ΕΙΜΑΙ Ο ΣΤΑΝΤΑΡ ΚΥΠΡΑΙΟΣ

11 χρονια απο τον Ηλιο... #Helios #11years

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sun, 14 Aug 2016 16:19:00 +0000

Τα χρονια περνουν αγαπημενη μας, και εμεις συνεχιζουμε να ζουμε μακρυα σου
- μας λειπεις αφανταστα...

Αιωνια σου η μνημη, και εσενα και των αλλων 120 ανθρωπων που χαθηκαν εκεινη
την αποφραδα ημερα...

Μ11 χρονια απο τον Ηλιο... #Helios #11years

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sun, 14 Aug 2016 16:16:00 +0000

Τα χρονια παιρνουν αγαπημενη μας, και εμεις συνεχιζουμε να ζουμε μακρυα σου
- μας λειπεις αφανταστα...

Αιωνια σου η μνημη, και εσενα και των αλλων 120 ανθρωπων που χαθηκαν εκεινη
την αποφραδα ημερα...

Ζώνες Ασφαλείας στα Λεωφορεία

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sat, 09 Jul 2016 04:50:00 +0000

Πρώτα πρώτα, τα ειλικρινή συλληπητήρια μου στην οικογένεια του ανθρώπου που έχασε την ζωή του.

Πραγματικά αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν, εν έτει 2016, να υπάρχει λεωφορείο που να κυκλοφορεί στους δρόμους της Κύπρου χωρίς ζώνη ασφαλείας του οδηγού.

Πως επερνούσε ΜΟΤ το αυτοκίνητο; Πως λάμβανε άδεια κυκλοφορίας; Το τμήμα οδικών μεταφορών που ήταν; Ο έφορος μηχανοκινήτων οχημάτων;

Ποιος φταίει;

#Cyprus #Bus #Accident

Άτε Γειά!!

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sat, 25 Jun 2016 06:22:00 +0000

Και τώρα τί θα κάνουμε χωρίς Βρετανούς;

Καμένη Γή...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Tue, 21 Jun 2016 17:00:00 +0000

Καταρχήν να διατυπώσω τον σεβασμό μου και τον θαυμασμό μου για όλους εκείνους που παλεύουν με τις φλόγες, τους άνεμους και την ζέστη και προσπαθούν να σβήσουν την φωτιά που καίει το δάσος της Σολέας. Δυο εξ αυτών έχασαν την ζωή τους στο καθήκον, αφήνοντας πίσω τους τις οικογένειες τους να αναζητούν τους λόγους και τις αιτίες... Ας είναι ελαφρό το χώμα που θα τους σκεπάσει και ας δίνει ο θεός δύναμη στις οικογένειες που αφήνουν πίσω τους...

Και για άλλη μια φορά, τόσα χρόνια τα ακούμε, τόσες φορές μας τα λένε, μας τα ανακοινωνουνε, μας τα εξηγουνε αλλά δεν μαθαίνουμε. Πόσον νου χρειάζεται να καταλάβεις ότι δίπλα που το δάσος, μες τον λαλλαρον ΔΕΝ αναφκουμε φωτιές. Τα άκουσες και εσύ μάστρε που αψες την φωτιά, και την κάθε άλλη φωτιά. Είμαι σίγουρος. Αλλά βεβαίως, εσύ είσαι πιο έξυπνος από όλους τους άλλους. Σίγουρα ο νομοθέτης εννοούσε όλους τους άλλους εκτός από εσένα. Εσένα κοφκει ο νους σου και είσαι η εξαίρεση. Εσύ πρέπει να κάμεις την δουλειά σου και οι υπόλοιποι να κόψουν τον λαιμό τους (για να το πω ευγενικά).

Είσαι ο ίδιος που μιλά στο κινητό στο αυτοκίνητο (κρατώντας το 10 εκατοστά από το πρόσωπο σου στην ανοικτή ακρόαση για να μεν το κρατάς κοντά στο αυτί σου και γράψουν σε), ο ίδιος που διπλοπαρκαρει και κλείνει το δρόμο (για θκυο λεπτά μόνο), εκείνος που προσπαθεί να μπηχτεί στην ουρά, εκείνος που καμνει ότι δεν με βλέπει όταν είμαι στον παράδρομο και προσπαθώ να μπω στον δρόμο (μπράβο κέρδισες ένα αυτοκίνητο απόσταση - τώρα θα παεις στην δουλειά σου μπορεί και 5 δευτερόλεπτα νωρίτερα), εκείνος που έχει το σπίτι και την αυλή του γυαλί και πετασσει σκουπίδια έξω που το φραμο του στην αυλή του γείτονα, ή στο διπλανό χωράφι, εκείνος που πάντα θεωρεί ότι μπορεί να εξαιρεθεί από αυτά που ισχύουν για τους υπολοίπους. ΕΣΥ - ο μέσος κύπριος. Ο στάνταρ Κυπραίος. Δηλαδή ΕΜΕΙΣ. Όλοι μας. Συλλογικά.

Το κόστος της ζωής των δυο παιδιών που χάθηκαν,δεν αποτιμάται με χρήματα. Ούτε μπορεί να κάνει η οποιαδήποτε τιμωρία τους οικείους τους να νοιώσουν καλύτερα. Επίσης δεν μπορεί κανένα πρόστιμο να κάνει το χρόνο να περάσει γρηγορότερα και να μας δώσει αμέσως ένα νέο δάσος στην θέση αυτού που κάηκε. Αλλά ελπίζω ότι αν αρχίσουμε να επιβάλλουμε αυστηρές κυρώσεις σε όσους γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους (για να το πω ευγενικά) τους νομούς, ίσως ο επόμενος που θα κόψει ο νους του να καψαλίσει χόρτα να το ξανασκεφτεί, αν όχι για το κοινό κάλο, τον σεβασμό του τόπου και τον υπολοίπων, ας το κάμει για να προστατεύσει την πουγκαν του.

Και αλήθεια τώρα, δεν θα έπρεπε τόσα χρόνια, τόσες φωτιές, να είχαμε αγοράσει τρία τέσσερα από τα καλύτερα πυροσβεστικά αεροπλάνα που υπάρχουν; Αλλά άραγε ήταν να τα φυλαουμεν, να τα συντηρούμε και να τα επανδρώναμε όπως πρέπει, οξα ήταν να καμνουμεν εξυπνάδες πάλε και να νομιζουμεν ότι οι διαδικασίες και η τήρηση τους αφορούν όλους τους άλλους και όχι εμάς;

Αιωνία η μνήμη των παλλικαριών που χάθηκαν...

Ούλλα είχαμεν τα στην Κύπρο...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sat, 18 Jun 2016 06:25:00 +0000

...οι άδειες κυνηγού στους δεκατετράχρονους μας εμαράναν...

Πολλα ωραια η φανελλουδα σου...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Mon, 11 Apr 2016 15:21:00 +0000

Πολλα ωραια η φανελλουδα σου με το μισοφεγγαρο κυριε Παραγοντα.

Εσκεφτηκες να βαλεις και ενα φεσιν για να ειναι ασσορτι;

Κόψετε τα να καθαρίζει ο τόπος...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Wed, 02 Mar 2016 00:02:00 +0000

Στην ΜΕΠ που ζω, οι άνθρωποι έχουν μία απίστευτα αναπτυγμένη οικολογική συνείδηση. Χωρίζουν τα σκουπίδια τους ανά είδος - σκυβαλότοπου, γυαλί, χαρτί, και ανακυκλώσιμα - δεν ρυπαίνουν τους δρόμους και τους αγρούς και γενικά συμπεριφέρονται πολύ πολιτισμένα σε αυτό τον τομέα.

Και βεβαίως δεν κόβουν ενήλικα δέντρα, όπως αυτά που οι αρμόδιοι έκοψαν πρόσφατα στην λεωφόρο Λάρνακος στην Αγλαντζιά. Και όταν υποχρεώνονται να κόψουν κάποιο δέντρο, το κάνουν για λόγους ασφάλειας του κοινού (π.χ. κινδυνεύει το δέντρο να πέσει κάτω και να πλακώσει κανένα πεζό ή κανένα αυτοκίνητο), ή ασφάλειας των υπολοίπων δέντρων. Κάθε δέντρο που κόβεται αντικαθίσταται εντός ημερών με άλλο δέντρο του ιδίου είδους. Και σίγουρα δεν κόβουν δέντρα για να πλατύνει ο δρόμος, ή να καθαρίσει το οπτικό πεδίο, ή για να μην πέφτουν τα ξερά φύλλα στην αυλή μας, ή για να μην στάζει πίσσα στα πλακάκια της βεράντας μας ή δεν ξέρω και εγώ ποια άλλη δικαιολογία μπορεί να σκεφτεί κανείς…

Πριν από μερικά χρόνια, μέναμε σε μια άλλη γειτονιά στην ΜΕΠ, και σε ένα σπίτι τρία ή τέσσερα σπίτια παρακάτω από το δικό μας, έμενε ένα συνταξιούχο ζευγάρι. Ο κήπος τους, μου είχε πει ένας γείτονας, ήταν ένας από τους καλύτερους στην πόλη, και πως ένα σαββατοκύριακο κάθε άνοιξη και κάθε φθινόπωρο, επέτρεπαν στους γείτονες αλλά και σε οποιονδήποτε επιθυμούσε, να τον επισκεφθούν. Πήγαμε και εμείς μία φορά, και ήταν ομολογουμένως πανέμορφα. Πάντως το ζεύγος των συνταξιούχων τον αγαπούσε πολύ τον κήπο του, και όλο και τους έβλεπα στον δρόμο με εργαλεία, κλαδευτήρια και άλλα σύνεργα κηπουρικής. Και πάντοτε χαμογελαστοί και ευγενέστατοι.

Ένα δύο χρόνια μετά που μετακομίσαμε σε εκείνη την γειτονιά, κτυπάει ένα απόγευμα η πόρτα του σπιτιού, και ήταν ο κυριούλης από το σπίτι με τον κήπο, ο οποίος μου ανέφερε ότι περνάει από όλα τα σπίτια της γειτονιάς για να τους απολογηθεί εκ των προτέρων για την οχληρία. Ποια οχληρία ρωτάω εγώ, και ο κυριούλης μου εξηγεί, περίλυπος ότι “αρρώστησε το τάδε σπάνιο δέντρο που έχουμε στον κήπο και αφού το συζητήσαμε με τον γεωπόνο μας και τις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου ΜΕΠ, καταλήξαμε ότι πρέπει να κοπεί γιατί μπορεί η ασθένεια του να μεταδοθεί και σε άλλα δέντρα. Μην ανησυχείτε όμως, γιατί έχουμε εξασφαλίσει τρία δενδρύλια του ιδίου είδους τα οποία θα φυτέψουμε στην θέση του, και εάν πιάσουν όλα, σε 3 χρόνια θα μεταφυτέψουμε τα δύο σε άλλο σημείο. Μεθαύριο που θα το κόψουμε θα σας ενοχλήσουμε, δυστυχώς, κατέληξε.”

Υπερβολικό θα έλεγε κάποιος… Πολιτισμένο λέω εγώ.

Πολύ λυπήθηκα τον αφανισμό των κυπαρισσιών στην λεωφόρο Λάρνακος – φαντάζομαι ότι πολύ σύντομα πιάνουν σειρά αυτά της Κυριάκου Μάτση… Κρίμα.

Στην Λευκωσία έχουμε ελάχιστο πράσινο, και χρόνο με το χρόνο με βλακείες αυτού του είδους, μειώνεται επικίνδυνα. Όπως πάμε, το μοναδικό πράσινο που θα μείνει είναι τα δέντρα στο Μετόχι, στο English School και στο Προεδρικό.

Παρακαλώ στο ταμείο...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Thu, 11 Feb 2016 11:42:00 +0000

Πήαιννε ρε κουμπάρε να πληρώσεις τα πρόστιμα σου τζαι κανεί...

Τζιαι μεν θωρείς παντού σκευωρίες και συνομωσίες...

Δεν έχει σχέση αν άλλοι εκάμαν τα ίδια και χειρότερα και εγλυτώσαν την.

Εκει που σκαει το κυμα της Μεσογειου...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Tue, 08 Sep 2015 16:37:00 +0000

Παρακολουθω αφωνος τις τελευταιες ημερες το δραμα που περνουν οι συνανθρωποι μας που προσπαθουν, συχνα πληρωνοντας με την ζωη τους, να εγκαταλειψουν τις χωρες τους και να φτασουν στην Ευρωπη. Προσπαθουν, συχνα πληρωνοντας με την ζωη τους, να διαφυγουν απο ολοκληρωτικα καθεστωτα, απο εμπολεμες ζωνες, απο κρατη που εχουν καταρρευσει και να προσφερουν ενα καλυτερο αυριο στα παιδια τους.

Ο θανατος του τριχρονου αγοριου απο την Συρια (αλλα και αυτος του πενταχρονου αδελφου του και της μητερας τους) κατεδειξε με τον πιο γλαφυρο τροπο το επικινδυνο αυτου του ταξιδιου... Ενος ταξιδιου που ισως να καναμε και εγω και εσεις αν ενα δυστυχημα γεωγραφιας μας ειχε οδηγησει να γεννηθουμε μερικα χιλιομετρα πιο ανατολικα. Το τριχρονο αγορι που πνιγηκε στην θαλασσα και ξεβραστηκε αψυχο στις ακτες της Αλικαρνασου, εκει που σκαει το κυμα της Μεσογειου θα μπορουσε να ηταν το δικο μου το μωρο, η το δικο σας...

Την ιδια ωρα, ο θανατος του τριχρονου αγοριου κατεδειξε την αδιαφορια μας ως κοινωνια, την αδυναμια του συστηματος της ΕΕ να βρει λυσεις και διεξοδο στην απελπισια αυτων των ανθρωπων. Αληθεια ποτε εγινε αποδεκτο να μην μας νοιαζει; Ποτε εγινε ΟΚ να βλεπουμε απο τις οθονες μας ανθρωπους να πεθαινουν προσπαθωντας να φτασουν στις χωρες μας και αφου πουμε "μανα μου ρε" απλα να αλλαζουμε καναλι;

Ιδιαιτερα αλγεινη εντυπωση μου εκανε η σταση χωρων που μεχρι πριν απο λιγα χρονια ετυχαν μεγαλης βοηθειας απο αλλες χωρες καθως προσπαθουσαν να αποσεισουν απο πανω τους απομειναρια αλλων ολοκληρωτικων καθεστωτων. Ιδιως απο αυτους θα περιμενα περισσοτερη κατανοηση. Για αυτο βγαζω το καπελο σε εκεινες τις χωρες που επεδειξαν πιο ανθρωπινη σταση.

Στην ΕΕ, δεν εχουμε συγκροτημενο προγραμμα νομιμης μεταναστευσης. Δεν υπαρχει καποιο συστημα μεσω του οποιου να μπορει καποιος να αιτηθει και να ερθει στην ΕΕ σε αναζητηση καλυτερης ζωης. Η μονη επιλογη που εχει καποιος, ειναι η παρανομη μεταναστευση και η υποβολη αιτησης ασυλου. Και ολα αυτα σε μια ηπειρο που ηδη αντιμετωπιζει προβληματα υπερηλικου πληθυσμου, και με σοβαρες αναγκες πληθυσμου σε παραγωγικη ηλικια. Αραγε αν ο πατερας του τριχρονου αγοριου μπορουσε να ειχε ερθει στην ΕΕ νομιμα, να δουλεψει χωρις να κρυβεται, να πληρωνει τους φορους και τις κοινωνικες ασφαλισεις του οπως πρεπει, θα ειχε λογο να ρισκαρει την ζωη των παιδιων του, μπαινοντας μαζι με την οικογενεια του σε ενα σαπιοκαραβο;

Απο την αλλη υπαρχει και μια αλλη σοβαρη πτυχη του θεματος: η πηγη του προβληματος, και ο ρολος της ΕΕ, μεσω της δρασης η αδρανειας της. Οι ανθρωποι αυτοι δεν καθονται στα σπιτια τους και ενω περνουν πολυ καλα, αποφασιζουν να φυγουν με κινδυνο της ζωης τους για να ερτουν στην ΕΕ. Φευγουν επειδη οι χωρες τους ειναι σε κριση, κριση που προκληθηκε απο την δραση αλλων χωρων στο εσωτερικο τους, την δραση ακραιων στοιχειων, η απο την κακη διοικηση που ασκειται σε βαρος τους απο τους διαφορους "ηγετες" που πατουν τον λαο τους μες τον λαιμο.

Ακομη και αν δεχθει η ΕΕ ολους τους μεταναστες που της κτυπουν την πορτα, δεν θα λυθει το προβλημα. Το προβλημα θα λυθει μονο αν η ΕΕ ασκησει την επιρροη της, το λεγομενο "soft power" της για να βελτιωθει η κατασταση στο εσωτερικο των χωρων αυτων. Οταν υπαρχει θεληση υπαρχει τροπος και πρεπει να γινει κατι...

Καθε ανθρωπος που πεθαινει στα συνηθως ηρεμα και καταγαλανα νερα της Μεσογειου αποτελει ηχηρο χαστουκι στο συγχρονο και πολιτισμενο προσωπο των δυτικων κρατων. Ας σταματησουμε να κτιζουμε φρακτες για να κρατησουμε εξω τους μεταναστες, αλλα ας τους δωσουμε νομιμες διοδους, και ας λαβουμε μετρα για να μειωσουμε τον αριθμο των ανθρωπων που θα νοιωθει υποχρεωμενος να εγκαταλειψει την χωρα του.

Θυμαμαι την δηλωση καποιου Αφγανου μεταναστη πριν απο λιγες μερες που, καθως κρατουσε το βρεφος του στην αγκαλια του, ειπε στα καναλια οτι "μπορει να καταγομαι απο μια φτωχη χωρα, αλλα ειμαι και εγω ανθρωπος, οπως και εσεις. Εχω και εγω ελπιδες και ανησυχιες. Και το παιδι μου ειναι και αυτο ενα μωρο σαν ολα τα αλλα..."

Πραγματι! Ενα μωρο σαν ολα τα αλλα. Που θα μπορουσε να ειναι το δικο μου μωρο. Οπως θα μπορουσε να ηταν και ο μικρος Αϊλαν, που κειτεται νεκρος εκει που σκαει το κυμα της Μεσογειου...

Ξυλο...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Tue, 25 Aug 2015 18:57:00 +0000

Εδω και λίγες μέρες, από τότε που έσκασε η είδηση δηλαδή, παρακολουθώ είτε στο ιντερνετ, είτε στην τηλεόραση, το βίντεο με τον ξυλοδαρμό του κρατούμενου από τους αστυνομικούς.

Και κάθε φορά που το βλέπω με σοκάρει. Με σοκάρει και με τρομάζει που υπάρχουν ακόμη τέτοια φαινόμενα στον τόπο μας. Για όνομα του θεού δηλαδή.

Που ζούμε; Που είμαστε; Τούτη είναι η χώρα που θα αφήσουμε στις επόμενες γενιές; Θυμούμαι στην δεκαετία του 70 και ίσως αρχές του 80 που είχε κάτι αστυνομικούς (ζαφτιέδες ελάλεν η γιαγιά μου) με κρεμαστή μουστάκα και έδερναν. Σαράντα χρόνια μετά δεν άλλαξε τίποτε;

Θυμάστε την περίπτωση του φοιτητή πριν 10 χρόνια που τον είχαν χαμε στον δρόμο και έδερναν τον 10, νομίζω, αστυνομικοί; Αν θυμούμαι καλά το βίντεο τότε δεν μπορούσε να γίνει δεκτό από το δικαστήριο λόγω κενού στην νομοθεσία. Νομίζω κάπου διάβασα ότι τελικά, 3 απο τους εμπλεκόμενους αστυνομικούς υποχρεώθηκαν σε παραίτηση στην πειθαρχική διαδικασία εναντίον τους, αρκετά χρόνια μετά, αλλά δεν είμαι απόλυτα σίγουρος τι έγινε με εκείνη την υπόθεση.

Βλέπω το νέο βίντεο, και το μένος με το οποίο ο αστυνομικός χτυπά τον κρατούμενο με το "κουρπάτζιη", 45 φορές (!!!) διάβασα κάπου. Ειδικά το κομμάτι που τον χτυπά τόσο δυνατά που του φεύγει το κουρπάτζιη από το χέρι είναι ενδεικτικότατο...

Και τρομάζω στην ιδέα ότι κάπου κάποτε θα μπορούσε το ξύλο αυτό να το φάω εγώ, ή εσείς, ή τα παιδιά μας... Κάπου κάτι να στραβώσει και για οποιοδήποτε λόγο κάποιος ένστολος στην Κύπρο να νομίσει ότι το ξύλο είναι η μοναδική του επιλογή.

Δεν θα σχολιάσω τί έγινε μέχρι και την σύλληψη του κρατούμενου - αλλά νομίζω, μπορεί να έχω άδικο αλλά εγώ αυτό νομίζω, πως δεν μπορεί σε μια ευνομούμενη πολιτεία, να τον χτυπά μέλος της αστυνομίας με τόσο μένος μετά που έχει συλληφθεί και έχει μπεί στο κελί. Ότι και να έκανε ο κρατούμενος, την ώρα που άρχισεν ο άλλος τζιαι εδίαν του πουπάνω, ήταν μέσα στο κελί. Συμφωνώ, κατά την σύλληψη εάν απαιτείται, και στον βαθμό που απαιτείται, να ασκηθεί βία. Αλλά στον κρατούμενο που είναι ήδη στο κελί, δεν υπάρχει δικαιολογία για την άσκηση βίας. Αφού ήταν ήδη μέσα στο κελί κλειδωμένος.

Δεν είμαι ούτε δικαστής, ούτε εισαγγελέας, ούτε δικηγόρος, ούτε ξέρω όλες τις λεπτομέρειες οπότε δεν μπορώ να εκφέρω εμπεριστατωμένη άποψη επί του θέματος, και όλοι είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Πάντως θα παρακολουθήσω την υπόθεση με μεγάλο ενδιαφέρον για δω την τελική έκβαση της στο δικαστήριο.

Κλείνω διατυπώνοντας την ευχή ο αρχηγός της αστυνομίας να υλοποιήσει την δήλωση ότι «τώρα είναι η ώρα των έργων και όχι των λόγων» που βεβαίως μέχρι να την υλοποιήσει, είναι και αυτή, λόγια…

10 χρόνια μετά τον Ηλιο...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Fri, 14 Aug 2015 21:33:00 +0000

Η 10^η επέτειος του αδόκητου χαμού τους δεν είναι σημαντικότερη από την 9^η ή την 11^η, ο πόνος των δικών τους δεν μετριέται ούτε μετριάζεται με τα χρόνια, και η αδικία που νοιώθουν για τον χαμό των αγαπημένων τους προσώπων στην τραγική πτήση της 14/8/2005 δεν είναι εντονότερη ή ηπιότερη σήμερα παρά οποιαδήποτε άλλη ημέρα…

Παρόλα αυτά, δεν μπορούσα να μην γράψω στο μπλογκ μου σήμερα, ότι και εγώ αλλά και πολλά άλλα πρόσωπα, συνεχίζουμε να θυμόμαστε, να στερούμαστε και να θρηνούμε τον κάθε ένα από τους 121.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει, και η μνήμη τους αιώνια…

41 Χρόνια απο την Τουρκική Εισβολή

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Mon, 20 Jul 2015 19:02:00 +0000

Χωρίς άλλο σχόλιο, επειδή ο Μόντης τα λέει άριστα, παραθέτω ένα απόσπασμα απο το "Τρίτο γράμμα προς την Μητέρα":

Μητέρα, αν το βρεις βαρύ το γράμμα μου,
είναι που σκύβει απάνω του ο Πενταδάχτυλος φορτωμένος Τούρκο,
αν το βρεις ασήκωτο,
είναι που γονατίζει απάνω του ο Πενταδάχτυλος φορτωμένος Τούρκο.
Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα ο Πενταδάχτυλος, μητέρα.
Στο κάτω-κάτω το Μόρφου δεν το βλέπουμε,
στο κάτω-κάτω την Κερύνια δεν τη βλέπουμε,
την Αμμόχωστο δεν τη βλέπουμε,
όμως αυτός είν’ εκεί απέναντί μας
και μας κοιτάζει
και μας κοιτάζει μ’ ένα τρόπο.
Και κάθεται βραχνάς και μολύβι στο στήθος μας,
Ομως αυτός είν’ εκεί απέναντί μας
Και δε μπορεί να κρυβεί σαν το Μόρφου,
Και δε μπορεί να κρυβεί σαν την Κερύνια
Και σαν την Αμμόχωστο.
Και λέει: «Λοιπόν»;
Και μας ρωτά: «Λοιπόν»
Είναι δύσκολο, μητέρα, να πιστέψουμε
πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνιας,
είναι δύσκολο να πιστέψουμε
πως μας τους έφερε το «Πικρό νερό» των νεανικών μας εκδρομών.
Αυτή την έννοια είχαν, λοιπόν,
εκείνες όλες οι ροδοδάφνες του,
αυτός ο οιωνός ήταν, λοιπόν,
εκείνες όλες οι κόκκινες ροδοδάφνες του,
αίμα, λοιπόν, προοιώνιζαν,
αυτό το τρυφερό, κελαϊδιστό αίμα προοιώνιζαν;

Οχι δεν καρτερω το sms σας...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Wed, 15 Jul 2015 16:01:00 +0000

Ζω στο εξωτερικο σχεδον 10 χρονια, και πριν να μετακομισω ταξιδευα για την δουλεια τοσο συχνα που εχω σε μονιμη λειτουργια απο τοτε, συνδεση τηλεφωνικου δικτυου μεγαλης ευρωπαικης πρωτευουσας, που δεν ειναι η ΜΕΠ που ζω. Εχω και συνδεση στην ΜΕΠ που ζω.

Συνολικα τρια νουμερα. Μπορει να μου εξηγησει καποιος γιατι το μοναδικο νουμερο που πιαννει ακομα διαφημιστικα μηνυματα, και μαλιστα που εταιριες που δεν ακουσα καν, ποσο δε μαλλον να τους δωκω το κινητο μου, ειναι αυτο της Κυπρου;

Κανει πιον!! Οχι μονο δεν θελω το sms αλλα ειναι και ο καλυερος τροπος να σιγουρευτειτε οτι δεν θα πατησω ποτε στο μαχαζιν σας...

ΓΕΣΥ τζαι πελλαρες...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sat, 27 Jun 2015 12:52:00 +0000

Η χωρα στην οποιαν ανηκει η ΜΕΠ που ζω, εχει εδω και δεκαετιες εγκαταστησει ενα συστημα υγειας αλα ΓΕΣΥ. Αν εισαι αρρωστος πιαννεις τηλεφωνο και κλεινεις ραντεβου με τον γιατρο της γειτονιας σου (με βαση την διευθυνση που γραφει πανω στην καρτα κοινωνικων ασφαλισεων που εχεις). Αν εχει δυο ιατρεια στην γειτονια σου, διαλεγεις οποιο θελεις, αν εχει μονο ενα, εκατσες πανω. Παντως πρεπει να πιασεις τηλεφωνο και να κλεισεις ραντεβου. Αν δεν εχει ραντεβου διαθεσιμα ο γιατρος πρεπει να περιμενεις ωσπου να εχει. Χωρις ραντεβου πεθαινεις...

Αν εισαι εξυπνακιας και πεις οτι εννα παεις στες πρωτες βοηθειες, με το που μπαινεις στο νοσοκομειο, πριν σου καμουν οτιδηποτε, πρεπει να τους δωσεις το χαρτιν που σου εδωκεν ο γιατρος της γειτονιας σου οτι το περιστατικον σου εν αρκετα επειγον, για να χρειαζεται να παεις στες πρωτες βοηθειες. Αν δεν εχεις χαρτιν και ειπες απλα, που να βουρω στον γιατρον της γειτονιας, εννα παω στες πρωτες βοηθειες ολαν, μολις μπεις στο νοσοκομειον πρεπει να πληρωσεις 250 ευρω για το κοστος της εξετασης.

Τελος παντων, πριν ενα χρονο περιπου ενοιωσεν η γυναικα μου κατι πονους στο στηθος, και εκλεισαμεν ενα ραντεβου να παμε στον γιατρον της γειτονιας. Ημασταν τυχεροι και μας ειδεν ο γιατρος την επομενη ημερα. Δεν νομιζω οτι ειναι κατι σοβαρο ειπεν ο γιατρος, αλλα αφου εν στο στηθος, θα στειλω ενα γραμμα στο νοσοκομειο της γειτονιας, να σας δωσουν ενα ραντεβου να πατε στα εξωτερικα ιατρεια να σας εξετασει ο καρδιολογος, αν ενει να καμετε και κανενα καρδιογραφημα. Ποτε το ραντεβου γιατρε; Σε κανεναν μηναν απαντα ο γιατρος.

Η γενεκα μου που ανησυχησεν εμπηκεν στο αυτοκινητο, οδηγησεν ως την διπλανη χωρα και εκαμε το καρδιογραφημαν της σε ενα ιδιωτη γιατρο. Ουλλα καλα ευτυχως.

Περνα ο ενας μηνας, και πιαννουμεν ενα γραμμα που το νοσοκομειο που μας λεει οτι το ραντεβου μας με τον καθηγητη καρδιολογιας Δρ. Ταδε κανονιστηκε για τρεις εβδομαδες μετα απο την ημερα εκεινη (και 4 που περιμεναμε 7). Το χαρτιν μας ενημερωνε επισης, οτι το κοστος της επισκεψης στον καθηγητη θα ανερχετο στα 120 ευρω και οτι δεχονται μετρητα, καρτες, η μεταφορα στην τραπεζαν του καθηγητη, και να βεβαιωθουμεν οτι φευγοντας θα παρουμεν μαζι μας την αποδειξη πληρωμης.

Ερκουνται οι τρεις φτομαδες παμεν στον καθηγητη, εξεταζει την γενεκαν, λαλει της νομιζω πρεπει να καμεις καρδιογραφημα και τεστ κοποσεως. Στην συνεχεια μας εξηγει οτι εχουμεν την επιλογη να παμε στην ιδιωτικη κλινικη του (κρατικου) νοσοκομειου και να κανουμε το καρδιογρσφημα και τεστ σε λιγες ημερες, η να παμεν μεσω του ΓΕΣΥ. Μεσω του ΓΕΣΥ θα παρει καιρον ειπεν μας. Ναι ξερω το λαλω του, εσενα ειδαμεν σε μεσω του ΓΕΣΥ και επηρεν μας 7 εφτομαδες.

Κανετε λαθος αγαπητε μου λαλει ο καθηγητης, μετα απο αιτημα του γιατρου της γειτονιας σας ειδετε με ιδιωτικα, για αυτο επηρεν μονο 7 βδομαδες. Αλλιως θα επαιρνε 7 μηνες, μπορει και περισσοτερο.

Ακουγοντας τα πιο πανω, ειπαμεν βεβαιως να παμεν ιδιωτικα, και την επομενη βδομαδα πηγε η κυρια μου για την εξεταση και ολα ηταν μια χαρα. Τα αποτελεσματα της σταληκαν ταχυδρομικως στον γιατρο της γειτονιας που μας εστειλεν αλλον γραμμα οτι ολα ειναι καλα. Απο την ημερα που ενοιωσε τους πονους η γυναικα μου, μεχρι να πιασουμε το τελευταιο γραμμα επερασαν συνολικα 10 βδομαδες.

Πριν απο 3 μηνες περιπου, και αφου ειχαν περασει 8,5 μηνες απο την μερα που ειχε τους πονους, πιανουμεν γραμμα οτι η γυναικα μου, σε ενα μηνα απο εκεινη την μερα ειχε ραντεβου να δει τον καρδιολογο στο ΓΕΣΥ. Το χαρτιν ελαλεν επισης αν δεν θελουμεν το ραντεβου να τους ειδοποιησουμεν. Πιανουμμεν λοιπον τηλεφωνο και εξηγουμεν οτι ειδαμεν τον γιατρο ιδιωτικα και δεν θελουμε το ραντεβου και ευχαριστουμεν παρα πολυ. Εκοιταξαν στο κομπιουτερ τους και οντως βρηκαν την επισκεψη, την πληρωμη και την εκθεση που εστειλαν στον γιατρο της γειτονιας. Μαλιστα μας ευχαριστησαν που τους ενημερωσαμε.

Σημερα, σχεδον ενα χρονο μετα την μερα που ειχε τους πονους, πιανουμεν γραμμα προς τον κυβερνητικο γιατρο, με κοινοποιηση σε μας, που ελεγε οτι παρα τις προσπαθειες του ΓΕΣΥ να κανονισει σε τρεις διαφορετικες περιπτωσεις ραντεβου μαζι μας, δυστυχως δεν ανταποκριθηκαμε στις επιστολες τους και ως εκ τουτου η γυναικα μου αφαιρεθηκε απο την λιστα αναμονης.

Αν ο γιατρος επιθυμουσε να γινει η εξεταση, με πολλη χαρα θα μας προσθεταν και παλι στην λιστα, κατεληγε το γραμμα.

Και ολα δουλευουν ρολοι. Το τραγικο της υποθεσης ειναι οτι η υπο συζητηση χωρα θεωρειται και οντως ειναι 100 χρονια μπροστα...

Καιρος ηταν...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Wed, 11 Feb 2015 14:32:00 +0000

Αν και χαιρετιζω την αποφαση και ευελπιστω στην αυστηροτατη και καθολικη επιβολη της στο διηνεκες, την ιδια ωρα, δεν μπορω να αντιληφθω γιατι επρεπε να μας παρει 54 χρονια κρατικης υποστασης για να πουμε οτι "δεν γινεται να

χρωστας χρηματα σε ενα κρατικο τμημα και να εισπραττεις την ιδια ωρα απο

αλλο..."

Συμψηφισμος φιλε μου, συμψηφισμος!

Περί ασυλίας και άλλων προνομίων...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Fri, 16 Jan 2015 19:30:00 +0000

Η ασυλία χορηγείται πάντοτε για συγκεκριμένους λόγους - στις πλείστες των περιπτώσεων για να μπορεί ο κάτοχος της ασυλίας να εκτελεί τα καθήκοντα του χωρίς να πρέπει να ανησυχεί για ενδεχόμενη δίωξη του σε περίπτωση που στα πλαίσια πάντοτε της εκτέλεσης της αποστολής αυτής δυσαρεστήσει κάποιους ή προκαλέσει την δικαστική στόχευση του απο οποιονδήποτε.

Σίγουρα όμως δεν χορηγείται για να εκλαμβάνεται ως λευκή επιταγή για την παραβίαση του οποιουδήποτε νόμου, η για την διαφύλαξη του κατόχου της απο την δίωξη σε περίπτωση που επιλέξει να παραβεί τους νόμους για λόγους άλλους απο την εκτέλεση των καθηκόντων του.

Και όπως με όλα τα προνόμια, ο κάτοχος της ασυλίας πρέπει να γνωρίζει την διαφορά μεταξύ της χρήσης και της κατάχρησης.

Ευχαριστούμε που πετάξατε με τις Κυπριακές Αερογραμμές...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sat, 10 Jan 2015 17:57:00 +0000

Θυμούμαι όταν ήμουν 11 χρονών, πέταξα για πρώτη φορά με τις Κυπριακές Αερογραμμές και η εμπειρία μου έμεινε αξέχαστη. Στα παιδικά μάτια μου το ταξίδι ήταν μαγικό και ένοιωθα δέος απέναντι σε αυτό το τεράστιο μεταλλικό πράγμα που μπορούσε να σηκωθεί στον αέρα και να μας πάει σε μια άλλη χώρα. Ακόμη περισσότερο δέος ένοιωθα για τους πιλότους, τους ανθρώπους των οποίων η δουλειά ήταν να οδηγούν αυτό το μαγικό πράγμα, ενώ φοβερή έβρισκα και την δουλειά των αεροσυνοδών.

1-2 χρόνια μετά αποφάσισα, όπως τα πλείστα αγόρια της ηλικίας μου, ότι ήθελα να γίνω πιλότος και άρχισα να ψάχνω το θέμα. Μεταξύ άλλων ανακάλυψα ότι βάσει διεθνών κανονισμών, ο κάθε πιλότος μπορεί να πετάξει μέχρι 100 ώρες τον μήνα, και αν θυμάμαι καλά στις 100 ώρες περιλαμβάνονταν και οι ώρες που ήταν στο αεροδρόμιο ΠΡΙΝ από την αναχώρηση του αεροπλάνου του. Δηλαδή φαντάζομαι ότι μια πτήση Λάρνακα – Αθήνα μετρούσε 3-4 ώρες δουλειάς. Τέλος πάντων, σε πιο μακρινά ταξίδια, π.χ. μια πτήση Λάρνακα – Λονδίνο με την διανυκτέρευση της και την επιστροφή της μετρούσε ως 3-4 μέρες δουλειάς και στην συνέχεια οι πιλότοι είχαν 2-3 μέρες ξεκούραση… Έτο χοντρικά δουλέφκεις 2 βδομάδες τον μήνα, και κάθεσαι 2 βδομάδες το μηνα, ενώ την ώρα που δουλέφκεις εν τζιαι τσαππιζεις, ούτε έχεις κάποιον να σου διά πουπάνω… Μια χαρά δουλιούα…

Θυμάμαι επίσης τα perks των υπαλλήλων, οι οποίοι τον καιρό που μία πτήση στο Λονδίνο κόστιζε 400 λίρες, αυτοί πλήρωναν 50 λίρες και πήγαιναν όπου ήθελαν όποτε ήθελαν. Πλήρωναν τις 50 λίρες και μόλις επιβιβάζονταν, οι συνάδελφοι τους, τους έκαναν και μία επί τόπου αναβάθμιση στην πρώτη θέση και μετά έκλειναν και τις κουρτινούδες μήπως και δούμε εμείς οι κοινοί θνητοί πως ζουν οι υπόλοιποι. Άσε που ούτε λόγος για υπέρβαρο, κλπ κλπ – χρόνια μετά θυμάμαι οι συμφοιτητές μου που είχαν γονείς στην Cyprus Airways μέχρι και πίτες σουβλάκια τους έστελναν οι γονείς τους με τους συναδέλφους τους, όσο συχνά ήθελαν.

Βεβαίως και ήθελα να γίνω πιλότος. Μετά έμαθα ότι η δυσκολία ήταν να καταφέρεις να μαζέψεις τις 60 χιλιάδες λίρες που ήταν τα δίδακτρα για τους 18 μήνες φοίτησης – δυστυχώς δεν κατάφερε ο πατέρας μου να τα μαζέψει. Βέβαια, τόσο κόστισαν τελικά οι σπουδές μου 4 χρόνια – 15 χιλιάδες τον χρόνο μπορούσε να εξασφαλίσει ο πατέρας μου – 60 χιλιάδες σε ένα χρόνο δεν μπορούσε.

Έτσι περιορίστηκα στο να είμαι επιβάτης, και να ακούω κάθε φορά το χειροκρότημα των επιβατών κατά την προσγείωση - τι εμμονή και αυτή, να χειροκροτάς σε ένα ακριβοπληρωμένο υπάλληλο, απλά και μόνο επειδή έκανε την δουλειά του. Πραγματικά δεν νομίζω το χειροκρότημα κατά την προσγείωση να το έχω βιώσει σε άλλη εταιρία εκτός από την Cyprus Airways.

Έζησα πάντως και την εποχή που όλοι λέγαμε ότι οι Κυπριακές ήταν μεταξύ των καλύτερων στον κόσμο - λίγο πιο κάτω από την British Airways και την Virgin Atlantic. Ίσως να ήταν – μάλλον εμείς ήμασταν λιγότερο απαιτητικοί και μας άρεσε την ίδια ώρα να ευλογούμε τα γένια μας και να λέμε ότι ταξιδεύουμε με μία από τις κορυφαίες αερογραμμές στον κόσμο.

Μετά άρχισε ο ανταγωνισμός να εντείνεται, και σε συνάρτηση με τις διάφορες βλακείες τύπου υπεράρυθμες προσλήψεις, ψηλοί μισθοί, Eurocypria, HellasJet αλλά και πτήσεις σε Σρι Λάνκα κλπ, όταν δεν είχαμε πτήσεις για σημαντικές Ευρωπαικές πρωτεύουσες, έβαλαν την εταιρεία σε δύσκολα μονοπάτια.
Μέσα στο αεροπλάνο η εξυπηρέτηση άρχισε να πηγαίνει στο βρόντο, και σιγά σιγά κόβανε τα διάφορα που προσφέρανε, μέχρι που έκοψαν ΚΑΙ τις εφημερίδες… Εκτός από το business class βεβαίως, αλλά μόνο εκεί. Αν ήσουν φίλος ή γνωστός του αεροσυνοδού, σου την έφερνε διακριτικά στο economy, να την διαβάσεις χωρίς να σε δουν οι υπόλοιποι. Θυμούμαι μία φορά που τσακώθηκα επειδή ο μάστρος μου που καθόταν στο business class όταν διάβασε την εφημερίδα του - την δική του που είχε αγοράσει στο περίπτερο πριν επιβιβαστούμε - ήρθε πίσω να μου την φέρει να την δω και εγώ, και ο αεροσυνοδός, που νόμισε ότι έκανα λαθρανάγνωση της εφημερίδας που είχε δώσει στους επιβάτες του club, μου είπε ότι απαγορεύεται… Για όνομα του θεού!!

Επίσης, ποτέ δεν συνήθισα αυτή την καθολική χρήση του ενικού στις πτήσεις της Cyprus Airways, και την αυξητική τάση της οικειότητας που αγγίζει την αγένεια καθώς η διαφορά στην ηλικία μεταξύ του αεροσυνοδού και του επιβάτη αυξανόταν, ή η χρήση του ενικού ανάλογα με το πώς θα σε κόψει ο αεροσυνοδός. Μπορεί να ήμουν 25, 30, 35 χρονών, αλλά ταξίδευα για την δουλεία μου, και ποτέ δεν μπόρεσα να εξοικειωθώ με τον μεσόκοπο αεροσυνοδό που με ρωτούσε "το φιλούδιν μου δαμέ τι εννα πιεί να του βάλω;"

Όταν τα προβλήματα της εταιρίας εντάθηκαν, δυστυχώς δεν επεδείχθηκε απο κανένα εμπλεκόμενο η απαραίτητη καλή θέληση, ενώ ευθύνη έχουν και οι διαδοχικές κυβερνήσεις που δεν επιθυμούσαν να δυσαρεστήσουν τους υπαλλήλους / ψηφοφόρους και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Με το φτωχό μου μυαλό, νομίζω πως η σωστή κίνηση θα ήταν να πούμε, πριν 10 χρόνια ότι το πράγμα δεν πάει άλλο, και να είχαμε καθημερινές πτήσεις για Αθήνα, 3 φορές την βδομάδα για Λονδίνο, Παρίσι, Φρανκφούρτη και Μόσχα τζιαι κανεί. Ισως η κατάσταση να ήταν πολύ διαφορετική αν είχε γίνει κάτι τέτοιο... Θυμούμαι μιαν φορά πετούσα για Ρώμη λίγες μέρες μετά την πρωτοχρονιά. Στο αεροπλάνο, το πλήρωμα ήταν περισσότεροι από τους επιβάτες – δεν κατάλαβα ποτέ γιατί δεν ήρθε η εταιρία που τες προηγούμενες ημέρες και να πει είτε ότι ακυρώνει την πτήση, και να αποζημιώσει και εμένα και τους άλλους 8 επιβαίνοντες, ή να βγάλει προσφορές για Ρώμη με ειδικό τέλος και να το γεμώσει το αεροπλάνο…

Τώρα φωνάζουν και διαμαρτύρονται όλοι, και τα έχουν με την κυβέρνηση που δεν εφεσίβαλε την απόφαση της Επιτροπής και διάφορα άλλα παλαβά. Εδώ και χρόνια ξέραμε όλοι προς τα πού πήγαινε η εταιρία και δεν λάβαμε μέτρα. Άσε που ακούσαμε και το φοβερό ότι έπρεπε να εκτιμηθεί το ότι οι πτήσεις ήταν ασφαλείς και ότι μετέφεραν τον κόσμο στον προορισμό του. Ηταν η δουλειά σας κύριοι – για αυτό σας πληρώναμε.

Από την εταιρία και την εμπειρία μου μαζί της κρατώ τις αναμνήσεις που είχα για πολλά χρόνια ως επιβάτης, όσο και την τρυφερή ανάμνηση της πρώτης φοράς που μπήκα στο πιλοτήριο, αλλά και τα διάφορα που έζησα μέσα στα αεροπλάνα της. Ευχαριστώ και για την ανοχή που επεδείκνυαν οι υπάλληλοι της στα υπερβολικά αυξημένα κιλά που μετέφερα ως φοιτητής – ίσως η ανοχή τους αυτή να αποτελεί και τον δικό μου, προσωπικό, βαθμό συνενοχής στο κλείσιμο της εταιρείας.

Δεν μειώνω την συνεισφορά της εταιρείας στην σύγχρονη Κύπρο, ούτε την προσφορά των υπαλλήλων της, προσφορά για την οποία αμείβονταν επαρκέστατα. Απλά δεν θα ήταν λόγος η συνεισφορά αυτή του παρελθόντος να διατηρήσει στην ζωή μία εταιρία που πλέον δεν ανταποκρίνεται στην αποστολή της, και φαίνεται να έχει κλείσει τον κύκλο της, τουλάχιστον υπό αυτή την μορφή.

Λυπούμαι βεβαίως για τον κόσμο που χάνει την δουλειά του, αλλά η κατάσταση αυτή δεν μπορούσε να συνεχίσει άλλο. Ας φέρουμε τώρα εμπειρογνώμονες, γιατί όχι και Κύπριους, που ζουν στο εξωτερικό και γνωρίζουν από αερομεταφορές και να τους δώσουμε τα σωστά κίνητρα για να κάνουν αυτοί μία σωστή εταιρία με το όνομα και το λογότυπο των ΚΑ, ή έστω για να μας παραντζείλουν πώς να την κάμουμε μόνοι μας. Να εργοδοτηθούν με ορθά δεδομένα και στην βάση προσόντων και όσοι υπάλληλοι των Κυπριακών Αερογραμμών απαιτούνται και να συνεχίσουμε την πορεία μας στο αύριο.

Το πρώτο άτομο που έρχεται στο νου μου ακούει στο όνομα Stelios. Σας λέει κάτι; Ας τον ρωτήσουμε. Κάτι θα ξέρει…

Είμαι τατσίζης;

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Thu, 27 Nov 2014 18:02:00 +0000

Εγώ που κάθε φορά που ακούω ότι γνωστός φίλος επαναλαμβάνει την προσήλωση του στην διαχρονική στήριξη που μου προσφέρει, καρτερώ πότε εννα έρτει η επόμενη του πατσαρκά, είμαι τατσίζης;

Μεσάζοντες...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sat, 15 Nov 2014 09:44:00 +0000

Μπορει κανενας να μου εξηγησει γιατι χρειαζεται μεσαζοντας - που αμοιβεται με προμηθεια επι των πωλησεων φανταζομαι - για να παει στην google, yahoo, msn, cnn και να αγορασει την προβολη ενος προιόντος;

Και μαλιστα οταν σου εχουν πει εδω και χρονια να μην χρησιμοποιουνται μεσάζοντες;

Δηλαδη αν παεις απευθειας, στειλεις τους ενα email και πεις τους εχω 500.000 να ξοδεψω για διαφημιση, εννα σου πουν "σορρυ φιλε μου, πηαιννε ευρε ενα ατζεντη μας και ελα μεσω του;"

Άτε ολαν τζιαι κανει πιον...

Λιμουζίνες

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Thu, 06 Nov 2014 08:41:00 +0000

Αν και θεωρω ότι η απόφαση για μειωση του αριθμού λιμουζίνων κρατικών αξιωματούχων ειναι ορθή και σιγουρα αποτελεί βήμα στην σωστή κατεύθυνση, δεν μπορω παρα να αναρωτηθώ γιατί θα πρέπει το μέτρο αυτό να εφαρμοσθεί το 2016, και οχι απο τον άλλο μήνα; Ποσο δυσκολο ειναι να πεις ότι "ξέρεις φίλε μου, που τον άλλο μηνα θα πηαίννεις με το δικό σου..."

Confirm before dialing...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sun, 02 Nov 2014 21:22:00 +0000

Για πολλά χρόνια ήμουν φανατικός χρήστης του android και δεν το άλλασσα με κανένα άλλο σύστημα. Μάλιστα οποιον εθώρουν με iPhone ελάλουν του ότι επήαν τα λεφτά του χαμένα. Μετά επιασεν μου η εταιρεία ένα iPad και άρεσε μου πολλά η φάση με την Apple.

Μετά εγόρασα και ένα iPhone αφού η ιδέα του να έχω στις δύο συσκευές τα ίδια πράματα και να τα γοράζω μόνο μία φορά και να είναι συμβατά με ενθουσίασεν. Εγύρισα λοιπόν απο το android στο iOS και δεν το μετάνοιωσα.

Υπάρχει μόνο ένα πράμα που μου σπάει τα νεύρα και θέτω ανοικτή ερώτηση σε όλους τους χρήστες iPhone:

Εχει κανένα τρόπο να ΜΕΝ πιάννει τηλέφωνα η συσκευή μόνη της αν πατήσεις κατα λάθος το όνομα κάποιου στα recent calls? Στο android οταν το πατούσες έβγαζε ένα κουτάκι που σε ρωτούσε αν όντως θέλεις να τηλεφωνήσεις και με ένα swipe αποφάσιζες Ναι ή Οχι.

Οποιος έχει τρόπο για να λύσει τούτο το βασανιστικό πρόβλημα χωρίς jailbreak ας μου στείλει ένα μήνυμα - τα στοιχεία επικοινωνίας μου είναι στο about me, στο τέλος.

Ευχαριστώ πολύ!

Άρχοντες...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Wed, 29 Oct 2014 13:05:00 +0000

Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον ότι ουκ αεί άρχει. (Αγάθων,450-400 π.Χ.)

Κλούβες και Ασθενοφόρα

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Tue, 28 Oct 2014 13:51:00 +0000

Σίγουρα δεν είμαι αρμόδιος να κρίνω την απόφαση της δικαστού για την ποινή που επέβαλε στον κατάδικο φοροφυγά πρώην αξιωματούχο, αν και σε προσωπικό επίπεδο αναρωτιέμαι γιατί να του επιβληθούν κάποιοι μήνες μονό, όταν ο νομοθέτης προνόησε για ποινές μέχρι 5 χρόνια φυλάκιση. Αλλά επαναλαμβάνω ότι δεν είμαι ούτε αρμόδιος να κρίνω την απόφαση της δικαστή, ούτε και έχω τις νομικές γνώσεις για να το πράξω.

Σε προηγούμενο άρθρο είχα γράψει για αυστηρές ποινές, και πολύ θα προτιμούσα ο εν λογω κατάδικος φοροφυγάς και ο κάθε όμοιος του, να είχε φάει κάποια χρόνια φυλακή και €250.000 (ναι, διακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ) πρόστιμο.

Πλην όμως, στέκομαι στο ότι με την καταδίκη του εν λογω κατάδικου φοροφυγά, γίνεται, ελπίζω, η αρχή για την καταδίκη μιας σειράς "ονομάτων" που νόμιζαν -και εκείνοι αλλά και εμείς - ότι λειτουργούν περά από το δίχτυ του νόμου. Επιτέλους πρέπει να μάθουμε ότι αν έχεις παραβιάσει το νόμο πρέπει να τιμωρηθείς: να κάτσεις μέσα που λέει ο λαός...

Ο εν λογω κατάδικος φοροφυγάς είναι ο πρώτος πρώην κρατικός αξιωματούχος που κάθεται μέσα για καταδολίευση του κράτους το οποίο είχε ταχθει να υπηρετεί. Έκατσαν και άλλοι μέσα αλλά για αμέλεια ή ανικανότητα. Αύτη είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη που ίσως να σημαίνει την αρχή της ωριμότητας μας.

Για τον συγκεκριμένο, έχω να πω ότι πάντα μου την έδινε το υφάκι που είχε και ο τρόπος που μιλούσε λες και ήταν κανένας αυτοκράτορας... Για ένα άνθρωπο με τόση έπαρση, η καταδίκη του και μονό, και η περιφορά του στους δρόμους της Λευκωσίας με την κλούβα, είναι μια καλή αρχή της τιμωρίας του.

Όπως αναμενόταν, μόλις έφτασε στις Κεντρικές Φύλακες αρρώστησε, και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο. Ελπίζω πως τάχιστα θα συγκληθεί ιατροσυμβούλιο για να δει τι έχει ο εν λογω κατάδικος φοροφυγάς και αν είναι άρρωστος να του παρασχεθεί η δέουσα ιατρική φροντίδα. Αλλά αν δεν είναι, να πάει φυλακή και να κάτσει μέσα να εκτίσει την ποινή του ο απατεώνας...

Στην αναφορά της μονάδας και καμπάνες...

noreply@blogger.com (Standar Kypraios) — Sun, 19 Oct 2014 13:53:00 +0000

Όταν ήμουν στρατό, είχαμε για διοικητή έναν αππωμένο τύπο που ενομιζεν ότι ήταν ο λαμπρότερος στρατηλάτης που εκαμεν ποττε την χάρη στην Κύπρο να την υπηρετήσει προσφέροντας στην ΕΦ τις γνώσεις του...

Διαφώνησα με τα περισσότερα πραματα που τον άκουσα να λέει από "αμβωνος" στην πρωινή αναφορά της μονάδας, και ακόμα και τότε που ήμουν 18 χρονών ψάρακας εθελα να τον πατσαρκασω.

Ένα πραμα μου άρεσε πάνω του: την ώρα που εστεκεσουν απέναντι του αναφερόμενος δεν ήθελε να του κλαψουρίζεις. Έλεγε ότι αμαν είσαι λεβέντης κάμνεις την πελλαρα σου και αν δεν σε πιάσουν καλώς! Αν σε πιάσουν φκαινεις τζιαμε κύριος και λαλείς "ναι κύριε! Έκαμα το και τιμώρα με". Θεωρώ ότι αυτή η ιδιαιτερότητα του και ο ευθύς τρόπος που έβλεπε το θέμα τούτο, ήταν αρκετός λόγος για να ανεχτώ τις υπόλοιπες βλακείες του, και συνεπώς να μεν τον πατσαρκάσω και να υπηρετώ ακόμα...

Βεβαίως όλοι είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, αλλά μου καμνει φοβερή εντύπωση πόσοι ενώ την ώρα που κάμνουν τες πελλαρες τους εν καλοί και λεβέντες, άμαν τους πιάσουν αρχίζουν να κλαιουν και να αρρωστούν.

Είναι σαφέστατη ευθύνη όλων μας να απαιτήσουμε την προσαγωγή όλων αυτών των τύπων στο δικαστήριο και την τιμωρία τους αν είναι ένοχοι, και κυρίως να μην ανεχτούμε τις γελοίες δικαιολογίες τους... Το οφείλουμε για την Κύπρο που θέλουμε να αφήσουμε στα παιδιά μας…