FFF

noreply@blogger.com (fff) — Sun, 26 Feb 2012 23:51:00 +0000

Erman Toroğlu futbolcu Engin Baytar üzerine yorum yapıyor. "Dokunuyorlar adam 5 tane takla atıyor. Ben sana bi koyarım bak bakalım yerinden kıpırdayabiliyor musun." Ahah başka hangi ülkede böyle yorum olur yaa

noreply@blogger.com (fff) — Mon, 20 Feb 2012 12:55:00 +0000

Eğer sonsuza kadar ya da en azından 1000 yaşına kadar yaşayabilecek olsaydık hayatımızın 30 yılını temel eğitim+üniversite+master+doktora ve/veya sürünülen işlere harcamamız mantıklı olabilirdi. Ama madem ölücez o zaman biraz daha keyif almamız lazımdı yaşamaktan. Çoğu zaman, sonunda rahat edeceğimiz ve gerçekten/tam anlamıyla mutlu olacağımız gelecek zamandaki afaki bir noktaya gözümüzü dikerek yaşamamız ne kadar üzücü. Ve mutlu olduğumuzda kaç yaşında olacağız, 40 mı, 50 mi? At what cost amına koyıyım ya. Gençken mutlu olmak gerekiyor, gençken insan daha çok zorluk kaldırıyor diye toplum, 'iğrenç bir gençlik yaşayın sonra rahat olursunuz' demesin. Gerizekalı toplum.

Kate Moss ilgimi çekti birkaç gündür. Hoş kadın zaten de, asıl olayı attitude, belli ki. Hayata karşı bir başkaldırmak istiyor herkes, hayat seni hiç siklemediği için, senin de sürekli hayatı küçümseyerek dolaşasın geliyor, nesin sen la diyerekten. Ama bunu aksesuar, dövme ya da liseli tavırlarıyla göstermek adı üstünde, liseli ya da emo falan bir tavır. Kate Moss, yamuk gözleri sayesinde zaar, hayata karşı bir siklememe ve küçümseme ifadesini her anında muhafaza ediyor. Şeyimde değilsin hayat. Kokain bağımlılığı hakkında "Defileye çıkıyorum, seyahat ediyorum, sevişiyorum; bu kadar boş bir hayat başka neyle doldurulur ki?" demiş, okuduğum yer sallamıyorsa.

Neyse, bu kendimi güzel kelimelerle ifade edemediğim yazıyı bitiriyorum. Belki ileride Balkanlarda ya da USA'de yaşayabilirim ya, Amerika'da bazı yerler var kışın 10 derece üzerinde averaj.

Bu aralar hayalim, Ivana Sert'e ismin hallerini, diye kelimesinin kullanımını, -miş'li geçmiş zamanın kullanımlarını ve olsaydı falan gibi kelimelerin kullanımlarını öğretmek.

noreply@blogger.com (fff) — Sun, 22 Jan 2012 15:43:00 +0000

Comic Sans güzel lan!

noreply@blogger.com (fff) — Fri, 20 Jan 2012 20:29:00 +0000

Merhaba! http://fizy.com/#s/1loid4

Daha önce de bahsettiğim gibi mesleğime olan sevgimle ilgili(mesleğim diyebilirim artık, oldukça ilginç geliyor ama) kuşkularım vardı. Ve fakat, daha iyi bir şey bulamadığım için herhangi bir şey kadar iyi olduğunu düşünüyordum (kimyagerliğin). Aynı zamanda kimya reaksiyonları yazarken, reaksiyonlar suda oluyorsa reaksiyona giren moleküllerin yanına parantez içinde "aq", amonyakta oluyorsa ise "am" yazabiliyorduk. Bu da benim için bir artıydı.

Fakat daha sonraları(geçen hafta falan haha), insan davranış biçimlerinin oldukça ilgimi çektiğine karar verdim. Belki de cidden terapist falan olmalıydım. Fakat, kısmet hayatta her şey değil mi? Şu anda param olsa, okulu bırakır ya da en azından ara verir 2 sene falan aralıksız antreman yaparım. Kürek çekmek materyal biliminden çok daha mantıklı.

Almanya gerçekten de ilginç bir ülke. Culture Shock modunda yazmıyorum artık. Üniversite tuvaletlerimizde "Out of hygenic reasons this restroom has video surveillance" yazıyor mesela gerçekten de. Aynı zamanda gerçekten de her şeye para ödemek gerekiyor. Örneğin internete girebilme yeteneği olan bir bilgisayara sahipseniz ayda 6 euro ödemeniz gerekiyor. Televizyonunuz varsa, kullanmıyorsanız dahi 18 euro gibi bir şey ödemeniz gerekiyor. Falan filan, 1. dünya ülkesi sorunları sanırım. Hala fakir moddayım ak.

We had our differences with the Chinese in the past. Ama, aşırı muhafazakar olmayan Çinliler'in ayakkabıları genelde çok güzel oluyor nedense. Ugg'lar güzel lan ayrıca ehe. Şu şeydeki gibi ayakkabıları çok seviyorum bu arada, alacağım, Kanye West'in All of the Lights klibinde giydiği gibi. Ayrıca Çinliler her şeye atlayıp süper insanlar olduklarını göstermeye çalışmıyorlar.

Bu arada hayallerde yaşamayın okuyucular. Ara sıra mutlu oluyorsunuz ya, mesela ben 30rock, scott pilgrim ya da arrested development izlerken falan mutlu oluyorum, onun ötesinde bir mutluluk yok. Hayatınız o modda geçecek, fazlasını beklemeyin. Ayrıca aşk ne lan haha. Ondan sonra, yeni ülkeler ve yerler görünce bakış açınız genişlemiyor, sadece her şeyin aynı olduğunu daha çok özümsüyorsunuz. Belli bir noktadan baktığınızda 17 yaşın 25 yaştan pek bir farkı yok, 25'in de 50'yle bir farkı olmayacak diye tahmin ediyorum.

Ben koç burcuyum, yükselenim aslan. Ayrıca dragon yılında doğdum. Bu yüzden bu kadar muhteşem bir insanım. Fakat, bir miktar uyumsuz olduğuma karar verdim. Tam da emin değilim, illa bu sikindirik ortamlara uymak zorunda mıyım ama bu sikindirik ortamlar bana uysun istiyorum.

noreply@blogger.com (fff) — Sat, 31 Dec 2011 23:02:00 +0000

ceket + v yaka kazak? ve güneş gözlüğü

Yeni yılda tel kadayıf ve mücver yaptım. Mücver kötü oldu, ununu çok koydum. Tunç'la konuştum, koştum.

noreply@blogger.com (fff) — Sat, 31 Dec 2011 01:11:00 +0000

Terapi ile ilgili bir dizi izlediğimi söylemiştim ya, sanırım dream job'umu buldum. Yazık ki biraz geç kaldım, ama bence çok iyi bir terapist olurdum. Milli piyango falan çıkarsa okuyup terapist olacağım.

noreply@blogger.com (fff) — Thu, 29 Dec 2011 19:05:00 +0000

Amuğa koyıyım yaa bu üniversitenin yapacağı işin. Beni durduk yerde inanılmaz gerilimlere sokuyorlar oçler.

İstediğim şeyler: Bir King-size yatak, küvet, Playstation, bilgisayar.

Bunları istiyorum.

Son iki-üç gündür kürekle ilgili kendimi kötü hissetmeme yol açan şeyler gördüm. Önce antreman yaparken kızın biri geldi, (hiç ısınma falan da yapmıyolar doğru dürüst burada onu da anlamadım) 2.06-2.07 falan 20 dk çekti 2 tane 26 tempo. Ben de "Hm, iyi çekiyorsun." gibi bir şey dedim, kız da yoo falan dedi. Bugün de hk elemanlardan biri gözümün önünde yarım saat 20 tempo 1.47-1.48 çekti. Ben de 5 yıldır falan aynı dereceyi çekiyorum sanırım.

Şu sıralarda bir terapi dizisi izliyorum. Düşündüm, benim bir spor terapistim olsa gitsem konuşsam onunla, bana herhalde her şey kafanda falan demezdi. Nasıl kafamda olsun ki ya.

Antremana devam edeyim, belki bir 5 yıla falan gelişir. Ama, bir terapiste gitmek isterdim. Bana "Ne kadar da süper bir karakteriniz var Buğra bey, kendimden geçtim." gibi şeyler desin diye.

”Beyond the very extreme of fatigue and distress, we may find amounts of ease and power we never dreamed ourselves to own; sources of strength never taxed at all because we never push through the obstruction” – Scott Jurek

noreply@blogger.com (fff) — Thu, 08 Dec 2011 01:04:00 +0000

uyuyamadım pokemonun ilk bölmünü izledim ehe bütün hepsini izleyeceğim ilerleyen günlerde

Ash'in ilk cümlesi:
-Yes, I am Ash!

ehe

Ben küçükkene bilmiyorum ortaokulda sanırım, pikaçunun resmini bile çizmiştim pastel boyalarımla haha. Yapmam yani öyle şeyler aslında Şuna baksanıza ama çoook şirin

ÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖö HASTAYIIIIIIIIIIIIM HASTAAAAAAAAAAAAAA ÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜ

noreply@blogger.com (fff) — Sun, 04 Dec 2011 13:37:00 +0000

Merhaba,

Bakın biletime! Ne güzel, sanırım bileti aldıktan birkaç saat sonra tüm biletler bitti hem de. YEAH!

Sanırım kör oluyorum. Üzücü bir durum, bir gözüm diğer gözümden daha aydınlık görüyor. Ne ki bu? Kör olursam yapacağım şeylerin çoğunu yapamam sanırım, kürek çekebilir miyim acaba, çekerim herhalde.
Genlerim çok başarılı değil ya, as can be seen from below photo:

Bir de çok üşüyorum her zaman, boyum da yeterince uzun değil. Ama annemde de babamda da göz problemi yok aq, miyop bile yane. Evet, en azından dünyayı gördüm belli bir süre için. Bununla avunayım.

Bugün ders çalışacağım artık sanırım. Temizlik yapmak ne kadar zor ya, evin sürekli kirlenmesi ne garip. 2 gün bakmıyorsun bir yerlerden tozlar fışkırmaya başlıyor. Ne kadar canlı bir gezegenimiz var.

Hava hakkında mızmızlanmayı gerçekten çok istiyorum. Sonuçta Almanya soğuğun ve yağışın harman olduğu bir yer. Ama şimdiye kadar hiçbir şey yağmadı, sıcaklık da 8 derece falan hahah.

Bu diffraction, reciprocal lattice, stereographic projection falan kendi kendine anlaması zor konular ya ööööh.

Ben de yurduma dönmek isterdim christmas'da, ama yeterli paraya sahip değilim. Neyse uçaktan korkuyorum zaten.

Sınıfımdaki insanlardan eskisi kadar tiksinmiyorum. Alıştım. Girdiğim her ortamda ilk reaksiyonumun insanlardan tiksinmek olması nasıl bir psikolojik problemi açığa vuruyor acaba? Ya da normal mi? Yeni girdiğim ortamda yeterince ilgi görmediğim için böyle hissettiğimi söyleyebilirim; ama bu doğru olmaz açıkçası. Düşündüm bunu.

Alman elemanlardan biri dedi ki, Türkler Türkçe konuştuklarında kulağa hep ö ö ö ü ü ü diyorlarmış gibi geliyormuş. Diyene bak, ibnelerin sözlüklerinden w'yi s'i çıkar, sözlüğün yarısı gidiyor. Bu 9gag patlaması ne bi de ya, tamam komik şeyler var da ne ki yane?

Bu amqodumun Münih'lileri ne kadar zengin ak ya, konser bileti almak için sırada beklerken gözlemler yaptım. Zaten, herhalde adamların başka derdi yok, ajandalarına yazmışlar şu event'e gitcem bu event'e gitcem diye, 8'er 10'ar bilet alıyorlar, bir de ucuz olsa. Bayern Münih maçına gitsem dedim, baktım biletler 60-70 euro'dan başlıyor+bu sezonun bütün biletleri sold out'mış zaten. Zenginler işte, her yer bmw falan.

Madmen spoiler'ı şimdi.==> Don Draper o son yaptığın hareket tam bir karaktersizlikti. O noktaya kadar seni desteklemiştim. Karaktersiz herif. 2 kere bafilediğin sekreterle evlenilir mi lan. Sen Faye gibi kendine eşit olarak görebileceğin insanları kaldıramıyorsun işte. Betty de Don'u sktiretti ama şimdi eski kocam ne kadar sikiciydi, bu kocam hiç öyle değil diye hayıflanıyor. O da ayrı bir ruh hastası. Peggy'i baya seviyorum ama. Dizinin güzelliği gerçekçi, gerçekte de varolan karakter tiplerine sahip olması, Sopranos da öyleydi sanırım. İzleyince insan, "Hm hayat işte şöyle, hayat böyle." diye düşünüyor. Bir de, tamam Joan hoş gerçekten, ama bu şişman olduğu gerçeğini değiştirmiyor.

Ya bir de bişey gördüm geçen gün internette komikti, tam nasıl hatırlamıyorum da, şöyle bir şey: "Kankalar Steve Jobs ile Nejat İşler akraba mı yoksa isim benzerliği mi?" ehe.

edit: Hah bir de ayak parmağımı kanattım koşarken pöh.

noreply@blogger.com (fff) — Sat, 03 Dec 2011 23:47:00 +0000

xoxoxo

noreply@blogger.com (fff) — Fri, 25 Nov 2011 01:16:00 +0000

- I watched the sunrise today, couldn't sleep.
- How was it?
- Average.

noreply@blogger.com (fff) — Fri, 25 Nov 2011 00:56:00 +0000

It's about letting things go so that you can get what you want. Hayatın %75'i.

noreply@blogger.com (fff) — Tue, 22 Nov 2011 23:10:00 +0000

Almanlar anlamıyor: İngilizce dilinde ö, ä, ü harfleri yok. "Molecule" "molekül" şeklinde yazılmıyor. "Steady State Theory"'e onlardan başka kimse "Bodenstein-Bilmemne" teorisi demiyor. Koskoca doktor olmuşlar amk. I'm terribly dissappointed by the teaching quality. dallamalar

Ayrıca Almanlar dans ettiklerini düşündüklerinde kolbastı yapıyorlar. Çok ciddi bir edayla yapıyorlar hem de.

noreply@blogger.com (fff) — Fri, 18 Nov 2011 20:49:00 +0000

İnsan hayatta olduğu sürece her şeye katlanır. Son anlarımı korkuyla geçirmek istemiyorum. Bunu da herhangi bir duygunun etkisiyle yazmıyorum.

noreply@blogger.com (fff) — Wed, 16 Nov 2011 13:01:00 +0000

Merhaba! Artık tüm postlarıma selam vererek başlıyorum. Önceki postumda belirttiğim insanlardan tiksinme hissiyatı all that culture shock experience'ının bir parçası diye düşünüyorum. Ve fakat, artık görebiliyorum ki, her ırkın gerçekten de farklı özellikleri var ve bu da her birinden farklı şeyler alabileceğimizi ifade ediyor. ( Her ırkın(ırk derken milletler falan tabi) değişik olması ilginç gerçekten de, sadece farklı renkli insanlar olduğunu düşünürdüm ben, ama öyle değil. Certainly, elf, cüce falan olsalar daha cool olurdu.) Örneğin, tüm ırkları sınıfımda bulunan söz konusu ırkların mensuplarından(genelde her ırk için 1 kişi, çinliler için 4) tümevararak genelledim. Örneğin Çinli olmak cool, çünkü sadece ders çalışıyorsun ve kendi kriterlerinden öte insanların hakkında ne düşündüğünü farketmiyorsun bile. İnsanların senin hakkında ne düşündüğü irrelevant. Belki Çinlilerin senin hakkında ne düşündüğü önemli olabilir, bilmiyorum. Ama sonuç olarak, yeni bir ortama girdiklerinde genel ahlak ve yaşama biçimlerinde bir sorgulamaya gitmedikleri aşikar. Bu da ilginç(ve iyi?). Ruslar(2 kişi) genel olarak gerizekalılar ve aptalca sorular sormaya hevesliler. Ayrıca tüm ders kaynaklarına, kullanmayacak olsalar bile, sahip olmaya oldukça hevesliler. Fakat, çok nadir de olsa benim de aklımdan geçen çok aptal bir soruyu sorabiliyorlar.

Türkler için net bir şey söyleyemiyorum. Örneğin ben cool bir şekilde dersi izleyip yorum yapmazken, hocaya, kendisine biçtiğim değeri gözlerim ve vücut dilimle iletiyorum. Diğer bir Türk, pek akıllı değil, bazı şeyleri iyi yaptığını düşünüyor, fakat yapamıyor. Diğer Türk ise sessiz inek kategorisinde.
Almanlar da keza, "artık burada da bir şey sorulamaz" denilen noktada kişiyi şaşırtmayı başarıyorlar ve overconfidence. USA aynı şekil overconfidence. Aynı zamanda Alman Makine Mühendisi majorlı şahıslar(1) inanılmaz derecede aptalca sorular bulmayı başarabiliyorlar.
Hm, daha uzatmayacağım, hoş bir yere gitmiyor daha kucaklayıcı olacaktım.

Ülkeyi terketme zamanlamam iyiydi bence. Zira evimdeki, Suç ve Ceza'daki Raskolnikov'un yaşadığı benzeri fakirlik atmosferinden, ülkedeki aşırı muhafazakarlıktan ve genel olarak ülkemdeki insanlardan iyice tiksinmiştim. Fakat, yine de Türk olmanın oldukça cool olduğunu düşünüyorum, özellikle yurtdışındayken(yani herkes Türk değilken ehe) Çok sevilen bir millet olmak o kadar da cool olmazdı, ayrıca kuvvetsiz, dandik bir ülke olmak da (Koskoca bir ekonomiyiz yeah), ayrıca işlerin yolunda gittiği bir yerde yaşamamız da yeterince eğlenceli olmazdı.. Evet, belki "Türk'üm." dediğimiz zaman, Balkanlar, Rusya, Almanya ve aslında çoğu dünya milletinin kızları dekoltelerini iliklemeye başlıyor olabilir, belki "Ben Türk'üm." dediğimiz zaman bazı bazı, ilginç bir yüz ifadesi eşliğinde "A, öyle mi?" şeklinde bir cevap alıyor olabiliriz, belki insanlar bize iltifat etmek için "Hiç Türk'e benzemiyorsun." diyor. Ama, çok güzel(ama gerçekten çok güzel) küfrediyoruz. Girişimci(apaçi) ruhumuzla dünyanın her yerindeyiz. Ve aynı kültürel altyapıyı paylaşıyoruz ki bu oldukça önemli bir şey. Bu yüzden bir gün yurtdışında başarılı olmuş bir Türk olmak güzel olurdu. Cemaatin olması gibi bir şey işte, herkesin Türk olduğu yerde başarılı olmak o kadar da eğlenceli olamaz, cemaatin yok.

Haha, bu yazı inanılmaz iğrenç oldu. Bence hayatta birbirimize söyleyemeyeceğimiz şeyler yapmalı, sonra da onları söylemeliyiz. Ne olup bittiğini görmeliyiz, settle down'a daha az odaklanmalıyız. Birbirimizi sevmeliyiz ve birbirimiz için bir şeyler yapmalıyız, sadece kendimiz için değil. Ama küçük şeylerden bahsetmiyorum, büyük şeylerden bahsediyorum. Mutlu olabileceğimize, olmaya devam edebileceğimize, bir gün tek başına takılan orta yaşlı garip ve sapık vs. gibi bir insan olmayacağımıza inanmalıyız. Eöh daha da iğrençleşti.

noreply@blogger.com (fff) — Tue, 15 Nov 2011 18:44:00 +0000

merhaba,

Bir buçuk aydır Münih'teyim, daha hiçbir şey yazmamışım. Dandik de olsa yazıvereyim şimdi. Sınıfımdaki insanlardan bir miktar rahatsız oluyordum genel olarak, çünkü herkes bir çok bilme triplerinde idi. Giderek alışıyor insan ama. Söylemek istedğim şu ki, ilk 3 star wars filmi awesome falan değildi, günümüzde çekilen yeni triloji o kadar da kötü değil. Anakin'in "you're underestimating my powers." falan dedikten sonra yandığı sahne falan baya iyiydi bence.) Ayrıca burada Burger King ve Mcdonald's'a ağız birliği ederek tadı çok kötü falan diye burun kıvırıyorlar; ama bu fast food restoranları hem ucuz hem de relatively lezzetliler, ayrıca miktar bakımından da tatmin sağlıyorlar.

Sanırım minimum 1 insana ihtiyaç duyuyorum bonding içinde olmak için, bu yüzden çevremdeki çok ciddiye almadan ahbaplık etmem gereken insanlarla ahbaplık ederken çok fazla düşünüyorum. Bence sosyal ihtiyaçlarımı çok basit bir matematikle formulize edebilirim. Ama tabi ki birilerine ihtiyaç duyuyorum diye dandik insanlarla yetinmeyeceğim. Birileriyle yetinmek hoş değil. Yane takılınabilir normalde çok takılınmayacak insanlarla, ama bu durumun yeterince farkında olunduğu sürece.

Sanırım, yarın neredeyse 2 aydan sonra internetim bağlancak. Ayrıca burası 3. dünya ülkesi olmadığı için, her yerde iş ilanı var.

Florence'ın yeni albümünde, What the Water Gave Me dışında atmosfere giremedim henüz. Martta buraya geliyorlarmış ama, net giderim. Evanescence dinliyorum ehe, çok cool bir şey olmayabilir bu, ama son albümleri güzel. The Change'i sevdim.30 Rock süper bir de. Jack Donaghy kral, Kerem ibnesi sen de izle seversin.

Aslında o kadar çok tespit yaptım ki son 1 buçuk ayda. Ama yazmayınca unutuluyor tabi, neyse sktret. Ayrıca burda Türk var bikaç tane de, hiçbiri gardeş, la gibi kelimeler kullanmıyor, ihtiyaç duyuyorum resmen. Materyal bilimi nedir lan bi de, napcam ben materyal bilimcisi olup. Bu arada Berlusconi de gitti.Yandaki şeyleri de değiştiriyim la bi sürü kitap falan okudum.

noreply@blogger.com (fff) — Fri, 16 Sep 2011 07:01:00 +0000

Selam! Sabah 6.40'da kalkıp hızlı bir tempoda12 km koştum. Şu an kendimi çok iyi hissediyorum. Biraz soğuktu(7 derece civarında) ama çok güzel bir sabahtı. Hafif sis, güneş. Almanya genel olarak koşmak için çok güzel bir yer. Biraz uyuyacağım sanırım. Öpüyorum herkesi.

noreply@blogger.com (fff) — Thu, 08 Sep 2011 18:46:00 +0000

Merhaba,

Aklımda kalan şeyleri yazayım, sıkıldım.

Freiburg'dayım. Tam olarak şurdayım, restoranda değil de aynı binada misafirevi var işte. Bir spor salonuna kaydoldum, spor yapabiliyorum böylece. Çok değişik aletler var. Aletlere kartını sokuyorsun, ağırlığı ve oturduğun yerin yüksekliğini falan otomatik ayarlıyor. Ortada bir su şelalesi gibi bişey var. 30 sn kabarcıklı 30 sn kabarcıksız oluyor. Kabarcıksızken hareket değiştiriyorsun, kabarcıklıyken hareketi yapıyosun.
56 euro verdim 3 hafta için. Pazarlık bile yaptım Almanca olarak, önce 98 euro demişti.

Onun dışında, Freiburg daha önce kaldığım Regensburg'dan daha güzel bir şehir sanırım. İnsanlar sanki birazcık daha az kuralcı ve rahat görünüyorlar. Hala Almanlar ama tabi. Ama Almanları az çok seviyorum sanırım. Ehe spor salonunun sauna kısmı falan var bir de terasa bakıyor. Eleman orayı bana göstercekti, çıktık terasta bir tane kadın tamamen çırılçıplak yatıyordu. Ama kadın 65 yaşında falan eheh, buruşuk ten garip bişey. Hallo dedik kadına.

Bunun dışında Goethe Institut de güzel, geliştiriyorum dilimi işte. Hocamız çok iyi, dil hocaları mı çok iyi oluyor nedir, niye öyle acaba.

İdare etmeye çalışıyorum işte. Kafamı vurdum, boynuz çıktı mınıskiyim, kanadı bir de. 2 haftadır hafif hastayım, kulağımın teki tıkanık sürekli, bir de midem bulanıyor. Yemeklere falan alışmadığım için heralde. Dişimin biri daha hafif kırılmış. Heralde 30 yaşına kadar hiç dişim kalmayacak. Tüm bunlara rağmen mutsuz değilim. Neden mi? Çünkü hayat süper.

Nereye süper. Mutsuzum tabi mınıskyım. Neyse, ev bulursam biraz daha memnun olacağım. Amına kodumun Mısırlıları içki falan içmiyorrlar tabi, amk onların.

Müzik

noreply@blogger.com (fff) — Sat, 27 Aug 2011 20:09:00 +0000

Merabaaaaaa,

Bayramın ilk günü Almanya'ya hareket ediyorum. Önce dil kursu için Freiburg, sonra Münih'te master başlıyor. "Vedalardan hoşlanmam." diye laf vardır ya, kim hoşlanır ki la vedalardan? Neyse, ben vedaları rahatsız edici buldum, hoşlanmadım eheh. Daha az iç bunaltıcı hatta oldukça sevindirici bir durum şu ki, 10 dakika sonra Doctor Who'nun yeni bölümü yayınlanacak.

Kişisel hayatımı çağlara bölersek, son 2 yılımı bir çağ olarak nitelendirebiliriz belki. Örneğin son 2 yıldan öncesi Taş Devri ve Maden Devri ise, son 2 yılım ilk çağ, şimdi de orta çağa giriyor olabilirim. Orta çağda derebeylikler falan yüzünden fazla gelişme olmamıştı amk.

Ben de bu son iki yılda etkilendiğim müziik grupları ve şarkıcılardan bahsetmeye karar verdim. Neden olmasın. Geriye sayım yapıyorum.

12) Uffie

Uffie hakkında, müzik olarak o kadar da bir olayı olmadığına dair falan bişeyler okudum. Gerçekten de o kadar bir olayı yok sanırım, ama bir ara baya bir eğlendirdi beni. Bir olayı olan pek çok şarkıcıya falan tercih ederim. Uffie Fransız/Amerikanmış, Hong Kong'da büyümüş. 87'li, evli. Yane ilginç işte Pop the Glock ve MCs Can Kiss'i seviyorum en çok.

Uffie - MCs Can Kiss

11) Can

Can 60'ların sonunda kurulmuş Alman Krautrock grubu. Baya iyiler. Bunlar saatlerce jam session yaparlarmış, sonra da çaldıkları şeylerin en güzel kısımlarından albüm çıkarırlarmış. Ege Bamyası diye albümleri var eheh.

Can - Little Star of Bethlehem

10) The Duke Spirit

The Duke Spirit o kadar da iyi bir grup değil sanırım aslında, ama kızın sesi çok güzel. UNKLE'ın War Stories'inde Mayday isimli şarkıyı söyleyen de bu kız. Onun linkini koyayım hatta.

UNKLE - Mayday

9) Nada

Nada'yı ben sevdim, cadı gibiler. Güçlü kadın imajı falan. Güzel atmosferli müzik yapıyorlar, tarzları da güzel. Şöyle bir sıkıntıları var last.fm'den bakanlar için: Bin tane grup var ismi Nada olan. Ayrıca imajlarını kesinlikle biraz daha geliştirmeleri lazım. Finally, soldaki kızcağız canlı söylerken güzel söylemek için çok fazla kasıyormuş gibi görünüyor. Biraz daha böyle ellerini kollarını nereye koyacaklarına önceden karar verirlerse iyi olur. Bir de psikopat gibi görünsünler biraz, sağdaki kız daha iyi beceriyor o işleri.

Nada - Gece Düştü

8) The XX - XXXX

Bu kadar emo ve loser görünümlü tiplerin bu kadar güzel ve minimalist müzik yapabildiklerini görmek baya şaşırtıcı aslında. Ama hem çok sessiz sakin, hem de çok etkileyiciler. İkisini nasıl beraber yapıyorlar lan?(İngilizler tabi)

The XX - Infinity

7) Oh Land

Oh Land grubun adı ya da daha doğrusu şu kızın sahne ismi. Gerçek ismi Nanna Øland Fabricius, Danimarka gibi soğuk ve küçük bir yerden geliyor(elflerin memleketi, iskandinav işte). Bir sakatlık sonrası asıl mesleği olan baleyi bırakmış, müziğe eğilmiş ve piyasadaki tüm kadın şarkıcılardan daha güzel sanırım. Diğer şarkıları da oldukça kulağa hoş geliyor, eğlenceli. Ama Wolf&I isimli şarkısını çok farklı bir yere koymak lazım benca.

Oh Land - Wolf & I

6) IAMX

Indie - Emo arası bir pezevenk işte, ama sesi çok güzel. The Alternative albümü çok güzel değil diye düşünüyorum; fakat Kingdom of Welcome Addiction albümünde bir şarkısı bile başarısız değil.

IAMX - I Am Terrified

5) Disturbed

Bu adamlara nu metal grubu diyorlar. Benim bildiğim nu metal yarrak kürek bir şeydir. Disturbed çok iyi, çok gaz. Yarrak kürek demişken, bu sene değil ama geçen sene yarışlara hazırlanırken bir ara her antreman Disturbed dinleyip gaza geliyordum, özellikle de The Night.

Disturbed - The Night

4) UNKLE

Sıkıldım lan. Neyse. Ben müzik yapabilseydim, UNKLE'ın yaptığı gibi yapardım. Özellikle War Stories albümlerini çok dinledim geçen yıl.

UNKLE - Broken (Gavin Clark'ın sesi de çok iyi)

3) Cranes

SON ÜÇ GRUP, YEAH! Cranes'i nispeten yeni keşfettim 1986'da kurulan Shoegaze grubu ve bence daha ünlü olmayı hakediyorlarmış. Alison Shaw çok ilginç, kız çocuğuvari etkileyici bir sese sahip.

Cranes - Lilies

2) Pati Yang

Polonyalı hanım Pati Yang'ın da çok daha ünlü olması gerekir bence.

Pati Yang - Timebomb

1) Florence + The Machine

Florenceeeeeeeeeee!! Blogun başlık altı yazısında da yazıyor. Florence + The Machine'i çıktığından beri çok fazla dinledim, bokunu çıkardım da denebilir. Hala sıkmadı ama. İlginç olan bir şey de şu ki, Florence+The Machine'i HERKES seviyor. Biraz sürekli merchandising modunda olmaları rahatsız edici sadece. Florence duyup duyabileceğimiz en inanılmaz, etkileyici, güçlü seslerden birine sahip. Her biri etkileyici şarkılar da yapmayı başarıyorlar, vasat bir şarkılarını duymadım, belki Kiss With a Fist dışında.(O da bence yani)
Kasımda yeni albüm de çıkarıyorlarmış, ne mutlu.

Florence+The Machine - Rabbit Heart(Raise It Up)

Bu da yeni single:

noreply@blogger.com (fff) — Wed, 17 Aug 2011 14:18:00 +0000

Bu baba tarafındaki akrabalarımdan neden bu kadar rahatsız olduğumu buldum. Birçok arkadaşımdan neden rahatsızsam aynı sebepten. Benim belli kalıplara göre davranmamı bekliyorlar, ben de pragmatik bir kişi olaraktan o kalıplara göre davranmayı kolayca başarıyorum. Fakat o şekilde davranmak bir yerde kendine ihanet olduğundan o insanların hiçbiriyle görüşmek istemiyorum. Ve BENİ GERİYORLAR diyorum. Germelerinin sebebi de bu.

Bu sınır polislerinin, kapıda bekleyen bodyguardların falan işi çok kötü ya. Sürekli birilerini içeri almamaya falan çalıştıkları için sürekli olumsuz ve önleyici bir tutum takınmaları gerekiyor. Oldukça yorucu olsa gerek. Halbuki öğretmen mesela, insanlara yardım ediyor.

noreply@blogger.com (fff) — Wed, 17 Aug 2011 00:37:00 +0000

Şöyle bir sorunum var sanırım. Son yıllarda baya bir fakirlik çektim. (Sorun bu değil bi sn açıklıyorum) Benim kadar fakir sürüyle insan vardı tabi, fakat o fakir insanlar beraber mutlu mutlu takılıyorlar. Çevremde benim fakirliğimde hiç arkadaşım yok sanırım, hatta çoğu arkadaşımın arabası falan ar. Bu da kendime karşı bir acıma duygusuna kapılmama sebep olmuş olabilir(Henüz soruna gelmedim). Şöyle ki, benim gibi bir fakir olunca oldukça yalnız kalıyorsun gibi geliyor. Çünkü, mesela burs mülakatına gittiğimde de oradaki kadın fakirliğime inanmayaraktan "Mankenlik falan yapsana." dedi. Sebebi şu ki; fakirlerin, zeki olsalar mühendislik falan okuyor olsalar bile, pek de haksız sayılmayacak bir şekilde kültür yoksunu, doğulu görünümlü, kötü giyinen, zevksiz insanlar olduğu düşünülüyor. (Genelleme tabi)

Fakirlerin Vazgeçilmezi: Yandan Çizgili Penye Tişört

Sonuç olarak onlar da, kendileri gibi kötü giyinen arkadaşlarıyla bir komün oluşturuyorlar, öğle yemeklerini beraber yemekhanede yiyorlar. Yemekleri alırken "Hocam biraz daha koy üstüne" falan diyorlar. Burs alıyor olsalar bile gidip yine yandan çizgili penye tişört satın alıyorlar.

Ben ise biraz tek başıma kalmış oluyorum bu durumda, hence kendine acıma duygusu. Asuş da eşlik ediyor bana gerçi; ama o gerçek manada fakir sayılmaz. Sonuç olarak sorunumu açıklayabilirim artık. Fakir insanlara, toplumun alt seviyelerine karşı empati duygumu sanırım ciddi anlamda yitirmiş olabilirim ya da hiç sahip olmamış da olabilirim. Gerçi, şimdi böyle kelimelere dökünce tam olarak ikna olmadım yitirdiğime, fakat bu durumdan korkuyorum, evet.

Aynı şekilde, bu Somali'deki insanlara karşı falan da çok büyük bir acıma hissetmiyorum. Televizyonda zayıf çocukları görünce biraz üzülüyorum. Ama "Orada insanlar ölüyor." gibi bir cümle duyunca içimde çok bir şey kıpırdamıyor. Bu da empati duygusunun kaybıyla ilgili bir sorun sanırım. Fakat öte yandan, orada her zaman insanlar ölüyor. Kimsenin de sikinde değil. Batı uygarlığı(Türkiye'yi de katalım) orayı sömürmüş, gelişmemişliğe, açlığa mahkum etmiş; hiçbir insan da bunlara sebep olmuş sistemimizden şikayetçi değil. O yüzden de, orada olanların hiç farkında değilmiş gibi davranıp, 5 lira para göndermek ikiyüzlü ve ahlaksız bir davranış diye düşünüyorum.(Durumun farkındaysa np)

Ayrıcana, hayatımı başarı odaklı yörüngesinden kesinlikle çıkarmalıyım. Bunu bir şekilde aşmam lazım, sanırım sürekli başka şeylere ağırlık vermeye çalışmak işe yarayabilir. İçinde olduğum andan daha çok memnun olmaya çalışmalıyım.

Bir de dönüp bakıyorum da, bu seneki kaptanlığım beni bir noktada rahatsız ediyor. Kendimi yönetici kademesinin adamı gibi hissettim bazı anlarda, aslında pek öyle olduğumu düşünmesem de. Sorumluluk almak çok güzel ama, sorumluluğun başkaları tarafından verilmesi o kadar güzel değil. Şöyle bir durum var: İktidar insanın biraz hoşuna gidiyor. Doğru olan gitmemesi. Yönetici ve idarecilerle takılırken -belirsizce de olsa- onaylayıcı davranman gerektiğini, esprilere gülmen gerektiğini falan hissediyorsun. Sırf nezaketten değil de, sahip olduğun iktidarı da güven altında tutmak istediğin için. Bu da rahatsız edici bir hissiyat.

Toplumumuz, başarıyı ve iktidarı insanın değer ölçüsü olarak görüyor. Ben de hatta, bir ara hayatın amacının başarılı olmak olduğu ile ilgili bir yazı yazmıştım. Daha uygun bir değer ölçüsü nedir bilmiyorum, ama bu noktada bir yanlışlık var.

Çok süper çözümlemeler yaptım, yatıyorum. İyi geceler xoxo

noreply@blogger.com (fff) — Thu, 11 Aug 2011 23:42:00 +0000

Çok yavaş konuşuyorum, daha hızlı konuşmalıyım.

Bence ülkeyi terkedelim.

noreply@blogger.com (fff) — Tue, 09 Aug 2011 22:13:00 +0000

Algıda seçicilik sanırım, son günlerde sapık Türk erkeklerinin kızlara bakışlarına dikkat ediyorum.Korkunç, ürkütücü. Ve yane, baktıkları tipler maksimum diz hizasında etek, kalın askılı body falan giyiyorlar. Kabul edilen min. kısalık hafif geniş sıfır yakalı tişört ve streç olmayan kapri falan. Son 2 yılda falan bu muhafazakarlık hedesinin boku çıktı zaten. Ramazanda da ortamın iyice çivisi çıkıyor. Hayatım belediye otobüslerinde geçtiği için çok süper gözlemliyorum. Açık açık da söylüyor millet, müslüman toplumda böyle giyinemezsiniz, içki içiyorsanız saklanarak için, ramazanda açıkta yemek yiyecekseniz tetikte olun falan diye. Bunu da koyayım: http://yenisafak.com.tr/Yazarlar/?i=28484&y=HayrettinKaraman

Demokrasimizin önündeki tek engeli kemalizm ve ordu olarak gören liberal ya da solcu arkadaşlar vardı. Neyse sktiret, din faşist bir şey. E öyle, bu insanların böyle yapması gayet normal. Bana kalsa bunlara karşı savaşmak isteyebilirdim uygarlık ışığının taşıyıcısı olarak, ama Ford Prefect'in dediği gibi,

" 'Biz hiçbir şeye kafayı takmıyoruz, tamam mı?' diye üsteledi Ford.
'...'
'Ve bu sonucu belirleyen unsurdur. Biz takıntıya karşı kazanamayız. Onların umrunda, bizimse değil. Kazanan onlar.'
'Benim umrumda olan birçok şey var,' dedi Slartibartfast, sesi biraz kızgınlık ve biraz tereddütle titriyordu.
'Ne gibi?'
'Eee,' dedi yaşlı adam, 'hayat, Evren. Her şey, aslında. Fiyordlar.'
'Bunlar uğruna ölür müydün?'
'Fiyordlar uğruna mı?' diye şaşkınlık içine gözlerini kırpıştırdı Slartibartfast. 'Hayır.'
'Tamam işte' "

Ayrıcana da 80 milyonun 79'u falan böyle. Onlar da bizim gibilerin burada bulunmasını istemiyorlar zaten. Sonuç olarak sktirip gidelim. Evrimde geri kalmış yobaz bir ortamda yaşamak zorunda mıyız amk. Kurtarılmış bölgelerde yaşayıp sonra, yok ööle şey diyenler de otobüse falan binsin amuğa goyıyım. İmkanı olanlara ülkeden gitmeyi öneriyorum, dışarıda da radikal sağ fraksiyonlar bolca var ama %90küsür falan değiller en azından. Herkesin psikolojisi bozuluyor burada. Kızlar, bir miktar da haklı olarak tüm erkekleri potansiyel tecavüzcü sapık olarak görüyor, korumaları gereken önemli şeylere sahip olduklarını düşünüyorlar. Erkekler, kendilerine biraz yakınlık gösteren kızlara 'bu verir lan' diyor, biraz ten görünce boşalıyor falan.

İnsanlar iktidara tabi olmak için benliklerinden vazgeçiyorlar ve farklı olan şeylere saldırıyorlar. Bu da psikolojik analizi olabilirdir umarım. Neyse.

noreply@blogger.com (fff) — Wed, 27 Jul 2011 16:35:00 +0000

Şu an itibariyle fiziksel konforum her gün, yeni rekor minimum seviyeleri görüyor. Ruhsal bunalımları da küçümsemekle birlikte, diş ağrısı, bel ağrısı etc. gibi fiziksel durumlar çok daha büyük mutsuzluk kaynakları bence.

Almanya'da başlayacağım içedönük ve asosyal yaşamımın ayrıntılarını buradan anlatmak için sabırsızlanıyorum.

Gözlemlediğim şeylerden biri de şu ki, farklı milletlerden insanlar, sosyal ilişkilerini geliştirmek için birbirlerine komik youtube videoları gösteriyorlar. Bununla beraber, gelecekte yapılacaklar ve spor takımları hakkındaki muhabbetler de konuşulan konular arasında.

Bir de hadi itiraf edelim: Cool insanların hepsi Tumblr'da, blogger ezik.

Bir de geçen gün düşündüm de iyi bir Fransa Bisiklet Turu'nu diğer tüm müsabakalara tercih edebilirim. Daha çok draması ve hikayesi olan, sürprize açık başka bir müsabaka yok. Andy şimdi kesin düşünüyordur yatağa yattığında, "Pirenelerde de kaçsaydım keşke aq" ya da "Contador'un peşinden gitmeyecektim Alpe D'Huez de amuniym" diye çocukcağız.

noreply@blogger.com (fff) — Wed, 20 Jul 2011 14:09:00 +0000

Ankara’nın yaz gecelerinde, neredeyse her zaman serin, tatlı bir esinti olur. Bu esintiden bir yandan haz duyarım, diğer yandan ise içimi hep tanımlayamadığım bir özlem kaplar. Böyle zamanlarda aradığımız şeyi asla bulamayacağımızı düşünürüm. Belki gerçekten de ana rahmine özlem duyuyoruzdur, ama ana rahmi sıcak bir yer değil mi, esmiyordur da. Gece olması da önemli sanırım, çünkü geceleri yetişmemiz gereken yerler ya da yapacak işlerimiz yoktur, kendimizle baş başa kalırız. Biraz lame oldu sanki bu paragraf.

Sevdiğim kişiler var, keşke daha fazla sevdiğim insan olsaydı, keşke daha fazla insanla daha anlamlı bağlar kurabilseydim/kurabilsem. Şu an düşünüyorum da, ne yapmak istersin diye sorsalar, tatlı, serin bir esintiye sahip bir yaz gecesinde, çevremde birçok insan olsun ve birbirimizle iletişim kuralım isterim. Ama iletişim.

Bir de insanların gerçekten iletişim kurması ne kadar zor. İletişim zorlamayla olmaz kine, insanların muhabbet etmek için kafelerde oturması falan düşününce pek de sonuç vermiyor. Çünkü kafede oturmak kişiler arasında direkt olarak beklenti yaratıyor, “Burada, şimdi, muhabbet etmeliyiz.” Ve bu muhabbet olaylarının birçok dinamiği var, sonuç olarak bu yapılan şey de başlı başına bir iş. Ve insanın kafası bir işle meşgulken gerçek manada iletişim kuramaz, yalnızca dinamiklerin gereklerini yerine getirebilirler gibi geliyor bana. Of.

Takımımın durumuna üzülüyorum, çıkış noktası da pek yok gibi görünüyor. Kısmet.

Genç Werther’in Acıları’nı okuyorum şimdi(Almanya’ya gitcem ya), genç Werther ağır mal. Goethe bu kitabı yazınca intiharlar falan artmış ya bir sürü, bu durum Model’in Değmesin Ellerimiz şarkısının büyük sükse yapmasıyla büyük paralellik taşıyor. Burada, sanatın, insanların ortak yaşadığı hislerden bahsederek insanları birleştirmesi işlevini görüyoruz, bu ortak hisler her ne kadar denyoca hisler olsa da . Bir de o Model’deki kızın normal hali hadi bir derece de, şarkı söylemek için yüzünü buruştururken ya da gülerken burnu hakikaten korkunç görünüyor.

Bir de bu Twitter olayı nedir kardeş, dur onu da yazcam