dr.henkenstein

Flash mob

2009-11-30T18:57:00.004+01:00

Via.

Jongensboeken

2009-11-26T15:52:00.004+01:00

Ik had vanmiddag vrijgenomen. Tussen de buien door fietste ik naar de stad om een bezoek te brengen aan de plaatselijke boekhandel. Bij de kinderboekenafdeling ving ik een gesprek op tussen twee dames:

Dame 1 (zuchtend): "Ik moet een boek voor een jongen kopen."
Dame 2: "Oei, da's wel moeilijk als je er zelf geen hebt."

Als ik in de bibliotheek was geweest zou ik me meteen met dit gesprek hebben bemoeid, maar hier twijfelde ik: zou ik dame 1 aanspreken en haar via een aantal vragen op weg helpen naar een aardig boek? Ik heb het niet gedaan want ik was dan misschien inhoudelijk wél, maar fysiek niét op eigen terrein. Ik was hier niet beroepsmatig aanwezig en dan ga ik niet zo gemakkelijk een gesprek aan met wildvreemde dames of heren. Bovendien werd de kassa bemenst door een medewerkster die echt ontzettend veel van kinderboeken weet, en veel meer titels heeft gelezen dan ik. Ik besloot dat dame 1 zelf maar op het idee moest komen om het personeel van de winkel in te schakelen. Ik was per slot van rekening vrij.

Maar welke boeken zou ik nu hebben aangeraden? Dame 1 stond bij de kast met boeken voor kinderen vanaf 8 jaar, en dat zou betekenen dat de jongen in kwestie zelf kan lezen. Dan hangt het er verder van af hoe oud het kind is, of hij graag leest, welke boeken hij gelezen heeft, of hij (een) favoriete schrijver(s) heeft en of hij van (een) bepaald(e) genres houdt.

De uitkomst had van alles kunnen zijn: Donald Duck of Harry Potter, de Grijze Jagerserie of de Narniaboeken, De brief voor de koning of De Griezelbus, Pippi Langkous of Geronimo Stilton, Jacques Vriens of Lydia Rood, Rindert Kromhout of Hotze de Roos, maar misschien niet zo snel een specifiek jongensboek.

Er zijn natuurlijk echte jongens- en echte meisjesboeken, die vooral door erg commerciële uitgeverijen op de markt worden gebracht. Maar ik houd niet van dat jongens- en meisjesgedoe. Jongens zijn jongens en meisjes zijn meisjes, maar als het gaat om leesbevordering kijk ik liever naar het individu dan naar de groep waar hij of zij toe behoort. En dat kan er dus toe leiden dat ik de ene jongen Ronja de Roversdochter aanraad en de ander Snelle Jelle, en het ene meisje Gossip girl en het andere meisje Artemis Fowl.

Voor mij dus geen jongens- en meisjesboekengedoe, maar voor degene die wel in dit onderwerp is geïnteresseerd: het Symposium Jeugdliteratuur dat op 27 januari 2010 plaatsvindt in de Universiteit van Tilburg besteedt onder de titel Iedereen leest! aandacht aan de doorgaande leeslijn voor meisjes én jongens.

Foto: Boy Reading on a Red Carpet, Pride of Bilbao Ferry, Bay of Biscay, 2004 / John Perivolaris.

Gezien

2009-11-22T16:31:00.000+01:00

Love2dance, een aardige voorstelling van het Internationaal Danstheater.

In de rij voor de eerste inenting tegen de Mexicaanse griep

2009-11-20T20:32:00.000+01:00

Prik nummer twee volgt op 11 december.

Meer dan 3 uur luisterplezier

2009-11-17T13:44:00.002+01:00

Eind jaren '80 was de woensdagmiddag voor mij het hoogtepunt van de week. Dan werd het radioprogramma Ronflonflon met Jacques Plafond uitgezonden. Alle afleveringen van dit programma zijn nu te beluisteren via http://weblogs.vpro.nl/ronflonflon/. Op de driedubbelcd Flarden uit Ronflonflon zijn fragmenten en liedjes te horen. Deze cd met meer dan drie uur luisterplezier is te koop via de webwinkel van de VPRO. Ik heb de cd zondag besteld en vandaag viel hij op mijn deurmat.

De bestemming van ons volgende teamuitstapje?

2009-11-15T20:26:00.001+01:00

De oude karavaanstad Timboektoe, Djenné met zijn lemen moskee en Ségou, bekend van de prachtige boeken van Maryse Condé ... plaatsen in Mali die ik graag eens zou willen bezoeken.

Misschien kunnen we een uitwisseling organiseren met de bibliotheek in Timboektoe?

Artikel gescand uit IS, tijdschrift over internationale samenwerking.

Antwerpen

2009-11-14T18:06:00.001+01:00

Gisteren hadden wij ons jaarlijkse teamuitstapje. De wandeling Zurenborg @ Diamant uit het boekje 100% Antwerpen voerde ons langs prachtige Belle Époque-huizen, door Borgerhout naar de Joodse wijk, waar we genoten van een koosjere lunch (met uitleg) bij Hoffy's, het enige Jiddische restaurant in Europa.

Na de middagmaaltijd wandelden we langs het prachtige Centraal Station door naar de Chinese wijk, waar we uiteengingen om te gaan winkelen, kunstschatten te bekijken en/of pintjes te vatten. We sloten de dag af met een diner in het Marokkaanse restaurant Fez. Het was een heerlijke dag, wat is Antwerpen toch een leuke stad!

Demonizeuren

2009-11-12T08:04:00.001+01:00

Alles wat ik zou willen zeggen over de "affaire Herman van Veen" wordt al prima verwoord door De Digitolle Griezel.

Mooiste commentaar op zijn blogpost: Ze demonizeuren.

Opnieuw getagged

2009-11-10T21:38:00.002+01:00

Twee jaar nadat ik ben getagged door Edwin ben ik weer de klos. Ditmaal wist Lena mij te vinden. Of ik maar even 10 dingen die de lezer (misschien) nog niet van mij weet wil produceren...

Mijn voetjes kwamen eerst bij mijn geboorte, m.a.w. het was een stuitbevalling. Ik weet niet of dat invloed heeft gehad op mijn karakter, maar ik zet mijn voeten wel verkeerd neer. De hakken van mijn schoenen slijten het hardst aan de buitenkant.
Toen ik 15 was had ik 'verkering' met een paardenmeisje van de manege. Zij was 12. We zijn nooit verder gegaan dan een beetje zoenen, ik heb daarna nooit meer iets met een vrouw gehad.
Als klein kind heb ik eens een circusvoorstelling bezocht, en ik werd zenuwachtig van de clown die optrad. Ik begreep niet dat hij grapjes maakte, en nam alles wat hij zei en deed serieus. Ik heb een hekel aan clowns (en aan circussen).
Ik ben genoemd naar mijn beide opa's: Hendrik en Willem. Ik heb er wel eens aan gedacht om (om mijn andere opa ook een beetje te eren) de naam Henk W. Kosters te gebruiken (à la Wim T. Schippers), maar daar heb ik nooit serieus werk van gemaakt.
Als kleuter deed ik al boodschappen. Ik kocht een halfje wit gesneden bij de oma van één van de bloggers in de rechterkolom. Die zelfde blogger zag ik later bijna iedere zondagochtend in de kerk. Tip: ze maakt prachtige foto's.
Ik was een paar jaar secretaris van de plaatselijke afdeling van het COC.
Hoewel ik een aantal keren het naaktstrand heb bezocht en geen problemen heb met het gezamelijk douchen in de sportschool, heb ik teveel schroom om een keer de sauna te bezoeken. Ik weet ook niet of ik de hitte wel zo prettig zou vinden.
Ik heb nooit veel met sport gehad, maar 10 jaar geleden was ik (samen met Dingeman) vrijwilliger bij de Gay Games in Amsterdam. We assisteerden bij de 'martial arts', ik begreep niet veel van die sporten, maar het was een bijzondere ervaring.
Het eerste popliedje waar ik een bewuste herinnering aan heb is Yesterday. Dat nummer kwam uit in augustus 1965 (toen was ik 3).
Op Tweede Kerstdag zijn Dingeman en ik 18 jaar samen.

Pfff, het viel me niet mee om dit lijstje te produceren. Ik zal daarom het stokje niet doorgeven aan anderen, maar wie zich geroepen/geïnspireerd voelt...

De nieuwe Tuxedo Bandido

2009-11-08T09:53:00.001+01:00

Een paar jaar geleden trof ik twee verlegen jongens aan op kantoor. Ze hadden een cd gemaakt, zou de bibliotheek die willen opnemen in de collectie? Natuurlijk wilde de bibliotheek dat. Ik heb het plaatje zelf ook aangeschaft en draai het nog regelmatig met plezier. De band bestaat inmiddels uit drie personen en Where the birds go is hun nieuwe single.

Berlijn

2009-11-03T20:32:00.001+01:00

In 1982 bezocht ik de DDR, samen met mijn klasgenoten van de (toen nog) pedagogische academie. De laatste plaats die we bezochten was Berlijn. We waren eerst in Oost-, en later in West-Berlijn.

Na de dagen die we hadden doorgebracht in de DDR was West-Berlijn een verademing voor mij. Oost-Duitsland was erg beklemmend, als je mensen privé sprak moest je op je woorden letten en het personeel in winkels en horecagelegenheden was nors en ongeïnteresseerd.

West-Berlijn was het uithangbord van het kapitalistische westen, een stad waar alles mocht en alles kon. En, alsof het zo had moeten zijn, de dagen in Oost-Berlijn waren kil en druilerig maar zodra we West-Berlijn binnenreden ging de zon schijnen. Ik was op slag verliefd op deze stad, maar ben er nooit meer geweest.

Dat gaat veranderen, want we gaan het oude jaar uit- en het nieuwe jaar inluiden in de Duitse hoofdstad: van 31 december tot en met 3 januari zitten wij fijn in Berlijn. Ik kan bijna niet wachten!

De foto's zijn in 1982 door een klasgenoot van mij gemaakt.

Testje met Tubechop: Flirt / 420 Funk Mob with George Clinton

2009-11-01T12:20:00.001+01:00

Het intro is niet verkeerd (originele versie hier), maar het gaat uiteindelijk om dit nummmer,
en met Tubechop kun je een Youtubefilmpje laten beginnen en eindigen waar jij dat wil.

Met dank aan Edwin voor de tip.

Even helemaal weg

2009-10-31T12:27:00.008+01:00

Deze zomer hadden we bezoek: Dingemans Duitse chatvriend Carsten en zijn Oostenrijkse vriend Armin logeerden een paar dagen bij ons. Afgelopen week was het tijd voor een tegenbezoek: we bezochten Carsten in zijn woonplaats Wickersrode.

Wickersrode is een klein plaatsje met vakwerkhuisjes in de Duitse deelstaat Hessen, zo'n 30 km onder Kassel. De omgeving van Wickersrode is mooi, het dorp ligt tussen de heuvels die begroeid zijn met bomen die in dit seizoen allerlei mooie herfstkleuren hebben. In sommige bomen woekert de maretak welig. Op de heuvels staan allerlei jachthutten op hoge palen. Hessen is het gebied waar de Gebroeders Grimm de sprookjes (die al eeuwen werden verteld) optekenden, en Wickersrode ligt in het land van Vrouw Holle. Zij woont in de de Hohe Meißner, met zijn ca. 750 meter de hoogste berg in de omgeving. Op de berg is haar standbeeld te bewonderen.

Vroeger werd het dorp regelmatig bezocht door toeristen uit het Ruhrgebied, op zoek naar ruimte en frisse lucht. Er waren verschillende pensions en kroegjes en in Carstens huis is zelfs een zaal die als discotheek werd gebruikt. Nu is dat allemaal voorbij. De enigen die in het dorp stoppen zijn de krantenbezorger, postbode, bakker en de vuilnisman. Alle anderen rijden door het dorp heen, op weg naar andere plaatsen, zoals Bad Sooden-Allerberg, bekend om haar kuuroorden en wellnesscentra.

Bad Sooden-Allerberg ligt in het Werra-dal, en langs de Werra liep tussen 1945 en 1989 de grens tussen Oost- en West-Duitsland. Het Grenzmuseum Schifflersgrund herinnert nog aan de tijd van de Koude Oorlog. Je ziet hier o.a. militaire voertuigen van beide partijen, een stuk van het IJzeren Gordijn (met daarnaast een kruis die de plek markeert waar één van de laatste vluchtelingen is neergeschoten) en allerlei voorwerpen uit de tijd dat er twee Duitslanden waren. "Het was een moeilijke tijd", zegt Marta, de vrouw die na het overlijden van Carstens moeder een relatie had met zijn vader. Zij ontvluchtte de DDR in 1988, een jaar voor de Muur viel. Moeilijke tijden, geen vrijheid, aber es gab Ordnung."

Wickersrode kent sinds een aantal jaren weer een plaats waar reizigers kunnen overnachten: Heliotrop, waar je voor €15 per nacht kunt slapen in een bed in een gedeelde kamer. Voor inkopen moet je echter naar één van de grotere plaatsen in de omgeving, zoals Hessisch Lichtenau of Spangenberg, een stadje met een fraai jachtslot, en voor kleding, elektronica en grote aankopen ga je naar Kassel, een grote stad die bekend is vanwege Documenta, een vijf-jaarlijkse kunstmanifestatie rond eigentijdse kunst.

Eén van de grote attracties van Kassel is het bergpark Wilhelmshöhe, een park met een verschillende gebouwen, waterspelen (in de zomer) en een gigantisch beeld van de Griekse held Hercules. In de binnenstad vind je verschillende winkels en horecagelegenheden.

We hebben een geweldige herfstvakantie gehad in dit vriendelijke stukje Duitsland, en zullen vast nog eens terugkeren naar dit mooie gebied.

Meer foto's kun je zien op Flickr.

Vrouw overboord!

2009-10-25T19:55:00.000+01:00

Nieuwe belevenis

2009-10-22T20:09:00.001+02:00

Microsoft Surface Table.

Slyopic

2009-10-18T13:38:00.000+02:00

Zoveek biopics die ik (nog) wil zien: Bernie Worrell, William S. Burroughs en volgend jaar komt de film over Sly Stone uit.

Verstoppertje

2009-10-14T08:49:00.002+02:00

Dag Thea

2009-10-13T15:36:00.001+02:00

Hoeveel generaties Middelburgse kinderen zijn er dankzij mijn oud-collega Thea de Leeuwen in aanraking gekomen met goede jeugdboeken? Het moeten er heel wat zijn, want Thea was jarenlang hét gezicht van de jeugdafdeling van de "Openbare Leeszaal en Bibliotheek" aan de Molstraat, en ze was ook een tijd hoofd van de jeugdafdeling in de Zeeuwse Bibliotheek. Ik heb Thea (afgezien van wat opruimwerk op de jeugdafdeling in de Molstraat) niet echt als hoofd meegemaakt, maar haar visie op het jeugdbibliotheekwerk werkt nog door in de manier waarop mijn collega's en ik nu werken.

Thea nam kinderen serieus en dat betekende dat kinderen die een vraag wilden stellen met hetzelfde respect werden behandeld als volwassenen, dat de jeugdbibliotheek een collectie had die aantrekkelijk en up-to-date was, dat de medewerkers over voldoende titelkennis beschikten om kinderen goed te kunnen adviseren en dat de vakkennis van medewerkers tiptop was. Het bezoeken van de jaarlijkse studiedagen jeugdbibliotheekwerk in Woudschoten was verplichte kost.

Thea vond het belangrijk dat de bibliotheek samenwerkte met andere instellingen. Zij verzamelde talentvolle mensen om zich heen, met wie ze prachtige zaken heeft gerealiseerd. Jarenlang werden de kranten Lurv en Lurvje uitgebracht in de Kinderboekenweek. Thea boekte mooie voorstellingen en organiseerde tentoonstellingen van omslagillustraties van kinderboeken. Mede dankzij Thea verzorgde schrijver Aidan Chambers inspirerende workshops voor docenten en bibliothecarissen.

Thea las veel, en haar tips hebben me op het spoor van goede schrijvers gezet. Bart Moeyaert, die moet je in de gaten houden, en die Anne Provoost ook. Thea had een neus voor goede schrijvers, of het nu ging om schrijvers van degelijke verhalen of wilde meiden als Harriët van Reek, Anne Vegter en Geerten Ten Bosch.

Dankzij Thea heb ik een aantal schrijvers persoonlijk ontmoet. Rindert Kromhout en ik mochten -de avond voor de dag dat Rindert een aantal schoolklassen zou ontmoeten- samen bij haar komen eten, en het was Thea die voorstelde om Lydia Rood te vragen de provinciale finale van de Nationale Voorleeswedstrijd te presenteren. Schrijvers die door haar werden uitgenodigd om "iets in de bibliotheek te komen doen" kwamen graag terug naar de Zeeuwse Bibliotheek, ze werden zeer gastvrij ontvangen, want Thea was niet alleen een vakvrouw, ze was ook erg prettig in de omgang. Thea had graag mensen om zich heen, en iedereen kon bij haar zijn wie hij of zij was.

Thea heeft veertig dienstjaren in de bibliotheek gewerkt, en ze had geen zeker 9-5 mentaliteit. Een ritje op zondag naar Gelderland om wat illustraties op te halen was heel gewoon. Na haar vertrek bij de bibliotheek werd ze lid van de Griffeljury en ze heeft zich jarenlang ingezet voor de Reumapatiëntenvereniging.

Vanochtend las ik dat Thea gisteren is overleden. Het voelt raar, met haar overlijden lijkt een eind te zijn gekomen aan een heel tijdperk.

Dag Thea, ik heb veel van je geleerd en ik ben blij dat ik je heb gekend.

Beatles vs James Brown

2009-10-12T15:37:00.003+02:00

The Beatles staan weer volop in de belangstelling. Ik heb niet zoveel met de Fab Four, op een enkel psychedelisch nummer en een mooie cover na kan hun muziek me gestolen worden. Ik had meer met de Stones, die klonken zwarter en sexier. Deze Beatles/James Brown mash-up kan ik wel waarderen.

Prima muziekje voor een druilerige dag

2009-10-07T11:52:00.002+02:00

Handdesinfectiezuil

2009-10-05T21:22:00.000+02:00

De Zeeuwse Bibliotheek bereidt zich voor op de grieppandemie. Leuke scrabblewoorden: grieppandemie en handdesinfectiezuil.

Middelburg in 1940

2009-10-03T15:40:00.001+02:00

Collega Edwin blogde mei dit jaar over de website Middelburg 1940, een project van de Provinciale Zeeuwse Courant en het Zeeuws Archief, waarbij gebruik wordt gemaakt van afbeeldingen uit de Beeldbank Zeeland van de Zeeuwse Bibliotheek.

De aflevering die vandaag in de krant staat is voor mij erg speciaal. Aan het woord is mijn oom, de oudste broer van mijn moeder. Hij vertelt over het leven op het Vlissingsch Wagenplein, een straat in Middelburg die eind jaren zestig van de vorige eeuw is afgebroken. Mijn opa en oma runden in de jaren twintig een 'grossierderij en melkhandel' op dit plein.

Ik kan me het plein niet herinneren want ik was nog klein toen het plein plaats maakte voor wat nu het drukste verkeersknooppunt van Middelburg is: de kruising Blauwedijk-Groene Woud-Poelendaelesingel.

Oktober - maand van borstkanker

2009-10-01T10:16:00.003+02:00

In oktober wordt extra aandacht gevraagd voor borstkanker. Maringe en Marianne vertellen op hun weblogs hoe zij leefden met herstelden van deze ziekte.

Commercial break

2009-09-28T17:03:00.006+02:00

Vandaag vond ik dit bericht in mijn postbus:

Gratis muziekje van G's band. :)

Doorsturen want dat moet een hit worden zodat we eens uit de financiële bijdragen komen, T. en ik. :P

E.

---------------------------------------------------------

Hoi allemaal !

Toen ik met m'n bandje Offshore op Aruba was vorige maand hebben we een singletje opgenomen dat we gratis willen verspreiden, hij is sinds vandaag uit. .. het nummer heet "Shot of love" .. we hebben het geschreven toen we op Aruba aan kwamen...

Je kunt het downloaden op: high quality (wave 45Mb) https://rcpt.yousendit.com/745360843/b45aa1343cf5cd909d224f458b5a90c8 of normal quality (mp3 4,2Mb) https://download.yousendit.com/Y1RyV284cklVbTlFQlE9PQ.

Ik hoop dat je het een leuk liedje vindt en je dat je het door wil sturen naar zoveel mogelijk mensen waarvan je denkt dat ze het leuk vinden !

meer info over Offshore vind je op:
www.musicbyoffshore.com
offshoremusic.hyves.nl
www.myspace.com/beachcreations
YouTube-account: rustybeachcreations OF offshorefan

Groetjes,

G.
www:myspace.com/gvdwijdeven

Mzzl

2009-09-28T12:57:00.002+02:00

Vanochtend had ik een afspraak met de internist om de uitslagen van het laatste bloedonderzoek door te nemen. De specialist informeerde hoe ik me voelde (prima) en of ik last had van nachtzweten (soms, het is warm in onze slaapkamer, maar ik zweet niet zo erg dat ik 's nachts mijn bed moet verschonen).

De scores van de witte en rode bloedlichaampjes en bloedplaatjes waren prima, "om niet te zeggen perfect". Bij het immunologisch onderzoek zijn ook geen rare zaken aangetroffen.

Deze uitslagen werden wat aarzelend meegedeeld, en ik zette me schrap voor het maar dat ging komen. Gelukkig kwam er geen maar, het enige maar dat er is, ken ik al: theoretisch gesproken bestaat de kans dat er ergens in een klein hoekje één of meer celletjes zitten te wachten die de behandeling hebben overleefd, en weer kunnen uitgroeien tot hairy cells.

De internist raadde me verder aan een griepprik te halen, omdat mijn afweer gedaald kan zijn door de behandeling die ik heb gehad (niet door de ziekte).

het gaat kortom prima, over een half jaar moet ik weer terugkomen.