ΑΥ.ΠΑ.ΡΕΘ

Αναστολή λειτουργίας σελίδας Αυτόνομη Παρέμβαση Ρεθύμνου...

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Thu, 10 Apr 2014 00:15:00 +0000

Η αναδημοσίευση της ειδησεογραφίας από εφημερίδες, έντυπα και ηλεκτρονικές σελίδες γίνεται για την ενημέρωση των αναγνωστών και δε συνεπάγεται την υιοθέτηση των απόψεων που εκφράζονται από την Αυτόνομη Παρέμβαση Ρεθύμνου.

Τα αποτελέσματα στους ξεν/ληλους Ν. Ρεθύμνου. Το Σωματείο λειτουργεί σαν άλλες εποχές. Δεν είναι το ΠΑΜΕ αλλά η ΠΑΣΚΕ.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Sun, 06 Apr 2014 19:30:00 +0000

Πολύ χαμηλή η συμμετοχή στις εκλογές των οι ξεν/ληλων ν. Ρεθύμνου.

Χαμηλότερη η συμμετοχή από το 2011 ενώ έχει αυξηθεί η δύναμη του σωματείου.

Τα αποτελέσματα (επειδή άλλαξαν των κωδικό και κλειδωνιά της πόρτας δεν μπόρεσαν να τα αναρτήσουν στην σελίδα του σωματείου)των εκλογών είναι:

Ψήφισαν 425

Έγκυρα 421

Άκυρα 3

Λευκά 1

Έλαβαν:

Δημοκρατική Συμμαχία Ξεν/ληλων 247 Υπεύθυνος Συνδυασμού ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗΣ Γεωργίου

Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία 142 Υπεύθυνος Συνδυασμού ΠΕΤΡΕΛΛΗΣ Νικόλαος

Δημοκρατική Ενότητα Εργαζομένων 32 Υπεύθυνος Συνδυασμού ΔΡΥΓΙΑΝΝΑΚΙΣ Εμμανουήλ

Αναλυτικά κατά υποψήφιο:

Δημοκρατική Συμμαχία Ξεν/ληλων

Διοικητικό Συμβούλιο (6)

ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗΣ Κων/νος του Γεωργίου	212
ΜΑΥΡΑΚΗΣ Ιωάννης του Ετέαρχου	126
ΦΟΥΣΤΑΛΙΕΡΑΚΗΣ Εμμανουήλ του Γεωργίου	125
ΒΟΥΚΑΛΗΣ Αντώνιος του Δημητρίου	101
ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗΣ Νικόλαος του Δημητρίου	97
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ Καλλιόπη-Μαρία του Παναγιώτη	83
ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ Γαβριήλ του Βασιλείου	67
ΓΚΕΛΗ Καλλιόπη του Σταύρου	48
ΑΓΡΙΜΑΚΗ Μαριάννα του Παύλου	44

Ελεγκτική Επιτροπή (2)

ΒΕΖΑΚΗ Αγγελική-Κυριακή του Ιωάννη	116
ΠΑΠΑΔΑΚΗ Βιολέτα του Γεωργίου	110
ΚΟΛΥΒΑΚΗΣ Ιωσήφ του Νικολάου	88
ΓΚΑΝΙΟΥ Βασιλική του Ιωάννη	53

Αντιπρόσωποι Εργατικού Κέντρου (10)

ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗΣ Γεωργίου του Κων/νου	215
ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗΣ Κων/νος του Γεωργίου	210
ΚΛΙΝΗΣ Ελευθέριος του Ιωάννη	149
ΜΑΥΡΑΚΗΣ Ιωάννης του Ετέαρχου	142
ΧΑΙΡΕΤΗ Γεωργία του Μιχαήλ	135
ΦΟΥΣΤΑΛΙΕΡΑΚΗΣ Εμμανουήλ του Γεωργίου	111
ΧΡΙΣΤΟΝΑΚΗΣ Νικόλαος του Λεωνίδα	96
ΠΑΠΑΔΑΚΗ Βιολέτα του Γεωργίου	92
ΠΑΡΑΣΥΡΗ Παρασκευή του Εμμανουήλ	92
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ Καλλιόπη-Μαρία του Παναγιώτη	90
ΒΟΥΚΑΛΗΣ Αντώνιος του Δημητρίου	88
ΖΟΥΜΠΕΡΑΚΗΣ Σπυρίδων του Ιωάννη	88
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ Εμμανουήλ του Ιωάννη	87
ΒΕΖΑΚΗ Αγγελική-Κυριακή του Ιωάννη	87
ΝΕΩΦΥΤΟΥ Σμαράγδη του Γεωργίου	86
ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗΣ Νικόλαος του Δημητρίου	82
ΜΑΓΙΑΦΑΣ Δημήτριος του Παναγιώτη	81
ΦΑΝΟΥΡΑΚΗΣ Στέλιος του Εμμανουήλ	80
ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ Ιωάννης του Συμεών	76
ΡΟΔΙΝΟΣ Εμμανουήλ του Ανδρέα	66
ΚΟΛΥΒΑΚΗΣ Ιωσήφ του Νικολάου	62
ΣΤΑΓΑΚΗ Χρυσή του Δημητρίου	52
ΑΓΡΙΜΑΚΗ Μαριάννα του Παύλου	51
ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ Γαβριήλ του Βασιλείου	49
ΔΡΕΤΤΑΚΗ Φραντζέσκα του Ανδρέα	42
ΣΗΦΑΚΑΚΗΣ Κων/νος του Γεωργίου	40
ΓΚΑΝΙΟΥ Βασιλική του Ιωάννη	23

Αντιπρόσωποι Ομοσπονδίας (2)

ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗΣ Γεωργίου του Κων/νου	176
ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗΣ Κων/νος του Γεωργίου	175
ΜΑΥΡΑΚΗΣ Ιωάννης του Ετέαρχου	101
ΦΟΥΣΤΑΛΙΕΡΑΚΗΣ Εμμανουήλ του Γεωργίου	89
ΒΕΖΑΚΗ Αγγελική-Κυριακή του Ιωάννη	81
ΝΕΩΦΥΤΟΥ Σμαράγδη του Γεωργίου	60
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ Καλλιόπη-Μαρία του Παναγιώτη	60
ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ Γαβριήλ του Βασιλείου	52

Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία

Διοικητικό Συμβούλιο (3)

ΠΕΤΡΕΛΛΗΣ Νικόλαος του Σαράντη	119
ΞΕΝΙΚΑΚΗΣ Νικόλαος του Αθανασίου	92
ΒΟΥΡΛΙΔΑΚΗΣ Χαρίδημος του Ανδρέα	79
ΚΛΑΔΟΣ Κων/νου του Παντελή	72
ΜΠΑΤΖΑΚΗΣ Λιάνος-Κων/νος του Γρηγορίου	64
ΚΙΑΓΙΑ Ειρήνη του Δημήτριου	62
ΜΑΡΙΝΑΚΗ Ειρήνη του Εμμανουήλ	52
ΑΛΕΒΥΖΑΚΗΣ Γεώργιος του Ελευθερίου	49
ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΥ Ελένη του Αντωνίου	38

Ελεγκτική Επιτροπή (1)

ΠΑΣΧΑΛΗ Χρύσα του Αλκιβιάδη	103
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Παναγιώτης του Ιωάννη	78
ΤΣΙΡΚΑ Θεοδώρα Δημητρίου	73

Αντιπρόσωποι Εργατικού Κέντρου (6)

ΑΛΕΒΥΖΑΚΗΣ Γεώργιος του Ελευθερίου	118
ΜΑΡΙΝΑΚΗ Ειρήνη του Εμμανουήλ	115
ΠΕΤΡΕΛΛΗΣ Νικόλαος του Σαράντη	106
ΚΙΑΓΙΑ Ειρήνη του Δημήτριου	105
ΒΟΥΡΛΙΔΑΚΗΣ Χαρίδημος του Ανδρέα	94
ΚΛΑΔΟΣ Κων/νου του Παντελή	93
ΤΣΟΥΡΔΑΛΑΚΗ Αικατερίνη του Ιωάννη	90
ΒΑΞΑΒΑΝΕΛΛΗΣ Γεώργιος του Παναγιώτη	75
ΞΕΝΙΚΑΚΗΣ Νικόλαος του Αθανασίου	74
ΠΑΣΧΑΛΗ Χρύσα του Αλκιβιάδη	73
ΑΛΕΒΥΖΑΚΗ Μαρίκα του Εμμανουήλ	72
ΠΑΝΤΙΝΑΚΗΣ Σταύρος τουΑντωνίου	71
ΜΕΛΙΔΟΝΙΩΤΗ Καδιανή του Παναγιώτη	69
ΜΠΟΥΤΖΟΥΚΑΣ Νικόλαος του Γεώργιος	65
ΚΟΛΛΙΑ Δέσποινα του Παράσχου	63
ΓΚΑΡΑΚΛΟΒΑ Ειρήνη του Πέτρου	62
ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΥ Ελένη του Αντωνίου	62
ΜΠΑΤΖΑΚΗΣ Λιάνος-Κων/νος του Γρηγορίου	62
ΒΑΣΣΑΛΟΥ Ελευθερία του Παύλου	61
ΜΑΡΙΝΑΚΗ Ειρήνη του Εμμανουήλ	60
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Παναγιώτης του Ιωάννη	56
ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ Ευαγγελία του Αλκιβιάδη	56
ΜΟΥΛΙΤΣΑ Ιωάννα του Ιπποκράτη	56
ΤΣΙΡΚΑ Θεοδώρα του Δημητρίου	56

Αντιπρόσωποι Ομοσπονδίας (2) μετα απο κλήρωση

ΠΕΤΡΕΛΛΗΣ Νικόλαος του Σαράντη	116
ΚΛΑΔΟΣ Κων/νου του Παντελή	95
ΒΟΥΡΛΙΔΑΚΗΣ Χαρίδημος του Ανδρέα	87
ΜΠΑΤΖΑΚΗΣ Λιάνος-Κων/νος του Γρηγορίου	51
ΑΛΕΒΥΖΑΚΗΣ Γεώργιος του Ελευθερίου	47
ΞΕΝΙΚΑΚΗΣ Νικόλαος του Αθανασίου	46
ΜΑΡΙΝΑΚΗ Ειρήνη του Εμμανουήλ	45
ΚΙΑΓΙΑ Ειρήνη του Δημήτριου	41

Δημοκρατική Ενότητα Εργαζομένων

Διοικητικό Συμβούλιο (0)

ΔΡΥΓΙΑΝΝΑΚΙΣ Εμμανουήλ του Στυλιανού	27
ΒΑΣΣΑΛΟΣ Νικόλαος του Γεωργίου	19
ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ Ιωάννης του Φιλίππου	19
ΜΠΟΚΗΣ Δημήτριος του Θεοδώρου	19

Αντιπρόσωποι Εργατικού Κέντρου (1)

ΔΡΥΓΙΑΝΝΑΚΙΣ Εμμανουήλ του Στυλιανού	28
ΜΠΟΚΗΣ Δημήτριος του Θεοδώρου	20
ΒΑΣΣΑΛΟΣ Νικόλαος του Γεωργίου	19
ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ Ιωάννης του Φιλίππου	19

Αντιπρόσωποι Ομοσπονδίας (0)

ΔΡΥΓΙΑΝΝΑΚΙΣ Εμμανουήλ του Στυλιανού	28
ΜΠΟΚΗΣ Δημήτριος του Θεοδώρου	20
ΒΑΣΣΑΛΟΣ Νικόλαος του Γεωργίου	19
ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ Ιωάννης του Φιλίππου	19

Δυο μέρες μετά της εκλογές (ο πρόεδρος του σωματείου ξεν/ληλων) άλλαξε την κλειδαριά της πόρτας του σωματείου και τον κωδικό του Η/Υ, με αποτέλεσμα να μην έχει πρόσβαση ο Γ. Γραμματέας και να μην μπορεί να γράψει το δελτίο τύπου για την απεργία, να το στείλει στα μέλη και τα ΜΜΕ και να διεκπεραίωση την αλληλογραφία του σωματειου, σαν να μην τους ενδιαφέρει. Ότι υπογραφεί μέχρι την συγκρότηση του νέου Δ.Σ. ο γραμματέας δεν έχει καμία ενημέρωση και το σωματείο λειτουργεί όπως άλλες εποχές.

Δεν είναι ανίκητοι- Μπορούμε να τους νικήσουμε

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Thu, 27 Mar 2014 22:19:00 +0000

(Μ.Ε.Τ.Α.)

ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Για άλλη μια φορά παίρνει άριστα στην υποκριτική, γιατί αφού εξαντλήθηκε επί 20 ημέρες σε μια συζήτηση για το «γάλα», άναψε το πράσινο φως για να σαρώσουν ότι έχει απομείνει από το εργατικό δίκαιο.

Δεν υπάρχει, ούτε ένα δικαίωμα, των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των νέων, που να έχει εξαιρεθεί από αυτή την λυσσαλέα επίθεση. Δεν υπάρχει ούτε ένα αίτημα των εργοδοτών που δεν έχει ικανοποιηθεί.

Αυτή η κυβέρνηση, αυτό το κράτος έχει ταυτιστεί με την εξουσία των μεγαλοεργοδοτών, συνιστούν ένα ενιαίο κέντρο και έχουν αναγορεύσει σε βασικό τους αντίπαλο, τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους.

Δεν υπάρχει σε άλλη χώρα τέτοιο προηγούμενο, κυβέρνηση να βάζει με τέτοια απίστευτη ευκολία την υπογραφή της, σε τέτοιες συμφωνίες ντροπής, όπως απαιτούν οι δανειστές προς όφελος της όλο και μεγαλύτερης κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Τα δίνουν όλα

Μειώνουν τις ασφαλιστικές εισφορές, στερώντας για μια ακόμα φορά ένα δις από το ασφαλιστικό σύστημα, δρομολογούν μετά τις εκλογές και νέες μειώσεις των συντάξεων, παραδίδουν βήμα-βήμα το ασφαλιστικό σύστημα στην ιδιωτική εκμετάλλευση.
Απελευθερώνουν τις ομαδικές απολύσεις
Επεκτείνουν το καθεστώς ενοικίασης των εργαζομένων
Καταργούν διαδοχικά τις τριετίες από τον συνολικό υπολογισμό του μισθού, με στόχο να τον περιορίσουν στα κατώτερα επίπεδα.
Χρησιμοποιούν ψευδεπίγραφα την ανάγκη εκδημοκρατισμού του σ.κ. για να θέσουν σε συνθήκες παρανομίας τελικά την συνδικαλιστική δράση.
Παραχωρούν μετά από 32 χρόνια στους εργοδότες το δικαίωμα της ανταπεργίας (λοκ άουτ).

Κι όμως

Η συνδικαλιστική ηγεσία στη ΓΣΕΕ και σε ομοσπονδίες, έχοντας βαθειά ριζωμένο στο DNA τους, τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, σφυρίζουν προκλητικά αδιάφορες.

Έχουν μετατραπεί, σε πολιτικούς βαστάζους μιας κυβέρνησης, που στέλνει στην απόγνωση εκατομμύρια εργαζομένους, τους αφήνει μόνους και απροστάτευτους και τους μετατρέπει σε φτερό στον άνεμο, απέναντι στην άγρια εκμετάλλευση της εργοδοσίας.

Την Κυριακή 30 Μάρτη, στις 6:30 το απόγευμα, ημέρα ψήφισης της συμφωνίας τρόικα – κυβέρνησης, καλούμε στο Σύνταγμα, όλους τους εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους, νέους, να συμμετέχουν στη συγκέντρωση αντίστασης και διαμαρτυρίας, στη συγκέντρωση αξιοπρέπειας, στη συγκέντρωση διεκδίκησης.

Δεν είναι ανίκητοι- Μπορούμε να τους νικήσουμε

Το ψηφοδέλτιο που στηρίζει η Αυτόνομη Παρέμβαση - Μ.Ε.Τ.Α.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Wed, 26 Mar 2014 22:30:00 +0000

Ήρθε η ώρα να αλλάξουν οι συσχετισμοί.

Το σωματείο είναι για όλους.

Αυτά που γίνοντε στα κόμματα εξουσίας Παπανδρέουδες και Καραμανλήδες.

Στο Σωματείο Ξεν/ληλων ρίξτε μια ματιά εδώ. Γιατί είναι...

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΒΑΣΣΑΛΟΣ Νικόλαος του Γεωργίου
ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ Ιωάννης του Φιλίππου
ΔΡΥΓΙΑΝΝΑΚΙΣ Εμμανουήλ του Στυλιανού
ΜΠΟΚΗΣ Δημήτριος του Θεοδώρου

ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

ΒΑΣΣΑΛΟΣ Νικόλαος του Γεωργίου
ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ Ιωάννης του Φιλίππου
ΔΡΥΓΙΑΝΝΑΚΙΣ Εμμανουήλ του Στυλιανού
ΜΠΟΚΗΣ Δημήτριος του Θεοδώρου

ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΟΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

ΒΑΣΣΑΛΟΣ Νικόλαος του Γεωργίου
ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ Ιωάννης του Φιλίππου
ΔΡΥΓΙΑΝΝΑΚΙΣ Εμμανουήλ του Στυλιανού
ΜΠΟΚΗΣ Δημήτριος του Θεοδώρου

Το παραπάνω ψηφοδέλτιο στηρίζει η Αυτόνομη Παρέμβαση - Μ.Ε.Τ.Α.

Όλοι που είστε εγγεγραμμένοι και έχετε βιβλιάριο υγείας και οικονομικά εντάξει με την ταυτότητα σας θα μπορείτε να ψηφίσετε. Ψηφίζουν Ξεν/ληλοι και όσοι εργάζονται στον επισιτισμό (Ταβέρνες, Καφετερίες, ΜΠΑΡ κλπ).

Συρρικνώνεται ο ΕΟΤ, προς "διαθεσιμότητα" οι εργαζόμενοι.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Sat, 22 Feb 2014 15:19:00 +0000

Παράθυρο στη διαθεσιμότητα ανοίγει η Όλγα Κεφαλογιάννη με ταυτόχρονη αποστέωση του ΕΟΤ, όπως προκύπτει από τις διατάξεις του νομοσχεδίου του υπουργείου Τουρισμού, που δημοσιεύτηκε χθες προς διαβούλευση. Παράλληλα, προωθούνται διατάξεις που δίνουν διευκολύνσεις για επενδυτές σε περιοχές ολοκληρωμένης τουριστικής ανάπτυξης (ΠΟΤΑ), που μπορούν να χωροθετηθούν και σε δημόσια γη, ενώ προβλέπονται και συμβάσεις εκμίσθωσης για κτήρια των καταργηθέντων σχολών ΟΤΕΚ με την υποχρέωση ο ιδιώτης να διατηρήσει τη χρήση.

Συγκεκριμένα, με το νομοσχέδιο, καταργούνται οι βασικές υπηρεσίες του ΕΟΤ, που αφορούν στην αδειοδότηση και τον έλεγχο τουριστικών επιχειρήσεων, την επιβολή προστίμων, την κατάταξη τουριστικών καταλυμάτων σε κατηγορίες, αλλά και η τεχνική υπηρεσία, με σκοπό να μεταφερθούν στο υπουργείο. Ωστόσο, είναι στον αέρα εάν θα συσταθούν ισάριθμες οργανικές θέσεις, τη στιγμή που 87 υπάλληλοι είναι ήδη σε διαθεσιμότητα.

Σε γενικές γραμμές, το νομοσχέδιο αποτελεί συνέχεια του ν. 4179/2013, και για τις ΠΟΤΑ δίνει τη δυνατότητα ένταξής τους και σε Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων με απαιτούμενη μόνο την υπογραφή Προεδρικού Διατάγματος. Επίσης, προβλέπονται μόνιμες πλωτές κατασκευές έως 30 μέτρα, πλάτους έως 3 μέτρα και ύψους από την επιφάνεια της θάλασσας έως 1 μέτρο, για την επιβίβαση και αποβίβαση των πελατών, που θα διαμένουν σε καταλύματα των ΠΟΤΑ.

Στο νομοσχέδιο περιλαμβάνονται διατάξεις για τη μεικτή χρήση των τουριστικών λιμένων με ταυτόχρονη εξυπηρέτηση των υδροπλάνων. Για τους κατ' επάγγελμα αγρότες, που θα δραστηριοποιηθούν στον αγροτουρισμό, το εισόδημά τους θα φορολογείται ως αγροτικό. Ενώ για τον ιαματικό τουρισμό δίνεται στους ιδιώτες η δυνατότητα για απευθείας παραχώρηση ιαματικού φυσικού πόρου διάρκειας 5 ετών με ετήσιο αντάλλαγμα 15% επί των καθαρών εσόδων.

Τέλος, προβλέπεται η εκμίσθωση από 12 έως 99 χρόνια των ακινήτων του καταργηθέντος ΟΤΕΚ με την προϋπόθεση ότι ο εκμισθωτής θα διατηρήσει τη λειτουργία των μονάδων εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Μήπως προετοιμάζονται να αναλάβουν οι κολλητοί του Τουρισμού και τον ΕΟΤ.

Πηγή
Η αναδημοσίευση της ειδησεογραφίας από εφημερίδες, έντυπα και ηλεκτρονικές σελίδες γίνεται για την ενημέρωση των αναγνωστών και δε συνεπάγεται την υιοθέτηση των απόψεων που εκφράζονται από την Αυτόνομη Παρέμβαση Ρεθύμνου.

Η διάβρωση είναι βαθιά άλλα όλα θα βγουν στην επιφάνεια. Με αφορμή τα σχόλια "κύκλων" του ΠΑΣΟΚ μετά τη σύλληψη συνδικαλιστή με την κατηγορία της συμμετοχής σε κύκλωμα λαθρεμπορίας πετρελαίου

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Sat, 22 Feb 2014 13:14:00 +0000

Οι κύκλοι του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν ακόμα να «συγχωρήσουν» στο κίνημα που αναπτύχθηκε στις πλατείες της χώρας την πτώση των δύο πρώτων μνημονιακών κυβερνήσεων με πυρήνα το ΠΑΣΟΚ.

Δε μπορούν να χωνέψουν ότι από τους μεγάλους εργατικούς αγώνες και το Σύνταγμα, ξεκίνησε η πορεία της απαξίωσης τους και της εκλογικής τους συρρίκνωσης. Δεν έχουν πλέον καμία αναφορά στην κοινωνία και ότι τους έχει απομείνει ως πολιτική επιρροή, την αντλούν μόνο και μόνο από τη συμμετοχή τους στη νομή της εξουσίας, από την ταύτιση τους με το κράτος και από Μ. Κ. Ο .των δικών τους κύκλων.

Όσο κι αν επιχειρούν με αφορμή τη σύλληψη του επί πολλά χρόνια συνδικαλιστή τους, να βαφτίσουν το κρέας-ψάρι και να ταυτίσουν όλο τον κόσμο των πλατειών με τη ρεμούλα ή με πρακτικές του υπό κατηγορία συνδικαλιστή τους, εδώ ισχύει η λαϊκή ρήση που λέει: ο κόσμος το ‘χει τούμπανο ποιος είναι ο κλέφτης και ποιος ο νοικοκύρης.

Όλα στο φως αρκετά κρύφτηκαν στα καβούκια τους. Οι λασπολογία τους δεν θα περάσει ούτε θα γίνει πιστευτεί.

Πως επιβιώνουν τόσα χρόνια;

Κινητοποίηση από το Ν.Τ. Α.Δ.Ε.Δ.Υ.. Ρεθύμνου

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Sun, 16 Feb 2014 22:51:00 +0000

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΑΔΕΔΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Ταχ. Δ/νση: Κιλελέρ 4

Τ.Κ. 74100 Ρέθυμνο

Αρ. Πρ.: 2

Ρέθυμνο, 16-02-2014

ΠΡΟΣ:

1. Μέλη μας

2. ΜΜΕ

Τη Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου θα είναι η τελευταία ημέρα λειτουργίας των γραφείων και ιατρείων του ΕΟΠΥΥ στο Ρέθυμνο. Την Τρίτη τίποτα δεν θα υπάρχει στο χώρο. Όλοι οι υπάλληλοι και οι γιατροί του φορέα θα τεθούν σε διαθεσιμότητα. Παρόλο που όλοι γνωρίζαμε τις διαθέσεις του Υπουργείου Υγείας, κανείς δεν περίμενε ότι μια τέτοια απόφαση θα έβγαινε βράδυ και θα υλοποιούνταν αστραπιαία.

Έστω και αυτή την έσχατη στιγμή οι Ρεθεμνιώτες δεν πρέπει να μείνουν με σταυρωμένα χέρια. Όλοι μαζί, δυναμικά πρέπει να εμποδίσουμε αυτή την επαίσχυντη και άθλια απόφαση.

Το Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ Ρεθύμνου καλεί όλο το Ρεθεμνιώτικο λαό τη Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου, στις 13:00 έξω από τα γραφεία του ΕΟΠΥΥ να εμποδίσουμε το κλείσιμο την Μονάδας.

Για το λόγο αυτό προκηρύσσει 3ωρη στάση εργασίας από τις 12:00 μέχρι τη λήξη του ωραρίου.

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ!

Για το Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Ο Πρόεδρος	Η Γραμματέας
Νίκος Δερεδάκης	Ειρήνη Κοτζάκη

Το Εργατικό Κέντρο θα κάνει τίποτα;

Ανατροπή του νεοφιλελεύθερου πολιτικού και οικονομικού μοντέλου στην Ευρώπη.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Fri, 14 Feb 2014 10:08:00 +0000

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ Αθήνα, Φεβρουαρίου 2014

ΚΟΙΝΗ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ - ΚΟΙΝΟΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη Συνδικάτων: Μια διαφορετική πορεία είναι αναγκαία.

Η διοργάνωση στην Αθήνα της Συνδιάσκεψης των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων της Ευρώπης, πρέπει και μπορεί να αποτελέσει ξεχωριστό γεγονός για τους εργαζόμενους και να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας διαφορετικής πορείας στον προσανατολισμό και τη δράση των συνδικάτων πανευρωπαϊκά, με στόχο την ανατροπή του νεοφιλελεύθερου πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης.
Ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία, όπου ο κόσμος της μισθωτής εργασίας όχι μόνο στην Ελλάδα και τον Ευρωπαϊκό νότο, αλλά και ευρύτερα στην Ευρώπη, έχει υποστεί ανεπανόρθωτα πλήγματα από τις ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές της λιτότητας, της υψηλής ανεργίας, της ακραίας φτώχειας, της κατάργησης μεγάλου μέρους των δημοκρατικών, κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, η συνάντηση και η συζήτηση των ευρωπαϊκών συνδικάτων έχει μεγάλη σημασία, αρκεί να καταλήξει σε ανάπτυξη κοινών και συντονισμένων δράσεων των εργαζομένων.
Για το λόγο αυτό, η Συνδιάσκεψη, θα πρέπει να λάβει ουσιαστικό πολιτικό και συνδικαλιστικό περιεχόμενο, θα πρέπει να αναλύσει το μέγεθος της οικονομικής κοινωνικής καταστροφής που συντελείται στις κοινωνίες και τους εργαζόμενους από τις μνημονιακές πολιτικές της νεοφιλελεύθερης λιτότητας που επιβάλλει η Ε.Ε. και να καταλήξει σε μια πειστική εναλλακτική πρόταση των συνδικάτων, που θα υπερβαίνει τις γνωστές προσεγγίσεις και προτάσεις της ΣΕΣ για το ρόλο και την προοπτική της Ε.Ε. Πάνω από όλα όμως, απαιτείται να υπάρξει ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα που όχι μόνο θα καταδικάζει τις πολιτικές της Ε.Ε. αλλά ταυτόχρονα θα οδηγεί με καθαρά αιτήματα διεκδίκησης και στόχους πάλης, στη συντονισμένη αγωνιστική δράση των συνδικάτων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Σε μια εποχή, όπου η διεθνής και ευρωπαϊκή ελευθερία οργάνωσης, κίνησης και ομογενοποίησης των συμφερόντων του κεφαλαίου είναι γεγονός, η οργάνωση, η ανάπτυξη και ο συντονισμός κοινών ευρωπαϊκών εργατικών - κοινωνικών αγώνων, με συνέχεια, με κοινό σχέδιο και με προοπτική, που θα βάλουν τη σπίθα μιας νικηφόρας ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού σε όλη την Ευρώπη και θα σηματοδοτήσουν ένα διαφορετικό προοδευτικό τοπίο για τους εργαζόμενους, είναι το μόνο αντίβαρο και επιτακτική ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, τα εθνικά συνδικάτα στην Ευρώπη, με ευθύνη και της ΣΕΣ έχουν ήδη καθυστερήσει. Υπάρχει σημαντικό έλλειμμα ανάλυσης της πραγματικής κατάστασης στην Ε.Ε. και την Ευρωζώνη, της αξιολόγησης του περιεχομένου των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών που ασκούνται και των επιπτώσεών τους στις κοινωνίες και τους εργαζόμενους. Τα συνδικάτα στην Ευρώπη σήμερα, απαιτείται να αναλύσουν σωστά την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ε.Ε. και η Ευρωζώνη, να κατανοήσουν που οδηγείται το ευρωπαϊκό σχέδιο πολιτικής και οικονομικής ολοκλήρωσης, μέσα στο σημερινό πλαίσιο της καπιταλιστικής νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης εν μέσω της παγκοσμιοποίησης.
Κυρίως όμως οι εργαζόμενοι στην Ευρώπη επιζητούν την αποτελεσματική προώθηση της αναγκαίας πλέον διεθνοποίησης – ευρωπαϊκοποίησης του αγώνα των συνδικάτων, της οργάνωσης και του συντονισμού των αντιστάσεων τους, μέσα από την οργάνωση ταυτόχρονων κοινών αγώνων και κοινών δράσεων, στην κατεύθυνση της ανατροπής του κυρίαρχου νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού ευρωπαϊκού μοντέλου ολοκλήρωσης.

Για ποια Ευρώπη μιλάμε σήμερα

Το βάθος και η διάρκεια της κρίσης στην ΕΕ, οφείλεται αφ’ ενός, στη γενικότερη κρίση του καπιταλισμού των χρηματαγορών της οποίας αποτελεί μέρος και, αφ’ ετέρου, στην αντιδημοκρατική θεσμική αρχιτεκτονική της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης που έχει τις ρίζες του στη Συνθήκη του Μάαστριχτ.
Τα συνδικάτα, θα πρέπει να έχουν ξεκάθαρο ότι η Ευρωζώνη και η Ε.Ε. έχουν υποστεί τα τελευταία χρόνια, μια βαθιά και αντιδραστική μετάλλαξη, όπου το παλιό ευρωπαϊκό ιδεώδες έχει καταρρεύσει.
Η σημερινή Ευρώπη και κυρίως η Ευρωζώνη έχουν μεταβληθεί σε έναν πολιτικοοικονομικό χώρο, όπου οι κυρίαρχες μερίδες του κεφαλαίου με επικεφαλής το γερμανικό κεφάλαιο, έχουν επιβάλλει σε πανευρωπαϊκή κλίμακα τις άγριες νεοφιλελεύθερες πολιτικές της λιτότητας. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκουν να αυξάνουν συνεχώς την εκμετάλλευση των εργαζομένων και των χωρών, αρχής γενομένης με τις πιο ευάλωτες οικονομίες των χωρών του Ευρωπαϊκού νότου.
Η νομισματική ενοποίηση με τους όρους και τις προϋποθέσεις που εξελίχθηκε και υλοποιήθηκε υπήρξε το μέσο και το «όχημα» για την επιβολή ενός σκληρού και άγριου μονεταριστικού νεοφιλελεύθερου προγράμματος, με δραματικές επιπτώσεις για τα δικαιώματα των εργαζομένων και των κοινωνιών.
Ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός στην Ε.Ε. είναι πλέον η επίσημη πολιτική της. Επιβάλλεται αυταρχικά, αντιδημοκρατικά και μάλιστα λαμβάνει συνταγματική νομική ισχύ, ως η μοναδική απάντηση στα προβλήματα της πολιτικής, της οικονομίας και της κοινωνίας. Θεωρείται ως η μοναδική «ρεαλιστική» απάντηση στα προβλήματα της πολιτικής, της οικονομίας και της κοινωνίας. Διασφαλίζει την κερδοφορία των χρηματοπιστωτικών αγορών και του κεφαλαίου σε περίοδο οξείας κρίσης του συστήματος. Επιδιώκει τη μόνιμη και συστηματική αναδιανομή του πλούτου σε βάρος της μισθωτής εργασίας και της πλειοψηφίας της κοινωνίας. Γεννά μεγάλη φτώχεια, ακραίες κοινωνικές ανισότητες, υψηλά επίπεδα ανεργίας, κατάργηση του κοινωνικού κράτους, ιδιωτικοποίηση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών.
Θα ήταν αυταπάτη λοιπόν ως εργαζόμενοι και συνδικάτα να πιστεύουμε –όπως υπαινίσσεται και το σχέδιο της διακήρυξης της Συνδιάσκεψης -- ότι οι αρνητικές επιπτώσεις των πολιτικών οφείλονται σε «εσφαλμένη διάγνωση» και σε ιδεολογικές εμμονές.

Η εμπειρία της Ελλάδας

Ειδικά στη χώρα μας αυτές οι πολιτικές εφαρμόστηκαν με τον πιο άγριο, βάρβαρο, αυταρχικό και αντιδημοκρατικό τρόπο. Η Ελλάδα αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα στην Ε.Ε. της κοινωνικής καταστροφής που συντελέστηκε από αυτές τις πολιτικές. Έγινε όντως το πειραματόζωο της νεοφιλελεύθερης ευρωπαϊκής οικονομικής ολοκλήρωσης στην περίοδο της κρίσης.
Τα μνημόνια που συμφώνησαν οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις με την Τρόικα, έγιναν τα εργαλεία για να νομιμοποιηθούν και να προωθηθούν οι νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις στη χώρα μας. Το υψηλό και μη-βιώσιμο δημόσιο χρέος έγινε εργαλείο εκφοβισμού και εκβιασμού της κοινωνίας και των μισθωτών.
Τα Μνημόνια επέβαλλαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα τη βίαιη εσωτερική υποτίμηση.
Αυτή έγινε με τη δραματική μείωση των μισθών, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης, την πλήρη απορρύθμιση του εργατικού δικαίου, την καθιέρωση και γενίκευση της ευέλικτης – ελαστικής εργασίας σε όλα τα επίπεδα. Έγινε με τις μαζικές απολύσεις εργαζομένων και το κλείσιμο των επιχειρήσεων, ιδίως των μικρομεσαίων.
Το κοινωνικό κράτος συρρικνώθηκε. Τα δημόσια κοινωνικά αγαθά δίνονται στους ιδιώτες κερδοσκόπους, η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται, η φορολογία λαμβάνει χαρακτηριστικά λεηλασίας των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των ανέργων, των μικρομεσαίων επαγγελματιών, των αγροτών, ενώ την ίδια ώρα το μεγάλο κεφάλαιο και όλοι όσοι κερδοσκόπησαν σε βάρος του ελληνικού λαού, παραμένουν στο απυρόβλητο.
Και όλα αυτά έγιναν με αυταρχικές νομοθετικές παρεμβάσεις, με την επίδειξη ενός συνεχώς αυξανόμενου αυταρχισμού και καταστολής από τις δυνάμεις ασφαλείας, όλων όσων τόλμησαν και συνεχίζουν να αντιστέκονται, να διαμαρτύρονται, να διαδηλώνουν και να απεργούν.
Το υποτιθέμενο ευρωπαϊκό «δημοκρατικό μοντέλο» του κοινωνικού διαλόγου, αποδείχθηκε μια απάτη για τους εργαζόμενους.

Κοινές ευρωπαϊκές δράσεις – κοινοί ευρωπαϊκοί εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες.

Η θεσμοποίηση και συνταγματικοποίηση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών σε επίπεδο Ε.Ε. και Ευρωζώνης, δεν μπορεί παρά να έχει απέναντί της τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους και τους λαούς της. Το νεοφιλελεύθερο ευρωπαϊκό σχέδιο είναι καταστροφικό για τις κοινωνίες μας και τον κόσμο της μισθωτής εργασίας.
Ωστόσο, σαν συνδικάτα, θα πρέπει επιτέλους να αναρωτηθούμε, εάν αυτό μπορεί να αλλάξει ή αν θα πρέπει να ανατραπεί.
Η επιβολή πανευρωπαϊκών νεοφιλελεύθερων πολιτικών λιτότητας από το Διευθυντήριο των Βρυξελλών και τις κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις, εξοντώνουν την κοινωνία και τους εργαζόμενους.
Απέναντι στη συνολική επίθεση του νεοφιλελευθερισμού, που σαρώνει και καταργεί κάθε κατάκτηση των εργαζομένων και του κοινωνικού κράτους, οφείλουμε ως συνδικάτα να αντισταθούμε και να συντονίσουμε την αγωνιστική μας δράση, μαζί με τους εργαζόμενους και τις κοινωνίες.
Σήμερα δεν πλήττεται μόνο ο κόσμος της μισθωτής εργασίας. Πλήττονται οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι νέοι και οι νέες που δε βρίσκουν δουλειά, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που εξαφανίζονται από τις πολιτικές συγκεντροποίησης του κεφαλαίου σε λίγες πολυεθνικές επιχειρήσεις.
Όλοι αυτοί, αντικειμενικά συνιστούν μια συμμαχία ανατροπής του νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού μοντέλου. Για αυτό και θα πρέπει να συμπορευθούμε ως συνδικάτα με ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας, στη βάση των κοινών μας συμφερόντων.
Όμως, ο αγώνας για την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων και των λαών προϋποθέτει την αλλαγή της κυρίαρχης κοινωνικής και οικονομικής λογικής σε όλα τα επίπεδα: μικροοικονομικό και μακροοικονομικό, εθνικό και ευρωπαϊκό.
Η ανάγκη για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι επείγουσα.
Για τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους, ο αγώνας για αλλαγή της πορείας της Ευρώπης, θα πρέπει να είναι ένας ευρωπαϊκού επιπέδου αγώνας, που θα έρθει σε ρήξη με τη λογική του καπιταλισμού των χρηματαγορών και θα στοχεύει στην αναδιανομή του πλούτου και την αλλαγή των συνθηκών ζωής των μισθωτών, καθώς και στην προστασία, ενίσχυση και βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών, του δημόσιου τομέα της οικονομίας και των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης.
Είναι, ταυτόχρονα και ένας αγώνας για τον ριζικό αναπροσανατολισμό της ΕΕ, με στόχο τη δημιουργία ενός πεδίου συνεργασίας και δημοκρατικής, κοινωνικής και οικολογικής ανάπτυξης, στην προοπτική ενός δημοκρατικού και σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της Ευρώπης και των εθνικών κρατών.
Η απομάκρυνση της ΕΕ από το νεοφιλελεύθερο μοντέλο ολοκλήρωσης προϋποθέτει αλλαγή της ισορροπίας δυνάμεων, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Κοινοί στόχοι πάλης για τα συνδικάτα στην Ευρώπη

Πρώτο και αναγκαίο βήμα είναι αναγκαίο να βρεθεί και να εφαρμοστεί μια άμεση λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος του δυσβάσταχτου και μη βιώσιμου χρέους των χωρών που υποφέρουν από την κρίση, δίνοντας προτεραιότητα στην οικονομική και κοινωνική τους ανάκαμψη μέσα από την πραγματοποίηση μιας Ευρωπαϊκής Συνόδου για το δημόσιο χρέος. Στη Σύνοδο αυτή πρέπει να αποφασιστεί η διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους ορισμένων χωρών, το οποίο σε κάθε περίπτωση είναι αδύνατο να αποπληρωθεί πλήρως, ενώ η πληρωμή του υπόλοιπου χρέους πρέπει να συνδέεται με ρήτρα οικονομικής μεγέθυνσης και προφανέστατα με κοινωνικές ρήτρες, έτσι ώστε να σταματήσει η πλήρης καταστροφή των χωρών που έχουν ήδη υποστεί τεράστια πλήγματα.
Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί βασίζονται σε Συνθήκες, οι οποίες όχι μόνο επισημοποιούν το θεσμικό πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, αλλά και το συνταγματοποιούν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θα πρέπει να πάψουν να υπερισχύουν των εθνικών Κοινοβουλίων και της Ευρωβουλής.
Η άμεση διακοπή των πολιτικών λιτότητας είναι επιτακτική ανάγκη και η ευρωπαϊκή οικονομική.πολιτική θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην οικονομική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνικό πρόσημο και επίκεντρο τον κόσμο της μισθωτής εργασίας.
Στην Ευρώπη, πρέπει να αγωνιστούμε για πραγματικές αλλαγές στις σχέσεις παραγωγής με βασικό στόχο τη δημιουργία ενός νέου καθεστώτος για τη μισθωτή εργασία, το οποίο θα προβλέπει όχι μόνο την αύξηση των μισθών και των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, αλλά και ένα μεγάλο σχέδιο για την προώθηση της οικονομικής δημοκρατίας.
Η απαγόρευση της κρατικής παρέμβασης στους μισθούς μαζί με την νομοθετική κατοχύρωση σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και την καθολική υποχρεωτικότητα – δεσμευτικότητα εφαρμογής των αποτελεσμάτων τους από το σύνολο των επιχειρήσεων και των εργοδοτών, συνιστά κομβικό σημείο πάλης για τα συνδικάτα.
Το εργατικό δίκαιο σε εθνικό επίπεδο, θα πρέπει να επανακαθιερωθεί και να ενισχυθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Συμπερασματικά: το νεοφιλελεύθερο σχέδιο οικονομικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης έχει καταστεί αδιέξοδο για τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης.
Η αρχιτεκτονική του Ευρώ αποδείχθηκε καταστροφική για τους εργαζόμενους και με όρους οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης, οι χώρες σε κρίση έχουν επιστρέψει πολλά έτη πίσω.
Οι πλεονασματικές χώρες αντλούν μεγάλα οφέλη από την εισροή ρευστότητας που κατευθύνεται σε αυτές για λόγους εμπιστοσύνης, ενώ παράλληλα η ασύμμετρη προσαρμογή καταδικάζει τις χώρες σε κρίση και ελλείμματα σε μία σισύφεια προσπάθεια.
Ο συνδυασμός εφαρμογής περιοριστικής πολιτικής λιτότητας, που γενικεύεται ακόμη και στις οικονομικά ισχυρότερες χώρες, και το ανατιμημένο ευρώ επηρεάζουν αρνητικά τις προσπάθειες των χωρών της κρίσης και οδηγούν την Ευρώπη σε συνθήκες οικονομικού και κοινωνικού αδιεξόδου.
Επιπλέον, τα διαφορετικά επιτόκια που ισχύουν σε κάθε χώρα, δημιουργούν συνθήκες ακύρωσης της ΟΝΕ για ένα μέρος της ευρωζώνης, σημαίνουν πρακτικά διαφορετικό νόμισμα, διαφορετική ανταγωνιστικότητα και διαφορετικές προοπτικές στις διάφορες χώρες της ευρωζώνης.
Η Ε.Ε πρέπει να σταματήσει να τρομοκρατεί τις κοινωνίες στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Παρά το γεγονός ότι η οικονομική μεγέθυνση αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την δημοσιονομική προσαρμογή, τη σταθεροποίηση της οικονομίας και την εξέλιξη του χρέους, η Τρόικα και τα Μνημόνια αδιαφορούν για το παραγωγικό σύστημα. ( Η Ελλάδα για παράδειγμα έχει χάσει το 25% του ΑΕΠ, έχει απωλέσει ουσιαστικό τμήμα του παραγωγικού της δυναμικού και η ανεργία ξεπερνά το 27%).
Σε ότι αφορά στα διαρθρωτικά ταμεία (διαρθρωτικούς πόρους), η ΕΕ θέτει σήμερα ως όρο την επίτευξη των μακροοικονομικών στόχων για την διάθεση επενδυτικών πόρων, αγνοώντας σκόπιμα ότι πίσω από την δημοσιονομική ή χρηματοοικονομική κρίση βρίσκονται αδυναμίες του παραγωγικού συστήματος των χωρών της Νοτίου Ευρώπης. Η Ε.Ε πρέπει να δει με όρους έκτακτης ανάγκης τις διαδικασίες για την διάθεση των διαρθρωτικών πόρων στις χώρες του Νότου, δεδομένου ότι η ενίσχυση της παραγωγικής βάσης και η οικονομική μεγέθυνση αποτελούν βασική προϋπόθεση για την μακροοικονομική βιώσιμη ανάπτυξη σε όφελος της κοινωνίας.
Όμως όλα τα παραπάνω, απαιτούν από τα συνδικάτα να επανεξετάσουν τόσο το «σκοπό» της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όσο και το περιεχόμενο της με πολιτικούς και κοινωνικούς όρους.
ια άλλη Ευρώπη, ριζικά διαφορετική στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική της οικοδόμηση θα πρέπει να είναι στόχος των συνδικάτων.

Προτάσεις για το κείμενο της Διακήρυξης

Με βάση την παραπάνω προσέγγιση, εκτιμούμε ότι το κείμενο της Διακήρυξης των συνδικάτων θα πρέπει να είναι πιο προωθημένο και να συμπεριλάβει τα εξής:

Αντιμετώπιση άμεσα του προβλήματος του δημοσίου χρέους και του βάρους εξυπηρέτησης του μέσα από κεντρική διαχείριση μέρους του χρέους των κρατών μελών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι βασικές κοινωνικές ανάγκες, τα θεμελιώδη δικαιώματα και η δημοκρατία αποτελούν προτεραιότητα (και δεν μπορούν να θυσιάζονται στο βωμό της εξυπηρέτησης του χρέους.)
Σεβασμός και άμεση αποκατάσταση της ελεύθερης (αυτόνομης) διμερούς συλλογικής διαπραγμάτευσης σε όλα τα επίπεδα, σε όλα τα κράτη μέλη, ώστε το μερίδιο της εργασίας στο προϊόν να καθορίζεται μέσα από τη συλλογική διαπραγμάτευση και όχι με νομοθετικές ρυθμίσεις και παρεμβάσεις υπέρ των συμφερόντων των εργοδοτών. Ο σεβασμός και η άμεση αποκατάσταση της αυτόνομης διμερούς συλλογικής διαπραγμάτευσης και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε όλα τα επίπεδα αποτελεί μία από τις βασικές προϋποθέσεις για να διασφαλιστεί μία δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος (σε επίπεδο πρωτογενούς διανομής), για να ενισχυθεί η εσωτερική ζήτηση και η απασχόληση και για να περισωθεί το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Σε μακροοικονομικό επίπεδο η εξέλιξη (αύξηση) των μισθών πρέπει να έχει επίσης σημαντικό ρόλο στην προοπτική μίας εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής.
Για τον περιορισμό της φτώχειας και των ανισοτήτων απαιτείται μεταξύ άλλων, η άσκηση δημοσίων πολιτικών προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης του συστήματος κοινωνικής προστασίας και ασφάλισης, την ενίσχυση της Δημόσιας Παιδείας, Δημόσιας Υγείας, και των κοινωνικών υποδομών (με βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών και δυνατότητες πρόσβασης, ιδιαίτερα, για τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα) και τέλος την διαφύλαξη των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών.
Αντιμετώπιση άμεσα του προβλήματος της μεγάλης απόκλισης που εδραιώνεται πλέον ανάμεσα στις χώρες σε κρίση και στις άλλες χώρες της ευρωζώνης.

Για τη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ και την Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη Συνδικάτων.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Thu, 06 Feb 2014 18:24:00 +0000

Η Αυτόνομη Παρέμβαση, έγκαιρα είχε ζητήσει από τη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ να συνεδριάσει η Ε.Ε. της Συνομοσπονδίας, με στόχο να συζητηθούν και να αναληφθούν άμεσα πρωτοβουλίες και δράσεις, για όλα τα ανοιχτά μέτωπα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι.

Ο νέος μνημονιακός κύκλος των αντεργατικών μέτρων που είναι μπροστά μας, δεν επιτρέπει κανένα εφησυχασμό και καμιά αδράνεια από τα συνδικάτα και από τη ΓΣΕΕ να συνεχίζει να είναι απούσα.

Όμως: η ουσιαστική κατάργηση των ΣΣΕ και της ΕΓΣΣΕ, η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων με το «κόλπο» του ΑΣΕ, η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων αρχής γενομένης από τη ΔΕΗ, η επικείμενη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών που θα φέρουν τα ταμεία και τις συντάξεις μια ώρα αρχύτερα στα όρια της κατάρρευσης, τα δραματικά ποσοστά ανεργίας, η φοροκαταιγίδα που δεν έχει σταματημό, η κατάργηση του ΕΟΠΥΥ, η διάλυση του συστήματος υγείας, οι απολύσεις εργαζομένων ιδιωτικού δικαίου στο δημόσιο, ο αυξανόμενος κυβερνητικός αυταρχισμός απέναντι σε όποιον τολμά να αντισταθεί στις μνημονιακές αποφάσεις, φαίνεται να μην απασχολούν καθόλου την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ.

Στη βάση αυτών των προβλημάτων προτείναμε: την ανάληψη πολύμορφων αγωνιστικών δράσεων και πρωτοβουλιών, κοινή συνεδρίαση ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ για συντονισμό δράσης ιδιωτικού – δημόσιου τομέα και την παραπέρα αγωνιστική παρέμβαση και κλιμάκωση του αγώνα του σ.κ.

Για μια ακόμα φορά, η πλειοψηφία με κοινή γραμμή ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ προσπέρασε όλα τα παραπάνω σα να μην τρέχει τίποτε. Σα να μη ζει σε αυτή τη χώρα.

Καμία ενημέρωση, καμία πρόταση, καμία εισήγηση, καμιά ιδέα.

Καμιά αγωνία για την οργάνωση της αντίστασης των εργαζομένων απέναντι στη συνεχιζόμενη κοινωνική καταστροφή, κανένα σχέδιο συντονισμού των επιμέρους αγώνων που αναπτύσσονται μέσα σε δύσκολες συνθήκες.

Ακόμα και αυτές, οι δικές τους γενικόλογες αποφάσεις στο Γενικό Συμβούλιο για οργάνωση και προετοιμασία των αγώνων, αγνοούνται επιδεικτικά με μια γραφειοκρατική νοοτροπία άνευ προηγουμένου.

Η απόδραση από τα προβλήματα και η διευκόλυνση αντικειμενικά της μνημονιακής πολιτικής, φαίνεται ότι έχει πια καταστεί κεντρική γραμμή της πλειοψηφίας.

Το ΠΑΜΕ από την πλευρά του και για τους δικούς του λόγους, συνεχίζει την ιδιότυπη και σιωπηλή «συμπόρευση» με την πλειοψηφία, που αναπαράγει την αδράνεια. Διευκολύνει την ΠΑΣΚΕ και την ΔΑΚΕ με τη δήθεν αδιάφορη και ουδέτερη στάση του, ως προς το τι συντελείται στην τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση, δίνοντας ουσιαστικά άλλοθι στην πλειοψηφία να απαξιώνει συνολικά το σ.κ. και να ακυρώνει το ρόλο του.

Στην ίδια λογική κινείται η επιλογή του ΠΑΜΕ με την απόδρασή του και από τη θέση του Προέδρου κατά τη συγκρότηση του Προεδρείου του ΕΚΑ και από τη μη συμμετοχή στη συγκρότηση Προεδρείου στην ΑΔΕΔΥ, όπου από μια δήθεν «αγωνιστική» στάση, προτιμά να παραμείνει σε ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ το Προεδρείο της ΑΔΕΔΥ.

Η ηγεσία του ΠΑΜΕ συνεχίζει, στο όνομα της ταξικής καθαρότητας, να βαδίζει στο δρόμο του πολιτικοσυνδικαλιστικού απομονωτισμού και της σεχταριστικής λογικής. Επιμένει να αφαιρεί και όχι να προσθέτει δυνάμεις στην αναγκαία μέγιστη δυνατή συσπείρωση των εργαζομένων, ως αντίπαλου πόλου απέναντι στη νεοφιλελεύθερη μνημονιακή καταστροφή.

Με επιμονή μας, τελικά η Εκτελεστική Επιτροπή αποφάσισε να πραγματοποιήσει ολομέλεια της Διοίκησης το αμέσως επόμενο διάστημα, προκειμένου να υπάρξει ένας προγραμματισμός δράσης για όλα τα επίδικα ζητήματα και να διοργανωθούν κοινές συναντήσεις με τις ομοσπονδίες εργαζομένων στις επιχειρήσεις που οδηγούνται στο σφαγείο της ιδιωτικοποίησης, με στόχο την ανάληψη συντονισμένης δράσης.

Για την Ευρωπαϊκή Διάσκεψη των συνδικάτων του νότου.

Κατά τα λοιπά και παρά την επιμονή μας, να ληφθούν ουσιαστικές αποφάσεις για όλα τα ανοιχτά μέτωπα, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, εξάντλησε τη συνεδρίαση στην διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης των συνδικάτων των χωρών του νότου (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρος, Ελλάδα), στα μέσα Φλεβάρη.

Ακόμα και αυτήν την πρωτοβουλία, η οποία υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό γεγονός στην πορεία για την αναγκαία διεθνοποίηση του αγώνα των εργαζομένων και στην οργάνωση συντονισμένων αντιστάσεων, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ φροντίζει να την υποβαθμίζει.

Χωρίς καμιά πρότερη ενημέρωση των οργάνων, χωρίς κανένα σχεδιασμό ως προς το ουσιαστικό της περιεχόμενο, φαίνεται να την οδηγεί σε μια (δημοσίων σχέσεων) «συνάντηση κορυφής συνδικαλιστικών ηγεσιών» και όχι ως το πρώτο αναγκαίο βήμα για το συντονισμό των αγώνων των εργαζομένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ως Αυτόνομη Παρέμβαση, υποστηρίξαμε ότι έστω και αργά, η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη των συνδικάτων (την αναγκαιότητα της οποίας έχουμε θέσει εδώ και δύο χρόνια), θα πρέπει να πάρει ουσιαστικά χαρακτηριστικά αγωνιστικής συντονισμένης δράσης.

Η συζήτηση που θα γίνει στη Διάσκεψη, θα πρέπει να λάβει ουσιαστικό πολιτικό και συνδικαλιστικό περιεχόμενο, να αναλύσει το μέγεθος της οικονομικής κοινωνικής καταστροφής που συντελείται στις κοινωνίες και τους εργαζόμενους από τις μνημονιακές πολιτικές της νεοφιλελεύθερης λιτότητας που επιβάλλει η Ε.Ε. και να καταλήξει σε μια πειστική εναλλακτική πρόταση των συνδικάτων, που θα υπερβαίνει τις γνωστές προσεγγίσεις και προτάσεις της ΣΕΣ για το ρόλο και την προοπτική της Ε.Ε.

Πάνω από όλα όμως, στη Διάσκεψη απαιτείται να υπάρξει ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα που θα καταδικάζει τις πολιτικές της Ε.Ε. και θα οδηγούν με καθαρά αιτήματα στη συντονισμένη αγωνιστική δράση των συνδικάτων όχι μόνο στο νότο αλλά και πανευρωπαϊκά.

Αυτό που απαιτείται είναι η ανάπτυξη και ο συντονισμός ευρωπαϊκών εργατικών και κοινωνικών αγώνων, με συνέχεια, με κοινό σχέδιο και με προοπτική, που θα βάλουν τη σπίθα μιας νικηφόρας ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού σε όλη την Ευρώπη και θα σηματοδοτήσουν ένα διαφορετικό προοδευτικό τοπίο για τους εργαζόμενους.

Κυβερνητικό πρόγραμμα απασχόλησης:«Χάντρες και καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς».

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Wed, 05 Feb 2014 22:30:00 +0000

Ο δικομματικός κυβερνητικός θίασος, εν όψει της προεκλογικής περιόδου και θορυβημένος από τα δραματικά ποσοστά ανεργίας που παραπέμπουν στο τεράστιο μέγεθος της κοινωνικής και ανθρωπιστικής κρίσης που διέρχεται η χώρα, εξήγγειλε με τα γνωστά επικοινωνιακά τρικ, προγράμματα 1,5 δις Ευρώ για τη «δημιουργία 440.000 ευκαιριών απασχόλησης» για την επόμενη διετία και μάλιστα με κονδύλια τα οποία καν δεν έχει διασφαλίσει από το ΕΣΠΑ.

Μόνο και μόνο από τη φρασεολογία «περί ευκαιριών απασχόλησης» και όχι τη δημιουργία σταθερών και βιώσιμων θέσεων εργασίας, καταλαβαίνει κανείς ότι στόχος των προγραμμάτων –ακόμα και αν αυτά υλοποιηθούν – καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με την καταπολέμηση της ανεργίας

Οι τρεις «πυλώνες του προγράμματος και ειδικά το ευρωπαϊκά προωθούμενο πρόγραμμα «Εγγύηση για τη νεολαία», εμφανίζονται επικοινωνιακά από την Κυβέρνηση ως καινοτόμες και αποτελεσματικές πολιτικές, βαφτίζοντας το ψάρι σε κρέας.

Το εξαγγελθέν κυβερνητικό πρόγραμμα απασχόλησης έρχεται να «κουμπώσει» άριστα με τη μνημονιακές πολιτικές της λιτότητας, της συνεχούς μείωσης του εργατικού κόστους μέσα από την πλήρη και χωρίς όρια απορρύθμιση της αγοράς εργασίας (διάβρωση κατώτατου μισθού, κατάργηση ΣΣΕ και κάθε εργασιακής προστασίας).

Με πρόσχημα δήθεν την καταπολέμηση της ανεργίας, ειδικά των νέων που αγγίζει αστρονομικά ποσοστά (60%), το κυβερνητικό πρόγραμμα, εντάσσεται στις γνωστές αποτυχημένες -νεοφιλελεύθερης έμπνευσης- «ενεργητικές» πολιτικές.

Τις πολιτικές δηλαδή που ούτε στην Ευρώπη, ούτε στην Ελλάδα, δεν κατάφεραν να μειώσουν την ανεργία (παρά τις μαγειρεμένες στατιστικές, όπου εάν κάποιος εργαστεί ή καταρτιστεί έστω και μια (1) ώρα δεν θεωρείται άνεργος).

Τα προγράμματα αυτά, παρά το διακηρυγμένο σκοπό τους περί δήθεν στήριξης της απασχόλησης, είναι η κύρια απάντηση του νεοφιλελευθερισμού, στην προσπάθειά του να καθιερώσει διαρθρωτικές αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία της αγοράς εργασίας και τη μεταβολή του κυρίαρχου πρότυπου της σχέσης εργασίας (συρρίκνωση της σταθερούς και πλήρους εργασίας και καθιέρωση της απόλυτης ανεξέλεγκτης μισθολογικής και εργασιακής ευελιξίας).
Η μόνη πραγματική τους επιτυχία αφορά στην καθιέρωση ανά πάσα στιγμής διαθέσιμης, πολύ φθηνής, άκρως ευέλικτης και κυρίως κρατικά επιδοτούμενης για τους εργοδότες, εργατικής δύναμης ώστε να διασφαλιστεί η κερδοφορία του κεφαλαίου εν μέσω της καπιταλιστικής κρίσης.
Οι πραγματικά «ωφελούμενοι» από τα προγράμματα της Κυβέρνησης και τα voucher (απόκτηση εργασιακής εμπειρίας, επιχειρηματικότητας, επιδότησης των εργοδοτών για απασχόληση νέων, κοινωφελής εργασία), για μια ακόμα φορά δεν πρόκειται να είναι οι άνεργοι που συνεχώς αυξάνονται και αναγκάζονται να αποδέχονται ολοένα και περισσότερο χαμηλότερους μισθούς και θέσεις εργασίας περιστασιακού χαρακτήρα που δεν θα υπερβαίνει τους 5 μήνες.

Οι πραγματικά «ωφελούμενοι» είναι οι επιδοτούμενοι εργοδότες, τα γραφεία συμβούλων, ΚΕΚ μαζί με τους κυβερνητικούς κομματικούς μηχανισμούς και την τοπική αυτοδιοίκηση, που μεσολαβούν (κυριολεκτικά ως «δουλέμποροι») για την τοποθέτηση ανέργων στα προγράμματα απασχόλησης και κατάρτισης.

Ειδικά στο πεδίο της κατάρτισης, με το πολυδιαφημισμένο νεοφιλελεύθερο voucher, έχουν μετατρέψει τους φορείς της δια βίου εκπαίδευσης και κατάρτισης κυριολεκτικά σε «κυνηγούς» κεφαλών», δηλαδή εκπαιδευομένων με σιωπηρές συμφωνίες μεταξύ πολιτικών, κέντρων κατάρτισης και επιχειρήσεων.

Έτσι η εργασία από δικαίωμα, μετατρέπεται σε χυδαία αγοραία συναλλαγή.

Η νεοφιλελεύθερη «βιομηχανία» των προγραμμάτων κατά της ανεργίας δεν γνωρίζει ούτε ύφεση, ούτε κρίση, ούτε μνημονιακούς περιορισμούς.

Η εμπειρία τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Ελλάδα δείχνει ξεκάθαρα ότι οι «ενεργητικές» πολιτικές απασχόλησης είναι αποτυχημένες, ακόμα και σε περιόδους ανάπτυξης.

Στη χώρα μας, όπου οι πολιτικές του Μνημονίου έχουν ισοπεδώσει την πραγματική οικονομία και τους εργαζόμενους, ενώ τα ποσοστά ανεργίας και η φτώχεια είναι σε δραματικά επίπεδα, το «βαρύγδουπο» κυβερνητικό πρόγραμμα απασχόλησης είναι καταδικασμένο να αποτύχει ως προς τον πραγματικό του στόχο.

Πολύτιμα κονδύλια θα κατασπαταληθούν σε όφελος των ολίγων και όχι των ανέργων.
Θα καθιερωθεί και θα γενικευτεί η πάμφθηνη ευέλικτη εργασία με περαιτέρω μείωση του εργασιακού κόστους.
Οι παλαιότεροι εργαζόμενοι συνεχώς θα αντικαθίστανται από ανακυκλούμενους νέους με περιστασιακή εργασία και αμοιβή – χαρτζιλίκι αντί μισθού.
Τα ασφαλιστικά ταμεία και οι συντάξεις θα συνεχίζουν να καταρρέουν.

Το συνδικαλιστικό κίνημα έχει υποχρέωση να σταθεί απέναντι σε αυτές τις πολιτικές που μεταλλάσουν την εργασία και την αποστερούν από το βιοποριστικό της χαρακτήρα.

Αν δεν ανατραπούν οι πολιτικές αυτές, η ανεργία και η φτώχεια θα διογκώνονται ανεξέλεγκτα.

Άμεσα και χωρίς καθυστέρηση, όπου σήμερα η ανεργία παίρνει χαρακτηριστικά ανθρωπιστικής κρίσης, είναι αναγκαία η διεκδίκηση για μεταφορά των εθνικών και κοινοτικών πόρων από τις «ενεργητικές» πολιτικές απασχόλησης, προς τις πολιτικές καθολικής προστασίας των ανέργων (διεύρυνση και αύξηση του επιδόματος ανεργίας, αύξηση χρόνου χορήγησής του, δωρεάν συγκοινωνίες, φθηνό ρεύμα και νερό).

Ωστόσο, τα συνδικάτα πρέπει να αναδείξουν και να διεκδικήσουν μια άλλη οικονομική πολιτική, που περνά μέσα από τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, από την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας, από τη ριζική αναδιανομή εισοδημάτων προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων.

Οι ανάγκες αυτές περνούν μέσα από την: α) αύξηση του κατώτατου μισθού, β) την επαναφορά του εργατικού δικαίου και γ) την αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Όπως έχει αναδείξει και το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, οι όποιες πολιτικές και προγράμματα απασχόλησης δεν είναι ξεκομμένες. Πρέπει να έχουν οργανική ενότητα με τις ανάγκες της οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας της αναπτυξιακής πολιτικής.

Κατά συνέπεια τα προγράμματα απασχόλησης και κατάρτισης, θα πρέπει να συνδυάζονται με ρήτρες διασφάλισης της απασχόλησης, που θα παραπέμπουν σε σταθερές και όχι επισφαλείς θέσεις εργασίας.

«Αξιολόγηση» δημοσίων υπαλλήλων: παράθυρο για νέες απολύσεις

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Wed, 29 Jan 2014 17:21:00 +0000

Της Δέσποινας Σπανού

Το νέο σχέδιο νόμου το οποίο εισηγείται η κυβέρνηση για αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων και για κλείσιμο οργανισμών έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενους νόμους όπως οι Ν. 4024/2011, 4093/2012, 4172/2013 και άλλους, που στόχο έχουν τη συρρίκνωση του δημοσίου, την εκχώρηση αρμοδιοτήτων στον ιδιωτικό τομέα και τη δραστική μείωση του προσωπικού με μοναδική επιδίωξη την υλοποίηση των μνημονιακών δεσμεύσεων. Η κυβέρνηση προσπάθησε και προσπαθεί,μέσω των φίλα προσκείμενων μέσων μαζικής ενημέρωσης να παρουσιάσει ότι οι επιλογές αυτές δρομολογούνται με στόχο τον εκσυγχρονισμό του Δημοσίου, το κλείσιμο μη αναγκαίων φορέων και την πιο αντικειμενική αξιολόγηση του προσωπικού.

Τίποτα από αυτά δεν είναι αληθές και συγκεκριμένα οι οργανισμοί που κλείνουν, έρχονται να προστεθούν σε άλλους οργανισμούς που έχουν κλείσει ήδη, όπως είναι η ΕΡΤ (όλοι γνωρίζουμε και τις διαδικασίες και το αποτέλεσμα), ο Ο.Ε.Κ. και ο Ο.Ε.Ε. (αυτοχρηματοδοτούμενοι και απολύτως αναγκαίοι στην κοινωνία), ο ΕΟΠΠΥ (με τεράστιες συνέπειες στο κοινωνικό σύνολο). Το γεγονός ότι μέσα στους προτεινόμενους οργανισμούς είναι και κάποιοι που θα έπρεπε να είχαν ήδη καταργηθεί, δεν αναιρεί το γεγονός ότι σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και χρησιμότατοι οργανισμοί. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του Οργανισμού Θεσσαλονίκης που ενώ την Τετάρτη 05/01/2014 άρχισε η δημόσια συζήτηση νόμου επί του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Θεσσαλονίκης, αναρτήθηκε για διαβούλευση το σχολιαζόμενο σχέδιο νόμου σύμφωνα με το οποίο προτείνεται η κατάργησή του!!!

Προτείνεται επίσης η κατάργηση του Εθνικού Ινστιτούτου Εργασίας και Ανθρωπίνου Δυναμικού το οποίο συμβάλλει αποφασιστικά με το έργο του στην επιβίωση μικρών επιχειρήσεων και ο ξαφνικός του θάνατος θα οδηγήσει σε νέα καταστροφή θέσεων εργασίας. Εδώ θέλουμε να τονίσουμε και να απαντήσουμε στη κυβέρνηση και στα κόμματα που τη στελεχώνουν τα οποία είναι υπεύθυνα για τη διακυβέρνηση της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες ότι στη χώρα μας ουδέποτε έγινε ουσιαστική μελέτη των αρμοδιοτήτων του Δημοσίου και των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό και με βάση αυτά να γίνει και η σωστή στελέχωση από υπαλλήλους με τα κατάλληλα προσόντα. Αντιθέτως, τα πάντα δρομολογούνταν με βάση την εξυπηρέτηση ευκαιριακών ή μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και ιδιαίτερα τα τελευταία μνημονιακά χρόνια, όλα γίνονται για να εξυπηρετηθεί ο μνημονιακός στόχος για χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο.

Στο σχέδιο νόμου συμπεριλαμβάνεται και η αξιολόγηση του προσωπικού με τρόπο όμως που να εξυπηρετεί την βασική επιδίωξη για περισσότερες απολύσεις στο Δημόσιο και συγκεκριμένα: μόνο το 25% του προσωπικού μπορούν να κριθούν ως άριστοι, το 60% ως καλοί και το 15% ως σχεδόν καλοί ή μέτριοι. Η κατανομή όμως αυτή θα γίνεται από τον διευθυντή με βάση την γενικότερη πολιτική που προωθεί η κυβέρνηση και η κάθε υπηρεσία, δηλαδή εάν ένα τμήμα έχει αντικείμενο που δεν ενδιαφέρει την γενικότερη πολιτική, μπορεί ο αριθμός των υπαλλήλων που θα αξιολογηθεί με μέτριο βαθμό, να είναι μεγαλύτερος από έναν άλλο και οι υπάλληλοι αυτοί να είναι και οι πρώτοι υποψήφιοι για διαθεσιμότητα – απόλυση.

Είναι απολύτως κατανοητό λοιπόν, ότι οι ρυθμίσεις αυτές μόνο σωστή αξιολόγηση δεν αποτελούν. Πως είναι δυνατόν να μιλούν για αξιολόγηση όταν τίθεται συγκεκριμένο πλαφόν το οποίο μάλιστα θα εξαρτάται και από το αντικείμενο το οποίο θα έχει ανατεθεί στους υπαλλήλους;;;; Το σύστημα αυτό καταργήθηκε ακόμη και στην Microsoft όπου είχε εφαρμοστεί, στο Δημόσιο μάλιστα όπου θα συνδεθεί και με το αντικείμενο (για το οποίο δεν έχει ευθύνη ο υπάλληλος), θα έχει ακόμη πιο καταστροφικές συνέπειες και θα οδηγήσει σε αυθαίρετες απολύσεις υπαλλήλων και με προσφορά και με υψηλά προσόντα. Άλλωστε το ίδιο το ποσοστό αναιρεί την αξία της αξιολόγησης αφού καθορίζει εκ των προτέρων το αποτέλεσμα και αναθέτει στον προϊστάμενο (συνήθως κομματικά τοποθετημένο) να αποφασίζει ουσιαστικά για την αξία αλλά και το δικαίωμα των υπαλλήλων στην εργασία.

Στο σχέδιο νόμου αναφέρεται με υπερβολικό τρόπο που προβλήθηκε και στον τύπο, η απλούστευση των διαδικασιών και η μείωση των διοικητικών βαρών, πολλές από τις οποίες βεβαίως προβλέπονται στον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας οι οποίες θα έπρεπε ήδη να έχουν υλοποιηθεί. Γεννώνται όμως τα ερωτήματα: α) γιατί δεν έχουν προχωρήσει οι εφαρμογές ηλεκτρονικής διακυβέρνησης βάσει των οποίων οι δημόσιες υπηρεσίες θα μπορούσαν να αναζητούν δικαιολογητικά και στοιχεία που απαιτούνται στις συναλλαγές με πολίτες από βάσεις δεδομένων άλλων δημόσιων φορέων; β) μήπως η προωθούμενη απλούστευση διαδικασιών που γίνεται με στόχο (ο οποίος άλλωστε διακηρύχθηκε) για μείωση εργατοωρών και μείωση προσωπικού οδηγήσει σε προώθηση πλαστών στοιχείων που δε θα μπορούν να ελεγχθούν και θα είναι ασφαλώς εις βάρος των συμφερόντων του Δημοσίου; Ο οποιοσδήποτε δηλαδή θα μπορεί να προωθήσει στοιχεία για τα οποία δεν μπορεί να γίνει κανένας έλεγχος. Η συνεργασία που έχει δρομολογηθεί μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του ΟΟΣΑ για τις απλουστεύσεις, πως έγινε; Με ποια διαδικασία και ποιο κόστος; Ποια είναι η εξέλιξή της; Δεν μπορούσε να υλοποιηθεί από έναν ελληνικό φορέα π.χ. πανεπιστήμιο; Δεν έπρεπε η βουλή να εγκρίνει τη σχετική σύμβαση;

Από όλα τα παραπάνω καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η κυβέρνηση εμπαίζει τον ελληνικό λαό όταν ισχυρίζεται ότι ενδιαφέρεται για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση του Δημοσίου. Ενδιαφέρεται μόνο για την πλήρη διάλυσή του, το ξεπούλημα αντί πινακίου φακής βασικών αρμοδιοτήτων σε οικονομικούς παράγοντες φίλα προσκείμενων προς αυτήν (καναλάρχες κ.ά.) και στην υλοποίηση των δεσμεύσεών της προς την τρόικα για χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο, αδιαφορώντας βέβαια για το γεγονός ότι το σύνολο της κοινωνίας και ιδιαίτερα τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, θα στερηθούν βασικών παροχών για τις οποίες φορολογούνται.

Το πως βλέπει η κυβέρνηση το Δημόσιο φαίνεται καθαρά και από την απόφαση του ΣτΕ σε σχέση με τις περικοπές των μισθών των ένστολων. Το Στε (το οποίο λειτουργεί τελευταία ουσιαστικά ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης) απεφάσισε ότι μόνο οι ένστολοι και οι δικαστές αποτελούν στενό δημόσιο τομέα και είναι αντισυνταγματικές οι περικοπές των μισθών τους και όχι οι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών που επίσης είχαν προσφύγει - και που καλούνται να πατάξουν την φοροδιαφυγή- τις περικοπές των οποίων έκριναν συνταγματικές! Προωθούν, λοιπόν, ένα Δημόσιο που θα το αποτελούν μόνο οι δυνάμεις καταστολής που ουσιαστικά θα υπηρετούν την ασφάλεια του καθεστώτος. Οτιδήποτε άλλο (υγεία, παιδεία, κοινωνική πρόνοια) θα είναι σε ιδιώτες και θα έχουν πρόσβαση σε αυτά όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα. Η θεωρία του Friedman σε όλο της το μεγαλείο!

Οι εργαζόμενοι, λοιπόν, οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς οφείλουμε να αντισταθούμε στη λεηλασία του Δημοσίου και να υπερασπιστούμε βασικές αξίες όπως είναι το κράτος πρόνοιας και τα εργασιακά δικαιώματα. Αυτό δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και δεν υπερασπιζόμαστε με αυτό τον τρόπο το σημερινό Δημόσιο και τα προβλήματα που έχει. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάθε πολίτη στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην κοινωνική πρόνοια. Υπερασπιζόμαστε την ανάγκη ενός αναβαθμισμένου Δημοσίου το οποίο μπορεί να αποτελέσει βασικό μοχλό για την ανάπτυξη της χώρας, το οποίο βέβαια πρέπει να στελεχωθεί, να ενισχυθεί οικονομικά και οργανωτικά και να λειτουργήσει με αντικειμενικές και αξιοκρατικές διαδικασίες. Οτιδήποτε άλλο οδηγεί σε καταστροφή και την οικονομία και την κοινωνία.

ygeionomikoi.gr

Κατάργηση κατωτάτου μισθού: η τρόικα απαιτεί, το Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών τεκμηριώνει και η κυβέρνηση υλοποιεί.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Mon, 27 Jan 2014 16:24:00 +0000

Η επιχείρηση της μνημονιακής κατεδάφισης κάθε προστατευτικής ασπίδας για τους εργαζόμενους και τους ανέργους, συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και απύθμενο πολιτικό θράσος.

Μετά τις προτάσεις Μέργου και τις παλαιότερες απαιτήσεις των πολυεθνικών, έρχεται να προστεθεί και η πρόταση του ΚΕΠΕ για κατάργηση του κατώτατου μισθού στους νέους.

Το μνημονιακό σύστημα προαναγγέλλει την ολοκληρωτική απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και την ουσιαστική διάβρωση ακόμα και αυτού του νομοθετημένου κατώτατου μισθού της Τρόικας - Βρούτση.

Για να το περάσουν βάζουν κάθε φορά και κάποιον επιστήμονα ή θεσμικό παράγοντα, να αναμασά τα γνωστά επιχειρήματα περί δήθεν ανάγκης αντιμετώπισης της ανεργίας (ιδίως των νέων) και ανάκτησης της ανταγωνιστικότητας.

Άλλωστε, η δικομματική κυβέρνηση Βενιζέλου – Σαμαρά, παρά τις δήθεν «αντιστάσεις» της, έχει προ πολλού δεσμευτεί για την επανεξέταση προς τα κάτω, του ύψους του κατώτατου μισθού εντός του 2014.

Έχει δεσμευτεί να διευκολύνει ακόμα περισσότερο την κερδοφορία του κεφαλαίου μέσα σε συνθήκες κρίσης, επιχειρώντας κάθε φορά να ισοπεδώνει τους μισθούς με νέα μέσα και νέα εργαλεία. Πειραματίζονται συνεχώς με τους τρόπους που θα εφαρμόσουν για να αποκτούν ολοένα και φθηνότερο εργατικό δυναμικό.

Ο στόχος της ανατροπής αυτών των σκληρών νεοφιλελεύθερων πειραματισμών και των πολιτικών δυνάμεων που τους εκφράζουν, δεν μπορεί παρά να είναι μονόδρομος για τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα, και δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με συνεχείς, επίμονους και βασανιστικούς αγώνες. Επιτέλους, ας το αντιληφθεί αυτό κάποτε και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και να επιλέξει με ποιους είναι.

Δεν είναι τυχαίο που με τις εξελίξεις στο μέτωπο των ομαδικών απολύσεων και την απόφαση του ΑΣΕ, όλοι πανηγυρίζουν: Υπουργός Εργασίας, ΣΕΒ – εργοδότες και πλειοψηφία της ΓΣΕΕ.

Ακόμα δεν έχει λήξει η προθεσμία υποβολής αίτησης επαναπρόσληψης στους ξεν/λους και γίνονται απολύσεις όχι έγγραφος, αλλά προφορικά.

Το 2014 να γίνει η χρονιά της ανατροπής.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Thu, 02 Jan 2014 13:26:00 +0000

Το 2013 έφυγε αφήνοντας πίσω του τα συντρίμμια μιας απίστευτης ανθρωπιστικής κρίσης. Τον εφιάλτη της ανεργίας, τη νέα γενιά μετανάστευσης, την φτώχεια και την εξαθλίωση, την κατάργηση εργασιακών-ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, τον αυταρχισμό και την τρομοκρατία της μνημονιακής κυβέρνησης, την εργοδοτική εκμετάλλευση σε στιγμές παροξυσμού και ασυδοσίας, αυτό είναι το σκηνικό των καπιταλιστικών μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόζονται για 4η χρονιά, από κυβέρνηση και τρόικα για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Οι εργαζόμενοι όλη την προηγούμενη χρονιά, παρ’ όλο που αγωνίστηκαν σε σκληρές μάχες μεγάλης διάρκειας, αντιστάθηκαν σε λυσσαλέες επιθέσεις, δεν κατάφεραν να βάλουν φρένο στην κοινωνική καταστροφή που συντελείται. Η ΚΣΣΕ των ξεν/ληλων τα ψίχουλα που θα ισχύει από το 2015 1% είναι μια ένδειξη οτι προσπαθούν να εγκλωβίσουν τους εργαζόμενους σε συνθήκες σκλαβιάς. Γιατί για πρώτη φορα υπογράφτηκε τέτοια σύμβαση. Η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Επισιτισμού Τουρισμού ξεμπέρδεψε σε μια μέρα με ό,τι απέμεινε από την επίθεση των κυβερνήσεων και των μεγαλοξενοδόχων τα τελευταία χρόνια.

Το 2014 που ήρθε, βρίσκει ήδη χιλιάδες εργαζόμενους στους δρόμους, να αγωνίζονται ενάντια στις απολύσεις, να διεκδικούν τους μισθούς τους, να υπερασπίζονται με αλληλεγγύη τα δικαιώματά τους και την ζωή τους.

Αυτό είναι το μήνυμα για όλους τους εργαζόμενους για το 2014, να σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, τις ζωές των παιδιών μας, να αγωνιστούμε με πείσμα, με επιμονή, με αλληλεγγύη, μαζί με όλη την κοινωνία που πλήττεται από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, μαζί με την νέα γενιά που πρέπει να διεκδικήσει το μέλλον της.

Τα συνδικάτα μπορούν να γίνουν μοχλός, για ένα μαζικό εργατικό κίνημα που θα μπει στη πρώτη γραμμή των λαϊκών εξεγέρσεων, για να ανατραπεί το σκηνικό των βάρβαρων πολιτικών που μαστίζει τον λαό και τους εργαζόμενους.

Η Αυτόνομη Παρέμβαση Ρεθύμνου και οι συνδικαλιστικές δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, που στην αυγή της νέας χρονιάς θα συγκροτήσουν την νέα εργατική-συνδικαλιστική παράταξη, θα πρωτοστατήσουν για την ανάπτυξη μαζικού ταξικού αγωνιστικού εργατικού κινήματος.

Για την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος από τα κάτω, σε μια ζωντανή δημοκρατική αγωνιστική λειτουργία και δράση, χωρίς διαχωρισμούς και αποκλεισμούς, με στόχο οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι αποκλεισμένοι να ξαναζωντανέψουν τα συνδικάτα, τα μοναδικά όπλα των εργαζομένων, για την οργάνωση της εργατικής-λαϊκής αντεπίθεσης και το πέρασμα από την ήττα στη νίκη.

Το 2014 να γίνει η χρονιά της ανατροπής και του τέλους της κοινωνικής βαρβαρότητας.

Καλή Χρονία σε όλους.

Ελεημοσύνη για όλους τους εποχιακούς από την μνημονιακή κυβέρνηση.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Mon, 30 Dec 2013 15:31:00 +0000

Η κυβέρνηση του μνημονίου και οι συνδικαλιστές που την υποστηρίζουν, πανηγύρισαν για τους 3,5 μήνες που θα πάρουν οι εποχιακοί. Η τροπολογία που πέρασε σαν σφήνα, ότι αυτοί που έχουν 450 μέρες επιδότησης ανεργίας τα 4 τελευταία χρονιά και μέχρι τις 200 μέρες ασφαλίσεις (δεν περνάνε πάνω από 200 ημέρες εργασίες και έτσι ενισχύουν την μαύρη εργασία) θα μπουν 3,5 μήνες, αλλά δεν είπαν ότι το μέτρο θα επεκταθεί σε όλους τους εποχιακούς ανεξάρτητος.

Οι πανηγυρισμοί από μερίδα συνδικαλιστών (ΠΑΣΚΕ) και ο υφυπουργός Εργασίας Β. Κεγκέρογλου που έβαλε την τροπολογία έτσι σαν να έκανε χάρη στο δικαίωμα των εποχιακών (που δεν φταίνε αυτοί γι’αυτο που δουλεύουν λίγους μήνες) νομίζει ότι θα τους ρίξουν αυτοί οι σοσιαλιστές δεκανίκια τις ΝΔ στάχτη στα μάτια.

Το επίδομα ανεργίας είναι δικαίωμα και όχι ζητιανιά.

Η Αυτόνομη Παρέμβαση Ρεθύμνου καταδικάζει αυτό το κατάπτυστο κάτω από το τραπέζι επίδομα ανεργίας των 3,5 μηνών που επεκτείνεται για όλους. Όσο για τις τυμπανοκρουσίες και τις επευφημίες από ορισμένους είναι επειδή δεν έχουν τέτοια προβλήματα.

Οι βουλευτές ΝΔ & ΠΑΣΟΚ που έκαναν την προπαγάνδα γι’αυτα τα ψίχουλα ας μας πουν γιατί υπάρχει έτσι αυτή η διάταξη και ποια συμφέροντα εξυπηρετεί ή είναι ακόμα μια τροπολογία φάντασμα με κρυφές ερμηνείες;

Τα ψέματα τελειώνουν.

Τα νομοθετήματα με παρερμηνεύσεις να τελειώνουν. Σίγουρα οι βουλευτές και η συνδικαλιστές νοιώθουν ευχαριστημένοι που έδωσαν ψίχουλα. Οι εποχιακοί και ο ελληνικός λαός δεν είναι ζητιάνοι.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.

Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ.

Νέοι διεκδικητικοί στόχοι Προσλήψεις – αποτροπή εντατικοποίησης & outsourcing – Μισθοί θυγατρικών.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Mon, 23 Dec 2013 23:09:00 +0000

Την Παρασκευή 20/12/2013 πραγματοποιήθηκε μια ακόμη συνάντηση της ομοσπονδίας και της ΠΕΤ – ΟΤΕ με τη διοίκηση του ΟΤΕ με θέμα συζήτησης την κατάργηση του συγκροτήματος των καλωδιακών και τη μεταφορά των συναδέλφων στα τεχνικά τμήματα της Αττικής. Στη συνάντηση αυτή παρευρέθηκε και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ κ. Τσαμάζ.

Από τη δική μας πλευρά επαναλάβαμε ότι το νέο οργανωτικό σχήμα θα δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα, ότι ακόμη και αν οι κινήσεις αυτές ήταν απαραίτητες δεν θα έπρεπε να γίνουν στο συγκεκριμένο χρόνο που η εθελούσια βρίσκεται στην τελική της φάση και η μείωση του προσωπικού εντείνει τα προβλήματα σε όλο τον ΟΤΕ. Παράλληλα τονίσαμε ότι πίσω από τις κινήσεις αυτές και κάτω από το μέγεθος των προβλημάτων που θα παρουσιαστούν, θα έρθει σαν ώριμο φρούτο η «λύση» των εργολάβων που μέρα με τη μέρα θα παίρνουν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας. Άλλωστε έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν κάποιοι προϊστάμενοι βασιλικότεροι του βασιλέως, να προτρέχουν και να εκχωρούν στους εργολάβους έργο έξω απ’ αυτό το οποίο έχει συμφωνηθεί ή για το οποίο έχουν οδηγίες. Τέλος ζητήσαμε οι προφορικές διαβεβαιώσεις για το ότι θα γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις και για μη εκχώρηση περαιτέρω έργου στους εργολάβους, να αποτυπωθούν και εγγράφως.

Από πλευράς του ο διευθύνων σύμβουλος μας είπε ότι όλο το έργο εμπορικό και τεχνικό το οποίο έχει σχέση με τους συνδρομητές του ΟΤΕ θέλει να πραγματοποιείται από το προσωπικό του ΟΤΕ. Μέσα στο έργο αυτό εντάσσει και την επισκευή των καλωδιακών βλαβών. Επανέλαβε ότι θα πρέπει το έργο και η ευθύνη να μεταφερθεί στα τεχνικά τμήματα και ότι αν παρά τις προθέσεις παραστεί ανάγκη, θα δοθεί έργο και σε εργολάβους όπως γίνεται και μέχρι σήμερα με τις βλάβες των μεγάλων καλωδίων.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Σήμερα κλείνει ένας κύκλος κινητοποιήσεων για το θέμα των καλωδιακών. Οι κινητοποιήσεις αυτές ανέδειξαν τα προβλήματα που θα φέρουν οι επιχειρούμενες αλλαγές, έφεραν σε δύσκολη θέση τη διοίκηση και ανέδειξαν τις πραγματικές της προθέσεις, που δεν είναι άλλες από τη με κάθε τρόπο μείωση του προσωπικού, ακόμη και σε βάρος της ποιότητας αλλά και του χρόνου αποκατάστασης των βλαβών.

Το συνδικαλιστικό κίνημα η ΟΜΕ – ΟΤΕ και τα πρωτοβάθμια σωματεία θα πρέπει να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους και να αξιοποιήσουν στο έπακρο τις όποιες προφορικές δεσμεύσεις δόθηκαν γιατί παρά τις δεσμεύσεις η διοίκηση θα επιχειρήσει να δώσει όλο και περισσότερα κομμάτια της δουλειάς μας outsourcing. Παράλληλα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε όλα τα μεγάλα θέματα που είναι ανοιχτά με πρώτο το να μη στοχοποιηθούν όσοι δεν συμμετείχαν στα προγράμματα της εθελούσιας και ιδιαίτερα οι καθαρίστριες. Στην ατζέντα των διεκδικήσεων πρέπει να μπει η υπογραφή συλλογικής σύμβασης για τους εργαζόμενους στις θυγατρικές των οποίων οι μισθοί αποτελούν όνειδος για μια εταιρεία σαν τον ΟΤΕ. Θα πρέπει να μπει η αποτροπή της σχεδιαζόμενης εντατικοποίησης, η τήρηση του θεσμοθετημένου ωραρίου η εφαρμογή των κανονισμών υγιεινής & ασφάλειας και βεβαίως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το 2014 θα είναι η χρονιά που θα ξεκινήσουν και πρέπει να καταλήξουν με θετικό αποτέλεσμα οι διαπραγματεύσεις για τη νέα συλλογική σύμβαση. Τέλος σήμερα και εν όψει της μεγάλης μείωσης του προσωπικού λόγω εθελούσιας, είναι επιτακτική η ανάγκη για αξιοκρατικές προσλήψεις στον ΟΤΕ και όχι στις δουλεμπορικές θυγατρικές από το γνωστό ρουσφετολογικό τρίγωνο (διοίκηση ΟΤΕ – μνημονιακά κόμματα – εργοδοτικές και μνημονιακές παρατάξεις).

Καταγγελία Ο.Λ.Μ.Ε.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Sat, 07 Dec 2013 20:01:00 +0000

Αθήνα, 06/12/2013

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ καταγγέλλει την αστυνομική βία που ασκήθηκε σήμερα πάνω σε ανήλικους μαθητές στην συγκέντρωση που είχαν οργανώσει για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Καταδικάζουμε τις αναίτιες προσαγωγές και συλλήψεις μαθητών. Καταδικάζουμε τη στάση της αστυνομίας που έκανε συλλήψεις στο σωρό και εγκλώβισε χιλιάδες στα Προπύλαια.

Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωσή τους.

H συνάντηση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ με τον υπουργό παιδείας.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Sat, 07 Dec 2013 19:41:00 +0000

Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη, 5-12-13 συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ και αντιπροσωπείας των εκπαιδευτικών που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα με τον Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο. Προηγήθηκε στις 12 το μεσημέρι συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο, μαζί με γονείς και μαθητές μουσικών σχολείων και ΕΠΑΛ.

Προηγήθηκε στις 12 το μεσημέρι συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο, μαζί με γονείς και μαθητές μουσικών σχολείων και ΕΠΑΛ. Βασικό θέμα της συνάντησης, για την οποία εκκρεμούσε αίτημα της ΟΛΜΕ από τις 14/11/13, ήταν το θέμα της διαθεσιμότητας των εκπαιδευτικών. Συζητήθηκε επίσης και το σοβαρό θέμα των κενών εκπαιδευτικού προσωπικού (κυρίως σε ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ, Μουσικά και Ειδική Αγωγή).

Οι απαντήσεις του Υπουργού ήταν οι παρακάτω:

Ο αριθμός των εκπαιδευτικών που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου, είναι 1874. Στις 6/12 συγκαλείται η τριμελής επιτροπή στο υπουργείο διοικητικής μεταρρύθμισης για να ορίσει 1304 θέσεις στις οποίες περιλαμβάνονται εκπαιδευτικές και διοικητικές θέσεις σε ΙΕΚ και ΣΕΚ και ένας αριθμός εκπαιδευτικών που έχουν δεύτερα πτυχία, χωρίς να μας ξεκαθαρίσει ποια θα είναι ακριβώς τελικά τα δεύτερα πτυχία για τα οποία θα δοθεί αυτή η δυνατότητα. Για τις υπόλοιπες θέσεις (570) ανέφερε ότι: (α) μέχρι τέλος Δεκεμβρίου θα υπάρξει ανακοίνωση για τους νοσηλευτές στο Υπ. Υγείας και τους βρεφονηπιοκόμους στους Δήμους και, (β) για τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς ανέφερε ότι μετά την 1η Ιανουαρίου 2014, θα δημιουργηθούν νέες θέσεις, αλλά δεν δεσμεύετηκε ότι οι θέσεις αυτές θα είναι στις δομές του Υπ. Παιδείας. Δεν έδωσε όμως συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ούτε συγκεκριμένη κατανομή των θέσεων αυτών. Στο επίμονο αίτημά μας να δεσμευτεί ότι δεν θα απολυθεί κανείς εκπαιδευτικός απάντησε ότι θα το πει και στην ομιλία του στη Βουλή για τον προϋπολογισμό. Επιμείναμε στο ανυποχώρητο αίτημά μας να επιστρέψουν όλοι οι εκπαιδευτικοί που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα σε εκπαιδευτικές δομές του Υπ. Παιδείας και να επαναλειτουργήσουν οι τομείς που καταργήθηκαν.
Όσον αφορά τους διορισμούς αναπληρωτών για την κάλυψη των κενών, ανέφερε ότι θα γίνει πρόσληψη άμεσα μέσω ΕΣΠΑ αναπληρωτών πλήρους και μειωμένου ωραρίου. Ήδη σήμερα ανακοινώθηκαν 1098 θέσεις που σύμφωνα όμως με τα στοιχεία που διαθέτουμε, δεν καλύπτουν το σύνολο των κενών. Για τα Μουσικά σχολεία ανέφερε ότι έγιναν προσλήψεις Μουσικών οι οποίες, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν, δεν θα καλύψουν όλες τις ώρες που απαιτούνται.
Για τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα των ΕΠΑΛ και γενικότερα για τα μαθήματα ειδικότητας στα ΕΠΑΛ στα οποία υπάρχουν τεράστια κενά και στα οποία δεν προβλέπεται να διοριστούν αναπληρωτές (ειδικά στις ειδικότητες που έχουν καταργηθεί) δεν μπόρεσε να δώσει σαφή απάντηση. Από την πλευρά μας επισημάναμε τη δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η επαγγελματική εκπαίδευση και για την οποία ευθύνεται η πολιτική των περικοπών και των διαθεσιμοτήτων.
Για την υλοποίηση των αποσπάσεων όσων εκπαιδευτικών έχουν εγκριθεί απάντησε ότι θα γίνουν, μόλις πάνε οι αναπληρωτές.
Για το θέμα των συνταξιοδοτήσεων εκπαιδευτικών, για τους οποίους ήδη υπάρχει θετική απόφαση του ΚΥΣΔΕ και δεν έχουν υπογραφεί από τον Υφυπουργό, επιφυλάχτηκε να απαντήσει.
Για τις συνδικαλιστικές άδειες στις Γ.Σ των ΕΛΜΕ, οι οποίες προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία είπε ότι, δεν γνώριζε το έγγραφο του Υφυπουργό και είπε ότι θα το εξετάσει.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ θα εκτιμήσει σε επόμενη συνεδρίασή του την κατάσταση και θα οργανώσει τον αγώνα του κλάδου μας ενάντια σε αυτή την πολιτική.

Στις 31/12/2013 λήγει η προθεσμία εξαγοράς πλασματικών χρόνων - για θεμελίωση σύνταξης - με τις διατάξεις που ίσχυαν το 2010.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Fri, 06 Dec 2013 23:32:00 +0000

Με το νόμο 3863/2010, άλλαξαν δραματικά τα όρια ηλικίας για σύνταξη καθώς και ο χρόνος ασφάλισης. Παράλληλα, αυξήθηκαν και οι πλασματικοί χρόνοι ασφάλισης, με τη διαφορά ότι δικαίωμα χρήσης των νέων πλασματικών χρόνων, έχουν μόνο όσοι θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μετά την 1/1/2011 και με τα αυξημένα όρια ηλικίας ή το χρόνο ασφάλισης. Αντίθετα, για όσους θεμελιώνουν ή κατοχυρώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης μέχρι 31.12.2010, ή μετά το 2011 με διατάξεις που δεν έχουν τροποποιηθεί, ισχύουν οι πλασματικοί χρόνοι που ίσχυαν έως το 2010.

Με τον ίδιο νόμο και την εγκύκλιο 9240/597 - 11/8/2011 του υπουργείου εργασίας, όσοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο χρόνο ασφάλισης για συνταξιοδότηση λόγω γήρατος με προϋποθέσεις που ισχύουν μέχρι 31.12.2010, ακόμα και με προσμέτρηση πλασματικών χρόνων που ίσχυαν έως την ημερομηνία αυτή, εφόσον η σχετική αίτηση αναγνώρισης των ανωτέρω χρόνων υποβληθεί μέχρι και 31.12.2013, ακολουθούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις που ίσχυαν μέχρι 31.12.2010.

Αυτό σημαίνει, όσοι θέλουν να εξαγοράσουν πλασματικούς χρόνους, προκειμένου να θεμελιώσουν με τις διατάξεις που ισχύουν έως το 2010, θα πρέπει να απευθυνθούν στον ασφαλιστικό τους φορέα και να υποβάλουν σχετική αίτηση αναγνώρισης, διαφορετικά θα συνταξιοδοτηθούν με τα αυξημένα όρια ηλικίας.

Με την έννοια θεμελίωση εννοούμε, συμπληρώνω τον απαιτούμενο χρόνο ασφάλισης αλλά δεν έχω και τα απαιτούμενα όρια ηλικίας. Ορισμένες περιπτώσεις που ισχύουν στο ΙΚΑ για ασφαλισμένους πριν το 1993:

Γυναίκες με ανήλικο παιδί έως το 2010, οι οποίες συμπληρώνουν 5.500 ημέρες ασφάλισης, δικαιούνται σε ηλικία 55 ετών πλήρη σύνταξη ή σε ηλικία 50 ετών μειωμένη.
Γυναίκες, με 10.000 ημέρες, δικαιούνται σε ηλικία 57 ετών πλήρη σύνταξη ή 55 ετών μειωμένη.
Άνδρες, με 10.000 ημέρες, δικαιούνται σε ηλικία 62 ετών πλήρη σύνταξη ή 60 ετών μειωμένη.
Άνδρες, με 10.500 ημέρες, δικαιούνται πλήρη σύνταξη σε ηλικία 58 ετών.
Γυναίκες, με 4.500 ημέρες, από τις οποίες οι 3.600 σε βαριά επαγγέλματα και εξ αυτών οι 1.000 να έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία 13 χρόνια, δικαιούνται πλήρη σύνταξη σε ηλικία 55 ετών.
Άνδρες – γυναίκες, με 10.500 ημέρες (7.500 βαρέα) δικαιούνται πλήρη σύνταξη σε ηλικία 55ετών ή σε ηλικία 53 ετών μειωμένη.
Πλασματικοί χρόνοι που ισχύουν είναι, ο χρόνος στρατιωτικής υπηρεσίας, γονικής άδειας ανατροφής παιδιών, λόγω ασθένειας και τακτικής ανεργίας από 200 ημέρες κατά την τελευταία 10ετία πριν από την υποβολή της αίτησης, ο χρόνος εκπαιδευτικής άδειας άνευ αποδοχών μέχρι 2 έτη, καθώς και ο πλασματικός χρόνος παιδιών του ν. 3655/2008.

Για περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 210-8202100 ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

Αυτόνομη Παρέμβαση στο ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

Φυσικό Κρήτης : Σώπασε ή Μίλα *μάθημα επιλογής ή υποχρεωτικό;

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Mon, 02 Dec 2013 23:19:00 +0000

Πάνε 2 χρόνια από τότε που ξεκίνησε αυτή η ιστορία. Μέσα σ αυτό το διάστημα είδα και έμαθα πολλά, αλλά το πιο σημαντικό απ όλα ήταν πως είδα ότι παρά τις δύσκολες συνθήκες στις οποίες ζούμε όλοι μας, και ο καθένας σηκώνει τα δικά του βάρη, οι νέοι αλλά και οι μεγαλύτεροι δεν έχουμε χάσει την ανθρωπιά μας και την αλληλεγγύη μας. Γιατί το λέω αυτό? Γιατί είναι πάνω από 2000 οι υπογραφές αλληλεγγύης, εκατοντάδες τα ψηφίσματα που μας έρχονται απ όλη τη χώρα, αρκετές οι εφημερίδες που θέλησαν να δημοσιεύσουν άρθρα μας και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί που μας έβγαλαν στον αέρα να μιλήσουμε για όλα όσα έχουν γίνει. Είναι πολλοί οι πανεπιστημιακοί καθηγητές που έχουν υπογράψει κείμενο υπέρ μας και τοποθετούνται δημόσια, πολλοί οι βουλευτές που δηλώνουν τη στήριξή τους με πολλούς τρόπους. Τα παραπάνω βοήθησαν πολύ στο να πάρει αρκετή δημοσιότητα το θέμα και στο να μαζευτεί όλος αυτός ο κόσμος και να μπλοκάρει τις επανειλημμένες προσπάθειες τους να συνεδριάσει το πειθαρχικό όργανο την προηγούμενη χρονιά.

Ήταν όμως τόσο μεγάλη η θέληση τους να ξεμπερδεύουν με όλους μας μια για πάντα, που έστησαν μια παράνομη διαδικασία στη 1 Απρίλη και πήραν την καταδικαστική απόφαση της αναστολής 6μηνου. Και όταν λέω να ξεμπερδεύουν με όλους μας δεν εννοώ τους 9,αλλά εννοώ όλους εμάς που σκεφτόμαστε, προβληματιζόμαστε και αντιστεκόμαστε με διάφορους τρόπους, στο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Μας κατηγόρησαν για βία, για προσβολή του ήθους και της αξιοπρέπειας τους, για αντιακαδημαϊκή συμπεριφορά. Κατηγόρησαν τους 12, στη συνέχεια μείναμε 9,9 από τους 300-400 φοιτητές που βρεθήκαμε στην παράσταση διαμαρτυρίας στις 10/10/2011 για την ακόμα μια φορά χαμένη εξεταστική μας.

Μα ποιοι είναι αυτοί που μας κατηγόρησαν για όλα αυτά;

Είναι αυτοί που μας στέλνουν e-mail να τιμήσουμε τη μνήμη των ΄΄άξιων δασκάλων΄΄ Βασίλη Ξανθόπουλου και Στέφανου Πνευματικού που δολοφονήθηκαν το 1990 από το φοιτητή του τμήματος, τον οποίο τρέλαναν κλέβοντας και δημοσιεύοντας την εργασία του σαν δικιά τους.
Είναι αυτοί που πήγαν στο δικαστήριο να υπερασπιστούν και να μιλήσουν για το ήθος και την αξιοπρέπεια του “εξαίρετου επιστήμονα” και πρώην πρύτανη. Ενός πρύτανη που διωκόταν από τη δίωξη οικονομικού εγκλήματος για υπεξαίρεση χιλιάδων ευρώ από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, που θεωρούνταν ηθικός αυτουργός για το θάνατο του κ. Αλεξανδρόπουλου στην υπόθεση με τα στημένα πειθαρχικά, που έστησε ιδιωτική κλινική μέσα στο πανεπιστήμιο, που κυκλοφορούσε μέσα στο πανεπιστήμιο και στις συγκλήτους με μπράβο που οπλοφορούσε και πολλά άλλα μπορούμε να πούμε.
Είναι αυτοί που πριν 3 χρόνια έκοψαν απ το μεταπτυχιακό 2 άριστους προπτυχιακούς του τμήματος μας, ενώ πληρούσαν όλες τις προϋποθέσεις. Δε δόθηκαν ποτέ σοβαρές απαντήσεις και όλοι ξέρουμε ότι ήταν λόγω της πολιτικής τους δράσης και της συμμετοχής τους σε κινητοποιήσεις.
Είναι αυτοί που κάθε φορά που κινητοποιούνταν ο σύλλογος μας, είτε για την υπεράσπιση των παν/μίων και ενάντια στους νόμους διάλυσής του, είτε γιατί γινόταν κομμάτι των αγώνων της κοινωνίας, αντί να είναι στο πλευρό μας, μας στερούσαν με τεράστια ευκολία εξεταστικές και 6μηνα. Υπήρξαν φορές που ήμασταν το μοναδικό τμήμα που έχανε την εξεταστική του.
Είναι αυτοί που στοχοποίησαν πολλές φορές και με τους χειρότερους τρόπους φοιτητές που αγωνίζονταν κ είχαν διαφορετική αντίληψη για τα πράγματα, σπέρνοντας το φόβο και την τρομοκρατία μέσα στο τμήμα.
Είναι αυτοί που υπογράφουν κείμενα με τίτλους «Γιατί δεν απεργώ» λέγοντας πως οι εργαζόμενοι καταστρέφουν τη χώρα κ την προσπάθεια της κυβέρνησης να μας σώσει. Υπογράφουν κείμενα στα οποία αποκαλούν τους συναδέλφους τους κ τους φοιτητές τους που αντιστέκονται «το τέρας που θα καταβροχθίσει τα παν/μια κ την κοινωνία ολόκληρη». Τολμούν να ξεστομιστούν μέσα σε όργανα πως κανονικά στην δημοκρατία δε θα έπρεπε να τους επιτρέπεται να μιλούν, διότι ανήκουν στην ακροδεξιά.
Είναι αυτοί που δεν τους καίγεται καρφί για την οικονομική αδυναμία των φοιτητών τους να συνεχίσουν τις σπουδές τους(στο Ηράκλειο δεν υπάρχουν εστίες). Δεν είπαν λέξη για το κούρεμα των αποθεματικών των ταμείων και την αναστολή λειτουργίας του παν/μιου Κρήτης. Έκλεισαν τα μάτια και τα αυτιά τους στις απολύσεις των διοικητικών και στην αδυναμία λειτουργίας του ιδρύματος στην καλύτερη περίπτωση, γιατί υπήρξαν και αυτοί που έτρεξαν να πουν στα αμφιθέατρα «μπορούμε και χωρίς αυτούς».
Είναι λοιπόν αυτοί οι τελευταίοι υπερασπιστές ενός συστήματος που διέλυσε μια ολόκληρη χώρα, οδήγησε το λαό της στην εξαθλίωση και τη νεολαία της στο περιθώριο κ τη μετανάστευση.

Στις 10/10/2011 δεν βρεθήκαμε εκεί μόνο για να διεκδικήσουμε την εξεταστική μας. Βρεθήκαμε εκεί για όλους αυτούς τους λόγους, αλλά και πολλούς άλλους,βρεθήκαμε εκεί αποφασισμένοι να σταματήσουμε επιτέλους τη βία κ την τρομοκρατία που μας ασκείται εδώ και τόσα χρόνια από τους ίδιους μας τους καθηγητές. Να τους κάνουμε να καταλάβουν τα αδιέξοδα στα οποία βρισκόμαστε, τους λόγους για τους οποίους παλεύουμε, το δικαίωμα μας στον αγώνα, την κρισιμότητα της μάχης για την υπεράσπιση του παν/μιου και της αναγκαιότητας να είναι στο πλευρό μας.

Αντί αυτών βέβαια εκείνοι στάθηκαν υπέρμαχοι του νόμου Διαμαντοπούλου, αρνήθηκαν να συζητήσουν το θέμα της εξεταστικής και να αφήσουν το όργανο να ψηφίσει, μας είπαν «δεν είναι ότι δε μπορούμε να σας τη δώσουμε, αλλά δε γουστάρουμε κ δε θα την πάρετε ποτέ» με αποτέλεσμα το πλήθος των φοιτητών να μείνουμε εκεί πολλές ώρες προσπαθώντας να συζητήσουμε μαζί τους και να βρούμε μία λύση(ζητούσαμε 4 υποχρεωτικά μαθήματα σε ένα σαβ/κο). Από την πλευρά τους υπήρχε κατηγορηματική άρνηση συνεννόησης, εμπαιγμός, προσωπικές επιθέσεις σε φοιτητές και μία οξυμένη κατάσταση γενικά.

Αυτό όμως που ακολούθησε δεν το περίμενε κανείς. Τις επόμενες μέρες κάποιοι καθηγητές δεν έμπαιναν στα μαθήματα τους, δεν δέχονταν αναφορές σε εργαστήρια από φοιτητές, όταν μπαίναμε σε μαθήματα κάποιοι σταματούσαν το μάθημα κ αποχωρούσαν, μας απειλούσαν στους διαδρόμους, μίλαγαν στα μαθήματά τους για μας αναφέροντας τα ονοματεπώνυμα μας, πηγαίναμε να δώσουμε προόδους και είχαμε την αντιμετώπιση «ή δίνεις στην έδρα η φεύγεις, αλλιώς μηδενίζονται όλοι». Μετά από λίγες μέρες φτάνει στα χέρια μας ένα κείμενο υπογεγραμμένο από 17 καθηγητές(το οποίο διαβάζετε κ σε μάθημα) και μας οδηγεί σε πειθαρχικό. Παράλληλα με αυτό υπάρχει κ η ποινική δίωξη καθώς καθηγητής κάνει μήνυση εις βάρος των 12.

Στις 5 Δεκέμβρη εκδικάζεται η έφεση στο εφετείο Χανίων για την απόδειξη του πειθαρχικού ως παράνομου οργάνου. Καλούμε όλους τους συλλόγους, φορείς, σωματεία, βουλευτές, πολίτες που μας στήριξαν μέχρι τώρα, αλλά και ακόμα περισσότερους να είναι εκείνη τη μέρα εκεί. Καλούμε όλους τους φοιτητές της πόλης να έρθουν στα Χανιά, αλλά ακόμα και αυτοί που δε θα έρθουν να μη μπουν εκείνη τη μέρα για μάθημα. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, όταν υπάρχει κόσμος, που δεν ζει από μέσα αυτή την κατάσταση, αλλά κάνει ότι μπορεί όσο μακριά και αν βρίσκεται για να μας βοηθήσει.

ΌΧΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ 9.

Για μία γενιά που της στερούν τα πάντα, που την κυριεύει ο φόβος και η ανασφάλεια για το αύριο, που τη φιμώνουν, την οδηγούν στο περιθώριο, η διώχνουν. Μια γενιά όμως που αν δε χάσει την ελπίδα της, την πίστη της και καταφέρει να οραματιστεί μπορεί να αλλάξει τα πάντα.

Έχουμε δικαίωμα να ονειρευόμαστε και να παλεύουμε για ένα άλλο παν/μιο. Ένα παν/μιο που θα μπορεί να υπάρχει και να λειτουργεί σωστά. Με καθηγητές με πραγματικό ήθος και αξιοπρέπεια. Που θα μεταφέρουν την γνώση και την επιστήμη στους φοιτητές τους, θα παράγουν έρευνα βάζοντας τους νέους επιστήμονες σ αυτή τη διαδικασία και θα τη θέτουν στην υπηρεσία των πολλών. Ένα παν/μιο που θα θέτει τον εαυτό του(τα εργαλεία του, τον εξοπλισμό του, τα μυαλά του) στην υπόθεση της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Οι νέοι επιστήμονες θα μπορούν να παίξουν ρόλο, θα αποκτήσουν περιεχόμενο, δε θα βλέπουν τη μετανάστευση σαν μονόδρομο. Ένα παν/μιο ζωντανό, όχι ξεκομμένο απ την κοινωνία, που θα προβάλει άλλα αξιακά πρότυπα και που θα παίξει το ρόλο που του αναλογεί ως φορέας γνώσης, δημοκρατίας, μετάβασης σε μια μετατροικανή Ελλάδα.

Για τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις στο Φυσικό Κρήτης. Η πολιτική δίωξη μιας μάχης που δόθηκε στα πρόσωπα των 9 φοιτητών, μας γυρνάει πολλά χρόνια πίσω. Στα παν/μια δεν συναντάμε πολύ συχνά τέτοιες εικόνες, κοιτάζοντας όμως λίγο πιο έξω τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα. Κερατέα, Σκουριές, διόδια, παρελάσεις, καθηγητές στη δευτεροβάθμια, διοικητικοί παν/μιων, ΕΡΤ. Παντού καταστολή, βία, διώξεις, επιστρατεύσεις, απειλές χωρίς προσχήματα και προσωπεία. Κάνουν τα πάντα για να σβήσουν οποιαδήποτε εστία αντίστασης, χωρίς να υπολογίζουν κανένα απολύτως κόστος. Διαμορφώνουν συνθήκες αυταρχισμού, χουντοποίησης γιατί μόνο έτσι πιστεύουν ότι θα γλιτώσουν.

Για να ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ. Είμαστε ένας λαός που η εξαθλίωση και η ταπείνωση του δεν έχει τελειωμό. Είμαστε μια νεολαία χωρίς μέλλον και τώρα πια χωρίς τόπο. Δεν έχουμε τίποτα άλλο να φοβηθούμε, τίποτα άλλο να χάσουμε. Δε μας μένει τίποτα παρά να νικήσουμε. Πρέπει να προσπαθήσουμε όλες αυτές οι κοινωνικές αντιστάσεις να συνδεθούν, να συντονιστούν, να συμπαρασύρουν ολόκληρη την κοινωνία. Να πείσουν τους πάντες ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Μπορούμε να τους διώξουμε και με τη γνώση μας, τη διάθεσή μας, τον καινούργιο κ καθαρό αέρα που φέρνουμε μαζί μας, να θέσουμε νέες βάσεις πολιτικές οικονομικές κοινωνικές. Για μια χώρα με πραγματική δημοκρατία, ανεξάρτητη, που θα παράγει, που δε θα διώχνει τα παιδιά της και δε θα περισσεύει κανείς. οι μόνοι που θα περισσεύουν είναι αυτοί που μας έφτασαν ως εδώ και οι απόλυτα ευθυγραμμισμένοι υπερασπιστές τους.

Ένας εκ των 9 διωκόμενων του Φυσικού

Η αμαρτωλή επιχειρησιακή σύμβαση της εταιρείας σεκιούριτι είχε συνεταίρο το Υπουργείο Εργασίας.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Mon, 25 Nov 2013 15:43:00 +0000

Η πρόσφατη δημοσιοποίηση της «αμαρτωλής» επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης εργασίας μεταξύ του εργοδοτικού «σωματείου-σφραγίδα» και της εταιρείας security, όπου «συμφωνήθηκε» να καταβάλλονται οι μισθοί – πείνας των εργαζομένων ανά τρίμηνο, ανέδειξε μόνο μια διάσταση του εργασιακού μεσαίωνα, που επιβλήθηκε από τις διαδοχικές μνημονιακές κυβερνήσεις, στο όνομα της δήθεν ανταγωνιστικότητας και της δήθεν απασχόλησης.

Η άλλη εξίσου σημαντική διάσταση της υπόθεσης, είναι τα παχυλά κρατικά συμβόλαια που απολαμβάνουν οι εταιρείες φύλαξης και καθαριότητας (και όχι μόνο αυτές), από τα Υπουργεία, δημόσιες υπηρεσίες και κρατικούς οργανισμούς. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, ότι η εν λόγω «πρωτοπόρα» εταιρεία security που θέλει να αμείβει τους εργαζόμενους της όποτε θέλει, έχει πελάτες πρώτα από όλα το Υπουργείο Εργασίας, έχοντας αναλάβει από 2.1.2013 τη φύλαξη του κτιρίου της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αναφέροντας μάλιστα ως ανάγκες φύλαξης τις εργατικές διαδηλώσεις!!!

Αν επίσης ανατρέξει κανείς πρόχειρα στο διαδίκτυο θα δει και άλλους «κιμπάρηδες» πελάτες της εταιρείας: Υπουργείο Παιδείας, Υπουργείο Οικονομικών, Αττικό Μετρό.

Γιατί λοιπόν μας κάνει έκπληξη ότι το Υπουργείο Εργασίας πρωτοκόλλησε και ανάρτησε την επιχειρησιακή ΣΣΕ της εταιρείας με την οποία συνεργάζεται, για να κερδοφορεί ο κάθε φίλος-ιδιώτης με χρήματα του ελληνικού λαού και στις πλάτες των εξαθλιωμένων εργαζόμενων;

Η κατάργηση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων ακόμα και αυτού του ελάχιστου δικαιώματος του εργαζόμενου στον μηνιαίο μισθό, ώστε να είναι σε θέση να βιοπορίζεται αξιοπρεπώς και να αναπαράγει την εργατική του δύναμη, είναι ψιλά γράμματα για τους δανειστές, την κυβέρνηση και τους εργοδότες.

Αυτό όμως που δεν έχει γίνει ακόμα πλήρως κατανοητό και σε όλη του την έκταση, είναι τελικά η ισχυρή διαπλοκή μεταξύ επιχειρήσεων και κυβέρνησης για την χωρίς ηθικούς φραγμούς αισχρή εκμετάλλευση των εργαζομένων μέσα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης και με επίδικο την –με κάθε τρόπο και κάθε μέσο - διασφάλιση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων.

Ειδικά στις σημερινές συνθήκες, η επιβίωση και αναπαραγωγή της μνημονιακής κυβέρνησης γίνεται ακόμα πιο επιτακτική ανάγκη για το κεφάλαιο και τους εργοδότες.

Είναι αυτή που τους εξασφαλίζει φθηνό εργατικό δυναμικό, εξαθλιωμένους και υποταγμένους εργαζόμενους, εφεδρικό στρατό 2 εκατ. ανέργων, έτοιμων να εργαστούν με ακόμα πιο εξευτελιστικούς μισθούς.

Είναι αυτή που θεσμικά διαλύει τα συνδικάτα, ευνοεί τα κάθε είδους «συλλογικά μορφώματα» απροκάλυπτης εξυπηρέτησης των εργοδοτικών συμφερόντων και καθιερώνει την πιο άγρια εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας.

Η τροπολογία της συνταξιοδοτικής «διασφάλισης» κατατέθηκε τα εκβιαστικά διλήμματα χτύπησαν κόκκινο.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Sun, 24 Nov 2013 20:08:00 +0000

Την Παρασκευή 22/11/2013 και σε ώρα που οι εφημερίδες είχαν κλείσει τα φύλλα και του Σαββάτου και της Κυριακής (αυτά κλείνουν νωρίτερα) η κυβέρνηση κατέθεσε σε άσχετο νομοσχέδιο την τροπολογία με την οποία διασφαλίζεται το δικαίωμα συνταξιοδότησης όσων κάνουν χρήση προγραμμάτων εθελούσιας εξόδου με βάση το τι ισχύει την ημέρα που κάνουν αίτηση αυτασφάλισης. Είναι αυτό που λέμε ότι γίνεται νύχτα για να κοροϊδέψουμε τους κουτόφραγκους της τρόικας. Το νομοσχέδιο στο οποίο έχει κατατεθεί είναι η κύρωση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου για τον κώδικα είσπραξης δημοσίων εσόδων και είναι προγραμματισμένο να συζητηθεί και να ψηφιστεί την Πέμπτη 28/11/2013.

Οι θέσεις και οι απόψεις μας για τη νέα εθελούσια έχουν καταγραφεί στην ανακοίνωσή μας με τίτλο νέα κίνητρα αποχώρησης – νέα εκβιαστικά διλήμματα και είναι ανηρτημένη στο blog.

Στο blog επίσης είναι αναρτημένη και η ανακοίνωση που αναφέρεται στα κίνητρα αποχώρησης και στις αναμενόμενες παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό.

Σε ένα από τα θέματα των αναμενόμενων παρεμβάσεων – γιατί οι αναμενόμενες παρεμβάσεις είναι πολλές – έρχεται να «απαντήσει» αυτή η τροπολογία.

Σύμφωνα λοιπόν με την τροπολογία και εφ’ όσον τελικά ψηφιστεί:

Όσοι συμμετάσχουν από τούδε και στο εξής σε προγράμματα εθελούσιας εξόδου που προβλέπουν την κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών το δικαίωμα θεμελίωσης συνταξιοδότησης κρίνεται με βάση το τι ισχύει την ημέρα υποβολής της αίτησης για αυτασφάλιση. Οι εισφορές δίνονται προκαταβολικά στα ταμεία κατευθείαν από τον εργοδότη εντός δύο μηνών.
Όσοι έχουν κάνει ήδη αυτασφάλιση έχουν τη δυνατότητα να προκαταβάλλουν όλο το ποσό που απαιτείται μέχρι τη συνταξιοδότησή τους προκειμένου να θεμελιώσουν κι’ αυτοί δικαίωμα συνταξιοδότησης με βάση το τι ίσχυε όταν έκαναν την αίτηση για αυτασφάλιση. Τα απαιτούμενα ποσά πρέπει να τα καταβάλλουν μέχρι τις 31/1/2014.
Το συνταξιοδοτικό δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί μετά την παρέλευση του διαστήματος που αντιστοιχεί στην αυτασφάλιση.
Πολλά θέματα και μέσα σ’ αυτά η διαδικασία έκδοσης αποφάσεων αυτασφάλισης και απόδοσης των ασφαλιστικών εισφορών θα ρυθμιστούν στο μέλλον με Υπουργική απόφαση.

Με βάση τα παραπάνω έχουμε να σημειώσουμε ότι στο χορό των εκβιαστικών διλημμάτων εμπλέκεται πλέον ευθέως η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση με την τροπολογία αυτή διευκολύνει τον ΟΤΕ, τις τράπεζες και ενδεχομένως και άλλους να μειώσουν το προσωπικό τους λέγοντας ότι όσοι ενταχθούν σε προγράμματα εθελούσιας θα κατοχυρώσουν τα σημερινά ισχύοντα μεγαλώνοντας την αβεβαιότητα και το δίλημμα όσων θέλουν να παραμείνουν. Ταυτόχρονα υπάρχουν και νομικές ακροβασίες αφού η τροπολογία παραβιάζει την αρχή της ισότητας. Η παραβίαση έγκειται στο ότι δεν αφορά όλους τους ασφαλισμένους, δεν αφορά όλους όσους θέλουν να κάνουν αυτασφάλιση αλλά μόνο όσους συμμετέχουν σε προγράμματα εθελούσιας. Ακόμη από όσους έχουν υπαχθεί στο παρελθόν σε καθεστώς αυτασφάλισης αντιμετωπίζει διαφορετικά αυτόν που έχει σήμερα τη δυνατότητα να προκαταβάλλει για όλα τα υπολειπόμενα χρόνια τις εισφορές από αυτόν που δεν μπορεί να πληρώσει προκαταβολικά για όλα τα χρόνια αλλά πληρώνει κάθε μήνα. Πέρα από τα κεντρικά παραπάνω ζητήματα υπάρχουν και επιμέρους προβλήματα και το καθένα έχει τη δική του σημασία. Μετά την πρώτη ανάγνωση θα παραθέσουμε μερικά απ’ αυτά και ίσως χρειαστεί να επανέλθουμε.

Η παραπομπή πολλών θεμάτων για ρύθμιση στο μέλλον με Υπουργική απόφαση κρύβει κινδύνους που δεν είναι δυνατό να προσδιοριστούν αφού δεν είναι όλα τα δεδομένα πάνω στο τραπέζι.
Η αναφορά γα άσκηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος μετά την παρέλευση του διαστήματος που αντιστοιχεί στην αυτασφάλιση χρειάζεται περαιτέρω διευκρινίσεις. Τι θα γίνει για παράδειγμα αν για κάποιο λόγο έχουν πληρωθεί εισφορές αυτασφάλισης για μεγαλύτερο διάστημα από όσο τελικά χρειάζεται; Ή τι θα γίνει αν για κάποιο λόγο έχουν πληρωθεί λιγότερες; Ποιος και τι συνέπειες θα υποστεί σε περίπτωση λάθους;
Το πρόβλημα για όσους ενδεχομένως κριθούν ανάπηροι παραμένει. Θυμίζουμε ότι όσοι συμμετείχαν στο πρόγραμμα κινήτρων του ΟΤΕ πέρυσι και κρίθηκαν ανάπηροι δεν έχουν δικαίωμα αυτασφάλισης. Η ρύθμιση που έφερε το Υπουργείο στη διαβούλευση για δυνατότητα όσων κριθούν ανάπηροι να πάρουν σύνταξη αναπηρίας αφ’ ενός είναι μισή και αφ’ ετέρου ακόμη κι’ αυτή η μισή αφαιρέθηκε από το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Οι απόψεις μας για το θέμα είναι αναρτημένες στο blog σε σχετική ανακοίνωση με τίτλο στο πυρ το εξώτερο όσοι έφυγαν από τον ΟΤΕ και είναι ανάπηροι.
Στο χορό των εκβιασμών εμπλέκει όλους όσους έχουν υπαχθεί σε καθεστώς αυτασφάλισης και τους υποχρεώνει να τρέξουν μέχρι τις 31/1/2014 να προκαταβάλλουν τις εισφορές για όλο το υπολειπόμενο διάστημα. Η όποια περίπτωση λάθους που αναφέραμε παραπάνω ισχύει και γι’ αυτούς.
Στα προβλήματα θα πρέπει να προστεθεί και η γραφειοκρατική λειτουργία του ΙΚΑ. Το πώς και το πότε θα ξεκαθαριστούν όλα τα θέματα και τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν σε μια διαδικασία εντελώς νέα και χωρίς κανένα προηγούμενο είναι άγνωστο.

Η κυβέρνηση τελικά ξεκαθαρίζει ότι θέλει να εισπράξει τα εκατομμύρια της βιτρίνας. Να εισπράξει ζεστό χρήμα προκειμένου να καλύψει άλλες τρύπες. Η προείσπραξη των απαιτούμενων ποσών της αυτασφάλισης, για όσα χρόνια αυτή απαιτείται, στην καλύτερη των περιπτώσεων θα πάει για να καλύψει ένα μέρος από τα χρηματοδοτικά κενά που αφήνει η πρόβλεψη του κρατικού προϋπολογισμού για τα ταμεία για το 2014 (η κρατική χρηματοδότηση για το 2014 προβλέπεται κατά πολύ μειωμένη σε σχέση με το 2013). Τα υπόλοιπα χρηματοδοτικά κενά θα καλυφθούν με μειώσεις των συντάξεων παρά το ότι λέγεται περί του αντιθέτου. Παράλληλα η είσπραξη και χρησιμοποίηση σήμερα μελλοντικών οικονομικών υποχρεώσεων θα επιτείνει τα προβλήματα στο μέλλον.

Η κυβέρνηση τέλος προκειμένου να εξυπηρετήσει τις επιχειρήσεις που θέλουν να μειώσουν το προσωπικό τους δεν διστάζει να ακροβατεί ακόμη και με Συνταγματικά δικαιώματα όπως αυτό της ισότητας.

Γιώργος Χαρίσης: 35ο Συνέδριο ΑΔΕΔΥ να γίνει αφετηρία ανατροπών στα Συνδικάτα -Συνέντευξη στη Αυγή.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Sat, 23 Nov 2013 10:17:00 +0000

Δημοσιεύουμε το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του μέλους της Ε/Ε της ΑΔΕΔΥ και οργανωτικού γραμματέα της Αυτόνομης Παρέμβασης Γιώργου Χαρίση, εκτενή αποσπάσματα της οποίας δημοσιεύονται στην εφημερίδα Αυγή, το Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2013.

Ερώτηση: Το συνέδριο της ΑΔΕΔΥ γίνεται σε μια συγκυρία που κορυφώνεται το σχέδιο κυβέρνησης και τρόικας για πλήρη συρρίκνωση των δημοσίων υπηρεσιών και αποψίλωσης του προσωπικού μέσω των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων;

Απάντηση: Το 35ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ (27-29/11/2013) γίνεται στην πιο κρίσιμη περίοδο, μετά από τριάμισι χρόνια μνημονίων, που ανέτρεψαν βασικά εργασιακά δικαιώματα, που οδήγησαν στη φτώχια και την εξαθλίωση την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, που πάνω από το 1/3 του πληθυσμού δεν έχει καμιά πρόσβαση σε στοιχειώδεις υπηρεσίες υγείας, που η ανεργία τετραπλασιάστηκε και που βρίσκεται σε εξέλιξη η συρρίκνωση των υπηρεσιών του δημοσίου, με τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και την ιδιωτικοποίηση και κατάργηση υπηρεσιών του.

Ασπάζομαι την άποψη αυτών που λένε ότι ακόμα είμαστε στην εισαγωγή του δράματος του ελληνικού λαού. Θέλουν να φτάσουν τους μισθούς στα 200 με 300€, το ίδιο και τις συντάξεις, τη γενίκευση της ελαστικής και εκ περιτροπής εργασία και την παγίωση μεσαιωνικών εργασιακών σχέσεων.

Καθήκον όλων των μάχιμων δυνάμεων του εργατικού-λαϊκού κινήματος είναι να βάλουν τέρμα σ’ αυτή την καταστροφή και να αγωνιστούν για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και των κυβερνήσεων που τις ή θα τις υπηρετούν.

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι για αυτή την εξέλιξη υπάρχουν και συνδικαλιστικές ευθύνες, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ έχει δείξει ένα πιο αγωνιστικό πρόσωπο σε σχέση π.χ. με τη ΓΣΕΕ;

Απάντηση: Κατ’ αρχάς να διευκρινίσω ότι οι δυνάμεις της Αυτόνομης Παρέμβασης και της συνδικαλιστικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν ταυτίζουν τη στάση της ΑΔΕΔΥ με τη στάση της ΓΣΕΕ, γιατί η ηγετική πλειοψηφία της δεύτερης έχει συνταχθεί ανοιχτά με τον αντίπαλο, ανήκει στο μνημονιακό μπλοκ, παίζει προδοτικό ρόλο και γι’ αυτό είναι ζήτημα τιμής για την εργατική τάξη της πατρίδας μας να αγωνιστεί για να απαλλαγή απ’ αυτή την ηγεσία.

Από κει και πέρα όμως το εργατικό κίνημα ήταν απροετοίμαστο να αντιμετωπίσει την μνημονιακή λαίλαπα και αυτό οφείλεται στον προσανατολισμό του, στον ιδεολογικό αφοπλισμό του και τον οργανωτικό κατακερματισμό του.

Οι πλειοψηφίες της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, φέρνουν ιστορικές ευθύνες. Ενσωματωμένες στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, δεν αποκάλυψαν το χαρακτήρα και το εύρος των μνημονιακών πολιτικών, τις αντιμετώπιζαν ως απόρροια μιας δημοσιονομικής προσαρμογής και όχι ως μια στρατηγική επίθεση του κεφαλαίου απέναντι στις δυνάμεις της εργασίας.

Ακολούθησαν μια αμυντική πολιτική απέναντι στην κυβέρνηση, με αποτέλεσμα την πρωτοβουλία των κινήσεων να την έχει αυτή, να διαιρεί του εργαζόμενους, να καλλιεργεί αυταπάτες και να υπονομεύει την ανάγκη της συγκρότησης ενός ευρύτερού κοινωνικοπολιτικού μετώπου, που αποτελεί βασική προϋπόθεση για να περάσει το εργατικό κίνημα στην αντεπίθεση και σε νικηφόρους αγώνες.

Από την άλλη μεριά οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, δέσμιες μιας πολιτικής που υπακούει στους σχεδιασμούς του ΚΚΕ, δεν κατανόησαν ότι άλλαξαν βίαια, δραματικά και γρήγορα οι συνθήκες και αντί να εγκαταλείψουν την διασπαστική πολιτική τους, οξύνουν τη σύγκρουση με τις δυνάμεις της συνδικαλιστικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς, σε σημείο που να χάνουν από το στόχαστρό τους τον κοινό μας αντίπαλο και κυρίως αντιστρατεύονται κάθε προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός πανεργατικού μετώπου για την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και της κυβέρνησης που την υπηρετεί, επειδή φοβούνται ότι θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση.

Εμείς λέμε στους συντρόφους του ΠΑΜΕ να εγκαταλείψουν αυτή την αδιέξοδη πολιτική και τους καλούμε σε κοινό εργατικό μέτωπο που θα άλλαζε ακόμη και σήμερα τις ηγεσίες των συνδικάτων, θα λειτουργούσε πολλαπλασιαστικά στη βάση, θα μαζικοποιούσε και θα έκανε πιο αποτελεσματικούς τους αγώνες και κυρίως θα έμπαιναν σε μια ταξική τροχιά που θα έδιναν ελπίδα και θα ενέπνεαν τους εργαζόμενους.

Ερώτηση: Φαίνεται να υπάρχει μια σοβαρή κινητικότητα στις παρατάξεις λίγες μέρες πριν το συνέδριο. Πιστεύετε ότι μπορεί να έχουν ανατροπή των συσχετισμών και προς ποια κατεύθυνση;

Απάντηση: Κατ’ αρχάς πρέπει να πω ότι πάμε σε ένα συνέδριο όπου αποτυπώνεται η δραματική συρρίκνωση του δημοσίου, αφού οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν στις αρχαιρεσίες στα πρωτοβάθμια σωματεία και τους συλλόγους είναι μειωμένη κατά 40.000 περίπου.

Στο συνέδριο αυτό θα υπάρξει σημαντική μεν μείωση των δυνάμεων του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), όχι τέτοια όμως που θα οδηγούσε και σε μια ριζική στροφή στην πορεία του συνδικαλιστικού κινήματος.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι μηχανισμοί της συναλλαγής, της εξάρτησης, των παρεμβάσεων και των εκβιασμών καλά κρατούν. Μια τέτοια όμως εξήγηση δεν αποτυπώνει πλήρως την εικόνα, γιατί κρύβει και τις δικές μας ευθύνες, που έχουν σχέση με την απροθυμία συμμετοχής παντού, την έλλειψη μαχητικότητας, διάθεσης προσφοράς και ανιδιοτέλειας, που αν δεν λυθούν ούτε οι συσχετισμοί θα αλλάζουν ούτε και εκεί που αλλάζουν θα γινόμαστε το αγωνιστικά παράδειγμα.

Με λίγα λόγια τα πράγματα δεν αλλάζουν από μόνα τους. Χρειάζεται ριζική στροφή στη δουλειά της παράταξης, ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση και ανθρώπους ικανούς και αποφασισμένους να κάνουν πράξη αυτά που λένε και να μην «καταντήσουν» και αυτοί φορείς ενός νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, που η αδράνεια από τη μια μεριά και η φύση της εξουσίας απ’ την άλλη, έλκει και κάποιους μπορεί να γοητεύει στο όνομα μάλιστα της αλλαγής και της ανατροπής!

Κατά τα άλλα στο συνέδριο θα αποτυπωθεί μια σημαντική αύξηση των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, που φιλοδοξούμε να αποτελέσει την αφετηρία ενός κύματος ανατροπής των συσχετισμών σε σωματεία και ομοσπονδίες. Θα αποτυπωθεί επίσης η φθίνουσα πορεία της ΔΑΚΕ, καθώς και η σημαντική μείωση και η διάσπαση της ΠΑΣΚΕ, που μπορεί να σημάνει και την προϊούσα κατάρρευσή της.

Όσον αφορά τη διάσπαση της ΠΑΣΚΕ και την ανακοίνωση της υποψηφιότητας Μπαλασόπουλου, αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν μας αφορά, δεν φέρνει κάτι καινούργιο στο σ.κ, και ίσως η νοοτροπία, η υπεροψία και το ύφος του να παραπέμπουν σε πεπαλαιωμένα και χρησιμοποιημένα υλικά.

Το λέω αυτό γιατί ενώ το τελευταίο διάστημα ήταν ιδιαίτερα πειθαρχημένος στην ΠΑΣΚΕ/ΔΥ, γιατί διεκδικούσε το «χρίσμα» της, για να γίνει πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, μόλις δεν το πήρε ανέβηκε πάλι στα κεραμίδια, στοιχείο που δείχνει και τον καιροσκοπισμό που τον διακρίνει.

Ένα άλλο στοιχείο που δείχνει και την αντίληψή του για το σ.κ είναι ότι ηγείται μιας μεγάλης ομοσπονδίας, που σε μια κρίσιμη περίοδο για τους εργαζόμενους, με δικιά του κυρίως ευθύνη, τραυμάτισε την ενότητά της και αλλοίωσε την αντιπροσωπευτικότητά της με μοναδικό στόχο την απόλυτη, πλαστή όμως πλειοψηφία στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, με σημαντικές επιπτώσεις στην αποτελεσματικότητα των αγώνων και στην ενότητα του σ.κ. γενικά.

Ερώτηση: Τι προτείνει ότι πρέπει να αλλάξει στο ΣΚ και σε ποιά κατεύθυνση;

Απάντηση: Πιστεύουμε ότι αυτό που πρέπει κυρίως να αλλάξει είναι ο προσανατολισμός του σ.κ.. Να ξεκόψει από τις λογικές του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού, της ενσωμάτωσης και του κοινωνικού εταιρισμού και να κινηθεί σε μια αγωνιστική-διεκδικητική και ταξική γραμμή.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση είναι απαραίτητη η αποκατάσταση της οργανωτικής ενότητας του εργατικού κινήματος με την ενοποίηση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και την οργανωτική αναδιάρθρωση και ενοποίηση των ομοσπονδιών τους.

Παράλληλα απαιτείται η ένταξη όλων των εργαζομένων, άσχετα απ’ τη μορφή απασχόλησης, σε ενιαία συνδικάτα, το βάθεμα της δημοκρατικής τους λειτουργίας και της συμμετοχής των εργαζομένων στην λήψη των αποφάσεών τους.

Τέλος χρειάζεται η καθιέρωση ενός κώδικα δεοντολογίας για τα συνδικάτα και τους εκπροσώπους των εργαζομένων, που θα ενισχύει τη διαφάνεια, την αξιοπιστία, την αλληλεγγύη και την ανιδιοτέλεια της κοινωνικής τους προσφοράς.

Όλα αυτά τα ζητήματα θα τεθούν από μας στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, θα ζητήσουμε να γίνουν καταστατικές αλλαγές, για να ενταχθούν όλοι οι εργαζόμενοι ανέξάρτητα σχέσης εργασίας, σε ενιαία συνδικάτα και να πάμε σύντομα, σε ένα-ενάμιση χρόνο, σε νέο εκλογικό συνέδριο, με τη συμμετοχή όλων εργαζομένων, αφού προηγηθούν αρχαιρεσίες σ' όλα τα σωματεία και τις ομοσπονδίες.

Εκτενή αποσπάσματα στην Αυγή 23/11/2013

Τοποθέτηση της Α.Π. στο Γ.Σ. της Γ.Σ.Ε.Ε. απο τον Θάνο Βασιλόπουλο Μέλος της Ε.Ε. της Γ.Σ.Ε.Ε..

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Fri, 22 Nov 2013 18:03:00 +0000

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, Σήμερα γίνεται το γενικό συμβούλιο, ένα κορυφαίο όργανο, με τη φυσική παρουσία των εκπροσώπων από όλα τα δευτεροβάθμια όργανα της χώρας μας.

Σήμερα λοιπόν το γενικό συμβούλιο γίνεται σε ένα βομβαρδισμένο τοπίο για την οικονομία, τη κοινωνία και την εργατική τάξη. Ένα τοπίο πρωτοφανούς οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής. Ένα τοπίο κυριολεκτικά ερήμωσης, όπου οι εργαζόμενοι βιώνουν με τραγικό τρόπο τη βαρβαρότητα του μνημονίου. Βρίσκονται κυριολεκτικά μέσα στην καρδιά της κοινωνικής καταστροφής, όπου η φτώχεια και η ανεργία επεκτείνονται καθημερινά και προκαλούν απόγνωση και απελπισία.

Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι το μέλλον διαγράφεται οδυνηρό, πάρα τα δήθεν success story που ξετυλίγει κάθε τόσο η κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που προσπαθεί να φυτέψει στη σκέψη μας όλα αυτά τα υποτιθέμενα σενάρια που δήθεν οδηγούν στη διέξοδο από την κρίση.

Μια κυβέρνηση που προσπαθεί να εξασφαλίσει μια ακόμα περίοδο χάριτος ενώ ταυτόχρονα, καθημερινά, ανελέητα και αλύπητα ολοκληρώνει το καταστροφικό της έργο.

Είναι απίστευτοι, με διάφορα αφηγηματικά σενάρια και τεχνάσματα επιδιώκουν να εγκλωβίσουν το λαό και τους εργαζόμενους σε λογικές αναμονής, φαντασίωσης και προσμονής των καλύτερων ημερών που έρχονται.

Εμφανίζουν ανύπαρκτα σημάδια δήθεν ανάκαμψης και πλάθουν πλαστές εικόνες, με βάση τις οποίες επιτέλους τελειώνουν τα βάσανά μας και έρχεται το τέλος των μνημονίων.

Στόχος τους ένας και μοναδικός. Να επιμηκύνουν το διάστημα της ακινησίας και της μη αντίδρασης. Επενδύουν στην αναβολή των εργατικών και λαϊκών αντιδράσεων, προκειμένου να αποσυμπιέσουν την εργατική και λαϊκή πίεση και αντίδραση.

Η ανεργία, η φτώχεια, η απώλεια της αξιοπρέπειας, η καθίζηση της ποιότητας ζωής, η συρρίκνωση των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών χαρακτηρίζουν με τίτλους ένα κοινωνικό ολοκαύτωμα που έχει συντελεστεί στη χώρα μας και όχι μόνο.

Ο κατάλογος αυτών των διαπιστώσεων θα μπορούσε να συνεχιστεί και να καταγραφεί σε εκατοντάδες σελίδες χωρίς ωστόσο να μπορεί κάποιος να αποτυπώσει με ακρίβεια την έκταση της κοινωνικής και ανθρωπιστικής καταστροφής. Ό,τι υπήρχε διαλύθηκε.

Δυο εκατομμύρια άνεργοι και συνεχίζεται ο κατάλογος να αυξάνει καθημερινά.
Πεντακόσιες χιλιάδες περίπου εργαζόμενοι έχουν να πληρωθούν από τρεις έως δέκα πέντε μήνες.
Μικρές επιχειρήσεις που φυτοζωούν και βρίσκονται στο κόκκινο.
35% των εργαζομένων, δήθεν μερικώς απασχολούμενοι, με αμοιβή 250-350 ευρώ το μήνα και στην πράξη με δεκάωρα και δωδεκάωρα εργασίας, για 6 ημέρες την εβδομάδα.

Ουσιαστικά πλήρης κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Από τις 287 ΣΣΕ έχουν μείνει μόνο 53 και από αυτές οι 30 λήγουν στο τέλος του χρόνου.

Από τις 48 εθνικές κλαδικές που ήταν η ραχοκοκαλιά των συμβάσεων, έχουν μείνει μόνο 7.

Απόλυτο χάος και καταστροφή.

Πλέον η αμοιβή καθορίζεται όχι με συμβάσεις εργοδοτών-εργαζομένων, αλλά με διατάγματα του ΒΡΟΥΤΣΗ. Ο απόλυτος εκφασισμός, εκφυλισμός και η καταρράκωση της δημοκρατίας.

Πρόσφατα κατατέθηκε επιχειρησιακή ΣΣΕ στα σεκιούριτι όπου η αμοιβή θα καταβάλλεται όχι στο τέλος του μήνα αλλά μετά από 3 μήνες.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα συνάδελφοι, δεν είναι μια προσπάθεια μείωσης των αμοιβών μας, δεν είναι μια προσπάθεια μείωσης των συντάξεών μας, δεν είναι μια προσπάθεια περιορισμού των εργατικών μας δικαιωμάτων.

Αυτό που συμβαίνει είναι η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η κατάργηση των συντάξεων, η κατάργηση των εργατικών μας δικαιωμάτων, η κατάργηση κάθε κοινωνικού δικαιώματος.

Δεν είναι μια επίθεση σαν όλες τις άλλες που θα χάσεις κάτι, θα το παλέψεις και θα επανέλθεις.

Αυτό που συμβαίνει είναι ένας ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑΣ, είναι η πλήρης κατάργηση των πάντων, είναι η ριζική ανατροπή και το ξεπάτωμα κάθε δικαιώματος και κάθε κανόνα ρύθμισης. Είναι το οριστικό τέλος.

Πέστε μου συνάδελφοι, απέναντι σ' αυτό το μνημονικό μπλοκ που παίρνει όλα αυτά τα μέτρα για να υπηρετήσει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, απέναντι σ' αυτόν τον ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ ποιος είναι ο σχεδιασμός της πλειοψηφίας του συνδικαλιστικού κινήματος;

Ποια είναι τα μέτρα που εντάσσονται σε ένα σχεδιασμό τέτοιο που θα στηρίζει και θα εξοπλίζει ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά την εργατική τάξη, που θα την προετοιμάζει και θα την καθοδηγεί να αντισταθεί στη σκληρή ταξική πάλη που γίνεται;

Ποια ήταν τα μέτρα που πάρθηκαν και παίρνονται όλα αυτά τα χρόνια που συντελείται αυτή η κοινωνική και οικονομική καταστροφή σε βάρος των εργαζομένων ώστε να μπορέσει να συγκροτηθεί ένας εργατικός πόλος αντίστασης; Ποια;

Πέστε μου συνάδελφοι, είναι ψέματα ότι όταν άρχισε να εξελίσσεται αυτός ο ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑΣ, όταν εμφανίστηκαν τα μνημόνια και όταν διαμορφωνόταν και εξελισσόταν αυτή η καταστροφική πολιτική, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ την αντιμετώπισε σαν μια συνηθισμένη επίθεση;

Είναι ψέμα συνάδελφοι ότι αυτή η πολιτική αντιμετωπίστηκε όχι σαν μια οριστική ρήξη και καταγγελία απέναντι στις πολιτικές δυνάμεις που επιχειρούσαν τη καταστροφή μας, αλλά με μια προσπάθεια για επί μέρους ρυθμίσεις και περνώντας την αντίληψη στους εργαζόμενους ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί με διορθώσεις και φτιασιδώματα που θα είχαν αποτέλεσμα;

Ο εχθρός ερχόταν να πάρει τα πάντα και αυτοί προσπαθούσαν να τον αντιμετωπίσουν με επί μέρους συμβιβασμούς.

Δεν καλλιέργησαν την οριστική ρήξη και τη συνολικά οργανωμένη αντίδραση.

Έδειξαν πολιτική ανεπάρκεια με αποτέλεσμα να ενταχθούμε σταδιακά σε όλο το μνημονικό σχεδιασμό.

Αντί να αντιταχθούν, ουσιαστικά υπηρέτησαν αυτή την πολιτική, βοηθώντας στην επιβολή της. Καλλιέργησαν την αναποτελεσματικότητα των αγώνων.

Στριμωγμένοι στη γωνία τους και εγκλωβισμένοι σε αυτήν τους την αντίληψη αρνήθηκαν να πάρουν πρωτοβουλίες ώστε η μάχη να δοθεί με όλα εκείνα τα τμήματα του πληθυσμού που πλήττονται, δημιουργώντας ένα δυνατό μέτωπο που θα μπορούσε να ανατρέψει αυτή τη πολιτική. Μικρομεσαίους, εμπόρους, ΕΒΕδες, επιστημονικούς φορείς και οργανώσεις, νεολαία.

Η αντίδρασή τους αυτή δεν ήταν καθημερινή, δεν ήταν οργανωμένη με σχέδιο και στρατηγική. Λες Πρόεδρε ότι έχουμε κάνει 35 γενικές απεργίες και πίσω από αυτό το επιχείρημα προσπαθείς να φτιάξεις ένα πολιτικό αμορτισέρ για να μας εξηγήσεις ότι τάχα έκανες το καθήκον σου.

Απεργίες χωρίς σχεδιασμό, χωρίς προετοιμασία, που διαδέχονταν η μία την άλλη μετά από ένα μεγάλο κενό, απεργίες που δεν σχεδιάστηκαν ώστε να γίνουν υπόθεση όλων των εργαζομένων και των συνδικάτων τους.

Όταν το βασικό σχέδιο προετοιμασίας της πλειοψηφίας του σ.κ. ήταν και είναι να μην συγκροτηθεί ενιαίος, δυνατός κοινωνικός πόλος αντιπαράθεσης, ικανός να συγκρουστεί και να νικήσει.

Όταν ζητάγαμε επίμονα και επιτακτικά αυτό το σχεδιασμό και όταν ζητούσαμε να γίνουν αγώνες με αυτά τα στοιχεία και τα χαρακτηριστικά μας απαντούσατε ότι αυτοί οι αγώνες που ζητούνταν ήταν κομματικά υποκινούμενοι και αυτό γιατί ούτε θέλατε, ούτε θέλετε και ούτε μπορείτε να οργανώσετε και να συντονίσετε την αντίδραση των εργαζομένων.

Συνάδελφοι,

Στις σημερινές συνθήκες ο χρόνος πλέον είναι περιορισμένος. Απαιτούνται άμεσες και επείγουσες ενέργειες ανασύνταξης και επανασχεδιασμού της δράσης του σ.κ.

Νομίζω ότι όλοι σ' αυτήν την αίθουσα αντιλαμβάνονται ότι η κατάσταση έχει φτάσει πλέον στο απροχώρητο. Η απόσταση των εργαζομένων από την ηγεσία του σ.κ. γίνεται όλο και πιο μεγάλη. Καθημερινά συντελείται μια απαξίωση στα πρόσωπα που ηγούνται στο σ.κ. και αυτό θα έχει σαν φυσική συνέπεια αυτή η απαξίωση να μεταφερθεί στον ίδιο το θεσμό των συνδικάτων. Στην ίδια την ιδέα για την αναγκαιότητα ύπαρξης του συνδικαλιστικού κινήματος και αυτό συνάδελφοι, δεν μπορούμε και δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.

Θα πρέπει ακόμα συνάδελφοι, να πούμε ότι αυτή την περίοδο αναπτύχθηκαν αγώνες. Αγώνες που αποτέλεσαν δυνατά και ελπιδοφόρα παραδείγματα αξιοπιστίας, αξιοπρέπειας και αντίστασης, με δυνατό πολιτικό και κοινωνικό συμβολισμό.

Αγώνες που πάνω τους τσακίστηκε και τα βρήκε σκούρα η κυβερνητική προπαγάνδα όπου έφαγε κυριολεκτικά τα μούτρα της.

Οι αγώνες των εργαζομένων στην ΕΡΤ, απ' όπου η ΓΣΕΕ ήταν ουσιαστικά απούσα.

Οι αγώνες από τις μεγάλες απεργίες ενάντια στις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις, απ' όπου και εκεί ήταν απούσα.

Οι αγώνες των εργαζομένων στην Υγεία, στη Χαλυβουργία, στη Εύβοια και σε πολλούς ακόμα κλάδους του ιδιωτικού τομέα μέσα στα εργοστάσια και τους χώρους δουλειάς.

Όσο η ΓΣΕΕ αποφεύγει να μπει σε μια λογική πολιτικής ρήξης και συνεχούς αγώνα για τη συνολική ανατροπή των κυβερνητικών πολιτικών, όσο σφυρίζει αδιάφορα για τους επιμέρους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες που αναπτύσσονται καθημερινά χωρίς να τους στηρίζει και χωρίς να τους εντάσσει σε ένα συνολικότερο αγωνιστικό σχέδιο.

Όσο δεν αντιστέκεται στις πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων και της εκχώρησης όλων των δημόσιων αγαθών στους ιδιώτες,

Όσο δεν αντιδρά στη διάλυση της Παιδείας, της Υγείας και της Κοινωνικής Πρόνοιας,

Όσο αφήνει την κυβέρνηση να έχει πάντα την πρωτοβουλία των κινήσεων, τόσο, αντικειμενικά στηρίζει το μνημονικό πόλο και την κυβέρνηση.

Η επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι από την κυβέρνηση στηρίζεται από ένα ισχυρότατο μνημονιακό μπλοκ στο οποίο έχουν ενταχθεί απροκάλυπτα οι εργοδότες. Γι αυτό και εμείς μιλάμε συνεχώς για την ανάγκη συγκρότησης ενός αντίπαλου κοινωνικοπολιτικού πόλου που θα συσπειρώνει τις κοινωνικές δυνάμεις που πλήττονται από τις μνημονιακές πολιτικές και που θα έχει συνεκτικό σχέδιο αντιπαράθεσης σε μια μάχη μακράς πνοής που πρέπει να δοθεί. Και αυτό δεν έγινε και ούτε γίνεται σήμερα συνάδελφοι.

Γιατί οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής ηγετικής πλειοψηφίας έστησαν και συνεχίζουν να στήνουν ισχυρά αναχώματα σε όλη την περίοδο των αγώνων.

Τα ίδια δυστυχώς αναχώματα αλλά από άλλη αφετηρία βάζει και το ΠΑΜΕ, το οποίο σε συνεννόηση πολλές φορές με την πλειοψηφία της Γ.Σ.Σ.Ε., αντί να συμβάλει σε μια κοινή ενωτική αγωνιστική πορεία ανατροπής κινείται με αποκλειστικό γνώμονα τη λανθασμένη κομματική του γραμμή και έχει αναγορεύσει σε κυρίαρχο εχθρό του τις δυνάμεις της ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ, λειτουργώντας με μια καταστροφική, αντιενωτική πολιτική τακτική, αρνούμενο να ξεπεράσει το σεχταρισμό του και να δει τα πραγματικά επίδικα και διακυβεύματα ώστε να συμβάλει στην ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Η ΓΣΕΕ δεν πρέπει και δεν μπορεί να είναι φρένο.

Δεν πρέπει και δεν μπορεί να συνεχίσει να μην έχει καμία δυνατότητα κινητοποίησης.

Δεν πρέπει και δεν μπορεί η ηγεσία της να μην έχει καμία υπόληψη και αξιοπιστία στους εργαζόμενους.

Η ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ υποστηρίζει και παλεύει για την αγωνιστική προετοιμασία της εργατικής τάξης. Από την πρώτη στιγμή μιλήσαμε για την ανάγκη συγκρότησης ενός αγωνιστικού σχεδίου με ποικιλόμορφες, κλιμακούμενες και συντονισμένες κινητοποιήσεις και για την ανάγκη ενίσχυσης των κοινωνικών συμμαχιών.

Κάθε φορά προτείναμε σχέδιο και μέτρα προετοιμασίας που θα προετοιμάζουν και θα οργανώνουν την εργατική τάξη και τους αγώνες της. Τα μέτρα προετοιμασίας πρέπει να είναι μόνιμα, διαρκή και επίμονα. Μέτρα ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά που θα αφομοιώνουν τις διαφορετικές ταχύτητες και δυναμικές. Μέτρα που θα συνενώνονται σε μεγάλα και μαζικά αγωνιστικά ποτάμια που θα δημιουργούν το ενιαίο αγωνιστικό εργατικό ρεύμα και που θα διεκδικούν την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών.

Συνάδελφοι, η συνεδρίαση του σημερινού Γενικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ οργανώθηκε και αυτή τη φορά χωρίς καμία στοιχειώδη προετοιμασία.

Χωρίς να συνεδριάσουν τα θεσμικά όργανα και δεν είναι αλήθεια ότι έτσι γινόταν πάντα.

Σήμερα συνάδελφοι βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα καταιγίδα μέτρων και θα πρέπει ανεξάρτητα από τους όποιους τακτικισμούς να κάνουμε κάτι.

Να επιλέξουμε σαν αντίδραση μία στάση αναμονής, περιμένοντας τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης και να περιοριστούμε σε μια κλασσικού τύπου αντίδραση ή να επιδιώξουμε μια ευρύτερη συσπείρωση με στόχο την ακύρωση των μνημονίων και τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους;

Θα επιδιώξουμε το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων και την ενίσχυση των κοινωνικών δομών του κράτους πρόνοιας;

Θα διεκδικήσουμε την επαναφορά του νομικού πλαισίου και την αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας;

Συνάδελφοι,

Μπροστά μας έχουμε μια περίοδο η οποία οριοθετείται και μας ορίζει νέα καθήκοντα. Και ποια είναι αυτά:

Από την 1η Γενάρη αίρεται η προστασία από τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας. Βρισκόμαστε δηλαδή ουσιαστικά μπροστά σε μια πολιτική δήμευσης της κατοικίας των εργαζομένων και των ανέργων που χωρίς δική τους υπαιτιότητα μετέτρεψαν ένα όνειρο ζωής σε εφιάλτη. Η επίθεση ενάντια στην κατοικία εξαιτίας των πλειστηριασμών ή του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας πρέπει να αποτελέσει για τη ΓΣΕΕ και το σ.κ. κεντρικό ζήτημα διεκδίκησης. Θα πρέπει από αύριο κιόλας να οργανωθούν καμπάνιες ενημέρωσης των εργαζομένων στην κατεύθυνση του κινηματικού χαρακτήρα για την αναχαίτιση αυτής της επίθεσης. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε πρωτοβουλίες ευρύτερων συσπειρώσεων και να συντονίσουμε τη δράση μας με τα Εργατικά Κέντρα και τις Ομοσπονδίες, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός ευρύτερου κινήματος για την προστασία της στέγης.
Έχουμε συνάδελφοι 2 εκατομμύρια ανέργους, ανθρώπους με μηδενικό εισόδημα με πρόβλημα στέγασης, σίτισης, υγειονομικής περίθαλψης και χωρίς πρόσβαση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Θα πρέπει να οργανώσουμε τους ανέργους σε επίπεδο Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών, δημιουργώντας μια δομή πανελλαδικής δικτύωσης και απαιτώντας άμεσα μέτρα στήριξης και ανακούφισης. Οι άνεργοι θα πρέπει να έχουν δωρεάν πρόσβαση στα νοσοκομεία, στις συγκοινωνίες, στον ΟΑΕΔ, με άμεσα μέτρα επέκτασης και αύξησης του επιδόματος ανεργίας. Θα πρέπει να δράσουμε με συγκεκριμένο πρόγραμμα που να αποτυπώνεται σε συγχρονισμένες, διαδοχικές ημέρες δράσεων και πρωτοβουλιών με όρους επιθετικής διεκδίκησης.
Θα πρέπει να συγκροτήσουμε ένα ενιαίο πολιτικό, ιδεολογικό και κινηματικό κέντρο που θα πρέπει να υπερασπίσει τις δημόσιες επιχειρήσεις, με δικτύωση σε όλη την περιφέρεια, για να υπερασπίσει το δικαίωμα της καθολικής πρόσβασης στα δημόσια αγαθά.
Η δημοκρατία βάλλεται και εξαφανίζεται. Οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και το δικαίωμα της απεργίας θεωρούνται από την κυβέρνηση ως τεράστιο «έγκλημα». Λειτουργεί με όρους τρομοκρατίας, ενοχοποιεί και στοχοποιεί τους εργαζόμενους που έρχονται σε επαφή με το συνδικάτο τους για την άσκηση των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων τους.

Ό,τι κινείται συνδικαλιστικά στοχοποιείται. ΄Ο,τι δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί και τσακιστεί δεν διστάζουν, χρησιμοποιώντας τη δικαιοσύνη, να ντύσουν ολόκληρους κλάδους στο χακί, επιστρατεύοντας τους εργαζόμενους.

Θα πρέπει τα ζητήματα της Δημοκρατίας και της συνδικαλιστικής ελευθερίας να αποτελέσουν κυρίαρχο θέμα για το συνδικαλιστικό κίνημα και να αντιμετωπιστούν με συγκεκριμένες δράσεις, αποκαλύπτοντας τη φασίζουσα αντίληψη περί δημοκρατίας της κυβέρνησης.

Kαταβολή του, Εποχιακού επιδόματος ανεργίας στους δικαιούχους εργαζόμενους

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Thu, 21 Nov 2013 20:59:00 +0000

Σε ερώτηση στην βουλή που έγινε από την αξιωματική αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ) για να υλοποιηθεί άμεσα η νομοθετική ρύθμιση για την καταβολή του, Εποχιακού επιδόματος ανεργίας στους δικαιούχους εργαζόμενους. Σύμφωνα με το άρθ. 26, του ν.4203/2013 που ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή (ΦΕΚ Α΄ 235/1-11-2013), η κυβέρνηση προχώρησε σε νομοθετική ρύθμιση για τα επιδόματα ανεργίας στους απασχολούμενους σε τουριστικά και σε άλλα εποχικά επαγγέλματα. Στην ερώτηση τους αναφέρουν:

Εμείς, ως ΣΥΡΙΖΑ θεωρούμε τη ρύθμιση αυτή ημίμετρο, που απέχει πολύ από τις ανάγκες της πραγματικότητας που βιώνουν καθημερινά οι άνεργοι εποχικά εργαζόμενοι.

Θεωρούσαμε λοιπόν, λαμβάνοντας υπόψη και την επικοινωνιακή προβολή του θέματος απ’ τη μεριά του υπουργείου Εργασίας, ότι οι διαδικασίες υλοποίησης της ρύθμισης θα προχωρούσαν με γρήγορους ρυθμούς.

Δυστυχώς όμως, οι άνεργοι απευθυνόμενοι στις υπηρεσίες του ΟΑΕΔ αντιμετωπίζουν άγνοια του θέματος, καταθέτουν τα δικαιολογητικά που απαιτούνται και λαμβάνουν την υπόσχεση ότι θα ενημερωθούν όταν ενημερωθούν οι ίδιες οι υπηρεσίες του Οργανισμού από το υπουργείο Εργασίας.

Επειδή, το μέτρο αυτό, αφορά ουσιαστικά τον μόνο πόρο για χιλιάδες εποχικά εργαζόμενους της χώρας για την χειμερινή περίοδο σε τουριστικές περιοχές, όπως η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα, οι Κυκλάδες, τα Επτάνησα, η Πελοπόννησος, η Χαλκιδική, Ερωτάτε ο κ. Υπουργός:

Τι μέτρα θα λάβει το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, ώστε να ξεκινήσει άμεσα η καταβολή του επιδόματος στους δικαιούχους;
Συνεχίζει να αποτελεί υποχρέωση του Κράτους η υλοποίηση των ψηφισθέντων νόμων ή η σχετική ρύθμιση παραμένει υπό την αίρεση της τρόικας;

Τα επικοινωνιακά παιχνίδια της κυβέρνησης λόγο και τον επερχομένων εκλογών για εντυπωσιασμούς έχει πλέον φανεί και τα κροκοδείλια δάκρυα της συγκυβέρνησης ενώ ψηφίζει αντεργατικούς νόμους και μοιράζει ψυχούλα.

Αυτοί την στιγμή πρώτα έρχονται τα Π.Ν.Π. σαν άλλες εποχές και μετά ο δοκιμαζόμενος ελληνικός λαός.

Οι εποχιακοί εργαζόμενοι δεν φταίνε αν έχει συρρικνωθεί η εποχιακή εργασία.

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι, ή αυτοί ή εμείς.

Νέα κίνητρα αποχώρησης – νέα εκβιαστικά διλήμματα.

noreply@blogger.com (ΜΕ.Τ.Α. Ρεθύμνου) — Wed, 20 Nov 2013 19:12:00 +0000

Η διοίκηση του ΟΤΕ υλοποιώντας την μόνιμη επιδίωξη μείωσης του μισθολογικού κόστους και μείωσης του προσωπικού του ΟΤΕ, εξήγγειλε νέα κίνητρα αποχώρησης. Η συμμετοχή στα προγράμματα αυτά θεωρητικά είναι εθελοντική, στην πραγματικότητα όμως οι συνάδελφοι καλούνται εντός λίγων ημερών να αποφασίσουν κάτω από την πίεση διαφόρων εκβιαστικών διλημμάτων.

Για τις προϋποθέσεις και το ύψος το κινήτρων οι συνάδελφοι μπορούν να ανατρέξουν στις ανακοινώσεις της διοίκησης.

Εμείς με την ανακοίνωσή μας αυτή θα καταγράψουμε τη θέση μας, επισημαίνοντας ταυτόχρονα κάποιες πλευρές και ιδιαίτερα τα εκβιαστικά διλήμματα που τίθενται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στους συναδέλφους. Παράλληλα σημειώνουμε ότι θα παρεμβαίνουμε με ανακοινώσεις που θα αναρτώνται (εδώ) καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας και σε όποια περίπτωση κρίνουμε απαραίτητο.

Τα φετινά κίνητρα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες η κάθε μία των οποίων έχει τα δικά της προβλήματα και τα δικά της εκβιαστικά διλήμματα.

Η πρώτη κατηγορία έχει τρεις περιπτώσεις και σχετίζεται με το πότε οι συνάδελφοι έχουν δικαίωμα συνταξιοδότησης.

Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται οι συνάδελφοι που δεν συμπληρώνουν 35 χρόνια υπηρεσίας ενώ ταυτόχρονα έχουν δικαίωμα συνταξιοδότησης μέχρι 31/12/2013 (περίπτωση των κλασσικών ετήσιων κινήτρων που γνωρίσαμε για πολλά χρόνια), οι συνάδελφοι που έχουν δικαίωμα συνταξιοδότησης με αναστολή και συμπληρώνουν το απαιτούμενο όριο ηλικίας μέχρι το 2020 και οι συνάδελφοι που με τα σημερινά ισχύοντα συμπληρώνουν τις προϋποθέσεις για άμεση συνταξιοδότηση μέχρι το 2018.

Η περίπτωση που ανοίγει τα εκβιαστικά διλήμματα είναι η συνταξιοδότηση με αναστολή. Συνταξιοδότηση με αναστολή σημαίνει ότι ο συνάδελφος έχει τα απαιτούμενα χρόνια υπηρεσίας και περιμένει να φτάσει στο κατά περίπτωση απαιτούμενο όριο ηλικίας. Το δικαίωμα συνταξιοδότησης με αναστολή αφορά μόνο πλήρη και σε καμία περίπτωση μειωμένη σύνταξη. Το βασικό εκβιαστικό δίλημμα στο οποίο καλούνται από τώρα να απαντήσουν είναι το να αποφασίσουν να φύγουν από τον ΟΤΕ γνωρίζοντας ότι η σύνταξη την οποία θα πάρουν κάποτε, θα υπολογιστεί με βάση το πόσα χρόνια έχουν σήμερα, με το τι θα καθορίσουν τα ήδη ψηφισμένα μέτρα για την 1/1/2014 και 1/1/2015 για τα οποία θα μιλήσουμε παρακάτω αλλά και τα αναμενόμενα, είτε σύντομα είτε μακροπρόθεσμα νέα μέτρα που θα επιβληθούν από την κυβέρνηση και την τρόικα.

Τα διλήμματα μεγαλώνουν για τους συναδέλφους που με βάση τα σημερινά ισχύοντα δικαιούνται σύνταξη έως το 2018. Για την περίπτωση αυτή εκτός από το ύψος της σύνταξης υπάρχει το ρίσκο για το αν θα διατηρηθούν και μέχρι πότε οι σημερινοί όροι και τα σημερινά όρια συνταξιοδότησης. Το θέμα αυτό είναι το πλέον σοβαρό μετά τις δηλώσεις Στουρνάρα για αλλαγή όρων και ορίων για τα πρώην ειδικά ταμεία. Το γεγονός ότι η διοίκηση επιφυλάσσεται για το πώς θα καταβληθούν οι εισφορές για τα ταμεία έχει να κάνει ακριβώς με αυτό και με το αν θα ληφθούν ή όχι κάποιες κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Για το θέμα αυτό έχουμε αναφερθεί αναλυτικά σε σχετική ανακοίνωσή μας στις 6/11 με τίτλο τα κίνητρα αποχώρησης και οι αναμενόμενες παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό.

Η δεύτερη κατηγορία έχει τέσσερεις περιπτώσεις και δεν έχει σχέση με το πότε κάποιος θα πάρει σύνταξη. Με ένα από τα προγράμματα αυτής της κατηγορίας στοχοποιούνται οι καθαρίστριες. Το πρόγραμμα αυτό τους λέει πάρτε τρία χρόνια μισθούς αν είστε πλήρους απασχόλησης και τέσσερα αν είστε μερικής και υπογράψτε την απόλυσή σας. Το πρόγραμμα αυτό είναι το πιο ανάλγητο γιατί στοχοποιεί για απόλυση μια συγκεκριμένη κατηγορία. Και οι συναδέλφισσες της κατηγορίας αυτής είναι από τις σκληρότερα εργαζόμενες και από τις χειρότερα αμειβόμενες σε όλο τον ΟΤΕ. Η κατηγορία αυτή είναι η κατηγορία στην οποία τα εκβιαστικά διλήμματα χτυπάνε κόκκινο.

Οι συνάδελφοι που έχουν δικαίωμα να λάβουν μέρος στα υπόλοιπα προγράμματα της δεύτερης κατηγορίας είναι όσοι μέχρι 31/12/2013 συμπληρώνουν 25 χρόνια, οι δικηγόροι που μέχρι την ίδια ημερομηνία έχουν 20 χρόνια και όσοι λείπουν με ειδικές άδειες εκτός ΟΤΕ.

Πέρα από ότι εκβιαστικό δίλημμα έχουμε αναφέρει οι συνάδελφοι καλούνται να πάρουν την όποια απόφαση μέσα στο συγκεκριμένο αβέβαιο και ασταθές πολιτικό περιβάλλον.

Σε ότι αφορά το ασφαλιστικό περιβάλλον έχουμε να πούμε ότι η επίθεση στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα δεν έχει τελειώσει. Έτσι υπάρχουν ήδη ψηφισμένες δύο δέσμες μέτρων. Η πρώτη αφορά την επικουρική σύνταξη για την οποία έχει ψηφιστεί η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού και οι νέες αυτές μειώσεις αν δεν έρθουν νωρίτερα ισχύουν από 1/1/2015. Η δεύτερη αφορά το νέο τρόπο υπολογισμού του εφάπαξ του ταμείου αρωγής. Ο νέος τρόπος υπολογισμού που θα φέρει μεγάλες περικοπές στο εφάπαξ ξεκινάει από 1/1/2014.

Εκτός από αυτά που όπως είπαμε είναι ψηφισμένα πρόσφατα υπήρξαν κυβερνητικές εξαγγελίες για αλλαγή όρων και ορίων συνταξιοδότησης και για ενσωμάτωση της επικουρικής στην κύρια σύνταξη.

Η εξαγγελία αλλαγής όρων και ορίων συνταξιοδότησης για τα πρώην ειδικά ταμεία έγινε από τα πιο επίσημα χείλη αυτά του Υπουργού Οικονομικών. Υπήρξαν διαψεύσεις επί διαψεύσεων αλλά ποιος τους πιστεύει; Ποιος μπορεί να είναι βέβαιος ότι οι όροι συνταξιοδότησης δεν θα τροποποιηθούν μέχρι την πολυπόθητη ημερομηνία συνταξιοδότησης; Στο ρίσκο αυτό ήρθε να απαντήσει η πρόταση που έπεσε για πληρωμή όλου του ποσού της αυτασφάλισης προκαταβολικά με ταυτόχρονη διασφάλιση (για όποιον καταβληθούν εισφορές) των ρυθμίσεων που ισχύουν σήμερα για τις συντάξεις. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε και να διασφαλίσει τα σημερινά όρια για όσους πληρωθούν οι εισφορές. Μένει να δούμε αφ’ ενός το αν θα γίνει και αφ’ ετέρου και τη συγκεκριμένη διατύπωση. Από την άλλη μεριά η διασφάλιση μόνο αυτών επιτείνει τα εκβιαστικά διλήμματα όσων έχουν δικαίωμα συμμετοχής.

Σε ότι αφορά το θέμα των επικουρικών συντάξεων έχουν προδιαγράψει τη χρησιμοποίηση των όποιων αποθεματικών των επικουρικών ταμείων για να μειώσουν την κρατική χρηματοδότηση. Τα όποια αποθεματικά να καλύψουν τα ελλείμματα της κύριας σύνταξης και οι επικουρικές συντάξεις να συρρικνωθούν με απώτερο στόχο το κενό να καλυφθεί από επαγγελματικά ταμεία ή από άλλα απόλυτα ιδιωτικά ασφαλιστικά σχήματα.

Πέραν αυτών η ζωή έχει δείξει ότι οι κυβερνήσεις του μνημονίου όταν μιλάνε για μέτρα ένα μεγάλο μέρος το πληρώνουν οι συντάξεις. Έτσι για άλλη μια φορά είναι προδιαγεγραμμένη μια ακόμη «ειδική» ή «έκτακτη» εισφορά. Αναλυτικά οι μέχρι σήμερα ειδικές εισφορές που μειώνουν τις συντάξεις είναι καταγραμμένες σε σχετικό άρθρο με τίτλο «η νέα λεηλασία των συντάξεων».

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Το συνδικαλιστικό κίνημα του ΟΤΕ οφείλει να απαντήσει πειστικά στους επιχειρούμενους εκβιασμούς και ιδιαίτερα σ’ αυτούς που υφίστανται οι καθαρίστριες. Εδώ και τώρα θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι όσοι και όσες δεν κάνουν χρήση των κινήτρων δεν θα τύχουν εκδικητικών πρακτικών. Ταυτόχρονα θα πρέπει να επιβάλει τη δική του ατζέντα η οποία εκτός από το παραπάνω θα περιλαμβάνει την αποτροπή της αναμενόμενης εντατικοποίησης και την προώθηση των αιτημάτων για προσλήψεις στον ΟΤΕ με ενιαίους όρους εργασίας και μισθού παλαιών και νέων, με συλλογικές συμβάσεις και αξιοπρεπείς μισθούς για τους εργαζόμενους στις θυγατρικές.

Θα πρέπει να πούμε ότι η μαζική αποχώρηση και μάλιστα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά θα επιτείνει μια σειρά από προβλήματα. Οι χαμένες θέσεις εργασίας, οι δυσλειτουργίες σε πολλές υπηρεσίες, η εντατικοποίηση της εργασίας, οι παράπλευρες απώλειες όπως π.χ. η μείωση του ύψους των χορηγιών του λογαριασμού νεότητας είναι μερικά απ’ αυτά. Σήμερα στον ΟΤΕ η επίθεση της διοίκησης διαφαίνεται σε διάφορα μέτωπα. Από τους μισθούς εξαθλίωσης στις δουλεμπορικές θυγατρικές. Από το ωράριο των καταστημάτων μέχρι το ωράριο των τεχνικών περιοχών. Από την αποθήκη ανθρώπων στην οποία έχει μετατραπεί η OTE SERVICES, μέχρι την εφαρμογή του ανθρωποφάγου αξιολόγιου. Από τη συστηματική παραβίαση του θεσμοθετημένου ωραρίου μέχρι την κατ’ εξακολούθηση παραβίαση της εργασιακής νομοθεσίας στη σύνθεση των συνεργείων. Από τη συρρίκνωση του δικτύου πωλήσεων, μέχρι την εξαγγελθείσα ισοπέδωση των ειδικοτήτων. Από την άλλη μεριά είναι ανοιχτά όλα τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν όλη τη μισθωτή εργασία, το πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων και τη συνεχιζόμενη επίθεση σε ότι απέμεινε από το εργατικό δίκαιο, από τα εργατικά δικαιώματα.

Ίσως να γινόμαστε μονότονοι αλλά θα κλείσουμε με πράγματα που έχουμε ξαναπεί.

Είναι βέβαιο ότι η αποχώρηση μιας γενιάς που έχει δώσει μακροχρόνιους αγώνες κατά της ιδιωτικοποίησης, που έχει δώσει αγώνες για τα εργασιακά και μισθολογικά μας δικαιώματα, που έχει γαλουχηθεί εν τέλει με μια άλλη νοοτροπία με την οποία η διοίκηση θέλει να τελειώνει, θα έχει αρνητικές επιπτώσεις και στο συνδικαλιστικό κίνημα του χώρου μας. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό συμβαίνει τώρα που οι δυνάμεις αυτές είναι απαραίτητες για να αντιμετωπίσουμε την κυβερνητική και τροικανή λαίλαπα από τη μια μεριά και τη διοίκηση και τη Deutsche Telekom από την άλλη.

Θέλοντας να βλέπουμε με αισιοδοξία το μέλλον θέλουμε να πιστεύουμε ότι το συνδικαλιστικό κίνημα του ΟΤΕ δεν θα μπει στο περιθώριο των εξελίξεων αλλά θα μπορέσει να διαδραματίσει το ρόλο του. Αυτό όμως για να γίνει θα πρέπει να δει κατάματα την κατάσταση, να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, να σκύψει πάνω στη νέα πραγματικότητα, να εντείνει τις προσπάθειές του για την ένταξη όλων των νέων συναδέλφων στις γραμμές του, να ξεφύγει από διαχειριστικές και γραφειοκρατικές πρακτικές και να βάλει στο περιθώριο τις μικροπαραταταξιακές ή άλλες σκοπιμότητες. Τέλος να δει ξανά, αυτή τη φορά με ειλικρίνεια, χωρίς υστεροβουλίες, χωρίς συντεχνιασμούς, χωρίς σωματειακούς σωβινισμούς, την υπέρβαση του σημερινού χρεωκοπημένου και αναποτελεσματικού οργανωτικού μοντέλου του συνδικαλιστικού κινήματος στον ΟΤΕ. Ο κατακερματισμός του σ.κ. και ο άγονος σωματειακός ανταγωνισμός δεν μπορεί να συνεχιστεί ειδικά στις νέες συνθήκες. Να κάνουμε επί τέλους πράξη τη διακηρυγμένη θέση για την οργανωτική ανασυγκρότηση για ένα σωματείο στον ΟΤΕ, για μία κλαδική ομοσπονδία στις τηλεπικοινωνίες.

Η Αγωνιστική Συνεργασία θα σταθεί δίπλα σε όλους

και σε όσους επιλέξουν να φύγουν

και σε όσους επιλέξουν να μείνουν

Κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία

Κανένας μόνος του στην κρίση

Η αναδημοσίευση της ειδησεογραφίας από εφημερίδες, έντυπα και ηλεκτρονικές σελίδες γίνεται για την ενημέρωση των αναγνωστών και δε συνεπάγεται την υιοθέτηση των απόψεων που εκφράζονται από την Αυτόνομη Παρέμβαση Ρεθύμνου.