CrystalArt

Artist Storytelling

2013-01-26T06:56:00.001+07:00

Why you should listen to him:

Jarrett J. Krosoczka has been a storyteller since the ripe age of eight,
when he wrote his first book, The Owl Who Thought He Was The Best Flyer,
about an owl who challenged Hermes to a flying race. Since that rather
promising start Krosoczka has published 18 picture books and graphic
novels for children, including the much-loved Lunch Lady series, which
is a two-time winner of the Children's Choice Book Award. Krosoczka
hosts The Book Report with JJK on Sirius XM's Kids Place Live, a radio
show about books, aimed at kids 10 and younger. In 2010 he founded the
Joseph and Shirley Krosoczka Memorial Youth Scholarships at Worcester
Art Museum, to fund classes for young and underprivileged aspiring artists.

Meet his web

http://www.studiojjk.com/

search on January, 9,2013

Creativity : Free Halloween Social Media Icon Set

2011-10-30T11:01:00.000+07:00

แบ่งปัน

Download

Download

download the set (.zip, 2.1 Mb, including .png, .jpg, .ai and .eps)

writingislife Writing Is Life

Amy Tan on creativity

......................Collision (by Max Hattler)

2011-05-15T10:43:00.000+07:00

...........

............Max Hattler's multi-award winning abstract political short film, in HD.
....... Islamic patterns and American quilts and the colours and geometry of flags
....... as an abstract field of reflection.

.............Uncle boonmee... by Apichatpong Weerasethakul speech

2011-05-08T11:04:00.000+07:00

............Beautiful Nature Art by Josh Keyes

2011-05-08T10:02:00.001+07:00

credit Freshpic

Oakland-based artist Josh Keyes has set the art world on fire with his controversial
blend of man and nature. Born in 1969 in Tacoma, Washington, and trained both
at the School of the Art Institute of Chicago and later at Yale University where
he received his MFA in painting, Keyes has an impeccable eye for nature,
and it comes out dramatically in his work. His paintings blend real and
surreal elements into one ever-growing style that distinctly resembles natural
history museum dioramas and cross-section illustrations from vintage science textbooks.

"My work often contains a hybridization of concepts and imagery that express global
concerns about ecological, political, and militarism issues. I try to create work that fuses
my personal mythology and imagery with these concerns. The result is a continuous and evolving pattern of fragmented imagery that slowly unfolds and folds like a patchwork quilt.
The work functions for me as a record of both my personal history and interpretation of
events in the world." – Josh Keyes.

....................................THE STERE0TYPE S0NG

2011-03-25T13:27:00.001+07:00

i like his idea in animation ,lovely VDO ? ( OMG )

จาก: Yourfavoritemartian | สร้างเมื่อ: 23 มี.ค. 2011

DOWNLOAD THE MP3: http://tinyurl.com/StereotypesSong

Lyrics and vocals by Ray Johnson:http://bit.ly/hkgd8U

Beat by Kurt Hugo Schneider:http://bit.ly/eBe5JE

***NOTE***

I did NOT get the Scottish and Welsh mixed up. Yes, the Welsh are known

.......for humping sheep, but to the rest of the world the stereotype

.......applies to the Scottish too.

.......Please look it up before you start arguing about it. :)

***********LYRICS**************

......I've always thought stereotypes were kinda ridiculous,

......So I wrote a song about it and it goes a little something like this.

......I think I love you more than the Japanese love tentacle porn,

......And we should dance dance dance to these stereotypes.

......Let's come together and live in this world like a unibrow on an Indian girl,

......And we should dance dance dance to these stereotypes.

......I love those fat Americans. You know they're so obnoxious.

......They're always eating burgers. They're always holding shotguns.

......And I love Mexicans. The way they mow my lawn.

......They all got 100 kids 'cause they don't know how to put a condom on.

.......Uh huh. 'Cause that's the way they role.

.........You've got to go big like an Israeli nose.

.........If you ever buy a pint for an Irish guy, they're

.........Out of control like a Chinese driver.

.........I love the Middle East, but how do they handle

.........Rockin' burkas while they're riding camels.

.........I love Jamaicans. Yeah, they're cool, but

.........They're always high, so don't let them fool ya.

.........And I love them Puerto Ricans,

.........Even though they wash their ass about once a weekend.

.........I'm just joking. If you didn't know then

........You're a little slow and you're probably from Poland.

.......I think I love you more than the Japanese love tentacle porn,

.......And we should dance dance dance to these stereotypes.

.......Let's come together and live in this world like a unibrow on an Indian girl,

......And we should dance dance dance to these stereotypes.

.............Aw yeah! Let me hear you yell

.............If you love the outback redneck Australians,

And the crooked teeth of an English dude

Or those creepy Italians who think they're smooth.

And how could anyone hate the French.

Yeah, I know their hairy women don't shave their pits.

Brazilian girls is what you want,

Walking around town with that ba-dunk-a-dunk.

I love Africans, but hold up a second.

National Geographic says they're all butt-naked.

Breasts hanging low. What have they done with their clothes.

They've disappeared like coke up a Colombians nose.

Uh oh! They're all on my checklist,

Even Russian guys who drink vodka for breakfast.

They're stereotypes, and if you believe them,

Then your brain is small like a Korean's penis.

I think I love you more than the Japanese love tentacle porn,

And we should dance dance dance to these stereotypes.

Let's come together and live in this world like a unibrow on an Indian girl,

And we should dance dance dance to these stereotypes.

I love Scotsmen though they hump sheep.

(repeat 8x)

I think I love you more than the Japanese love tentacle porn,

And we should dance dance dance to these stereotypes.

Let's come together and live in this world like a unibrow on an Indian girl,

And we should dance dance dance to these stereotypes.

The Wooden Sculptures of Gehard Demetz

2011-03-01T15:30:00.000+07:00

Juxtapoz Magazine

Saturday February 26, 2011

They call Gehard Demetz a mystery artist, because all that is known
about him is that he lives in the mountains of Selva Gardena in Italy.
And he makes these incredible wooden sculptures. We have seen
some surreal sculptures before, but nothing like these made of wood.

Represented by Galleria Rubin in Milan, most of this work has been on exhibition there.

diciannove

The Wooden Sculptures of Gehard Demetz 2010

Story from JuxtapozMagazine Picture from Artist website

28 Popular Movies Recreated in Lego

2011-01-30T14:28:00.000+07:00

Twilight

American Beauty

A Clockwork Orange

The Addams Family

The Exorcist

The Good, the Bad and the Ugly

2001: A Space Odyssey

Back to the Future

James Bond

Butch Cassidy and the Sundance Kid

Harry Potter and the Chamber of Secrets

Inception

Inglourious Basterds

Raging Bull

Reservoir Dogs

Tron: Legacy

Raiders of the Lost Ark

The Silence of the Lambs

Psycho

And these are the photos with scenes he was making from each of this year's Academy Awards Best Picture nominees.

127 Hours

Black Swan

The Fighter

The Kids Are All Right

The King's Speech

The Social Network

Toy Story 3

True Grit

Winter's Bone

Thank FWM from FP

Money Money Money

2010-09-24T18:46:00.000+07:00

Money Money Money - "Gettin' Money With a Mouse and a Wacom Pen (Fuck Comic Sans Fuck Papyrus, Too)" from Brad Chmielewski on Vimeo.

.......Dalton Ghetti Creates Amazing Sculptures On Tips of Pencils

2010-08-07T06:52:00.001+07:00

&amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;&amp;amp;amp;nbsp;&amp;amp;amp;nbsp;&amp;amp;amp;nbsp; &amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;

Dalton Ghetti, an artist from Bridgeport, U.S., has spent a good 25

years of his life working with a razor blade, a sewing needle and a

sculpting knife to carve unique miniature sculptures on the graphite

        of used pencils.

The 49 year old said: "At school I would carve a friend's name into

the wood of a pencil and then give it to them as a present. Later,

when I got into sculpture, I would make these huge pieces from things

like wood, but decided I wanted to challenge myself by trying to make

things as small as possible. I experimented sculpting with different

materials, such as chalk, but one day I had an eureka moment and

decided to carve into the graphite of a pencil"

Dalton uses three basic tools to make his incredible creations

- a razor blade, sewing needle and sculpting knife. He even refuses to

use a magnifying glass and has never sold any of his work, only given

it away to friends. He said: "I use the sewing needle to make holes or

dig into the graphite. I scratch and create lines and turn the graphite

around slowly in my hand"

         The longest Dalton has spent on one piece was two and half years on a pencil
       with interlinking chains. A standard figure will take several months.
       He said: "The interlinking chains took the most effort and I was
       really pleased with it because it's so intricate people think it must be
       two pencils"When Dalton, from Connecticut, USA, first started he would
       become frustrated when a piece would break before being finished
       after he had spent months working on it. He said: "It would drive me
       mad when I would be just a bit too heavy handed and the pencil's tip
       would break. I would get very nervous sometimes, particularly when the
       piece was almost finished, and then I would make a mistake.
                    I decided to change the way I thought about
         the work -when I started a new piece
         my attitude would be 'well this will break
         eventually but let's see how far I get.
         It helped me break fewer  pencils,
         and although I still do break them,

it's not as often"

Dalton, who is originally from Brazil, has a box full of more than

100 sculptures that have broken while working on them that he

affectionately calls 'the cemetery collection'. He said: "I have quite a few

broken pieces so I decided to glue them on pins and into styrofoam for

a display case. People might think it's weird I keep them but they're still

interesting. I worked on them for months so they might be dead

now but at one point I gave them life"

Dalton has made about 100 carvings, and is currently working

on an epic piece inspired by the September 11 attacks on the World

Trade Center. He said: "I decided to make a teardrop pencil carving

for each of the people who died in the attack, about 3,000.

Since 2002 I have carved one every day, it takes me under an hour.

When I'm done they will form one big tear drop. It will take me

about 10 years but it will be worth it"

"I don't make any money from it but that's not what it's about

for me. However, I would love for a gallery owner in England to fly

me over to put on a show," he said.

credit: P'Dang , Thanks for this story

see more :Amusingplanet

Speed portrait in iPhone Brushes app _ 1

2010-07-04T10:30:00.000+07:00

This is a demonstration of the Steve Sprang app "Brushes" for iPhone
/iPod touch.It took about 17 minutes
credit davidonze

"First Time" Pry & MayT Project

2010-06-17T06:58:00.000+07:00

'Marvel Super Heroes 4D' Opens at Madame Tussauds

2010-06-03T06:35:00.000+07:00

Do you ever fantasize about meeting the Incredible Hulk,
Wolverine and Spider-Man? Well, you can't.
(Also, maybe you shouldn't tell people that.)

But at least you can gawk at their replicas at the London location
of Madame Tussauds celebrity wax museum, which has recently
opened an entire exhibition dedicated to Marvel legends. "Marvel
Super Heroes 4D" lets you feel the waxy grip of a full-length statue
of Captain America; stroll through the superhero penthouse;
and enter the headquarters of S.H.I.E.L.D., the Hall of Heroes
and Tony Stark's workroom.

And if you Marvel fanatics aren't already buying tickets, the final
experience is the "Marvel Super Heroes 4D" cinema attraction,
where you can watch heroes like Wolverine, Iron Man, Spider-Man
and the Hulk duke it out with Dr. Doom in a 360-degree visual
experience, screened in Madame Tussauds' famous domed auditorium.

Keep reading for more pictures from the exhibit.

Get ready for the ultimate 4D adventure!

Step into the spectacular 284 seat 4D cinema to witness something
incredible. Sitting beneath the 360 degree screen, your senses are
bombarded by 70 mind blowing effects from the wind in your hair
to tremors beneath your feet all packed into an adrenalin fuelled,
nine minute movie featuring the worlds favourite Super Heroes
saving London from impending doom.

credit to
1.Exclusively at Madame Tussauds London!TussaudsLondon
— May 21, 2010 —
2.Asylum
3.Blogomatic3000.com

Movies Kingkong ' PIXELS' by PATRICK JEAN

2010-06-02T11:06:00.002+07:00

credit Onemoreprod

New York invasion by 8-bits creatures !

PIXELS is Written, directed by : Patrick Jean' latest short film, shot on location in New York.

Director of Photograhy : Matias Boucard

Massive search for art thieve_Paris

2010-05-23T07:03:00.000+07:00

Like a movies trailer

Money face

2010-05-01T18:43:00.024+07:00

Money Faces

Most money bills have famous
people on them - presidents,
royalty, religion leaders or any other
people lucky enough to get their face
on a bill. If you don’t mind folding a bill
(I know some people that do)
you can make something really neat.
All you need is a bill with
a portrait and get folding.

Origami-ART

2010-05-01T17:02:00.005+07:00

NAKAISM 's works

Money Origami Artist


   Buddhist image


   King Rama.4-King Rama.9

Prince Elizabeth & Love

　

   Japanese Princess　

   Panda-Mao Zedong

   Diamond

   Lion-Ramen

   CHINAเหมาเหมา


   Lion-King

King-Worm

Twelve zodiacal signs for”Money Origami Art Exivision ” in Hongkong



   Spiderman-Jackson




   Tiger mask



   Astronaut-Ho

   The Tower of Babel


   Sphinx

   Mount Lee และ Noguchi ญี่ปุ่นและเกาหลี VS นักมวยปล้ำซูโม่




   Mermaid


   Rabbit-Mo


     Majour Leager Gogh

ฟังเพลงคลาสสิกเสริมราศี

2010-04-28T06:39:00.000+07:00

ฟังเพลงคลาสสิกเสริมราศี
by ลูกเสือหมายเลข9.

คนส่วนใหญ่จะเชื่อเรื่องการเสริมดวงชะตา โดยเรื่องนี้เริ่มขึ้นเมื่อ โรเบริต์ โคแวน นักเขียนของ BBC Music ได้เขียนเรื่องราวของ Music and Zodiac ไว้ตั้งแต่ปี 1994 ว่าการฟังเพลงคลาสสิคให้ตรวกับราศี จะช่วยเสริมชีวิตของคุณ
เรื่องนี้จริงไม่จริงคงตอบยาก แต่ที่จริงแน่นอนคือ ใครที่ฟังดนตรี จะอารมณ์ดีครับ

ราศีเมษ (21 มีนาคม - 20 เมษายน)
เป็นคนธาตุไฟ เป็นราศีของผู้นำและสงคราม เป็นผู้ริเริ่มกระทำการและชอบความประหลาดใจ แต่บางครั้งก็อาจเป็นผู้ที่ชอบความรุนแรง
โคแวนบอกว่าเพลงที่เหมาะกับผู้ที่เกิดในราศีนี้ก็คือ Four Orchestra Suit ของโยฮัน เซบาสเตียน บาค
เพราะใครฟังแล้วจะรู้สึกสงบ ตามด้วย ซิมโฟนี่หมายเลข 5 และ 7 ของเบโธเฟน ซึ่งจะทำให้รู้สึกตื่นเต้นเร้าใจและเติมไฟแห่งชีวิตและความเกรียงไกรให้ผู้ที่เกิดในราศีนี้ได้เป็นอย่างดี

ราศี พฤษภ (21 เม.ย.-20 พ.ค.)
เป็นราศีแห่งความอดทน สัญลักษณ์เป็นรูปวัว
คนที่เกิดราศีนี้ค่อนข้างอดทนและดูตัวใหญ่ๆหน่อย รักความสบาย ชอบเรื่องสวยๆ งามๆ ละเอียดและช่างประดิดประดอย
เพลงที่เหมาะกับราศีนี้ก็คือเพลงที่ฟังแล้วสดชื่น อย่างเช่นไวโอลินคอนแชร์โต้ของวิวาลดี้ หรืองานของชูเบริต์ ประเภทงานเปียโน
อีกงานที่เพราะสนองความละเมียดละมัยได้เป็นอย่างดีนั่นก็คือ ซิมโฟนี่หมายเลข 2 ของโยฮันเนส บราห์ม เพราะกำลังพอดี ไม่เร่งเร้าจนเกินไป และอีกเพลงหนึ่งที่โคแวนบอกว่าเหมาะกับคนราศีนี้คือ ซิมโฟนีหมายเลข 4 ของกุสตาฟ มาห์เลอร์
และที่ลืมไม่ได้อีกเพลงหนึ่งนั้นก็คือ เปียโน คอนแชร์โต้หมายเลข 1 ของ ไชคอฟสกี้

ราศีเมถุน (21 พ.ค.-21 มิ.ย.)
ราศีนี้มีสัญลักษณ์เป็นรูปคนคู่ และมีธาตุลมเป็นเจ้าเรือน
โคแวนบอกว่าส่วนมากกลุ่มคนนี้เป็นพวกนักการสื่อสารโดยกำเนิด เป็นนักข่าวที่ยิ่งใหญ่ พวกอยากรู้อยากเห็น ชอบเดินทาง อยู่นิ่งไม่ค่อยได้ขณะเดียวกันเป็นพวกอ่อนไหว ใจอ่อน วอกแวก
เพลงที่เหมาะกับราศีนี้แน่นอนว่าต้องงาน Septet Op.20 ของเบโธเฟน เพราะเป็นงานชิ้นเล็กๆแต่เร้าใจดี
นอกจากนั้นก็แนะนำให้ฟัง Carnaval ของโรเบิร์ต ชูมันน์ งานเบาๆที่มีโครงสร้างของเพลงทีสดใสน่ารักงดงามมากจริงๆ
แต่สำหรับคนราศีเมถุนที่กำลังแย่ เช่น เป็นโรคปวดหัว ขอให้ลองฟังเพลงโอเปอเร็ตต้าของออฟเฟนบาค หรืองานของริชาร์ด สเตราส์ ด้วยเรียกว่าคลายเครียดได้ดีจริงๆ

ราศีกรกกฎ ( 22 มิ.ย.- 22 ก.ค.)
คนราศีนี้เป็นคนธาตุน้ำและดวงดาวที่มีอิทธิพลคือ"ดวงจันทร์"
ลักษณะภายนอกคนราศีนี้อาจจะดูเก้งก้าง เป็นนักอนุรักษ์ เป็นกลุ่มรักบ้านเกิดชอบอยู่ติดกับบ้าน บางทีชอบอยู่คนเดียว มีลักษณะเป็นนักการทูต แถมขี้น้อยใจด้วย
คนราศีนี้เป็นนักการเมืองเก่งนะครับ เพราะเอาใจ"แม่ยก"ได้สุดยอด
เพลงที่จะนำมาให้คนกลุ่มนี้เสริมดวงคือเพลง ซิมโฟนีหมายเลข 40 ของ โมซารต์ และ The Sessions ของกลาซูนอฟ ฟังแล้วจะรู้สึกร่าเริง
ที่ต้องแนะนำเสริม คือเพลงของโชแปงเพราะโรแมนติก อ่อนหวาน พลิ้วมาก โดยเฉพาะเพลง Preludes

ราศีสิงห์ (23 ก.ค.- 22 ส.ค. )
เป็นคนธาตุไฟ แต่เป็นธาตุไฟในต้นฤดูหนาว
นิสัยของคนราศีนี้คือ ความภูมิใจในตัวเอง คือเป็นคนเจ้ายศและบ้ายอ มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ รู้สึกอบอุ่นเวลาอยู่ใกล้
สำหรับคนกลุ่มนี้เพลงที่เหมาะกับคุณก็ต้องเป็นเพลงที่กระตุ้นไฟให้ลุกโชนอยู่ตลอดเวลา เพลงที่น่าสนใจได้แก่ Firework ของฮันเดล เพิ่มความอบอุ่นในใจของคนราศีนี้ให้คุกรุ่นอยู่ตลอดเวลา
อ้อ โคแวนบอกว่า เพลงประเภทเพื่อศาสนา ก็เหมาะกับคนราศีนี้ครับ

ราศีกันย์ (23 ส.ค.-23 ก.ย. )
ชอบวิเคราะห์ เก็บความรู้สึกเก่ง ที่แย่ก็คือขี้ระแวง ย้ำคิดย้ำทำ
โคแวนแนะว่า เพลงที่แสดงความซับซ้อนหรือแสดงการแตกตัวของตัวโน๊ตจะดีอย่างมากทีเดียว
เพลงที่ดีที่สุดหรับราศีนี้ก็คือ งานซิมโฟนีหมายเลข 4 ของโยฮันเนส บราห์ม เพราะมันซับซ้อนแฝงเมโลดี้จริงและเมโลดี้หลอกนะคะ ถ้ายังไม่พอก็อาจจะลองไปฟังงาน Suite ของสตราวินสกี้ เช่น Firebird หรือ Pulcinella

ราศีตุลย์ (24 ก.ย. - 23 ต.ค.)
ราศีนี้ตรงตามสัญลักษณ์คือตราชั่ง
รักษาความเป็นธรรม ความยุติธรรม ให้ความอบอุ่นผู้ที่อยู่รอบข้างได้ดี มีเสน่ห์ ใจเย็น มองโลกในแง่ดี ส่วนข้อเสียถ้าจะมีบ้างก็คือเชื่อมั่นตัวเองมากเกินไป
เพลงสำหรับคนในราศีนี้ โคแวนแนะนำให้ฟังเพลงที่ให้ความรู้สึกเย็นๆ เพลงเรียบๆ แต่ไม่ธรรมดา เช่น ซิมโฟนี หมายเลข 4 ของเบโธเฟน ของ ไชคอฟสกี้ก็ได้ หรืองานบัลเล่ต์ Apollon ของ สตราวินสกี้ ที่ไม่ร่าเริงสุดๆ แต่เยือกเย็นดี หรือเปียโนคอนแชร์โต หมายเลข 4 ของเบโธเฟน

ราศีพิจิก (24 ต.ค.-24พ.ย.)
ราศีนี้มักเป็นผู้ที่ดูลึกลับ เชื่อมั่นในตัวเองสูงมากถึงมากที่สุด มีสัญชาตญาณในการปกป้องตัวเองสูง
คนราศีแมงปอนี้เก็บงำความรู้สึกได้เก่งมาก
เพลงที่เหมาะกับราศีนี้ก็เลยต้องลึกลับตามไปด้วย เช่นเพลงของซิเบลิอุส แล้วก็ เอ็ดเวิร์ด กรี๊ก
อีกเพลงที่จะขาดเสียไม่ได้เลยก็คือเพลง ซิมโฟนีหมายเลข 6 ของไชคอฟสกี้ หรือที่เรียกว่า Pathetique สุดท้ายก็คือเพลง Preludes ของ เดอบุสซี่

ราศีธนู(23พ.ย.-21ธ.ค.)
มีธาตุไฟเป็นเจ้าเรือน
คนราศีนี้จึงตั้งใจสูง ทำอะไรมีจุดหมาย มองโลกในแง่ดีและมีจิตเมตตาสูง จึงเป็นคนหมกมุ่น หัวแข็ง ไม่เชื่อคนง่าย
เพลงที่คนราศีนี้ต้องการตามมุมมองของโคแวน จึงเป็นเพลงที่อบอุ่นเข้าไปกระตุ้นและส่งเสริมความตั้งใจ หรือไม่ก็เป็นเพลงที่ให้ความรู้สึกใหญ่ๆ อย่างแบรนเดินเบอร์กคอนแชร์โต้ ของบาค ที่อบอุ่น หรือซิมโฟนี่หมายเลข 41 หรือจูปิเตอร์ และซิมโฟนีหมายเลข 1 ของบราห์ม ที่คล้ายซิมโฟนี่หมายเลข 9 ของบีโธเฟ่น

ราศีมังกร(22ธ.ค.-20ม.ค.)
คนราศีนี้เป็นพวกชอบโดดเดี่ยว กล้าเผชิญหน้า ดิ้นรนเก่งและมีเซนส์ในการคาดคะเนล่วงหน้า แค่ลักษณะแย่ของคนราศรีนี้คือมักจะกังวลจนเกินไป
เรื่องประหลาดคือคนราศีนี้จะต้อง"เหนื่อย"กว่าจะประสบความสำเร็จ เพราะต้องฟันฝ่ามากกว่าคนราศีอื่น
โคแวนบอกว่าคนราศีนี้ต้องฟังเพลง Pathetique โซนาต้าของเบโธเฟ่น หรือ Enigma Variations ของเซอร์เอ็ดเวิร์ด เอลก้า ซึ่งกระหึ่มแฝงการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่

ราศีกุมภ์(21ม.ค.-19ก.พ.)
คนราศีนี้ตรงไปตรงมา ใครได้แฟนเป็นคนราศีนี้จะดีเยี่ยม แต่ห้ามทำให้เธอโกรธนะครับ เพราะสาวราศีนี้จะจำไปจนตาย
คนราศีนี้คำนวณเก่ง เดาใจคนเก่ง แต่ลักษณะอาจจะดูเชื่องช้าจนเหมือนคนขี้เกียจ
เพลงของคนราศีนี้จึงต้องเป็นเพลงที่สำแดงพลังอย่างตรงไปตรงมา เต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ สีสันเจิดจ้า นั่นคือซิมโฟนี่หมายเลข 9 ของเบโธเฟ่น ไม่ก็เป็น Mass in B minor ของโยฮัน เซบาสเตียน บาค และ Requiem เพลงบรรเลงเพื่อคนตายของ Faure

ราศีมีน(20ก.พ.-20มี.ค.)
ชาวราศีนี้เป็นพวกธาตุน้ำ สัญญลักษณ์จึงเป็นรูปปลาคู่
ชาวราศีนี้ชอบใฝ่รู้ มีความใฝ่ฝันและจินตนาการสูง ขยัน แต่บางครั้งดูจะงมงาย ตกอยู่ใต้อิทธิพลของบางอย่างมากเกินไป และชอบยึดติดกับตัวบุคคล
เพลงที่เหมาะกับคนราศีนี้จึงควรจะเป็น Requiem ของโมสาร์ท ไม่ก็เป็นซิมโฟนี่หมายเลข 2 ของโรเบิร์ต ชูมันน์ รวมทั้ง Petrshka ของอิกอร์ สตราวินสกี้ และ La Mer ของเดอบุสซี่

Amazing LEGO Art by Nathan Sawaya

2010-04-04T07:22:00.005+07:00

Nathan Sawaya, a 33 year old New York based artist builds a living out of Lego. He left his career as a lawyer and became a Lego artist. Sawaya's art is currently touring North American museums in a show titled 'The Art of the Brick'. It's the only exhibition that focus exclusively on Lego as an art medium.

According to journalist Scott Jones, Sawaya is a surrealist mash-up of forms and artists. Imagine Frank Lloyd Wright crossed with
Ray Harryhausen² , or Auguste Rodin³crossed with Shigeru Miyamoto⁴, and you start to get a sense of where Sawaya is coming from.

Some artists use paint, others bronze –
But for Nathan Sawaya he chooses to build
his awe-inspiring art out of toy building blocks.
LEGO® bricks to be exact. The former corporate lawyer quit his job in 2001 to focus on becoming
the world's foremost LEGO artist.
With more than 1.5 million colored bricks in his New York studio, Sawaya's sculptures take many forms. ⁵

Ever wonder what the inside of Nathan's mind might be like? Here is your chance to get a glimpse. Nathan Sawaya will be showcasing some of his most personal works at the Agora Gallery in New York City.⁶

Nathan Sawaya is an inspiring artist and check out his Lego art works with 30 more pictures after the jump.¹

Thank you available from :

1. http://www.hemmy.net/2007/11/29/
the-lego-brick-artist-nathan-sawaya/
2. http://www.youtube.com/watch?v=U9kmjW73-v4&feature=player_embedded#4&feature
=player_embedded
3. http://www.starlight-tower.com/The_Kiss.html
4. http://www.google.com/url?q=http%3A%2F%2Fwww.wiidebate.com%2Ftag%
2Fmiyamoto%2F&usd=2&usg=AFQjCNGR1AgX_HrY-cslQXlBb8qpT0ollw
5. http://www.davesblogcentral.com/2009/09/lego-artworks-by-nathan-sawaya.html6. http://www.brickartist.com/

LEGO® Brick Sculpture of Nathan Sawaya

2010-04-04T07:09:00.001+07:00

Nathan Sawaya

Reception:
Thursday, March 25, 2010 6-8 pm

Exhibition Dates:
Mar 23 - Apr 13, 2010

at Agora Gallory ,New York.

จาก Inspiration from Nathan Sawaya's artworks

Nathan Sawaya has taken a childhood fascination with a

ubiquitousbuilding block and transformed it into a

captivating artistic medium.Sawaya constructs

large-scale sculptures with LEGO® bricks,utilizing their

multifarious shapes and brilliant colors to create awide

range of subjects including desserts, planets, pop

cultureicons, and even a life-sized self-portrait.

Sawaya, thoughworkingwith a decidedly unyielding

medium, is able to create expressionistimages that

effect lithe curves and forms. Within his oeuvre, one

isstruck by the endless possibilities of this medium;

it is as limitlessas his fertileimagination.Moreover,

Sawaya’s work is a testament to thebricks as a

meansfor creating fine art, something that has great

power, as is indicatedby viewer’s reactions.

“I am seeing children and families whohave never

stepped into an art galleryin their lives being drawn

inbecause of my work.” Sawaya livesand works

in Manhattan.His work may be seen at

www.Art-Mine.com/ArtistPage/Nathan_Sawaya.aspxSawaya’s

upcoming premier marks the first occasion of a solo

exhibition comprised entirely of LEGO bricks

in New York.

Messi_the soccer inspiration for me :D

2010-03-26T13:05:00.002+07:00

Watch &amp;lt;a href="http://www.fanpop.com/spots/lionel-andres-messi/videos/121607"&amp;gt;Commercial Messi - Impossible is Nothing&amp;lt;/a&amp;gt; on &amp;lt;a href="http://www.fanpop.com/"&amp;gt;Fanpop&amp;lt;/a&amp;gt;

Watch <a href="http://www.fanpop.com/spots/lionel-andres-messi/videos/1523879">Lionel Messi - fan vid (Best Goals)</a> on <a href="http://www.fanpop.com/">Fanpop</a>

๏~* Cool Paintings *~๏

2010-03-07T13:31:00.006+07:00

From my Friend FWM: P'Mali.

“ผ่านโตเกียว 0 องศา : Trans - Cool TOKYO”งานสะสมศิลปร่วมสมัยจากฯญี่ปุ่นเดินทางสู่ไทย

2010-03-07T08:09:00.001+07:00

Press Release (for English please scroll down)
ปฏิทินข่าว ณ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

“ผ่านโตเกียว 0 องศา : Trans - Cool TOKYO”

วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2553 - 28 มีนาคม 2553 | แถลงข่าวในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา 16.30 น. | 10.00 น. – 21.00 น. ณ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

ศาสตราจารย์ ดร.อภินันท์ โปษยานนท์ รองปลัดกระทรวงวัฒนธรรม เปิดเผยว่า กระทรวงวัฒนธรรม ร่วมกับหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครและพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยโตเกียว นำเสนอนิทรรศการศิลปะร่วมสมัยญี่ปุ่นด้วยผลงานกว่า ๓๐ ชิ้นจากงานสะสมของพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยโตเกียวกว่า ๔,๐๐๐ ชิ้น นิทรรศการนี้เป็นส่วนหนึ่งในโครงการส่งเสริมวัฒนธรรม เพื่อสร้างเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของกระทรวงวัฒนธรรมและโครงการสนับสนุนประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม จากมูลนิธิโตเกียว

จากผลงานป๊อปอาร์ตในช่วงแรกของศิลปินที่มีชื่อเสียงอย่าง ยาโยอิ คุซะมะ และผลงานสื่อภาพลักษณ์อันหลากหลายของ มอริมุระ ยาสุมะสะ เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในการสร้างสรรค์อัตลักษณ์ ใหม่ของศิลปินญี่ปุ่น โดยเฉพาะในบทบาทที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมสมัยนิยมในช่วงหลังของศตวรรษที่ ๒๐ แก่นสำคัญของนิทรรศการนี้เจาะลึกไปที่ผลงานสำคัญของศิลปินเช่น โยชิโตโมะ นาระ ศิลปินร่วมรุ่น รวมถึงรุ่นหลังที่ตามมาในศตวรรษเดียวกัน โดยแต่ละผลงานแสดงให้เห็นถึงการถ่ายทอดด้วยรูปแบบที่หลากหลาย เน้นแนวความคิดร่วมสมัยที่สะท้อนประเด็นของความสัมพันธ์และอัตลักษณ์ที่ไม่คงที่ ซึ่งลักษณะเฉพาะนี้เป็นผลสีบเนื่องมาจากยุคข้อมูลข่าวสาร เสรีภาพที่ขยายเติบโต ความผันผวน จากภาวะสุกงอมในระบบทุนนิยม รวมถึงการเปิดกว้างในการรับค่านิยมอย่างไม่มีข้อจำกัด

pixcell - elk #2, 2009 by Kohei Nawa

image © OMOTE nobutada courtesy of the hermès Foundation

ถ้า เอามาแปะในบล็อกแบบนี้ผิดลิขสิทธิ์มั้ยนะ

from:http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=foneko&month=09-2009&date=24&group=2&gblog=445

นิทรรศการได้แบ่งเป็น ๓ ภาค โดยภาคแรกเป็นผลงานที่มีรากฐานจากการ์ตูน หุ่นยนต์ นิยาย วิทยาศาสตร์ เรื่องราวและปรากฏการณ์แห่งยุคสมัยล่าสุดในญี่ปุ่น ศิลปินในภาคนี้คือ โยชิโตโมะ นาระ ทาคาชิ มูราคามิ และศิลปินผู้สร้างงานจิตรกรรมด้วยตุ๊กตาอย่าง มิกะ คาโต ภาคที่สอง นำเสนอ ศิลปินผู้มองหาตัวตนใหม่ในบริบทของโลกาภิวัตน์ ผ่านการทำงานในการรวบรวมความคิด การแทรกแซงและการนำเสนอสถานะ สังคมที่ดำรงอยู่ ภาคนี้ประกอบด้วยศิลปินทางด้านวิดีโออาร์ตอย่าง โคกิ ทานากะ และคาซึฮิโกะ ฮาชิยะ ศิลปิน ผู้ซึ่งนำเสนอเครื่องมือสำคัญในการดำรงชีวิตในอนาคต และภาคสุดท้ายกล่าวถึง ศิลปินผู้หยั่งรากผลงานลงบนฐานความรู้สึกผสมกับเรื่องราวในชีวิตประจำวัน แนวความคิดแบบป๊อปอาร์ตสำหรับพวกเขามี คุณประโยชน์ คล้ายเครื่องมือเพื่อการอยู่รอด โดยทำหน้าที่ในการรักษาอัตลักษณ์ ความสามารถในการรับรู้และความสัมพันธ์ ที่มี ต่อสภาวะแวดล้อม เช่นในผลงานของ ซอน อิโต ผู้ขยายความฝันลงบนผลงานผ้าปัก หรือเคียวโกะ มูราเสะ ผู้นำเสนอผลงานในแนวศิลปะเอ็กเพรสชั่นนิสม์แบบมุ่งเน้นความรู้สึกภายใน หรือผลงานของฮารุกะ โคจินผู้สร้างฉากจินตนาการจากกลีบดอกไม้และดอกไม้ประดิษฐ์ และผลงานสร้างสรรค์ผ่านสื่อหลากรูปแบบอย่าง ของคีจิโร่ อาดาจิ ศิลปินผู้เปลี่ยนตู้โทรศัพท์ที่ไม่ใช้แล้วเป็นตู้เดี่ยวดิสโก้ รวมถึงมาซะคัทสึ ทาคากิ ผู้เบี่ยงเบน จากงานวีดีโอจ๊อกกี้ สู่งานจิตรกรรมที่รังสรรค์อย่างมีชีวิตโดยการผสมผสานเข้าไปในงานวิดีโอและดนตรี

โดยรวมแล้วนิทรรศการนี้เผยให้เห็นถึงทัศนคติที่สัมผัสได้ในนักสร้างสรรค์รุ่นใหม่ๆ ที่ยังคงไว้ซึ่งความเคลือบแคลงสงสัยและในขณะเดียวกันยังสามารถรับรู้และแปลความหมายของวัฒนธรรมนิยมผ่านสื่อ แห่งยุคสมัย ศิลปะร่วมสมัยในนิทรรศการนี้จะส่งสารข้ามผ่านโตเกียว เสริมให้เกิดภาพลักษณ์เพื่อ สร้างบรรยากาศของการแลกเปลี่ยนอันดีที่จะเกิดขึ้นได้ทั่วทั้งทวีปเอเชีย

ผ่านโตเกียว 0 องศา
ศิลปะร่วมสมัยญี่ปุ่น
จากงานสะสมของพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยโตเกียว
25 กุมภาพันธ์ 2553 ถึง 28 มีนาคม 2553
ห้องนิทรรศการชั้น 7
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร สี่แยกปทุมวัน

ศิลปิน: โคจิน ฮารุกะ
ชื่อผลงาน: reflectwo
ปีสร้าง: 2549
เทคนิค: สื่อผสม (ดอกไม้ประดิษฐ์)
ขนาด(ซ.ม.): แปรผันตามพื้นที่

ARTIST: KOJIN Haruka
TITLE: reflectwo
YEAR: 2006
TECHNIQUE: Mixed media (artificial flowers)
DIMENSION (CM.): Size variable
--------------------

กระทรวงวัฒนธรรม ร่วมกับหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

และพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยโตเกียวนำเสนอนิทรรศการศิลปะร่วมสมัยญี่ปุ่น

ด้วยผลงาน 30 กว่าชิ้นจากงานสะสมกว่า 4,000 ชิ้นของพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยโตเกียว

แก่นสำคัญของนิทรรศการนี้เจาะลึกไปที่ผลงานสำคัญของศิลปิน เช่น

โยชิโตโมะ นาระ ศิลปินร่วมรุ่น รวมถึงรุ่นหลังที่ตามมาในศตวรรษเดียวกัน

โดยแต่ละผลงานแสดงให้เห็นถึงการถ่ายทอดด้วยรูปแบบที่หลากหลาย

เน้นแนวความคิดร่วมสมัยที่สะท้อนประเด็นของความสัมพันธ์และอัตลักษณ์ที่ไม่

คงที่ซึ่งลักษณะเฉพาะนี้เป็นผลสีบเนื่องมาจาก ยุคข้อมูลข่าวสาร เสรีภาพที่ขยายเติบโต

ความผันผวน จากภาวะสุกงอมในระบบทุนนิยม รวมถึงการเปิดกว้าง

ในการรับค่านิยมอย่างไม่มีข้อจำกัด

----------------------------------------

นิทรรศการศิลปะจาก พิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยโตเกียว

“ผ่านโตเกียว 0 องศา” (Trans-Cool TOKYO)

เปิดให้ชมแล้ววันนี้

ผลงานศิลปะจากงานสะสมในพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยโตเกียว

พิพิธภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกของญี่ปุ่น เดินทางมาให้คนไทยได้ชม

แล้ววันนี้ ในนิทรรศการ “ผ่านโตเกียว 0 องศา” (Trans-Cool TOKYO)

พบงานศิลปะแห่งยุคสมัย ประติมากรรมคริสตัลอันน่าอัศจรรย์ จิตรกรรมมีชีวิต

วีดีโออาร์ต และอีกหลากหลายรูปแบบ ที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

กรุงเทพฯ – 25 กุมภาพันธ์ 2553: กระทรวงวัฒนธรรม

ร่วมกับหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร และพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยโตเกียว

(Museum of Contemporary Art Tokyo) นำเสนอนิทรรศการศิลปะร่วมสมัยญี่ปุ่น

“ผ่านโตเกียว 0 องศา” ด้วยผลงาน 30 กว่าชิ้นจากงานสะสมกว่า 4,000 ชิ้น

ของพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยโตเกียว โดยนายธีระ สลักเพชร รัฐมนตรีว่าการ

กระทรวงวัฒนธรรม และนายยูจิ คุมามารุ อัครราชทูตวิสามัญของญี่ปุ่น

เป็นประธานร่วมในพิธีเปิดนิทรรรศการดังกล่าว ซึ่งเปิดให้ผู้สนใจ

เข้าชมระหว่างวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ถึง 28 มีนาคมศกนี้ ณ

ห้องนิทรรศการชั้น 9 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

จากผลงานป๊อปอาร์ตในช่วงแรกของศิลปินที่มีชื่อเสียง อย่าง ยาโย

อิ คุซะมะ และผลงานสื่อภาพ-ลักษณ์อันหลากหลายของ

มอริมุระ ยาสุมะสะ เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในการสร้างสรรค์อัตลักษณ์ใหม่

ของศิลปินญี่ปุ่น โดยเฉพาะในบทบาทที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมสมัยนิยม

ในช่วงหลังของศตวรรษที่ 20 แก่นสำคัญของนิทรรศการเจาะลึกไป

ที่ผลงานสำคัญของศิลปินเช่น โยชิโตโมะ นาระ ศิลปินร่วมรุ่น

รวมถึงรุ่นหลังที่ตามมาในศตวรรษเดียวกัน โดยแต่ละผลงานแสดง

ให้เห็นถึงการถ่ายทอดด้วยรูปแบบที่หลากหลาย เน้นแนวความคิดร่วมสมัย

ที่สะท้อนประเด็นของความสัมพันธ์และอัตลักษณ์ที่ไม่คงที่ ซึ่งลักษณะ

เฉพาะนี้เป็นผลสีบเนื่องมาจากยุคข้อมูลข่าวสาร เสรีภาพที่ขยายเติบโต

และความผันผวนจากภาวะสุกงอมในระบบทุนนิยม รวมถึงการเปิดกว้าง

ในการรับค่านิยมอย่างไม่มีข้อจำกัด

นิทรรศการแบ่งเป็น 3 ภาค โดยภาคแรกเป็นผลงานที่มีรากฐานจาก

การ์ตูน หุ่นยนต์ นิยาย วิทยาศาสตร์ เรื่องราว และปรากฏการณ์แห่ง

ยุคสมัยล่าสุดในญี่ปุ่น ศิลปินในภาคนี้คือ โยชิโตโมะ นาระ ทาคาชิ มูราคามิ

และศิลปินผู้สร้างงานจิตรกรรมด้วยตุ๊กตา อย่าง มิกะ คาโต ภาคที่สอง

นำเสนอศิลปินผู้มองหาตัวตนใหม่ในบริบทของโลกาภิวัตน์ ผ่านการทำงาน

ในการรวบรวมความคิด การแทรกแซง และการนำเสนอสถานะสังคมที่ดำรงอยู่

ภาคนี้ประกอบด้วยศิลปินทางด้านวิดีโออาร์ตอย่าง โคกิ ทานากะ

และคาซึฮิโกะ ฮาชิยะ ศิลปินผู้ซึ่งนำเสนอเครื่องมือสำคัญในการดำรงชีวิตในอนาคต

และภาคสุดท้ายกล่าวถึง ศิลปินผู้หยั่งรากผลงานลงบนฐานความรู้สึก

ผสมกับเรื่องราวในชีวิตประจำวัน แนวความคิดแบบป๊อปอาร์ตสำหรับพวกเขา

มีคุณประโยชน์คล้ายเครื่องมือเพื่อการ อยู่รอด โดยทำหน้าที่ในการรักษาอัตลักษณ์

ความสามารถในการรับรู้ และความสัมพันธ์ที่มีต่อสภาวะ- แวดล้อม เช่น ผลงานของ

ซอน อิโต ผู้ขยายความฝันลงบนผลงานผ้าปัก หรือเคียวโกะ มูราเสะ

ผู้นำเสนอผลงานในแนวศิลปะเอ็กเพรสชั่นนิสม์แบบมุ่งเน้นความรู้สึกภายใน

หรือผลงานของ ฮารุกะ โคจิน ผู้สร้างฉากจินตนาการจากกลีบดอกไม้และดอกไม้

ประดิษฐ์และผลงานสร้างสรรค์ผ่านสื่อหลากรูปแบบอย่างของ คีจิโร่ อาดาจิ

ศิลปินผู้เปลี่ยนตู้โทรศัพท์ที่ไม่ใช้แล้วเป็นตู้เดี่ยวดิสโก้ รวมถึงมาซะคัทสึ ทาคากิ

ผู้เบี่ยงเบนจากงานวีดีโอจ๊อกกี้สู่งานจิตรกรรมที่รังสรรค์อย่างมีชีวิต

โดยการผสมผสานเข้าไปในงานวิดีโอและดนตรี

โดยรวมแล้วนิทรรศการนี้เผยให้เห็นถึงทัศนคติที่สัมผัสได้ในนักสร้างสรรค์

รุ่นใหม่ๆ ที่ยังคงไว้ซึ่งความ เคลือบแคลงสงสัย และในขณะเดียวยังสามารถรับรู้

และแปลความหมายของวัฒนธรรมนิยมผ่านสื่อแห่งยุค สมัย ศิลปะร่วมสมัยใน

นิทรรศการนี้จะส่งสารข้ามผ่านโตเกียวเสริมให้เกิดภาพลักษณ์ เพื่อ

สร้างบรรยากาศของการแลกเปลี่ยนอันดีที่จะเกิดขึ้นได้ทั่วทั้งทวีป

เอเชียนิทรรศการนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการส่งเสริมวัฒนธรรม

เพื่อสร้างเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์จากกระทรวงวัฒนธรรม

และโครงการสนับสนุนประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมจากมูลนิธิโตเกียว

หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

------------------------------------------

สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม รัชนีภรณ์ เรืองดิษยรัตน์ 02 2146630-8 # 519

สรินดา นันทรุช 02 2146639-8 # 530

----------------------------------------

ศิลปิน: ฮะจิยะ คาซุฮิโกะ

ชื่อผลงาน: Airboard β

ปีสร้าง: 2542

เทคนิค: เครื่องยนต์ขับเคลื่อนระบบเทอร์โบเจ็ท /

เชื้อเพลิง / อลูมิเนียม / เหล็กกันสนิม

คาร์บอน / งานคัสตอมเพ้นท์ (โดยศิลปิน

คุราชินะ มะซะทากะ จามกลุ่มบันไซ

เพ้นท์) และอื่นๆ

ขนาด(ซ.ม.): 220 x 50 x 30

ARTIST: HACHIYA Kazuhiko

TITLE: Airboard β

YEAR: 1999

TECHNIQUE: Turbojet engine, fuel, aluminum, stainless steel, carbon, custom paint (KURASHINA Masataka, Bonzai Paint) etc.

DIMENSION (CM.): 220 x 50 x 30

---------------------

ศิลปิน: อะดาจิ คีจิโร

ชื่อผลงาน: e.e.no.24

ปีสร้าง : 2547/2551

เทคนิค: สื่อผสม (ตู้โทรศัพท์ / ดนตรี / วีดีโอ)

ขนาด(ซ.ม.): 257 x 98 x 97

ARTIST: ADACHI Kiichiro

TITLE : e.e.no.24

YEAR: 2004/2008

TECHNIQUE: Mixed media

(telephone box, music, video)

DIMENSION (CM.): 257 x 98 x 97

----------------------

ศิลปิน: นาวะ โคเฮ

ชื่อผลงาน: PixCell-Deer#17

ปีสร้าง: 2551-2552

เทคนิค: สื่อผสม (สัตว์ที่ถูกสตั๊ฟไว้ / ลูกแก้ว และะอื่นๆ)

ขนาด(ซ.ม.): 200 ×170 ×150

ARTIST: NAWA Kohei

TITLE: PixCell-Deer#17

YEAR : 2008-2009

TECHNIQUE: Mixed media

(stuffed animal, glass beats etc.)

DIMENSION (CM.): 200 ×170 ×150

----------------------

สอบถามรายละเอียด หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
โทรศัพท์ 02-214-6630-8
วันอังคารถึงวันอาทิตย์ (หยุดทุกวันจันทร์)

Press Release

Trans-Cool TOKYO
Contemporary Japanese Art from MOT Collection
25 February to 28 March 2010

Gallery Floor 7th, Bangkok Art and Culture Centre, Pathumwan Junction Ministry of Culture in corporation with Bangkok Art and Culture Centre and Museum of Contemporary Art Tokyo proudly present Trans-Cool TOKYO the exhibition consists of over 30 works selected from the 4000 piece-collection of the Museum of Contemporary Art, Tokyo. The main thrust of the exhibition focuses on the work of artists of Yoshitomo Nara's generation or younger, emerging in the 1990s. Using various styles, they are characterized by their attempts to express the instabilities evident in contemporary notions of identity and relationships, which have arisen from the onset of the information age and the greater freedoms and uncertainties that mature capitalism and its allowance of diverse value systems has occasioned.

-------------------------------------------------

Trans-Cool TOKYO
Contemporary Japanese Art from MOT Collection
Ministry of Culture in corperation with Bangkok Art and Culture Centre and Museum of Contemporary Art Tokyo proudly present Trans-Cool TOKYO the exhibition consists of over 30 works selected from the 4000 piece-collection of the Museum of Contemporary Art, Tokyo. This exhibition is a part of the Ministry of Culture's creative economy projects demonstrating the potential of contemporary art as cultural assets to creative industry, and a program of the Tokyo Metropolitan Foundation for History and Culture's Tokyo Culture Creation Project.
From Yayoi Kusama's pioneering works of Japanese Pop Art to Yasumasa Morimura's role-playing in multiple identity-expressing portraits from the 1980s, the exhibition provides an opportunity to review works by these groundbreaking artists yielding context for examining how Japanese artists since the second half of the 1990s have established their own creative identities within the context of pop culture. The main thrust of the exhibition focuses on the work of artists of Yoshitomo Nara's generation or younger, emerging in the 1990s. Using various styles, they are characterized by their attempts to express the instabilities evident in contemporary notions of identity and relationships, which have arisen from the onset of the information age and the greater freedoms and uncertainties that mature capitalism and its allowance of diverse value systems has occasioned.
The exhibition can be divided broadly into three sections. The first includes work based on comics, science fiction, robots and the like – Japan's newest narratives and pop icons. Among the artists represented are Yoshitomo Nara, Takashi Murakami, and Mika Kato, who makes minutely detailed paintings of dolls she has constructed herself. The second section features artists who seek out new identities within the context of globalization. They make conceptual documentation, interventions, and proposals regarding existing social situations. Artists who fall into this category include: Kazuhiko Hachiya, who with a critical perspective proposes new devices for life in the not-to-distant future; and video artist Koki Tanaka. The third section includes artists who base their work on their own personal emotions and events in everyday life. For them the conceptual framework of Pop Art functions as a kind of survival tool – a means to maintain ones sensibility, identity and a degree of interaction with the surrounding world. For example, Zon Ito spins episodes from dreams in his embroidery work, Kyoko Murase who works in a genre of an introspective expressionism and Haruka Kojin makes fantastical scenes using petals from artificial flowers. This section also includes cross-disciplinary work from the likes of Kiichiro Adachi, who has turned a disused telephone box into a one-man disco, and Masakatsu Takagi, who started with video jockey work and now animates paintings in making works combining video and music.
Taken as a whole, this exhibition reveals a particular attitude palpable in these young creators – maintaining a degree of skepticism while interpreting and being receptive to the present age through the medium of its pop culture. It is the organizer's hope that through contemporary art this exhibition will reach beyond Tokyo to contribute to the process of forming identities and fostering communication throughout Asia.

-----------------------------------------

For Further information
Rachaneeporn R. Tel. 02 2146630-8 # 519
Sarinda N. Tel. 02 2146639-8 # 530

THAILAND

ปราบดา หยุ่น

      ได้ยินมาว่าศิลปินร่วมสมัยในเอเชียแทบทุกคน ทั้งที่ชื่อดังและชื่อดับ เมื่อมาญี่ปุ่น ต้องเคยแวะมาจิบของมึนเมาที่บาร์ขนาดเล็กมาก (เล็กจนน่าจะเรียก "ซอก" "หลืบ" หรือ "ร่อง" มากกว่า) ชื่อ Traumaris ซึ่งซุกอยู่ใจกลางย่านรปปงหงิ แห่งกรุงโตเกียว
      หาก นาวะ โคเฮ ศิลปินวัย ๒๙ ที่กำลังเริ่มโด่งดังในแวดวงศิลปะญี่ปุ่น ไม่เอ่ยปากชักชวนและนำทางผมไปที่นั่นด้วยตัวเอง ต่อให้เดินหากี่สิบรอบ ผมคงไม่มีทางเจอแม้แต่ประตูหน้าของบาร์ มันเป็นเพียงกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนกำแพงข้างถนน ไม่มีไฟ ไม่มีป้าย (หรือถ้ามี ก็อยู่ในสภาพล่องหนต่อสายตา) ไม่มีอะไรบอกใบ้ว่า เมื่อประตูบานนั้นถูกเปิดออก จะปรากฏภาพเคาน์เตอร์พร้อมคนหนุ่มสาวนับสิบ นั่งเบียดกายสังสรรค์กันอยู่อย่างอบอุ่น
      เราก้าวเข้าประตู ทิ้งไออากาศยะเยือกผิวของเดือนธันวาคมไว้เบื้องนอก เจ้าของบาร์ยืนยิ้มรับแขกอยู่หลังเคาน์เตอร์ นอกจากจะเป็นเจ้าของบาร์ เธอผู้นี้ยังเป็นนักเขียนเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรมให้นิตยสารบางฉบับ และเป็นเสมือน "พี่สาว" ผู้หนุนหลังศิลปินรุ่นใหม่หลายคน รวมทั้งโคเฮ เพื่อนที่ผมเพิ่งรู้จักได้ไม่ถึง ๒๔ ชั่วโมง
      อุณหภูมิภายในบาร์สูงกว่าข้างนอกหลายขีด ผมอยากถอดแจ็กเกตลูกฟูกที่สวมอยู่ออก แต่เมื่อสำรวจด้วยตาอย่างคร่าว ๆ แล้วว่า ที่เดียวที่ว่างพอจะวางเสื้อได้คือพื้น จึงทำใจใส่ความอ้าวนั้นไว้กับตัว
      "นั่นไง งานของผม" โคเฮสะกิดให้ผมมองไปยังผนังหลังเคาน์เตอร์ เหนือชั้นวางขวดแอลกอฮอล์หลากสีหลายสกุล
      งานที่ว่า คือหัวกวางสตัฟฟ์ (ประเภทเดียวกับที่อาจพบเห็นบนผนังบ้านนักล่าสัตว์) ที่ผ่านการ "วาดใหม่" โดยโคเฮ เขาใช้ลูกแก้วใสจำนวนหลายร้อยเม็ด ประกอบกลบหัวกวางทั้งหมด จนทำให้หัวกวางสตัฟฟ์ธรรมดา กลายเป็นประติมากรรมแปลกตา เหมือนวัตถุที่ถูกปรับสภาพโดยคอมพิวเตอร์ หรือสิ่งที่ถูกมองผ่านหยดน้ำ เม็ดฝน หรือดวงตาแมลงวัน
      นี่คือสาเหตุหนึ่งที่ทำให้โคเฮชวนผมมานั่งเล่นที่บาร์นี้
      แม้จะเริ่มแสดงงานตามแกลเลอรีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. ๑๙๙๙ แต่ชื่อของโคเฮเริ่มเป็นที่กล่าวถึงกว้างขึ้นจากกลุ่มงานที่เขาใช้ชื่อว่า "PixCell" ในปี ๒๐๐๓-ลูกแก้วเคลือบหัวกวางที่ผมนั่งมองพลางจิบจินโทนิกในมือ ถูกสร้างขึ้นด้วยเทคนิคเดียวกับที่โคเฮใช้สร้างกลุ่มงานที่นำชื่อเสียงมาให้ เขาในคราวนั้น
      โคเฮเคลือบกลบวัตถุต่างๆ ด้วยลูกแก้วใสเหมือนคนโรคจิตติดลูกแก้ว ตั้งแต่ของเล็ก ๆ ที่ใช้ลูกแก้วเพียงไม่กี่สิบลูก อย่างก้นบุหรี่ที่สูบแล้ว ไปจนถึงแกะสตัฟฟ์ทั้งตัว ซึ่งน่าจะใช้ลูกแก้วสิ้นเปลืองไปหลายหมื่นเม็ด ผมไม่ได้ไต่ถามว่าเขามีความหลังฝังใจอะไรกับลูกแก้วหรือเปล่า เช่นอาจจะถูกเพื่อนกระหน่ำยิงด้วยลูกแก้ว หรือพ่อแม่อาจจะเลี้ยงเขาด้วยลูกแก้วแทนข้าวปลาอาหาร รู้แต่ว่า ในสายตาของคนมอง มันทำให้เกิดความรู้สึกสองอย่าง หนึ่ง คือโคเฮคงจะเป็นคนเจ้าระเบียบหรือละเอียดเอามาก ๆ เข้าขั้น "perfectionist" หรือคนที่เนี้ยบเสียจนไม่ยอมแม้จะเห็นละอองฝุ่นบนพื้นแม้แต่เม็ดเดียว เพราะงานทุกชิ้นของเขาถูกสร้างอย่างพิถีพิถัน ระมัดระวัง และสะอาดสะอ้าน คำว่า "ชุ่ย" "กระท่อนกระแท่น" หรือ "กะรุ่งกะริ่ง" ล้วนเป็นคำต้องห้ามในโลกของโคเฮ ทุกอย่างที่เขาแตะ ต้องสำเร็จในลักษณะตรงตามความหมายของคำว่า "เสร็จสมบูรณ์"

      อีกความรู้สึกหนึ่ง (ซึ่งออกแนวความสงสัยมากกว่า) ก็คือ เขาไม่ค่อยพอใจกับภาพที่เขาเห็นในโลกขนาดนั้นเชียวหรือ จึงต้องตรากตรำทำให้มันแปรสภาพเป็นอย่างอื่น
      งานลูกแก้วเคลือบวัตถุของโคเฮ นอกจากจะสวยสะดุดตา และมีเสน่ห์พิลึกสำหรับผู้พบเห็นตามความน่าจะเป็นของ "ทัศนศิลป์" ยังผสมผสานอารมณ์ขัน (ตุ๊กตามิกกี้เมาส์เคลือบลูกแก้วของเขาน่ารักไม่ใช่เล่น) ทำให้เนื้อหาในงานไม่โหวงเหวงจนเกินไป นักมองบางคนที่เรียกร้อง "ความหมาย" และ "บทบาท" จากงานศิลปะ อาจนึกหยามงานของโคเฮว่าเสนอแต่เรื่องของสุนทรียศาสตร์ ปราศจากบทวิพากษ์สังคมหรือปรัชญาเชิงวิชาการใด ๆ ทั้งสิ้น แต่สำหรับผม มันคือการสานต่อของขนบทางศิลปะที่ให้ความสำคัญกับธรรมชาติ วิธีการและเครื่องมือสร้างสรรค์ มุมมองต่อโลก ไปจนถึงการใช้สอยช่วงเวลาแห่งความโดดเดี่ยว ที่ล้วนน่าประทับใจในลักษณะของมันเอง
      โคเฮไม่มีผู้ช่วย ดังนั้นการเคลือบวัตถุขนาดใหญ่อย่างแกะหนึ่งตัว ด้วยลูกแก้วใสเม็ดเล็ก ๆ ทีละเม็ด ย่อมต้องกินเวลาไม่น้อย เวลาแห่งความโดดเดี่ยวอย่างนี้เคยเป็น "สมบัติเลอค่า" ส่วนตัว ที่ผู้สร้างศิลปะต่างศรัทธาถึงขั้นโหยหา เหมือนที่ผู้บำเพ็ญธรรมพยายามใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการนั่งสมาธิ ทว่าในยุคของศิลปะร่วมสมัย มันกลายเป็นปัจจัยไร้ค่าที่เทียบได้กับการบรรจงเขียนหนังสือด้วยมือ แทนที่จะพิมพ์บนคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์ หรือการให้เวลาศึกษาและฝึกปรือทำกับข้าวกินเอง แทนที่จะควักเงินซื้อของสำเร็จรูปข้างถนนและนั่งสั่งตามร้านอาหาร
      นั่นคือ ขั้นตอน (process) ถูกจัดตำแหน่งเป็นรองผลิตผล (product) ไปเสียแล้ว-มันเป็นคลื่นเขมือบของยุคอุตสาหกรรมที่ก้าวย่ำลงในทัศนคติของคน เกือบทุกวงการ รวมถึงศิลปะ วงการที่ควรจะเข้าใจในความสำคัญลึกซึ้งของการเรียนรู้รายละเอียดที่สุดวงการ หนึ่ง (ไม่นับว่าน่าจะเป็นวงการรวมนักขบถที่ไม่ควรอนุญาตให้ปัจจัยในสังคมครอบงำ มากนัก) ก็คล้อยตามและยินยอมให้ "ระบบ" บงการความเคลื่อนไหว มากกว่าจะพยายามค้นคว้าหาหนทางใหม่ ๆ อย่างที่โลกแห่งศิลปะเคยพยายามอย่างภาคภูมิใจมาหลายสมัย
      ผมแก่กว่าโคเฮเล็กน้อย (วัดจากน้ำเสียงและรอบเอว) และเป็นส่วนหนึ่งของระบบที่ถูกปรับเพื่อความสะดวกรวดเร็ว ผมชื่นชอบนักเขียนทุกท่านที่ยังตรากตรำทำงานด้วยลายมือของตัวเอง นิ้วจับดินสอปากกา บรรจงร่ายต้นฉบับทีละตัว แล้วยังทวนทานเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องอีกหลายครั้งด้วยวิธีเดียวกัน ตัวผมเองทำอย่างนั้นไม่ได้มาตั้งแต่เริ่มทำงานด้วยพิมพ์ดีด และหากอยากจะย้อนกลับไปสู่วันวานของการ "เขียน" ที่แท้จริง คงต้องใช้เวลาฝึกปรือไม่น้อยกว่าจะชำนาญ และกว่าจะปลดเปลื้องความหงุดหงิดของตัวเอง (ที่ทำงานเชื่องช้า) ออกไปได้หมด-นอกจากนั้น ระบบการ "พิมพ์" หนังสือ บังคับว่าต้องมีใครสักคนนำต้นฉบับลายมือของผมไปพิมพ์เข้าคอมพิวเตอร์อีก ครั้งอยู่ดี การเขียนด้วยคอมพิวเตอร์แต่แรกจึงช่วยประหยัดเวลาและบุคลากร แม้จะเห็นความงดงามของการเขียนด้วยมือเพียงไร ระบบการผลิตก็สนับสนุนว่าการใช้คอมพิวเตอร์มีเหตุผลรองรับที่เป็นประโยชน์ กว่ามาก
      เช่นเดียวกับการสร้างงานศิลปะในปัจจุบัน ที่หากศิลปินต้องการ "ผลิต" วัตถุใดก็ตาม ก็สามารถประหยัดเวลาและถนอมกำลังกายได้โดยวิธีว่าจ้างคนอื่น เพราะคุณค่าของงานศิลปะไม่ได้ถูกตัดสินจากขั้นตอนการใช้ "เวลา" หรือความพัฒนาด้าน "ฝีมือ" ของตัวศิลปินอีกต่อไป
      งานกลุ่ม "PixCell" ของโคเฮจึงไม่ได้สะดุดตาผมเพราะความงดงาม เท่ากับที่ทำให้ผมรู้สึกทึ่งและประทับใจในความสัมพันธ์ระหว่างความร่วมสมัย กับการเชื่อมโยงถึงขนบของทัศนศิลป์ ที่คนหนุ่มอย่างโคเฮสามารถสะท้อนด้วยงานของเขาได้อย่างลงตัว

      "นี่ก็งานของผม อันนี้ใหม่กว่าหัวกวาง" ไหล่อุ่น ๆ ของผมโดนโคเฮสะกิดอีกครั้ง คราวนี้ผมต้องหันกลับไปมองผนังด้านหลัง ซึ่งอยู่ใกล้มากจนแทบชนปลายจมูก
      ผิวปูนของผนังบาร์ มีเยื่อแปลก ๆ สีขาวใสเคลือบเกาะอยู่เป็นหย่อม มันดูคล้ายใยแมงมุมที่ทำด้วยแก้ว หรือรอยแตกร้าวบนแผ่นกระจก
      "ผมใช้ปืนกาวยิงกาวออกมา แล้ววาดเส้นกาวที่ยังเหลว ๆ ลงบนผนัง ให้มันค่อยๆ แห้งเกาะตัวเป็นภาพ" โคเฮอธิบาย เขาเสริมว่ามันคืองาน "วาดเขียน" (drawing) ที่ทดลองใช้เครื่องมือการวาดแตกต่างไปจากดินสอ ปากกา พู่กัน หรืออะไรก็ตามที่คนจะนึกถึงเมื่อได้ยินคำว่า "รูปวาด" คำพูดของโคเฮทำให้ผมพลันคิดขึ้นได้ว่า อันที่จริงแล้ว งานแทบทุกชิ้นของเขา ล้วนเป็นงานวาดทั้งสิ้น แต่เป็นการวาดแบบทดลอง เป็นการวาดด้วยลูกแก้ว วาดด้วยกาว วาดด้วย "สายตา" ที่ไม่ยึดติดกับเครื่องมือ ทว่ายังคงรักษาคุณสมบัติความเป็น "ภาพวาด" อยู่ครบถ้วน
      ปืนกาวเป็นเครื่องมือช่างที่ศิลปินจำนวนมากคุ้นเคย โดยเฉพาะผู้จำเป็นต้องประกอบวัสดุหรือติดตั้งบางอย่างด้วยความรวดเร็วเกิน กว่าจะค่อย ๆ บีบกาวจากหลอดหรือปาดใช้จากกระปุกทีละน้อย แต่อาจมีหลายคนไม่รู้จัก และพานนึกถึงความรุนแรงอันตรายจากคำว่า "ปืน" ทั้ง ๆ ที่มันไม่ใช่สิ่งประดิษฐ์ซับซ้อนอะไรเลย เป็นเพียงอุปกรณ์สร้างความร้อนที่มีหน้าตาคล้ายกระบอกปืนหัวแหลม ๆ มีรูสำหรับสอดใส่แท่งกาว (ซึ่งต้องซื้อแยกต่างหาก และซื้อเติมได้เสมอ) เข้าด้านหลัง เมื่อต้องการใช้ ก็เสียบปลั๊ก รอให้ปืนร้อน ดันแท่งกาวเข้าไป ส่วนหัวของแท่งกาวจะค่อย ๆ ละลาย ไหลออกหัวปืน เป็นเส้นใสเหนียวหนืด และพร้อมจะแข็งตัวหลังปะทะอากาศไม่กี่วินาที
      งาน "วาดกาว" ของโคเฮไม่ได้มีแต่ในบาร์เล็ก ๆ แห่งนี้ เขาสร้างงานลักษณะเดียวกันหลายชิ้น และจัดแสดงในแกลเลอรีที่เมืองโอซาก้ามาแล้ว ชื่องาน "Catalyst" แปลความหมายตามพจนานุกรมว่า "สารกระตุ้นปฏิกิริยา"

      โคเฮอาจหมายถึงกาวที่เขาใช้ หรืออาจหมายถึงผลงานโดยรวม ซึ่งกระตุ้นสายตาคนมองให้เกิดปฏิกิริยาสนเท่ห์ จนต้องถามว่า "นี่มันอะไรกัน"
      เช่นเดียวกับการเคลือบแกะทั้งตัวด้วยลูกแก้ว การใช้กาวเหลววาดภาพบนพื้นผิว (บางชิ้นใหญ่เกือบเท่าผนังแกลเลอรี) ต้องใช้เวลาสร้างนานพอสมควร ผมนึกภาพโคเฮยืนถือปืนกาวในมือ ใบหน้าเผชิญพื้นผิวโล่งว่าง พลางบรรจงประกบเส้นเหนียวลงบนผิวนั้นช้า ๆ ค่อย ๆ ลากมือห่างออกจากการแข็งตัวของกาว จนมันโยงเยื่อขยายใหญ่เป็นภาพประหลาด เหมือนหยากไย่ยักษ์ที่เกิดจากแมงมุมต่างดาว
      คาวบอยชักปืนขึ้นมาละเมียด "วาด" ด้วยกระสุนของเวลา
      เป็นการต่อสู้ที่เงียบสงบสวยงาม
      คำถามในหัวของผม ที่ว่า นาวะ โคเฮ จงเกลียดจงชังความจริงของโลกอะไรนักหนา จึงต้องพยายามปรับเปลี่ยนวัตถุทุกอย่างให้เป็นรูปแบบของเขาเอง กลายเป็นคำถามไร้ค่า น่าอับอายแม้แต่จะคิด เกี่ยวกับหนุ่มผู้พอใจจะใช้เวลาทั้งหมดที่เขามีในโลกนี้ ไปกับการทำความรู้จักรายละเอียดและคุณสมบัติต่าง ๆ ของทุกวัตถุอย่างบรรจง
      นี่คือการมี "ปฏิกิริยา" ต่อธรรมชาติที่ละเมียดละไมที่สุดวิธีหนึ่ง
      ในไม่กี่เดือนข้างหน้า โคเฮจะมาประเทศไทย เขาได้ทุนเดินทางหาประสบการณ์และตักตวงแรงบันดาลใจในต่างประเทศ โคเฮเลือกเมืองไทย เพราะเขาชอบมวยไทย-เป็นข้อมูลที่ทำให้ผมยิ้มด้วยความเอ็นดูปนประหลาดใจ

      ผมถามเขาว่า อยากทำอะไรที่เมืองไทยเป็นพิเศษ
      "คุณรู้จักโทนี่ จาไหม" โคเฮถาม เขาหมายถึงจา-พนม ยีรัมย์ จากภาพยนตร์เรื่อง องค์บาก ที่สร้างความฮือฮาในต่างประเทศภายใต้ชื่อ Tony Jaa จนบางคนยกยอให้เป็น "บรูซ ลี ของยุคสมัยนี้"
      "รู้ แต่ไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัว" ผมตอบ
      "สิ่งที่ผมอยากทำที่สุดในเมืองไทย คือเจอโทนี่ จา" โคเฮกล่าวด้วยน้ำเสียงแน่วแน่
      ผมไม่ได้ถาม ว่าเขาอยากเจอจา พนม ในลักษณะ "แฟนหนัง" ที่ต้องการเพียงเห็นตัวเป็นๆ หรือขอลายเซ็นเก็บไว้เป็นที่ระลึก
      หรืออยากเจอเพื่อ "เคลือบ" คุณจาด้วยลูกแก้วใสนับหมื่นนับแสนเม็ดด้วยความประณีตงดงาม เหมือนที่เขาทำกับหัวกวางอันนั้น
Thanks available from:
1.ARTgazine Articles
ความรอบรู้ ในบริบทแห่งศิลปะ http://www.artgazine.com/shoutouts/viewtopic.php?p=10924&sid=7b353cad5f4fde47e9ac4c3b829c8f8a
2.art4d - theBlog http://www.art4d.com/thai/index_iframe1.php?catid=5&show=listcat&type=article
3.
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=foneko&month=09-2009&date=24&group=2&gblog=445.
4.http://www.sarakadee.com/web/modules.php?name=Sections&op=viewarticle&artid=261.9( search on 7/3/2553)

Check out ละครศรีธรรมาโศกราช

2010-03-04T20:09:00.001+07:00

Title: ละครศรีธรรมาโศกราช
Link: http://gotaf.socialtwist.com/redirect?l=-360677300343614405611

We Za cool

2010-02-02T01:35:00.000+07:00