Rzeźnia

Marszałkowska.

2012-02-07T09:53:00.000+01:00

Ulica, która definiuje zgiełk Warszawy. Trzy pasy ruchu, tramwaje, chodnik zapełniony pędzącymi ludźmi. Miejscami roztacza się zapach kawy, pod sądem grupki ludzi palą papierosy, gdzie indziej czekający pod hotelem na taksówkę.

Miło, kiedy idąc do pracy Twój wzrok natknie się na betonowe kosze z tekstem z powyższego zdjęcia. O jak fajnie byłoby w te klasy pograć w środku tętniącego miasta, zamiast biec do pracy...

[Nie]eksponat.

2012-02-04T22:08:00.001+01:00

Zimno jest to mnie naszło na muzea. Warszawa to nie Amsterdam [42 muzea], jednak instytucje gromadzące i badające przedmioty o wartości historycznej lub artystycznej [Wikipedia jak zawsze trafnie zdefiniowała termin] mamy na poziomie.
Wybrałam się do Muzeum Techniki znajdującego się w Pałacu Kultury. Kilka tygodni wcześniej zwiedziłam Centrum Kopernika. Trudno porównać interaktywne centrum do muzeum z czasów PRL, zapewniam jednak, że dla dorosłych muzeum jest naprawdę ciekawsze. Do tego tańsze, mniej tłoczne i nie trzeba stać 30 minut w kolejce na silnym mrozie. Najlepiej zwiedzić obydwa, obowiązkowo z dziećmi [jak ktoś ma]- niech zobaczą, że komputer był kiedyś większy od szafy. W sumie młodzieży też nie zaszkodzi.
Trudno zrobić zdjęcia w MT, gdyż jak w innych tego typu obiektach, chciałoby się sfotografować wszystko - a projektant wiedział co robi - napięcie narasta i na samym końcu jest najciekawiej.
Na drodze mojej i osoby mi towarzyszącej stanął jednak obiekt, który eksponatem nie był [co jakby nie dziwi bo to nie muzeum wzornictwa przemysłowego], lecz powtarzającym się elementem wystroju wnętrza. Zdjęcie zrobić wypadało.

Doskonały wręcz. Jestem pewna, że na jakiejś wystawie nazwanej z francuska "Fauteuil dans le musée" zrobiłby wrażenie.
Znaleźliśmy też w muzeum przykład przyjemnej typografii, na tabliczce zamieszczonej - jak widać - na fotoplastikonie.

Bardzo polecam warszawskie muzea, nie tylko w Noc Muzeów - bo choć to fajna akcja - to zatłoczona bardzo. Te ciekawsze warto więc odwiedzić w dzień.
Jak napisałam tak zrobię, wybieram się jutro na porządny muzeing. Wy też tak zróbcie.

Polecam!

2012-01-26T12:07:00.002+01:00

Na szybko, bez komentarza:

http://cjg.gazeta.pl/CJG_Warszawa/1,104436,11033254,Miks_kina_i_sztuki___Kinomuzeum_w_MSN.html

Naprawdę polecam przejśc się do Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

Dworzec po remoncie.

2012-01-22T01:42:00.000+01:00

Pierwsze czasopismo - jakie regularnie "czytałam" - "Miś", drukowało tekturowe wkładki służące rozwijaniu manualnych zdolności i wyobraźni dzieci - tramwaje, owady i inne przeróżne kształty, które należało wyciąć i skleić. Dzięki niemu miałam także przyjemność sklejania makiety Warszawy Centralnej. Gdy moje dzieło było już skończone, poróżniłam się z babcią, gdyż uparłam się postawić ją do góry nogami - nie mogłam zrozumieć, że dach może być tak dziwny [swoją drogą byłam przekonana, że Pałac Kultury to radziecka rakieta].

Jedni ją kochają, inni nienawidzą. Była brudna, obskurna i śmierdząca. Jest czysta. Zawsze zaskakiwała nowoczesnymi rozwiązaniami, lecz także absurdami [niezmiennie absurdalne są rozwiązania dla niepełnosprawnych, które są od początku, jednak nawet dzisiaj - po remoncie - nie działają].

Główny dworzec Warszawy, ma jednak to do siebie, że nawet po odnowieniu za 48 milionów złotych, jest przerażający, aczkolwiek fascynujący i piękny!

Przyznaję - uwielbiam ją. I choć wiem [mimo jej niezaprzeczalnych walorów architektonicznych], że świętej pamięci dworzec w Katowicach architektonicznie stał o klasę wyżej, to cieszę się niezmiernie, że to właśnie ona ocalała.

Zdjęcia Sylwia Brzychcy & Marcin Zieliński.

Posłowie:

Kieślowski twierdził, że nie znosi scen w pociągach i na dworcach [choć chyba w każdym jego filmie taka scena była]. Centralnej poświęcił w całości swój 12 minutowy film.

Krzysztof Kieślowski, "Dworzec", część 1.

Krzysztof Kieślowski, "Dworzec", część 2.

Lampa.

2012-01-07T21:17:00.000+01:00

Lampa wytwarza światło kosztem energii spalania lub elektrycznej. Nie jest dodatkiem do wnętrza, nie jest meblem. Dużo od niej zależy.
Światło. Wpływa na nasz nastrój i poziom koncentracji. Tworzy scenografię w teatrze. Aranżuje wnętrza. Modeluje przestrzeń.

projekt Enrico Zanolla

projekt Beau McLellan's

projekt Benjamin Hubert Studio

projekt Komplot Design

projekt Cathrine Kullberg

projekt Daniel Becker

projekt Enrico Zanolla

projekt Erika Lovqvist

projekt Iris Design Studio

projekt Jake Rankin

projekt Komplot Design

projekt Andrew O. Hughes

źródło www.pigeonvintage.co.uk

projekt Rody Graumans

projekt Samuel Wilkinson

projekt Tim Wigmore

projekt Tom Raffield

projekt ALT Lucialternative

Johann Wolfgang Goethe w 1832 roku powiedział: Otwóścierz i drugą okiennicę, żeby weszło więcej światła! i umarł. Potrzebujemy światła. Nie od nas zależy forma światła naturalnego, technologiczne jednak opakowaliśmy wyśmienicie.

Urbi et orbi - czym jest sylwester?

2011-12-31T05:13:00.000+01:00

Radością, zabawą... W istocie właśnie stąd się wziął.

W 999 roku, tysiąc lat przed millenium - które każdy z nas przeżył i pamięta [albo nie], ludzie tak samo jak my wierzyli w dziwne przepowiednie o końcu świata, tylko bardziej. Nie dziwi to absolutnie biorąc pod uwagę tysiąc lat mniej wiedzy.

Sybilla, a raczej nie wiadomo, która z sybilli [tak moi drodzy piszący artykuły o Niej do Internetu - to nie jest jedna pani, tylko określenie na wieszczkę, które przepowiadały w ekstazie różne rzeczy, zwłaszcza katastrofalne], przepowiedziała, że w nocy z 999 na 1000 rok miał wybudzić się ze snu smok Lewiatan, uwięziony w lochach Watykanu przez Sylwestra I - papieża w latach 314 - 335 - i dokonać zagłady świata.

Średniowiecze było okresem pełnym magii i mistyki, w dodatku w porównaniu z naszymi czasami, dość ciemne, przez co wszelkie proroctwa głoszące koniec świata trafiały na wyjątkowo podatny grunt. Biorąc pod uwagę, że ludzie żyjący w naszych czasach dalej wierzą w końce świata, wynikające z dat oraz z innych ciekawych poszlak, nietrudno pojąć, jak w przejściu 999 roku na rok 1000 bano się tej zagłady. Musiała to być wyjątkowo niespokojna noc, gdyż ludzie naprawdę wierzyli w koniec świata. Ukryci w domach, pokutujący, wyznający grzechy i absolutnie przekonani, że za kilka chwil, nie będzie już niczego.

Po północy nic się nie wydarzyło, mieszkańcy Rzymu wpadli w euforię, bawili się, radowali i tańczyli. Dla nich to było jak przeżycie własnej śmierci. Sylwester II, który w 999 roku został papieżem udzielił po raz pierwszy błogosławieństwa "Urbi et orbi" ["Miastu i światu"], które do dzisiaj jest wygłaszane przez papieża w każdy Nowy Rok.

Dlatego też Nowy Rok jest świętem, nie sylwester. Ten jest upamiętnieniem imienia papieża. Tylko którego? Na nieszczęście był I i II, a zdania są podzielone, gdyż obydwaj brali czynny udział w tej historii.

Sylwester tak czy inaczej przejmuje tradycję dnia poprzedzającego Nowy Rok, który był dniem bardzo smutnym, pokutnym, pełnym refleksji. Nowy Rok jest absolutną radością.

Czemu więc Juliusz Cezar obchodził Nowy Rok 1050 lat wcześniej? Historia [każda] proszę Państwa nie jest prosta. Jest jak kryminał. Trzeba czepiać się poszlak i je wyjaśniać. Zacznijmy więc.

W starożytnym Rzymie Nowy Rok ściśle wiązał się z dniem, w którym konsulowie rozpoczynali urzędowanie tj. 1 marca. Zmieniła to wojna w Iberii - ponieważ wojska rzymskie mogły być prowadzone wyłącznie przez wybieralnych konsulów, postanowiono zmienić przepisy - zostali wybrani 1 stycznia.

"Dzień ten obchodzono w Rzymie bardzo uroczyście i wesoło jako laeta dies. Przede wszystkim obejmowali w tym dniu urzędowanie najwyżsi urzędnicy w państwie- konsulowie. W domu każdego z nich zbierali się senatorowie i przyjaciele. Z domu później wyruszał pochód, do którego przyłączała się publiczność. Był nawet zwyczaj , że podczas tego pochodu konsulowie obrzucali publikę pieniędzmi. Oba pochody spotykały się na Kapitolu, gdzie składano Jowiszowi ofiarę z białych byków. Po tych uroczystościach nowo wybrani urzędnicy organizowali w swych domach przyjęcia. W czasach cesarskich składali także przysięgę wierności cesarzowi, a wojsko swemu wodzowi." [J. Horowski Nowy Rok w starożytnym Rzymie w: Filomata nr 56 rok 1934 ]

Mniemam, że chrześcijanie przejęli tę tradycję, a że przejmowali różne tradycje wynika z połączenia Rzymian z chrześcijanami, o którym wiemy nawet z "Quo Vadis". W 1000 roku zaś dopiero pojawił się sylwester, gdyż jest ogromna różnica między sylwestrem a Nowym Rokiem.

Dzisiaj obchodzi się przejście starego roku w nowy głównie hucznymi imprezami - głośną muzyką i fajerwerkami - hałas ma odstraszyć demony. Powinniśmy przejść w Nowy Rok bez nich - zupełnie czyści.

Tak więc pamiętajmy żeby zrobić hałas!

Szczęśliwego Nowego Roku. :)

Nowa świecka tradycja. W czasie sakralnym.

2011-12-28T01:26:00.000+01:00

"(...)by również w te święta, jak co roku, wyemitowano w telewizji wigilijny klasyk." Pudelek 30.11.2010

"Tradycji musi stać się zadość." Newsweek 1.12.2010

"Czy święta Bożego Narodzenia w tym roku w ogóle się odbędą? Jest duże prawdopodobieństwo, że nie. Wszystko przez Polsat, który postanowił zmienić dzień emisji popularnego w święta filmu "Kevin sam w domu". Zamiast w "Wigilię" zobaczymy "Kevina"... już dziś o godzinie 20.05!" Plotek 6.12.2011

"Boże Narodzenie w TV: będzie Kevin! Tym razem "sam w Nowym Jorku". naszemiasto.pl 23.12.2011

"W Wigilię hitem okazał się "Kevin sam w Nowym Jorku" - 4,6 mln widzów." Fakt. 27.12.2011

"Kevin sam w domu" to fenomen. Wiadomo to od roku, kiedy Polsat wyśmiewany z faktu puszczania tego filmu w każde narodziny Chrystusa, wywołał burzę, nie umieszczając go w świątecznej ramówce. Internauci "rzucili" się na tę decyzję apelując w liczbie kilkudziesięciu tysięcy osób do telewizji o wyemitowanie "Kevina...". Wiadomo wszak od zawsze, że ludzkość docenia coś gdy to traci. Polsat sprytnie ugiął się pod tym ogromnym naciskiem i nikt się więcej nie wyśmiewał.
Chcąc dowiedzieć się o co chodzi tak naprawdę, wpisałam w Google "fenomen kevin sam w domu w święta" i przeczytałam, że to gniot ogólnie, że nudny, że ludzie to idioci, że się śmieją z nieśmiesznego filmu itd. Znalazłam też wpis pozytywny, jednak wyjaśniający problem słowami: "A może po prostu nie wyobrażamy sobie zajadania domowego sernika bez Kevina w telewizorze" [na mowimyjak.pl]. Muszę w związku z tym sama sobie napisać skąd ten fenomen się wziął. Dobrze mieć własnego bloga.
Nakręcony w 1990 roku w USA, premierę w Polsce miał 25 grudnia 1992, czyli pod koniec dość dynamicznego roku. Lista Macierewicza, pierwszy McDonald's, pierwsza sieć komórkowa - Centertel, pierwszy odcinek "Kawy czy herbaty?", morderstwo Jaroszewiczów. Byliśmy dziwnym i pogubionym krajem, ale właśnie w tym czasie Zachód zaczął do nas wkraczać.
I właśnie wtedy zafundowano nam film o małym chłopcu, walczącym i wygrywającym ze złem - banał. Było tam jednak coś jeszcze. Była rodzina z klasy średniej, ogromny dom cały udekorowany w lampki, był samolot, były dwa samochody w garażu. Ameryka. Było dużo śniegu, słoneczna pogoda i czapeczka w renifery. Był też przekaz - chcąc nie chcąc dla dzieci głęboki - rodzina jest jaka jest, ale najważniejsze, że jest.
Świątecznie jest bardzo - śnieg, dekoracje, nawet budynek kościoła się pojawia - jakiś ślad Boga, którego w końcu to święto jest.
Do tego dziecko, które rozrabia w rodzinnej kuchni, po czym rozrabia już totalnie, wykańczając psychicznie i fizycznie Joego Pesci i Daniela Sterna. Robi to wykorzystując maksymalnie wyobraźnię dziecka, wykazując się przy tym - trzeba mu to oddać - dość dużym sprytem. Co prawda używa telefonu w trakcie tej masakry, nie wiadomo czemu nie wcześniej, no ale inaczej posypałaby się cała fabuła, można mu wybaczyć. Najważniejsze dla dzieci, że to rozrabianie jest akceptowane przez dorosłych.
No i mama Kevina, która co prawda, zapomina o synu i dość długo nie może sobie o nim przypomnieć, ale później walczy jak lwica, żeby do niego wrócić.
Jak więc nie kochać Kevina, gdziekolwiek by nie został sam?
Tak właśnie powstała nasza nowa świecka tradycja - rodzinne oglądanie "Kevina samego gdzieś tam" z okazji urodzin Jezusa.

fanpejdż Galerii Koloru

Wesołych, dobrych, spokojnych. Tak naprawdę i z serca.

2011-12-23T16:57:00.001+01:00

Central Railway Station disappeared...

2011-12-03T14:54:00.001+01:00

Marzę sobie na Rzeźni o kolei w dwudziestoleciu międzywojennym, o szklanych domach na kolei, wchodzę do pracy, staję na tym swoim X piętrze vis-a-vis Centralnej i zamieram... Nie ma Centralnej, są modelki jakieś wiszące w powietrzu.

Najpierw sobie myślę, że przecież Seweryn Baryka o tych szklanych domach mówił na jakieś 100 lat przed ich pojawieniem się w Polsce, więc skąd u mnie ten brak cierpliwości.

Potem następuje chwila grozy. 356 lat temu Karol X Gustaw wkroczył do Rzeczpospolitej i zrobił nam tu "potop szwedzki", a tutaj szwedzki, jakby nie było, H&M zaatakował najbardziej strategiczny obiekt cywilny w Polsce.

Prześluga* mnie jednak uspokaja: to tylko taka reklama, muszę mieć pieniądze na czyszczenie dworca, o wybacz mi Warszawo, że Ci niszczę przestrzeń, ale kilkadziesiąt milionów, było na remont teraz trzeba to utrzymać. Za chwilę jednak nachodzi mnie refleksja, bo w końcu nie jestem masą głupią [jakby istniała mądra], że coś ten Prześluga mnie chyba oszukuje. Dworzec powinien się utrzymać z opłat nie małych, które płacą przewoźnicy za wjazd na Centralną, z czynszów które płacą najemcy, z reklam [H&Mu oczywiście] wiszących w hali głównej oraz na ścianach na poziomie peronów. Zdaje się, że nawet toalety są sprywatyzowane i Prześluga nie musi na nie zarabiać.

W sumie co mi tam, dobrze że to nie wojna.

I tak sobie pracuję spokojnie z biurkiem ustawionym do okna, za którym zrobiło się ciemno. Imprezowo jest ogólnie bo na dole strefa kibica z okazji losowania grup w Kijowie na EURO2012, dedukuję że grupa dobra dla Polski, podnoszę głowę bo sztuczne ognie zafundowano kibicom, a wiem, że nie każdy ma w pracy takie atrakcje. I wtedy wzrok mój pada na miejsce gdzie na Centralnej istniał kiedyś piękny neon WARSZAWA CENTRALNA, no ale nie wisi! Potem okazało się, że wisi tylko wyłączony, chyba żeby nie psuć odbioru reklamy. Wiadomo, Prześluga to dobry partner biznesowy, dba o klienta.

Półtora roku temu w poście o liftingu Centralnej, który właśnie się zaczynał pokazałam, jak będzie wyglądała dzisiaj.

zdjęcie: bryla.pl

Napisałam wtedy pod tym zdjęciem: "Obawiam się jednak, że na tym pięknym zielonym elemencie, szara rzeczywistość powiesi ogromną reklamę."

Dzisiaj Centralna wygląda tak:

zdjęcie: gazeta.pl

Kocham Warszawę, uważam je za piękne [tylko zasłonięte] i wyjątkowe miasto, ale zapewniam Was, że ze wszystkich stolic w Europie, po których chodziłam, najbardziej przypomina Tiranę.
I to nie wojna nam to zrobiła, nie socjalizm - tylko my - bo jesteśmy ślepi.

* Prześluga jest prezesem Dworców Kolejowych S.A.

Kolej jak szklane domy?

2011-12-02T03:31:00.001+01:00

"Długo wlókł się pociąg naładowany ludźmi do cna, choć z niego raz w raz ktoś przyzostawał na przydrożnych cmentarzach miasteczek. Im bliżej było do kresów polskich, tym rewizje były cięższe i sroższe. Nareszcie rozeszła się wśród podróżnych wieść radosna: granica! Zanim jednak ludzie wymizerowani i storturowani w wagonach od tylu tygodni ujrzeli upragnione budynki kresowe, niemało ich jeszcze nadręczono. Pociąg stał w polu. Drzwi od wagonów były zamknięte. Czekano w tym ruchomym więzieniu na zmiłowanie się nieubłaganych władców." *

"Przedwiośnie" uwielbiam najbardziej ze wszystkich dzieł Żeromskiego. Między innymi za mnogość możliwych interpretacji, na które najprawdopodobniej nie wpadł nawet sam autor. Wyżej wymieniony fragment, opisujący przyjazd Cezarego Baryki do Polski w 1919 roku, skojarzył mi się kiedyś z wkraczaniem polskiego kolejnictwa w swój złoty wiek - dwudziestolecie międzywojenne.

źródło

Zaczęło się właśnie w 1919 roku kiedy to powstał FABLOK- Pierwsza Fabryka Lokomotyw w Polsce Spółka Akcyjna, istniejąca do dziś.

Jej rozwój [i dwóch innych istniejących w nowej wolnej Polsce] umożliwiła między innymi budowa Gdyni w 1926 roku. Po odzyskaniu niepodległości uzyskaliśmy dostęp do morza, linia brzegowa była dość okrojona jednak, w dodatku pozbawiona znaczącego portu - Wolne Miasto Gdańsk było wolne, poza wpływami II RP - dlatego też nasi przodkowie, wybudowali sobie znaczący port, który w ciągu doby mógł przyjąć 60 par pociągów i przeładować 3600 wagonów. Tak narodziła się stacja Gdynia Port. Mistrzowie świata, doprawdy!

W tym samym roku rozpoczęto budowę magistrali węglowej prowadzącej kolej z Górnego Śląska do portu w Gdyni. Zakończono ją w 1933 roku. Magistrala ta wyobraźcie sobie, była inwestycją dochodową - PKP czerpało zyski [w dodatku dość znaczne] z jej eksploatacji.

W latach 1924 - 1933 rok - zbudowano linię średnicową [most i tunel] w Warszawie. Most został oddany w 1931 roku. Jego budowa wywołała falę krytyki oburzonych mieszkańców Warszawy [w tym prezydenta Stefana Starzyńskiego] za psucie panoramy miasta. W dodatku pierwotna wersja mostu - ta oprotestowana - była znacznie ciekawsza od dzisiejszej, odbudowanej po wojnie.

źródło

Linia średnicowa została oddana w 1933 roku. Z powodu przebiegania po części w tunelu zaistniała potrzeba ograniczenia ruchu parowozów [z powodu zadymienia dla nieznających się na parowozach]. Dzięki temu bardzo szybko [1936 rok] zelektryfikowano linię
W 1935 roku Fablok wybudował [na bazie zakupionego wagonu od Austro-Daimler-Puch] pięć wagonów motorowych znanych pod nazwą Lux - Torpeda.

Jeździły one na trasie Kraków - Zakopane, Kraków - Krynica oraz Kraków - Katowice. O luksusie decydował wybór tras, które obsługiwały [Zakopane było zdecydowaną stolicą kultury II RP], nowoczesny kształt, szybkość z jaką się poruszały oraz wnętrze, które można obejrzeć tu: http://www.youtube.com/watch?v=p8nP9EswUM0

Mówi się, że są polskie, ale to tak jakby mówić, że Chevrolety budowane w międzywojennej Warszawie były polskie. Fablok dopiero czekał na swój sukces.

W dwa lata przed wybuchem II wojny światowej w Fabloku powstaje pospieszny parowóz Pm36 w dwóch wersjach - Pm36-2 (zwany Piękną Heleną), który obecnie po odrestaurowaniu jeździ jako atrakcja turystyczna w Wolsztynie oraz Pm36-1 - najpiękniejsza lokomotywa jaka kiedykolwiek jeździła po polskich torach.

I to właśnie ten parowóz stał się sukcesem, nie tylko Fabloku, lecz także całego polskiego kolejnictwa, który do dzisiaj nie został osiągnięty! Ba! Nawet się do niego nie zbliżono.

W tym samym roku 1937 Pm36-1 jedzie na Międzynarodową Wystawę Sztuki i Techniki w Paryżu i zdobywa tam Grand Prix. Jakby nie patrzeć Pm36-1 jest sztuką i techniką w jednym.

Pomalowano go na jednolity granatowy kolor, a na burtach miał srebrne pasy. Zrobiłby wrażenie dzisiaj, myślę więc, że 74 lata temu zapierał dech w piersiach.

Od początku do końca był produkcją polską, zaprojektowany przy udziale prof. Adama Xiężopolskiego oraz inż. Kazimierza Zambrzuskiego.

Kosmiczny wygląd zawdzięcza aerodynamicznej otulinie, która rozciągała się także na tender [oddzielny wagon na węgiel]. Osiągał średnią prędkość 100-120 km\h, przy czym inne parowozy nie dochodziły nawet do 80 km\h.
Śmiem twierdzić, że te cuda nie były dla nas, lecz na eksport, gdyż nasza sieć kolejowa nie była przystosowana do tak zawrotnej prędkości [tu się akurat II RP niewiele różni od III].
Pm36-1 nigdy nie trafił do masowej produkcji. PKP wykorzystywało go do swojej pracy. Dopiero okupant wprowadził je jako lokomotywy rejsowych połączeń. Ciągnął pociągi Warszawa - Łódź oraz Warszawa - Kraków. Do roku 1942, w którym wytopiły mu się korki [uwaga!] łatwotopliwe. Niemcy nie naprawili ich. Zabrali parowóz na teren Rzeszy, gdzie przebadali go dokładnie. Skończył na pewno na złomie, nie wiadomo jednak którym - albo niemieckim w czasie wojny, albo po dłuższym eksploatowaniu na terenie ZSRR - na białoruskim.
Chodzą także plotki, że nie była to do końca udana konstrukcja gdyż posiadała zbyt duży nacisk osi na szyny, co logicznie mogłoby powodować pewne odkształcenia. Możliwe, aczkolwiek nigdy się tego nie dowiemy.
Nie ulega mimo to wątpliwości, że był to parowóz wyjątkowy, wyprzedzający swoje czasy - musiał być w końcu jakiś powód aby Niemcy zadali sobie trud wywiezienia go i przebadania jego konstrukcji.
Wybuch wojny zahamował znacznie naszą gospodarkę. Socjalizm zniszczył ją kompletnie, tym samym pogrzebał nasz sen o kolei. O ile III RP dała sobie radę z gospodarką, o tyle z koleją średnio. Szklane domy Seweryna Baryki urzeczywistniły się, może więc pociąg przestanie stać w polu, a nieubłagani władcy zmiłują się?

*Stefan Żeromski "Przedwiośnie".

Kujawsko - pomorskie.

2011-11-30T00:21:00.001+01:00

Walczą ze sobą od lat.

Nie lubią się wzajemnie.

Mają wobec siebie kompleksy -Toruń wielkości Bydgoszczy, Bydgoszcz kultury Tounia.

Zupełnie bez sensu.

Obydwa są piękne, choć zupełnie inne.

Obydwa mają sztukę ulicy na poziomie wysokim.

Toruń.

Bydgoszcz.

Polska zna Toruń z Kopernika i pierników, Bydgoszczy nie zna.

Polecam przejść się przez obydwa.

Toruń Was nie zaskoczy - w pełni zasługuje na swoją dobrą opinię miasta pięknego i pełnego kultury.

Bydgoszcz Was zaskoczy - pięknem i kulturą, o których nikt nie wie.

Po co w ogóle nam ten Orzeł?

2011-11-09T23:22:00.000+01:00

Ważne, że mamy PZPN.
Orzeł to jest w ogóle przestarzały znak symbol. Nie dość, że jego tradycja na koszulkach reprezentacji sięga II RP, to jeszcze sam on w podobnej sylwetce [do znanej nam dzisiaj] pojawił się za Przemysła II w średniowieczu. No ile można mieć ptaka w jednej pozycji?
Zastąpienie go logiem PZPNu, jak posłuchamy zacnych działaczy zacnego związku, jest absolutnie konieczne bo związek zarabia tylko na logu. Biorąc pod uwagę, że logo istnieje dopiero od kwietnia bieżącego roku, to stan zadłużenia związku musi być niewyobrażalny. Czas więc chyba zejść z działaczy bo oni głodni chodzą, biedni, a wydatki mają spore, w dodatku państwo im grosza nie daje. No to co będą reklamować symbol państwa. Za reklamę w kapitalizmie się płaci i to słono! A związek to żaden beton, nowoczesny związek, kreatywny bardzo, projektuje te koszulki radosne, stara się, a wszyscy marudzą. No marudzą bo malkontenci. Nie podobały się koszulki żałobne w barwach Monako, to zrobili piękne bielutkie, dizajnersko piękne [i w ostatnich dwóch słowach nie ma ani krzty ironii], a jak takie piękne, to należy starego ptaka wywalić i dać wystylizowanego, nowoczesnego jak związek i działacze. Ktoś tego nie rozumie?
Poza tym związek strategię ma przemyślaną najwyraźniej, bo jak się obdziera coś z polskości to trzeba polskość zwrócić przecież, dlatego właśnie koszulka reprezentacji bez naszego Orzełka, premierę w grze będzie miała 11 listopada. Czyż to nie cudownie?

źródło

[Muszę przyznać, że projekt koszulki jest naprawdę udany sam w sobie,

ten pasek na środku, aż zachwyca,

jednak jak o tym pisać w okolicznościach przypominających zamach na Orzełka?].

Chciałabym jeszcze na zakończenie tym wszystkim krytykującym związek powiedzieć, że barwy nasze narodowe są wyjątkowo skomplikowane, a ich ustawienie to już w ogóle jakaś łamigłówka, a dopasowanie starego orła to koniec świata. Dlatego raz reprezentacja reprezentuje nas a to nie w naszych barwach, a to bez symbolu. No wszystkiego mieć nie można!

Warszawa w Budowie 3 - wystawa.

2011-10-20T00:37:00.000+02:00

Wystawa trwa, czasu pozostało mało, ale warto naprawdę. W Śródmieściu, za darmo, poza tym lans. A jeżeli ktoś głodny wiedzy to już w ogóle.

Wystawy będące wciąż:

"Powrót do miasta" - wystawa główna, na Mokotowie co prawda, ale też łatwo - w SGH, koło metra [al. Niepodległości 162].

O mieszkaniach, ładzie przestrzennym, aktywności mieszkańców.

więcej tutaj

„Black²” - wystawa zaprojektowana przez Konstantina Grcica - światowej sławy dizajnera. W Muzeum Sztuki Nowoczesnej, na Pańskiej [3].

O czarnym kwadracie.

Od suprematystycznego Czarnego kwadratu na białym tle Malewicza po kasetę BASFu [jak się dowiedziałam pierwszego czarnego kwadratu wyprodukowanego z plastiku], iPody itd.

Warto poza tym bo Grcic wystawiany jest m.in. w MoMa w Nowym Jorku i Centrum Pompidou w Paryżu, tak więc można potem zabłysnąć, a nie wspomnę już o intelektualnej uciesze.

więcej tutaj

Plan ogólny codzienny przyznam intensywny. Wycieczki, wykłady, filmy.

Ze swojej strony polecam:

21 października o 17:30 spacer [zbiórka pod kościołem św. Ducha na Szwoleżerów 4] Piękni nieznajomi. Spacery po osiedlach cz.3. W latach 1959 - 81 "Życie Warszawy" organizowało konkurs na najlepszy dom w Warszawie. Laureaci to istotne obiekty powojennego modernizmu. Założenie spaceru to obejrzenie ich właśnie. więcej tutaj

25 października o 16:30 projekcja w filmowa w sali Kisielewskiego w PKiN. Trzy filmy: Kieślowski Robotnicy'71, Kosiński Narodziny Solidarności oraz Królikiewicz Człowiek ze studni. więcej tutaj

28 października o 17:30 spacer [w ramach Piękni nieznajomi. Spacery po osiedlach cz.5]po Osiedlu za Żelazną Bramą [obowiązują zapisy!] - po osiedlu, do którego staram się zabrać w celu opisania go na Rzeźni. Zbiórka na rogu Marszałkowskiej i Królewskiej - pod BZ WBK. więcej tutaj

28 października także, o 19:00 w Nowym Wspaniałym Świecie na Świętokrzyskiej, sesja "Odczarować Spółdzielnie Warszawskie" rozpoczynająca cykl spotkań kończących się 9 grudnia. O blokowiskach. Pierwsze spotkanie ma na celu obronę spółdzielni jako formy sprawiedliwej, która złą sławę posiada, jako że się nie sprawdziła. To spotkanie może mi zburzyć światopogląd. więcej tutaj

29 października finisaż WWB3. O 21:00 w Soho Factory na Mińskiej.

Naturalnie poza wyżej wymienionymi polecam wszystko. Zapoznać się ze wszystkim można na stronie WWB3.

Czarnogórska sztuka ulicy.

2011-10-10T22:40:00.001+02:00

Czarnogóra mnie zaskoczyła.
Brakiem street artu. W dodatku "street" znalazłam - nie napotkałam "artu".
Zdjęcia zrobiłam, gdyż przyznam - ujęła mnie egzotyka tegoż "streetu".

Jedna ściana w Kotorze wzbudziła nadzieję, ale na tym się skończyło.

To nie dzieje się bez powodu, więc szukałam go przez cały urlop. Dzięki rozmowie siostry z pewnym Czarnogórcem na temat malowania mebli, które sam wytwarza - a powiedział, że ogólnie jest problem z chemią i farbami - uspokoiłam się dość znacznie i uznałam to za przyczynę. Teoria upadła [przyznam, że była dość odważna] gdy zobaczyłam pewne cuda na ścianach stolicy Albanii [ale one zasługują na zupełnie nowy post].

Po powrocie do Polski Czarnogóra zaskoczyła mnie po raz drugi. Najlepszy przewodnik po świecie - Google - pokazał mi Sinestezija Festival - pierwszy festiwal street artu w Czarnogórze, który odbył się się w sierpniu tego roku w Herceg Novi.

http://www.sinestezija.me/

Sinestezija zaprezentowała bardzo dobry poziom, co oznacza, że farby są, potencjał też, a artyści jak najbardziej dobrzy.
Oznacza to wg mnie, że Czarnogóra jako całkiem nowy kraj, po prostu dopiero się rozkręca i robi to z klasą. Za kilka lat być może w jakimś albumie o światowym graffiti pojawi się rozdział "Montenegro Street Art", czego serdecznie im życzę.

urodziny 02.

2011-08-06T19:15:00.003+02:00

Wczoraj minęło 2 lata od kiedy usiadłam w biurze po skończonej pracy, załamana czymś tam w życiu prywatnym, absolutnie dzisiaj nieważne czym. Sama na X piętrze w biurowcu w Śródmieściu, z oknami na zachód, przez które wpadało piękne sierpniowe słońce... Administrator budynku był tak miły, że akurat tego dnia zdjął wielkoformatową reklamę z winylu i moim oczom ukazał się widok, który przyznam pokochałam, gdyż z 10 piętra w samym środku Warszawy widać całe miasto. Postanowiłam nie płakać. Założyłam bloga. Opisałam windę, o której czytałam tego dnia. Wstawiłam zdjęcia szablonów, które zrobiłam kilka dni wcześniej idąc do pracy. Nazwałam go Rzeźnia, dopisałam cytat z dramatu Mrożka, który właśnie przeczytałam. Poszłam do domu. Pomyślałam, że tak właśnie człowiek powinien radzić sobie z problemami.
Wychodząc wczoraj z tego samego X piętra (na którym nie było mnie prawie dwa lata, ale trzy dni temu na nie powróciłam, co prawda do zupełnie innej pracy) zjadłam przepyszne i przetłuste ciastko bo urodziny Rzeźni to moje małe święto.

źródło

Życzę Wam żeby często ogarniało Was takie uczucie jak mnie dzisiaj, kiedy moja koleżanka siedząc ze mną przy stoliku powiedziała, że przeczytała ją całą naraz i jest świetna. To miłe. Milsze nawet niż statystyki blogspota. :)
Dziękuję.

Opakowanie 2.

2011-08-01T23:57:00.004+02:00

Pierwszy post o opakowaniu TUTAJ.
Opakowania rzeczy używanych codziennie tworzą naszą przestrzeń. Napotykamy je w swojej sypialni, łazience, lodówce... Są z nami od początku dnia. Dlatego wybieranie produktów pod kątem opakowania nie jest wcale złe.

źródło: lushlee.com

projekt: Alex Creamer, źródło: demilked.com

źródło: demilked.com

źródło: design-muse.blogspot.com

projekt: Elisabeth Soos, źródło: demilked.com

źródło: 7rano.com

Koperta z zaznaczoną trasą listu. Źródło: 7rano.com.

projekt: Heesun Seo, źródło: lushlee.com

źródło: lushlee.com

źródło: 7rano.com

projektant: Julien Muller, źródło: 7rano.com

źródło: smashingmagazine.com

projekt: Sort Design, źródło: lushlee

źródło: smashingmagazine.com

źródło: demilked.com

projekt: Terence Kitching of At Peace design and Communication, źródło: demilked.com

źródło: 7rano.com

projekt: Warissara Muangsasen, źródło: lushlee.com

źródło: design-muse.blogspot.com

projekt: Soon Mo Kang, źródło: demilked.com

20 lat temu wystarczyło nam, żeby opakowania były kolorowe, dzisiaj coraz więcej rzeczy w sklepach zachwyca nas swoim "ubraniem". Wyobrażam sobie, że za 20 lat będę mogła w większości kupować produkty wyglądające jak te wyżej - czego sobie i Wam życzę.
Na pewno CDN.

Kamienica Samobójców - brama do Śródmieścia.

2011-07-30T17:59:00.004+02:00

1913 rok, Warszawa - stolica Królestwa Kongresowego, którego królem jest Mikołaj II - car Rosji. Na placu Keksholmskim [od 1919 roku plac Unii Lubelskiej] powstaje wyjątkowa kamienica - najwyższa w mieście, z elektrycznym zasilaniem, z doprowadzonym gazem, z centralnym ogrzewaniem i trzema windami [wg ówczesnej nazwy podnośnicami elektrycznymi]. Dziewięć pięter, trzy fronty i najmniejsze podwórko w Warszawie [2x8x4 m] - tymi rzeczami wyróżnia się do dzisiaj, ponieważ jako jedna z nielicznych w tej okolicy ocalała pewne przykre warszawskie wydarzenia z XX wieku.

źródło

Nazwisko projektanta nie jest znane, za to inicjatorem był kupiec Stanisław Kowalski.
Bardzo niedobrze, że architekt nie jest znany, gdyż nie mogę z tego powodu sprawdzić jego biografii - czy podróżował i gdzie oraz ile wiedział na temat architektury na świecie. Nasuwa mi się jednak - i nie mogę tego pominąć pisząc o tym jedynym trójkątnym budynku mieszkalnym w Warszawie - Flatiron Building w Nowym Jorku.
Wieżowiec postawiony na Fifth Avenue na Manhattanie, ukończony w 1902 roku stał się ikoną Nowego Jorku.

źródło

Istnieje oczywiście możliwość, że architekt w swym geniuszu maksymalnie wykorzystał działkę projektując budynek bardzo podobny do jednego z najsławniejszych w Nowym Jorku.
Ponieważ właściciel wkrótce zbankrutował, kamienicę przejęło małżeństwo Kacperskich - do dzisiaj funkcjonuje nazwa "Kamienica Kacperskich". Oni też popadli w długi, dlatego przed 1939 rokiem właścicielem został Państwowy Zakład Emerytalny.
W czasie II wojny światowej w kamienicy mieściła się Komórka Biura Studiów Oddziału II KG AK Wydziału Informacyjno - Wywiadowczego [i niech mi ktoś jeszcze raz powie, że to dzisiaj tworzy się skomplikowane nazwy]. W grudniu 1943 roku Gestapo aresztowało członków tej komórki.
Kamienica - podobnie jak cała zabudowa Placu Unii Lubelskiej - przetrwała wojnę, ponieważ Plac wchodził w skład dzielnicy niemieckiej aż do końca okupacji.
I to byłoby na tyle chlubnej historii tej kamienicy.
Jeżeli czytacie Rzeźnię to wiecie [jeżeli nie to za chwilę się dowiecie], że uważam Warszawę za miasto poszkodowane, ograbione z zabytków w czasie totalnego jej zniszczenia pod koniec Powstania Warszawskiego [tak, piszę to z wielkiej litery], czczę w związku z tym wszystkie dobre architektonicznie twory PRLu - bo są to nieliczne zabytki stolicy. Istnieje jednak kilkanaście ocalałych budynków sprzed wojny - i są to miejsca, o które bezsprzecznie Warszawa powinna dbać i być z nich dumna. Warszawa jednak robi odwrotnie.
Przydomek "samobójców" kamienica zyskała dzięki podwórku - studni, w której świadomie skończyło swe życie kilka osób.

źródło

Te syndromatyczne zachowania autodestrukcyjne są spowodowane psychiką samobójców i nie są winą władz Warszawy. To co dzieje się dzisiaj z kamienicą jest nią na pewno, chociaż niekonieczne obecnych.

Marszałkowska 1 - jeden z najbardziej prestiżowych adresów Warszawy, co za tym idzie także Polski - adres Kamienicy Kacperskich.

Z przecudownym widokiem, w pobliżu Belwederskiej, dzielnicy ambasad i Łazienek. W jednym z lepiej skomunikowanych miejsc Warszawy. Na Placu, na którym cena kawalerek to ponad 10 000 złotych za metr kwadratowy. W jednej z niewielu ocalałych kamienic sprzed wojny [sprzed I wojny] z prześliczną fasadą.

źródło

Tutaj właśnie miasto w połowie lat 90. poprzedniego wieku postanowiło ulokować mieszkania socjalne. Miasto się nie spodziewało, chociaż uczeń podstawówki jakby pomyślał wpadłby na to, że stworzy patologię. I stworzyło.

Wg filmu TVP z 2007 roku mamy tu fabrykę kompotu [polska heroina], 80% mieszkańców uzależnionych od alkoholu, 200 interwencji policji i straży miejskiej w ciągu roku, zainstalowane 32 kamery, mieszkańców którzy wyrzucają śmieci przez okno na podwórko bo brak im świadomości skutków tych poczynań, nastolatka stojącego na oknie na VIII piętrze, mówiącego "bo ja niebezpieczny chłopak jestem", posiadającego tatę przeżartego alkoholem, który na ten widok mówi "no tak, to mój syn, Grzesiek!".

Miasto twierdzi, że tak musi być, ponieważ ludzi nieradzących sobie, przenosi z mieszkań pełnowartościowych do mniejszych, a tutaj posiada mieszkania 18 metrowe i tylko tu. Słuszna polityka. Tyle że miasto mogłoby sprzedać zabytkową kamienicę w Śródmieściu i za jej cenę postawić kilka bloków na obrzeżach miasta. Nawet jeżeli byłby to tylko jeden blok to można go lepiej dostosować do potencjalnych patologicznych sytuacji, jakie się w takim środowisku tworzą nie od dzisiaj. Kamienica Kacperskich bowiem, jako budynek z początku XX wieku, ze swoimi ciemnymi wąskimi korytarzami i nieszczęsną studnią, która przywołuje swą magią samobójców, nie nadaje się na mieszkania socjalne ponieważ jest po prostu niebezpieczna.
W filmie nr 2 produkcji TVP z 2009 roku miasto znalazło sposób. Postanowiło podnająć lokal fundacji, która chciała prowadzić zajęcia dla dzieci i młodzieży. Wśród narkomanów, alkoholików i "niebezpiecznych chłopaków"...

W teorii powinno być pięknie. Miasto pozbywa się kłopotu, sprzedaje zabytek w drogiej lokalizacji, buduje za to w innym miejscu mieszkania socjalne [lepsze niż te w zabytku]. Inwestor ma niepowtarzalny budynek, ponieważ kamienica mieszkalna sprzed I wojny to w Warszawie rarytas. Unia Europejska zwróci mu połowę nakładu finansowego za remont zabytku. Sprzeda mieszkania i biura bez większego problemu nie oglądając się na kryzys. Konserwator zabytków nie pozwoli na uszkodzenie kamienicy.
Nie jest jednak pięknie...

Wystawa COME INSIDE. Street Art w środku.

2011-07-22T18:44:00.000+02:00

O tym piszę pracę magisterską. O sztuce ulicy wewnątrz galeryjnych ścian. Bo czemu nie? Z ulic nigdy nie zniknie, a tu wchodzę i mam wszystko naraz. Od vlepek po instalacje, nie zapominając o graffiti.

Dobór uczestników mówi sam za siebie. Jeżeli nie znacie to koniecznie poznajcie ich tam. Szczerze polecam!

2011-07-21T20:16:00.002+02:00

Graham Smith - projektant logo - połączył nazwy i projekty logo różnych firm.

Wyszło tak:

Znany nam Polakom Carlsberg włączony został w logo nieznanego szeroko w naszym kraju piwa Carling.

Smith wykorzystał firmy znane dobrze na całym świecie. Nie pasuje nam napis do obrazka, ale nie zastanawiamy się nad tym dłużej niż sekundę. Nasz mózg rozdziela Nike od Pumy i Renault od Skody doskonale. Od razu wiemy co nie gra. Nie jest to sztuka przez duże S, ale Graham S. nie usiłuje być artystą. Niemniej jednak jest to dość ciekawa zamiana.

Wszystkie reversiony push the link.

Barcelońska vlepka.

2011-07-12T17:49:00.001+02:00

fot.: Ewa.

Piękna. Zupełnie inna niż wszystkie.
Tutaj bardzo proszę dużo barcelońskiego stritartu: http://www.barcelonastreetart.net/index.htm

Kwadrat - najszybszy samochód świata.*

2011-06-29T23:42:00.001+02:00

29 czerwca 1991 roku [czyli dokładnie 20 lat temu] zjechał z taśmy 1445700 egzemplarz samochodu [zarazem ostatni], który przez wiele lat był marzeniem wielu Polaków jeżdżących na wczasy do Bułgarii maluchami - Polskiego Fiata 125p / FSO 1500 / FSO 125p / Kwadrata.

Peerelowska logika nakazała władzom zakupienie licencji włoskiego samochodu, zamiast skorzystania z umiejętności naszych inżynierów, którzy tworzyli genialne prototypy. Ten zamysł ówczesnej władzy pokazuje jednak wyjątkowość Polaków, którzy niczym nie wyróżniający się włoski samochód uczynili pojazdem jedynym w swoim rodzaju.
1. Sprzedawane były w eksporcie wewnętrznym jak i zewnętrznym - zagadka socjalistycznej ekonomii, niezrozumiała dla ludzi wychowanych w kapitalizmie.
2. Stworzyliśmy piękne kombi z włoskiego prototypu nadwozia i części mechanicznej Polskiego Fiata 125p.

źródło

3.Sami samiusieńcy bez żadnej włoskiej pomocy stworzyliśmy pickupa, którego żaden kowboj z Texasu by się nie powstydził.

4. W czasie kryzysu paliwowego wmontowaliśmy w niego diesla Volkswagena.
5. W stanie wojennym zabrakło komponentów i części, w związku z czym Duży Fiat zyskał ceratową tapicerkę, stracił ozdobne listwy i kilka elementów z deski rozdzielczej. Żeby nie było oszustwa stworzono z tego osobną wersję 125p C - chyba od ceraty.
6. Polskie Fiaty jeździły po takich krajach jak: Czechosłowacja, NRD, Jugosławia, Węgry, Australia, Holandia, Finlandia, Francja, Liban, RFN, Szwajcaria, Islandia, Wyspy Kanaryjskie, Irak, Pakistan, Egipt, Liban, Kolumbia, Indonezja, Tajlandia oraz Anglia. [Włodzimierz Bukowski w książce "Samochody PRLu" tak napisał]. Ja wiem, że jeździł także jeden w Szwecji bo znajomy Szwed taty sobie ściągnął.
7. Wygraliśmy Rajd Monte Carlo w swojej klasie [24 miejsce w klasyfikacji generalnej].

źródło: allegro.pl

* 8. Sobiesław Zasada ze swoim zespołem Polskim Fiatem 125p pobił trzy rekordy świata na odcinkach: 25 000 km, 25 000 mil oraz 50 000 km.
9. Zdzisław Wattson stworzył prototyp Fiata 125p Coupe. Samochód, który do dzisiaj robi wrażenie wyglądem i nowatorskimi rozwiązaniami konstrukcyjnymi.

źródło

Dużego Fiata pamiętamy wszyscy. Ja do końca życia nie zapomnę tej niesamowicie dizajnerskiej deski rozdzielczej [która co prawda była prodotto italiano] z egzemplarzu mojego wujka.

źródło

Warto zaznaczyć, że włoski Fiat produkowany był do 1972 roku, a nasz przetrwał do 1991 roku - chociaż nie jestem pewna czy to jest chwała dla naszej motoryzacji.

Gasometr Wien Simmering - czyli można.

2011-05-16T23:35:00.002+02:00

W 1886 roku w Warszawie przy ulicy Kasprzaka 25 [wtedy Dworska] wybudowano Gazownię Warszawską. Piękny XIX wieczny kompleks budynków z czerwonej cegły. Należy wspomnieć, że Wola [na której to znajduje się Kasprzaka 25] była wtedy absolutną wsią, a dzisiejsza trzypasmowa ulica w tym miejscu pozbawiona była nawet bruku - dlatego wjazd do Gazowni znajdował się od ulicy Prądzyńskiego - niegdyś Traktu Królewskiego. Przy obecnej Prądzyńskiego w 1888 roku wybudowano ogromny zbiornik na gaz, po czym 12 lat później wybudowano drugi. Obydwa stoją i fascynują do dzisiaj [są własnością osób prywatnych w rozróżnieniu do reszty terenu należącego do PGNiG SA], tyle że w dużo gorszym stanie niż pozostałe budynki Gazowni, które służą jako pomieszczenia biurowe oraz muzeum.

żródło: http://eela1.blox.pl/2009/12/Gazownia-na-Czystem.html

Zasada działania nie była zbyt skomplikowana. Na dole zbiornika znajdowała się woda [zbiornik wchodzi 6 metrów pod ziemię], w której zanurzony był ogromny cylinder z gazem. Służyło to regulacji ciśnienia gazu, które można było w zależności od potrzeb zmniejszać lub zwiększać.

Ich dramatyczny stan uświadomił mi w Noc Muzeów przewodnik, który stwierdził, że nie da się ich uratować. Każdemu kto je kiedykolwiek widział na żywo, nie trzeba mówić, jaka to będzie strata...

Zbiornik wewnątrz. Źródło: http://frontwola.blogspot.com/2010_08_15_archive.html

Dach zbiornika. Źródło:http://frontwola.blogspot.com/2010_08_15_archive.html

Inne zdjęcia zbiorników. Polecam!

Przewodnik dodał także, że w Wiedniu udało się zbiorniki uratować. Ba! I to jak uratować!
Gazometry w Wiedniu są cztery, powstały 8 lat po naszym pierwszym. W latach 90. odbywały się w nich rave'owe imprezy [to musiał być klimat! Szkoda, że skakałam wtedy z dywanu na podłogę ;)].
Nie wiele się wtedy różniły od warszawskich, teraz jednak to niebo i ziemia - i uważam, że nasze to... niebo. Kwintesencja XIX wieku, niesamowita bryła i postępująca destrukcja powodują, że miejsce to zachwyca każdego kto ma okazję je obejrzeć lub choćby zauważyć. Niestety rewitalizacja i komercjalizacja obiektów mających ponad 120 lat jest absolutnie konieczna, żeby uchronić je przed zniknięciem.
Zbiorniki Gaswerk Simmering [miejskiej gazowni] wyremontowano i zmieniono ich funkcję w 2001 roku. Obecnie znajdują się tam mieszkania, akademik, galeria handlowa, kino, ogrody, a nawet hala wystawowa - miasto w mieście, w którym mieszka około 1500 osób.

źródło

Wielu osobom nie podoba się ten projekt gdyż nie jest ciekawy. Faktycznie - w czasach kiedy nawet w Żyrardowie starą przędzalnię zamienia się w Starą Przędzalnię i tworzy się w niej lofty, przerabianie XIX wiecznych budynków w miejsca użyteczności publicznej nie jest zbyt oryginalne. Mimo to niezbędne do ich ocalenia. Rewitalizacja i adaptacja gazometrów w Wiedniu kosztowała ponad 20 mln € - naturalnie naszych jest dwa razy mniej, ale potrzebna kwota raczej nie jest wprost proporcjonalnie mniejsza do ilości budynków. Tak więc nie udało się stworzyć tutaj Muzeum Powstania Warszawskiego - jak planowano - i nigdy nie uda się zrobić miejsca dla samej kultury. Trudno też będzie w obecnej fazie zniszczenia, ale przede wszystkim w dobie kryzysu w nieruchomościach, zbudować tu mieszkania [a przecież to tak blisko centrum].
Możemy oczywiście krytykować projekt z Wiednia, ale naturalnym odruchem powinna być zdrowa zazdrość, ponieważ im udało się uratować zbiorniki, tworząc w środku prawdziwą tkankę miejską - z mieszkaniami, biznesem, kulturą i zielenią.

Jak szablon wyglądać powinien!

2011-05-03T22:27:00.000+02:00

Wysiadłam dzisiaj z kajaku w Wyszkowie i oczom moim ukazało się to:

Kwintesencja szablonu! Jego prostota wykonania i myśli przewodniej - super! Żałuję tylko, że nie miałam czasu przespacerować się po Wyszkowie, bo możliwe, że kryje więcej skarbów. Brawo. :)

Najlepszego!

2011-04-23T10:31:00.001+02:00

Na Wielkanoc chciałabym życzyć Wam słońca [głównie w lany poniedziałek], spokoju [może poza lanym poniedziałkiem], oraz tego, żeby Wasz stół był piękny! :)

Zdjęcia wykonał wybitny polski fotografik - Wojciech Prażmowski, dość znany poza granicami Polski. Miał zostać leśnikiem, na szczęście dla fotografii kreacyjnej zaniechał tego. :)

Space Invaders po Służewiecku :)

2011-04-01T00:56:00.002+02:00

Jak adisucks wpłynie na sprzedaż adidasa? Nie wiem. Wiem jednak jak wpłynął na mur! Tchnął w ścianę życie :)

Niestety nie wiem kto jest autorem zdjęcia, znalazłam je na fejsbuku, tak więc proszę autora o wyrozumiałość :)

Ta praca to jest tak totalny przejaw geniuszu, że aż zabrakło mi słów na komentarz.

Rzeźnia

Marszałkowska.

[Nie]eksponat.

Polecam!

Dworzec po remoncie.

Lampa.

Urbi et orbi - czym jest sylwester?

Nowa świecka tradycja. W czasie sakralnym.

Wesołych, dobrych, spokojnych. Tak naprawdę i z serca.

Central Railway Station disappeared...

Kolej jak szklane domy?

Kujawsko - pomorskie.

Po co w ogóle nam ten Orzeł?

Warszawa w Budowie 3 - wystawa.

Czarnogórska sztuka ulicy.

urodziny 02.

Opakowanie 2.

Kamienica Samobójców - brama do Śródmieścia.

Wystawa COME INSIDE. Street Art w środku.

© Brand Reversions. Tożsamość marki w rozdwojonej osobowości.

Barcelońska vlepka.

Kwadrat - najszybszy samochód świata.*

Gasometr Wien Simmering - czyli można.

Jak szablon wyglądać powinien!

Najlepszego!

Space Invaders po Służewiecku :)