DILSE ದಿಲ್‌ ಸೇ..

ಇಷ್ಕ್‌ ಕೆ ಇಮ್ತೆಹಾನ್‌ ಔರ್‌ ಭೀ ಹೈ’.. ಇಮ್ರಾನ್‌ ಖಾನ್‌!

2018-08-30T06:37:00.002-07:00

ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮಹಾ ಪಾಪದ ಕೆಲಸವೇನಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಭಾವಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದು ಒಪ್ಪಿತವೊ ಇಲ್ಲವೋ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಲಕ್ಷ್ಯವೋ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವೊ ಏನೇ ಆದರೂ ಅದು ಒಂದು ದೇಶ. ನೆರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರ. ‘ಪಡೋಸಿ...’ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಕರುಳಬಳ್ಳಿ. ಭಾಷೆ, ಜನಜೀವನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾದರೂ ಮನುಷ್ಯ ಭಾವ, ಬದುಕುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಳಜಿ ಒಂದೇ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳು ಅಭಿನ್ನ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಇಲ್ಲೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲೇಬಾರದ್ದು ಇಲ್ಲೂ ನಡೆಯಲೇಬಾರದು. ತೀವ್ರವಾದ ನಮ್ಮಲ್ಲಿನದಕ್ಕಿಂತ ಅಲ್ಲಿ ತುಸು ಹೆಚ್ಚು ಸವಾರಿಗೆ ಹವಣಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಮಿಲಿಟರಿ ಅತಿರೇಕದ್ದು. ಅಕ್ಷಮ್ಯ. ಮತ್ತೆ ದೇಶ ಪುಟ್ಟದಾದಷ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ಭಯಗಳು ಜಾಸ್ತಿ. ಮಿಲಿಟರಿ ಕವಚದಲ್ಲಿ ಅದು ಸುರಕ್ಷಾ ಭಾವವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದೊಂದು ತರಹದ ಸಮಾಧಾನ. ಆದರೆ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಕೂಡ ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪುಕ್ಕಲುತನವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂಸಾ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೆ ಹೆದರಿಸುವುದೇ ಕೆಲಸ. ಹೆದರಿಸುವವರು ಶೂರರು, ಧೀರರು ಮತ್ತು ಜೀನಿಯಸ್‌ ಆಗಿರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಾದರೆ, ಮಿಲಿಟರಿ, ಮತಾಂಧರು, ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು, ಭ್ರಷ್ಟರು ಇದೆಲ್ಲದರಿಂದ ಪಾಕಿ ತುಂಬ ರೋಸಿ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದು ಸೂಕ್ತ ಪರ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಸಹಜ. ಇದೆಲ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಜನರ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಯಾವುದೇ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಂಥದೇ. ಬಲಪಂಥೀಯವೋ ಸೆಕ್ಯುಲರ್‌ ಅಥವಾ ಸಾಮರಸ್ಯವೋ ಅಂತೂ ಒಂದು ಬದುಕಿನ ಕಲ್ಪನೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ, ಮತ್ತಿನ್ನೆಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಹಾಗೆ. ಆದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಉಪಖಂಡದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಅದರ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮತೀಯವಾದದ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಅದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ! ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಜಗದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ಹ್ಞೂಂಕರಿಸುವುದು ನಡೆದೇ ಇದೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಹೊರತಾಗಿ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾದ ಬದಲಾವಣೆ, ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ನಡೆಯಲಿ ಅಂಥ ಯತ್ನಗಳನ್ನು ಆಶಾವಾದದಿಂದ ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇಂಡಿಯಾದಂಥ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ದೇಶ ಇಂಥ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬ ಆಶಾ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಕಾಣುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಕಾಣಬೇಕು ಕೂಡ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಇಮ್ರಾನ್‌ಖಾನ್‌ ನೇತೃತ್ವದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿ ಸರ್ಕಾರ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಇಂಡಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಅದರ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಇತರೆಲ್ಲೆಡೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಉಪಖಂಡ ಕೂಡ ತೀವ್ರವಾದದ ಶಿಕಾರ್‌ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಸಾಮರಸ್ಯ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಮರಳುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿನ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನವರಂತೆ ಇಡೀ ಉಪಖಂಡಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆಶಾಕಿರಣ. ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ರಾಜಕಾರಣವೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿಲ್ಲ. ಜಗದ ಯಾವ ಜನಜೀವನ, ಜೀವನಶೈಲಿಗೂ ಧರ್ಮಾಂಧತೆ, ಕಟ್ಟರ್‌ವಾದಿಗಳ ಕಪಿಮುಷ್ಠಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ವಾಸ್ತವ. ಇವೆಲ್ಲದರಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಸಭ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಆಡಳಿತ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವ ತುರ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕಿತ್ತು. ಜಗತ್ತಿಗೂ ಇದೆ. ಬಹುತೇಕ ಜನ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜನತೆ ಇಂಥ ನಂಬಿಕೆ, ಆಶಾಭಾವನೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತ ಇಂದು ತುಂಬ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಂತಿದೆ. ಇಮ್ರಾನ್‌ ಖಾನ್‌ ಬಹುದೊಡ್ಡ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಪಾಕಿಗಳಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಜನಬೆಂಬಲದಿಂದಾಗಿ ಅವರ ದಾರಿಯೂ ಈಗ ಹೆಚ್ಚು ಸುಗಮವಾಗಿದೆ. ಮಿಲಿಟರಿ, ಐಎಸ್‌ಐ ನೆರವು ಇತ್ಯಾದಿ.. ನಾವು ಅನುಮಾನಿಸಬಹುದಾದ, ಆರೋಪಿಸಬಹುದಾದ ಅಂಶಗಳು. ಅದೆಲ್ಲ ಇದ್ದಿದ್ದೇ. ಅದನ್ನು ವಿಶ್ವ ಸಮುದಾಯವೂ ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಯ ಬಂದರೆ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಮಾಡೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನೆಗೆಟಿವಿಟಿಯನ್ನೇ ಮುಂದು ಮಾಡಿ ಈಗ ಆದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ತೀವ್ರ ಟೀಕೆಗೊಳಪಡಿಸುವುದು ಅನಗತ್ಯ. ಪಶ್ಚಿಮೀ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅದರಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲಿನ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಇಮ್ರಾನ್‌ಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರ ಪರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗುಮಾನಿ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಿಸುವುದಾದರೆ ನವಾಜ್‌ ಷರೀಫ್‌ ಪನಾಮಾ ಕಾಗದ ಬಹಿರಂಗಗೊಂಡ ನಂತರ ಬದನಾಮ್‌ ಆದರು. ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಕ್ರಮ ಆಸ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಆರೋಪ ಸಾಬೀತಾಗಿ ಪಾಕ್‌ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್‌ ಅವರನ್ನು ಚುನಾವಣೆಯಿಂದ ದೂರ ಇರುವಂತೆ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಜೈಲು ಸೇರಿದರು. ಆಸೀಫ್‌ ಜರ್ದಾರಿ ಪುತ್ರ ಬಿಲಾವಲ್‌ ಇನ್ನೂ ಎಳಸು.. ಇತ್ಯಾದಿ ಅಂಶಗಳು ಇಮ್ರಾನ್‌ಖಾನ್‌ಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಅನುಕೂಲದಂತೆಯೇ.
ಬೆನಜಿರ್‌ ಭುಟ್ಟೊ ಸಾವಿನ ನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಪೀಪಲ್ಸ್‌ ಪಾರ್ಟಿ ಫೀಕಾ ಆಗಿದೆ. ಜನರಲ್‌ ಮುಷರಫ್‌ ಅವರ ಮಿಲಿಟರಿ ದರ್ಪ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಪರ್ಯಾಯ ಮಿಲಿಟರಿ ರಂಗದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ವಾಪಸ್‌ ನೆಲೆಗೊಂಡು ನವಾಜ್‌ ಷರೀಫ್‌ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಹ್ಞೂಂಕರಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಪಾಕ್‌ ರಾಜಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಗವರ್ನನ್ಸ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಒಂದು ನಿರ್ವಾತ ಸ್ಥಿತಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡಿತ್ತು. ಪರ್ಯಾಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಜನತೆಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ ತಾರೆ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನವೆನಿಸಿದಂತಿದೆ. ದೇಶಕ್ಕೆ ವಿಶ್ವಕಪ್‌ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ ತಂಡದ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ಇಮ್ರಾನ್‌ ಖಾನ್‌ ರಾಜಕೀಯ ಆಟದ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಆಗಲೇ ಎರಡು ದಶಕಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಹೆಚ್ಚೂ ಕಮ್ಮಿ 25 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಬದುಕನ್ನು ನೆಟ್‌ ಪ್ರ್ಯಾಕ್ಟಿಸ್‌ನಂತೆ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಇಮ್ರಾನ್‌ ಅವರ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿನ ನಾಯಕತ್ದ ಗುಣ ಪರಿಪಕ್ವಗೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಜನ ಗುರುತಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಜನರ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ ಇಮ್ರಾನ್‌ ಖಾನ್‌ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಮುಂದುವರಿದರು. ಎಂದಾದರೊಂದು ದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಪಟ್ಟ ತನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುವುದರ ಅರಿವು ಇಮ್ರಾನ್‌ ಅವರಿಗಿತ್ತು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಸದನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ, ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧಿಗಳ ಮೇಲೆ ಟೀಕೆಗಳ ಮಳೆಗರೆವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆ ಮೀರಿ ವರ್ತಿಸದ ಸಂಯಮದ ನಡೆಯನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರಬುದ್ಧ ರಾಜಕಾರಣಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಆ ತಯಾರಿ ಅವರ ನಡೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ಧ್ವನಿಸುವಂತಿತ್ತು.. ಅವರು ಸದನದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ವಿಡಿಯೊ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಈ ಅಂಶಗಳ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್‌ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಪಟ್ಟುಗಳನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಸ ಬಗೆಯ ನಾಯಕತ್ವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಅವರೀಗ ಸಜ್ಜಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. 1995ರಲ್ಲಿ ಅವರು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿದ ಸಂದರ್ಭ ಅವರದೇ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಾಕ್‌ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕಪ್‌ ಗೆದ್ದ ಸಂಭ್ರಮದ ಪ್ರಭಾವ ಹಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಂಥ ಜೋರು ಹವಾದ ನಡುವೆ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಎಂಟ್ರಿ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿತ್ತು. ಅಂದಿನ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಅನುಭವ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ. 1996ರಲ್ಲಿ ತಹ್ರೀಕ್‌ ಎ ಇನ್ಸಾಫ್‌ ಪಕ್ಷವೊಂದನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ತಂದಾಗ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿನ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕಾಣತೊಡಗಿತು. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ತುಂಬ ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಜನತೆಯ ಆಶೋತ್ತರಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದ ಇಮ್ರಾನ್‌ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟದ ಅಭಿಯಾನ (ತಹ್ರೀಕ್‌ ಎ ಇನ್ಸಾಫ್‌ ಎನ್ನುವುದರರ್ಥ ಇದೇ ಆಗಿದೆ) ಶುರು ಮಾಡಿದರು. 2002ರಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ತಿರುವು ಇಮ್ರಾನ್‌ ಖಾನ್‌ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಪಟ್ಟದವರೆಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಖಾನ್‌ರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭವಷ್ಟೇ ಆಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಂತಿತ್ತು. ಪರ್ವೇಜ್‌ ಮುಷರಫ್‌ಗೆ ಇವರ ಮೇಲೆ ಒಲವಿತ್ತು. ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗುವಂತೆ ಮುಷರಫ್‌ ಹಾಕಿದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಇಮ್ರಾನ್‌ ನಯವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರು. ಬೆನಜೀರ್‌ ನಂತರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತೆರವಾದ ಒಂದು ಗ್ಲಾಮರಸ್‌ ಆದ ನಾಯಕತ್ವವಾಗುವ ಹಂಬಲದತ್ತ ಇಮ್ರಾನ್‌ ಹೋರಾಟ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಾಗಿತ್ತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇಲೆಕ್ಷನ್‌ ಸೋತರು. ಆನಂತರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದರು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅವರ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳೇ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಮ್ರಾನ್‌ ಕಮಾಲ್‌ 2018ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು. ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ದಂಡೇ ಹರಿದು ಬಂದಿತ್ತು. ಸೂಕ್ತ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೆಣಗುವಂತಾಗಿತ್ತು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಇಮ್ರಾನ್‌ ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪರ್ಯಾಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞಲಿಸಿದರು. ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶ ಇಮ್ರಾನ್‌ ಖಾನ್‌ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತ ಮೊಹರು ಹಾಕಿದಂತಿದೆ. ಉಪಖಂಡದ ಸೌಹಾರ್ದತೆಗೆ ಇದು ನೆರವಾಗಲಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಅದು ನಿಜವಾಗಲಿ ಎನ್ನುವುದು ಆಶಯ. ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟದ (ತಹರೀಕ್‌–ಎ–ಇನ್ಸಾಫ್‌) ಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ದಾಖಲಿಸಿದ ಮೇಲೂ ಇಮ್ರಾನ್‌ ಖಾನ್‌ಗೆ ಅನೇಕ ಸವಾಲುಗಳಿವೆ. ಅಲ್ಲಾಮಾ ಇಕ್ಬಾಲ್‌ ಹೇಳುವ ಹಾಗೆ ‘ಇಷ್ಕ್‌ ಕೆ ಇಮ್ತೆಹಾನ್‌ ಔರ್‌ ಭೀ ಹೈ’.. ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಇಮ್ರಾನ್‌ ಖಾನ್‌.

ಕಲೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆ

2018-03-15T07:27:00.000-07:00

ಕಲಾವಿದನೊಬ್ಬನ ಕಲೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಅನುರಾಗ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ ಎಲ್ಲವೂ ಬದ್ಧತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅವನೊಳಗೇ ಒಂದು ಸ್ವರ್ಗ ಸಮಾನವಾದ ಜಗತ್ತೊಂದು ರೂಪುಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಕಾವ್ಯದ ಅಂತಃದೃಷ್ಟಿ, ಅಂತಃಪ್ರಜ್ಞೆ ಅಥವಾ ಅಂತಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿ. ಕಾವ್ಯ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಅಕ್ಷರಗಳ ಕಲಾಕೃತಿ ಅಲ್ಲ. ಕಾವ್ಯ ಅಥವಾ ಪೊಯಟ್ರಿ ಅನ್ನೋದು ಎಲ್ಲದರೊಳಗೂ ಇರುವ ಅವ್ಯಕ್ತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ. ಅದನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ, ಶಬ್ದ, ಧ್ವನಿ, ಚಿತ್ರ, ಅಭಿನಯ.. ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಮಾಧ್ಯಮ. ಕಲಾವಿದ ಅಥವಾ ಕವಿ ತಾನು ಸೃಜಿಸಹೊರಟ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಿ ಅದರ ಸಾರವನ್ನೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಎರಕಹೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾದಾಗ ಆ ಕಲಾಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ, ತತ್ವ, ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅದು ಆತನ ಅನುಭಾವ ಪರಪಂಚವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ತತ್ವ ಅವನದೇ ಆಗಬಹುದು. ಅದಕ್ಕವನು ಬದ್ಧನೂ ಆಗಬಹುದು. ಇಲ್ಲವೇ ಅರಾಜಕತೆಯ ಹಾಗೊಂದು ಭಾವದಲ್ಲಿ ತನಗೂ ತನ್ನ ಕಲಾಕೃತಿಗೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಬಹುದು. ಅರಾಜಕತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಯಾವುದೂ ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಿ ಬದುಕುವಂಥದ್ದಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಎಚ್ಚರ ಕೂಡ ಮುಖ್ಯ.
ಮತ್ತೆ ಕಲಾವಿದನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬರಿಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದು ಸಮಾಜೋ–ರಾಜಕೀಯ ಆಯಾಮವೂ ಹೌದು. ಅದರಲ್ಲಿ ಆತನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಕಲಾವಿದ ಇಂಟಲೆಕ್ಚುಯಲ್‌ ಕೂಡ. ಇಂಟಲೆಕ್ಟ್‌ ಅನ್ನುವುದು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸ್ವತ್ತಲ್ಲ.. ಕಲಾವಿದರು ಇದನ್ನು ತುಂಬ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಚಿತ್ರ ಕಲಾವಿದರು ತಾವು ಸೃಜಿಸುವ ಯಾವ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಯೊಬ್ಬನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ, ಕವಿಯೊಬ್ಬನ ಮಹಾಕಾವ್ಯದಂತೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಆತ್ಮಸಮ್ಮಾನ (ಡಿಗ್ನಿಟಿ) ಎನ್ನುವುದು ತುಂಬ ಮುಖ್ಯ. ಅದಿಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಯಾವ ಪ್ರಕಾರದ ಕಲಾವಿದನಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಮಾನ್ಯತೆ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ಕಲಾವಂತಿಕೆ ದೈವದತ್ತ ಎನ್ನುವುದು ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆ. ಕಲೆ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸುಪ್ತ ಪ್ರಜ್ಞೆ. ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದನ್ನೇ ಜೀವಸೆಲೆಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸುತ್ತಲ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಾಣುವ ಯತ್ನ ನಡೆಸಬೇಕು. ತನ್ನೊಳಗಿನ ಜಗತ್ತು ಹೊರ ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಅನುಸಂಧಾನ ನಡೆಸ ತೊಡಗಿದರೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ತಾತ್ವಿಕ ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನೇ ಬುದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ, ವಿವೇಕದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಕರಿಸಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಅದೊಂದು ಬರಿಯ ಕಲಾಕೃತಿಯಾಗದೇ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಭೂತಿಯಾಗಬಲ್ಲುದು. ನಿರಂತರ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾದರೆ ಅದೊಂದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಯೇ ಆಗಬಲ್ಲುದು. ಹೊಸ ಬೆಳಕೇ ಆಗಬಹುದು. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಲೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆ ಬೇರಲ್ಲ. ಅವೆರಡೂ ಒಂದೇ.
ಕಲೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆ ಇವೆರಡೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅಥವಾ ಸ್ವಾಯತ್ತ ಅಂಶಗಳು. ಒಂದು ಕಲಾಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ ಕಲಾವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಅದು ಸೃಜಿಸುವ ತತ್ವಾದರ್ಶ ಅಥವಾ ಅನುಭೂತಿ ಮುಖ್ಯವೇ ಹೊರತು ಅದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕಲಾವಿದನ ಒಟ್ಟು ಮನೋಧರ್ಮ ಮುಖ್ಯವಾಗಲಾರದು ಎನ್ನುವ ವಾದವೂ ಇದೆ.
ನಾವು ಕಲೆಯನ್ನು ಹೊಗಳುವಾಗ ಅಥವಾ ಗುರುತಿಸುವಾಗ ಕಲಾವಿದನನ್ನು ಕೂಡ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ. ನನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ನೆಚ್ಚಿನ ಪೇಂಟರ್‌ ವ್ಯಾನ್‌ ಗೋ. ಆತ ವಾಸಿಸಿದ ಮನೆ, ಆತನ ಓರಿಜಿನಲ್‌ ಪೇಂಟಿಂಗ್ಸ್‌ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ಅಮ್‌ಸ್ಟರ್‌ಡಂನಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಖುಷಿಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಆತ ಸುಳಿದಾಡಿದ ಜಾಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹರ್ಷಿಸಿದ್ದೇನೆ. ವ್ಯಾನ್‌ ಗೋ ರಚಿಸಿದ ಸನ್‌ ಫ್ಲವರ್‌, ಗೋಧಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ರೈತ ಮಹಿಳೆಯರು, ವಿಂಡ್‌ ಮಿಲ್‌ನಂಥ ಕಲಾಕೃತಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಆ ಕಲಾಕೃತಿಗಳಷ್ಟೇ ಕಲಾವಿದ ವ್ಯಾನ್‌ ಗೋ ಕೂಡ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ನಿಸ್ಸಂಧೇಹವಾಗಿ ಅವನು ಕಲಾಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ನೆಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಕಾಯಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಕಲೆಯ ಮೂಲಕ ಗೌರವಿಸಿದ ಆ ಗೌರವ ಭಾವದ ಮೌಲ್ಯವೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಕಲಾಕೃತಿ ಮೌಲ್ಯವನ್ನೇ ಸೃಜಿಸದಿದ್ದರೆ ಅದು ನಮ್ಮೊಳಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ನೋಡುಗನ ಒಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಆ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಬಾಳದ ಕಲಾವಿದ ನಮ್ಮ ಮನಸಿನೊಳಕ್ಕೆ ಸುಪ್ತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಾಗುಳಿವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?
Art is virtue ಕಲೆ ನೈತಿಕ ಅಥವಾ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್‌ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. Art is not necessity of the nature ಹಾಗೆ necessity ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ man cannot exercise his freedom, man cannot act except in the desire for happiness.
ಕಲಾವಿದನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಕಲಾತ್ಮಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ. ಒಬ್ಬ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯನೊಳಗೆ ಹೇಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ. ಯಾವುದೇ ಕಲಾವಿದನಿಗೆ ಅವನ ಕಲಾತ್ಮಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅವನನ್ನು ಕಲೆಗೆ ದ್ರೋಹ ಬಗೆಯುವುದರಿಂದ ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕಲೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ತುಂಬ ಸಹಜ ಅದು. ಏಕೆಂದರೆ ಕಲಾ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಅಂಥದೊಂದು ದ್ರೋಹಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಮಾನ್ಯತೆ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಅರಿವು ಕಲಾವಿದನಿಗಿರುತ್ತದೆ.
ಜಾರ್ಜ್‌ ರೌಲ್ಟ್ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್‌ ಕಲಾವಿದ. ಆ ಕಲಾವಿದನಿಗೆ ‘ನಿಮ್ಮ ಕಲೆಯ ನೈಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಫಾರಂ ಹಳತಾಯಿತು. ಅದು ತುಂಬ ಆದರ್ಶವನ್ನೊ, ತತ್ವವನ್ನೋ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಈಗಿನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಕಲಾವಂತಿಕೆ, ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಪ್ರೋಚ್‌ ಅನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಲಾ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಡಲು ಬೇಕಾದ ಮಾನದಂಡಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪೇಂಟಿಂಗ್‌ ಮಾಡಿ. ಜನ ಇಷ್ಟಪಡುವಂತೆ ಮತ್ತು ಭಾರಿ ಬೆಲೆಗೆ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪೇಂಟಿಂಗ್‌ ಮಾಡಿ. ಆ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು ಆರ್ಥಿಕ ದಿವಾಳಿ ಆಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ. ಅವರನ್ನು ಬಡತನದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪೇಂಟಿಂಗ್‌ ಪಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ’ ಎಂದು ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡಿ. ಆತ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ..– ಗೆಟ್‌ ಔಟ್‌. ಹೊರಟು ಹೋಗು. ನನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ತೊಲಗಾಚೆ. ಯು ಫೂಲ್‌. ನಿನ್ನ ಈ ಸಲಹೆಗಳು ನನ್ನ ಕಲಾತ್ಮಕ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತಿಕೆಗೇ ಅವಮಾನ. ಒಬ್ಬ ಕಲಾವಿದನಾಗಿ ನನಗೆ ನಾನೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೋಸ. ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಸಾಕುವುದಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ಬಡತನದಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನಾನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಕೃಷಿಕ ಆಗಬಲ್ಲೆ. ಕಾರ್ಮಿಕನಾಗಬಲ್ಲೆ. ಹೌಥರ್ನ್‌ ಅಥವಾ ಹೆನ್ರಿ ರೌಸೆಒ ತರಹ ಕಲೆಯನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಲ್ಲೆ. ಆದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಕಲಾವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ನನ್ನದೇ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಬಿಟ್ಟು ಯಾರದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ. ಆ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಕಲಾ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಹಾಳು ಮಾಡಲಾರೆ’ ಎಂದು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಕಲಾವಿದನೊಬ್ಬನ ನೈತಿಕತೆ.
ಪಿಕಾಸೊ ಕೂಡ ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಉತ್ತರ ಇದೇ ನಿಲುವಿನದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ.. ‘ನಾನು ಕಲಾವಿದ. ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡುವ ಡೆಕೊರೇಟರ್‌ ಅಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ವಿರುದ್ಧವೇ ಒಂದು ಅಸ್ತ್ರ ಮಾಡಿಕೊಡುವಂಥವ’ ಎಂದೆಲ್ಲ ಸಿಡಿಯಲಾರನೇ ಪಿಕಾಸೋ? ಇಂಥ ನೆಲೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮಿದ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಗ್ಗು ಬಡಿಯಬಲ್ಲ ಅದೆಷ್ಟು ಕಲಾಕೃತಿಗಳು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿಲ್ಲ!

ಇಂಡಿಯಾದ ರಾಜಕೀಯ ಎದುರಿಸಲಿರುವ ಅಪಾಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ

2018-03-13T06:13:00.003-07:00

Theater Olympic 2018

Play: Gunamukha

Enacted bu NSD bengaluru

Direction: C Basavalingaiah C Basavalingaiah Basu

ಅರೆ ಅಲೆಮಾರಿಯ ಮಗನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ, ದೌಲತ್‌ ಸುಖದ ಕಲ್ಪನೆಯಷ್ಟೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಒಟ್ಟೊವಿಯನ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವೈಭವವನ್ನು ಮೀರಿಸುವಂತೆ ಬೆಳೆದು ನಿಲ್ಲುವ ಕನಸು, ಛಲವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಸಾಧಾರಣ ಗ್ಯಾಂಗ್‌ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಕಾಲದ ಅರಸು ಮನೆತನಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಸೈನ್ಯ ಸೇರುವ ಆತ ಅದರ ನಾಯಕನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ದೊರೆಯಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಈಡೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಪರ್ಷಿಯಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಜಾರ್ಜಿಯಾ, ರಷ್ಯದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಆಗಲೇ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ನಾದಿರ್‌ ಷಾ.

ಕೆಲ ಕಾಲ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನದ ದೊರೆಯೂ ಆಗಿ ಮೆರೆದಿದ್ದು ಒಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕ. ಪರ್ಷಿಯಾ ದೇಶಗಳ ಸಮೇತ ಆಪ್ಘನ್‌, ಲಾಹೋರ್‌ ಗೆಲ್ಲುತ್ತ ದೆಹಲಿಗೂ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ಇಲ್ಲಿದ್ದ ಮುಘಲ್‌ ಸೈನ್ಯ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಸುಲ್ತಾನಗಿರಿಯೂ ಅವಸಾನದಂಚಿನಲ್ಲಿತ್ತು. ಮುಘಲ್‌ರನ್ನು ಮಣಿಸಿ ನಾದಿರ್‌ ಷಾ ದೆಹಲಿಯ ದೊರೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಮುಘಲ್‌ರನ್ನು ಸೋಲಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಮೊದಲ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಈತ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಫ್ರೆಂಚರು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟೀಷರಿಗೆ ಈತ ಹೀರೋ!

ಆನಂತರದಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಷಾಹಿಯಾಗಿ ಮೆರೆದ ನಾದಿರ್‌ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಜಕಾರಣ ಬೆಸೆಯುವ ಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಾನೆ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಅದಮ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಾದವನಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸುವ ಉಮೇದಿ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೇನೋ... ನಾದಿರ್‌ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ತರುವ ಸಾಹಸಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂದೂಸ್ತಾನದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಬರ್‌ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನೇ ಈತ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ದೀನ್‌–ಎ–ಇಲಾಹಿ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದು ತನ್ನದೇ ಸುಧಾರಿತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಇತರರು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅಕ್ಬರ್‌ ಹಂಬಲಿಸಿದ್ದ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾದಿರ್‌ ಷಾ ಜಫರಿ ಎನ್ನುವ ಹೊಸ ಧರ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇತರರು ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಿ ಎಂದು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶಿಯಾ ಆಗಿದ್ದವನು ಸುನ್ನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಒಟ್ಟಾವಿಯನ್‌ ದೊರೆಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಹಜ್‌ ಯಾತ್ರೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಸುನ್ನಿಗಳ ಮನ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಆತನಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಶಿಯಾ ನಾದಿರ್‌ ಕ್ರಮೇಣ ಸುನ್ನಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಮೂಲ ಶಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಕಡೆಗೆ ತನ್ನದೇ ಸುಧಾರಿತ ಶಿಯಾ ಮತ್ತು ಸುನ್ನಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಹೊಸ ಧರ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ತರಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಆತ ಜಫರಿ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂಥ ಹಲವು ಹುಚ್ಚುತನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ನಾದಿರ್‌ ಷಾಗೆ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ನಡೆಯುವ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕಿಳಿಸುವ ಪಿತೂರಿಗಳು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರತೊಡಗುತ್ತವೆ. ವಿಚಲಿತನಾಗಿ ಮಾನಸಿಕ ಕ್ಷೋಭೆಗೂ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೇನಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಿಂದಲೇ ಹತ್ಯೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಇತಿಹಾಸ.

ಕ್ಷೋಭೆಗೊಳಗಾದ ಸಂದರ್ಭದ ನಾದಿರ್‌ ಷಾ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ‘ಗುಣಮುಖ’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಯತ್ನವನ್ನು ಪಿ. ಲಂಕೇಶರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆ ಮೂಲಕ ಇಡೀ ಅಧಿಕಾರ ರಾಜಕಾರಣದ ಮಿತಿ ಮತ್ತದರ ಅವಸಾನಗಳನ್ನು ತತ್ವಜ್ಞಾನದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿವೇಚನಾಪೂರ್ವಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇದೊಂದು ಅನುಭಾವ ಕಥನವೂ ಹೌದು.

ನಾದಿರ್‌ ಷಾ ಕಾಯಿಲೆಗೊಳಗಾದಾಗ ಆತನಿಗೆ ಸುತ್ತಲಿನ ತನ್ನವರೇ ಕುರಿಯಂತೆನಿಸತೊಡಗುತ್ತಾರೆ! ಅಧಿಕಾರ ಗಳಿಸುವುದು ಒಂದಾದರೆ ಅದನ್ನುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತೊಂದು. ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನ್ನುವ ಹುಂಬತನಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ರಕ್ತವೇ ಕಾಣಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಕೊಲೆಯಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲದರ ಫಲಿತಾಂಶ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಕ್ರೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆತ ಬಂಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಜಗದೇಕವೀರನಾಗುವ ಕನಸು, ದರ್ಪ, ಅಧಿಕಾರಗಳ ಮದ ನೆತ್ತಿಗೇರಿ ಅದುವೇ ತೀವ್ರ ಕಾಯಿಲೆಯಂತಾಗುತ್ತದೆ. ದೇಹಕ್ಕಿಂತ ಮನಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಗೇ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಮದ್ದೇ ಇಲ್ಲದ ಕಾಯಿಲೆ ಇದು. ನಾದಿರ್‌ ಷಾನ ಯಾತನಾಮಯ ಘಟ್ಟವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದ ಪಿ. ಲಂಕೇಶರು ಅದನ್ನೇ ‘ಗುಣಮುಖ’ ನಾಟಕವಾಗಿಸಿ ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೂ ಸಂವಾದಿಯಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಡ ಅದ್ಭುತ ರಂಗನಿರ್ದೇಶಕ ಸಿ. ಬಸವಲಿಂಗಯ್ಯ, ‘ಗುಣಮುಖ’ ನಾಟಕವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ಸಂವಾದಿಯಾಗುವಂತೆ ಪ್ರಯೋಗವಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಪ್ರೋಚ್‌ ತುಂಬ ಶಾರ್ಪ್‌ ಆಗಿದೆ. ಮಿಸ್ಟಿಕ್‌ ಪೊಯಟ್ರಿಯಂತೆ ಇಡೀಯ ನಾಟಕವನ್ನು ಅವರು ಪರಿಭಾವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ಯಾಕ್‌ಡ್ರಾಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಶವಾಗಾರವನ್ನು (ಸೆಟ್‌: ಶಶಿಧರ ಅಡಪ) ಒಂದು ಮೆಟಾಫರ್‌ನಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ನಾದಿರ್‌ ಎನ್ನುವ ದೊರೆಯ ದೇಹ, ಮನಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮೀಕರಿಸಿದ ಪರಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕ. ಆತನ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳೆಲ್ಲ ಸ್ಥಿಮಿತ ಕಳಕೊಂಡಿದುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ನಾದಿರ್‌ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ರಿಫ್ಲೆಕ್ಷನ್‌ಗಳನ್ನು ಎರಡು ತದ್ರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಶವಾಗಾರ ಚಿತ್ರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅಧಿಕಾರದ ಮದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ರಾಜಕಾರಣದ ಉಸಾಬರಿಯಲ್ಲಿ ತಾನೊಬ್ಬ ಪ್ರಜಾ ರಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಸೇವಕ ಎನ್ನುವ ವಿನಯವನ್ನೇ ಮರೆತ ಬರಿಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿಯೊಬ್ಬನ ಚಿತ್ರಣದಂತೆ ಇದು ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ನಾದಿರ್‌ ಕೊಲೆ, ದ್ವೇಷ ಎನ್ನುವ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಶಾಂತಿ, ನೆಮ್ಮದಿ ಎಂದು ಹಲುಬುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬ ದೊರೆ ಉಪಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಫಿಲಾಸಫರ್‌ ಹಕೀಮ ಅಲಾವಿಖಾನ್‌ನ ಮುಂದೆ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಗೋಗರೆಯುವಂತಾಗುವ ವ್ಯಂಗ್ಯವನ್ನು ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಅದ್ಭುತ ಸಟೈರ್‌ನಂತಿದೆ. ಇಂಡಿಯಾದ ರಾಜಕೀಯ ಎದುರಿಸಲಿರುವ ಅಪಾಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಂತೆಯೂ ಇದು ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ದಿವ್ಯಾನುಭವ ನೀಡಿದ ಉಸಿರಿನಾಟ

2018-03-13T06:05:00.000-07:00

Theatre Olympics 2018/Organised by: NSD Bengaluru Centre
Play (Nob-verbal): Caesarean Section. Essays on Suicide/Enacted by: ZAR Theatre Polland
Direction- Jarosław Fret

ಬದುಕು ಸಾವನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಲಿರುವುದಲ್ಲ. ಜೀವ ದೇಹದಿಂದ ಅನಂತದೆಡೆಗೆ ಹಾರುವ ಕ್ಷಣದತನಕ ಒಳಗೇ ಇರುವ ಅದಾವುದೋ ಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಚೇತನ ಮನಸು, ದೇಹ, ಜೀವ, ಆತ್ಮದ ಜೊತೆ ನಿರಂತರ ಅನುಸಂಧಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತದೇನೋ.. ಬದುಕಿನ ಯಾವುದೋ ಹಂತದಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲಗೊಳ್ಳುವ ಮನಸು ಸಾವಿನ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ , ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂಥ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಿಳಿವುದೇ! ಆಸೆ, ಪಡೆವ. ಕಳಕೊಳ್ಳುವ ಹಂಬಲ, ತುಡಿತ ... ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಸೋತು ನಿಂತಾಗ, ಇಷ್ಟು ವಿಶಾಲ ಟೈಂ ಅಂಡ್‌ ಸ್ಪೇಸ್‌ನಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಸ್ಪೇಸ್‌ಗಾಗಿ ತಡಕಾಡಿ ನಿರಾಶಗೊಂಡಾಗ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮರೆಯಲು ಅಂಥದೊಂದು ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೋಲುಗಳನ್ನೋ, ಅವಮಾನಗಳನ್ನೋ, ಹತಾಶಗಳನ್ನೋ, ನೋವುಗಳನ್ನೋ, ಮುಜುಗರಗಳನ್ನೋ... ಅದೇನೇನನ್ನೋ ಕಾರಣಗಳ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಆ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ! ಆತ್ಮ ಹತ್ಯೆಯ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದಾವುದೋ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಚೇತನ ಮತ್ತೆ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದು ಹಿಂದಕ್ಕೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ತನಗೆ ಈ ಕ್ಷಣ ನೀನು ಬೇಕೇ ಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಕಂದ, ಅಮ್ಮನ ಸೆರಗು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲುವ ಹಾಗೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಂತು ಬಿಡೋ, ಕತ್ತಲಾವರಿಸುತ್ತಿದೆ, ಮಳೆ ಜೋರು, ಗಾಳಿಯೂ ಬಿರು ಬೀಸುತ್ತಲಿದೆ, ಗುಡುಗು ಮಿಂಚೂ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ, ಪ್ರಶಾಂತ ನದಿಯ ಅಲೆಗಳು ಯಾಕೋ ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದಂತಿವೆ, ದೋಣಿ ಸಾಗದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ನಿಂತು ಬಿಡೋ... ಹೊರಟೇ ನಿಂತವರನ್ನು ತಡೆಯುವ ಅದಮ್ಯ ಪ್ರೇಮಿಯ ಗಜಲ್ ಹಾಡಿನ ಹಾಗೆ.
ದೇಹ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಹಾರಾಡುವ ಪ್ರಾಣ ಪಕ್ಷಿ ಅನಂತದೆಡೆ ರೆಕ್ಕೆ ಅಗಲಿಸಲು ತಾವು ತೊರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆನ್ನುವ ದಿಗಿಲು ನನ್ನದು! ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಒಳಗಿನ ಚೇತನದ ಸೆಣಸಾಟ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಮೀರಿದ್ದು. ದಾರ್ಶನಿಕನಿಗೆ ದಕ್ಕಬಹುದಾದ ಇಂಥ ಅನುಭವವನ್ನು ರಂಗಮುಖೇನ ಅದ್ಭುತ ಬಹುಸ್ವರ ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಪೊಲೆಂಡ್‌ ನ ಝಾರ್‌ ತಂಡದ ಪ್ರತಿ ನಟ, ನಟಿ, ಸಂಗೀತ ಕಲಾವಿದರು, ನಾಟಕದ ವಸ್ತುವಿನ ಆತ್ಮದ ಬೆಳಕನ್ನೇ ರಂಗದ ಮೇಲೆ ಸೂಸಿದಂಥ ಬೆರಗು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಬೆಳಕು ವಿನ್ಯಾಸಕಾರ, ತಂತ್ರಜ್ಞರಿಗೆ ನಾನು ಫುಲ್‌ ಫಿದಾ. ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಲ್ಲದೇ ಅಭಿನಯ, ಸಂಯೋಜನೆ, ಪ್ರತಿ ಪರಿಕರದ ಜೊತೆಗಿನ ನಟ, ನಟಿಯರ ಅನುಸಂಧಾನದಂಥ ತೀವ್ರ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮೂವ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ತನಗೇ ದರ್ಶನವಾದಂತಿರುವ ಭಾವವನ್ನು ದೃಶ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ನಿರ್ದೇಶಕನಿಗೆ ದಿಲ್‌ ಸೇ ಸಲಾಂ. ಇಂಥದೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವ ಸವಿಯಲು ಥಿಯೇಟರ್‌ ಓಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ ಮೂಲಕ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಸಿ. ಬಸವಲಿಂಗಯ್ಯ.. ಥ್ಯಾಂಕ್‌ ಯು.
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: Thai Lokesh

‘ಇಲ್ಲ.. ಅಂದರೆ.. ಇದೆ!’.. ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯೋಗ

2018-02-05T05:44:00.000-08:00

ಜೀನ್‌ ಬ್ಯಾಪ್ಟಿಸ್ಟ್‌ ಪೊಕ್ವೆಲಿನ್‌ ಅಲಿಯಾಸ್‌ ಮೊಲಿಯರ್‌ 18ನೇ ಶತಮಾನದ ಹೆಸರಾಂತ ಫ್ರೆಂಚ್‌ ನಾಟಕಕಾರ. ಮೊಲಿಯರ್‌ ಎನ್ನುವುದು ಆತನ ರಂಗನಾಮ. ಕಾಮಿಡಿ ನಾಟಕಗಳಿಂದ ಹೆಸರಾದ ಈತ ಬದುಕಿನ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಖುಷಿ ಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಯದ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನೇ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಇತರ ನಾಟಕೀಯ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಿನ ಬಹುದೊಡ್ಡ ವಿಷಣ್ಣತೆ. ವಿಷಾದವನ್ನು ನಾಟಕವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚಿದ್ದಾನೆ. ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಪ್ರಹಸನಗಳಿಂದಲೇ ಮೊಲಿಯರ್‌ ತುಂಬ ಖ್ಯಾತಿ ಗಳಿಸಿದ. ತಾರ್ತೂಫ್‌, ಬೂರ್ಜ್ವಾ ಜಂಟಲ್‌ಮನ್‌ ಮತ್ತಿತರ ನಾಟಕಗಳ ಮೂಲಕ ಅನನ್ಯ ರಂಗಾನುಭವಗಳನ್ನು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಮೊಲಿಯರ್‌, ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಸಂಖ್ಯ ಪ್ರಹಸನಗಳು ನಡೆದಾಗೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಕಳೆದ ಶನಿವಾರ ಸಂಜೆ, ಕೆ.ಎಚ್‌. ಕಲಾಸೌಧದಲ್ಲಿ ‘ಸೈಡ್‌ ವಿಂಗ್‌’ ತಂಡ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ‘ಇಲ್ಲ.. ಅಂದರೆ.. ಇದೆ!’ ಎನ್ನುವ ಕಾಮಿಡಿ ನಾಟಕದ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಜಿ.ಎನ್‌. ಮೋಹನ್‌ ಅವರ ಜೊತೆ ನಾನೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದೆ. ಮೊಲಿಯೊರ್‌ ಯಾಕೋ ನೆನಪಾದ.
ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ಬದುಕಿನ ನಿಜದ ನೆಲೆಗಳ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಗಂಡು–ಹೆಣ್ಣು, ಸಮಾಜದ ಜೊತೆಗಿನ ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಅಂದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಬಂಧ ಇದೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಸ್ಪಂದನೆ ಏನು? ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸತ್ಯಗಳ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಮರ್ಶೆಗಿಳಿದಾಗ ಆಗುವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ನಗುವಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಾದ ಮರೆಮಾಚುವುದು ಪಾಸಿಟಿವ್‌ ಸೈಡ್‌ ಆಫ್‌ ದಿ ಲೈಫ್‌. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ತರತಮದ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ಬದುಕನ್ನೇ ನರಕವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇಗೋಯಿಸಂ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಇದೆಲ್ಲ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಸ್ಥಿತಿ. ಅದನ್ನು ಫೇಟಲಿಸಂಗೆ ಸಮೀಕರಿಸಿ ನೋಡುವುದಲ್ಲ. ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ, ವೈಚಾರಿಕವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಹೀಗೆ ಬದಲಾಗುವಾಗ ಹಿಂದಿನದನ್ನು ಖಂಡಿಸುವ ಮತ್ತು ಧಿಕ್ಕರಿಸುವ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಮೆರೆಯಲೇಬೇಕು. ಆ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ನಿರ್ಭಯಾ, ದಾನವ್ವ... ಅಂಥವರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣರಾದವರ ಸದ್ದಡಗಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಷಂಡರನ್ನಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಒಡಲುರಿಯ ಮೂಸೆಯಿಂದ ಬಂದ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಒಂದೇ ಒಂದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ ನಾಟಕಕಾರ/ನಿರ್ದೇಶಕ ಶೈಲೇಶಕುಮಾರ್‌ ನಿಜಕ್ಕೂ ದಿಟ್ಟ ಮನೋಧರ್ಮವನ್ನೇ ಮೆರೆದರು. ಪೊಸಿಟಿವಿಟಿ ಕಡೆ ಹೇಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಬಹುದೆನ್ನುವುದನ್ನೂ ಕಕ್ಕುಲಾತಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟರು.
ಎರಡೇ ಎರಡು ಪಾತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಹಲವು ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕಿನ ಕೇಸ್‌ ಸ್ಟಡಿಯನ್ನು ಹೈಪಥೀಸಿಸ್‌ನಂತೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಒಟ್ಟು ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯೋತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಮೀಕರಿಸಿ, ನಿಕಷಕ್ಕೊಡ್ಡಿ ಅಂತಿಮ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಒಂದು ಪರಿಹಾರದಂತೆ ನಿರೂಪಿಸುವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಧಾನ ಅನುಸರಿಸಿದ ನಾಟಕಕಾರ ಶೈಲೇಶಕುಮಾರ್‌ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದರು. ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ತುಂಬ ಕ್ರಿಸ್ಪ್‌ ಮತ್ತು ಸಟೈರಿಕ್‌ ಆಗಿವೆ. ಸಭ್ಯ, ದುಷ್ಟ, ವಂಚಕ, ಕಿರಾತಕ, ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್‌, ಫ್ಲರ್ಟ್‌.. ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಿನ್ನ ಶೇಡ್‌ಗಳೇ ಎನ್ನುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ನಿರೂಪಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಅಭಿನಯ ಸಿಂಪ್ಲೀ ಸುಪರ್ಬ್‌. ರಂಗವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಜೋಡಣಾ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಕೊಂಚ ಪಾಲಿಶ್‌ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹದಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದೊಂದು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯೋಗ.
(ಅವತ್ತು ಸಂಜೆ ರಂಗದ ಮೇಲೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರ ವಿಸ್ತೃತ ರೂಪವಿದು)

ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ

2018-01-25T06:31:00.001-08:00

ಎಂಟು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಸ್ಲಿಂ ದೊರೆಗಳು, ಇನ್ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಪ್ರವಾದಿತನ ನಂಬಿಕೆಯ ಸಮುದಾಯಗಳಿವು. ಎರಡರ ನಡುವೆ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘರ್ಷವಿದೆ. ಇವುಗಳ ರಾಜಕೀಯ ನೀತಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸಿಂಧೂ ನಾಗರಿಕತೆ ಮತ್ತು ದ್ರಾವಿಡರ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾದವು. ಆಡಳಿತದ ಮಾದರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಈ ಸಮುದಾಯಗಳ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಅದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಅಸುರಕ್ಷತಾ ಭಾವ ಎದುರಿಸುವಂತಾಗಿರುವುದು ಈ ಕ್ಷಣದ ವಾಸ್ತವ.
ನೆಹರೂ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆಯ ಹಿಂಸೆ ಇನ್ನೂ ಇತ್ತು. ಭೌಗೋಳಿಕ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆ ನಿಂತ ಬಹು ನಂಬಿಕೆಗಳ ಜನರಿಗೆ ಘಾಸಿಯಾಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ನಡೆ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಇತ್ತು. ಸೆಕ್ಯುಲರಿಸಂ ತತ್ವದಡಿ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವ ಯತ್ನ ನಡೆಯಿತು. ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಇದನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಆಧುನಿಕ ಇಂಡಿಯಾದ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದರೆ ದಕ್ಕುವ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವಿದು.
ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ‘ಗರೀಬಿ ಹಟಾವೋ’ ಘೋಷಣೆ ಮೊಳಗಿಸಿದರು. ಬ್ಯಾಂಕ್‌ ರಾಷ್ಟ್ರೀಕರಣ, ಭೂಸುಧಾರಣೆಯಂಥ ದಿಟ್ಟ ಕ್ರಮಗಳ ಜೊತೆ ಕುಟುಂಬ ಕಲ್ಯಾಣ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದರು. ಜನಸಂಖ್ಯೆ ನಿಯಂತ್ರಣದಂಥ ಕ್ರಮಗಳು ಧರ್ಮ ವಿವೇಚನೆಯ (Divine reason) ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯವೊಂದರ ನಂಬುಗೆಗಳನ್ನು ಮುಜುಗರಕ್ಕೀಡುಮಾಡುವಷ್ಟು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಎನಿಸಿದರೂ ಚಕಾರವೆತ್ತದ ಸಮುದಾಯ ಶಾಬಾನು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಬೀದಿಗಿಳಿಯಿತು. ನಿಕಾಹ್‌, ತಲಾಖ್‌ನಂಥ ಸಮುದಾಯದ ಆಂತರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಇಡೀ ದೇಶದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಮೀಕರಿಸಿದ ಕೆಟ್ಟ ರಾಜಕಾರಣದಿಂದ ಸಾಮರಸ್ಯ ಕದಡಿತು.
ಇಂದಿರಾ ವಿರುದ್ಧ ಹುಟ್ಟಿದ ರಾಜಕೀಯ ದಾಳಗಳು ಹಲವು. ಫ್ಯುಡಲ್‌ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಜೆಪಿ ಚಳವಳಿಗಿಳಿದರು. ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುಮಾಡಿ ಮುರಾರ್ಜಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದರು, ಖಲಿಸ್ತಾನ್‌ ಹೋರಾಟ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತು. 1984ರಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಆ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಹತ್ಯೆಯಾದರು. ಅನುಕಂಪದಲ್ಲಿ ರಾಜೀವ್‌ ಗದ್ದುಗೆ ಏರಿದರು. ಬೊಫೋರ್ಸ್‌ ಹಗರಣ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ವ್ಹಿ ಪಿ ಸಿಂಗ್‌ ನೇತೃತ್ವದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಂಗ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ವಿರೋಧಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್‌ ಅದರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಹುದ್ದೆಗೆ ಏರಿದ್ದೂ ನಡೆಯಿತು.
90ರ ದಶಕವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. 84ರಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದಂತೆ ರಾಜೀವಗಾಂಧಿ ಎಲ್‌ಟಿಟಿಇ ಜನಾಂಗಿಕ ವಾದದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀಕಾರಕ್ಕೆ (1991, ಮೇ 21) ಹತರಾಗಿ ಇಂಡಿಯಾ ರಕ್ತ ರಾಜಕಾರಣ ಚರಿತ್ರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯವಾದರು. ರಾಜೀವ್‌ ಹತ್ಯೆಯ ಅನುಕಂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಿವ್ಹಿಎನ್‌ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಿತು. ಎರಡೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ (1992) ಬಾಬರಿ ಮಸೀದಿ ಧ್ವಂಸಗೊಂಡಿತು. ಪಿವ್ಹಿಎನ್‌ ಮೌನ!. ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯ ಎದುರಿಸಿದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ಇದಾಗಿತ್ತು. ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ಮತೀಯವಾದಿಗಳಿಂದ ನಡೆದ ಸೆಕ್ಯುಲರ್‌ ತತ್ವದ ಧ್ವಂಸವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಸಮುದಾಯ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವೊಂದರ ನಡುವಿನ ದೋಸ್ತಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಡಿಲಗೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆಂದೇ ಬಾಬರಿ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದ್ದು ವಾಸ್ತವ. ಈ ಅಂಶವನ್ನು ತೆಳುವಾಗಿಸಿ ಧರ್ಮ ಸಂಘರ್ಷದ ಕಿಡಿ ಧಗ ಧಗಿಸುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ ಮಾಧ್ಯಮ ಇಡೀ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಷವೊಂದು ಮತ್ತಷ್ಟು ‘ಬಲ’ಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನೆರವಾಯಿತು.
ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಯೋಗ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಸಾಂತ್ವನದಂತೆ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ದೇವೇಗೌಡ, ಗುಜ್ರಾಲ್‌ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಇವರ ನೇತೃತ್ವದ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಲಾಯಿತು. ಬಾಬರಿ ಧ್ವಂಸದ ಫಲಶ್ರುತಿಯಂತೆ ಬಲಪಂಥೀಯ ಎನ್‌ಡಿಎ ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆ ಏರಿ ಸಹಸ್ರಮಾನದ ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಆಳಿತು. ಗುಜರಾತ್‌ ಗೋಧ್ರಾ ಹಿಂಸೆ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ನಡೆದು ಸಾವಿರಾರು ಅಮಾಯಕರ ಹೆಣಗಳು ಉರುಳಿದವು. ರಾಜಧರ್ಮ ಪಾಲನಾ ನಾಟಕವೂ ನಡೆಯಿತು.
ಆರ್ಥಿಕ ವಿಷಯಗಳು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದು ಅರ್ಥತಜ್ಞ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗ್‌ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿಯೂ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿದರು. ಮಸೀದಿ ಧ್ವಂಸ ಪ್ರಕರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಕಳಕೊಂಡ ವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಸಮಚಿತ್ತಭಾವದ ಸೋನಿಯಾ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಯತ್ನಗಳು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿದ್ದವು. ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಒಲವಿದ್ದರಿಂದ ಗತಿಯೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಹಾರ್ದಯುತ ಬದುಕಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ದೇಶ ನೆಮ್ಮದಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಸೋನಿಯಾ ಮತ್ತು ಸಿಂಗ್‌ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಸಬುದಾರಿಕೆಗೂ ಭಿನ್ನ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಯಿತು.
ಯುಪಿಎ ಭಾಗ 1 ಮತ್ತು 2 ಉತ್ತಮ ಮಾದರಿಯ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಎರಡರಲ್ಲೂ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಿ ಆಗಬಹುದಾಗಿತ್ತಾದರೂ ದೂರ ಉಳಿದರು. ಗಾಂಧಿ ಕುಟುಂಬದ ಕುಡಿ (ರಾಹುಲ್‌) ಯನ್ನಾದರೂ ಗದ್ದುಗೆ ಏರಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಮಾಡದೇ ಧೀಮಂತಿಕೆ ಮೆರೆದರು. ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹಿಂದೂಯೇತರ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗ್‌ ಅವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದ ಕುರ್ಚಿಗೇರಿಸಿದರು. ಸತತ ಎರಡು ಅವಧಿಗೆ! ಈ ಅಂಶವೇ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯದ ಘಂಟೆಯಂತೆ ಹಿಂದೂತ್ವ ಪ್ರತಿಪಾದಕ ಪಕ್ಷ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಧ್ವನಿಸಿದ್ದು. ತೀವ್ರ ಚಡಪಡಿಸಿದವು. ಆ ಚಡಪಡಿಕೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಖ್‌ರ ಹಾಗೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮತ್ತಿತರ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಅಧಿಕಾರ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಕಲ್ಪವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ಮಾತು ಹಾಗಿರಲಿ.
ಈ ಸರದಾರಜೀ ಪಿವ್ಹಿಎನ್‌ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಕುತ್ತು ತಂದರಾದರೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಪ್ರಧಾನಿ ಆದ ನಂತರವೂ ಅದೇ ಜಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಇದು ಮುಂದುವರಿಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದೇ 2ಜಿ ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪಿತ ಹಗರಣವೊಂದಕ್ಕೆ ರೆಕ್ಕೆ ಪುಕ್ಕ ಹಚ್ಚಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾರಿ ಬಿಡಲಾಯಿತು. ಸಿಂಗ್‌ ತತ್ತರಿಸಿದರು. ಹೊಂಚು ಹಾಕಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಪಕ್ಷವೊಂದು ಗುಜರಾತ್‌ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ಯಶಸ್ವಿ ಕೂಸನ್ನು ದೊಡ್ಡಾಟಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿತು. ಮತೀಯ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಕೈಜೋಡಿಸಿದ ಕರಾಮತ್ತಿಗೆ ದೇಶದ ನಾಯಕತ್ವ ತೀವ್ರವಾದಿಗೆ ದಕ್ಕಿತು. ಪರಿಣಾಮ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದಿದೆ.
ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗ್‌ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಎರಡು ಅವಧಿ ಮುಗಿಸಿದರಾದರೂ 2ಜಿ ಹಗರಣದ ಹರಲಿಯಿಂದಾಗಿ ಮೌನಕ್ಕೆ ಸರಿದು ಸೇಫ್‌ ಝೋನ್‌ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಅವಮಾನ. ಮುಜುಗರಗಳನ್ನು ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ, ಪುತ್ರ ರಾಹುಲ್‌ ಗಾಂಧಿ ಹಾಗೂ ಆಪ್ತ ವಲಯದವರೇ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಸಿಂಗ್‌ ಸದನದಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟರಷ್ಟೇ.
ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಕ್ಷ ಘಂಟೆಗೆ 60 ಕಿ.ಮೀ ವೇಗದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಸಾಗಲು ಶಕ್ತವಾಗಿತ್ತು ನಿಜ. ಆಗಿನ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅದಾಗಿತ್ತು ಎನ್ನುವುದು ವಾಸ್ತವ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೇ ಆಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವರ್ಥದ ಮೂದಲಿಕೆಗಳು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಚಾರ. ಸರ್ಕಾರಿ ಮಾದರಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ, ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಶಾಲೆಗಳು, ಕಾಲೇಜುಗಳು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು, ಯುಜಿಸಿ, ಇಸ್ರೊ, ಎಚ್‌ಎಎಲ್‌, ಎನ್‌ಎಎಲ್‌, ಎಚ್‌ಎಂಟಿ, ಬಾಬಾ ಅಣು ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆ, ಐಐಟಿ, ಮೆಡಿಕಲ್‌ ಕಾಲೇಜುಗಳು, ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಇಂಡಿಯನ್‌ ಇನಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್‌ ಆಫ್‌ ಸೈನ್ಸ್, ಡಿಆರ್‌ಡಿಒ, ಉದ್ಯಮಗಳು, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು, ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಗಳು, ಮೆಟ್ರೊ ರೈಲು, ಫ್ಲೈ ಓವರ್‌, ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ದೂರ ಸಂಪರ್ಕ.. ಯಾವರ್ಥದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ?
ಬೊಫೋರ್ಸ್‌ ಹಗರಣದಂತೆ 2ಜಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಹಗರಣಗಳನ್ನು ಎಳೆದಾಡಲಾಯಿತು. ಬೊಫೋರ್ಸ್‌ ರಾಜೀವ್‌ ಗಾಂಧಿ ನೇತೃತ್ವದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಸರಕಾರದ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಬಲಿ ಪಡೆದರೆ, 2ಜಿ ಹಗರಣ ಯುಪಿಎ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಗೌನವಾಗಿಸಿತು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಲಾಭಕ್ಕಿಳಿದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಮತೀಯ ತೀವ್ರವಾದದತ್ತ ದೇಶವನ್ನು ಹೊರಳಿಸಿತು. ಸೆಕ್ಯುಲರ್‌ ಪಕ್ಷ ಕೈ ಚೆಲ್ಲಿತು.
ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗದ್ದನ್ನು ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ಮಾಡುವ ನಾಯಕನೊಬ್ಬನ‌ ಅತಿಭಾವುಕ ಮಾತುಗಳೇನಾದವು? ಕಪ್ಪು ರಂಧ್ರದಷ್ಟೇ ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕಪ್ಪು ಹಣದ ಕತೆ ಏನಾಯಿತು? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಖಾತೆಗೆ ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಹಣ ವಾವತಿಸುವ ಭಾಷೆ ಏನಾಯಿತು? ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ ನೋಟ್‌ ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣಗೊಳಿಸಿ ಸಹಜ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ನೂಕಲಾಯಿತು. ದೇಶದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಅಂಧಶ್ರದ್ಧೆ, ಉನ್ಮಾದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನೇ ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ದಲಿತರು. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಸ್ಲೀಮರನ್ನು ಅಭದ್ರತೆಯಲ್ಲಿಡಲು ಚೇಲಾಗಳನ್ನು ‘ಬಲ’ಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಗಳ ಮರುನಾಮಕರಣವೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಮುಸ್ಲೀಮರ ಸ್ಥಿತಿಯಂತೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆತಂಕಕ್ಕೀಡಾಯಿತು.
ಮತೀಯ ಭಾವನೆಗಳು ಉನ್ಮತ್ತಗೊಂಡವು. ಒಂದೇ ನಾಡಿನ ಮಕ್ಕಳು ಪರಸ್ಪರ ಸತಾಯಿಸುವ, ಸಾಯಿಸುವ ಹತಾಶೆಗಿಳಿದರು. ಯುವಕರೆದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಮು ದ್ವೇಷದ ಕಿಡಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸುವ ಸಂಚು ನಡೆಯಿತು. ‘ಬುದ್ಧಿವಂತ’ರು ಬ್ರಿಗೇಡ್‌ಗಳ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿ ನರಿ ಕೂಗು ಹಾಕಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಬಿಲಗಳನ್ನು ಸೇರಿ ದೇಶಭಕ್ತರಾದರು. ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟವರು ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳಾದರು. ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಇಲ್ಲದೇ ಯುವಕರೆಲ್ಲ ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಾದರು. ‘ಮೇಕ್‌ ಇನ್‌ ಇಂಡಿಯಾ’ ಅಬ್ಬರದ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳ ಯಾರಿಂದ? ಮೇಕಿಂಗ್‌ ಯಾರಿಂದ? ಯಾವ ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ದಕ್ಕಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿಗೂಢ.
ಆಯಾ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆದ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ದೇಶಭಕ್ತಿ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದರ ಉದ್ದೇಶ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಸ್ಲೀಮರು ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವಂತಾಗಬಾರದು ಅಷ್ಟೇ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಮುಕ್ತ ಎನ್ನುವ ಘೋಷಣೆಯ ಒತ್ತು ಆ ಪಕ್ಷದ ಜೊತೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ಮುಸ್ಲೀಮರ ಮೇಲಿತ್ತು. ಬಂಧವನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಈ ಯತ್ನ ಭಾಗಶಃ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಮುಸ್ಲೀಮರ ಮತಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಬಹಿರಂಗ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ಪಕ್ಷ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಪಕ್ಷದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅದು ಸಹಜದ ನಡೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸೋಣ.
ಆದರೆ, ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅಲೀಘಡ ವಿಶ್ವ ವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ‘ಮುಸ್ಲೀಮರನ್ನೂ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರದಾನಿಯಾಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕಿದೆ’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದ ರಾಹುಲ್‌ ಗಾಂಧಿ ಕೂಡ ಇನ್ನೇನಿದ್ದರೂ ‘ಸಾಫ್ಟ್‌ ಹಿಂದೂತ್ವ ರಾಜಕಾರಣ’ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಆತಂಕಕರ. ನಮ್ಮದೇನು ಮುಸ್ಲಿಂ ಪಾರ್ಟಿನಾ ಎಂದು ಸೋನಿಯಾ ಕೂಡ ನೇರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದು ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸುವಂಥದು. ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಎದುರಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ಆ ಕ್ಷಣದ ಒತ್ತಡ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಇಬ್ಬರೂ ಹೀಗೆ ವರ್ತಿಸಿರಬಹುದು. ಹಿಂದೂತ್ವ ಎನ್ನುವ ಪುಕಾರು ದೇಶದುದ್ದಕ್ಕೂ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿರಲೂಬಹುದು. ಆದರೆ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಇದು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಆಘಾತಕಾರಿ ಎನ್ನಿಸಬಹುದಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆ.
ಸೆಕ್ಯುಲರ್‌ ನೀತಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಹಗುರವಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂಥ ನೀತಿಯನ್ನೇ ದಮನ ಮಾಡ ಹೊರಟ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ವರ್ಗ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ಭಾವಾತಿರೇಕದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ಸಮುದಾಯವಿದು. ಇದೀಗ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್‌ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡ ಈ ಬಹುಗಣವೇ ತೀವ್ರ ಬಲಪಂಥೀಯವಾದ ರಾಜಕಾರಣದ ಬಂಡವಾಳ. ಈ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯ ರಾಜಕೀಯ ದಾಳವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನಡೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಇಂಥ ಸಂಕಲ್ಪ ತಾಳಿದಂತಿದೆ. ತನ್ನಿಂದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ ಪಕ್ಷವೊಂದಕ್ಕೆ ಅದೇ ಮಾದರಿಯ ಟಾಂಗ್‌ ನೀಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಉಮೇದಿಯೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಇದ್ದಂತಿದೆ. ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರದ ನಡೆಯಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪರಿಭಾವಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಇದರ ಅಗತ್ಯವೇನಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಯಾವತ್ತೂ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ವಿರೋಧಿ ನಿಲುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಗಲಿ, ತೋರಿಕೆಗಾಗಲಿ ತಾಳಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲೂ ರಾಜಕೀಯದ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರೇ ಎನ್ನುವುದು ವಾಸ್ತವವಲ್ಲವೇ? ಹೀಗಾಗಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ವಿರೋಧಿ ಎನ್ನುವ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಅಸಮಂಜಸ. ಅಂತೆಯೇ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಓಲೈಕೆ ಎನ್ನುವ ಹೀಯಾಳಿಕೆಗೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಇಷ್ಟನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು

ಹಿಂದೂತ್ವದ ಅಬ್ಬರ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ರಾಜಕೀಯ ವಾತಾವರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಮೇಲೆ ಸೆಕ್ಯುಲರಿಸಂಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೈತಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿವೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ಮುಸ್ಲೀಮರ ಬಗೆಗಿನ ಈತನಕದ ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವಿನಿಂದ ತನಗಾದ ಲಾಭವೇನು? ತನ್ನ ಜಾತ್ಯತೀತ ನಿಲುವಿನಿಂದ ಮುಸ್ಲೀಮರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಲಾಭವಾಗುತ್ತಿದೆ? ಅಧಿಕಾರದ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿರುವುದೇನು? ಎನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಆತ್ಮವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಓಲೈಕೆ ರಾಜಕಾರಣ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳ ಸಮೇತ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡಬೇಕಿತ್ತು. ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ದೇಶದ ಮುಂದಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಅನುಮಾನ ಮತ್ತು ಅಸಮಧಾನಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪರಿಹಾರವಾದರೂ ದಕ್ಕಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಸ್ಲೀಮರನ್ನು ಓಲೈಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಇತರರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಅದು ಹೇಗೆ ತಡೆಯುಂಟಾಯಿತು ಅಥವಾ ಆಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ವಿವರ ನೀಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಹಿಂದೆ ಬಾಬರಿ ಮಸೀದಿ ಧ್ವಂಸದಂಥ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರಮಾದ ನಡೆದ ಸಂದರ್ಭ ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಪಿವ್ಹಿಎನ್‌ ನಡೆದುಕೊಂಡ ಬಗೆಯನ್ನು ಸಮುದಾಯ ಮರೆಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಆಗ ಮುಂದೆ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾದ ಅನಾಹುತಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದೂರದರ್ಶಿತ್ವದ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಠ ಸಾಂತ್ವನಕ್ಕಾದರೂ ಮುಸ್ಲೀಮರ ಜೊತೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಪಕ್ಷದ ಜೊತೆ ಮುಸ್ಲೀಮರು ಮತ್ತು ಇತರ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ನಿಲ್ಲಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ, ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಪ್ಯಾಕೇಜ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದ ಒಲವು–ನಿಲುವು ಹರಿದು ಹಂಚಿಹೋದವು. ಸಮುದಾಯದ ಸ್ವಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜಕೀಯ ಅವಕಾಶವಾದಿಗಳು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಮುಸ್ಲೀಮರ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದರು.
ಈ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತು ಈಗ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಇಂಥ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಮುಸ್ಲೀಮರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವುಗಳಲ್ಲಿ ಆದ ಮತ್ತು ಆಗುತ್ತಿರುವ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪರಾಮರ್ಶೆಗೊಳಪಡಿಸಿ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಮುಸ್ಲೀಮರು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆ ಮತ್ತು 2019ರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಸಮುದಾಯದ ಸಮಾಜೋ–ರಾಜಕೀಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಇದು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದಾಗಿದೆ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಸ್ತುತ ನೆಲದ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವು ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಬೇಕಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಲಘು ಆಮಿಷಗಳಿಗೊಳಗಾಗದೇ ಯಾರ ಜೊತೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಬೇಕು, ಯಾರ ಜೊತೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು ಎನ್ನುವ ರಾಜಕೀಯ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂಕವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ..

ತಲಾಖ್ ತಲಾಖ್ ತಲಾಖ್

2018-01-04T06:26:00.002-08:00

ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂಬಂಧವಾಗುತ್ತೇವೆ. ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗುತ್ತೇವೆ. ಎರಡೂ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಬಂಧ ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಬೈಡಿಫಾಲ್ಟ್‌ ಆದ ಏನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮನಸೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವಂಥದು. ಒಂದು ತಂತು ತಂತಾನೇ ಎಲ್ಲ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಯಾರ ಬದುಕಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದ ಅಕಾರಣ ಸಂಬಂಧಗಳೂ ಇವೆ. ಆದರೆ ಮದುವೆ ಎನ್ನುವ ಖಾಸಗಿ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಅದೊಂದು ಏರ್ಪಾಟು. ಇದನ್ನೇ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಶಿಸ್ತಿಗೊಳಪಡಿಸುವ ಜವಾಬುದಾರಿಯನ್ನು ಕುಲ, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮಗಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ. ನಾಗರಿಕತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಇಂಥ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲೂ ಮುಂದುವರಿದಿವೆ.
ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಹೋಗಿದ್ದ ಅರೇಬಿಯನ್ನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ನಿರಾಕಾರವಾದ ಏಕದೇವೋಪಾಸನೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ತಂದಿದ್ದು ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್‌ ನೇತೃತ್ವದ ಇಸ್ಲಾಂ. ಅದು ಅಪರೂಪದ ಅಸ್ಮಿತೆಯಾಗಿ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲೂ ಹಬ್ಬಿದೆ. ಏಕದೇವೋಪಾಸನೆಗೆ ಪೂರಕ ಐದು ಮುಖ್ಯ ನೇಮಗಳನ್ನು ಇಸ್ಲಾಂ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಕಲ್ಮಾ, ರೋಜಾ, ನಮಾಜ್‌, ಜಕಾತ್‌ ಮತ್ತು ಹಜ್‌. ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾದ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ಅದು ರೂಪಿಸಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದುಕಿಗೂ. ಗಮನಿಸಬೇಕಿರುವ ಅಂಶ– ಇಸ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ದೇವೋಪಾಸನೆಗಿರುವಂತೆ ನಿರ್ದೇಶನಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದುಕಿಗೂ ಇವೆ.
ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆ ಹರಾಮ್‌ ಎನ್ನುವುದು ಇಸ್ಲಾಂನ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವು. ಆಹಾರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಾಂಸ ಹರಾಮ್‌. ತಾರತ್‌ ಅಂದರೆ ಶುಚಿತ್ವ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲಿಂಗಾಂಗಗಳು) ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೇ ನಮಾಜ್‌ ಕುಬೂಲ್‌ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಣ್ಣಾಗಲಿ ಗಂಡಾಗಲಿ ಕುಳಿತೇ ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆ ಅಪರೂಪದ ಸಮಾನತೆಯ ನಡೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಣ್ಣು– ಗಂಡು ಪರಸ್ಪರ ಸೇರುವುದಕ್ಕೂ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಗಳಿವೆ.
ನಿಕಾಹ್‌ಗೊಳಪಡದೇ ಹೆಣ್ಣು–ಗಂಡು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸೇರುವಂತಿಲ್ಲ. ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧ ಹರಾಮ್‌. ಯಾರೆಲ್ಲರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಸ್ಲಾಂನಲ್ಲಿದೆ. ಕಾಫಿರ್‌ (ದೈವತ್ವ ನಿರಾಕರಣೆ) ಜೊತೆಗಿನ ನಿಕಾಹ್‌ ಅನ್ನು ಅದು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಕಾಹ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ ಅವನನ್ನು/ಅವಳನ್ನು ಕಾಫಿರಿಯತ್‌ನಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು. ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಜೋಡಿಗೆ ಮುಂದಿನ ಎಲ್ಲವೂ ಮದುವೆ ನಂತರವೇ. ಅನ್ಯ ಧರ್ಮೀಯರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮುಸ್ಲಿಂ ಯುವಕ/ಯುವತಿ ಎದುರಿಸುವ ಸಂಕಷ್ಟ ಇದೇ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮ ಸೇರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರೇಮದ ನಾಟಕವಾಡಿ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಎಳೆತರುವುದನ್ನು ಹರಾಮ್‌ ಎಂದೇ ಇಸ್ಲಾಂ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಸ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ನಿಕಾಹ್‌ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಒಡಂಬಡಿಕೆ. ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡಿನ ಕಡೆಯ ವಕೀಲರು, ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಕುಟುಂಬ ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಹಿರೀಕರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತ ಮೊಹರು, ರುಜುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಕಾಹ್‌ ನೆರವೇರುವಂಥದು. ಬಂಧ ಸುಮಧುರವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ನಿಯತ್‌ ಮಾಡುವುದು, ರುಜು, ದುವಾ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಾಹುವಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುವುದು ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಮುರಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಮೇಯ ಬಂದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ನೀತಿ, ನೇಮಗಳಿವೆ. ಅದುವೇ ತಲಾಖ್‌ನಾಮಾ. ಗಂಡಸು ವಿಚ್ಛೇದನ ಬಯಸಿದರೆ ಅದು ತಲಾಖ್‌. ಹೆಣ್ಣು ಬಯಸಿದರೆ ಖುಲಾ.
ನಿಕಾಹ್‌ ಸಂಬಂಧ ಮುಂದುವರಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದರೆ ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರುವುದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಅದೇ ತಲಾಖ್‌ ಯಾ ಖುಲಾ. ಇದೊಂದು ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗ. ಒಟ್ಟು ಮೂರು ಬಾರಿ ತಲಾಖ್‌ ಹೇಳುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಸಲ ಕಾಲಾವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ. ಮನಸು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶವಿದೆ.
ಪೂರ್ಣ ತಲಾಖ್‌ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ ಅದೇ ಜೋಡಿ ಮತ್ತೆ ವಿವಾಹ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಪಡುವುದಾದಲ್ಲಿ ಷರತ್ತುಗಳಿವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನೈತಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಮನುಷ್ಯ ಮಾಡುವ ಸಹಜ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿನ ಕ್ಷಮಾಪಣೆ ಇರುತ್ತದೆ. ತಪ್ಪಿಸಬಹುದಾದ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲೇಬಾರದಂಥ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಜೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲವೇ? ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಲ್ಲಾಹುವಿನ ಎದುರು ಉದ್ಧಟತನ ತೋರಿದಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ತಪ್ಪುಗಳ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ತಡೆಯಲು ಕಠಿಣ ಅಥವಾ ಮುಜುಗರ ಎನಿಸುವ ವಿಧಾನವಿದೆ. ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಮೊದಲ ಗಂಡನನ್ನೇ ಪುನಃ ಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದುವುದಾದರೆ, ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯನ್ನೇ ಪತಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನವಳನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ ಆಕೆ ಬೇರೊಬ್ಬನ ಜೊತೆ ನಿಕಾಹ್‌ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ ತಲಾಖ್‌ ಪಡೆದು ಮರುವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವನಲ್ಲಿ/ಅವಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತದ ಮನೋಭಾವನೆ ನೈತಿಕವಾಗಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದೊಂದು ಮಿತಿಯನ್ನರಿತು ಬಾಳಲು ನೈತಿಕ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬುವ ಯತ್ನ ಎನ್ನುವರ್ಥದ ಸಜೆ. ಇದನ್ನು ಬಿದ್ದತ್‌ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬಿದ್ದತ್‌ ಅಂದರೆ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಎಂದರ್ಥ. ಇದು ಪ್ರವಾದಿ ಮತ್ತು ಸಹಾಬಿಗಳ ನಡೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಂದು ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯರ್ಥದ ಆವಿಷ್ಕಾರವಷ್ಟೇ.
ಗಂಡನನ್ನು ಕಳಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಗಂಡನಿಂದ ದೂರವಾದ ಅಸಹಾಯ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಗೌರವಯುತ ಬಾಳು ಕೊಡುವಷ್ಟು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹಜ ಎಂಬಂತೆ ಎಲ್ಲ ಗಂಡಸರಲ್ಲೂ ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟವಿದೆ. ವಿವಾಹ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಪಡುವ ಯಾವ ಗಂಡಸು ಇಂಥ ಸ್ಥಿತಿಯ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಬಾಳಸಂಗಾತಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಾನು? ಅದನ್ನು ಸಹಜ ನ್ಯಾಯದಂತೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿದ್ದು ಇಸ್ಲಾಂ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಧರ್ಮ ಮಾನವೀಯ. ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್‌ ತಮಗಿಂತ ಕನಿಷ್ಠ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಹಿರಿಯಳು ಮತ್ತು ಗಂಡನನ್ನು ಕಳಕೊಂಡ ಖದೀಜಾರನ್ನು ನಿಕಾಹ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇಂಥ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸನ್ನಡೆಗಳನ್ನು ಪರಿಪಾಲಿಸುವವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಾಹು ಸವಾಬ್‌ (ಫಲ)ನ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮರುವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವವನ್ನು ಇಸ್ಲಾಂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಈ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ. ದೈಹಿಕ ಚಪಲದ ಏಕೋದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ತಪ್ಪು ಆಚರಣೆಗಳ ದೆಸೆಯಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ದೂರಲಾಗದು. ತಪ್ಪಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವವರು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಹರು.
ಅರೇಬಿಯನ್‌ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತು ಅನ್ಯ ಕೋಮಿನವರು ಇಸ್ಲಾಂ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ಚಳವಳಿಯಂತೆ ನಡೆಯಿತು. ಗಂಡನಿಂದ ಪರಿತ್ಯಕ್ತ ಅಥವಾ ಗಂಡನನ್ನು ಕಳಕೊಂಡ ಅಸಹಾಯಕ ಹೆಂಗಸರು ಕೂಡ ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲೇ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಅವರಿಗೊಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಘನತೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದು ಧರ್ಮದ ಜವಾಬುದಾರಿಯೇ ಆಗಿತ್ತಾದ್ದರಿಂದ ಮರುವಿವಾಹದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಬಲ, ದೈಹಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವಂತರಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಇಂಥ ಮಾನವೀಯ ನಡೆಯುಳ್ಳವನೇ ಇಮಾನ್‌ದಾರ (ಧರ್ಮೀಯ) ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಅಂಥವರಿಗೆ ಜನ್ನತ್‌ ಕಲ್ಪನೆ, ಸವಾಬ್‌ಗಳ ಅಭಯವನ್ನು ಧರ್ಮ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವಕ್ಕೆ ಸಮಾಜೋ–ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಯಾಮವಿದೆ. ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವದಂಥ ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಇರಾದೆಯಿಂದಲೇ ಇಸ್ಲಾಂ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡವರಿದ್ದಾರೆ. ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಜವಾಬುದಾರಿಗಳಿಂದ ದೂರ ಉಳಿದವರು ಕಾಫಿರ್‌ಗಿಂತ ಕಮ್ಮಿ ಏನಲ್ಲ. ಇಂಥವರಿಂದಲೇ ಒಂದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಧರ್ಮದ ಧರ್ಮವೊಂದು ಮುಜುಗರಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತದೆ.
ಹಜರತ್‌ ಉಮರ್‌ ಫಾರೂಖ್‌ (ರಜೀ ಅಲ್ಲಾತಾಲಾ ಅನ್‌ಹು) ಅವರು ಖಲೀಫಾ ಆಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ತೆಕ್ಕೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಅನ್ಯರ ಆಗಮನ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಹೆಣ್ಣು– ಗಂಡಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಇಸ್ಲಾಂ ಸಹಜವಾಗಿ ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಅವರನ್ನು ಸೆಳೆಯಿತು. ಮೆಹರ್‌ ಮತ್ತಿತರ ಲಾಭಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟ ಹೆಂಗಸರೂ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದರು. ಗಂಡನಿಂದ ಪರಿತ್ಯಕ್ತ ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವದ ಲಾಭಗಳಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆದರು. ಕೆಲವರು ಗಂಡಸರಂತೆ ಬಹುಪತಿತ್ವ ಯಾಕೆ ಬೇಡ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಪುರುಷ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಎತ್ತಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಬಹುಪತಿತ್ವದ ಅಭಯ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಆಗ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರಣಗಳು ಅವರಿಗೆ ತೋಚದೇ ಹೋಗಿರಬಹುದು.
ಬಹುಪತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲು ಹೊಸ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಪುರುಷರಿಂದ ಒತ್ತಡ ಬಂದಿತು. ಮೆಹರ್‌ ಮತ್ತು ತಲಾಖ್‌ನಿಂದ ದಕ್ಕುವ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆವ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅಂಥವರಿಂದಲೂ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತವಾಗಲು ಕ್ಷಿಪ್ರ ತಲಾಖ್‌ನ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅದುವೇ ತ್ರಿವಳಿ ತಲಾಖ್‌. ಮೂರು ಸಾರಿ ಉಲಿದು ಅಧಿಕೃತ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಎನ್ನಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಗಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದರ್ಭದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಜಾರಿಗೊಂಡಿರಬಹುದು.
ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿನ ನಡುವಣ ಅಸಮಾನತೆ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ತಗ್ಗಿದೆ. ಗಂಡಸಿಗಿರುವ ಅನುಕೂಲಗಳು ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಇರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟವಿದು. ಈಗಲೂ ತ್ರಿವಳಿ ತಲಾಖ್‌ ಹೆಣ್ಣಿನ ಶೋಷಣೆಗೆ ಹಾದಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಅಪಾಯ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ವಾದ. ಇದರ ನಿಷೇಧದಿಂದ ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವಕ್ಕೆ ಪರೋಕ್ಷ ಕುತ್ತು ಬಂದು ಮರುವಿವಾಹದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಮಹಿಳೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯವೂ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ವಾದ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವಸಮ್ಮತ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡೇ ಇಂಥದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ, ತಡೆಯುವ ಇಲ್ಲವೇ ಸುಧಾರಣೆ ತರುವ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸವಾಗಬೇಕು. ಇದನ್ನು ನೆಲದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕೆ? ಧರ್ಮದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕೆ ಎನ್ನುವುದು ಪ್ರಶ್ನೆ. ನೆಲದ ಆಡಳಿತ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸ ಹೊರಟಿದೆ. ನ್ಯಾಯದೇವತೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನ ನಂಬಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರ ಪ್ರಹಾರ ನಿರಂಕುಶ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಧೋರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಎಚ್ಚರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೂ ಇರಬೇಕು. ವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸರಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಸಲ ವಿರೋಧ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ. ಸರಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಗಳು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಸರಕಾರವು ವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ವಿಹಿತ. ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಣ್ಣಿನ ಆತ್ಮ ಸಮ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟ ಇಸ್ಲಾಂ, ಬದಲಾಗುವ ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪೂರಕ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಆಂತರಿಕವಾಗಿಯೂ ತರುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಪರಿಹಾರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಗುವುದೇ ಆದರೆ ಸಾಮರಸ್ಯದ ನೆಲೆಯಿಂದಲೇ ಆಗಲಿ.

‘ಬಲ’ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರಾಹುಲ್‌

2017-12-16T00:01:00.002-08:00

ನೆಹರೂ ನೇತೃತ್ವದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ತೊರೆದ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಹೊಸ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ರಾಜೀವ್‌ ಅದನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಕೊಲೆಯಾದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಭವ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಎನ್ನುವ ಮಹಲಿಗೆ ಮುದಿ ರಾಜಕಾರಣಿಯೊಬ್ಬ ಹೊಕ್ಕುಬಿಟ್ಟ. ಧ್ವಂಸದ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭಿಸಿ, ‘ಬಳು ಹೊಕ್ಕ ಮನೀ ಅಳು’ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅವಸಾನಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಶೈತಾನ್‌ ಹೊಕ್ಕ ಮಹಲ್‌ ಆಗಿತ್ತು. ಅಕ್ಷರಶಃ ಭೂತ ಬಂಗಲೆಯಾಗಿತ್ತು.

ತೀವ್ರ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೋನಿಯಾ ಅಳುಕುತ್ತಲೇ ಮಹಲು ಹೊಕ್ಕರು. ಗಾಂಧಿ ಮನೆತನದ ಸೊಸೆ, ಮೂಲ ಇಟಲಿಯ ಸಮಚಿತ್ತದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಹಲ್ಲಿ, ಬಾವಲಿ, ಹಾವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹಲನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ವಾಸ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಳಿದುಳಿದ ವಫಾದಾರ್‌ಗಳು ಕೋಠ್ರಿ ಹೊಕ್ಕರು. ಕೆಲವರು ಅಕ್ಷರಶಃ ಕಾವಲಾದರು. ಧ್ವಂಸದಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮಹಲಿನ ಮಾನ ಉಳಿಸಿದರು. ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ಸರಿಯರ ಮಸಲತ್ತುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಲಬುಡಕ್ಕೇ ಬಂದಾಗ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಸರದಾರನೊಬ್ಬನಿಗೆ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸ ವಹಿಸಿ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಿಂತರು. ಮನೆಯ ಹಿರಿಯಕ್ಕನಂತೆ ನಿಂತು ಕುಸಿಯಲಿದ್ದ ಮಹಲನ್ನು ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ತಡೆದರು. ಹಗರಣದ ಆರೋಪ, ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳ ಬೆಂಕಿಮಳೆಗೆ ಮಹಲು ಮತ್ತೆ ತುತ್ತಾಯಿತು.

ದೇಶದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಮು ಗಲಭೆ, ಹಿಂಸೆ. ಪ್ರತಿಹಿಂಸೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಅದರ ಕಾವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಬ್ಬಿಸಿದವರು ಈಗ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿಯೂ ದೈತ್ಯಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಾಗರ, ಅರಬ್ಬೀ ಸಮುದ್ರದಂಥ ಆ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಅಲೆ ಕ್ರಮೇಣ ಅಬ್ಬರಿಸಿ ಸುತ್ತುವರಿದು ಇದೀಗ ಪುರಾನೀ ಮಹಲನ್ನೇ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ ಭಾಗಶಃ ಕೆಡವಿ ಹಾಕಿತು. ಆಘಾತ ತಡಕೊಂಡು ಅಳುದುಳಿದ ಅವಶೇಷಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮಹಲಿನ ರಿಪೇರಿ ಮಾಡುತ್ತ ಸುಸ್ತಾದ ಸೋನಿಯಾ, ಮಹಲಿನ ಜವಾಬುದಾರಿಯನ್ನು ಖಾನ್‌ದಾನಿನ ಕೊನೆಯ ಕುಡಿ ರಾಹುಲ್‌ಗೆ ವಹಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ತುಂಬ ಜವಾಬುದಾರಿಯಿಂದಲೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ರಾಹುಲ್‌, ಇತ್ತೀಚೆಗಿನ ಉತ್ತರದ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಯಾಕೋ ಬೆಂದುಹೋದ. ಮಸಲತ್ತುಗಳ ಮಹಾಪೂರಕ್ಕೆ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿನ ಕಹಿಯಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿತು ಅಲೆಗೆ ಎದೆಯೊಡ್ಡಿ ನಿಲ್ಲುವ ತಾಕತ್‌ ಅನ್ನು ಕಡೆಗೂ ಕಂಡುಕೊಂಡ. ಅರಬೀ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎದುರುನಿಂತ. ರಭಸದ ಅಲೆಗಳಿಗೆ ಎದೆಯೊಡ್ಡಿದ. ಅದೂ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ.
ಈ ನಲವತ್ತೇಳರ ಯುವಕ ತನ್ನ ಪೆಪ್ಪರ್‌ ಸಾಲ್ಟ್‌ ದಾಡಿ ಟ್ರಿಮ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಟೈಮಿಲ್ಲದಂತೆ ಪೂರ್ವದ ಗುಜರಾತ್ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಲಪಡಿಸಿದ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ. ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಪಾಟೀದಾರ್ ಸಮಾಜದ ಹೋರಾಟಗಾರ ಹಾರ್ದಿಕ್‌ ಮತ್ತು ದಲಿತ ಲೋಕದ ಜಿಗ್ನೇಶ್‌ ಮೇವಾನಿ ಮತ್ತಿತರ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಆಶಾಕಿರಣಗಳನ್ನು ಜೋಡಿದಾರ್‌ ಆಗಿಸಿಕೊಂಡ. ದಲಿತ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪಾಟೀದಾರ್ ಸಮುದಾಯದ ಮೀಸಲಾತಿ ದನಿ ಮತ್ತಿತರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಸಮಚಿತ್ತ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ದಿಟ್ಟ ನಡೆಯನ್ನೇ ರೂಪಿಸಿದ. ಜನರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ. ಅವರ ಕಷ್ಟ ಸುಖ ಕೇಳಿದ. ಅವರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ. ಗೆದ್ದೆತ್ತಿನ ಬಾಲ ಹಿಡಿವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ದಿವ್ಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ನಡೆಯ ನಡುವೆಯೂ!
ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ‘ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಮುಕ್ತ’ ಎನ್ನುವ ಜಾಲಿಮುಳ್ಳುಗಳ ಬೇಲಿಗಳನ್ನೇ ಜಡಿಯಲಾಗಿತ್ತು. ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದ ರಾಹುಲ್, ಬೇಲಿ ಭೇದಿಸಿ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಭರವಸೆಯ ಹಸ್ತ ಬೀಸಿದ. ಭಾಯಿಚಾರಾದ ಗುಲಾಬಿಯನ್ನರಳಿಸುವ ಹಂಬಲವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಿತ್ತಿದ. ಇನ್ನೇನು ಫಸಲು ಕೈಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತು. ಆಗಲೇ ಶಕುನದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ರಾಹುಲ್‌ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಪಶಕುನವನ್ನೇ ನುಡಿಯುತ್ತಿವೆ. ಫಲಿತಾಂಶ ಏನೇ ಬರಲಿ. ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಸೋಲು ಕಂಡರೆ ಅದೊಂದು ವೀರೋಚಿತ ಸೋಲು. ಆದರೆ, ಮುಂಬರುವ ಮಹಾಚುನಾವಣೆಗೆ ಸಜ್ಜಾಗುವ ದೊಡ್ಡ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸುವಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಮರಸ್ಯದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಬಲಪಡಿಸಿದ್ದು ದೊಡ್ಡ ಗೆಲುವೇ.

ರಾಹುಲ್‌ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮುಗ್ಧ. ಅಷ್ಟೇ ಅಗಾಧ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ನೇತಾರ. ಆತನ ಮುಗ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಕಪಟವಿಲ್ಲ. ತೀರ ಮಳ್ಳತನವಿಲ್ಲ. ಮಗುವಿನ ಮನಸಿದೆ. ಮಂದಿರ–ಮಸೀದಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತಾಂಧತೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಪ್ರದೇಶದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಕಾಲದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಮಂದಿರ, ದರ್ಗಾ ಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಗರ್ಭಗುಡಿಗಳಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಮಂಡಿಯೂರಿದ್ದಾನೆ. ಮುಸ್ಲೀಮರ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ದಿವ್ಯ ಮಂತ್ರವೊಂದು ರಿಂಗಣಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಸುಮ್ಮನೇ ಆಲಿಸಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಮೊಹಲ್ಲಾಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದಲಿತರ ಹಟ್ಟಿಗಳಿಗೆ, ಜೋಡಿದಾರ್‌ಗಳ ಸಮುದಾಯಗಳ ಝೋಪಡಿಗಳಿಗೆ ಎಡತಾಕಿದ್ದಾನೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅಸಹಾಯಕ ಎಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಯಾವತ್ತೂ ಭಾವಿಸದ ಮುಸ್ಲೀಮರೂ ಬೇಸರಿಸಿಲ್ಲ. ಏನೇ ಆಗಲಿ ರಾಹುಲ್‌ ಸಾಕಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿದ್ದಾನೆ. ರಾಜಕಾರಣಿಯಾಗಿ ಪಕ್ವಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದೇ ಎಲ್ಲ ಹರಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕನಾಗಬಲ್ಲ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳು ರಾಹುಲ್‌ನಲ್ಲಿವೆ. ತನ್ನೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಒಂದುಮಾಡಿಕೊಂಡು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಬೇಕಿತ್ತಷ್ಟೇ. ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹುರುಪಿನ ಯುವ ನಾಯಕರ ಪಡೆ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅಜ್ಜಿ. ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಈಗೀಗ ಉಳಿದಿತ್ತಾದರೂ ಏನು? ಮುದಿ ನಾಯಕರು, ತರಲೆಗಳು ಮತ್ತು ತಲೆಹಿಡುಕರಿಂದಲೇ ತುಂಬಿಹೋಗಿದ್ದ ಸೊರಗಿದ ಪಕ್ಷವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ. ಅದನ್ನೇ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಪಡಕೊಂಡ ರಾಹುಲ್‌ಗೆ ಒಂದು ಜೀವಂತ ಆಪ್ತ ಪಡೆ, ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಮನಸುಳ್ಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ದಂಡು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಿತ್ತು. ಸಮಾಧಾನದಿಂದಲೇ ಸವಾಲನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಮುಜುಗರ, ಟೀಕೆ, ಅವಮಾನ, ಅಪಹಾಸ್ಯಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಒಳಗೆಲ್ಲೊ ಮಿಸುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾಯಕತ್ವ ಗುಣಕ್ಕೆ ಇದೆಲ್ಲದರಿಂದ ಟಾನಿಕ್‌ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಗುಜರಾತ್‌ ಚುನಾವಣೆ ರಾಹುಲ್‌ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆ ಏನೋ ಹೌದು. EVM ಪ್ರಾಂಜಲವಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ‘ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಮುಕ್ತ’ದ ಮಾತು ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಅಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶವನ್ನಾದರೂ ಈ ಫಲಿತಾಂಶ ಹೊತ್ತು ತರಲಿದೆ. ಪ್ರಚಂಡ ಬಹುಮತದ ಸರ್ಕಾರ ಯಾವ ಪಕ್ಷಕ್ಕೂ ಕಷ್ಟ. ಸರಳ ಬಹುಮತ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ. ಇತರೆ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ, ಅವುಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ಒಂದು ಸರಳ ಬಹುಮತದ ಸರ್ಕಾರ ರೂಪಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಉಭಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುವ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದರೇ?! ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. Absolute majority ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರತ್ವಕ್ಕೆ ಹಾದಿ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ!

‘ನ್ಯೂಟನ್‌’ ಇಂಡಿಯಾದ ವಾಸ್ತವಿಕ ಚಿತ್ರ

2017-09-26T06:16:00.003-07:00

ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸರಿಪಡಿಸುವ ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲಿಂದ ಶುರು ಮಾಡೋದು? ಹೇಗೆ ಶುರು ಮಾಡೋದು? ಉತ್ತರ ತುಂಬ ಸುಲಭ. ಎಲ್ಲಿಂದಾದರೂ ಶುರು ಮಾಡಿ, ಹೇಗಾದರೂ ಶುರು ಮಾಡಿ. ಆದರೆ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತದಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡುವ ಬದ್ಧತೆ ಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾಯಕ ಯಾವುದಾದರೂ ಇರಲಿ. ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ ಬೇಕು. ಜೀವಪರ ನ್ಯಾಯ ಬೇಕು. ನಮ್ಮ ನೆಲೆಯಿಂದಲೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಆರಂಭ ನೀಡಬಹುದಲ್ಲ!
ಒಂದು ಸೇಬು ಹಣ್ಣು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿಸಿದರೆ ಅದು ಕೆಳಕ್ಕೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಮೇಲೆ ಎಸೆದ ಕಲ್ಲು ಗುಂಡು ಕೂಡ ಬೀಳುವುದು ಕೆಳಕ್ಕೇ. ಒಬ್ಬ ಚಹಾ ಮಾರುವವನು ಮತ್ತು ಅಂಬಾನಿಯಂಥ ಕರೋಡಪತಿ ಮೇಲಿನಿಂದ ನೆಗೆದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ಬೀಳುವುದು ಕೇಳಕ್ಕೇ. ಗುರುತ್ವ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಿದ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಸಮಾನತೆ ಸಂದೇಶ ಅದ್ಭುತ! ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಯಾವುದೂ ತಂತಾನೇ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು. ವಿಜ್ಞಾನಿ ಸರ್‌ ಐಸಾಕ್‌ ನ್ಯೂಟನ್‌ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಈ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಾಮಾಜಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೂ ಸಮೀಕರಿಸಿದರೆ ಬದಲಾವಣೆ ಎನ್ನುವುದು ತಂತಾನೇ ಘಟಿಸುವುವಂಥದ್ದಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋ– ಧೋರಣೆ ಎಂಥ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನಾದರೂ ತರಬಲ್ಲುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಕ್ರಿಯೆ ಅಥವಾ ಚಾಲನೆ ಮುಖ್ಯ ಅಷ್ಟೇ. ‘ವಸ್ತುವಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಸ್ಥಿರ ಸ್ಥಿತಿ (state of rest) ಇರುತ್ತದೆ. ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಚೋದನೆ ಅಥವಾ ಬಲಪ್ರಯೋಗ ಇಲ್ಲದೇ ಅದರ ಸ್ಥಾನಪಲ್ಲಟ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ’–ಇದು ನ್ಯೂಟನ್‌ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ವಿವರಣೆ.
ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಡತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅದು ತಂತಾನೇ ಸರಿ ಹೋಗಲಾರದು. ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯಬೇಕೆಂದರ್ಥ. ಕಾರ್ಯೋನ್ಮುಖ ಆಗಬೇಕಾದ್ದು ಯಾರು? ನಾವೇ! ಇದೆಷ್ಟು ಸಿಂಪಲ್‌ ಥಾಟ್...
ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲೂ ದಂಡಕಾರಣ್ಯದ ಆದಿವಾಸಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಸುವುದು ಸವಾಲು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಲೇಬಾರದಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನಕ್ಸಲ್‌ ಹೆಸರಲ್ಲಿ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಸವಾಲನ್ನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ರಾಜಕಾರಣ. ಇಂಥ ರಾಜಕಾರಣ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನೇ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದೆ. ಮತಯಂತ್ರ ಇದರ ಸಹಜ ಬಲಿಪಶು. ಈಗೀಗ ಅದನ್ನು ಆಟಿಕೆ ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಬಳಸಿ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಪವಾಡಗಳನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಮೆರೆದು ಮತಯಂತ್ರವನ್ನು ಕಬಂಧ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲೆಂದೇ ರೂಪುಗೊಂಡ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ಎಂದೇ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡ ಆದಿವಾಸಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಸಲು ನಿಯೋಜನೆಗೊಂಡ ಯುವಕನೊಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಫಿಜಿಕ್ಸ್‌ ಓದುವಿನಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ನ್ಯೂಟನ್‌ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕಿಳಿಸಿ ಬಂದೂಕಿನಿಂದ ಹೆದರಿಸಿ ದೂರವಿಟ್ಟ ಮತದಾರರನ್ನು ಬೂತ್‌ಗೆ ಕರೆತಂದು ಮತ ಹಾಕುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಜೀವ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಇಂಥದೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ.ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೋಚಕ ಪ್ಲಾಟ್‌ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪಾಲಿಟಿಕಲ್‌ ಸಟೈರ್‌ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ‘ನ್ಯೂಟನ್‌’ ಅತ್ಯಂತ ವಾಸ್ತವಿಕ ಚಿತ್ರ.

ಪ್ರಭುತ್ವದ ಹಣಾಹಣಿ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಮೋಜು..

2017-08-12T05:40:00.000-07:00

ಒಂದು ಟಿಪ್ಪಣಿ

ಕರಾವಳಿಯಿಂದ ಖರಾಬು ಸುದ್ದಿಗಳೇ ಭೋರ್ಗರೆಯುತ್ತವೆ. ಧರ್ಮಾಂಧರ ಕೆಸರೆರೆಚಾಟದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ವೈಷಮ್ಯದ ಕೊಲೆಗಳು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯ ಸಾವು ಪ್ರಕರಣ, ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬಾಯಿಂದಲೂ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಉರುಳಿಸುವ ಮಾತು ಹೇಳಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಹತಾಶೆಗಳು.. ಇತ್ಯಾದಿ.
ಭಾಷಾ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತೆ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಹಿಂದಿ ಹೇರ ಹೊರಟ ಕೇಂದ್ರದ ಹುನ್ನಾರಕ್ಕೆ ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆದ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಅದನ್ನು ಚಿತ್‌ ಮಾಡಿದೆ. ನಾಡ ಜನ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ದಿಟ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ನಡೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದೆ. ಹಿಂದೂತ್ವದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವೊಂದು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ತಾವು ಹಿಂದೂ ಅಲ್ಲ, ತಮ್ಮದು ಲಿಂಗಾಯತ ಎನ್ನುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಎದೆತಟ್ಟಿ ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡರು. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧರ್ಮ ಬಯಸಿದವರ ನೆರವಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವ ನಿಲುವು ತಾಳಿತು. ಇದು ದೇಶದ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿದ ಪಕ್ಷವೊಂದರ ಅಜೆಂಡಾಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ್ ಚಾಲೆಂಜ್‌.
ಗುಜರಾತಿನ ಪಳಗಿದ ರಾಜಕಾರಣಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ನಾಯಕಿಯ ಬಲಗೈ ಭಂಟ ರಾಜ್ಯಸಭೆ ಸೇರುವ ಯತ್ನ ಅಕ್ಷರಶಃ ಜಂಗೀ ನಿಕಾಲಿ ಕುಸ್ತಿ ಪಂದ್ಯವಾಯಿತು. ಅದು ಕರ್ನಾಟಕದತನಕ ಸಾಗಿ ಬಂದಿತು. ರೆಸಾರ್ಟ್‌ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಪಟುಗಳ ರಕ್ಷಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಉಸ್ತುವಾರಿ ನಾಡಿನ ಪವರ್‌(ಫುಲ್‌) ಮಿನಿಸ್ಟರ್‌ ಹೆಗಲಿಗೇರಿತು. ಪ್ರತೀಕಾರವಾಗಿ ಸೆಂಟ್ರಲ್‌ ಪವರ್‌ ಆಜ್ಞಾಪಾಲಕರಂತೆ ತನಿಖಾ ದಳ ನಾಡಿನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆ ಮೂಸಿ ಹೋಯಿತು. ಸುರಕ್ಷಿತ ಕಲಿಗಳು ಗುಜರಾತಿನ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು. ಒಂದಷ್ಟು ಹರಾಂಖೋರತನದ ಪ್ರದರ್ಶನವೂ ಆಯಿತು. ಆಯೋಗ ‘ಕೈ’ ಕೈಮೇಲೆತ್ತಿತು. ಮದಗಜಗಳ ಕಾದಾಟದಿಂದ ರಾಜಕೀಯ ಎನ್ನುವುದು ‘ಡಬ್ಲುಡಬ್ಲುಎಫ್‌’ ಆಟದಂತೆ ರೋಚಕವಾಗಿತ್ತು.
ಹಿಂದೂತ್ವ ವಿರೋಧಿ ಈಗ ನಾಡಧೋರಣೆಯಾದಂಥ ವಾತಾವರಣವಿದೆ. ಇದರ ದಿಕ್ಕೆಡಿಸಿ ತನ್ನದೊಂದು ಹವಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿತೋಟ ಲಾಲ್‌ಬಾಗ್‌ಗೆ ಗುಜರಾತಿನ ರಾಜಕೀಯ ಗೂಳಿಯೊಂದು ನುಗ್ಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಹರಕತ್ತುಗಳ ಶುರು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಏಕೈಕ ಆಶಾಕಿರಣ ‘ಆಖರೀ ಗಾಂಧಿ’ ಬೃಹತ್‌ ಸಮಾವೇಶ ಸಾಗಿದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸದ್ಯದ ಕರ್ನಾಟಕ ‘ಅಹಿಂದ ರಾಜಕೀಯ ಕಣ್ಮಣಿ’ 69ನೇ ವಸಂತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಸಂಭ್ರಮ ಚಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಗೆಳೆದಿದೆ.
ಈ ನಡುವೆ ಕಲೆಯ ಕರಾಮತ್ತುಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದುಹೋದ ನಟನೊಬ್ಬ ಕಣಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಹತಾಶರು ರಾಜಕೀಯ ಗಮನ ಬೇರೆಡೆ ತಿರುಗಿಸಲು ರೂಪಿಸಿದ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಲು ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ವಿಷಮಗೊಂಡ ಕರಾವಳಿಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಮುಖ ಕಳಕೊಂಡವರು ಇಂಥ ಗ್ಲ್ಯಾಮರ್‌ ಮುಖದ ಹಿಂದೆ ನಿಲ್ಲುವ ತಂತ್ರ ಹೂಡಿದ್ದಾರೆ. ಎಂದಿನಂತೆ ಕರಾವಳಿಗರಿಂದಲೇ ತುಂಬಿರುವ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳು ತಮಗ್ಹತ್ತಿರದವನ ಬಾಯಿಯಾಗಲಿವೆ. ಒಂದಷ್ಟು ಯುವಕರು ಗ್ಲ್ಯಾಮರ್‌ ಹಿಂದೆ ಬೀಳಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮುಖ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜಕೀಯದ ‘ನೈಟ್‌ ವಾಚಮನ್‌’ (ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ) ತರಹದ ನಮೂನಾವೇ ಇದು ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನ.
ಈ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಸೊರಗಿದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷವೊಂದರ ಏಕೈಕ ಆಶಾಕಿರಣ ’ಅಣ್ಣ’ ಸಿಂಗಪುರ್‌ಗೆ ಕಳ್ಳಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಹಾರಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ. ದೇಶ–ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕೀಯದ ಆರೋಗ್ಯವೂ ಹದಗೆಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸದ್ಯದ ಅಖಾಡದಲ್ಲಿ ಆಟಕ್ಕಿಳಿಯಲು ಪ್ಲೇಸ್‌ಮೆಂಟ್‌ ಇದ್ದೂ ತಾಲೀಮು ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲವೇನೋ.. ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಒಂದಷ್ಟು ತಾಲೀಮು ಮತ್ತು ಸಂಝೋತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ವಾಪಸ್‌ ಆಗಬಹುದೇನೋ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಅಖಾಡ ಕಲಿಗಳ ಫೈಟ್‌ಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ. ರೋಮಾಂಚನದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುಗಳ ಹಣಾಹಣಿ ಒಂದು ಮೋಜಿನಾಟದಂತಾಗಿದೆ. ಅನುಭವಿಸುವ ಎಂದಿನ ಅವಕಾಶ ಪ್ರಜೆಗಳದು.

MOM: ಹುಡುಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಹಿಂಸೆಗೆ ತಾಯಿ ಪ್ರತಿಹಿಂಸೆ, ‘ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಚೋದನೆಗಳ’ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರೋಶ

2017-07-19T00:34:00.002-07:00

ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯ ಮಗಳು ತನ್ನನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ತಾಯಿ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದವಳು. ಅಂಥ ಮಗಳು ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ ತಾಯಿ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳ ಸ್ಪಂದನೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು! ತುಂಬ ಕಾಡಬಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು. ಮನುಷ್ಯ ಹುಟ್ಟು ಅವನ ಒಟ್ಟು ಬದುಕಿನ ಫಿಲಾಸಫಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಹೊಳೆವ ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟನ್ನು ಈ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೆಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.– ಎಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಗಳು ಜೈವಿಕ ಆಧಾರದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ತನಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ, ತನ್ನ ಜೊತೆ ರಕ್ತ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಜೀವಗಳಷ್ಟೇ ಮನುಷ್ಯ ಜೀವ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಈ ಜೀವಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವೇನು? ಒಂದು ಜೀವ ಅಪಾಯಕ್ಕೊಳಗಾದರೆ, ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾದರೆ, ಹಲ್ಲೆಗೊಳಗಾದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವ ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದೇ ನಿಜದ ಮಾನವೀಯತೆ. ಸಹಮಾನವರ ಜೊತೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ, ಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಸ್ಪಂದನೆಯೇ ನಿಜದ ಮಾನವ ಧರ್ಮ.
ದ್ವೇಷ, ಮೋಹ, ಮತ್ಸರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜವೇ. ಆದರೆ ಅವು ವಿಕೃತಿಗಿಳಿದಾಗಲೇ ಸಂಘರ್ಷ. ಅದರಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಅಮಾನವೀಯ ನಡೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಅನಾಹುತಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಮನುಷ್ಯನೊಳಗಣ ಜಗತ್ತು. ಸಂಘರ್ಷ. ಬಾಹ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಚೋದನೆಗಳೇ ಇವಕ್ಕೆ ಮೂಲ.
ರವಿ ಉದ್ಯಾವರ ಎನ್ನುವ ಉದಯೋನ್ಮುಖನ ನಿರ್ದೇಶನದ ಮತ್ತು ಖ್ಯಾತ ನಟಿ ಶ್ರೀದೇವಿ ಅಭಿನಯದ ‘ಮಾಮ್‌’ (MOM) ಚಿತ್ರವನ್ನು ಗೆಳೆಯ ಇಟ್ನಾಳ್‌ ಜೊತೆ ನೋಡಿದೆ. ಚಿತ್ರದ ಕೆಲ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮನುಷ್ಯ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ತಾಕಿದವು. ಚಿತ್ರ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ.
ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣದಂಥ ಎಳೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿರ್ದೇಶಕರು ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಡುತ್ತಾರೆ. ಹಲವು ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಃಕರಣವಿದೆ. ಹದಗೆಡುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾದವಿದೆ, ಆಕ್ರೋಶವಿದೆ. ಮಾನವ ಸಹಜ ಎಡವಟ್ಟುಗಳು ಅತ್ಯಾಚಾರದಂಥ ಪೈಶಾಚಿಕ ಕೃತ್ಯಕ್ಕಿಳಿದಾಗ ಏನು ಮಾಡುವುದು? ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವರು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಉತ್ತರ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿಹಿಂಸೆ! ಇದು ಚಿತ್ರದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮಿತಿ.
ಅಪರಾಧ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ, ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪೊಲೀಸ್‌, ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಏನೋ ಇದೆ. ಅವೆಲ್ಲ ಅಸಹಾಯಕ ಅಥವಾ ಜಡಗೊಂಡು ಸೋತಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಸೇಡಿನ ಮನೋಭಾವಕ್ಕಿಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವ ಸಹಜ ನಡಾವಳಿಯತ್ತಲೇ ನಿರೂಪಣೆ ಜಾರಿದ್ದರಿಂದ ಚಿತ್ರ ಮಾನವೀಯ ಪರಿಶೋಧಕ್ಕಿಂತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈಫಲ್ಯಗಳ ನೆಪವಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇರೆಯದೇ ಹಿಂಸೆಯತ್ತ ಫೋಕಸ್‌ ಮಾಡಿದೆ.
ಮಲತಾಯಿ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಣ್ಣು ಜೀವದ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಸೋಲುತ್ತಾಳೆ. ಹತಾಶಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಡಿದು ಕಾನೂನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಮಗಳ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದಿಷ್ಟೇ ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಮಿಂಚುತ್ತದೆ.
ದೃಶ್ಯ ಸಂಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ, ವಸ್ತುವಿನ ನಿರೂಪಣಾ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಹೊಸತನವಿದೆ. ಆದರೆ ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯ ಕೊಡುವಾಗ ನಿರ್ದೇಶಕ ಮತ್ತದೇ ಪ್ರತೀಕಾರ, ಪ್ರತಿಹಿಂಸೆಯ ಮಾಮೂಲು ಜಾಡಿಗೆ ಸರಿದಿದ್ದಾರೆ.
ಅತ್ಯಂತ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯ ಧಾಟಿಯ ದೇಶಭಕ್ತಿ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರದಂಥ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಪರಸಂಸ್ಕೃತಿಯಂಥ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಚೋದನೆಗಳೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಜಾಣ್ಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರೋಪಿಸುವುದು ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯೇ? ಚಿತ್ರದ ಕೇಂದ್ರ ವಸ್ತು ಅತ್ಯಾಚಾರ ಕೃತ್ಯ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಚೋದನೆ ಅಥವಾ ಕಾರಣವಾಗುವುದು ‘ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ಸ್‌ ಡೇ’ ಪಾರ್ಟಿ! ‘ವೆಸ್ಟರ್ನ್‌ ಕಲ್ಚರ್‌’ ಎನ್ನುವರ್ಥದಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿಸುವ ಲವ್‌, ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆ! ತಿರಸ್ಕೃತಗೊಂಡ ಪರಿಣಾಮ ಹಿಂಸೆ. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಪ್ರತಿ ಹಿಂಸೆ. ಇದಷ್ಟೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರ ಎಂದುಕೊಂಡ ನಿರ್ದೇಶಕ ಮನುಷ್ಯನ ರಾಗ ದ್ವೇಷಗಳು, ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಚೋದನೆಗಳಂಥ ಮಾನವೀಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳಿಂದ ಹೊರಗೇ ನಿಂತು ಯೋಚಿಸಿದಂತಿದೆ.
ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿ(ಆರ್ಯಾ)ಯನ್ನು ಕೆಣಕುವ ಮೋಹಿತ ಎನ್ನುವ ಹುಡುಗ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಸೋಲನ್ನು ‘ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌’ ಎನ್ನುವ ಗೆಳೆಯನೊಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸಾಥೀ ಡ್ರಗಿಸ್ಟ್‌ ಜಗನ್‌. ‘ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌’ ಹೆಸರಿನ ಧ್ವನಿ, ಡ್ರಗಿಸ್ಟ್‌.. ಇದೆಲ್ಲ ಏನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ?
ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೊಳಗಾದ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಇವರೆಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯನ್ನೇ ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ವಾಚ್‌ಮನ್‌ ನೆರವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಆ ಪ್ರೇಮಿ ಸಾಗುವ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನೇ ಎಲ್ಲರೊಟ್ಟಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅತ್ಯಾಚರ ನಡೆಸಿ ಚರಂಡಿಗೆಸೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅತ್ಯಾಚಾರಿಗಳ ಪೈಕಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌, ವಾಚಮನ್‌ ಮತ್ತು ಜಗನ್‌ರನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕರು ಡಿಕೆ ಎನ್ನುವ ದೇಸಿ ಡಿಟೆಕ್ಟಿವ್‌ ಒಬ್ಬನ ನೆರವಿನಿಂದ ಹುಡುಗಿ ತಾಯಿಯ (ದೇವಿಕಾ) ಆಕ್ರೋಶ ಮುಂದುಮಾಡಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಾಚಮನ್‌ ಮೇಲೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರ್ಯಳ ತಾಯಿ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಮಂಗಳಮುಖಿಯರ ನೆರವು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಅವರಿಗೆ ಸುಪಾರಿ ಕೊಡುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕರು ಸಂಯೋಜಿಸಿದ ರೀತಿ ಅವರ ಅಂತರಂಗದ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಎಲ್ಲ ತಾಯಂದಿರು ತಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಚೋದನೆಗೊಳಗಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮತ್ತವರ ಮೇಲೆ ನಡೆವ ಹಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಚಂಡಿ, ದುರ್ಗೆಯ ಅವತಾರ ತಾಳಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ದೇವಿಕಾ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಂಗಳಮುಖಿಯರನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಪ್ಯಾನ್‌ ಆಗುತ್ತಾ ಆಕಾಶದಿಂದಲೇ ಭಾರಿ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಇಳಿಬಿಟ್ಟಂತೆನಿಸುವ ಅರಿಷಿಣ ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮ ಬಣ್ಣದ ಅಸಂಖ್ಯ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ರಣೋತ್ಸಾಹದ ಮೂಡ್‌ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ರೆಹಮಾನ್‌ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತ. ಇದರ ನಡುವಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಂಗಳಮುಖಿಯರು ಎದ್ದು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಕೊಲೆಗೆ ಸುಪಾರಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಾಚಮನ್‌ ಕುಡಿತದಂಥ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಚೋದನೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಂಗಳಮುಖಿಯರು ಆತನ ರಾಸಲೀಲೆಯತ್ತ ಸೆಳೆದು ಮರ್ಮಾಂಗವನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸಿಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಈತನಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮೌನ ಅಥವಾ ನ್ಯೂಟ್ರಲ್‌ ಮನೋಭಾವನೆಯನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಅಣಿಗೊಳಿಸುವ ಚಿತ್ರಣ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಯತ್ನವಿದು.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಅವಾಂತರಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣಕರ್ತ ಅತ್ಯಾಚಾರಿ ಮೋಹಿತ್‌ನನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ಬರಿ ಜೈಲಿಗಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಮೋಹಿತ ಅಮಾಯಕ. ಆತನ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆ ಸಹಜ. ಅವನು ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಹುಡುಗ. ಆದರೆ ಆತನ ಸುತ್ತ ಇರುವವರು ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌, ಡ್ರಗಿಸ್ಟ್‌ ಜಗನ್‌ನಂಥ ಲಂಪಟರು. ಇವರೆಲ್ಲ ಸೇರುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ಸ್‌ ಡೇ ಪಾರ್ಟಿಯಂಥವು ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಚೋದನಾ ಎಲಿಮೆಂಟ್‌ಗಳು. ಮೋಹಿತ ಇಂಥವುಗಳ ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾದವ. ಸಹವಾಸ ದೋಷದಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವ ಅಷ್ಟೇ. ವಿಚಾರಣೆ, ಕೌನ್ಸಿಲಿಂಗ್‌ ಮೂಲಕ ಅವನ ಸರಿ ದಾರಿಗೆ ತರಬಹುದು ಎಂದರ್ಥವೋ... ಹೇಯ ಕೃತ್ಯದ ಮೂಲ ಪುರುಷ ಮೋಹಿತ. ಮಾಡಿದ್ದು ಅತ್ಯಾಚಾರದಂಥ ಪರಮ ತಪ್ಪು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಜುಜುಬಿ ತಪ್ಪು ಅಂದುಕೊಂಡರಾ ನಿರ್ದೇಶಕರು!
ಮನುಷ್ಯನೊಳಗಿನ ರಾಗ ದ್ವೇಷಗಳು ಪೈಶಾಚಿಕ ಸ್ವರೂಪ ಪಡಕೊಂಡರೆ ನಡೆಯುವ ಅನಾಹುತಗಳು ಇಡೀ ಮನುಷ್ಯ ಕುಲ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸುವಂತಾಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ಎಚ್ಚರ ಮುಖ್ಯ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರದ ಉದ್ದೇಶ ಪರಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ಸ್‌ ಡೇ, ಡ್ರಗ್ಸ್‌ ಮತ್ತಿತರ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಚೋದನೆಗಳನ್ನು ದೂಷಿಸಿ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ನಡೆಸಿದವರ ಸಂಹರಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀಕಾರದ ತೋರುಬೆರಳನ್ನು ಇನ್ನೆತ್ತಲೋ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಾಹ್ಯವನ್ನಷ್ಟೇ ದೂಷಿಸುವ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಧ್ವನಿಯೇ ಇಡೀ ಚಿತ್ರದ ಜೀವಾಳವಾಗಿದ್ದು ಅತ್ಯಾಚಾರದಷ್ಟೇ ಅಮಾನುಷ.
ತುಂಬ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಟನೆಗೆ ಮರಳಿದ ಶ್ರೀದೇವಿ ಅಭಿನಯ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. ನವಾಜುದ್ದೀನ್‌ ಸಿದ್ದಿಕಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಅದ್ಭುತ.

ವಿಪರೀತ ದೇಶಭಕ್ತಿ, ಧರ್ಮಮೋಹ ಅಟ್ಟಹಾಸದ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಿಜಿಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಂಗೋತ್ಸವ 2017

2017-06-05T05:46:00.002-07:00

ಇಂಡಿಯನ್‌ ಥಿಯೇಟರ್‌ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಿಜಿಕೆ (ಸಿ.ಜಿ. ಕೃಷ್ಣಸ್ವಾಮಿ) ಅವರದು ದೊಡ್ಡ ಹೆಸರು. ರಂಗ ಕಾಣ್ಕೆಯೂ ಮಹತ್ವದ್ದು. ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಬದ್ಧತೆಗಳಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ವೈಚಾರಿಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಿ ಆಮೂಲಕ ರಂಗಕ್ಕೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ನೆಲೆಗಟ್ಟನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿನ ಅವರ ಪಾತ್ರ ಹಿರಿದು. ಬರಿಯ ಮನರಂಜನಾ ಮಾಧ್ಯವನ್ನಾಗಿ ರಂಗವನ್ನು ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಜಿಕೆ ಹೊಸ ಆಶಯಗಳು ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಹರಿತವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟವರು. ಬಹು ಹಿಂದೆಯೇ ‘ಇಪ್ಟಾ’ದಂಥ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆ ಕೇವಲ ನೌಟಂಕಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಬಿಡಬಹುದಾಗಿದ್ದ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಮೌಲಿಕತೆಯನ್ನು ಎಡಪಂಥೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಸಿಜಿಕೆ ರಂಗ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವರು. ಬಲಪಂಥೀಯ ನಡೆಯತ್ತ ವಾಲಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಜೀವಪರ ನಿಲುವಿಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತು ಗಾಂಧಿ ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ ‘ದಂಡೆ’ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ‘ಅಂಬೇಡ್ಕರ್‌’ ಮತ್ತಿತರ ಮಹತ್ವದ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ರಂಗಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ್ದಿದೆ.

ಬಹುವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ‘ಬೆಲ್ಚಿ’,‘ಒಡಲಾಳ’ದಂಥ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ರಂಗದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದು ಸಿಜಿಕೆ. ಅವರ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದವರಲ್ಲಿ ಸಂವೇದನೆಯ ಹಾದಿ ತುಳಿದವರೆಷ್ಟೋ, ವಿಮುಖರಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಪರ ಸೋಗುಡುತ್ತಿರುವವರೆಷ್ಟೊ.. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ರಂಗದತ್ತ ಸೆಳೆದ ಅವರ ಪರಿಯೇ ಅನನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅಂಥ ಮಹಾ ರಂಗಚೇತನದ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥ ಅವರದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಂಗೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಅವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದಾದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ. ಅವರ ‘ರಂಗನಿರಂತರ’ ಸಂಸ್ಥೆಯಡಿ ಶಶಿಧರ ಅಡಪ, ಅಪ್ಪಯ್ಯ, ಸರ್ವೇಶ, ಗೋವಿಂದ ಸ್ವಾಮಿ, ರಷ್ಮಿ, ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಬೆಳ್ತೂರ್‌, ಜಿಪಿಒ ಚಂದ್ರು, ಎಂ. ರವಿ, ಶಶಿಕಾಂತ ಯಡಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತಿತರರು ಸೇರಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸಿಜಿಕೆ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಂಗೋತ್ಸವ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪರ, ವಿರೋಧದ ಟೀಕೆಗಳ ನಡುವೆ ಸೃಜನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ.
ಈ ಸಲದ ರಂಗೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ (ಡಾ. ವಿಜಯಾ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ) ಪ್ರಯೋಗಗೊಂಡ ನಾಟಕಗಳು ಭಿನ್ನ ಎನಿಸಿದರೂ ಕೆಲವು ಮತ್ತದೇ ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತದ ಗುಂಗಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಂತೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಏಕದಶಾನನ, ವಾಲಿವಧೆ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ವಾರ್‌ ಮಷೀನ್‌ ನಾಟಕಗಳ ವಸ್ತು ಹೆಚ್ಚೂ ಕಮ್ಮಿ ಎರಡು ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ್ದವು. ಭಾಷಾ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಲೆಯಾಳಿಯ ‘ಚಿಲ್ಲರೆ ಸಮರಂ’ ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯ ‘ವೆಲ್‌ಕಂ ಜಿಂದಗೀ’ ಮತ್ತು ‘ದೋಹರಿ ಜಿಂದಗೀ’ ನಾಟಕಗಳು ಮಧ್ಯಮವರ್ಗವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿ ಗಮನ ಸೆಳೆದವು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ–ವಾರ್‌ ಮಶೀನ್‌ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯಿಂದ ಮಹಾಭಾರತ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಸಂವಾದಿಯಾಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿತು. ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಿಂಸೆ, ಅದು ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೂ ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಪರಿ, ತಮ್ಮದೇ ಕುಡಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕುವ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ಕೃತ್ಯದ ರಕ್ಕಸೀ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತ ಹಿಂಸೆ ಎನ್ನುವುದು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಕಾಲ, ದೇಶ ಮತ್ತು ಗಡಿಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು. ದೃಶ್ಯಸಂಯೋಜನಾ ಕೌಶಲ, ಇಂಟರ್‌ಪ್ರಿಟೇಷನ್‌ನಿಂದ ಬಹುಕಾಲ ನೆನಪಲ್ಲುಳಿಯುವಂತೆ ಪ್ರಯೋಗ ಮೂಡಿಬಂದಿತು.
ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ’ ಮಹಾಕಾವ್ಯವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ‘ವಾಲಿವಧೆ’ ಪ್ರಯೋಗ ಕೃತಿಯ ಆಶಯದಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೇ ನಿಂತಂತೆನಿಸಿತು. ಪಾಪ್ಯುಲಿಸ್ಟಿಕ್‌ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಎರಡು ವಾನರ ಪಾತ್ರಗಳಾದ ವಾಲಿ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವ ಎನ್ನುವ ಅಣ್ಣ–ತಮ್ಮರ ಕಲಹವನ್ನು ಮ್ಯಾಜಿಕಲ್‌ ರಿಯಲಿಸಂ ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಕರುಣಾ ರಸ ಉಕ್ಕಿಸುವ ಏಕಮಾತ್ರ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದಂತಿತ್ತು. ಪರಿಣಾಮದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ನ್ಯಾಯದ ಬಾಣ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ವಾಲಿಯನ್ನು ಹೆಣವಾಗಿಸಿದ್ದರ ನ್ಯಾಯಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೇ ನುಂಗಿ ಹಾಕಿತು. ದೃಶ್ಯ ಸಂಯೋಜನೆ, ಬೆಳಕಿನ ಮಾಯಾಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಸ್ತುವಿನ ಅಸಲಿ ಬೆಳಕು ಮಾಯವಾಗಿ ಹಿಂಸೆಯೇ ವಿಜೃಂಭಿಸಿ ಬರಿಯ ಆತ್ಮಮರುಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಷ್ಟೇ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.
ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭದ ತಳಮಳ, ತಲ್ಲಣಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಹರಿಸದ ಇಂಥ ಎರಡು ಮೂರು ನಾಟಕಗಳು ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳ ಆಶ್ರಯ ಹೋಗಿ ಅಭಿಜಾತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಸೂಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಸಿಜಿಕೆ ಸಮಕಾಲೀನ ತವಕ, ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ರಂಗದ ಮೇಲೆ ತರುವುದನ್ನೇ ತಮ್ಮ ರಂಗಪ್ರಜ್ಞೆಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಕಾಡಿತು.
‘ಚಿಲ್ಲರೆ ಸಮರಂ’ ಮಲೆಯಾಳಿ ನಾಟಕ ವರ್ತಮಾನದ ಆರ್ಥಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತ ಬಂಡವಾಳಷಾಹಿಗಳ ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಚಕಿತಗೊಳಿಸಿತು. ಸರಳ ದೃಶ್ಯ ಸಂಯೋಜನೆಗಳು, ನಟರ ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ವಸ್ತುವನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಿತು.
ತಂದೆ–ಮಗನ ಅಂತಃಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕೌಟುಂಬಿಕ ನಾಜೂಕು ನಡೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ‘ವೆಲ್‌ಕಂ ಜಿಂದಗೀ’ ಹಿಂದೀ ನಾಟಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳ ಹಸಿಗೊಳಿಸಿತು. ತನ್ನದೇ ಕನಸಿನ ಹಿಂದೆ ಎಡತಾಕುವ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಗ, ಆತನೊಳಿತಿಗೆ ಒಳಗೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತಳಮಳಿಸುವ ತಂದೆ, ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಜೀವ ಸೇತುವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ ಭೂಮಿಕೆ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಹೆಣ್ಣು ಈ ಮೂರೂ ಪಾತ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತಃಸಂಬಂಧವನ್ನು ನವಿರಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ನಾಟಕ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬೋರು ಹೊಡೆಸಿದರೂ ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮನ ಕಲಕಿತು. ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ನಟನೆಯ ಕೆಲ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇಂಥ ರಿಯಲಿಸ್ಟಿಕ್‌ ನಾಟಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ನಿರ್ದೇಶಕನಿಗೊಂದು ಸಲಾಂ.
ಜೊತೆಗೆ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು, ಬೀದಿ ನಾಟಕಗಳು, ರಂಗಗೌರವ ಮತ್ತು ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ವಿಶೇಷ ರಂಗಾನುಭವ ನೀಡಿದವು.ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣದ ಭಾಗವಾಗಿ ರವೀಂದ್ರ ಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಗಲಿದ ರಂಗಕರ್ಮಿಗಳ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳ ಮುಂದೆ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಗಳ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ನೆನಪಿಸುವಂಥ ವಿನ್ಯಾಸ ರೂಪಿಸಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಸಿಜಿಕೆ ಮತ್ತಿತರರ ಅಣಕದಂಥ ಪ್ರಯೋಗ ನೀಡಿದ್ದು ಕೊಂಚ ಅತಿ ಎನಿಸಿತು.
ಸಂಸ ಬಯಲು ರಂಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಉತ್ಸವದ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಯೋಗ ‘ದೋಹರಿ ಜಿಂದಗೀ’ ಹೊಸ ಮತ್ತು ದಿಟ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನ. ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಸಲಿಂಗ ಸಂಬಂಧದ ವಸ್ತುವನ್ನು ರಾಜಸ್ಥಾನೀ ಜನಪದ ಕಥೆಯನ್ನಾಧರಿಸಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದು ಬೋಲ್ಡ್‌ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಪ್ರಯೋಗ. ಅರೆನಗ್ನವಾಗಿ ಬೆನ್ನು ಮತ್ತು ಮೊಲೆತೊಟ್ಟುಗಳು ಕಾಣುವ ಹಾಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮತ್ತು ಗಂಡು–ಹೆಣ್ಣು ಸಂಭೋಗ, ಹಸ್ತಮೈಥುನ ನಡೆಸುವಂಥ ಭ್ರಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ದೃಶ್ಯ ಸಂಯೋಜನೆಗಳು ವಿಕೃತಿ ಎನಿಸದಂತೆ ಕಲಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದವು. ನಾಟಕದ ವಸ್ತು ಬಯಸುವ ಈ ದೃಶ್ಯಗಳು ಒಟ್ಟು ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ಲೀಲದಂತೇನಿಸದೇ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಪೂರಕ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯದಂತೆ ಧ್ವನಿಸಿದವು. ಬೋಲ್ಡ್‌ ವಸ್ತುವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದ ಎರಡು ಹೆಣ್ಣು ಪಾತ್ರಗಳ ಕಲಾವಿದರ ದಿಟ್ಟತನಕ್ಕೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತ. ಪ್ರಯೋಗ ತಾರಕಕ್ಕೇರುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಕಡೆಯ ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ ನಾಟಕ ಮೊಟಕುಗೊಂಡಿದ್ದು ನಿರಾಶೆ ಮೂಡಿಸಿತು. ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಹೊಸದೇ ಎನ್ನಿಸುವ ಲೆಸ್ಬಿಯನಿಸಂ ವಸ್ತು ಮತ್ತು ಅಭಿನೇತ್ರಿಯರ ಬೋಲ್ಡ್‌ ಅಭಿನಯದ ‘ದೋಹರಿ ಜಿಂದಗೀ’ ಮುಂಚೆಯೇ ತೀವ್ರ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿತ್ತು. ವಿಶಿಷ್ಟ ರಂಗವಿನ್ಯಾಸ, ವಿನೂತನ ನಿರೂಪಣಾ ಶೈಲಿಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ಬೋಲ್ಡ್‌ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಂದ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿತು. ಇಂಥ ಭಿನ್ನ ರಂಗಾನುಭವ ನೀಡಿದ ರಂಗೋತ್ಸವ ಸಂಘಟನೆಗೊಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್‌.
ದೇಶವಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭುಗಿಲೆದ್ದ ವಿಪರೀತ ದೇಶಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಬಣಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಪರೀತ ಧರ್ಮ ಮೋಹದಂಥ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಕ್ತ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಿಷಮ ಗಾಳಿಯೇ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ. ಅಮೆರಿಕ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಒಂದು ದಂಧೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ರಂಗಭೂಮಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳವಳಿಗಳು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿರುವ ತುರ್ತು ಇದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಜಿಕೆಯವರಂಥ ಸಾಮಾಜಿಕ/ರಾಜಕೀಯ ಬದ್ಧತೆಯ ರಂಗ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಕಳೆಕಟ್ಟಬೇಕಿದೆ. ಮುಂದಿನ ರಂಗೋತ್ಸವ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಜಿಕೆ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ.

Pics: Thai Lokesh

ಮಹಿಳೆ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ನಾಡ ಕಾಳಜಿ

2017-02-06T13:08:00.001-08:00

ತುಂಬ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ದುರಂತವಿದು. ನಾನಾಗ ಕಾಲೇಜು ಸೇರುವ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗ. ಅವತ್ತೊಂದಿನ ಸರಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳ ನರಳಾಟ. ಅಳು. ನೋಡಿದರೆ ತುಂಬು ಗರ್ಭಿಣಿ ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು. ದವಾಖಾನೆಗೆ ಸಾಗಿಸಲು ಪರದಾಟ ನಡೆದಿತ್ತು.
ಅಂಬ್ಯುಲೆನ್ಸ್‌! ಅಯ್ಯೋ.. ಬಿಡಿ. ಆಟೊ, ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಗಳು ಅಲ್ಲಿನ್ನೂ ಬಂದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸರಿಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಹಮಾಲರ ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಾವೇ ಎತ್ತುಗಳಂತೆ ದರ ದರನೆ ಎಳೆದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ತಲುಪಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದು ಸರ್ಕಾರಿ ದವಾಖಾನೆ! ಊರಿಗದೊಂದೇ ದೊಡ್ಡ ದವಾಖಾನೆ.
ತಗ್ಗು, ದಿಣ್ಣೆಯ ಅದ್ವಾನ ರಸ್ತೆ, ಪವರ್ ಬೇರೆ ಕಟ್‌ ಆಗಿತ್ತು. ಮಂದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ತಲುಪಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ನರ್ಸ್, ಕಂಪೌಂಡರ್. ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ ಹೆರಿಗೆ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಖಾಲಿ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಜವಾಬು. ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿಗೆ ಅಂತ ಒಂದು ಬೆಡ್‌ ಇರುತ್ತಲ್ಲ ಅದು ಖಾಲಿ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ‘ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಾರ’ ಪರ್ಮಿಶನ್‌ ಬೇಕು. ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಾರು ಅಂದರೆ ಡಾಕ್ಟರಮ್ಮ.
ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಆವರಣದಲ್ಲೇ ಆಕೆಗೊಂದು ಸರ್ಕಾರಿ ಮನೆ. ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದರೆ ಸದ್ದೇ ಇಲ್ಲ! ಒಂದೇ ಸಮ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದಾಗ ಗಡಸು ದನಿಯೊಂದು ಕಿಟಕಿ ಬಳಿ ಬಂದು ‘ಯಾಕೆ ದನಕ್ಕೆ ಬಡಿದಹಾಗೆ ಬಾಗಿಲು ಬಡೀತಿದೀರಿ ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಾರು ಊರಲ್ಲಿಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವುದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಮತ್ತೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಜೋರು ಏಟುಗಳು ಬೀಳಲಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ‘ನೀವು ಮನುಷ್ಯರಾ ಪಶುಗಳಾ. ಡಾಕ್ಟರಿಗೂ ನಿದ್ದೆ, ಸುಸ್ತು ಅನ್ನೋದು ಇರತ್ತೆ. ಅವರೂ ಮನುಷ್ಯರೇ. ಹೀಗೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕೊ ಆಗೆಲ್ಲ ಬಂದು ತೊಂದರೆ ಕೊಡಬಾರದು’ ಎಂದಿತು ಹೆಣ್ದನಿ. ಅದು ಡಾಕ್ಟರಮ್ಮ!
‘ಬಾಯಾರ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಿ ಹೊಟ್ಲೆ ಅದಾಳರಿ. ಒಂದ ಸವನ ಭಾಳ ತ್ರಾಸ ಮಾಡ್ಕೊಳಾಕಹತ್ಯಾಳ್ರಿ. ಅದಕ್ಕ ತಗೊಂಡು ಬಂದೀವ್ರಿ. ಜರಾ ನೋಡ್ರಿ ಬಾಯಾರ ನಿಮ್ಮಕಾಲ್‌ ಮುಗಿತೀನಿ’ ಎಂದು ಗರ್ಭಿಣಿ ಮಹಿಳೆಯ ಮನೆಯವರು ಅಂಗಲಾಚಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ‘ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬರ್ರಿ. ಈಕೆಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೂ ತ್ರಾಸ ಆಗ್ತದ. ಇದೆಲ್ಲ ಕಾಮನ್‌. ಏನಾಗಲ್ಲ ಮುಂಜಾನೆ ಬರ್ರಿ. ನನಗ ದಣಿವಾಗೇದ. ನಾ ಮಲಕೋಬೇಕು, ಸುಮ್ನ ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್‌ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಹೋಗಿ’ ಎಂದು ಆಕಳಿಸುತ್ತ ನಡೆದೇ ಬಿಟ್ಟಳು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಾಗಿಲು ಜೋರು ಬಡಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಗರ್ಭಿಣಿ ಚೀರಾಟ, ನರಳಾಟ ಎತ್ತಿನ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದೇ ಇತ್ತು. ‘ಬಾಯಾರ ಕಾಲ್‌ ಬೀಳ್ತನ್ರಿ ಬರ್ರಿ. ಏನಾರ ಒಂದೀಟ ನೋಡ್ರಿ. ಡಾಕ್ಟರ್‌ ಬಾಯಾರ ನೀವು ದೇವರಿದ್ಹಂಗ. ಕೈಮುಗಿತೀನಿ. ಅಕೀ ತ್ರಾಸು ನೋಡಾಕ ಆಗವಲ್ದು. ಪ್ಲೀಸ್ ಬರ್ರಿ...’ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ತನಕ ಹಲವರು ಹಲವು ರೀತಿ ಅಂಗಲಾಚಿದ್ದಾಯ್ತು. ಆ ಡಾಕ್ಟರಮ್ಮನ ಕನಿಷ್ಠ ಕರ್ತವ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಜಾಗೃತವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ತುಂಬು ಗರ್ಭಿಣಿಯ ನೋವಿನ ಆಕ್ರಂದನ ಲೇಡಿ ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗೆ ತಾಕಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೇ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್‌. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಗರ್ಭಿಣಿಯ ನರಳಾಟ, ಚೀರಾಟ, ಒದ್ದಾಟ... ಅತ್ತು, ಗೋಗರೆದು, ಒದ್ದಾಡಿ, ನರಳಾಡಿ ಸುಸ್ತಾದಂತಿದ್ದ ಆ ಗರ್ಭಿಣಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದೊಡನೆ ಕ್ಷಣ ಹೊತ್ತು ಸುಮ್ಮನಾದಳು. ಮತ್ತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒದ್ದಾಡಿದಳು. ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರಕ್ತ, ನೀರಿನಂಥ ಹಸಿ, ಹಸಿ... ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಂತಿದ್ದ ಮಗು ಹೊರ ಬರಲು ಒದ್ದಾಡಿರಬೇಕು. ಆಕೆಯ ತಾಯಿ ಮತ್ತಿತರ ಹೆಂಗಸರು ಏನೋ ಕಸರತ್ತು ಮಾಡಿ ಮಗುವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದರು. ಮೇಲು, ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿದರು. ಕಿವಿಯೂದಿದರು. ಬಾಯಿಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಊದಿದರು. ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿದರು. ಹ್ಞೂಂ ಹ್ಞೂಂ ಮಿಸುಕಾಡಲಿಲ್ಲ...
ಆ ಮುದ್ದಾದ ನವಜಾತ ಶಿಶುವಿನ ಕಳೆಬರವನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಫಜರ್‌ ನಮಾಜಿನ ನಂತರ ದಫನ್‌ ಮಾಡಲು ಖಬರಸ್ಥಾನಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಖಬರಸ್ಥಾನ್‌ ನೋಡಿದ್ದು ಅದೇ ಮೊದಲು. ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಟ್ಟ ಬೊಗಸೆ ತುಂಬುವಷ್ಟಿದ್ದ ಎಳೆಗೂಸಿನ ಕಳೆಬರ ಈಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ. ಹೇಗೆ ದಫನ್ ಮಾಡಲಿ ... ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಆ ತಾಯಿ ಗರ್ಭಕೋಶ ಸಂಬಂಧಿ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದಲೇ ಸತ್ತು ಹೋದಳು.
#
ಒಸ್ಕೊ: ನನ್ನ ತಂಗಿ ಮಗ ಆಹಿಲ್‌ ಖಾನ್ ಒಂದಿನ (Jan 20, 2017) ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಗಂಟೆಗೆ ಕಿವಿ ನೋವಿನಿಂದ ತುಂಬ ಹೊತ್ತು ಒದ್ದಾಡಿದ. ಏನು ಮಾಡಿದರು ಅವನಿಗೆ ಆ ನೋವು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ತಂದೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಸಮಯ ರಾತ್ರಿ ಎರಡೂವರೆ ಆಗಿತ್ತು. ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದರು. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ಹಾಜರ್. ಹೊರಗೆ ದಟ್ಟ ಮಂಜು. ಮೈಕೊರೆವ ನಾರ್ವೆ ಚಳಿ. ಮೈನಸ್‌ ಡಿಗ್ರಿ! ಕಾರಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಹೊರಟೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರ್ವೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲ ನನ್ನೊಳಗೆ! ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ನಾಡಿನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಅವಸ್ಥೆ ತಟ್ಟನೆ ನೆನಪಾಯಿತು. ಕೊರೆವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮೈ ನಡುಗಿತು. ಆಗ ತೀವ್ರ ಕಾಡಿದ್ದು ಈ ದಿಲ್ ಫೈಲ್ ಸ್ಟೋರಿ. ಯಾರು, ಎಲ್ಲಿ, ಎತ್ತ, ಏನು, ಯಾವಾಗ,,, ಇದರಾಚೆಗೂ ಯಾವ ಡೇಟ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲೂ ವರ್ತಮಾನದ ವರದಿಯಂತೆ ನನ್ನೊಳಗಿದು ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ದೃಶ್ಯಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೊಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾದರಿ ‘ಪೂರ್ವೋತ್ತರ ರಂಗೋತ್ಸವ’

2016-12-17T03:55:00.001-08:00

ಬರಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಶಬ್ದ ಸೊಕ್ಕಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಂದ ಸೊರಗುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿ ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ‘ಪೂರ್ವೋತ್ತರ’ ರಂಗೋತ್ಸವದ ನಾಟಕಗಳ ಪ್ರಸ್ತುತಿ ಇತ್ತು. ರಂಗಭೂಮಿ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮ. ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ದೃಶ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ವಸ್ತುವಿನ ಸಂವೇದನೆಗಳನ್ನು ರಂಗದ ಮೇಲೆ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ ವಿಶಿಷ್ಠ ಕಲಾಪ್ರಕಾರ. ಬಳಸಿದ ಪರಿಕರಗಳು, ಕಲಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಸಬುದಾರಿಕೆ ಏನೇ ಇರಲಿ. ನಾಟಕವೊಂದು ರಂಗಮುಖೇನ ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ರಂಗೋತ್ಸವ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು. ಬರಿಯ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು, ಅದದೇ ರಂಗ ಸಂಗೀತದ ಸೋಗಲಾಡಿತನಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ದೃಶ್ಯದ ಅನನ್ಯ ಸ್ಪರ್ಶಾನುಭವ ನೀಡಿತು.

‘ಲೈಫ್‌ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್‌’
ರಚನೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ದೇಶನ: ಅಸೀಮ ಕುಮಾರ್‌ ನಾಥ್‌
ತಂಡ: ಸರ್ಸಾ. ಅಸ್ಸಾಂ
ಭಾಷೆ: ಅಸ್ಸಾಮಿ
ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತುಂಬ ಸೆಳೆದ ನಾಟಕ ‘ಲೈಫ್‌ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್‌’. ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸ್ಮಶಾನ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಚಿತ್ರಣ ಇಡೀ ನಾಟಕದ ಜೀವಾಳ. ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮ, ಕಾಮ ಮತ್ತಿತರ ಅಭಿಲಾಷೆಗಳಿಂದ ಒಳಗೇ ನಡೆಯುವ ಅಂತಃಯುದ್ಧದ ಚಿತ್ರಣ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿದ್ದವು. ಭಿನ್ನ ಲೈಟಿಂಗ್‌ವಿನ್ಯಾಸ, ಪರಿಕರಗಳ ಜತೆ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೊ ಅಷ್ಟು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿ ನಾಟಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಬಗೆ ನಿಬ್ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವಂತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲ ಇಂಥ ವಿಶೇಷ ಅನುಭವ.
ಜಿಬಿನ್‌, ಕೌಶಿಕ್‌, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಾಮಿಕ ಎನ್ನುವ ಗೆಳೆಯರ ನಡುವಿನ ಅಂತಃಸಂಬಂಧ, ಅಂತಃಬದುಕಿನ ಸುತ್ತ ಈ ನಾಟಕ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಜಿಬಿನ್‌ ಸಹಜತೆಗೆ ತುಡಿಯುತ್ತ ಇರುವಂತೆಯೇ ಅವನ ಸುತ್ತಲಿನದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಸಂಕೀರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನೊಳಗಿನ ಹಿಂಸೆಯೆಲ್ಲ ರಂಗದ ಮೇಲೆ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಸುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಇರುವ ಮತ್ತು ತನ್ನದೇ ಎಲ್ಲವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸಮಾಜ ಬದುಕಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೇ ಸಂಕೀರ್ಣ. ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳು, ಫಿಲಾಸಫಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮನುಷ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬದುಕುತ್ತಿರುವುದು ಅವನೇ. ಎಲ್ಲದರೊಳಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನೇ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವಂಥದು. ತನ್ನದೇ ಸೃಷ್ಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದ ಅಥವಾ ಅನುಸಂಧಾನ ನಡೆಸುವಂಥದು. ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಹೋದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಅಸಾಧ್ಯ ಒಳಸುಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಒಳಸಂಕಟಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ನರಳುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿ ಮನುಷ್ಯನ ಚಿತ್ತಭಿತ್ತಿ.
ಬದುಕಿನ ರಹಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ನಿಸರ್ಗದ ರಹಸ್ಯಗಳು ಬೇರೇನಲ್ಲ. ಅವು ಅಂತಃಸಂಬಂಧಿ. ಅಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಲಾಗದು. ಅದೊಂದು ನಿರಂತರ ಪಯಣ. ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದು, ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಅನುಭವ ಅಷ್ಟೇ. ಅದರಾಚೆಗೂ ಬದುಕಿನ ಹರವಿದೆ, ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ. ಇನ್ನೂ ಅದೆಷ್ಟೊ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ದೂರವೇ ಇದ್ದಾನೆ. ತನ್ನ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದಕ್ಕಿದ್ದಿಷ್ಟೇ ಇರಬಹುದು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಅವನ ನರಳಾಟ, ಒದ್ದಾಟ...
ಜಿಬಿನ್‌ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಕೌಶಿಕ್‌, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಾಮಿಕ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಆತ್ಮದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ಹೊರಗೇ ನಿಂತು ಅವರ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಹೊಕ್ಕು ಶೋಧ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕೌಶಿಕ್‌ ಅಪಾರ ಮಟಿರಿಯಲಿಸ್ಟಿಕ್‌ ಜಿಂದಗೀಯ ವ್ಯಾಮೋಹಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಸಿರಿ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ ಸುಂದರ ಬದುಕನ್ನು ಹೊಂದುವ ಹಂಬಲದವಳು. ಆದರೆ ಅನಾಮಿಕಾಗೆ ತನ್ನ ದೇಹದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವುದರಲ್ಲೇ ಬದುಕಿನ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಣುವ ಆಸೆ! ಕೌಶಿಕ್‌ ಪ್ರೇಮ, ಕಾಮಗಳಿಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅನಾಮಿಕ ಜೊತೆ ಹೊಸ ಅನುಭವ ಹೊಂದಲು ಹವಣಿಸುವವನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಜಿಬಿನ್‌ ಕೊಲೆಗೂ ಯೋಚಿಸುವವನು. ಇವರೆಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವಗಳಿಗೆ ಜಿಬಿನ್‌ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಾಗುವ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗದ ಶೋಧ ಯತ್ನವಿದೆ.
ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಅಥವಾ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ನೆನಪುಗಳು, ಅನುಭವಗಳು ಒಳಗೇ ತಿಂದು ಹಾಕುವಷ್ಟು ಹಿಂಸೆಗಿಳಿಯುವಾಗ ಮನುಷ್ಯನೊಬ್ಬನ ಅಂತರಂಗದ ಕ್ಷೋಭೆ ಎಂಥದು ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ದೃಶ್ಯ ಸಾಧ್ಯತೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ‘ಲೈಫ್‌ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್‌’ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅರಿವಿನ ಹರವನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸಿತು. ‘ಎನಿಥಿಂಗ್‌ ಯು ಇಮ್ಯಾಜಿನ್‌ ಈಸ್‌ ರಿಯಲ್‌’ ಎನ್ನುವ ಪಿಕಾಸೊ ಮಾತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿನ ದೃಶ್ಯ ರೂಪಕಗಳು ಮಾತನಾಡಿದವು. ‘ಲೈಫ್‌ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್‌’ನ ಇಂಥ ಫಿಲಾಸಫಿಕಲ್‌ ಅಥವಾ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಸಂಧಾನದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಯತ್ನಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದವು.

ನವೋರ್‌
ರಚನೆ: ಮನೋಜ ಕುಮಾರ್‌ ದೀರೋಜ
ನಿರ್ದೇಶನ: ಶಹಿಮಲ್ಲಾ ಹಖೀ
ತಂಡ: ತಿವಾ ಧಖ್ಖ–ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಚರ್ಚಾ ಸಮಿತಿ ಅಸ್ಸಾಂ
ಭಾಷೆ: ತಿವಾ
ತಿವಾ ರಾಜಕುಮಾರ ನಾವೋರ್‌ ಮತ್ತು ಅತಿ ಬಡವನ ಮಗಳು ಸುಂದರಿ ಜಾಲಾಸ್ ನಡುವಣ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಕರಣ ಇದರ ಮೂಲ ವಸ್ತು. ಪ್ರೇಮ–ಪ್ರೀತಿಯ ದುರಂತ ಕಥನ. ವರ್ಗ ಸಂಘರ್ಷದ ಸಣ್ಣ ಕುತೂಹಲವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯವೊಂದರ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಾಜೋ–ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರೀತಿ ಬದುಕನ್ನು ಇಟ್ಟು ನೋಡುವ ಯತ್ನವಿದು. ಮನೋಜ್ಞ ಕಥನ ಶೈಲಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರಗಳು ಸೂಸುವ ನವಿರು ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಾತ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತಃಸಂಬಂಧ ತುಂಬ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಯೋಗ ಅತ್ಯಂತ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿತು. ತುಂಬ ಸಹಜ ಮತ್ತು ಸರಾಗವೆನಿಸುವ ನಿರೂಪಣೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ರಂಗವಿನ್ಯಾಸ ಕಲಾತ್ಮಕವಾಗಿತ್ತು. ದೃಶ್ಯಾಂತರಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭ ಎನ್ನುವಂಥ ವಿನ್ಯಾಸವದು. ಕಥೆ ಸಾಗುವ ಪರಿಸರವನ್ನು ಅದು ತುಂಬ ಸಹಜವೆಂಬಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಹುಲುಮಾನವರು ಮತ್ತು ರಾಜವಂಶದ ನಡುವಿನ ವರ್ಗ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಬ್ಯಾಕ್‌ಡ್ರಾಪ್‌ನಂತೆ ಇಡೀ ರಂಗವಿನ್ಯಾಸ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು. ರಂಗದ ಎಡದಲ್ಲಿ ಹುಲುಮಾನವರನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಒಣ ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ರಾಜವಂಶದ ಲಾಂಛನ. ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಗಾಗ ತೂರಿಬರುವ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕು ಸಂಘರ್ಷದ ಕಿಡಿಗಳನ್ನು ಸೂಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಕಿನ ವಿನ್ಯಾಸ ಕೂಡ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯವನ್ನಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿತೆದಂರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರೇಮಿಗಳು ತಾವು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅಥವಾ ಹೊಂದಿದ ಗುರಿ ಮುಟ್ಟಲು ಸೃಷ್ಟಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರೇಮದೋಣಿಯ ಚಿತ್ರಣ ಅತ್ಯಂತ ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್‌. ರಾಜಕುಮಾರನ ಪ್ರೇಮ ಬದುಕನ್ನು ಒಪ್ಪದ ರಾಜ ಕಡೆಗೆ, ಆ ಬಡವಿಯನ್ನು ಮದುವೆ ಆಗುವುದೇ ಆದರೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯೊಳಗೆ ದೊಡ್ಡ ದೋಣಿ ರೂಪಿಸುವಂತೆ ಕಠಿಣ ಷರತ್ತು ವಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸವಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ರಾಜಕುಮಾರ ರಾತ್ರಿಯಿಡಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಾಡು ಬೆಟ್ಟಗಳ ಅಲೆದು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕೂಡಿಸಿ ದೋಣಿ ರೂಪಿಸಲು ಅಣಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅರ್ಧ ಕೆಲಸ ಮಗಿಯುವಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸವಾಲು ಸಾಧಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲನಾದೆನೆಂದುಕೊಂಡ ರಾಜಕುಮಾರ ನೈತಿಕವಾಗಿ ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಂಡು ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ತೊರೆದು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಷ್ಟು ಕಥನವನ್ನು ಮನೋಜ್ಞ ಎನ್ನುವಂತೆ ರೂಪಿಸಿದ ನಿರ್ದೇಶಕ ವರ್ಗ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಮನದಟ್ಟಾಗುವಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೇಮ ದುರಂತದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಣದಾಚೆಗೂ ವರ್ಗ ಸಂಘರ್ಷದ ಕಿಡಿ ರಾಜಕಾರಣದ ದರ್ಪವನ್ನೇ ಛೇಡಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಣಿ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸುವಲ್ಲಿ ರಾಜನ ದರ್ಪದ ಸೋಲನ್ನು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಅಹಂಕಾರ ಸೋಲುವ ಪರಿಯನ್ನು ತುಂಬ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಡಿಯರ್‌ ಜಿಂದಗೀ... ನವಿರು ಭಾವನೆಯ ಆತ್ಮಶೋಧ ಯತ್ನ

2016-11-29T04:08:00.002-08:00

Directed by	Gauri Shinde

Starring	Alia Bhatt Shah Rukh Khan

Cinematography	Laxman Utekar

ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಂದ ಉಪದೇಶ ಅನಿಸಿದರೂ, ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ವಸ್ತುವನ್ನು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುವ ಸೊಗಸುಗಾರಿಕೆ ಇದೆ. ಸಮಕಾಲೀನ ಯುವ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ನವಿರಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ಪರಿಹಾರವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುವ ಯತ್ನವಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಡೀ ಚಿತ್ರ ಟಚೀ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಲಿಯಾ ಭಟ್‌ ಸಮಕಾಲೀನ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಅಭಿನಯದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಶಾರುಕ್‌ ಖಾನ್‌ ಹೀರೋಯಿಸಂನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಒಂದು ಪಾತ್ರವಾಗಿ ಗುಡ್‌ ಹ್ಯುಮನ್‌ ಬೀಯಿಂಗ್‌ ತರಹ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಪರಿ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ. ಯಾವ ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮು ಇಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ಮನೋವೈದ್ಯನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಆಪ್ತವೆನಿಸುವಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಖುಷಿ ಕೊಡುವಂಥದು.
ಚಿತ್ರದ ಆಶಯ
ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಕೆರಿಯರ್‌, ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯಿಂದ ನರಳಿ ಎಲ್ಲ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಭಿನ್ನ ದಿಕ್ಕಿಗೆಳೆಯುತ್ತ ಸಮಕಾಲೀನ ಜನ ಬದುಕೇ ಸೂತ್ರವಿಲ್ಲದ ಗಾಳಿಪಟದಂತಾಗಿದೆ. ತಪ್ಪಿದ ತಾಳವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಎನ್ನುವ ಮೌಢ್ಯವೂ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇಂಥದೊಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಹೆಣ್ಣೊಂದರ ಕೇಸ್‌ ಸ್ಟಡಿಯಂಥ ವಸ್ತುವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಆಶಯ ಈ ಚಿತ್ರದ್ದು.
ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಪರಿತಪಿಸಿ ಬದುಕನ್ನೇ ನರಕವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯದ ಬದಲು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಆಪ್ತ ಸಲಹೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸಹಜ ಹೊನಲಿಗೆ ಬರುವ ಉಪಾಯ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಜೀವಪರ. ಇದೂ ಒಂದು ಮಾನವೀಯ ಸಾಧ್ಯತೆ ಆಗಬಹುದಲ್ಲ! .. ಚಿತ್ರ ತನ್ನ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಜೀವಜಲವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ. ಚಿತ್ರ ಸಕಾಲಿಕ ಕೂಡ.
ಚಿತ್ರದ ಹರವು
ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಕಾಡುವ ತಿರಸ್ಕಾರದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಅಟಿಟ್ಯೂಡ್‌ ಮೂಲಕ ಅವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಕೆಲ ಯುವತಿಯರಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಃ ಹೆತ್ತೊಡಲು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ಪೋಷಣೆ ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಕಹಿ ಸತ್ಯ ಇಂದು ಎಲ್ಲರ ಮನೆ ಮನೆ ಕತೆಯೇ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆರುವ ಬಾಡಿಗೆ ತಾಯಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವೆನಿಸದ ಇಂದಿನ ಬಹುತೇಕ ತಾಯಂದಿರು, ಪೌರುಷಕ್ಕೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಮಗುವಿಗೆ ತಂದೆ ಆದೆ ಎನ್ನುವ ಅಹಂಕಾರಿ ಅಪ್ಪಂದಿರು ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯದ ನವಿರು ಭಾವನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎಳೆ ಹೃದಯಗಳ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಬರೆ ಎಳೆದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೀತಿ ವಂಚಿತ ಮಕ್ಕಳು ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣು ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕಿಡೀ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಮಾನಸಿಕ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನರಳುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಅಮ್ಮ, ಅಪ್ಪ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯದ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸ, ಕೆರಿಯರ್ ಪರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಜತೆಗಿನ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಸ್ವತಃ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆಪ್ತ ಭಾವವನ್ನು ಹೆತ್ತವರಿಂದ ಸವಿಯದ ಮಕ್ಕಳು ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿಯರಿಂದ ಸಾಂತ್ವನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹರೆಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ‘ಗಂಡಸು’ ಎನ್ನುವವನೊಬ್ಬ (ಸಿದ್ದು ಪಾತ್ರ) ಹೆಗಲಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಬದುಕಿನ ಹಸಿ ಹಗಲಿಗೆ ಕತ್ತಲನ್ನೇ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ಮರೆಯಲು ಇನ್ನೊಂದು (ರಘು) ಹೆಗಲು, ಮತ್ತೊಂದು (ಸಂಗೀತಗಾರ) ... ಮುಂದಿನದೆಲ್ಲ ಬರಿಯ ಕರಾಳ ನೆನಪುಗಳ ಕರಿ ನೆರಳಷ್ಟೇ.

ಕೈರಾ (ಆಲಿಯಾ ಭಟ್‌) ಎನ್ನುವ ಪಾತ್ರವೊಂದರ ಇಂಥ ಚಿತ್ರಣ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಎನಿಸುವಂತೆ ಇದೆ. ಕ್ರಮೇಣ ಈ ಪಾತ್ರ ಸೂಸುವ ಭಾವನೆ ಸಾಂದ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದಂತೆಲ್ಲ ಕುಟುಂಬದ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟು ಸಮಾಜದ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಮನೋಭಾವನೆಯ ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಅದರೊಳಗೆ ನಮ್ಮದೂ ಪಾಲಿದೆಯಾ? ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡತೊಡಗುತ್ತದೆ.
ಇಂಟರ್ವಲ್‌ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಡಾ. ಜಹಂಗೀರ್‌ ಖಾನ್‌ (ಶಾರುಕ್‌ ಖಾನ್‌) ಎನ್ನುವ ಮನೋವೈದ್ಯನ ಪಾತ್ರ ಎಂಟ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೈರಾ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಮಾಜಕ್ಕಿಂತ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮನೋವೈದ್ಯನ ಯತ್ನ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೈರಾ ಬದುಕಿಗೆ ಸಿದ್‌ನಿಂದ ಜಹಂಗೀರ್‌ ಖಾನ್‌ ತನಕ ಬರುವ ಗಂಡಸರಲ್ಲಿ ಅಸಹಜ ಎನಿಸುವಂಥದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಪೈಕಿ ಕೆಲವರೊಂದಿಗೆ ಕೈರಾ ಮಾಡುವ ಪ್ರೇಮ, ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಸಹಜತೆಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಗಂಡು ಪಾತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಸೂಸುವ ‘ಗಂಡಸು’ ಎನ್ನುವ ಶೇಡ್‌ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದರಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ. ಇದು ಸಿಗುವ ಅವಕಾಶಗಳ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಸುಲಭದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಮೆರೆಯುವ ಮನೋಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿನ ಭಿನ್ನತೆ. ಕೈರಾ ತಾನು ನಡೆಸುವ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಈ ಭಿನ್ನತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ನಿರರ್ಥಕತೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂಕವಾಗಿ ನಿರೂಪಣೆಗೊಂಡಿದೆ. ನಿರ್ದೇಶನದ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕೂತವರು ಸ್ವತಃ ಹೆಣ್ಣಾಗಿದ್ದರಿಂದ (ನಿ. ಗೌರಿ ಶಿಂಧೆ) ಇಂಥದೊಂದು ನವಿರು/ಜಾಗರೂಕತೆಯ ಸ್ಪರ್ಶ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಕಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಇದರಾಚೆಗೂ ಕಾಡುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಬಹುದಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹಲವು. ಕೈರಾ ಬಾಲ್ಯ ಅಷ್ಟೊಂದು ಕಹಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಪಾಲಕರ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಕಾರಣವಾಗುವುದನ್ನು ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಪ್ಪಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರು ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಣೆಗಾಗಿ ಪಡುವ ಪರಿಪಾಡು ಏನು ಕಮ್ಮಿನಾ? ಆದರೆ, ಪಾಲಕರ ಮೇಲೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ವಿಪರ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೈರಾ ವರ್ತನೆ ಎಷ್ಟು ಸರಿ?

ಇನ್ನು ಗಂಡಸರ ಜೊತೆ ಒಡನಾಡುವ ಕೈರಾ ನಡೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅವಳ ವರ್ತನೆಯೇ ಅತಿರೇಕದ್ದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಕೈರಾ ತಾನಾಗೇ ಬಿಸಿನೆಸ್‌ ಮ್ಯಾನ್‌ ಸಿದ್‌ ಬದುಕಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆಯೇ ತಾನು ಕಲಿತ ಸಿನಿಮಾಟೊಗ್ರಫೀ ಹುಚ್ಚಿಗಾಗಿ ಕೆರಿಯರ್‌ ಟೇಕ್‌ ಆಫ್‌ ಪಡೆಯಲು ರಘು ಎನ್ನುವವನ ಸಹವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಅನುರಕ್ತವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಒಮ್ಮೆ ಶೂಟಿಂಗ್‌ ಮುಗಿಸಿ ಸಿದ್‌ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡುವ ಕೈರಾ ತಾನು ರಘು ಜೊತೆ ಹಾಸಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು (ನಾನು ರಘು ಜೊತೆ ಮಲಗಿದೆ) ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಸಿದ್‌ ಕಸಿವಿಸಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನಷ್ಟೇ. ತಕ್ಷಣ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸದೇ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕೈರಾಳದು ನಾನು ಏನ್‌ ಮಾಡಿದರೂ ಸರಿ. ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕ್‌ ಎನ್ನುವ ಅಟಿಟ್ಯುಡಾ?
ಅತ್ತ ರಘು ಜೊತೆ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ಗೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುವಾಗಲೇ ಕೈರಾಗೆ ರಘು ಎಂಗೇಜ್‌ಮೆಂಟ್‌ ಬಗ್ಗೆ ( ಆತನದೂ ಒಂದು ಬ್ರೇಕಅಪ್‌ ಇತಿಹಾಸ ಇರುತ್ತದೆ) ಒಂದು ಮಾಹಿತಿ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ. ಅದರ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರಮಾಣಿಸಿ ನೋಡುವ ಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡದ ಕೈರಾ ವಿಚಲಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಾಳೆ. ರಘು ತಪ್ಪೇನು? ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ಸಿದ್‌ ತಪ್ಪೇನು?
ಇದೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಗಂಡಸರನ್ನೇ ದೂರುವ ಕೈರಾ ತನ್ನ ಖಿನ್ನತೆಗೊಂದು ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗಂಡಸಿನ ಬಳಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಆತ ಡಾ. ಜಹಂಗೀರ್‌ ಖಾನ್‌ (ಶಾರುಕ್‌) ಎನ್ನುವ ಮನೋವೈದ್ಯ. ಅವನು ನೀಡುವ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಂಥದು? ಕುರ್ಚಿ ಬದಲಾಯಿಸುವುದು! ಲೈಫ್‌ ಈಸ್‌ ಮ್ಯುಸಿಕಲ್‌ ಚೀರ್‌ ಎನ್ನುವ ಫಿಲಾಸಫಿಯ ನೆಲೆಯಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ಕುರ್ಚಿ ಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಕಾಲು ನೆಟ್ಟಗಿದೆಯಾ, ಕೂರಲು ಆರಾಮಾಗಿದೆಯಾ, ಗಟ್ಟಿ ಮುಟ್ಟಾಗಿದೆಯಾ, ಗುಣಮಟ್ಟದ್ದಾ ವಗೈರೆ ವಗೈರೆ... ಆದರೆ ಬದುಕಿಗೊಬ್ಬ ಸಂಗಾತಿ ಬೇಕೆಂದಾಗ ಈ ಚೌಕಾಶಿ ಯಾಕೆ ಮಾಡಲ್ಲ? ಮನುಷ್ಯ ಕೂರುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕುರ್ಚಿ ಬೇಕು. ಕೂರುವ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ಕುರ್ಚಿ ಆಯ್ಕೆ ಜಾಣ ನಡೆ ಅಲ್ಲವೇ ಎನ್ನುವರ್ಥದಲ್ಲಿ ಖಾನ್‌ ಸಲಹೆಗಳಿವೆ. ಒಬ್ಬನ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧ ಸರಿ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಅವನ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಆ ಕೊರತೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಏನು ತಪ್ಪಿದೆ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಸರಳರ್ಥವಾಗಬಹುದಲ್ಲವೇ ಇದು? ಖಾನ್‌ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಕೈರಾ ಒಂದು ‘ಹೊಸ ಕುರ್ಚಿ’ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಆತ ಒಬ್ಬ ಸಂಗೀತಗಾರ. ಅವನಿಗೆ ಸಂಗೀತವೇ ಎಲ್ಲಾ. ಅದು ಅವಳಿಗೆ ಬೋರು ಹೊಡೆಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಈಗೋ ಎನ್ನಬೇಕಾ ಇಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಹಜ ತುಮುಲ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾ? ಇವಳಿಗಾದರೋ ಸಿನಿಮಾಟಾಗ್ರಫಿಯಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳು ಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆರಿಯರ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಅದು ಕೆರಿಯರ್‌ ಮೈಂಡ್‌ಸೆಟ್‌ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲಾ. ಆದರೆ ಸಂಗೀತಗಾರನ ಸಂಗೀತ ಹುಚ್ಚು ಕೆರಿಯರ್‌ ಕಾನ್ಸಿಯಸ್‌ನೆಸ್‌ ಅಷ್ಟೇ ಆಗುತ್ತದಾ? ಕೈರಾಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗಂಡಸು ಬೇಕಿತ್ತೊ ಹೇಗೆ? ಇದು ಸ್ವಾರ್ಥದ ಪರಮಾವಧಿ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ?
ಇಡೀ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ನಿಷ್ಕಾಳಜಿಯೇ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಧ್ವನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೈರಾ ಮನೋದೈಹಿಕ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ ಗಂಡಸರದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರಿಂದ ಸುಖ–ದುಃಖದ ಅನುಭವ ಪಡೆದು ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ನಿರಾಳವಾಗುವ ಕೈರಾ ಎನ್ನುವ ಹೆಣ್ಣಿನದು ಯಾವ ತಪ್ಪೇ ಇಲ್ಲ!? ಅಥವಾ ಅಂಥ ತಪ್ಪು ತಪ್ಪೇ ಅಲ್ಲ...
ನೈತಿಕತೆ
ಡಾ. ಖಾನ್‌ ಸ್ವತಃ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಗ್ಗರಿಸಿದವ. ಡಿವೋರ್ಸಿ. ಕೈರಾ ಘಾಸಿಗೊಂಡ ಹೃದಯಿ. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಒಡನಾಟ ಪರಸ್ಪರ ಸಾಂತ್ವನದಂತೆಯೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಕೈರಾ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಖಾನ್‌ಗೆ ಮನಸೋತಿರುತ್ತಾಳೆ . ಅದನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಖುಲ್ಲಂ ಖುಲ್ಲಾ ಆಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿಯೂ ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಖಾನ್‌ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಯ ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಂದೊಡ್ಡಿ ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಳಗಿನಿಂದ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದಂತಿದ್ದರೂ ವೃತ್ತಿ ಘನತೆಯನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಕೈರಾ ಒಳಗೊಂದು ಆಪ್ತ ಮತ್ತು ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯವಾದ ಅನುಭೂತಿ ಇದೆ. ಖಾನ್‌ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವು ಮೂಡಿದೆ. ಗಂಡಿನೊಳಗಿನ ನವಿರು ಭಾವನೆಗೆ ಖಾನ್‌ ಒಂದು ರೂಪಕವಾಗಿ ಅವಳ ಮನದೊಳಗೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಗಂಡಸಿನ ನೈತಿಕತೆಗೊಂದು ಮಾದರಿ ಹಾಗನ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೈರಾಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಂತ್ವನ ಮತ್ತು ಪುರುಷನ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯೊಂದು ಹೀಗೆ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ.
ಖಾನ್‌ ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಾಭಿಲಾಷೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾದ ನಿರಾಸೆಯನ್ನು ಅವಳು ಖಾನ್‌ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ಮನಸಾರೆ ಹಗುರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಕೆರಿಯರ್‌ ಏಣಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತುತ್ತಾಳೆ. ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಖಾಯಂ ‘ಕುರ್ಚಿ’ಯನ್ನೂ ಪಡಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯ ನಡುವೊಂದರ ತೆಳು ಗೆರೆ ಈಗವಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕಾಳಜಿಗಳ ನಡುವೆ ಮಾನವ ಸಹಜ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳು ಮಾಡುವ ಎಡವಟ್ಟನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆದ ತಪ್ಪಿಗೊಂದು ದಿವ್ಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ತಾಳಿ ಬದುಕನ್ನು ಆಪ್ತವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸರಿ ಹಾದಿಗಿಳಿಯುವುದು ಕೂಡ ಒಂದು ನೈತಿಕತೆ. ಗೌರಿ ಶಿಂಧೆಯ ನವಿರಾದ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ನವಿರಾದ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಚಾಲನೆ ಸಾಥಿಯಾಗಿದೆ. ಶಾರುಕ್‌ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಆಲಿಯಾ ಉತ್ಸಾಹ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿವೆ. ಸಂಗೀತ ತನ್ನ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಹದವಾಗಿ ಬೆರೆತು ಒಂದು ನವಿರಾದ ಮತ್ತು ಆಪ್ತವಾದ ಬದುಕು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂಡಲು ನೆರವಾಗಿವೆ. ‘ಡಿಯರ್‌ ಜಿಂದಗೀ’ ತುಝೆ ದಿಲ್‌ ಸೇ ಉಮ್ಮಾ.
‘ದಿ ಎಂಡ್‌’ ವಿತ್‌ ಧಿಸ್‌ ನೋಟ್:

ಸಿಂಗಲ್‌ ಸ್ಟೇಟಸ್‌ ಇರುವ ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥ ಮತ್ತು ಕೆರಿಯರ್‌ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗುವ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ/ಸಹಾನುಭೂತಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಅವರಿಗೆಂದೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. ನನಗೇಕೋ ಅದರ ಲಾಬಿ ಮೇಲೆ ಗುಮಾನಿ.

ವೆಡ್ಡಿಂಗ್‌ ಹೆರಲ್ಡ್‌ : ಪ್ರಾಂಜಲ ಮನದ ಚಿತ್ತ–ಭಿತ್ತಿ

2016-11-21T00:07:00.001-08:00

ಜಗದ ಅಚ್ಚರಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಮಾಧ್ಯಮ ಲೋಕ ತನ್ನದೇ ಪಾರಿವಾರಿಕ ಸಾಧನೆ, ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮ ಬದುಕಿನ ಅಘೋಷಿತ ಮೌಲ್ಯ ಕೂಡ. ದಿ ಪ್ರಿಂಟರ್ಸ್‌ (ಮೈಸೂರು) ಪ್ರೈವೇಟ್‌ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಕುಟುಂಬ ವರ್ಗ ಕಳೆದ ಮೂರು ದಶಕಗಳ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು (ನವೆಂಬರ್‌ 6, 2016 ಭಾನುವಾರ) ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅರಮನೆ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಿಸಿತ್ತು. ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿ ಕುಟುಂಬದ ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭ ಎಂದಾಗ ಏನೆಲ್ಲ ವೈಭವ, ಆಡಂಬರ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ! ಆದರೆ ಟಿಪಿಎಂಎಲ್‌ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆ ಸಂಪಾದಕ ಕೆ.ಎನ್‌. ಶಾಂತಕುಮಾರ್ ಅವರ ಪುತ್ರ ನಿಖಿಲ್‌ ವಿವಾಹ ಸಮಾರಂಭ ಸರಳ, ಸಹಜ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಸಹಜತೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಮಾನವೀಯ ಸ್ಪಂದನೆ ಇಡೀ ಸಮಾರಂಭದ ಜೀವಕಳೆಯಾಗಿದ್ದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ದಕ್ಕಿದ್ದರಿಂದ.
ಮಾಧ್ಯಮ ಲೋಕದ ದಿಗ್ಗಜ ಕೆ.ಎನ್‌. ಹರಿಕುಮಾರ್‌ ಸರ್‌ (ಕೆ.ಎನ್‌. ಶಾಂತಕುಮಾರ್ ಅವರ ಹಿರಿಯಣ್ಣ) ಸಂಪಾದಕರಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಜೊತೆ ಸಂದರ್ಶನದ ಸಂದರ್ಭ ಕೆಲ ನಿಮಿಷ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೆ ಯಾವತ್ತೂ ಅಂಥ ಅವಕಾಶವೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಿಖಿಲ್‌ ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆ ಹರಿಕುಮಾರ್‌ ಸರ್‌ ತಮ್ಮ ಆಪ್ತರ ಜೊತೆ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಹಂಬಲ ತುಂಬ ಇತ್ತು. ಹತ್ತಾರು ಸಲ ಅವರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋದೆನಾದರೂ ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಹೆದರಿಕೆ ಅಲ್ಲ. ಅಭಿಮಾನ ಪಡುವ, ತುಂಬ ಗೌರವಿಸುವ, ಆದರಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಳಗೇ ಇರುವ ಮತ್ತು ಸದರದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಆಗದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಗೌರವ ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. ಅವರಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ದಿಲ್‌ ಪೂರ್ವಕ ಸಲಾಂ.
* * *
ವಧು– ವರರಿಗೆ ಶುಭ ಕೋರಲು ಹೋದಾಗ ಶಾಂತಕುಮಾರ್‌ ಸರ್‌ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ನೂತನ ಜೋಡಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಸಹಜತೆ ತುಂಬ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತು. ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಖದರಿನ ನಡುವೆಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆದರಿಸಿದ ಮತ್ತು ಊಟದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವಾಗಿ ಸಹಭೋಜನದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡ ಡೆಕ್ಕನ್‌ ಹೆರಲ್ಡ್‌ ಸಂಪಾದಕ ಕೆ.ಎನ್‌ ತಿಲಕ್‌ಕುಮಾರ್ ಸರ್‌ (ಕೆ.ಎನ್‌. ಶಾಂತಕುಮಾರ್‌ ಅವರ ಅಣ್ಣ) ಎಂದಿನಂತೆ ಗಂಭೀರವದನರಾಗಿರದೇ ತುಂಬ ಖುಷಿಯ ಮತ್ತು ಸಂಭ್ರಮದ ಮೂಡ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದರು. ನನ್ನದೂ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲರ ವಂದನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿವಂದಿಸಿ ಮುಗುಳುನಗೆ ಬೀರಿದ್ದು ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಅವರ ಜೊತೆ ಎದುರಿನ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾಡಿದ ಊಟ ಮತ್ತಷ್ಟು ರುಚಿಕಟ್ಟೆನಿಸಿತು.

ವೆಡ್ಡಿಂಗ್‌ ಹೆರಲ್ಡ್‌

ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕಲ್ಪನೆ. ಟ್ಯಾಬ್ಲಾಯ್ಡ್‌ ಸೈಜಿನ ಅತ್ಯಂತ ಸೊಗಸಾದ ಪತ್ರಿಕೆ ಸಮಾರಂಭದ ಕಳೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಇದರ ಸುಂದರ ಮುದ್ರಣ ಕುಟುಂಬದ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು. ಬಳಸಿದ ಕ್ಯಾರಿಕೇಚರ್‌/ಇಲಸ್ಟ್ರೇಷನ್‌ ಸಾಧಾರಣ. ಅಂಥ ಕಲಾತ್ಮಕ ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬಳಸುವ ಐಡಿಯಾ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಐಡಿಯಾ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ. ಇದು ಮುದ್ರಣ ಮಾಧ್ಯಮದ ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆ. ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಸುದ್ದಿ ಪತ್ರಿಕೆಯಂಥ ಸ್ಪರ್ಶ ನೀಡಿದ್ದು ಮಜವೆನಿಸಿತು. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರ ಕುಟುಂಬದ ಸಮಗ್ರ ನೋಟ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಯತ್ನ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ. ಮೀಡಿಯಾ ಘರಾನಾದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೋ ವಿಷಯ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾದವರಿಗೆ ದಕ್ಕಿತು. ಪತ್ರಿಕಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಖಾನ್‌ದಾನ್‌ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾದ ಗುರುಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ನೆಟ್ಟಕಲ್ಲಪ್ಪ ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಮಾಹಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ಕೊರತೆಯನ್ನು ವೆಡ್ಡಿಂಗ್‌ ಹೆರಲ್ಡ್‌ ನೀಗಿಸಿದೆ. ಕುಟುಂಬವೊಂದರ ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ವೆಡ್ಡಿಂಗ್‌ ಹೆರಲ್ಡ್‌ ತುಂಬ ಸೊಗಸಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.
ಮುದ್ರಣ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಇಂಥದೊಂದು ಸಾಹಸವನ್ನು ಇದೇ ಮೊದಲ ಸಲ ನಾನು ನೋಡಿದ್ದು. ಹೆಚ್ಚೂ ಕಮ್ಮಿ ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಜಿ ಸಚಿವ ಜನಾರ್ಧನ್‌ ರೆಡ್ಡಿ ಅವರ ಮಗಳ ಅದ್ದೂರಿ ವಿವಾಹ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡಿತು. ಅವರ ಡಿಜಿಟಲ್‌ ಮದುವೆ ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸಿತು. ಇದೂ ಒಂದು ಸಂವಹನ ಸಾಧ್ಯತೆ. ಆದರೆ ‘ವೆಡ್ಡಿಂಗ್‌ ಹೆರಲ್ಡ್‌’ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದಾಗಿದೆ. ಗುರುಸ್ವಾಮಿ, ನೆಟ್ಟಕಲ್ಲಪ್ಪ ಅವರುಗಳಿಂದ ಮೊದಲುಗೊಂಡು ಒಟ್ಟಾರೆ ಕುಟುಂಬ ಆರಂಭದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಜಾತ್ಯತೀತ, ಭಾಷಾತೀತ, ಧರ್ಮಾತೀತ, ಸೀಮಾತೀತ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಬಗೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ. ಸಾಮರಸ್ಯದ ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವುದು ಸರಳ. ಅದನ್ನು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬಾಳುವುದಕ್ಕೆ, ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ ಬದ್ಧತೆಯೇ ಮುಖ್ಯ. ಅಂಥ ಬದುಕನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯಾವ ಆಡಂಬರವಿಲ್ಲದೇ ಈಗಲೂ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಆ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಈ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ದಿಲ್‌ ಸೇ ಸಲಾಂ.
ಮನುಷ್ಯ ಮನಸುಗಳು ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವಾಗಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿದ ಮತ್ತು ಯಾವ ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮುಗಳಿಲ್ಲದೇ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಬಂದ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬೆರೆತ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರದು ಅತ್ಯಂತ ಹೃದ್ಯವಾದ ಮಾನವೀಯ ನಡೆ. ಮನುಷ್ಯ ಭಾವ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಶ್ರೀಮಂತವಾದಾಗ ಇದೆಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ಇದು ನನ್ನ ಬಹುಮುಖ್ಯವಾದ ಹುಡುಕಾಟ ಕೂಡ. ಇಂಥದ್ದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ದಿಲ್‌ ಖುಷ್‌.
ನಿಖಿಲ್‌ ವೈವಾಹಿಕ ಬದುಕು ಸುಖಮಯವಾಗಿರಲಿ. ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿರಲಿ.

‘ಪಲ್ಲಟ’ ಒಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನ

2016-08-24T05:06:00.003-07:00

(ಇನ್ನೂ ತೆರೆ ಕಾಣದ ‘ಪಲ್ಲಟ’ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾದ ಪ್ರೀಮಿಯರ್‌ ಶೋ ಬಗ್ಗೆ)

ಸಿನಿಮಾದ ಸೊಗಸೇ ಅಂಥದು. ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದ ಬದುಕು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬಾಳುವಾಗ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಹೊಸತೇ ಆಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಗತ ಬದುಕು ಹೊಸ ಬದುಕಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಪರದೆ ಮೇಲಿನ ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಅದರ ಅಸಲಿ ನೋವು, ನಲಿವುಗಳ ಬದುಕಿಗಿಳಿಯುತ್ತ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅದರ ಒಟ್ಟು ಹರವಿನಗುಂಟ ಸಾಗಬಹುದು. ಆ ಪುಟ್ಟ ಜರ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅವನೊಳಗಿನ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೂಡಬಹುದು. ಅಂತಃಕರಣದ ಸೆಲೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜಿನುಗಬಹುದು. ಸಿನಿಮಾದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು, ಪರಿಣಾಮಗಳು ಹಲವು. ಸಿನಿಮಾಗೆ ಅದರ ಅಂತಃಸತ್ವ ಮುಖ್ಯ. ನೋಡಿ ತಿಳಿವ ಪ್ರಾಸೆಸ್‌ ಇದಾದ್ದರಿಂದ ವಿಶ್ಯುಯಲ್‌ ಟ್ರೀಟಮೆಂಟ್‌ ಕೂಡ ಮುಖ್ಯ.
‘ಪಲ್ಲಟ’ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾದ ವಸ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರ ಹೇಗೆ ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ಬದುಕನ್ನೇ ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು. ಇದು ಅಮಾನವೀಯ ಎನ್ನುವುದು ಚಿತ್ರದ ಒಳದನಿ. ಬಹುಕಾಲ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಮತ್ತು ಕಾಡಬಲ್ಲ ಸಿನಿಮಾ ಆಗುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಇದು ಸ್ವಲ್ಪದರಲ್ಲಿಯೇ ಕಳಕೊಂಡಿದೆ. ಇದರಾಚೆಗೂ ಚಿತ್ರ ಕೆಲವು ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.
ನಾಗರಿಕತೆ ಎಂಬುದು ಜನರೇ ಸೃಜಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಆಯಾ ಜನಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕುದಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದು ರೂಪುಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಾವಯವವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಇದರೊಳಗೆ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಆಚರಣೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇವುಗಳ ಒಂದು ಭಾಗ. ಕೆಲವು ಅನಿಷ್ಠ (ಜಾತಿಪದ್ಧತಿ) ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಜೀವಪರ. ’ಪಲ್ಲಟ’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಯ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಪದ್ಧತಿ. ಒಂದೊಂದು ಸೇವೆಗೆ (ಕಸುಬು) ಇಂತಿಷ್ಟು ಸೇವಾ ಶುಲ್ಕ ಅದೂ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಎನ್ನುವುದು ರಿವಾಜು. ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕ ಪಾತ್ರ ರೂಢಿಗತವಾಗಿ ಇದನ್ನೇ ನಂಬಿ ಬದುಕುವಂಥದು. ಆತನ ಬದುಕು ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರ ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಆಚರಣೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲೇ ಬಾಳಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು. ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ತೆರಕೊಳ್ಳುವ ಉಮೇದಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಬದುಕಿನಾಸರೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿ ಆತ ಕಾಣುವ ದಾರುಣ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆ.
ಈ ಯತ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂಜಲ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಚಿತ್ರಣದಿಂದಲೇ ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮೇಕಿಂಗ್‌ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿದೆ. ನಿರ್ದೇಶಕ ರಘು ಎಸ್‌.ಪಿ ಅವರ ಮೊದಲ ಯತ್ನದ ಚಿತ್ರವಿದು ಅಂತ ಎಲ್ಲೂ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ಅಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ. ಚಿತ್ರ ಅನುಭವಿ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಪ್ರಸ್ತುತಿಯಂತಿದೆ. ಅನುಭವಿ ಎಂ.ಎನ್‌. ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಸಂಕಲನ ಹದವಾಗಿದೆ. ಧ್ವನಿಗ್ರಹಣ (ಸಿಂಕ್‌ ಸೌಂಡ್‌– ಇಮ್ತಿಯಾಜ್‌ ಜುಮ್ನಾಲಕರ್‌) ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಸಿನಿಮಾಟೊಗ್ರಫಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಇದರ ಒಟ್ಟು ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದೆ. ಇದು ಸಿನಿಮಾಟೊಗ್ರಾಫರ್‌ ಲೋಕೇಶ್‌ ಮೊಸಳೆ ಅವರ ಮೊದಲ ಯತ್ನವೂ ಹೌದು. ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದನೆಯ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಚಿತ್ರದ ತೂಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ. ನಾಡಿನ ಪ್ರಮುಖ ಕವಿ ಆಲೂರು ದೊಡ್ಡನಿಂಗಪ್ಪ ಅವರಿಗೂ ಸಂಭಾಷಣಾಕಾರರಾಗಿ ಇದು ಮೊದಲ ಯತ್ನ. ಅಭಿಜಿತ್‌ ಉನ್ನಿ ಸಂಗೀತ ತಕ್ಕ ಸಾಥ್‌ ನೀಡಲೆತ್ನಿಸಿದೆ. ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಇಂಥ ತಾಜಾತನದ ಮಜವಿದೆ.
* * *
ಯಾವುದೇ ಪ್ರದೇಶದ ಬದುಕಿನ ಅಳು, ನಗು, ಹಸಿವು, ಗೋಳು, ದಾರುಣ ಹೆಚ್ಚೂ ಕಮ್ಮಿ ಒಂದೇ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪಡಕೊಳ್ಳುವ, ಹೊಂದುವ ಯಾ ಎದುರಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿ ಆಯಾ ಕಾಲ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಅವಲಂಭಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಬಡತನ ಶಾಪ ಎನ್ನುವ ಕರ್ಮಠವೇ ಗ್ರಾಮಪ್ರದೇಶದ ಕೆಲವರ ಬದುಕಿನ ದಾರುಣ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಲವಾದ ಕಾರಣ. ಅದನ್ನು ಮೀರುವುದಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯ ಅರ್ಥನೀತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಬೇಕು. ಗ್ರಾಮ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಕಮ್ಮಿ. ಮುಂಚೆ ಇದು ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತಗಾರನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾತ್ವಿಕತೆ, ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿತ್ತು. ಪಂಚಾಯತ ರಾಜ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸರಿಪಡಿಸುವ ಯತ್ನವನ್ನೇನೋ ಮಾಡಿತು. ಸೋಲು ಕಂಡಿತು. ಈಗಿನ ಗ್ರಾಮ, ತಾಲ್ಲೂಕು, ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ ರಾಜಕಾರಣ ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿದೆ. ಆ ಮಾತು ಬೇರೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸುವಂತೆ ನಾಗರಿಕತೆ ಮತ್ತು ಬಡತನವನ್ನು ನಾವು ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್‌ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಕಾಣಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಸಮಾಜೋ–ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ನಾಗರಿಕತೆ ಎನ್ನುವುದು ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲೂ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿಲ್ಲ. ಅದು ನಿರಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಹಾಗಾದಾಗ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರ ಸಹಜ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬದಲಾವಣೆ ಜಗದ ನಿಯಮ. ‘ಚೇಂಜ್‌ ಈಸ್‌ ಪರ್ಮನೆಂಟ್‌’ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಕಥಾನಾಯಕನ ಸಾವಿನ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಚಿತ್ರ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಕೂಡ ಭಿನ್ನ. ಕಲ್ಲುಬಾನ ಅಥವಾ ಕಲ್ಬಾನ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಶವಸಂಸ್ಕಾರ ಪದ್ಧತಿಯ ಚಿತ್ರಣ ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ್‌ ಆಗಿದೆ. ಇದು ಮನ ಕಲಕುವಂಥದು. ಕೆಳವರ್ಗದವರು ಅಥವಾ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ಸಾವಾದಾಗ ಹೂಳುವುದಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಕೂಡ ನಸೀಬಿಲ್ಲ! ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಭೂಮಿ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಸುಡಲು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ದಕ್ಕದ ಹಾಗೆ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಹೆಣವನ್ನು ದೂರ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲುಬಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟು ಸುತ್ತ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹದ್ದು ಕಾಗೆಗಳು ತಿಂದು ಹಾಕಲಿ ಎಂದು. ಅದರ ಬಳಿ ಒಂದಷ್ಟು ನೀರು ಕೂಡ ಇಟ್ಟು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ. ಇದು ಕಲ್ಬಾನ. ಒಂದು ಸಂಸ್ಕಾರದಂತೆ ಇದೆಲ್ಲ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತದರ ಅಮಾನವೀಯ ಮುಖ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇದು ಕಾಡುವಂಥ ವಿಷಯ. ಇಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಚಿತ್ರಣಕ್ಕೆ ಇಂಥದೊಂದು ಧ್ವನಿ ದಕ್ಕಿದ್ದರೆ...
ಪಲ್ಲಟದ ಮುಖ್ಯ ಪ್ಲಾಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಊರೊಂದು ಸ್ಥಳೀಯವಾದ ಆಡಳಿತ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆಯ ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಊರ ಪ್ರಮುಖ ಮತ್ತು ಹೊಸತನ ಬಯಸುವ ಹುಡುಗರ ನಡುವೆ ಸಂಘರ್ಷ ಭುಗಿಲೇಳುತ್ತದೆ. ಊರ ಪ್ರಮುಖ ಒಳ್ಳೆಯವನಂತೆಯೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಊರ ಯುವಕರು ಹೊಸ ಬದುಕಿಗೆ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಊರಿನ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸತನ ತರುವ ಉಮೇದಿ. ಅವರು ಯಾರನ್ನೋ ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಪಣತೊಟ್ಟು ನಿಂತವರೇನಲ್ಲ. ಆ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಹುಡುಗರ ಪೈಕಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿದ ಊರ ಪ್ರಮುಖ ಅಸಹಾಯಕ. ಯಾವುದೇ ರೂಪದ ಅಸಹಾಯಕತೆಗಳು ಆಡಳಿತವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಅದರ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯದ ಮುಖವನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತವೆ ಅಲ್ಲವೇ?

ಊರ ದೇವಿ ಜಾತ್ರೆ ಸನ್ನಿವೇಶ ಈ ಚಿತ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ಘಟ್ಟ. ಊರಿನ ಯಾವುದೇ ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ತಮಟೆ ಬಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಿತ್ರದ ಕಥಾನಾಯಕನಿಗೆ ಹುಡುಗರ ನೇತೃತ್ವದ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅವಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಹುಡುಗರಿಗೆ ಅದೇ ಹಲಗೆ, ಪಟ ಕುಣಿತ, ಸೋಮನ ಕುಣಿತ ಬೇಡವಾಗಿ ದಾಂಡಿಯ ರಸ, ಡಿಜೆ ಇಂಥೆಲ್ಲ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಮನರಂಜನೆ ಬೇಕಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಥಾನಾಯಕನ ತಮಟೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಮ್ಮಿ. ಆದರೂ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತತ್ವ, ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೇ ಹೊಸ ಸವಾಲಿನ ಜೊತೆ ಪೈಪೋಟಿಗಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಮೇಳ ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ ಊರ ಪ್ರಮುಖ, ಹುಡುಗರು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲು ಊರ ಪ್ರಮುಖ ಆತನನ್ನೇ ತಳ್ಳಿದಾಗ ತೀವ್ರ ಅವಮಾನಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವಮಾನ ಹೃದಯದ ತಮಟೆ ಸದ್ದನ್ನೇ ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇವನ ನಂಬಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ದಾರಿಯ ಹಂಬಲದ ಕಾಲೇಜು ಓದಿನ ಮಗಳು ತಬ್ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಯಾವುದೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಥವಾ ಬದಲಾವಣೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳದೇ exclusiveness ಅಷ್ಟನ್ನೇ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ದುರ್ಬಲರು ಮುಗಿದೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ರೂಪಕ. ಚಿತ್ರ ಇಷ್ಟನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದರ ನಡುವೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಕ್ಕಿಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು.
ಬಡತನದ ದಾರುಣ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗ ಎಂದುಕೊಂಡ ಮತ್ತದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಣಗುವ ಮಗಳ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷತಾ ಪಾಂಡವಪುರ ಅಭಿನಯ ಉತ್ತಮ. ನಟನೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪಾತ್ರದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿಯುವ ಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಬಲ್ಲ ಅಭಿನೇತ್ರಿ. ಕಥಾನಾಯಕನಾಗಿ ಅನಿಲ್‌ ಅನುಭವಿ ನಟ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದ ಪರಿ, ಅಭಿನಯ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ಪಾತ್ರದ ಆಳಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಇಳಿಯಬಹುದಿತ್ತು. ಕಥಾನಾಯಕ ಆಯವನ್ನೇ ನಂಬಿ ಬದುಕಿದರೂ ಸಹಜ ಮೌಲ್ಯಯುತ ಬಾಳಿನ ಹಂಬಲದವನು. ನ್ಯಾಯ, ನೀತಿಗಳ ನಂಬುವವನು. ಅದಕ್ಕೆ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಸಹಜವಾಗಿ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವನು, ಮಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇದ್ದರೂ ಸರಳ ಬದುಕಿನ ಹಂಬಲದಿಂದ ವಿಚಲಿತನಾಗುವಂಥವನಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಆ ಪಾತ್ರದ ಒಟ್ಟು ಭಾವಸಾಂದ್ರತೆ ಇನ್ನೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವನಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಉಳಿದಂತೆ ಮಂಜುನಾಥ ಪಿ, ಆಲೂರು ದೊಡ್ಡ ನಿಂಗಪ್ಪ, ರೋಹಿಣಿ, ಗೌಡನ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಮತ್ತಿತರರು ಅಭಿಯನದಲ್ಲಿ ಸಹಜತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಣ ತುಂಬ ಸಜೆಸ್ಟಿವ್‌ ಆಗಿದೆ. ಇಡೀ ಗ್ರಾಮ ಬದುಕು ಇನ್ನೂ ಸಾವಯವವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬಹುದಿತ್ತು. ಊರ ಪಡ್ಡೆ ಹುಡುಗರ ನಡುವಿನ ಆ ಅಂತಃಸಂಬಂಧ (ಅಂತ್ರಪಾಲಜಿ) ಉಳಿದ ಪಾತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಊರು ಒಂದು ಕಥನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತಂತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಬಗೆಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಗ್ರಾಮ ಬದುಕು ಸಹಜವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಹರಡಿಕೊಂಡು ನಡುವೆ ಈ ಕಥೆ ಸಾಂದ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತ, ಮುಖ್ಯ ವಸ್ತುವಿನ ಕರುಳಬಳ್ಳಿ ಮೀಟುವ ಚಿತ್ರ ಯತ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿದೆ. ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಮಾಧ್ಯಮ. ‘ಪಲ್ಲಟ’ದ ನಿರ್ದೇಶಕ ಗ್ರಾಮ ಬದುಕಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪಲ್ಲಟವನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡಲು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ. ಲೋ ಪೇಸ್‌ ಅಲ್ಲೇ ಆಟವಾಡಲು ನೋಡಿದಂತಿದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಾಗಿ ನೋಡುವಾಗ ಯಾಕೊ ಪೇಸ್‌ ಕೊಂಚ ಮಂದ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಒಟ್ಟಾರೆ ರಘು ಮತ್ತವರ ತಂಡದ ಯತ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿದೆ. ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿನ ಗೆಲುವಿಗೆ ಇದು ಸಾಕಷ್ಟು ನೆರವಾಗಿದೆ.

‘ಡಿಗ್ರೇಡ್‌’: ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ರಾಜಕೀಯ ಲೇವಡಿ

2016-07-16T04:29:00.000-07:00

ಚಿತ್ರ: ಡಿಗ್ರೇಡ್‌
Directed by- Arab and Tarzan
ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಅವಳಿ ಸಹೋದರರು.

ಸಮಾಜ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯಗಳೊಳಗಿನ ಸೊಕ್ಕು, ಸಹಜತೆ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಗಳೇ ದೇಶದ್ದೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ದೇಶವೊಂದರ ಹಿಂಸೆ, ಅತಿರೇಕಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಾಜದ ಒಳಗಿನ ಹಿಂಸೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತವೆ. ಇಂಥ ಲಾಕ್ಷಣಿಕ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕಾಮಿಡಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಚಿತ್ರ ‘ಡಿಗ್ರೇಡ್‌’. ದೇಶ, ಧರ್ಮ ಭಕ್ತಿಗಳ ಅತಿರೇಕ ಮತ್ತು ಪುಂಡುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಮೆಲುದನಿಯಲ್ಲೇ ಲೇವಡಿಗೊಳಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿರೂಪಣೆ ಚಿತ್ರದ ಹೈಲೈಟ್‌. ಸಹಜ ಚಿತ್ರಣಗಳಿಂದ ತೆರಕೊಳ್ಳುವ ‘ಡಿಗ್ರೇಡ್‌’ ಕ್ರಮೇಣ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದ ಸಮಾಜೋ-ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಟೂನ್‌ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಫಲಿಸ್ತಾನದ (ಪೆಲಿಸ್ಟೀನ್‌) ಗಾಝಾ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದೊಂದು ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲ, ಬ್ಯೂಟಿ ಪಾರ್ಲರ್‌ನಲ್ಲಿ ಹದಿಮೂರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಸಿಂಗಾರಕ್ಕೆಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡ ಸಂದರ್ಭವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚಿತ್ರ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧುಮಗಳಿಗೆ ಮೇಕ್‌ಅಪ್‌, ಆಂಟೀಗೆ ಬ್ಯೂಟಿ ಟಚ್‌ ಅಪ್‌, ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಫೇಸಿಯಲ್‌.. ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದು ಒಂದೊಂದು ಬ್ಯೂಟಿ ಕಾನ್ಸಿಯಸ್‌. ಈ ಗಿರಾಕಿಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಹೆಣಗುವ ಸಲೂನಿನ ಒಡತಿ ರಷ್ಯನ್‌ ಹೆಂಗಸು ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾಗೆ ಬೇಗ ಸಲೂನ್‌ ಮುಚ್ಚಿ ಗಂಡನ ತೆಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಕಾತರ. ಮಂದಗತಿಯ ಅವಳ ಸಹಾಯಕಿ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಗೆ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಗಮನವಿಲ್ಲ. ಸದಾ ತನ್ನ ಹುಚ್ಚುತನದ ಪ್ರಿಯಕರ ಏನಾದರೂ ಎಡವಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡಾನೆಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿರುವಾಕೆ. ಅವನೋ ಸಿಂಹದ ಮರಿಯೊಂದನ್ನು ಎಗರಿಸಿ ಪಾರ್ಲರ್‌ ಮುಂದೆಯೇ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಸಿಂಹದ ಮರಿಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಗಾಝಾ ಸರ್ಕಾರ ಅರ್ಥಾತ್‌ ಹಮಾಸ್‌ (ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದಿ ಗುಂಪು) ಇದೆ. ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದ ಮರಿ ಪತ್ತೇ ಹಚ್ಚುವುದು ಅದರ ಉದ್ದೇಶ. ಇದು ಸಿನಿಮಾದ ಅಸಲಿ ಪ್ಲಾಟ್‌.
ಸಿಂಹದ ಮರಿ ಪತ್ತೆಗಾಗಿ ನಡೆವ ಸೇನಾ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಬಿಗುವಿನ ವಾತಾವರಣ, ಭೀಕರ ಗುಂಡಿನ ಕಾಳಗ, ಯುದ್ಧದಂಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಪಾರ್ಲರ್‌ ಒಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಟ್ರ್ಯಾಪ್‌ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂಥ ಮಹತ್ವದ ನಾಟಕೀಯ ತಿರುವು.
ಪಾರ್ಲರ್‌ ಅಣತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿನ ಸುರಿಮಳೆ. ಜಟಾಪಟಿ, ಚಕಮಕಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇತ್ತ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹಣ್ಣಾದ, ಸುಕ್ಕು ಗಟ್ಟಿದ ಮೂತಿಗಳ ರಿಪೇರಿ ಅಥವಾ ಪ್ಯಾಚ್‌ಅಪ್‌ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತವಕ. ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಬಜಾರಿ. ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಅಂತರಂಗದ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದವಳು. ಮತ್ತೊಬ್ಬಾಕೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಹೆಂಗಸು. ಆಕೆ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಜಂಜಡ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳ ನಡುವೆ ತನ್ನ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್‌ ಬದುಕನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದವಳು. ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನಿರಂತರ ಮಾತಿನ ಜಟಾಪಟಿ. ಹೊರಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಇವರಿಗೂ ಏನೂ ಆಗಬೇಕಾದ್ದಿಲ್ಲವಾದರೂ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರು ಅದರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಾರು ಎನ್ನುವ ಭಯ ಅವರನ್ನಾವರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಅಲ್ಲಾಹುವಿನ ಮೇಲಷ್ಟೇ ನಂಬಿಕೆ. ಪಾರ್ಲರ್‌ನ ಹೊರಗೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತುಂಬ ನಾಜೂಕಾಗುತ್ತ ಅದು ಪಾರ್ಲರ್‌ ಒಳಗೂ ಆತಂಕ ಹೆಚ್ಚಿಸುವಾಗಲೂ ಅವಳು ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿನ ನಮಾಜು ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪಿಸುವವಳಲ್ಲ. ಬಜಾರಿ ಹೆಂಗಸು ಎತ್ತುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕಾಸಕ್ತಿಯ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಉಲ್ಲಸಿತಗೊಳ್ಳುವಳಾದರೂ ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಇಸ್ಲಾಮಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಯತ್ನ ಮಾಡುವಾಕೆ. ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಂವಾದದ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಚಗುಳಿ ಇಡುವಂಥವು. ಗಂಡನ ಜತೆ ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿಗಳ ರಸ ನಿಮಿಷ ನೆನೆದು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುವ, ಅನ್ಯ ಹೆಂಗಸರ ಗಂಡಂದಿರನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ನನಗೂ ಒಂದ್ಸಾರಿ ಸಿಗಬೇಕಿತ್ತು ಎನ್ನುವವರೆಗಿನ ಆ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಹಾದರದ ಹಂಬಲ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಮಿಡಿಯಾಗಿದೆ! ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಿಂಸಾ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು, ಅಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಮನೋಧರ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುವ ಇಡೀ ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಾರ್ಲ್‌ರ್‌ ಒಳಗಿನ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಸಮೀಕರಿಸುವ ಒಂದು ಸೆಟೈರಿಕ್‌ ವಿಧಾನ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಭಿನ್ನವಾಗಿಸಿದೆ. ನಿರ್ದೇಶಕರು ಇಡೀ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕಾಮಿಡಿಯಾಗಿಸುತ್ತಲೇ ಗಾಢ ವಿಷಾದತೆಯನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಚಿತ್ರ ಆ್ಯಕ್ಷನ್‌ ಪ್ಯಾಕ್‌ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹೆಂಗಸರ ನಡುವಿನ ಮಾತಿನ ಚಕಮಕಿ ತುಂಬ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತ ತನ್ನ ಸಟೈರಿಕ್‌ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ತುಂಬ ಮೆಲು ದನಿಯ ಇಂಥ ಸಟೈರಿಕ್‌ ವಿಧಾನ, ಗಾಝಾ ಪೆಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಒಳಗೇ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವ ಸಮಾಜೋ-ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಛೇಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅನ್ಯ ಧರ್ಮಿಯರ ಸಹಜ ಬದುಕು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕೂಡ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲೇ ತುಂಬ ಹೇರಿಕೆಗಳಿವೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಅಭಿಲಾಷೆಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದಾಗಲಿ ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದ ಗಂಡಸರನ್ನು ಅವರ ಅಗಾಧ ಮಿತಿಗಳೊಳಗೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ‘ಆದರ್ಶ‘ ಬದುಕು ಮುನ್ನಡೆಸಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ಹೆಂಗಸರಿದ್ದಾರೆ. ಕರ್ಮಠಿಗಳ ಇಂಥ ಹಲವು ಹುಸಿ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಧೈರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದೆ.
ಡೀಗ್ರೇಡ್‌ ಎನ್ನುವುದರರ್ಥ ಪಾರ್ಲರ್‌ ಅಥವಾ ಸಲೂನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ದಟ್ಟವಾದ ಕೂದಲುಗಳನ್ನು ಹಗುರಾಗಿಸುವುದು. ಕೂದಲು ಕಗ್ಗಂಟಾಗಿದ್ದನ್ನು ಸಡಿಸಲಗೊಳಿಸಿ ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಇದನ್ನೇ ಮೆಟಾಫರ್‌ ಆಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಗಾಝಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಿಂಸೆ, ಅಂತಃಕಲಹ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಣ್ಣ ಪರಿಹಾರ ಸೂಚಿಸಲು ‘ಡಿಗ್ರೇಡ್‌’ ಚಿತ್ರ ಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಗಿರಾಕಿಗಳ ಪೈಕಿ ಓರ್ವ ಗರ್ಭಿಣಿ ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪಾರ್ಲರ್‌ನಿಂದ ಆಚೆಗಿನ ಹೊರಗಿನ ವಾತಾವರಣ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಒಂದಡೆ ಹೊಸ ಜೀವ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಈಗಾಗಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದವರು ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕಚ್ಚಾಟದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಒಂದೆಡೆ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತನ್ನ ಓರೆಕೋರೆಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಒಪ್ಪವಾಗಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಳು ಜನರ ಇರುವ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಪರಸ್ಪರ ಕಚ್ಚಾಟಕ್ಕೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಈ ಅಸಂಗತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ‘ಡಿಗ್ರೇಡ್‌’ ಚಿತ್ರ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ರಾಜಕೀಯ ಲೇವಡಿಯೂ ಹೌದು.

ಹರೆಯ ಬಯಸುವುದು ತಾಜಾ ತಾಜಾ ಹವಾ..

2016-03-02T04:45:00.001-08:00

ಟರ್ಕಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್‌ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗುಳಿದಿಲ್ಲ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಧುನಿಕವೂ ಅಲ್ಲ. ಅದರ ಒಂದು ಕಾಲು ಪೂರ್ವ ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ಹಲವು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ತೆರಕೊಂಡುದದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಗೂ, ಆಕ್ರಮಣಗಳಿಗೂ ಒಳಗಾದ ದೇಶ. ಜೂಲಿಯಸ್‌ ಸೀಜರ್‌ ಅಮಾಸ್ಯದ ಬಳಿ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ. ಬೈಜಂಟೈನ್‌ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಚರ್ಚ್‌ಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು. ಒಟ್ಟೊಮನ್‌ ಸುಲ್ತಾನರಂತೂ ಇಸ್ತಾನಬುಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಟಾಪ್‌ಕ್ಯಾಪ್‌ ಅರಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ ವೈಭವದ ರಾಜ್ಯಭಾರ ನಡೆಸಿದರು (ಅವರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಬುಡಾಪೆಸ್ಟ್‌ನಿಂದ ಕಾಬೂಲಿನವರೆಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿತ್ತು). ರೋಮನ್‌ರ ಅಟ್ಟಹಾಸಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಬಿದ್ದದ್ದು ಇಲ್ಲಿಯೇ. ಮಧ್ಯಯುಗೀನ ಅರ್ಮೇನಿಯನ್ನರು ಚರ್ಚ್‌ಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದು, ಅನುಭಾವ ಪರಪಂಚದ ಸೂಫಿಗಳು ಬಹುಕಾಲ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದು ಇಲ್ಲೇ. ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕ್‌ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಪರ್ಷಿಯನ್‌, ರೋಮ್‌, ಬೈಜಂಟೈನ್‌ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟೊಮನ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ... ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಎಲ್ಲದರಿಂದ ಒಂದೊಂದಷ್ಟು ಪಡಕೊಂಡ ಟರ್ಕಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮಿಸಳ್‌ ಭಾಜೀಯಂತೆ. ಇಸ್ತಾನಬುಲ್‌ ಈಗಂತೂ ಅತ್ಯಂತ ಕಾಸ್ಮೊಪಾಲಿಟನ್‌. ಕ್ರೈಸ್ತರ ಚರ್ಚ್‌, ಇಸ್ಲಾಂನ ನೀಲಿ ಮಸೀದಿಗಳು ಇಲ್ಲಿನ ಭವ್ಯ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ತಾಣಗಳು.
‘ಒಂದು ಲೋಟ ಕಾಫೀ ಒಂದರಿಂದ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಅಣಿಗೊಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ’ ಎನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಜನಪ್ರಿಯ ನಾಣ್ಣುಡಿ. ಹಾಲು ಮತ್ತು ಕಾಫಿಪುಡಿ ಬೆರೆತು ಹದಗೊಂಡ ಪೇಯದಂತಾಗುವ ಹಾಗೆ ಜನ ಪರಸ್ಪರ ಬೆರೆತಾಗ ಬಾಂಧವ್ಯ ಬೆಸೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ ಎನ್ನುವುದು ಇದರರ್ಥ. ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಸಹಜತೆ.
ಇಸ್ಲಾಮಿನ ತತ್ವಾದರ್ಶಗಳು, ಸೂಫಿ ಪರಂಪರೆಯ ಅನುಭಾವ ಪರಪಂಚ ಹಾಗೂ ಕ್ರೈಸ್ತರ ಮುಕ್ತ ನಡೆಗಳು ಇಲ್ಲಿನವರ ಧಾರ್ಮಿಕತೆ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ. ಇದು ಕೊಡುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಂಥ ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಂತೆಯೂ ಹಬ್ಬಿಕೊಂಡಿದೆ. ಈಗೀಗ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯೂ ತನ್ನ ಹರವನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕುವ ಇಸ್ಲಾಂ ಕಟ್ಟರ್‌ ಪಂಥ ತನ್ನ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆದರ್ಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲು ನೋಡುತ್ತದೆ. ಅತ್ತ ಯುರೋಪ್‌ನ ಮುಕ್ತ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಟರ್ಕಿಗಳನ್ನು ಚುಂಬಕದಂತೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರ ನಡುವೆ ಗುದಮುರಗಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹೊಸ ತಲೆಮಾರು ಸಮಾಜೋ-ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕಾಲದ ಒತ್ತಡ.
ಇಷ್ಟು ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಸಿನಿಮಾವೊಂದಕ್ಕೆ ಬ್ಯಾಕ್‌ಡ್ರಾಪ್‌ ಅಷ್ಟೇ. ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಟರ್ಕಿಯಂಥ ದೇಶಗಳ ಪ್ರಸ್ತುತ ಯುವ ಜನಾಂಗ ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲುಗಳೇನು ಎನ್ನುವುದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಕುತೂಹಲದ ವಸ್ತು. ‘ಮಸ್ತಾಂಗ್‌’ ಎನ್ನುವ ಸಿನಿಮಾ ಇಂಥದೊಂದು ಹಾಟ್‌ ವಸ್ತುವನ್ನು ಹರವಿಕೊಂಡು ಜೀವಪರ ಸಂವಾದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ಬೆಂಗಳೂರು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಿತ್ರೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಸೆಳೆದ ಚಿತ್ರ ಇದಾಗಿತ್ತು.

ಒಬ್ಬ ಅಜ್ಜಿ, ಅಂಕಲ್‌ ಮತ್ತು ಐವರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಇರುವ ಒಂದು ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬ. ಕರಾವಳಿ ತೀರದ ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮನೆ. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ. ಜಾಲಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲಿ ಎನ್ನುವುದು ಅವಳಾಸೆ. ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ವಯೋಸಹಜವಾಗಿ ತುಂಟಿಯರೇ. ತಮ್ಮ ಗುಪ್ತಾಂಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹರೆಯದ ಹುಡುಗರ ಬಗ್ಗೆ ಬೋಲ್ಡ್‌ ಆಗಿ ತಮ್ಮೊಳಗೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಖುಷಿ ಪಡುವ, ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕರೆ ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ಮಜಾ ಮಾಡುವ ಚಾಲಾಕಿಯರು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಅವರ ಹರೆಯದ ಹಕ್ಕು. ಅಂಕಲ್‌ಗೋ ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿ ಸಾಗಹಾಕುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರಾದರೆ ಸಾಕು ನಿಕಾಹ್‌ (ಮದುವೆ) ಕಡ್ಡಾಯ ಎನ್ನುವಂಥ ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಸಮಾಜ ಅದು. ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳದು ಸರದಿಯಂತೆ ನಿಕಾಹ್‌ ನಡೆಯತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಹಿರಿಯ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಯ್ಕೆಗಳಿಲ್ಲ. ಅವಳಲ್ಲಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಮದುವೆ ಬೇಡ ಎನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ಅವಳು ಹೊರಕ್ಕೆ ಇಣುಕುವುದನ್ನು ಕೊಂಚ ಕಲಿತವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಎರಡು ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯವರಿಗೂ ಅಂಥದೇ ಆಸಕ್ತಿ. ಆದರೆ ನಿಕಾಹ್‌ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ನಡುವೆ ಒಬ್ಬಳು ಸತ್ತೇ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಉಳಿದ ಇಬ್ಬರು ಕಡೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೇ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಿರಿಯವಳಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರುವ ಉಮೇದಿ. ಕಿರಿಯ ಹುಡುಗಿ ಮನೆಯವರ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಒಬ್ಬನಿಂದ ಕಾರು ಓಡಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಈಕೆಗೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಇಸ್ತಾನ್‌ಬುಲ್‌ (ಟರ್ಕಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಕಾಸ್ಮೊಪಾಲಿಟನ್‌ ಶಹರು)ಗೆ ಹೋಗುವ ಆಸೆ. ಅದು ಅಂತಿಮ ಗುರಿ. ಇವಳ ಇಷ್ಟದ ಟೀಚರ್‌ ಇರುವುದೇ ಅಲ್ಲಿ. ಸ್ಕೂಲ್‌ ಮುಗಿಸಿ ಬರುವಾಗ ಎಲ್ಲರಂತೆ ಟೀಚರ್‌ ವಿಳಾಸ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದವಳು. ನಿಮಗಿಷ್ಟದ ಬದುಕನ್ನು ನಿರ್ಭಿಡೆಯಿಂದ ಬದುಕಿ ಎನ್ನುವಂಥ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಎಂದ ಟೀಚರ್‌ ನೀಡಿದ್ದ ಅಭಯ ಇವಳ ನೆನಪಲ್ಲಿದೆ.
ಇವರೆಲ್ಲ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಸುತ್ತಾಡಿ ಫುಟ್ಬಾಲ್‌ ಮ್ಯಾಚ್‌ ಇತ್ಯಾದಿ ಮೋಜು ಅನುಭವಿಸಿದವರೇ. ಒಂದಿಬ್ಬರು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಬಾಯ್‌ಫ್ರೆಂಡ್‌ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಡಿದ ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಮನೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪಂಜರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬಲವಂತ ಮಾಡುವುದು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು ಎನ್ನುವಂಥ ಹಿರೀಕರ ಕರ್ಮಠದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಅಣಕವಿದು.

ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇಯ ಹುಡುಗಿಗೆ ನಿಕಾಹ್‌ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಆಕೆಗದು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನಿಕಾಹ್‌ ತಡೆಯಲು ಕೊನೆಯವಳು ನೆರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಮೀರುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಹುಡುಗನ ಕಡೆಯವರು ಬಾಗಿಲಿಗೇ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಇಬ್ಬರು ಮನೆಯ ಎಲ್ಲ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮೆಲೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಹೊರಬಂದು ಅಂಕಲ್‌ ಕಾರು ಎಗರಿಸಿಕೊಂಡು ಪರಾರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕಾರು ಓಡಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಿದವನ ನೆರವು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆತ ಇವರನ್ನು ಇಸ್ತಾನಬುಲ್‌ ಬಸ್‌ ಹತ್ತಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಂತೂ ಕೊನೆಯವಳು ಮೆಚ್ಚಿನ ಟೀಚರ್‌ ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿಯುವುದಾದರೂ ಅದು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯ ಕಾಣದ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗುರಿಯೇ ಇಲ್ಲದ ಪಯಣ (ಜರ್ನಿ)ವಾಗಿ. ಎಲ್ಲರ ಮನದೊಳಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಪರಾರಿ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದು ಕೊಲೆಗಡುಕ ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡುವ ಪರಾರಿಯಂತಲ್ಲ. ತನಗನ್ನಿಸಿದ ಬದುಕೊಂದನ್ನು ಬದುಕಲು ಇರುವ ಕರ್ಮಠ ಮತ್ತು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವ ವಾತಾವರಣದಂಥ ತಡೆಗಳಿಂದ ಹೊರ ಬರಲು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾದ ಪರಾರಿ.
ಯಾವುದೇ ದೇಶ, ಸಮಾಜ ಅಥವಾ ಕಾಲದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಓಡಿ ಹೋಗುವ ವಿದ್ಯಮಾನ ಅತ್ಯಂತ ರೋಚಕ. ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಅಥವಾ ಹರೆಯದ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಧರ್ಮ ರೂಪಿಸಿದ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಗಳು ನಾಗರಿಕತೆಯ ಮೂಲಕ ಪಂಜರದಂತಾದರೆ ಅದನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಹೊಸ ಗಾಳಿಗೆ ಅವಳ ಮುಖವೊಡ್ಡಿಸುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಯತ್ನ ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನೋಟ. ಮತ್ತೊಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಂಘರ್ಷ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂಥದೇ ಪರಾರಿ ಮನಸ್ಥಿತಿಗಳು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯನ್ನೇ ಬದುಕಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಗರಿಕತೆಗಳ ಅವಸಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದೂ ಇದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುವ ಧರ್ಮಗಳು ಅದರಿಂದ ಜನರನ್ನು ಹೊರತಂದು ಹೊಸ ನಾಗರಿಕತೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಸಾಹಸ ಕೈಗೊಂಡವು. ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಮಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ ಎನ್ನಿಸಬಹುದಾದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಜನರ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದವು. ಕ್ರಮೇಣ ಅವು ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಗೇ ಮುಳುವಾಗುವಂಥ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದವು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ಸಂಘರ್ಷ ನಿರಂತರ ಎನ್ನುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನ ಒಟ್ಟು ಬದುಕು ಹಿಂಸೆಯ ಆವರಣದೊಳಕ್ಕೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ‘ಮಸ್ತಾಂಗ್‌’ ಚಿತ್ರ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಟರ್ಕಿಯ ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನು ಲೇವಡಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಧರ್ಮಗಳ ಕರ್ಮಠತೆಯನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲ ನಾಗರಿಕತೆಗಳ, ಧರ್ಮ ಕರ್ಮಠಗಳ ಮೇಲಿನ ಲೇವಡಿಯೂ ಹೌದು.
ಮತ್ತೊಂದು ಮಾತು- ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವೇಚ್ಛೆ ನಡುವಣ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅಗಾಧ. ಆದರೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ಸ್ವೇಚ್ಛೆ ಆದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮ ಮಾತ್ರ ಅಸಹನೀಯ. ಹರೆಯದ ಮನಸುಗಳು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿಂದ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಗೆ ಹಾರುವ ಅಪಾಯ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯುವ ಯತ್ನವಾಗಿ ಧರ್ಮಗಳು ಇದರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟು ಒಂದು ಸಹನೀಯ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಕೆಲ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ನೈತಿಕತೆಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿಟ್ಟಿವೆ. ಪುರೋಹಿತಷಾಹಿ ಮನಸುಗಳು ಅದನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರದಂತೆ ಬಳಸಲು ನೋಡುತ್ತವೆ. ಮಸ್ತಾಂಗ್‌ ಚಿತ್ರದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬ ವರ್ತಿಸುವುದು ಈ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ. ಮತ್ತು ಇದು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ದೇಶಗಳ ನಡುವಣ ಧರ್ಮ ತಿಕ್ಕಾಟವೂ ಹೌದು. ಪೂರ್ವದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತೇತರ ಧರ್ಮಗಳ ಪ್ರಭುತ್ವ ಇದ್ದರೆ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮದ್ದೇ ದರ್ಬಾರು. ಪಶ್ಚಿಮದ ಈ ದರ್ಬಾರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆಯಬಲ್ಲ ಪ್ರತಿಶಕ್ತಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮ. ಈ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಸ್ತಾಂಗ್‌ ಚಿತ್ರದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ವದ ದೇಶಗಳ ಯುವ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ಈಗ ಪಶ್ಚಿಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಧ್ವನಿಸಲು ಮಸ್ತಾಂಗ್‌ ಯತ್ನಿಸಿದಂತೆಯೂ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಇಂಥ ಯಾವ ಗೋಜಿಗೆ ಬೀಳದ ಯುವ ಮನಸುಗಳು ತಮ್ಮ ಹರೆಯದ ಹಕ್ಕನ್ನು, ಪ್ರೀತಿಯ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಅಥವಾ ಯಾರಪ್ಪಣೆಯಾದರೂ ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿದೆಯಲ್ಲ ಅದನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಹೀಗಾಗಿ ಚಿತ್ರದ ವಸ್ತು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಧರ್ಮ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಂಘರ್ಷವೇ. ಆದರೆ ಸಿನಿಮಾ ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹರವಿಕೊಳ್ಳದೇ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ನಾಜೂಕಿನಿಂದ ನಿಭಾಯಿಸಿದೆ. ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ ಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ಹಾಕುವ ಒಂದು ಸ್ಟೇಟಸ್‌ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟಂತೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತುಂಬ ಲೈಟಾಗಿ ಪೂರ್ವ ಪಶ್ಚಿಮಗಳ ತಿಕ್ಕಾಟ ಕೆಣಕುತ್ತಲೇ ಹರೆಯದ ಹಕ್ಕಿನ ಪರ ನಿಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ಜೀವಪರ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಉಸಿರಾಗಲು ಹಂಬಲಿಸಿದ್ದಂತೂ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬದುಕು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ದಿಲ್‌ಗೆ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಷ್ಟೇ- ಹರೆಯ ಬಯಸುವುದು ತಾಜಾ ತಾಜಾ ಹವಾ..

ಚಿತ್ರ: ಮಸ್ತಾಂಗ್
ನಿರ್ದೇಶನ: ಡೆನಿಜ್ ಗ್ಯಾಮ್ಜೆ ಎರ್ವೆನ್‌ (Deniz Gamze Ergüven)

‘ನಮೋ..’ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕ್ಯಾರಿಕೇಚರ್

2016-01-16T05:00:00.002-08:00

ಒಂದು ದೇಶೀಯ ಜಾನಪದ ಕಥೆಯ ಪ್ಯಾಲಿ ಯಂಕಟೇಸಾ ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ಐದು ನೊಣಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮುಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ ಏನೋ ದೊಡ್ಡ ಪವಾಡವನ್ನೇ ಸಾಧಿಸಿದಂತೆ ಸಂಭ್ರಮಪಡುತ್ತಾನೆ. ಜನ ಕೂಡ ಪವಾಡಕ್ಕೆ ತಲೆದೂಗುತ್ತಾರೆ.ಮುಂದೆ ನೊಣಗೇಶನಾಗಿ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳನ್ನೇ ಪವಾಡ ಎನ್ನುವಂಥ ಭ್ರಮೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ ಜನರನ್ನು ಹುಚಪ್ಯಾಲಿ ಮಾಡುವ ಕಾಯಕಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡಲು ಅತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಈತನ ಪವಾಡ ದೊಡ್ಡ ಹರವನ್ನೇ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಡೆಗೆ ಅವಳನ್ನು ಮರೆತೇ ಹೋಗುವ ಈತ ವೆಂಕಟೇಶನಾಗಿ ಅವತಾರಿ ಪುರುಷನೇ ಆಗಿ ‘ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ’ನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಾಡ ಅರಸನಿಗೂ ಪವಾಡದ ಮಂಕು ಬೂದಿ ಎರಚಿ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನೇ ವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ ಅಧಿಕಾರ ಎನ್ನುವ ಮೋಹಿನಿಯನ್ನು ವರಸಿ ರಾಜನೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಈತನ ಪವಾಡ ಮೇಲ್ದರ್ಜೆಗೇರುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಜನರನ್ನು ಹುಚಪ್ಯಾಲಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತ ಲೈಸನ್ಸದಾರನಂತೆ ವಿಜೃಂಭಿಸ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು ರಾಜಸ್ಥಾನೀ ಜಾನಪದೀಯ ಕಥೆ.
ಇದನ್ನು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಮಾಜೋ-ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೂ ಇಂಥ ಒಬ್ಬ ‘ನಮೋ’ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಇಂಥದೇ ಪವಾಡದ ಪುಡಿ, ಹುಡಿ ಚೆಲ್ಲಿ ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,.. ಒಟ್ಟು ಈ ಅರ್ಥದ ರಂಗಪ್ರಯೋಗವೊಂದನ್ನು ಸಮುದಾಯ ಬೆಂಗಳೂರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿತು. ಎಂಥ ಸಕಾಲಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಟೂನ್‌!
ಊರ ಪ್ಯಾಲಿ ಯಂಕಟೇಸಾ ವೆಂಕಟೇಶನಾದ... ಅವನ ಸುತ್ತ ಭಜನಾ ಮಂಡಳಿಯೊಂದು ರೂಪುಗೊಂಡು ಅದರ ಭಾಗೀದಾರನಾದ ಭಟ್ಟಂಗಿತನ (ಮಾಧ್ಯಮ) ಆತನನ್ನು ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶನನ್ನಾಗಿಸಿದ ರಾಜಕೀಯ ವಿಡಂಬನೆಯ ಕಥನವಿದು. ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅಂದರೆ ಮಾನವೀಯವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಯಾರೂ ಯಾರನ್ನೂ ಪ್ಯಾಲಿ ಅಂತ ಭಾವಿಸಲೇಬಾರದು. ಇಂಥದೊಂದು ವಿವೇಕವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಸಮಕಾಲೀನ ರಾಜಕೀಯದ ಒಟ್ಟು ಮನೋಧರ್ಮವನ್ನು ವಿಮರ್ಶೆ ಮತ್ತು ಟೀಕೆ ಮಾಡುವುದು ಕೂಡ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣ. ಆರೋಗ್ಯಕರವೂ ಆದ ಒಂದು ಪ್ರಜ್ಞೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಥವಾ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯ ಜೀವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಬಾಳಲು ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ವಿನಯವೂ ಹೌದು.
ಯಂಕಟೇಶ ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಸಂಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ತೋರುಬೆರಳು ಮತ್ತು ಹಸ್ತ. ಇವು ಸ್ಟೇಟ್ಸಮನ್‌ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಮುತ್ಸದ್ದಿ ಬಳಸಬಹುದಾದ್ದು. ಇದನ್ನು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಬಳಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು. ದೇಶದ ಮೊದಲ ಪ್ರಧಾನಿ ನೆಹರು ಸ್ಟೇಟ್ಸಮನ್‌ ತರಹ ತೋರು ಬೆರಳು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಮತ್ತು ಆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಅಂದರೆ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯಂಥವರು ಹಸ್ತವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಬೀಸುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ. ಹಾಗೆ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಯಂಕಟೇಶ ಇವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲದೇ ದೊಡ್ಡ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪವಾಡ ಪುರುಷರ ಕೆಲವು ಸಂಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ನಕಲು ಮಾಡುವಂತೆಯೂ. ಸಮಕಾಲೀನ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಾಯಕರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ನೆಹರು ಗೆಟಪ್‌ನಲ್ಲಿ (ಧಿರಿಸು), ಅವರಂತೆ ಹಾವಭಾವ, ತೋರು ಬೆರಳು ಮತ್ತು ಹಸ್ತವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬೀಸಿ ಏನೋ ಘನಂದಾರಿ ಸಾಧಿಸಿದವರಂತೆ ಖಾಲಿ ಫುಕಟ್‌ ಬೀಸು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಲಿಯುತ್ತ ಜನರನ್ನು ಪೊಳ್ಳು ಪವಾಡದಂಥ ಭ್ರಮೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲವೇ?
ಭಟ್ಟಂಗಿ ಜನ ಜನಪದ ಕಥನಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹಾಗೆ, ವಾಸ್ತವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ‘ಸುದ್ದೀಶ್ವರರು’ ಇದ್ದಾರಲ್ಲವೇ? ಇವರು ಬಹುತೇಕ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಇದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು. ಪ್ರಚಾರ ಮಾಧ್ಯಮ ಒಂದು ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಲ್ಲುದು ಎನ್ನುವುದು ಅದರ ಶಕ್ತಿಯೂ ಹೌದು. ಎವಿಲ್‌ ಫೋರ್ಸ್‌ನಂತೆಯೂ ಹೌದು. ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಚಿತ್ರಣವಿದು.
ಜನಪದದ ಒಬ್ಬ ಪ್ಯಾಲಿ ಯಂಕಟೇಶನ ಕಥೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ರಂಗ ನಿರ್ದೇಶಕ ಅಫ್ಸರ್‌ ಹುಸೇನ್‌ ಅದನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ನೆಲೆಗಳಿಗೆ ಸಮೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಂಗದ ಮೇಲೆ ದೃಶ್ಯ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸಗಳ ಮೂಲಕ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಾರ್ಟೂನ್‌ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಲೇ ಯಂಕಟೇಶನೊಬ್ಬ ‘ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ’ ಆದ ಪವಾಡ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಕ್ಯಾರಿಕೇಚರ್‌ ಆಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸಮಕಾಲೀನ ಇಂಡಿಯಾ ರಾಜಕಾರಣದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕ್ಯಾರಿಕೇಚರ್‌.
ಒಬ್ಬ ಪ್ಯಾಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮತಃ ಬೈ ಡಿಫಾಲ್ಟ್‌ ದಕ್ಕುವ ಕಾಮನ್‌ ಸೆನ್ಸ್‌ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಏನೇನೋ ಆಗಬಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇರಬೇಕು ಕೂಡ. ಅಂಥದೊಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ‘ಸಾವಯವ ಕೃಷಿ’ಗೆ ಪೂರಕ ಪರಿಸರ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಪವಾಡದಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗಬೇಕೇನು? ಪವಾಡಗಳೆಲ್ಲವೂ ಜನರನ್ನು ಅಂದಃಶ್ರದ್ಧೆಗೆ ನೂಕುವ ಅಪಾಯಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅಂದಃಶ್ರದ್ಧೆ ನಾಗರಿಕತೆಯ ದೊಡ್ಡ ಮೌಲ್ಯವೇ? ಅದರಲ್ಲೂ ದೇಶಕ್ಕೆ ಮತ್ತದರ ಜನಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಅದು ರಾಜಕೀಯ ಆದರ್ಶವಾಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಎನ್ನುವುದು ಹೋಗಿ ಬರಿಯ ಆಶಿರ್ವಾದ, ಕೃಪೆಗಳು ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ನಾಯಕನಾದವನು ಬರಿಯ ಬೂದಿ ಬಾಬಾ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಜೆಗಳೆಲ್ಲ ‘ನಮೋ..’ ಭಜನಾ ಮಂಡಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣು, ಕಲ್ಲು, ಗಾಳಿ, ಬೆಳಕು ದೇವರಾಗಿಸಿದಂತೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನೂ ದೇವರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಚಾಳಿ ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ದೇವರಾಗಿ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಅವನ ಭಕ್ತರಾಗಿ ಅವನ ದಯಾಳು ಮತ್ತು ಕೃಪೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತ, ಆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಒಳಿತು, ದಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಅವನದೇ ಪ್ರಸಾದ ಎನ್ನುವ ಮನೋಧರ್ಮ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲು ನೋಡಿದ ಹಾಗಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಆಧುನಿಕ ಇಂಡಿಯಾದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅಪಚಾರ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಕರ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಅತ್ಯಂತ ಅಸಹ್ಯಕರ. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಫ್ಸರ್‌ ಹುಸೇನ್ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯ ಬೆಂಗಳೂರು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ ‘ನಮೋ’ ವೆಂಕಟೇಶ, ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ‘ನಮೋ...’ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕ್ಯಾರಿಕೇಚರ್‌.
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೊಣಗೇಶ ಅಲಿಯಾಸ್‌ ಯಂಕಟೇಶ ಅಲಿಯಾಸ್ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ತಾನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಬೀದಿ ಪಾಲು ಮಾಡಿದ ಘಟನೆ ಮಾತ್ರ ನಾಟಕದ ಒಳಶುಂಠಿ. ಪಾಪ ‘ಪಾರ್ವತಿ’ಯದೇನು ತಪ್ಪು? ನಮೋ... ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದಾ? ಅವಳಿಗ್ಯಾಕೆ ಗಂಡಿನಿದ್ದೂ ಸತ್ತಂಥ ಸ್ಥಿತಿ? ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವಳದೇ ಈ ಗತಿ! ಇನ್ನು ಅವನ ಸಮಸ್ತ ಭಕ್ತಗಣದ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಬದುಕಿಗೇನು ಗ್ಯಾರಂಟಿ? ಎನ್ನುವಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಂದಿಡುವುದು ಈ ನಾಟಕದ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಂತನಾರ್ಹವಾದ ಮತ್ತು ಮನಕಲಕುವ ನಾಟಕೀಯತೆ.
ರಾಜಸ್ಥಾನಿ ಜನಪದ ಕಥೆ ತನ್ನ ನೆಲದಿಂದ ಇಡಿಯ ಇಂಡಿಯಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಇಂಥದೊಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಹೊಳಹು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಣ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ. ಇದನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಡಾ. ವೇಣುಗೋಪಾಲ್‌, ವಿಭಿನ್ನ ರಂಗವಿನ್ಯಾಸದ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಟೂನ್‌ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ನಿರ್ದೇಶಕ ಹುಸೇನ್‌ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯ ಬೆಂಗಳೂರು ತಂಡದ ಈ ಸಾಂಘಿಕ ಯತ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಭಿಡೆಯ, ಕಲಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ರಚನಾತ್ಮಕವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.
ಅಪೇಕ್ಷೆ: ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ವಿಭಿನ್ನ ರಂಗಪ್ರಸ್ತುತಿ. ವಿನ್ಯಾಸದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಹೊಸತನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರಯೋಗ. ಕಲರ್‌ಫುಲ್‌ ಕೂಡ. ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಹುಲಿ, ಆನೆ, ಹೂವು, ಸೂರ್ಯ, ಮತ್ತಿತರ ಚಿತ್ರಣಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಮೊಹರುಗಳಂತೆ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಕೇತಗಳಂತೆಯೂ ಧ್ವನಿಸುವುದು ಒಟ್ಟು ವಸ್ತುವಿನ ಧ್ವನಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದೆ. ಕಲಾವಿದರು ಇದರ ಸಟೈರ್‌ ಅನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಟೂನ್‌ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಈ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಶಾರ್ಪ್‌ ಆದ ಕಲಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕಲಾವಿದರಿಂದ ದಕ್ಕಬೇಕಿತ್ತು. ದೃಶ್ಯದಿಂದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ನಾಟಕ ಸಾಗುವಾಗ ತುಂಬ ಲ್ಯಾಗ್‌ ಅನಿಸಿತು. ಟೈಮಿಂಗ್‌ ಸೆನ್ಸ್‌ ಕೊರತೆಯಂತಿದೆ. ಅಫ್ಸರ್‌ ಅವರ ಈ ವಿಶಿಷ್ಠ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ದೃಶ್ಯಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಟೆಂಪೊ ಕೊಂಚ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರೆ ನಾಟಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಲವಲವಿಕೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಹರಿತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಬಹುದೇನೋ..

ಬದನಾಮ್‌ ಕಾಶ್ಮೀರ ಬದ್ಮಾಶ್‌ ‘ವಜೀರ’

2016-01-12T05:42:00.001-08:00

ವಜೀರ್, ಅಂದರೆ ಪ್ರಧಾನಿ. ಶತರಂಜ್‌ (ಚದುರಂಗ) ನ ಆಟದಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ದಾಳ. ಬಾದಷಾಹನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಹೊಣೆ ದಳಪತಿಯದು. ರಾಜನ ಆಡಳಿತದ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವುದಕ್ಕಿರುವ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ವಜೀರನದು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ.
ಯುದ್ಧ ಹೊರಗೆ ನಡೆದಷ್ಟು ಒಳಗೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಯಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬಾದಷಾಹ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುವ ಕನಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ವಜೀರನೂ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಬಾದಷಾಹನಿಗೆ ಹತ್ತಿರದ ಈ ಪದವಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನೇರ ಬಾದಷಾಹನಿಗೇ ಮುಳುವಾದ ಕಥೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ. ವಜೀರ ಹುದ್ದೆ ಬಹುತೇಕ ಸೃಷ್ಟಿ ಅಥವಾ ನೇಮಕಾತಿ. ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಹನಾದವನು ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ಏರುವುದು ಕಷ್ಟ. ಬಹುಶಃ ಇದು ಬಾದಷಹ ಆದವನಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಬಾದಷಾಹ ತನಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಬಲ್ಲ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಶಿರಸಾವಹಿಸಿ ಪಾಲಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೇ ವಜೀರನನ್ನಾಗಿಸುವುದು. ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವಜೀರನಾದವನು ಬಾದಷಾಹನ ಚಮಚ್ಯಾ ಆಗುವುದೂ ಇದೆ. ಇವೆಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಚದುರಂಗದಾಟಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಬಲ್ಲ ಮೊಹರುಗಳಷ್ಟೇ. ಹೀಗಾಗಿ ವಜೀರ್‌ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜವಾದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೊಹರಾ ಅಷ್ಟೇ.
ವಜೀರ ಸಿನಿಮಾ ಇಂಥದೊಂದು ರಾಜಕೀಯ ಚದುರಂಗದಾಟದ ಪ್ಲಾಟ್‌ ಹೊಂದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಜೀರ ಒಂದು Ghost. ಜನಾಂಗದ ಅಂತಃಕಲಹ, ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಚದುರಂಗದಾಟವೇ ಇದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಮನುಷ್ಯನ ನಿಜ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಚದುರಂಗದಾಟವಿದೆ. ಅದು ಭಾವನೆಗಳನ್ನೇ ದಾಳವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಟ. ವಜೀರ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಧು ವಿನೋದ್‌ ಚೋಪ್ರಾ, ಅಭಿಜಿತ್‌ ಜೋಶಿ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಕಥೆಯಾಗಿ ಹೆಣೆದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಿರ್ದೇಶಕ ಬಿಜೊಯ್‌ ನಂಬಿಯಾರ್‌ ಚೋಪ್ರಾ ಕಥೆಯನ್ನು ದೃಶ್ಯವಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಗಶಃ ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಲಿವುಡ್‌ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆಂದು ಹೆಚ್ಚೂ ಕಮ್ಮಿ ದಶಕದ ಹಿಂದೆಯೇ ಚೋಪ್ರಾ ಈ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಮಾಡಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರಂತೆ.
ಚಿತ್ರದ ಕನ್‌ಫ್ಲಿಕ್ಟ್‌ ಲೈನ್‌
ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ನಿಗ್ರಹ ದಳದ ATS (Anti-Terrorism Squad) ಅಧಿಕಾರಿ ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲೀ ಮತ್ತು ಕಥಕ್‌ ನೃತ್ಯಕಲಾವಿದೆ ರುಹಾನಾ ನಡುವಿನ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ನೂರೀ ಎನ್ನುವ ಮುದ್ದು ಮಗಳು. ರುಹಾನಾ ತನ್ನ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳ ರಿಪೇರಿಗೆಂದು ಮಾರ್ಕೆಟ್‌ಗೆ ಬಂದ ಸಂದರ್ಭ. ಅಲ್ಲಿ ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲೀ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಫಾರೂಕ್‌ ರಮೀಜ್‌ನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಕಾರಿನ ಮೇಲೆ ರಮೀಜ್‌ ಪ್ರತಿದಾಳಿ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಹಣಾಹಣಿಯಲ್ಲಿ ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಮಗಳು ನೂರೀ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಾಳೆ. ಇದರಿಂದ ದಂಪತಿ ನಡುವೆ ವಿರಸ ಮೂಡಿ, ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ನಿಂದ ರುಹಾನಾ ದೂರವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಮಗಳು ನೂರೀ ಸಾವಿಗೆ ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ನ ಅತಿರೇಕದ ನಡೆಯೇ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವುದು ಆಕೆಯ ವಾದ. ಮಗಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣನಾದವರ ವಿರುದ್ಧ ಆಕ್ರೋಶ ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲಿಯದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ತೀವ್ರ ಹತಾಶೆಗೊಳಗಾಗುವ ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಮಗಳ ಸಮಾಧಿಯ ಮುಂದೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೂ ಯತ್ನಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಒಂದು ಲೈನ್‌.
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಪಂಡಿತ ಓಂಕಾರನಾಥ್‌ ಧರ್‌ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತ. ಚೆಸ್‌ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಟ್ರೈನರ್‌. ಎರಡೂ ಕಾಲು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ವ್ಹೀಲ್‌ ಚೇರ್‌ ಮೇಲೆ ಬದುಕುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ತಲೆ ಮಾತ್ರ ಭಾರೀ ಚುರುಕು. ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪಂಡಿತ. ಅವನಿಗೊಬ್ಬ ಮಗಳು ನೀನಾ. ಆಕೆ ವೆಲ್ಫೇರ್‌ ಮಿನಿಸ್ಟರ್‌ ಯಝಾದ್‌ ಖುರೇಶಿ ಮಗಳಿಗೆ ಚೆಸ್‌ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಟೀಚರ್‌. ಆಕೆ ಮಿನಿಸ್ಟರ್‌ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲು ಜಾರಿ ಮಹಡಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತಳೆನ್ನುವುದು ವರದಿ. ಅದು ಕೊಲೆ ಎನ್ನುವುದು ಪಂಡಿತನಿಗೆ ಖಚಿತ. ಹೀಗಾಗಿ ಖುರೇಶಿ ಬೇಟೆ ಪಂಡಿತನ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ. ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಚಾಣಾಕ್ಷತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಮಾತಿನ ಚತುರತೆಯಿಂದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಗುರಿಗೆ ಇವನನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಎರಡನೇ ಲೈನ್‌.
ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಫಾರೂಕ್‌ ರಮೀಜ್‌ ಮತ್ತು ಖುರೇಶಿ ನಡುವೆ ನಂಟಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪಂಡಿತ್‌ ಧರ್‌ ಮಗಳು ನೀನಾ ಸಾವಿಗೂ ಖುರೇಶಿಯದೇ ನಂಟಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಖುರೇಶಿ ಮಗಳು ರೂಹಿ ಕೂಡ ಅವನ ಮಗಳಲ್ಲ. ರೂಹಿಯ ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೊಂದ ಪಾತಕಿ ಇವನು. ಅದನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಈ ರೂಹೀ. ಇದನ್ನೇ ಅವಳು ನೀನಾ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ಖುರೇಶಿ ನೀನಾಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ್ದು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ನಂತರ ರೂಹೀಯನ್ನೇ ತನ್ನ ಮಗಳೆಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನು ನಂಬಿಸಿ ಅನುಕಂಪ ಗಳಿಸಿ ಅದನ್ನೇ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಖುರೇಶಿ ಅಸಲಿ ವಿಲನ್‌. ರೂಹಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತು. ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲೀಗೆ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ಕೂಡ. ಇಲ್ಲಿ ರೂಹಿ ಮುಗ್ಧೆ. ಅವಳನ್ನು ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಖುರೇಶಿಯಂಥವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ದುರ್ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ. ಇದು ಚಿತ್ರದ ಅಂಡರ್‌ ಕರೆಂಟ್‌.
ಬಹುತೇಕ ನವಿರಾದ ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಿದ ಚೋಪ್ರಾ, ಮಿಷನ್‌ ಕಾಶ್ಮೀರ್‌ ಮತ್ತಿತರ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಮೂಲಕ ಲೈನ್‌ ಆಫ್‌ ಕನ್‌ಫ್ಲಿಕ್ಟ್‌ ವಿಷಯದ ಕುರಿತಾಗಿಯೂ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಧರ್ಮವೊಂದನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜಗದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಿಂಸೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಇದನ್ನೇ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಜೀರ ಚಿತ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲು ಚೋಪ್ರಾ ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಲ ಅವರ ಯತ್ನ ಹಿಂಸೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ಮೂಲ ಕಾಶ್ಮೀರದವರೇ ಆಗಿರುವ ಚೋಪ್ರಾ, ಕಣಿವೆಯಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೇ ಉಳಿದಂತಿರುವ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರ ಬಗ್ಗೆ ತೀವ್ರ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ‘ವಜೀರ್’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಗೆ ಕಾರಣ ಏನು? ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪಂಡಿತ ಸಮುದಾಯದವರು ಕಣಿವೆಯಿಂದ ಹೊರಕ್ಕುಳಿದಿದ್ದು ಯಾಕಾಗಿ? ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ಏನು? ಇದಕ್ಕೆ ಆರೋಪಗಳು ಹಲವು. ಇದೆಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾಗುವಂಥದೇ. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬ ತಪ್ಪು ಗ್ರಹಿಕೆಗಳಿವೆ. ಇದನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಟ್ಟು ಜಗದ ರಾಜಕೀಯ ತನ್ನ ಚದುರಂಗದಾಟಕ್ಕೆ ಈ ಆರೋಪಗಳನ್ನೇ ಪ್ರಮುಖ ದಾಳಗಳನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕಣಿವೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಜಕಾರಣ ಇದನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹಿಂಸೆಗಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಹಿಂಸೆಗೆ ಪ್ರತಿ ಹಿಂಸೆ. ಇದೊಂದು ನಿರಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಂತಾಗಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಖುರೇಶಿ ಒಂದು ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು. ಸುನ್ನಿ ಎನ್ನುವರ್ಥದಲ್ಲಿ. ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲಿ ಪಾಲಿಸುವ ಇಸ್ಲಾಂ ಕೂಡ ಭಿನ್ನ. ಅಂದರೆ ಶಿಯಾ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ಶಿಯಾ ಗುಂಪಿನವರು ಅಲೀ ಹೆಸರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಜರತ್‌ ಅಲೀ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿವರು. ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಒಳಗಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಾಗಿದೆ. ಮುಳ್ಳನ್ನು ಮುಳ್ಳಿನಿಂದ ತೆಗೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಳಸಲು ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯರ್ಥದಲ್ಲಿ. ಇದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಕಣಿವೆಯ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಪಂಡಿತ ರಾಜಕಾರಣ. ಇದನ್ನೇ ಅನುಪಮ್‌ ಖೇರ್‌ ಅಂಥವರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಕಣಿವೆಯ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೇಲೆ ಕಾಳಜಿ ಎನ್ನುವ ಸಾಫ್ಟ್‌ ಝೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವ ಯತ್ನಗಳು. ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಬೇರಿದೆ. ಅದು ಆಝಾದ್‌ ಕಾಶ್ಮೀರ್‌ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ್‌ ಭಾರತದ ಅಂಗ ಎಂದುಕೊಂಡವರ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷವೂ ಹೌದು. ಇದು ಚಿತ್ರದ ಅಸಲಿ ಒಳಬೇಗುದಿ.
ಚಿತ್ರದ ಪ್ಲಾಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರನಾಥ್‌ ಧರ್‌ ಗೆ ಖುರೇಷಿ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿದೆ. ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಗೇ ಇರಬಹುದು. ತನ್ನ ಸೇಡನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತ ತನ್ನ ಚದುರಂಗದಾಟದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ ಬಾದಷಾಹನಿಗೆ ಹತ್ತಿರದ ವಜೀರ್‌ನನ್ನೇ ಆತ ತನ್ನ ದಾಳವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಂದರೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಒಳಗಿನ ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನೇ ಆತ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆತನಿಗೆ ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲಿ ದೋಸ್ತ್‌ ಆಗಿ ಮತ್ತು ಆಮೂಲಕ ತನ್ನ ಗುರಿಗೆ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲೀ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ನಿಗ್ರಹ ದಳದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದವ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್‌ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ತೀರ ಹತ್ತಿರದವ. ಒಳಸುಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಒಳದಾರಿಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವ ಎನ್ನುವರ್ಥದಲ್ಲಿ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಜಕೀಯ ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಹೊರಗಿನವರು ಇಸ್ಲಾಂ ಹೊರತಾಗಿ ನೋಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಮ್ಮಿ.
ಶತರಂಜದಾಟವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲ ಓಂಕಾರನಾಥ್‌ ಧರ್‌, ಯಾವ ದಾಳವನ್ನು ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದರ ವಿರುದ್ಧ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಪಂಡಿತನಿಗೆ ತನ್ನ ಗುರಿ ಮುಖ್ಯ. ಆತ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧ. ಯಾರನ್ನೋ ಬಲಿ ಕೊಡಲು ಕೂಡ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಧರ್‌ ನನ್ನು ಕೊಂಚ ಚಾಣಾಕ್ಷನನ್ನಾಗಿಸಲು ತಂತ್ರ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. ಧರ್‌ ತಾನೇ ಬಲಿಯಾಗುವ ಮೂಲಕ ತನನ್ನು ತಾನು ಶಹೀದ್‌ ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ಗೂ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಲು ವಿಡಿಯೋ ಕೂಡ ಮಾಡಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲಿ ಗೆಳೆಯ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತ ಧರ್‌ಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿನಂತೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಖುರೇಶಿ ವಿರುದ್ಧ ಜಂಗ್‌ ಶುರು ಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೂ ಆತನನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅದೇ ಪೊಲೀಸ್‌ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇದರರ್ಥ. ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳ ಅಂತಃಕಲಹ, ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್‌ ಬಂದೂಕು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕವೇ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸುವುದು ಸಾಧ್ಯ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಅಲ್ಲಿನ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿ ಆನಂತರವೇ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರು ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಯಾಗಿ ವಾಪಸ್‌ ಆಗಬಹದು. ಇದು ಚೋಪ್ರಾ, ಅಭಿಜಿತ್‌ ಜೋಶಿ, ದೇಶಪಾಂಡೆ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ಹೆಣೆದ ಪ್ಲಾಟ್‌. ಅಂದರ್‌ ಕೀ ಬಾತ್‌ ಅನ್ನು ಭಾವಪರವಶತೆಯೊಳಗೆ ಬೆರೆಸಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಸಚ್ಚಿ ಕಹಾನಿಯಂತೆ ಧ್ವನಿಸಲು ಪೂರಕವಾದ ಅಂಶಗಳೂ ಭರಪೂರ ಸಾಂಗತ್ಯ ನೀಡಿವೆ.
ಶತರಂಜ್‌ನಲ್ಲಿ ಧರ್‌ ತನ್ನದೇ ಒಂದು ಸ್ಪೇಶಲ್‌ ಆಟ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ,. ರಷ್ಯನ್‌ ಹುಡುಗಿಯ ಜತೆ ವೋಡ್ಕಾ! ದಾಳಗಳನ್ನು ವೋಡ್ಕಾದ ಪೆಗ್‌ ಆಗಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ವೋಡ್ಕಾ ಹಾಕಿ ಕುಡಿಯುತ್ತ ನಶೆ ಏರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಆಮೂಲಕ ಡ್ಯಾನಿಶ್‌ ಅಲಿಯಲ್ಲಿ ಖುರೇಶಿ ವಿರುದ್ಧದ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಿಂಸೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ನಶೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ಅದನ್ನು ವಿಷವನ್ನಾಗಿಸುವುದು. ಆ ವಿಷದಿಂದಲೇ ಖುರೇಶಿ ಮತ್ತವನ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸುವುದು. ಹೀಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಯ ವಿಷವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಐಡಿಯಾಗಳು ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಆಝಾದ್‌ ಕಾಶ್ಮೀರ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಒಳಗಿನ/ಹೊರಗಿನಿಂದ ನಡೆವ ಹಿಂಸೆಗೆ ಮತ್ತು ಇಂಡಿಯನ್‌ ಮಿಲಿಟರಿ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಬಂದೂಕು ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಯತ್ನಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಹಿಂಸೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಒಟ್ಟು ಹಿಂಸೆ-ಪ್ರತಿಹಿಂಸೆಯ ಯತ್ನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇಸ್ಲಾಂ ಸಫಾಯಾ ಕೆಲಸವೇ ಆಗಿವೆ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ.
ಅಮಿತಾಬ್‌ ತಮ್ಮ ಅಭಿನಯದ ಅನುಭವದಿಂದ ಪಾತ್ರವೇ ತಾವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಫರ್ಹಾನ್‌ ಅಖ್ತರ್‌ ಬಲಿಗೆ ಸಾಕಿದ ಹೋರಿಯಂತೆ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಖುರೇಶಿ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಮುಸ್ಲೀಮರ ಕ್ರೌರ್ಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಹಾಗೆ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮಂಜಿನಂತೆ ತಣ್ಣಗೆ ಕಾಣಿಸುವ ರೂಹಿ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯ ಬಿಂಬವಿದೆ. ರೂಹೀಯ ಆ ಕಂಗಳೇ ಧರ್ಮ. ನಾವು ಧರ್ಮವನ್ನು, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಒಟ್ಟು ಜಗತ್ತನ್ನು ಹೀಗೆ ಕಾಣುವ ಜರೂರಿ ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಭಾವ ಮುಖ್ಯ. ಅದು ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವೂ.. ಇಡೀ ವಜೀರ ಚಿತ್ರ ಹಿಂಸೆಯಿಂದಲೇ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತಣ್ಣನೆ ಕಂಗಳ ರೂಹೀ ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚು ನೆನಪಲ್ಲುಳಿಯುತ್ತಾಳೆ. ದಿಲ್ಲೊಳಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಾಳೆ.

ಪರ್ದಾ ನಹೀ ಜಬ್ ಕೋಯೀ ಖುದಾ ಸೇ,..

2016-01-04T00:24:00.001-08:00

ಅವಳು ನಖಾಬ್ (ಬುರ್ಖಾ) ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನೆಲ ನೋಡುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಖುಷಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಮನೆಗೆ ಸಂತೆ, ಹಾಲು ... ಎಲ್ಲ ಅವಳೇ ತರುತ್ತಾಳೆ. ಮಾರ್ಕೆಟ್‌, ಅಂಗಡಿ ಅಲೆದಾಡಿ. ಸಬ್ಜಿ ಮಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯಕಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳ ಶೋಹರ್‌ (ಗಂಡ) ಗಡ್ಡ ನೆರೆತಿದೆ. ಶುಭ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛ ಜುಬ್ಬಾ, ಪೈಜಾಮು ಮತ್ತು ತಲೆ ಮೇಲೊಂದು ಗೋಲ್‌ ಟೋಪಿ, ಸದಾ ನಗುಮುಖ ಹೊತ್ತ ಷರೀಫ್‌ ಆದಮಿ. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ತುಂಬ ಜತನದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಊಟ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ಮೊಹಬ್ಬತ್‌ ... ಇದಾವುದರಲ್ಲೂ ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅವನ ಪ್ರಶಾಂತ ಮತ್ತು ಟೆನ್ಶನ್‌ ಮುಕ್ತ ನಗುಮುಖದಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಫಜರ್‌ ನಮಾಜಿಗೆ ಅವನ ಕೈಹಿಡಿದು ಮಸೀದಿ ಬಾಗಿಲವರೆಗೂ ಕರೆತರುತ್ತಾಳೆ. ಅವನು ನಮಾಜು ಮುಗಿಸಿ ಬರುವವರೆಗೆ ಮಸೀದಿ ಗೇಟ್‌ ಬಳಿ, ನಡುಗುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಬುರ್ಖಾದೊಳಗೆ ಅವುಚಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಈಶಾ ನಮಾಜಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಅವನು ನಮಾಜು ಮುಗಿಸಿ ಬಂದೊಡನೆ ದುವಾ ಮಾಡಿ ಅವಳ ತಲೆ ನೇವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಅವಳು ಅವನ ಕೈಹಿಡಿದು ಜೋಪಡಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಅವನು ಹುಟ್ಟು ಕುರುಡ. ಅವಳು ಅವನ ಕಣ್ಣಬೆಳಕು!
ಅಲ್ಲಾಹು, ಅವನ ರಸೂಲ್‌ ಮೊಹಮ್ಮದರು, ಆಯೇಷಾ ಮತ್ತು ಈಮಾನ್ ಮನುಷ್ಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಾಳುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಡ್ರಾಮಾಕ್ರಸಿ-3: ಕನ್ನಡದ ಸಂಬಂಜ ಅನ್ನೋದು ದೊಡ್ಡದು ಕನಾ...

2014-12-21T23:58:00.001-08:00

ಎಡ್ಡ: ಮನ್ನಿ ‘ಮೊದಲು ಅರಿ ಆಮೇಲೆ ಇರಿ’ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಚಂಪಾ ಡೈಲಾಗ್ ಹೊಡದಿ. ಅಂಥ ಬಂಡಾಯದ ಬರಹಗಾರರು ಚಿಂತಕರು ಇಂಥಾ ಸಂದಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೊಳಗೂ ಮಂಕಾಗಿ ಕೂತಾರಲೇ ಏನ್‌ ಮಾಡೂನ ಇದಕ್ಕ.
ಗಿಡ್ಡ: ನಾನೂ ಅದನ್ನ ಹೇಳೂದು. ಅರ್ಧ ಸತ್ಯದ ಹುಡುಗಿ ಗುಂಗಿನಾಗ ಅದಾರ್ರಿ ಅವ್ರಿನ್ನೂ. ಅಕಿ ಸತ್ ಸ್ವರ್ಗಾ ಸೇರಿಳೋ, ನರಕದಾಗ ಅದಾಳೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸತ್ತದ್ದಂತೂ ಖರೇ. ರಾಜಬಬ್ಬರ್ ಅಕಿನ್ ಮರತು ಜಮಾನಾನ ಆತು.
ಎಡ್ಡ: ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಜಗಳದೊಳಗ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಳದ ಚಂಪಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನಾದಿಂದ ದೂರ ಸರದ ಭಾಳ ವರ್ಷನ ಆತು. ಅವ್ರ ಹೋರಾಟ, ಬಂಡಾಯದ ಮೊನಚು ಯಾಕೋ ಕಮ್ಮಿ ಆತು. ಅದ್ಭುತ ಅಸಂಗತ ನಾಟಕಗಳನ್ನ ಕೊಟ್ಟ ಮನಶ್ಯಾ ಸಾಹಿತ್ಯದೊಳಗ ಇನ್ನೂ ಎಂಥಾ ಅದ್ಭುತ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಕನ್ನಡ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ, ಕಸಾಪ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಅಂತೆಲ್ಲ ಅವ್ರೂ ರಗಡ ಖಟಪಟಿ ಮಾಡಿದ್ರು ಖರೆ. ಏನಾತು? ಪಾಟೀಲ ಪುಟ್ಟಪ್ಪ ಅಂದ್ರ ನಮ್ ‘ಪಾಪು’ ಕಿತ್ತೂರ ಚೆನ್ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಲ್‌ನಿಂದ ಹೆಂಗ್ ಆಚೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲಲಾ, ಹಾಂಗ ಇವ್ರು ಕನ್ನಡ ಕನ್ನಡ ಬರ್ರಿ ನಮ್ಮ ಸಂಗಡ ಅನ್ನೂದ ಬಿಟ್ಟ ಬ್ಯಾರೆ ಏನೂ ಖಡಕ್ ಆಗಿ ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ.
ಗಿಡ್ಡ: ಅರ್ಧಾ ಜೀವನಾ ‘ಒಕ್ಕಣ್ಣಿನ ರಾಕ್ಷಸ’ ಅಂತ ಲಂಕೇಶ್‌ ಮ್ಯಾಲ ಲೇವಡಿ ಮಾಡೂದರಾಗ ಕಳೀತು. ಇನ್ನರ್ಧಾ ಜೀವನಾ ಕನ್ನಡ ಹೋರಾಟ. ಈ ಹೋರಾಟಕ್ಕರೇ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿ ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕು ದೆಸಿ ತೋರಿಸ್ಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಅದೂ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಧಿಕಾರದೊಳಗಿದ್ದಾಗ ರಬ್ಬರ್‌ ಸ್ಟ್ಯಾಂಪ್ ಮುಟಗೋಲ ಹಾಕ್ಕೋಳ್ಳೂದು, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬೋರ್ಡಿಗೆ ಮಸಿ ಬಳಿಯೂದು ಇದಷ್ಟ ಸಾಧ್ಯಾತು. ರಾಜಕಾರಣಿ ವಾಟಾಳದ್ದ ಕನ್ನಡ ಓರಾಟ ಒಂದು ನಮೂನಿ ಸುಡಗಾಡ ಸಿದ್ರ ಆಟ ಆಗಿಹೋದ್ರ ಚಂಪಾ ಅವ್ರದು ಅರಣ್ಯರೋದನ. ಬೇಜಾರದ ವಿಷ್ಯ ಅಂದ್ರ ರಾಜ್ಯದ ಕನ್ನಡ ನಸೀಬಕ್ಕ ಇದ್ಯಾವುದೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕ ಬರಲಿಲ್ಲ.
ಎಡ್ಡ: ಕನ್ನಡದ ಎದೀ ಮ್ಯಾಲ ಅಂದ್ರ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರಾಗ ಹೇಳಾಕ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಕಂಪನಿಗಳು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಾ ಮಾತ್ರ ಹೊರರಾಜ್ಯದವ್ರಿಗೆ. ಬಿಟ್ರ ಫಾರೀನ್‌ ಮಂದಿಗೆ. ನೆಲಾ ನಮ್ದು, ಜಲ ನಮ್ದು, ಸಂಪನ್ಮೂಲ ನಮ್ದು. ಆಡಳಿತ ಏನಿದ್ರೂ ಹೊರಗಿನವ್ರದ. ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಚಪರಾಸಿ ತಪ್ಪಿದರ ಹೊರಗಿಂದ ಹೊರಗ ದೇಖರೇಖಿ ಕೆಲಸಾ. ಒಳಕ್ಕ ಬಿಟ್ಕೊಳ್ಳಾವ್ರ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡಿಗರು ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಓಡಿಸ್ಕೋಂತರೇ ಇರತೀವಂದ್ರ ‘ಮೇರು’ ಮತ್ ‘ಒಲಾ’ ಅಂಥವರು ಅದಕ್ಕೂ ನೀರ ಸುರದಬಿಟ್ರು. ಚಂಪಾ ಅಂಥವರು ಏನ ಮಾಡಾಕ್ಕಾಕ್ಕೈತಿ?

ಗಿಡ್ಡ: ಕನ್ನಡದ ಕೆಲಸಾ ಮಾಡಾಕ ಚಂಪಾಗ ವಯಸ್ಸೂ ಆತು. ಈಗೇನಿದ್ರೂ ಕರವೇ, ಜಕ, ಕಸೇ... ಯುವಕರ ಬಿಸಿ ರಕ್ತ ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಕೊತ ಕೊತ ಕುದಿಯಾಕಹತ್ತೈತಿ. ಮುಂದ ನೋಡಬೇಕ ಏನೇನಾಕ್ಕೈತೋ? ಅಲ್ರೀ ಭಾಷಾವಾರು ಪ್ರಾಂತ ರಚನಾ ಆದ್ರು ಯಾಕ್ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು? ನಮ್ದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ, ಸೋಶಿಯೋ ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್ ಸೆಟ್‌ ಅಪ್, ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ಕೊಚ್ಚಿಕೋತೀವು. ಅದಕ್ಕೊಂದು ನೀತಿ. ನೇಮಾ ಬ್ಯಾಡಂತೀರೇನು?
ಎಡ್ಡ: ಭಾಷಾ ಅನ್ನದು ಮಾತಾಡಕ ಮತ್‌ ಬರಿಯಾಕ, ಓದಾಕ ಅಷ್ಟ ಅಂತ ತಿಳಕೊಂಡೀವು. ಅದ ನಮ್ ದೊಡ್ಡ ದಡ್ಡತನ. ಅದು ನಮ್ ಜೀವನ ಕ್ರಮಾ, ಅನ್ನದ ಮೂಲನೂ ಆಗುವಂಥದ್ದು. ಮತ್ ನಿಜದ ಸಂಸ್ಕೃತಿನೂ ಹೌದು ಅಂತನ್ನೋ ಕಲ್ಪನಾನ ನಮಗಿಲ್ಲ. ಭಕ್ತಿ ಅಂದರ ಏನು? ಕಾಯಕಾ ಅಂದ್ರ ಏನು? ಜಾತ್ಯತೀತ ಅಂದ್ರ ಏನು? ಅಂತೆಲ್ಲ ಬಸವಣ್ಣ, ವಚನಕಾರರು, ಸೂಫಿಗಳು ಸರಳ ಕನ್ನಡದೊಳಗ ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳೀರು. ಅಂದ್ರ ಕಾಯಕದ ಭಾಷಾಕ್ಕನ ಅವ್ರು ಒತ್ತು ಕೊಟ್ರು. ನಾವು ಕಾಯಕದ ಭಾಷಾ ಮರತು ಬರೀ ಮಾತಾಡುವ, ಬರೆಯುವ ಮತ್ ಓದುವ ಭಾಷಾಕ್ಕ ಜೋತ್‌ ಬಿದ್ದ ಬಿಟ್ಟೀವಿ. ಪರಿಣಾಮ ಏನಾತು? ಅದಕ್ಕ ಬರೀ ಕಾಮಾ, ಫುಲ್ ಸ್ಟಾಪ್, ಅಲ್ಪ ಪ್ರಾಣ, ಮಹಾಪ್ರಾಣ ಮತ್ ಒತ್ತಕ್ಷರದೊಳಗ ಮುಳುಗಿಹೋದ್ವಿ. ಅದ್ರಾಗ ಗಿರಕಿ ಹೊಡಕೋತ ಅಕ್ಯಾಡೆಮಿ, ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಪುರಸ್ಕಾರ, ಜ್ಞಾನ ಪೀಠನ ನಮ್ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಆಗಿಸಿಕೊಂಡವರ್ಹಂಗ ನಡಕೋಳಾಕ ಹತ್ತೀವು. ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನಾ ಒಂದರಿಂದ ಭಾಷಾ ಸಮಸ್ಯೆ ಮತ್ ಭಾಷಿಕರ ಅನ್ನದ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೀ ಹರೀತೈತೇನಲೇ?
ಗಿಡ್ಡ: ಅಂಥ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾಜೋ-ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡೋರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರ ಅದಾರೀ?
ಎಡ್ಡ: ನೀ ಹೇಳೂದು ಖರೇ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬರೀ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಚಿಂತಕರು ಅಂತ ಅದಾರು. ಅವ್ರು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಇಲ್ಲದ ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡ್ತಾರು. ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ತಗೊಂಡು ಒಳ್ಳೆಯ ಹಿಪೊಕ್ರೇಟ್ಸ್ ಥರಾ ಆಡ್ತಾರು. ಅವ್ರನ್ನ ನಾವ್ ನಂಬ್ಕೊಂಡೀವಿ. ಹಿಂಗಾಗಿ ಸಂ-ಶೋಧಕ ಛೀ ಮೂ ಏನ್ ಹೇಳ್ತಾರು ಅದ ಖರೇ.
ಗಿಡ್ಡ: ಮೊದ್ಲು ನಮ್ ಭಾಷಾ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಆಂಧ್ರ... ಮತ್ತಿನ್ನೆಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಇತ್ತಂತಲ್ರೀ. ಛೀ ಮೂ ಇದರ ಮ್ಯಾಲ ಭಾಳ ಮಾತಾಡ್ತಾರ್ ಬಿಡ್ರಿ.
ಎಡ್ಡ: ಹೌದು. ಆಗ ಅವ್ರ ಕಣ್ಣು ಶಾರ್ಪ್ ಇದ್ವು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರ, ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ ಹಂಗ ಮುಂದ ಯುರೋಪ್... ಮತ್ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ, ಎಷ್ಟು ದೂರ ದೃಷ್ಟಿ ಹರೀತಿತ್ತು ಅಷ್ಟ ದೂರಕ್ಕ ಕನ್ನಡನ ಕಾಣತಿತ್ತ ಅವ್ರಿಗೆ. ಅಮೇರಿಕಾ ಅಕ್ಕನ ಕಥೀ ಗೊತ್ತಲ್ಲ.
ಗಿಡ್ಡ: ಗೊತ್ತಲ್ರೀ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅಕ್ಕನ ಪಕ್ಕ ಕೂತ್ಕೊಳ್ಳಾಕ ದೊಡ್ಡ ಸರ್ಕಸ್ ನಡೀತೈತಲ್ರೀ.
ಎಡ್ಡ: ಅದೂ ಒಂದ್ ನಮೂನಿ ಕನ್ನಡದ ಶೋಕೀ.
ಗಿಡ್ಡ: ಅದ ಬಿಡ್ರಿ. ಹಳೀದ ತೊಗೊಂಡ ಹಿತ್ಲದಾಗ ಅತ್ರಂತ. ಹೊಸಾ ವಿಚಾರ ಅತಂದ್ರ ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವ್ರದು ನೋಡ್ರಿ. ಅಲ್ರೀ ಕನ್ನಡಾ ಮಿಡಿಯಂ ಕಂಪಲ್ಸರೀ ಮಾಡಲಿಲ್ಲಾ ಅಂತ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷಗಿರಿ ಆಮಂತ್ರಣಾನ ಎಡಗಾಲಿಲೆ ಒದ್ದಬಿಟ್ಟರಲ್ರಿ ...
ಎಡ್ಡ: ಇಷ್ಟ ವರ್ಷದೊಳಗ ಎಂತಿಂಥ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತಿ, ಉದ್ಧಾಮ ಪಂಡಿತರು ತೋರಿಸದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಾನ ಮಹಾದೇವ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ರು. ಖರೇ ಗಂಡಗಬರೂ ಅಂದ್ರ ನಮ್ ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವ್! ಈ ಮನಷ್ಯಾನ ಮಾತಿಗಿಂತ ಕೃತಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ. ಮತ್ ಅವ್ರದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ. ಮಹಾದೇವ ಅನ್ನೂ ಜಿಗಟ ಕನ್ನಡ ಬದುಕಿನ ಹದಾ ಹೆಚ್ಚಿಸೂದಷ್ಟ ಅಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ದೊಡ್ಡ ದಿಕ್ಕು ತೋರಿಸೂ ಸಾಧ್ಯತಾ ಅಂತೂ ನಿಕ್ಕೀ ಐತಿ. ಕನ್ನಡಿಗರು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಸಂಬಂಜ ಅನ್ನೋದು ದೊಡ್ಡದು ಕನಾ...

ಡ್ರಾಮಾಕ್ರಸಿ-2

2014-12-11T04:28:00.000-08:00

ಎಡ್ಡ: ನೋಡ್ತಾ ಇರೀ ನಾ ಏನೇನ್.... ಅಂತೆಲ್ಲ ಕೊಚ್ಕೋತಾ ಇದ್ದಿ. ಈಗ ಹೇಳ್.
ಗಿಡ್ಡ: ಹೇಳೂದೇನೂ ಇಲ್ರಿ ಬರೀ ಕೇಳೂದು.
ಎಡ್ಡ: ಎಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹೇಬ್ರ ಹೇಳ್ತಿರೋವಾಗ ನಾವೇನ್‌ ಹೇಳೂದೈತಿ ಅಂತೀ ಹೌದಿಲ್ಲೋ.
ಗಿಡ್ಡ: ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ತಿಳಕೊಂಡಾರಿ. ಪರ್‌ದಾನಿ (ಪ್ರಧಾನಿ) ಅಷ್ಟ ಅಲ್ರಿ ಅವ್ರು ಜ್ಞಾನಿ.
ಎಡ್ಡ: ಹೌದೌದು... ಹಿಮಾಲಯ ಕಂಡ ಬಂದಾವ್ರ ಬ್ಯಾರೆ. ಅವ್ರು ಪ್ರವಚನ ಹೇಳ್ತಾರು ನೀವು ಕೇಳ್ಕೊತ ಹೊಂಟ್ರಿ. ಕಾಯಕಾ ಯಾರ್ ಮಾಡಬೇಕು?
ಗಿಡ್ಡ: ಅದನ್ನರೀ ನಾ ಹೇಳೂದು ಪರ್ ಪರ್ ಅಂತ.
ಎಡ್ಡ: ಪರ್ ಪರ್ ಅಂದ್ರ ಏನಲೇ ಅದ.
ಗಿಡ್ಡ: ಪರ್‌ವಚನ ಪರ್‌ದಾನಿ.
ಎಡ್ಡ: ಹೌದ್ ಅನ್ನಿ ನೋಡ್ ಮಗನಾ.
ಗಿಡ್ಡ: ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡ್ರಿ. ಅಲ್ರೀ ಚೀನಾದವರು ಮುಂದ ಬಂದಿದ್ದು ಕಾಯಕಾ ನಂಬಕೊಂಡಿದ್ದರ ಫಲಾ ಅಂತ ಮನ್ನೇರ ಹೇಳಿದ್ರಿ. ನಾವೇನ್ ಕಮ್ಮಿ ಕಾಣ್ತೀವೆನ್ ನಿಮಗ...
ಎಡ್ಡ: ನಾವೂ ಏನ್ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲ. ಅವರಿಗಿಂತ ಒಂದ್ ಕೈ ಮುಂದ ಅದೀವಿ. ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಎರಡು ಬೇಕು ಮೂರು ಸಾಕು ಅಂತ ಜರ ಕಡತಾ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರ ನೋಡ್ತಿದ್ದಿ, ಚೀನಾ ಮೀರಸತಿದ್ವಿ. ಪುತು ಪುತು ಅಂತ ಜಗತ್ ತುಂಬ ನಾವ ಕಾಣಿಸ್ತಿದ್ವಿ ಹುಳದಗತ್ಲೆ.
ಗಿಡ್ಡ: ಅದನ್ನರೀ ನಾ ಹೇಳೂದು. ಅಲ್ರೀ, ಸವ್ವಾ ಸೌ ಕರೋಡ್ ಅದೀವಲ್ರಿ. ಕಮ್ಮಿ ಆತೇನ್ ನಿಮಗ. ಅದ್ರಾಗ ನಮ್ಮ ಮುಸಲ್ಮಾನ್ರ ಏರಿಯಾದೊಳಗ ಹ್ವಾದ್ರ ಮುಗೀತ್. ಮಂದೀನ ಮಂದಿ.ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಹಿಂಗ ಬೆಳಕೋತ ಹೋದ್ರು ಅತಂದ್ರ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದೊಳಗ ಇಡೀ ದೇಶನ ಅವ್ರದ ಆಕ್ಕೈತಿ. ಅದೇನೋ ಹೇಳ್ತಾರಲ್ರೀ, ಲೌ ಜಿಹಾದ್.
ಎಡ್ಡ: ಅಲ್ಲಲೇ ಸವ್ವಾ ಸೌ ಕರೋಡಿನ್ಯಾಗ ಮುಸಲ್ಮಾನ್ರು ಮ್ಯಾಲಿನ ಇಪ್ಪತ್ತೈದ ಕರೋಡಿನ್ಯಾಗಿನ ಮುಕ್ಕಾಲ ಭಾಗಾನೂ ಇಲ್ಲ. ಅವ್ರು ಬರೇ ಮಕ್ಕಳ್ನ ಹಡೀತಾರು ಅಂತ ಹೀಯಾಳಸ್ತಿರಿ. ಬಾಕಿ ಸೌ ಕರೋಡ್ ಏನ್ ಪುತು ಪುತು ಅಂತ ಹಂಗ ಬಂದ್ವೇನ್ಲೆ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಹೆಚ್ಚಾದ್ರೂ ಅವ್ರನ ಬೈತೀರಿ. ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಬಂದ್ವು ಅತಂದ್ರ ಅಪೀಸಮೆಂಟ್, ಓಲೈಕೆ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡ್ತಾರು ಅಂತ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಪಾರ್ಟಿ ಮ್ಯಾಲ ಹಾಡ್ ಕಟ್ಟತೀರಿ. ಅದನ್ನ ಹಾಡಿಕೊಂತ ಅಳತೀರಿ. ಹರೇದ್ ಹುಡುಗ್ರು ಹುಡುಗ್ಯಾರು ಲವ್ ಡವ್ ಅಂತ ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಕೊಂಡ ಅಡ್ಯಾಡವ್ರ. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ ಹರೇಕ್ಕ ಏನ್ ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಗೊತ್ತಿರತೈತೇನಲೇ. ಹರೇದ್ದ ಒತ್ತಡಕ್ಕ ಓಡಿ ಹೋಗ್ತಾವು. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಅಂತೀರಿ. ಎಲ್ಲೆರೆ ಬಾಂಬ್ ಸಿಡದ್ರೂ ಅವ್ರನ ಸಂಶೆ ಮಾಡ್ತಿರಿ.
ಗಿಡ್ಡ: ಅವ್ರು ಅಂದ್ರ ಮುಗೀತ್. ಹೆಣ್ಮಕ್ಳ ತಲೀ ಸವರಿ ಮಸಲತ್ ಮಾಡುವ ಲವ್ ಜಿಹಾದಿಗಳು, ಮತಾಂತರಿಗಳು, ಕೊಲೆಗಡುಕರು ಮತ್ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಅಂತನ ಲೆಕ್ಕಾ. ಹಂಗ್ ನಂಬಸೂ ಯತ್ನ ಅಂತೂ ನಡದೈತ್ರಿ.
ಎಡ್ಡ: ಯಾರಲೇ ಕೊಲೆಗಡುಕರು. ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀ ಅಂತ ನೀವೇನ್ ಅಂತಿದ್ರೆಲಾ ಅವ್ರನ್ನ ಕೊಂದವ್ರ ಯಾರು? ಗರೀಬಿ ಹಟಾವೋ ಅಂದ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ, ವಿಜ್ಞಾನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಂದ ರಾಜೀವಗಾಂಧಿ.... ಇವ್ರನೆಲ್ಲಾ ಕೊಂದವ್ರು ಯಾರು?... ಇವ್ರನೆಲ್ಲಾ ಕೊಂದವ್ರು ಕೊಲೆಗಡುಕರಲ್ಲ ಹಂಗಾರ. ಅವ್ರು ದೇಶ ಭಕ್ತರು ಅಂದ್ಹಂಗಾತಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ಕತೀರೆಪಾ ಇದ...
ಗಿಡ್ಡ: ಹೇ ರಾಮ್... ಎಂಥಾ ಮಾತಾಡ್ತೀರಿ. ನಮ್ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನಿ ಒಬ್ರ ಅದಾರಿ. ಬೋಸ್ ಡಿ ಕೆ ಅಂತ. ಅವ್ರಿಗೆ ಜೇರಕಡತ ಈ ವಿಷ್ಯ ಗೊತ್ತಾತು ಅತಂದ್ರ ದೊಡ್ಡ ರಂಪನ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತಾರ್ರಿ.
ಎಡ್ಡ: ಯಾರ್ ಲೇ ಅಂವಾ ಬೋಸ್‌.ಡಿ.ಕೆ.
ಗಿಡ್ಡ: ನಮ್ಮೂರ್ ಕತ್ರಿ ಹಂತ್ಯಾಕ ಐತಲ್ರಿ ದರ್ಶನಿ. ಉಡುಪಿ ಕೃಷ್ಣಾ ಅಂತ. ಅವರೂರ್‌ ಕಡೆಯವ್ರಿ. ಈ ಬೋಸ್‌.ಡಿ.ಕೆ ಅದಾರಲ್ರಿ ಮಸಾಲಿ ದ್ವಾಸಿ, ಇಡ್ಲಿ ಸಾಂಬಾರ್ ಗತ್ಲೆ ಅಗದಿ ರುಚಿ ರುಚಿಯಾಗಿ ದೇಶ, ಮಣ್ಣು, ಮಾತೃಭೂಮಿ, ವಸುದೈವ ಕುಟುಂಬಕಂ ಅಂತ ಏನೇನೋ ಭಾಳ ಛಂದ ಮಾತಾಡ್ತಾರ್ರಿ. ಬರೀತಾರ್ರಿ. ಏನ್ ಜ್ಞಾನಾರೀ ಅವ್ರದು. ಛಲೋ ಕಂಠಾ. ಬೆಳ್ಳಗ ಮಖಾ, ಹಣಿ ಮ್ಯಾಲ ಎಂಥದೋ ಗೆರಿ... ಎಂಥ ಮೋಹಕ ನಗೀ, ಭಾಷಾಶುದ್ಧಿ, ಮಾತುಗಾರಿಕೆ... ಅಬಬ... ಅಗದಿ ಪಾಸ್ ಮಾಡೀನ್ನೋಡ್ರಿ. ಆಕಳಂಥ ಮನಷ್ಯಾರ್ರಿ. ಅವ್ರ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥ ಅಷ್ಟ ತಲೀಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲಾ ಖರೆ, ಆದ್ರೂ ಒಂದು ಕ್ವೆಶ್ಚನ್‌ ಐತ್ರಿ. ಅಲ್ರೀ ಈ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿ ಅಂತ ಅವ್ರೆಲ್ಲಾ ಭಾಳ ಮಾತಾಡ್ತಾರ್ರಿ. ಹಂಗಂದ್ರ ಏನ್ರಿ?
ಎಡ್ಡ: ಭಜನೀ ಮಾಡೂದು. ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡೂದು. ಮುಕಳಿ ತುಂಬ ಭಕ್ತಿ ಭಕ್ತಿ ಅಂತ ಮಾತಾಡೂದು. ಯುದ್ಧ ನಡದಾಗ ಗಡಿ ಮುಂದ ಹೋಗಿ ನಿಂದ್ರನ್ನ ಈ ಬೋಸ್‌.ಡಿ.ಕೆ ಗ ನೋಡೂನು. ಗೊತ್ತಾಕ್ಕೈತಿ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿ ಅಂದ್ರ ಏನೂಂತ... ಅಲ್ಲಿ ಗುಂಡ ಹೊಡಸ್ಕೊಂಡು ಸಾಯಾಕ ಸಿಖ್ ಜವಾನರು ಬೇಕು. ಲಿಂಗಾಯತ, ಶೂದ್ರ, ಮುಸ್ಲಿಂ, ದಲಿತ ಯೋಧರು ಬೇಕು. ಕೀರ್ತಿ, ಮೆಡಲ್ಲು, ರೆಕಾರ್ಡ್‌ ಮಾತ್ರ ಇಂಥ ಬೋಸ್‌.ಡಿ.ಕೆಗಳಿಗೆ. ಮ್ಯಾಲ ಪಾಠ, ಪ್ರವಚನ ಬ್ಯಾರೆ. ಆಟಾ ಹಚ್ಚಿರೇನಲೇ. ನಮಗೇನ್ ತಿಳ್ಯಾಂಗಿಲ್ಲ ಅನಕೊಂಡ್ರಿ...
ಗಿಡ್ಡ: ನಮಗೂ ಜರಾ ಅರ್ಥ ಆಗಾಕಹತ್ತೈತ್ರಿ. ದೇಶಪ್ರೇಮ ನಮಗೂ ಐತರಿ. ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿ ಅಂದಕೂಡ್ಲೇ ತಿಳ್ಯಾಂಗಿಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ ಹ್ವಾರೆ. ಅಂದ್ಹಂಗ ಮನ್ಯೆಮನ್ನೆರ ನಮ್ಮ ಮೂಲಿಮನಿ ಬಸು... ಅದರೀ ಪಂಚಮಸಾಲೀ ಹುಡುಗಾ... ಅಂವಾ ಬಾರ್ಡರ್ ಹಂತೇಲೆ ಸತ್ರಿ. ಅವನ ಹೆಣಾ ಧ್ವಜದಾಗ ಸುತ್ಕೊಂಡ ಬಂದ ಕೊಟ್ಟ ಹ್ವಾದ್ರಿ. ಅವತ್ ಮಣ್ಣ ಮಾಡು ದಿನಾ ಗೋರ್ಯಾಳದಾಗ ಬೋಸ್‌.ಡಿ.ಕೆ ಏನ್ ಮಾತಾಡಿದ್ರ ಅಂದ್ರಿ. ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿ, ತಾಯ್ನಾಡು, ಮಣ್ಣು, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ, ಚೀನಾ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ... ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡಿದ್ರು. ಗಂಡ ಗಬರು ಅಗದಿ ನಂಬರ್ ಒಂದ್ ಅನ್ರೆಲಾ.
ಎಡ್ಡ: ಅವ್ರು ಮಾತಾಡ್ತಾರಲೇ. ಅವ್ರದು ಮಾತಾಡೂದ ಕೆಲಸಾ. ಮಂದಿ ಮಕ್ಳನ್ನ ನೀರಿಗಿಳಿಸಿ ಗಾಳಾ ನೋಡವ್ರು. ಅವ್ರು ಮಾತಾಡ್ತಾರ. ಕಳಸನ್ನ ನೋಡೂನು ಅವ್ರ ಮಕ್ಕಳ್ನ ಬಾರ್ಡರ್ ಕಾಯಾಕ. ಗೊತ್ತಾಕ್ಕೈತಿ ಬಾಂಬು, ಬಂದೂಕು, ಶೌರ್ಯ ಅಂದ್ರ ಏನು ಅಂತ. ಇವ್ರ ಪೈಕಿ ಎಷ್ಟ ಜನ ಸೈನಿಕರಾಗಿ ಭರ್ತಿ ಆಗ್ಯಾರ, ಎಷ್ಟ ಜನಾ ದೇಶಕ್ಕಂತನ ಜೀವಾ ಕಳಕೊಂಡಾರಲೇ? ಸ್ವಲ್ಪ ಲೆಕ್ಕಾ ತಗಸೂ. ಆರ್‌ಟಿಐ ಒಳಗ ಒಂದು ಅಪ್ಲಿಕೇಷನ್ ಹಾಕ್ ನೋಡೂನು. ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿ ಯಾರ್ಯಾರ್ದ ಎಷ್ಟ ಐತಿ ಚೆಕ್ ಮಾಡೇ ಬಿಡೂನು.
ಗಿಡ್ಡ: ಬಾರ್ಡರ್ ಅಂದಕೂಡ್ಲೆ ನೆನಪಾತ ನೋಡ್ರಿ. ಮನ್ನೆ ನಮ್ಮ ಪರ್‌ದಾನಿ ಗಡಿ ಹಂತ್ಯಾಕ ಹೋಗಿ ಸೈನಿಕರನ್ನ ಹುರದುಂಬಿಸಿ ಬಂದ್ರ ನೋಡ್ರಿ. ಈತಕ ಯಾರರೇ ಹಂಗ ಮಾಡಿರೇನ್ರಿ. ನೀವೂ ಹೇಳ್ತಿರಿ.
ಎಡ್ಡ: ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಆ ಕೆಲಸಾ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮಾಡಿಕೋತ ಬಂದಾರು. ಪ್ರಚಾರ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲಾ ಅಷ್ಟ. ಅವರವರ ಖಾತೆ ಕೆಲಸ ಅವರವರ ಮಾಡಬೇಕು. ಯುದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆನೂ ನಾನ ಮಾತಾಡತೀನಿ, ಶಿಸ್ತು, ಕಸಾ, ಕಾರ್ಯದಕ್ಷತೆ, ಮಿಲಿಟರಿ, ಪೊಲೀಸ್ ಎಲ್ಲಾದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನ ಹೇಳ್ತಿನಿ, ಮಾಡ್ತಿನಿ... ಹಿಂಗ್ ಎಲ್ಲಾ ನಾನ ಮಾಡ್ತನಿ ಮತ್ ನಾ ಹೇಳಿದ್ಹಾಂಗನ ಎಲ್ಲಾ ನಡೀಬೇಕು ಅತಂದ್ರ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಮನೋಧರ್ಮ ಆಕ್ಕೈತಲೇ ಅದು. ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ನಿಮ್ಮ ಪರ್‌ದಾನಿ ಏಕೋಪಾಧ್ಯಾಯ ಶಾಲೆಯ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯನ್ಹಂಗ ಅನಸ್ತಾರ.
ಗಿಡ್ಡ: ನಾ ಹೊಂಡತೀನರೀ. ಭಜನಿ ಟೈಂ ಆತ್ರಿ.
ಎಡ್ಡ: ನೀವು ಭಜನೀ ಮಾಡಾಕ ಹುಟ್ಟೀರಿ. ಮಾಡಿಕೋತನ ಇರಿ ...
ಗಿಡ್ಡ: ಹ ಹ... ಮೊದಲು ಅರಿ, ಆಮೇಲೆ ಇರಿ....

ಡ್ರಾಮಾಕ್ರಸಿ-1

2014-12-08T03:44:00.001-08:00

(ಮೊದಲನೇ ಅಂಕ- ರಸ್ತಾ ಸೀನ್)

ಗಿಡ್ಡ: ಪರ್ ಪರ್...
ಎಡ್ಡ: ಏನಲೇ ಅದ ಮುಂಜ ಮುಂಜಾಲೆ ಹೊರಕಾಡಿಗರೇ ಹೋಗಿದ್ಯೋ ಇಲ್ಲೋ.
ಗಿಡ್ಡ: ಪರ್ ಪರ್...
ಎಡ್ಡ: ಥೂ ಇವನೌನ್, ಹೊಲಸ ವಾಸನಿ ಬರತೈತಲೇ. ಹೊಂಡ ಲಗೂನ.. ಹ್ಞೂಂ ಹೊಂಡ ಇನ್ನ.
ಗಿಡ್ಡ: ಅದನ್ನರೀ ನಾ ಹೇಳಾಕ ಹೊಂಟಿದ್ದು. ಸಾಹೇಬ್ರ ಮನ್ಯಾಗ ಟಿವಿ ಹಾಕಿದ್ರ ಸಾಕ್ ಪರ್ ಪರ್.
ಎಡ್ಡ: ಗಿಡ್ಡಾ ಏನರೇ ಹೇಳಬೇಕಂತೀ, ಟಿವಿ ಅಂತೀ. ಪರ್ ಪರ್ ಅಂತೀ... ಒಂದೂ ತಿಳಿವಲ್ದು. ಸರಿ ಬೊಗಳ.
ಗಿಡ್ಡ: ಸಾಹೇಬ್ರ ನಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಾಗ ಅದರಾಗೂ ಲಿಂಗಾತರೊಳಗ ಇದೇನು ಹೊಸಾದೇನ್ರಿ? ನಾವು ದಿನಾ ಮುಂಜಾಲೆ ಎದ್ದು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮನೀ ಮುಂದಿನ ಅಂಗಳ ಪರಾ ಪರಾಂತ ಗುಡಸಂಗಿಲೇನ್ರಿ.
ಎಡ್ಡ: ಗುಡುಸೂದು ಅಷ್ಟ ಅಲ್ಲ, ಬಕೀಟ್ ನೀರಾ ಒಂದು ಚಂಬೂ.... ಚಂಬೂ ನೀರಾಗ ಎದ್ದೋದು ಫಸಲ್ ಫಸಲ್ ಅಂತ ದೂರ ದೂರಕ್ಕ ನೀರ ಹೊಡಿಯೋದು. ಮುಂಜೇಲೊಮ್ಮೆ ಸಂಜೀಕೊಮ್ಮೆ ಇದನ್ನ ಮಾಡಿಕೋತ ಬಂದೀವು.
ಗಿಡ್ಡ: ಅದನ್ನರೀ ನಾನು ಹೇಳೋದು.
ಎಡ್ಡ: ಅದ್ಸರಿ ಕಸ ಗುಡಸೂದು, ನೀರ ಚುಮುಕಿಸೋದು, ಪರ್ ಪರ್... ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡಾಕಹತ್ತಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನ ನಂಬಕೊಂಡ ನಾಂವ ಉದ್ಧಾರ ಆಗಿಲ್ಲ. ಇನ್ನ ದೇಶಾ ಏನ್ ಉದ್ಧಾರ ಆದೀತು? ಲೇ ಗಿಡ್ಡಾ, ಮೋದಿ ಕಸಾ ಗುಡಸೋದು ನೋಡಾಕ ಆಗಲ್ದಕ್ಕ ಸುತ್ತೂ ಬಳಸಿ ಹಿಂಗ್ ಮಾತಾಡಕ್ಹತ್ತಿ ಹೌಂದಿಲ್ಲೋ.
ಗಿಡ್ಡ: ಅಲ್ರೀ ನಾನೂ ಅದನ್ನ ಹೇಳಾಕತ್ತೀನಿ. ಕಸಾ ಗುಡಸೂದೇನ್ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನಾ ಅಂತ ಹೇಳತೀರಿ. ಕಸ ಗುಡಸೋದು ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯೊಳಗ ಮೊದಲಿಂದ ಬಂದ ಪದ್ಧತೀನ ಐತಿ. ಮನೀ ಅಂಗಳ ಗುಡಸಲ್ದ, ಹೊರಸಲಿಗೆ ನೀರ ಹಾಕ್ದ ನಮ್ಮ ಮನಿಗೋಳಾಗ ಹನಿ ನೀರ್ ಸಹಿತ ಕುಡಿಯಾಂಗಿಲ್ಲ. ಇದೇನ್ ಹೊಸಾದು ಅಂತ ಹೇಳತಾರರೀ ಇವ್ರು?
ಎಡ್ಡ: ಕಸಾ ಗುಡುಸೂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾತಲ್ಲ, ಹೊಸಾದೂ ಅಲ್ಲ. ಗುಡಿಸಿದ ಕಸಾ ಒಗ್ಯಾವ್ರೆಲ್ಲಿ? ಕೂಡಿಸಿದ ಕಸಾ ಮಾಡಾವ್ರೇನ್ ನೀವು? ಅದನ್ನ ಯೋಚನಾ ಮಾಡಬೇಕಲಾ...
ಗಿಡ್ಡ: ಅಲ್ರೀ ನಾವು ಅಜ್ಜ ಮುತ್ತಜ್ಜರ ಕಾಲದಿಂದ ಕಸಾ, ಮುಸರಿ ತಗೊಂಡ್ಹೋಗಿ ತಿಪ್ಪಿ ಮತ್ ಕೆರಿಯೊಳಗ ಚೆಲಕೋತ ಬಂದೀವು.
ಎಡ್ಡ: ಭಲೇ ಲೌಡಿ ಮಗಾ ನೋಡಲೇ ನೀ. ಅಲ್ಲಲೇ ಕಸಾ, ಮುಸರಿ ಕೆರಿ ನೀರಾಗ ಹಾಕಿದ್ರ ನೀರು ಹೊಲಸಾಕ್ಕೈತಿ, ಗಲೀಜಾಕ್ಕೈತಿ, ಗಬ್ಬ ನಾರತೈತಿ, ಕೆಸರ ತುಂಬತೈತಿ ಅನ್ನೂ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಬ್ಯಾಡೇನ್ಲೇ.
ಗಿಡ್ಡ: ಕೆಸರಾಗ ಅಲ್ಲೇನ್ರಿ ಕಮಲ ಅರಳೋದು...
ಎಡ್ಡ: ಅದಕ್ಕ ಮಗನಾ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಯೊಳಗ ಕಮಲ ಅರಳಿದ್ವು. ದೇಶಕ್ಕ ದೇಶಾನ ಕಮಲಾ ಕಮಲಾ...
ಗಿಡ್ಡ: ಈಗ ಎಲ್ಲಾರೂ ಅಕಿನ್ನ ಹಿಂಬಾಲೇ ಬಿದ್ದಾರ ನೋಡ್ರಿ.
ಎಡ್ಡ: ದೇಶ ಒಂದ ಮನೀ ಅಂತ ತಿಳದ್ರ ಮನೀಗ ಒಬ್ಬಾಕಿ ಕೆಲಸದಾಕಿ ಬೇಕಾಕ್ಕೈತಿ. ನಮ್ಮ ಮನ್ಯಾಗ ಅದಾಳಲಾ ಕಮಲಾಬಾಯಿ. ಅಕೀಗ ಕೆಲಸಾ ಅಂದ್ರ ಗುಡಸೂದು ಮತ್ ಒರಸೂದು...
ಗಿಡ್ಡ: ಅದನ್ನರೀ ನಾ ಹೇಳೂದು. ದೇಶಕ್ಕೊಬ್ಬ ಸರದಾರ ಇರಲಿ ಅಂತ ನಾವು ಅನಕೊಂಡ್ವಿ. ಇದ ನೋಡ್ರಿ ಕಥೀ ಕಮಲಾಬಾಯಿ.
ಎಡ್ಡ: ಇದ್ರಲ್ಲೋ ಸರ್ದಾರ್‌ಜೀ. ಅಂವಾ ಫುಡ್ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ, ರೈಟ್ ಟು ಇನಫರ್ಮೇಷನ್ ಆ್ಯಕ್ಟ್, ಶೆಲ್ಟರ್ ಟು ಆಲ್ ಅಂದ. ಲಿಬರಲ್, ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಸ್ಟೇಟ್ ಅಂದ. ಬ್ಯಾಡಾ ಅಂದಬಿಟ್ರಿ. ಎಲ್ರ ಜತೆ ನಡೆಯೋಣ ಅಂದ ಯುವರಾಜನೂ ಬ್ಯಾಡಾ ಅಂದ್ರಿ. ಅವರವ್ವನೂ ಬ್ಯಾಡಾ ಅಂದ್ರಿ. ಅಂವಾ ಒಬ್ಬ ಮುದುಕಾ ಗಾಂಧಿಗಿರಿ ಅಂತ ಉಪವಾಸ ಕುಂತಾ, ಬ್ಲ್ಯಾಕ್‌ಮನಿ ಅಂತ ಆ ಲಗಾಟೀ ಸ್ವಾಮಿ ಟಿವಿಯೊಳಗ ಕೂಗ್ಯಾಡಿದಾ. ಮುಗೀತ. ಮುಗಿಬಿದ್ರಿ. ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡೂ ಪೇಪರ್, ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ್ ಹಿಡಕೊಂಡು ಟುಜಿ, ಥ್ರೀಜಿ... ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಅಂತ ಬೊಂಬಡಾ ಬಜಾಯಿಸ್ಕೋತ ಒಬ್ಬ ಬಂದ, ಟಿವಿ ತುಂಬ ತುಂಬಕೊಂಡಾ. ಪುಡಿ ಐಟಿ ಪುಢಾರಿಗಳು ಉಘೇ ಉಘೇ ಅಂದ್ರು. ಬೆಳಕ ಹರೀತ್ಲೆ ಪಾಪ್ಯುಲರ್ ಸ್ಟಾರ್ ಆದಾ. ಅಂವಾ ಕಸಬರಗಿ ಹಿಡಕೊಂಡ ಬಂದಾ. ನೀವು ಅವನ ಹಿಂದ ಹೊಂಟ್ರಿ. ಅಂವಾ ಗಾದಿ ಏರಿದಾ. ಕಸಬರಗಿ ಬಿಸಾಕಿ ಗಾಂಧಿ ಟೋಪಿ ನಮ್ಮ ತಲೆಗಿಟ್ಟ ಹ್ವಾದಾ ಹುಚಗೆಂಡಿಗತ್ಲೆ.
ಗಿಡ್ಡ: ಅಂವ ಬಿಟ್ಟ ಕಸಬರಗಿ ಇವ್ರ ಹಿಡಕೊಂಡ್ರು. ಏನ ಅಂದ್ರೂ ಪರ್‌ದಾನಿ ಕೈಯಾಗ ಕಸಬರಗಿ ಚಲೋ ಕಾಣ್ಸಂಗಿಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ.
ಎಡ್ಡ: ಅಲ್ಲಲೇ ಗಿಡ್ಡಾ, ನಾ ಕಾಲೇಜಿನ್ಯಾಗ ಓದುವಾಗ ಎನ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಅಂತ ಒಂದಿತ್ತು.
ಗಿಡ್ಡ: ಗೊತ್ತಿಲ್ಲೇನ್ರಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇವಾ ಯೋಜನೆ. ಸಂಡೇಕ್ಕೊಮ್ಮೆ. ಊರು ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡೋದು, ಕಸ ಕಡ್ಡಿ ತಗಿಯೋದು, ಸ್ವಚ್ಛತಾ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸೋದು. ಆಮ್ಯಾಲೆ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ಕೂಪನ್ ಕೊಡ್ತಿದ್ರು. ಮತ್ ವರ್ಷದಾಗೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಸಮೀಪದ ಯಾವುದಾರೆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ವಿ. ಇಡೀ ಊರ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡಿ, ಸ್ವಚ್ಛತಾ ಬಗ್ಗೆ ಜನರೊಳಗ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸತಿದ್ವಿ. ಶ್ರಮದಾನ ಅಂತ ಮಾಡತಿದ್ವಿ.
ಎಡ್ಡ: ಅದನ್ನ ಈ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಲೌಡಿ ಮಕ್ಳು ಹೊಸಾದೇನೋ ಕಂಡ ಹಿಡದ್ಹಂಗ ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಯೊಳಗ ಕಸಬರಗಿ ಹಿಡಕೊಂಡ ಸೋಗ ಹಾಕಾಕತ್ಯಾರು. ಕಾಪಿ ಕ್ಯಾಟ್ಸ್.
ಗಿಡ್ಡ: ಎಲ್ಲಾರೂ ಒಂದ ನಮೂನಿ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಸೂಟ್, ಟೀ ಶರ್ಟ್, ಕ್ಯಾಪ್ ಮತ್ ಗ್ಲೌಸ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಅಗದೀ ಪಥಸಂಚಲನದ ಗತ್ತು, ಶಿಸ್ತಿನೊಳಗ ಊರ ತುಂಬ ಕಸಬರಗಿ ಹಿಡಕೊಂಡ ನಿಲ್ತಾರು. ಹುಡುಗ್ಯಾರೂ ಇರ್ತಾರಿ. ಬಾಗಿ, ಬಳುಕಿ ಅಗದೀ ನಾಜೂಕಿಲೇ ಕಸಾ ಕಡ್ಡಿ ಮುಟ್ಟಿ, ತಟ್ಟಿ ನೋಡ್ತಾರ್ರಿ. ಇದನ್ನ ನೋಡಾಕ ಚಾನೆಲ್‌ನವರು, ಊರ್ ಮಂದಿ ಸೇರ್ತಾರೀ. ಮಂದಿ ಏನ್ ಸ್ವಚ್ಛತಾ ನೋಡ್ತಾರೊ, ಫಿಗರ್ ನೋಡಕೋತ ನಿಲ್ತಾರೊ... ಕನ್ಫ್ಯೂಷನ್.
ಎಡ್ಡ: ದೇಶಕ್ಕ ಇಂಥ ಶೋನ ಬೇಕಲೇ ಗಿಡ್ಡಾ. ನಿಜವಾದ ಶಿಸ್ತು, ಕಾಯಕಾ ಅಂದ್ರ ಏನು ಅಂತ ಗೊತ್ತೈತೇನ ಇವ್ರಿಗೆ. ಎಂಟನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದ ಕೆಲ ಲೌಡೀ ಮಕ್ಳು ಸಮಾಜದೊಳಗ ಜಾತಿ ಅಂಬೋ ಕಸಾ ತುಂಬಿಸಿಟ್ಟಿದ್ರು. ಅದನ್ನ ಗುಡಸಾಕ ಬಸವಣ್ಣ ಅಂತ ಒಬ್ಬ ಬರಬೇಕಾತು.
ಗಿಡ್ಡ: ಹೌದಲ್ರೀ ನಮ್ಮೂರ ಕತ್ರ್ಯಾಗ ಬಸವಣ್ಣನ ಪ್ರತಿಮೆ ನಿಲಸ್ಯಾರಲ್ರೀ. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ರಿ.
ಎಡ್ಡ: ಏನ್ ಗೊತ್ತೋ ಮಗನಾ? ಅಂಥಾ ದೊಡ್ಡ ಮನಷ್ಯಾನ್ನ ತಗೊಂಡ್ಹೋಗಿ ಕುದುರಿ ಮ್ಯಾಲ ಕೂರಿಸಿ, ಕೈಯಾಗ ಕತ್ತಿ ಕೊಟ್ಟ ನಿಲಸಿದ್ರಿ. ಮುಂದ? ಅಂವ ಹೇಳಿದ್ದ ಕೇಳಿದ್ರೇನು? ಅಂವಾ ಏನ್ ಹೇಳಿದಾ ಅಂತಂದ್ರ, ಎಲ್ರೂ ಏನಾರೂ ಕಾಯಕದೊಳಗ ನಿರತರಾಗ್ರಿ. ಮಾಡೋ ಕಾಯಕ ನೀಯತ್ಲೆ ಮಾಡ್ರಿ ಅಷ್ಟ ಸಾಕು, ರಾಜ್ಯ ಕಲ್ಯಾಣರಾಜ್ಯ ಆಕ್ಕೈತಿ ಅಂದ. ವ್ಹೇರಿ ಸಿಂಪಲ್. ಚೀನಾದವರು ಅದನ್ನ ಮಾಡಿದ್ರು. ಮುಂದ ಬಂದ್ರು. ನಾವು? ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಅದೀವು. ಬಸವಣ್ಣ ಹೇಳಿದ್ಹಂಗ ಕಾಯಕ ಇದ್ರ ಕೈಲಾಸಾನೂ ಸಿಗತೈತಿ. ಕಾಯಕ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರ ‘ಕೈ‘ಲಾಸ್. ಅಷ್ಟ. ಕೆಲಸಾ ಮಾಡೀನೂ ‘ಕೈ’ಲಾಸ್ ಆಕ್ಕೈತಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ. ಇರ್ಲಿ. ನೋಡಲೇ ಗಿಡ್ಡಾ ದೇಶದ ತುಂಬ ಮತ್ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ‘ಪವಿತ್ರ’ ಗಂಗೆಯ ತುಂಬ ಗಬ್ಬ ವಾಸನಿ ಬರುವಷ್ಟ ಕಸಾ ತುಂಬೈತಿ. ಅದೂ ಇಂಥವ್ರದ. ಸಧ್ಯಕ್ಕ ದಾರ್ಪುರ ಕೇಂದ್ರ ಶಾಖೆಯವ್ರು ನೇಮಿಸಿದ ಕಮಲಾಬಾಯಿ ಕಸಾ ಗುಡಸ್ತಿರ್ಲಿ.
ಗಿಡ್ಡ: ಅಗದಿ ಬರೋಬ್ಬರಿ ಹೇಳಿದ್ರಿ.
ಎಡ್ಡ: ಪರ್ ಪರ್ ಅಂದ್ಯಲಾ ಇದನ್ನ ಏನ್ ಹೇಳಿದ್ದು?
ಗಿಡ್ಡ: ಹ ಹ .. ನೋ. ನೋಡ್ತಾ ಇರೀ ಅಲ್ಲಲ್ಲಾ ಕೇಳ್ತಾ ಇರೀ ನಾ ಇನ ಏನೇನ್ ಹೇಳ್ತನಿ.
__________________________________________
‍ನೆನಪಿರಲಿ: ಇಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳು ಕಾಲ್ಪನಿಕ. ಇತಿಹಾಸ, ಚರಿತ್ರೆ, ವರ್ತಮಾನ ಎಲ್ಲವೂ... ಒಂದು ವಿಡಂಬನೆ.