GREEK SURNAMES

«Είμαστε όλοι Έλληνες».

2012-02-17T14:53:00.000+02:00

Keep Walking Greece....

«Είμαστε όλοι Έλληνες». Με αυτό το σύνθημα οι Ευρωπαίοι θα βγουν στους δρόμους το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου, διαδηλώνοντας υπέρ της Ελλάδας και των αιτημάτων των Ελλήνων. Την ίδια ώρα, μία φιλελληνική «εκστρατεία» έχει κάνει την εμφάνισή της, με δημόσια πρόσωπα να εκφράζονται υπέρ της Ελλάδας, αλλά και διαφημιστικές καμπάνιες να προβάλλουν θετικά μηνύματα για τη χώρα μας.

«Όταν ένας λαός δέχεται επίθεση, όλοι οι λαοί δέχονται επίθεση», είναι η φράση με την οποία ξεκινά η ανακοίνωση του γαλλικού συνδικάτου «Solidaire», από όπου φαίνεται να ξεκίνησε το πανευρωπαϊκό κίνημα υπέρ της Ελλάδας. Παραθέτοντας το νέο πακέτο μέτρων λιτότητας που θα κατεβάσει κάτω από το όριο της φτώχειας χιλιάδες Ελληνες, τα βέλη στρέφονται στο μέρος της ελληνικής κυβέρνησης. «Ο ελληνικός λαός ξεσηκώνεται με κουράγιο ενάντια στις πολιτικές της κοινωνικής τρομοκρατίας», αναφέρεται στην ανακοίνωση. «Οι Ελληνες έχουν ανάγκη την παγκόσμια αλληλεγγύη και ζητά τη στήριξή μας. Ας απαντήσουμε στο κάλεσμά τους. Είμαστε όλοι Ελληνες!», επισημαίνεται.

Για «ευρωπαϊκή και διεθνή δικτατορία» γίνεται λόγος στην ανακοίνωση, καταδεικνύοντας την Ευρωπαϊκή Ενωση, την Τρόικα και τις χρηματιστηριακές αγορές ως υπεύθυνους για τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας. «Η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως ένα εργαστήριο προτού αυτά τα μέτρα γενικευτούν. Η κατάσταση θα γίνει ακόμα χειρότερη». Ο ένας πίσω από τον άλλο κλείνουν το ραντεβού τους για το Σάββατο, επιλέγοντας την ημέρα και το μέρος όπου θα συναντηθούν, μέσα από τις σελίδες των Αγανακτισμένων στην ιστοσελίδα του facebook. Ηδη οι Γάλλοι έδωσαν ραντεβού για το Σάββατο στις 2 το μεσημέρι στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Παρίσι, αφού πρώτα διαδηλώσουν έξω από την ελληνική Πρεσβεία της πόλης, ενώ αναμένονται και οι υπόλοιποι.

Διάσημοι φιλέλληνες
Στο φιλελληνικό κλίμα που επικρατεί τον τελευταίο καιρό, αρκετοί είναι οι επώνυμοι που κάνουν δηλώσεις υπέρ της Ελλάδας, ανάμεσά τους ο μεγάλος Ιταλός μουσικός και ηθοποιός, Αντριάνο Τσελεντάνο, ο ελληνικής καταγωγής Γάλλος παρουσιαστής, Νίκος Αλιάγας, αλλά και η Αμερικανίδα ηθοποιός του Χόλιγουντ, Αντι Μακ Ντάουελ. Ο Ιταλός μουσικός αναφέρθηκε στη χώρα μας στην ομιλία του στο Φεστιβάλ του Σανρέμο. «Η Μέρκελ και ο Σαρκοζί επιβάλλουν στην ελληνική κυβέρνηση την αγορά των όπλων τους. “Εάν θέλετε να παραμείνετε στην Ευρώπη”, είπαν, “πρέπει να αγοράσετε τα τανκς και τα πολεμικά μας πλοία”, επιβάλλοντας θυσίες και περικοπές στους ήδη αγανακτισμένους και ταλαιπωρημένους Ελληνες», επισήμανε. «Αυτή είναι η Ευρώπη που θέλουμε; Κυνική και οπλισμένη μέχρι τα δόντια;», κατέληξε ο καταξιωμένος καλλιτέχνης.

Ο κ. Αλιάγας έδωσε συνέντευξη σε γαλλικό περιοδικό, μιλώντας για την κατάσταση στην Ελλάδα και για τις θυσίες που έχει κάνει ο ελληνικός λαός. «Το να χτυπάμε τους Ελληνες είναι σαν να χτυπάμε την Ευρώπη. Μην ταπεινώνουμε τους Ελληνες», δήλωσε ο γνωστός παρουσιαστής, συμπληρώνοντας πως η πολιτική τάξη πλέον δεν εκφράζει την κοινωνία και επέρριψε ευθύνες στους Ελληνες πολιτικούς. «Το να μας ζητούν να πουλήσουμε τα νησιά μας για να πληρώσουμε τα χρέη μας είναι απαράδεκτο για τη χώρα, όπως και το να μας στείλετε έναν Γερμανό επίτροπο, ενώ η Γερμανία ποτέ δεν μας αποζημίωσε για τα δεινά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου», σημείωσε ο κ. Αλιάγας.
Με θαυμασμό εκφράστηκε και η διάσημη Αμερικανίδα ηθοποιός, Αντι Μακ Ντάουελ, σε πρόσφατη συνέντευξή της στο ελληνικό κανάλι του MTV, μιλώντας για τους Ελληνες και τη χώρα μας. «Θαυμάζω τον ελληνικό λαό με όσα περνάει. Είστε ήρωες!», δήλωσε η γοητευτική ηθοποιός.

«Keep walking Greece»
Με τη φράση «στείλε το δικό σου μήνυμα για την Ελλάδα», η νέα διαφήμιση της εταιρίας ουίσκι Johnnie Walker επικεντρώνεται στη χώρα μας, σε ένα κλίμα στήριξης για τις δύσκολες ώρες που περνά λόγω οικονομικής κρίσης. Με εικόνες από τους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, η διαφήμιση περνά το μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνη της. «Οταν περπατάς στην καταιγίδα, κράτα το κεφάλι σου ψηλά και μη φοβάσαι το σκοτάδι», λέει το τραγούδι που «ντύνει» το διαφημιστικό σποτ. «Περπάτησε με ελπίδα στην καρδιά και δεν θα περπατάς ποτέ μόνος», καταλήγει το βίντεο, με το μήνυμα «Keep walking Greece».

http://egersis2.blogspot.com
http://www.istorikathemata.com/2012/02/keep-walking-greece.html#more

ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ:

2012-02-17T10:59:00.000+02:00

Για να αποκρυφτούν οι παράνομοι έποικοι που στέλνει συνεχώς η Άγκυρα, δεν καταγράφονται στην επίσημη απογραφή

Οι τουρκοκυπριακές αρχές παρουσίασαν στοιχεία της απογραφής που διενήργησαν στα Κατεχόμενα, σύμφωνα με τα οποία ο πληθυσμός τους ανέρχεται σε 332.000 κατοίκους. Ακόμη και αν είναι αυθεντικός ο αριθμός, η σχέση Τ/Κ προς Ε/Κ που ήταν 20-80 έχει ανατραπεί. Αλλά είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα.

Για να αποκρυφτούν οι παράνομοι έποικοι που στέλνει συνεχώς η Άγκυρα, δεν καταγράφονται στην επίσημη απογραφή. Κατά τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς, ο πληθυσμός Τούρκων και Τουρκοκυπρίων στα Κατεχόμενα ξεπερνά τις 600.000.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μετρηθεί -κατά προσέγγιση- ο πληθυσμός μιας χώρας. Έναν από αυτούς χρησιμοποίησε η κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή» πριν από δυο χρόνια (δεν θυμούμαι ακριβή ημερομηνία), σε έρευνα που έκανε ως προς την ημερήσια κατανάλωση ψωμιού στα Κατεχόμενα. Έχοντας στοιχεία από το Επιμελητήριο, πόσο ψωμί καταναλώνει κάθε κάτοικος και πόσα ψωμιά πωλούν οι φούρνοι, βγήκε το συμπέρασμα ότι ο πληθυσμός των Κατεχομένων ξεπερνά τις 800.000 χιλιάδες κατοίκους.

Όμως, οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι -που αντιστρατεύονται τους εποίκους- μιλούν για ακόμη μεγαλύτερο αριθμό. Ο Τ/Κ δημοσιογράφος κ. Τουρκούτ Αφσάρογλου με άρθρο του στην «Αφρίκα» παρατηρεί ότι «ο πληθυσμός στο δρόμο δεν λέγει ψέματα», και ανεβάζει τον πληθυσμό στα Κατεχόμενα σε περισσότερο από ένα εκατομμύριο.

Και σημειώνει ότι «ο πραγματικός πληθυσμός μας είναι τόσος, αλλά για να μη ρεζιλευτεί η Άγκυρα, δεν ανακοινώνεται και έτσι η Άγκυρα νομίζει ότι ξεγελά και τους Τ/Κ και τον κόσμο».

Η Άγκυρα με τον εποικισμό του νησιού έχει ανατρέψει την ισορροπία. Σε περίπτωση που καταλήξει ο κ. Χριστόφιας σε συμφωνία, χωρίς να απομακρυνθούν οι έποικοι από το νησί (που το ζητούν και οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι) σε πολύ λίγα χρόνια η Κύπρος θα βρίσκεται σε τουρκικά χέρια.

Ο Μακεδών

http://www।voreia.gr/index.php?module=news&func=display&sid=78039
http://aioniaellinikipisti.blogspot.com/2012/02/blog-post_1150.html

ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΑΜΕ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ;

2012-02-17T08:53:00.000+02:00

Οι πολεμικές επανορθώσεις και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο από τη Γερμανία που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που προέρχονται από το «Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», με επικεφαλής τον Μανώλη Γλέζο, τον Ευάγγελο Μαχαίρα, τον Γεώργιο Αλέξανδρο Μαγκάκη, τον Βασίλη Καρκούλια κ.ά. ξεπερνούν, σε σημερινή αξία, τα 162 δις ευρώ χωρίς τους τόκους, …
όπως σημειώνει στο άρθρο του που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Επίκαιρα» ο Αναπληρωτής Καθηγητής Θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νότης Μαριάς.

Σύμφωνα με το βιβλίο Η Μαύρη Βίβλος της Κατοχής (Αθήνα 2006), που έχει εκδώσει το Εθνικό Συμβούλιο για τη διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, τα θύματα και οι απώλειες της χώρας μας από τους Γερμανούς κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν ως εξής:

1.Νεκροί πολέμου 1940-1941: 13.327
2.Εκτελεσμένοι (σε ολόκληρη την Ελλάδα): 56.225
3.Θανόντες όμηροι (στα γερμανικά στρατόπεδα): 105.000
4.Νεκροί από βομβαρδισμούς: 7.120
5.Νεκροί σε μάχες της Εθνικής Αντίστασης (σύμφωνα με γερμανικά στοιχεία): 20.650
6.Νεκροί στη Μέση Ανατολή: 1.100
7.Απώλειες Εμπορικού Ναυτικού: 3.500
Σύνολο: 206.922
Νεκροί από πείνα & σχετικές ασθένειες: 600.000ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ: 806.922Απώλειες από υπογεννητικότητα: 300.000
Σύνολο απωλειών: 1.106.922

Οι γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα

Οι γερμανικές οφειλές προς τη χώρα μας προέρχονται από:Την υποχρέωση καταβολής του υπολοίπου των Επανορθώσεων από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. 1.Αποζημιώσεις λόγω της απώλειας κυρίως σκαφών (βομβαρδισμοί, τορπιλισμοί, βυθίσεις, αιχμαλωσία) κατά την περίοδο ουδετερότητας της Ελλάδας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν την επίθεση Ιταλίας και Γερμανίας εναντίον μας.
2.Την επιστροφή του αναγκαστικού κατοχικού δανείου.
3.Τις Επανορθώσεις που αναγνωρίστηκαν από τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) να μας καταβάλει η Γερμανία για τις ζημίες που προξένησε στην ελληνική οικονομία.
4.Από την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής, όπως είναι η περίπτωση του Διστόμου κ.λπ.

Ακολουθεί ένα άρθρο-χαστούκι για τους μεγάλους πολιτικούς “ηγέτες” μας, που προδίδανε την χώρα μας σταθερά και διαχρονικά, ώστε να ικανοποιούν τα ξένα αφεντικά τους. Αυτή είναι η σύγχρονη ιστορία του τόπου μας κύριοι, και οι μεγαλύτεροι ραγιάδες αυτουνού οι “εθνάρχες” μας!

Από τους 800 Γερμανούς στρατιωτικούς εναντίον των οποίων είχε ασκήσει δίωξη το μεταπολεμικό “Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου”, για τη γενοκτονική δράση τους στην Ελλάδα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ισοπέδωση και το κάψιμο 2.500 (!) χωριών, 50.000 εκτελέσεις μαχητών και αθώων πολιτών και τον θάνατο 300.000 ανθρώπων από την πείνα (λιμό) τον χειμώνα του 1941, αλλά και μέχρι το 1945, και δεκάδες χιλιάδες σωματικά αναπήρους και ψυχικά ασθενείς, δεν καταδικάστηκε κανένας!

Υπολογίζεται πως εξοντώθηκε το 12% των Ελλήνων. Το 8% από τις δολοφονίες-εκτελέσεις και την πείνα, αλλά και ένα 4% από τις γεννήσεις που δεν έγιναν, λόγω των ασθενειών – κακουχιών. Πέρα από τις καταστροφές των δημόσιων υποδομών και των ιδιωτικών περιουσιών, για τις οποίες η «Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων» (1947) αναγνώρισε μια συνολική μελλοντική απαίτηση για Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις ύψους 8,5 δισ. δολαρίων, αγοραστικής αξίας του 1938 (!), χωρίς να αναγνωριστούν τα “διαφυγόντα κέρδη” για τις επόμενες δεκαετίες (!).

Η Ελλάδα ζήτησε τότε την αναγνώριση αποζημιώσεων ύψους 14 δις δολαρίων.

Το 1959, η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή υποχρεώθηκε από τη “δημοκρατική” Γερμανία να κλείσει-αναστείλει τη λειτουργία του Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών Πολέμου (με προϊστάμενο τον εισαγγελέα Ι. Τούσση) και να στείλει τους 800 φακέλους στη “Δικαιοσύνη” της τότε Δυτικής Ομοσπονδιακής Γερμανίας, με την υπόσχεση ότι θα ασκήσουν οι ίδιοι δίωξη στους ομοεθνείς τους, επειδή είναι, τώρα πια,… “δημοκράτες”! Παράλληλα, η κυβέρνηση Καραμανλή υποχρεώθηκε να αμνηστεύσει και να στείλει, τον σε 25 χρόνια κάθειρξη καταδικασμένο Μαξ Μέρτεν (για τις δολοφονίες και τη ληστεία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης) στη Γερμανία, για να εκτίσει την ποινή του εκεί!

Η συνέχεια ήταν η “δημοκρατική” Γερμανία να τους απαλλάξει όλους (!) με βουλεύματα, με το ατράνταχτο νομικό επιχείρημα ότι τα όλα τα εγκλήματα (και το ξεκοίλιασμα εγκύων γυναικών) αποτελούσαν νόμιμα «στρατιωτικά αντίποινα» για τη δράση «ανταρτών» (όπως και το χιτλερικό διάταγμα για 50 εκτελέσεις Ελλήνων για κάθε Γερμανό που σκοτώθηκε από αντιστασιακούς!).

Ο καταδικασμένος (1958) από Ελληνικό Δικαστήριο Εγκληματιών Πολέμου (Στρατοδικείο) Μαξ Μέρτεν αφέθηκε ελεύθερος και απελάθηκε στην πατρίδα του, για να πάρει στη συνέχεια αποζημίωση και σύνταξη από το γερμανικό κράτος «για την άδικη μεταχείριση του στην Ελλάδα»! Πέθανε «πλήρης ημερών» το 1972 (!), αφού προηγουμένως είχε απαλλαχθεί και αυτός για τη δράση του στην Ελλάδα με βούλευμα, παρά την υπόσχεση της Γερμανίας ότι θα τον δίκαζε και θα τον φυλάκιζε …

Σήμερα κάποιοι «μάγκες» ψάχνουν, βάσει αφηγήσεων και εξομολογήσεων του Μαξ Μέρτεν, να βρουν ακόμα τον «θησαυρό των Εβραίων» στους βυθούς της Φοινικούντας στη Μεσσηνία… Με την υπόσχεση του ελληνικού κράτους πως ό,τι βρεθεί θα το μοιραστούν οι Έλληνες χρυσοθήρες, σαν «εύρετρα», και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο της Ελλάδας… λες και είναι σίγουρο πως ό,τι απέκρυψαν οι Γερμανοί από τις ληστείες στην Ελλάδα ανήκε μόνο στους Εβραίους συμπολίτες μας της Θεσσαλονίκης… Στην έκθεση του Νίκου Καζαντζάκη για το δολοφονικό όργιο των Ναζί στην Κρήτη αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι οι Γερμανοί αφαιρούσαν, μάζευαν, ακόμα και τα χρυσά δακτυλίδια και δόντια από τα θύματα τους!

Το «κερασάκι» στην ιστορία, που αξίζει να το αναφέρουμε, είναι ότι λίγο πριν σταματήσει η Ελλάδα με νόμο (το 1959, νόμο που δεν τον κατάργησε, για λόγους τιμής και αξιοπρέπειας, η μεταπολιτευτική «Δημοκρατία μας»), τη δίωξη και τη φυλάκιση Γερμανών εγκληματιών Πολέμου, και, πριν αμνηστευτεί ο Μαξ Μέρτεν (με έναν άλλο «επείγοντα» νόμο, επίσης το 1959), μέσω των γερμανικών Μ.Μ.Ε. (Spiegel, Hamburger Echo, 1959-1961) είχε καταγγείλει πως «θυμήθηκε» κάποιον Κωνσταντίνο Καραμανλή, δικηγόρο στο επάγγελμα, που συνεργαζόταν με το γερμανικό στρατηγείο της Θεσσαλονίκης στην κατάδοση Ελλήνων αντιστασιακών, και είχε μάλιστα αποζημιωθεί με ένα κατασχεμένο εβραϊκό κατάστημα υφασμάτων. «Θυμόταν» μάλιστα ο Μαξ Μέρτεν ότι υπήρχε και μία φωτογραφία που έδειχνε τη γυναίκα του τότε καραμανλικού υπουργού «Δικαιοσύνης», την περιώνυμη Δοξούλα Μακρή, να γιορτάζει Πρωτοχρονιά του 1943 στο γερμανικό στρατηγείο, όπου ήταν γραμματέας. Μιλούσε επίσης και για την ύπαρξη και άλλων φωτογραφιών…

Λίγο αργότερα οι δημοσιεύσεις σταμάτησαν (1961) με παράκληση του γερμανικού ΥΠΕΞ, «για να μην βλαφτούν οι φιλικές σχέσεις με την σύμμαχο Ελλάδα…».

Σταμάτησε όμως και η «Αριστερά» να αναφέρεται σε αυτά τα γεγονότα, ιδιαίτερα μετά τη «μεταπολίτευση» (Θεοδωράκης «Καραμανλής ή τανκς») για λόγους διαφύλαξης και αποκατάστασης της «εθνικής ομοψυχίας» και της «λήθης στο παρελθόν»… (Δεν θα μας λέτε εσείς εαμο-Βούλγαρους, δεν θα σας λέμε εμείς γερμανο-τσολιάδες)…

Το 1977, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έλαβε στο Άαχεν το παράσημο του θεμελιωτή της «Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του Γερμανικού Έθνους», του «Μεγάλου Καρόλου» (“KARLSPREIS”). Μια τιμή που την αποδίδουν οι Γερμανοί σε όλους τους καλούς τους φίλους που πολεμούν για το γερμανικό όραμα της Eνωμένης Ευρώπης (Με Χίτλερ ή χωρίς Χίτλερ … ).

Για να καταλάβουμε το τι σημαίνει να κλείνει από το 1959 (!) το Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου και να σταματά η δίωξη Γερμανών στην Ελλάδα, θα πρέπει να το συγκρίνουμε με το γεγονός ότι μέχρι σήμερα, 68 χρόνια μετά την έναρξη του Β΄ Π. Π., λειτουργούν ακόμα τα αντίστοιχα γραφεία στις ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Αυστραλία και τη Γερμανία, και όποτε εντοπίσουν κάποιον, ενεργό τότε Ναζί, τον δικάζουν, έστω και εάν είναι σήμερα ένα χούφταλο των 90 -100 χρονών, διότι, σύμφωνα με τις διακηρύξεις του ΟΗΕ, τα «Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας» δεν παραγράφονται!

Αυτή η θλιβερή πραγματικότητα συμπληρώνεται με την παραίτηση από τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων – και της επιστροφής των αναγκαστικών δανείων της Τράπεζας της Ελλάδας προς το Γ΄ Ράιχ. Μιλάμε για ποσά που ξεπερνούν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια!

Η αποζημίωση – επανόρθωση αυτή και η αναγνώριση του εγκλήματος θα αποτελούσαν τη μοναδική δικαίωση των αγώνων και των θυσιών του ελληνικού λαού,

Και όμως η Γερμανία, ασκώντας ιμπεριαλιστική πολιτική, δηλαδή εκβιασμό μεγάλης δύναμης, αρνείται και να συζητήσει έστω αυτό το θέμα. Και το ελληνικό πολιτικό προσωπικό της, αυτής και των άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών (δηλαδή η «πνευματική» και οικονομική ολιγαρχία που κυβερνά τη χώρα μας), ακολουθεί τις εντολές των «συμμάχων».

Μπορεί ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά από πολλά χρόνια αβελτηρίας, να αποφάσισε στον τελευταίο του λόγο μπροστά στην κοινοβουλευτική ομάδα του Πα.Σο.Κ. (Μάιος 1995), να ανακοινώσει -όλως επισήμως- ότι δίνει εντολή στον Έλληνα πρέσβη στη Βόννη να υποβάλει διπλωματική «ρηματική διακοίνωση» προς τη Γερμανία, με την οποία ζητά την έναρξη διαπραγματεύσεων για την τακτοποίηση των οφειλών της Γερμανίας…

Ο «Ευρωπαϊστής» όμως, ο «συνήθης Κ. Σημίτης», έγραψε και αυτή την πολιτική παρακαταθήκη του πρώην αρχηγού του Πα.Σο.Κ. εκεί που έγραψε και τις άλλες… Διότι, σύμφωνα με τους μάνατζερ του νεο-φιλελευθερισμού και του «πολιτικού ρεαλισμού», «πρέπει να κοιτάμε μπροστά» και όχι στο «παρελθόν», για να κτίσουμε τη «δυνατή Ελλάδα»…

Το καραγκιοζιλίκι αυτό ολοκληρώθηκε από τον «συνήθη Κ. Σημίτη» όταν έκανε ανοιχτή παρέμβαση στη Δικαιοσύνη, βάζοντας τον άλλο γερμανοσπουδασμένο υπουργό “Δικαιοσύνης”, τον Μιχ. Σταθόπουλο, να απαγορεύσει την κατάσχεση των ακινήτων του Ινστιτούτου Γκαίτε και της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής (διάβασε τον Κυριάκο Σιμόπουλο για τον ρόλο των ξένων αρχαιολογικών αποστολών στην Ελλάδα), υπέρ της αποζημίωσης των θυμάτων του Διστόμου, με μία αναχρονιστική διάταξη του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που λέει πως ο υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί να αποτρέψει την εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης «όταν διακυβεύονται οι φιλικές σχέσεις με μία χώρα και το επιβάλει το εθνικό συμφέρον…». Όπως γνωρίζουμε, τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης μεταφράζονται πάντα σε “εθνικά”, δηλαδή όλων μας …

Στη συνέχεια ο ίδιος ο “συνήθης Κ. Σημίτης”, έκανε μια ακόμα πιο βαρεία πράξη «εθνικής αναξιοπρέπειας» δίνοντας, για πρώτη φορά, παράταση στη θητεία (που είχε λήξει) του τότε (2001) προέδρου του Αρείου Πάγου, Στέφανου Ματθία, ώστε να προλάβει να συγκροτήσει Ειδικό Δικαστήριο (με «ειδική» σύνθεση) με το οποίο θα ανατρέψει την απόφαση της Ολομέλειας (2001) του Αρείου Πάγου, η οποία είχε δικαιώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς για καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα του Διστόμου, και απορρίψει την ένσταση της Γερμανίας η οποία ζητούσε την ακύρωση της απόφασης στη βάση του “δικαιώματος της ετεροδικίας”, δηλαδή ότι ένα κράτος (η Ελλάδα) δεν μπορεί να δικάσει ένα άλλο κράτος (τη Γερμανία), ακόμα και εάν τα μέλη και τα όργανα του δεύτερου έχουν αδικοπραγήσει στην επικράτεια του πρώτου!

Το “δίκαιο” της ατιμωρησίας που διεκδικούν οι ιμπεριαλιστές

Και έτσι έγινε! Επί κυβέρνησης του “συνήθη Κ. Σημίτη” και των συνεργατών του, ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου ανέτρεψε την απόφαση της Ολομέλειας του δικαστηρίου που προΐστατο ο ίδιος και στην οποία είχε μειοψηφήσει!) από ένα άλλο, ad hoc συγκροτημένο “ειδικό” δικαστήριο με “ειδική σύνθεση” και αναγνώρισε -επιτέλους (!)- στη Γερμανία “δικαίωμα ετεροδικίας” – δηλαδή να μη δικάζεται στην Ελλάδα!!!

Αποτέλεσμα: Η απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, που είχε καταδικάσει τη Γερμανία στην καταβολή 28 δισ. δολαρίων στους κατοίκους του Δίστομου κατέληξε στον σκουπιδοτενεκέ της “δυνατής και περήφανης Ελλάδας”, ώστε να μην έχουν τα βιβλία της Ιστορίας να γράφουν μόνο για τον “Εφιάλτη”. Το ίδιο έγινε και με τις περίπου 80.000 αγωγές κατά της Γερμανίας, που είχαν υποβληθεί από πολίτες σε όλα τα Πρωτοδικεία της Ελλάδας. Εξαφανίστηκαν! Μπήκαν στο αρχείο, χωρίς να φτάσει σχεδόν καμία στο ακροατήριο!

Ένα τεράστιο “αναχρονιστικό”, (πόσο καλός είναι ο αναχρονισμός σε μια τέτοια περίπτωση!) κίνημα, που έφερε τις πλατιές μάζες αντιμέτωπες με τη μνήμη για τον ρόλο του γερμανικού ιμπεριαλισμού απέναντι στην Ελλάδα, «θάφτηκε εν τη γενέσει του».

Μπροστά σε αυτό το κίνημα ξεσκεπάστηκε η ξενοδουλεία της ελληνικής άρχουσας τάξης. Ξεσκεπάστηκαν οι δήθεν “ισότιμες σχέσεις” ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Τώρα ζητά η Γερμανία αποζημιώσεις (!) και επιστροφή για τους Γερμανούς ομογενείς (volksdeutsche) που εκδιώχθηκαν από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ακριβώς επειδή συνεργάστηκαν με τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής κατά τη διάρκεια του Β΄ Π. Π.

Σύμφωνα με τις νέες οδηγίες του γερμανικού υπ. Έξ., δεν υπάρχουν «Νικητές και Ηττημένοι, όλοι οι πόλεμοι είναι κακοί». Και γι’ αυτό την 8-9η Μαΐου δεν πρέπει να γιορτάζουμε τη Νίκη των λαών επί του γερμανικού ιμπεριαλισμού-μιλιταρισμού, αλλά … την επέτειο ίδρυσης της Ε.Ο.Κ. – Ευρωπαϊκής Ένωσης, με μουσική υπόκρουση τον «Ύμνο της Χαράς» του Λ. Φ. Μπετόβεν!

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΟΝΕΙΔΟΣ – Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ …

Έλληνες προδομένοι από την ελληνική δικαιοσύνη (δες το ντοκυμαντέρ Ένα τραγούδι για τον Αργύρη…) και Ιταλοί επιζώντες από τη ναζιστική θηριωδία προσέφυγαν στα ιταλικά δικαστήρια για την κατάσχεση γερμανικών ακινήτων στην περιοχή του Κόμο.

Μόλις στις αρχές Ιουνίου, το ιταλικό ανώτατο δικαστήριο (αντίστοιχο του ελληνικού Άρειου Πάγου) αναγνώρισε το δικαίωμα προσφυγής τους στα ιταλικά δικαστήρια και απέρριψε τη γερμανική ένσταση για ετεροδικία (διάβαζε ατιμωρησία), ενώ τα γερμανικά Μ.Μ.Ε. οργιάζουν και απειλούν!

http://www.spiegel.de/politik/ausland,1518,558185,00.html

http://www.sueddeutsche.de/deutschland/artikel/229/178684/?page=16#readcomment

Ναι, η Ιταλία έχει Μπερλουσκόνι… Η ιταλική δικαιοσύνη είναι αστική… Αλλά δεν έχει Κ. Σημίτη, ούτε Στ. Ματθία, ούτε Γ. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλή…

Ο τελευταίος μάλιστα, με τη βαριά πολιτική κληρονομιά από τον θείο του, πουλά και ξεπουλά ΟΤΕ και ΔΕΗ στις παγγερμανικές Ντόιτσε Τέλεκομ και RWE και δεν τολμά να πει στη Γερμανία ότι, όποιος θέλει δουλειές και επενδύσεις στην Ελλάδα, πρέπει πρώτα να πληρώσει αυτά που χρωστάει!

Όπως έκαναν οι ΗΠΑ, το 1999, για να εγκρίνουν την κοινοπραξία της αμερικανικής Crysler, με την γερμανική Daimler-Benz, υποχρέωσαν -σαν προϋπόθεση- τη Γερμανία να καταβάλει συμπληρωματικές αποζημιώσεις στους Εβραίους της Αμερικής που είχαν επιζήσει από τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης!

Το ίδιο και το Πα.Σο.Κ. το 1999, αντί να πει στην “Hochtief”, να πληρώσει η γερμανική κυβέρνηση την κατασκευή του “Ελ. Βενιζέλος”, από αυτά που χρωστάει στον ελληνικό λαό, της έδωσε και το μάνατζμεντ ξεπουλώντας και τα συμφέροντα Ολυμπιακής (Τεχνική Βάση κ.λπ.).

Διευθύνων Σύμβουλος στη “Hochtief”, λέγεται πως είναι ο γιος του Γερμανού αρχιστρατήγου στον Β΄ Π. Π. που κρεμάστηκε τo 1946 στις φυλακές του Landahut με απόφαση του Διεθνούς Συμμαχικού Στρατοδικείου της Νυρεμβέργης (Von Kaitel).

Ψιλά γράμματα αυτά για τους Έλληνες κομπραδόρους…

Το Σπίγκελ γράφει τελευταία πως η γερμανική κυβέρνηση σκέπτεται να προσφύγει «για αυτή την αδικία» της ιταλικής δικαιοσύνης στο Διεθνές δικαστήριο της Χάγης! Ποιος (;), η Γερμανία!

Αυτό που θα έπρεπε να κάνει δηλαδή η Ελλάδα, ως κράτος, είναι να προσφύγει στη Χάγη για την άρνηση της Γερμανίας να καταβάλει Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις, όπως και κάθε άλλη χώρα που είχε υποστεί τη ναζιστική λεηλασία, για να καταγγείλουν την καταρράκωση του Διεθνούς Δικαίου από τη Γερμανία, η οποία αρνήθηκε να ονομαστεί, όπως έπρεπε, η Συνθήκη Γερμανικής Ενοποίησης (Των τεσσάρων «συμμαχικών» δυνάμεων των δυο Γερμανιών, 1990) σε “Συνθήκη Ειρήνης”, και όχι απλώς, όπως έγινε, σε «Συνθήκη Διακανονισμού των Ζητημάτων που Αφορούν τη Γερμανία».

Οι Γερμανοί γνώριζαν πως εάν ονομαζότανε “Συνθήκη Ειρήνης”, τότε, σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου, θα έπρεπε να προβλέπεται και η καταβολή Πολεμικών Αποζημιώσεων προς όλες τις χώρες που είχε υπό την κατοχή του το Γ΄ Ράιχ.

Πάντα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η σημερινή Γερμανία είναι ο νόμιμος (και άξιος θα πρόσθετα εγώ) κληρονόμος του Γ’ Ράιχ, με όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν εξ αυτού του γεγονότος!

Το δώρο αυτό τους το έκαναν οι σύμμαχοί μας στον αντιφασιστικό πόλεμο και η “Σοβιετική” Ένωση του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, εξασφαλίζοντας βέβαια άλλα οικονομικά -πολιτικά ανταλλάγματα εις βάρος κυρίως των λαών των Βαλκανίων που δεν είχαν αποζημιωθεί- δικαιωθεί.

Μια παλιά ιστορία που εξηγεί γιατί είμαστε ανιστόρητοι
του Κώστα Βαξεβάνη

Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας. Κι ο λαϊκισμός ένας μεγάλος εχθρός. Αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερος από τον εαυτό μας. Αυτόν τον “εθνικό” εαυτό μας που μας δικαιολογεί πάντα αφού πρώτα μας τοποθετήσει στον υψηλό θρόνο απ όπου όλοι και όλα, τα ξένα, των άλλων, φαίνονται υποδεέστερα. Αρκεί να μην χρειάζεται να μετρήσουμε με συγκεκριμένα μέτρα. Να μην μιλάμε δηλαδή για έλλειμμα, παραγωγικότητα,απόδοση, κόστος. Αρκεί να μιλάμε για αόριστες, μη μετρήσιμες,σχεδόν μεταφυσικές έννοιες. Υπερηφάνεια, δόξα, ελληνικότητα,δίκιο. Διαθέτουμε την μεγαλοπρέπεια των φιλολογικών εννοιών. Τώρα βέβαια αν κάνουμε τον κόπο να κοιτάξουμε την ιστορία των άλλων λαών (και των Τούρκων και των Σέρβων και των Άγγλων και των Βούλγαρων) θα διαπιστώσουμε πως όλοι αυτοπροσδιορίζονται ως περήφανοι, γενναίοι, ηρωικοί,αδικημένοι. Και διαθέτουν όλοι και κατ αποκλειστικότητα τη θεία ευλογία.

Το δημοσίευμα του Focus εξόργισε και μένα. Αλλά ήταν ένα ανόητο, κίτρινο δημοσίευμα των κοκορακίων της γερμανικής δημοσιογραφίας. Ήταν όμως μια άποψη και ο καθένας έχει δικαίωμα σε αυτήν. Θυμηθείτε πόσες φορές έχουμε μιλήσει για κουτόφραγκους ή αμερικανάκια. Βεβαίως τα αστροπελέκια που έφτιαξαν το εξώφυλλο πρέπει γενικώς να προσέχουν όταν χρησιμοποιούν ιστορικούς συμβολισμούς γιατί αν κάποιοι μπουν στον πειρασμό να απαντήσουν αναλόγως, δυστυχώς η Γερμανία δεν διαθέτει κάποια Αφροδίτη της Βόννης αλλά μορφές που ταυτίστηκαν με την παγκόσμια ντροπή.

Είχε δίκιο ο Πάγκαλος πως η Γερμανία ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την ελληνική οικονομία. Τα γερμανικά στρατεύματα κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, σκότωσαν Έλληνες, κατέκαψαν την Ελλάδα και κατέκλεψαν περιουσίες και τα αποθέματα χρυσού της χώρας. Αρκεί βέβαια να μην ξεχνάμε πόσο ευθύνονται οι Έλληνες και οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν διεκδίκησε πολεμικές αποζημιώσεις, αλλά γι αυτό δεν φταίνε οι Γερμανοί. Το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος, αυτό που δημιουργήθηκε (για να μην ξεχνάμε την ιστορία) και από συνεργάτες των Γερμανών, αρκετά ένοχο και πολύ περισσότερο δουλικό, υπερασπίζοντας ίσως τον εαυτό του, τη φύση του, παραιτήθηκε κάθε διεκδίκησης. Η υπόθεση Μέρτενς, που συγκλόνισε την Ελλάδα τη δεκαετία του 60, είναι μια παλιά ιστορία αρκετά επεξηγηματική. Πριν από χρόνια, μια δημοσιογραφική έρευνά μου για την υπόθεση αυτή, χαρακτηρίστηκε ως προσπάθεια αποκαθήλωσης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το «έθνος» έπρεπε να παραμείνει η μυθική περιγραφή των σχολικών εγχειριδίων και ο εθνάρχης το σύμβολο μιας ηρωικής και όχι συνεργαζόμενης με τους ναζί, Δεξιάς.

Ο Μέρτενς, οι αποζημιώσεις και ο Καραμανλής

Τον Μάιο του 1957, ο Μαξ Μέρτενς, ο χασάπης της Θεσσαλονίκης, ο ναζί που ευθυνόταν για τον εκτοπισμό των Ελλήνων Εβραίων και την κλοπή των περιουσιών τους, επέστρεψε στην Ελλάδα. Σύμφωνα με μια σημερινή εκδοχή, για να αναζητήσει κομμάτι του θησαυρού των Εβραίων που είχε βυθίσει με πλοίο στην Ελλάδα. Όπως και να έχει, σίγουρος πάντως, για την φιλικότητα του ελληνικού καθεστώτος. Καταζητούμενος από το 1947, ένοιωθε περιέργως αρκετά ασφαλής στην χώρα που είχε κατακάψει. Εκείνη την εποχή μάλιστα ήταν στέλεχος του γερμανικού υπουργείου Δικαιοσύνης και φίλος του καγκελάριου Αντενάουερ.Κάποιοι Εβραίοι όμως τον αναγνώρισαν και απαίτησαν την σύλληψή του. Ο Μέρτενς πραγματικά συνελήφθη.

Τον Νοέμβριο του 1958 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ευάγγελο Αβέρωφ επισκέπτονται την Βόννη. Ενδίδουν στις πιέσεις του Αντενάουερ να μην διεκδικήσουν πολεμικές αποζημιώσεις. Με την επιστροφή στην Ελλάδα ο Καραμανλής περνά μάλιστα νόμο για αναστολή δίωξης εγκληματιών πολέμου. Ακόμη και οι Άγγλοι την εποχή εκείνη κατηγορούν την ελληνική κυβέρνηση πως «αμνηστεύει εγκληματίες πολέμου». Ο μοναδικός εγκληματίας πολέμου που έχουμε στην Ελλάδα είναι ο Μέρτενς. Ο νόμος αρχικώς τον εξαιρεί από την αμνήστευση αλλά λίγο αργότερα τροποποιείται ο νόμος (ν.δ. 3933/1959) και τον συμπεριλαμβάνει. Έτσι ενώ ο Μέρτενς καταδικάζεται σε 25 έστω μόλις χρόνια κάθειρξης στέλνεται στη Γερμανία όπου απελευθερώνεται. Η υποχωρητική συμπεριφορά του Καραμανλή δεν έχει καμιά εμφανή εξήγηση. Κυβερνητικά στελέχη λένε πως ευνοεί το κλίμα των καλών σχέσεων Ελλάδας Γερμανίας και την είσπραξη ενός δανείου 200 περίπου εκατομμυρίων μάρκων. Αντί να διεκδικήσουμε δεκάδες δισεκατομμύρια όπως είχαμε δικαίωμα, το βουλώνουμε με ένα δάνειο. Γιατί;

Κατά πολλούς η εξήγηση είναι σε όσα είπε μόλις απελευθερώθηκε ο ίδιος ο Μαξ Μέρτενς. Με συνεντεύξεις του στη Σπηγκελ και την Ηχώ του Αμβούργου υποστηρίζει πως κατά την κατοχή, συνεργάτες του ήταν μέλη της κυβέρνησης Καραμανλή. Κατονομάζει μάλιστα συγκεκριμένα: 1.Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Σύμφωνα με τον Μέρτενς ο Καραμανλής είχε δώσει πληροφορίες ακόμη και για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου (!) αλλά οι γερμανοί δεν τον πίστεψαν
2.Τον Δημήτρη (Τάκο) Μακρή, υπουργό εσωτερικών του Καραμανλή
3.Τον Γεώργιο Θέμελη υφυπουργό Άμυνας
4.Την Δοξούλα σύζυγο του Μακρή η οποία ήταν γραμματέας του και σύνδεσμος με τους πληροφοριοδότες
Οι συνεντεύξεις αναστατώνουν την πολιτική ζωή της χώρας. Η ΕΔΑ μιλά για προδότες που αντάλλαξαν την γερμανική σιωπή με υποχωρήσεις από τις αποζημιώσεις. Έτσι εξηγήθηκε η σπουδή επίσκεψης του Καραμανλή στη Βόννη και η απελευθέρωση του Μέρτενς.

Αποκαλύφθηκε πως πραγματικά ο Μακρής την εποχή της κατοχής διορίστηκε από τα γερμανικά στρατοδικεία ως «δικηγόρος» Ελλήνων. Η γυναίκα του Δοξούλα ήταν πραγματικά γραμματέας του Μέρτενς στη Θεσσαλονίκη και ο Θέμελης διορισμένος από τους Γερμανούς Νομάρχης. Για τον Καραμανλή δεν υπήρχαν στοιχεία. Μόνο ο τρόπος που έκλεισε την υπόθεση των ελληνικών διεκδικήσεων. Κανένας από τους θιγόμενους δεν κατέφυγε στα γερμανικά δικαστήρια εναντίον του Μέρτενς.

Η ανώμαλη δεκαετία του 60 και βέβαια το μετεμφυλιοπολεμικό ελληνικό κράτος έθαψε την υπόθεση Μέρτενς. Στα άπαντα Καραμανλή, υπάρχει μόνο μια παράγραφος για την υπόθεση που έριξε την πιο σκοτεινή σκιά στην προσωπική ιστορία του Καραμανλή.

Η Ιστορία για μια ακόμη φορά υποχώρησε μπροστά στις ανιστόρητες και αυθαίρετες ερμηνείες της. Ο Καραμανλής έγινε Εθνάρχης (!), οι Έλληνες όσο περήφανοι ήθελαν τα σχολικά εγχειρίδια και οι συνεργάτες των Ναζί ιστορικές οικογένειες πάνω από όλα πατριωτικές.

Αυτή είναι η εξήγηση γιατί η Ελλάδα δεν πήρε πολεμικές αποζημιώσεις. Δεν μπορώ να καταλάβω βεβαίως γιατί όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις όχι μόνο δεν ευνόησαν, αλλά σαμποτάρισαν προσπάθειες Ελλήνων πολιτών (κάτοικοι Διστόμου) να διεκδικήσουν με βάση τους ευρωπαικούς νόμους όσα είχαν δικαίωμα.

Οι Γερμανοί βεβαίως είναι φίλοι μας αλλά φίλτατη είναι η αλήθεια. Ας αφήσουμε λοιπόν τους λεονταρισμούς και τις εκρήξεις εθνικής αγανάκτησης γιατί το δάχτυλο της Αφροδίτης σηκώθηκε ειρωνικά μπροστά στο πρόσωπό μας. Η εθνική μας περηφάνεια δεν απειλήθηκε από έναν ανόητο συντάκτη ύλης του Focus αλλά από εμάς τους ίδιους. Και θα απειλείται όσο στη θέση της ιστορικής αλήθειας βάζουμε ανιστόρητους αγανακτισμένους και εύθικτους απολίτικους.

www.schizas.com

http://www.athriskos.gr/?p=5488

Ο Νίκος Λυγερός στο Ναγκόρνο Καραμπάχ

2012-02-17T01:17:00.000+02:00

Ο κύριος Νίκος Λυγερός έφτασε σήμερα το απόγευμα στην πρωτεύουσα του Αρτσάχ ή του Ναγκόρνο Καραμπάχ, το Στεπανακερτ όπου λαμβάνει χώρα το Διεθνές αυτό Συνέδριο με τίτλο : Προοπτικές και εξελίξεις περί ζητήματος του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Η διάλεξή του έχει ως θέμα : Στρατηγική, ελευθερία και Σύνταγμα του Αρτσάχ.

State Committee on Organization and Coordination

of Events Celebrating the 20th Anniversary of NKR Proclamation

With participation of:

Centre for Constitutional Rights of the Republic of Armenia

Armenian Association of Political Science

In partnership with:

News.am Information-Analytical Agency

International Conference

dedicated to the 20th anniversary of NKR proclamation

“20 Years of NKR Independence: Realities and Prospects”

17-18 February, 2012

Stepanakert

Conference Program

February 16, 2012, Thursday
16.00 - Arrival of participants to Stepanakert, hotel check-in
19.00 - Opening of exhibition “Artsakh: the People and the Land” by
Amb. Vahe Gabrielyan, Director, Armenian Diplomatic School
(Stepanakert’s Culture Palace Hall)
20.00 - Dinner at the Armenia Hotel restaurant

February 17, 2012, Friday
8.30-9.30 Breakfast (at the hotels)
10.00-10.30 Registration of participants
(National Assembly Main Lobby)
10.30 Plenary session
(NKR National Assembly Sitting Hall)
11.50-12.20 Coffee break
12.20 - 13.40 First session in panels
13.40 - 15.00 Dinner at Armenia Hotel restaurant
15.00 -16.30 Second session in panels
17.00 - 18.30 Third session in panels
19.00 Book Presentation
20.00 Dinner

February 18, 2012, Saturday
8.30 - 9.30 - Breakfast (at the hotels)
10.00 -11.30 - The fourth session of the conference in panels
11.30 -12.00 - Coffee break
12.00 The meeting of the conference participants at the National Assembly Conference Hall
12.00 - 12.30 - Summing up the work of the conference; closing
13.00 - 14.00 - Dinner at Armenia Hotel Restaurant
14.15 - 18.00 - Trip to Gandzasar monastery/Tigranakert site
19.00 - Concert dedicated to the jubilee of the Karabakh movement
20.30 - Dinner

February 19, 2012, Sunday
11.00 - Meeting of the conference participants with NKR President Bako Sahakyan at breakfast
12.30 - Departure of conference participants from Stepanakert

Programme in Panels

February 17, 2012, Friday
10.30 - The plenary session at the NKR National Assembly Conference Hall

Opening Remarks
Ashot Ghoulyan - Speaker of the NKR National Assembly
Gagik Haroutyunyan - Chairman of the Constitutional Court of RA
Hayk Kotanjyan - President of the Association of Political Science of Armenia

Welcoming address
NKR President Bako Sahakyan’s welcoming message

Rapporteurs
1. Mr. Vahram Atanesyan - MP (NKR) - Head of the NKR NA Commission on Foreign Affairs - “The NKR as a Balancing Subject of the Political Interests in the South Caucasus”
2. Mr. Otto Luchterhandt - Doctor of Law, Professor at the Hamburg University (Germany) - “Comparative-Legal Analysis of the Independence of the Nagorno-Karabakh Republic”
3. Mr. Modest Kolerov - Chief Editor of “Regnum” Federal Information Agency, Moscow, Russia- “New Fragmentation and New Integration of the South Caucasus”
4. Maj. Gen. Hayk Kotanjian - Head, INSS (RA) –“Some Features of the Regional Security Dynamics in the South Caucasus”

Coffee Break

Panel 1:

Legal Bases of the Nagorno-Karabakh Republic’s

Independence

(At the Conference Hall of the “Armenia” Hotel)

12.00 - 13.40 - Participants invited to the Panel have meetings at the Artsakh State University and High Schools of Stepanakert (in accordance with individual programmes)
13.40 - 15.00 - Lunch break at the “Armenia” Hotel Restaurant
15.00 - 16.30 - The first session of the conference in the Panel
Moderator: Mr. Gagik Haroutyunyan - Chairman of the Constitutional Court of RA
Reporteurs:
1. Mr. Shahen Avagyan - International Law Expert (RA) - “The Nagorno-Karabakh Conflict in the Context of the International Law”
2. Mr. Gevorg Danielyan - Doctor of Law, Professor, Adviser of the Constitutional Court of the Republic of Armenia, Board Chairman of the Center of the Constitutional Law of the Republic of Armenia (RA)- “Defense Capability as a State Mechanism Principle and the Key Issues of its Legal Regulation in the Nagorno-Karabakh Republic”
3. Taron Simonyan - Lecturer at the Faculty of Law of the Yerevan State University, Attorney (RA) - “Historical-Comparative Analysis of the Legal Guarantees of Nagorno-Karabakh’s Independence”
4. Mr. Arthur Vagharshyan - PhD in Law, Associate Professor, Head of the State, Theory and History of Law Department of the Yerevan State University (RA) - “Uti Possidetis Principle’s Application Features within the Context of the Nagorno-Karabakh Conflict”
5. Yuri Hayrapetyan - NKR Ombudsman - “The harmonious co-relation of the Principles of the Right of the People to Self-Determination and Respect for the Universal Human Rights in the Context of the State Independence of the NKR ”

Discussion
Coffee break

17.00 - 18.30 - The second session of the Panel
Moderator: Mr. Gagik Ghazinyan - Dean of the Faculty of Law of the Yerevan State University (RA)
Rerports:
6. Mr. Ararat Danielyan - Adviser to the President of the Nagorno-Karabakh Republic (NKR) - “Constitutionalism as a Consolidation Basis for the Nagorno-Karabakh Republic’s Statehood
7. Mr. Khachik Galstyan - PhD in Political Sciences, Associate Professor at the Yerevan State University, (RA) - “The Kosovo Precedent and the International Recognition Perspectives of the Nagorno-Karabakh Republic”
8. Mr. Hovhannes Nikoghosyan - PhD in Political Sciences, Head of the Political Processes and Technologies Department at the Russian-Armenian (Slavonic) University, (Yerevan, RA) - “Legal-Political Analysis of the UN Security Council Resolutions (1993) on the Nagorno-Karabakh Republic”
9. Mr. Levon Gevorgyan - PhD in Law, Lawyer at “Harutyunyan and Partners” Law Office, (RA) - “Statehood Criteria in Contemporary International Law: Their Application and the Nagorno-Karabakh Republic”

Discussion

Panel 2:

The Role and Place of the NKR

in the Regional and International Processes

(At the big Conference Hall of the NA)

12.20 - 13.40 - The first session
Moderator: Maj. Gen. Hayk Kotanjian - Head of RA Defence Ministry’s Institute of National Strategic Studies, adviser to the RA Minister of Defence
Rapporteurs:
1. Mr. Souren Zolyan (RA) - Political Scientist, Head of the Yerevan State Linguistic University after V.Bryusov - “Nagorno-Karabakh: Old Problems - New Challenges” (in Russian)
2. Mr. Alexander Manasyan, (RA) - Corresponding member of the RA Academy of Sciences, Head of Political Research Academy NGO - “Political Arguments in the Context of the Nagorno-Karabakh Conflict”
3. Mr. Nikolay Havhannisyan, Corresponding member of the RA National Academy of Sciences, adviser to the Head of the RA DM Institute for Security Studies - “The Evolution of Nagorno-Karabakh’s Statehood Concept”
4. Alexander Iskandaryan - Head of the Caucasus Institute, (Yerevan, RA) - “Karabakh as a Factor of Constructing the Region” - (in Russian)

Discussions
Lunch break

15.00 - 16.30 - The second session
Moderator: Mr. Souren Zolyan (RA) - Political Scientist, Head of the Yerevan State Linguistic University after V.Bryusov
Rapporteurs:
5. Mr. James Nixey,- Chatham House (Great Britain), Leader and Researcher of Russia and Eurasia Program - “Security Challenges in the South Caucasus and Black Sea Region”
6. Mr. Nikos Ligeros - Greece, Strategy Adviser of the National Defense School, Strategy Adviser of Greece Air Forces Academy - “Strategy, Independence and Artsakh Constitution”
7. Ms. Anne Marie De Hoon - Netherlands, Senior Counsel and Co-Director of the Netherlands Office of the Public International Law & Policy Group (PILPG), - “The Problematic Venture of Applying International Law to Aggression. The Indeterminacy and Inherently Political Nature of the Notion of Aggression Discussed in Light of the Nagorno Karabakh Conflict”
8. Mr. Richard Giragosian - Head of the Regional Studies Center, (Yerevan, RA) - “A Region at Risk: Securing Karabagh’s Strategic Position” - (in English)

Discussion
Coffee break

17.00 - 18.30 - The tird session
Moderator: Mr. Karen Bekaryan - President of the “European Integration” NGO (RA)
Rapporteurs:
9. Mr. Masis Mayilyan - Head of the Artsakh Public Council for Foreign Policy and Security - “The Artsakh Settlement - 2011. Results and Perspectives”
10. Mrs. Zhanna Krikorova (NKR) - Head of the NKR Centre of International Cooperation - “Place and Role of the NKR Non-Governmental Sector in Regional and International Projects”
11. Mrs. Anna Mkrtchyan - “Armedia” Information, Analytical Agency (RA) - “Karabakh Settlement: Issues of Changing International Perception”
12. Mr. Rouben Safrastyan - Head of the Institute of Oriental Studies of the National Academy of Sciences of Armenia (RA) - “Turkey’s Regional Geostrategy and the Nagorno-Karabakh Republic”
13. Mr. Hrachya Arzumanyan - Political scientist, Adviser to the NKR Foreign Minister - “On the Necessity of a New Frame for the Artsakh Conflict Settlement”
Discussion

February 18, 2012, Saturday
10.00 - 11.30 - The forth session
Moderator: Mr. Vahram Atanesyan (MP) - Head of the NKR NA Commission on Foreign Affairs
Rapporteurs:
14. Mr. Karen Bekaryan - President of the “European Integration” NGO (RA) - “The Logic and Development Scenarios of the Settlement Process”
15. Mr. Stanislav Tarasov, - PhD in History, Reporter of “Regnum” Federal Information Agency, Russia - “Karakakh and the “Great Middle East” American Project ”
16. Mr. Aleksey Martinov - Head of the International Institute of Newest States, Moscow, Russia - “Newest States as Active Participants of the World Processes” (in Russian)
17. Mr. Alexander Krilov - PhD in History, Research Fellow of the Institute of World Economics and International Relations - “South Caucasus: Some Features of the Post-Soviet Elite” (in Russian)
18. Mr. Mateusz Piskorski - Director of the European Center of Geopolitical Analysis (Poland), PhD in Political Science - “The Beginning of Realization of the “Great Middle East” Project as a Destabilizing Factor of the South Caucasus States”

Discussion
Coffee break

Panel III.

The Karabakh Issue as a National Problem

(NKR NA Small Conference Hall, 2nd Floor)

13.40 Invited participants meet at the ASU (in accordance with individual programmes)
13.40 -15.00 Dinner at the “Armenia” Hotel Restaurant
15.00 - 16.30 First session
Moderator - Mr. Vahram Balayan, Vice-Rector of the Artsakh State University, Professor of the History Department
Rapporteurs:
1. Mr. Tevan Poghosyan - Head of the International Centre for Human Development (RA) - “Assessment of the Regional Conflicts in the context of EU Security Challenges. Perception in the NKR Society ”
2. Mr. Arthur Mkrtchyan Dean of the Sociology Faculty (Yerevan State University), PhD, Proffessor of Sociology - “Karabakh Conflict in the Context of the World-System Communication”
3. Mr. Emil Sanamian - Editor of “American Reporter” Newspaper (Washington, USA) - “The Karabakh Conflict in the Context of National Issues”
4. Mr. Arpat Avanesyan, - MP (NKR), Head of the NKR NA Commission on Financial, Budget and Economical Management, PHD, ASU Professor - “The University Education in Artsakh as a Result of National-Liberation Struggle”
5. Mr. Ararat Vardanyan - Associate Professor at the History Department of the Artsakh State University, Vice-Rector of the Mesrop Mashtots University - “Patriotic Activity of the Armenian General Benevolent Union in the Nagorno-Karabakh Republic”
Panel discussion
Coffee-break
17.00 - 18.30 Second Session
Moderator - Ararat Vardanyan, Associate Professor at the History Department of the Artsakh State University, Vice-Rector of the Mesrop Mashtots University
Rapporteurs
6. Mr. George Bournoutian - IONA College Professor (USA) - “1923 Russian Population Census as а Basic Argument Against Azerbaijan’s Historical Claims ”
7. Mr. Vahram Balayan –– “Artsakh as an Armenian-Assembling Center and Bearer and Herald of Statehood Idea: Historical-Critical Analysis”
8. Mr. Khachatur Stepanyan - PhD in History, Associate Professor at the Armenian History Department of Armenian State Pedagogical University after Khachatur Abovyan (RA)– “The Problem of Annexing Artsakh to Soviet Azerbaijan on the Pages of Boston’s “Hayrenik” Monthly (1920-1930s)”
9. Mr. Vanik Virabyan - Doctor of History, Professor at Yerevan State University of Architecture and Construction (RA) - “Artsakh-Karabakh Issue 1918-1920s”

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ - ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

2012-02-16T07:24:00.000+02:00

"Αρχέγονος Ελλάς Ήπειρος" έτσι χαρακτηρίζει την περιοχή αυτή του Ελληνισμού ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (2ος αι. μ.Χ.) ενώ ο Αριστοτέλης (4ος αι. π.Χ.) την αποκαλεί "Ελλάδα την αρχαίαν".
Η Ήπειρος είχε το όνομά της πάντοτε συνδεδεμένο με τη μοίρα του Ελληνισμού 3000 χρόνια αδιαμφισβήτητης και συνεχούς ελληνικότητας δηλώνουν τα κατάστικτα με αρχαιολογικούς τόπους και μνημεία εδάφη της. Στην "άπειρον γη" ("άπειρος" = απέραντι είναι η "Ήπειρος" στα δωρικά) έζησε και μεγαλούργησε ο Ελληνισμός στο διάβα της Ιστορίας, αλλά και σήμερα εκεί ζει, αγωνίζεται και αντιστέκεται...

Όταν οι ιστορικοί αναφέρονται στην «ΉΠΕΙΡΟ» δεν εννοούν μονό τους τέσσερις νομούς της Β.Δ. Ελλάδας, αλλά και τη ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ το τμήμα αυτό της ενιαίας Ηπείρου που λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων βρίσκεται υπό Αλβανική κυριαρχία. Για τον Προκόπιο (6ος αι. μ.Χ.) η Ήπειρος φτάνει ως την Επίδαμνο (Δυρράχιο) «Έλληνες εισίν, Ηπειρώται καλούμενοι, άχρις Επιδάμνου πόλεως, ήπερ επιθαλασσία οικείται». Εκεί, στην Επίδαμνο, τοποθετεί και ο Θουκυδίδης (5ος αι. π.Χ.) τα όρια των Ηπειρωτικών φύλων. Ο Διονύσιος ο Περιηγητής (1ος αι. π.Χ.) τα προσδιορίζει βορειότερα της Αυλώνας. Το αρχαίο ρητό «Ωρκίην υπέρ αίαν ερείδεται Ελλάδος αρχή» θέλει την Ελλάδα να αρχίζει από τη γη του Ωρικού. Τέλος ο Στράβων (1ος αι. μ.Χ.) θεωρεί ως όριο Ηπειρωτών και Ιλλυριών το Γενούσο ποταμό και τη γειτονική Εγνατία Οδό, πού ξεκινούσε από το Δυρράχιο και έφτανε στο Βυζάντιο. Αποικία των Κορίνθιων και Κερκυραίων ήταν η Επίδαμνος (Δυρράχιο). Ηπειρώτες συμμετέχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ οι κάτοικοι της Επιδάμνου εμπλέκονται ως Σύμμαχοι των Κερκυραίων και Αθηναίων στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Η ενότητα του Ηπειρωτικού χώρου (Βορείου και Νοτίου) με τα λοιπά Ελλαδικά είναι έκδηλη και αδιαμφισβήτητη σε ολόκληρη την αρχαιότητα.

Πρώτοι κάτοικοι της Ηπείρου θεωρούνται οι Πελασγοί. Αργότερα εμφανίζονται οι Ίωνες και στη συνέχεια τα δωρικά φύλα που επικρατούν. Κατά το Θεόπομπο (4ος αι. π.Χ.) τα ηπειρωτικά φύλα ήσαν 14 ενώ κατά το Στράβωνα 11, και όλα ελληνικά.
Θρησκευτικό κέντρο όλων των Ηπειρωτών ήταν το Μαντείο της Δωδώνης προς τιμή του Δία. Στο Δωδωναίο Δία θυσιάζει ο Έλληνας ήρωας Αχιλλέας. Του Δωδωναίου Δία αγάλματα βρέθηκαν σε ολόκληρη τη Β. Ήπειρο. Διαδεδομένη επίσης ήταν η λατρεία του Απόλλωνα, της Αφροδίτης, της Άρτεμης, της Αθηνάς, του Ποσειδώνα, του Διονύσου, του Ασκληπιού, θεοτήτων πού λάτρευε και ο υπόλοιπος Ελληνισμός.

Οι ιστορικές πηγές και η αρχαιολογική σκαπάνη μαρτυρούν την παρουσία ζωντανού Ελληνισμού στο Βουθρωτό (πλησίον Αγ. Σαράντα), Αντιγόνεια (Τεπελένι), Επίδαμνο (Δυρράχιο), Αντιπάτρεια (Μπεράτι), Απολλωνία (Πογιάνι-Φίερι), Βύλλιδα, Αστάκη, Αμαντία (Πλιόσα), Χίμαιρα (Χειμάρρα), Πάνορμο, Φοινίκη, Ογχησμό (Αγ. Σαράντα), Αδριανούπολι - Δρυϊνούπολι, Νυμφαίο, Ωρικό σε ολόκληρο δηλ. το Βορειοηπειρωτικό χώρο.
Η ενότητα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Β. Ηπείρου με τη λοιπή Ελλάδα αποδεικνύεται περίτρανα και με την αρχαιολογική σκαπάνη:
Στην Απολλωνία, αποικία Κερκυραίων και Κορινθίων, έχουν βρεθεί ναοί Απόλλωνα και Άρτεμης ή Ποσειδώνα, ελληνικό θέατρο, Νυμφαίο, αττικά αγγεία και ταφικά ανάγλυφα με σκηνές από την ελληνική μυθολογία, αγάλματα Δωδωναίου Δία, Λυκείου Απόλλωνα, Αθηνάς Παρθένου, Δήμητρας, Ερμή, Απόλλωνα, του Άτλαντα να κρατά στους ώμους του τον Ουρανό, προτομή του Δημοσθένη, νεκρόπολη με πλούσια ευρήματα κ.λπ.

Στο Βουθρωτό (Άγ. Σαράντα), πού ο Βιργίλιος θέλει να έχει κτισθεί από τον ήρωα του Τρωικού πολέμου Έλενο, βρέθηκαν αρχαία τείχη, Ναός Ασκληπιού, Γυμναστήριο, καταπληκτικό ελληνικό θέατρο, πρυτανείο, κεφαλή του Απόλλωνα, βωμός του Διονύσου, πολλές επιγραφές στα ελληνικά.
Επίσης στο γειτονικό Φοινίκι βρέθηκε θέατρο, τάφοι με σαρκοφάγους, ναός της Αθηνάς, Γυμνάσιο κ.λπ. Ας σημειωθεί ότι το Φοινίκι κρατάει μέχρι σήμερα το αρχαιοελληνικό όνομα του: Φοινίκη πρωτεύουσα της Χαονίας.

Στη Βύλλιδα (πλησίον Φίερι) αποκαλύφθηκε: περίφημο θέατρο πού συνδυάζει δωρικό και Ιωνικό ρυθμό, γυμναστήριο, στάδιο, ταφικά κτίσματα με μακεδονικές επιδράσεις, αρχαία αγορά, οικία με περίστυλη αυλή με πολύχρωμο ψηφιδωτό, νόμισμα με παραστάσεις Δωδωναίου Δία, της Άρτεμης, του Ηρακλή, του Αχιλλέα ή Μ. Αλεξάνδρου, καθώς και επιγραφές στα Ελληνικά. Και όμως το αλβανικό κράτος, ακολουθώντας τη Σκοπιανή πρακτική, παρουσιάζει τα μνημεία αυτά του Ελληνισμού ως αλβανική πολιτιστική δημιουργία...

Ηπειρωτική καταγωγή είχε και ο Μακεδόνας βασιλιάς Μ. Αλέξανδρος, από τη μητέρα του Ολυμπιάδα, κόρη του Βασιλιά των Μολοσσών Νεοπτόλεμου Α’. Το Βασίλειο των Μολοσσών, του μεγάλου αυτού ηπειρωτικού φύλου, τον 3ο αι. π.Χ. γνωρίζει τη μεγαλύτερη ακμή με το βασιλιά Πύρρο. Ο Πύρρος κατορθώνει να συνενώσει όλα τα ηπειρωτικά φύλα και προσπαθεί να καταλάβει την Ιταλική Χερσόνησο. Η ενιαία Ήπειρος - Βόρεια και Νότια - από τον Αχελώο μέχρι τον Αώο ποταμό, γνωρίζει μέρες δόξας και μεγαλείου.
Ένα αιώνα όμως αργότερα ακολουθεί η Ρωμαιοκρατία, περίοδος παρακμής και καταστροφής της Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς στην ενιαία Ήπειρο.

Το Ευαγγέλιο του Χριστού φτάνει πολύ νωρίς στον ηπειρωτικό χώρο, με τον Απόστολο Παύλο. Από τους πρώτους αιώνες έχουμε μάρτυρες από τη Β. Ήπειρο: Αγ. Αστείος Επίσκοπός Δυρραχίου (98 μ.Χ.), Αγ. Ελευθέριος Επίσκοπος Αυλώνας (120 μ.Χ.), Αγ. Δονάτος Επίσκοπος Φοινίκης (250 μ.Χ.), Διάκονος Ίσαυρος (3ος αι. μ.Χ.). Η παρουσία Επισκόπων σε Οικουμενικές Συνόδους (ήδη από το 381 μ.Χ.) δείχνει την οργάνωση της Εκκλησίας στην περιοχή.
Τα πολλά βαπτιστήρια της παλαιοχριστιανικής εποχής που έχουν διασωθεί (Βουθρωτό, Φοινίκι, Αχρίδα) φανερώνουν την πρόοδο της Χριστιανικής Εκκλησίας στο χώρο τη Ηπείρου.

Εντυπωσιακή είναι η εξέλιξη της ναοδομίας: παλαιοχριστιανικές Βασιλικές έχουν ανακαλυφθεί στο Βουθρωτό, Βύλλιδα, Αμάντια, Δυρράχιο, Μεσαπλικ Αχρίδα με εντυπωσιακά ψηφιδωτά. Αργότερα η Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή αρχιτεκτονική έχει να παρουσιάσει: Κοίμηση Θεοτόκου Λάμποβο, Άγ. Νικόλαο Μπερατι, Παναγία Ζερβάτι (10ος αι.), Άγ. Ιωάννη Μπομποστίτσας Κορυτσάς, Άγ. Νικόλαο Μεσοποτάμου, Παναγία Μπόρια Κορυτσάς, στο Μπεράτι: Παναγία Βλαχέρνας, Αγ. Μιχαήλ και Αγ. Τριάδα (12ος-14ος αι.), Αγ. Κυριάκος Δούβιανης, Γέννηση Θεοτόκου Επισκοπής (16ος αι.), Αγ. Πρόδρομος Μοσχόπολης Κορυτσάς και Παναγία Κοκαμιάς (17ος αι.), Αγ. Νικόλαος Μοσχόπολης (18ος αι.) κ.λπ.

Καταπληκτική είναι και η αγιογραφία πού αναπτύχθηκε στο χώρο της Β. Ηπείρου. Οι αρχαιότερες αγιογραφίες χρονολογούνται από τον 12ο αϊ. (Παναγία Μπόρια Κορυτσάς). Οι αγιογράφοι εδώ ακολουθούν πιστά την βυζαντινή τεχνοτροπία. Σημαντικότατοι αναδείχθηκαν ο Ονούφριος και ο γυιός του Νικόλαος (16ος αι.) που ιστόρισαν Ναούς στο Μπεράτι αλλά και την Καστοριά. Άλλοι αξιόλογοι αγιογράφοι ήταν ο Ονούφριος Κυπριώτης (17ος αι.) και ο Δαβίδ από τη Σελενίτσα (18ος αι.). Ας σημειωθεί ότι όλες οι επιγραφές είναι στην Ελληνική γλώσσα. Το ενιαίο της τέχνης της Β. Ηπείρου με τη Νότια Ήπειρο και τη Δυτική Μακεδονία μαρτυρεί την ενότητα των τμημάτων αυτών του Ελληνισμού.

Στα χρόνια της παρακμής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας δημιουργείται στην ενιαία Ήπειρο το «Δεσποτάτο της Ηπείρου» πού έφτανε οπό την Άρτα ως το Δυρράχιο.
Από το 1449 η Ήπειρος καταλαμβάνεται από τους Τούρκους. Οι Χριστιανοί Ηπειρώτες του Βορρά αντιστέκονται με αρχηγό τον «Ηπειρώτη Πρίγκιπα» Γεώργιο Καστριώτη (Σκερντέμπεη). Οι Αλβανοί τον θέλουν Ιλλυρό παρά την κατηγορηματική του δήλωση πού αναγράφεται και σε αλβανικό γραμματόσημο.

Στα μαύρα χρόνια της σκλαβιάς o Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός υποφέρει: οι Τούρκοι εφαρμόζουν και εδώ το βίαιο εξισλαμισμό. Οι εξισλαμισθέντες μετατρέπονται σε φανατικούς μουσουλμάνους και μισέλληνες. Εκατοντάδες Νεομάρτυρες κοσμούν το Βορειοηπειρωτικόχώρο αλλά και το φαινόμενο των Κρυπτοχριστιανών της Σπαθίας είναι ιδιαίτερο συγκινητικό.
Ο Ελληνισμός της Β. Ηπείρου κυριολεκτικά σώζεται με τη δράση των Επισκόπων Δρυϊνουπόλεως Ματθαίου και Αργυροκάστρου Σοφιανού και του Νεκταρίου Τέρπου.
Καταλυτική είναι η παρουσία και η προσφορά του ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΑΙΤΩΛΟΥ. Οργώνει την Ήπειρο και ιδιαίτερα τη Β. Ήπειρο κηρύττει Χριστόν εσταυρωμένον και αναστημενον, χτίζει εκατοντάδες σχολεία, στηρίζει την ελπίδα του λαού, κρατά ασβέστη τη φλόγα της Λευτεριάς, μιλά για το «ποθούμενο» - τη λευτεριά - και της Β. Ηπείρου, αυτό δεν του το συγχώρεσαν οι Τουρκαλβανοί που τον απαγχόνισαν στο Κολικόντασι της Β.Ηπείρου (πλησίον Φίερι) στις 24-8-1779.

Τη ζοφερή περίοδο της Τουρκοκρατίας τα 80 μοναστήρια της Β. Ηπείρου αναδείχθηκαν όχι μονό κέντρα λατρείας αλλά και εστίες κοινωνικής πρόνοιας, κέντρα εθνικών εξορμήσεων, ορμητήρια και καταφύγια επαναστατών και προπαντός κέντρα ελληνικής παιδείας: τα περισσότερα Μοναστήρια συντηρούσαν σχολές γραμμάτων και τεχνών.
Σε «Αθήνα του Βορρά» εξελίχθηκε η Μοσχόπολη Κορυτσάς το 18ο αι. με τη «Νέα Ακαδημία» και προπαντός με το μοναδικό τυπογραφείο σε ολόκληρη την Ανατολή. Σ’ αυτό τυπώνεται το πρώτο αλβανικό λεξικό (μαζί και ελληνικό και βλάχικο). Ας σημειωθεί ότι μέχρι τότε η αλβανική δεν ήταν γραπτή γλώσσα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πρώτες συστηματικές προσπάθειες εγγραμμάτισής της γίνονται από τους πνευματικούς κύκλους της Νέας Ακαδημίας: το πρώτο αλφάβητο της αλβανικής βασιζόταν στο Ελληνικό. Και όμως την ακτινοβολία της Μοσχοπολης ζήλεψαν οι Αλβανοί και την έκαψαν ολοσχερώς...

Η ένοπλη αντίσταση των Ηπειρωτών στην Τουρκική κατοχή είναι θρυλική: το Σούλι στην Ν. Ήπειρο έμεινε άπαρτο για τέσσερις αιώνες, η Χειμάρρα στη Β. Ήπειρο ανάγκασε τους Τούρκους να της παραχωρήσουν αυτονομία και ιδιαίτερα προνόμια. Δεκάδες οι επαναστάσεις κατά των Τούρκων από τους Βορειοηπειρώτες. Αλλά και στην Ελληνική Εθνεγερσία του 1821 χιλιάδες Βορειοηπειρώτες συμμετείχαν ενεργά. Η Β. Ήπειρος όμως παρέμεινε σκλάβα για ένα αιώνα ακόμα…

Όταν το Ελλαδικό Κρατίδιο, μετά την απελευθέρωση, αρχίζει να οργανώνεται και πάλι τρέχουν να συνδράμουν την ανοικοδόμηση του οι σκλαβωμένοι, τότε, Βορειοηπειρώτες: οι Μεγάλοι Ευεργέτες Χρ. Ζωγράφος (Κεστοράτι Αργυροκάστρου), Απ. Αρσάκης (Χοταχόβα Πρεμετής), Σίμων και Γεώργιος Σίνας (Μοσχόπολη Κορυτσάς), Ευαγ. και Κων/νος Ζάππας (Λάμποβο Αργυροκάστρου), Ιωαν. Μπάγκας (Κορυτσά) κ.λπ. χτίζουν και δωρίζουν στο Ελληνικό Κράτος το Αστεροσκοπείο Αθηνών, τα Αρσάκεια Σχολεία, την Ακαδημία Αθηνών, το Ζάππειο Μέγαρο, για να αναφέρουμε τις γνωστότερες δωρεές. Δυστυχώς τα χωριά τους παραμένουν και σήμερα εγκαταλελειμμένα από μας τους Νεοέλληνες...

Το 1912-13, στους Βαλκανικούς Πολέμους, απελευθερώνονται από τον Ελληνικό Στρατό μαζί με τη Μακεδονία και τη Ν. Ήπειρο και τα Βορειοηπειρωτικά εδάφη: από τη Χειμάρρα μέχρι την Κορυτσά. Το «ποθούμενο» του Αγ. Κοσμά έδειχνε να πραγματοποιείται όταν το Δεκέμβριο του 1912 υψωνόταν η Ελληνική Σημαία στην Κορυτσά...

Όμως τα συμφέροντα των Μεγάλων, τότε, Δυνάμεων υπερτερούν: Με πρωτοβουλία Ιταλίας και Αυστροουγγαρίας δημιουργείται εκ του μηδενός, το Αλβανικό Κράτος. Για να μπορέσει να επιβιώσει παραχωρούν βίαια σ’ αυτό την ελεύθερη Β. Ήπειρο.
Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός μπροστά σ’ αυτή την αδικία ξεσηκώνεται. Στις 17 Φεβρουαρίου 1914 κηρύσσει στο Αργυρόκαστρο την ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ. Ορίζεται κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Γ. Ζωγράφο και μέλη τους Μητροπολίτες Δρυινουπόλεως Βασίλειο, Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδωνα και Κορυτσάς Γερμανός (φωτ). Οι Βορειοηπειρώτες αρχίζουν ένοπλο αγώνα χωρίς - δυστυχώς - τη βοήθεια του Ελληνικού Κράτους. Η επανάσταση κατά του Αλβανικού ζυγού πετυχαίνει και στις 17 Μαΐου 1914 αναγκάζονται οι Μ. Δυνάμεις και η Αλβανία να υπογράψουν το ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ δηλ. την ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ.
Η κυβέρνηση της Αυτονομίας τον Οκτώβριο του 1914 παραδίδει την εξουσία στον Ελληνικό Στρατό πού απελευθέρωσε για Β’ φορά τη Β. Ήπειρο.

Δυστυχώς όμως οι Αλβανοί αθετούν τις υποσχέσεις τους: Στη δεκαετία του 1920 κατορθώνουν να αποκόψουν την Ορθόδοξη Εκκλησία από τη Μητέρα Εκκλησία, το Πατριαρχείο Κων/πόλεως, και να την κάνουν υποχείριο του Αλβανικού εθνικισμού.
Στη δεκαετία του 1930 ο βασιλιάς Ζώγου επιτίθεται εναντίον της Ελληνικής Παιδείας κλείνει σχολεία, διώκει δασκάλους, γονείς, μαθητές. Οι Βορειοηπειρώτες προσφεύγουν ατό Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης (Χάγη) και δικαιώνονται το Αλβανικό κράτος υποχρεώνεται να ανοίξει τα Ελληνικά Σχολεία. Αλλά η πολεμική εναντίον της Ελληνικής Παιδείας συνεχίζεται και στο καθεστώς του Χότζα και σήμερα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1940 η Αλβανία διακηρύσσει επίσημα ότι θεωρεί εχθρούς της τους εχθρούς της Ιταλίας. Έτσι στις 28 Οκτωβρίου 1940 Αλβανικές μεραρχίες στο πλευρό της φασιστικής Ιταλίας επιτίθενται εναντίον της Ελλάδας.
Όμως νικηφόρος ο Ελληνικός Στρατός μπαίνει θριαμβευτής και πάλι στη Β. Ήπειρο και γίνεται δεκτός ως ελευθερωτής με πανηγυρισμούς από τους Βορειοηπειρώτες. Δυστυχώς όμως και πάλι τα συμφέροντα των «Μεγάλων» θέλουν τη Β. Ήπειρο σκλάβα στούς Αλβανούς.
Μετά τη λήξη του Πολέμου, το Ελληνικό Κράτος ζητεί από το Συμβούλιο Ειρήνης των Παρισίων και στη συνεχεία από το Συμβούλιο των Τεσσάρων Νικητριών Δυνάμεων τη παραχώρηση της Β. Ηπείρου στην Ελλάδα. Η συζήτηση αναβάλλεται για μετά τη λύση του Αυστριακού (1955) και του Γερμανικού (1990) σήμερα το αίτημα της Ελλάδας εκκρεμεί...

Η υποχώρηση όμως του Ελληνικού Στρατού το 1941 και η κατοχή ξανάφερε το σκοτάδι της σκλαβιάς στην Ήπειρο. Στη Νότια Ήπειρο μουσουλμάνοι Τσάμηδες σε συνεργασία με τους κατακτητές καταστρέφουν, λεηλατούν, σφάζουν. Στη Β. Ήπειρο η κομμουνιστική δικτατορία του Χότζα είναι η χειρότερη σκλαβιά στην ιστορία του Ελληνισμού: η θρησκεία εκτός νόμου, κάθε θρησκευτική πράξη ποινικοποιείται
η Ελληνική παιδεία διώκεται
ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα στη μεθόριο και τεράστιοι προβολείς στη θάλασσα κάνουν την Αλβανία απέραντη φυλακή
χιλιάδες εκτελούνται ή σαπίζουν στις φυλακές
κάθε τι πού θυμίζει Χριστό και Ελλάδα εξολοθρεύεται.

Η Αλβανία στραγγαλίζει βάναυσα και τα στοιχειώδη δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών.

Στην Ελλάδα χρόνο με το χρόνο πυκνώνουν οι φωνές εναντίον του Αλβανικού καθεστώτος. Ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Σεβαστιανός με τη συμπαράσταση ΠΑΣΥΒΑ και ΣΦΕΒΑ οργώνει την Ελλάδα, προσφεύγει σε Διεθνείς Οργανισμούς, διοργανώνει συνέδρια αφυπνίζοντας συνειδήσεις, αλλά και προσφέρει αγάπη και στοργή σε δεκάδες φυγάδες Βορειοηπειρώτες και Αλβανούς. Και όλα αυτά, όταν το επίσημο Ελληνικό Κράτος κωφεύει στο δράμα, σιωπά στα εγκλήματα, αλλά και προσπαθεί να φιμώσει κάθε φωνή διαμαρτυρίας κατά του Χοτζικού καθεστώτος.

Σήμερα ο μονοκομματισμός του κομμουνιστικού κόμματος εξέλιπε δυστυχώς όμως τη θέση του έχει πάρει ο μισελληνισμός σύσσωμης της Αλβανικής ηγεσίας. Η κατάσταση του Ελληνισμού παραμένει και σήμερα τραγική. η Ορθοδοξία εμποδίζεται να αναπτυχθεί, στους εκλεγμένους από Οικουμενικό Πατριαρχείο Επισκόπους δεν επιτρέπεται ή είσοδος στην Αλβανία
η Ελληνική Παιδεία διώκεται, κλείνουν τα Σχολεία, όσα λειτουργούν αλβανοποιούνται, δάσκαλοι απειλούνται και διώκονται για να μη διδάσκουν Ελληνική γλώσσα
στην ΟΜΟΝΟΙΑ δεν επιτρέπεται η συμμετοχή στις εκλογές
Βορειοηπειρώτες απολύονται από τις δουλειές τους
ληστοσυμμορίες και παρακρατικοί μηχανισμοί κλέβουν, καταστρέφουν, τρομοκρατούν, σκοτώνουν
η αλβανική αστυνομία σκοτώνει εν ψυχρώ γέροντες, κυνηγά μικρά παιδιά, συλλαμβάνει και φυλακίζει απρόκλητα νεαρούς Έλληνες
μεταφέρονται έποικοι από το Κοσσυφοπέδιο και καταλαμβάνουν δουλειές, περιουσίες, σπίτια των Βορειοηπειρωτών ποy ζουν προσωρινά στην Ελλάδα
το αλβανικό κράτος μετέρχεται κάθε μέσο ώστε να διώξει τους Έλληνες από τη Β. Ήπειρο και το έχει σχεδόν καταφέρει, η Β. Ήπειρος κοντεύει να ερημώσει...

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1990: Οι Βορειοηπειρώτες τολμούν να γιορτάσουν τα πρώτα Χριστούγεννα πριν καλά-καλά ξεψυχήσει η τυρανία του Χότζα. Μέλη της ΣΦΕΒΑ μεταφέρουν με πολλούς κινδύνους στα Τίρανα ιερά σκεύη, βιβλία και άμφια για τη Χριστουγεννιάτικη Λειτουργία και από κει με τη βοήθεια της Ελληνικής Πρεσβείας στη Δερβιτσάνη Αργυροκάστρου. Η πρώτη φανερή Θεία Λειτουργία, τα πρώτα Χριστούγεννα, μετά από 24 χρονιά διωγμών...

Οι Βορειοηπειρώτες όμως αγωνίζονται, αντιστέκονται, θα νικήσουν:

ΠΗΓΗ: Η ηλεκτρονική σελίδα http://www.geocities.com/xeimarra/home.htm
http://www.e-istoria.com/bh1.html
http://aioniaellinikipisti.blogspot.com/

Συνέντευξη Ν.Λυγερού "Casus Belli" Δ.Αλεξάκη 14/2/12

2012-02-15T17:13:00.002+02:00

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού
στην εκπομπή "Casus Belli" με τη Δήμητρα Αλεξάκη
Κανάλι 10
14/02/2012

Αρμάνδος-Παύλος Αλιβιζάτος: Ο «προφήτης» των νανοκρυστάλλων

2012-02-15T13:08:00.000+02:00

Η δομή των κυλινδρικών νανοκρυστάλλων που υποκαθιστούν τη χλωροφύλλη. Η ενέργεια των φωτονίων (δεξιά επάνω) συνθέτει δύο μόρια μεθυλικής αλκοόλης από τέσσερα μόρια νερού και δύο μόρια διοξειδίου του άνθρακα, ενώ παράλληλα απελευθερώνει στην ατμόσφαιρα τρία μόρια οξυγόνου.

Στις 13 του προσεχούς Μαΐου ο πρόεδρος του Ισραήλ θα απονείμει στον ελληνοαμερικανό καθηγητή Αρμάνδο-Παύλο Αλιβιζάτο το εφετινό βραβείο Βολφ Χημείας, σε αναγνώριση της σημαντικότατης προσφοράς του στην παρασκευή και μελέτη νανοκρυσταλλικών υλικών. Οι εφαρμογές αυτών των υλικών εκτείνονται από τα φωτοβολταϊκά συστήματα ως την τεχνητή φωτοσύνθεση. Επομένως είναι ένα από τα βασικά στοιχεία οποιασδήποτε προσπάθειας για την υλοποίηση του στόχου της πράσινης ανάπτυξης.

Στην πεντάδα των κορυφαίων χημικών

Ο Παύλος Αλιβιζάτος γεννήθηκε το 1959 στο Σικάγο των ΗΠΑ, αλλά σε ηλικία 10 ετών έχασε τη μητέρα του και πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στην Ελλάδα, στην οικογένεια ενός θείου του. Φοίτησε σε ελληνικά σχολεία και, αφού τελείωσε το λύκειο, επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου πήρε πτυχίο Χημείας από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου το 1981 και Διδακτορικό στη Φυσική Χημεία από το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ το 1986. Από την εποχή εκείνη η πρόοδός του ήταν αλματώδης έτσι ώστε σήμερα να βρίσκεται στην 5η θέση των 100 κορυφαίων χημικών της περασμένης δεκαετίας στη λίστα που έχει καταρτίσει η βιβλιομετρική εταιρεία Τόμσον-Ρόιτερς. Για όσους έχουν σχέση με τις μεθόδους ποσοτικής αποτίμησης του έργου των επιστημόνων, ο Αλιβιζάτος έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 400 ερευνητικά άρθρα και έχει περισσότερες από 60.000 αναφορές στο έργο του με h-index (δείκτη Hirsch) ίσο με 107.

Οι «ιδιοτροπίες» των νανοκρυστάλλων

Ειδικότητα του καθηγητή Αλιβιζάτου είναι οι νανοκρύσταλλοι, δηλαδή μικροί κρύσταλλοι διάφορων υλικών με διαστάσεις μερικά νανόμετρα (1 νανόμετρο = 1 δισεκατομμυριοστό του μέτρου). Το ξεχωριστό ενδιαφέρον για τους νανοκρυστάλλους πηγάζει από το γεγονός ότι οι ιδιότητές τους δεν εξαρτώνται μόνο από το είδος του υλικού από το οποίο είναι κατασκευασμένοι αλλά και από το μέγεθος του νανοκρυστάλλου. Σύμφωνα με το παράδειγμα που φέρνει ο ίδιος, το σημείο τήξης του χρυσού μπορεί να το βρει κανείς σε οποιοδήποτε βιβλίο Χημείας ή στο Διαδίκτυο, το σημείο τήξης όμως ενός νανοκρυστάλλου χρυσού όχι, επειδή είναι διαφορετικό για διαφορετικά μεγέθη. Οι νανοκρύσταλλοι έχουν πολλές και σημαντικές εφαρμογές στην τεχνολογία, οι σημαντικότερες ίσως από τις οποίες είναι η κατασκευή φωτοβολταϊκών στοιχείων χαμηλού κόστους και συσκευών τεχνητής φωτοσύνθεσης.

Όσοι σκέφθηκαν να τοποθετήσουν φωτοβολταϊκά στοιχεία στο σπίτι τους για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος από το ηλιακό φως γνωρίζουν πολύ καλά ότι το κόστος αυτών των συσκευών είναι πολύ μεγάλο. Ο λόγος είναι ότι τα σημερινά φωτοβολταϊκά στοιχεία είναι κατασκευασμένα από κρυστάλλους πυριτίου, το κόστος των οποίων είναι υψηλό επειδή το πυρίτιο δεν είναι ανεξάντλητο στη φύση και έχει μεγάλη ζήτηση για την κατασκευή ολοκληρωμένων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων. Το κόστος ανεβαίνει επίσης επειδή η κατασκευή ενός μεγάλου κρυστάλλου είναι πολύ ακριβότερη από την κατασκευή πολλών μικρών. Ένα καλό παράδειγμα του καθηγητή Αλιβιζάτου για το δεύτερο σκέλος είναι το κόστος των διαμαντιών, τα οποία δεν είναι τίποτα περισσότερο από κρυσταλλικός άνθρακας. Ένα μεγάλο διαμάντι είναι ασύγκριτα ακριβότερο από πολλά μικρά ίσου βάρους επειδή είναι δύσκολο να βρει κανείς ένα μεγάλο διαμάντι χωρίς ελαττώματα.

Πώς θα αντικαταστήσουμε το πυρίτιο

Η εναλλακτική λύση που σήμερα αναπτύσσεται για αντικατάσταση των κρυστάλλων πυριτίου είναι η χρήση λεπτών στρωμάτων ημιαγωγών από ίνδιο, τελλούριο και γάλλιο πάνω σε ένα γυάλινο υπόστρωμα. Τα στοιχεία αυτά όμως είναι σπάνια στην επιφάνεια της Γης και, αν θελήσουμε να κατασκευάσουμε μεγάλες ποσότητες φωτοβολταϊκών στοιχείων με αυτή τη μέθοδο, το κόστος θα εκτοξευθεί σε επίπεδα πολύ υψηλότερα από αυτά της τεχνολογίας του πυριτίου. Η πρόταση του καθηγητή Αλιβιζάτου και της ομάδας του να χρησιμοποιηθούν νανοκρύσταλλοι από υλικά που υπάρχουν σε αφθονία στη Γη, όπως π.χ. ο σιδηροπυρίτης, ο θειούχος χαλκός και το οξείδιο του χαλκού, θα μπορούσε να οδηγήσει στη μαζική κατασκευή φωτοβολταϊκών στοιχείων με κόστος πολύ χαμηλότερο από το σημερινό.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα εφαρμογή των νανοκρυστάλλων που έχει προτείνει ο καθηγητής Αλιβιζάτος είναι η απευθείας μετατροπή της ενέργειας του ηλιακού φωτός σε υγρό καύσιμο. Χρησιμοποιώντας νανοκρυσταλλικό οξείδιο του κοβαλτίου αντί για χλωροφύλλη, ο Αλιβιζάτος και η ομάδα του έδειξαν ότι είναι δυνατή η απευθείας παραγωγή μεθυλικής αλκοόλης (γνωστής πιο πολύ ως ξυλόπνευμα) από διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Με τον τρόπο αυτόν όχι μόνο αφαιρείται από την ατμόσφαιρα το διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο ευθύνεται βασικά για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, και απελευθερώνεται οξυγόνο, αλλά παράγεται ταυτόχρονα και ένα υγρό καύσιμο που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κίνηση οχημάτων.

Νέα ερευνητικά προγράμματα

Ο καθηγητής Αλιβιζάτος, πέρα από την καθηγητική έδρα Larry and Diane Bock του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, κατέχει από το 2009 και τη θέση του διευθυντή του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς στο Μπέρκλεϊ (Lawrence Berkeley National Laboratory, LBL). Ως διευθυντής του LBL ο Αλιβιζάτος προωθεί δύο μεγάλα ερευνητικά προγράμματα. Το πρώτο είναι ο «Κύκλος του άνθρακα 2.0», μια πολυεπιστημονική προσέγγιση για την επίλυση του φαινομένου του θερμοκηπίου. Το δεύτερο είναι η «Φωτεινή πηγή επόμενης γενιάς», που στοχεύει στην παραγωγή παλμών ακτίνων-Χ διάρκειας μόλις μερικών δισεκατομμυριοστών του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου, τόσο σύντομης που θα είναι ικανές να καταγράψουν την κίνηση των ηλεκτρονίων.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΒΟΛΦ
Άνθη, σοκολατάκια και 100.000 δολάρια…

Ο Ρικάρντο Βολφ ήταν ένα γερμανοεβραίος εφευρέτης, γεννημένος το 1887, ο οποίος σε νεαρή ηλικία, πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετανάστευσε στην Κούβα। Εκεί επινόησε μια μέθοδο για την ανάκτηση του σιδήρου από τα υπολείμματα λειτουργίας των υψικαμίνων, από την εκμετάλλευση της οποίας απέκτησε μεγάλη περιουσία. Υποστήριξε τον Φιντέλ Κάστρο από τα πρώτα χρόνια της κουβανικής επανάστασης και μετά την επιτυχία της διορίστηκε πρεσβευτής της Κούβας στο Ισραήλ. Το 1975 δημιούργησε το Ιδρυμα Βολφ, το οποίο από το 1978 απονέμει τα ομώνυμα βραβεία σε επιστήμονες (φυσικούς, χημικούς, γεωπόνους και γιατρούς) και σε καλλιτέχνες (αρχιτέκτονες, μουσικούς, ζωγράφους και γλύπτες). Τα βραβεία, που απονέμονται από τον πρόεδρο του Ισραήλ σε μια τελετή που λαμβάνει χώρα στην ισραηλινή Βουλή, συνίστανται σε μια ανθοδέσμη από τριαντάφυλλα, ένα κουτί σοκολατάκια, ένα τιμητικό δίπλωμα και το ποσό των 100.000 δολαρίων. Η απονομή των βραβείων του 2012 θα γίνει στις 13 Μαΐου. [Χάρης Βάρβογλης, καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ, www.tovima.gr]

ΠΗΓΗ

Συνέντευξη Ν.Λυγερού "Άκου, Ρώτα, Μάθε" Λ.Κεσίδου 15/2/12

2012-02-15T10:52:00.000+02:00

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού
στη ραδιοφωνική εκπομπή της Λ. Κεσίδου
"Άκου, Ρώτα, Μάθε". ΕΡΤ-3 102FM
15/02/2012

Σκίτσο: http://www.lygeros.org/view.php?number=7911

Περί ποινικοποίησης της άρνησης

2012-02-15T10:46:00.000+02:00

Νίκος Λυγερός

-Δάσκαλε, γιατί δεν μιλάμε περί ποινικοποίησης της άρνησης;
-Είμαστε ακόμα στα πρώτα βήματα της διαδικασίας διόρθωσης. Οι περισσότεροι δεν ξέρουν καν τι είναι…
-Μα είναι επίκαιρο τώρα.
-Τίποτα δεν είναι επίκαιρο, αν δεν είσαι έτοιμη.
-Και τα γεγονότα;
-Πρέπει να ερμηνευτούν.
-Με ποιον τρόπο;
-Με τη γνώση.
-Κι όταν μερικοί δεν αναγνωρίζουν καν τη γενοκτονία;
-Γι’ αυτούς δημιουργήσαμε την ποινικοποίηση.
-Και για τους άλλους;
-Το ξύπνημα αρκεί.
-Έτσι τελειώνει ο εφιάλτης.
-Δεν υπάρχουν όνειρα εδώ.
-Μόνο οράματα.
-Ακριβώς.
-Και πότε θα μιλήσουμε για ποινικοποίηση;
-Μιλήσαμε ήδη.
-Και δεν άκουσαν;
-Πολλοί μιλούν, λίγοι ακούν.
-Κι εδώ που το θέμα είναι η σιωπή;
-Είναι ακόμα πιο δύσκολο.
-Μα σε άλλες χώρες;
-Η ποινικοποίηση υπάρχει ήδη στην Ελβετία και στη Σλοβακία.
-Για την γενοκτονία των Αρμενίων.
-Σωστά.
-Κι εδώ;
-Με αυτή θα αρχίσουμε.
-Και η γενοκτονία των Ποντίων;
-Θα πάει μαζί.
-Η ένωση των θυμάτων.
-Η καταδίκη των αδικημάτων.

Πηγή: http://www.lygeros.org/lygeros/8688-gr.html

Γράμμα από τον Νίκο Καζαντζάκη προς όλους τους Έλληνες

2012-02-15T09:47:00.000+02:00

Νίκος Καζαντζάκης

Αγαπητέ φίλε,

Η Ελένη αντιγράφει ένα μυθιστόρημα στη γραφομηχανή, Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται… Είναι εντελώς σύγχρονο και νομίζω καλό. Τόρα άρχισα ένα καινούργιο, καθώς και μια νέα τραγωδία, εμπνευσμένη από την τορινή τραγωδία της Ελάδας.
Ελπίζω – και φοβούμαι – πως θα μείνω πολήν καιρό εδώ. Εδώ δουλεύω λαμπρά, το κλίμα είναι εξαίσιο, θάλασσα ήλιος, τροπικά δέντρα, καλοί άνθρωποι, μοναξιά. Το σώμα είναι γερό, το μιαλό δουλεύει, κρατώ αλάκαιρη την Ελάδα κάτω από τα βλέφαρά μου -και τίποτα θαρώ δε μου λείπει. Έχω μονάχα την αγιάτρευτη αγωνία της Ελάδας που θέλουν να την γκρεμίσουν. Μα αφτή ’ναι αιώνια, το ξέρω καλά, και θα βγει κι από τη δοκιμασία αφτή γιγαντωμένη.
Είμαι βέβαιος πως μεγάλες ψυχές και μεγάλα έργα γίνουνται και θα γενηθούν από το αίμα αφτό κι από τα δάκρυα. Ποτέ δεν είχα τόση πίστη κ’ εμπιστοσύνη στη ράτσα μας όπως τόρα. Είναι αιωνίως ο Χριστός που ξανασταβρόνεται για ν’αναστηθεί. Πρέπει, αλήθεια, νάμαστε περήφανοι. την σύμπτωση αφτή να γενηθούμε Έληνες. Και συν να νιόθουμε, κάθε στιγμή, σε κάθε μας λόγο, σε κάθε γραμμή και στίχο που γράφουμε, πως έχουμε μεγάλη ευθύνη.
Ο στοχασμός αφτός, τα τελευταία τούτα χρόνια, που γνώρισα από κοντά την παγκόσμια intelligentsia και είδα τους αντιπροσώπους της και τους μίλησα και τους έζησα, μου δίνει τη Μεγάλη Βεβαιότητα για την ασύγκρητη αξία της ράτσας μας.

Γενηθήκαμε άρχοντες. Φοβερή γη και ευθύνη.

Να μου χαιρετάτε, Σας παρακαλώ πολύ, όλους τους φίλους και συντρόφους. Ο «θεός» μαζί Σας, αγαπητέ φίλε, και μαζί με την Ελάδα.

Ν. Καζαντζάκης

(Διατηρήθηκε η ορθογραφία του Ν. Καζαντζάκη)
Παραχώρηση της Επιθώρησης Le Regard crétois τεύχος, #37, Φεβρ. 2012 της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη
Απόσπασμα από γράμμα του Νίκου Καζαντζάκη στον Μηνά Δημάκη (Εκδ. Το Ελληνικό Βιβλίο, Αθήνα, 1975).
http://lerakis.blogspot.com/
http://www.istorikathemata.com/2012/02/blog-post_14.html

Οι Επίτροποι (πληρεξούσιοι υπουργοί) στον καιρό της Γερμανικής κατοχής

2012-02-15T07:40:00.000+02:00

Οι δύο γκαουλάιτερ είχαν περισσότερες εξουσίες από τους πρωθυπουργούς που δουλικά τους προσφωνούσαν «Εξοχώτατε»!

Ο Γκύντερ Αλτεμπουργκ, ο γερμανός κατοχικός γκαουλάιτερ, και ο Πελεγκρίνο Γκίτζι, ο ιταλός γκαουλάιτερ, με τις μεγάλες τους στολές!!!
Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Πολύς λόγος γίνεται για τους επιτρόπους που θέλουν να στείλουν στην Ελλάδα Γερμανοί και Τροϊκανοί, καταλύοντας Σύνταγμα, δημοκρατία, λαϊκή κυριαρχία, για να παρακολουθούν τα οικονομικά μας και να επιτηρούν την λήψη σκληρών και απάνθρωπων μέτρων που υπαγορεύουν, σε αντίκρισμα για το δάνειο που μας χορηγούν.
Όταν εισέβαλαν οι Γερμανοί τον Απρίλιο του 1941 στην Αθήνα, διόρισαν πληρεξούσιο υπουργό του Γ΄ Ράϊχ τον Γκύντερ ΄Αλτεμπουργκ (1894-1984). Και σα να μην έφτανε αυτό, ένα μήνα μετά, διορίζουν και οι Ιταλοί στις 15-6-41 πληρεξούσιο υπουργό τον Πελεγκρίνο Γκίτζι (1899-1960) . Οι δύο γκαουλάϊτερ ήταν πάνω από τους κατοχικούς πρωθυπουργούς και υπουργούς που δουλικά τους προσφωνούσαν «Εξοχότατε!»
Σκοπός τους πώς να λεηλατήσουν τον Ελληνικό πλούτο προς όφελος του στρατού κατοχής και των κυβερνήσεων τους. Δόγμα τους, δια της πείνας υποτάσσεις έναν λαό… Πήραν την οικονομία στα χέρια τους, τα αποθέματα της Ελλάδος σε τρόφιμα, ζώα και ολόκληρη την παραγωγή, όχι μόνο για τις πολεμικές τους ανάγκες αλλά και για την ενίσχυση της διατροφής των λαών τους.
Οι δύο γκαουλάϊτερ έθεσαν σε κυκλοφορία, ο μεν ΄Αλτεμπουργκ αμέτρητα γερμανικά χαρτονομίσματα των 50 μάρκων τα «Ράϊχμαρκ», από την «Τράπεζα Πίστεως του Γ΄ Ράϊχ» και ο Γκίτζι το χαρτονόμισμα « Μεσογειακή δραχμή», ισάξια της ελληνικής και την εκτύπωνε στην Αλβανία με τίτλο « Μεσογειακόν Ταμείον Πιστώσεως δια την Ελλάδα»…
Από την εξέλιξη αυτή, τεράστιες ποσότητες εμπορευμάτων και τροφίμων από τα ελληνικά αποθέματα επιτάχτηκαν από τους κατακτητές και πληρώθηκαν με τα άνευ αξίας «μάρκα» και « μεσογειακές δραχμές», ενώ άρχιζε το μεγάλο δράμα των Ελλήνων που πωλούσαν τιμαλφή, κειμήλια, ακίνητα και ό,τι άλλο είχαν σε εξευτελιστικές τιμές, για να μη πεθάνουν της πείνας…
Οι Γερμανοί στις πληρωμές ( υπαλλήλων, πρακτόρων, συντήρηση Στρατού, οχυρωματικά έργα κ.λ.π.) τύπωναν στην Τράπεζα της Ελλάδος όσα χαρτονομίσματα ήθελαν χωρίς την αντίδραση των κατοχικών κυβερνήσεων. Τα ελάμβαναν υπό μορφή δανείου που το είχε διαπραγματευθεί με την Γερμανία – όπως και την Ιταλία- ο κατοχικός υπουργός Σωτήριος Γκοτζαμάνης. Πράξη ληστρική για τη δραχμή που εξανέμισε την αξία της και τον πλούτο της χώρας.
΄Ενα μέρος των τροφίμων, οι κατακτητές το διοχέτευαν στην «μαύρη αγορά» και αποσπούσαν χρυσαφικά και λίρες, από πλούσιους που άνοιγαν τα σεντούκια, για λίγες οκάδες αλεύρι όσπρια και λάδι για να επιζήσουν… Από Ιταλικής πλευράς αρχηγός της μαύρης αγοράς ήταν ο στρατηγός Κάρλο Τζελόζο, που αργότερα συνελήφθη…
Όταν ενας κατοχικός υπουργός είπε στον ΄Αλτεμπουργκ, πώς θα ζήσει ο κόσμος αν πάρουν όλη την παραγωγή, η απάντηση βάρβαρη, όπως και ο ίδιος: Δεν μας ενδιαφέρει!!! Και όταν τον επισκέφθηκε Επιτροπή και τον παρεκάλεσε να εξασφαλίσει τρόφιμα στα λαϊκά συσσίτια, επισημαίνοντας ότι μικρά παιδιά πεθαίνουν από την πείνα, απάντησε: «Κύριοι, δε μας μένει καιρός ν΄ ασχοληθούμε με τοιαύτης φύσεως θέματα. Οι Έλληνες πρέπει να γνωρίσουν τούτο: οι πλούσιοί των θα πεινάσουν, οι πτωχοί των θα αποθάνουν και οι Γερμανοί θα νικήσουν».
Από τη ληστρική επιδρομή των Γερμανών, η ζημιά που υπέστη η Ελλάδα από την εισβολή (27-4-41) έως την αποχώρηση τους (12-10-44) έφτασε τις 27.452.262 χρυσές λίρες Αγγλίας. Η τιμή της λίρας στην αρχή ήταν 1000 δρχ και στο τέλος 150 τρισεκατομμύρια!

Η… μεγαλοψυχία του γκαουλάιτερ
Όταν άνθρωπος της Εκκλησίας, βλέποντας τα σκελετωμένα παιδιά, να πεθαίνουν από έλλειψη βιταμινών και λαδιού, παρεκάλεσε τον Ιταλό Γκαουλάϊτερ Γκίτζι να δώσει λίγο λάδι στα παιδικά συσσίτια, εκείνος πρόθυμα επισκέφθηκε το κέντρο συσσιτίων και πρόσφερε μισό δοχείο λάδι!!! Μεγάλη του η χάρη!!! Τα καημένα τα παιδιά, δασκαλεμένα προφανώς ή βλέποντας πόσο υπέφεραν οι γονείς τους, αφού πήραν το φαγητό, αρνήθηκαν να το φάνε! Το έφαγαν μόνο όταν έφυγε ο Ιταλός… χαλώντας την παράσταση που ήθελε να δώσει…
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη «Real News»
ΠΗΓΗ

"Οι άγνωστοι-πασίγνωστοι κουκουλοφόροι, είναι τα χαϊδεμένα παιδιά του συστήματος"

2012-02-14T17:41:00.001+02:00

"Οι άγνωστοι-πασίγνωστοι κουκουλοφόροι, είναι τα χαϊδεμένα παιδιά του συστήματος"

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης, Στέλιος Παπαθεμελής, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Το κράτος κατελύθη χθες από το παρακράτος των κουκουλοφόρων. Εκδοχή πρώτη: τραγική ανικανότητα της συντεταγμένης πολιτείας να εγγυηθεί την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια των πολιτών της. Εκδοχή δεύτερη: ηθελημένη παράλειψη για να εξυπηρετηθεί η ανάγκη της ημέρας για πρόκληση σοκ και δέους, προς συγκάλυψη του εξανδραποδισμού του λαού και της λεηλασίας της πατρίδος που χαλκεύονταν εκείνες τις ώρες στην αίθουσα της Βουλής.
Και στις δύο περιπτώσεις, πρόκειται για ΕΓΚΛΗΜΑ. Στη δεύτερη, επαληθεύεται για άλλη μια φορά ότι οι άγνωστοι-πασίγνωστοι κουκουλοφόροι, είναι τα χαϊδεμένα παιδιά του συστήματος.

Η Δημοκρατική Αναγέννηση, καλεί τον λαό σε Εγρήγορση, Αντίσταση, Συσπείρωση. Πρέπει, και μπορούμε, να σπάσουμε τις αλυσσίδες με τις οποίες μας έδεσαν πισθάγκωνα. Αυτή η λαϊκή αντιμνημονιακή πλειοψηφία, οφείλει να συσπειρωθεί αμέσως σε ένα ισχυρό Εκλογικό Μέτωπο Εξουσίας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΑΝΤΙΔΟΣΙΣ. ΕΝΑ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

2012-02-14T07:20:00.000+02:00

Τις τελευταίες δυο δεκαετίες, μεταξύ των πολλών άλλων ξεδιάντροπων υποσχέσεων που ακούμε προεκλογικά, από τα δυο κόμματα εξουσίας, είναι η φορολόγηση των μεγάλων εισοδημάτων, την οποία ουδέποτε είδαμε να πραγματοποιείται. Αντ’ αυτού, οι πολιτικοί άνδρες, προκειμένου να εισέλθουν στην συνομοταξία της υπό φορολόγηση αυτής τάξης, μας οδήγησαν στην οικονομική κατάρρευση. Μια αρνητική επίδοση με ιστορία που κρατάει από ιδρύσεως του νέο-ελληνικού κράτους. Η χυδαιότητα της ταύτισης του κράτους με την πολιτεία, και αλίμονο με την πατρίδα.

Η σημερινή κυβέρνηση του «Μνημονίου», πασχίζει άπελπις να συμμαζέψει το φορολογικό κομφούζιο, δίχως κανένα αποτέλεσμα, όπως δείχνουν οι σχετικοί αριθμοί που κατατίθενται από τις οικονομικές αναλύσεις, που ανακοινώνει ακόμη και η ίδια.

Τι να φταίει άραγε και ο Ρωμιός δεν θέλει, με κανέναν θεό, να είναι συνεπής προς τις φορολογικές του υποχρεώσεις; Φαίνεται όμως ότι η ιστορία αυτή είναι πολύ παλιά. Ξεκινά από τότε που άρχισαν να εμφανίζονται στο προσκήνιο της Ιστορίας, οι πρώτες καλά οργανωμένες πόλεις, στη γη των Ελλήνων. Μια περίπτωση λοιπόν του προβλήματος αυτού, αλλά κυρίως την λύση που επέλεξαν οι πολίτες οι ίδιοι, για την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος – λύση τέλεια όπως θα δούμε – θα καταθέσω στην συνέχεια.

ΑΝΤΙΔΟΣΙΣ

Ένα μέτρο με το οποίο κατέστησαν αδύνατη την φοροδιαφυγή των πλούσιων πολιτών οι Αθηναίοι. Ένα μέτρο που εάν εφαρμόζονταν σήμερα θα έλυνε το ζήτημα της φοροδιαφυγής των μεγάλων εισοδημάτων.

Οι Αθηναίοι υποχρέωναν τους πλουσιότερους των δέκα φυλών να κατασκευάζουν πολεμικά πλοία. Κάθε φυλή εξέλεγε 120 πρόσωπα μεταξύ των πλουσιοτέρων. Οι μισοί απ’ αυτούς που ονομάζονταν συμμορία, συνενώνονταν μ’ όλες τις συμμορίες των άλλων φυλών και διαιρούνταν, όλοι μαζί σε τέσσερις συμμορίες των 300 ατόμων η κάθε μια.

Οι εναπομένοντες μισοί των δέκα φυλών, που περιελάμβαναν τους λιγότερο πλούσιους, παρέμεναν επικουρικοί και συνεισέφεραν ανάλογα. Η κάθε μια από τις τέσσερις συμμορίες είχε δικό της στρατό και δικό της ρήτορα. Πλούσιοι θεωρούνταν όσοι είχαν περιουσία δέκα ταλάντων.

Εάν κάποιος από τους πλούσιους, που τους υποδείκνυε η κάθε φυλή, ζητούσε την απαλλαγή του από την τριηραρχία (έξοδα κατασκευής, συντήρησης), με την δικαιολογία ότι δεν είναι πλούσιος, τότε δικαιούνταν ο οποιοσδήποτε άλλος πολίτης να δηλώσει αποδοχή του αξιώματος, υπό τον όρο να ανταλλάξει την περιουσία του με την περιουσία του ενιασταμένου. Η πράξη αυτή καλούνταν αντίδοσις.

Είναι ολοφάνερο ότι κανείς πλούσιος δεν θα ήταν πρόθυμος να ζητήσει απαλλαγή από την τριηραρχία, κινδυνεύοντας ν’ ανταλλάξει την περιουσία του με την περιουσία κάποιου, ο οποίος διέθετε μικρότερη από την δική του. Η αντίδοση ίσχυε στην τριηραρχία, στην χορηγία, στην εστίαση και στην γυμνασιαρχία. Οι δημόσιες αυτές λειτουργίες ήταν ετήσιες και επομένως κάθε χρόνο γίνονταν αντιδόσεις.

Ο ενιστάμενος, αυτός δηλαδή που ζητούσε απαλλαγή, όφειλε να υποδείξει αυτόν που θεωρούσε πλουσιότερό του. Εάν ο τελευταίος αυτός αμφισβητούσε τον ισχυρισμό του ενισταμένου, ακολουθούσε δίκη, ειδική για την περίπτωση αυτή. Κατ’ αυτή ο καθένας τους ορκίζονταν ότι ορθώς και δικαίως αποφαίνονταν για την περιουσία του, και εντός τριημέρου υπέβαλλε λεπτομερή κατάστασή της. Μετά απ’ αυτό παραπέμπονταν η υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο, στο οποίο γίνονταν συζήτηση περί της αξίας της περιουσίας, περί των βαρών της κλπ. (Δημοσθ. Προς Φαίν. 5).

Εν τω μεταξύ, καθένας από τους διάδικους προφυλακτικώς μπορούσε να κατάσχει την περιουσία του αντιδίκου του και να την σφραγίσει (Δημοσθ. Κατά Μειδίου 79). Η εναλλαγή της περιουσίας (αντίδοση) λάμβανε χώρα πριν από την έκδοση της δικαστικής απόφασης (Ισοκρ. περί αντιδόσεως 5).

Στην αντίδοση περιλαμβάνονταν η εναλλαγή όλης της περιουσίας, τα ζώα οι δούλοι (Λυσίου περί αντιδ. 1), οι αποκτήσεις (Δημοσθ. Κατ’ Αφόβου Β, 17), και τα χρήματα (Δημοσθ. Προς Λεπτίνη). Κατ’ εξαίρεση απαλλάσσονταν από την αντίδοση τα μεταλλεία («πλην των εν τοις έργοις τοις αργυρίοις»), οι κληρουχίες (Δημοσθ. Περι Συμμοτιών 16), τα κοινωνικά δηλαδή τα αδιαίρετα και οι περιουσίες που συνεπάγονται προσωποπαγείς υποχρεώσεις, όπως η διατροφή της μητρός.

Κατά την συζήτηση της αντίδοσης ήταν δυνατόν να συζητηθούν ορισμένες εξαιρέσεις των ανταλλακτέων.

Είναι αξιοθαύμαστη η απλότητα αλλά και η αποτελεσματικότητα του φορολογικού αυτού μέτρου. Παραδίδει η πολιτεία τους πλούσιους πολίτες στο έλεγχο της υποχρεωτικής ειλικρίνειας του καθενός, και προς την πολιτεία και προς στους ανθρώπους της ίδιας οικονομικής επιφάνειας.

Από τις πολλές αναφορές σε συγκεκριμένα περιστατικά που διαθέτουμε, από τους ρήτορες της εποχής, είναι φανερό ότι η διαδικασία αυτή εφαρμόζονταν συχνά. Και ο Ισοκράτης και ο Δημοσθένης υπήρξαν αντίδικοι σε περιπτώσεις αντιδόσεων.

Βιβλιογραφία: «ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ». Συγγραφέας, Ι. Δ. Ζέπος

Αντέγραψε ο Σταύρος Βασδέκης

http://www.athriskos.gr/?p=1171

Ένας Γάλλος μιλά όταν οι Έλληνες σιωπούν.

2012-02-13T21:09:00.000+02:00

Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Οι Δίκαιοι του Albert Camus"

2012-02-13T20:47:00.000+02:00

Κι αν η Ελλάδα “ξυπνούσε”;

2012-02-13T17:58:00.000+02:00

Του Πάνου Θεοδωρόπουλου

Η Μεγάλη Ευρωπαϊκή Οικογένεια, αυτή η τεράστια αγκαλιά θαλπωρής, ζεστασιάς και αλληλεγγύης, που κάνει να δακρύζει τον Ελληνικό λαό από τη συγκίνηση (και όχι από την πείνα όπως κάποιοι λένε..), αυτή η τεράστια οικογένεια που θέλει να μας κρατήσει, στο σπίτι της, με κάθε κόστος (τόκο) για εμάς, ως ένα «μπάσταρδο» παιδί, ..μας ζητά και κάτι περικοπές ακόμη.. 325 εκ. ευρώ τον αριθμό, ως ένδειξη, ότι καταλάβαμε το μάθημά μας..

Το νέο δάνειο που θα λάβουμε για να πληρώσουμε τα προηγούμενα δάνεια, έχει θυσίες.

Το τραγικό εθνικό ολίσθημα της Ελλάδας, να παραδοθεί το 2010 αμαχητί, αβλεπεί και αμελλητί στα χέρια των διεθνών τοκογλύφων με την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειάς μας, έχει ανοίξει για τα καλά τις ορέξεις των ανθελλήνων κανιβάλων των οικονομικών αγορών, που επιθυμούν την ολοκληρωτική υποδούλωση και σε
καμία περίπτωση σωτηρία της χώρας μας.

Αυτοί που Άνοιξαν την Porta Maggiore του κάστρου της Ελλάδας, μέσω του πρώτου Μνημονίου, αυτοί οι εθνικά επιζήμιοι είτε λόγω βλακείας, είτε λόγω αδιαβασιάς, είτε λόγω υστεροβουλίας, αυτοί οι άθλιοι «ερασιτέχνες», που κρύβονται τώρα να την κλείσουν;
Γιατί δεν ψάχνουν στις τσέπες τους να δουν αν τους περισσεύουν οι περικοπές των συντάξεων, ή τα τελευταία 325 εκ. ευρω, ή τα λεφτά για τη ΔΕΗ που κόβει το ρεύμα;;; Αλλά μάλλον ήταν κι αυτοί συντροφο-μάγκες με τα λεφτά του Δημοσίου.. Αυτοί οι Ελάχιστοι Ψηφοθήρες.

Μέχρι την Κυριακή, μας λένε οι Ευρωπαίοι Πατέρες μας της σύγχρονης Ιεράς Εξέτασης, πως πρέπει να έχουμε απαντήσει στο «Ερώτημα», «The Question».. ναι το Ερώτημα, τον γνωστό βασανισμό του μεσαίωνα για την ανακάλυψη της Αλήθειας.. και σήμερα της πίστης στον «Μαμμωνά» (τους), δηλαδή να έχουμε υπογράψει και να έχουμε ψηφίσει τα νέα μέτρα αυτοκάθαρσης και επιπλέον να έχουμε βρει και τα 325 εκ. ευρώ..

Ζητήθηκαν τα χρήματα από τους Αδιάβαστους, τους καθοδηγητές της Ελλάδας στην εθνική τραγωδία.. και αυτή τη στιγμή δεν τα έχουν ..δεν πειράζει.. τους καταλαβαίνουμε, όλοι έχουν τις δύσκολες στιγμές τους.

Έτσι εμείς τώρα, οι διαβασμένοι, πρέπει να βρούμε τη οικονομική λύση, μέχρι την Κυριακή, αλλιώς… αλλιώς μάλλον θα ακολουθήσει το παιδομάζωμα..
Αντιπροτείνουμε λοιπόν, εμείς η χώρα του 1 εκ. ανέργων, των συσσιτίων, του 30% στο όριο της φτώχειας, κλπ, τις παρακάτω λύσεις στους «συγγενείς» μας της Ευρώπης, που θέλουν να μας σώσουν.

- Για αρχή τους στέλνουμε τα δύο εκατομμύρια λαθρομεταναστών, που μας κοστίζουν πάνω από 10 δις ευρώ το χρόνο και που χρησιμοποιούν τη χώρα μας, ως πύλη εισόδου για τον παράδεισο της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας. Αυτό το νούμερο υπερκαλύπτει αυτό που ζητούν, αλλά σώζει και το θέμα των συντάξεων και άλλα πολλά. Ταυτόχρονα τακτοποιείται εφάπαξ το πρόβλημα της εγκληματικότητας και της γκετοποίησης των αστικών κέντρων της χώρας. Δώρο, τους στέλνουμε επίσης και τους αριστερούς συντρόφους που αγαπούν τις «ανοικτές-μπάχαλο» κοινωνίες, να είναι όλοι μαζί να τα λένε.. Και μερικούς αδιάβαστους… έτσι να υπάρχουν.

- Στη συνέχεια σταματούμε να «ψωνίζουμε» όπλα, τανκ, φρεγάτες, αεροπλάνα και όλα τα καλά (γερμένα και στραβά) που μας προμηθεύουν απλόχερα, για να σωζόμαστε από τους εξ ανατολών γείτονες. Έτσι κι αλλιώς η Ευρωπαϊκή οικογένεια ποτέ δεν εξασφάλισε την εδαφική ακεραιότητα και προστασία της Ελλάδας, το αντίθετο.. την εξαθλίωσε και την κατέλαβε, πριν από τους Τούρκους. Κάθε πέρσι και καλύτερα. Άγιος ο πρώην εκσυγχρονιστής πρωθυπουργός που γκριζάρισε μόνο τα Ίμια.. ο φέρων το δαχτυλίδι του, γκριζάρισε όλη τη χώρα! και εμάς μαζί (δώρο).

- Κάθε φορά που θα χρησιμοποιούν Ελληνική λέξη -ναι αυτές που έχουν σε όλες τους τις επιστήμες (μας)- θα μας καταβάλουν 0,5 ευρω.

- Θα μας αποδίδουν το 90% των κερδών από τα πολιτιστικά μας μνημεία που «φιλοξενούν» στα μουσεία τους, ναι αυτά που έχουν «δανειστεί» για να τα προσέχουν και που τα ..ξύνουν κάθε τόσο γιατί δεν είναι αρκετά άσπρα..

- Κάθε φορά που κοιτούν τον Ουρανό, απλά θα μας ευγνωμονούν γιατί και αυτόν το βρήκαν έτοιμο χαρτογραφημένο και ονοματισμένο από τους Έλληνες. Θα γράφουν για το λόγο αυτό, ένα επαινετικό άρθρο που θα δημοσιεύουν παγκοσμίως, ως αντιστάθμισμα για όσα έχουν πει και γράψει τα τελευταία δύο χρόνια.

- Εμείς από τη δική μας πλευρά, οδηγούμαστε κατά εκατοντάδες στον ψυχολόγο για να απεξαρτηθούμε από Cayenne, CLK, 525i, X5, TSI και άλλους πολλούς συμβολισμούς για την νεοελληνική ματαιοδοξία.
Ταυτόχρονα, εφαρμόζουμε μποϊκοτάζ, ξένων προϊόντων, όχι για να τιμωρήσουμε τους ξένους (εμείς δεν είμαστε σαν αυτούς…) αλλά για να ενισχύσουμε την Ελληνική παραγωγή. Άλλωστε αυτό μας ζητούν κι αυτοί.. να σταθούμε στα πόδια μας, για να μπορούμε να πληρώνουμε τα τοκογλυφικά δάνεια. (εδώ πάλι, κάποιοι κακεντρεχείς, λένε πως δεν μιλούν πια για ανάπτυξη στην Ελλάδα, για να αγοράζουμε μόνο τα ξένα προϊόντα.. ντροπή..).

- Τέλος τους διαβιβάζουμε το εξώδικο για τις πολεμικές αποζημιώσεις, των «Ανθρώπων», αυτών που επέζησαν ως παιδιά, στην κατοχή (τους), του 1940 και τώρα πεθαίνουν ως συνταξιούχοι στην κατοχή (τους), του 2012.

Σε όλα τα παραπάνω, οι συγγενείς μας, αυτοί της Μεγάλης Ευρωπαϊκής Οικογένειάς μας, πρέπει να έχουν συμφωνήσει και υπογράψει μέχρι το Σάββατο το βράδυ, αλλιώς εμείς δεν υπογράφουμε την Κυριακή… και φυσικά θα αναγκαστούμε να τους υποβάλουμε και στο «Ερώτημα» για την εξακρίβωση της πίστης τους στον Ελληνικό Πολιτισμό, ιδεώδη και επιστήμες που επάνω του έχτισαν τις αυτοκρατορίες τους.

http://www.statesmen.gr
http://visaltis.blogspot.com/2012/02/blog-post_12.html#more

«Εκτροπή από τη νομιμότητα»

2012-02-13T16:16:00.000+02:00

Εκτροπή από τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα χαρακτηρίζουν τη σημερινή ψήφιση του νομοσχεδίου από τη Βουλή με κοινή δήλωσή τους πέντε καθηγητές συνταγματικού δικαίου, οι Γ. Κασιμάτης (Παν. Αθηνών), Ανδ. Δημητρόπουλος (Παν. Αθηνών), Γ. Κατρούγκαλος (Παν. Θράκης), Ηλ. Νικολόπουλος (Πάντειο), Κ. Χρυσόγονος (Παν. Θεσσαλονίκης).

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της δήλωσής τους:

«Αισθανόμαστε την υποχρέωση να επισημάνουμε προς τη Βουλή και τον ελληνικό λαό ότι το κείμενο, το οποίο καλείται σήμερα να ψηφίσει η λαϊκή αντιπροσωπεία, παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου για τους λόγους που ακολουθούν:

1. Η παρούσα Βουλή εκλέχθηκε τον Οκτώβριο του 2009 κάτω από εντελώς διαφορετικές πολιτικές προϋποθέσεις και η λαϊκή εντολή προς αυτή, κατά την έννοια του άρθρου 41 του Συντάγματος, ήταν διαμετρικά αντίθετη από όσα προβλέπει τώρα το κατατεθειμένο κείμενο. Λείπει, συνεπώς, η δημοκρατική νομιμοποίηση για την ψήφισή του.

2. Το περιεχόμενο του κειμένου, που καλείται να ψηφίσει η Βουλή είναι προϊόν οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, εκ μέρους των εκπροσώπων των δανειστών, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου (άρθρο 52 της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης του 1969).

3. Το κείμενο που κατατέθηκε για ψήφιση δεν αποτελεί κατά το Σύνταγμα ούτε σχέδιο νόμου, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνει διατάξεις νομοθετικού περιεχομένου ούτε σχέδιο νόμου κυρωτικού διεθνούς σύμβασης, δεδομένου ότι δεν περιέχει το υπογεγραμμένο κείμενο της διεθνούς σύμβασης.

Πρόκειται για κείμενο προγράμματος, που επιχειρείται να δεσμεύσει ανεπίτρεπτα επί δεκαετίες το μέλλον της χώρας. Παρουσιαζόμενο, συνεπώς, ως δεσμευτικό κείμενο νόμου, παραβιάζει την αντιπροσωπευτική αρχή και την κατά το Σύνταγμα άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας (άρθρο 26 Σ).

4. Το κείμενο επιχειρείται να υπερψηφιστεί κατά παράβαση του άρθρου 29 του Συντάγματος, στον βαθμό που επιβάλλεται κομματική πειθαρχία χωρίς προηγούμενη εσωτερική ψηφοφορία και απόφαση συλλογικών κομματικών οργάνων.

5. Η πρόβλεψη ότι οι νέες δανειακές συμβάσεις θα ισχύουν από την υπογραφή τους, χωρίς κύρωση από την Βουλή, παραβιάζει τα άρθρα 28 παρ. 2 και 36 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και το διεθνές δίκαιο.

6. Οι συνταγματικές και οι διεθνούς δικαίου εγγυήσεις σεβασμού και προστασίας της εθνικής κυριαρχίας προσβάλλονται επιπλέον:

α. Με την επανάληψη – όπως και στη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης της 10.5.2010 – της ρήτρας παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας,

β. με τον υπερδανεισμό της χώρας και την άμεση στέρηση της δυνατότητας ικανοποίησης των βασικών αναγκών του ελληνικού λαού και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ελλήνων πολιτών,

γ. με τη σώρευση «επαχθούς» δανεισμού και

δ. με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του δημοσίου διεθνούς δικαίου που διέπει τις διεθνείς συμβάσεις των κρατών.

Συνεπώς το κείμενο που καλείται η Βουλή να ψηφίσει παραβιάζει στον πυρήνα τους τις συνταγματικές εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατικής αρχής (άρθρο 1 του Συντάγματος).

7. Τα μέτρα που προβλέπει το προς ψήφιση κείμενο ότι θα επιβληθούν στον ελληνικό λαό παραβιάζουν τις αρχές της ισότητας των βαρών, του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος) και τις εγγυήσεις των κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων (άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος).

Παραβιάζουν επίσης θεμελιώδεις εγγυήσεις της Συνθήκης της Λισσαβώνας (του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του διεθνούς δικαίου, καθώς και εγγυήσεις του διεθνούς εργατικού δικαίου.

Η ψήφιση του νομοσχεδίου συνιστά, συνεπώς, εκτροπή από τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα»।

ΠΗΓΗ

Υπερσυνχρονα Νευρο-όπλα

2012-02-13T13:44:00.001+02:00

Νευρο-όπλα: Το νέο πρόσωπο του πολέμου

Η νευροεπιστήμη ανοίγει πλέον νέες προοπτικές για τον τρόπο διεξαγωγής του πολέμου, σύμφωνα με νέα έκθεση της Βασιλικής Εταιρίας, της Aκαδημίας Επιστημών της Βρετανίας, η οποία επισημαίνει ότι, παρά τα οφέλη σε άλλους τομείς όπως η ιατρική, οι αλματώδεις πρόοδοι των νευροεπιστημόνων, οι οποίες έχουν πρακτικές εφαρμογές στο πεδίο της μάχης και γενικότερα της ασφάλειας, θα πρέπει να εξετασθούν προσεκτικά πριν υιοθετηθούν.
Οι νέες τεχνικές της νευροεπιστήμης, οι οποίες τείνουν να αξιοποιηθούν από τους στρατιωτικούς και γενικότερα από τις δυνάμεις ασφαλείας, περιλαμβάνουν οπλικά συστήματα που ελέγχονται άμεσα από το νου και άλλα που αποσκοπούν στον έλεγχο του νου των αντιπάλων ή που στέλνουν ακτίνες κατευθυνόμενης ενέργειας και προκαλούν πόνο.
Παράλληλα όμως, φαίνεται να κερδίζουν έδαφος άλλες πρακτικές, όπως η εξέταση – με ειδικές τεχνικές νευροαπεικόνισης – του εγκεφάλου των στρατιωτικών που είναι υποψήφιοι για στρατολόγηση ή η χρησιμοποίηση νέων μεθόδων διακρανιακής εγκεφαλικής και νευρικής διέγερσης για καλύτερη μάθηση κατά τη στρατιωτική εκπαίδευση.

Τα σενάρια αυτά και άλλα περιγράφονται στην έκθεση του αρχαιότερου επιστημονικού φορέα στον κόσμο, που επισημαίνει ότι η τυχόν υιοθέτησή τους θα φέρει στο προσκήνιο μια σειρά από ηθικά και νομικά διλήμματα και προκλήσεις για την κοινωνία.

Οι βρετανοί επιστήμονες προβλέπουν επίσης ότι σταδιακά θα χρησιμοποιηθούν στις ένοπλες δυνάμεις και στις δυνάμεις ασφαλείας ειδικά φάρμακα που ενισχύουν την αποτελεσματικότητα του προσωπικού τους (π.χ. των πιλότων ή των ειδικών δυνάμεων), αλλά και άλλα που θα διευκολύνουν τις ανακρίσεις ή θα αποκοιμίζουν τον εχθρό. Ακόμα υπογραμμίζουν ότι ο (όποιος) εχθρός θα καταφύγει σε ανάλογα νευρο-όπλα.

Ορισμένες τεχνικές της νευροεπιστήμης είναι ήδη ώριμες και έτοιμες για στρατιωτική αξιοποίηση. Ορισμένοι νευροεπιστήμονες δεν φαίνεται να έχουν επίγνωση ότι η επιστήμη τους προορίζεται και για μη ειρηνικές χρήσεις, ενώ άλλοι ήδη εμφανίζονται αμήχανοι ή ανήσυχοι, καθώς δεν θέλουν να σταματήσουν τις έρευνές τους, που μπορεί να ωφελήσουν πολύ την ανθρωπότητα.

Μια από τις πιο εντυπωσιακές προοπτικές, που αναφέρει η έκθεση της Βασιλικής Ακαδημίας, είναι η χρησιμοποίηση από τους στρατιώτες στο κεφάλι τους ειδικού εξοπλισμού (διεπαφής) που θα τους επιτρέπει να ελέγχουν με τη σκέψη τους διάφορα απομακρυσμένα οπλικά συστήματα, όπως μικρά μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Η δυνατότητα αυτή προκύπτει από τις έρευνες που έχουν γίνει στο πεδίο της βιοϊατρικής πληροφορικής για τον έλεγχο από άτομα με ειδικές ανάγκες των τεχνητών άκρων ή του κέρσορα του υπολογιστή μόνο με το νου τους.
“Ένα νευρωνικά διασυνδεμένο (στον εγκέφαλο) οπλικό σύστημα θα παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι των συμβατικών οπλικών συστημάτων από άποψη ταχύτητας και ακρίβειας”, όπως επισημαίνει η έκθεση, υπεύθυνος της οποίας ήταν ο καθηγητής βιοχημικής φαρμακολογίας Rod Flower του πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου.

Όπως είπε όμως, η νευροεπιστήμη “θολώνει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην ατομική ευθύνη και στη (δυσ)λειτοργία της μηχανής. Αν ελέγχεις με το νου ένα μη επανδρωμένο σκάφος και χτυπήσεις ένα λάθος στόχο ή μια γαμήλια γιορτή, ποιός φταίει για αυτό;
Εσύ ή η μηχανική διεπαφή στο κεφάλι σου;”. Ακόμα, η έκθεση αναδεικνύει τις συνέπειες των προόδων στη νευροφαρμακολογία και αναφέρει ότι φάρμακα που μειώνουν το άγχος, την κούραση ή την απώλεια μνήμης (όλα σχετίζονται με τις έρευνες πάνω στην άνοια) έχουν ήδη δοκιμαστεί από ένοπλες δυνάμεις διαφόρων χωρών ως ενισχυτικά των νοητικών λειτουργιών, προκειμένου να κρατούν τους στρατιώτες τους σε εγρήγορση.

Από την άλλη, ουσίες με βάση την ωκυτοκίνη, τη λεγόμενη ορμόνη της στοργής, μελετώνται για να χρησιμοποιηθούν κατά του εχθρού, ώστε να γίνει πιο ενδοτικός και επιδεκτικός χειραγώγησης.
http://strategyreports.wordpress.com/

Μόνον ένας Έλληνας να μείνη, πάντα θα πολεμούμε, και μην ελπίζετε πως την γην μας θα την κάμετε δική σας, βγάλτε το από το νου σας».

2012-02-13T11:27:00.000+02:00

ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ!

Θοδωρής Κολοκοτρώνης προς Ιμπραήμ:

«Αυτό οπού μας φοβερίζεις, να μας κόψετε και κάψετε τον τρόπο της ζωής μας, δεν είναι της πολιτικής έργον.

Όχι τες ζωές να μας κόψετε, όχι τα λεφτά μας, όχι τα σπίτια που μας κάψατε και κατασχέσατε, μόνον πέτρα απάνω στην πέτρα να μην μείνη, ημείς δεν προσκυνούμεν.

Τι τα δέντρα να μας κόψεις, τι τα σπίτια να μας κάψεις, η ίδια η γης που μας έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και τα ξανακάνει.

Μόνον ένας Έλληνας να μείνη, πάντα θα πολεμούμε, και μην ελπίζετε πως την γην μας θα την κάμετε δική σας, βγάλτε το από το νου σας».

Και συμπληρώνει, χρόνια μετά ο Γέρος του Μωρηά: «Τούτο φοβήθηκα περισσότερο, τους προσκυνημένους…»

ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ;

www.elkeda.gr

Η αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας

2012-02-13T09:52:00.001+02:00

Για μέρες τώρα βαραίνουμε τις ψυχές μας με μια μόνιμη αγωνία: Θα χρεοκοπήσει το κράτος μας; Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε αυτό που φοβόμαστε. Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα να χρεοκοπήσουμε, καιρός είναι να το κάνουμε. Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όχι ως διαπραγματευτική μπλόφα και ούτε μόνο γιατί το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να χρεοκοπήσουμε σε ένα χρόνο (βλ. το προηγούμενο άρθρο μου Το Πρώτο Τάνγκο στην Ευρωζώνη) αλλά επειδή ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα στην αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας.

Υπάρχει τέτοια πλευρά; Και βέβαια υπάρχει. Σε σχέση με χώρες όπως η γνωστή τρόικα Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία, αλλά και η Βρετανία και το Βέλγιο, το σύνολο του χρέους μας (δημοσίου και ιδιωτικού) είναι το μικρότερο. Πως αυτό; Επειδή οι έλληνες, ως άτομα αλλά και ως ιδιωτικός τομέας, χρωστάμε πολύ λιγότερα εκείνων. Ακόμα και οι αντιπαθέστατες τράπεζές μας έχουν ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα: Πάνω από 150 δις πραγματικών καταθέσεων! Μιλάμε για άνω του μισού ΑΕΠ σε καταθέσεις, κάτι για το οποίο οι περισσότεροι εταίροι μας θα σκότωναν να το έχουν, που λέει ο λόγος. Αν μάλιστα προσθέσετε και όλα τα χρήματα ελλήνων που βρίσκονται στο εξωτερικό, θα δείτε ότι οι έλληνες δεν είμαστε και τόσο φτωχοί κατά μέσον όρο, κι ας έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην Ευρώπη (με εξαίρεση την Λεττονία).

Ως πολίτες είμαστε ελάχιστα χρεωμένοι σε σχέση με πολλούς από τους επικριτές μας στις Λόνδρες, στα Παρίσια και στις Νέες Υόρκες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είμαστε λευκές περιστερές. Για δεκαετίες φορτώναμε το δημόσιο με τόσο μεγάλο χρέος που το βλέπουμε πλέον να βουλιάζει μπροστά στα μάτια μας. Εδώ όμως που φτάσαμε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ακόμα και να αποφασίσουμε σύσσωμοι (ΣΕΒ και ΓΣΕΕ, γιάπηδες και στελέχη του ΠΑΜΕ, αστοί των βορείων προαστίων και αναρχικοί της Πλατείας Εξαρχείων) να δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε στο κράτος, δεν αρκεί. Αν μάλιστα το παρακάνουμε στην αλληλεγγύη προς το δημόσιο, η 'γενναιοδωρία' μας αυτή θα στεγνώσει την κυκλική ροή του πλούτου από το οποίο εξαρτάται το δημόσιο για τα έσοδά του το 2011, το 2012 κ.ο.κ.

Ποια είναι λοιπόν τα χαρμόσυνα νέα; Ότι μια πτώχευση θα αποδειχθεί σχετικά ανώδυνη. Ο λόγος διττός: Πρώτον, δεν είμαστε κατά μέσον όρο ούτε οι φτωχότεροι ούτε οι πιο υπερχρεωμένοι. Δεύτερον, όσον αφορά τα χρέη του δημοσίου, αυτά βαραίνουν εμάς, ως άτομα, πολύ λιγότερο από όσο βαραίνουν τους ξένους.

Κάντε την σύγκριση με την Ιαπωνία, το χρέος της οποίας ανήκει σε Ιάπωνες σε ποσοστό 95%. Αν το Ιαπωνικό κράτος αναγκαστεί στην πτώχευση, η καταστροφή της χώρας θα είναι ολική. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει για εμάς, καθώς μας ανήκει (δηλαδή στις δικές μας τράπεζες) μόνο το 25% του δημόσιου χρέους μας. Έτσι λοιπόν, δεδομένου ότι η πτώχευση του δημοσίου διαγράφεται ως αναπόφευκτη (εκτός αν πανικοβληθούν οι εταίροι μας αρκετά και το συνδράμουν για χρόνια πολλά, οπότε έχει καλώς), το κόστος της στάσης πληρωμών δεν θα το υποστούμε μόνοι μας.

Μα αν το δημόσιο κηρύξει στάση πληρωμών, τι θα γίνει την επόμενη μέρα; Πως θα ξανα-δανειστεί; Πράγματι, το κράτος θα στριμωχθεί. Για κάμποσο καιρό το δημόσιο θα πρέπει απλώς να ξοδεύει όσα μαζεύει από φόρους. Και γιατί είναι κακό αυτό; Να μάθει επί τέλους, αφού θα έχει ανακουφιστεί από το νταλκά των τοκοχρεολυσίων, να ζει με αυτά που εισπράττει. Π.χ. να καταγγείλει όλες τις εξοπλιστικές συμβάσεις, να συμπιέσει τους ανώτερους μισθούς (τον δικό μου συμπεριλαμβανομένου) τόσο που να καλύπτει τις δαπάνες του από τους φόρους που εισπράττει κλπ.

Οι τράπεζές μας; Θα υποφέρουν, είναι αλήθεια - δεδομένου ότι ακόμα και το 25% του δημόσιου χρέους που διαθέτουν θα παγώσει. Ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι το έχουν ήδη διαθέσει στην ΕΚΤ ως ενέχυρο για ζεστό χρήμα που έχουν ήδη πάρει. Και ότι έχουν πρόσβαση στις τεράστιες, κατά κεφαλήν, αποταμιεύσεις μας. Για να μην προσθέσω ότι απολαμβάνουν εγκληματικά υψηλά ποσοστά κέρδους τόσα χρόνια. Όπως το κράτος μας, έτσι κι αυτές να μάθουν να ζουν λιτά και με σύνεση όπως κάνουν χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ.
Επί πλέον, ο αποκλεισμός του κράτους μας από τις χρηματαγορές δεν θα διαρκέσει πολύ. Αν κηρύξει στάση πληρωμών, και ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του, δεν θα περάσει πολύ καιρός που παλιοί δανειστές θα αποδεχθούν νέους όρους αποπληρωμής ενός ποσοστού των περασμένων δανεικών και νέοι υποψήφιοι δανειστές (μπορεί και οι ίδιοι με τους παλιούς) θα σχηματίσουν ουρά έξω από το Υπουργείο Οικονομίας να το δανείσουν! Βλέπετε, το χρέος μας θα έχει μειωθεί τόσο που θα αποτελούμε εξαιρετική επένδυση. Έτσι είναι το κεφάλαιο - όταν οσφραίνεται ένα επικερδές deal δεν σέβεται ούτε τον εαυτό του.

Σε τελική ανάλυση, είναι λάθος μας να φοβόμαστε τόσο πολύ την στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου. Άλλοι πρέπει να φοβούνται μια τέτοια εξέλιξη περισσότερο από εμάς:
• η κυβέρνηση της κας Μέρκελ η οποία θα πρέπει να διασώσει τις Γερμανικές τράπεζες που θα κλονιστούν από μια δική μας στάση πληρωμών
• η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που θα πρέπει να δει τι θα κάνει με μία χώρα-μέλος την οποία δεν μπορεί να αποβάλει από την ΕΕ αλλά η οποία τελεί υπό πτώχευση
• οι κυβερνήσεις όλων των άλλων χωρών (πλην ίσως της Ολλανδίας και της Αυστρίας) που θα τρέμουν για το ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος των αγορών (των οποίων η όρεξη θα έχει ανοίξει από την 'επιτυχημένη' επίθεση στο χρέος της Ελλάδας)
• οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας (χωρών με συνολικό χρέος πάνω από 400%)
• όλοι όσοι έχουν επενδύσει στο ευρώ, είτε σε περιουσιακά στοιχεία είτε ως μέσο συναλλαγής.
Στάση πληρωμών λοιπόν!
Τώρα!
Με χαμόγελο και αισιοδοξία!
(Και ξέρετε ποιο είναι το ωραίο; Ότι αν πειθόμασταν να απελευθερωθούμε από τον φόβο της πτώχευσης, οι φίλοι μας οι Γερμανοί θα έσπευδαν την ίδια στιγμή να την αποσοβήσουν...)

*Ο Γιάνης Βαρουφάκης διδάσκει οικονομική θεωρία και πολιτική οικονομία στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το εγκυκλοπαιδικό πνεύμα

2012-02-13T01:17:00.000+02:00

Του Νίκου Λυγερού

Στους Α. Δ. και Γ. Π.

Δεν δίνουμε σημασία στη διαφορά μεταξύ λεξικού και εγκυκλοπαίδειας. Κι όμως, η διαφορά είναι ριζική και ριζοσπαστική. Το λεξικό ακόμα και όταν το εξετάζουμε αλγοριθμικά ως ένα δένδρο ύψους δύο, τα φύλλα του εμπεριέχουν θεωρητικά όλες τις λέξεις δίχως διάκριση. Σε πρώτο επίπεδο, αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως ένα δημοκρατικό πλαίσιο, διότι όλες οι λέξεις έχουν την ίδια αξία. Σε δεύτερο επίπεδο, λιγότερο γλωσσολογικό, αυτό σημαίνει ότι η αξία δεν λειτουργεί ως κριτήριο, ως φίλτρο. Ενώ η εγκυκλοπαίδεια λειτουργεί μέσα σ’ ένα αξιοκρατικό πλαίσιο. Το λεξικό είναι η επιβολή της γλώσσας, ενώ η εγκυκλοπαίδεια είναι η επιλογή της σκέψης. Δεν προσπαθεί να ισοπεδώσει τα πάντα. Επιλέγει μέσω των δασκάλων την ύλη του κάθε ανθρώπου που μπορεί να μετασχηματιστεί σε μαθητή μέσω της προσπάθειάς του. Η εγκυκλοπαίδεια δεν είναι ένας κατάλογος, όπως είναι ο τηλεφωνικός. Αναδεικνύει την ουσία μέσω των εννοιών, δίχως να απορρίπτει λέξεις. Οι λέξεις είναι δημοκρατικές, ενώ οι έννοιες τους είναι αξιοκρατικές. Επιπλέον, διαχειρίζεται διαφορετικά τα λήμματα. Και ο λόγος είναι απλός. Η εγκυκλοπαίδεια δεν είναι όπως το λεξικό, το αποτέλεσμα μιας λεξικογραφικής έρευνας. Έτσι, δεν είναι μια ομάδα του ίδιου τομέα που παράγει αυτό το έργο. Οι εγκυκλοπαιδιστές ήταν πάνω από 160 άνθρωποι, οι λεγόμενοι φιλόσοφοι επί τω πλείστω, έγραψαν πάνω από 5.000 λήμματα, σε 17 τόμους κειμένου και 11 τόμους σχεδίων. Πολλά άρθρα έχουν υπογραφές και όχι άγνωστες. Τα άλλα αν δεν έχουν είναι λόγω της επιλογής των συγγραφέων να παραμείνουν ανώνυμοι μέσα σε ένα συλλογικό έργο. Αυτό σημαίνει ότι η νοοτροπία είναι διαφορετική από κάθε άλλη προηγούμενη προσπάθεια. Και τώρα βρίσκουμε την ίδια ιδέα στην εγκυκλοπαίδεια Encyclopédia Universalis, η οποία εμπεριέχει 34.400 λήμματα με την υπογραφή 7.200 ειδικών. Η όλη ιδέα είναι διαφορετική και έχει το υπόβαθρο της καρφωμένο μέσα στον Διαφωτισμό. Δεν προσπαθεί να επιβάλλει μια γλώσσα ή σκέψεις. Δίνει την δυνατότητα σε ανθρώπους να βρουν δασκάλους στην ιστορία της ανθρωπότητας. Το εγκυκλοπαιδικό πνεύμα εμπεριέχει μέσα του μια επαναστατικότητα, διότι δεν τηρεί τις κλασσικές κοινωνικές ιεραρχίες και ασχολείται με τις γνώσεις τις οποίες θεωρεί απαραίτητες για την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Το έργο σε αυτό το πλαίσιο είναι μια ανοιχτή δομή, προσβάσιμη σε όλους τους ανθρώπους, όποια και να είναι η καταγωγή τους. Και με τον τρόπο τους ανοίγει τις πόρτες της γνώσης, διότι προσφέρει τα κλειδιά των δασκάλων σε κάθε άνθρωπο που θέλει όχι μόνο να μάθει αλλά και να μάθει πώς να μαθαίνει. Έτσι, το εγκυκλοπαιδικό πνεύμα είναι και το ίχνος μιας συλλογικής προσπάθειας που ξεπερνά τα σύνορα της κοινωνίας, η οποία αποτελεί μια γέφυρα μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Διότι οι συγγραφείς δεν γραφούν μόνο για το παρόν, όπως γίνεται στο λεξικό που προσπαθεί να καταγράψει κάθε νεολογισμό για να σταθεί αντάξιο της πραγματικής γλώσσας. Η εγκυκλοπαίδεια σκέφτεται αποκλειστικά σε βάθος χρόνου, διότι θέλει τα λήμματα της να αγγίξουν το μέλλον μέσω της διαχρονικότητάς τους.

Πηγή: http://www.lygeros.org/lygeros/8676-gr.html

Ο οικονομικός πόλεμος ως πολεμολογική έννοια

2012-02-13T00:11:00.000+02:00

Του Νίκου Λυγερού

Ο οικονομικός πόλεμος δεν είναι μόνο ένα στοιχείο της γεωπολιτικής και δεν λειτουργεί σε φάση ειρήνης. Ο πόλεμος έχει ένα χαμαιλεοντικό χαρακτήρα, όπως λέει ο Clausewitz. Κατά συνέπεια, οι διαχωρισμοί είναι τεχνητοί. Ένα κλασσικό λάθος είναι να τον εντάξουμε στο κοινωνικό πλαίσιο της ειρήνης και να τον αντιμετωπίσουμε με τις μεθόδους της διαχείρισης κρίσεων. Η αναποτελεσματικότητα αυτής της προσέγγισης φαίνεται όταν αυτός ο οικονομικός πόλεμος παίρνει διαστάσεις που δεν επιτρέπουν να μοντελοποιηθεί ως μια μάχη με τον ανάλογο τοπικό της χαρακτήρα. Μέσω της πολεμολογίας, ο οικονομικός πόλεμος παρουσιάζεται ως ένα φυσιολογικό γεγονός με όλα τα χαρακτηριστικά του πολέμου. Σε αυτό το νέο πλαίσιο, οι κώδικες αλλάζουν και όλες οι αναλύσεις γίνονται με έναν διαφορετικό τρόπο. Δεν είναι πλέον μια κατάσταση που προέρχεται από ένα φυσικό γεγονός, αλλά από μια στρατηγική κίνηση που έχει ένα στόχο και ένα κόστος, αν επιτευχθεί, και βέβαια επιπτώσεις σε άλλους τομείς. Αν εξετάσουμε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, μόνο και μόνο σε πλαίσιο ειρήνης, έχουμε την εντύπωση ότι πρόκειται αποκλειστικά για ένα αποτέλεσμα που έχει ενδογενή αίτια. Ενώ η πραγματικότητα η πολεμολογική, ενσωματώνει φυσιολογικά το πρόβλημα του εξοπλισμού και του αμερικανικού πολέμου και όχι μόνο ανταγωνισμού. Άρα δεν είναι μόνο οι εσωτερικές τριβές που εξηγούν το γεγονός. Επιπλέον, το πολεμολογικό πλαίσιο επιτρέπει σε μια ορθολογική ανάλυση να προβλέψει την κατάσταση λόγω της όλης δομής. Και αυτή η δυνατότητα κάνει τη διαφορά. Δεν είναι πια ανάγκη να αναλύουμε το πρόβλημα ούτε ως ένα τυχαίο γεγονός, ούτε ως ένα σπάνιο. Πράγμα που σημαίνει πρακτικά ότι μπορεί να μελετηθεί στρατηγικά και όχι περιστασιακά, όπως γίνεται συνήθως. Έτσι αποφεύγουμε τη στρατηγική που προέρχεται αποκλειστικά από ένα τακτικό πλαίσιο που δεν έχει ορίζοντα παρά μόνο τη μέρα, δίχως στρατηγικό βάθος. Όσον αφορά στο καθαρά επιστημονικό πλαίσιο, η πρόσβαση σε στρατηγική οδηγεί σε ορθολογικές κινήσεις, οι οποίες μπορούν να κωδικοποιηθούν με τη θεωρία παιγνίων. Είναι ήδη γνωστό, ότι με συνεισφορά του ο John Nash πήρε το Βραβείο Νόμπελ Οικονομίας το 1994. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Έτσι, αυτό το εργαλείο είναι χρήσιμο και μάλιστα μπορεί να γενικευτεί για να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερες διαστάσεις μέσω της θεωρίας αγορών. Τα εργαλεία, τα μαθηματικά και τα οικονομικά υπάρχουν και μπορούν να δουλέψουν ορθά σε βάθος χρόνου. Αν επιπλέον προσθέσουμε τη θεωρία του Ramsey και τη μορφοκλασματική ανάλυση, τότε το τεχνογνωσιακό οπλοστάσιο αποκτά τρομερές δυνατότητες ανάλυσης και σύνθεσης. Με αυτόν τον τρόπο συνειδητοποιούμε ότι ο οικονομικός πόλεμος, είναι απλώς μια ειδική περίπτωση πολέμου και όχι ένα αναλλοίωτο της ειρήνης. Οι κλασσικές προσεγγίσεις είναι βέβαια πιο διπλωματικές και παρουσιάζονται ευκολότερα από τους επικοινωνιολόγους, δίχως αυτό να σημαίνει ότι προτείνονται και πραγματικές λύσεις. Είναι λογικό, αφού το πλαίσιο του προβλήματος είναι λανθασμένο εξ αρχής, αλλά αφού ικανοποιεί τη μάζα για τι να το αλλάξουμε. Ενώ η πολεμολογία αδιαφορεί για το παρουσιαστικό, διότι ασχολείται με το πρόβλημα και τη λύση.

Πηγή: http://www.lygeros.org/lygeros/8675-gr.html

Η γενιά του "Πολυτεχνείου" και η οικονομική καταστροφή και κατασυκοφάντηση του Ελληνισμού

2012-02-12T14:46:00.001+02:00

γράφει ο Γιάννης Χαραλαμπίδης Μιά ἀποκάλυψη ὑπῆρξε ἡ συνέντευξη στήν Καθημερινή τῆς 20/6 τοῦ πολύπειρου δικαστή καί νῦν Γενικοῦ Ἐπιθεωρητή τῆς Δημοσίας Διοικήσεως, τοῦ Λέανδρου

Αριστερά ο υπουργός "προστασίας του πολίτη" Χρήστος Παπουτσής

Ρακιντζῆ. Ἦθος καί ὡριμότητα σκέψεως καί λόγου δίδαξε ὁ παλαίμαχος δικαστικός. Δύο ὅμως εἶναι οἱ προσεγγίσεις του, πού φέρουν την μείζονα σημασία. Ἡ πρώτη ἀφορᾶ την συμβολή τῆς περιώνυμης «γενιᾶς τοῦ Πολυτεχνείου» στήν πολιτική καί οἰκονομική μας κρίση και ἡ δεύτερη τόν καθοριστικό ρόλο τῆς πολιτιστικῆς κρίσης στήν γενική μας κακοδαιμονία.

Ἡ γενιά πού αὐτοθαυμάστηκε καί αὐτοδοξάστηκε ὅσο καμμία ἄλλη ἴσως τούς τελευταίους δύο αἰῶνες στήν χῶρα μας, ἀλλά καί ταυτόχρονα πού αὐτοαναιρέθηκε ὅσο καμμία, εἶναι ἀκριβῶς αὐτή, ἡ «γενιά τοῦ Πολυτεχνείου». Ἔδωσε πλησμονή ὑποσχέσεων, ἀνήγγειλε τήν δημιουργία ἑνός νέου κράτους καί μιᾶς νέας κοινωνίας, επαγγέλθηκε μιά οἰωνεί πολιτιστική ἐπανάσταση και ἀπετυχέ παντοῦ παταγωδῶς.
Ἡ γενιά τῆς «Ἀλλαγῆς», πού ἄλλαξε τά πάντα πρός τό χειρότερο… ἔτσι θά μείνει δυστυχῶς στήν Ἱστορία. Συγκροτήθηκε κατά βάση ἀπό ἐπιστήμονες πού ἐξελίχθηκαν εἴτε σέ τεχνοκράτες εἴτε σέ ἐπαγγελματίες πολιτικούς. Ἀναδείχθηκαν μέσα ἀπό μία περίοδο μέ ἰδιαίτερα ὀξεία πολιτική ἀντιπαλότητα καί ἔντονες κοινωνικές ἀναζητήσεις ἀλλά συνάμα καί ἐξαιρετικά σημαντική οἰκονομική καί παραγωγική ἀνάπτυξη. Ἡ μετεμφυλιακή περίοδος, δηλαδή χονδρικά ἡ εἰκοσιπενταετία 1950-1975, δημιούργησε κρίσιμα πολιτικά ἀδιέξοδα, τόσο πρίν ὅσο καί μετά τό 1967, ἀλλά τουλάχιστον δημιούργησε πρωτογενή καί δευτερογενή ἀνάπτυξη διόλου εὐκαταφρόνητη γιά μιά χῶρα πού ὡς τό 1949 εἶχε φθάσει σε ὁριακό σημεῖο.
Ἀνέλαβαν λοιπόν οἱ ἐκπρόσωποι τῆς γενιᾶς τοῦ Πολυτεχνείου νά σηκώσουν στούς ὤμους τους μιά πολιτικά δοκιμασμένη ἀλλά οἰκονομικά εὔρωστη χῶρα πού ἐπιπλέον διέθετε ἐντυπωσιακή πολιτιστική ὁμοιογένεια. Πάνω στήν ἐξέγερση τοῦ Πολυτεχνείου, ἡ ὁποία παρ’ ὅλη τήν ἱστορική της θολούρα συγκρότησε ἕνα ἐκπληκτικῆς διείσδυσης καί μακρᾶς διαρκείας πολιτικό ὑπόβαθρο, ἑδραιώθηκε ὅλη ἡ πορεία τῆς μεταπολίτευσης. Ἀρκεῖ νά σημειώσουμε ὅτι ἡ πολύ μεγαλύτερη σέ κλίμακα καί προβολή ἐξέγερση τοῦ γαλλικοῦ Μάη τοῦ ’68, σέ καμμία περίπτωση δέν ἐπέτυχε νά ἐπιβάλλει μία πολιτική τάξη στήν γαλλική κοινωνία. Δηλαδή, ἐνῶ ὁ ἑλληνικός Νοέμβρης τοῦ ’73 δέν πέτυχε τόν ἀντικειμενικό του σκοπό, την κατάρρευση τοῦ δικτατορικοῦ καθεστῶτος, πέτυχε ὡστόσο νά γίνει ἄμεσα ἀναγνωρίσιμο σύμβολο καί μέ ἐντυπωσιακή ἀποτελεσματικότητα νά συνθέσει τήν νομιμοποιητική βάση σχεδόν κάθε πολιτικῆς καί πολιτιστικῆς ἐπιλογῆς τῶν κυβερνήσεων ἀπό τό 1974 κι ἔπειτα.

Πάνω στόν μύθο τοῦ Πολυτεχνείου ἀναδείχθηκαν καί καθιερώθηκαν ἄνθρωποι μέ πρώτιστο μέλημα τήν προσωπική τους ἀνέλιξη κι ἐπιτυχία. Τό κράτος θεωρήθηκε, ἰδίως μετά τό 1981 γιά νά εἴμαστε δίκαιοι, λάφυρο και ἡ πολιτική μηχανισμός προσωπικῆς ἐπαγγελματικῆς ἀναγνώρισης. Μέσα ἀπό αὐτό τό μονοπάτι κάθε θεσμός τῆς δημοκρατίας, ὅπως τό κοινοβούλιο κι ὁ συνδικαλισμός, κάθε πυλῶνας τῆς πολιτείας, ὅπως ἡ δημόσια διοίκηση καί ἡ τοπική αὐτοδιοίκηση, ἀκόμα καί κάθε ἔκφραση τοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως ἡ ἀκαδημαϊκή παιδεία καί ἡ τέχνη, βρέθηκαν αἰχμάλωτοι τοῦ κόμματος-κράτους. Χρησιμοποιήθηκαν ἀπό τόν προσωπικό τυχοδιωκτισμό καί τόν πολιτικό ἀριβισμό ὅλες οἱ λειτουργίες, οἱ ἀξίες καί τά ἐρείσματα τῆς κοινωνίας. Παράλληλα ὁ κρατικός μηχανισμός θεωρήθηκε καί μετατράπηκε σέ ὄχημα εὔκολου καί γρήγορου πλουτισμοῦ, τόσο αὐτῶν πού

Κώστας Λαλιώτης εν ώρα πολιτικής δράσης

ἐπέβαιναν στό ὄχημα ὅσο κι αὐτῶν πού κατάφερναν νά συνάψουν οἱαδήποτε σχέση μέ τήν λειτουργία του. Βλέποντας κάποιος τήν κατάσταση μέσω αὐτοῦ τοῦ πρίσματος ἡ θέση στήν ὁποία ἔχουμε βρεθῆ σήμερα, μέ χιλιαπλασιασμό τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους ἀπό τό 1974, δέν φαίνεται παράδοξη.

Τό κυριότερο ὅμως «ἐπίτευγμα» τῆς γενιᾶς πού κυβερνᾶ τήν χῶρα τά τελευταῖα 20-25 ἔτη καί συνεχίζει καί σήμερα νά ὁρίζει τίς τύχες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἡ χωρίς προηγούμενο πνευματική καί ἠθική ἀφαίμαξη τῶν Ἑλλήνων. Μπορεῖ τά ποσοστά ἐπιμὀρφωσης νά ἀνέβηκαν ἀλλά ἡ οὐσία τῆς παιδείας τῶν Ἑλλήνων καταβαραθρώθηκε. Σημειώνει εὔστοχα ὁ κ.Ρακιντζής: «Τό μόνο πού μένει στή χῶρα μας εἶναι νά κρατήσει ζωντανό κι ἀκμαῖο ἕνα ἄλλο κεφάλαιο: τόν ἑλληνικό πολιτισμό, τήν ἑλληνικότητα μέσα στο εὐρωπαϊκό γίγνεσθαι. Ἕνα σημάδι τῆς παρακμῆς μας εἶναι ὅτι τά παιδιά μας εἶχαν σταματήσει νά μεγαλώνουν ἑλληνοκεντρικά». Πλήρης ἀφελληνισμός τῆς παιδείας καί τοῦ σκέπτεσθαι. Αὐτή ἡ πορεία ἔφτασε τά παιδιά μας στό σοβαρό ἔλλειμμα γλωσσικῆς, ἱστορικῆς καί πολιτιστικῆς παιδείας. Ὡς συνέπεια ἦρθε τό μεγάλο παθητικό στήν ἐθνική αὐτοσυνείδηση. Γίναμε ἕνας λαός – ἰδίως οἱ νεώτεροι, οἱ κάτω τῶν 40 – χωρίς πολιτιστική κι ἐθνική ρίζα, ἤ μάλλον χωρίς σύνδεση μέ τήν ρίζα του.

Κάθε σχέση μέ τήν ἑλληνικότητα, μέ τήν κρυστάλλινη διαύγεια τοῦ πολιτιστικοῦ μας πεπραγμένου, ποινικοποιήθηκε συνδεόμενη μέ μελανές πολιτικές πρακτικές μιᾶς ἐποχῆς ἀκραίου φανατισμοῦ καί ἐθνικοῦ διχασμοῦ. Ὅποιος μιλοῦσε γιά ἑλληνικό πολιτισμό, ἑλληνική γλῶσσα, ἑλληνική ἱστορία, ἑλληνική παράδοση αὐτοδικαίως ἐπέσυρε κι ἐν πολλοῖς καί σήμερα ἐπισύρει τόν χαρακτηρισμό τοῦ φασίστα, τοῦ άκροδεξιοῦ καί λοιπούς τίτλους πού ἀφειδῶς χρησιμοποιεῖ ἡ χορεία τῶν ἐπαγγελματιῶν προοδευτικῶν καί δημοκρατῶν. Ἐξοῦ καί ἡ ἀκολουθοῦσα ἐρώτηση: «Δέν φοβόσαστε στήν ἐποχή μας μήπως σᾶς ποῦν φασίστα;». Μέ παρρησία ὅμως ἔρχεται κι ἡ ἀπάντηση: « Ὄχι. Εἶμαι ἕνας ἄνθρωπος πού ἔχω ζήσει στό ἐξωτερικό καί ἐκτιμῶ τήν μοναδικότητά μας, τόν πολιτισμό καί τήν παράδοσή μας. Ἄν τά χάσουμε ὅλα αὐτά, θά ἀπορροφηθοῦμε καί θά γίνουμε μιά ἀσήμαντη εὐρωπαϊκή ἐπαρχία, πού θά ἀκολουθεῖ τά χαρακτηριστικά τῶν ἄλλων, τά ὁποῖα δέν μᾶς ταιριάζουν κιόλας. Ὀφείλουμε νά κοιτάξουμε τήν ἱστορία μας γιά νά μπορέσουμε νά βγοῦμε ἀπό τήν κρίση, νά διαβάσουμε τούς ἀρχαίους συγγραφεῖς, νά ἀνακαλύψουμε ποιοί εἴμαστε. Δέν νομίζω ὅτι αὐτό εἶναι φασιστικό ἤ σωβινιστικό. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀναγκαῖο».

Αὐτό ἐπέτυχε ἡ «γενιά τοῦ Πολυτεχνείου». Νά μεταλλάξει τό ἀναγκαῖο καί φυσικό σέ φασιστικό καί σωβινιστικό. Νά κάνει τά αὐτονόητα, ἀπαγορευμένα. Νά μᾶς κάνει «τῶν Εὐρωπαίων περίγελο καί τῶν ἀρχαίων παλιάτσους», ὅπως ἔγραψε κάποτε ὁ ποιητής. Τῶρα βέβαια πού ἡ γύμνια αὐτῆς τῆς γενιᾶς ἀποκαλύφθηκε ψάχνει τόν ἔνοχο ὁπουδήποτε μακριά της. Κάποιος ἄλλος πρέπει νά φταίει γιά τήν δική της ἀνεπάρκεια. Πότε-πότε ὅμως ἡ καμήλα πρέπει νά σταματᾶ νά κοιτᾶ γιά τίς ἄλλες καμποῦρες καί νά γυρίζει νά δεῖ τή δική της. Ἴσως ἐκεῖ βρίσκεται τό πρόβλημα…

Πηγή
http://antibaro.gr/node/1696
http://www.istorikathemata.com/2012/02/blog-post_12.html#more

Το ηθικό των Ελλήνων

2012-02-11T18:31:00.000+02:00

Του Νίκου Λυγερού

Το ηθικό των Ελλήνων δεν πρόκειται να σπάσει. Και δεν είναι αυτή η κρίση που θα τα καταφέρει. Οι δυσκολίες υπάρχουν, σίγουρα, αλλά συνηθισμένα τα βουνά απ’ τα χιόνια. Όσον αφορά στην αντοχή μας, η ιστορία την έχει αποδείξει. Κι αφού είμαστε οι απόγονοι των ανθρώπων του ελληνισμού, της αρχαιότητας, του βυζαντίου, της επανάστασης και της ελευθερίας, τίποτα δεν θα μας βάλει κάτω. Όσο πιο δύσκολα παρουσιάζουν όλοι τα πράγματα, τόσο μεγαλύτερη αντίσταση έχουμε. Κανένα επιχείρημα οικονομικό ή όχι δεν μπορεί να εμποδίσει τη στρατηγική μας και την εξέλιξή μας. Και τα κομματικά τερτίπια δεν εντυπωσιάζουν παρά μόνο τους μαλθακούς, και βέβαια τους ραγιάδες. Οι δικοί μας είναι από άλλη πάστα και δεν μασάνε. Για τους δικούς μας, για τους παλιούς, για τους γέρους και για τα παιδιά μας δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε τίποτα. Ο προορισμός μας είναι ξεκάθαρος, διότι βρισκόμαστε στη γη της θάλασσας και ανήκουμε στο λαό του χρόνου. Δεν θα παραχωρήσουμε τίποτα από το ελληνικό έδαφος παρά μόνο τάφους στους εχθρούς μας που νομίζουν ότι είναι η ευκαιρία να μας χτυπήσουν και να μας αρπάξουν τα νησιά μας. Το όραμα είναι απλό και ξεκάθαρο. Όσο πιο γρήγορα θεσπίσουμε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και κάνουμε συμφωνίες με τα κράτη που είναι γύρω μας, τόσο πιο γρήγορα θα αναδείξουμε την πραγματική μας αξία, ως γεωπολιτική μας δύναμη. Έτσι, θα αποφύγουμε και τη μιζέρια μερικών αλλά και την ηττοπάθεια των άλλων. Δεν θέλουν να βγουν από το βούρκο, αλλά εμείς θα τους βγάλουμε κι αυτούς. Θέλουν δεν θέλουν, η πατρίδα μας έχει μια σημαντικότατη Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μέσα στη Μεσόγειο. Κι αν το διαχειριστούμε αυτό το θέμα στρατηγικά, κανείς δεν θα μας σταθεί εμπόδιο. Γι’ αυτό το λόγο, πρέπει να αντέξουμε αυτές τις αντίξοες συνθήκες, διότι όταν μας θέλουν κάτω εμείς παραμένουμε όρθιοι. Είμαστε ξεροκέφαλοι, γιατί έχουν ζήσει πολλές μάχες οι δικοί μας και γι’ αυτό έχουμε το μέτωπο ψηλά. Τα βάσανα είναι κομμάτια ζωής για μας. Σπάνιοι είναι οι λαοί που άντεξαν τόσα δεινά και βρίσκονται ακόμα στην πατρίδα τους, δίχως να έχουν χάσει το ηθικό τους. Δεν κοιτάζουμε τις εικόνες, όπως κάνουν οι επικοινωνιολόγοι. Εμείς τις εικόνες τις προστατεύουμε εδώ και αιώνες για να μπορούν οι δικοί μας να προσεύχονται την ώρα της ανάγκης, όταν δεν είμαστε κοντά τους. Δεν έχει σημασία πώς μας βλέπουν οι άλλοι και τι λένε για μας. Ξέρουμε τι είμαστε, γνωρίζουμε την αξία μας και ο χρόνος που είναι μαζί μας το αποδεικνύει στην πράξη. Είμαστε το πεπρωμένο μας, διότι δεν περιμένουμε από τους άλλους να μας καθοδηγήσουν. Τόσα χρόνια ζούμε όχι επειδή το επέλεξαν οι άλλοι, αλλά διότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Είμαστε τα παιδιά της θάλασσας και του ουρανού γιατί μόνο αυτόν τον πλούτο έχει η γη μας. Είμαστε η ίδια μας η αξία, οι πρώτοι άνθρωποι, γιατί δεν έχουμε τίποτα άλλο. Οι δικοί μας, μας δίδαξαν το φιλότιμο και την ανθρωπιά, γιατί πίστευαν στις αξίες και όχι στις αρχές. Οι αξίες των Ελλήνων είναι διαχρονικές και γι’ αυτό έρχονται να δουν πώς μάχονται οι ήρωες. Κανείς δεν πρόκειται να μας κάνει να σκύψουμε το κεφάλι εκτός από τους νεκρούς μας και τα παιδιά μας. Γεννηθήκαμε με τις θυσίες, παθαίνουμε με την αντίσταση, για να ζήσουν οι επόμενοι δικοί μας και να προσφέρουν στους άλλους. Τίποτα δεν άλλαξε.

Πηγή: http://www.lygeros.org/lygeros/8669-gr.html

Ο εφιάλτης του Σπάρτακου

2012-02-11T13:06:00.000+02:00

Νίκος Λυγερός

Ποιος μπορούσε να φανταστεί
τον εφιάλτη του Σπάρτακου,
του σκλάβου που τα έβαλε
με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία,
του θρακιώτη που δεν ξέχασε
τι σημαίνει ελευθερία;
Αν το σκεφτείς είναι απλό.
Φαντάσου τον Σπάρτακο
να επιστρέφει τη Θράκη του
για να δει ότι οι δικοί του
κάρφωσαν ένα φράχτη
μέσα στην μνημοσύνη του.

Πηγή: http://www.lygeros.org/lygeros/8639-gr.html