβάζουμε το αγαπημένο μας βιβλίο, αγναντεύουμε το πέλαγος, κοιτάμε τον άνθρωπό μας στα μάτια. Δεν μας περνάει από το μυαλό ότι η όρασή μας, η αίσθηση που μας χαρίζει την εικόνα του κόσμου, μπορεί να κινδυνεύει. Εθελοτυφλούμε; Ναι, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

285 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν προβλήματα όρασης, ενώ 39 εκατομμύρια είναι τυφλοί. Κι επειδή και σε αυτή την περίπτωση ισχύει το «όπου φτωχός και η μοίρα του», 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε γυαλιά, ενώ περίπου το 90% των ανθρώπων με προβλήματα όρασης στον κόσμο ζει σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Την όρασή σας και τα μάτια σας

Η πρόληψη παίζει και στην περίπτωση της όρασης σημαντικό ρόλο. Ειδικά στα πρώτα χρόνια της ζωής, αλλά και σε ηλικίες άνω των πενήντα ετών, ο ρόλος του οφθαλμολογικού ελέγχου είναι εξαιρετικά σημαντικός για την πρώιμη διάγνωση και αποτελεσματική αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων, απειλητικών για την όραση. Ακόμη, το οφθαλμολογικό τσεκ-απ μπορεί να αποκαλύψει πρώιμα σημεία συστηματικών νοσημάτων και αυτοάνοσων παθήσεων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η υπέρταση ή ο Λύκος.

Πότε πρέπει να γίνει ο πρώτος έλεγχος; Από τις πρώτες κιόλας μέρες ζωής του βρέφους, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμιάτρων και το Βασιλικό Κολέγιο Οφθαλμολογίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Ανάλογα με την ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό και τις τυχόν παθήσεις του κάθε ατόμου, ο οφθαλμίατρος θα συστήσει την επανάληψη του ελέγχου. Κάθε ηλικία έχει πάντως και ειδικούς λόγους διερεύνησης της όρασης.

Βρέφη, νήπια και μικρά παιδιά

Ο εγκέφαλος «μαθαίνει» να βλέπει μέχρι τα οκτώ χρόνια του παιδιού. Αυτό σημαίνει ότι εάν δεν αντιμετωπιστούν τυχόν οφθαλμολογικά προβλήματα νωρίς, εάν για παράδειγμα ένα παιδί πρέπει να φορέσει γυαλιά για να δει και δεν βάλει, αυτό θα οδηγήσει στο «τεμπέλικο μάτι», δηλαδή σε αμβλυωπία.

Στη βρεφική ηλικία είναι σημαντική και η επιβεβαίωση ότι υπάρχει το «red reflex», δηλαδή το αντανακλαστικό αμφιβληστροειδούς. Σε κάθε περίπτωση, ένα παιδί που δεν πιάνει αντικείμενα και δεν εστιάζει σε πρόσωπα, χρήζει εκτίμησης παιδο-οφθαλμίατρου.

Ειδική πληθυσμιακή ομάδα υψηλού κινδύνου για απώλεια όρασης είναι τα εξαιρετικά πρόωρα νεογνά –συνήθως με βάρος μικρότερο των 1500 γραμμαρίων– εξαιτίας της αμφιβληστροειδοπάθειας της προωρότητας, μίας νόσου που δυνητικά μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση. Όλα τα πρόωρα παιδιά χρήζουν στενής οφθαλμολογικής παρακολούθησης, καθώς έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες εμφάνισης υψηλής μυωπίας, αμβλυωπίας, στραβισμού και γλαυκώματος.

Για όλα τα παιδιά συστήνεται η επανεξέταση στον πρώτο και τον τρίτο χρόνο του παιδιού. Μετά τα τέσσερα και τα πέντε έτη, ένα παιδί μπορεί να συνεργαστεί και η εκτίμηση γίνεται πιο καλή. Σε αυτές τις ηλικίες μπορεί να χρειάζεται διόρθωση κάποιας διαθλαστικής ανωμαλίας, καθώς η μη διόρθωσή της μπορεί να προκαλέσει στραβισμό.

10-19 ετών

Πρόκειται για μία περίοδο όπου τα συνήθη προβλήματα όρασης αφορούν διαθλαστικές ανωμαλίες, με συνηθέστερη τη μυωπία, που αυξάνεται σε αυτή την ηλικία.

20-50 ετών

Όσο πιο κοντά είναι κανείς στα είκοσι, τόσο σπανιότερα είναι τα σημαντικά προβλήματα, τα οποία εμφανίζονται πλησιάζοντας κανείς τα πενήντα έτη. Η ηλικία, αλλά και το ιστορικό παίζουν σημαντικό ρόλο στην παρακολούθηση του ασθενή. Για παράδειγμα, οι μύωπες αντιμετωπίζουν πιο συχνά αποκόλληση αμφιβληστροειδούς από τον υπόλοιπο πληθυσμό. Επίσης, ξεκινάμε να εξετάζουμε την ενδοφθάλμια πίεση, η αύξηση της οποίας σχετίζεται με την εμφάνιση γλαυκώματος, ακόμη και πριν από τα 40 έτη, αν υπάρχει στην οικογένεια άτομο με γλαύκωμα.

Όσον αφορά στη συχνότητα του οφθαλμολογικού τσεκ-απ, όσο πιο πλησιάζει κανείς στα 40, συστήνονται τα δύο χρόνια απόστασης μεταξύ των ελέγχων. Στα 20 και τα 35 έτη, εάν δεν υπάρχουν προβλήματα υγείας και ο γιατρός δεν συστήσει διαφορετικά, είναι αποδεκτό και το διάστημα 3-4 ετών μεταξύ των τσεκ-απ.

50+

Κλείνοντας τα πενήντα, ο έλεγχος αφορά περισσότερα και πιο σοβαρά νοσήματα. Οι παθήσεις της ωχράς κηλίδας αφορούν αυτές τις ηλικίες, με πιο συνήθη την ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας μετά τα 65. Ο καταρράκτης και το γλαύκωμα απειλούν την όραση ατόμων μετά τα 65 και γι' αυτό σε αυτές τις ηλικίες συνιστάται ο ετήσιος προληπτικός οφθαλμολογικός έλεγχος.

Άτομα με διαβήτη

Τα άτομα με διαβήτη ανήκουν στις πλέον ευάλωτες πληθυσμιακά ομάδες σε θέματα όρασης και γι' αυτό πρέπει να εξετάζονται κάθε χρόνο. Αν μάλιστα υπάρχουν ενδείξεις διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, θα πρέπει να βλέπουν τον γιατρό τους κάθε έξι ή ακόμη και κάθε τρεις μήνες.

Πότε να πας επειγόντως στον οφθαλμίατρο

Τραυματισμός στο μάτι: Είτε προκληθεί από ξένο σώμα, είτε από χτύπημα μάς οδηγεί κατευθείαν στον οφθαλμίατρο.
Χημική ουσία: Τα χημικά εγκαύματα είναι εξαιρετικά επικίνδυνα και οι πρώτες βοήθειες κρίσιμες. Αν οποιαδήποτε χημική ουσία μπει στο μάτι σας, είναι σημαντικό να ξεπλύνετε με άφθονο νερό μένοντας για 10 λεπτά κάτω από τη βρύση και στη συνέχεια να ζητήσετε ιατρική βοήθεια.
Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς: Αν έχετε φωταψίες ή βλέπετε ξαφνικά «μυγάκια» ή αν τα μυγάκια που βλέπετε εδώ και καιρό αυξηθούν απότομα, κινδυνεύετε από αποκόλληση αμφιβληστροειδούς και γι' αυτό πρέπει να απευθυνθείτε άμεσα στον οφθαλμίατρο.
Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας: Η απότομη αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης είναι ένα σπάνιο, αλλά επείγον περιστατικό που εμφανίζεται με πολύ έντονο πόνο στο μάτι, κοκκίνισμα, θάμπος όρασης, πονοκέφαλο και ενίοτε και τάση για έμετο. Αν δεν υπάρξει άμεση ιατρική εκτίμηση και αντιμετώπιση, ο κίνδυνος για μόνιμες επιπτώσεις στην όραση είναι σημαντικός.

Ευχαριστούμε τον Ανδρέα Παναγόπουλο, MD, MRCOphth χειρουργό οθφαλμίατρο, ειδικό στις παθήσεις και τη χειρουργική κερατοειδούς.

https://www.ow.gr/ygeia/pos-na-prostatefseis-tin-orasi-sou-se-kathe-ilikia/

Πολλαπλή Σκλήρυνση: Ο ξαφνικός κνησμός είναι από τα πιο απρόσμενα και άγνωστα πρώιμα συμπτώματα

2022-09-14T08:53:00.004-07:00

Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) μπορεί να παρουσιαστεί με πολλούς τρόπους, κάτι που είναι λογικό δεδομένης της ευρείας κλίμακας επίδρασης της νόσου.

Η πολλαπλή σκλήρυνση επηρεάζει τον εγκέφαλο, τον νωτιαίο μυελό και τα οπτικά νεύρα, τα οποία αποτελούν το κεντρικό νευρικό σύστημα και ελέγχουν οτιδήποτε κάνουμε.

Το πώς βιώνει ο καθένας την πολλαπλή σκλήρυνση είναι ξεχωριστό και οι παραπάνω απώλειες μπορεί να είναι προσωρινές ή μακροχρόνιες. Υπάρχουν ποικίλα συμπτώματα όπως μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, αλλαγές στη διάθεση, προβλήματα μνήμης, πόνος, κόπωση, τύφλωση ή/και παράλυση. Ωστόσο, ορισμένα λιγότερο γνωστά σημάδια της ΠΣ μπορεί να σας εκπλήξουν.

Η πολλαπλή σκλήρυνση διαταράσσει την επικοινωνία μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματος

Ως χρόνια διαταραχή, η πολλαπλή σκλήρυνση εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο προστατευτικό περίβλημα (μυελίνη) που καλύπτει τις νευρικές ίνες. Αυτό προκαλεί προβλήματα επικοινωνίας μεταξύ του εγκεφάλου και του υπόλοιπου σώματος. Τελικά, η ΠΣ μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη ή επιδείνωση των νεύρων.

Γενικά, η ΠΣ γίνεται πιο σοβαρή με την πάροδο του χρόνου. Αλλά δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα που να ακολουθεί η πάθηση. Ο κάθε ασθενής τείνει να ακολουθεί το δικό του χρονοδιάγραμμα. Μπορεί να μην υπάρχει εξέλιξη των συμπτωμάτων σε ορισμένους ασθενείς, ενώ άλλοι εμφανίζουν ολοένα και πιο σοβαρά συμπτώματα.

Η κόπωση είναι ένα κοινό σύμπτωμα της πολλαπλής σκλήρυνσης

Η πολλαπλή σκλήρυνση έχει τέσσερα στάδια:

κλινικά απομονωμένο σύνδρομο (CIS)
υποτροπιάζουσα διαλείπουσα ΠΣ (RRMS)
δευτερογενής προοδευτική ΠΣ (SPMS) και
πρωτογενής προοδευτική ΠΣ (PPMS)

Τα πρώιμα συμπτώματα της νόσου μπορεί να περιλαμβάνουν:

υπερβολική κόπωση
αδεξιότητα
περίεργες αισθήσεις τσιμπήματος
υποτονική σκέψη και
κακή όραση

Η κόπωση είναι ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα της ΠΣ. Εμφανίζεται στο 80% περίπου των ασθενών και είναι ο κύριος λόγος που ασθενείς με ΠΣ εγκαταλείπουν την καθημερινή τους εργασία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κόπωση εμφανίζεται όταν άλλα συμπτώματα της ΠΣ (όπως μυϊκοί σπασμοί κατά τη διάρκεια της νύχτας) προκαλούν διαταραχή του ύπνου.

Υπάρχει ένα άλλο είδος κόπωσης που είναι μοναδικό σε άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση. Είναι μια καθημερινή κόπωση που εντείνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και επιδεινώνεται από τη ζέστη και την υγρασία, μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών.

Πολλαπλή σκλήρυνση: Ένα από τα πιο περίεργα συμπτώματα είναι ο ξαφνικός και έντονος κνησμός

Ένα ξαφνικό, έντονο μυρμήγκιασμα που εμφανίζεται “από το πουθενά”, οπουδήποτε στο σώμα είναι ένα από τα πιο απρόσμενα και άγνωστα συμπτώματα ΠΣ. Ο κνησμός που προκαλείται από την πολλαπλή σκλήρυνση είναι γνωστός ως δυσαισθητικός κνησμός (dysesthetic itching).

Ο δυσαισθητικός κνησμός δεν προκαλείται από αλλεργία ή ερεθισμό του δέρματος. Είναι μια νευρολογική απόκριση του οργανισμού. Στην ΠΣ το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στους νευρικούς ιστούς του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Αυτό μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στα νεύρα σε άλλα σημεία του σώματος.

Άλλα ασυνήθιστα συμπτώματα της ΠΣ, που πρέπει να προσέχετε, περιλαμβάνουν το PBA (pseudobulbar affect – εκδηλώνεται με ανεξέλεγκτο γέλιο ή κλάμα) και μυϊκοί σπασμοί που συμβαίνουν ανάμεσα στα πλευρά και δημιουργούν μια αίσθηση σφιξίματος (σαν κάτι να σας σφίγγει σταθερά για το στήθος και να μην σας αφήνει).

Εάν πιστεύετε ότι μπορεί να έχετε συμπτώματα που υποδεικνύουν ΠΣ, επισκεφθείτε τον γιατρό σας και επιμείνετε μέχρι να λάβετε ξεκάθαρες απαντήσεις.

Πηγή: https://bestlifeonline.com

φωτό: iStock

Πώς ο καφές επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα

2022-09-09T04:37:00.000-07:00

Ως ένα από τα πιο δημοφιλή ποτά παγκοσμίως, ο καφές καταναλώνεται σε μεγάλο βαθμό για τα διεγερτικά του αποτελέσματα λόγω της καφεΐνης που περιέχει. Αν και κάποιες μελέτες ανέφεραν τον καφέ ως πιθανή πηγή προβλημάτων υγείας, πρόσφατες μελέτες έχουν βρει ότι ο καφές αποφέρει ένα ευρύ φάσμα πλεονεκτημάτων για την ανθρώπινη υγεία, ιδιαίτερα για το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ποια είναι η χημική σύσταση που έχει ο καφές

Όταν παρασκευάζεται ως ρόφημα, ο καφές αποτελείται από πτητικές και μη πτητικές ενώσεις, όπως υδατάνθρακες, αζωτούχες ενώσεις, λιπίδια, βιταμίνες, μέταλλα, φαινολικές ενώσεις και αλκαλοειδή. Συγκεκριμένα, η συγκέντρωση ορισμένων ενώσεων στον καφέ εξαρτάται από την ποσότητα αλεσμένου καφέ που χρησιμοποιείται για την παρασκευή του ροφήματος, τις μεθόδους καβουρδίσματος και παρασκευής, την ποιότητα του νερού που χρησιμοποιείται και την ενσωμάτωση άλλων συστατικών στο τελικό προϊόν.

Καφεΐνη

Μία από τις πιο αξιοσημείωτες χημικές ουσίες στον καφέ είναι η καφεΐνη, η οποία είναι χημικά γνωστή ως 1,3,7-τριμεθυλξανθίνη. Αυτό το αλκαλοειδές, που βρίσκεται φυσικά στους κόκκους του καφέ, διεγείρει το κεντρικό νευρικό σύστημα και έχει επίσης αποδειχθεί ότι προκαλεί θετικά αποτελέσματα στην μακροπρόθεσμη μνήμη.

Μέσα σε ένα μόνο φλιτζάνι καφέ, η περιεκτικότητα σε καφεΐνη μπορεί να κυμαίνεται από 30 χιλιοστόγραμμα (mg) έως και 350 mg. Όπως κάθε άλλο συστατικό του καφέ, η συγκέντρωση καφεΐνης σε ένα μόνο φλιτζάνι καφέ εξαρτάται από τον τύπο των κόκκων καφέ που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του ροφήματος, καθώς και από τις μεθόδους παρασκευής και καβουρδίσματος.

Εκτός από την ικανότητά της να βελτιώνει την εστίαση, την μνήμη και τη διαύγεια κατά την κατανάλωση, η καφεΐνη στον καφέ συνδέεται επίσης με αρκετές ευεργετικές επιδράσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα. Για παράδειγμα, πειράματα σε ποντίκια έχουν δείξει ότι η καφεΐνη μειώνει τα επίπεδα διαφόρων φλεγμονωδών κυτοκινών, συμπεριλαμβανομένης της ιντερλευκίνης 6 (IL-6), της IL-3, της IL-13 και των αντιδραστικών ειδών οξυγόνου (ROS). Παρόμοια αποτελέσματα έχουν παρατηρηθεί σε παχύσαρκους αρουραίους που κατανάλωναν καφεΐνη, η οποία βρέθηκε ότι καταστέλλει την απελευθέρωση του παράγοντα νέκρωσης όγκου α (TNFα), της IL-6 και της χημειοελκυστικής πρωτεΐνης 1 των μονοκυττάρων (MCP-1).

Χλωρογενικό οξύ

Ο μαύρος καφές και, σε μεγαλύτερο βαθμό, ο πράσινος καφές είναι πλούσιοι σε χλωρογενικό οξύ (CGA), μια πολυφαινόλη που παίζει πρωταρχικό ρόλο στην αντιοξειδωτική δράση του καφέ. Πιο συγκεκριμένα, το CGA και τα ισομερή του δεσμεύουν ανιόντα υπεροξειδίου των ριζών υδροξυλίου, μειώνοντας έτσι την έκταση και τις επακόλουθες επιπτώσεις των καταστροφικών οξειδωτικών διεργασιών. Αποτρέποντας την οξείδωση και υποστηρίζοντας τυχόν ανεπάρκειες αντιοξειδωτικών εντός του σώματος, το CGA υποστηρίζει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα ενάντια στην επικίνδυνη αποτελεσματικότητα των ROS και άλλων αντιδραστικών χημικών ουσιών.

Μέσα σε ένα μόνο φλιτζάνι καφέ, η συγκέντρωση του CGA μπορεί να κυμαίνεται από 70 έως 350 mg. Η συγκέντρωση του CGA σε ένα φλιτζάνι καφέ εξαρτάται επίσης κυρίως από τη μέθοδο που χρησιμοποιείται για το καβούρδισμα των κόκκων καφέ, καθώς και από την ποσότητα του καφέ που καταναλώνεται.

Προβιοτικά

Εξ ορισμού, τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί που προσφέρουν οφέλη για την υγεία όταν καταναλώνονται σε επαρκείς ποσότητες. Μερικά από τα κύρια οφέλη για την υγεία που σχετίζονται με την κατανάλωση προβιοτικών ειδών περιλαμβάνουν ενισχυμένες λειτουργίες του ανοσοποιητικού και του εντέρου.

Μία από τις πιο κοινές διατροφικές πηγές προβιοτικών είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Ωστόσο, έχουν γίνει πολλές προσπάθειες για την ανάπτυξη μη γαλακτοκομικών πηγών προβιοτικών τροφίμων. Πρόσφατα, οι ερευνητές εξέτασαν τις παρασκευές καφέ ως πηγή παροχής προβιοτικών.

Συγκεκριμένα, οι μη ζυμωμένες συνθέσεις προβιοτικού καφέ έχουν επιμεληθεί με επιτυχία, διατηρώντας παράλληλα τη βιωσιμότητα των προβιοτικών έναντι των υψηλών θερμοκρασιών που συνήθως συναντώνται κατά τη διαδικασία παρασκευής καφέ.

Συγκριτικά, οι ζυμωμένοι προβιοτικοί καφέδες προσφέρουν πολύ πιο σημαντικό όφελος για την υγεία από τα μη ζυμωμένα προϊόντα. Μάλιστα, οι ερευνητές υπέθεσαν ότι ένας επιτυχώς ζυμωμένος προβιοτικός καφές θα μπορούσε να αυξήσει τη βιοδιαθεσιμότητα διαφόρων ενδογενών συστατικών του καφέ, συμπεριλαμβανομένων των μελανοειδινών και των φαινολικών ενώσεων.

Καφές: Προστασία από αυτοάνοσα νοσήματα

Εκτός από την καφεΐνη και το CGA, μερικά από τα άλλα αξιοσημείωτα συστατικά του καφέ που προκαλούν διάφορα οφέλη για το ανοσοποιητικό σύστημα περιλαμβάνουν την καβεόλη, την καφεστόλη και τις αραβινογαλακτάνες.

Εντός του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος, αυτές οι ενώσεις επιτρέπουν στον καφέ να συμβάλλει στην κυτταροτοξικότητα των φυσικών φονικών κυττάρων μέσω της δράσης τους σε C-αντιδρώσες πρωτεΐνες. Ενισχύοντας τη δραστηριότητα των φυσικών φονικών κυττάρων, ο καφές μπορεί επίσης να αποτρέψει τον εκφυλισμό τους, προστατεύοντας έτσι όσους πίνουν τακτικά καφέ από διάφορες αυτοάνοσες ασθένειες.

Συγκριτικά, στο επίκτητο ανοσοποιητικό σύστημα, η περιεκτικότητα σε καφεΐνη στον καφέ δυνητικά καταστέλλει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων Th1 και Th2. Ως αποτέλεσμα, ο καφές μπορεί να μειώσει τη ζημιά που προκαλείται από την απελευθέρωση κυτοκινών λόγω των υπερδραστικών Τ- και Β-κυττάρων.

Η συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης καφέ και της πρόληψης των αυτοάνοσων νοσημάτων έχει διερευνηθεί σε διάφορους τύπους μελετών.

Για τον σκοπό αυτό, αυτές οι μελέτες έχουν βρει ότι η κατανάλωση καφέ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για:

ρευματοειδή αρθρίτιδα
αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς
διαβήτη
πολλαπλή σκλήρυνση
ψωρίαση
αυτοάνοση ηπατική νόσο
φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και
συστηματικό ερυθηματώδη λύκο

Συμπερασματικά

Τα τελευταία χρόνια, διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση καφέ έχει θετικές επιπτώσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα. Ωστόσο, η ημερήσια πρόσληψη καφεΐνης πρέπει να μην υπερβαίνει τα 400 mg/ημέρα στους ενήλικες και τα 200 mg/ημέρα σε έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες.

Πηγή: https://www.news-medical.net

φωτό: iStock

Καρκίνος του δέρματος: Το #1 σύμπτωμα που οι ασθενείς παραβλέπουν αρχικά

2022-09-09T02:50:00.005-07:00

Γενικά είναι σημαντικό να ξέρουμε τι σημάδια του εν λόγω καρκίνου πρέπει να αναζητήσουμε για να εντοπιστεί εγκαίρως, κάτι που είναι μεγάλης σημασίας. Αλλά ένα σύμπτωμα ιδιαίτερα, συχνά αγνοείται.

Ο καρκίνος του δέρματος μπορεί να εμφανιστεί σε διάφορα μέρη του σώματος

Ο καρκίνος του δέρματος εμφανίζεται συχνότερα στο τριχωτό της κεφαλής, στο πρόσωπο, στα χείλη, στα αυτιά, στο λαιμό, στο στήθος και στα χέρια, καθώς και στα πόδια στις γυναίκες. Αλλά μπορεί επίσης να σχηματιστεί σε περιοχές που σπάνια βλέπουν το φως του ήλιου, όπως στις παλάμες, κάτω από τα νύχια των χεριών ή των ποδιών και στην περιοχή των γεννητικών οργάνων.

Οι τρεις κύριοι τύποι καρκίνου του δέρματος είναι το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα και το μελάνωμα. Τα βασικοκυτταρικά και τα ακανθοκυτταρικά καρκινώματα τείνουν να εμφανίζονται σε μέρη του σώματος που εκτίθενται στον ήλιο, ενώ το μελάνωμα μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στο σώμα, σε κατά τα άλλα φυσιολογικό δέρμα ή σε έναν υπάρχοντα σπίλο (σ.σ. ελιά δέρματος) που γίνεται καρκινικός.

Ο κανόνας ΑΧΟΔ για να εντοπίσετε πιθανά καρκινικά στο δέρμα

Οι ακανόνιστες κρεατοελιές είναι ένα κοινό σημάδι καρκίνου του δέρματος. Το να τις παρατηρείτε τακτικά είναι ένας καλός τρόπος για να εντοπίσετε τυχόν ύπουλα σημάδια προτού επιδεινωθούν. Ο οδηγός ΑΧΟΔ μπορεί να σας βοηθήσει να ελέγξετε τις κρεατοελιές σας και να εντοπίσετε έγκαιρα τον καρκίνο του δέρματος.

Το Α είναι για την ασυμμετρία: Ψάξτε για κρεατοελιές που είναι ασύμμετρες ή ανομοιόμορφες
Το Χ είναι για το χρώμα: Τα μελανώματα μπορεί να κυμαίνονται από μαύρα έως ροζ
Το Ο αντιστοιχεί στα όρια: Να είστε σε επιφυλακή για ακανόνιστα ή οδοντωτά περιγράμματα σε κρεατοελιές
Το Δ είναι για τη διάμετρο: Κρεατοελιές που είναι μεγαλύτερες από 6 χιλιοστά μπορεί να είναι σημάδι μελανώματος
Οι τρεις κύριοι τύποι καρκίνου του δέρματος είναι το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα και το μελάνωμα. Τα βασικοκυτταρικά και τα ακανθοκυτταρικά καρκινώματα τείνουν να εμφανίζονται σε μέρη του σώματος που εκτίθενται στον ήλιο, ενώ το μελάνωμα μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στο σώμα, σε κατά τα άλλα φυσιολογικό δέρμα ή σε έναν υπάρχοντα σπίλο (σ.σ. ελιά δέρματος) που γίνεται καρκινικός.

Ο κανόνας ΑΧΟΔ για να εντοπίσετε πιθανά καρκινικά στο δέρμα

Οι ακανόνιστες κρεατοελιές είναι ένα κοινό σημάδι καρκίνου του δέρματος. Το να τις παρατηρείτε τακτικά είναι ένας καλός τρόπος για να εντοπίσετε τυχόν ύπουλα σημάδια προτού επιδεινωθούν. Ο οδηγός ΑΧΟΔ μπορεί να σας βοηθήσει να ελέγξετε τις κρεατοελιές σας και να εντοπίσετε έγκαιρα τον καρκίνο του δέρματος.
Το Α είναι για την ασυμμετρία: Ψάξτε για κρεατοελιές που είναι ασύμμετρες ή ανομοιόμορφες
Το Χ είναι για το χρώμα: Τα μελανώματα μπορεί να κυμαίνονται από μαύρα έως ροζ
Το Ο αντιστοιχεί στα όρια: Να είστε σε επιφυλακή για ακανόνιστα ή οδοντωτά περιγράμματα σε κρεατοελιές
Το Δ είναι για τη διάμετρο: Κρεατοελιές που είναι μεγαλύτερες από 6 χιλιοστά μπορεί να είναι σημάδι μελανώματος
Κάτι που πολλοί αγνοούν: Ο καρκίνος του δέρματος μπορεί επίσης να μοιάζει με σπυράκι

Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι ο καρκίνος του δέρματος μπορεί να εκδηλωθεί ως ένα εξόγκωμα που μοιάζει με σπυράκι στο δέρμα και όχι ως κρεατοελιά. Όταν συμβαίνει αυτό, πολλοί τείνουν να μην του δίνουν σημασία και να το απορρίπτουν ως σύμπτωμα. Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα (BCC) αναπτύσσεται αργά και μπορεί να μοιάζει με ακίνδυνο σπυράκι, ουλή ή πληγή, προειδοποιούν οι ειδικοί.

Πώς μπορείτε λοιπόν να προσδιορίσετε εάν ένα πρόσφατο εξόγκωμα στο δέρμα σας είναι απλώς ένα ενοχλητικό σπυράκι ή κάτι πιο σοβαρό;

Ένας από τους πιο σίγουρους τρόπους για να βρει κανείς τη διαφορά ανάμεσα σε ένα σπυράκι και σε σημάδι καρκίνου του δέρματος είναι αν το εξόγκωμα εξαφανίζεται ή όχι. Ακόμα και τα πιο βαθιά σπυράκια θα αρχίσουν να ξεθωριάζουν με την πάροδο του χρόνου, αλλά ο καρκίνος του δέρματος απαιτεί επαγγελματική θεραπεία. Ένα σημάδι που προκαλείται από καρκίνο του δέρματος θα μεγαλώσει και θα αλλάξει στην όψη, ενώ το μέσο σπυράκι παραμένει στο δέρμα για περίπου μια εβδομάδα και θα αρχίσει να υποχωρεί αφού το σπάσετε.

Ο καρκίνος του δέρματος δεν εκδηλώνεται πάντα στο δέρμα

Επειδή οι άνθρωποι είναι τόσο εξοικειωμένοι με τις κρεατοελιές ως σύμπτωμα καρκίνου του δέρματος, μπορεί να αγνοήσουν άλλα προειδοποιητικά σημάδια. Μερικές φορές, το πρώτο σημάδι καρκίνου του δέρματος είναι μια τραχιά περιοχή κόκκινου ή καφέ δέρματος που μοιάζει με ψώρα ή κονδυλώματα.

Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζετε ότι αν και τα συμπτώματα του καρκίνου του δέρματος μπορεί να εμφανιστούν εξωτερικά, ορισμένα προειδοποιητικά σημάδια δεν εκδηλώνονται καθόλου στο δέρμα.

Το μελάνωμα κοντά στους πνεύμονες μπορεί να οδηγήσει σε δύσπνοια, ενώ το μελάνωμα στο κεφάλι μπορεί να οδηγήσει σε πονοκεφάλους ή αλλαγές στην όραση!

Η εξοικείωση με τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να εκδηλωθεί ο καρκίνος του δέρματος είναι ένας σημαντικός παράγοντας έγκαιρης ανίχνευσης. Ο καρκίνος του δέρματος είναι πολύ θεραπεύσιμος όταν διαγνωστεί έγκαιρα, αλλά μπορεί να είναι θανατηφόρος εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Έλεγξε λοιπόν πάντα το δέρμα σου για τυχόν αλλαγές και επισκεφτείτε έναν γιατρό αν έχετε οποιεσδήποτε ανησυχίες.

Πηγές: https://moffitt.org, https://www.gentlecure.com, https://www.mayoclinic.org, https://bestlifeonline.com

Καταρράκτης: Μια συχνή πάθηση των ματιών

2022-08-30T11:39:00.005-07:00

*Γράφει η Ειρήνη Χατζηράλλη

Το μάτι μας λειτουργεί σαν μια φωτογραφική μηχανή. Το φως αρχικά περνάει τον πρόσθιο διαφανή χιτώνα του οφθαλμού, τον κερατοειδή, και εν συνεχεία από το φακό, για να φτάσει στο οπίσθιο τμήμα του οφθαλμού, στον αμφιβληστροειδή χιτώνα, όπου εστιάζονται οι εικόνες σαν το «φιλμ» της φωτογραφικής μηχανής. Ο κρυσταλλοειδής φακός του οφθαλμού φυσιολογικά είναι διαφανής, πράγμα που οφείλεται στη διάταξη των κυττάρων του. Ο καταρράκτης προκαλείται από αλλαγή στον τρόπο διάταξης των κυττάρων του φακού και της περιεκτικότητάς τους σε νερό, δημιουργώντας θολερότητες στο φακό. Ένας φακός, που έχει γίνει θολός, «θαμπός» και «ομιχλώδης», λέγεται ότι έχει καταρράκτη (Εικόνα 1α).

Ο καταρράκτης θεωρείται η κύρια αιτία τύφλωσης παγκοσμίως, που όμως είναι αναστρέψιμη με χειρουργική επέμβαση. Η πιο συχνή αιτία του καταρράκτη είναι η ηλικία. Οι περισσότεροι άνθρωποι μετά τα 65 χρόνια, αρχίζουν προοδευτικά να αναπτύσσουν καταρράκτη. Εκτός όμως από την ηλικία, υπάρχουν και άλλες αιτίες, όπως ο διαβήτης, η χρήση κορτιζόνης, τραυματισμοί ή χειρουργικές επεμβάσεις για άλλα οφθαλμολογικά προβλήματα (πχ μετά από χειρουργείο υαλοειδεκτομής για αποκόλληση αμφιβληστροειδούς), η παρατεταμένη έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία χωρίς προστατευτικά γυαλιά και αιτίες που ακόμη διερευνώνται (κάπνισμα, δίαιτα φτωχή σε αντιοξειδωτικά). Σε μικρό ποσοστό (περίπου 4 στις 10.000 γεννήσεις) μπορεί να εμφανιστεί καταρράκτης εκ γενετής (συγγενής καταρράκτης). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο καταρράκτης δεν προλαμβάνεται με φάρμακα.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Ο καταρράκτης δεν προκαλεί πόνο. Το βασικό σύμπτωμα που παρουσιάζει κάποιος που πάσχει από καταρράκτη είναι η θολή όραση, η οποία καθώς ο καταρράκτης εξελίσσεται γίνεται ολοένα και χειρότερη, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Ο ασθενής δυσκολεύεται να αναγνωρίσει πρόσωπα ή λεπτομέρειες σε μακρινή απόσταση, να παρακολουθήσει τηλεόραση, να δει αντικείμενα που βρίσκονται γύρω του ή σκαλοπάτια, με αποτέλεσμα να είναι επιρρεπής σε ατυχήματα. Επίσης, άλλο συχνό σύμπτωμα είναι η έντονη ενόχληση που αντιμετωπίζει ο ασθενής σε δυνατό φωτισμό ή στον ήλιο. Στην περίπτωση αυτή τα φώτα φαίνονται σαν να τρεμοπαίζουν ή κάποιες φορές σαν να είναι πιο δυνατά από ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Αυτό προκαλεί δυσκολία στην οδήγηση και στη νυχτερινή όραση. Κάποιες φορές παρουσιάζεται εξασθενημένη αντίληψη χρωμάτων, καθώς και προσωρινή βελτίωση της κοντινής όρασης. Εάν παρατηρήσετε κάποια από αυτές τις αλλαγές στην όρασή σας, θα πρέπει να επισκεφτείτε τον οφθαλμίατρό σας για τον έλεγχο ύπαρξης καταρράκτη και το βαθμό που επηρεάζει την όρασή σας, ώστε να αποφασίσετε σε συνεργασία με το γιατρό σας πιθανή επέμβαση αφαίρεσης του καταρράκτη.

Υπάρχει θεραπεία;

Η θεραπεία για τον καταρράκτη είναι η χειρουργική αφαίρεσή του και η αντικατάσταση του φακού από τεχνητό ενδοφακό. Μάλιστα, το χειρουργείο καταρράκτη θεωρείται η συχνότερη χειρουργική επέμβαση, που γίνεται στο ανθρώπινο σώμα παγκοσμίως. Η επέμβαση μπορεί πλέον να γίνει σε οποιοδήποτε στάδιο της ανάπτυξης του καταρράκτη. Δεν υπάρχει λόγος να περιμένει κάποιος να «ωριμάσει» ο καταρράκτης για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Οι περισσότεροι αποφασίζουν να χειρουργηθούν όταν η όρασή τους έχει επηρεαστεί σε αρκετό βαθμό και τους δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινή τους ζωή, κυρίως στο διάβασμα, στην εργασία ή στην οδήγηση. Στην πραγματικότητα, αυτό ποικίλλει ανάμεσα σε άτομα ακόμα και της ίδιας ηλικίας.

Σήμερα, η πλέον διαδεδομένη και σύγχρονη χειρουργική τεχνική που εφαρμόζεται για την αφαίρεση του καταρράκτη είναι η φακοθρυψία. Το χειρουργείο γίνεται συνήθως με τοπική αναισθησία (υπό μορφή σταγόνων) και ο ασθενής φεύγει από το νοσοκομείο την ίδια μέρα. Πριν την επέμβαση, μετράται η διαθλαστική δύναμη του ενδοφακού που θα εισαχθεί στο μάτι και θα χρειαστεί να μπουν σταγόνες στο μάτι, για να μεγαλώσει η κόρη (μυδρίαση). Κατά την επέμβαση, με τη βοήθεια του μικροσκοπίου, αφαιρείται ο θολωμένος φακός του ματιού μέσω μιας μικρής τομής στο κερατοειδή με τη χρήση υπερήχων ή/και στροφικών παλμικών μικροκινήσεων του ειδικού εργαλείου-χειρουργικού μηχανήματος. Κατόπιν, ένας τεχνητός φακός τοποθετείται μέσα στο μάτι και η τομή συνήθως κλείνει χωρίς ράμματα. Η επέμβαση κρατά περίπου 10-15 λεπτά και είναι ανώδυνη, ενώ οι επιπλοκές της (πχ. ρήξη οπισθίου περιφακίου, μετεγχειρητικό οίδημα ωχράς, μόλυνση, αποκόλληση αμφιβληστροειδούς) είναι σπάνιες. Η όραση αποκαθίσταται μετά από μερικές ημέρες, ενώ ο ασθενής χρησιμοποιεί σταγόνες (κολλύρια) για περίπου 3-4 εβδομάδες μετά το χειρουργείου. Μετά την επέμβαση, οι ασθενείς μπορούν να επιστρέψουν στις δραστηριότητές τους, αποφεύγοντας για μικρό χρονικό διάστημα την έντονη σωματική άσκηση, την άρση μεγάλου βάρους, το τρίψιμο του ματιού, το πλύσιμο του προσώπου με σαπούνι και την έκθεση σε δύσκολες καιρικές συνθήκες (αέρας, σκόνη).

Νεότερες τεχνικές εφαρμόζουν laser σε καίρια στάδια της εγχείρησης, μειώνοντας τη συμμετοχή του ανθρώπινου παράγοντα στο μετεγχειρητικό αποτέλεσμα. Επιπλέον, σήμερα έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε το είδος του τεχνητού ενδοφακού, που θα τοποθετηθεί στον οφθαλμό, με βάση τις ανάγκες του ασθενούς, κάτι που αποφασίζεται μετά από συζήτηση του ασθενούς με τον θεράποντα ιατρό προεγχειρητικά. Υπάρχουν διάφορα είδη φακών, με ή χωρίς φίλτρο για την μπλε ακτινοβολία, που μπορεί να διορθώσουν την προϋπάρχουσα μυωπία ή υπερμετρωπία (μονοεστιακοί φακοί) ή τον αστιγματισμό (τορικοί φακοί), επιτρέποντας στον ασθενή να έχει καλή μακρινή όραση, αλλά να χρειάζεται διορθωτικά γυαλιά για την κοντινή όραση. Εκτός αυτών, κάποιος μπορεί να επιλέξει πολυεστιακό ενδοφακό, που διορθώνει μερικώς και την πρεσβυωπία, προσφέροντας καλή όραση και για μακριά και για κοντά. Ωστόσο, μερικές φορές το είδος αυτό των ενδοφακών δεν είναι καλά ανεκτό από τους ασθενείς καθώς δημιουργούνται παραθλάσεις (halos) γύρω από τα φώτα, ενώ μπορεί να χρειαστεί να φορέσει κάποιος γυαλιά μετά το χειρουργείο για ορισμένες δραστηριότητες μέσης απόστασης, όπως εργασία σε υπολογιστή. Τελευταία, έχουν αναπτυχθεί ενδοφακοί αυξημένου βάθους εστίασης (EDOF), οι οποίοι λόγω του ευρέως φάσματος εστίασης παρέχουν καθαρή όραση σε ενδιάμεσες και σε μεγάλες αποστάσεις, καθώς συνδυάζουν τα χαρακτηριστικά τόσο των μονοεστιακών όσο και των πολυεστιακών ενδοφακών, απαλλάσσοντας σε μεγάλο βαθμό τον ασθενή από τη χρήση διορθωτικών γυαλιών μετεγχειρητικά.

*H Ειρήνη Χατζηράλλη είναι Επίκουρη Καθηγήτρια Οφθαλμολογίας, Β’ Πανεπιστημιακή Οφθαλμολογική Κλινική, ΠΓΝ «Αττικόν», Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Σε τι οφείλεται η ταχυκαρδία; 7 αιτίες που την προκαλούν ΚΑΙ πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι;

2022-07-11T07:58:00.000-07:00

Ταχυκαρδία: Σε τι οφείλεται η ταχυκαρδία και πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι; ….. Ο ρυθμός της καρδιάς ελέγχεται συνήθως από φυσικό βηματοδότη – το φλεβόκομβο – που βρίσκεται στο δεξιό κόλπο.

Ο φλεβόκομβος παράγει ηλεκτρικά ερεθίσματα που ξεκινούν συνήθως κάθε κτύπο της καρδιάς.

Κάθε καρδιά λειτουργεί με τους δικούς της σταθερούς ρυθμούς χάρη σε ένα αξιόλογο ηλεκτρικό σύστημα, βάσει του οποίου το αρχικό ηλεκτρικό ερέθισμα παράγεται από το φλεβόκομβο και άγεται αρχικά στους κόλπους και στη συνέχεια περνά στις κοιλίες διαμέσου μιας ενδιάμεσης ‘γέφυρας’ (κολποκοιλιακός κόμβος).

Αυτή η αλληλουχία παραγωγής και μετάδοσης του ηλεκτρικού ερεθίσματος επαναλαμβάνεται περίπου 100.000 φορές την ημέρα και έχει ως αποτέλεσμα ισάριθμες συστολές της καρδιάς κατά τέτοιο τρόπο, ώστε η απόδοσή της ως αντλία να είναι βέλτιστη.

Σχεδόν όλοι έστω και μια φορά έχουμε νοιώσει την καρδιά μας να χτυπά γρήγορα. Η αιτία για τον καθένα ωστόσο μπορεί να είναι διαφορετική…

Διαβάστε παρακάτω ορισμένους «ενόχους» που μπορούν να μας φέρουν ταχυκαρδία:

1. Στρες: Το στρες, η υπόταση και γενικά ο τρόπος ζωής είναι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν ταχυκαρδία. Ο ιατρός θα σας κάνει υπερηχογράφημα και ηλεκτροκαρδιογράφημα προκειμένου να αποκλείσει καρδιολογικό πρόβλημα.

2. Αναιμία: Η αναιμία μπορεί να προκαλέσει ταχυκαρδία για αυτό και ίσως θα πρέπει να κάνετε εξετάσεις αίματος για να αποκλείσετε αυτόν τον «ένοχο». Συζητήστε το με το γιατρό.

3. Θυρεοειδής: Όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό μπορεί να παρουσιάσουν και ταχυκαρδία.

4. Γαστροισοφαγική παλινδρόμηση: Αν έχετε «κάψιμο» στο στέρνο και ρεύεστε τότε μπορεί να έχετε γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση που ίσως συνοδεύεται και από ταχυπαλμίες. Ο ιατρός σας θα σας συστήσει συγκεκριμένη διατροφή και πιθανόν φαρμακευτική θεραπεία.

5. Φαγητό: Αν όποτε τρώτε αμέσως μετά έχετε φούσκωμα στο άνω μέρος της κοιλιάς, τότε ίσως έχετε κάποια πάθηση του στομάχου (π.χ γαστρίτιδα). Η διάγνωση γίνεται με εξέταση αίματος, κοπράνων και με γαστροσκόπηση. Η θεραπεία συνήθως γίνεται με αντιβιοτικά.
6. Δυσπεψία: Αν υπάρχει δυσκολία στην πέψη, τότε ο ιατρός σας θα σας δώσει την κατάλληλη διατροφή και θα σας συστήσει να αποφύγετε λιπαρές τροφές, το κάπνισμα και τον καφέ. Ακόμη μπορεί να σας χορηγήσει αντιόξινα φάρμακα.

7. Παθήσεις του θώρακα: Μια ακτινογραφία θώρακα μπορεί να δείξει αν υπάρχει κάποια ασθένεια στους πνεύμονες που μπορεί να προκαλέσει και ταχυκαρδίες.

Θεραπεία της ταχυκαρδίας

Η θεραπεία της ταχυκαρδίας εξαρτάται από την αιτία της. Αν η καρδιά σας κτυπά πολύ γρήγορα, ο γιατρός μπορεί να σας προτείνει κάποιους τρόπους για να την επιβραδύνετε, όπως να βήξετε έντονα ή να σφιχτείτε όπως στην τουαλέτα. Με τις τεχνικές αυτές επηρεάζεται το νεύρο που ελέγχει την καρδιακή σας συχνότητα.

Άλλες θεραπείες περιλαμβάνουν:

• Φάρμακα που ελέγχουν την καρδιακή συχνότητα.

• Τοποθέτηση βηματοδότη, δηλαδή μίας συσκευής που εμφυτεύεται κάτω από το δέρμα, και εκπέμπει ηλεκτρικά σήματα στην καρδιά σας ελέγχοντας την καρδιακή συχνότητα.

• Κατάλυση. Πρόκειται για επεμβατική μέθοδο, στη οποία ο γιατρός χρησιμοποιεί ειδικούς καθετήρες και με θερμότητα (ραδιοσυχνότητες) καταστρέφει ένα μικρό κομμάτι της καρδιάς που εκπέμπει τα παθολογικά ηλεκτρικά σήματα.

Αν η καφεΐνη ή το κάπνισμα σας προκαλούν ταχυκαρδία, η διακοπή τους θα την αποτρέψει.

https://www.giatros-in.gr

Ινομυαλγία: Τι είναι, πώς ξεκινάει και τι θεραπείες υπάρχουν

2022-07-11T07:41:00.000-07:00

Η ινομυαλγία είναι μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένο μυοσκελετικό πόνο, που συνοδεύεται από κόπωση, προβλήματα ύπνου, μνήμης και διάθεσης.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η ινομυαλγία ενισχύει τις οδυνηρές αισθήσεις επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος και ο νωτιαίος μυελός επεξεργάζονται επώδυνα και μη επώδυνα σήματα.

Πώς ξεκινάει η ινομυαλγία

Τα συμπτώματα συχνά ξεκινούν μετά από ένα συμβάν, όπως σωματικό τραύμα, χειρουργική επέμβαση, μόλυνση ή σημαντικό ψυχολογικό στρες. Σε άλλες περιπτώσεις, τα συμπτώματα εξελίσσονται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου, χωρίς κανένα συγκεκριμένο “συμβάν πυροδότησης”.

Οι γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ινομυαλγία απ’ ό,τι οι άνδρες. Πολλοί άνθρωποι με ινομυαλγία έχουν επίσης:

πονοκεφάλους τάσης
διαταραχές της κροταφογναθικής άρθρωσης
σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
άγχος
κατάθλιψη

Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για την ινομυαλγία, μια ποικιλία φαρμάκων μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των συμπτωμάτων. Η άσκηση, η χαλάρωση και τα μέτρα μείωσης του στρες μπορεί επίσης να βοηθήσουν.

Ινομυαλγία: Συμπτώματα

Τα κύρια συμπτώματα της ινομυαλγίας περιλαμβάνουν:

Γενικευμένοι πόνοι στο σώμα: Ο πόνος που σχετίζεται με την ινομυαλγία συχνά περιγράφεται ως ένας συνεχής αμβλύς πόνος που διαρκεί για τουλάχιστον τρεις μήνες. Για να θεωρείται γενικευμένος, ο πόνος πρέπει να εμφανίζεται και στις δύο πλευρές του σώματος, πάνω και κάτω από την μέση σας.
Κούραση: Τα άτομα με ινομυαλγία συχνά ξυπνούν κουρασμένα, παρόλο που αναφέρουν ότι κοιμούνται για μεγάλες χρονικές περιόδους. Ο ύπνος συχνά διακόπτεται από τον πόνο και πολλοί έχουν άλλες διαταραχές ύπνου, όπως σύνδρομο ανήσυχων ποδιών και υπνική άπνοια.
Γνωστικές δυσκολίες: Ένα σύμπτωμα που συνήθως αναφέρεται ως “ομίχλη εγκεφάλου”μειώνει την ικανότητα εστίασης, προσοχής και συγκέντρωσης σε νοητικές εργασίες.

Η ινομυαλγία συχνά συνυπάρχει με άλλες καταστάσεις, όπως:

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
Σύνδρομο χρόνιας κόπωσης
Ημικρανία και άλλα είδη πονοκεφάλων
Διάμεση κυστίτιδα ή σύνδρομο επώδυνης κύστης
Διαταραχές της κροταφογναθικής άρθρωσης
Κατάθλιψη
Σύνδρομο ορθοστατικής ταχυκαρδίας

Ινομυαλγία: Διάγνωση

Στο παρελθόν, οι γιατροί έλεγχαν 18 συγκεκριμένα σημεία στο σώμα ενός ατόμου, για να δουν σε πόσα από αυτά πονάει, όταν ασκούσαν σταθερή πίεση. Οι νεότερες κατευθυντήριες γραμμές δεν απαιτούν διαγωνιστική εξέταση.

Αντίθετα, ο κύριος παράγοντας για τη διάγνωση της ινομυαλγίας είναι ο γενικευμένος πόνος σε όλο το σώμα για τουλάχιστον τρεις μήνες.

Για να πληροίτε τα κριτήρια, πρέπει να έχετε πόνο σε τουλάχιστον τέσσερις από αυτές τις πέντε περιοχές:

Αριστερά άνω περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του ώμου, του βραχίονα ή της γνάθου
Δεξιά άνω περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του ώμου, του βραχίονα και της γνάθου
Αριστερή κάτω περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του ισχίου, των γλουτών και του ποδιού
Δεξιά κάτω περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του ισχίου, του γλουτού και του ποδιού
Αξονική περιοχή, η οποία περιλαμβάνει τον αυχένα, την πλάτη, το στήθος και την κοιλιά

Ο γιατρός σας μπορεί να σας κάνει εξετάσεις αίματος για να αποκλείσει άλλες καταστάσεις που μπορεί να έχουν παρόμοια συμπτώματα.

Εάν υπάρχει πιθανότητα να πάσχετε από άπνοια ύπνου, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μια ολονύκτια μελέτη ύπνου.

Ινομυαλγία: Θεραπευτική αγωγή

Γενικά, οι θεραπείες για την ινομυαλγία περιλαμβάνουν τόσο φαρμακευτική αγωγή όσο και στρατηγικές αυτοφροντίδας. Δίνεται έμφαση στην ελαχιστοποίηση των συμπτωμάτων και στη βελτίωση της γενικής υγείας. Δεν υπάρχει κάποια καθολική θεραπεία που να λειτουργεί για όλους. Η δοκιμή μιας ποικιλίας θεραπευτικών στρατηγικών μπορεί να έχει σωρευτικό αποτέλεσμα.

Φάρμακα

Οι πιο κοινές επιλογές περιλαμβάνουν:

Παυσίπονα: Τα μη συνταγογραφούμενα αναλγητικά όπως η ακεταμινοφαίνη, η ιβουπροφαίνη και η νατριούχος ναπροξένη μπορεί να είναι χρήσιμα. Τα οπιοειδή φάρμακα δεν συνιστώνται, γιατί μπορεί να οδηγήσουν σε σημαντικές παρενέργειες και εξάρτηση και θα επιδεινώσουν τον πόνο με την πάροδο του χρόνου.
Αντικαταθλιπτικά: Υπάρχουν κάποια που μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου και της κόπωσης που σχετίζεται με την ινομυαλγία. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει και κάποια φάρμακα για καλύτερο ύπνο.
Αντισπασμωδικά: Τα φάρμακα που έχουν σχεδιαστεί για τη θεραπεία της επιληψίας είναι συχνά χρήσιμα για τη μείωση ορισμένων τύπων πόνου.

Θεραπείες

Φυσικοθεραπεία: Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις που θα βελτιώσουν τη δύναμη, την ευλυγισία και την αντοχή σας. Οι ασκήσεις μέσα στο νερό (πισίνα, θάλασσα) μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες.
Εργοθεραπεία: Ένας εργοθεραπευτής μπορεί να σας βοηθήσει να κάνετε προσαρμογές στον χώρο εργασίας σας, ή στον τρόπο που εκτελείτε ορισμένες εργασίες, ώστε να μειωθεί η καταπόνηση στο σώμα σας.
Συμβουλευτική: Η συζήτηση με έναν ειδικό σύμβουλο μπορεί να σας βοηθήσει να ενισχύσετε την πίστη σας στις ικανότητές σας και να σας διδάξει στρατηγικές για την αντιμετώπιση αγχωτικών καταστάσεων.

ΠΗΓΗ – www.iatropedia.gr

Ποιους γυναικολογικούς κινδύνους επιφυλάσσει το καλοκαίρι και πώς θα τους αντιμετωπίσουμε

2022-07-11T07:33:00.000-07:00

Η γυναικολόγος-μαιευτήρας, Γκλόρια Τσεκαρέλλι, μοιράζεται μαζί μας πολύτιμες συμβουλές και τοποθετείται επάνω στον νόμο περί απαγόρευσης των αμβλώσεων, στις Η.Π.Α.

Το ελληνικό καλοκαίρι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον ήλιο, τη θάλασσα και τις διακοπές. Ωστόσο, όσο ανέμελη κι αν είναι η διάθεση μας αυτή την αγαπημένη εποχή του χρόνου, δεν αμελούμε τη γυναικολογική μας υγεία, καθώς η ζέστη και η υγρασία αποτελούν τους καλύτερους φίλους των γυναικολογικών λοιμώξεων.

Εκτός αυτού, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα όπως ο HPV, οι ερπητικές λοιμώξεις, οι λοιμώξεις από χλαμύδια και πολλά άλλα, παραμονεύουν. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να μας πιάνει πανικός. Στην HuffPost Greece συζητήσαμε με την έμπειρη γυναικολόγο-μαιευτήρα Γκλόρια Τσεκαρέλλι, προκειμένου με απλά βήματα και πάντα σε συννενόηση με το γιατρό μας, να ευχαριστηθούμε τις βουτιές μας, χωρίς γυναικολογικές σκουτούρες.

- Υπάρχει ασφαλής τρόπος να απολαύσουμε το μπάνιο μας στη θάλασσα, ακόμα και κατά την έμμηνο ρύση;

Βεβαίως και υπάρχει ασφαλής τρόπος. Αρκεί να μην έχουμε πολύ μεγάλη ροή. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα ταμπόν και να ευχαριστηθούμε τη βουτιά μας.

- Είναι λογικό ο κύκλος μας να διαταράσσεται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες; Πότε πρέπει να απευθυνθούμε στο γυναικολόγο μας;

Συχνά, παρατηρούμε τον κύκλο μας να αποσυντονίζεται έπειτα από ένα ταξίδι. Αυτού του τύπου οι διαταραχές παρατηρούνται και μετά από ένα διάστημα έντονης σωματικής άσκησης.

Ωστόσο, στην περίπτωση που η περίοδος μας δεν έρχεται ακόμη και μετά το πέρας των διακοπών, μια επίσκεψη στον γυναικολόγο μας κρίνεται απαραίτητη.

- Ο κίνδυνος λοιμώξεων και σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων αυξάνεται το καλοκαίρι; Πώς μπορούμε να προφυλαχθούμε;

Εάν κολυμπήσουμε σε μια θάλασσα που δεν είναι καθαρή, ελλοχεύει ο κίνδυνος να προσβληθούμε από κάποιο μικρόβιο. Επομένως, είναι σημαντικό να αφιερώνουμε χρόνο στην επιλογή της κατάλληλης παραλίας. Παράλληλα, σε περίπτωση που διαπιστώσουμε ότι στο νερό υπάρχουν προφανείς ακαθαρσίες, είναι καλύτερα να συντομεύσουμε το μπάνιο μας.

Σε ό,τι αφορά τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, η λύση που μας εξασφαλίζει χειμώνα-καλοκαίρι, είναι μια: Το προφυλακτικό!

- Πόσο επικίνδυνος είναι ο ήλιος όσον αφορά σε γυναικολογικά ζητήματα, τώρα το καλοκαίρι και πώς μπορούμε να τα διαχειριστούμε;

Ο ήλιος, πάντοτε επιφυλάσσει κινδύνους. Στις πιο ζεστές ώρες της ημέρας, όπου ο ήλιος καίει περισσότερο, το ρίσκο αυξάνεται. Φροντίζουμε να φοράμε πάντοτε αντηλιακές κρέμες υψηλής προστασίας, ενώ δεν ξεχνάμε να ανανεώνουμε το αντηλιακό μας.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μας, συνίσταται να μην καθόμαστε με τις ώρες κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο. Επιλέγουμε σκιερά μέρη, καθώς η υπερβολική έκθεση στον ήλιο, έχει ως αποτέλεσμα την ασυνήθιστα αυξημένη ροή.

- Ποιους γυναικολογικούς κινδύνους μπορεί να επιφυλάσσει μια βουτιά στην πισίνα και πώς μπορούμε να τους αποτρέψουμε;

Μια φαινομενικά «αθώα» βουτιά στην πισίνα, ενδέχεται να εξελιχθεί δυσμενώς, καθώς στις περισσότερες πισίνες δεν τηρούνται απαρέγκλιτα οι κανόνες υγιεινής. Το ζήτημα είναι πως σε αυτή την περίπτωση, τα ταμπόν δεν μπορούν να μας εγγυηθούν προστασία από τα μικρόβια που μας καταδιώκουν στο νερό. Εδώ, η λύση είναι μονόδρομος: Όσο μπορούμε, αποφεύγουμε να βουτάμε σε πολυσύχναστες πισίνες.

- Μέσα από την πείρα σας, πως θα σχολιάζατε την απόφαση για την καταδίκη των αμβλώσεων στις ΗΠΑ;

Σαφώς η άμβλωση αποτελεί μια λύση ανάγκης, καθόλου ευχάριστη για τον οργανισμό της γυναίκας, που υποβάλλεται στην όλη διαδικασία. Και σίγουρα δεν συγκαταλέγεται στις μεθόδους αντισύλληψης. Τα αντισυλληπτικά χάπια, τα προφυλακτικά, καθώς και άλλες μέθοδοι πριν από τη σεξουαλική επαφή, μπορούν να μας προφυλάξουν από μια ανεπιθύμητη κύηση.

Ωστόσο, αντίκειμαι στην απόφαση ενός κράτους, να στερεί από τις γυναίκες το δικαίωμα να τερματίσουν μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Άλλωστε, η ιστορία έχει αποδείξει ότι η γυναίκα που δεν επιθυμεί να τεκνοποιήσει, ούτως ή άλλως θα δώσει ένα τέλος σε αυτό που την βασανίζει.

Αποκλείοντάς την από την νόμιμη άμβλωση, που πραγματοποιείται σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού της, στο κατάλληλο μέρος, υπό διαρκή παρακολούθηση, το συγκεκριμένο κράτος, εκθέτει τη σύγχρονη γυναίκα σε ένα σωρό κινδύνους. Από την πρόσληψη σκευασμάτων που προτείνονται από μη έγκριτες ιστοσελίδες ή από στόμα σε στόμα, μέχρι τα χέρια ενός ανεύθυνου ατόμου, που αναλαμβάνει καθήκοντα γιατρού.

Θεωρώ λοιπόν απαραίτητο, να προσφέρεται στη γυναίκα η ελευθερία να αποφασίσει η ίδια πώς θα διαχειριστεί το σώμα της.

Λιστέρια: Τι είναι, οι κίνδυνοι και βασικές οδηγίες συντήρησης τροφίμων

2022-07-02T02:49:00.003-07:00

Η λιστέρια είναι ένα βακτήριο που μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ασθένεια, ειδικά σε εγκύους που διατρέχουν έως και 10πλάσιο κίνδυνο από τον γενικό πληθυσμό.

Συνήθως προκαλείται από την κατανάλωση μολυσμένων με το μικρόβιο τροφών, όπως ωμά λαχανικά, κρέας και μη παστεριωμένο γάλα.

Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκληθεί και από στενή επαφή με ζώα φάρμας.

Οι ασθενείς που έχουν λιστέρια στο έντερο εκδηλώνουν διάρροια και έμετο, με τα συμπτώματα να ξεκινούν εντός 24 ωρών από τη στιγμή που θα μολυνθούν.

Όταν το βακτήριο εξαπλώνεται στο υπόλοιπο σώμα προκαλεί πυρετό, μυϊκούς πόνους, κόπωση και πονοκεφάλους.

Έως και το ένα τρίτο των ανθρώπων που μολύνονται από το βακτήριο πεθαίνουν, με τους ηλικιωμένους και όσους έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο.

βρίσκεται παντού στο περιβάλλον. Είναι ένα είδος βακτηρίου που μολύνει ανθρώπους και άλλα ομοιόθερμα ζώα (θηλαστικά και πτηνά) μέσω μολυσμένων τροφίμων.

Βρίσκεται στο βρώμικο νερό, στο νερό άρδευσης, στο έδαφος και στα λιπάσματα.

Λιστέρια απαντάται επίσης συχνά στα μαλακά τυριά, όπως το Camembert, το ωμό κοτόπουλο, τα ωμά θαλασσινά και ο καπνιστός σολομός.

Τα παγωτά, τα φρέσκα φρούτα και τα συσκευασμένα λαχανικά, μπορεί επίσης να έχουν μολυνθεί.

Η μόλυνση μπορεί επίσης να προκληθεί μέσω της επαφής με ζώα και παράσιτα, λόγω ανεπαρκούς καθαρισμού μολυσμένων φρούτων και λαχανικών και μέσω των βρώμικων χεριών.

Οι ευπαθείς ομάδες και τα συμπτώματα

Οι έγκυες , οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα κινδυνεύουν περισσότερο.

Η λιστερίωση ξεκινά με συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πυρετό, ρίγη, μυϊκούς πόνους, ναυτία και μερικές φορές διάρροια.

Ο χρόνος από την είσοδο του βακτηρίου στον οργανισμό μέχρι την εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων κυμαίνεται από 8 έως 90 ημέρες.

Πολλοί άνθρωποι καταλήγουν στο νοσοκομείο με αφυδάτωση.

Πώς θα την αποφύγετε

Μην αγοράζετε πολύ ώριμα ή χαλασμένα φρούτα. Πλύνετέ τα καλά πριν την κατανάλωση και βάλτε τα στο ψυγείο εντός δύο ωρών από τον τεμαχισμό τους.

Αποφεύγετε τρόφιμα που έχει παρέλθει η ημερομηνία λήξης.

Μαγειρεύετε καλά τα τρόφιμα.

Ζεστάνετε ξανά το φαγητό μέχρι να αχνίσει.

Βάλτε τα υπολείμματα φαγητού στο ψυγείο αμέσως και καταναλώστε τα εντός 24ώρου ή καταψύξτε τα.

Τα έτοιμα προς κατανάλωση τρόφιμα δεν πρέπει ποτέ να φυλάσσονται στο ψυγείο για πολύ καιρό, καθώς η λιστέρια είναι ένα από τα λίγα παθογόνα που μπορούν να αναπτυχθούν και στο ψυγείο.

Πηγές: Food Authority NSW, Food Safety Information Council

https://www.onmed.gr/ygeia/story/397235/listeria-ti-einai-oi-kindynoi-kai-pos-tha-tin-apofygete

"Αεριστήκατε?" Η ερώτηση ταμπού του γιατρού σας

2022-06-30T07:36:00.003-07:00

Αέρια: τι σημαίνουν για το έντερο και την υγεία μας

Ένα θέμα-ταμπού, που συχνά ντρεπόμαστε να αναφέρουμε στον γιατρό μας, αλλά λέει πολλά για την εντερική μας υγεία. Η Κλινική Διαιτολόγος Διατροφολόγος με εξειδίκευση στα αυτοάνοσα και τη φλεγμονή και μετεκπαίδευση στη φυτοφαγία συχνά… αερίζεστε, όπου ζητάω εκτενή περιγραφή, λαμβάνοντας απαντήσεις με χαμόγελο και αμηχανία.

Σας φαίνεται περίεργο; Κι όμως, οι ερωτήσεις που αφορούν το έντερο είναι άκρως σημαντικές για την υγεία και το ανοσοποιητικό και αποτελούν δείγμα σχετικά με το αν το μικροβίωμα του εντέρου βρίσκεται σε καλή κατάσταση, ενώ πάντα παίζει ρόλο και η διατροφή, vegan ή μη. Τι καταλαβαίνω από τις απαντήσεις σας;

Πάμε να τα δούμε αναλυτικά!

Άοσμα αέρια

Τα περισσότερα αέρια είναι άοσμα και συνήθως προκαλούνται από κατάποση αέρα. Όταν δηλαδή καταβροχθίζουμε το γεύμα μας με μεγάλη ταχύτητα, όταν πίνουμε αναψυκτικά με ανθρακικό, όταν μασάμε τσίχλα, μπορεί να συμβάλλουμε στην συσσώρευση αέρα και την αίσθηση πρηξίματος. Αν δεν απελευθερωθεί αέρας μέσω ερυγών (ρέψιμο), τότε το πιθανότερο είναι ότι θα περάσει από το πεπτικό και θα βγει… από την άλλη άκρη. Αυτό, φυσικά, είναι απολύτως φυσιολογικό, αλλά αν σας ενοχλεί, μπορείτε να το καταπολεμήσετε τρώγοντας πιο αργά ώστε να μην καταπίνετε πολύ αέρα, αποφεύγοντας τα αναψυκτικά με ανθρακικό και την τσίχλα.

«Επείγοντα» αέρια

Λίγα πράγματα είναι πιο άβολα (και ενοχλητικά) από τα αέρια που προσπαθούν να απελευθερωθούν, μόλις ξεκινήσετε να τρώτε ένα γεύμα. Μην τρομάζετε, όμως, ότι το έντερό σας αντεπιτίθεται στις διατροφικές σας επιλογές. Ουσιαστικά είναι ο τρόπος που έχει ο οργανισμός μας για να… μετακινήσει περιεχόμενο. Όταν μπαίνει φαγητό στο στομάχι μας, τότε αυτό δίνει σήμα στο έντερο ώστε να δημιουργήσει χώρο γι’ αυτά που έρχονται. Γι’ αυτό και έχουμε αυτή την ξαφνική και επείγουσα αίσθηση.

Αθόρυβα αλλά δύσοσμα αέρια

Όταν συμβαίνει αυτό, ο «ένοχος» είναι πιθανότατα τροφές πλούσιες σε θείο, όπως τα σταυρανθή λαχανικά σαν το λάχανο, το μπρόκολο, τη λαχανίδα, αλλά και τα αυγά, το κρέας, το σκόρδο και τα κρεμμύδια.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγετε φυτικές τροφές όπως το μπρόκολο, τη λαχανίδα, το σκόρδο, το λάχανο και τα κρεμμύδια, καθώς είναι άκρως υγιεινές για το μικροβίωμα του εντέρου και το ανοσοποιητικό, ενώ έχουν άπειρες χρήσεις στη vegan διατροφή κι όχι μόνο.

Συμβαίνει, επίσης, με τα FODMAPs να παράγονται αέρια. FODMAP είναι ακρωνύμιο που περιγράφει ένα σύνολο υδατανθράκων μικρής αλύσου που αποτελείται από ζυμώσιμους ολιγοσακχαρίτες, δισακχαρίτες, μονοσακχαρίτες και πολυόλες.

Οι υδατάνθρακες αυτοί απορροφούνται μερικώς και ζυμώνονται γρήγορα από τα βακτήρια στο παχύ έντερο, τα οποία με τη σειρά τους παράγουν αέρια που μπορεί να προκαλέσουν κοιλιακό πόνο και/ή δυσκοιλιότητα και αέρια.

Τα FODMAPs βρίσκονται σε διάφορες τροφές όπως τα μήλα, το γάλα, τα κάσιους, τα δημητριακά, τα όσπρια κι αν διαπιστώσετε ότι τροφές αυτού του είδους σας φέρνουν αέρια, μιλήστε με διαιτολόγο-διατροφολόγο, που θα σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε και να ελέγξετε την κατανάλωση τέτοιων τροφών, ακολουθώντας ένα εξατομικευμένο πλάνο low-FODMAP διατροφής

Αέρια που… καίνε

Ο συνήθης ύποπτος σε αυτή την περίπτωση είναι τα καυτερά φαγητά, που παρά τη δυσάρεστη αυτή αίσθηση, είναι ένα από τα μυστικά της μακροζωίας, σύμφωνα με έρευνα που έχει δημοσιευτεί στο PLoS One. Η αλήθεια είναι πως όταν κάτι έχει καυτερή αίσθηση στο στόμα σας, θα έχει καυτερή κι όταν φεύγει από τον οργανισμό σας, κάτι που οφείλεται σε συγκεκριμένους υποδοχείς που αναγνωρίζουν την καψαϊκίνη (την έντονη ουσία που καίει στις καυτερές πιπεριές), γι’ αυτό αν φάτε καυτερά, να περιμένετε αυτή την αίσθηση. Κάτι άλλο που προκαλεί ερεθισμό είναι και αίσθηση καύσου είναι και η διάρροια, την οποία μπορείτε να αποφύγετε αυξάνοντας τις φυτικές ίνες στη διατροφή σας, που θα δώσουν όγκο στα κόπρανα. Προσθέστε μια μερίδα σταδιακά και δώστε στον οργανισμό σας τον χρόνο που χρειάζεται να προσαρμοστεί, αν δεν καταναλώνατε τις απαραίτητες φυτικές ίνες πριν.

Αέρια που «ξεσπούν»

Αν νιώθετε συσσωρευμένα αέρια που ξεσπούν, μάλλον ο οργανισμός σας δεν τα πήγε και πολύ καλά με την τελευταία σας διατροφική επιλογή. Αν τα αέρια αυτά είναι άοσμα, τότε μπορεί να προκλήθηκαν από φυτικές τροφές, όπως φασόλια, φακές, σπαράγγια, πράσινες μπανάνες κ.ά. Αυτές οι τροφές περιέχουν ινουλίνη, μια διαλυτή φυτική ίνα που μπορεί να οδηγήσει σε παραγωγή αερίων.

Είναι, όμως, και πρεβιοτική που σημαίνει ότι θρέφει τα καλά βακτήρια στο μικροβίωμα του εντέρου, άρα τη χρειάζεστε στη διατροφή σας. Αν, ωστόσο, τα αέρια αυτά έχουν οσμή, αυτό μπορεί να είναι δείγμα ότι έχετε κάποια δυσανεξία –πράγμα σύνηθες με τη λακτόζη που βρίσκεται στα γαλακτοκομικά, με τη γλουτένη στα δημητριακά- που σημαίνει ότι κάποιο ένζυμο που είναι απαραίτητο για την πέψη αυτών των τροφών λείπει. Μπορεί, επίσης, αυτού του είδους τα αέρια να προκληθούν αν έχετε παρατηρήσει μειωμένη ποσότητα κοπράνων, που σημαίνει ότι μπορεί να χρειάζεστε μια μικρή βοήθεια έναντι της δυσκοιλιότητας.

Εξαιρετικά δύσοσμα αέρια

Όταν η ισορροπία στο μικροβίωμα του εντέρου μας διαταραχτεί, τότε έχουμε δυσβίωση, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε πεπτικά προβλήματα και πολύ δύσοσμα αέρια. Σε αυτή την περίπτωση, τα πρεβιοτικά και τα προβιοτικά σύμφωνα με έρευνες μπορούν να βοηθήσουν στην εξουδετέρωση των κακών βακτηρίων και να συμβάλλουν στην αποκατάσταση της ισορροπίας.

Αν παρατηρήσετε επίμονα δύσοσμα αέρια και συμπτώματα όπως απώλεια βάρους, φούσκωμα, ναυτία, κόπωση ή αιμορραγία, θα πρέπει οπωσδήποτε να δείτε τον γιατρό σας, καθώς αυτά μπορεί να είναι σημάδια δυσαπορρόφησης, που εντοπίζονται σε παθήσεις όπως η κοιλιοκάκη, η νόσος του Crohn ή όταν υπάρχει υπερανάπτυξη κακών βακτηρίων στο μικροβίωμα.

Δέσποινα Μαρσέλου: Κλινική διαιτολόγος

Clickatlife.gr

Μολυσματική τέρμινθος: Τι είναι – Συμπτώματα, μετάδοση και πρόληψη

2022-04-02T04:00:00.003-07:00

Η μολυσματική τέρμινθος είναι μια σχετικά κοινή ιογενής λοίμωξη του δέρματος που εκδηλώνεται με ανώδυνα εξογκώματα (σπυράκια) σε μέγεθος από την κεφαλή μιας καρφίτσας έως την γόμα ενός μολυβιού. Εάν ξύσετε ή γρατζουνίσετε τα σπυράκια, η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί στο περιβάλλον δέρμα.

Η μολυσματική τέρμινθος μεταδίδεται επίσης μέσω της απευθείας επαφής από άτομο σε άτομο και της επαφής με μολυσμένα αντικείμενα.

Αν και είναι πιο συνήθης στα παιδιά, η μολυσματική τέρμινθος μπορεί να επηρεάσει και ενήλικες, ιδιαίτερα εκείνους με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Σε ενήλικες με κατά τα άλλα φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα, η μολυσματική τέρμινθος που αφορά τα γεννητικά όργανα θεωρείται σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα.

Τα σπυράκια που σχετίζονται με την μολυσματική τέρμινθο συνήθως εξαφανίζονται μέσα σε ένα χρόνο χωρίς θεραπεία, αλλά η αφαίρεση με τη βοήθεια γιατρού είναι επίσης μια επιλογή.

Μολυσματική τέρμινθος: Συμπτώματα

Τα σημάδια και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν σπυράκια στο δέρμα τα οποία:

είναι στρογγυλά και σε απόχρωση του δέρματος
είναι μικρά, συνήθως κάτω από 6 χιλιοστά σε διάμετρο
χαρακτηριστικά έχουν μια μικρή εσοχή ή κουκκίδα στο πάνω μέρος κοντά στο κέντρο
μπορεί να γίνουν κόκκινα και με φλεγμονή
μπορεί να προκαλούν φαγούρα
μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα με ξύσιμο ή τρίψιμο, κάτι όμως που μπορεί να μεταδώσει τον ιό στο παρακείμενο δέρμα
συνήθως εμφανίζονται στο πρόσωπο, τον λαιμό, τις μασχάλες, τα χέρια και τις κορυφές των χεριών στα παιδιά
μπορεί να βγουν στα γεννητικά όργανα, στην κάτω κοιλιακή χώρα και στο εσωτερικό άνω μέρος των μηρών σε ενήλικες, εάν η λοίμωξη ήταν σεξουαλικά μεταδιδόμενη

Πώς μοιάζει τυπικά ένα σπυράκι από την μολυσματική τέρμινθο

Μολυσματική τέρμινθος: Αιτίες

Ο ιός που την προκαλεί μεταδίδεται εύκολα μέσω:

άμεσης επαφής δέρμα με δέρμα
επαφής με μολυσμένα αντικείμενα, όπως πετσέτες
σεξουαλικής επαφής με μολυσμένο/η σύντροφο
ξυσίματος ή τριψίματος των εξογκωμάτων, που έτσι μεταδίδουν τον ιό στο κοντινό δέρμα

Δεν είναι σαφές εάν ο ιός μπορεί να εξαπλωθεί στο χλωριωμένο νερό που βρίσκεται στις πισίνες. Οι ειδικοί υποπτεύονται ότι είναι πιο πιθανό οι κολυμβητές να μεταδίδουν τον ιό μέσω της κοινής χρήσης πετσετών και λοιπού εξοπλισμού, όπως σανίδες κολύμβησης και μπάλες, ή άμεση επαφή με το δέρμα.

Πιθανές επιπλοκές

Τα εξογκώματα και το δέρμα γύρω από αυτά μπορεί να γίνουν κόκκινα και φλεγμονώδη. Αυτό πιστεύεται ότι είναι μια ανοσολογική απάντηση στην μόλυνση. Εάν τα γρατζουνίσετε, αυτά τα εξογκώματα μπορεί να μολυνθούν. Εάν εμφανιστούν σημάδια στα βλέφαρα, μπορεί να αναπτυχθεί επιπεφυκίτιδα.

Μολυσματική τέρμινθος: Πρόληψη

Για να βοηθήσετε στην πρόληψη της εξάπλωσης του ιού:

Πλένετε τα χέρια σας: Το να διατηρείτε τα χέρια σας καθαρά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης του ιού.
Αποφύγετε να αγγίζετε τα σπυράκια: Το ξύσιμο στις μολυσμένες περιοχές μπορεί επίσης να μεταδώσει τον ιό.
Μην μοιράζεστε προσωπικά αντικείμενα: Τέτοια είναι ρούχα, πετσέτες, βούρτσες μαλλιών, ή άλλα προσωπικά αντικείμενα. Αποφύγετε να δανειστείτε αυτά τα αντικείμενα και από άλλους.
Αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή: Εάν έχετε μολυσματική τέρμινθο πάνω ή κοντά στα γεννητικά σας όργανα, μην κάνετε σεξ μέχρι να αντιμετωπιστούν τα εξογκώματα και να εξαφανιστούν εντελώς.
Καλύψτε τα σπυράκια: Καλύψτε τα εξογκώματα με ρούχα όταν βρίσκεστε γύρω από άλλους, για να αποφύγετε την άμεση επαφή. Όταν κολυμπάτε, καλύψτε τα εξογκώματα με έναν αδιάβροχο επίδεσμο.

Πηγή: https://www.mayoclinic.org

ΑΦΑΣΙΑ. Τι είναι, ποιά είναι τα συμπτώματά της και πως αντιμετωπίζεται

2022-04-01T03:52:00.002-07:00

Σοκ έχει προκαλέσει η είδηση πως ο διάσημος ηθοποιός Μπρους Γουίλις πάσχει από αφασία και αναγκάζεται να βάλει τέλος στη μεγάλη του καριέρα.

Η αφασία είναι μια κατάσταση που στερεί στον παθών την ικανότητα επικοινωνίας. Μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά του να μιλάει, να γράφει και να κατανοεί τη γλώσσα, προφορική και γραπτή.

Η αφασία συνήθως εμφανίζεται ξαφνικά μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, ή τραυματισμό στο κεφάλι. Αλλά μπορεί επίσης να προέλθει σταδιακά από έναν βραδέως αναπτυσσόμενο όγκο στον εγκέφαλο ή μια ασθένεια που προκαλεί προοδευτική, μόνιμη βλάβη (εκφυλιστική).

Η σοβαρότητα της αφασίας εξαρτάται από μια σειρά καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένης της αιτίας και της έκτασης της εγκεφαλικής βλάβης.

Αφότου αντιμετωπιστεί η αιτία, η κύρια θεραπεία για την αφασία είναι η λογοθεραπεία. Το άτομο με αφασία ξαναμαθαίνει να εξασκεί τις γλωσσικές δεξιότητες και να χρησιμοποιεί άλλους τρόπους επικοινωνίας. Τα μέλη της οικογένειας συχνά συμμετέχουν στη διαδικασία, βοηθώντας το άτομο να επικοινωνήσει.

Αφασία: Συμπτώματα

Η αφασία είναι σημάδι κάποιας άλλης πάθησης, όπως ένα εγκεφαλικό επεισόδιο ή ένας όγκος στον εγκέφαλο.

Ένα άτομο με αφασία:

μιλάει με σύντομες ή ημιτελείς προτάσεις
μιλάει με προτάσεις που δεν έχουν νόημα
αντικαθιστά μια λέξη με μια άλλη ή έναν ήχο με άλλον
προφέρει αγνώριστες λέξεις
αδυνατεί να ακολουθήσει τη συζήτηση των άλλων
γράφει προτάσεις που δεν έχουν νόημα

Τύποι αφασίας

Τα άτομα με αφασία μπορεί να έχουν διαφορετικά μοτίβα δυνατών σημείων και αδυναμιών.

Εκφραστική αφασία: Αυτό ονομάζεται επίσης Broca’s ή nonfluent aphasia. Τα άτομα με αυτό το μοτίβο αφασίας μπορεί να καταλάβουν τι λένε οι άλλοι άνθρωποι καλύτερα από ό,τι μπορούν να μιλήσουν. Τα άτομα με αυτό το μοτίβο αφασίας παλεύουν να βγάλουν λέξεις, μιλούν με πολύ σύντομες προτάσεις και παραλείπουν λέξεις. Ένα άτομο μπορεί να πει για παράδειγμα «Βόλτα, πάρκο, σήμερα» και να εννοεί ότι θέλει να πάει βόλτα στο πάρκο σήμερα. Ο ακροατής μπορεί συνήθως να καταλάβει το νόημα, αλλά τα άτομα με αυτό το μοτίβο αφασίας γνωρίζουν συχνά τη δυσκολία επικοινωνίας τους και έτσι, απογοητεύονται από αυτό που τους συμβαίνει. Μπορεί επίσης να έχουν παράλυση ή αδυναμία στην δεξιά πλευρά του σώματος.
Εκτεταμένη αφασία: Τα άτομα με αυτό το μοτίβο αφασίας (που ονομάζεται επίσης fluent ή αφασία του Wernicke) μπορεί να μιλούν εύκολα και άπταιστα σε μεγάλες, σύνθετες προτάσεις που δεν έχουν νόημα ή να περιλαμβάνουν μη αναγνωρίσιμες, λανθασμένες ή περιττές λέξεις. Συνήθως δεν καταλαβαίνουν καλά την προφορική γλώσσα και συχνά δεν συνειδητοποιούν ότι οι άλλοι δεν μπορούν να τους καταλάβουν.
Παγκόσμια αφασία: Αυτό το μοτίβο αφασίας χαρακτηρίζεται από κακή κατανόηση και δυσκολία στο σχηματισμό λέξεων και προτάσεων. Η παγκόσμια αφασία προκύπτει από εκτεταμένη βλάβη στα γλωσσικά δίκτυα του εγκεφάλου. Τα άτομα με παγκόσμια αφασία έχουν σοβαρές αναπηρίες στην έκφραση και την κατανόηση.

Πότε να δείτε γιατρό

Επειδή η αφασία είναι συχνά σημάδι ενός σοβαρού προβλήματος, όπως ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, αναζητήστε επείγουσα ιατρική φροντίδα εάν εμφανίσετε ξαφνικά:

δυσκολία στην ομιλία
δυσκολία στην κατανόηση της ομιλίας
δυσκολία στην ανάκληση λέξεων
προβλήματα με την ανάγνωση ή τη γραφή

Αφασία: Αιτίες

Η πιο κοινή αιτία αφασίας είναι η εγκεφαλική βλάβη που προκύπτει από εγκεφαλικό επεισόδιο. Η απώλεια αίματος στον εγκέφαλο οδηγεί σε θάνατο των εγκεφαλικών κυττάρων, ή βλάβη σε περιοχές που ελέγχουν τη γλώσσα.

Η εγκεφαλική βλάβη που προκαλείται από σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι, όγκο, μόλυνση ή εκφυλιστική διαδικασία μπορεί επίσης να προκαλέσει αφασία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αφασία εμφανίζεται συνήθως μαζί με άλλα είδη γνωστικών προβλημάτων, όπως προβλήματα μνήμης ή σύγχυση.

Η πρωτοπαθής προοδευτική αφασία είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για τη γλωσσική δυσκολία που αναπτύσσεται σταδιακά. Αυτό οφείλεται στον σταδιακό εκφυλισμό των εγκεφαλικών κυττάρων που βρίσκονται στα γλωσσικά δίκτυα. Μερικές φορές αυτός ο τύπος αφασίας εξελίσσεται σε πιο γενικευμένη άνοια.

Μερικές φορές μπορεί να εμφανιστούν προσωρινά επεισόδια αφασίας. Αυτά μπορεί να οφείλονται σε ημικρανίες, επιληπτικές κρίσεις, ή παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Αφασία: Θεραπευτική αγωγή

Εάν η εγκεφαλική βλάβη είναι ήπια, ο ασθενής μπορεί να ανακτήσει τις γλωσσικές του δεξιότητες χωρίς θεραπεία. Ωστόσο, οι περισσότεροι υποβάλλονται σε λογοθεραπεία για να αποκαταστήσουν τις γλωσσικές τους δεξιότητες και να συμπληρώσουν τις επικοινωνιακές τους εμπειρίες.

Αποκατάσταση λόγου και γλώσσας

Η αποκατάσταση των γλωσσικών δεξιοτήτων είναι συνήθως μια σχετικά αργή διαδικασία. Αν και οι περισσότεροι ασθενείς σημειώνουν σημαντική πρόοδο, λίγοι ανακτούν πλήρως τα επίπεδα επικοινωνίας τους.

Η θεραπεία:

Ξεκινά νωρίς: Μελέτες έχουν βρει ότι η θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική όταν ξεκινά αμέσως μετά τον εγκεφαλικό τραυματισμό.
Γίνεται συχνά σε ομάδες: Σε ένα ομαδικό περιβάλλον, τα άτομα με αφασία μπορούν να δοκιμάσουν τις επικοινωνιακές τους δεξιότητες σε ένα ασφαλές περιβάλλον. Οι συμμετέχοντες μπορούν να εξασκηθούν στο να ξεκινούν συνομιλίες, να μιλούν με τη σειρά τους, να διευκρινίζουν παρεξηγήσεις και να διορθώνουν συνομιλίες που έχουν καταρρεύσει εντελώς.
Μπορεί να περιλαμβάνει την χρήση υπολογιστών: Η θεραπεία με τη βοήθεια υπολογιστή μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την εκ νέου εκμάθηση ρημάτων και ήχων λέξεων.

Φάρμακα

Επί του παρόντος μελετώνται ορισμένα φάρμακα για τη θεραπεία της αφασίας. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα που μπορεί να βελτιώσουν τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο, να ενισχύσουν την ικανότητα ανάκτησης του εγκεφάλου ή να βοηθήσουν στην αντικατάσταση των εξαντλημένων χημικών ουσιών στον εγκέφαλο (νευροδιαβιβαστές). Αρκετά φάρμακα έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα σε μικρές μελέτες. Απαιτείται όμως περισσότερη έρευνα προτού μπορέσουν να συστηθούν αυτές οι θεραπείες.

Άλλες θεραπείες

Η διέγερση του εγκεφάλου μελετάται επί του παρόντος για τη θεραπεία της αφασίας και μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της ικανότητας να ονομάζουμε πράγματα. Αλλά δεν έχει γίνει ακόμη μακροπρόθεσμη έρευνα. Μια θεραπεία ονομάζεται transcranial magnetic stimulation και μια άλλη είναι η transcranial direct current stimulation.

Αυτές οι θεραπείες στοχεύουν στην τόνωση των κατεστραμμένων εγκεφαλικών κυττάρων. Και οι δύο είναι μη επεμβατικές μέθοδοι. Η μία χρησιμοποιεί μαγνητικά πεδία και η άλλη χαμηλό ρεύμα μέσω ηλεκτροδίων που τοποθετούνται στο κεφάλι.

Αφασία: Αντιμετώπιση και υποστήριξη του ασθενούς

Για τον ασθενή

Εάν έχετε αφασία, οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να επικοινωνήσετε με άλλους:

Έχετε μαζί σας μια κάρτα που εξηγεί ότι έχετε αφασία και τι είναι η αφασία.
Να έχετε μαζί σας στοιχεία ταυτότητας και πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο επικοινωνίας με σημαντικούς άλλους.
Να έχετε πάντα μαζί σας ένα μολύβι και ένα μικρό χαρτί.
Χρησιμοποιήστε σχέδια, διαγράμματα ή φωτογραφίες ως συντομεύσεις.
Χρησιμοποιήστε χειρονομίες ή δείξτε αντικείμενα.

Για την οικογένεια και τους φίλους

Τα μέλη της οικογένειας και οι φίλοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις ακόλουθες συμβουλές όταν επικοινωνούν με ένα άτομο με αφασία:

Απλοποιήστε τις προτάσεις σας και επιβραδύνετε τον ρυθμό σας.
Διατηρήστε τις συνομιλίες ένας προς έναν αρχικά.
Δώστε χρόνο στον ασθενή να μιλήσει.
Μην ολοκληρώνετε τις δικές του προτάσεις ή διορθώνετε τα λάθη του, αν και δεν πειράζει να κάνετε ερωτήσεις εάν δεν είστε σίγουροι για το επιδιωκόμενο νόημα.
Μειώστε τον θόρυβο που αποσπά την προσοχή στο περιβάλλον.
Διατηρήστε διαθέσιμα χαρτί και μολύβια ή στυλό.
Γράψτε μια λέξη-κλειδί ή μια σύντομη πρόταση που θα σας βοηθήσει να εξηγήσετε κάτι.
Βοηθήστε το άτομο με αφασία να δημιουργήσει ένα βιβλίο λέξεων, εικόνων και φωτογραφιών για να διευκολύνεται στις συνομιλίες.
Χρησιμοποιήστε σχέδια ή χειρονομίες όταν δεν σας καταλαβαίνει.
Συμπεριλαμβάνετε όσο το δυνατόν περισσότερο το άτομο με αφασία στις συζητήσεις σας.
Ελέγξτε αν σας κατάλαβε, ή συνοψίστε αυτά που έχετε συζητήσει.
https://www.newsit.gr

Καρκίνος στο στόμα: Σε ποια σημεία εμφανίζεται – Συμπτώματα, αίτια και θεραπεία

2022-03-30T07:47:00.005-07:00

Ο καρκίνος του στόματος είναι καρκίνος που εντοπίζεται στην στοματική κοιλότητα γενικότερα.

Έτσι, ο καρκίνος στο στόμα περιλαμβάνει συμπτώματα στα εξής σημεία:

Χείλη, δόντια και ούλα
Τα μπροστινά δύο τρίτα της γλώσσας
Εσωτερική επένδυση στα χείλια και τα μάγουλα (στοματική βλεννογόνος)
Περιοχή κάτω από τη γλώσσα
Ουρανίσκος
Η μικρή περιοχή πίσω από τους φρονιμίτες

Καρκίνος στο στόμα: Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου της στοματικής κοιλότητας

Τα κοινά συμπτώματα του καρκίνου του στόματος περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

Πληγή στο χείλος, ή στο στόμα που δεν επουλώνεται
Ένα λευκό, ή κόκκινο μπάλωμα στα ούλα, τη γλώσσα, ή τον βλεννογόνο του στόματος
Ένα εξόγκωμα στο χείλος, ή στο στόμα
Ασυνήθιστη αιμορραγία, πόνος, ή μούδιασμα στην περιοχή του στόματος
Πρήξιμο της γνάθου, ή του λαιμού
Πόνος στο αυτί
Πόνος, ή δυσκολία στην κατάποση, ή το μάσημα

Κάθε άτομο με καρκίνο στο στόμα μπορεί να εμφανίσει διαφορετικά συμπτώματα και ορισμένα συμπτώματα καρκίνου του στόματος μπορεί να μοιάζουν με εκείνα άλλων διαταραχών, ή ιατρικών προβλημάτων.

Πάντα να συμβουλεύεστε πάντα έναν γιατρό για διάγνωση και ποτέ να μην αποφασίζετε μόνοι σας αν πρόκειται για κάτι σοβαρό ή όχι!

Καρκίνος στο στόμα: Ποια είναι τα αίτια του καρκίνου της στοματικής κοιλότητας

Οι κύριες αιτίες του καρκίνου του στόματος είναι:

Χρήση καπνού (κάπνισμα τσιγάρων, πούρων, πίπες, αλλά και μασώμενες μορφές καπνού)
Κατανάλωση αλκοόλ

Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν:

Λοίμωξη από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV)
Υπερβολική έκθεση στον ήλιο στα χείλη

Η συχνότητα των καρκίνων του στόματος σε άτομα χωρίς αναγνωρισμένους παράγοντες κινδύνου αυξάνεται.

Πώς αξιολογείται και διαγιγνώσκεται ο καρκίνος στο στόμα

Εκτός από το πλήρες ιατρικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση, οι διαγνωστικές διαδικασίες για τον καρκίνο του στόματος μπορεί να περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

Βιοψία

Μια διαδικασία κατά την οποία τα δείγματα ιστών αφαιρούνται από το σώμα. Ένας παθολόγος εξετάζει το δείγμα κάτω από ένα μικροσκόπιο για να προσδιορίσει εάν υπάρχει καρκίνος ή άλλα μη φυσιολογικά κύτταρα. Για καρκίνους του στόματος, βιοψίες συλλέγονται συχνά από την περιοχή του στόματος με τοπική αναισθησία στο ιατρείο. Μερικές φορές συλλέγονται δείγματα από τους λεμφαδένες στον λαιμό χρησιμοποιώντας μια βελόνα.

Ενδοσκόπηση

Μια μικρή οπτική ίνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξέταση του λαιμού για σημάδια καρκίνου πέρα από την περιοχή του στόματος.

Αξονική ή μαγνητική τομογραφία

Αυτές είναι μη επεμβατικές διαδικασίες που λαμβάνουν εικόνες του σώματός σας, για να ανιχνεύσουν ανωμαλίες, που μπορεί να μην εμφανίζονται σε μια συνηθισμένη ακτινογραφία.

Υπερηχογράφημα

Μια μη επεμβατική διαδικασία, που χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα υψηλής συχνότητας, για να δημιουργήσει μια εικόνα των εσωτερικών οργάνων. Για τον καρκίνο του στόματος, το υπερηχογράφημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξέταση, ή τη συλλογή βιοψιών από τους λεμφαδένες στον λαιμό.

Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων

Μια μη επεμβατική διαδικασία που χρησιμοποιεί ειδικές ραδιενεργές βαφές, που μπορεί να βοηθήσουν στην ανίχνευση του καρκίνου στο σώμα.

Μόλις γίνει η διάγνωση, ο καρκίνος στο στόμα “σταδιοποιείται” (για να προσδιοριστεί η έκταση του καρκίνου) προτού καθοριστεί ένα πλάνο θεραπείας. Ο γιατρός καθορίζει ποιες εξετάσεις χρειάζονται για τη συγκεκριμένη κατάστασή σας.

Καρκίνος στο στόμα: Ποια είναι η θεραπεία για τον καρκίνο της στοματικής κοιλότητας

Οι θεραπευτικές επιλογές για τον καρκίνο του στόματος περιλαμβάνουν χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία. Μπορεί να χρειαστείτε μόνο έναν τύπο θεραπείας, ή μπορεί να χρειαστείτε συνδυασμό θεραπειών. Οι συστάσεις γίνονται συνήθως μετά από διαβούλευση μεταξύ της διεπιστημονικής ομάδας ογκολόγων και ενός λογοπαθολόγου.

Χειρουργική επέμβαση

Η χειρουργική επέμβαση για καρκίνο του στόματος περιλαμβάνει διαφορετικές χειρουργικές τεχνικές, που εξαρτώνται από την θέση, το μέγεθος και την έκταση του καρκίνου. Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καρκίνου από το στόμα σας, καθώς και για την αποκατάσταση (ανακατασκευή) του στόματός σας μετά την αφαίρεση του καρκίνου. Μπορεί επίσης να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση λεμφαδένων από τον λαιμό σας, εάν υπάρχει ανησυχία ότι ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί εκεί.

Ακτινοθεραπεία

Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ακτίνες υψηλής ενέργειας που καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα και εμποδίζουν την εξάπλωση της νόσου. Η ακτινοθεραπεία είναι πολύ εντοπισμένη και απευθύνεται μόνο στην περιοχή όπου υπάρχει ο καρκίνος. Αυτή η θεραπεία συνήθως χορηγείται εξωτερικά με μηχάνημα, αλλά μπορεί να χορηγηθεί εσωτερικά με ραδιενεργά υλικά.

Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα που πηγαίνουν σε ολόκληρο το σώμα, για να σκοτώσουν τα καρκινικά κύτταρα. Η χημειοθεραπεία μπορεί να χορηγηθεί μόνη της, ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με χειρουργική επέμβαση, ή ακτινοθεραπεία.

Ανοσοθεραπεία

Η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα, που βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματός σας να καταπολεμήσει τον καρκίνο. Μπορεί να χορηγηθεί σε άτομα με προχωρημένο καρκίνο του στόματος, που δεν ανταποκρίνονται στις τυπικές θεραπείες.

Στοχευμένες θεραπείες

Για ορισμένους ασθενείς, φάρμακα που στοχεύουν συγκεκριμένα καρκινικά κύτταρα είναι μια επιλογή. Ένα παράδειγμα είναι η σετουξιμάμπη (cetuximab), που στοχεύει τους υποδοχείς του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα.

Ο γιατρός θα καθορίσει τη θεραπεία σας με βάση τα εξής:

Ηλικία, συνολική υγεία και ιατρικό ιστορικό
Σημείο, μέγεθος και έκταση του καρκίνου
Ανοχή του οργανισμού σας σε συγκεκριμένα φάρμακα και διαδικασίες
Προσδοκίες για την πορεία της νόσου

Πηγή: https://www.hopkinsmedicine.org

φωτό: iStock

Θέματα φαρμάκων και Υγείας

Έπεσε και έσπασε ή έσπασε και έπεσε;

Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την οστεοπόρωση

Το σύνδρομο του καλού παιδιού

Πώς αναπτύσσεται το σύνδρομο του καλού παιδιού

Τα χαρακτηριστικά του «καλού παιδιού»

Συνέπειες

Πώς μπορεί να ξεπεραστεί;

Άπνοια ύπνου: Οι επιπτώσεις στον εγκέφαλο των ανδρών μέσης ηλικίας

Αρωματοθεραπεία: Ο Μαγικός Κόσμος των Αιθέριων Ελαίων

Οφέλη Αρωματοθεραπείας

Τρόποι Χρήσης

Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου (ΣΕΕ): Πρακτικές Διατροφικές Συμβουλές

Υπάρχουν 3 θεωρίες που επεξηγούν εν μέρει ότι:

Μια ολιστική θεραπευτική αντιμετώπιση για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, περιλαμβάνει:

Χρήσιμες Συμβουλές:

Επώδυνες Τροφές για το Ευερέθιστο Έντερο

Προσθέστε στη Διατροφή σας:

Πονοκέφαλος: Πότε Είναι Ανησυχητικός;

Zάχαρη: Πέντε μυστικά με τα οποία κρατάει όμηρο τον εγκέφαλό μας

1. Εθισμένος δεν γεννιέσαι, γίνεσαι

2. Όσο περισσότερη ζάχαρη καταναλώνουμε, τόσο πιο ανθεκτικός γίνεται ο οργανισμός μας

3. Λατρεύουμε τη ζάχαρη ακόμα κι αν αδυνατούμε να τη γευτούμε

4. Η ζάχαρη επιδρά ως βάλσαμο για το μυαλό μας

5. Η ζάχαρη, όσο απολαυστική κι αν είναι, επηρεάζει την λειτουργία του εγκεφάλου

Κρίσεις Πανικού: 20 Σημάδια που δεν Πρέπει να Αγνοήσετε

ΣΤΕΡΗΣΗ ΥΠΝΟΥ . Τί επιπτώσεις έχει στον οργανισμό και στην Υεία

Δέν νοούνται προ-βιοτικά χωρις πρε-βιοτικά

Δραματική αύξηση των μολύνσεων από σύφιλη - Ποια είναι τα συμπτώματα

Πώς γίνεται αντιληπτή μια λοίμωξη από σύφιλη;

Τα πρώτα συμπτώματα συχνά δεν αξιολογούνται σωστά

Η σύφιλη περνά από διάφορα στάδια

Η σύφιλη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιες δευτερογενείς ασθένειες

Θεραπεύεται η σύφιλη;

Υπάρχει έλλειψη χρημάτων για εκπαίδευση και θεραπεία

Θλίψη ή Κατάθλιψη?

ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ

Ενδείξεις ότι κάποιος χρειάζεται ψυχική βοήθεια

Ο ενδιαφερόμενος πάει στον ειδικό μόνο οικειοθελώς

Τα βασικά βήματα για να πείσεις κάποιον να πάει στον ειδικό

#1 Τόνωσε την αυτοεκτίμησή του

#2 Ρώτα τον πώς αισθάνεται τον τελευταίο καιρό

# 3 Μίλα του για τη θεραπεία

Στην περίπτωση που διαπιστώσεις ότι φοβάται τη θεραπεία

Στην περίπτωση που φοβάσαι τον αυτοκτονικό ιδεασμό

Μην αμελείς τον εαυτό σου

Τα μάτια ...σαν τα μάτια μας (ανα ηλικία τι πρέπει να ελέγχουμε)

Την όρασή σας και τα μάτια σας

Βρέφη, νήπια και μικρά παιδιά

10-19 ετών

20-50 ετών

50+

Άτομα με διαβήτη

Πότε να πας επειγόντως στον οφθαλμίατρο

Πολλαπλή Σκλήρυνση: Ο ξαφνικός κνησμός είναι από τα πιο απρόσμενα και άγνωστα πρώιμα συμπτώματα

Η πολλαπλή σκλήρυνση διαταράσσει την επικοινωνία μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματος

Η κόπωση είναι ένα κοινό σύμπτωμα της πολλαπλής σκλήρυνσης

Τα πρώιμα συμπτώματα της νόσου μπορεί να περιλαμβάνουν:

Πολλαπλή σκλήρυνση: Ένα από τα πιο περίεργα συμπτώματα είναι ο ξαφνικός και έντονος κνησμός

Πώς ο καφές επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα

Ποια είναι η χημική σύσταση που έχει ο καφές

Καφεΐνη

Χλωρογενικό οξύ

Προβιοτικά

Καφές: Προστασία από αυτοάνοσα νοσήματα

Για τον σκοπό αυτό, αυτές οι μελέτες έχουν βρει ότι η κατανάλωση καφέ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για:

Συμπερασματικά

Καρκίνος του δέρματος: Το #1 σύμπτωμα που οι ασθενείς παραβλέπουν αρχικά

Ο καρκίνος του δέρματος μπορεί να εμφανιστεί σε διάφορα μέρη του σώματος

Ο κανόνας ΑΧΟΔ για να εντοπίσετε πιθανά καρκινικά στο δέρμα

Ο κανόνας ΑΧΟΔ για να εντοπίσετε πιθανά καρκινικά στο δέρμα

Κάτι που πολλοί αγνοούν: Ο καρκίνος του δέρματος μπορεί επίσης να μοιάζει με σπυράκι

Πώς μπορείτε λοιπόν να προσδιορίσετε εάν ένα πρόσφατο εξόγκωμα στο δέρμα σας είναι απλώς ένα ενοχλητικό σπυράκι ή κάτι πιο σοβαρό;

Ο καρκίνος του δέρματος δεν εκδηλώνεται πάντα στο δέρμα

Το μελάνωμα κοντά στους πνεύμονες μπορεί να οδηγήσει σε δύσπνοια, ενώ το μελάνωμα στο κεφάλι μπορεί να οδηγήσει σε πονοκεφάλους ή αλλαγές στην όραση!

Καταρράκτης: Μια συχνή πάθηση των ματιών

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Υπάρχει θεραπεία;

Σε τι οφείλεται η ταχυκαρδία; 7 αιτίες που την προκαλούν ΚΑΙ πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι;

Διαβάστε παρακάτω ορισμένους «ενόχους» που μπορούν να μας φέρουν ταχυκαρδία: