กินไปเที่ยวไปกับนายMK

เชี่ยวหลาน เขาสก แพ500ไร่

2014-08-30T05:23:00.002-07:00

     สายลมแห่งกาลเวลา..มักจะพัดผ่านไปเร็วเสมอ เฉกเช่นสายฝนและลมหนาวที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปตามฤดูกาล แต่ทะว่ามันกลับทิ้งร่องรอยแห่งอดีตให้เราได้จดจำและนึกถึงทุกครั้งที่มันหวนกลับมาอีกครั้ง..
   เกือบครบหนึ่งปีแล้ว.. ที่ผมได้ไปเยือน เขื่อนรัชชประภา หรือที่ใครๆขนานนามว่า "กุ้ยหลินเมืองไทย" ถึงจะผ่านไปเกือบปีแล้วก็ตาม แต่ทุกครั้งที่ได้ยินคำว่า เชี่ยวหลาน ซึ่งเป็นชื่อเดิมของเขื่อนรัชชประภา มันทำให้ผมหวนนึกถึงทะเลสาปขนาดใหญ่ที่ถูกโอบล้อมด้วยภูเขานับร้อยๆลูก ทอดตัวเรียงรายสุดลูกหูลูกตา เมฆหมอกสีขาวนวลลอยกระจายตามยอดเขา ท่ามกลางผืนน้ำที่สงบนิ่ง ดูสวยงามมีมนต์เสนห์น่าค้นหายิ่ง..

..............................................................................................................................
วันแรกของการเดินทาง

นกยักษ์ค่ายหางแดงทะยานขึ้นจากสนามบินดอนเมืองมาได้เกือบชั่วโมงแล้ว คงเพราะเรามัวแต่เพลิดเพลินอยู่กับกลุ่มก้อนเมฆน้อยใหญ่ที่ลอยอยู่ทางปีกขวาของตัวเครื่อง และนั่งจินตนาการไปถึงรูปร่างของสัตว์ต่างๆนานาชนิดตามลักษณะของก้อนเมฆ มารู้ตัวอีกทีก็ต่อเมื่อได้ยินเสียงประกาศจากกัปตันเครื่องแจ้งเตือนให้ผู้โดยสารรัดเข็มขัดเพื่อเตรียมนำเครื่องลงจอด มองลงไปข้างล่างเห็นบ้านเรือน ถนนหนทางและท้องทุ่งทอดตัวเรียงรายใต้ปีกนกยักษ์อยู่ลิบๆ คงใกล้ถึงจุดหมายปลายทางแล้วสินะ..

ทริปนี้เราซื้อแพ็คเกจทัวร์กับ บริษัท สุราษฎร์อินเตอร์ทัวร์ จำกัด ซึ่งรวมราคารถตู้มารับส่งถึงสนามบินด้วย(ต้องจ่ายเพิ่มจากแพ็คเกจ) หลังจากกัปตันนำเครื่องแลนดิ้งลงจอดที่สนามบินสุราษฎร์ธานีแล้ว จึงมีรถตู้มาจอดคอยรับเราอยู่พร้อมแล้วโดยไม่ต้องรอให้เสียเวลา

รถตู้พาเรามาแวะพักที่ออฟฟิตแพ 500ไร่ ซึ่งอยู่ห่างจากท่าเรือเขื่อนรัชชประภาประมาณครึ่งชั่วโมง เพื่อให้ลูกทัวร์พักดื่มกาแฟ โอวัลติน และเข้าห้องน้ำ รวมถึงเคลียร์ค่าใช้จ่ายส่วนที่เหลือให้เรียบร้อยก่อนออกเดินทางต่อไปที่ท่าเรือเพื่อมุ่งสู่ที่พัก "แพ500ไร่"

ก่อนถึงท่าเรือ เรามาแวะที่เขื่อนรัชชประภา เพื่อชมทัศนียภาพรอบๆตัวเขื่อน วันนี้ดูท้องฟ้าไม่ค่อยเป็นใจสักเท่าไหร่ ได้แต่หวังว่าจะไม่เจอสายฝนระหว่างทางที่นั่งเรือเข้าไปที่พัก
ถึงท้องฟ้าจะไม่เป็นสีครามอย่างที่ตั้งใจหวัง แต่ทะสาปขนาดใหญ่และภูเขานับร้อยๆลูกที่ทอดตัวกระจายเรียงรายไกลออกไปสุดสายตาก็ทำให้เราตื่นตาตื่นใจกับภาพที่ปรากฎอยู่เบื้องหน้า ณ ขณะนี้ไม่น้อยเลยทีเดียว

เขื่อนรัชชประภา มีชื่อเรียกดั้งเดิมว่า เขื่อนเชี่ยวหลาน เป็นเขื่อนอเนกประสงค์แห่งที่สองของภาคใต้ อยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทานนามให้ใหม่ว่า “เขื่อนรัชชประภา” มีความหมายว่า “แสงสว่างแห่งราชอาณาจักร”
เราแวะถ่ายรูปและชมวิวตรงสันเขื่อนพอประมาณก่อนออกเดินทางต่อไปที่ท่าเรือซึ่งอยู่ไม่ไกลกันมากนัก

   จากจุดชมวิวที่สัน เขื่อนรัชชประภา มาถึงท่าเรื่อใช้เวลาไม่ถึง10 นาที ระหว่างที่รอขึ้นเรือไปแพ500ไร่ ยังมีเวลาให้เราพักทานมื้อเช้าและเดินชมสินค้า-ของฝากที่ร้านค้าตรงท่าเรือ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นสินค้าโอท๊อปประจำท้องถิ่นและเสื้อยืดสกรีนที่มักเห็นตามสถานที่ท่องเที่ยวทั่วๆไป

     เรือยนต์ขนาดบรรทุกได้ 15 ที่นั่งวิ่งแหวกสายน้ำแตกกระจายเป็นฟองฝอย นำเราออกจากท่าเรือเขื่อนรัชชประภา มุ่งหน้าสู่ผืนน้ำกว้างใหญ่สุดสายตา ทิ้งละลอกคลื่นที่กระเพื่อมขึ้นลงและวิ่งตามใว้เบื้องหลังอย่างไม่แยแสประหนึ่งคนไร้เยื่อใยต่อกัน..
   ตลอดเส้นทางที่เรือวิ่งผ่าน เราได้สัมผัสกับความมหัศจรรย์ที่ธรรมชาติสร้างสรรค์และมนุษย์สร้างเสริม จนก่อกำเนิดเป็นกุ้ยหลินเมืองไทย อันสวยงามตระการตาขึ้นมาให้เราได้ทัศนา ราวภาพนิรมิตรจากจิตกรเอกของโลก
     จะมีสักกี่คนที่รู้ว่า ภายใต้ความสวยงามที่ได้มาเหล่านี้ ต้องแลกมาด้วยภูเขานับร้อยๆลูกที่ต้องจมอยู่ใต้ผืนน้ำเพราะการสร้างเขื่อนกักน้ำเอาใว้ วิถีชีวิตสัตว์ป่าและชุมชนที่ถูกทำลาย เพื่อให้ได้มาซึ่งแหล่งน้ำที่ใช้ในการเพาะปลูกและผลิตกระแสไฟฟ้าให้ผู้คนนับล้านได้ใช้ประโยชน์ หากมนุษย์ผู้ได้ประโยชน์เหล่านั้นจะมองเห็นคุณค่าแห่งสายน้ำและกระแสไฟฟ้า แล้วใช้มันอย่างคุ้มค่าเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด ต้นไม้และสัตว์ป่าที่เสียสละตัวเองจมอยู่ใต้ผืนน้ำแห่งนี้คงจะดีใจไม่น้อย..

ใบพัดจากเครื่องยนต์เรือหางยาวขนาด6.5แรงม้า ตีน้ำแตกกระจายปลิวฟลุ้งมากระทบใบหน้าเราขณะที่นายท้ายถือหางเสือบังคับหัวเรือพาคณะทัวร์ลัดเลาะไปตามจุดชมวิวต่างๆ จนมาถึง เขาสามเกลอ
“เขาสามเกลอ” เป็นเอกลักษณ์ของเขื่อนรัชชประภาแห่งนี้ เป็นสถานที่ที่ผู้มาเยือนเขื่อนเชี่ยวหลานหรือเขื่อนรัชชประภา จะต้องแวะเข้ามาชมและเก็บภาพเป็นที่ระลึก เพื่อบันทึกความทรงจำว่าครั้งหนึ่งได้มาเยือนดินแดนแห่งนี้ ดินแดนที่ได้รับขนานนามว่า “กุ้ยหลินเมืองไทย” ด้วยทัศนียภาพที่แวดล้อมไปด้วยภูเขาหินปูนที่สูงชันสลับซับซ้อน มวลไม้เขียวชะอุ่มปกคลุมพื้นที่ทิวเขาโดยรอบห้อมล้อมไปด้วยพื้นน้ำที่มีสีเขียวมรกต

เนื่องด้วยอนุภาพของเขาหินปูนโดยรอบที่มีส่วนผสมของแร่ธาตุต่างๆ ละลายลงในน้ำ แร่ธาตุต่างๆ นี้ดึงเอาตะกอนสกปรกตกไปยังพื้นใต้น้ำ แพลนตอนที่เป็นตัวทำลายน้ำทำให้น้ำเสียไม่สามารถเจริญเติบโตมากจนเกินไป จะมีก็แต่ตะไคร่น้ำที่อยู่เบื้องล่าง และแพลนตอนที่เป็นอาหารของสัตว์น้ำ ทำให้น้ำในบริเวณเขื่อนมีความใสบริสุทธิ์ ด้วยความลึกเฉลี่ยกว่า 70 เมตร เมื่อแสงอาทิตย์ส่องลงมาเกิดการดูดกลื่นแสง ตามธรรมชาติ และสีของแสงที่สะท้อนขึ้นมาทำให้เรามองเห็นว่าน้ำมีสีเขียวมรกตปนฟ้า ราวกับน้ำทะเลเหมือนกับ ”เมืองกุ้ยหลิน” ในประเทศจีน

(ที่มาภาพมุมสูง : จากหน้าเวปแพ500ไร่)

ออกจากเขาสามเกลอ มาไม่นานเราก็มาถึงที่พัก แพ500ไร่ เป็นแพเรือนไม้ประมาณ12หลัง ลอยตัวแบบหน้ากระดานเรียงหนึ่งห่างจากแนวชายฝั่งออกมาไม่ไกลนัก ด้านหลังเป็นแนวเขาปกคลุมด้วยต้นไม่สีเขียวขจี

เนื่องจากแพ500ไร่ เน้นกลุ่มลูกค้าที่รักความสงบ ชอบความเป็นส่วนตัวและรักธรรมชาติเป็นสำคัญ จึงทำให้ห้องพักที่นี่ไม่มีทีวี ตู้เย็น สัญญาณมือถือ ส่วนสัญญาณอินเตอร์เนตหรือ WiFi นั้นไม่ต้องพูดถึง (บอดสนิท) ไฟฟ้าที่นี่มีจำกัด เปิดปิดเป็นเวลา ใครที่คิดจะมาพัก แพ500ไร่ ต้องทำใจตัดขาดจากโลกภายนอกชั่วขณะนะครับ..
เวลาให้บริการห้องพัก : Check In 13.30 น. / Check Out 10.30 น.
เวลาเปิด-ปิดไฟฟ้า : ร้านอาหาร 24 ชม. / ห้องพัก 17.00-09.00 น. / เฉพาะแอร์18.00-4.00 น.

ภายในห้องพักตกแต่งแบบเรียบง่าย เน้นความกลมกลืนอยู่กับธรรมชาติ ..บ้านที่เราพักมี2ชั้น นอนได้ 4-5 คน มีห้องน้ำในตัว ถือว่าสะดวกสบายพอสมควร

ด้านหน้าห้องพักมีแพไม้ไผ่สำหรับขึ้น-ลง เวลาเล่นน้ำ ห้องพักแต่ละหลังจะมีเรือคายัคผูกเอาใว้ให้ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่ทางแพ500ไร่ จัดใว้สำหรับผู้มาพักให้ได้ทำกิจกรรมร่วมกัน เช่น เล่นน้ำ หรือพายเรือคายัคชมวิวรอบๆที่พัก เพราะไม่อยากให้ผู้มาพักต่างคนต่างนั่งจิ้มโทรศัพท์มือถือตัวเอง จึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ที่นี่ไม่มีสัญญาณมือถือ

หลังจากเก็บของเข้าที่พักเรียบร้อยแล้ว เราถือโอกาสเอนหลังพักเหนื่อยเอาแรงสักงีบ ก่อนที่เรือจะมารับไปชมวิวที่ "จุดชมวิวเขาไกรสร" ตอนบ่าย4โมงตามกำหนดการของวันนี้

ท้องฟ้ายามบ่ายยังคงอึมครึมอย่างต่อเนื่อง กลุ่มก้อนเมฆสีควันบุหรี่แผ่กระจายปกคลุมยึดครองเกือบทั่วน่านฟ้า เรือยนต์หางยาวพาเราวิ่งผ่ากระแสน้ำมาจอดเทียบท่าตรงทางขึ้นเขาไกรสร มองเห็นป้ายบอกทาง "จุดชมวิวไกรสร 1.5 กม."

     ผมอดนึกในใจไม่ได้ว่าแค่ระยะทาง 1.5 กิโลเอง คงเดินสบายๆชิวๆ ขึ้นไปนั่งรับลมชิมวิวแล้วก็เดินกลับลงมาแบบเบิร์ดๆ แต่ที่ไหนได้ ระยะแค่นี้แหละที่เล่นเอาบางคนถอดใจเกือบไปไม่ถึงจุดชมวิว
     "เดินสบายๆ ไม่ไกลมากหรอกค่ะ ทางไม่ลำบาก นู๋เดินประจำ" น้องปุ๊กกี้ ไกด์ประจำคณะผู้พาเราบุกป่าผ่าดงขึ้นไปบนยอดเขาไกรสรอธิบายระหว่างเดินลัดเลาะไปตามไหล่ทางแคบๆขึ้นสู่เขาไกรสร
     แต่พอเดินมาได้สักครึ่งชั่วโมง กระทั่งขวดน้ำที่ติดตัวมาแค่ขวดเดียว ผมแทบอยากจะเททิ้งให้หมด กล้องที่อุตสาห์แบกมา กะว่าจะเก็บภาพบรรยากาศระหว่างทางก็แทบไม่มีแรงกดซัตเตอร์ กว่าจะรู้ตัวว่าถูกปุ๊กกี้หลอกเข้าให้แล้ว ก็ต่อเมื่อหันไปเห็น "น้องจ๊อย" เพื่อนร่วมทริปของเรา นั่งทอดอาลัยลงข้างโขดหินพ่นลมหายใจเข้าออกทางปากราวกับปืนกลอัตโนมัติ เห็นสภาพแล้วประหนึ่งว่าชาตินี้เธอจะไม่ขยับร่างกายอันบอบบางนี้ไปที่ไหนอีกแล้ว..

      หนทางยิ่งสูงยิ่งชัน โดยเฉพาะระยะ10เมตรสุดท้าย ซึ่งระเกะระกะไปด้วยหินปูนแหลมคมแทบทั้งนั้น ถ้าพลาดพลั้งลื่นไถลลงมาก็มีสิทธิ์เสียเลือดเป็นแน่แท้ กว่าจะกระชากลากดึงและดันกันขึ้นมาได้ก็เล่นเอาหมดแรงไปตามๆกัน
      รางวัลจากความเหน็ดเหนื่อยของเรา คือภาพผืนน้ำเว้าแหว่งที่ทอดตัวสงบนิ่งอยู่เบื้องล่าง ตามรูปร่างของแนวเขาที่ยื่นออกไปในทะสาปสีเขียวมรกรต สายลมเย็นจากยอดเขาพัดไล่ความเปียกชื้นจากเหงื่อที่ไหลท่วมตัวไปจนหมด
     เรานั่งดื่มด่ำซึมซับเอาความสวยงามที่ธรรมชาติมอบให้อยู่พักใหญ่ ให้สมกับความเหนื่อยยากที่ปีนป่ายขึ้นมา ก่อนที่จะอำลาจาก จุดชมวิวเขาไกรสร กลับที่พักด้วยความอ่อนล้า ระหว่างนั่งเรือกลับสายฝนเริ่มโปรยปราย ถึงกระนั้นผมยังแอบเห็นหลายคนเผลอหลับไปท่ามกลางสายฝนชุ่มฉ่ำ คงเพราะความเหนื่อยล้าจากการปีนเขา บางคนมีเลือดไหลซิบได้แผลจากคมเคี้ยวของตัวทาก ระหว่างเดินเขากลับไปเป็นที่ระลึกอีกด้วย ..

ดวงอาทิตย์กำลังจะลับหายไปจากแนวป่าด้านหลัง ขณะที่เรากลับมาถึงที่พัก สายฝนยังคงโปรยปรายไม่ยอมหยุด แต่ถึงกระนั้นหลายคนก็ยังลงเล่นน้ำหน้าห้องพักอย่างสนุกสนานท่ามกลางสายฝนพรำ

เราทานมื้อเย็นที่ร้านอาหารของแพ500 จัดใว้ให้ ซึ่งอาหารทุกมื้อของทริปนี้รวมอยู่ในแพ็คเกจทัวร์
เรียบร้อยแล้ว เลยไม่ต้องห่วงเรื่องอาหารการกิน อาหารทุกมื้อส่วนมากจะเป็นอาหารไทยสลับเมนูพื้นบ้านรสชาติจัดจ้านตามแบบฉบับชาวใต้ เรียกว่าอิ่มอร่อยท้องกันทุกมื้อเลยทีเดียว (เสียดายที่ห่วงกินจนลืมเก็บภาพอาหารใว้อ่ะ )
หลังมื้อเย็นสิ้นสุดลง เรากลับมาห้องพักด้วยความอ่อนล้าเพราะหนังตาเริ่มจะปิด คงเพราะความเหนื่อยล้าจากการเดินทางในวันแรก บวกกับการเดินขึ้นเขาไกสรที่สูงชัน ทำให้ทุกคนต้องหลับเร็วกว่าปกติ เพื่อพักเอาแรงไว้เที่ยวต่อในวันพรุ่งนี้

............................................................................................................................

วันที่2ของการเดินทาง

เช้าวันใหม่บนสายน้ำอันเงียบสงบ ดวงตะวันพยายามสองแสงผ่านแนวม่านเมฆที่แผ่ปกคลุมน่านฟ้าเบื้องบูรพา แต่ก็เล็ดลอดมาได้เพียงน้อยนิด ท้องฟ้าวันนี้จึงดูอึมครึมไม่มีแสงเงินแสงทองโผล่พ้นของฟ้ามาพร้อมดวงตะวันอย่างที่ตั้งใจหวัง

แสงตะวันเร้นหายไม่ไลน์บอก
ทิ้งสายหมอกให้เดียวดายที่ปลายเขา

สายลมโชยพัดแว่วแผ่วๆเบา
อยู่คลอเคล้าคอยกดไลท์ให้หายตรม

เรือหางยาวมาจอดเทียบท่าแต่เช้าตามนัดหมาย เพราะเช้านี้เราจะต้องล่องเรือไปดูนก ชมหมอกยามเช้า ตามกำหนดการของทริปที่จัดเอาใว้

สายลมยามเช้าพัดหอบเอาละอองเย็นยะเยือกของสายน้ำทางหัวเรือแตกกระจายเป็นฟองฝอย ยามที่เรือหางยาววิ่งแหวกไปข้างหน้า จนคนที่นั่งอยู่หน้าสุดของหัวเรืออย่างผมต้องหันหลังให้เพื่อลดแรงลมที่ปะทะใบหน้า
ภูเขานับร้อยที่เรียงรายโอบล้อมสายน้ำซึ่งลึกกว่า70เมตร โผล่ให้เห็นเพียงยอดเขียวขจี ที่ประดับด้วยหมู่แมกไม้นานาพันธ์ สายหมอกสีขาวนวลยังคงลอยฟลุ้งกระจายไปตามหุบเหวและยอดเขาสูงชัน

เรือยนต์หางยาวพาเราลัดเลาะไปตามเกาะแก่งน้อยใหญ่ ที่คาดว่าจะมีนกออกมาหาอาหารและรับแสงอรุณยามเช้า คงเพราะเช้าวันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้มแสงแดดไม่ส่อง จึงไม่ค่อยเห็นนกหายากออกมาบินอวดโฉมให้เราได้ทัศนาอย่างที่น้องปุ๊กกี้ ไกด์สาวจากที่ดินแดนราบสูงคุยให้ฟังก่อนมา

แต่ไม่ว่าฝนจะตก หรือแดดจะออก มีนกหรือไม่มี แค่การที่เราได้มาสัมผัสธรรมชาติในดินแดนอันสวยงามเช่นนี้ก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว เพราะหากรักจะเดินทางท่องเที่ยวแล้ว อย่าได้วาดหวังว่าทุกอย่างจะสวยงามสมบูรณ์แบบตามแผนที่วางใว้เสมอไป ต้องฝึกปรับตัวปรับใจยอมรับในสิ่งที่พบเจอตามสถานการณ์ที่มันเป็น เพราะจะได้ไม่ทุกข์ใจในยามที่ทุกสิ่งอย่างไม่เป็นไปตามที่เราหวัง

เกือบ2ชั่วโมงที่เราล่องเรือชมวิวทิวทัศน์กลางสายน้ำ"เชี่ยวหลาน" แห่งนี้ แม้ได้พบเจอนกบ้างแต่ไม่มากอย่างที่คิด คงเพราะไม่มีแสงแดดอุ่นส่องลงมาล่อให้นกออกหากิน หรือไม่ก็เพราะเสียงดังจากเครื่องยนต์ของเรือหางยาวทำให้มันตกไปไม่กล้าออกมาให้เราชม
จนจวนได้เวลาอาหารมื้อเช้า นายท้ายหนุ่มผิวเข้มผู้ถือหางเสือจึงได้หันหัวเรือพาเรากลับที่พักก่อนที่พยาธิในกระเพาะจะออกมาประท้วงกัน

หลังมื้อเช้าวันนี้..ตามกำหนดการแล้วเราจะต้องไปชมน้ำตกแปดเซียน แต่ด้วยสภาพของชาวคณะในกลุ่มส่วนใหญ่ ต่างเข็ดขยาดจากการเดินเขาไกสรมาเมื่อวานนี้จึงโบกมือบ๋ายบาย รอไปนั่งเรือส่องสัตว์ตอนเย็นทีเดียวเลย เมื่อเป็นมติเสียงส่วนใหญ่เราก็เลยต้องตามน้ำ ดีเหมือนกันจะได้มีเวลาพักผ่อนและเล่นน้ำอยู่ที่พักให้เต็มที่ ได้นั่งทอดอารมณ์ผ่านผืนน้ำมหานทีอันกว้างใหญ่แห่งเชี่ยวหลาน เพื่อซึมซับเอาธรรมชาติบริสุทธิ์สวยงามซึ่งหาซื้อไม่ได้ในเมืองใหญ่ที่เราจากมา..

ระหว่างที่เพื่อนๆลงเล่นน้ำ ผมเหลียบมองไปเห็นแพที่อยู่ข้างๆแล้วอดอิจฉาไม่ได้ สงสัยคู่นี้เขาจะมาดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กัน (ดูจากท่าทาง ตาเริ่มจะบ่นแล้วเพราะยายมัวแต่ดื่มย้อมใจนานไปหน่อย..55)

เมื่อเล่นน้ำจนหนำใจแล้ว เราจึงเปลี่ยนมาพายเรือคายัคออกไปชมวิวทิวทัศน์รอบๆที่พักกัน บ้างก็แข่งกันพาย บางคนเพิ่งเคยพายเป็นครั้งแรกในชีวิต กว่าจะออกจากฝั่งได้ ก็เล่นเอาหมุนเป็นวงกลมอยู่หลายรอบ แต่พอรู้ทิศทางรู้วิธีบังคับแล้วก็พายแข่งกันอย่างสนุกสนาน

จวนสี่โมงเย็น ถึงเวลาล่องเรือชมสัตว์ป่าที่ต้นน้ำคลองแสง ซึ่ง "ปุ๊กกี้ " ไกด์สาวสวยประจำคณะของเราบอกว่า "ถ้าโชคดีพวกพี่อาจจะได้เห็นกระทิงลงมากินน้ำ แต่ถ้าโชคไม่ดีพวกพี่คงได้เห็นกระทิงแดงแทน.."

บรรยากาศยามเย็นของเชี่ยวหลาน ดูสวยงามมีมนต์เสนห์ไม่เหมือนใคร โดยเฉพาะการล่องเรือลัดเลาะไปตามเกาะแก่งต่างๆเพื่อส่องสัตว์ นับเป็นประสบการณ์แปลกใหม่สำหรับเรา เพราะปกติเคยแต่นั่งรถไปส่องสัตว์ตอนกลางคืน

คนขับเรือเล่าว่าปกติถ้าเป็นหน้าแล้ง สัตว์ป่าจะลงมาหาอาหารมากกว่านี้ แต่เพราะเป็นหน้าฝนน้ำท่วมสูงจึงไม่ค่อยเห็นกระทิง เก้ง กวาง หรือควายป่า อย่างที่ปุ๊กกี้คุยให้เราฟัง สงสัยคงได้กลับไปดูกระแดงในตู้แช่แทนแล้วล่ะ

ดวงตะวันจวนจะลับขอบฟ้า เป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่ารัตติกาลกำลังคืบคลานเข้ามาเยือน แสงสีทองส่องประกายอยู่รำไรที่ปลายฟ้าทางทิศตะวันตก สะท้อนผืนน้ำเป็นเงาสีหมากสุกดูสวยงามแปลกตาน่ามอง สกุนาเจื้อยแจ้วบินกลับรังร้องเรียกหากันระงมป่าอยู่พักใหญ่ ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบเสียงลงพร้อมกับแสงสุดท้ายที่หายไปจากเส้นขอบฟ้า

เราหันหัวเรือกลับที่พักท่ามกลางความมืดมิดแห่งรัตติกาล ยังโชคดีที่บนเรือมีไฟฉายติดมาด้วย แต่ถึงกระนั้นก็อดเสียวไม่ได้ว่าเรือจะไปชนเข้ากับตอไม้ที่อยู่ใต้น้ำหรือไม่ อาศัยประสบการณ์ของคนขับเรือที่เป็นคนในพื้นที่และขับพานักท่องเที่ยวมาส่องสัตว์แถวนี้เป็นประจำ จึงชำนาญเส้นทางและพาเรากลับที่พักได้โดยสวัสดิภาพ

     หลังมื้อเย็น.. เรากลับมานั่งรับลมชมวิวหน้าที่พัก เก็บบันทึกความทรงจำของคืนวันสุดท้ายบนแพ500ไร่ก่อนที่จะอำลาจากไปในวันพรุ่งนี้
     แสงไฟจากโป๊ะด้านหน้า ส่องสะท้อนผิวน้ำราบเรียบนิ่งสงบราวภาพสะท้อนในกระจกเงา รอบบริเวณแพมืดสนิท เสียงเฮฮาของกลุ่มนักท่องเที่ยวที่ดังมาจากร้านอาหารตั้งแต่ตอนหัวค่ำเงียบลง เหลือเพียงเสียงร้องของแมลงป่าจากด้านหลังที่พักแว่วมาเป็นระยะ ผมนั่งมองเงาทะมึนของขุนเขาที่เรียงตัวโอบล้อมสายน้ำอยู่เบื้องหน้าจินตนาการถึงสิ่งลี้ลับใต้สายน้ำและในหุบเหวของภูเขา จนเผลอหลับไปบนเก้าอี้หน้าระเบียง..

............................................................................................................................

วันที่3ของการเดินทาง

สายลมเย็นยามเช้าปลุกผมตื่นจากเก้าอี้หน้าระเบียงขึ้นมารอรับอรุณแห่งวันใหม่ วันนี้ท้องฟ้าดูสดใสกว่าทุกวันที่ผ่านมา แสงสีทองกำลังส่องทาบทาขอบฟ้าเบื้องบูรพา หมอกสีขาวนวลลอยฟุ้งกระจายรายล้อมยอดเขาที่ตั้งตระหง่านเรียงรายอยู่ไกลลิบ

   ดวงตะวันสีทองส่องแสงอุ่น
   แดดละมุนกรุ่นละไมไอระเหย
              เมฆสีนวลยวนเย้าเฝ้าชิดเชย
              ลมลำเพยพัดถามไถ่ห่วงใยกัน

เสียงเครื่องยนต์จากเรือหางยาวแว่วดังมาแต่ไกล ก่อนที่ลำเรือจะตีโค้งมุ่งหน้าตรงไปยังท่าเทียบเรือ ของแพ500ไร่ ทิ้งสายน้ำสีเงินยวงเป็นเส้นยาวคดเคี้ยวคล้ายอนาคอนด้ายักษ์วิ่งไล่ตามอยู่เบื้องหลัง

เมื่อเรือวิ่งใกล้เข้ามาจึงรู้ว่าเป็นเรือของแพ500ไร่ ที่บรรทุกลูกเรือซึ่งเป็นพนักงานของแพ เพื่อมาจัดเตรียมอาหารมื้อเช้าสำหรับนักท่องเที่ยวที่ยังหลับไหลอยู่บนเตียงนอนอย่างแสนสุข
สำหรับผมแล้ว "ตื่นก่อน นอนทีหลัง" เป็นสโลแกนประจำตัวเสมอเวลาที่ออกต่างจังหวัด เพราะนานทีกว่าจะมีโอกาสออกมาสัมผัสธรรมชาติสวยงามเช่นนี้ จะต้องใช้เวลาทุกนาทีให้คุ้มค่าด้วยการตื่นแต่เช้ามาสูดอากาศบริสุทธิ์ และดื่มด่ำบรรยากาศรอบตัวให้เต็มอิ่ม

การตื่นแต่เช้าจึงเป็นนิสัยที่ติดตัวผมมาแต่ไหนแต่ไร เพราะมันทำให้ผมได้มองเห็นภาพวิถีชีวิตยามเช้าของผู้คนในแต่ละท้องถิ่นที่เดินทาง ทั้งยังได้เฝ้าดูแสงแรกแห่งวันที่ค่อยๆโผล่ขึ้นมาแต่งแต้มขอบฟ้าให้เป็นสีเงินสีทองอย่างสวยงาม ได้เห็นก้อนเมฆรูปร่างแปลกตาเรียงรายรอรับแสงอรุณยามเช้า ได้เห็นฝูงนกส่งเสียงเจื้อยแจ้วบินออกจากรังมุ่งหน้าสู่แนวป่าอันไกลโพ้น.. ภาพแห่งชีวิตที่สวยงามเหล่านี้..ได้บอกเล่าเรื่องราวของตัวมันเองผ่านช่วงระยะเวลาสั้นๆที่คนตื่นสายหลายๆคน จะไม่มีวันได้สัมผัสเช่นคนที่ตื่นเช้าอย่างเรา ..

ตะวันโผล่พ้นแนวเขาไปนานแล้ว แสงแดดอบอุ่นเริ่มแผดแสงแรงกล้าขึ้น หลังทำภารกิจส่วนตัวกันเรียบร้อยแล้ว เราเก็บสัมภาระออกมารวมใว้ที่ร้านอาหารเพื่อเช็คเอาท์และนั่งทานมื้อเช้าไปพร้อมกับรอเรือที่จะมารับกลับเข้าสู่ฝั่ง
ผมใช้เวลาระหว่างนี้เดินเก็บภาพบรรยากาศรอบๆแพ และนั่งเฝ้ามองดูท่วงทำนองแห่งชีวิตของผู้คนบนสายน้ำที่กำลังเริงระบำตามจังหวะกระแสของเชี่ยวหลานที่กระเพื่อมไหวไปตามกาลเวลาอย่างไม่มีวันสิ้นสุด

หลังอาหารเช้ามื้อสุดท้านบนแพ500ไร่สิ้นสุดลง ก็ได้เวลาที่เราต้องโบกมือลาสายน้ำสีฟ้าครามสดใส บอกลาผืนป่าสีเขียวขจีที่ทอดตัวอยู่ด้านหลัง บอกลาเรือแคนูสีขาวแดงที่เคยพายล่องไปบนสายน้ำ มิตรภาพอันสวยงามที่ได้รับจากธรรมชาติและผู้คนที่นี่แม้จะเพียงชั่วข้ามคืนแต่ก็หยั่งรากลึกลงในความทรงจำของเราไปอีกนานแสนนาน

เงาสะท้อนผิวน้ำของแนวป่าและเรือนแพดูสวยงามกว่าทุกวันที่ผ่านมา คงเพราะวันนี้ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆบดบัง ระหว่างที่เรานั่งเรือออกมาจากแพ500ไร่ ผมอดหันกลับไปมองอีกครั้งไม่ได้ ผมไม่ได้มองเพราะแค่จะจดจำหรืออำลา หากแต่มองเพื่อส่งรอยยิ้มและกระซิบบอกผืนน้ำแห่งนี้ว่าสักวันผมจะกลับมาเยือนอีกครั้ง..

หากสายน้ำเหมือนกาลเวลา คงเหมือนกันตรงที่สายน้ำและกาลเวลาไม่เคยหวนกลับ แต่สำหรับสายน้ำแห่งเชี่ยวหลานแล้ว มักจะซักพาให้ผู้คนที่ได้สัมผัสและหลงมนต์เสน่ห์ให้หวนกลับมาที่นี่อีกครั้ง ซึ่งหนึ่งในนั้นอาจมีเรารวมอยู่ด้วย

      ระหว่างเดินทางกลับ เราต่างเพลิดเพลินกับการนั่งมองสายหมอกสีขาวนวลที่พริ้วตัวล่องลอยคลอเคล้าอยู่ตามยอดเขาประหนึ่งคนรักที่กำลังออดอ้อนออเซาะกัน ปล่อยให้ดวงตะวันที่ลอยสูงโด่งขึ้นไปได้แต่ส่องแสงมองลงมาอย่างอิจฉา คงเพราะวันก่อนนี้ที่แสงตะวันหายไปแล้วไม่ยอมบอก เลยทำให้สายหมอกน้อยใจกระมัง จึงแกล้งตีตัวออกห่างหันไปคลอเคล้ากับยอดเขาและสายลมแทน..

          ดวงตะวันเร้นหายไม่ไลน์บอก
      ทิ้งสายหมอกให้เดียวดายที่ปลายเขา
     สายลมโชยพัดแว่วแผ่วๆเบา
     อยู่คลอเคล้าคอยกดไลท์ให้หายตรม..

เราใช้เวลาเกือบ2ชั่วโมงกว่าจะมาถึงท่าเรือเขื่อนรัชชประภา เพราะเรือที่นั่งมาเกิดเสียระหว่างทาง จึงต้องลอยลำเคว้งคว้างกลางเชี่ยวหลาน ชมวิวทิวทัศน์รอเรือลำใหม่มารับ ซึ่งก็กินเวลาไปเกือบชั่วโมง แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรค์แต่ประการใดเพราะเที่ยวบินขากลับที่เราจองใว้ออกเกือบ3ทุ่ม ยังมีเวลาให้เที่ยวอีกเยอะ ..

   งานเลี้ยงยังมีวันเลิกลา การเดินทางไม่ว่าจะยาวไกลเพียงใดย่อมมีวันสิ้นสุดลงเช่นกัน

     สำหรับทริปเชี่ยวหลาน เขาสก แพ500ไร่ คงได้เวลาคืนสู่ฝั่ง กลับไปสู่วิถีชีวิตการทำงานในโลกแห่งความเป็นจริงที่แม้จะน่าเบื่อสักเพียงใดแต่ก็ต้องทำใจอยู่กับมัน(เหมือนคนที่แต่งงานประมาณนั้น..) หวังว่าเส้นทางแห่งทริป เชี่ยวหลาน เขาสก แพ500ไร่ ตลอด3วัน2คืนนี้ คงพอเป็นไกด์ไลน์ให้กับเพื่อนๆที่ยังไม่เคยมาเยือนเชี่ยวหลานได้บ้าง และช่วยกระตุ้นต่อมกระหายอยากของนักเดินทางผู้ชอบแสวงหาประสบการณ์ใหม่ๆให้กับชีวิตเป็นอีกหนึ่งสถานที่ปักหมุดแห่งจุดหมายปลายทาง

     ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ฤดูกาล สายน้ำแห่งเชี่ยวหลานก็ยังคงไหลเรื่อยไปตามวิถีของมันอย่างไม่หยุดนิ่ง เป็นสายน้ำแห่งชีวิตที่หล่อเลี้ยงผู้คนและสรรพสัตว์ ท่ามกลางกระแสคลื่นที่สงบนิ่งสวยงาม และเฝ้ารอการมาเยือนของผู้คนอยู่เสมอ....


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ข้อมูลเพิ่มเติม

การเดินทาง & แผนที่ เขื่อนรัชชประภา หรือเขื่อนเชี่ยวหลาน

เดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัว

จากกรุงเทพฯ ใช้ทางหลวงหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ไปจนถึงจังหวัดชุมพร จากนั้นตรงไปตามทางหลวงหมายเลข 41 จนถึง อ.พุนพิน ตรงสี่แยก ที่สามารถเข้าจังหวัดสุราษฎร์ธานีได้ ไม่ต้องเข้าตัวจังหวัด ให้ตรงไปเรื่อยๆ จนถึงแยก ท่าโรงช้าง ให้เลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 401 จากนั้นประมาณ 40 กม. ก่อนจะถึง ตัว อ.บ้านตาขุน จะมีป้ายใหญ่ ของเขื่อนรัชชะประภา (เขื่อนเชี่ยวหลาน) ทางขวามือ

จากภูเก็ต ให้ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 402 ผ่านสะพานสารสิน เข้าเขตบ้านท่านุ่น เข้าสามแยกบ้านต้นแซะไปทางขวาเข้าถนนบายพาสตรงไปพังงา หรือไม่ต้องผ่านสามแยกต้นแซะ แต่เข้าเลนซ้ายตลอด ผ่านตลาดโคกกลอยตรงไปพังงา ตรงไปจากพังงาถึงทับปุด เข้าทางหลวงหมายเลข 415 ถึง อ.ทับปุด เจอสามแยก เลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมาย 4 ตรงไปประมาณ 10 กม. จะพบสามแยก ให้เลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหลายเลข 415 ประมาณ 50 กม. (เขาต่อ) เมื่อถึงสามแยกที่บ้านพังกวนเหลือ ให้เลี้ยวขวา เข้าทางหลวงหมายเลข 401 เมื่อผ่าน อ.บ้านตาขุน แล้วจะมีป้ายใหญ่ ของเขื่อนรัชชะประภา (เขื่อนเชี่ยวหลาน) ทางซ้ายมือ

***ต้องการนอนแพ และนำรถมาด้วย สามารถจอดรถไว้ได้ที่ท่าเรือ โดยมีเจ้าหน้าที่ของท่าเรือดูแลอยู่ตลอดทั้งคืน

รถโดยสารประจำทาง

จากกรุงเทพ กรุงเทพ-พังงา หรือ กรุงเทพ-ภูเก็ต แจ้งเจ้าหน้าที่ว่าลง ปากทางเข้าเขื่อนรัชชะประภา (เขื่อนเชี่ยวหลาน) ตรง อ.บ้านตาขุน จากสถานีขนส่งสายใต้ มีรถโดยสารประจำทาง เดินทางประมาณ 10 ชั่วโมง
จากปากทางเข้าเขื่อน บริเวณ อ.บ้านตาขุน สามารถเรียก มอเตอร์ไซค์รับจ้างเข้ามาส่งในเขื่อนได้ ราคา 130 บาท/คน หากมากันหลายคน ต้องลองติดต่อหารถปิคอัพหรือสองแถวที่อยู่แถวนั้น ให้ไปส่งได้ แต่อาจจะหารถยากซักหน่อย หรือ รอรถตู้ที่วิ่งจาก อ.เมืองสุราษฯ เข้าไปตลาดนัดหมู่บ้านการไฟฟ้าฯในเขื่อน จะมาทุกๆ 1 ชั่วโมง

เนื่องจากเวลาที่เดินทางมาถึงเป็นช่วงเช้ามืด ถ้ามาทางรถทัวร์ ประมาณ ตี 5-6 โมงเช้า วิธีที่ดีที่สุดคือ ติดต่อผู้บริการเรือหางยาว ไว้ตั้งแต่แรก ให้เอารถมารับจากปากทาง ตามเวลาที่ตกลงกันไว้ก่อน ติดต่อ คุณโอ 08-6593-3440 จะเป็นรถกระบะมีแค๊ป หรือ แบบอื่นๆ บริการรับส่ง ไม่กำหนดเวลา เรียกใช้บริการได้ตลอดเวลา หากต้องการให้ไปรับที่ปากทางเข้าเขื่อน โดยมาเพียง 1-3 คน จะคิดราคาคนละ 150 บาท/คน แต่หากมาตั้งแต่ 4 คนขึ้นไป คิดราคาเหมา เที่ยวละ 500 บาท นอกเหนือเส้นทาง ก็สามารถบริการได้ โดยโทรมาแจ้งเส้นทางไว้ก่อน
อีกเส้นทางจากกรุงเทพ กรุงเทพ-สุราษฎร์ธานี ลงรถทัวร์ที่ สถานีขนส่งสุราษฎร์ธานีแล้ว ต่อรถ 2 แถว ไปตลาดเกษตร 2 เพื่อไปขึ้น รถตู้ สุราษฎร์ฯ - เขื่อน ราคา 150 บาท รถออกทุก 1 ชั่วโมง ใช้เวลาเดินทางถึงเขื่อน 1 ชั่วโมง
จากบ้านดอน (บ้านดอน คือชื่อ อ.เมืองสุราษฯ) เที่ยวแรก 7.00 น. เที่ยวสุดท้าย 18.00 น.
จากเขื่อน เที่ยวแรก 6.30 น. เที่ยวสุดท้าย 16.30 น.

ตลาดเขื่อนคือตลาดนัด ในบ้านพักการไฟฟ้า ของเขื่อนเชี่ยวหลาน ถ้าหากจะให้ไปส่งที่ท่าเรือ ให้บอกรถตู้ไว้ตั้งแต่นั่นเนิน (อาจจะมีคิดราคาเพิ่มเล็กน้อย)
*** อย่าหลงไปนั่งรถตู้ภูเก็ต เขาจะคิด 200 บาท และลงได้แค่ปากทางเข้าเขื่อนเชี่ยวหลาน

การเดินทางจากตัวเมืองสุราษฎร์ธานี

การเดินทางจากตัวเมืองสุราษฎร์ธานี (สนามบิน,สถานีรถไฟ,สถานีขนส่งสุราษฎร์) มายังท่าเทียบเรือเขื่อนเชี่ยวหลาน,ภูผาและลำธารรีสอร์ท โดยใช้บริการรถตู้โดยสารประจำทาง ซึ่งจะออกจากต้นสายทุกๆ 1 ชม. ซึ่งสามารถโทรแจ้งสถานที่รับ จำนวนท่าน และจุดหมายปลายทางที่จะลง

เบอร์โทรรถตู้ประจำเส้นทางต่างๆ มีดังนี้

รถตู้สายสุราษฎร์-เขื่อนรัชชประภา โทร.077-212514
รถตู้สายเขื่อนรัชชประภา-สุราษฎร์ โทร.077-346088
รถตู้สายสุราษฎร์-เขาสก โทร.077-206217

การขึ้นรถทัวร์กลับ

หากไม่ได้จองมาตั้งแต่แรก ก็สามารถมาติดต่อ สำนักงานตัวแทนขายตั๋ว ใน อ.บ้านตาขุน เป็นสำนักงานตัวแทน

ตัวแทนของ บริษัทภูเก็ตเซ็นทรัล
สนง.ตัวแทนบ้านตาขุน โทร.077 – 397050
ภูเก็ต-กรุงเทพฯ เย็น 18.20 น. วันละ 1 เที่ยว
ตัวแทนของ บริษัทลิกไนท์ทัวร์
สนง.ตัวแทนบ้านตาขุน โทร.077 – 261169
พังงา-กรุงเทพฯ เย็น 18.00 น. วันละ 1 เที่ยว
รถแอร์ธรรมดา ป.1 38 ที่นั่ง

** แต่วิธีที่ดีที่สุด สำหรับการเดินทางกลับ ด้วยรถทัวร์ คือ ควรจองรถเที่ยวกลับมาตั้งแต่ก่อนมา โดยแจ้งเจ้าหน้าที่ตอนซื้อตั๋วว่า จะขึ้นรถที่ อ.บ้านตาขุน เพราะหากซื้อตั๋วที่ สนง.ตัวแทนขายตั๋วที่ อ.บ้านตาขุน จะสามารถจองที่นั่งของรถทัวร์ประเภท ป.1 36 ที่นั่งได้เท่านั้น จะไม่สามารถจองตั๋วรถ VIP 24 ที่นั่งได้ ซึ่งต้องจองที่ สำนักงานของบริษัทรถทัวร์นั้นๆเท่านั้น

ทางเครื่องบิน

สามารถมาลงยัง สนามบินใกล้เคียงได้ 3 สนามบิน สุราษฎร์ธานี, กระบี่, ภูเก็ต จากระยะทางระหว่างสนามบินสุราษฎร์ธานีกับเขื่อนเชี่ยวหลานจะใกล้กันมากที่สุด รองลงมาเป็นสนามบินกระบี่ และสนามบินภูเก็ตไกลสุด

สนามบินสุราษฎร์ธานี
ระยะห่างเขื่อนประมาณ 65km มีจำนวนเที่ยวบินปานกลาง การเดินทางต่อไปเขื่อน มีให้เลือกน้อย

สนามบินกระบี่
ระยะห่างเขื่อนประมาณ 140km มีจำนวนเที่ยวบินปานกลาง การเดินทางต่อไปเขื่อน มีให้เลือกน้อย

สนามบินภูเก็ต
ระยะห่างเขื่อนประมาณ 160km มีเที่ยวบิน หลายเที่ยวบิน ตลอดทั้งวัน การเดินทางต่อไปเขื่อน มีให้เลือกมากมาย

หากมาลงสนามบินสุราษฎร์ฯ

สามารถต่อรถโดยสาร ระหว่างจังหวัดที่ผ่านหน้าสนามบิน มาทางหน้าทางเข้าเขื่อนอีกที เช่น รถประจำทาง ภูเก็ต-สุราษฎร์ธานี, ภูเก็ต-ชุมพร เป็นต้น
จ้าง taxi ที่สนามบินมาส่ง
ติดต่อบริษัท พันทิพย์ ที่ให้บริการรถบัส ที่เค้าเตอร์ของบริษัทพันทิพย์ ในสนามบินเพื่อมายังปากทางเข้าเขื่อนได้

ทางรถไฟ

ตารางเวลาเดินรถ และการจองตั๋วรถไฟ สอบถามรายละเอียดได้ที่ การรถไฟแห่งประเทศไทย โทร. 1690, 0 2223 7010, 0 2223 7020, 0 2220 4334 หรือ www.railway.co.th

การเดินทางโดยรถไฟต้องไปลงที่สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี (อยู่ที่อำเภอพุนพิน) แล้วต่อรถประจำทาง หรือรถทัวร์ของบริษัทท่องเที่ยว ไปจังหวัดภูเก็ต หรือ พังงา เพื่อมาลงตรงหน้าปากทางเข้าเขื่อน ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง

รถประจำทาง ที่ผ่านสถานีรถไฟ เที่ยวแรก 6.30น และมีมาทุกๆชั่วโมง รถบัส สีส้ม เส้นทาง สุราษฎร์-ตะกั่วป่า-ภูเก็ต ค่าโดยสาร 50 บาท รถบัส สีน้ำเงิน พุนพิน-ตาขุน-พนม ราคาประมาณ 50 บาท

รถบัส หรือรถตู้ขนาดใหญ่ D4D ของบริษัททัวร์ ที่จะไป ภูเก็ต หรือ กระบี่ เที่ยวแรก 7.30น และมีมาทุกชั่วโมง ค่ารถบัส 280 บาท ถ้าเป็นรถตู้ 350 บาท

ราคามาตรฐาน เรือ รับส่ง นำเที่ยวในเขื่อนรัชชประภา

ไม่เกิน 10 คน ลำเล็ก มากกว่า 10 คนลำใหญ่ ที่นั่งได้ตั้งแต่ 11-20 คน
เรือที่นี่ไม่ได้ออกตามเวลา แต่จะออกตามลำดับคิวเรือแบบเรือเหมา ตั้งแต่ 08.00 น. ถึง 18.00 น. แต่ถ้ามาก่อนเวลาหรือหลังเวลาก็พอได้
เส้นทางปรกติที่เรือจะนำไป คือไปชมกุ้ยหลิน บริเวณหิน 3 เกลอ และอาจจะแวะที่แพนางไพรแป๊บนึง แล้วกลับมาที่ท่าเรือ ราคาลำละ 1500 บาท ไม่ต้องจอง ไปท่าเรือขึ้นเรือตามคิวออกได้เลย
เส้นทาง ไปถ้ำปะการัง นั่งเรือไปจุดลงเดิน เดินข้ามป่าไปประมาณ 1 กม. เพื่อไปยังทะเลใน (ทะเลสาบปิด) ขึ้นแพยนต์ เดินทางไปถ้ำปะการัง ส่วนตอนกลับ ก็จะแวะชมกุ้ยหลิน เขาหิน 3 เกลอ อันนี้จะแพงหน่อย เหมาทั้งหมดค่าเรือไปกลับประมาณ ลำละ 1800 + ค่าแพยนต์และค่าคนนำทาง 600 = 2400 บาท
กรณีอยากให้ทางเรือไปส่งที่แพที่พักแล้วอีก 2 วันให้ไปรับ แล้วให้คิดค่าเรือแค่เที่ยวเดียว
อยากไปนอนแพโตนเตยสัก 2 คืน แล้วให้เรือตีกลับ พอนอนครบ 2 คืนให้เรือไปรับ จะเท่ากับว่าเรือวิ่งไปกลับ 2 เที่ยว แต่ว่าจะให้คิดค่าเรือแค่ ไปกลับเที่ยวเดียว คือ 2000 บาท หรือ 2500 บาท

จากการสอบถามกับผู้ประกอบการเรือนำเที่ยว แล้วสามารถทำได้แต่ผู้ประกอบการเรือไม่คุ้มทุนที่ต้องวิ่งเรือเปล่ากลับไป ยังท่าเรือแล้วกลับมารับที่แพ ทางผู้ประกอบการเรือจึงคิดค่าเรือเป็น 2 เที่ยว คือไปส่งที่แพโตนเตย 2000 บาท และวันไปรับกลับ อีก 2000 บาท

ซึ่งถ้าให้เรือไปนอนทั้ง 2 คืน ราคาค่าเรือจะอยู่ที่ คืนแรก 2500 บาท คืนที่ 2 ถ้าไม่ไปไหน ก็อาจจะลดราคาค่าเรือให้ในคืนที่ 2 เหลือประมาณ 1000 - 1500 บาท รวมแล้วเสียค่าเรือประมาณ 3500 - 4000 บาท ซึ่งอาจจะถูกกว่าหรือเท่ากันกับให้เรือไปส่งแล้วค่อยไปรับกลับ และยังสามารถนั่งเรือไปเที่ยวตามจุดๆ มากมายภายในเขื่อน อีกอย่างถ้าเรือรออยู่เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินจะได้รับมาส่งที่ฝั่งได้ทันที

ในกรณีที่คิดว่าอยากไปนอนสัก 5 คืน ถ้าให้ไปส่งแล้วค่อยไปรับในวันกลับ ค่าเรือจะคิดแค่ไปกลับ 2 เที่ยวซึ่งถูกกว่ามาก แต่ท่านจะไม่ได้ไปไหนเลย (นอนที่แพอย่างเดียว)
เวลามาตรฐานของเรือโดยสารระหว่างท่าเรือ ไปยัง แพ 500 ไร่ จะมีบริการ 2 รอบต่อวัน

เที่ยวไป
รอบแรก ออกจากท่าเทียบเรือ 07.30 น. ถึงท่า 500 ไร่ 09.00 น.
รอบที่สอง ออกจากท่าเทียบเรือ 10.30 น. ถึงท่า 500 ไร่ 12.00 น.

เที่ยวกลับ ออกจากท่า 500 ไร่ 09.30 น. ถึงท่าเทียบเรือ 11.00 น.

รู้ก่อนเดินทาง

ฤดูกาลที่เหมาะสม ตั้งแต่เดือน ม.ค. ถึง ก.ย. ยกเว้นในช่วงฤดูมรสุม เดือน ต.ค. ถึง ธ.ค.
ในเขื่อนรัชชประภา มีที่พักแบบเรือนแพของอุทยานฯ ของกรมป่าไม้ ของการไฟฟ้า และ ของเอกชนไว้บริการ
เวลาที่เหมาะสมในการท่องเที่ยวอยู่ที่ประมาณ 3 วัน 2 คืน น่าจะเที่ยวได้เกือบทั่วทุกแห่งหรือจะเผื่อเวลาอีกนิด เป็น 4 วัน 3 คืน ก็ดี
ถ้าไม่ใช่ช่วงฤดูหนาว อากาศร้อนถึงร้อนมาก ควรมีพัดลมเล็กๆติดตัวไปด้วย ไม่งันนอนไม่ได้แน่
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมที่อุทยานแห่งชาติเขาสกโทร. 077 395 139 หรือ 077 395 055

ที่พักเขื่อนรัชชประภา หรือเขื่อนเชี่ยวหลาน

ที่พักในเขื่อนรัชชประภามีอยู่ด้วยกัน 4 แบบ คือ

1. ที่พักของการไฟฟ้าฝ่ายผลิต ( เขื่อนเชี่ยวหลาน) มีหลายลักษณะและหลายราคา ( ห้องแอร์ทั้งหมด ) เหมาะสำหรับครอบครัว ติดต่อขอรายละเอียดหรือจองที่พักได้ที่ โทร.077-242561
ภาพ บ้านพักต่างๆ ของการไฟฟ้าฯ

2. ที่พักแบบเรือนแพ ของทางอุทยานแห่งชาติเขาสก

แพนางไพร เป็นแพที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากที่สุด และวิวหน้าแพสวยที่สุด โทร. 077-095025, 077-299318, 077-395139ภาพ แพนางไพร

แพคลองคะ อยู่ถัดจากแพนางไพรเข้าไป ใกล้กับน้ำตกคลองคะ โทร. 077-299078-9 ภาพ แพโตนเตย
แพโตนเตย เป็นแพที่อยู่ใกล้กับ ถ้ำน้ำทะลุ โทร. 077-395139 ภาพ แพโตนเตย
แพไกรสร เป็นแพที่อยู่ไกล และเป็นธรรมชาติ โทร. 077-395139 ประมาณค่าใช้จ่าย คนละ 560 บาทต่อคืนพร้อมอาหาร 3 มื้อ อยู่ไม่ครบมื้อก็หักไปตามมื้อ ค่าที่พัก 200 บาท ค่าอาหารเช้า 60 บาท เที่ยง 150 บาท เย็น 150 บาท

***จองที่พัก อุทยานแห่งชาติเขาสก แบบ online ได้ที่ http://www.dnp.go.th/

3. ที่พักแบบเรือนแพ ของกรมป่าไม้
แพหน่วยฯคลองหยา หรือ แพคลองแสง เป็นแพที่อยู่ไกลที่สุด เป็นแหล่งตกปลา โทร.คุณโอ 08-6593-3440 (ทางแพไม่สามารถติดต่อได้ตลอดเวลา) ประมาณค่าใช้จ่าย คนละ 700 บาทต่อคืนพร้อมอาหาร 3 มื้อ
ภาพ แพหน่วยฯคลองหยา หรือ แพคลองแสง

4. ที่พักแบบเรือนแพ ของทางเอกชน

แพเพลินไพร โทร : 077-346097, 081-892 6321 รีวิว แพเพลินไพร
แพสายชล โทร : 077-346013, 081-891-6052 รีวิว แพสายชล
แพเชี่ยวหลาน (เชี่ยวหลานจังเกิ้ลราฟท์) โทร : 089-1320007,089-8743300 Fax : 077-391046 http://www.chiewlarnjungleraft.com/
แพ 500 ไร่ หรือ แพทะเลใน โทร : 081-125-3448, 086-280-6105, 086-743-6419, 089-590-2599www.500rai.com
แพภูตะวัน โทร : 081-606-9007 http://www.ratchaprapadam.com/
แพไพรวัลย์ โทร : 080-6924-247 ภาพ แพไพรวัลย์

     ประมาณค่าใช้จ่าย คนละ 560 บาทต่อคืนพร้อมอาหาร 3 มื้อ อยู่ไม่ครบมื้อก็หักไปตามมื้อ ค่าที่พัก 200 บาท ค่าอาหารเช้า 60 บาท เที่ยง 150 บาท เย็น 150 บาท ห้องพักจะพักได้ห้องละ 3-4 คน แล้วแต่ขนาดของห้อง บางแพ หากมาเป็นกลุ่มแต่ต้องการพักเพียง 2 คนสามารถจ่ายเพิ่มคนละ200 บาท จะได้พัก2 คนต่อห้องได้ (ต้องโทรสอบถาม) แพไพรวัลย์ ค่าใช้จ่ายหากมาหลายคนไม่แยกห้องคู่ วันละ 600 บาท/วัน พร้อมอาหาร 3 มื้อ fix ราคาโดยไม่หักค่าอาหารตามมื้อ หากต้องการแยกนอนห้องละ 2 คน ค่าพักคนละ 800 บาท/วัน (เฉพาะที่แยกห้อง)
( ที่มา Phudoilay.com )

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

แหล่งท่องเที่ยวและกิจกรรมภายในอุทยานแห่งชาติเขาสก
    เพื่อ เปิดโอกาสให้สภาพ ธรรมชาติ สภาพแวดล้อมได้มีการพักฟื้นตัว และเพื่อความปลอดภัยของนักท่องเที่ยว อุทยานแห่งชาติจึงมีกำหนดปิดการท่องเที่ยวประจำปี บริเวณ เส้นทางชมบัวผุด กิโลเมตรที่ 111 ปิดระหว่างวันที่ 1 พ.ค. - 31 ต.ค. ของทุกปี และบริเวณน้ำตกสิบเอ็ดชั้น น้ำตกบางเลียบน้ำ ตั้งน้ำ น้ำตกโตนกลอย น้ำตกธารสวรรค์ ถ้ำน้ำทะลุ ถ้ำสี่รู และถ้ำค้างคาว ปิดระหว่างวันที่ 1 มิ.ย. - 14 ธ.ค. ของทุกปี
เดินป่าระยะไกล กม.99 - คลองแปะ ผจญภัยถ้ำน้ำทะลุ เริ่มต้นที่กิโลเมตร 99 ใกล้ที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ปลายทางที่คลองแปะ บริเวณหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ ที่ ขส.4 แพโตนเตย ไปยังอ่างเก็บน้ำเขื่อนรัชชประภา มีระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร

ล่องแก่งภายในลำคลองศกบริเวณน้ำตกบางหัวแรด เป็นการท่องเที่ยวในช่วงฤดูฝนซึ่งเป็นช่วงน้ำหลาก ระหว่างเดือนมิถุนายน - มกราคม โดยเดินเท้าจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติเขาสกไปน้ำตกบางหัวแรดระยะทาง 3 กิโลเมตร แล้วลงเรือยาง ขนาด 8 คน ล่องแก่งจากน้ำตกบางหัวแรดลงมาภายในลำคลองศก ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง

เขื่อนรัชชประภา หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เขื่อนเชี่ยวหลาน เป็น เขื่อนอเนกประสงค์ที่สร้างปิดกั้นคลองพระแสง ตัวเขื่อนเป็นหินทิ้งแกนดินเหนียว สูง 95 เมตร ยาว 700 เมตร ระดับสันเขื่อนสูง 100 เมตร อ่างเก็บน้ำครอบคลุมพื้นที่ 165 ตารางกิโลเมตร ภายในอ่างเก็บน้ำมีเกาะมากกว่า 100 เกาะ สามารถล่องเรือชมทัศนยภาพที่สวยงามมาก โดยเฉพาะบริเวณช่องแคบเขากาเลาะ บนสันเขื่อนรัชชประภายังเป็นจุดชมทิวทัศน์ที่งดงามของอ่างเก็บน้ำ โดยเฉพาะยามดวงอาทิตย์ตก เขื่อนเชี่ยวหลานอยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติประมาณ 65 กิโลเมตร ทางเข้าอยู่บริเวณกิโลเมตรที่ 57-58 บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 ไปอีกประมาณ 12 กิโลเมตร

ตั้งน้ำ มีลักษณะเป็นภูเขา ที่ถูกน้ำกัดเซาะจนขาดออกจากกัน ทำให้กลายเป็นหน้าผาหันหน้าเข้าหากัน มีลำคลองศกไหลลอดผ่านเบื้องล่าง เป็นวังน้ำลึกมาก มีปลาชุกชุม อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ประมาณ 6 กิโลเมตร ห่างจากน้ำตกวิ่งหินประมาณ 3.2 กิโลเมตร ต้องเดินทางโดยทางเท้าประมาณ 3.2 กิโลเมตร

ถ้ำค้างคาว เป็นถ้ำที่มีค้าง คาวอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ลักษณะภายในถ้ำเป็นเหมือนห้องโถงขนาดใหญ่ มีหินงอกหินย้อยที่สวยงาม อยู่ห่างจากที่ทำการหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ ขส. 4 (คลองแปะ) ประมาณ 2 กิโลเมตร อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติประมาณ 21 กิโลเมตร

ถ้ำน้ำทะลุ หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ถ้ำน้ำหลุ อยู่ห่างจากหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ ขส. 4 (คลองแปะ) ประมาณ 3 กิโลเมตร ริมอ่างเก็บน้ำเชี่ยวหลาน โดยต้องนั่งเรือจากท่าเรือเขื่อนรัชชประภาไปประมาณ 2 ชั่วโมง หลังจากนั้นเข้าไปตามคลองแปะอีกประมาณ 15 นาที แล้วเดินเท้าต่อไปประมาณ 2 กิโลเมตร จึงถึงถ้ำทะลุ ที่มีปากถ้ำกว้างใหญ่ถึง 30 เมตร ภายในกว้างขวางมีลำธารไหลผ่านตลอดความยาว 600 เมตร ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อย รวมทั้งโขดหินที่เกิดจากการกัดเซาะของสายน้ำจนมีรูปทรงแปลกตา หรือสามารถเดินเท้าจาก กิโลเมตรที่ 99 เข้าไปถึงถ้ำน้ำทะลุประมาณ 12 กิโลเมตร

ถ้ำประกายเพชร ภายในอ่างเก็บน้ำ เขื่อนรัชชประภา ยังมีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญอีกมากมายที่รอให้นักท่องเที่ยวเข้าไปเยี่ยมชม โดยเฉพาะถ้ำประกายเพชร เป็นอีกสถานที่หนึ่งที่มีความสวยงามแปลกตา มีหินปะการัง หินงอก หินย้อย ทีมีเอกลักษณ์โดดเด่น ความยาวภายในถ้ำประมาณ 100 เมตร เหมาะสำหรับให้นักท่องเที่ยวได้เข้าไปชมความงดงาม ซึ่งอุทยานแห่งชาติเขาสก ได้เข้าไปสำรวจความเหมาะสมและความปลอดภัยของนักท่องเที่ยวที่จะไปเที่ยวชม ปรากฏว่าเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเปิดบริการให้นักท่องเที่ยวเข้าไปเยี่ยมชมอีก สถานที่หนึ่ง เพื่อเป็นการส่งเสริมการท่องเทียวภายในอ่างเก็บน้ำเขื่อนรัชชประภา และทำให้นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศได้ประทับใจในการเข้ามา ท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติเขาสก จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ถ้ำสี่รู อยู่ห่างจากถ้ำน้ำ ทะลุประมาณ 2 กิโลเมตร โดยใช้เส้นทางเดียวกับถ้ำน้ำทะลุ สมัยก่อนเป็นที่อยู่อาศัยของผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ โดยมีทางออกจากถ้ำ 4 ช่องทาง

น้ำตกโตนกลอย เป็นน้ำตกที่มีความ สวยงาม เกิดจากคลองศก ลักษณะน้ำตกเป็นน้ำตกชั้นเดียวดิ่งลงมาจากหน้าผาสูงประมาณ 20 เมตร มีน้ำไหลแรงตลอดปี มีลานหินสำหรับพักผ่อนอยู่บนชั้นน้ำตก อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติประมาณ 7 กิโลเมตร ห่างจากตั้งน้ำ ประมาณ 1 กิโลเมตร

น้ำตกธารสวรรค์ เป็นน้ำตกที่เกิด จากลำห้วยบางพลูจืด ซึ่งไหลลงสู่คลองศก เป็นน้ำตกที่สวยงามอีกแห่งหนึ่ง น้ำตกลงมาจากหน้าผาชันพุ่งโค้งแบบรุ้งกินน้ำ อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติประมาณ 6 กิโลเมตร ห่างจากตั้งน้ำ ประมาณ 1 กิโลเมตร

น้ำตกบางเลียบน้ำ เกิดจากลำคลองศก เป็นน้ำตกชั้นเดียว น้ำไหลตลอดปี ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติประมาณ 4.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากถนนใหญ่กิโลเมตรที่ 112 ประมาณ 8 กิโลเมตร

น้ำตกบางหัวแรด เป็นน้ำตกที่มีขนาด ใหญ่และสวยงาม มีน้ำไหลแรงมาจากคลองศก เป็นน้ำตก 2 ชั้น ชั้นแรกไหลจากบางหัวแรดแล้วไหลลงคลองศก ชั้นที่สองอยู่ในคลองศก บริเวณโดยรอบน้ำตกกว้างขวางมาก เต็มไปด้วยหินเรียงรายตามธรรมชาติสวยงามแปลกตามาก อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติ 3 กิโลเมตร

น้ำตกแม่ยาย เป็นน้ำตกเพียงแห่ง เดียวภายในอุทยานแห่งชาติที่รถยนต์ไปถึงได้ อยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 (สุราษฎร์ธานี – ตะกั่วป่า) ตรงกิโลเมตร 113 เป็นน้ำตกชั้นเดียวสูงประมาณ 30 เมตร สวยงามมาก โดยเฉพาะฤดูฝนน้ำจะเต็มหน้าผาที่สูงชันกระจัดกระจายแตกฟองขาวโพลน อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติประมาณ 5.5 กิโลเมตร

น้ำตกวิ่งหิน เป็นน้ำตกที่อยู่ ใกล้น้ำตกบางหัวแรด ห่างเพียง 120 เมตร เป็นน้ำตกขนาดเล็ก สูงประมาณ 15 เมตร ที่น้ำไหลลงมารวมกับคลองศกที่บริเวณหัวแรด และในคลองศก ด้านล่างของน้ำตกลงมาประมาณ 20 เมตร จะมีก้อนหินก้อนโตๆ วางเรียงรายกันอยู่ในลำคลองเป็นจำนวนมาก ซึ่งสามารถที่จะเดินข้ามลำคลองโดยเดินข้ามไปบนก้อนหินได้ จุดนี้เรียกว่า “น้ำตกบางวิ่งหิน” เป็นจุดที่มองดูสวยงามอีกแห่งหนึ่ง อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติประมาณ 2.8 กิโลเมตร รถยนต์สามารถไปถึงได้ เหนือน้ำตกขึ้นไปประมาณ 40 เมตร จะมีที่สำหรับว่ายน้ำเรียกว่า “วังยาว” เป็นวังที่กว้างและยาว สามารถเล่นน้ำพร้อมกันได้ไม่ต่ำกว่า 500 คน

น้ำตกสิบเอ็ดชั้น เป็นน้ำตกที่เกิด จากน้ำในคลองบางแลน ไหลตกลงมาเป็นชั้นๆ ลดหลั่นกันมาตามร่องหน้าผา เป็นรูปขั้นบันได 11 ชั้น แต่ละชั้นสูงประมาณ 10 เมตร และห่างกันประมาณ 70 เมตร มีน้ำไหลตลอดปีไม่ขาดสาย ชั้นล่างสวยงามมากที่สุด มีแอ่งน้ำกว้างให้เล่นน้ำ และมีโขดหินวางเรียงรายอยู่ทั่วไปเหมาะสำหรับนั่งพักผ่อน อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติประมาณ 4 กิโลเมตร ต้องเดินทางโดยทางเท้า

บัวผุด พืชมหัศจรรย์แห่งเทือกเขาสก ในบรรดาพืชพรรณทั้ง หมดที่มีอยู่ในโลก บัวผุดหรือ Rafflesia ถือว่าเป็นดอกไม้ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด เพราะบัวผุดชนิด Rafflesia arnoldii ที่สำรวจพบในอินโดนีเซียนั้น มีเส้นผ่าศูนย์กลางกว่า 100 เซนติเมตร ส่วนบัวผุดพันธุ์ไทย หรือ Fafflesia kerrii มีดอกขนาดเล็กกว่า แต่ก็ยังคงมโหฬารไม่ใช่เล่น คือ 50-90 เซนติเมตร ยามที่มันออกดอกสีปูนแดงสดใสอย่กลางป่าดิบเขียวชอุ่มนั้น ถือเป็นภาพที่น่าตื่นตามาก

บัวผุดหรือที่ชาวบ้านทางภาคใต้ของไทย เรียกว่า "บัวตูม" จริง ๆแล้วเป็นพืชกาฝากซึ่งมีลักษณะเป็นเส้นใยอาศัยอยู่ในรากและลำต้นของเถาไม้ เลื้อยวงศ์อง่นป่า ชื่อ "ย่านไก่ต้ม" โดยบัวผุดจะอาศัยดูดกินแร่ธาตุและน้ำจากย่านไก่ต้ม โดยต้นแม่ก็ยังคงมีชีวิตอยู่ พวกเราจะเห็นบัวผุดได้ก็เฉพาะยามเมื่อมันต้องการผสมพันธุ์กัน คือ จะเริ่มมีตาดอกเป็นปุ่มกลมเล็กๆ โตขึ้นที่ผิวของย่านไก่ต้ม แล้วใช้เวลา 9 เดือน ขยายขนาดจนเท่ากับหัวกะหล่ำยักษ์ จากนั้นก็ใช้เวลาไม่เกิน 7 วัน ในรอบปีให้ดอกบาน ทว่าดอกตัวผู้และดอกตัวเมียแยกกันอยู่ จึงต้องเหมาะเหม็งมากในช่วงเวลาบานแมลงวันจึงจะช่วยผสมเกสรให้ได้ จึงถือว่ามีความเสี่ยงสูงในการสูญพันธุ์

ชาวป่ามาเลเซีย อินโดนีเซีย รวมถึงไทย มีความเชื่อว่าดอกตูมของบัวผุด ถ้านำมาต้มให้หญิงหลังคลอดบุตรดื่ม มดลูกจะเข้าอู่เร็วขึ้น ซึ่งได้มีการพิสุจน์ทางการแพทย์แล้วว่า ไม่มีสรรพคุณดังกล่าวแต่อย่างใด ในเมืองไทยจะพบบัวผุดได้ตั้งแต่คอคอดกระ จังหวัดระนอง เรื่อยลงไปตามแนวเทือกเขาภูเก็ต จนสุดชายแดนที่นราธิวาส โดยอุทยานแห่งชาติเขาสก จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นแหล่งชมบัวผุดแหล่งใหญ่ที่สุด มีบัวผุดทยอยบานให้ชมทั้งปี แต่เป็นที่นิยมไปชมกันมากในฤดูแล้งช่วงเดือนพฤศจิกายน- เมษายน เพราะดินป่าง่าย แต่เขาสกก็ได้ผ่านบทเรียนอันเจ็บปวดมาแล้วจากอดีตในการสูญเสียบัวผุดที่ควน ลูกช้าง เพราะในอดีตยังขาดความเข้าใจในชีวิตอันเปราะบางของมัน จึงมีผู้แห่กันไปชมบัวผุด โดยมีการเหยียบย่ำเถาย่านไก่ต้ม เหยียบย่ำดอกอ่อน และเหยียบย่ำตาดอกขนาดเล็กที่เพิ่งผุดขึ้นมา (โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์) ทั้งนี้เพื่อเข้าไปชมและถ่ายรูปกับดอกบัวผุดให้ใกล้ชิดที่สุด ส่งผลให้บัวผุดสาบสูญไปจากควนลูกช้าง แม้ปัจจุบันบัวผุดบริเวณกิโลเมตรที่ 111 และที่เขาสองน้อง ก็มีจำนวนดอกลดน้อยลง และขนาดดอกในรอบ 2 ปี (พ.ศ. 2545-2546) ที่ผ่านมาก็เล็กลงจนน่าตกใจทีเดียว

อุทยานแห่งชาติเขาสก และทางกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ได้เล็งเห็นความเร่งด่วนของสถานการณ์ดังกล่าว จึงได้ออกมาตรการป้องกันรักษาดอกบัวผุด โดยออกสำรวจ เมื่อพบดอกใกล้บานจะทำการล้อมรั้ว ติดป้ายห้ามเข้าใกล้ดอก และสร้างสะพานไม้ยกระดับให้ยืนชมดอกอยู่ห่าง ๆ บนสะพานไม้ ไม่ให้มีการลงไปเหยียบย่ำพื้นดินหรือเถาย่านไก่ต้มอีกต่อไป นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ชาวบ้านเป็นไกด์ท้องถิ่นพานักท่องเที่ยวเข้าชมบัว ผุด เพื่อให้เกิดรายได้แก่ชุมชนอันจะนำมาซึ่งความรัก ความเข้าใจ ความหวงแหน และการอนุรักษ์แหล่งชมดอกบัวผุดได้อย่างยั่งยืนตลอดไป

เส้นทางศึกษา ธรรมชาติ “สันยางร้อย” เป็นเส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าดิบชื้น ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร เส้นทางขึ้นและลงเขาผ่านลำห้วยและผืนป่าดิบชื้นที่อุดมสมบูรณ์ ผืนป่าแน่นทึบไปด้วยพืชพรรณทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่ เช่น เฟิน หวาย เต่าร้าง ยางเสียน กระบาก ฯลฯ ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1-2 ชั่วโมง จุดเริ่มต้นของเส้นทางศึกษาธรรมชาติอยู่บริเวณศูนย์บริการนักท่องเที่ยว

แผนที่และข้อมูลเพื่อการเดินทาง

( ที่มา holidaythai.com )

เกาะล้าน (Koh-Larn ) ณ พัทยา

2014-08-20T05:55:00.000-07:00

เสียงหวูดเรือเมล์ดังขึ้นแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ที่ส่งกำลังไปขับใบพัดใต้ท้องเรือให้ตีน้ำแตกกระจายเป็นฟองฝอย ก่อนที่เรือเมล์2ชั้น บรรทุกนักท่องเที่ยวเต็มลำเรือจนแทบล้นทะลักออกมาตามระเบียงด้านข้าง จะค่อยๆเคลื่อนตัวถอยออกจากฝั่ง แล้วหันหัวเรือกลับมุ่งหน้าสู่ท่าหน้าบ้านที่เกาะล้าน อันเป็นจุดหมายปลายทางของเรา

คงเป็นเพราะตรงกับช่วงวันหยุดยาว (12 สิงหา )และประจวบกับมีข่าวน้ำมันรั่วที่เกาะสะเม็ด จึงทำให้นักท่องเที่ยวแห่มาเที่ยวที่เกาะล้านกันมากกว่าปกติ กว่าจะขับรถผ่าการจราจรอันคับคั่งของเมืองพัทยาในวันหยุดมาถึงแหลมบาลีฮาย และตระเวนหาที่จอดรถได้ ก็กินเวลาไปเกือบชั่วโมง แถมโดนค่าฝากรถอันหฤโหดของที่นี่ คันละ200บาท/คืน ตามด้วยค่ามอเตอร์ไซต์รับจ้างจากที่ฝากรถมาถึงจุดขึ้นเรือ ระยะทางไม่ถึง2กิโลเมตร โสนราคากันตั้ง50บาท นี่มันขูดรีดกันชัดๆ นี่หว่า ..น่าจะให้ คสช.มาจัดระเบียบที่นี่บ้างคงจะดีไม่น้อย...

เรื่อเมล์ เคลื่อนออกจากแหลมบาลีฮายมาได้ไม่ไกลนัก เราหันกลับไปมองที่ชายฝั่ง เห็นผู้คนมากมายยังคงเดินทางเข้ามารอขึ้นเรืออย่างไม่ขาดสาย
เรือจากแหลมบาลีฮายที่ไปเกาะล้าน จะมีท่าเทียบเรือใหญ่ๆอยู่2จุด คือท่าหน้าบ้าน และท่าหาดตาแหวน แล้วแต่ว่าที่ไหนใกล้ที่พักกว่าก็เลือกขึ้นได้ตามอัธยาศัย ส่วนทริปนี้เราจองที่พักใว้แถวตัวเมือง เลยเลือกขึ้นลำที่จะไปท่าหน้าบ้าน

เกาะล้านอยู่ห่างจากชายฝั่งพัทยา 7 ก.ม. นั่งเรือโดยสารใช้เวลา 45 นาที หากเดินทางโดยเรือเร็วหรือสปีดโบ็ทจะใช้เวลาเพียง 15 นาทีเท่านั้น มีพื้นที่ประมาณ 4 ตาราง กิโลเมตร มีชายหาดที่สวยงามหลายแห่ง ส่วนใหญ่คึกคักไปด้วยนักท่องเที่ยวที่มาเล่นน้ำ เพราะน้ำทะเลที่เกาะล้านนี้ใสมากๆ สีฟ้าครามปนเขียวมรกรตเหมือนฝั่งอันดามันเลย

เกาะล้านมีชายหาดที่สวยงามหลายแห่ง ส่วนใหญ่คึกคักไปด้วยนักท่องเที่ยวที่มาเล่นน้ำ ดูปะการัง เล่นกีฬาทางน้ำ เช่น เรือลากร่มชูชีพ เรือสกี สกู๊ดเตอร์ โดยเฉพาะที่หาดตาแหวน หาดทองหลาง หาดนวล และหาดเทียน ส่วนหาดแสมบรรยากาศเงียบสงบกว่าหาดอื่น บริเวณเกาะล้าน และเกาะเล็ก ๆ ที่อยู่รอบ ๆ เช่น เกาะครก และเกาะสาก เป็นแหล่ง ตกปลาดำน้ำดูปะการัง ทั้งแบบน้ำลึกและน้ำตื้น และเป็นสถานที่ฝึกหัด เรียนดำน้ำ

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง.. ภูเขาและบ้านเรือนที่เคยเป็นจุดเล็กๆเมื่อมองมาจากฝั่งพัทยาเริ่มใหญ่ขึ้นทุกขณะ บ้านสองชั้นยกเสาสูงสีสันสดใสกระจายรายล้อมไปตามชายฝั่ง คงเป็นบ้านพักสำหรับนักท่องเที่ยวเพราะแต่งแต้มสีสันสดใส ทั้งเขียว ฟ้า ส้ม แดง ชมพู ม่วง สลับกันไป ดึงดูดสายตาแก่ผู้มาเยือนได้ดีทีเดียว..
นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ ต่างชี้ชวนกันดูภาพที่ปรากฎอยู่เบื้องหน้า ราวสิ่งแปลกใหม่ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต แม้แต่เราเองก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ เพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกในชีวิตเหมือนกันที่ได้มาเยื่อน เกาะล้านแห่งนี้

ใกล้เกาะล้านเข้ามา จะมองเห็นเกาะเล็กๆทางด้านขวาของลำเรือ เกาะนี้มีชื่อว่า "เกาะครก " เป็นเกาะขนาดเล็กอยู่ในอ่าวพัทยา ห่างจากฝั่งประมาณ 8 กม. เกาะโดยรอบเป็นโขดหินมีหาดทรายอยู่เพียงหาดเดียวซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะ คือ หาดเกาะครก มีความยาวเพียง 100 เมตรเศษ ซึ่งนักท่องเที่ยวสามารถดำน้ำดูปะการังได้

ส่วน "เกาะสาก" ที่ เป็นเกาะคู่กัน อยู่ห่างจากเกาะล้านไปประมาณ 600 เมตร หรืออยู่ทางทิศตะวันตกของแหลมพัทยา ห่างออกไปประมาณ 10 กม. ซึ่งครั้งนี้เราไม่ได้ผ่านเลยไม่มีรูปมาให้ชมกัน เกาะสากเป็นเกาะขนาดเล็กโค้งเป็นรูปเกือกม้าหงาย มีหาดทรายอยู่ 2 หาด คือหาดทรายบริเวณอ่าวด้านเหนือ ซึ่งมีความยาวประมาณ 250 เมตร เรือนำเที่ยวมักจะจอดให้นักท่องเที่ยวลงเล่นน้ำบริเวณนี้ อีกหาดหนึ่งคือ หาดทางตอนใต้ของเกาะซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับหาดแรก และมีทางเดินติดต่อกันได้หาดนี้เป็นหาดเล็กๆยาวประมาณ 80 เมตร มีแนวปะการังอยู่บริเวณด้านหน้า นักท่องเที่ยวสามารถดำน้ำดูปะการังในบริเวณนี้ได้

หันกลับไปมองชายฝั่งพัทยาที่เราเพิ่งจากมาอีกครั้ง เห็นตึกสูงตะหง่านตั้งเด่นสง่าท่ามกลางการจราจรที่แออัด ต่างกับ"เกาะล้าน" ที่อยู่เบื้องหน้าเราราวฟ้ากับเหว บ้านเมืองที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจร ไม่มีรถทัวร์ ไม่มีแทกซี่ มีเพียงรถสองแถววิ่งรับส่งนักท่องเที่ยวที่นานๆทีจะผ่านมาให้เห็นสักคัน..

อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าแล้วสินะ ที่อุ้งเท้าเราจะได้สัมผัสแผ่นดินแห่งนี้เป็นครั้งแรก ภูเขาลูกเล็กๆทอดตัวอยู่ด้านหลังบ้านเรือนที่วางเรียงรายมีต้นไม้ขึ้นคลุมเขียวขจีไปทั้งลูก มองจากตรงนี้แล้วรู้สึกสบายตาสบายใจจริงๆ

เรายื่นหน้าออกไปรับลมทะเลที่กำลังพัดเข้าหาชายฝั่ง เคลิบเคลิ้มไปกับการโยกตัวขึ้นลงของเรือตามจังหวะการกระเพื่อมของคลื่นทะเล ยังไม่ทันที่หนังตากำลังจะปิด ก็ได้ยินเสียงหวูดเรือดังขึ้นอีกครั้ง บอกให้รู้ว่าเราได้มาถึงจุดหมายปลายทางแล้ว "ท่าหน้าบ้าน" ณ เกาะล้าน นั่งเอง

เรือเมล์2ชั้นเคลื่อนเข้ามาจอดนิ่งสงบตรงเทียบท่าเรือเพื่อให้ผู้โดยสารลง ท่ามกลางผู้คนมากมายที่ต่างเบียดเสียดกันลงจากเรือไม่รู้จะรีบไปไหนกัน สงสัยคงติดนิสัยการใช้ชีวิตในเมืองใหญ่กันมากระมัง...
      อีกมุมหนึ่งของความเร่งรีบวุ่นวาย ยังมีความเงีบบสงบและเปลี่ยวเปลี่ยวให้ได้เห็น อย่างเก้าอี้สีฟ้าตัวน้อยนี้.. ชีวิตคนเราก็เช่นกัน ต่างมีหลายแง่มุม อยู่ที่เราจะเปิดตาเปิดใจเลือกมองในมุมที่ต่างออกไปหรือไม่

ระหว่างทางเดินไปที่พัก อดไม่ได้ที่จะเก็บภาพบรรยากาศรอบๆท่าเทียบเรือเอาใว้ มีมุมสวยๆชวนมองหลายมุม โชคดีที่วันนี้ท้องฟ้าเป็นใจ จึงทำให้ได้ภาพสวยๆของท้องทะเลสีครามปนเขียวมรกรต

เรือหาปลาและเรือตกหมึกหลายลำ จอดทอดสมอรอพานักท่องเที่ยวออกตระเวนล่าหมึกในตอนกลางคืน

วันนี้ลมทะเลพัดเบาๆเย็นสบาย คลื่นค่อนข้างเงียบสงบพอให้เรือกระเพื่อมไหวเอน แสงแดดสาดส่องทะลุผืนน้ำลงกระทบกรวดหิน ดิน ทรายเบื้องล่างสะท้อนให้เห็นสีฟ้าครามสดใสเปล่งประกายสวยงาม..

เรือเมล์จอดทอดสมอรอรับนักท่องเที่ยวกลับสู่แผ่นดินใหญ่

จากท่าเรือหน้าบ้านเลี้ยวซ้ายผ่านหน้าเซเว่นอีเลเว่น เดินลัดเลาะมาตามทาง เลี้ยวซ้ายอีกครั้ง แล้วเดินเข้าซอยมาไม่กี่เมตรก็มาถึงที่พักพิงในค่ำคืนนี้ของเรา..."บ้านริมน้ำ"

บรรยากาศรอบๆที่พักเรา.. ห้องที่เราพักอยู่ติดทะเล มองออกไปเห็นวิวทะเลสวยงาม น้ำทะเลสีฟ้าครามใสจนมองเห็นพื้นหินเบื้องล่าง ด้านหลังมีภูเขาขนาดย่อมคลุมด้วยต้นไม้เขียวขจีทอดตัวโอบล้อมบ้านเรือน ประหนึ่งป้อมปราการยักษ์ เรานั่งเอนหลังพิงระเบียงหน้าห้องพัก รับลมทะเลเย็นสบาย พอได้คลายความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง ก่อนจะออกไปตระเวนทัวร์รอบๆเกาะในตอนเย็น

สายตาเหลือบมองไปเห็นลุงคนหนึ่งกำลังพายเรือกลับเข้าฝั่ง ข้างหลังแกมีเจ้าตูบแสนรู้ตัวหนึ่งนั่งนิ่งสงบเสงี่ยมเจียมตัว สงสัยจะไปช่วยลุงแกหาปลา เป็นภาพที่แสดงถึงมิตรภาพและความผูกพันธ์ระหว่างคนกับสุนัขได้ดีทีเดียว

บรรยากาศภายในห้องพักของเรา .. เตียงนอนขนาดใหญ่นอนได้ 2-3 คนแบบสบายๆ โซฟาด้านข้างสามารถพับลงเป็นที่นอนได้อีกหนึ่งที่ มีตู้เย็นขนาดเล็ก และทีวีจอแบนขนาดใหญ่ทันสมัย โดยภาพรวมแล้วถือว่าตกแต่งได้สวยงามลงตัวเลยทีเดียว..

ระเบียงด้านนอกมีโต๊ะญี่ปุ่นตัวเล็กใว้สำหรับวางของหรือจะตั้งวงก็ยังได้ ด้านข้างมีม้านั่งยาววางติดผนัง ใว้ให้นั่งรับลมชมวิวฝั่งทะเล เผื่อใครอยากปลดปล่อยอารมย์ฟุ้งซ่านภายในให้กระแสคลื่นซัดพาออกไปทิ้งในทะเล

จากระเบียงหน้าห้องพัก มองออกไปเห็นท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีจากฟ้าครามเป็นขาวหม่นปนควันบุหรี่ คลื่นทะเลเริ่มกระเพิ่มสูงตามแรงลม ประหนึ่งเครื่องส่งสัญญาณจากธรรมชาติบ่งบอกให้รู้ว่า อีกไม่นานสายฝนคงจะมาเยือน..
เรานั่งเกาะขอบราวระเบียงหย่อนเท้าแกว่งไปมาอย่างสบายใจ ทำชีวิตให้อยู่กับปัจจุบันขณะ ไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องทุกข์ร้อนใจ ดื่มด่ำกับความสุขที่อยู่เบื้องหน้า อดีต อนาคต ปล่อยวางเอาใว้ก่อน หาใช่เวลาที่จะหยิบฉวยมันขึ้นมาพิจารณาในตอนนี้ไม่..

มุมเหงาๆ ตรงทางเดินระหวางห้องพัก หลังดวงอาทิตย์นลับขอบฟ้า โคมไฟที่ประดับอยู่ตามทางเดินจะทำหน้าที่ส่องแสงแทนดวงตะวัน

จากจุดชมวิวบนเขานม.. เราเช่ามอเตอร์ไซต์จากที่พัก ขับตระเวณชมวิวตามหาดต่างๆ และมาจบลงตรงจุดชมวิวบนเขานมแห่งนี้ โชคไม่ดีที่ฝนเริ่มลงเม็ดเลยไม่ได้เก็บภาพในช่วงเย็นตามหาดต่างๆมาฝาก..ถือว่าครั้งนี้มาสำรวจเส้นทางก่อนแล้วกัน คราวหน้าถ้ามีโอกาสได้มาอีกครั้งจะเก็บไห้ครบทุกหาดอย่างแน่นอน

ค่ำคืนที่เงียบสงบบนเกาะเล็กๆกำลังจะผ่านไป เกาะที่ยังไม่มีแสงสีเสียงและความเจริญเข้ามากลืนกินมากจนเกินไป วิถีชีวิตผู้คนแห่งท้องทะเล ยังคงดำเนินอยู่ให้เห็นท่ามกลางบ้านพักรีสอร์ทที่กำลังขยายตัวรับนักท่องเที่ยวที่หลั่งไหลมาเยือนอย่างไม่ขาดสาย คงอีกไม่นาน ..ที่นี่คงจะถูกความเจริญกลืนหายทำลายวิถีชิวิตผู้คนชาวเลไปเหมือนกับเกาะอื่นๆที่เคยเห็นมา

ไฟหน้าระเบียงปิดไปนานแล้ว.. เรานั่งมองย้อนกลับไปยังชายฝั่งพัทยา เห็นแสงไฟตามตึกสูงและโรงแรมระดับ5ดาว ยังคงสว่างไสวอย่างไม่รู้จักหลับ ท่ามกลางความมืดมิดและเงียบสงบของท้องทะเล บางครั้งก็อดหวาดกลัวไม่ได้เมื่อนึกถึงท้องทะเลที่คลุ้มคลั่งยามพายุฝน กระหน่ำ มันพร้อมที่จะกลืนกินทุกชีวิตในที่ล่องลอยท้าทายอยู่กลางสมุทร มิน่าเล่า..เขาถึงเปรียบทะเลเหมือนกับผู้หญิง..ในยามที่เธอเงียบสงบก็ดูน่า รัก สดใส สวยงาม แต่ถึงคราวที่เธอโมโหเกรี้ยวกราดมันน่ากลัวไม่ต่างจากทะเลยามคลุ้มคลั่งดีๆ นี่เอง..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เช้าวันใหม่

แม้จะไม่มีเสียงไก่ขันให้ได้ยิน แต่เวลาบนหน้าปัดโทรศัพท์มือถือ ก็บอกให้รู้ว่าใกล้จะเช้าแล้ว เราตื่นมารับลมทะเลยามเช้าคนเดียว ขณะที่คนอื่นๆยังคงนิทราหลับไหลอย่างมีความสุข มองไปที่ท่าเทียบเรือ เห็นเรือเมล์2-3 ลำ วิ่งเข้ามาจอดเที่ยบท่า รอรับส่งผู้คนที่จะกลับขึ้นสู่แผ่นดินใหญ่ ท้องทะเลยามเช้ายังคงเงียบสงบ สายลมบางเบาโชยผ่านมาถึงริมระเบียงทำให้คนนั่งมองท้องฟ้ารู้สึดสดชื่นขึ้นมา อย่างประหลาด

ที่ขอบฟ้าเบื้องบูรพาด้านชายฝั่งพัทยา.. แสงสีทองค่อยๆโผล่ออกมาจากกลุ่มเมฆหลังแนวเขา ขับไล่ความมืดมิดแห่งรัตติกาลให้เลือนหายไป ภาพตึกสูงใหญ่ และโรงงานอุตสาหกรรมที่กระจายตามแนวชายฝั่งค่อยๆฉายชัดขึ้นให้เห็น เรือหาปลาขนาดเล็กหลายลำ ลอยห่างออกไป บ้างกำลังวิ่งหันหัวกลับเข้าสู่ฝั่ง วงจรแห่งวิถีชีวิตของผู้คนชาวเลกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง พร้อมการกลับมาของแสงตะวันในเช้าวันใหม่..

สายมากแล้ว ...หลังจากรัปทานอาหารมื้อเช้าแบบง่ายๆสไตล์อเมริกัน ที่ทางบ้านพักจัดใว้ให้เรียบร้อยแล้ว ก็ได้เวลาตระเวนเที่ยวรอบเกาะอีกครั้ง คราวนี้เรามุ่งหน้าสู่หาดตาแหวน เพื่อไปเล่นน้ำทะเลกัน

หาดตาแหวน..เป็นหาดชื่อดังก้องโลก เป็นหาดที่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ต่างหลั่งไหลมาปีละเป็นจำนวนมาก หาดตาแหวน มีลักษณะเป็นอ่าวเว้า ชายหาดมีความยาวประมาณ 800-900 เมตร มีทรายที่ขาวสะอาดและละเอียดมาก นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวที่หาดตาแหวน มีหลายชนชาติ เช่น จีน ไต้หวัน ฮ่องกง อินเดีย ญี่ปุ่น ไทย เวียดนาม อินโดนนีเซีย อเมริกา และประเทศแถบโซนยุโรป เป็นต้น

ระหว่างรอเพื่อนๆเล่นน้ำกัน เราก็ขี่เจ้าฟีโน่ ขนาด110 ซีซี ย้อนกลับขึ้นมาที่จุดชมวิวด้านบน เพื่อเก็บภาพจากมุมสูงของหาดตาแหวน เนื่องจากท้องฟ้าบางช่วงมีเมฆปกคลุม ต้องรอจังหวะที่แสงโผล่พ้นออกมาจากกลุ่มเมฆ ส่องกระทบผิวน้ำ ถึงจะได้ทะเลสีฟ้าครามปนเขียวมรกรตสวยงามอย่างที่เห็น

นักท่องเที่ยวต่างชาติที่มากับกรุ๊ปทัวร์กำลังจับกลุ่ม รอลงเล่นน้ำทะเลกัน

สำหรับคนชอบเล่นกีฬาทางน้ำ สกู๊ตเตอร์เป็นอีกหนึ่งทางเลือกสำหรับผู้ที่ชื่นชอบความเร็วบนผิวน้ำ โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวต่างชาติ

จากที่ได้ตะเวนตามจุดต่างๆบนเกาะล้าน.. จุดชมวิวหาดตาแหวน นับว่าเป็นจุดชมวิวที่สวยที่สุดของเกาะล้าน เพราะมองเห็นทั้งเวิ้งทะเล ภูเขา เรื่อโดยสาร และผู้คนที่กำลังเล่นน้ำกันอย่างมีสนุกสนาน เรียกว่าเป็นมุมที่มีองค์ประกอบหรือซัปเจคที่บอกเล่าเรื่องราวได้อย่างลงตัว ไม่ใช่เห็นแต่น้ำทะเลกับภูเขาอย่างเดียว

มองจากข้างบนลงไป เห็นนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติตัวกระจิ๊ดริด กำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ท้าทายรังสียูวีจากดวงอาทิตย์ที่เริ่มแผดแสงแรงกล้า

ก้อนเมฆสีขาวนวล เริ่มกระจายตัวปกคลุมท้องฟ้า แต่ก็ยังพอมองเห็นแผ่นฟ้าสีครามสดใส พอให้อุ่นใจได้ว่าคงอีกนานหากเมฆฝนจะมาเยือน

ตรงท่าเทียบเรือหาดตาแหวน เรื่อเมล์นำนักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ท่าเทียบเรือฝั่งนี้ สวยงามและดูดีกว่าที่ท่าหน้าบ้าน แต่เสียตรงที่อยู่ห่างไกลจากตัวเมือง ต้องนั่งรถกลับเข้าไปในเมืองอีก ซึ่งอาจไม่สะดวกสำหรับคนที่จองห้องพักใว้ในตัวเมือง หรือริมทะเลฝั่งพัทยา..

เกือบ11โมงครึ่ง ใกล้เวลาเช็คเอาท์แล้ว เราถึงได้ออกจากหาดตาแหวน มุ่งหน้ากลับบ้านริมน้ำ ทางลงจากเขาบางช่วงค่อนข้างสูงชัน ทำให้ต้องแตะเบรกช่วยตลอดเวลาลง ด้วยความที่เราไม่ชำนาญเส้นทาง และห่างเหินจากการขี่เจ้าสองล้อเครื่องมานานหลายปี จึงไม่กล้าใช้ความเร็วมากนัก อีกทั้งการขี่เมอร์เตอร์ไซต์รอบๆเกาะ ก็เพื่อการกินลมชมวิว หาใช่การพนันขันแข่งอย่างแก็งเด็กแว้นในกทม.ไม่ จึงไม่มีความจำเป็นต้องใช้ความเร็วแต่อย่างไร ทำให้การเดินทางตลอดทั้งทริป เป็นไปด้วยความสวัสดิภาพ ..(จริงๆแล้ว แอบเสียวอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน เวลาลงเขา)

      เราเก็บข้าวของ เช็คเอาท์ และอำลา บ้านริมน้ำ ออกมาเมื่อจวนใกล้เที่ยงแล้ว ที่ท่าเรือวันนี้เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวจำนวนมากต่อแถวยาวเหยียดรอขึ้น เรือกลับสู่ฝั่ง
      วันพักผ่อนที่แสนสุขบนเกาะเล็กๆที่ นับว่าสวยงามมากอีกเกาะหนึ่ง กำลังจะจบลง แต่การเดินทางแสวงหาความสุขมาเติมเต็มให้กับชีวิตของเรา ยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดลงเมื่อไร ตราบที่ยังมีลมหายใจ และเงินในกระเป๋ายังมีพอ...
      แล้วพบกันใหม่ในทริปต่อไป...สวัสดีครับ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ข้อมูลเพิ่มเติม

การเดินทางไปเกาะล้าน
1 โดยรถยนต์ส่วนตัว
จากเมืองพัทยาให้วิ่งรถตามถนนสุขุมวิทผ่านพัทยาเหนือ-พัทยากลาง-พัทยาใต้ มาเรื่อยจนมาเจอแยกเข้า "พัทยาใต้" ก็เลี้ยวตามป้ายเข้ามา แยกนี้จะสังเกต ไม่ยากเพราะจะมีป้ายบิ๊กซีที่เห็นแต่ไกลเลี้ยวเข้า ถนนพัทยาใต้ มาแล้วตรงตาม ทางมาเรื่อย จนมาเจอกับแยกไฟแดงแรกก็ให้เลี้ยวซ้ายวิ่งมาเรื่อย พอเห็นสะพานทางยกระดับ ก็วิ่งขึ้นสะพานมาเลย ลงสะพานมาอีกนิดก็จะมาเจอท่าเรือ เลี้ยวขวาหาที่จอดรถ

ที่จอดรถมี 2 จุด คือ
- ที่ท่าเรือมีลานจอดรถอยู่ จอดฟรี แต่ก็จอดรถกันได้ไม่เยอะนัก แถมยังออกแบบสำหรับเป็นที่จอดรถบัส
- ฝั่งตรงข้ามกับท่าเรือมีที่รับฝากรถอยู่ ให้มองหาตึกสีฟ้า แล้ววิ่งรถเข้ามาที่ข้างตึกได้เลยคิดค่าบริการวันละ 40 บาท ถ้าจอดค้างคืนไว้ก็ 80 บาท
2. โดยรถโดยสารประจำทาง
จากกรุงเทพ ฯขึ้นรถบัสได้ที่สถานีขนส่งเอกมัยช่องขายตั๋วของ บ.รถรุ่งเรือง จะอยู่ข้างๆ ประตู สังเกตว่าเป็นช่อง หมายเลข 48 สถานีขนส่งหมอชิต 2 ให้ใช้ทางเข้าที่ชั้นล่าง ตรงประตูที่ 3 เมื่อถึงท่ารถจะมีรถสองแถว จอดเข้า คิวรอให้ บริการอยู่ บอกเขาว่าไปท่าเรือบาลีฮาย หรือบอกไปท่าเกาะล้านก็ได้ ค่ารถโดยสารประมาณ 30 บาท ข้อมูลเรื่องรถ เพิ่มเติม โทรสอบถามจาก บ.รถรุ่งเรือง เอกมัย 0-2712-3928 หมอชิต 2 0-2936-3509 พัทยา
038 429 877
3. โดยรถตู้
ขึ้นที่หน้าโรงหนังเซ็นจูรี่ อนุสาวรีย์ชัย ฯ ใช้เวลาเดินทาง 2 ชั่วโมงรถจะมาส่งที่ท่าเรือแหลมบาลีฮาย ค่ารถตูู้้คนละ
150 บาท มีรถออกกันทุกชั่วโมง ตั้งแต่ 6.00 - 20.00 น. สอบถามโทร 086 374 5695 ,086 703 6779

จากท่าเรือแหลมบาลีฮายไปเกาะล้าน
ท่าเรือแหลมบาลีฮาย มี เรือเมล์ ให้บริการ ค่าเรือคนละ 30 บาท ใช้เวลาเดินทาง 45 นาที

ตารางเวลาเดินเรือจากแหลมบาลีฮาย พัทยา- เกาะล้าน ท่าเรือหน้าบ้าน
เที่ยวไป 7.00 น. 10.00 น. 12.00 น. 14.00 น. 15.30 น. 17.00 น. 18.30 น.
เที่ยวกลับ 6.30 น. 7.30 น. 9.30 น. 12.00 น. 14.00 น. 17.00 น. 18.00 น.
ตารางเวลาเดินเรือจากแหลมบาลีฮาย พัทยา - เกาะล้าน ท่าเรือหาดตาแหวน
เที่ยวไป 8.00 น. 9.00 น. 11.00 น. 13.00 น.
เที่ยวกลับ 13.00 น. 14.00 น. 15.00 น. 16.00 น.

ยังมีเรืออีกแบบที่พาไปขึ้นที่หาดทองหลาง ที่หาดนี้จะไม่มีท่าให้เทียบเรือต้องลงเรือหางยาวอีกต่อมาขึ้นที่หาด แต่ก็จะได้ชมปะการังผ่านกระจกที่ท้องเรือหางยาวแล้ว ค่าเรือก็จะรวมค่าเก้าอี้ริมหาดไว้ด้วย ค่าเรือแบบนี้ ไป-กลับ คนละ 150 บาท เรือมีออกวันละ 4 เที่ยวคือ 8.30, 9.30 11.00 และ 13.00 น

ที่พัก (หาดตาแหวน)
1. ตาแหวน บีช รีสอร์ท / Barberry Kohlarn (บริการห้องพัก และ อาหาร)
โทร. 084 868 3253 แฟกซ์ 038 434 216
www.barberrykohlarnresort.com E-mail : barberry-kohlarn@hotmail.com
2. ฉิมพลี เกาะล้าน (บริการห้องพัก และ อาหาร)
272/120 หมู่ 5 ซ.โพธิสาร ต.นาเกลือ อ.บางละมุง จ.ชลบุรี (เมืองพัทยา) 20150
โทร. 081 847 8692, 038 434 040 แฟกซ์ 038 434 041
Bangkok Office : 02 337 5870 แฟกซ์ 02 337 5884
3. สุขขีบีช รีสอร์ท (บริการห้องพัก และ อาหาร)
โทร. 038 434 188, 084 670 1827 แฟกซ์ 038 434 189
www.baansukkee.com E-mail : admin@baansukkee.com
ที่กิน
1. ครัวลมทะเล อาหารตามสั่ง อาหารทะเล ส้มตำรสแซ่บ!!
พิกัด : ด้านหน้าที่พัก ตาแหวน บีช รีสอร์ท (หาดตาแหวน)
2. เกาะล้าน อาหารทะเล รวมมิตรอาหารทะเล ลวก-จิ้ม
พิกัด : ห่างจากท่าหน้าบ้าน ประมาณ 400 เมตร
โทร. 087 614 4771, 081 576 9561
3. พวงพยอม ซีฟู้ด อาหารทะเลสดๆ
พิกัด : บนชายหาดแสม
โทร. 086 151 4309, 081 377 0874

ที่เที่ยว / กิจกรรมทางน้ำ
1. จุดชมวิวเขานม เป็นจุดชมวิวที่สวยที่สุดบนเกาะล้าน ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆกับหาดแสม สามารถเดินจาก
หาดแสม หรือนักท่องเที่ยวจากหาดอื่น สามารถเช่ามอเตอร์ไซด์ขึ้นไปยังจุดชมวิวเพื่อชมความสวยงามของท้องทะเลสีคราม ของเกาะล้านได้
2. หาดตาแหวน เป็นหาดยอดนิยมของทางชาวไทยและชาวต่างชาติ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของ
เกาะล้าน เป็นชายหาดที่มีความสวยงามด้วยหาดทรายขาวสะอาด และน้ำทะเลใส เดินทางสะดวกเนื่องจากมีท่าจอดเรือ รับ - ส่ง นักท่องเที่ยวของตัวเอง
3. กิจกรรมทางน้ำ เช่น เจ็ทสกี, บานาน่า โบ้ท, ห่วงยางเช่า, เครื่องเล่นลอยน้ำ เป็นต้น

อุ้มผาง แผ่นดินลอยฟ้า ตอนที่3

2014-08-16T07:47:00.001-07:00

สายลมแห่งขุนเขาบนยอดดอย พัดหอบเอาละอองฝนปลิวฟลุ้งมาประทะใบหน้าของเราจนเปียกชุ่ม ผมขยับปีกหมวกลายพรางบนหัวให้หันไปทางด้านที่ลมพัดเขาหา พอได้ปิดบังใบหน้าจากละอองฝนลงได้บ้าง แม้จะยังอยู่ในช่วงฤดูฝน แต่อุณหภูมิบนยอดดอยในยามเช้าบวกกับความเย็นยะเยียกจากสายฝนทำให้อากาศบนนี้ไม่ต่างกับเหมันตฤดูมากนัก

ทอดสายตามองไกลออกไปในหุบเขาเบื้องล่าง ไอหมอกสีขาวนวลกำลังเริงระบำพลิ้วไหวไปตามท่วงทำนองในยามที่สายลมพัดผ่าน บ้างม้วนตัวขึ้นจากยอดไม้อย่างเชื่องช้า เหมือนเด็กขี้เกียจลุกจากเตียงนอนอันแสนอบอุ่นในเช้าที่เหน็บหนาว

เราเดินฝ่าสายฝนขึ้นมาถึงยอดดอยแห่งนี้ได้สักพัก ก็ได้เห็นจุดชมวิวที่สวยที่สุดของอุ้มผาง ณ " ดอยหัวหมด" บนดอยแห่งนี้เป็นจุดที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะต้องแวะขึ้นมาทัศนาหากได้มาถึงอุ้ม ผาง เพราะจุดชมวิวบนนี้สามารถมองเห็นแผ่นดินลอยฟ้าได้ไกลสุดลูกหูลูกตา และถ้าโชคดียังมีโอกาสได้เห็นทะเลหมอกสวยๆจากบนนี้ด้วย แต่โชคไม่ดีสำหรับเราเพราะสายฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมาตั้งแต่เช้าทำให้เมฆหมอกกระจายตัว ไม่เกาะกลุ่มหนาแน่นให้เห็นเป็นทะเลหมอกอย่างที่ตั้งใจหวัง..

เหตุที่บน "ดอยหัวหมด" แห่งนี้ ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวผู้มาเยือนอุ้มผางนั้น นอกจากจะเป็นดอยที่สูงสามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ได้ไกลสุดสายตาแล้ว ยังสามารถชมวิวจากบนนี้ได้ 360 องศา เรียกว่าเพียงยืนอยู่จุดเดียวแล้วเหลียวมองไปรอบๆตัว ก็สามารถทัศนาความสวยงามของอุ้มผางได้ทั่วทั้งเมือง..

ข้างบนดอยหัวหมดนี้มีดอกไม้ป่าสีสวยหลายชนิดชูช่อรอนักท่องเที่ยวที่ปีนป่ายขึ้นมาให้ได้ทัศนากันอย่างเพลินอุราและคุ้มค่าแก่การเดินทางมาเยือน
ดอกเทียนป่าสีชมพูสด อวดกลีบสวยเบ่งบานรับสายฝนที่โปรยปรายในยามเช้า ขึ้นเรียงรายอยู่ทั่วไปตามซอกโขดหินและพื้นดินบนยอดดอย บางช่วงแผ่ขยายคลุมพื้นที่กว้างออกไป มองดูเหมือนทุ่งสีชมพูประดับยอดดอยให้สวยงามน่ามองยิ่งนัก

ไกลออกไป..มองเห็นทิวเขาหลายสิบลูกถูกจัดวางเรียงสลับซับซ้อนอย่างลงตัว แซมด้วยหมอกสีขาวนวลที่กำลังม้วนตัวลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างช้าๆ ก่อนจะถูกสายลมพัดพาให้สลายไปในที่สุด มองดูราวกับภาพจิตรกรรมจากจิตกรฝีมือเอกของโลก

อีกมุมหนึ่งจาก360 องศาบนยอดดอย

ดอกเทียนป่า..ที่แผ่คลุมไปตามพื้นหญ้าและโขดหินเป็นภาพที่หามองได้ยากจากที่อื่น นอกจากบนดอยหัวหมดแห่งดินแดนลอยฟ้านี้..เท่านั้น

เก็บภาพแห่งความทรงจำใว้เป็นที่ระลึกก่อนอำลาจากดอยหัวหมด ว่าครั้งหนึ่งเราเคยมาเยือนที่นี่

ช่วงเวลาแห่งการเสพสุขของชีวิตคนเรา มันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน ก่อนอำลาจากดอยหัวหมด ผมอดไม่ได้ที่จะยืนเพ่งมองลงไปในหุบลึกข้างล่าง คล้ายต้องการค้นหาอะไรบางอย่าง แต่ไม่รู้ว่าสิ่งที่ต้องการหามันคืออะไร บางครั้งคนเราก็ยากที่จะทำความเข้าใจกับชีวิต แม้แต่ชีวิตของตัวเราเอง อดคิดไม่ได้ว่า เรามายืนอยู่บนนี้ได้อย่างไร ..ตลอดหลายวันที่ผ่านมาบนดินแดนแห่งนี้ มันเหมือนความฝันที่แจ่มชัดในมโนภาพของผม แต่ท้ายที่สุดผมก็ต้องตื่นจากฝันมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง โลกที่มีภาระหน้าที่และพันธนาการรอผมอยู่ แต่หากเลือกได้ กระท่อมกลางป่าที่เห็นอยู่เบื้องล่างนั้น น่าจะเป็นจุดหมายปลายฝันที่เราหวังอยากใช้ชีวิตบั้นปลายอันเงียบสงบในวิถีที่พอเพียง..

เส้นทางกลับสู่ตัวอำเภออุ้มผาง.. แม้จะสายมากแล้วแต่ท้องฟ้ายังคงอึมครึมไม่ยอมเปิดให้แสงตะวันลอดผ่านลงมาสักที ถนนยังคงชื้นแฉะไปด้วยเม็ดฝนที่หล่นพรำตลอดทั้งคืนจนถึงเช้าวันนี้ หากไม่ชำนาญเส้นทางควรขับขี่ด้วยความระมัดระวังและใช้เกียร์ต่ำขณะลงเขาเพื่อความปลอดภัย

ก่อนกลับเข้าที่พัก เราแวะร้านขายของที่ระลึกในเมือง เพื่อให้คณะทัวร์ได้เดินซ๊อปปิ้งจับจ่ายใช้สอย และซื้อของฝากสำหรับเพื่อนฝูงและคนรู้ใจ

บ้านครูซัน เป็นหนึ่งในร้านขายของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยว รวบรวมสินค้าพื้นเมืองที่เป็นเอกลักษณ์ประจำถิ่นใว้ให้นักท่องเที่ยวได้ เลือกสรรค์อย่างมากมาย

บรรยากาศบ้านครูซัน

บรรยากาศภายในร้าน บ้านครูซัน

ถัดจากบ้านครูซัน มาไม่ไกล จะมีอีกร้านหนึ่งที่ไกด์เราแนะนำ ชีวาดอย ราคาใกล้เคียงกันกับบ้านครูซัน แต่ของมีให้เลือกน้อยกว่า ส่วนใหญ่จะเป็นเสื้อยืดที่ระลึกของอุ้มผางและผ้าคลุมไหล่พื้นเมือง

เสร็จจากเดินซ๊อปปิ้งเลือกซื้อของฝากกันเป็นที่พอใจแล้ว ก็ได้เวลากลับสู่ที่พัก "ภูดอยแคมป์ไซต์" เพื่อเก็บสัมภาระข้าวของเตรียมตัวเดินทางกลับ

สายฝนยังคงโปรยปรายตลอดทางที่เราออกจากอุ้มผาง แม้จะไม่ตกหนักมากนัก แต่ก็ทำให้การเดินทางต้องเพิ่มความระมัดระวังในการขับขี่มากขึ้น ทิวทัศน์สองข้างทางยังคงสวยงามเสมอสำหรับดินแดนแห่งนี้ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าคงเป็นแค่ภาพแห่งความทรงจำ..ที่จะไม่มีวันเลือนหายไปจากใจเรา

ก่อนเข้าเขต อ.แม่สอดจะมองเห็นบ้านชั้นเดียวหลังคามุงหญ้าคากระจายกันอยุ่ตามเชิงเขานับร้อยๆหลัง ทีนี่เป็นศูนย์อพยพชาวกระเหรี่ยงที่หนีข้ามมาจากพม่านั่นเอง
เป็นที่น่าสลดใจว่าเมื่อเดือนมีนาคา 56 ที่ผ่านมา เกิดเหตุไฟไหม้ศูนย์อพยพชาวกะเหรี่ยง ที่บ้านแม่สุรินทร์ จ.แม่ฮ่องสอน เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตแล้วกว่า 62 ราย ส่วนใหญ่เป็นเด็กและคนชรา ขณะที่ผู้บาดเจ็บนั้นสูงกว่า 100 คน บ้านเรือนเสียหายกว่า 200 หลังคาเรือน

ระหว่างทางก่อนถึงตัวอ.แม่สอด มองเห็นป้ายบอกทางไปอุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ อยู่เป็นระยะๆ เราเลยแวะเข้าไปชมความงามของน้ำตกแห่งนี้กัน เคยได้ยินชื่อมานานเพิ่งมีโอกาสได้ชมของจริงก็คราวนี้ล่ะ

น้ำตกพาเจริญเป็นน้ำตกหินปูนที่สวยงาม ด้วยชั้นน้ำตกที่ไหลลดหลั่นลงมาเป็นชั้นเล็กชั้นน้อยจำนวนมาก และตั้งอยู่ริมทางหลวงไม่ไกลจากเมืองแม่สอด จึงเป็นจุดที่นิยมแวะมาท่องเที่ยวและพักผ่อน อยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ในอำเภอแม่สอด และอำเภอพบพระ จังหวัดตาก ประกอบไปด้วยป่าที่อุดมสมบูรณ์ พื้นที่เป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อนเป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร และยังเป็นต้นกำเนิดของห้วยแม่ละเมา มีเนื้อที่ประมาณ 534,375 ไร่ หรือ 855 ตารางกิโลเมตร

เราเดินชมความสวยงามของน้ำตกและถ่ายรูปกันเพลิน จนเวลาล่วงเลยไปโดยไม่รู้ตัว จวนจะ5โมงเย็นแล้ว ถ้าจะเข้าไปให้ถึงตัวอำเภอแม่สอดก็คงพลบค่ำพอดี อาจจะหาที่พักลำบากเพราะไม่ได้จองล่วงหน้าเอาใว้ เลยสอบถามที่พักจากเจ้าหน้าที่ประจำอุทยาน ปรากฎว่ายังมีบ้านพักว่างอยู่พอดี ขนาด3ห้องนอน 2 ห้องน้ำ ราคาไม่ต้องพูดถึง แล้วแต่จะช่วยค่าน้ำค่าไฟให้กับทางอุทยาน ต้องขอขอบคุณเจ้าหน้าที่เวรในวันนั้นที่ให้ความอนุเคราะห์และยังมีน้ำใจกับผู้เดินทางผ่านอย่างพวกเรา แม้จะเลยเวลางานหลัง5โมงเย็นไปแล้ว ยังอุตส่าห์เรียกแม่บ้านกลับมาทำความสะอาดที่พักให้กับพวกเรา..รู้สึกประทับใจและไม่เคยลืมเลือนมาจนทุกวันนี้..

พระออกบิณฑบาตยามเช้าที่ อช.น้ำตกพาเจริญ

ค่ำคืนที่แสนสุขท่ามกลางธรรมชาติแห่งผืนป่าในเขตอุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญผ่านไปอย่างเงียบสงบ.. เรารีบตื่นแต่เช้าเพื่อออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ตัวจังหวัดตาก แวะทานมื้อเช้าในตัวจังหวัด และวางแพลนใว้ว่าจะแวะเที่ยวที่อุทยานประวัติศาสตร์ที่กำแพงเพชรเป็นจุดสุดท้าย ก่อนมุ่งหน้ากลับชลบุรี

ตลอดเส้นทางที่มุ่งสู่ตัวจังหวัดตาก ยังคงชุ่มฉ่ำไปด้วยสายฝนและไอหมอกจางๆ รถที่วิ่งสวนทางมาต่างเปิดไฟกระพริบบ้างไฟตัดหมอกบ้าง ทัศนวิสัยในการขับขี่เป็นไปด้วยความยากลำบาก ยิ่งในช่วงโค้งลงเขา ยิ่งต้องเพิ่มความระมัดระวังเป็นเท่าตัว เพราะถนนที่ลื่นบวกกับทัศนวิสัยในการมองเห็นเป็นอุปสรรค์ในการขับขี่ยิ่งนัก ทำให้การเดินทางล่าช้าไม่เป็นไปตามแผนที่วางใว้

จากแม่สอดถึงตัวจังหวัดตากระยะทางกว่า90กิโลเมตร ขับผ่านมาได้เกือบครึ่งทางเราก็เจอกับตลาดนัดชาวดอยอยู่ข้างทาง คนที่นี่เขาเรียกว่า ตลาดมูเซอ เห็นรถหลายคันที่ขับตามกันมาแวะจอดข้างทาง เราเลยตีไฟเลี้ยงซ้ายหักพวงมาลัยเลี้ยวตามเขาไปด้วย อยากรู้ว่าตลาดกลางป่าของชาวกระเหรี่ยงที่นี่เขาขายอะไรกันบ้าง

สินค้าของ ตลาดมูเซอ ส่วนใหญ่จะเป็นพืชผักเมืองหนาวของชาวกระเหรี่ยงมูเซอที่ปลูกกันในไร่แถวๆนี้ แต่ละอย่างก็น่าซื้อทั้งนั้น ของสดและราคาถูก บางร้านก็นำของจากที่อื่นมาวางขายปนๆกัน ใครมาซื้อก็อย่าคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือมูเซอ อาหารสำเร็จรูปพื้นเมืองเหนือ พวกน้ำพริกหนุ่ม ใส้อั่ว ก็มีขาย ปิ้งย่างกันสดๆ ส่งกลิ่นตลบอบอวล ใครผ่านไปผ่านมาแถวนี้แวะซื้อได้ไม่ผิดหวังครับ

เห็นหน้าตาสีสันพืชผักผลไม้ของตลาดที่นี่แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะซื้อติดไม้ติดมือกลับไปฝากคนที่ชลบุรี เพราะผลไม้หลายอย่างหาซื้อแถวเมืองชลไม่มี อย่างเช่า สาลี่ดอย กับลูกอะโวคาโด้ ซึ่งแรกๆก็เรียกชื่อเจ้าลูกนี้ไม่เคยถูกสักที มักจะออกเสียงเป็นลูกอะโกโก้เสียทุกครั้งไป สงสัยคงอยู่ใกล้พัทยามานาน มันเลยคุ้นชื่อนี้อ่ะ..(อิอิ)

ขออำลาทริปอุ้มผาง ตอนสุดท้าย ด้วยรูปกระเหรี่ยงแม่ลูกอ่อนและพ่อลูกอ่อนคู่นี้..บังเอิญเหลี่ยว ไปเห็นพ่อหนุ่มคนนี้กำลังอุ้มลูกน้อยยืนอยู่หน้าตลาดมูเซอ เป็นภาพที่ไม่ค่อยคุ้นตามากนักสำหรับคนเดินทางผ่านอย่างเรา คนหนุ่มสาวที่นี่คงแต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อย เพราะสังเกตุเห็นหลายคนยังหน้าตาละอ่อนอยู่เลย แต่กลับอุ้มลูกน้อยออกมาเดินตลาดจับจ่ายใช้สอยหรือแม้แต่แม้แต่ค้าสาวแรกรุ่นบางคนก็มีลูกน้อยติดตามมาด้วย พวกเขาจะใช้ผ้าขาวม้าหุ้มรอบตัวเด็กแล้วคล้อยเอาใว้กับคอตัวเอง ดูเป็นเอกลักษณ์เฉพาะแปลกตาน่ามองดี..

เวลายังคงเดินของมันเรื่อยไปอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย แต่การเดินทางของเราในทริปนี้กำลังจะสิ้นสุดลง แม้อยากหยุดวันเวลาแห่งความสุขนี้เอาใว้ แต่ก็เป็นได้แค่เพียงความฝัน อีกไม่นานเราก็ต้องกลับไปเผชิญชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริง โลกที่วุ่นวายสับสน กับภาระหน้าที่ทางสังคมที่รอเราอยู่ ผมสัญญากับตัวเองใว้ว่าจะต้องหาเวลาเติมพลังให้กับชีวิตทุกครั้งเมื่อมีโอกาส อาจเป็นมุมไหนสักแห่งบนโลกใบนี้ แล้วจะนำเรื่องราวมาเล่าสู่เพื่อนๆฟังอีกนะครับ..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อุ้มผาง แผ่นดินลอยฟ้า ตอนที่2

2014-08-15T06:35:00.000-07:00

สายฝนนอกหน้าต่างค่อยซาเม็ดลงไปบ้างแล้ว เมื่อคืนนอนฟังเสียงเม็ดฝนหล่นกระทบหลังคาตลอดทั้งคืน ประหนึ่งดุริยางค์จากสรวงสวรรค์ขับกล่อมผู้เดินทางจากแดนไกลให้หลับสนิทนิทราตลอดราตรีกาล หรืออาจเป็นเพราะความเมื่อยล้าจากการเดินทางก็เป็นได้ จึงทำให้แต่ละคนหลับไหลราวต้องมนต์ปี่พระอภัย..

เช้าวันนี้..เบื้องบูรพาทิศไร้วี่แววแห่งแสงเงินแสงทองที่เคยโผล่พ้นขอบฟ้ามาทักทายยอดไม้ ใบหญ้า และขุนเขาเฉกเช่นทุกวันที่ผ่านมา นี่ถ้าไม่มีพายุฝนเช้าวันนี้เราคงได้เห็นแสงสีทองค่อยๆโผล่พ้นขอบฟ้าออกมาวิ่งไล้หยอกเย้ากับไอหมอกสีขาวนวลที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่บนยอดเขาที่มองเห็นอยู่ไกลโพ้น..

หลังเสร็จสิ้นภารกิจตอนเช้าของทุกคนแล้ว ก็ได้เวลาออกเดินทางเพื่อมุ่งหน้าสู่ต้นน้ำอันเป็นจุดกำเนิดแห่งสายธาร "อุ้มผางคี" เพื่อปฏิบัติภารกิจตามกำหนดการที่วางใว้ของวันนี้ นั่นคือ การเดินป่าผ่าดงทาก เพื่อขึ้นไปล่องแก่งลงมาจากต้นน้ำ "อุ้มผางคี " นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางผจญภัยเล็กๆที่จะเติมเต็มรสชาติให้กับชีวิตที่เริ่มจืดซืดลงทุกวันกับงานประจำอันแสนน่าเบื่อของเรา..

สี่ล้อโฟว์วิวพาเราเคลื่อนผ่านหมู่บ้านเล็กๆหลายหมู่บ้านตลอดสองข้างทาง ทัศนาวิถีชีวิตของผู้คนแห่งขุนเขา สังเกตุเห็นบ้านชาวกระเหรี่ยงส่วนใหญ่ตั้งกระจัดกระจายห่างกันออกไปตามไหล่เขา บ้างก็ปลูกติดกันอยู่เป็นกลุ่มในแหล่งชุมชน เรานั่งทอดสายตามองไปข้างหน้าอย่างมีความสุขข้างๆคนถือพวงมาลัย นานๆทีได้มีโอกาสออกมาใช้ชีวิตกลางแจ้งอย่างนี้ ได้สัมผัสและเรียนรู้วิถีชีวิตของผู้คนต่างถิ่น เก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการเดินทางให้กับชีวิต ..

บางครั้ง..ก็อดอิจฉาคนเหล่านี้ไม่ได้ กับวิถีชีวิตที่เรียบง่าย ทำมาหากินเพียงเพื่อเลี้ยงปากท้องให้อิ่มไปวันๆ ไม่ต้องคิดอะไรให้มากมาย ไร้พันธนาการทางสังคมที่มาคอยกดดันให้ทำโน่นทำนี่ ไม่ฟุ้งเฟ้อ ทะยานอยากมากไปกว่าที่พวกเขาเป็น..

ตามเส้นทางจากอุ้มผางที่มุ่งสู่ผื่นป่าใหญ่ จะมีลำธารเล็กๆไหลจากหุบเขาผ่านลงมาสู่หมู่บ้านประหนึ่งสายโลหิตที่คอยหล่อเลี้ยงผู้คนข้างล่างให้ได้ดื่มกินและอาศัยทำการเกษตร ตลอดเส้นทางระหว่างหมู่บ้านจึงมักเห็นสะพานไม้อยู่หลายแห่ง ซึ่งแต่ละแห่งมีสภาพเก่าแก่ไม่ต่างกันนัก บ่งบอกถึงอายุและวันเวลาที่ได้ทอดตัวรับใช้ผู้คนที่ผ่านไปมา ทุกครั้งที่รถเราเคลื่อนผ่านไปอดมองผ่านกระจกหลังด้วยความลุ้นระทึกใจไม่ได้ว่าจะข้ามพ้นไปได้โดยสวัสดิภาพหรือไม่..

พอพ้นหมู่บ้านมาไม่นาน ก็มองเห็นเนินเขาสูงต่ำทอดตัวสลับซับซ้อนกันอยู่เบื้งหน้า ทุกอณูแห่งผืนดินและสองข้างทางปกคลุมไปด้วยสีเขียวสด จนเราต้องปรับสายตาให้คุ้นชินกับสภาพสีแสงและความสวยงามที่มองเห็นอยู่เบื้องหน้า ประหนึ่งว่าดินแดนแห่งนี้เป็นแผ่นดินสีเขียว หรือจะเรียกว่า เขียวทั้งแผ่นดินก็คงไม่ผิด เพราะไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เจอแต่สีเขียว เขียว และก็เขียว..

ทอดสายตามองลงไปเบื้องล่าง.. ต้นกล้าสีเขียวสดกำลังแข่งกันแผ่กิ่งใบขึ้นมารับแสงอรุณและอากาศในยามเช้า เพื่อปรุงอาหารหล่อเลี้ยงกิ่งก้านใบให้งอกงาม แข่งกับวันคืนที่ผ่านไป ให้ทันกับฤดูกาลเก็บเกี่ยวที่ใกล้เข้ามาถึงในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า..

ผ่านเขตทุ่งนามาไม่นาน เราก็เริ่มไต่ระดับความสูงขึ้นสู่เนินเขา สองข้างทางยังคงปกคลุมด้วยสีเขียวจากไร่ข้าวโพด ทุกอณูของพื้นที่ไม่เหลือที่ว่างให้ความแห้งแล้งมาแทรกซึม ไม่ว่าจะเป็นเนินเขาหรือไหล่เขาที่สูงชันแค่ไหนก็ตาม จะต้องมีทุ่งข้าวโพดประดับประดาเขียวขจีอยู่ทุกที่ไป

เส้นทางค่อยๆเล็กลงทุกขณะ จากถนนลาดปูน มาเป็นถนนลูกรัง และจากถนนลูกรังมาเป็นถนนดินโคลน ซึ่งถ้ามีรถวิ่งสวนมาจะต้องจอดแอบข้างทางชนิดที่เรียกว่าแอบสุดๆเพื่อให้อีกคันสามารถผ่านไปได้

พอรถผ่านมาถึงจุดนี้ เหลียวมองลงไปเห็นกระท่อมน้อยหลังคามุงด้วยใบหญ้าสีเน้ำตาลซีดตั้งเด่นอยู่เดียวดายท่ามกลางสีเขียวสดของไร่ข้าวโพด อดไม่ได้ที่จะขอให้คนขับรถจอดข้างทาง เพื่อจะขอเก็บภาพจากมุมนี้ โชคดีที่ไม่มีรถคันอื่นตามหลังมา จึงมีเวลาจัดมุมกล้อง และเก็บภาพได้จนพอใจจึงได้ออกเดินทางกันต่อไป..

เบื้องล่างเริ่มมองเห็นหมู่บ้านชาวกระเหรี่ยงอยู่ลิบๆ คนขับบอกว่าใกล้ถึงจุดที่ต้องลงเดินเท้าต่อกันแล้ว

ถึงทางเข้าหมู่บ้านกระเหรียง "แปโดทะ " ปรากฎว่าสะพานไม้ขาด รถยนต์ข้ามไปไม่ได้ ต้องขับลุยน้ำผ่านเข้าไป โชคดีที่รถเราเป็นรถขับเคลื่อนสี่ล้อ ถึงกระนั้นก็ยังอดลุ้นไม่ได้ว่าจะโดนกระแสน้ำซัดออกนอกเส้นทางหรือไม่..

และแล้ว..เราก็มาถึงจุดพักแรมแห่งหมู่บ้านกระเหรี่ยง"แปโดทะ" ถ้าเป็นหน้าหนาวจุดนี้จะเป็นที่นอนพักแรมของนักท่องเที่ยวที่มาล่องแก่ง แต่เรามาหน้าฝนจึงต้องพักที่รีสอร์ทและนั่งรถมาลงที่นี่กัน จากจุดนี้ไปจะต้องออกเดินเท้าเพื่อขึ้นไปที่ต้นน้ำ ."อุ้มผางคี" ซึ่งเป็นจุดที่เราจะล่องแก่งลงมา สัมภาระต่างๆตลอดทั้งแพยางจะใช้ช้างบรรทุกไป ส่วนคนต้องเดินตัดขึ้นเขาไปอีกทาง ให้ถึงจุดนัดพบประมาณเที่ยงวัน และจะพักทานมื้อเที่ยงกันที่นั่นก่อนล่องแก่งลงมา

ออกพ้นหมูบ้านกระเหรี่ยงมาไม่นานก็ผ่านไร่ข้าวโพด เดินชมวิวทิวทัศน์ ช่างเพลิดเพลินเจริญใจยิ่งนัก บ้างก็หยุดถ่ายรูป เก็บภาพความทรงจำกันเอาใว้ในช่วงที่ใบหน้ายังสดชื่นแจ่มใสไร้คราบเหงื่อไคล โดยหารู้ไม่ว่าหนทางข้างหน้าที่รออยู่จะหฤโหดแค่ไหน..

หนทางเริ่มสูงชัน บางช่วงต้องปีนป่ายไปตามโขดหิน ลัดเลาะไปตามลำธารเล็กๆ ซึ่งเป็นเสมือนเข็มทิศที่จะนำเราไปสู่ต้นกำเนิดแห่งสายธาร อันเป็นจุดหมายปลายทางของเรา

ริมลำธารตามเส้นทางเดินจะเห็นตระไคร้น้ำสีเขียวสด แผ่ปกคลุมโขดหินสีน้ำตาลดำ ทำให้ทุกย่างก้าวที่เหยี่ยบย่ำไป ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก เพราะถ้าเหยียบพลาดไป หากแข้งขาไม่โดนคมหินบาดจนโชกเลือด ก็อาจกลิ้งหล่นลงไปในหุบเขาเบื้องล่างก็เป็นได้

เส้นทางบางช่วงเป็นทางราบให้พอได้พักหายใจและชะลอการทำงานของกล้ามเนื้อจากการปีนป่ายลงไปได้บ้าง แต่ก็ต้องเดินผ่าโคลนตมที่ชื้นแฉะ และโขดหินที่ลื่นแหลมคมด้วยความระมัดระวัง

บางจุดเป็นซอกเขาแคบๆ พอให้ลำธารไหลผ่านได้ ต้นไม้แห้งหลายต้นถูกลมพายุพัดล้มขวางทาง ต้องมุดลอดขอนไม้ไปอย่างทุลักทุเล ถึงกระนั้นสาวๆที่ร่วมทริป ก็ไม่มีใครปริปากบ่นกันสักคำ(สงสัยบ่นในใจอ่ะ) ต่างก้มหน้าก้มตาเดิน มุด และคลานเข่า ต่อไปด้วยความมุ่งมั่น ถึงเวลานี้เสียงหัวเราะสดใสที่เคยได้ยินก่อนออกเดินทาง ใบหน้าที่เคยยิ้มแย้มจนแก้มปริ ได้อันตธานไปจากทุกคนโดยไม่รู้ตัว นี่คงแอบคิดกันล่ะสิว่า.. เรามาฝึก รด.ภาคสนามหรือมาท่องเที่ยวกันแน่..

ตลอดเส้นทางจะเจอท่อนซุงล้มขวางอยู่เป็นระยะๆ ก็ต้องปีนป่ายข้ามกันไป ใครที่เริ่มหมดแรงปีนไม่ไหว ก็อาศัยเพื่อนช่วยดึงลากกันไปอย่างทุลักทุเล ..

ผ่านดงไผ่ป่า..ต้นไผ่แห้งหลายต้นถูกน้ำซัดลงมาขวางทาง กระจัดกระจายตามแนวลำธาร เป็นอุปสรรคให้ต้องมุด ลอดและป่ายปีนข้ามไปอย่างยากลำบาก เพราะบางต้นมีกิ่งหนามแหลมคม พร้อมทิ่มทุกอย่างที่เคลื่อนผ่านเข้าไปสัมผัส

บางช่วงต้องปีนป่ายโขดหินที่ลื่นและสูงชัน ย้อนขึ้นไปตามแนวลำธาร พวกผู้ชายที่ปีนขึ้นไปก่อนต้องคอยฉุดดึงผู้หญิงข้างหลัง ส่วนคนที่อยู่ข้างล่างต้องคอยระวังช่วยดันอีกแรง หรือหากพลาดพลั้งหลุดล่วงลงมาก็จะคอยเป็นกระสอบทรายรองรับใว้อีกที..

ผ่านไปเกือบ2ชั่วโมง ก็พ้นช่วงลำธารที่ซื้นแฉะมาได้ เรา จึงหยุดพักเหนื่อยกันที่นี่ ไกด์คนนำทางบอกว่า..หนทางที่เหลือไม่มีลำธารให้เห็นอีกแล้ว แต่จะเป็นป่าดิบต้นไม้สูงใหญ่ ที่เต็มไปด้วย ฝูงทาก จึง ต้องหยุดพักและจัดแจงแต่งตัวกันใหม่ให้มิดชิด รวมถึงติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันทาก นั่นคือ..ยาฉุน หรือเส้นใบยาสูบเรานี่เอง อันเกิดจากภูมิปัญญาชาวบ้าน โดยเอามาแช่น้ำแล้วถูกตามร่างกาย หรือเอาน้ำที่แช่มาบีบใส่ตามถุงเท้ารองเท้า แขน ขา คอ หัว ผม เรียกว่าทุกส่วนของร่างกายที่ทากจะกระโดดเกาะได้ ทามันให้หมด อย่างน้อยก็อุ่นใจแระ ว่ามีเครื่องรางป้องกันฝูงทากได้บ้าง ..

รวมพลัง(Teen) ก่อนออกเดินทางตะลุยกันต่อ มาถึงครึ่งทางแล้ว แม้จะดูเหนื่อยล้าลงไปอย่างเห็นได้ชัด แต่ทุกคนก็ยังพร้อมจะลุยต่อและไม่มีใครถอดใจ ..สู้เว้ย!! (ร้องในใจอ่ะ )

เส้นทางเริ่มสูงชันกว่าช่วงที่ผ่านมามากขึ้นเรื่อยๆ จากประสบการณ์ดูเหมือนว่าเรากำลังเดินข้ามภูเขาอยู่ เพราะหนทางลัดเลาะไปตามไหล่เขา บ้างปีนป่ายขึ้นเนินสูงชัน แต่ปัญหาอยู่ที่สภาพเส้นทางที่ชื้นแฉะ และบางจุดเป็นดินเหนี่ยวอ่อนจากการซะโลมของน้ำฝนทำให้ลืนไถลลงมาอยู่บ่อยครั้ง

เดินมาได้สักระยะ รู้สึกว่ากำลังขาที่ย่างออกไปแต่ละก้าวเริ่มหนักอึ้งขึ้นทุกขณะ เหมือนมีใครเอาโซ่ตรวนมาพันธนาการเอาใว้ แต่ก็ต้องกัดฟันก้มหน้าเดินต่อไปด้วยอายพวกผู้หญิงที่เดินนำอยู่ข้างหน้า

จากทางสูงชันที่ต้องออกแรงก้าวไปข้างหน้าแต่ละก้าวอย่าเต็มกลืน ก็มาถึงทางลาดชันที่ต้องใช้กำลังขาพยุงน้ำหนักตัวเอาใว้ไม่ให้หัวทิ่มถลาลงไปข้างล่าง บางคนถึงกับต้องใช้ไม้ช่วยค้ำยันเพื่อพยุงตัวเอาใว้ และยังช่วยรับน้ำหนักที่ถ่ายไปข้างหน้าเวลาเดินลงเขาได้เป็นอย่างดี

ตลอดสองข้างทางที่ก้าวผ่าน ยังมีเรื่องราวอีกมากมายจนไม่อาจบอกเล่าได้หมด ธรรมชาติอันสวยงามท่ามกลางขุนเขา ดอกไม้ป่าหลายหลายชนิด อีกทั้งสิ่งชีวิตหลากสายพันธ์ที่คอยอาศัยผืนป่าแห่งนี้เป็นที่พิงพักหาอาหาร และดำรงเผ่าพันธ์มาเนิ่นนาน

หลายคนอาจตั้งหน้าตั้งตาเดิน เพียงเพื่อไปให้ถึงจุดหมายปลายทาง โดยลืมใส่ใจกับความสวยงามที่อยู่ระหว่างสองข้างทาง ลืมส่งรอยยิ้มทักทายให้กับดอกไม้และใบหญ้าที่ซูกิ่งก้านอวดดอกสีสวยสดอยู่ ริมทางเดิน เห็ดป่าสีชมพูขาวกระจายตัวอยู่เป็นกลุ่มข้างโขดหิน แมลงป่าที่เกาะตามลำต้นดูดกินน้ำเลี้ยงเป็นอาหาร เสียงจั๊กจั่นเรไรที่หวีดร้องก้องไพรให้จังหวะและท่วงทำนองในยามออกก้าวเดิน หรือแม้แต่ทากตัวเล็กๆที่ชูคองอตัวสลอนรออาหารอันโอชะจากผู้รอนแรมผ่านมา

บนเส้นทางชีวิต..บางครั้งคนเราก็มุ่งแต่ที่จะไปให้ถึงเส้นชัยและเป้าหมายที่วางเอาใว้ โดยลืมใส่ใจให้เวลากับสิ่งที่อยู่รอบตัว นั่นคือคนที่อยู่รอบข้างเรา ไม่ว่าจะเป็นลูก เมีย ญาติมิตร หรือพ่อแม่ของเราเอง

"ความสำเร็จที่ได้มาจะมีค่าอันใด หากปราศจากการชื่นชมจากบุคคลเหล่านั้น"

หลังจากเดินบุกป่าผ่าดงทากมาเกือบชั่วโมงกว่าๆ โสตประสาทของเราก็ได้ยินเสียงน้ำไหลแว่วดังกังวานมาแต่ไกล แสดงว่าลำธารคงอยู่ไม่ไกลจากนี้มากนัก จุดหมายปลายทางที่พวกเราเฝ้าตามหามาครึ่งค่อนวันใกล้บรรลุถึงแล้ว ถึงตรงนี้สังเกตุเห็นทุกคนในคณะเปลี่ยนจากเดิน2เท้า มาเป็นเดิน3เท้ากันถ้วนหน้า ไม่เว้นแม้แต่ไกด์ที่นำทางเรามา

กลางหุบเขาข้างหน้า.. มองลงไปเห็นกระท่อมชาวกระเหรี่ยงปลูกโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางป่าลึก ตลอด 3ชั่วโมงที่เดินทางผ่านมา เพิ่งจะเจอกระท่อมหลังนี้เป็นหลังแรก ทุ่งนากลางป่าใหญ่คงเพิ่งเสร็จจากการปักดำไปได้ไม่นาน สังเกตุได้จากต้นกล้าที่ยังสีเหลืองอยู่

เลยกระท่อมชาวกระเหรี่ยงมาไม่ไกล พ้นแนวป่าออกมาก็เจอลำธารที่เป็นต้นน้ำแห่ง "อุ้มผางคี" จากจุดนี้เดินย้อนลำธารขึ้นไปไม่ไกล ก็ถึงจุดนัดพบเพื่อพักทานมื้อเที่ยงกัน และนั่งพักเอาแรงก่อนเริ่มต้นภารกิจล่องแก่งที่ทุกคนตั้งตารอ..

เราพักทานมื้อเที่ยงกันข้างลำธาร เป็นอาหารกล่องง่ายๆที่ทางรีสอร์ทเตรียมมาให้ นับว่าเป็นอาหารที่อร่อยที่สุดอีกมื้อหนึ่งของชีวิต คงเพราะความเหนื่อยล้าและหิวโหยจากการเดินทางมาเกือบครึ่งวัน แม้แต่กระเพราไข่ดาวธรรมดาก็เลิศรสเลอค่ายิ่งกว่าหูฉลามบนภัตคารหรูกลางกรุง

มองดูสายน้ำค่อนข้างเชี่ยวกราก จุดนี้เองเป็นจุดเริ่มแห่งการผจญภัยในสายน้ำของคณะเราในวันนี้ มองแล้วอดเสียวสยองไม่ได้ เพราะก่อนออกเดินทางมาที่นี่ ได้ดูข่าวจากทีวีตอนเช้าว่านี้มีไกด์พาลูกทัวร์มาล่องแพที่อุ้มผางเมื่อวานนี้ แล้วพัดตกน้ำไปยังหาศพไม่เจอ

อีกทั้งสองข้างฝั่งลำธารที่มองลงไปเต็มไปด้วยกิ่งไม้และโขดหินที่โผล่สลอนรอทักทายพวกเรา นี่ถ้าเกิดเรือพลิกคว่ำไป คงถูกกระแสน้ำพัดพาไปอีกไกลกว่าจะหาทางเข้าฝั่งได้

น่าเสียดายว่าในช่วงที่เราล่องแก่ง ไม่ได้เก็บบันทึกภาพเอาใว้ เพราะกลัวกล้องโดนน้ำและถ้าเรือเกิดพลิกคว่ำก็อาจจะไปกระแทกโขดหินพังเสียหายได้ จึงไม่กล้าเสี่ยงเอาออกมาใช้ เลยฝากลูกหาบใส่ถุงกันน้ำใว้ให้ ไม่อย่างงั้นคงได้เห็นภาพความสนุก โหด และมัน ที่สุดในชีวิตการเดินทางของเรา เพราะเรือที่เรานั่งไปเกือบพลิกคว่ำอยู่หลายครั้ง บางคนเกือบพลัดตกน้ำลงไป บางคนไม่ทันระวังเพราะกระแสน้ำไหลเชี่ยวมากจึงถูกกิ่งไม้ที่ยื่นออกมาทิ่มตำ ได้แผลกลับมาเหมือนโดนเสือข่วน มีบางช่วงที่เจอท่อนซุงขนาดใหญ่ล้มขวางลำธาร เรือข้ามไปไม่ได้ ก็ต้องลงจากเรือมาช่วยกันยกข้ามไปอย่างทุลักทุเล.. นี่ถ้าได้เห็นภาพการล่องแก่งตลอดเกือบชั่วโมงกว่าจากต้นน้ำ"อุ้มผางคี" ที่เราล่องลงมาถึงจุดพักแรมข้างล่างจะรู้ว่าสนุก และมันแค่ไหน ถ้ามีโอกาสยังอยากกลับไปลองอีกสักครั้ง ก่อนที่สังขารจะไม่เอื้ออำนวย

ผ่านไปเกือบชั่วโมงครึ่งก็มาถึงจุดสิ้นสุดของการผจญภัยล่องแก่งแห่ง"อุ้มผาคี" ทุก คนต่างลงเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน บางคนตัวเล็กเพียว ต้านทานกระแสน้ำที่เชียวกรากไม่ได้ ต้องให้เพื่อนๆและลูกหาบช่วยกันดึงเอาใว้ ก่อนจะถูกกระแสน้ำพัดพาไปไกล

บ้างเดินย้อนขึ้นไปเหนือลำธาร ปล่อยตัวให้ลื่นไถลลอยมากับสายน้ำ เป็นที่สนุกสนานกันยิ่งนัก

หลังจากเล่นน้ำจนอ่อนล้าเป็นที่พอใจของทุกคนแล้ว ก็ถึงเวลาต้องกล่าวคำอำลาหมู่บ้านกระเหรี่ยง "แปโดทะ" เพื่อเดินทางกลับสู่ที่พัก

ตลอดสองข้างทางยังคงเต็มไปด้วยสีเขียวขจีสดใส สบายสายตาเวลาเหลียวมองทุกครั้งไป มีสายลมเย็นๆพัดโชยมาจากทิวเขา เราบอกให้คนขับเปิดกระจกด้านข้างเพื่อรับลมธรรมชาติดีกว่าแอร์คอนดิชั่นจากคอนโชลหน้ารถ เพราะอากาศที่นี่บริสุทธิ์และเย็นสบายมากกว่าเครื่องปรับอากาศในรถเสียอีก

พอรถผ่าน เข้ามาใกล้เขตหมู่บ้าน เห็นชาวกระเหรี่ยงหลายคนกำลังช่วยกันถอนต้นกล้าอย่างขมักเขม้นเพื่อนำไปปักดำ มองแล้วอดคิดถึงวิถีชีวิตชาวนาแห่งที่ราบสูงไม่ได้ ทำให้หวนนึกถึงอดีตตัวเองในวัยเด็ก

...เด็กตัวเล็กๆผมสั้นเกรียนในวัยประถมนั่งสบายบนหลังควายที่กำลังและเล็มหญ้าบนคันนา รายล้อมด้วยทุ่งนาสีเขียวสุดลูกหูลูกตา มองดูพี่ๆและแม่กำลังถอนต้นกล้าจากแปลงเพาะ เพื่อนำไปปักดำในแปลงใหม่ที่พ่อคราดไถเอาใว้รอแล้ว ใกล้เถียงนามีกองฟางรูปทรงเจดีย์สีเหลืองอ่อนตั้งเด่นตระหง่าน ถัดไปข้างๆมองเห็นควันไฟจากเตาดินกำลังลอยละลิ่วขึ้นสู่ท้องฟ้าไปรวมตัวกับเมฆก้อนใหญ่เบื้องบนที่จับกลุ่มรออยู่ก่อนแล้ว บ่งบอกว่าใกล้เวลาอาหารเที่ยงแล้วสินะ... พอนึกมาถึงตอนนี้ลำไส้ในกระเพาะ ก็บีบรัดตัวส่งเสียงดังจ๊อกๆ สังสัยว่ากระเพราไก่ไข่ดาวคงย่อยหมดไป

ขอจบเรื่อง "อุ้มผาง แผ่นดินลอยฟ้า ตอนที่2" ใว้เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ ยังมีอุ้มผาง แผ่นดินลอยฟ้า ตอนที่3 ซึ่งเป็นตอนจบรอเพื่อนอยู่ ในวันสุดท้ายของการเดินทางบนแผ่นดินลอยฟ้านี้ เราจะพาทุกคนไปชมความสวยงามของเมืองอุ้มผางจากดอยหัวหมด อันเป็นจุดชมวิวที่สวยที่สุดของเมืองนี้ เรียกว่าถ้ามาอุ้มผางแล้วไม่ได้ขึ้นมาชมวิวที่ดอยหัวหมดถือว่ายังมาไม่ถึง แล้วพบกันครับ..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อุ้มผาง แผ่นดินลอยฟ้า ตอนที่1

2014-08-14T06:27:00.001-07:00

เสียงหวีดหวิวของสายลมยามเช้าดังแว่วแหวกอากาศทะลุกระจกห้องนอนเข้ามา ปลุกให้เราตื่นจากนิทราอันแสนสุข บรรยากาศอย่างนี้มันน่านอนนักเชียว มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นละอองฝนสีขาวนวลปลิวฟลุ้งกระจายไร้ทิศทางแล้วแต่สายลมจะหอบหิ้วไป มองขึ้นไปเบื้องบนเห็นก้อมเมฆสีดำทะมึนกระจายตัวแผ่คลุมทั่วท้องฟ้าเกือบมืดมิด
แม้จะผ่านเข้าหน้าฝนมาหลายเดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าพายุฝนจะหมดไปเสียที่ หากเป็นสมัยก่อนที่อยู่บ้านนอกพ่อคงดีใจไม่น้อย ที่เห็นฝนตกหนักอย่างนี้ แม้แต่เพียงได้เห็นก้อนเมฆเริ่มตั้งเค้าก็มีความหวังแล้ว..สำหรับชีวิตชาวนาอย่างเรา แต่ในเมืองอุตสาหกรรมอย่างนี้ กลับกลายเป็นอุปสรรคและความยากลำบากในการเดินทางสัญจรของชีวิตพนักงานที่หาเช้ากินค่ำอย่างเรา..

   สายฝนที่หล่นพรำ กับเดือนสิงหาคม... มองแล้วก็อดคิดถึงเดือนสิงหาคมของปีที่แล้วไม่ได้ ..

ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งปีที่ผ่านมา...
         เช้าวันใหม่ของเดือนสิงหาคม 2555 .. เรายังคงนั่งสัปหงกอยู่บนเบาะหน้าด้านข้างคนขับ หลังจากที่นั่งหลับๆตื่นๆมาตลอดทั้งคืนตั้งแต่ออกจากชลบุรี มาจนถึงแม่สอด ไม่รู้ผ่านไปแล้วกี่โค้ง และยังเหลืออยู่อีกกี่โค้ง เพราะไม่มีใครใส่ใจจะนับ ลำพังแค่ประคองอาหารเก่าในกระเพาะตัวเองไม่ให้ขย่อนออกมาทางเดิมก็ยากเต็มกลืนแล้ว
   จากข้อมูลที่ได้มา เรารู้เพียงว่าจากตัวอำเภอแม่สอด ไปถึงอุ้มผางเขานับได้ 1219 โค้ง แล้วนี่มันเหลืออีกกี่โค้งกันล่ะ? คิดว่าทุกคนคงกำลังตั้งคำถามนี้ในใจ..

สายฝนข้างนอกยังคงโปรยปรายเป็นระยะ บางช่วงของหุบเขามีเมฆหมอกล่องลอยผ่านราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์ คงอีกไม่นานแล้วสินะ..จุดหมายปลายทางที่ตั้งตารอ "อุ้มผาง แผนดินลอยฟ้า" ครั้งแรกในชีวิตที่จะได้มาเยือน

ผมเหลียวมองนาฬิกาที่ข้อมือเห็นเข็มสั้นชี้ที่เลข7 ..แสงสว่างยามเช้าค่อยๆไล่กลืนเงามืดแห่งรัตติกาลจนแทบไม่เหลือร่องรอย แม้เช้านี้จะดูอึมครึมไปบ้าง แต่ก็ช่วยให้มองเห็นถนนหนทางและทิวทัศน์สองข้างทางได้ชัดยิ่งขึ้น

   เมฆสีขาวนวลลอยฟุ้งเป็นเส้นสายอ้อยอิ่ง คลอเคล้าทิวเขาที่สลับซับซ้อนอยู่เบื้องหน้า สองข้างทางเขียวชะอุ่มไปด้วยไร่ข้าวโพดที่ยืนเรียงแถวตามแนวเขาเหมือนจะคอยต้อนรับผู้คนที่ผ่านไปมา มองดูแล้วสบายตาและพาให้หัวใจสดใสคลายความเมื่อยล้าลงไปได้บ้าง
   เกือบ9โมงเช้า.. เราจึงมาถึงที่พัก " ภูดอยแคมป์ไซต์"    หลังจัดการธุระส่วนตัวกันเรียบร้อยแล้ว เราไม่ปล่อยให้เวลาอันมีค่าหล่นหายไปแม้เพียงหนึ่งนาที พวกเราจัดแจงขนอุปกร์สัมภาระ ขึ้นรถกะบะขับเคลื่อน4ล้อ มุ่งหน้าสู่ลำธาร เพื่อล่องไปสู่มหานทีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเมืองไทย นั่นคือ .. " น้ำตกทีลอซู "

สายฝนยังคงโปรยปรายลงมาเป็นระยะตลอดทางที่นั่งรถมา แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาหรืออุปสรรค์ที่จะทำให้เราถอดใจ ไหนๆก็อุตส่าห์ดั้นด้นมาตั้งไกลสุดปลายฟ้านี้แล้ว คำว่าถอยไม่เคยมีในพจณานุกรรมฉบับคนชอบลุยอย่างพวกเรา

หลังจากจัดแจงแต่งตัวใส่ชุดชูชีพและลำเลียงแพยางลงน้ำเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เวลาแห่งความหฤหรรษ์ กับการล่องแพชมวิวทิวทัศฯ และเลาะลัดไปตามแนวป่าเขา เพื่อไปชมความยิ่งใหญ่อลังการของมหานที "ทีลอซู"

โชคดีของทริปนี้ที่เราได้น้องหมี(ที่ไม่มีใครอยากเห็น โดยเฉพาะคุณผู้หญิง) ซึ่งมีประสบการณ์มาเป็นไกด์และช่วยคัดหัวเรือเพราะบางช่วงต้องเจอกับกิ่งไม้ขวากหนามและท่อนซุงที่ต้องคอยหลบหลีก และบางช่วงน้ำไหลเชี่ยวแรงมาก ต้องชะลอและบังคับไม่ให้แพคว่ำ

เกือบบ่ายโมงเราจึงล่องเรือยางมาถึงหน่วยพิทักษ์ป่าผาเลือด และพักรัปทานอาหารมื้อเที่ยงกันที่นี้ ก่อนออกเดินทางต่อด้วยกระบะโฟว์วิว เพื่อมุ่งหน้าสู่ ทีลอซู (ปกติถ้าเดินเท้าใช้เวลาประมาณ 2-3 ชม.)

เส้นทางจากหน่วยพิทักษ์ป่าผาเลือดไปทีลอซู ปกติถ้าเป็นหน้าฝนจะไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวมากนักเพราะต้องเดินเท้าเข้าไป ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง แต่ถ้าเลยหน้าฝนไปแล้วรถยนต์สามารถวิ่งเข้าไปได้ ทำให้ช่วงเดือน พ.ย ไป จะมีนักท่องเที่ยวมากันเยอะกว่าช่วงอื่นๆ

รถกะบะขับเคลื่อน4ล้อสัญชาติญี่ปุ่น พาเราฝ่าโคลนดินและหลุมลึกลุยมาตามเส้นทางแคบขรุขระและสูงชัน บางช่วงเส้นทางขาดรถไม่สามารถผ่านไม่ได้ ต้องลงไปช่วยกับเข็น หรือวางถุงทรายเพื่อทำเป็นถนนให้ล้อสามารถตะกุยผ่านไปได้

บางช่วงผ่านลำธารเล็กๆ ขวางกั้น ต้องขับลุยลงไป โดยอาศัยความชำนาญของคนในพื้นที่ และอาศัยที่ขับบ่อยๆทำให้รู้ไลน์ที่จะหมุนพวงมาลัยหลบเลี้ยวไปได้

เกือบหนึ่งชั่วโมงแห่งเส้นทางสายทรหด กะบะ4W ที่กลายเป็นกะบะชุบโคลน แทบไม่เหลือสภาพเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมาให้ได้เห็น ก็ขับมาจอดสนิดนิ่งลงใกล้ทางเข้าอุทยานรักษาพันธ์สัตว์ป่าอุ้มผาง น้ำตกทีลอซู

จากนี้ไปต้องเดินเท้าเข้าไป อีกประมาณ 1.5 กิโลเมตร จึงจะถึงน้ำตกทีลอซู ที่ทุกคนดั้นด้นกันมาชมความยิ่งใหญ่อลังการ

เส้นทางที่เดินเข้าสู่ตัวน้ำตกซื้นแฉะไปด้วยน้ำที่ขังเจิ่งนองเป็นระยะ ทราบจากเจ้าหน้าที่ว่าเมื่อคืนนี้มีพายุเข้าพัดเอาต้นไม้ล้มระเนระนาดกีดขวางทางเดิน

เนื่องจากอยู่ในช่วงหน้าฝน อีกทั้งเมื่อคืนนี้ยังมีพายุฝนตกหนัก ทำให้น้ำตกยังขุ่น เหลือง และ ค่อนข้างแรงจนไม่มามารถใช้กล้องถ่ายได้จากระยะใกล้ เพราะไอน้ำที่เกิดจากการตกกระแทกลงมา ฟุ้งกระจายทั่วบริเวณ ทำให้ไม่กล้าเอากล้องออกมาเสี่ยงเก็บภาพน้ำตกอย่างที่ตั้งใจใว้แต่แรก เพราะเห็นมีกล้องคอมแพกหลายตัวที่ถ่ายกันใกล้น้ำตกถึงกับใช้งานไม่ได้ เราจึงได้เพียงยืนมองความอลังการของ มหานทีแห่งนี้ และดื่มด่ำบรรยากาศโดยรอบ เก็บบันทึกทุกซอกมุมที่มองเห็นด้วยตาเปล่าใว้ในความทรงจำว่าครั้งหนึ่งในชีวิตได้มาเยือน "ทีลอซู" แห่งนี้

หลังจากดื่มด่ำบรรยากาศโดยรอบของน้ำตกทีลอซูจนเป็นที่พอใจแก่หมู่คณะแล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องโบกมืออำลามหานที"ทีลอซู" เสียที พวกเราสัญญาว่าในชีวิตนี้จะต้องหาโอกาสกลับมาเยือนน้ำตกแห่งนี้อีกสักคราให้จงได้

ภารกิจการเดินทางวันแรกของเราที่ "อุ้มผางแผ่นดินลอยฟ้า" ได้สิ้นสุดลง ณ ตรงนี้ ยังเหลือเวลาอีก2วัน แห่งการเดินทางผจญภัยในป่าลึก โปรดติดตามตอนต่อไป.. อุ้มผางตอนที่2 ล่องแก่งที่อุ้มผางคี รับรอง สนุก โหด มัน ฮา แน่นอนครับ..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ทริปแก่งกระจาน

2011-05-07T03:21:00.000-07:00

       สำหรับบางคนแล้ว..ชีวิตก็คือการเดินทาง เพื่อท่องเที่ยวแสวงหาสิ่งใหม่ๆ ให้กับชีวิตอยู่เสมอ ฉะนั้นเมื่อมีเวลาว่างจึงต้องออกเดินทางท่องไป ในโลกกว้าง ...

         ไป ..ในที่ๆยังไม่เคยไป
        ในที่ๆใครเขาเล่าขาน
   ในที่ๆเป็นตำนาน
ก่อนที่กาลเวลาจะกลืนกิน..

   เมื่อช่วงหยุดวันแรงงานที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปเที่ยวที่แก่งกระจาน จ.เพชรบุรี ซึ่งนับเป็นอีกสถานที่หนึ่งที่น่าสนใจ โดยเฉพาะผู้ที่อยากแสวงหาความเป็นธรรมชาติ ผืนป่าที่เขียวขจี แมกไม้นานาพันธ์ เหล่าวิหกปักษีปักษานานาชนิด และยังเป็นแหล่งรวมพันธ์ผีเสื้อที่ใหญ่ที่สุดในเมืองไทยอีกด้วย ทั้งยังอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพมากนัก แก่งกระจานจึงนับว่าเป็นสถานที่ที่เหมาะกับวันพักผ่อนช่วงสั้นๆ2-3วัน เป็น อย่างยิ่ง

วัดวังมะนาว

      ผมออกเดินทางจากชลบุรีเกือบ8โมงเช้าเพราะยังไม่มีแผนที่แน่นอน จึงไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างไร กะใว้ว่าถ้าเจอที่ไหนที่น่าสนใจก็จะแวะถ่ายรูปไปเรื่อย แต่จุดหมายปลายทางต้องไปให้ถึงแก่งกระจานก่อนค่ำวันนี้..
      หลังแวะทานมื้อเช้าที่ตัวเมืองสมุทรสาครอิ่มแล้ว ก็มุ่งหน้าสู่เพชรบุรีตามทางหลวงหมายเลข 4 ถนนเพชรเกษม
     ขับมาถึงช่วง อ.วังมะนาว สายตาก็เหลือบไปเห็นองค์เจดีย์ สีเหลืองอร่ามงามตาตัดกับทุ่งนาสีเขียวขจี มองเห็นแต่ไกล จึงเลี้ยงรถลงในไป เพื่อจะเก็บภาพสักสองสานภาพก่อนที่จะเดินทางต่อ..

องค์เจดีย์นี้อยู่ในวัดวังมะนาว ก่อนถึงแยกที่จะไปราชบุรี และเพชรบุรี รอบองค์เจดีย์มีรูปปั้นเทวดาเฝ้าดูแลทั้งสี่ทิศ และมีพญาคชสารนอนชูงวงเฝ้าอยู่ด้านหน้า..

       วัดพระนอน

       ออกจาก อ.วังมะนาวมา ผ่าน อ.เขาย้อย มุ่งหน้าสู่ตัวเมืองเพชรบุรี มองเห็นป้ายข้างทางบอกว่ามีพระนอนที่ใหญ่ที่สุดในโลก ใกล้กับทางขึ้นเขาวัง จึงถือโอกาสเข้าไปสักการะและทัศนาเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต เลยขับแวะไปตามป้ายบอกทาง..

วัดพระพุทธไสยาสน์ หรือวัดพระนอน เป็นวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งของ จ.เพชรบุรี เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในสี่ของพระพุทธไสยาสน์ ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศไทย มีความยาวถึง 43 เมตร สร้างโดยการก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทอง เป็นพระพุทธรูปที่ทีพุทธลักษณะงดงามยิ่งนัก เชื่อว่าเป็นฝีมือสกุลช่างในสมัยอยุธยา

เดิมพระพุทธไสยาสน์ประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดฯให้สร้างหลังคาคลุมใว้ ต่อมาในสมัยสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการซ่อมหลังคาใหม่ และสร้างผนังล้อมรอบองค์เป็นวิหารพระพุทธไสยาสน์

ถัดจากวิหารพระนอนมาไม่ไกลนัก มีวิหารพระยืน ซึ่งเป็นวิหารขนาดเล็ก ข้างในมีรูปพระยืนสูงเกือบเท่าหลังคา มองเห็นเป็นลายเส้นรางๆ สลักติดกับแผ่นผนัง ซึ่งแลดูคล้ายๆกับแผ่นหินขนาดใหญ่ ..

       บ้านดิน ( ศูนย์การเรียนรู้เศรษกิจพอเพียง เรือนจำชั่วคราวเขากลิ้ง)

        ออกจากวัดพระพุทธไสยาสน์ก็ตะวันคล้ายบ่ายคล้อยไปแล้ว ขับรถฝ่าสายฝนในช่วงตัวเมืองเพชรบุรี ก่อนจะเลี้ยวขวาตัดเข้าสู่เส้นทางหมายเลข3499 ตรงแยก อ.ท่ายาง มุ่งหน้าสู่ อ.แก่งกระจาน

         เข้าสู่เขต ต.วังจันทร์ อ.แก่งกระจาน เหลือบไปเห็นร้านกาแฟ มองจากภายเป็นกระท่อมดินมุงด้วยหญ้าแฝกดูน่ารักดี เลยแวะเข้าไปหากระแฟจิบแก้กระหาย..

ร้านกาแฟนี้ตั้งอยู่ในเขตเรือนจำชั่วคราวเขากลิ้ง ต.วังจันทร์ อ.แก่งกระจาน ข้างในเปิดเป็นศูนย์การเรียนรู้เศรษกิจพอเพียง ให้บุคคลภายนอกเยี่ยมชมศึกษาดูงานได้ ทั้งพนักงานที่ขายกาแฟ และพนักงานต้อนรับนำชมสถานที่ล้วนเป็นผู้ต้องขังทั้งสิ้น ซึ่งแทบดูไม่ออกเลยว่าบุคคลเหล่านี้เคยก่อคดีอาชญกรรมจนต้องเข้ามาพำนักในสถานที่เช่นนี้..

ขับรถเลยเข้ามาข้างใน พบว่ามีบ้านดินตั้งกระจายอยู่ทั่วบริเวณ ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือผู้ต้องขังแทบทั้งสิ้น..

กะว่าจะแวะลงมาเก็บภาพสักสองสามภาพก่อนเดินทางต่อ ก็พอดีมีพนักงาน(ผู้ต้องขัง) เดินเข้ามายกมือไหว้ ทักทาย พร้อมบอกเล่าแนะนำข้อมูลของศูนย์แห่งนี้ให้ฟังด้วยความภาคภูมิใจ รวมถึงอาสาพาเดินชมบริเวณศูนย์การเรียนรู้ฯอีกด้วย ไหนๆเข้ามาแล้ว ก็เลยต้องเลยตามเลย..

พี่เขาพาเดินชมตั้งแต่ขั้นตอนการผสมดิน ขึ้นรูปจนเป็นก้อน เอาไปตากแห้ง ก่อนจะนำไปก่อเป็นรูปทรงต่างๆดังที่เห็น

ถึงแม้อากาศข้างนอกจะร้อน แต่ภายในบ้านดินก็ยังมีความชุ่มชื่น เย็นสบายแม้ไม่เปิดเครื่องปรับอากาศก็ยังอยู่ได้ ถ้าเป็นหน้าหนาวก็จะอบอุ่นป้องกันลมหนาว และไอเย็นของอากาศภายนอกได้ดียิ่ง นัก..

ห้องนอนภายในบ้านดิน

ห้องน้ำบ้านดิน

หน้าต่างบ้านดิน

แก่งกระจาน

เกือบสี่โมงเย็นจึงมาถึงแก่งกระจาน เนื่องจากไม่ได้จองที่พักล่วงหน้า เลยต้องตระเวณสอบถามตามรีสอร์ทต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่ได้รับคำตอบว่า "เต็ม" ด้วยมีคนจองล่วงหน้าใว้หมดแล้ว เพราะเป็นช่วงวันหยุดยาว

สำหรับที่ทริปนี้ต้องขอบคุณ "บ้านอิงน้ำ" ที่แม้ที่พักจะเต็มแต่ก็แนะนำ ที่อื่นให้ ซึ่งก็ได้บ้านลุงอู๊ด เจ้าของ "ภูสวยน้ำใส รีสอร์ท" เอื่อเฟื้อแบ่งห้องพักให้..

เมื่อจัดการเรื่องที่พักเรียบร้อยแล้ว มองดูเวลายังเหลืออีกหลายชั่วโมงก่อนอาทิตย์จะลับขอบฟ้า แสงแดดเริ่มอ่อนแรง ได้เวลาขับรถตระเวณชมธรรมชาติรอบๆเขื่อนแก่งกระจาน ..

เขื่อนแก่งกระจาน เป็นเขื่อนดินกั้นแม่น้ำเพชรบุรี สันเขื่อนยาว 760 เมตร กว้าง 8 เมตร สูง 58 เมตร ฐานตอนที่กว้างที่สุด 250 เมตร สร้างเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2509 เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ เหมาะสำหรับท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ อยู่ห่างจากตัวเมืองเพชรบุรี 53 กิโลเมตร และห่างจากอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน 3 กิโลเมตร เดินทางตามเส้นทางเดียวกับอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน

อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน

เนื่องจากทริปนี้มีเวลาแค่คืนเดียว จึงไม่ได้เข้าไปในเขตอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ซึ่งตอนแรกตั้งใจจะไปให้ถึงพะเนินทุ่ง เพราะจากการสอบถามชาวบ้านแถวนี้ทราบว่ามีทะเลหมอกเกือบตลอดทั้งปี ใว้โอกาสหน้าจะเข้าไปเก็บภาพนกหายากในเมืองไทยๆ ฝูงผีเสื้อสวยๆ และทะเลหมอกที่พะเนินทุ่ง มาฝากเพื่อนๆให้ได้เลยครับ..

สะพานแขวนแก่งกระจาน

สะพานแขวนแห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากป้ายทางเข้าอุทยานฯมากนัก ช่วงนี้น้ำในเขื่อนลดลงเหลือแค่ 20% เท่านั้น จึงมองดูไม่สวยเท่าไหร่นัก ..

ช่วงกลางสะพานไปจนถึงสุดปลายสะพานอีกฝั่งมีแผ่นไม้ หักชำรุดเป็นช่วงๆ เจ้าหน้าที่จึงเปิดให้เดินเข้าไปได้เพียงครึ่งทาง ซึ่งช่วงกลางสะพานจะมีลวดสลิงถักเป็นตาข่ายปิดกั้นใว้ ไม่ให้เดินผ่านเข้าไปได้ เพื่อความปลอดภัยของนักท่องเที่ยว..

บ้านอิงน้ำ

บ้านอิงน้ำ เป็นที่พักที่สวยงาม และน่าสนใจอีกแห่งหนึ่ง ที่อยู่ใกล้กับเขื่อนแก่งกระจาน แม้ทริปนี้ผมจะไม่ได้เข้าพักที่นี่ แต่ก็ต้องขอบคุณที่ช่วยแนะนำที่พักที่อื่นให้กับผม ซึ่งห้องที่ผมเข้าพักก็อยู่ห่างจากบ้านอิงน้ำไปไม่กี่เมตรเอง ..

ดังนั้นก็เลยต้องฝากท้องที่ครัวของบ้านอิงน้ำ ซึ่งเจ้าของผู้ดูแลล้วนมีอัธยาศัยให้การต้อนรับเป็นอย่างดี แม้เราจะไม่ใช่แขกที่เข้าพักก็ตาม

สเต็กหมูมื้อเช้าที่บ้านอิงน้ำ


ร้านกาแฟบ้านอิงน้ำ

Collection ตุ๊กตาน่ารักๆเหล่านี้ ถ่ายที่ร้านอาหารบ้านอิงน้ำ แม้จะเป็นร้านอาหารเล็กๆ แต่มีการตกแต่งสวนและมุมต่างๆในร้านได้อย่างน่ารักลงตัว..

ล่องเรือที่แก่งกระจาน

เกือบทุกๆรีสอร์ทที่ติดกับลำธาร ภายใต้สายน้ำของเขื่อนแก่งกระจานแห่งนี้ ล้วนมีบริการล่องเรื่องยาง และมีกิจกรรมทางน้ำ เช่นไต่เชือกข้ามน้ำให้แก่นักท่องเที่ยวแทบทั้งสิ้น แต่น้ำที่นี่จะกำหนดการเปิดปิดอย่างเป็นเวลา เนื่องจากหน้าร้อนปริมาณน้ำมีจำกัด ทางเขื่อนต้องกักเก็บน้ำใว้เผื่อการเกษตร และเลี้ยงสัตว์ให้ได้ตลอดทั้งปี..

อุทยานศาสนาพระโพธิสัตว์กวนอิม
อุทยานศาสนาพระโพธิสัตว์กวนอิม ตั้งอยู่ที่ ต.พุสวรรค์ อ.แก่งกระจาน จ.เพชรบุรี เป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรม และเป็นแหล่งเรียนรู้ทางศาสนาและที่พักผ่อนหย่อนใจไปในตัว

จากลานจอดรถด้านหน้า จะมีรถรางวิ่งบริการรับ-ส่ง ตลอดทั้งวัน ค่าบริการไป-กลับ 10 บาท ข้างในมีโรงเจให้บริการฟรีอีกด้วย

ที่นี่ยังเป็นที่ประดิษฐานพระแม่กวนอิมปางพันมือ ที่สูงใหญ่ที่สุดในโลกอีก ด้วย ซึ่งในแต่ละวันมีบรรดานักท่องเที่ยวและผู้แสวงบุญมากราบไหว้สักการะ ขอพร และโชคลาภแทบไม่ขาดสาย

             หากใครมีโอกาสมาเที่ยวที่แก่งกระจาน อย่าลืมแวะมานมัสกาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และเที่ยวชมศาสนสถานที่น่าสนใจที่ อุทยานศาสนาพระโพธิสัตว์กวนอิม นี้นะครับ เปิดให้ชมทุกวันตั้งแต่เวลา 08.00-18.00 น.

       ******************************************************************************

แนะนำที่พัก

       ลุงอู๊ด เจ้าของและหุ้นส่วน ภูสวยน้ำใสรีสอร์ท ฝากแนะนำที่พัก และสถานที่จัดสัมนากลุ่ม ที่ ภูสวยน้ำใสรีสอร์ท สามารถดูรายละเอียดได้ที่ http://www.phusuay.9nha.com/roomrate.html

        สอบถามราคาที่พักติดต่อ คุณสมนึก หรือลุงอู๊ด โทร : 081-6230445 , 084-9286896

       ******************************************************************************


ข้อมูลเพิ่มเติม

ที่พักใกล้แก่งกระจาน

    อช.แก่งกระจาน โทร.02-562-0760 มีบ้านพัก 10 หลัง ราคา 800-3,000 บาท มีเต็นท์ให้เช่า ขนาด 3 คน ราคา 250 บาทต่อคืน ขนาด 5 คน ราคา 400 บาทต่อคืน ถ้านำเต็นท์มาเองเสียค่าธรรมเนียมกางเต็นท์ 30 บาทต่อคนต่อคืน
   แก่งกระจานคันทรีคลับ รีสอร์ท โทร. 032-459-260-1 ราคา 1,500-5,000 บาท
    แก่งกระจานริเวอร์ไซด์ โทร.032-461-244 , 01-646-6374 ราคา 300-1,500 บาท
    ณัฐพล รีสอร์ท โทร.032-459-153 , 01-856-9918 ราคา 1,500-2,000 บาท
    บ้านโอบฟ้า รีสอร์ท โทร.032-459-333 , 09-528-2428 ราคา 380-3,000 บาท
    ธารน้ำเพชร รีสอร์ท โทร.01-915-8013 , 01-930-2528 ราคา 800-1,500 บาท
ที่พักโครงการสวนยางน้ำกลัดเหนือ-ใต้ โทร.09-551-4756 ราคา 500-1,500 บาท
    บ้านต้นน้ำเพชร โทร.01-857-4979 โทร.1,500-2,500 บาท
    บ้านพักชายหาด โทร.032-459-053 ราคา 500-2,000 บาท
    บ้านพักเพชรน้ำหนึ่ง โทร. 06-041-5348 ราคา 500-1,000 บาท
    บ้านริมแก่ง โทร.032-459-090 , 01-934-7969 ราคา 500-2,000 บาท
    ปิยะฉัตร รีสอร์ท โทร.01-944-2175 ราคา 1,500-7,000 บาท
    พรฑณา รีสอร์ท โทร.032-459-181 , 01-294-0205 ราคา 1,500-2,500 บาท
    เพชรริมธาร รีสอร์ท โทร.032-427-220 , 032-411-881 ราคา 2,500 บาท
    เพชรวารินทร์ รีสอร์ท โทร.032-422-071-2 ราคา 1,500-5,000 บาท
    ยุทธ รีสอร์ท โทร.01-841-5855 ราคา 1,000-1,500 บาท
    ริมน้ำเพชร รีสอร์ท โทร.032-459-191 , 01-880-1072 ราคา 1,000-2,500 บาท
วังวน รีสอร์ท โทร.01-756-9309 ราคา 800-1,500 บาท
สวนเพชรริเวอร์วิว รีสอร์ท โทร.032-458-339 , 01-944-3320 ราคา 600-900 บาท
สุณี รีสอร์ท โทร.032-459-208 , 01-875-3667 ราคา 600-1,200 บาท
หาดทอง รีสอร์ท โทร.032-459-118 , 01-772-4194 ราคา 1,200-2,000 บาท

       แผนที่เส้นทาง

สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ

============================================================

เขาคิชกูฏกับเหล่าผู้แสวงบุญแห่งพุทธะ..

2011-03-31T09:43:00.000-07:00

       เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ที่ผ่านมาถือโอกาสลางานอันแสนจะน่าเบื่อ ด้วยตั้งใจจะเดินทางไปนมัสการรอยพระพุทธบาทแห่งเขาคิชกูฏและเดินทางแสวงบุญดังพุทธศาสนิกชนคนอื่นๆที่ไปกันมาแล้ว ปีนี้เขาคิชกูฏเปิดให้ขึ้นอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 4 ก.พ. ไปจนถึง 4 เม.ย. ซึ่งอีกไม่กี่วันก็คงจะปิดให้ขึ้นแล้วสำหรับปีนี้
      เมื่อ2ปีที่แล้วเคยไปมาครั้งนึง แต่ไปตรงกับช่วงวันหยุด คนแน่นมากครับ นับหลายหมื่นได้ แทบไม่มีที่จะยืน รอขึ้นเขาตั้งแต่3ทุ่ม ได้ขึ้นทีตอนตี3 ถ้าใครไม่มีจิตศรัทธาจริงๆขอแนะนำว่าอย่าไปในช่วงวันหยุดเลยนะครับ..

ควันธูปลอยคละคลุ้งส่งกลิ่นอบอวลไปทั่วบริเวณศาลา..แถบสีแดงที่ปลายธูปแข่งกันเผาผลาญก้านตัวเองให้สั้นลงทุกขณะ ก้านแล้วก้านเล่าที่ถูกปักลงบนกระถาง ก่อนที่เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลจะรวบเก็บออกไป เพื่อเปิดทางให้ธูปก้านต่อไปได้มีพื้นที่ลงบนกระถาง..
เฉกเช่นชีวิตคนเรา วันเวลาที่ล่วงผ่านค่อยๆกัดกินสังขารกายให้เสื่อมถอยลงทุกขณะ เหมือนก้านธูปที่เผาไหม้ตัวเอง..ท้ายที่สุดก็ทิ้งใว้เพียงกลิ่นควันซึ่งเปรียบเหมือนความดีงามของคนเรา ก่อนจะจางหายไป..ในที่สุด

หมึกสีดำถูกขีดเขียน ทาบทาลงบนแผ่นผ้าสีเหลืองที่ห่อคลุมหินก้อนใหญ่เอาใว้ ปลายปากกาถูกตวัดขึ้นลงบนผืนผ้าจนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง.. ตัวอักษรถูกรวมเข้าเป็นข้อความมากมาย ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นคำวิงวอนร้องขอต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อตัวเองและครอบครัวอันเป็นที่รัก..
บางครั้งคนเราก็หลงลืมไปว่าการที่เราจะได้มาซึ่งอะไรบางอย่างนั้น หาใช่เกิดจากการอ้อนวอนขอแต่อย่างใด..ศาสนาพทุธ สอนหลักเหตุและผลใว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง แต่ผู้คนที่เรียกตัวเองว่าพุทธศาสนิกชนส่วนใหญ๋กลับหันไปเชื่อเรื่องโชคลาง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ มากกว่าพระธรรมคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า..

          ดอกไม้และธูปเทียน ถือเป็นเครื่องสัการะบูชาที่ขาดแทบไม่ได้ในพิธีกรรมต่าง แต่เหนือสิ่งอื่นใด จิตที่ตั้งมั่น จิตที่แน่วแน่มั่นคงนั้นสำคัญยิ่งกว่าเครื่องบูชาใดๆ เพราะว่า "จิตเป็นใหญ่ จิตเป็นประธาน" นั่นเอง ทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยจิต



      ...ยังไม่จบ เดี๋ยวมาเขียนต่อครับ.. ดูรูปกันไปก่อน

       ยังเขียนไม่จบนะครับ เดี๋ยวมาต่อ ..ให้ชมรูปกันไปก่อน

______________________________________________________________________

ข้อมูลเพิ่มเติม

ตำนานรอยพระพุทธบาทเขาคิชกูฏ (พลวง) (ที่มา: http://www.mapculture.org )

       นายติ่งและคณะได้ขึ้นบนเขาเพื่อไปหาไม้กฤษณามาขาย ได้ไปพักเหนื่อยบนลานหินกว้าง เพื่อนของนายติ่งคนหนึ่ง ได้ถอนหญ้าเพื่อนอนพักก็พบแหวนใหญ่ขนาดสวมหัวแม่เท้าได้ เเละเมื่อช่วยกันตรวจดูก็พบหินแผ่นหนึ่ง มีพื้นที่เป็นรอยรูปก้นหอย ต่อมานายติ่งและเพื่อนได้นำบุตรชายไปอุปสมบทที่วัดพลับ รุ่งขึ้นก็มีงานปิดรอยพระพุทธบาทจำลอง นายติ่งซื้อทองไปปิดแล้วจึงพูดว่าแถวบ้านตนก็มีรอยแบบนี้เช่นเดียวกัน พอดีมีพระได้ยินเข้าจึงไปเรียนให้เจ้าอาวาสวัดรับทราบ จึงเรียกนายติ่งเข้าไปสอบถามและส่งคณะขึ้นไปพิสูจน์ดู ก็เป็นความจริงและตรวจดูรอบๆบริเวณนั้น ก็พบสิ่งประหลาดมหัศจรรย์หลายอย่าง รอยพระพุทธบาทนั้นท่านทรงเหยียบจารึกไว้ที่ศิลาแผ่นใหญ่ บรรจุคนนั่งได้ร้อยกว่าคน บนยอดเขาสูงสุด กว้าง 1 เมตร ยาว 2 เมตร ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ของรอยพระพุทธบาทมีหินกลมก้อนหนึ่งใหญ่มาก เรียกว่าหินลูกพระบาท ตั้งขึ้นมาอย่างน่าแปลกประหลาดมหัศจรรย์ มองดูคล้ายลอยอยู่เฉยๆ มีคนกล่าวว่าเขาเคยเอาด้ายสายสิญจน์คล้องแล้วหลุดออกมาได้ และยังมีหินอีกลูกอยู่ตรงข้ามกับหินลูกพระบาทนี้ ก็มีรอยพระหัตถ์ไปรับหินก้อนนี้จากรอยพระพุทธบาทกับรอยพระหัตถ์นั้น ห่างกันประมาณ 5 เมตร และยิ่งแปลกไปกว่านั้น ในก้อนหินนั้นตรงกันข้ามกับรอยพระหัตถ์ ยังมีรูปรอยเท้าใหญ่ ซึ่งเรียกกันว่ารอยเท้าพญามาร เพียงแหงนหน้าขึ้นไปจะมองเห็นได้ทันที สูงประมาณ 15 เมตร ต่อจากนั้นไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือห่างจากหินลูกนี้ไปเพียง 15 วา มีหินลูกข้างบนเป็นลานและมองเห็นรอยรถหรือรอยเกวียน เมื่อยืนบนหินลูกนั้นมองลงไปทางทิศเหนือจะเห็นถ้ำเต่า   หันไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของรอยพระพุทธบาทจะเห็นถ้ำช้าง และถ้ามองจากรอยพระพุทธบาทขึ้นไปจะเห็นหินก้อนหนึ่งมีรูปลักษณะคล้ายช้าง จริง   เลยจากช้างไปสูงสุดนั้นเรียกกันว่าห้างฝรั่ง เพราะฝรั่งได้ขึ้นไปตั้งห้างส่องกล้องเพื่อทำแผนที่ มองไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ยังมีถ้ำอีกถ้ำหนึ่งเรียกว่าถ้ำสำเภา เพราะมีหินก้อนหนึ่งข้างบนถ้ำมีลักษณะคล้ายๆเรือสำเภา และยังมีอีกถ้ำหนึ่งใต้พระบาทนี้เรียกว่าถ้ำตาฤาษี
      ที่มาของชื่อเขาคิชฌกูฏนั้น ในตำนานศาสนาพุทธกล่าวไว้ว่า เขาคิชฌกูฎอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงราชคฤห์ แปลว่าภูเขาแร้งกระพือปีก มีคันธกุฎีอยู่บนยอดเขา และเคยเป็นสถานที่ประทับของพระพุทธเจ้าในอดีต เป็นความดำริของพระครูธรรมสรคุณซึ่งเป็นกรรมการและเป็นหลักในการพัฒนาพระบาท พลวงตั้งแต่ พ.ศ. 2515 ได้เสนอใช้ชื่อ พระบาทเขาคิชฌกูฎ (พลวง) เหตุผลเพราะเมืองไทยเป็นเมืองพุทธที่พุทธศาสนาเจริญกว่าเมืองไหนๆ แม้กระทั่งประเทศอินเดีย จึงน่าจะใช้ชื่อนี้เป็นที่ระลึกถึงพระบรมศาสดา ในทุกๆ ปีจะมีพิธีเปิดและพิธีปิดการขึ้นไปนมัสการรอยพระพุทธบาทเป็นประจำทุกปี (คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ, 2544:97-99)

   *****************************************************************

เขาค้อ เพชรบูรณ์ (ตอนที่2)

2011-02-21T05:33:00.000-08:00

นกมีปีกใว้สำหรับโบยบินฉันใด คนเราก็มีขาใว้เพื่อออกก้าวเดินฉันนั้น ...

       ท้าวความเมื่อตอนที่แล้ว "ทริปเขาค้อ เพชรบูรณ์ ตอนที่1" เราเดินทางไปถึงเพียงแค่ พิพิธภัณฑ์อาวุธ (ฐานยิงสนับสนุนอิทธิ) ก็จบตอนเสียก่อน (ขี้เกียจเขียนอ่ะ)
       วันนี้นายMK จะพาเพื่อนๆไปเที่ยวเขาค้อต่อนะครับ.. ยังมีอีกหลายที่ ที่อยากนำมาบอกเล่าและแบ่งปันเรื่องราวให้กับเพื่อนๆได้รับชมกัน..

     อนุสรณ์สถานผู้เสียสละเขาค้อ

      ขึ้นชื่อว่า "สงคราม" แล้ว ล้วนนำมาแต่ความโศรกเศร้าสูญเสียกันทั้งนั้น..ชัยชนะที่ได้มาบนหยดเลือด คราบน้ำตาและกองซากศพ หาใช่ชัยชนะที่แท้จริงไม่ ยิ่งเป็นหากกองซากศพเหล่านั้นเป็นของพี่น้องคนไทยด้วยกันเอง มันช่างน่าเศร้าหดหู่ใจทับทวียิ่งนัก..

อนุสรณ์สถานผู้เสียสละ ตั้งอยู่บนยอดเขาสุงสุดของเขาค้อ เลยฐานอิทธิไปอีก 1กิโลเมตร สร้างขึ้นเพื่อเทิดทูนวีรกรรมของ พลเรือน ทหาร ตำรวจ ผู้พลีชีพในการต่อสู้ปกป้องพื้นที่ในเขตรอยต่อ 3จังหวัด คือ พิษณุโลก เพชนรบูรณ์ และ เลย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511-2525

อนุสรณ์สถานผู้เสียสละ สร้างด้วยหินอ่อนเป็นรูปสามเหลี่ยมสูง 24 เมตร หมายถึงการปฏิบัติการร่วมกันระหว่างพลเรือน ตำรวจ ทหารในปีพ.ศ. 2524 ภายในบันทึกประวัติอนุสรณ์สถานและรายชื่อวีรชนผู้เสียสละเอาใว้..

       - ฐานอนุสรณ์สถานกว้าง 11 เมตร หมายถึง พ.ศ. 2511 อันเป็นปีเริ่มการปฎิบัติการรุนแรงของผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ในพื้นที่..
       - ความสูงจากแท่นบูชาถึงยอดอนุสรณ์สถาน 24 เมตร หมายถึงปี พ.ศ.2524 อันเป็นปีที่เปิดยุทธการครั้งใหญ่
       - ความสูงจากฐานถึงยอดอนุสรณ์สถาน 25 เมตร หมายถึงปี พ.ศ.2525 อันเป็นปีสิ้นสุดการต่อสู้
       - ความกว้างฐานสามเหลี่ยมด้านละ 2.6 เมตร หมายถึงปี พ.ศ.2526 อันเป็นปีเริ่มการก่อสร้างอนุสรณ์สถานผู้เสียสละแห่งนี้..

        อนุสรณ์สถานแห่งนี้ พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก ผู้อำนวยการป้องกันการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ทั่วไป ได้มาทำพิธีวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2526 โดยสร้างขึ้นด้วยเงินบริจาคของประชาชนและข้าราชการทุกฝ่าย
        พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถฯ ได้เสด็จมาเป็นองค์ประธานเปิดอนุสรณ์สถานแห่งนี้ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2527 เพื่อเตือนใจคนไทยทั้งชาติว่า "ยามใดที่คนไทยขัดแย้งกัน จะต้องมีการสูญเสียอย่างผู้กล้าหาญ 1,171ชีวิต ที่จารึกใว้กับองค์อนุสรณ์ จงอย่าให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีก" ทางจังหวัดเพชรบูรณ์ ได้กำหนดวันที่ 20กุมภาพันธ์ของทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2527 เป็นต้นมา ให้เป็นวันสมโภช อนุสรณ์สถานผู้เสียสละเขาค้อแห่งนี้..

         เจดีย์พระบรมสารีริกธาตุ เขาค้อ

         เจดีย์พระบรมสารีริกธาตุ สร้างขึ้นเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบามสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสทรงครองราชย์ครบ 50 ปี ที่ยอดเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุซึ่งอันเชิญมาจากประเทศศรีลังกา ในวันสำคัญทางศาสนาจะมีประชาชนและนักท่องเที่ยวมาร่วมกันประกอบพิธีกรรมทางศาสนา เช่น เวียนเทียน เป็นประจำ..

วันนี้มีนักท่องเที่ยวแวะมานมัสการเจดีย์พระบรมสารีริกธาตุค่อนข้างหนาตา เนื่องจากเป็นช่วงวันหยุดยาว บางคนก็ตั้งใจมากราบนมัสการขอพรโดยเฉพาะ..

ภายในองค์เจดีย์ ได้จัดเตรียมเทียนใว้สำหรับนักท่องเที่ยวและผู้มีจิตศรัทธา เพื่อจุดบูชาพระบรมสารีริกธาตุ และยังสามารถร่วมทำบุญใส่บาตรเงินเหรียญตามพระบูชาและพระประจำวันเกิดได้อีกด้วย..

น้ำตกศรีดิษฐ์

น้ำตกศรีดิษฐ์ เป็นน้ำตกที่นักท่องเที่ยวที่ไปเยือนเขาค้อ ต้องมาเที่ยวชม เนื่องจากเส้นทางต่อเนื่องกับการเที่ยวชมทัศนียภาพในกลุ่มแหล่งท่องเที่ยว เขาค้อ โดยการเดินทางใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 2196 จากแยกแค้มป์สนไปประมาณ 18 กิโลเมตร เลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 2325 อีกประมาณ 10 กิโลเมตร

เมื่อมาถึงด้านหน้าทางเข้าสู่ "น้ำตกศรีดิษฐ์" จะ ได้พบกับแท่นจารึกรายชื่อผู้เสียสละชีวิตที่สมรภูมิแห่งนี้ จากนั้นค่อย ๆ เดินกันไปตามเส้นทางธรรมชาติที่แวดล้อมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ที่ให้ความร่มรื่น เดินกันยังไม่รู้สึกเหนื่อยก็จะมองเห็นสะพานไม้ทอดตัวไปบนหมู่ก้อนหิน ข้ามสะพานไม้ (สะพานชีวิต) ก็ถึงกับฐานที่มั่นของกองกำลังผกค.ในอดีต ในบริเวณนี้ทุกท่านจะได้ศึกษาลักษณะที่พักปลูกสร้างอย่างง่าย ๆ ทำจากไม้ไผ่และฟางมัดเป็นผนังกระท่อมและมุมหลังคา ภายในมีเพียงแผ่นไม้ยกพื้นทำเป็นที่นั่งและที่นอน ด้านนอกเป็นที่ทำครัวมีครกกระเดื่องที่กลุ่ม ผกค. อาศัยพลังน้ำตกที่ไหลมาตามกังหันวิดน้ำหมุนให้เกิดแรงทำให้ครกสามารถตำข้าว ได้โดยไม่ต้องใช้แรงตนเอง เดินต่อไปอีกเล็กน้อยก็จะถึงจุดหมายปลายทางของการเดินทางครั้งนี้ น้ำตกศรีดิษฐ์

ตัวน้ำตกศรีดิษฐ์เป็นหินชั้นขนาดใหญ่ มีน้ำตกตลอดทั้งปี นักท่องเที่ยวสามารถพักผ่อน รับประทานอาหาร ลงเล่นน้ำ และซื้อของที่ระลึกของชาวเขากลับบ้านได้ ที่น้ำตกนี้ เดิมเคยเป็นที่อยู่ของกลุ่ม ผกค. ซึ่งยังปรากฎหลักฐาน และสิ่งของเครื่องใช้หลายอย่างของกลุ่ม ผกค.ในบริเวณน้ำตก เช่นครกตำข้าวที่ ผกค. สร้างขึ้นโดยใช้พลังน้ำตกช่วยเคลื่อนกังหันตำข้าว เป็นต้น

น้ำตกศรีดิษฐ์ เป็นน้ำตกชั้นเดียวไหลผ่านจากหน้าผาตัด ลัดเลาะมาตามซอกหินชั้นต่าง ๆ ตกลงมาคล้ายม่านน้ำตกหลายม่านอย่างสวยงาม ด้านล่าง มีน้ำขังเป็นแอ่งขนาดใหญ่ สามารถลงเล่นน้ำได้ แต่ช่วงฤดูฝนควรระมัดระวังเป็นพิเศษเนื่องจากน้ำจะไหลเชี่ยว จึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สามารถสัมผัสได้ทั้งบรรยากาศแห่งความเป็น ธรรมชาติ และสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ที่ไม่น่าเชื่อว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้อง กันได้

      ถ้าใครมีโอกาสมาเที่ยวเขาค้อ ก็อย่าลืมแวะมาเยี่ยมชมสถานที่ทางประวัติศาสตร์และธรรมชาติอันร่มรื่น ที่น้ำตกศรีดิษฐ์แห่งนี้นะครับ..

   เขาค้อในยามสนธยา

กลับจากน้ำตกศรีดิษฐ์ ผ่านเส้นทางที่เป็นเนินเขาลาดชัน สองฟากฝั่งถนนถูกทดแทนด้วยสิ่งปลูกสร้างที่เรียกว่า รีสอร์ท ภูเขาหลายลูก ต้นไม้หลายต้นถูกปรับเปลี่ยนสภาพและถูกโค่นโดยนายทุนเพื่อนำมาสร้างรีสอร์ทรองรับบรรดานักท่องเที่ยวจากเมืองใหญ่..

อาทิตย์ใกล้อัสดง แส่งสีหมากสุกที่ฉาบทาท้องฟ้าใกล้โรยราเต็มที.. ไอเย็นเริ่มก่อตัวแผ่คลุมทั่วบริเวณ ส่งให้อุณหภูมิลดลงอย่างรวดเร็ว ..ความหนาวเย็นคลืบคลานเข้ามาแทนที่พร้อมกับแสงตะวันที่ค่อยๆลับหายไป..

เหลียวมองลงไปเบื้องล่าง.. เต้นท์มากมายหลายขนาดและหลากสีสัน กระจายตัวไปทั่วบริเวณลานกว้างของรีสอร์ท ซึ่งถูกเตรียมใว้สำหรับนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะ เนื่องจากบ้านพักที่มีเต็มหมดแล้ว..

แสงไฟจากรีสอร์ทที่ไกลออกไป ส่องแสงระยิบยับ ราวกับดาวบนพื้นดิน ยิ่งยืนเหลียววมองจากที่สูงลงไปยิ่งสวยงามราวอยู่บนวิมานแมน..

เช้านี้ที่เขาค้อ

ค่ำคืนอันหนาวเย็นแต่ไม่ถึงกับหนาวเหน็บผ่านพ้นไป.. บรรดานักท่องเที่ยวต่างรีบตื่นขึ้นมารับบรรยากาศยามเช้าตรู่ และหวังจะได้ทัศนาทะเลหมอกแห่งเขาค้อกัน แต่ครั้งนี้หลายคนต้องผิดหวัง เพราะไม่มีทะเลหมอกให้ดู ..

ถึงครั้งนี้โชคจะไม่เข้าข้างสักเท่าไหร่ ด้วยไม่มีทะเลหมอกใช้ยลดังที่วาดหวัง แต่บรรยากาศยามเช้าที่เขาค้อ ก็แผ่คลุมด้วยไอหมอกบางๆทั่วบริเวณ ดูคลาสสิคน่าชวมมองไม่น้อยเลยทีเดียว..

วันนี้มีหมู่พระธุดงค์คณะใหญ่หลายกลุ่ม ธุดงค์ผ่านและมารับบิณฑบาตรในตอนเช้าด้วย ทั้งชาวบ้านและนักท่องเที่ยวจึงมีโอกาสได้ทำบุญใส่บาตรกัน..

ตลาดยามเช้าที่เขาค้อดูคึกคักไม่แพ้ทีอื่นเหมือนกัน มีทั้งเครื่องดื่มร้อนๆและอาหารสุขใหม่ๆ ให้คลายหนาว ตลอดทั้งของใช้ เสื้อผ้า และของที่ระลึกให้เลือกซื้อหากันตามอัธยาศัย

เช้านี้เลยถือโอกาสรองท้องด้วยโจ๊กใส่ไข่ร้อนๆ ประทังความหิวและให้ความอบอุ่นแก่กระเพาะไปด้วย..

           กลับมาที่เต๊นท์พัก เจอน้องๆแต่งชุดชาวเขาดูหน้าตาน่ารักสมวัย..มาเดินถ่ายรูปกับนักท่องเที่ยวก็เลยถือโอกาสเก็บภาพใว้เป็นที่ระลึก

        "นอนเขาค้อ1คืน อายุยืน1ปี "     ถ้าอยากรู้ว่าสโลแกนที่ว่านี้ เป็นจริงมากน้อยเพียงใด ต้องลองมาสัมผัสและพักค้างที่เขาค้อแห่งนี้ดูสักครั้งนะครับเพื่อนๆ..

       ปล. ทริปเขาค้อ เพชรบูรณ์ ยังไม่จบเพียงเท่านี้นะครับ พบกันใหม่ใน ทริปเขาค้อ เพชรบูรณ์ (ตอนที่3) ตอนจบ เร็วๆนี้ครับ..

เขาค้อ เพชรบูรณ์

2011-01-15T00:30:00.000-08:00

ทริปเขาค้อ เพชรบูรณ์ ตอนที่1



      เมื่อลมหนาวมาเยือน..

      สายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านมาอีกครั้ง .. เสียงหวีดหวิวเมื่อยามสายลมพัดต้องกิ่งไม้ใบหญ้า ฟังดูวังเวงเงียบเหงาชอบกล แต่บางขณะก็เหมือนสอดแทรกท่วงทำนองจังหวะชีวิต และความหวังแห่งการรอคอยเอาใว้..
      ดอกหญ้าสองข้างทางลู่เอนไหวไปมาตามแรงลม ประหนึ่งคู่รักที่พลัดพรากจากไปนานได้หวนกลับมาพบเจอกันอีกครั้ง เฝ้าคลอเคล้าหยอกล้อต่อกระซิก ปลอบประโลมกันอย่างมีความสุข..ไม่สนใจต่อสายตาของนกกระจอกตัวผู้ที่เกาะบนกิ่งไม้ จ้องมองลงมาอย่างอิจฉา..

ดอกหญ้าข้างทาง ..ที่เชิงเขาย่า

   กระบะ Colorado สีประตูสีดำเปิดไปตัดหมอกวิ่งผ่านความมืดสลัวในยามเช้าตรู่ของฤดูหนาว ขับลัดเลาะไปตามป้ายบอกทาง ไต่ความสูงชัน และทางคดเคี้ยวบางช่วงเขา เพื่อมุ่งหน้าสู่ อ.เขาค้อ อันเป็นจุดหมายปลายทางของเช้าวันแรกแห่งการเดินทาง..

     เช้าวันนี้ที่เขาค้อ..

   อณูแห่งความหนาวเย็นยังคงแผ่คลุมทั่วบริเวณยอดดอย แม้ม่านหมอกที่ขาวโพลนเมื่อตอนเช้ามืดจะจางหายไปบ้างแล้วก็ตาม แต่ยังคงทิ้งกลิ่นไอและสัมผัสเยือกเย็นเอาใว้ให้ผู้มาเยือนได้สัมผัสกันอย่างทั่วถึง..
   หลังจากขับรถมาทั้งคืน ในที่สุดก็มาเช้าที่เขาค้อ ตามที่วางแผนเอาใว้ เพื่อมารับบรรยากาศยามเช้าที่พระตำหนักเขาย่า ก่อนจะตระเวณหาที่กางเต๊นท์นอนค้างสักคืน เผื่อจะได้อายุยืนขึ้นบ้าง ตามป้ายที่เขาโฆษณาเอาใว้ว่า "พักเขาค้อหนึ่งคืน อายุยืนหนึ่งปี" สงสัยว่าเจ้าหน้าที่ที่ทำงานและพักอยู่ที่นี่คงอายุยืนหลายพันปีเป็นแน่เชียว...

ลานสนบนเขาย่า

       บนยอดดอย..สายลมยังคงพัดโชยไม่ขาดสาย หอบเอาความหนาวเย็นมากระทบผิวกายให้สั่นสะท้าน แม้จะใส่เสื้อกันหนาวสวมทับโปโลที่อยู่ข้างในอีกชั้นก็แค่พอบรรเทาเท่านั้น..
       หลังจากกระชับเสื้อกันหนาวให้มิดชิด ปิดป้องไอหนาวที่จะลอดผ่านเข้าไปสัมผัวผิวกายแล้ว ก็ออกเดินสำรวจสภาพพื้นที่บนเขาย่า เก็บภาพต้นไม้ใบหญ้าและดอกไม้ ยืนรับลมชมวิวพอสมควร และมาจบลงที่ข้าวต้มหมูสับเห็ดหอมร้อนๆ .. พอประทังความหิวและขับไล่ความหนาวเย็นไปจากร่างกายได้บ้าง...

ข้าวต้มหมูสับเห็ดหอม..


นี่ก็..ต้นสนบนเขาย่า

      ไม่รู้ว่ากงล้อเวลาหมุนเคลื่อนผ่านไปกี่โมงยามแล้ว.. เหลียวขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบูรพาอีกที แสงสีทองได้ลับหายไปจากเส้นขอบฟ้าเสียแล้ว..
     ชีวิตกับการเดินทางเป็นของคู่กันฉันใด การพบและการจากลาก็คงไม่ต่างกัน.. คงถึงเวลาที่ต้องกล่าวอำลาด้วยสายตาที่อาลัยเสียแล้วสินะ.. เพียงหวังใจใว้ว่า สักวันหนึ่ง คงได้มีโอกาศกลับมาเยือนอีกครั้งนะ.."เขาย่า"..

ดอกหญ้าเหงา..บนเขาย่า

   ..สายลมพัดพริ้วปลิวไหว
       ดอกหญ้าแกว่งไกวสะท้าน
                         วอนสายลมช่วยพัดนานๆ
                         ให้ดอกหญ้าก้าวผ่านวันเหงาใจ..


         ร้านแนะนำ: เขาค้อกาแฟสด

เขาค้อกาแฟสด ..ทางขึ้นเขาย่า

รอนานหน่อย..วันนี้คนเยอะเป็นพิเศษ.

อีกมุมหนึ่งในร้าน เขาค้อกาแฟสด

มีโปสการ์ดสวยๆจำหน่ายด้วย

อีกมุมหนึ่ง..กังหันลมคาบอย

"เขาค้อกาแฟสด" อยู่ตรงทางขึ้นเขาย่าด้านซ้ายมือ เหมาะสำหรับแวะพัก จิปกาแฟ แก้กระหายคลายง่วง ก่อนออกเดินทางต่อ ที่ร้านมีพื้นที่ให้นักเดินทางนั่งพักและเดินเล่น แวะเข้าห้องน้ำ มีมุมสวยๆให้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกด้วย ถ้าได้ผ่านไปก็อย่าลืมแวะชิมกาแฟสดที่นี่นะครับ..


     หอสมุดนานาชาติเขาค้อ

   หอสมุดนานาชาติเขาค้อ ตั้งอยู่ที่หมู่ 4 บนเขาค้อ ที่บ้านกองเนียม ตำบลเขาค้อ เป็นหอสมุดขนาดใหญ่ออกแบบเป็นรูปเพชรคว่ำ สร้างด้วยกระจกสะท้อนแสง ภายในเก็บรักษาหนังสือทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ ในเดือนธันวาคมของทุกปีจะมีการจัดงาน “วันนัดพบเอกอัครราชทูต ณ เขาค้อ” โดยเชิญเอกอัครราชทูตจากประเทศต่าง ๆ มาร่วมชมการแสดงศิลปวัฒนธรรมของจังหวัด

เจดีย์ที่ตั้งอยู่ในเขตหอสมุดนานาชาติเขาค้อ

หอสมุดฯ เปิดให้เข้าชมทุกวัน ค่าธรรมเนียมเข้าชมหอสมุดนานาชาติเข าค้อ 10 บาท/คน แต่เสียดายที่มีเวลาจำกัดเลยไม่ได้เข้าไปเยี่ยมชม..

สวนดอกไม้ สีสันสวยงาม ในบริเวณหอสมุดฯ

        หอสมุดฯ แห่งนี้ นับเป็นสถานที่ที่สวยงามและน่าสนใจอีกแห่งหนึ่งของเขาค้อ เพราะเป็นทั้งแหล่งการเรียนรู้และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวพักผ่อนไปในตัว..



        พิพิธภัณฑ์อาวุธ (ฐานยิงสนับสนุนอิทธิ)

        ในบรรดาสิ่งประดิษฐ์ที่มนุษย์คิดค้นและผลิตขึ้นบนผืนพิภพนี้ มีทั้งเป็นไปเพื่อสร้างสรรค์และทำลายล้าง "อาวุธ" ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่มนุษย์คิดค้นขึ้นมาเพื่อประหัดประหาร ทำลายล้างฝ่ายตรงข้าม ที่เรียกว่า ศัตรู อาจเพียงแค่เพราะความคิดเห็นไม่ตรงกัน หรือไม่ยอมก้มหัวให้ผู้มีอำนาจเท่านั่นเอง ..

ทางเข้าพิพิธภัณฑ์อาวุธ


ภายในมีเฮลิคอปเตอ์ รถถัง และฐานยิงปืนใหญ่ ที่ใช้สู้รบในสมัยก่อน

พิพิธภัณฑ์อาวุธ (ฐานอิทธิ) ตั้งชื่อตาม พันเอก อิทธิ สิมารักษ์ ผู้มีบทบาทสำคัญในการต่อสู้ยึดพื้นที่เขาค้อคืนจาก ผกค.ในปี พ.ศ.2524 บริเวณนี้เคยเป็นฐานปืนใหญ่ ยิงสนับสนุนการ สู้รบ ปัจจุบันจัดให้ เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้ง มีอาวุธยุทโธปกรณ์ ที่ใช้ในการสู้รบตั้งอยู่มากมาย เช่น เครื่องบินขับไล่ เอฟ 5 รถสายพานลำเลียงพล ปืนใหญ่ ปืนใหญ่ขนาด 105 มม. จำนวน 2 กระบอก ปืนใหญ่ ขนาด 155 มม. ยิงได้ไกล 11 กิโลเมตร 1 กระบอก ฯลฯ

ภายในอาคารมีห้องบรรยายสรุปเกี่ยวกับเหตุการณ์ ในยุทธภูมิเลือดเขาค้อ มีห้องจัดนิทรรศการ เกี่ยวกับอุปกรณ์ เครื่องใช้ เสื้อผ้า อาวุธของคอมมิวนิสต์ ส่วนด้านนอกอาคารยังมีฐานอาวุธ จัดแสดงอาวุธยุทโธปากรณ์ เช่น ซากปืนใหญ่ รถถัง รถแทรกเตอร์ บังเกอร์หลบภัย แต่ละจุดมีป้ายประวัติพร้อมคำอธิบายประกอบ

วิวด้านข้าง ฐานอิทธิ..มองไปสุดสายตา

ศาลาพระบรมรูปสมเด็จพระนเรศวร(ด้านหน้าทางเข้า)

ยังไม่จบเพียงแค่นี้ครับ..เขาค้อยังมีสถานที่อีกหลายแห่งให้เที่ยวชม ไม่ว่าจะเป็นอนุสรณ์สถานผู้เสียสละ พระบรมสารีริกธาตุเจดีย์ ไร่บีเอ็น แคมป์สน น้ำตกศรีดิษฐ์ ผาซ่อนแก้ว..ฯลฯ

ติดตามเรื่องราว การเดินทางในทริปต่างๆเหล่านี้ได้ใน "ทริปเขาค้อ เพชรบูรณ์ ตอนที่2 " เร็วๆนี้..

วัดพระธาตุผา(ซ่อน)แก้ว เพชรบูรณ์

2011-01-02T04:53:00.000-08:00

วัดพระธาตุผา(ซ่อน)แก้ว (พุทธธรรมสถานผาซ่อนแก้ว)
ทริปเพชรบูรณ์ ตอนที่2 ..

หลังออกจากแค้มป์สน เราก็มุ่งหน้าขึ้นภูทับเบิก ช่วงที่ขับมาตามไหล่เขา บังเอิญสายตาเหลือบไปเห็นยอดเจดีย์สีทองตั้งเด่นตระหง่านอยู่บนเนินเขาทางด้านซ้ายมือ เหมือนต้องมนต์สะกดให้ต้องเลี้ยวรถกลับด้วยอยากรู้ว่ายอดเจดีย์ที่เห็นนั้นคือสถานที่แห่งใดกัน..
ทั้งเคยได้ยินมานานแล้วว่าที่ อ.เขาค้อ มีพุทธสถานแห่งหนึ่งชื่อ "ผาซ่อนแก้ว" ตั้งอยู่บนเนินเขา เป็นสถานที่สงบ สวยงาม เหมาะแก่การปฏิบัติธรรมยิ่งนัก.. เพื่อคลายความสงสัยว่าใช่ผาซ่อนแก้วอย่างที่คิดหรือไม่ ต้องตามไปดูให้หายข้องใจ..

จากการสอบถามเส้นทางกับคนในพื้นที่ ก็ได้ทราบว่า ที่มองเห็นไกลๆนั้นคือ "วัดพระธาตุผาแก้ว" ซึ่งคนแถวนั่นต่างรู้จักกันเป็นอย่างดี และทางเข้าก็อยู่ติดถนนสายหลักที่จะไป อ.หล่มสัก (ช่วงกิโลเมตรที่ 103 สายหล่มสัก-พิษณุโลก)

เมื่อขับเข้ามาภายใน จึงได้พบกับความอลังการณ์แห่งพุทธสถานที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน ทั้งในด้านความสวยงาม ภูมิทัศน์ที่ตั้ง และสถาปัตยกรรมแห่งพุทธศิลป..

วัดพระธาตุผาแก้ว เดิมชื่อว่า พุทธธรรมสถานผาซ่อนแก้ว ตั้งอยู่ ณ บริเวณเนินเขาในหมู่บ้านทางแดง ต.แคมป์สน อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ โดยคุณภาวิณี โชติกุลและคุณ อุไร โชติกุล ได้มีจิตศรัททธาซื้อที่ดินถวาย เพื่อก่อสร้างเป็นสถานปฏิบัติธรรมแก่พระสงฆ์และพุทธศาสนิกชนทั่วไปซึ่งนอก จากจะเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมแล้ว ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดเพชรบูรณ์ เมื่อได้เดินชมรอบๆวัดจะให้บรรยากาศ ดุจสรวงสวรรค์เนื่องจากตั้งอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่โอบล้อมไปด้วยภูเขาสูง ใหญ่ซ้อนกันเป็นทิวเขา เรียงราย สูงตระหง่าน

บนยอดเขานั้นมีถ้ำอยู่ปลายยอดเขาซึ่งมีชาวบ้านทางแดงหลายคนได้เห็นลูกแก้ว ลอนอยู่เหนือฟากฟ้าแล้วลับ หายเข้าไปในถ้าบนยอดผา ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นพระบรมสารีริกธาตุดเสด็จมาและต่างถือว่าเป็นสถานที่มงคล มีความ ศักดิ์สิทธิ์และเรียกตามๆกันว่า ผาซ่อนแก้ว และพุทธสถานที่มาตั้วในจุดโอบล้อมด้วยทิวเขาดังกล่าว จึงเรียกว่า พุทธธรรมสถานผาซ่อนแก้ว ซึ่งเป็นนิมิตมงคลแก่ชาวบ้านทางแดงและผู้มาปฏิบัติธรรม

หลังจอดรถเรียบร้อยแล้ว(ค่าจอด10บาทครับ) ก็เดินตามทางเพื่อขึ้นสู่ตัวเจดีย์ ที่มองเห็นอยู่ไกลๆ ..

ผ่านประตูทางเข้ามาจะมีป้ายบอกกฎระเบียบในการเยี่ยมชมวัดพระธาตุผาแก้ว มีทั้งหมด 9ข้อ ซึ่งผู้มาเยือนควรปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดด้วยความเคารพ..

ตรงซุ้มทางเข้าสู่บริเวณภายในวัด มีพี่ผู้หญิงคอยให้คำแนะนำผู้มาเยี่ยมชม และยังมีมัคคุเทศก์น้อยคอยบอกเล่าประวิติความเป็นมาของวัดและแนะนำสถานที่น่าสนใจให้ฟังอีกด้วย..

ประวัติความเป็นมา

วัดพระธาตุผาแก้ว ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2547 ในนาม"พุทธธรรมสถานผาซ่อนแก้ว" ได้รับการอนุมัติจัดตั้งเป็นวัดในมงคลนามว่า"วัดพระธาตุผาแก้ว"เมืีอวันที่ 1 ก.ค. 2553 จากคณะกรรมการมหาเถรสมาคม โดยมีพระครูสังฆรักษ์ ปารมี สุรยุทโธ เป็นเจ้าอาวาส

วัดพระธาตุผาแก้ว ตั้งอยู่ในชัยภูมิธรรม ณ. บริเวณเนินเขาในหมู่บ้านทางแดง ต.แคมป์สน อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ โดย คุณภาวิณี และ คุณอุไร โชติกูล ได้มีจิตศรัทธาซื้อที่ดินถวายเริ่มแรกจำนวน 25 ไร่ เพื่อก่อสร้างเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมแก่พระสงฆ์ และพุทธศาสนิกชนทั่วไป ปัจจุบันมีผู้ร่วมถวายปัจจัยซื้อที่ดินเพิ่มรวมทั้งสิ้นมีที่ดินรวม 91 ไร่

ตรงบันไดทางขึ้น มีเสาศิลาตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลาง ข้างบนประดิษฐานด้วยองค์พระพุทธรูปนั่งขัดสมาธิบนบัลลังก์ดอกบัว..

เสาศิลาทั้งสี่ด้านแกะสลักลวดลายอย่างวิจิตรสวยงาม บอกเล่าเรื่องราวแห่งปริศนาธรรม..

พระครูสังฆรักษ์ปารมี สุรยุทโธ และ พระครูใบฎีกาอำนาจ โอภาโส สองครูบาอาจารย์คู่บุญคู่บารมี ร่วมกับคณะศิษยานุศิษย์และเหล่าผู้มีจิตศรัทธาจากทั่วประเทศได้ร่วมกันจัด สร้างเสนาสนะ กุฏิที่พักสงฆ์ อาคารปฎิบัติและบรรยายธรรม รวมถึงอาคารที่พักของผู้มาภาวนาเพื่อรองรับคณะผู้มีจิตศรัทธาจากทุกแห่งหนที หลั่งไหลกันเข้ามาอบรมภาวนาในแนวสติปัฎฐานสี่ แห่งองค์พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้ากันอย่างต่อเนื่อง เป็นที่ปิติยินดียิ่งของครูบาอาจารย์กับเหล่าบรรดาศิษยานุศิษย์ที่ได้ร่วม แรงร่วมใจ..สละทั้งแรงกายและแรงทรัพย์ในการจัดสร้าง และสมกับคุณค่าแห่งความเสียสละ ความอุตสาหะ วิริยะ และมุ่งมั่นตั้งใจที่ได้ตั้งไว้โดยชอบแล้ว...

บันไดทางขึ้นแต่ละขั้นประดับด้วยลูกแก้ว หินสี และกระเบื้องหลากสี ดูสวยงามและแปลกตาอย่างไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน

สถานที่อันเป็นธรรมภูมิที่งดงาม ซึ่งเรียกว่าผาซ่อนแก้วนี้ มีธรรมชาติเป็นภูเขาที่สูงใหญ่ ซ้อนกันเป็นทิวเขาเรียงรายโอบรอบบริเวณศาลาปฏิบัติธรรม และบนยอดเขาสูงตระหง่านนั้น มีถ้ำอยู่บนปลายยอดเขา ซึ่งมีชาวบ้านทางแดงหลายคน ได้เห็นลูกแก้วลอยเหนือฟากฟ้า และลับหายเข้าไปในถ้ำบนยอดผา ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นพระบรมสารีริกธาตุเสด็จมา และต่างถือว่าเป็นสถานที่มงคล มีความศักดิ์สิทธิ์และเรียกตามๆ กันว่า "ผาซ่อนแก้ว" และพุทธสถานที่มาตั้งในจุดที่โอบล้อมด้วยทิวเขาดังกล่าว จึงเรียกว่า "พุทธธรรมสถานผาซ่อนแก้ว" เพื่อเป็นนิมิตมงคลแก่ชาวบ้านทางแดง และผู้มาปฏิบัติธรรมสืบไป

           มองจากข้างบนลงมา จะเห็นภูมิทัศน์ข้างล่างที่สวยงาม ไกลสุดสายตา...

                +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

   เก็บภาพบรรยากาศบริเวณรอบองค์เจดีย์ มาฝากครับ เสียดายที่อยู่ได้ไม่นานเพราะต้องรีบขึ้นภูทับเบิกต่อ ใว้คราวหน้าถ้ามีโอกาสมาอีกครั้ง จะเดินสำรวจให้ทั่วเลยครับ..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

การเดินทางไปวัดพระธาตุผาแก้ว

1.รถยนต์ส่วนตัว
จากกรุงเทพฯ ใช้เส้นทางผ่านจังหวัดสระบุรี และใช้เส้นทางหมายเลข 21 สระบุรี ลพบุรี เพชรบูรณ์ ผ่านตัวเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์มาสักระยะ จนใกล้หลักกิโลเมตรที่ 260ให้สังเกตอนุสาวรีย์พ่อขุนผาเมืองทางซ้ายมือ และเลี้ยว ซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 12 หล่มสัก พิษณุโลกขับต่อไปยังทางหลวงหมายเลข 12 ประมาณ 30 นาที หลัก กิโลเมตรที่ 103 มีจุดสังเกตคือ อบต.แคมป์สนอยู่ทางขวามือ และธนาคารกสิกรไทย เยื้องขึ้นไปทาง ซ้ายมือ ตรงไปกลับรถ และจะเห็นป้าย พุทธธรรมสถานผาซ่อนแก้ว อยู่ปากซอยทางเข้า หมู่บ้านทางแดง ซึ่งอยู่ด้านข้าง อบต.แคมป์สน เลี้ยวซ้ายเข้าไป ตรงตลอดจนเห็นสะพานทางเข้าวัด เลี้ยวขวาข้ามสะพานและจอดรถ ณ บริเวณที่จัดไว้

2.รถประจำทาง
ท่านสามารถเดินทางมาลงได้ 2 สถานี คือ สถานีหล่มสักแล้วเรียกรถต่อไปยังพิษณุโลก ลงหน้าตลาดห้วยไผ่ ปาก ทางเข้าหมู่บ้านทางแดง เดินเข้ามาประมาณ 10 นาทีจะเห็นสะพานทางเข้าวัดด้านขวามือ หรือสถานีที่ตัว เมือง เพชรบูรณ์ ในระหว่างวัน จะมีรถโดยสารบริการต่อเข้าไปยังตำบลแคมป์สน อำเภอเขาค้อ ให้ลงรถที่หน้า อบต. แคมป์สน หรือหน้าตลาดห้วยไผ หากท่านต้องการข้อมูลการเดินทางเพิ่มเติม สามารถติดต่อขอข้อมูล การเดินทางโดยรถยนต์โดยสาร ที่ 2 บริษัท คือ
1.   บริษัท เพชรทัวร์ จำกัด
   - สถานีเพชรบูรณ์ 0-5672-2818
   - สถานีกรุงเทพฯ 0-2936-3230
2.   บริษัท ถิ่นสยามทัวร์ จำกัด
   - สถานีเพชรบูรณ์   0-5672-1913
   - สถานีหล่มสัก     0-5670-1613
   - สถานนีกรุงเทพฯ 0-2936-0500

ที่มาข้อมูล http://www.phasornkaew.org/

ทริปกาญจนบุรี (ทองผาภูมิ สังขละบุรี)

2010-12-18T17:32:00.000-08:00

ทองผาภูมิ สังขละบุรี

       ทิวาวานผ่านไปไวเหมือนฝัน แต่บางวันเนิ่นนานปานอะสงไข
     สุขฤๅทุกข์ล้วนกำเนิดเกิดที่ใจ      ปล่อยวางได้จึ่งวิมุติหลุดร้อนรน..

      อีกไม่นาน..ปีเก่าก็จะผ่านพ้นไป ปีใหม่ย่างเข้ามาแทน แม้ปีนี้ความหนาวเย็นแห่งเหมันต์ฤดูจะมาเยือนช้าไป ..ต้นเดือนธันวาคมแล้ว ลมหนาวก็ยังไม่พัดผ่าน แม้จะยังไม่หนาวสักเท่าไร แต่ยังงัยปีนี้ก็จะขอเปลี่ยนบรรยากาศจากห้องแอร์ ออกไปกางเต้นท์นอนนับดาวสักคราวก่อนสิ้นปี..

    ทริปนี้ นายMKจะพาเพื่อนๆไปสัมผัสบรรยากาศเย็นสบายๆ ที่เมืองกาญจฯ แถวสังขละบุรี เชื่อว่าหลายคนที่เคยไปมาแล้ว ยังคงความประทับใจในมนต์เสน่ห์และวิถีชีวิตของผู้คนที่นั่นอย่างไม่เสื่อมคลาย..

                   ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


       ออกเดินทางจากชลบุรีประมาณตีห้ากว่าๆ กะว่าจะไปให้ถึงตัวเมืองกาญจนบุรีสักแปดโมงเช้า แต่พลขับ(ข้าพเเจ้าเอง) ดันพาคณะทัวร์หลงวนอยู่บนทางด่วนหาทางลงไม่เจอ..(ไม่มีGPS นำทางอ่ะ) กว่าจะหลุดทางด่วนลงมาได้ก็จวนเจ็ดโมงครึ่ง จากประสบการณ์เฟอะฟะที่ไม่ได้วางแผนเดินทางล่วงหน้านี้ ก็เลยถือโอกาสแนะนำเส้นทางจากชลบุรี กาญจนบุรี ถึงสังขละบุรีใว้ในตอนท้ายทริป ..

น้ำตกไทรโยคน้อย

     ออกจากตัวเมืองกาญจนบุรีมาประมาณ50กิโลเมตร จะพบป้ายบอกสถานที่ท่องเที่ยว "น้ำตกไทรโยคน้อย" อยู่ติดกับถนนพอดี ถ้าใครจะไปทองผาภูมิหรือสังขละบุรีแนะนำให้ลองแวะชมที่ก่อนนะครับ เพราะอยู่ติดทางหลวงหมายเลข323 ใช้เวลาแวะไม่นานนัก..
    น้ำตกไทรโยคน้อย เดิมเรียกว่า น้ำตกเขาพัง ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติไทรโยค ในอดีตเมื่อปี พ.ศ. 2431 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ ได้เสด็จประพาทบริเวณน้ำตกไทรโยคน้อย

ในสมัยสงครามโลกครั้งที่2ระหว่างปี พ.ศ. 2484-2488 กองทัพญี่ปุ่นได้ก่อสร้างทางรถไฟสายมรณะจากกาญจนบุรีผ่านน้ำตกไทรโยคน้อย เข้าสู่ประเทศพม่า และในปีพ.ศ.2506 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ และสมเด็จพระบรมราชินีนาถได้เสด็จประพาทโดยทางรถไฟมายังน้ำตกแห่งนี้ ปัจจุบันน้ำตกไทรโยคน้อยเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัดกาญจนบุรี

         เดินแวะชมน้ำตก เก็บภาพบรรยายกาศผู้คน ถ่ายรูปกับทางรถไฟสายมรณะ ไม่นานจึงเดินทางกันต่อ..   (ช่วงนี้น้ำไม่ค่อยมี น้ำตกจึงดูไม่สวยสักเท่าไหร่ เลยไม่ได้เอารูปมาลงให้ดูครับ)


          ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

น้ำพุร้อนหินดาด
         หลังจากแวะชมบรรยากาศบริเวณน้ำตกไทรโยกน้อยกันแล้ว ก็ออกเดินทางต่อมุ่งหน้าสู่อ.ทองผาภูมิ ขับมาตามทางหลวงหมายเลข 323 ประมาณ 70 กิโลเมตร พบสถานที่ท่องเที่ยวหน้า
สนใจอีกแห่ง นั่นคือ น้ำพุร้อนหินดาด เลยตีไฟเลี้ยวขวาเข้าไป ซึ่งก็อยู่ไม่ไกลจากถนนใหญ่มากนัก

น้ำพุร้อนหินดาด เดิมเรียกว่าน้ำพุร้อนกุยมั่ง บังเอิญถูกค้นพบโดยทหารญี่ปุ่นที่เกณฑ์เชลยศึกให้สร้างทางรถไฟสายมรณะในสมัยสงครามโลกครั้งที่2 เชื่อกันว่าน้ำแร่จากบ่อน้ำพุร้อนมีสรรพคุณช่วยรักษาโรคภัยไข้เจ็บได้หลายอย่าง เช่นโรคเหน็บชา โรคไขข้ออับเสบ ซึ่งมีนักท่องเทียวเดินทางมาเที่ยวชมและอาบน้ำแร่กันเป็นจำนวนมาก

วันนี้ก็เช่นกัน มีนักท่องเที่ยวทั้งไทยและฝรั่งมาอาบน้ำแร่กันหนาตาเลยทีเดียว หากจะลงไปอาบน้ำแร่ แช่น้ำร้อนต้องเสียค่าธรรมเนียม 10บาท/คน ซึ่งนับว่าไม่แพงเลยครับ..

สายน้ำแร่ใสสะอาดจนมองเห็นพื้นหินข้างล่าง ..ผู้คนต่างกำลังเพลิดเพลินกับการเล่นน้ำ บ้างก็ลงแช่ทั้งตัว ที่กล้าๆกลัวๆก็แช่เพียงแค่ขา (คงกลัวเปียกอ่ะครับ..)

      ลูกสาวใครหนอ..?
           " สองนางแบบตัวน้อยคอยมองหา   คุณแม่จ๋าอยู่ไหนนู๋ใจหาย
มีคนแอบมองหนูอยู่มากมาย         กลัวสายตาพวกผู้ชายจะอ่านกิน.."

        ว่าเป็นกลอนไปโน่น.. ไม่รู้ลูกสาวใคร ขอยืมมาเป็นนางแบบหน่อยแล้วกันครับ..

                      ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

น้ำตกเกริงกระเวีย
ออกจาก น้ำพุร้อนหินดาด มาเกือบ30 กิโลเมตรก็เข้าสู่เขต อ.สังขละบุรี พบน้ำตกอีกแห่งที่น่าสนใจอยู่ติดถนน 323 ทางผ่านเหมือนกัน "น้ำตกเกริงกระเวีย" นั่นเอง เลยถือโอกาสแวะพักและงีบหลับเอาแรงสักตื่น เพราะออกมาตั้งแต่เช้าตรู่ยังนอนไม่เต็มอิ่มเลย    (ถือคติ ง่วงไม่ขับ เดี่ยวหลับไม่ตื่นอ่ะครับ..)

          ระหว่างแวะพักเลยถือโอกาสเก็บภาพ น้ำตกเกริงกระเวีย มาฝากเพื่อนๆด้วย แม้จะดูไม่อลังการ แต่บรรยากาศรอบๆน้ำตกก็ดูร่มรื่น น่าทัศนาและเหมาะแก่การพักผ่อนยิ่งนัก..

        มองไปเห็นมีเด็กๆเล่นน้ำอยู่สองสามคน เลยลองระเบิดซูมดู ก็ได้ภาพที่แปลกตาไปอีกแบบ..

                     +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ป้อมปี่ (อุทยานแห่งชาติเขาแหลม )

       ด้วยว่าทริปนี้เกิดขึ้นอย่างกระทันหัน เลยจองห้องพักไม่ทัน เพราะโทรเช็คที่สังขละบุรีห้องพักและรีสอร์ทเต็มหมดแล้ว คืนนี้ก็เลยต้องนอนตากลมชมดาวกัน..

      จุดหมายที่เราจะนอนปักหลักพักค้างแรมกันคืนนี้ก็คือ "ป้อมปี่" ซึ่งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาแหลม (มีบางคนในกลุ่มทะลึ่งเปลี่ยนชื่อให้เขาใหม่เป็น เป่าปี่ ,เล่าปี่ และที่แย่สุดคือ ป้อมปิ๊.. เสียหายเขาหมดเลยอ่ะ ) ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากน้ำตกเกรียงกระเวีย มากนัก ประมาณ10กิโลเมตร..

        สำหรับค่าผ่านด่านเข้าในเขตอุทยานฯ ป้อมปี่ รวมค่าที่พักกางเต็นท์ ตกคนละ30 บาท เจ้าหน้าที่ที่นี่ให้คำแนะนำและมีน้ำใจต่อนักท่องเที่ยวค่อนข้างดี จากการสอบถามทราบว่าข้างในมีร้านค้า ขายอาหารให้บริการนักท่องเที่ยวด้วย มีห้องน้ำ ห้องอาบน้ำแยกชายหญิงสะดวกสบายพอสมควรครับ..

แม้ลานจอดรถจะอยู่ไกลจากจุดกางเต๊นท์พอสมควร (ห้ามเอารถเข้าไปที่จุดกางเต๊นท์ ) แต่ที่นี่ก็มีรถเข็นใว้สำหรับบริการนักท่องเที่ยวหลายคัน เพื่อใช้ขนสัมภาระ(Self service..ไม่คิดค่าบริการ )

จุดชมวิวป้อมปี่ เป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวนิยมมาพักหลังจากได้ไปเที่ยวชม อ.สังขละ เนื่องจากสถานที่เหมาะแก่การพักผ่อนอย่างมาก ตั้งอยู่บนเนินเขาสูง สามารถมองเห็นพระอาทิตย์ตกดินในได้อย่างสวยงามในยามเย็น อีกทั้งผู้คนที่ได้ไปพักนิยมลงไปเล่นน้ำในบริเวณตีนเขา เนื่องจากมีบริการเรือแคนนู และห่วงชูชีพ อีกทั้งมีบริการที่พัก ร้านอาหาร จึงทำให้ผู้คนหลั่งไหลมาพักที่นี่ค่อนข้างมาก ในช่วงเทศกาลต่าง ๆ..

บรรยากาศริมน้ำ ณ จุดชมวิวป้อมปี่ ในยามเย็น มีนักท่องเที่ยวมารอดูพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า บ้างก็ลงเล่นน้ำใกล้ๆบริเวณจุดชมวิว..

ยิ่งดวงตะวันใกล้จะลับขอบฟ้า บรรยากาศที่จุดชมวิวป้อมปี่ ยิ่งดูมีเสน่ห์ แทบไม่อยากละสายตา แสงสีทองที่สะท้อนบนผิวน้ำดูลึกลับ สวยงามน่าค้นหาและชวนมอง..

          ภาพนี้ชวนให้นึกถึงกาพย์ยานี11สมัยเรียน..

    " รอนรอนอ่อนอัสดง
   พระสุริยงเย็นยอแสง
      ช่วงดังน้ำครั่งแดง
แฝงเมฆเขาเงาเมรุธร "

       ดวงอาทิตย์อัสดง.. กำลังสั่งลาผืนป่าและท้องธารา ส่องแสงสีแดงเรื่อ อ้อยอิ่งลูบไล้แผ่นน้ำ และขุนเขาอย่างแผ่วเบา ราวปลอบประโลมคนรักก่อนจากลา..

                      +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

สะพานมอญ สังขละบุรี

   ค่ำคืนที่เงียบสงบและเย็นสบายล่วงไป ณ ป้อมปี่   ผ่านพ้นราตรีเข้าสู่วันใหม่.. วันนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีกแล้ว เพราะตั้งใจจะไปให้ทันใส่บาตรที่สะพานมอญ อ.สังขละบุรี ซึ่งระยะทางจากป้อมปี่ถึงสังขละบุรีประมาณ30กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางราว 1 ชั่วโมง เพราะเส้นทางค่อนข้างลาดชันและคดเคี้ยวพอสมควร..

       เราออกจากป้อมปี่ราวๆตี 5 มาถึงสะพานมอญเกือบ6โมงเช้า วันนี้หมอกลงหนาเป็นพิเศษยิ่งเข้าใกล้ตัวเมืองสังขละบุรี - สะพานมอญ ยิ่งต้องชะลอความเร็วลงและจอดแวะข้างทาง เพราะมองไม่เห็นทางข้างหน้า..

“สะพานมอญ หรือ สะพานอุตตมานุสรณ์” ถือว่าเป็นสะพานไม้ ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย ก่อสร้างเมื่อปี 2527 ซึ่งถือได้ว่าเป็นสะพานที่เกิดจากความร่วมแรงร่วมใจของชาวไทยและชาวมอญ เลยทีเดียว.. สะพานแห่งนี้ นอกจากจะเป็นเครื่องหมายแห่งพลังศรัทธาแล้ว ยังเป็นเส้นทางในการไปมาหาสู่ระหว่างทั้งสองฝั่ง ทั้งทำมาค้าขาย แลกเปลี่ยนวัฒนธรรม ซึ่งก้อเป็นวิถีชีวิตที่คงจะคุ้นตาสำหรับนักท่องเที่ยวหลายๆ คนที่เคยมาเยือนที่แห่งนี้

สะพานนี้มีชื่อเป็นทางการว่า สะพานอุตตมานุสรณ์ รถยนต์ข้ามไม่ได้ ต้องเดินข้าม จอดรถทิ้งไว้ เดินข้ามลำน้ำซองกาเรีย ซึ่งจะเดินข้ามไปยังชุมชนชาวมอญ สะพานยาว 850 เมตร เป็นสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย บริเวณสะพานนี้เป็นจุดชมวิวที่จะมองเห็น ๓ แม่น้ำ มาบรรจบกันคือ แม่น้ำซองกาเรีย แม่น้ำบีคลี่ และแม่น้ำรันตี ไหลมารวมกันจึงเรียกว่า "สามประสบ"

บรรยากาศยามเช้าที่สะพานมอญวันนี้ ดูเงียบสงบแต่แฝงความขรึมขลังแห่งมนต์เสน่ห์ของ สะพานไม้แห่งศรัทธาที่ทอดยาวข้ามผ่านแม่น้ำซองกาเรีย อันเป็นเสมือนสายสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงชาวไทยและชาวมอญเข้าด้วยกัน..

ประมาณ6โมงครึ่ง พระเริ่มออกบิณฑบาตร ซึ่งมีญาติโยมพี่น้องชาวมอญมานั่งรอใส่บาตรกันอย่างเป็นระเบียบ อันเป็นกิจวัตรประจำวันที่คุ้นตา ..

วันนี้มีนักท่องเที่ยวมารอใส่บาตรกันค่อนข้างหนาตา คงเพราะตรงกับวันหยุดยาว นักท่องเที่ยวจึงเยอะเป็นพิเศษ ยิ่งสายผู้คนก็ยิ่งหลั่งไหลกันมา..

การใส่บาตรของชาวบ้านที่นี่ จะใส่แต่ข้าวสวยกัน ส่วนกับข้าวนั้นจะตามไปใส่ที่วัด มีเฉพาะนักท่องเที่ยวที่ใส่พร้อมกับข้าวคาวหวานกัน เพราะไม่สะดวกที่จะไปถวายอาหารที่วัดกัน.

เอกลักษณ์หรือจะเรียกว่าเป็นความสามารถเฉพาะตัวของพี่น้องชาวมอญที่เรามักเห็นและคุ้นตากันอย่างหนึ่งก็คือ การทูนหรือแบกของใว้บนหัว อย่างเจ๊คนนี้ แกทูนหม้อข้าวบนหัวเดินโชว์กลางตลาดเลยครับ..

หลังจากอิ่มบุญจากการทำบุญใส่บาตรกันไปแล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องอิ่มท้องกันบ้าง.. เช้านี้เราได้ปาท่องโก๋กับน้ำร้อนรองท้อง ส่วนน้ำเต้าหู้สั่งมาแต่กินกันไม่ลง เพราะเย็นชืดสนิท สงสัยน้ำจะร้อนไม่ทันหรือไม่ก็ต้มใว้นานเกินไป...

ได้ปลาท่องโก๋รองท้องประทังหิว ก็พอมีแรงเดินชมบรรยากาศบนสะพานมอญกันต่อ เพื่อสัมผัสกลิ่นไอและวิถีชีวิตชาวมอญในยามเช้า..

เก็บภาพประทับใจ ในมุมต่างๆบนสะพานมอญ.. ท่ามกลางไอหมอกสีควันบุรีที่ค่อยๆจางหายไปเมื่อแสงตะวันโผล่พ้นขอบฟ้า..

เดินทอดน่องไปตามสะพานไม้แห่งศรัทธา เหลียวแลลงไปเบื้องล่างสายน้ำแห่งชีวิตยังคงไหลเรื่อย.. สามประสบมาบรรจบกันต่างบอกเล่าเรื่องราวและวิถีชีวิตผู้คนที่ไหลผ่าน..

หลังดื่มด่ำบรรยาศบนสะพานมอญกันพอแล้ว ก็ได้เวลาล่องเรือชมUnseen in Thailand เมืองใต้บาดาล ซึ่งสามารถติดต่อเช่าเรือได้ที่ใต้สะพานมอญ ราคา300บาท/เที่ยว ใช้เวลาเดินทางไปกลับประมาณครึ่งชั่วโมง

ระหว่างทางไปชมเมืองบาดาลหรือวัดจมน้ำ จะมองเห็นยอดเจดีย์พุทธคยาจำลองอยู่ไม่ไกลนัก

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วัดวังก์วิเวการามเก่า หรือวัดจมน้ำ

วัดวังก์วิเวการามเก่า หรือวัดจมน้ำ เดิมตั้งอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำแควน้อย เมื่อมีการสร้างเขื่อนเขาแหลม วัดและชุมชนเก่าจึงจมอยู่ใต้น้ำเมื่อฤดูแล้งมาถึง ระดับน้ำลดลงมากจึงสามารถเห็นวัดเก่าได้อย่างชัดเจน

      สำหรับ "วัดวังก์วิเวการาม"หรือ "วัดหลวง พ่ออุตตมะ" เป็นวัดที่หลวงพ่ออุตตมะ ร่วมกับชาวบ้านอพยพชาวกะเหรี่ยงและชาวมอญ ได้ร่วมกันสร้างขึ้น ในปี พ.ศ.2496 ที่บ้านวังกะล่าง อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ใกล้กับชายแดนไทย-พม่า ห่างจากอำเภอเมืองกาญจนบุรี ประมาณ 220 กิโลเมตร

     ในระยะแรกมีเพียงกุฏิและศาลา มีฐานะเป็นสำนักสงฆ์ แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดหลวงพ่ออุตตมะ ตั้งอยู่บนเนินสูงในบริเวณที่เรียกว่า สามประสบ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำ 3 สาย คือแม่น้ำซองกาเรีย แม่น้ำบีคลี่ แม่น้ำรันตี ไหลมาบรรจบกัน

      ในปี พ.ศ.2505 ได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนาให้ใช้ชื่อว่า วัดวังก์วิเวการาม ซึ่งตั้งตามชื่ออำเภอเดิม คืออำเภอวังกะ-สังขละบุรี ซึ่งต่อมาถูกยุบเป็นกิ่งอำเภอ ก่อนที่จะยกฐานะเป็น อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรีในปี พ.ศ.2508

      วัดวังก์วิเวการาม ก่อสร้างด้วยศิลปะแบบพม่า มีพระพุทธรูปหินอ่อน และ งาช้างแมมมอธ มีเจดีย์พุทธคยาจำลอง สร้างจำลองแบบจาก เจดีย์พุทธคยา ประเทศอินเดีย โดยเริ่มก่อสร้าง พ.ศ.2518 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ.2529 สะพานมอญ เป็นสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย ยาวประมาณ 900 เมตร

    เมื่อ พ.ศ. 2527 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ก่อสร้างเขื่อนเขาแหลม หรือ เขื่อนวชิราลงกรณ์ ซึ่งเมื่อกักเก็บน้ำแล้ว น้ำในเขื่อนเขาแหลมจะท่วมตัวอำเภอเก่ารวมทั้งบริเวณหมู่บ้านชาวมอญทั้งหมด ทางวัดจึงได้ย้ายมาอยู่บนเนินเขาในที่ปัจจุบัน หลวงพ่ออุตตมะได้จัดสรรที่ดินของวัดวังก์วิเวการามให้ชาวบ้านครอบครัวละ 30 ตร.ว.

     ส่วนบริเวณวัดหลวงพ่ออุตตมะเดิม ปัจจุบันพระอุโบสถหลังเก่าจมอยู่ใต้น้ำ และมีชื่อเสียงเป็นสถานที่ท่องเที่ยว Unseen Thailand เป็นที่รู้จักในชื่อว่า วัดใต้น้ำ สังขละบุรี

       ตอนที่เรามาตรงกับช่วงที่น้ำลดพอดี จึงอดชมวัดจมน้ำ เพราะบริเวณโดยรอบวัดกลายเป็นเกาะแก่ง อยู่บนพื้นดิน สามารถเดินเข้าไปชมสภาพภายในพระอุโบสถหลังเก่าได้โดยไม่ต้องดำน้ำลงไปดู


                              +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วัดวังก์วิเวการาม (ใหม่)

    วัดวังก์วิเวการาม อยู่เลยจากตัวอำเภอสังขละบุรีไปประมาณ 6 กิโลเมตร เป็นวัดจำพรรษาของ
“หลวงพ่ออุตตมะ” ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของประชาชนชาวไทย ชาวมอญ รวมทั้งชาวกระเหรี่ยงและพม่าที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้น
     ภายในวิหารที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำประดิษฐานพระพุทธรูปหินอ่อนอันงดงามชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงพ่อขาว จาก วัดวังก์วิเวการาม แยก ไปอีก 1 กิโลเมตร จะเป็นที่ตั้งของเจดีย์แบบพุทธคยามีลักษณะฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสบรรจุ พระบรมสารีริกธาตุส่วนที่เป็นกระดูกนิ้วหัวแม่มือขวา ขนาดเท่าเมล็ดข้าวสาร

รูปหมือนหุ่นขี้ผึ้ง หลวงพ่ออุตมะ ศูนย์รวมจิตศรัทธาของชาวไทย พม่า และกระเหรี่ยง แห่งสังขละบุรี..

         วัดวังก์วิเวการาม ก่อสร้างด้วยศิลปะแบบพม่า ทรงคุณค่าทั้งด้านศิลปะสถาปัตยกรรมและความงดงาม อยู่คู่ศรัทธาแห่งพุทธศาสนิกชนอย่างมิเสื่อมคลาย..

                               ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ทางรถไฟสายมรณะ สะพานข้ามแม่น้ำแคว

     ขากลับจากสังขละบุรี ตั้งใจจะแวะชมสะพานข้ามแม่แคว และทางรถไฟสายมรณะ ที่ตัวเมืองกาณจนบุรี ซึ่งวันที่เรากลับตรงกลับงานกาชาดจังหวัด และงานสะพานข้ามแม่น้ำแคววันสุดท้ายพอดี..

ก่อนเข้าเมืองกาญฯ แวะเก็บภาพที่ถ้ำกระแซ ตรงรางรถไฟ ซึ่งข้างๆรางรถไฟจะมีถ้ำที่เคยเป็นที่พักของเชลยศึกเมื่อครั้งสร้างเส้นทางรถไฟสายมรณะ จากไทยไปพม่า ตัวถ้ำติดกับเส้นทางรถไฟสายกาญจนบุรี–น้ำตก วึ่งเป็นทางรถไฟสายประวัติศาสตร์สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ปัจจุบันสิ้นสุดที่สถานีรถไฟน้ำตก ภายในถ้ำโปร่งและมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ประดิษฐานอยู่ มองจากปากถ้ำมาที่บริเวณทางรถไฟจะเห็นทิวทัศน์ที่งดงามและมองเห็นแม่น้ำแคว น้อยอยู่เบื้องล่าง บริเวณนี้เป็นจุดที่สร้างทางรถไฟยากที่สุด เนื่องจากเส้นทางโค้งเลียบเขา

ออกจากถ้ำกระแซมาไม่ไกล ก็เข้าสู่ตัวเมืองกาญจนบุรี เพื่อเยี่ยมชม "สะพานข้ามแม่น้ำแคว" ซึ่งเป็นที่สุดท้ายที่เราจะแวะก่อนเดินทางกลับชลบุรี

สะพานข้ามแม่น้ำแคว เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญยิ่งแห่งหนึ่ง เป็นสะพานที่สำคัญที่สุดของเส้นทางรถไฟสายมรณะ สร้างขึ้นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยกองทัพญี่ปุ่นได้เกณฑ์เชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตร ได้แก่ ทหารอังกฤษ อเมริกัน ออสเตรเลีย ฮอลันดา และนิวซีแลนด์ประมาณ 61,700 คน และกรรมกรชาวจีน ญวน ชวา มลายู ไทย พม่า อินเดียอีกจำนวนมาก มาก่อสร้างทางรถไฟสายยุทธศาสตร์ เพื่อเป็นเส้นทางผ่านไปสู่ประเทศพม่า

ซึ่งเส้นทางช่วงหนึ่งจะต้องข้ามแม่น้ำแควใหญ่ จึงต้องมีการสร้างสะพานขึ้น การสร้างสะพานและทางรถไฟสายนี้ เต็มไปด้วยความยากลำบาก ความทารุณของสงครามและโรคภัย ตลอดจนการขาดแคลนอาหาร ทำให้เชลยศึกหลายหมื่นคนต้องเสียชีวิตลง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองสะพานข้ามแม่น้ำแควเดิมได้รับความเสียหาย และรัฐบาลไทยได้ซ่อมแซมใหม่ ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง เมื่อปี พ.ศ. 2489 จนสามารถใช้งานได้ดังเดิม ปัจจุบัน มีการยกย่องให้สะพานข้ามแม่น้ำแคว เป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ..

เก็บภาพแสงสีบนสะพานข้ามแม่น้ำแควมาฝากเพื่อนๆ.. เสียดายที่มาวันสุดท้ายของงานเลยอดชมดอกไม้ไฟสวยๆ รวมถึงแสงสีเสียงที่จัดแสดงข้างๆสะพานด้วย เพราะวันนี้เขาเริ่มรื้อเวทีกันบ้างแล้ว

       ปิดท้ายทริปกาญจนบุรี-ทองผาภูมิ-สังขละบุรี ด้วยภาพแสงสีของสะพานข้ามแม่น้ำแคว อันเป็นสัญลักษ์แห่งมิตรภาพ..

       ใกล้ปีใหม่แล้ว ก็หวังว่าจะได้เห็นมิตรภาพของพี่น้องชาวไทยในปีหน้ากันนะครับ..


      ++ สถานที่ท่องเที่ยวของ จ.กาญจนบุรีมีค่อนข้างเยอะ ด้วยเวลาอันจำกัดเพียงสองวันหนึ่งคืน ทำให้เที่ยวได้ไม่ครบ ใว้คราวหน้าจะหาเวลาไปreviewอีกครั้ง..แล้วจะupdateให้เพื่อนๆอีกครั้งครับ..


                   **************************************************************

เส้นทางไปสังขละบุรี

   จากกรุงเทพฯ ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ผ่าน จ.นครปฐม ขับมาประมาณ 9 กม.จะพบสะพาน ลอยข้ามไปทาง จ.กาญจนบุรี ขับไปตามทางหลวงหมายเลข 323 ขับมาประมาณ 7 กม.ท่านจะพบสี่แยกให้ท่าน เลี้ยว ขวา(แยกซ้ายไปบ้านโป่ง ตรงไปคือถ้ำค้างคาว) เพื่อไปยัง อ.เมืองกาญจนบุรี จากนั้นมุ่งหน้าสู่สี่แยกแก่ง เสี้ยนให้ขับไปทาง อ.ทองผาภูมิ ซึ่งจะผ่านทั้งไทรโยคน้อย และไทรโยคใหญ่ ( หลักกิโลเมตรที่ 125 ทางหลวง หมายเลข 323 ) ท่านจะพบสามแยก ( ตรงไปไปอำเภอทองผาภูมิ +เขื่อนเขาแหลม ถ้าเลี้ยวขวาไป อำเภอสังขละบุรี)ให้ท่าน เลี้ยวขวามือไป สังขละบุรี ซึ่งท่านจะผ่าน น้ำตกเกริงกะเวีย+น้ำตกไดช่องถ่อง ผ่านอช. เขื่อน เขาแหลม เมื่อไปถึงแยก ด่านเจดีย์สามองค์ ท่านไม่ต้องเลี้ยวขวา ให้ขับตรงไป ประมาณ 7 กม. จะพบแยก ซ้ายมือไปสะพานอุตตมานุสรณ์ ขับเข้ามาอีกประมาณ 300 เมตร ก็จะพบสะพานอุตตมานุสรณ์ หากต้องการไป เที่ยววัดวิเววังการามจากแยกด่านเจดี่ย์สามองค์ไม่ต้องเลี้ยวขวาให้ขับตรงไป ประมาณ 7.4 กม.จะเห็นแยกขวา วัดวังก์วิเวการาม และแยกซ้ายไป เจดีย์พุทธคยา จำลอง ให้ท่านเลี้ยวซ้ายไปทางเจดีย์พุทธคยา จำลอง
    สำหรับคนที่ไปจากชลบุรี แนะนำให้วิ่งเส้นกาญจนาภิเษก ที่ไปเชื่อมต่อวงแหวนตะวันตก หรือจะใขึ้นทางด่วนไปลงที่ดาวคะนอง ออกพระราม2 แล้วใช้เส้นทางเพชรเกษม เพื่อเข้าสู่นครปฐม แล้วจะเจอทางหลวงหมายเลข 323 เอง..

ที่พักบริเวณสังขละบุรี

สามประสบ รีสอร์ท โทร. 0-3459-5050 http://www.samprasob.com
พรไพลินริเวอร์ไซด์ รีสอร์ท โทร. 0-3459-5355, 0-3459-5322 http://www.ppailin.com
พี.เกสท์เฮ้าส์ แอนด์ คันทรี รีสอร์ท โทร. 0-3459-5061, 0-3459-5139 http://www.pguesthouse.com
ฟอร์เกทมีนอท รีสอร์ท โทร : 034-595014-5
พนธ์นที รีสอร์ท โทร. 0-3459-5134, 0-3459-5269
ดอนคำ รีสอร์ท ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำซองกาเลีย โทร. 08-1935-5932, 08-6323-1778
เบอร์มิส อินน์ โทร. 0-3459-5556 http://www.sangkhlaburi.com
ซองกาเลีย รีสอร์ท โทร. 0-3459-5023-4, 08-9927-5430, 08-6307-2736, 08-1834-5660 http://www.songkhaliaresort.com
แพซองกาเลียน้อย โทร. 034-595396 , 08-1294-9308 http://www.songgarianoi.com
แพผาผึ้ง ทะเลสาบเขาแหลม โทร. 0-2967-8181-4, 08-1944-0898, 08-1848-4469
สังขละ การ์เด้นโฮม โทร. 0-3459-5007, 0-3459-5129, 0-3459-5229
แพสมบูรณ์ โทร. 0-3459-5396
แพมิตรสัมพันธ์ โทร. 0-3459-5261, 08-1812-7360
ปอยหลวง รีสอร์ท โทร. 0-3459-5068, 0-3459-5207
เจดีย์ เจมส์รีสอร์ท โทร. 0-3459-5337, 08-1816-6889, 08-1215-5847
แพนาวาศิลาทอง โทร. 081-548-0146, 081-717-5721
แพแสงจันทร์ฉาย โทร. 087-157-5112, 089-808-4018, 034-595144
แพนกน้อย โทร. 034-532075, 086-174-1143, 089-210-8518
เรนไชน์ รีสอร์ท โทร. 034-595-278 081-170-2109

บางแสนย้อนยุค ปี2

2010-11-19T08:26:00.000-08:00

เมื่อต้นปีที่ผ่านมา (ปลายเดือนกุมภาพันธ์) มีโอกาสแวะผ่านไปที่หาดบางแสนช่วงเย็นๆ.. และบังเอิญตรงกับงานบางแสนย้อนยุคปี2พอดี เลยถือโอกาสเดินกดชัตเตอร์เก็บภาพบรรยากาศในงานเอาใว้.. และนำมาฝากเพื่อนๆ เผื่อปีหน้าถ้ามีโอกาสจะได้แวะมาเที่ยวกัน..

เทศบาลเมืองแสนสุข ร่วมกับองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี จัดงานบางแสนย้อนยุค ปีที่ 2 ประจำปี 2553 ภายใต้สโลแกนเก๋ๆ "แต่งตัวให้ย้อน(ยุค) ลีลาศให้เพลิน แล้วมาสัมผัสความบันเทิงในยุค 60-80's" ระหว่างวันที่ 26-27 กุมภาพันธ์ 2553 ณ บริเวณชายหาดบางแสน ชลบุรี

สนุก กับแฟนซีไนท์ ริมหาดบางแสน ในบรรยากาศแบบย้อนยุค ชมโชว์ลีลาศที่เร้าใจจากนักเต้นลีลาศชื่อดัง การละเล่นรำวงย้อนยุค ซึ่งคุณจะได้ซึมซับและร่วมสัมผัสบรรยากาศเรื่องราวของบางแสนในอดีต ในมุมที่คุณไม่เคยรู้ อาทิ การเลือกชม เลือกซื้อของเก่า สินค้าโบราณ หายาก ทั้งแผ่นเสียง โปสเตอร์ โปสการ์ด ของเล่นโบราณ ดูหนังกลางแปลง

ในงานยังมีรถโบราณสวยๆในช่วงยุค 80 หลายแบรนด์ มาจัดโชว์ให้สัมผัสกันอย่างใกล้ชิด..

นอกจากนี้..ยังได้สนุกสนานกับเกมส์ฮิตในอดีต เช่น การละเล่นสอยดาวย้อนยุค เพื่อลุ้นของรางวัลที่ไม่เหมือนใคร อิ่มอร่อยกับรสชาติอาหารโบราณมากมายหลายร้าน ในบรรยากาศย้อนยุคของชายทะเลริมหาดบางแสน

รถยนต์เพ้นลายการ์ตูนสีสันสวยสดใส ถูกดัดแปลงเป็นร้านคอคเทล ให้บริการเครื่องดื่มแก่ผู้มาเดินเที่ยวงาน มีโต๊ะให้นั่งพัก พร้อมเบียร์เย็นๆแก้กระหาย..

ยังมีของเก่า สินค้าโบราณ ของหายาก ที่ไม่เคยพบเห็นจากที่ไหนมาก่อน ให้เดินช็อปกันอย่างเพลิดเพลินเจริญตาสำหรับบรรดานักสะสม..

เครื่องเล่นแผ่นเสียงแบบโบราณ พร้อมแผ่นเสียงของนักร้องดังในอดีตทั้งไทยและเทศ..

ตะเกียงเจ้าพายุในสมัยเก่า และของใช้ยุคก่อนปี80 ที่ดูได้ยาก แหมะกับนักสะสมของก่าที่มองหาของโบราณสะสมใว้ดูเล่น..

ฉากหลังที่ถูกจัดแต่งบรรยากาศแบบย้อนยุค รอให้บรรดานางแบบสาวสวย ผู้มาเที่ยวงานโพสท่าถ่ายรูปเก็บกลับไปเป็นที่ระลึก..

เวทีรำวงสไตล์งานวัดยุคเก่า ประดับด้วยดวงไฟหลากสีส่องแสงสวยงามน่าชวนมอง..

ภาพบรรยากาศริมชายหาดย้อนยุค พร้อมดาราดังในอดีต รอให้ผู้มาเที่ยวงานถ่ายรูปใว้เป็นที่ระลึก

       ลานแสดงดนตรีสุดคลาสสิค คลอเคล้าด้วยเสียงเพลงอันไพเราะ ประสานกับสายลมเย็นๆ ที่พัดโชยมาจากชายทะเล..

นอกจากนี้ยังมีเสื้อยืดสกรีนลายด้วยภาพโพสเตอร์หนัง และโฆษณาในยุคก่อน ให้เลือกซื้อใว้ใส่เล่น หรือจะเก็บสะสมใว้ก็ยังได้..

        ร้านนี้..เป็นแหล่งรวมภาพเก่าๆ พร้อมใส่กรอบแบบโบราณใว้ให้ด้วย ทั้งโปสเตอร์หนัง โฆษณา โลโก้สินค้า ภาพดารา นักร้อง..และภาพอื่นๆ ที่หาดูได้ยาก

อีกมุมหนึ่งที่รวมโพสเตอร์โฆษณา ภาพถ่ายเก่าๆที่หาดูได้ยากเช่นกัน ..

แหล่งรวมแผ่น CD, VCD เพลงนักร้องดังในอดีต ที่หาฟังได้ยาก ..

       ฉากหลังสีสันสวยงาม รอเพื่อนๆมารับบทเป็นนายแบบ-นางแบบถ่ายรูปเก็บใว้เป็นที่ระลึก..



        ใว้พบกันใหม่ในงานบางแสนย้อนยุคปี3 (2554) นะครับ..

กินไปเที่ยวไปกับนายMK: ตลาดน้ำอัมพวา

2010-11-07T04:09:00.000-08:00

กินไปเที่ยวไปกับนายMK: ตลาดน้ำอัมพวา

ตลาดน้ำอัมพวา

2010-11-07T01:23:00.000-07:00

ทริปนี้จะพาเพื่อนๆย้อนอดีตกลับไปสู่วันวาน ที่ตลาดน้ำอัมพวา เชื่อว่าหลายคนคงเคยได้มาสัมผัสบรรยากาศที่นี่และยังคงเก็บภาพความประทับใจใว้ในห้วงคำนึง รอวันเปิดผนึกความทรงจำเพื่อย้อนกลับไประลึกถึงอีกครั้งนึง..

"ตลาดน้ำอัมพวา" เป็น แหล่งท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อของ จังหวัดสมุทรสงคราม บรรยากาศของที่นี่จะร่มรื่นไปด้วยสวนผสมริมน้ำ ทั้งลิ้นจี่ มะม่วง มะพร้าว มะละกอ กล้วย ส้มโอ ฯลฯ สารพัดผลไม้รอให้เราได้มาชื่นชมกัน โดยเราสามารถหลบร้อนไปลงเรือล่องคลองชมสวน สัมผัสวิถีชีวิตชาวบ้าน ชิมผลไม้ต่างๆ หรือซื้อกลับไปกินที่บ้านให้ชื่นฉ่ำใจก็ได้ หรือจะเลือกปั่นจักรยานเช่าถีบไปคู่ขนานกับท้องร่อง ก็ได้อรรถรสอีกแบบหนึ่ง เช่นกัน

เริ่มต้นทริปนี้ด้วยน้องๆ(แก็งลูกหมู) รบเร้าอยากไปสัมผัสบรรยากาศแบบโฮมสเตย์ที่อัมพา เพราะด้วยเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากพรรคพวกที่เคยไปมาแล้ว บอกเล่าถึงความประทับใจ จึงใคร่อยากไปเห็นด้วยตาตัวเอง..

เมื่อเดินทางมาถึงตลาดน้ำอัมพวา พวกเราได้เข้าพักที่ บ้านแม่อารมย์ โฮมสเตย์ ซึ่งน้องๆเขาจองใว้ล่วงหน้าแล้ว เมื่อมาถึงก็มีพี่เจ้าของบ้าน(พี่ป่า)ให้การต้อนรับและแนะนำการเข้าพักด้วยอัธยาศัยไมตรีที่ดี ประหนึ่งเราคือญาติผู้มาเยือน..

บ้านแม่อารมย์ โฮมสเตย์ ตั้งอยู่ที่ 343 ต. อัมพวา ตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา สมุทรสงคราม 57110 โทรศัพท์ :0346751245 หรือจะติดต่อที่เบอร์มือถือของพี่ป่าหรือพี่รสสุคนธ์เจ้าของบ้านก็ได้นะครับ 01-8566861 .

หลังจากจัดเก็บสัมภาระเข้าห้องพักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาเดินเที่ยวชมบรรยากาศของตลาดน้ำอัมพวา กันเสียที.. แม้แดดจะร้อนไปสักนิด แต่วิถีชีวิตของผู้คนที่นี่ยังคงเหมือนเฉกเช่นทุกวันที่ผ่านมา เรือพายลำเก่า ที่บรรทุกขนมและผลไม้หลากหลายชนิด ขับเคลื่อนโดยฝีพายผู้ช่ำชองซึ่งผ่านเรื่องราวและประสบการณ์มานานนับสิบๆปี ยังคงเร่ไปตามสายน้ำแห่งนี้ เพื่อให้บริการแก่นักท่องเที่ยวผู้มาเยือน..

ส่วนวิถีชีวิตของผู้คนบนริมสองฝั่งคลอง โดยเฉพาะช่วงวันหยุดนั้น ดำเนินไปอย่างคึกคักด้วยสีสันแห่งอัมพวา กับการขายสินค้าและบริการ ตั้งแต่อาหาร ของใช้ ผลไม้ ขนม ถั่วต้ม กาแฟ ฯลฯ และของที่ระลึกต่างๆ ซึ่งมีหลายหลากมากชนิดให้เลือกซื้อเลือกหาติดไม้ติดมือเป็นของฝากกลับไป..

อีกจุดหนึ่งที่น่าสนใจของตลาดน้ำอัมพวา คือ บ้านครูเอื้อ อัมพวา ซึ่งก่อตั้งโดยมูลนิธิสุนทราภรณ์ โดยการนำอาคารไม้โบราณ ริมคลองอัมพวา อันเป็นถิ่นกำเนิดของครูเอื้อ สุนทรสนาน เมื่อเกือบ 100 ปีที่แล้ว เป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงนิทรรศการประวัติผลงานของครูเอื้อ ศูนย์รวมข้อมูลสำหรับบุคคลทั่วไปที่สนใจค้นคว้าเรื่องราวของเพลงสุนทราภรณ์ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน เปิดให้แฟนเพลงเข้าไปนั่งฟังเพลง ค้นคว้า อ่านหนังสือ นอกจากนี้ยังแสดงของใช้ส่วนตัวของครูเอื้อ และภาพเก่า ๆ ที่หาชมได้ยาก รวมทั้งจำหน่ายของที่ระลึกและผลงานเพลงของครูเอื้อ สุนทรสนาน

สถานที่แห่งนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งใน "โครงการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นชาวอัมพวา" ของมูลนิธิชัยพัฒนา ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารีฯ อีกด้วย

สมานการค้า เป็นอีกสถานที่หนึ่งที่ยังคงความคลาสสิคแห่งอัมพวาเอาใว้ เป็นร้านกาแฟเก่าแก่ที่เปิดมาตั้งแต่รุ่นอากง จนปัจจุบันตกทอดมาสู่รุ่นหลาน ที่ยังรักษามาตรฐานของกาแฟโบราณรสชาติเข้มข้นมาได้อย่างคงเส้นคงวา แถมยังมีกาแฟคั่วสำเร็จรูปจำหน่ายในนาม "สมานการค้า" ด้วย

ตัวร้านตกแต่งในสไตล์โบราณ แต่ได้เพิ่มลูกเล่นให้ดูแปลกตามากขึ้นด้วยการนำหลอดใส่น้ำมาบรรจุเครื่อง ดื่มหลากหลายสีสันวางเรียงรายเพื่อดึงดูดใจลูกค้าที่มาท่องเที่ยวที่ตลาดน้ำอัมพวา..

หากใครจะแวะมาชิมรสชาติกาแฟที่สมานการค้า : จากวัดอัมพวันให้เดินตรงเข้าไปที่ตลาดน้ำอัมพวา แล้วเดินข้ามสะพาน จากนั้นเลี้ยวซ้ายเดินเลียบชายคลองอัมพวาไปเรื่อยๆ จะพบร้านกาแฟสมานการค้าอยู่ทางด้านขวามือ..

แม่ค้าขายผลไม้ ยังคงพายเรือไปตามลำคลอง จะแวะเข้าเทียบท่าก็ต่อเมื่อมีลูกค้าเรียกหา หรือบางทีก็จอดทอดลำเรือรอลูกค้าในจุดที่ผู้คนพลุกพล่าน ส่วนเรือยนต์ที่ให้บริการนักท่องเที่ยวก็ยังคงวิ่งขวักไขว่ไปมาอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อยเช่นกัน..

         สำหรับนักท่องเที่ยวผู้สนใจเรือแจวโบราณแบบในสมัยก่อน ที่นี่ก็มีให้บริการเช่นกัน ซึ่งเหมาะกับผู้ที่ต้องการล่องเรือชมบรรยากาศของอัมพวาแบบใกล้ชิดและดื่มด่ำกับสองฝั่งคลองไปเรื่อยๆ..

              *****************************************************

อัมพวาราตรี

         แม้ดวงตะวันจะลับขอบฟ้าไป อัมพวาใช่ตกอยู่ใต้ความมือมิด..แต่ที่นี้กลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้งในสไตล์ถนนคนเดิน ตลาดโต้รุ่ง และการล่องเรือชมหิงห้อยในยามค่ำคืน..

พวกเรากลับมาที่พักที่บ้านแม่อารมย์ อีกครั้ง หลังเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางและเดินเที่ยวกันเกือบครึ่งวัน บ้างพักนอนเอาแรง(เราเองแหละ) บ้างก็ทำกิจธุระส่วนตัวของแต่ละคน หลังจากนั้นก็จัดเตรียมอาหารสำหรับมื้อเย็น ซึ่งแก็งลูกหมูเขาแวะซื้อมาจากตลาดมหาชัยตั้งแต่เช้าแล้ว ..

ทั้งปูนึ่งตัวโต หมึกกล้วยย่างสดๆ หอยย่าง กุ้งย่าง ยังกะมาเที่ยวทะเล.. อาหารเยอะกินไม่หมดก็แบ่งปันไปเป็นกับแกล้มให้พี่ๆโต๊ะข้างๆ ที่มาเข้าพักบ้านเดียวกัน รู้สึกจะเป็นชมรมถ่ายภาพมาออกทริปถ่ายรูปนอกสถานที่กัน

เมื่อดินเนอร์ใต้แสงนีออนที่ริมฝั่งคลองอัมพวาจบลง และทุกคนอิ่มหมูดูมัน(มาจากอิ่มหมีพีมัน)กันแล้ว เวลาที่ทุกคนตั้งตารอก็มาถึง นั่นคือ การล่องเรือชมหิงห้อย.. แม้จะเคยเห็นหิงห้อยมาบ้างแล้ว สมัยที่อยู่ต่างจังหวัด(บ้านนอก) แต่เมื่อมาเจอหิงห้อยที่อัมพวา นับว่าเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นฝูงหิงห้อยเยอะขนาดนี้ แต่ละตัวแข่งกันส่องแสงระยิบระยับ ราวกับไฟประดับต้นคริสต์มาสในวันปีใหม่ แต่น่าเสียดายที่เขาห้ามถ่ายภาพ เพราะเกรงว่าจะไปรบกวนวิถีชีวิตของหิงห้อยเลยไม่มีภาพมาฝากเพื่อนๆ..

หลังจากล่องเรือชมแสงหิงห้อยกันเสร็จแล้ว เรือก็มาจอดเทียบท่าด้านสถานีตำรวจอัมพวา ซึ่งเดินมาไม่ไกลนักจะมีตลาดคนเดินสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการชมบรรยากาศของอัมพวายามราตรี ของที่วางขายที่นี่ จะมีตั้งแต่เสื้อผ้า เครื่องประดับ และของที่ระลึก...

ริมระเบียง ตรงนี้เป็นอีกจุดนึง ที่บรรดานักท่องเที่ยวผู้มาเยือนตลาดน้ำอัมพวาต้องแวะมาถ่ายรูปกัน ด้วยสไตล์การจัดหน้าร้าน ที่มีจักรยานรุ่นเก่าและมีกระเช้าดอกไม้ห้อยประดับตกแต่งอย่างลงตัว เหมาะที่จะเป็นแบล็คกราวด์ได้เป็นอย่างดี..

   กลับมาถึงบ้านแม่อารมย์ ปรากฎว่าห้องโถงถูกแปรสภาพเป็นสตูดิโอถ่ายภาพไปเสียแล้ว ด้วยฝีมือพี่ๆที่มาออกทริปกัน ก็เลยถือโอกาศเข้าไปแจมของความรู้กับพี่เขา ซึ่งทุกคนเป็นกันเองและให้คำแนะนำเกี่ยวกับการถ่ายภาพเป็นอย่างดี..

        ********************************************************

อัมพวา..ยามรุ่งอรุณ

      บรรยากาศยามเช้าของตลาดน้ำอัมพวาวันนี้ ดูเงียบสงบ.. ผู้คนส่วนใหญ่ยังคงหลับไหลบนที่นอนนุ่ม แต่ก็มีบางส่วนที่รีบตื่นแต่เช้าเพื่อมารอให้ทันใส่บาตร..
      พระ-เณรที่นี่จะพายเรือออกบิณฑบาตตั้งแต่ตี5 กว่าจะมาถึงตลาดน้ำอัมพวาก็ราวหกโมงเช้า..

วิถีชีวิตผู้คนสองฝั่งคลองที่นี่ ยังคงรักษาใว้ซึ่งขนบประเพณีที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น ทั้งการทำมาหากิน และการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา..

ส่วนพระภิกษุ สามเณร ก็มิได้ละทิ้งกิจแห่งสงฆ์ นั่นคือการออกโปรดสัตว์ แม้เส้นทางจะยาวไกล สายน้ำจะไหลเชี่ยวเพียงใด ท่านก็ยังคงออกบิณฑบาตรมิได้ขาด..

ตะวันใกล้โผล่พ้นขอบฟ้าแล้ว แสงสีทองสะท้อนผิวน้ำจนแดงเรื่อ.. ขับเคลื่อนวิถีชีวิตผู้คนทั้งบนบกและในน้ำ การดิ้นรนทำมาหาเลี่ยงชีพเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง..

มื้อเช้าของวันนี้ อิ่มอร่อยด้วยผัดไทยกุ้งสดสูตรอัมพวา ที่แม่ค้าพายเรือมาจอดให้บริการถึงหน้าบ้าน นอกจากนี้ยังมีทั้งก๋วยเตี๋ยวเรือ ก๋วยจั๊บ ขนมหวาน ผลไม้ ต่างก็แวะเวียนมาจอดให้เลือกซื้อกันถึงที่เลยทีเดียว..

ผัดไทยกุ้งสดจานนี้เพิ่งออกจากระทะมาสดๆร้อนๆ เส้นเหนี่ยวนุ่มกำลังดี ใส่กุ้งสดตัวโตๆ หน้าตาน่าสีสันชวนรับประทานยิ่งนัก..

      ก่อนจากบ้านแม่อารมย์ไป แก็งลูกหมูก็ถือโอกาศขอถ่ายรูปกับพี่เจ้าของบ้านใว้เป็นที่ระลึก หากมีโอกาสคราวหน้าจะได้แวะเวียนมาเยี่ยมเยือนอีกครั้ง..


       ***************************************************************

ออกจากบ้านแม่อารมย์มา พวกเราก็มุ่งหน้าต่อไปที่อุทยานร.2 ซึ่งอยู่ไม่ไกลกันมากนัก เพื่อมาแวะถ่ายรูป และเดินชมสถานที่ทางประวัติศาสตร์แห่งนี้..

เพราะพื้นที่ค่อนข้างกว้าง ที่นี่จึงมีจักรยานให้เช่าสำหรับปั่นเที่ยวชมบริเวณอุทยาน นอกจากจะได้ชมความสวยงามของสองข้างทางแล้ว ยังได้ออกกำลังกายไปในตัวอีกด้วย..

บรรยากาศและพื้นที่โดยรอบอุทยาน ร.2 ส่วนใหญ่จะเป็นสวนดอกไม้ และบ้านเรือนไทย อย่างที่เห็นไกลๆคือเรื่อนไทยซึ่งเคยเป็นที่ประทับของ ร.2 ฯ ซึ่งเปิดให้นักท่องเที่ยวขึ้นไปเยี่ยมชมได้ ..

        ปิดท้ายทริปนี้ด้วยภาพที่มีชื่อว่า "ฉันจะบิน"     (ไม่มีคำบรรยาย.. )

           ************************************************************
           ...............................................................................................

    เก็บภาพฝันวันเก่ามาเล่าใหม่
เก็บสถานที่เคยไปมาเล่าขาน
เก็บผู้คนที่พบเห็นเป็นตำนาน
เก็บวันวานที่อัมพวาให้ตราตึง..

ตลาดประมงท่าเรือพลี(ชลบุรี)

2010-10-10T10:16:00.000-07:00

สายลมเย็นพัดโชยแผ่วเบา.. หอบเอาความชื้นและกลิ่นไอทะเลโชยเข้่าหาฝั่ง แสงไฟจากเรือหาปลาที่จอดเทียบท่า สะท้อนผิวน้ำทะเลยามกระเพื่อมโยกไหว มองดูระยิบระยับวาววับราวอัญมณีล้ำค่า..

หลังเลิกงานวันนี้ มีโอกาสแวะเวียนมาแถวสะพานปลาชลบุรีอีกครั้งหนึ่ง เลยถือโอกาสเดินเที่ยว "ตลาดประมงท่าเรือพลี" หาของกินอร่อยๆ และเก็บภาพสีสันยามเย็นของ "ตลาดประมงท่าเรือพลี" มาฝากเพื่อนอีกครั้ง..

คงเพราะใกล้จะเข้าหน้าหนาวแล้วสินะ แค่หกโมงกว่าๆเอง แสงทองของดวงตะวันก็ลับหายไปจากขอบฟ้าด้านตะวันตกแล้ว ทิ้งใว้เพียงความมืดสลัวแห่งสนธยา และแสงเรืองรองของดวงตะเกียงจากเรือหาปลาของชาวเล ที่อยู่ไกลลิบออกไป..

เมฆในยามเย็นทอดตัวยาวออกสู่ท้องทะเล..ราวกับสะพานแห่งท้องฟ้า ที่คอยนำทางหมู่วิหกนกกาบินกลับสู่รวงรัง..

ตรงทางเข้า"ตลาดประมงท่าเรือพลี" จะเห็นเรือหาปลาสีแดงเข้ม ตั้งเด่นเป็นสง่า ประหนึ่งสัญลักษณ์ของงานนี้ ที่ใครๆเดินผ่านมาจะต้องสะดุดสายตา และอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปลูบๆคลำๆ และกดชัตเตอร์เก็บใว้ในเมมโมรี่แห่งความทรงจำ..

ฝั่งตรงข้ามกับเรือลำสีหมากสุกเมื่อกี้นี้.. จะเห็นป้ายประชาสัมพันธ์ขนาดใหญ่ บรรยายถึงจุดเด่นของอาหารทะเลที่นี้ ซึ่งเน้นความความสด สุก ถูก และอร่อย เปิดทุกวันเสาร์ตั้งแต่ 4 โมงเย็นเป็นต้นไป

เดินผ่านประตูเข้ามา.. กลิ่นหอมของวัตถุก้อนกลมที่ถูกเสียบด้วยไม้ไผ่บนเตาย่าง กำลังแย่งกันส่งกลิ่นหอมอบอวลชวนน้ำลายไหล.. "แจงลอนปลากราย" นั่นเอง ทั้งสีสัน กลิ่นหอม และรสชาติอร่อยสมคำโฆษณาจริงๆครับ..

เดินเข้ามาอีกหน่อย จะเป็นส่วนของอาหารทะเลสดๆ ใหม่้ๆ ที่เพิ่งขึ้นจากเรือมา รับรองว่าท่านจะได้ของสด สะอาด ในราคาถูกกว่าท้องตลาดทั่วไป..

ปูนึ่งเจ้านี้.ดูสีสันน่ารับประทานยิ่งนัก ตัวกำลังพอดี นึ่งสุขใหม่ๆ สดๆ มีป้่ายติดบอกราคาชัดเจน สนใจแวะเข้าไปต่อรองกันได้นะครับ..

หมึกสดย่างถาดนี้ ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนมาแต่ไกล ลองลิ้มชิมรสดูแล้ว ได้รสชาติของความสด และกลิ่นหอมของหมึกย่าง เนื้อปลาเหนียวนุ่มพอดี บวกกับน้ำจิ้มรสเด็ดเผ็ดหน่อยๆ อร่อยอย่างลงตัวยิ่งนัก..

ไม่เพียงแต่อาหารทะเลเท่านั้น ที่นี่ยังมีอาหารอย่างอื่นอีกมากมายหลายชนิด อย่างหมูหวานสูตรพิเศษถาดนี้ หมักได้รสชาติกลมกล่อมไม่แพ้ที่อื่นเลยนะครับ ยิ่งถ้าได้ข้าวเหนียวร้อนๆสักปั้น อิ่มถึงเช้าเลยเชียว.

หรือจะเป็นข้าวห่อใบบัวของเจ้านี้ รสชาติความอร่อยรับรองไม่แพ้ที่อื่นเหมือนกัน ได้ทั้งความนุ่มหอมของเมล็ดข้าวและธัญพืชที่เป็นส่วนผสมอยู่ภายใน มองดูสีสันยิ่งชวนให้น่ารับประทานขึ้นไปอีก..

เมนูนี้ขอแนะนำเป็นพิเศษเลยครับ "หอยทอดครกทะเลทรงเครื่อง" เพิ่งเคยชิมที่นี้เป็นครั้งแรก ติดใจรสชาดความสดอร่อยของหอย บวกกับเทคนิคการแคะอย่างขนมครก แค่ยืนดูก็น่าสนุกและคุ้มค่าแล้วล่ะครับ.. ยิ่งทานตอนแคะออกมาจากกระทะใหม่ๆ ร้อนๆ ได้บรรยากาศและรสชาติการกินที่แปลกไปอีกแบบ..

กรรมวิธีการทำและการเทน่าสนใจมากครับ ต้องกะปริมาณน้ำที่เทให้พอดีกับหลุมครกไม่มากไป หรือน้อยจนเกินไป เพื่อให้แต่ละครกออกมาใกล้เคียงกันที่สุด

จากนั้นก็แต่งหน้าด้วย กุ้ง หอย ปู ที่นึ่งสุขสดๆใหม่ๆ ตามแต่ลูกค้าต้องการ.. เห็นแค่นี้ก็ยากที่จะอดใจรอแล้วล่ะครับ อยากให้แม่ค้ารีบแคะเร็วๆจัง..

ที่เห็นกำลังเทเครื่องลงไปอยู่นี้ ขอตั้งชื่อว่า "ขนมครกญี่ปุ่น" ก็แล้วกันนะครับ (จำชื่อไม่ได้อ่ะ)
เพียงเห็นหน้าตา และได้กลิ่นหอมๆที่โชยมากระทะร้อนๆแล้ว อดไม่ได้จนต้องไปต่อแเถวเข้าคิวรอ..

หลังจากสุกแล้ว ต้องใช้ไม้แคะออกจากเบ้ากระทะ ก่อนจะนำมาประกบกันเป็นลูกกลมๆ ซึ่งรสชาติความอร่อยจะถูกซ่อนใว้ข้างในนี่แหละครับ รวมถึงความร้อนของแป้งด้วย ต้องระวังเป็นพิเศษเวลาทาน.. อย่าเผลอกินเข้าไปทั้งคำเลยเชียว..

ขนมหวานรูปกาตูนย์หลากแบบหลายสีสัน ประดิษประดอยด้วยฝีมืออันปราณีตสวยงาม ดูแล้วน่าซื้อเก็บใว้ดูเล่นมากกว่ารับประทาน..

ถัดมาข้างๆกัน..ขนมหวานรูปผลไม้ สีสันสดใสสวยงามไม่แพ้กัน สำหรับท่านที่ชอบขนมหวาน สีสวยๆ แวะมาแล้วรับรองไม่ผิดหวังแน่นอนเลยครับ..

ทานเสร็จแล้วก็อย่าลืมช่วยกันรักษาความสะอาดด้วยนะครับ...

หากมีเวลาก็อย่าลืมแวะร้านขายเสื้อยืดสกรีนลายสวย เลือกเป็นของฝากของที่ระลึกติดไม้ติดมือกลับไปใส่อวดเพื่อนๆด้วยล่ะครับ..

ที่นี้..มีโต๊ะเก้าอี้จัดเตรียมใว้สำหรับให้นั่งทานกันได้ตามอัธยาศัย บางวันมีดนตรีและการแสดงหน้าเวที ขับขานเป็นเพื่อนระหว่างรับประทาน ไม่ต่างจากภัตคารหรูใจกลางเมือง เพียงแต่ที่นี้อาหารสด รสชาติอร่อย ราคาถูกกว่า แถมยังได้บรรยากาศชายทะเล ฟังเสียงคลื่นเบาๆ ลมทะเลเย็นๆ อีกต่างหาก

      สำหรับ "ท่าเรือพลี" แห่งนี้ เดิมมีชื่อว่า "สะพานศาลเจ้า" ซึ่งมีที่มาตามลักษณะชุมชนบ้านสะพานของชาวชลบุรีสมัยก่อน ซึ่งมักปลูกสร้างบ้านเรือนอยู่ในทะเล และจะสร้างสะพานไม้ลัดเลาะไปตามทะเลเป็นทางเดิน ใช้เป็นทางสัญจรไปมาของผู้คนที่อาศัยอยู่สองฟากฝั่งสะพานเพื่อลงสู่ทะเล ประกอบกับในซอยนี้มีศาลเจ้าศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของผู้คน ตั้งอยู่ที่ต้นซอยและท้ายซอยคือ ศาลเจ้าฮกเกี้ยนปุ้นเถ้าอยู่ต้นซอย และศาลเจ้าทีตี้เปบ้ออยู่ท้ายซอย จึงเป็นที่มาของคำว่า "สะพานศาลเจ้า"

      เมื่อก่อนนี้ ชลบุรียังไม่มีถนนสุขุมวิทตัดผ่าน "ท่าเรือพลี" ถือเป็นท่าเรือที่มีความสำคัญอย่างยิ่งทางด้านเศรษกิจของชลบุรี เพราะเป็นท่าเรือสำหรับเรือฉลอมและเรือกลไฟ ใช้รับส่งสินค้า และรับส่งผู้โดยสารระหว่างชลบุรี-กรุงเทพฯ และจังหวัดอื่นๆ จึงเป็นที่มาของ "ท่าเรือพลี"

      ............................................................................................................

สำหรับเพื่อนๆที่อยู่แถวชลบุรีหรือจังหวัดใกล้เคียง หากมีโอกาศแวะมาแถวนี้ ก็อย่าลืมนึกถึง "ตลาดประมงท่าเรือพลี" นะครับ หรือมาไม่ถูกต้องการสอบถามเส้นทางหรือคนนำทางก็ยินดีครับ..

"ตะวันรอนอ่อนแสงสีแดงเรื่อ

ลอยลำเรือกลางทะเลสุดเหว่ว้า

รัตติกาลซอนไซใกล้เข้ามา

เส้นขอบฟ้ามืดสนิทจิตวังเวง

ที่ฟากฝั่งนั่งเหม่อละเมอคิด

เรือชีวิตคนนั่งช่างโหวงเหวง

พายุชัดกระหน่ำซ้ำโคลงเคลง

ให้ลอยเคว้งกลางสมุทรสุดเดียวดาย.."

Update เพิ่มเติม : เนื่องจากมีเพื่อนๆหลายคนโทรมาสอบถามเส้นทางที่จะไปตลาดประมงท่าเรือพลี เลยต้องเอาแผนที่เส้นทางมาลงให้ดูกัน หวังว่าคงจะคลำทางไปกันถูกนะครับ..

แผนที่ตลาดประมงท่าเรือพลี

ถ้ามาจากกรุงเทพสายบางนาตราด ขับตรงเข้ามาทางชลบุรี ก่อนถึงตัวเมืองชลบุรี (ช่วงค่ายทหารนวมินทร์) เจอสามแยกบางทราย ให้เลี้ยวขวาตรงไฟแดง ขับไปตามทางลัดที่จะไปอ่างศิลา หรือหาทางทะลุไปออกเส้นเลียบชายทะเล (สอบถามคนแถวนั้นก็ได้ครับ) แล้วขับไปตามสะพานใหม่เลียบชายทะเล ซอยท่าเรือพลีจะอยู่ด้านซ้ายมือ..

แผนที่

ทริป หัวหิน เพลินวาน (ตอนจบ)

2010-10-03T08:00:00.000-07:00

สถานีรถไฟหัวหิน..

หลังจากเที่ยวเดินที่ เพลินวาน อย่างจุใจ จวนตะวันคล้ายบ่ายคล้องลอยลงต่ำแล้ว..พวกเราก็ออกเดินทางต่อไปยัง สถานีรถไฟหัวหิน อันเป็นจุดหมายสุดท้ายของทริปนี้..

เรามาถึงสถานีหัวหินเมื่อใกล้จะห้าโมงเย็นแล้ว ซึ่งนับว่าเป็นความโชคดีอย่างหนึ่งของพวกเรา เพราะอีกไม่นานก็จะได้เวลารถไฟเข้าเทียบสถานีแล้ว(ไม่ต้องรอนาน) เป็นโอกาศอันดีที่จะได้เก็บภาพตอนที่รถไฟวิ่งเข้าเทียบชายชลา..

สถานีรถไปหัวหิน นับเป็นสถาปัตยกรรมที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น สะดุดทุกสายตาที่พบเห็น ซึ่งจะสังเกตุได้จากนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศที่มาเยือน..ต่างอดใจไม่ไหวที่จะถ่ายภาพคู่กับสถานที่แห่งนี้กลับไปเป็นที่ระลึกและอวดเพื่อนๆว่า ครั้งหนึ่ง..ได้มาถึงสถานีรถไฟอันเป็นตำนานแห่งนี้..

โดยเฉพาะป้่าย หัวหิน ที่ตั้งตระหง่านอยู่ก่อนถึงสถานี เสมือนเป็นสัญลักษณ์หรือโลโก้ของที่นี้ก็ว่าได้ ที่ใครๆถ้ามาถึงที่นี่แล้ว ก็ต้องขอเก็บภาพมุมนี้ใว้ในความทรงจำ..

อีกจุดหนึ่งที่หน้าสนใจไม่แพ้กันคือ "พลับพลาพระมงกุฎเกล้าฯ" เป็บพลับพลาจตุรมุขที่สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระมงกุฎเกล้าฯ เดิมมีชื่อว่า "พลับพลาสนามจันทร์" เคยตั้งอยู่ที่บริเวณสนามจันทร์ จ.นครประฐม แต่เมื่อสิ้นรัชสมัย จึงได้ทำการรื้อถอนมาเก็บใว้ และต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2511 ก็ได้นำมาปลูกสร้างขึ้นใหม่ที่หัวหินแห่งนี้ เพื่อให้เป็นที่ประทับขึ้นและลงรถไฟของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว..

ในระหว่างนั่งรอขบวนรถไฟซึ่งอีกไม่นานก็คงจะคืบคลานมาถึง. เลยถือโอกาสเก็บภาำพบรรยากาศ รอบๆสถานีรถไฟ มาฝากเพื่อนๆกันครับ..

มุมนี้ถ่ายย้อนจากฝั่งตรงข้ามทางรถไฟ ซึ่งด้านนี้จะมีซากรถไฟโบราณจอดนิ่งสงบ ราวอนุสาวรีย์รถไฟ.. รอนักท่องเที่ยวมาถ่ายภาพคู่เป็นที่ระลึกประหนึ่งซูปเปอร์สตาร์..

สาวสวยคนนี้เป็นนางแบบบังเอิญอ่ะครับ..(ไม่ใช่รับเชิญ) ไม่รู้ติดเข้ามาในเมมโมรี่หัวใจเฮ้อ!.. เมมโมรี่กล้องได้อย่างไร หากใครพบเห็นหรือรู้จักเจ้าตัว ช่วยบอกให้ติดต่อกลับด้วยนะครับ..จะมีรางวัลให้อย่างงาม

สงสัยคงได้เวลาที่รถไฟจะเข้าเทียบชานชลาแล้วกระมัง เพราะมองข้ามทางรถไฟไป เห็นสาวๆโบกกันใหญ่เลย.. ไม่รู้ว่าเป็นรถไฟขบวนสุดท้ายกันหรือเปล่า ถึงเร่งโบกขนาดนั้น..

และแล้ว..เจ้ากิ้งกือเหล็ก ที่เปิดหวูดมาแต่ไกล ก็ค่อยๆคืบคลานเข้ามาเทียบชานชลา ก่อนจะหยุดนิ่งลงอย่างช้าๆ ตรงหน้าสถานี..

บรรดาพ่อค้าแม่ขาย ต่างไม่รอช้าที่จะหอบหิ้วสิ้นค้าของตนขึ้นไปนำเสนอ มีตั้งแต่ข้าวเหนียว ไก่ย่าง ข้าวกล่อง น้ำอัดลม ถั่วต้ม ขนมขบเคี้ยว และหมากฝรั่ง ฯลฯ เป็นต้น ถือเป็นนาทีทองของนักธุรกิจข้างราง ที่ต้องฉกฉวยให้ท่วงทันเวลา ก่อนที่นายสถานนี้จะให้สัญญาณหมดเวลา และเจ้ากิ้งกือเหล็กลำยาว ก็ค่อยๆเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งเพียงร่อยรอยและรางรถไฟว่างเปล่าใว้เบื้องหลัง ดูเป็นภาพบรรยากาศแสนคลาสสิคของผู้มาเยือนที่คอยเฝ้ามอง แต่กลับเป็นภาพชินตาของผู้คนที่นี่...

         ชีวิตเราเอง..ก็เฉกเช่นการเดินทางของขบวนรถไฟ ต่างกันก็ตรงที่ระยะทางและรางวิ่ง จะราบรื่นหรือยาวไกลเพียงใด แต่ถึงยังงัยสักวันหนึ่ง ก็ต้องไปถึงจุดหมายเดียวกัน..

        และแล้ว ทริปหัวหิน เพลินวาน ก็เดินทางมาถึงตอนอวสานกันเสียที คงได้แต่เก็บภาพอันแสนประทับใว้ในความทรงจำไปอีกนานแสนนาน.. และหากเพื่อนๆมีโอกาศเดินทางมาเที่ยวหัวหิน ก็อย่าลืมแวะมาที่ สถานีรถไฟหัวหินแห่งนี้กันนะครับ หรือจะตระเวนเที่ยวตามเส้นทางทริป ที่ผมแนะนำไว้่ก็ยิ่งคุ้มค่ากับการเดินทาง เพราะวันเดียวเที่ยวได้ตั้งหลายที่.

    แล้วพบกันใหม่ในทริปหน้านะครับ..ใน กินไปเที่ยวไปกับนายMK..

    จบทริป หัวหิน เพลินวาน
   +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ทริป หัวหิน เพลินวาน(ตอนที่3)

2010-10-01T20:30:00.000-07:00

เพลินวาน ..ครั้งหนึ่งในความทรงจำ

หลังจากพา้เพื่อนๆไปเที่ยวชมความสวยงามและกราบสักการะองค์หลวงพ่อทวดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ณ วัดห้วยมงคล ในตอนที่2 แล้วนั้น ทีนี้..ก็คงถึงเวลาเสียที ที่จะได้นำเพื่อนๆไปสัมผัสบรรยากาศย้อนยุคอันแสนคลาสสิคกับ "เพลินวาน.. พิพิธพัณฑ์โบราณหัวหิน"

ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม หลังออกจากวัดห้วยมงคลพวกเราก็มาถึง เพลินวาน ซึ่งเป็นจุดหมายหลักของทริปนี้..

หลังจัดแจงจอดรถเรียบร้อยแล้ว เราไม่ปล่อยให้เสียเวลาไปแม้แต่นาทีเดียว เพราะพยาธิในกระเพาะเรียกร้องและคร่ำครวญว่าถึงเพลาให้อาหารมันแล้ว จึงต้องเร่งจรลีเข้าไปข้างใน มุ่งตรงไปยังส่วนของร้านอาหาร..

เราเดินผ่านส่วนร้านค้าดิ่งตรงเข้ามาข้างใน ที่เป็นส่วนของร้านอาหาร (นาทีนี้ไม่สนใจอะไรแล้ว กำลังหิว) ที่นี่..มีทั้งอาหารคาวหวาน ของทานเล่นและ้ครื่องดื่มหลายร้านหลากเมนูใว้คอยบริการ ให้เลือกรับประทานกันตามใจชอบ แต่ละร้านต่างตกแต่งอย่างสวยงาม มีป้ายบอกเมนูและราคาชัดเจน การจัดวางข้าวของก็ดูสะอาด ชวนให้น่ารับประทานยิ่งขึ้น..

        "อู๊ดหมูสะเต๊ะโชคชัย4"เจ้านี้มาขายซะไกลเชียว.. แต่ดูราคาหน้าป้ายแล้วก็โอเคครับ ไม้ละ 3บาท เรทเดียวกับร้านแถวชลบุรี อยากรู้ว่ารสชาติจะเป็นยังงัย เลยส่งซิกให้เจ๊เจ้าของร้านจัดหนักมาเลย..   "ด่วนเลยครับเจ๊ !.. กำลังหิวจัด "

ทั้งหน้าตา สีสัน และรสชาด ไม่ทำให้ผิดหวังเลยครับ น้ำจิ้มที่เข้มข้นกับรสชาดกลมกล่อม บวกกับเนื้อที่เหนียวนุ่ม เวลาเคี้ยวจะให้ความรู้สึกอยากกินไม้ต่อไปอย่างไม่รู้อิ่ม.. แถมยังมีขนมปังที่หั่นชิ้นพอดีคำเป็นเครื่องเคียง จิ้มกับน้ำจิ้มหมูสะเต๊ะแล้วอร่อยไปอีกแบบ..

อาหาร(บางอย่าง)และเครื่องดื่มที่นี่ ราคาค่อนข้างแพงไปนิด หากเทียบกับตลาดน้ำแถวบ้าน อย่างก๋วยจั๊บชามนี้ ราคา 40 บาท น้ำสิงห์ขวดละ 20บาท (ไม่รวมน้ำแข็ง) ส่วนรสชาดความอร่อยถือว่าใช้ได้ครับ เพราะทานกันจนเกลี้ยงชาม ไม่รู้เพราะหิวจนหน้ามืดหรือเปล่า..

หลังจากอิ่มอร่อย สบายท้องกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาออกเดินเที่ยวชมความคลาสสิค ของหมู่บ้านย้อนยุคแห่ง เพลินวาน เพื่อเก็บภาพความสวยงามของสถานที่แห่งนี้ ทั้งเป็นการเดินย่อยอาหารไปในตัว..

คำว่า เพลินวาน มาจาก"Pay and Learn " ในวันวาน ด้วยความปรารถนาให้ทุกคนมามีความสุขด้วยกัน มานึกถึงความรู้สึกดีๆในอดีต เรียนรู้วัฒนธรรมดั้งเดิม ..

เพลินวาน มีลักษณะคล้ายหมู่บ้านย้อนยุคที่มีชีวิต (Eco Vintage Village) มีทั้งร้านอาหาร ร้านกาแฟ ร้านเสื้อผ้า ร้านขายขนม ร้านเหล้าในยุคสมัยก่อน รูปแบบของหมู่บ้านและร้านค้าล้วนทำมาจากไม้ ซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในช่วง พ.ศ. 2499 อีกครั้ง..

เพลินวาน เป็นสถานที่ที่เน้นการขายอารมณ์และความรู้สึกมากกว่าตัวผลิตภัณฑ์ ไม่ว่าจะเป็นข้าวของที่ใช้ในการตกแต่ง เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายของพนักงาน ซึ่งจะเป็นของที่ใช้จริงในสมัยนั้น แต่ที่โดดเด่นไม่เหมือนที่อื่นก็คือ ข้าวของที่นี่สามารถซื้อขายได้จริง ไม่ใช่แค่ตั้งโชว์เหมือนพิพิธภัณฑ์

นอกจากนี้ เพลินวาน ยังมีการฉายหนังกลางแปลง ในรูปแบบงานวัด มีเทปคาสเซทเพลงเพราะๆของวันวานให้เลือกซื้อ รวมถึงวีดิโอหนังรักวัยหวาน ใบปิดหนังดังของดาราในอดีต พร้อมกับเก็บภาพมุมเก่าๆ ในเพลินวาน ใว้เป็นที่ระลึก หรือจะแวะส่งโปสการ์ดหาเพื่อนๆที่ไม่ได้มาให้อิจฉาเล่น ก็สามารถทำได้..

       ร้านนี้เป็นอีกมุมที่น่าสนใจ สำหรับนักสะสมหรือผู้แสวงหาภาพถ่ายเก่าๆในอดีต โดยเฉพาะภาพพระราชกรณียกิจขององค์พระบามสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา หลายภาพที่ไม่เคยพบเห็นที่ใดมาก่อน ท่านอาจได้เจอ ณ ที่นี้ก็เป็นได้..

ส่วนร้านนี้..เป็นแหล่งรวบรวมเทปคาสเซทเพลงเพราะๆ ของวันวานจากนักร้องชื่อดังในอดีต ใว้ให้เลือกซื้อเก็บสะสมเป็นที่ระลึก..

หรือหากใครสนใจ เพลินวานการแว่น.. ที่นี้ก็มีให้เลือกซื้อหาหลากสไตล์หลายแบบ ทั้งแว่นพระเอก นางเอก ตัวตลก หรือจะเป็นแว่นตัวอิจฉา ใครสนใจบทบบาทไหนก็เลือกซื้อได้ตามอัธยาสัยเลยครับ..

มุมเก่าๆในอดีตของเพลินวาน..ภาพนี้ได้นายแบบเกาหลี(ไม่รู้เกาใต้หรือเหนือ) มาคอยยืนโบกรถไฟให้ เป็นอีกมุมหนึ่งของเพลินวาน ที่หากใครได้มาเยือนแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะเก็บภาพสวยๆมุมนี้ใว้ในความทรงจำ..

หากใครหลงเที่ยว เพลินวาน จนเพลินใจไม่อยากกลับ ที่นี่ก็มีห้องพักใว้คอยบริการ ท่านสามารถเข้าพักได้ที่ พิมานเพลินวาน ที่พักแนว Retro ที่จะทำให้ท่านและคนรักนอนหลับฝันดีตลอดทั้งคืน..

       เพลินวาน ได้เปิดบริการให้เข้าชมอย่างเต็มรูปแบบในทุกส่วน มีทั้งแฟชั่นเปรี้ยวๆในวันวานกับห้องเสื้อไฉไ,พักร้อนด้วยเพลินวานไอศครีม,ของเล่นในสมัยวันวาน,กาแฟโบราณอันเลื่องชื่อของหัวหิน,ร้านข้าวอุ่น แกงร้อน อาหารเลื่องชื่อตำนานหัวหิน, ร้านเหล้าเพลินวาน ที่มีทั้งสุราและยาดอง,สถานีจัดรายการ เพลินเพลง เพลินวาน ที่จะเปิดเพลงในสมัยก่อนให้เพลิดเพลินตลอดวัน..

     นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของ เพลินวาน เท่านั้นเองครับ..ยังมีอีกมากมายหลายมุมที่ไม่ได้นำมาเสนอ หากเพื่อนๆอยากเห็น อยากลิ้มรส อยากสัมผัสบรรยากาศเก่าสุดคลาสสิคอย่างนี้ ต้องมาดูด้วยตาตัวเองนะครับ ..

     หากใครได้มาที่ เพลินวาน แห่งนี้ เชื่อว่าอดีตอันงดงานจะย้อนกลับมาให้คุณได้หวนระลึกถึง นับเป็นอีกทางเลือกสำหรับการพักผ่อนในหัวหิน ร่วมกับครอบครัวหรือคนรัก
     ที่นี่เปิดให้บริการทุกวันตั้งแต่เวลา 11.00-24.00 ไม่เสียค่าเข้าชมแต่อย่างใด การเดินทางก็ไม่ยาก ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามพราะราชวังไกลกังวล ที่เรารู้จักกันดีนั่นเองครับ..

   จบตอนที่3

            +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

      อย่าลืมติดตามต่ิอ ตอนที่4(ตอนจบ)นะครับ กับ "สถานีรถไฟหัวหิน" ที่จะรอให้เพื่อนๆไปเยี่ยมชม.. แล้วเจอกันครับ..

ทริป หัวหิน เพลินวาน(ตอนที่2)

2010-09-30T08:49:00.000-07:00

วัดห้วยมงคล

ความเดิมจาก ตอนที่1 หลังจากดื่มด่ำบรรยากาศยามเช้าของเมืองหัวหิน และเก็บภาพความสวยงามที่เขาตะเกียบอย่างเต็มอิ่มแล้ว มองดูเข็มบนหน้าปัดนาฬิกาเหลือเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าเพลินวาน จะเปิด จึงต้องหาสถานที่ทัศนาเพื่อรอเวลาไปพลางๆก่อน จุดหมายต่อไปของพวกเราก็คือ ..วัดห้วยมงคล นั่นเอง

วัดห้วยมงคล เป็นวัดที่ประดิษฐานองค์เหมือนหลวงพ่อทวดองค์ใหญ่ที่สุดในโลก แต่เดิมชื่อว่า "วัดห้วยคต" ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานนามใหม่จาก ห้วยคต เป็น "ห้วยมงคล" ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นทั้งชื่อหมู่บ้าน วัด โรงเรียนและโครงการต่าง ๆ อีกมากมาย

หลังกราบสักการะองค์หลวงพ่อทวดเพื่อเป็นสิริมงคลแล้ว ก็เริ่มออกสำรวจสภาพภายในวัดเพื่อเก็บภาพสวยๆมาฝากเพื่อนๆกันครับ..

จากจุดที่ประดิษฐานองค์หลวงพ่อทวด เดินลึกเข้ามาภายในวัด พบว่า วัดห้วยมงคล แห่งนี้ มีพื้นที่กว้างขวางไม่ธรรมดา ทุกตารางนิ้วได้รับการออกแบบและจัดสรรค์อย่างลงตัว.. แม้ว่าช่วงกลางวันของวันนี้แดดจะร้อนไปหน่อย แต่ก็มียังสายลมเย็นพัดเบาๆให้ได้คลายร้อนลงได้บ้าง..

บริเวณรอบวัดมีสระน้ำขนาดใหญ่ให้ความชุ่มชื่นและร่มเย็น (สมกับที่ชื่อว่าห้วยมงคลจริงๆ) ทั้งยังมีศาลาริมน้ำให้นักท่องเที่ยวและผู้แสวงบุญได้นั่งพัก ให้อาหารปลาไป นั่งดูเหล่ามัจฉาแหวกว่ายยื้อแย่งอาหารจากบรรดานักท่องเที่ยวไป ก็เพลินไปอีกแบบ..

อีกมุมหนึ่งของ วัดห้วยมงคล ซึ่งอยู่ด้านหลังองค์หลวงพ่อทวดมาไม่ไกลนัก มีหนองน้ำขนาดใหญ่ ที่คอยโอบอุ้มความอุดมสมบูรณ์ หล่อเลี้ยงเหล่าสัตว์น้ำนานาชนิดและพืชพันธ์บริเวณใกล้เคียง เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนอารมย์ที่สวยงามอีกมุมหนึ่ง..

       รอบๆหนองน้ำ มีสะพานไม้เป็นทางเดินเชื่อมไปสู่ศาลาเรือนไม้มุงหญ้าคา ซึ่งตั้งเรียงรายอยู่รอบๆหนองน้ำราวกับรีสอร์ทหรู.. ภายในศาลาริมน้ำถูกจัดวางด้วยม้านั่งไม้เนื้อดีสีสันสวยงาม ให้ผู้มาเยือนได้นั่งพักผ่อนชมทัศนียภาพโดยรอบ ก่อนออกเดินทางต่อ..

หลังเหน็ดเหนื่อยจากการตระเวณไปรอบๆวัดแล้ว ก็มาหยุดที่ร้านกาแฟภายในวัด เพื่อดับกระหายและคลายง่วง เพราะออกเดินทางกันตั้งแต่ตีสามครึ่ง กะว่าจะหามุมเงียบๆงีบพักเอาแรงสักหน่อย ..

กาแฟสดที่นี่รสชาติกลมกล่อมใช้ได้ ไม่แพ้ตามห้างหรูๆเลยที่เดียว แถมราคาก็ไม่แพงจนเกินไป การตกแต่งและจัดวางสินค้าภายในร้านก็ดูสวยงามสบายตา..

      ในร้านยังมีมุมขายของที่ระลึก สินค้าโอท๊อป และผลไม้ทั้งในและนอกฤดูกาลสีสันสดใสสวยงามน่ารับประทานยิ่งนัก..

               ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

หลังจากพักผ่อนและงีบหลับเอาแรงแล้ว มองดูท้องฟ้า..ดวงตะวันเคลื่อนมาเกือบตรงหัวแล้ว ป่านนี้ เพลินวาน คงจะเปิดให้บริการแล้ว และเราคงได้เวลาออกเดินทางต่อแล้วกระมัง..

ข้อมูลเพิ่มเติม

      รูปหล่อหลวงพ่อทวดองค์ใหญ่ที่สุดในโลก หล่อด้วยโลหะผสม หน้าตัก กว้าง 9.9 เมตร สูง 11.5 เมตร บนฐานสูง 3 ชั้น ชั้นล่างกว้าง 70 เมตร ยาว 70 เมตร ได้จัดสร้างเสร็จสมบูรณ์เป็นที่เรียบร้อย พร้อมที่จะให้พุทธศาสนิกชน ทั่วประเทศได้เดินทางมานมัสการ กราบไหว้เคารพสักการะ ด้วยเส้นทางที่สะดวกต่อการคมนาคมโดยใช้เส้นทางหัวหิน-น้ำตกป่าละอู (ทางหลวงหมายเลข 3219) ..

   จบตอนที่2     +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

   อดใจรออีกนิดนะครับ ตอนหน้า(ตอนที่3) ก็จะถึงเพลินวานแล้วครับพี่น้อง..

ทริป หัวหิน เพลินวาน (ตอนที่1)

2010-09-29T09:59:00.000-07:00

ตอนที่1 (บรรยากาศหัวหินยามเช้า และเขาตะเกียบ..)

ทริปนี้เดิมทีตั้งใจจะไปเปิดหูเปิดตา สัมผัสบรรยากาศ ของตลาดย้อนยุคที่เลื่องชื่อลือนามของหัวหิน นั่นก็คือ ..เพลินวาน แต่ไหนๆมาถึงหัวหินทั้งที ก็เลยถือโอกาสเก็บเกี่ยวบรรยากาศ เรื่องราวและสถานที่ใกล้เคียง อันเป็นมนต์เสนห์แห่งเมืองหัวหินถิ่นมีหอย มาฝากเพื่อนๆ..

   ออกเดินทางจากชลบุรีตั้งแต่ตี3ครึ่ง กะว่าจะให้ถึงหัวหินตอนเช้าตรู่ เพื่อมาให้ทันลิ้มรสปลาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้และกาแฟร้อนๆที่ตลาดหัวหินในยามเช้า

     สายลมเย็นพัดแผ่วเบาในยามอรุณรุ่งแห่งวันใหม่ ขณะที่แสงสีทองของดวงตะวันยังคงงัวเงียอยู่ตรงเส้นขอบฟ้าด้านตะวันออก ราวกับเด็กขี้เซา..

        พระภิกษุสามเณรออกบิณฑบาตรเป็นทิวแถว บ้างก็แยกออกมาบิณฑ์เดี่ยวตามตรอกซอกซอย หมู่พุทธศาสนิกชนผู้มีจิตศรัทธาต่างรอใส่บาตรกันหนาตา อันเป็นกิจวัตรประจำวันของคนที่นี่..

อิ่มอร่อยมื้อเช้าด้วยเกี๋ยวเตี๋ยวและข้าวมันไก่ ที่ร้านริมทางกลางตลาดเมืองหัวหิน ซึ่งเป็นร้านเก่าแก่ของที่นี่ (เสียดายที่จำชื้อร้านไม่ได้..) มีลูกค้าทั้งขาจรอย่างพวกเรา และขาประจำมาอุดหนุนกันไม่ขาดสายตั้งแต่เช้าตู่เลยทีเดียว..

        ป้าเจ้าของร้านให้การต้อนรับและบริการด้วยอัธยาสัยไมตรีที่ดี..อีกทั้งรสชาติอาหารและก๋วยเตี๋ยวที่นี่นับว่าเข้าขั้น ไม่แพ้ก๋วยเตี๋ยวบ้านบึงของเมืองชลเลยทีเดียว ผู้คนที่นี่แลมีอัธยาสัยไมตรีจิตที่ดีต่อกัน ดูแล้วน่าประทับใจยิ่งนัก..

           +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

       เนื่องจาก เพลินวา จะเปิดให้เข้าชมตั้งแต่ 11.00 -24.00 แต่พวกเราดันมาถึงตอนหกโมงเช้า ก็เลยต้องหาสถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆของเมืองหัวหิน เที่ยวรอเวลากันไปก่อน ..

เขาตะเกียบ เป็นสถานที่ที่มีชื่ออีกแห่งหนึ่งของเมืองประจวบคีรีขันธ์ เป็นเขาที่ยื่นออกไปในทะเล มีโขดหินสวยงาม เป็นที่ประทับของพระพุทธรูปปางห้ามญาติขนาดใหญ่ซึ่งหันหน้าออกสู่ท้องทะเล

      บันไดทางขึ้น..แม้มองดูจะไม่สูงชันมากนัก แต่สำหรับคนอายุเลย30อย่างพวกเรา ก็เล่นเอาเหนื่อยหอบไปตามๆกัน

ตามสองข้างทางเต็มไปด้วยบรรดาเจ้าจ๋อ สมุนแห่งหนุมานทหารเอกพระราม..บางตัวขี้เล่นชอบวิ่งแยกเขี้ยวเข้าใส่คน บางตัวก็รอจังหวะแย่งขนมจากมือนักท่องเที่ยวผู้กำลังเหนื่อยล้าจากการปีนป่ายบันได หรือเผลอดื่มด่ำบรรยากาศสองข้างทางไม่ทันระวังตัว

ค่าตอบแทนแห่งความเหนื่อยล้าของการเดินทางขึ้นมาข้างบนก็คือ ได้สักการะพระบรมสารีริกธาตุ ถือเป็นสิริมงคลแก่ชีวิตยิ่ง.. หากเหลียวมองลงไปข้างล่าง จะได้ทัศนาภาพอันสวยงามของทิวทัศน์แห่งท้องทะเล และตัวเมืองหัวหินได้อย่างชัดเจนเลยทีเดียว..

เขาตะเกียบ อยู่ห่างจากตัวเมืองหัวหินไป ทางทิศใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร มีทางแยกซ้ายมือจากถนนเพชรเกษมที่กิโลเมตร 235 (สามแยกเขาตะเกียบ-ปราณบุรี) เข้าไปประมาณ 500 เมตร สามารถขับรถยนต์ขึ้นไปได้ บริเวณตีนเขาเป็นแหล่งขายอาหารทะเล ทั้งสดและแห้งให้บริการหลายร้าน สามารถแวะซื้อเป็นของฝากขากลับลงมาก็ได้..

จบตอนที่1
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ยังไปไม่ถึง เพลินวาน เลยอ่ะ อดใจรออีกสักนิดนะครับ ..ต่อตอนที่2

ป่าชายเลน..ชลบุรี

2010-09-11T09:24:00.000-07:00

ป่าชายเลน ชลบุรี เป็นอีกสถานที่หนึ่งของชลบุรี ที่อยากแนะนำให้เพื่อนๆแวะมาพักผ่อนหย่อนใจในวันหยุดสุดสัปดาห์ หรือจะพาลูกหลานมาท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์วิทยา ศึกษาธรรมชาติ ของป่าชายเลนก็ยิ่งดี.. ถือเป็นการเพิ่มพูนความรู้ และประสบการณ์นอกห้องเรียนให้กับพวกเขา..

บ่อยครั้งที่แวะเวียนมาเดินเล่นที่ป่าชายเลนแห่งนี้ในวันว่างๆ (ไม่มีที่จะไป..อ่ะ) คราวนี้เลยถือโอกาสเก็บภาพบรรยาศ และธรรมชาติสวยๆมาฝากเพื่อนๆ

ด้วยสภาพป่าชายเลนที่ยังคงความอุดมสมบูรณ์ จึงไม่ผิดหวังที่มักจะได้พบกับนกกินปลานานาชนิด , ปลาตีน, ปูทะเลสีสวย โดยเฉพาะนกกระยางขาว ซึ่งมักจะพบมาำกในช่วงบ่ายแก่ๆไปถึงเย็น (มาเป็นฝูงเลยครับ.ขอบอก) บางตัวมีขนาดใหญ่มาก (ตัวเกือบเท่าห่านแน่ะ.. ) หากเพื่อนๆอยากเห็นตัวเป็นๆ ก็ต้องมาเฝ้ารอดูกันเองนะครับ..รับรองไม่ผิดหวังแน่นอน..

จุดเด่นของป่าชายเลนแห่งนี้อีกอย่าง คงหนีไม่พ้นเจ้านี่ครัีบ.."ปลาตีน" ซึ่งจะเห็นได้ตลอดสองข้างทางเดิน ยิ่งในตอนที่น้ำทะเลลงจะเห็นได้เยอะมากๆเลยครับ..

ยิ่งเดินลึกเข้าไป..ยิ่งได้สัมผัสถึงธรรมชาติความเป็นป่าชายเลนที่สมบูรณ์ร่มรื่น.. ในวันที่อากาศอบอ้าว นานๆทีจะมีลมทะเลแหวกกิ่งไม้ ที่ไหวเอน แทรกผ่านพฤกษาใบ มาสัมผัสผิวกายให้คลายความร้อน...

แม้ในช่วงบ่ายแก่ๆ อากาศจะอบอ้าวไปบ้าง แต่ตลอดสองข้างทาง ก็ยังมีร่มเงาจากกิ่งไม้ใบบังของป่าโกงกาง และแสม ที่คอยยืนสยายแผ่กิ่งก้านบังแดด-ฝนให้แก่ผู้เดินทาง..

ลึกเข้าไปอีก..จะพบกับสะพานแขวนที่เชื่อมต่อระหว่างเส้นทางเดิน ซึ่งตอนนี้ได้รับการซ่อมแซมจนดูแข็งแรง เพิ่มความมั่นใจขึ้นอีกเยอะเมื่อเดินข้ามผ่าน..(ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยจะกล้า เดินข้ามอ่ะ..) ตรงสะพานจุดนี้เอง เหมาะกับการถ่ายภาพสวยๆเก็บใว้เป็นที่ระลึกอย่างมาก (เสียดายที่ไม่มีนางแบบ)

ถัดจากสะพานมา จะมองเห็นทะเลอยู่ลิบๆที่ปลายทาง ซึ่งเป็นทางเดินวกกลับไปสู่ทางออก รวมระยะเส้นทางเดินถึงจุดนี้น่าจะมากกว่าหนึ่งกิโลเมตรขึ้นไป..(เริ่มเหนื่อยแล้วอ่ะ..)

ทางเดินจะเป็นสะพานไม้ทอดยาวเลียบลัดเลาะไปตามชายทะเล ช่วงนี้อาจจะร้อนไปสักหน่อย เพราะเป็นพื้นที่โล่ง ไม่ค่อยมีต้นไม้ขึ้น ( กำลังเร่งปลูกกันอยู่ครับ..) หากมาในช่วงบ่ายๆขอแนะนำให้พกร่มมาด้วยนะครับ (สำหรับใครที่กลัวผิวเสีย..)

วิวสวยๆ ในช่วงเส้นทางขากลับ แม้เส้นทางไกล..แต่ก็มีที่ให้นั่งพักเหนื่อยเป็นระยะๆ..

หากจะให้ได้อรรถรสในการเดินชมธรรมชาติของที่นี่ ขอแนะนำให้ค่อยๆเดินไป พักไป ไม่ต้องรีบ (เหมือนตามหาควายหายน่ะ..) หากช่วงไหนเจอวิวสวยๆ หรือเห็นหมู่ปลาตีนกำลังวิ่งหยอกล้อเล่นกัน ก็หยุดพักชมสักหน่อย แล้วค่อยออกเดินต่อนะครับ

หลังจากเดินจนเมื่อยน่อง ก็มาถึงทางออกสักที..เฮ้อ. หากใครไม่ค่อยได้เดินออกกำลังกาย รับรองมาที่นี่ได้เหงื่อกลับไปทุกราย...

         ป่าชายเลน ชลบุรี แห่งนี้ ตั้งอยู่ในเขตศูนย์อนุรักษ์ป่าชายเลนเชิงนิเวศ ด้านหลังองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี ต.เสม็ด อ.เมือง ชลบุรี เปิดให้บริการตั้งแต่ 8.00-18.00 น.

       สำหรับเส้นทางมาที่นี่ ก็ไม่ยากอะไรเลยครับ ออกจากตัวเมืองชลบุรีมาไม่ไกลนัก มาทางเส้นเมืองใหม่ ที่จะไปอ่างศิลา เมื่อถึงแยกนินจาก็ให้เลี้ยวขวาเข้ามาทาง อบจ. ชลบุรี หรือเพื่อนๆสามารถดูเส้นทางได้จากแผนที่ข้างล่างได้เลยนะครับ...

คลิ๊กเพื่อดูแผนที่ได้ที่นี่เลยครับ ..

เพราะโลกนี้ยังมีอะไรอีกมากมาย ที่รอคอยให้เราค้นหาและไปเยือน ...

อ่านหนังสือพันเล่ม มิเ่ท่าเดินทางสิบลี้...

เริ่มออกเดินทางกันได้แล้วเพื่อนๆ .. Let Go !

*********************************************************************

Update ภาพเพิ่มเติม ไปเดินถ่ายมาเมื่อวันหยุดที่ผ่านมา
Update on : 7 Sep 2011

บรรยากาศยามเย็นที่ป่าชายเลน ชลบุรี

จบแล้วครับ ว่างๆลองหาเวลาแวะมาตอนเย็นๆนะครับ อากาศจะไม่ร้อนมากนัก ลมทะเลเย็นพัดโชยแผ่ว รอดูดวงตะวันลับขอบฟ้า จมหายไปในทะเล...

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

My Trip on Today ( 4 Sep 10 )

2010-09-04T10:08:00.000-07:00

      อีกหนึ่งวันที่ผ่านไป..บนเส้นทางสายเดิม กับชีวิตที่ยังคงดิ้นรน เพื่อแสวงหาอะไรบางอย่าง(ทั้งที่ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร) หลังจากขับรถเรื่ิอยเปื่อยอย่างไร้จุดหมายมาครึ่งค่อนวัน สุุดท้ายก็มาจอดนิ่งสนิทลงที่ข้างฟุตบาททางเดินริมทะเลอย่างไม่รู้ตัว..

     บรรยากาศริมทะเลในยามเย็นของชลบุรีวันนี้ดูเศร้าๆพิกล คงเพราะกลุ่มเมฆที่ตั้งเค้าตั้งแต่บ่าย กระจายตัวปกคลุมทั่วท้องฟ้า ชวนให้ทุกสายตาที่ทอดมองดูหม่นหมองตามไปด้วย



    ห่างออกไปไม่ไกลนัก.. เรือหาปลาลำเล็กจอดทอดสมอ นิ่งสงบไร้วี่แววของคนพาย คงเพราะลมแรงและเมฆกลุ่มก้อนมหึมาที่แผ่คลุมทั่วท้องทะเล ดูคล้ายมัจจุราชที่จ้องมองมา เลยไม่มีเรือลำไหนกล้าออกห่างฝั่ง..

ริมฟุตบาททางเดินและบนท้องถนน.. ผู้คนยังคงสัญจรไปมาไม่ขาดสาย บ้างก็วิ่งออกกำลังกาย บ้างก็ปั่นจักรยานเสือภูเขามาเป็นกลุ่ม แต่บางคนก็ให้หมาพามาเดินเล่นในยามเย็น(เดินตามหลังหมา) จนกลายเป็นกิจวัตรในยามเย็น..

บนท้องฟ้า.. เมฆก้อนดำทะมึนเคลื่อนตัวลงต่ำผ่านไปในระยะเฉียดยอดตึก ตามแรงลมที่พัดเข้าหาฝั่ง ส่งให้่เม็ดฝนโปรยปรายลงมาห่าใหญ่ ก่อนจะจางหายไป พร้อมก้อนเมฆที่เคลื่อนผ่านเลยไป..

      แสงสีทองที่ส่องประกายตรงเส้นขอบฟ้า มองเห็นลิบลับสุดสายตา ใกล้อ่อนแรงเต็มที
อีกไม่นานแล้วสินะ เมื่อแสงสุดท้ายของสายสุรีย์ ลับหายจากแผ่นฟ้าและท้องทะเลไป รัตติกาลอันมืดมิด ก็คงจะคืบคลานเข้ามาแทนที่..

   กลุ่มวิหกบนท้องฟ้า บินร่อนถล่าเข้าสู่ฝั่ง สัญญาณแห่งการดิ้นรน การทำมาหากินของวัน ได้สิ้นสุดลง ..คงถึงเวลาที่เราเองก็ต้องกลับที่พักเช่นกันแล้วสินะ

    ...................................................................................................................

ขับรถผ่านมาทางสะพานปลา กะว่าจะไปหาอะไรรองท้องสักหน่อย ที่ตลาดโต้รุ่งหน้าศาลมีของกินอร่อยๆหลายร้าน ไม่ได้มาเสียนาน ถือโอกาศแวะเวียนระลึกความหลังสักหน่อยก็ดี...

พอดีสายตา เหลียบไปเห็นแสงสี ข้างทาง มีป้ายปักเรียงรายเป็นระยะ เขียนข้อความเดียวกัน "ตลาดประมง ท่าเรือพลี"
   ชั่วขณะจิต ที่ีคิดเปลี่ยนใจกระทันหัน "แวะเดินตลาดที่นี่ดีกว่า" เพราะตั้งแต่เปิดมายังไม่เคยมาเดินเลย ได้ยินแต่ข่าวประชาสัมพันธ์ จากสื่อต่างๆ


     ขับรถผ่านเลยทางเข้าไปไม่ไกลนัก มองเห็นมีช่องว่างข้างหน้า เลยชะลอรถตีไฟเลี้ยงซ้าย ก่อนจะบังคับ Chevrolet Colorado คู่ใจให้เคลื่อนเข้าไปจอดนิ่งสนิทแล้วปิดเครื่อง ชิดริมฟุตบาทข้างทาง
   อย่างไม่รอช้าที่จะได้สัมผัสกับบรรยากาศตลาดนัดยามค่ำคืน ดวงไฟหลากสีส่องสว่างสวยงามตรงประตูทางเข้า บ้างห้อยระย้าประดับประดาตามทางเดิน ทอดยาวเข้าไปในซอยลึก

มองลงไปข้างล่างริมทางเดิน เรือประมงหลายลำจอดนิ่งสนิท แต่ไม่วายโยกคลอนไปมาตามแรงคลื่นที่ซัดขึ้นลง .. แสงจากดวงไฟหลากสี ส่องสะท้อนผิวน้ำ ระยิบระยับพร่างพราวไปมาตามแรงกระเพื่อมของท้องทะเล มองดูคล้ายระบำดวงดาว..สวยงามไปอีกแบบ

เรือลำใหญ่ .ถูกยกมาวางใว้ตรงทางเข้า เหมือนเป็นสัญลักษณ์ของงาน ให้ผู้ัมาเดินเที่ยว ได้สัมผัสอย่างใกล้ชิด บ้างก็ถ่ายรูปคู่เป็นที่ระลึก เด็กๆหลายคงปีนลงไปเล่นกันอย่างสนุกสนานตามประสา..
เสียงเจ้าหน้าที่ในงาน ประชาสัมพัธ์ผ่านเครื่องขยายเสียง บอกเล่าเรื่องราว ความเป็นมาของตลาด "ท่าเรือพลี" และเชิญชวนผู้มาเยือนให้อุดหนุนร้านค้าต่างๆ ที่เรียงรายตามสองข้างทาง

อาจเพราะยังไม่ดึกมากนัก ผู้คนจึงยังคงดูหนาตา.. บรรดานักช๊อปริมทางทั้งหลาย เดินเลือกซื้ออาหารทะเลสดๆใหม่ๆกันขวักไขว่ บ้างก็ยืนเข้าคิวรอซื้ออาหารจานด่วนสดๆร้อนๆจากกระทะ ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งยั่วยวนต่อมน้ำลายยิ่งนัก..

หลังจากที่เดินดูผู้คนและอาหาร ตลอดจนสีสันภายในงานจนเมื่อยแล้ว ก็มาหยุดที่หน้่าร้านผัดไทยร้านนี้ ทั้งสีสัน กลิ่นหอม และความสดนั้นไม่ต้องพูดถึง ส่วนรสชาดคงต้องลิ้มลองดูกันเอง แต่ในงานนี้ ทางผู้จัดเขารับประกันทุกๆร้านว่า สด สะอาด รสชาดอร่อย..

สำหรับเพื่อนๆ ใครที่ยังไม่เคยมาเที่ยว "ตลาดประมง ท่าเรือพลี" ก็ลองแวะมาเยี่ยมชม เยี่ยมชิมกันได้นะครับ.. งานนี้มี ทุกวันเสาร์ สี่โมงเย็น เป็นต้นไป..

...................................................................................................................
**********************************************************

สะพานปลา-หน้าศาล ชลบุรี

2010-07-11T10:51:00.000-07:00

นับว่าเป็นความโชคดีอย่างหนึ่ง ของคนชลบุรี เพราะนอกจากจะมีที่เที่ยวที่กินเยอะแยะแล้ว ยังมีสถานที่ให้พักผ่อนหย่อนใจมากมายหลายแห่งด้วยกัน ..

        สะพานปลา-หน้าศาล นับว่าเป็นอีกที่หนึ่ง ซึ่งเป็นที่นิยมของคนชลบุรี ด้วยภูมิทัศน์ที่โล่งกว้าง เลียบชายทะเล เหมาะแก่การพักผ่อน นั่งมองออกไปในท้องทะเล ปลดปล่อยอารมณ์ให้โลดเล่นไปตามคลื่นที่ซัดสาดละลอกแล้ว ละลอกเล่า ...

        ที่นี่..ทั้งยังเหมาะแก่การวิ่งออกกำลังกายในยามเย็นสำหรับนักเดิน นักวิ่ง และนักปั่นจักรยาน ได้ทั้งสุขภาพกายและสุขภาพจิตเลยทีเดียว..

วันไหนที่ีเหนื่อยจากการทำงาน หลังเลิกงานหากไม่ค่ำนัก มักจะขับรถเลยมาที่สะพานปลาแห่งนี้
จอดรถเลียบริมฟุตบาท หรือไม่ก็ถอยหลังเข้าไปจอดตรงลานกว้างที่ยื่นออกไปในทะเล เปิดท้ายปิ๊กอัพ เอาเสื่อออกมาปูนนั่งรับลมทะเลเย็นๆ และมองดูคลื่นที่ชัดเข้าหาฝั่ง ดูเรือหาปลาที่จอดเทียบท่า บางลำกำลังจะวิ่งออกจากฝั่ง หันหัวเรือพุ่งทะยามออกสู่ท้องทะเล อย่างไม่รู้จุดหมาย...

         มองดูคลื่นทะเล..ก็เหมือนชีวิตคนเรา มีขึ้นมีลง ตามกระแสลมแห่งโชคชะตา บางวันก็เงียบสงบสวยงามใต้ท้องฟ้าสีครามสดใส แต่บางวันโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง คลุมด้วยเมฆสีดำทะมึน ดูน่ากลัวยิ่งนัก ..

    แต่จะอย่างไรก็ตาม หลังฝนตกยังมีท้องฟ้าที่สดใจรอเราอยู่ หากไม่ท้อแท้ซะอย่าง ชีวิตก็ต้องพบทางออกของมันเอง หากเพื่อนๆคนใดมีเรื่องไม่สบายใจ คิดอะไรไม่ออก ก็ลองมานั่งมองทะเลที่นี่ดูนะครับ ..

ใกล้ๆแถวนี้ยังมีร้านอาหารอร่อยๆ หลายร้านสำหรับนักชิมผู็แสวงหาโอชารส ส่วนสำหรับนักช๊อป ตัวยงที่ชอบบรรยากาศแบบถนนคนเดิน ที่นี่เลยครับ..รับรองไม่ผิดหวัง เพราะทุกเย็นวันศุกร์ จะมีตลาดหน้่าศาล เริ่มตั้งแต่ 5 โมงเย็นไปจนถึงเกือบห้าทุ่ม มีของให้เลือกมากมายหลากหลายแบบ และที่สำคัญราคาถูกสุดๆ..แวะมาแล้วรับรองจะติดใจ

          ทอดสายตามองไปไกลสุดหล้า

สกุนาบินวนจนลับหาย

คลื่นซัดสาดกระทบฝั่งพังทลาย

เสียงพระพายกระซิบซ่านสะท้านทรวง

แสงสุรีย์สีสุดท้ายมลายลับ

รัตติกาลเคลื่อนขับจากแดนสรวง

ดาริกาพรายพร่างสว่างดวง

เวลาล่วงจวนดึกดื่นต้องคืนเรือน..

เกาะลอยศรีราชา

2010-07-10T22:51:00.000-07:00

เกาะลอยศรีราชา นับว่าเป็นอีกสถานที่หนึ่งของชลบุรี ที่นักทัศนาจรทั้งใกล้และไกลต่างคุ้นเคยและรู้จักกันเป็นอย่างดี เพราะยังจำได้เลยว่า เมื่อสิบกว่าปีก่อน สมัยที่ยังเรียนอยู่ีต่างจังหวัด อาจารย์เคยจัดมาทัศนศึกษาที่นี่ ไม่นึกว่าพอโตขึ้น..ชีวิตวัยทำงานจะได้กลับมาอยู่ที่เมืองชลบุรีแห่งนี้..

เชื่อว่านักท่องเที่ยวผู้ที่เคยเดินทางไปเที่ยวเกาะสีชัง ต่างคงเคยแวะมาสถานที่นี้กันทุกคน เพราะเกาะลอยแห่งนี้ ถือเป็นท่าเทียบเรือที่ใช้สัญจรไปมาระหว่างเกาะสีชังกับแผ่นดินใหญ่

        หากเดินขึ้นไปบนเกาะลอย.. ท่านจะได้สัมผัสกับวิวสวยๆของท้องทะเล และสภาพทางภูมิศาสตร์ของเมืองศรีราชาได้อย่างชัดเจน ด้วยความสูงกว่า 30 เมตรจากระดับน้ำทะเล ทำให้ผู้มาเยือนได้สัมผัสกับวิวสวยรอบด้าน
    ลองยืนหันหน้าออกสู่ท้องทะเลอันกว้างใหญ่ อ้าแขนรับลมทะเลที่พัดโชยเข้าหาฝั่ง มองท้องทะเลสีครามที่ทอดยาวออกไปสุดสายตา ภายใต้แผ่นฟ้าอันกว้างไกล ..

เกาะลอยแห่งนี้ นอกจากจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแล้ว ยังเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ของคนในพื้นที่ โดยเฉพาะในวันหยุดเสาร์ อาทิตย์จะมีผู้คนไปใช้บริการกันมากเป็นพิเศษ ทั้งหนุ่มสาววัยทำงาน นักแสวงบุญ ไปจนถึงครอบครัวสุดหรรษา ที่มักพาลูกหลานมาวิ่งเล่นและปิ๊กนิกไปในตัว

       มาเที่ยวเกาะลอย นอกจากจะได้พักผ่อนหย่อนใจแล้ว ยังได้สักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำที่นี้ โดยเฉพาะองค์โพธิสัตว์กวนอิม ซึ่งเป็นองค์ที่ใหญ่และสวยงามมากไม่แพ้ที่ไหนเลย..

           บริเวณโดยรอบยังมีสถานที่ให้นั่งพักผ่อน มีร้านอาหารทะเล และร้านขายของที่ระลึกใว้บริการนักท่องเที่ยวผู้มาเยือน หรือหากใครสนใจจะข้ามไปเที่ยวเกาะสีชัง ก็แค่จอดรถใว้แล้วเดินไปซื้อตั๋วรอขึ้นเรือ
ซึ่งอยู่ไม่ไกลกันนัก..

      หากเพื่อนๆมีโอกาศแวะมาชลบุรี ก็อย่าลืมแวะมาเยี่ยมเยือนเกาะลอยศรีราชาแห่งนี้บ้างนะครับ
เส้นทางคร่าวๆ : จากตัวเมืองชลบุรี มาตามถนนสุขุมวิท ผ่านตลาดหนองมน ตรงมาถึงบางพระ มุ่งหน้าเข้าศรีราชา เลยช่วงโรงเรียนดาราสมุทรจะมีแยก ให้เตรียมเลี้ยวขวา หรือดูป้ายข้างทาง แล้วตามป้ายไป.. (ถ้าไปไม่ถูก ก็จ้างมอไซด์วินนำทางแล้วกัน..อิอิ )


      "ชีวิต..ที่ยังต้องดิ้นรน ผู้คนที่ยังต้องพบเจอ.. "   อย่ามัวแต่ทำงานจนไม่มีเวลาให้รางวัลกับชีวิตตัวเองบ้างนะครับ...

แหลมแท่น ชลบุรี

2010-07-04T00:39:00.000-07:00

แหล่มแท่น เป็นอีกสถานที่หนึ่งที่นักท่องเที่ยวให้ความนิยม โดยเฉพาะคนในพื้นที่ มักพาครอบครัวมาปิ๊กนิกในยามเย็น ภายใต้แสงไฟสลัวๆ ลมทะเลพัดโชย หอบกลิ่นไอทะเลสัมผัสผิวกาย ให้บรรยากาศแบบครอบครัวๆ ไปอีกแบบ

ลมทะเลยามเย็นพัดไล่หลังระลอกคลื่น ที่ซัดสาดเข้าหาฝั่ง กระทบโขดหินส่งเสียงดังเป็นจังหวะ เกิดท่วงทำนอง..ดั่งธรรมชาติกำลังหยอกล้อเเล่นกัน บ้างครั้งเงียบสงบ บางคราเร้าร้อนรุนแรง กระเซ้าถึงยอดมะพร้าวริมฝั่งให้ลู่เอน หวั่นไหนตามแรงลม..

           จุดนี้เป็นดั่งอนุสรณ์สถาน ใจกลางแหลมแท่น ถือเป็นสัญลักษณ์ประจำที่นี่ก็ว่าได้ บริเวณโดยรอบโล่งกว้าง ทิวทัศน์สวยงาม สบายตา เหมาะแก่การนั่งพักผ่อนตอนตะวันยอแสงในยามเย็นยิ่งนัก ...

ลองหาเวลา พาครอบครัว และคนรู้ใจมาสัมผัสบรรยากาศยามเย็นที่แหล่มแท่นสิครับ.. รับรองว่าเพื่อนๆจะไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน เพราะที่นี่อยู่ไม่ไกลจากบางแสน และเขาสามมุขมากนัก (เรียกว่าอยู่ติดกันก็ได้) แถวนี้ยังมีร้านอาหารอร่อยๆหลากสไตล์หลายร้านให้ลิ้มลองอีกด้วย..

ดวงตะวัน ยอแสง อ่อนแรงล้า

ทอดสายตา มองไป ไร้จุดหมาย

ลมทะเล โชยพัด สัมผัสกาย

แสงสุดท้าย หายลับ เหงาจับใจ

ดวงนีออน สะท้อนสี แทนที่แสง

ดั่งจำแลง วิมานแมน แดนสวรรค์

ระยิยระยับ วับวาว ดูพราวพรรณ

       ให้กระสัน สดชื่น คืนเหาใจ...

วัดญาณสังวรารามวรมหาวิหาร

2010-07-03T23:15:00.000-07:00

เป็นอีกสถานที่หนึ่งที่น่าสนใจของชลบุรี เต็มไปด้วยสถาปัตยกรรมแห่งพุทธศิลป์ อันวิจิตรสวยงาม เหมาะสำหรับชาวพุทธผู้แสวงหาธรรม หวังกราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ บูชาพระบรมสารีริกธาตุ มหามณฑป และที่สำคัญ ยังมีหุ่นขี้ผึ้งรูปเหมือนพ่อแม่ครูอาจารย์สายวิปัสนา ซึ่งล้วนแต่เป็นพระอริยะทั้งนั้น (ตรงนี้เขาห้ามบันทึกภาพ) ทั้งยังเปิดรับผู้สนใจปฏิบัติธรรมให้เข้าพักได้ แต่ต้องติดต่อจองล่วงหน้่าก่อนนะครับ..