A! μπε μπα Blog! το Μπινελικοδρόμιο..

Αναδημοσίευση

noreply@blogger.com (AATON) — Sat, 28 Jan 2012 01:18:00 +0000

Μου το έστειλε ο φίλος μου Ηλίας Ελευθεριάδης, και το βρήκα όντως επίκαιρο απο πολλές απόψεις.
Να που τελικά δεν είμαι ο μόνος που σκέφτεται έτσι, και ο φίλος Βασίλης τα λέει πολύ όμορφα και έξω απο τα δόντια!
Διαβάστε το!

Σκληρές αλήθειες, αλλά ΑΛΗΘΕΙΕΣ!

Του Βασίλη Μαχιά 05/07/2011 -E-net.gr - Ελευθεροτυπία

Εγκατέλειψα την Ελλάδα προ εφταετίας. Τις καλές εποχές δηλαδή. Ολυμπιακοί, ευρωπαϊκό, Eurovision και καφάσια οι άδειες σαμπάνιες στη Μύκονο. «Που πας;», με ρωτούσαν απορημένοι οι φίλοι μου. «Πουθενά δεν θα βρεις καλύτερα!». Τώρα πια η στάση τους έχει αλλάξει. «Μη τυχόν και γυρίσεις! Καλά είσαι εκεί. Δεν παλεύεται εδώ η κατάσταση.».

Όχι, ουδεμία αίσθηση διορατικότητας είχα για τα δεινά που έμελε να ακολουθήσουν. Προφήτης δεν είμαι, πόσο δε μάλλον σοφός. Πολύ απλά δεν είχα «δόντι», κομματικό μέσο, γνωριμίες ή οικογενειακή επιχείρηση. Αλλά ούτε και τη διάθεση να ανταγωνιστώ αυτούς που τα είχαν. Με λίγα λόγια, καμία τύχη. Είχα ανάγκη από ένα σύστημα που να προστατεύει τον πολίτη από την ανομία. Ένα σύστημα που να αποδέχεται ως αλήθεια το αυτονόητο, να επιβραβεύει το άριστο και να απορρίπτει τον παραλογισμό. Τα κουβαδάκια μου, δηλαδή, και σε άλλη παραλία!

Θα μου πείτε τώρα, δικαίως, «τι δουλειά έχεις εσύ να εκφέρεις άποψη για τα τεκταινόμενα; Τι σε κόφτει; Αφού είσαι αμέτοχος, δεν σε αγγίζουν ούτε το μεσοπρόθεσμο, ούτε οι οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων.» Οι πιο παθιασμένοι θα βιαστούν να με κρίνουν. «Έξω από το χορό πολλά τραγούδια λες. Δεν κάθεσαι στα αυγά σου εκεί στο Λονδίνο και άσε μας εμάς να κάνουμε ό,τι νομίζουμε.»

Σωστό, εν μέρει. Αλλά επειδή ακριβώς είμαι αμέτοχος διαθέτω και το εξής πλεονέκτημα. Βλέπω τα πράγματα αποστασιοποιημένος από πάθη και συγκινησιακές φορτίσεις. Με ψυχρή λογική. Κι έτσι λογικά και ψυχρά επιθυμώ να εκφράσω την ακόλουθη απορία προς άπαντες αγανακτισμένους. Μα, αλήθεια, πραγματικά δεν γνωρίζετε ποιοι τα φάγανε τα λεφτά; Δεν έχετε την παραμικρή ιδέα ποιοι είναι οι κλέφτες, οι ψεύτες κι οι λωποδύτες; Θέλετε να τους ξετρυπώσετε, το γνωρίζω, μα πολύ φοβάμαι πως ψάχνετε σε λάθος κρυψώνες. Ας σας δώσω εγώ λοιπόν μερικά παραδείγματα (συγχωρέστε μου τις γενικεύσεις, προφανώς και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις):

· Κλέφτες είναι οι χρυσοί ολυμπιονίκες μας που αφού μας χάρισαν την ψευδαίσθηση εθνικής ανάτασης τσεπώνοντας ταυτόχρονα τα πλουσιοπάροχα πριμ της πολιτείας, αποδείχτηκαν στην πλειοψηφία τους ντοπέ. Τσάμπα τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυσαν μπροστά στις κάμερες. Ο Έλλην φορολογούμενος πλήρωσε!

· Κλέφτες, όπως αποδεικνύεται, είναι οι πρόεδροι των ομάδων σας τους οποίους αποθεώνετε τις Κυριακές μεσημέρια διότι «στήνουν» παιχνίδια, ξεπλένουν βρώμικο χρήμα και ζημιώνουν τόσο το κράτος (ΟΠΑΠ) όσο και όσους δοκιμάζουν την τύχη τους παίζοντας στοίχημα.

· Κλέφτες επίσης οι ιδιοκτήτες καμπόσων νυχτερινών μαγαζιών όπου χρόνια ολόκληρα αφήνατε μηνιάτικα και δώρα (πάλε ποτέ) για μια ζεμπεκιά, για το καλό το πρώτο τραπέζι, για φιστίκια, αλκοόλ και γαρούφαλλα. Αποδεδειγμένες οικονομικές ατασθαλίες, εκτεταμένη φοροδιαφυγή, παραβίαση αδειών λειτουργίας κλπ.

· Κλέφτες αρκετοί από τους εθνικούς τροβαδούρους μας που ξέχασαν ή αμέλησαν να δηλώσουν τα εισοδήματά τους. Με πρώτο και καλύτερο βέβαια τον τραγουδιστή-αηδόνι, σύζυγο νυν βουλευτού και πρώην υπουργού. Μα, με ψίχουλα θα ασχολούμεθα τώρα κύριε δικαστά;

· Κλέφτης ο ταξιτζής που με χρεώνει διπλά και τριπλά για μία κούρσα αεροδρόμιο-Κολωνό κάθε φορά που επισκέπτομαι την Αθήνα. Λόγω κάποιας περίεργης σύμπτωσης μάλιστα το «καπέλο» αποδεικνύεται πάντα υψηλότερο τις φορές που παραδέχομαι πως ζω μόνιμα έξω. Αθάνατη Ελληνική φιλοξενία! Για απόδειξη δε ούτε ερώτημα.

· Κλέφτες οι μοναχοί που επιδίδονται σε business εκατομμυρίων με ξιπασμένους πολιτικούς καλώντας σας ταυτόχρονα σε προσευχή και νηστεία. Κατά τα άλλα, τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα του θεού τω θεώ.

· Κλέφτες και οι παπάδες που τσεπώνουν αδήλωτα τρακοσάρια «για την εκκλησία» από γάμους και βαφτίσια. Και ο δίσκος φυσικά να γυρίζει.

· Κλέφτης ο καφετζής στην Πλάκα της Κρήτης που αρνείται πεισματικά να χτυπήσει στην ταμιακή του το φραπεδάκι που παραγγέλνω για την παραλία.

· Κλέφτης και ο εφημεριδοπώλης στο διπλανό χωριό της Ελούντας για τον ίδιο λόγο.

· Κλέφτες οι εφοριακοί που κάνουν τα στραβά μάτια στους φοροφυγάδες.

· Κλέφτες οι αστυνομικοί που χρηματίζονται για να παρέχουν προστασία σε άλλους κλέφτες.

· Κλέφτες όσοι παίρνουνε άδεια από την σημαία γιατί πληρώνονται χωρίς να παράγουν.

· Κλέφτες όσοι ζητάνε διευκολύνσεις και ρουσφέτια για «το παιδί που ζορίζεται στο στρατόπεδο» και «την θυγατέρα με τα τέσσερα μάστερ που θέλει να δουλέψει στην τοπική ΔΕΚΟ».

· Κλέφτες οι δημόσιοι υπάλληλοι που την κοπανάνε από το γραφείο στις 12:30. Κλέφτες και οι συνάδελφοί τους που τους χτυπάνε την κάρτα. Αλλά είπαμε: μεταξύ κατεργάρηδων αλληλεγγύη..

· Κλέφτες οι υπάλληλοι δήμων και νομαρχιών που εκδίδουν μεν τιμολόγια αλλά πλαστά.

· Κλέφτες οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων γιατί πολύ απλά αυθαιρέτησαν.

· Κλέφτες και οι μηχανικοί που παραβαίνουν τους όρους δόμησης για να βγάλουν παραπάνω τετραγωνικά ως υπερυψωμένα υπόγεια και ημιυπαίθριους.

· Κλέφτες οι επίορκοι δικαστές και οι φίλοι τους δικηγόροι που εμπλέκονται σε κυκλώματα.

· Κλέφτες οι συνδικαλιστές που παραλύουν το κράτος, μας κόβουν το ρεύμα και ζημιώνουν όσους επιθυμούν να δουλέψουν.

· Κλέφτες οι εκπαιδευτικοί που λαμβάνουνε μαύρα από ιδιαίτερα.

· Κλέφτες οι δημοσιογράφοι που κουβαλούν μετρητό αγνώστου προελεύσεως σε πλαστικές σακούλες απορριμμάτων.

· Κλέφτες οι καθηγητές πανεπιστημίου που διορίζουν παιδιά και εγγόνια στις σχολές τους με αδιαφανείς διαδικασίες. Αν δεν κοιτάξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.

· Κλέφτες αυτοί που πωλούν τενεκέδες λάδι παραγωγής τους χωρίς να δηλώνουν το επιπλέον εισόδημα.

· Κλέφτες γιατροί και φαρμακοποιοί που στήνουν εισπρακτικές εταιρίες στην πλάτη των ασθενών γράφοντάς τους αχρείαστα φάρμακα που ασφαλώς κάποιος εν τέλει πρέπει να πληρώσει (τα ασφαλιστικά ταμεία γι' αυτούς που αναρωτιούνται).

· Κλέφτες οι νοικοκύρηδες που διατηρούν ανασφάλιστες οικονόμους και στερούν πόρους από τα ταμεία.

· Κλέφτες οι αιώνιοι φοιτητές γιατί καταναλώνουν κρατικούς πόρους κωλοβαρώντας.
Κλέφτες, κλέφτες, κλέφτες.

Μιάμιση σελίδα κλέφτες (ενδεικτικά). Συμπέρασμα; Κλέφτες υπάρχουν πολλοί. Αλλά εσείς βεβαίως δεν ανήκετε σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες. Ούτε και που πήρε το μάτι σας κάτι ύποπτο, κάτι ανάρμοστο γύρω σας τόσα χρόνια. Όχι, εσείς είστε όλοι τα θύματα μίας μεγάλης πλεκτάνης. Μιας αμερικανοσιωνικής συνομωσίας ενάντια στο ταλαίπωρο Ελληνικό έθνος που αρνείται να καταναλώσει κουτόχορτο αντιστεκόμενο στα αντιλαϊκά σχέδια των πολυεθνικών. Κούνια που μας κούναγε! ΚΛΕΦΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ! ΕΓΩ, ΕΣΥ, Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΑΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ!

Την αγανάκτησή σας λοιπόν δεν την συμμερίζομαι. Το αίσθημα αδικίας σας δεν το καταλαβαίνω. Για ένα πράγμα μονάχα εξακολουθώ να αναρωτιέμαι. ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΣΑΣ ΜΩΡΕ ΈΛΛΗΝΕΣ; Έχουμε καταντήσει οι ψωμοζήτουλες της Ευρώπης εξαρτώντας την επιβίωση μας από λεφτά άλλων. Και όταν αυτοί μας τα δίνουν (ναι, με τόκο βεβαίως - κι εμείς το ίδιο θα κάναμε), εμείς τους ζητάμε και τα ρέστα. Απαιτούμε. Εκβιάζουμε. Θεωρούμε πως μας έχουν ανάγκη. Πως μας οφείλουν χρέος μεγάλο επειδή κάπου κάποιοι κάποτε σε αυτόν τον τόπο παρήγαγαν πολιτισμό. Επειδή τότε εκείνοι κοιμόντουσαν ακόμα στις σπηλιές με τα αγρίμια.

Οι εποχές άλλαξαν Έλληνες και εμείς αμελήσαμε να επιβιβαστούμε στο τραίνο του χρόνου.
Ας πάρουμε μερικά μαθήματα από το παράδειγμα άλλων πραγματικά υπερήφανων λαών, όπως οι Ιάπωνες λόγου χάρη. Ξεφυλλίζω μία εκ των μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδων στην Μ. Βρετανία λίγες εβδομάδες μετά την ανυπολόγιστη τραγωδία που χτύπησε το νησί τους. Ολοσέλιδη καταχώρηση υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Ιάπωνα πρωθυπουργό. Αναφέρεται στην οικονομική βοήθεια που προσέφερε ο Βρετανός φορολογούμενος στο δοκιμαζόμενο έθνος του. «Από τα βάθη της καρδιάς μας σας ευχαριστούμε για την αμέριστη συμπαράσταση σας τούτες τις δύσκολες ώρες. Ο Ιαπωνικός λαός δεν ξεχνά. Θα ορθοποδήσουμε. Θα ανταποδώσουμε. Ευχαριστούμε.»

Ευχαριστούμε. Έτσι απλά. Αντρίκια. Λακωνικά. Εμείς εξακολουθούμε να θεωρούμε πως τα λεφτά που μας δανείζουν οι ξένοι ξεφυτρώνουν ως μάννα εξ' ουρανού. Δίχως κόπο. Δίχως ιδρώτα. Δίχως δουλειά. Έχουμε καταντήσει τόσο εγωπαθείς που αδυνατούμε να αντιληφθούμε πως τα λεφτά δεν ανήκουν σε αόρατους αιμοδιψείς τραπεζίτες, πως δεν είναι παρά οι οικονομίες νοικοκυριών και συνταξιούχων, οι καταθέσεις τους, τα αποθεματικά των ασφαλιστικών τους ταμείων, οι φόροι που έχουν πληρώσει στο κράτος τους. Και κάτι ακόμα: αρνούμαστε να δεχθούμε πως έχουν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν τι θα τα κάνουν. Ακόμη και να τα κάψουν, που λέει ο λόγος, έχουν δικαίωμα παρά να τα δανείσουν σε εξυπνάκηδες κομπιναδόρους αρχοντοχωριάτες που πλαστογραφούνε στατιστικές προκειμένου να κοροϊδέψουν τους αγαθούς και τους αδαείς. Τους εαυτούς μας κοροϊδεύουμε Έλληνες. Κανέναν άλλον. Ξεχάσαμε το ευχαριστώ. Απαξιώσαμε το φιλότιμο. Γίναμε αγνώμονες. Αχάριστοι.

Την λύση φίλοι μου δεν θα την βρείτε στους δρόμους και στις αγανακτισμένες πορείες. Η λύση είναι (ακόμα) στα χέρια σας. Μπροστά στα μάτια σας. Αντισταθείτε στην ανομία. Καταδικάστε την παρανομία ακόμη κι αν αυτή είναι μέσα στο σπίτι σας. Καταγγείλετε τον κλέφτη ακόμα κι αν αυτός είναι ο αδερφός σας. Περιθωριοποιείστε τον καταχραστή ακόμη κι αν τυγχάνει να είναι συνάδελφός σας (που μάλλον θα είναι εδώ που τα λέμε).

Τιμωρήστε τον φοροφυγά. Μην ψωνίζετε το παραμικρό από όσους δεν εκδίδουν αποδείξεις. Επιβραβεύστε τον τίμιο, τον σωστό, τον νομοταγή επαγγελματία. Μα, πάνω απ' όλα ΑΛΛΑΞΤΕ! Τους γύρω σας και τον εαυτό σας.
Διαφορετικά κάντε την αγανάκτησή σας κορνίζα πάνω από το τζάκι να την βλέπουνε τα παιδιά μας και να την φτύνουν.

Άντε ρε γαμηθείτε..

noreply@blogger.com (AATON) — Fri, 27 Jan 2012 08:51:00 +0000

ΑΑΤΟΝ 2012
ASG Security LTD

"Ναι, μπορεί τα ελληνικά μου να μην είναι τέλεια, γιατί είμαι παιδί της διασποράς, και ο πατέρας μου ήταν εξόριστος.. και.." (ΓΑΠ)

..και άντε και γαμήσου μαλακισμένο..
Εξόριστοι δήθεν όλοι οι Εθνικοί προδότες.
Εξόριστος ο Αντρέας, εξόριστη η Μελίνα, εξόριστος ο Καραμανλής, εξόριστοι ένα σωρό.Στα παπάρια μου, και κακώς δεν άφησαν τα κόκαλά τους στην "εξορία" και να ψόφαγαν εκεί, θα γλίτωνε τουλάχιστον η πατρίδα μου.
Οι ντεμέκ εξόριστοι, και οι "ήρωες" του Πολυτεχνείου. Τα δύο κακά της μοίρας μας. Στο διάολο να πάνε, κι ακόμα παραπέρα..

Αυτές τις δύο φατρίες πληρώνουμε και θα πληρώνουμε για αιώνες. Τους δήθεν εξόριστους, που δεν είχαν αφήσει μπουζούκια για μπουζούκια, και ταβέρνα για ταβέρνα για να ξεχάσουν και καλά την "πίκρα" της δήθεν εξορίας, ζώντας με δανεικά κι αγύριστα, δαγκώνοντας τον έναν μετά τον άλλον, κάνοντας επιδεικτικά βολτίτσες με τα κανίς τους, και που τα τάιζαν μπριζόλες, όταν ο λαός πείναγε, καθώς επίσης και τους δήθεν ήρωες του πολυτεχνείου, που βασικά δεν έκανε κανείς τους απολύτως τίποτε ηρωικό η άξιο λόγου.
Ήταν απλά κάπου κρυμμένοι και ασφαλείς, και πήγαν μετά που όλα ησύχασαν, για να καρπωθούν τις δόξες. Σαν τον άλλο, τον Παπούλια ένα πράγμα, που πολέμαγε λέει τους Γερμανούς στα 14 του. Πάλι καλά που δεν μας είπε πως στα οχτώ του έλαβε μέρος στην μάχη των Γαυγαμήλων.

"Οι πραγματικοί ήρωες του πολυτεχνείου σας πληροφορώ, ζουν, η πέθαναν, στην απόλυτη αφάνεια, και ας με βγάλει κάποιος ψεύτη".

Με ανησυχεί επίσης κάτι, που όχι μόνο το παρατηρώ μήνες τώρα, μα μου το λένε κι "ΟΛΟΙ" όσοι μιλάω μαζί τους στο τηλέφωνο, ή μέσω αλληλογραφίας, και που ζουν Ελλάδα. Φίλοι γνωστοί και συγγενείς. Μου λένε όλοι.. μα όλοι το ίδιο πράγμα:
"Ο κόσμος λες και είναι χαπακωμένος, ζει και παρακολουθεί απαθής, σαν αποβλακωμένος, κλεισμένος μέσα στο σπίτι μέρα νύχτα, του πασσάρανε και τρία τέσσερα τούρκικα σήριαλ να αποχαυνώνεται, και αυτοί αλωνίζουν κατά πως τους γουστάρει. Κανένας δεν νοιάζεται πλέον για τίποτε."

ΜΑΛΑΚΑ ΕΛΛΗΝΑ ΞΥΠΝΑ ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΣΟΥ!!!
ΕΔΩ ΧΑΝΕΣΑΙ, ΚΙ ΕΣΥ ΚΟΙΜΑΣΑΙ..
ΧΑΝΕΤΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΣΑΙ..
ΣΒΗΝΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΟΥ
ΚΙ ΕΣΥ ΜΟΥ ΚΟΙΤΑΣ ΣΗΡΙΑΛ;;
ΞΥΠΝΑ Μ Α Λ Α Κ Α ΕΛΛΗΝΑ!!!

Οι επόμενοι και αφάνταστα επικίνδυνοι, που χρειάζονται πολύ ξύλο, είναι οι προδότες, επίορκοι και ξεπουλημένοι δημοσιοκάφροι. (Άλλο δημοσιογράφος, και άλλο δημοσιοκάφρος).
Μαύρισαν την ψυχή του κόσμου. Καμία καλή είδηση. Καμία σωστή είδηση. Καμία αλήθεια σε ζωτικής σημασίας είδηση. Άντε ρε γαμηθείτε, καθάρματα.

Και σαν να μην έφταναν αυτοί, ήρθαν και τα όψιμα παπαγαλάκια, οι wannabe δημοσιοκάφροι, οι αυτοχρισθέντες και ως bloggers, που τίποτε άλλο δεν κάνουν, απο το να ξεσηκώνουν κείμενα δημοσιοκάφρων, και να τα αναδημοσιεύουν, μαυρίζοντας ακόμη περισσότερο την ψυχή του όποιου άτυχου μπει και τους διαβάσει, αποτελειώνοντας έτσι ότι απέμεινε απο τους φωτεινούς διδασκάλους τους. Γιατί ρε σεις; Τόσο πια;

Περιμένω να δω, πότε θα βγει ένα γαμημένο Blog, που να μας κάνει μαθήματα ιστορίας, πατριδογνωσίας, ένα Blog που να δείχνει την όμορφη Ελλάδα, τον όμορφο Έλληνα, που να έχει προτάσεις και ιδέες λογικές, που να έχει επιχειρήματα, που να ξυπνάει τον Έλληνα και την Ελληνίδα απο τον λήθαργο, που να τους πείσει να κλείσουν επί τέλους την γαμημένη τηλεόραση, που να τους δείχνει τρόπους αντίδρασης και αντίστασης..
Ένα Blog που να θυμίζει λίγο Ελλάδα ρε γαμώτο.. την Ελλάδα που όλοι θα θέλαμε, και που σε λίγο -αν συνεχίσουμε με αυτήν την απάθειά μας- θα την χάσουμε για πάντα.

Αντί αυτού, βλέπω να ανοίγουν σαν μανιτάρια Blogs που ασχολούνται με "δημοσιοκαφρία", με "στοιχήματα", "κουτσομπολιά", "ότι να 'ναι" και "τσόντες".
Αυτοί είμαστε. Ζήτω!!

"Η ιστορία δυστυχώς μας δίδαξε ένα μόνο πράγμα, πως κανένας δεν διδάχτηκε ποτέ απο την ιστορία του.."

Λοιπόν...
Μην πάει να μου πει κανένας τίποτε "ντεμέκ", γιατί θα χεστούμε..
Τα έχω πάρει άγρια, και δεν σηκώνω μύγα !!
Υ.Γ. (Αρετή, εσύ είσαι άμαχος πληθυσμός, δεν υπολογίζεσαι, οπότε, μπορείς να πεις ότι παπαριά σου 'ρθει).

ΑΑΤΟΝ

Ποιο είναι το τηλέφωνο του γείτονά σου;

noreply@blogger.com (AATON) — Fri, 27 Jan 2012 07:39:00 +0000

*Σου είναι αδερφέ, πολύ δύσκολο να το βρεις; Το ξέρεις ότι αυτή η απλούστατη κίνηση, έχει μέσα της την γιγαντιαία, την τεράστια δύναμη να αλλάξει δια μιας τα πάντα όσα μαγειρεύουν τα εντός και εκτός Ελλάδας παλιοτόμαρα, (εντός οι ελληνονόματοι Προδότες, εκτός οι ανθέλληνες Αλήτες)και να γράψει την καινούργια σελίδα στη νέα ελληνική ιστορία, αυτήν που απαιτούν οι καιροί;
*Έτσι κι αλλιώς, σε λίγους μονάχα μήνες, μάλλον θα του χτυπήσεις το κουδούνι δίχως να έχεις μιλήσει προηγούμενα μαζί του.
Δεν αποκλείεται μάλιστα να μην σου ανοίξει και να σπάσεις την πόρτα του.
Και καθόλου δεν αποκλείεται κάνοντας χρήση άμεσης βίας, να του αρπάξεις ότι μπορείς και να γυρίσεις να κλειδαμπαρωθείς σπίτι σου, γιατί τα παιδιά σου δεν θα έχουν γάλα, ο γέρος πατέρας σου θα ψήνεται στον πυρετό χωρίς φάρμακα και η γυναίκα σου θα πέφτει απ τη μια κρίση στην άλλη γιατί ήρθε το πρωί ο δικαστικός επιμελητής να σου κατασχέσει το ίδιο το σπίτι σου..
*Για να μην φτάσεις λοιπόν εκεί, για να μην φτάσουμε εκεί και αρχίζουμε να τρώμε ο ένας τον άλλο, όπως το έχουν Σχεδιάσει «αυτοί», από αύριο λοιπόν, ψάξε για το τηλέφωνο του γείτονά σου..
Και μετά του αλλουνού, του διπλανού, κατόπιν του απέναντι, πιο μετά του επάνω ορόφου, μετά του υπογείου..
*Και πιάστε την κουβέντα. Και βρέστε μιαν άκρη στα γρήγορα. ΄Οποιον και να ψηφίζατε ως τα τώρα, τώρα κινδυνεύετε και εσείς και η Πατρίδα με αφανισμό, κατάλαβες;
*Και αφού τα βρείτε στα βασικά, Συντακτική Εθνοσυνέλευση ας πούμε, επιστροφή στη δραχμή ή όχι, αλλαγή του Πολιτεύματος, κήρυξη αστραπιαία του χρέους ως επαχθούς αμέσως, δεν παίρνει κανείς δεκάρα και ξαναχτίζουμε την πατρίδα μας, τακιμιάζουμε με Ρωσία- Κίνα στο φτερό, βγάζουμε τα πετρέλαιά μας με Εθνικό Συμβόλαιο ενώπιον του λαού, για να ξαναγεμίσουνε τα σχολεία, για να ξαναπάρει μπροστά η μηχανή της χώρας..
Τότε, εκλέξτε ένα παλληκάρι, έναν νέο επιστήμονα, με χρόνο ελεύθερο, με γνώσεις, να το λέει η ψυχούλα του αλλά κι η γλώσσα του, και να σέβεται αυτούς που θα εκπροσωπήσει και δώστε του όλη η γειτονιά από πέντε ευρώ ο καθένας για τα ναύλα του, και στείλτε τον στην πόλη που θα εκλέξει άλλους αντιπροσώπους μαζί μ αυτόν και μετά πηγαίνετε στις περιφέρειες, στα νησιά, στους ακρίτες μας επάνω, παντού όπου ανασαίνει ο Ελληνισμός..
*Κι αφού στηθεί μια τεράστια πανελλήνια Εθνοσυνέλευση, όχι στην Αθήνα, ούτε στη Θεσσαλονίκη, αλλά εκεί που κινδυνεύει η πατρίδα, στην Ξάνθη, ένα μαγικό πρωί, εσείς οι εκπρόσωποι όλου του λαού, εκτός από τους απατεώνες, τους φανατίλες, τους ψωνισμένους και τους χεσμένους, σηκώστε το μπαϊράκι σας και Διατάξτε τους, όλους, χωρίς ν ανοίξει ρουθούνι, απλά και κάθετα: «Κύριοι, είμαστε ο Λαός. Κι αποφασίσαμε, αυτό κι εκείνο..»
*Σου λέω, αδερφέ, από αύριο, πάρε το γείτονά σου τηλέφωνο. Για μια πρώτη κουβεντούλα. Πού ξέρεις, μπορεί να σας βγάλει σε δρόμο.
Δρόμο όμορφο, ελληνικό κι ας είναι και κομμάτι κακοτράχαλος.
Γεια σου και μην ξεχάσεις, είπαμε: Το τηλέφωνο του γείτονά σου πριν απ όλα..»

Δημήτρης Ιατρόπουλος
Τρελο-γιάννης

Οι άστεγοι της Αθήνας..

noreply@blogger.com (AATON) — Wed, 25 Jan 2012 18:45:00 +0000

Δεν έχω δει πουθενά όλη μου τη ζωή, πιο μαλακισμένη δημοσιοκαφρία απο την ελληνική..
Τώρα ανακάλυψαν τα μαλακισμένα ότι υπάρχουν άστεγοι. Μέχρι χτες βλέπεις είχανε σπίτι.. τα πεζοδρόμια και τα γιοφύρια.
Τρεχάτε κόσμε, να σας πούμε το μεγάλο νέο, που σας το μεταδίδουμε κατ' αποκλειστικότητα, η Αθήνα έχει άστεγους..!! Ρε άϊ στο διάολο

Κάμερες, δημοσιότητα, εξευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, όσης έχει απομείνει, εκμετάλλευση στον έσχατο βαθμό της ανθρώπινης ανάγκης και του ανθρώπινου Γολγοθά, με μόνο γνώμονα, την τηλεθέαση και την πώληση περισσότερων φύλων.
Βασικά, χέστηκαν για τους άστεγους.

Αφήστε τον κόσμο στην δυστυχία του καθίκια. Αν θέλετε να βοηθήσετε, κάντε το κρυφά. "Μη γνώτω ή αριστερά σας τί ποιεί ή δεξιά σας".
Αν θέλετε να βοηθήσετε κάποιους, μην τους εξευτελίζετε, και μην τους χτυπάτε περισσότερο απο ότι η μοίρα, τα λάθη, ή οι λάθος επιλογές τους. Τουλάχιστον, αυτοί τα λάθη τους τα πληρώνουν.
Να δω εσείς πότε θα πληρώσετε τα δικά σας ανομήματα, φάρα διεφθαρμένη και διεστραμμένη. Φάρα υποκριτών, διπρόσωπη και απάνθρωπη..!!

Εσύ τι θα έκανες;

noreply@blogger.com (tsakalos) — Mon, 23 Jan 2012 20:42:00 +0000

Διαβάζοντας τα e-mail μου,μου ήρθε ένα στο οποίο στάθηκα..είναι το εξής:

"Γνωρίζω αρκετούς ανθρώπους του μόχθου και της εργασίας, τίμιους και ικανούς.
Ένας εξ αυτών είναι φίλος μου παιδικός. Ξέρω ότι για να στήσει την επιχείρηση του κατέβαλε όχι μόνο κόπο και χρήμα, αλλά και κομμάτι της προσωπικής του ζωής .

Η μικρομεσαία επιχείρηση του απασχολεί περί τα 20 άτομα με μισθολογικό κόστος, ανά μήνα εργασίας, για τον καθένα 2.500 -3.000ευρω (μισθός, επιδόματα, κρατήσεις, ασφαλιστικές εισφορές κλπ). Την περίοδο αυτή, οι πωλήσεις πέφτουν κατακόρυφα, οι πελάτες δεν τον πληρώνουν, οι επισφάλειες γίνονται απειλητικές, οι προμηθευτές του δεν κάνουν πίστωση πλέον , οι τράπεζες δεν τον χρηματοδοτούν, πλήρωσε έκτακτες εισφορές στο κράτος , και αυξήθηκε το κόστος παραγωγής με παράλληλη αύξηση στη τιμή των προϊόντων, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει στις μηνιαίες υποχρεώσεις του.

Εξάντλησε όλα τα περιθώρια μείωσης των λειτουργικών του δαπανών. Η σκέψη του να μειώσει προσωπικό ήταν αδύνατη, διότι σε κάθε μηχανή δούλευε και ένας άνθρωπος. Η δεύτερη σκέψη ήταν να αντικαταστήσει παλιούς «ακριβούς» εργαζόμενους με νέους «φθηνούς». Παρατήρησε όμως ότι η έλλειψη εμπειρίας ,του αύξησε το κόστος. Καλεί λοιπόν τους συνεργάτες του (έτσι αποκαλούσε τους εργαζόμενους του) σε διάλογο μείωσης μισθού για ένα διάστημα έως η επιχείρηση γίνει και πάλι εύρωστη.

Οι αντιρρήσεις των εργαζομένων ήταν καταλυτικές για την πρόοδο του διαλόγου. «Δεν έχεις το δικαίωμα», «άλλα λέει η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας», «θα σε καταγγείλουμε στην Επιθεώρηση Εργασίας» και άλλα τέτοια.
Μια απεργία ολίγων ημερών δεν έφερε μεγάλα προβλήματα στην επιχείρηση, όσο η κατακόρυφη μείωση της παραγωγικότητας, λόγω της έλλειψης ικανοποίησης από την εργασία τους. Η καλή σχέση τόσο ετών είχε διαταραχτεί θανάσιμα. Τρεις μεγάλες παραγγελίες που ακυρώθηκαν και άλλες δυο μεγάλες επιταγές που έσκασαν ακάλυπτες ,έφερε την επιχείρηση μπρος το χείλος του γκρεμού. Οι αποφάσεις έπρεπε να είναι γρήγορες και αποτελεσματικές, για την βιωσιμότητα της. Ή θα ερχόταν σε νέα συμφωνία με τους εργαζόμενους, ή θα την έκλεινε ή θα την πούλαγε ή θα την μετέφερε στο εξωτερικό.
Εσύ τι θα έκανες;"

Ειλικρινά δεν ξέρω!!
Σε μια παλια μου ανάρτηση ειχα πει το εξής: H κρίση δεν είναι μόνο οικονομική.Eίναι οικογενειακή,φιλική,επαγγελματική..τα παντα.

Τώρα όλοι δοκιμάζονται.
Φιλίες,οικογένειες,επιχειρήσεις...
Τωρα θα ξεχωρίσει το ΑΣΠΡΟ απο το ΜΑΥΡΟ πρόβατο...αυτός που αγάπησε την δουλειά του και αυτός που αγάπησε τον εργάτη του...
Θα μου πεις..τι λέω τώρα..
για έναν Έλληνα ο οποίος γενικά και κατά έναν περίεργο τρόπο έχει απώλεια μνήμης....
ο νοων νοειτω....

Η Κύπρος, είναι ..κυπριακή!!

noreply@blogger.com (AATON) — Mon, 23 Jan 2012 12:17:00 +0000

Πάμπολλες φορές έχω διαβάσει κι ακούσει τα διάφορα συνθήματα περί ελληνικότητας κάποιων περιοχών, νησιών και λοιπά.

"Η Μακεδονία είναι ελληνική", "η Β. Ήπειρος είναι ελληνική", "το Αιγαίο είναι ελληνικό", "η Κύπρος είναι ελληνική"..

Και μετά, βλέπω και το άλλο.
Οτιδήποτε δηλώνεται ως "ελληνικό", κινδυνεύει να χαθεί. Αμφισβητείται απο τους πάντες. Είναι ζημιά σε λέω να θεωρείται κάτι ελληνικό, δεν το βλέπεις;

Θυμήσου την Κύπρο λοιπόν. Δες τι συμβαίνει με την Μακεδονία, το Αιγαίο. Δες τι συνέβη με την Β. Ήπειρο, την Μ. Ασία, τον Πόντο.. και πού 'σαι ακόμα.

Η Κύπρος, το μικρό και βασανισμένο αυτό κράτος, μας δίνει εδώ και χρόνια -μα και τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές- μαθήματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Κάτι που κανένας στην Ελλάδα πολιτικός δεν κατάφερε μέχρι σήμερα και κανένας δεν φάνηκε αντάξιος των Κυπρίων ομολόγων του.
Απεναντίας, το μόνο που ήξεραν καλά, ήταν το πώς να καταστρέφουν το μέλλον της χώρας, και να φτιάχνουν κρυφά το δικό τους σε λογαριασμούς της Ελβετίας.

Αντί λοιπόν να φωνάζουμε πως η Κύπρος είναι ελληνική,
μήπως θα ήταν καλύτερο να γίνει η Ελλάδα κυπριακή;
..λέω εγώ τώρα..!

Ζήτω το Έθνος!!

noreply@blogger.com (AATON) — Sun, 22 Jan 2012 20:41:00 +0000

Μάλλον είχε δίκιο...

noreply@blogger.com (tsakalos) — Thu, 19 Jan 2012 21:21:00 +0000

Διάβαζα πιο παλιά κάποια βιβλία ενός μοναχού γέροντα,με το όνομα Πα'ί'σιος για όσους τον έχουν ακούστα.

Σοφός,ενάρετος,και ταπεινός μοναχός...

Δεν ξέρω τον λόγο αλλά στην καθημερινότητα μου φέρνω πολλές φορές κάποιες απο τις διδαχές του...πάντα κάτι θα υπάρξει να μου θυμίσει κάτι που έχει πει...

Σκεπτόμενος λοιπόν εδώ και καιρό το τέλμα που έχει έρθει αυτή τη στιγμή η Ελλάδα και οι Έλληνες γενικότερα...θυμήθηκα κάτι που είχε πει και φυσικά θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.

Κάποτε τον είχε επισκεφτεί ένας προσκυνητής,και απο ευλάβεια και σεβασμό έκανε δώρο στον γέροντα ένα γκαζάκι,ξέρετε απο αυτό που ψήνουμε τους καφέδες.

Όταν το είδε ο γέροντας του απάντησε:

Αχ τι μου κάνεις τώρα!Δέν θέλω να σε προσβάλω αλλα δέν θα το πάρω...

Με μεγάλη έκπληξη ο προσκυνητής τον ρωτάει γιατι.

Απαντάει λοιπόν ο γέροντας πολύ σοφά:

Θα μου βάλεις μέριμνα στο κεφάλι μου...αυτό το γκαζάκι που βλέπεις θα θέλει μπουκάλα συνέχεια,και αν χαλάσει άντε τρέξε να το φτίαξεις ,εκτός που θα μάθω να ζώ με αυτό κ.τ.λ.

Κάπως έτσι λοιπόν είναι τα πράγματα...Ο Έλληνας θα μπορούσε να μην βιώσει τόσο πολύ την κρίση αν δεν είχε (ανοιχτεί) τόσο!

Πολλές φορές μου είχε τύχει να δώ οικογένεια που είχε σπίτι πολυτελείας, τρία αυτοκίνητα,δύο μηχανάκια ένα για κάθε χρήση δηλαδή!!!Ποτέ του δεν σκέφτηκε πως αυτά θα του ζητάνε συνέχεια χρήματα και χρόνο για να συντηρηθούν,(εκτός απο τα χρήματα για να αποπληρωθούν)....και έτσι λοιπόν σήμερα βλέπεις έναν Έλληνα να τρέχει απο το πρωί μέχρι το βράδυ,αγχωμένο,σκυθρωπό,με κατεβασμένο το κεφάλι και όταν το σηκώνει βλέπεις ένα βλέμμα χωρίς ελπίδα για το αυριο....ψάχνει απο κάπου να πιαστεί μιάς και το (πάρτυ) τελείωσε!!

Γεμίσαμε υλικά αγαθά,και υλικές ανάγκες που μπήκαν καλά στο πετσί μας και φυσικά στην καθημερινότητα μας...μια (ΦΟΥΣΚΑ) εικονικής,ψέυτικης ευημερίας...που ήταν αναμενόμενο οτι θα σκάσει...πρέπει να είσαι κουτός για να πιστέψεις οτι τόση παραφύση ανάπυξη είναι νορμάλ...και να που έσκασε...και έστειλε παιδιά στο εξωτερικό που σάν γνήσιοι Έλληνες το παίζουν ότι μεγαλοπιάστηκαν...Οι Έλληνες της Γερμανίας το παίζουν Γερμανοί,της Αμερικής,Αμερικάνοι...έτσι θυμάμαι έλεγαν και οι Αλβανοί τα πρώτα χρόνια που είχαν έρθει στην Ελλάδα!Αν ρώταγες κανέναν απο που είσαι, σου απαντούσε Βορειοπειρώτης!!!Είχε γεμίσει ο τόπος Βορειοηπειρώτες ΜΑΙΜΟΥ!!!Δεν θα σου πώ για την ερώτηση πως σε λένε;Η απάντηση ήταν:Πώς θές εσύ να με φωνάζεις;Nίκο θα τον έλεγες;Νίκος θα γινόταν...

Αυτοί κουτσά στραβά δικαιολογούνται....ΕΣΥ ρε Ελληνα;;;;Που είναι η ιστορία σου,ο πολιτισμός σου,η παράδοση σου,η πίστη σου,τα ιδανικά σου;;;;

Θα μου πείς τι ιστορία και ιδανικά,αυτά ήταν μια φορά και έναν καιρό...εσύ το μόνο που ξέρεις πλέον είναι να κάνεις πλούσιο τον ομοφυλόφιλο στην tv,να κάνεις πρότυπα λάθος άτομα,χωρίς αξιές και ιδανικά,και αν σου βρεθεί κάποιος με ήθος..να του δίνεις μια κλωτσιά να φτάσει στον πάτο,να δείνεις αξία στους κλέφτες...και να ελπίζεις κάθε φορά σε έναν πολιτικό-Μεσσία που θα σε βγάλει από την δύσκολη θέση...Ο Έλληνας στην πλήρη αποσύνθεσή...σε μία εποχή κρίσης προσωπικότητας...και διαστροφής...

Γι αυτό σου λέω...ποτέ μου δεν τα γούσταρα τα γκαζάκια...

Μόδα ήταν και περνά..

noreply@blogger.com (AATON) — Thu, 19 Jan 2012 09:59:00 +0000

Τελικά, όπως κάθε μόδα έρχεται και παρέρχεται, ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τα Blogs και το Blogging στον ελληνικό χώρο.
Παρακολουθώ συχνά την ροή και την επισκεψιμότητα, όχι μόνο εδώ σε μένα, μα και σε άλλα, φιλικά (και μη) ιστολόγια. Ύφεση παντού.
Ήταν απλά μια μόδα που πέρασε. Λίγοι πλέον ενδιαφέρονται, αυτή είναι η αλήθεια.

Η οικονομική κρίση, είναι σίγουρα ακόμη ένας κατασταλτικός παράγοντας. Δεν μπορεί κάποιος να έχει τα όποια σοβαρά προβλήματά του, η τις όποιες σοβαρές προτεραιότητες και υποχρεώσεις του, και να μπορεί ασχολείται με το Blogging με τον ίδιο ζήλο, όπως έκανε στην αρχή, όταν ξεκίνησε, λίγα χρόνια πριν.
"Τα πάντα ρεί", τα πάντα αλλάζουν..

Κάποιοι αγόρασαν δικά τους Domain, νοίκιασαν Hosting Servers, κάποιοι άλλοι προσώρησαν ακόμη πιο πέρα, και επένδυσαν κάποιο ποσόν σε εταιρείες, να τους στήσουν πιο "επαγγελματικά" Portal, και σε πλατφόρμες άλλες (όπως WP, Joomla, Moodle, b2evolution, Textpattern, NucleusCMS, Geeklog, Drupal κ.λ.π., πέραν της Blogger, που είναι μεν δωρεάν, μα εντελώς ασταθής και απρόβλεπτη) κάτι που προϋποθέτει ασφαλώς και επιπλέον έξοδα, όπως το να πληρώνει κανείς παροχή Internet για παράδειγμα.

Καθόλου άσχημη σαν κίνηση όλα τα παραπάνω, μα ..σε καιρούς ευημερίας. Στην φάση που διανύουμε σήμερα, και μιλάω για τους χρήστες που ζουν Ελλάδα, τα πράγματα δυσκολεύουν, μέρα με τη μέρα. Η ΔΕΗ σαν πρώτο εμπόδιο, το τηλέφωνο, το νοίκι, η ανεργία ή η μείωση του μισθού, η αβεβαιότητα για το μέλλον, τα καθημερινά έξοδα, ο κόσμος που διστάζει η αδυνατεί να ξοδέψει, όλα μαζί, δημιουργούν ένα ασύμφορο κλίμα για Blogging.

Οι περισσότεροι ασχολούνται με το Facebook, είτε ψάχνοντας περιστασιακές γνωριμίες, είτε παίζοντας παιχνίδια να ξεγελάσουν την ανία τους.
Άλλοι σκέφτονται να φύγουν στο εξωτερικό, άλλοι χρησιμοποιούν το ΝΕΤ μόνο μέσω Internet Cafe και άλλοι μπαίνοντας "κρυφά" μέσω άλλων, χρησιμοποιώντας το Wi-Fi.

Λέτε να πάει πολύ ακόμη όλο αυτό; Εγώ βλέπω απλά το τέλος του ελληνικού Blogging, και μάλιστα, πολύ σύντομα.
Ο καιρός θα δείξει..

Και τώρα.. τι μέλει γενέσθαι;

noreply@blogger.com (AATON) — Sun, 15 Jan 2012 05:09:00 +0000

Πέρασαν αρκετά χρόνια, απο την ημέρα που είχα πει σε μια παρέα συγχωριανών μου, πως θα φύγω για Καναδά.
Όλοι θυμάμαι γέλασαν όταν το είπα.
Το έκανα, έφυγα, και είμαι ακόμη εδώ.

Στα χρόνια που πέρασαν, συνέβησαν πάρα πολλά. Και σε μένα, μα και σε εκείνους που γελούσαν την ημέρα εκείνη. Με τη διαφορά, πως δεν γελάνε πλέον. Κανένας τους δεν γελάει πια.

Η Ελλάδα έγινε μια χώρα που κάποιοι εξευτέλισαν με τον χειρότερο τρόπο.
Μια χώρα, κι ένας λαός υπερήφανος, έγιναν βορά, παιχνίδι και ειρωνεία, σε ξένα χέρια και στόματα.

Ένας λαός που βασιζόταν αιώνες τώρα στην αρχαία του ιστορία, στους αρχαίους και χθεσινούς του ήρωες, είδε τα τείχη του να γκρεμίζονται, τις πύλες του να σπάνε, και έμεινε γυμνός και έρμαιο, στο έλεος των βαρβάρων.

Είδε πως δεν τον έσωσε τελικά το ένδοξο παρελθόν. Ο εχθρός δεν σεβάστηκε τίποτε, δεν έδειξε κανένα οίκτο, δεν αισθάνθηκε διόλου τύψεις η αίσθημα χρέους, ισοπέδωσε τα πάντα, και πρώτα απο όλα, την υπερηφάνεια του λαού.
Και τώρα.. τι μέλει γενέσθαι;

Αλήθεια σου λέω, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι θετικό μέσα σε όλα αυτά.
Δεν με αφήνουν να μπορέσω να σκεφτώ. Με ζαλίζουν, μου αποσπούν την προσοχή και με αποπροσανατολίζουν μεθοδικά.

Πρώτοι και καλύτεροι, τα Μέσα Μαζικής Επίθεσης.
Σου λένε αυτά που τους πληρώνουν να σου πουν. Παίζουν το γνωστό παιχνίδι "καλός μπάτσος - κακός μπάτσος".
Οι μέν, παίρνουν δήθεν το μέρος σου, και δήθεν τα βάζουν με την εξουσία, ενώ οι δε, σε τρομοκρατούν και σε κρατάνε συνεχώς σε δίλημμα, μην ξέροντας τι να κάνεις, αναγκάζοντας σε στο τέλος να μένεις άπραγος και παθητικός θεατής των γεγονότων.

Στον χορό των ΜΜΕ, μπήκαν και μερικοί Bloggers, που δεν κάνουν καμία άλλη δουλειά, παρά να αντιγράφουν ειδήσεις άλλων, και να τις επικολλούν ..ατόφιες.. στα Blog τους ως δικές τους ειδήσεις, νομίζοντας πως έτσι μ' αυτόν τον τρόπο έγιναν κι αυτοί δημοσιογράφοι, κατηγορώντας φυσικά τους δημοσιογράφους που διατηρούν Blogs.. Ε, μη μας τρώτε και το ψωμί ορέ συνάδελφοι..!

Από την άλλη πάλι, οι μοχθηροί και αχόρταγοι λύκοι, οι τράπεζες, τα παρατραπεζικά κυκλώματα, οι τοκογλύφοι, που πίνουν όσο υπόλοιπο αίμα απέμεινε στις φλέβες του κόσμου, δίχως συμπόνοια, δίχως ντροπή, δίχως φραγμούς, δίχως αντιπάλους, νόμιμα και με κάλυψη πάντα απο ψηλά.

Βλέπω έναν λαό, ολομόναχο.
Βλέπω έναν λαό τρομαγμένο.
Έναν λαό που δεν ξέρει τι να κάνει, πανικόβλητο, και που πάνω στον πανικό του να κάνει το ένα λάθος πάνω στ' άλλο, πιστεύοντας τον κάθε απατεώνα και κίβδηλο.
Βλέπω έναν λαό, που όπου να 'ναι θα τον ξαναφέρουν μπροστά σε νέο δίλημμα, "δραχμή και πτώχευση; η κυβέρνηση πλειοψηφίας;"
Και βλέπω έναν λαό, που θα ξανακάνει και πάλι το επόμενο λάθος, και θα τους δώσει ξανά την ψήφο του, μέχρι να του δηλώσουν μια μέρα χωρίς ντροπή -όπως πάντα, κι αφού θα τον έχουν πλέον αποτελειώσει-, και για άλλη μια φορά, το "δυστυχώς, επτωχεύσαμεν".

Μια λέξη μου βουρλίζει το μυαλό. Μια μονάχα λέξη..
"Θ λ ί β ο μ α ι.."

Ευκαιρίες - Καναδάς

noreply@blogger.com (AATON) — Sat, 14 Jan 2012 05:41:00 +0000

ΠΩΛΕΙΤΑΙ

ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΕ ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

Ημερομηνία καταχώρησης: Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Πωλείται ελληνικό εστιατόριο/σουβλατζίδικο (ολόκληρο η ποσοστό) στο Sudbury Ontario Καναδά. Επιτυχημένη επιχείρηση εν λειτουργία 13 χρόνια ιδανική για οικογένεια.
Ο ιδιοκτήτης θα βοηθήσει τον αγοραστή (ή τους αγοραστές) για την έκδοση αδειών εργασίας/παραμονής.

Στείλτε email με όνομα και τηλέφωνο στο elias_ele@sympatico.ca

Δειτε το μαγαζί στην σελίδα:
www.hercsgreekeatery.ca

Είδη ανωνύμων User

noreply@blogger.com (AATON) — Thu, 12 Jan 2012 00:50:00 +0000

Λέμε πάντοτε, πως η κινητήριος δύναμη για κάθε Blog, και αυτή που το κάνει να θεωρείται Blog, είναι τα σχόλια που αφήνουν οι επισκέπτες και αναγνώστες του.

Θα έχετε σχεδόν όλοι σας πιστεύω, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, αρκετή δόση πικρίας, σε ότι αφορά ορισμένους σχολιαστές. Οι λεγόμενοι "ανώνυμοι".
Προσωπικά, έχω κατατάξει τους ανώνυμους σχολιαστές, στις κάτωθι τρείς κατηγορίες.

1. Οι έχοντες ψευδώνυμο:
Το ψευδώνυμο, είναι μια μορφή ανωνυμίας. Δεν δηλώνει ταυτότητα, και σε μερικές περιπτώσεις, ούτε καν φύλο. Επειδή όμως ο εν λόγω χρήστης, ξεχωρίζει με το όνομα που επέλεξε, γιατί υπογράφει πάντοτε μ' αυτό, είναι μια υποφερτή μορφή ανωνυμίας, και συχνά, δεν την θεωρούν καν ανωνυμία ορισμένοι.

2. Οι ΜΗ έχοντες λογαριασμό:
Είτε στην Google, είτε σε άλλο "Open ID" Network, και οι οποίοι αναγκαστικά επιλέγουν να γράψουν ανώνυμα, αν και συνήθως γράφουν απο κάτω το όνομά τους, η τα αρχικά τους.

3. Οι έχοντες (ή ΜΗ) λογαριασμό Google:
Μα που πάντοτε προτιμάνε να γράφουν εντελώς ανώνυμα, όταν πρόκειται να βρίσουν η να γράψουν κάτι που μπορεί να ενοχληθεί κάποιος που τους θεωρεί φίλους.
Αυτή η τελευταία φάρα, είναι ότι χειρότερο έχει να επιδείξει η ελληνική παρουσία στο NET.

Ασχέτου ηλικίας, απο κωλόπαιδα, μέχρι χλιμίτζουρες της σφαλιάρας, που ποτέ τους δεν είχαν κάποια προσωπικότητα, ούτε ποτέ τους ένοιωσαν σπουδαίοι, εκμεταλλευόμενοι το ότι ο άλλος δεν τους βλέπει, ούτε έχουν να φοβούνται τις επιπτώσεις απο όσα κι αν πουν, ασχημονούν, βρίζουν και απειλούν όποιον τους κάνει κέφι, θεωρώντας το σπουδαίο κατόρθωμα.

Θα παρακολουθήσατε κάποιοι τα σχόλια ενός τέτοιου κωλόπαιδου μέχρι προχτές, και θα απορήσατε κάποιοι, πόσο καμμένη μηχανή έχουν οι σημερινοί Έλληνες νέοι στην πλειοψηφία τους. Από "αποκαρδιωτικά" έως και "άκρως ανησυχητικά" τα φαινόμενα.

Βλέποντας όλα αυτά, τάσσομαι στο πλευρό του μαλάκα που ζήτησε την κατάργηση της ανωνυμίας στα Blogs. Τελικά κάποιο δίκιο το 'χε.. να λέμε την αλήθεια.
Για παράδειγμα, πολύ θα ήθελα να έβλεπα μπροστά μου το μπάσταρδο ξέπλυμα της άχρηστης που το 'βγαλε και το ανάθρεψε κάνοντάς το βρομόστομο τσογλάνι, και να του ζητούσα να μου ξαναπεί, Live όμως, μπροστά μου, και κοιτώντας με αυτή τη φορά στα μάτια, τα ίδια που έγραφε στα σχόλια όλες αυτές τις μέρες με τόσο θάρρος και θράσος, κρυμμένο και τρομαγμένο σαν κοτόπουλο.
Να του έδειχνα κι εγώ μετά, το Χριστιανικό "άφετε τα παιδία έλθουσι πρός με", τι ακριβώς σημαίνει στην τωρινή εποχή μας, και να θαυμάζει κατόπιν ισόβια τι κακό το βρήκε και τι χουνέρι έπαθε.

Θα μου πει κάποιος ίσως τώρα, μισό λεπτό ρε φίλε, εσυ τώρα δηλαδή, δεν έβρισες;
Φυσικά και έβρισα, θέλει μυαλό να το καταλάβεις;
Κάνε μου μήνυση ελεύθερα.. Νίκο Ράμμο Καπαλίδη με λένε.
Βλέπεις, εγώ έμαθα να βρίζω επώνυμα.
Εκεί διαφέρουμε! :)

Αυτά τα ολίγα, έτσι, για να 'χει λίγο ...σασπένς.

Ο ..ελληναράς

noreply@blogger.com (AATON) — Mon, 09 Jan 2012 04:46:00 +0000

Ψάχνοντας για την σωστή έννοια της λέξης ελληναράς, έπεσα εντελώς τυχαία σε δύο αναρτήσεις, του ίδιου ατόμου, που πραγματικά καθηλώνουν.

Σας τις παραθέτω την μία μετά την άλλη αυτούσιες.. ΜΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, αξίζει τον χρόνο σας να τις διαβάσετε!! Στο τέλος, θα αναγραφεί και η πηγή. Απο μένα, απλά Respect στον συγγραφέα τους!!(Αυτό σαν απάντηση στον γελοίο καραγκιοζάκο που μας ζάλισε τα παπάρια εδώ και 3 μέρες)

Από τον Έλληνα προς τον Ελληναρά (I)

Περάσαμε πολλά χρόνια μαζί. Εγώ σε θυμάμαι, Εσύ με θυμάσαι? Στο σχολείο ήμουν αυτός που ζητούσες να αντιγράψεις από το γραπτό μου. Στο Γυμνάσιο και λύκειο ήμουν αυτός που ήθελε να μάθει και να διαβάσει όταν εσύ και οι υπόλοιποι θέλατε κοπάνες. Οι κοπάνες σου δεν με πείραζαν, με πείραζαν οι καταλήψεις και οι μαθητικές πορείες.

Στο Πανεπιστήμιο ήμουν αυτός που απέφευγα τις κομματικές οχιές που σαν πρώτο μέλημα τους είχαν το κόμμα και όχι το πανεπιστήμιο. Ήμουνα αυτός που έβλεπε τους κομματικούς αγροίκους να διακόπτουν μαθήματα, εξεταστικές για να κάνουν ανακοινώσεις.
Ήμουνα αυτός που δεν ήθελε ποτέ η σχολή να κλείσει, αλλά χανόταν η φωνή μου στην φάρμα με τα ζώα. Είμαι αυτός που ήθελε να μάθει και να δώσει εξετάσεις, και έβλεπα τους πράσινους,μπλε και Κόκκινους να έχουν από πριν τα θέματα. Για εσένα το πανεπιστήμιο ήταν δημόσιες σχέσεις, για έμενα τόπος μάθησης.

Εσύ ήθελες να φτιάξεις δίκτυο λοιπών λαμογιών, ενώ εγώ να αποκτήσω γνώσεις και ικανότητες. Στα πάρτι ήσουν πρώτη μούρη, αλλά στα μαθήματα άφαντος. Στο πανεπιστήμιο πατούσες όταν θυμόσουν, αλλά κομματικές εκδηλώσεις δεν τις έχανες. Δεν ήσουν έξυπνος, απλώς εξυπνάκιας.

Είμαι αυτός στον οποίο κλείνεις τον δρόμο όταν πηγαίνω στην δουλειά ή το σπίτι μου. Συνήθως διαμαρτύρεσαι για την ομάδα σου, για τον καιρό, για τις αλλαγές που πλήττουν τα προνόμια σου. Πάντα υπάρχει ένας λόγος για την διαμαρτυρία σου και σου αρέσει να διαμαρτύρεσαι συχνά. Είμαι αυτός που ταλαιπωρείται στα διόδια, στα σύνορα από μια ομάδα 20 τύπων με πανό. Είμαι αυτός που πρέπει να ελέγχει το πρόγραμμα των απεργιών σε καθημερινή βάση. Είμαι αυτός που έχω μαγαζί στο κέντρο και δεν μπορώ να κάνω πια την δουλειά μου γιατί ξέρω ότι από τις 200 μέρες εργασίας τις μισές θα λειτουργώ κουτσά. Είμαι αυτός που πληρώνει τις σπασμένες τζαμαρίες που εσύ σπας.

Είμαι αυτός που δεν μπορώ να ταξιδέψω μέσα και εκτός της Ελλάδος όταν δένεις τα καράβια ή κλείνεις αεροδρόμια. Είμαι αυτός που χάνω δουλειές και εισόδημα με τις παραπάνω πράξεις σου. Όταν εσύ βγαίνεις και γκαρίζεις εγώ πρέπει να συνεχίσω να πολεμώ και να προσπαθώ γιατί έτσι έχω μάθει.

Όταν εσύ βγαίνεις το βράδυ στα μπουζούκια και μετράς το εγώ σου με το πόσα λουλούδια θα ρίξεις στην πίστα, εγώ κοιμάμαι και ξεκουράζομαι ή διαβάζω. Την δική σου υπερκατανάλωση φροντίζω εγώ που κάνω αποταμιεύσεις. Πότε δεν πήρα εορτοδάνειο, Δημοσιουπαλλοδάνειο, διακοποδάνειο! Εσύ όμως ήσουν πρώτος χρήστης. Με το εισόδημα μου μπορούσα να πάρω audi αλλά πήρα Toyota. Εσύ από την άλλη δανείστηκες μέχρι την κεφαλή σου και πήρες Mercedes αντί για Toyota και οι δόσεις σε τσακίζουν.

Είμαι αυτός που αποκαλείς κορόιδο γιατί πληρώνω τους φόρους μου, ενώ εσύ μπορείς και τους αποφεύγεις. Είμαι αυτός που αποκαλείς βλάκα γιατί κάθομαι και δουλεύω στην δουλειά μου και κάνω και υπερωρίες, εσύ εάν είσαι στο δημόσιο την σκαπουλάρεις από νωρίς για να προλάβεις και το μεσημεριανό.

Απέφευγα τους πολιτικούς και τις γλοιώδεις υποσχέσεις τους γιατί είμαι πολιτικοποιημένος και όχι κομματικοποιημένος. Από την άλλη εσύ πουλήσεις την ψήφο σου για ρουσφέτια, προνόμια και συμφωνίες. Το κόμμα έγινε η ομάδα σου και εσύ το κομματόσκυλο.

Εσύ σαν αγρότης έδινες ψευδή στοιχεία στην Ευρωπαϊκή ένωση για την σοδειά και παραγωγή σου(λολ) με ανάγκαζες να αγοράζω και να εισάγω ξένα γεωργικά προϊόντα γιατί προτιμούσες επιδοτήσεις-μπουζούκια-Porsche χωρίς δουλειά παρά εργασία και προσπάθεια. Εσύ σαν συνδικαλιστής έκλεισες όλην την παραγωγική βιομηχανία στην Ελλάδα αυτές τις δεκαετίες και έκανες το Made-in-Greece να αποτελεί είδος προς εξαφάνιση. Είσαι αυτός που αγαπάνε οι Βούλγαροι και οι Τούρκοι μια που τους έστειλες τόσες επενδύσεις.

Είσαι αυτός που τσάκισες τα ταμεία με ψεύτικες αναπηρικές συντάξεις, συντάξεις στα 40(ξέρεις ποίος είσαι), πλαστές συντάξεις. Το χειρότερο είναι δεν έδωσες τίποτα στα ταμεία, ενώ εγώ τα έδωσα όλα και δεν θα δω τίποτα από αυτά. Είσαι αυτός που ζητάς να αυξηθούν οι φόροι γιατί έτσι ζεις, από φόρους των υπολοίπων.

Εγώ ποτέ μου δεν καταδέχθηκα να δουλέψω στο δημόσιο. Δεν είναι δουλεία παραγωγική, αλλά μεταφορά εισοδήματος από μια κοινωνική ομάδα σε μια άλλη. Ήθελα καριέρα στην ελεύθερη αγορά. Εσύ όμως έκανες τα πάντα για μια θέση στο δημόσιο, γιατί πολύ απλά αυτό θέλεις: να πληρώνεσαι για μηδαμινή προσπάθεια. Είμαι αυτός που όταν έρχομαι να εξυπηρετηθώ στο δημόσιο με συμπεριφέρεσαι σαν είλωτα που έχει εισέλθει στο προσωπικό σου τσιφλίκι.

Είμαι αυτός που δεν του έδινες πότε απόδειξη και εάν ζητούσα αύξανες την τιμή πολύ παραπάνω (ΦΠΑ και φόρος εισοδήματος) γιατί πολύ απλά δεν τα είχες υπολογίσει πότε να κάνεις σωστή δουλειά. Είμαι αυτός που βλέπει ότι η χώρα του έχει τους πιο ακριβοπληρωμένους ελεύθερους επαγγελματίες. Είμαι αυτός που του ζητούσες «γρηγορόσημο» για να κάνεις απλώς την δουλειά σου.

Τώρα που τα ζωνάρια στένεψαν και εσύ κατεβαίνεις στον δρόμο γιατί τα παραπάνω δεν θα ισχύουν πια, εγώ βρίσκομαι ακόμη στο γραφείο, στο μαγαζί και παλεύω για το μέλλον μου. Εσύ από την άλλη δίνεις μάχη με νύχια και με δόντια να κρατήσεις την παλαιά τάξη πραγμάτων.

Τόσα χρόνια δεν μίλησα. Δεν κατέβηκα να κλείσω κανέναν δρόμο, καμία επιχείρηση. Τόσα χρόνια μου ρουφούσαν το αίμα και ήξερα ότι το σύστημα είναι εναντίον μου. Με είδες ποτέ να κλείνω καμία δημόσια υπηρεσία? Με είδες ποτές να βγαίνω στους δρόμους και να ζητώ λιγότερο κράτος και λιγότερους ΔΥ? Με άκουσες ποτέ να λέω να βγούνε τα κόμματα από τα πανεπιστήμια?

Σου έχω νέα Ελληναρά! Την έχασες την μάχη. Το ρολόι δεν ξαναγυρνά. Μπορείς να φωνάξεις και να διαμαρτύρεσαι όσο θέλεις, αλλά τον εαυτό σου θα βλάπτεις. Οι μάσκες έπεσαν. Με τις πράξεις σου Ελληναρά έφερες την χώρα στο χείλος του γκρεμού. Το χειρότερο είναι ότι οι ξένοι έχουν την χείριστη άποψη για τους Έλληνες τώρα (δεν κάνουν διάκριση μεταξύ εμένα και εσένα).

Υπάρχει μια διαφορά και είναι τεράστια. Δεν είμαστε τα ίδια άτομα όπως κατάλαβες. Οι Έλληνες στο εξωτερικό διαπρέπουν. Για δες το Λονδίνο πόσες επαγγελματίες από Ελλάδα έχει? Πόσοι φοιτητές σπουδάζουν εκεί? Σε διεθνές επίπεδο οι Έλληνες επιστήμονες έχουν διαπρέψει. Οι Έλληνες στα ναυτιλιακά έχουν κυριαρχήσει. Ακαδημαϊκά Έλληνες υπάρχουν σε πάρα πολλά πανεπιστήμια. Σε πολυεθνικές η παρουσία τους είναι ακόμη ισχυρότερη.

Ναι οι Έλληνες έχουν αξία και την διεκδικούν, δεν τους την χαρίζει κανένας λόγω δάφνες του αρχαίου παρελθόντος. Με προσπάθεια ανεβαίνουν στην σκάλα της επιτυχίας. Τρανό παράδειγμα είναι τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η μεγαλύτερη εξαγωγή της Ελλάδος είναι οι σπουδαστές στο εξωτερικό. Ο Ελληναράς κατάντησε τα ελληνικά πανεπιστήμια ως κομματικές αρένες, ας τα κρατήσεις εσύ

Κράτησε το Δημόσιο σου, κράτησε και τις πορείες σου, κράτησε τους πολιτικούς σου (όλων των κομμάτων), κράτησε την διαφθορά σου, κράτησε τα λαμόγια σου, κράτησε ότι σου αρέσει. Βγες από την Ευρώπη και από το Ευρώ αφού είσαι τόσο μάγκας. Απλώς από εδώ και στο εξής θα πρέπει να συνηθίσεις χωρίς εμένα. Χωρίς εμένα που έκανα πλάτες για να τρως. Εμένα ξέχασε με. Ξέχασε τους φόρους που πλήρωνα, ξέχασε τις εισφορές.

Ναι Ελληναρά σε κουράστηκα. Εσύ τα τελευταία 2 χρόνια μπορεί να έχεις πάθει Σοκ αλλά έτσι είναι η ζωή: προσπάθεια. Ξέρω ότι σου ήρθε σαν σοκ ότι θα πρέπει να δουλέψεις και να ξεβολευτείς. Στην αρχή είναι δύσκολα, μετά συνηθίζεις. Η ζωή δεν είναι μόνο άνοδος. Εγώ όμως δεν σε αντέχω άλλο. Πάρε την χώρα έξω από την Ευρώπη, έτσι και αλλιώς ποτέ δεν ταίριαξες με τους Ευρωπαίους, μόνο τα λεφτά τους ήθελες.

Εγώ τι θα κάνω? Μην ανησυχείς για εμένα. Εάν είμαι επαγγελματίας με ικανότητες θα βρω δουλειά σε άλλες χώρες. Εάν είμαι επιχειρηματίας θα χρησιμοποιήσω το δαιμόνιο μου να βρω κάποια ευκαιρία. Εάν είμαι Ιατρός, δικηγόρος, μηχανικός θα πάρω και πιο εύκολα βίζα για εργασία σε άλλη χώρα. Θα είναι δύσκολο, αλλά έτσι είναι η πραγματικότητα: χωρίς πολιτικούς νονούς και συντεχνίες. Αφού δεν με σεβάστηκες, θα πάω αλλού που θα με σέβονται.

Πιστεύω στην εξέλιξη και θα εξελιχθώ. Για εσένα δεν είμαι τόσο σίγουρος. Σίγουρα Θα σου λείψω, εσύ όμως καθόλου.

Από τον Έλληνα προς τον Ελληναρά (IΙ)

Γεια σου Ελληναρά a.k.a Homo Ellinarus Cafrus Frapedius-

Φαίνεται ότι διάβασες την πρώτη επιστολή. Ξέρω ότι δεν συμφωνούμε σχεδόν σε τίποτα. Έχουμε αρκετά διαφορετικές αξίες και πεποιθήσεις. Η προηγούμενη επιστολή σε ενόχλησε. Όντως η αλήθεια πονάει ειδικά όταν απευθύνεται σε συμπεριφορές που μας ανήκουν. Την αλήθεια μπορείς να την αγνοήσεις, αλλά δεν μπορείς να αγνοήσεις τις συνέπειές της.

Αποκάλεσες την επιστολή ισοπεδωτική. Όντως είναι ισοπεδωτική και δεν κάνει διακρίσεις. Δεν απάντησες με επιχειρήματα όμως τις κατηγορίες και τα βέλη σου τα έριξες αριστερά και δεξιά, αλλά τον στόχο δεν τον άγγιξες καν. Δεν έκανες καμία αντιπρόταση. Ελληναρά μπορώ να σε επιβεβαιώσω με 100% σιγουριά, ότι έχεις κερδίσει. Ναι, μπορεί να έχασες κάποιες μάχες, αλλά τον πόλεμο των ιδεών και αξιών τον κέρδισες. Απλώς τώρα θα υποστείς και την κληρονομιά της “νίκης”.

Η “νίκη” σου είναι ολοκληρωτική. Οι αξίες που ενστερνίζονται, στην Ελλάδα είναι οι αξίες που εσύ και οι ομοϊδεάτες σου επέβαλαν τις τελευταίες δεκαετίες. Πολλοί που δεν συμφωνούμε με αυτές τις αξίες , πολύ απλά φύγαμε από την Ελλάδα και μεταβήκαμε σε άλλες κοινωνίες όπου έχουν άλλες αξίες τις οποίες δεχόμαστε. Άλλοι που έμειναν νιώθουν καταπιεσμένοι να παλεύουν για αυτές τις αξίες κάτω από τις αντίξοες συνθήκες που εσύ διαιωνίζεις. Ποίες είναι οι αξίες αυτές? Ελεύθερη αγορά, διαφάνεια, μικρό κράτος, μικρή φορολογία, ελευθερία στην επιχειρηματική δραστηριότητα, μη κομματικό κράτος, κράτος που λειτουργεί, κοινωνία γνώσης και άλλες (η λίστα είναι μεγάλη αλλά κατανοείς). Στην Ελλάδα ο “φιλελευθερισμός”, καθώς και άλλες παρεμφερείς ιδέες, θεωρούνται “κακές ιδεολογίες”. Είναι πιο εύκολο να αλλάξει κάποιος σε ποιά κοινωνία μένει και εργάζεται από το να αλλάξει τις ιδέες μια κοινωνίας.

Την κοινωνία της Ελλάδος εσύ την δημιούργησες και όχι αυτά που κατηγορείς και αποφεύγεις. Δεν σου ζητάμε να αλλάξεις. Δεν θέλεις να αλλάξεις. Αντιθέτως επιθυμείς την στασιμότητα που επέφεραν οι καρκινογενείς συμπεριφορές σου. Ακόμη και σε αυτή την περίοδο αρνείσαι να δεχτείς τις ευθύνες σου, αλλά ψάχνεις αποδιοπομπαίους τράγους. Γιατί να αλλάξεις άλλωστε? 30 χρόνια έμαθες να κερδίζεις το δίκαιο σου γκαρίζοντας και κλείνοντας τους δρόμους. Ελληναρά οι θρίαμβοι σου είναι αντίστοιχη του Καίσαρα. Ότι θέλησες το πέτυχες.

Ο Θρίαμβος σου είναι μέγιστος. Κράτησες μακριά όλες τις επενδύσεις από την χώρα. Ναι δεν ξεπουλήθηκε η Ελλάδα στα ξένα κεφάλαια, ούτε έγινε ο Έλληνας εργαζόμενος “σκλάβος” του χρήματος για να δουλεύει για μια χούφτα ψωμί. Το “κακό” κεφάλαιο προσπέρασε την Ελλαδάρα και πήγε σε πουλημένες χώρες. Οι “κακές” εταιρίες που ξεζούμιζαν το αίμα του εργαζόμενου έφυγαν για τα καλά. Τώρα πια οι εταιρίες που θέλουν να αναπτυχθούν και κοιτάνε επενδύσεις δεν υπολογίζουν καν την Ελλάδα, σαν πιθανό αποδέκτη επενδύσεων. Ελληναρά τα κατάφερες. Προστάτευσες τον Έλληνα εργαζόμενο από προοπτικές εργασίας. Άσε τις άλλες “χαζές” χώρες να παρακαλούν για έλξη ξένων επενδύσεων. Η Ελλαδάρα ξέρει…

Φυσικά δεν περιοριστικές μόνο στα ξένα συμφέροντα αλλά ασχολήθηκες και με τους ντόπιους εκμεταλλευτές. Εάν κάποιος ‘Ελληνας είχε τολμήσει να στήσει επιχειρηματική δραστηριότητα και είχε το θράσος να πετύχει τότε ή λαμόγιο ήταν ή κλέφτης. Άλλωστε για πολλά έτη η λέξη ¨επιχειρηματίας” είχε αρνητική χρήση. Αλλά Ελληναρά και εδώ επιβλήθηκες. Τους Έλληνες επιχειρηματίες που , σύμφωνα με εσένα καταδυνάστευαν τους εργαζόμενους, τους έστειλες μακριά σε άλλες χώρες και έτσι απελευθέρωσες τον Ρωμιό από το ζυγό της δουλειάς (δουλειά, όχι δουλεία). Με σύμμαχο τους νόμους, τα συνδικάτα, τις συνεχιζόμενες απεργίες δημιούργησες τις τέλειες συγκυρίες για να φύγουν οι περισσότερες παραγωγικές εταιρίες. Η σωστή έκφραση δεν είναι ότι έφυγαν οι Ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά τις έδιωξαν από την Ελλάδα. Γιατί να έμεναν? Υπήρχε το Δημόσιο.

Ο χώρος της Παιδείας μάλλον αποτελεί το αποκορύφωμα της 30χρονής εκστρατείας σου. Η παιδεία δεν έπεσε στα χέρια των ιδιωτών. Τα Ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια διαπρέπουν σε πανελλαδικό επίπεδο (γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει άλλο μέτρο σύγκρισης). Η γνώση και οι απόφοιτοι που παράγουν τα δημόσια αυτά ιδρύματα είναι τόσο υψηλής ποιότητός που δεν αξίζει καν η σύγκριση με αντίστοιχα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Τα δημόσια λύκεια έχουν τόσο υψηλό επίπεδο διδασκαλίας που οι περισσότεροι μαθητές πάνε σε φροντιστήρια του ιδιωτικού τομέα για να καταλάβουν αυτά που έπρεπε να είχαν κατανοήσει στο “δωρεάν¨ λύκειο το πρωί την ώρα του μαθήματος. Έβαλες και άσυλο “ιδεών” που μόνο ιδέες δεν προάσπισε. Η επιθυμία σου ο ιδιωτικός τομέας να μείνει μακριά από τα πανεπιστήμια και να μην μολυνθούν αυτά, εισακούστηκε. Ο Ιδιωτικός τομέας δεν έχει καμία επαφή με τα δημόσια πανεπιστήμια και τους αποφοίτους τους. Η εξαγωγή φοιτητών/σπουδαστών αποτελεί τον πιο ανθηρό τομέα της Ελληνικής οικονομίας αυτά τα έτη.

Η Υγεία στην Ελλάδα είναι όπως την θέλεις. Δημόσια και ελεύθερη. Δεν μπήκε πότε τάξη στο ΕΣΥ, στους Γιατρούς του ΕΣΥ, στις προμήθειες των νοσοκομείων, στους διοικητές στα φακελάκια? Το σύστημα λειτουργεί θεσπέσια. Μια επίσκεψη στα νοσοκομεία αρκεί για να πείσει τον οποιοδήποτε για την αποτελεσματικότητα του συστήματος. Το σύστημα που εσύ έπλασες και καθιέρωσης. Γενικά το κράτος που επιθύμησες το απέκτησες: ένα σαθρό και αδηφάγο κράτος, γεμάτο οργανισμούς όπου κανένας δεν γνωρίζει τι κάνει. Δεν θα γραφτούν άλλες γραμμές για το Ελληνικό κράτος. Μέχρι και ο ΟΟΣΑ αποφάσισε ότι το Ελληνικό κράτος είναι τόσο ανίκανο που πρέπει να καταστραφεί και να δημιουργηθεί από την αρχή. Πραγματικά μπράβο σου, το Ελληνικό Δήμοσιο σου έχει αποδείξει το πόσο ανθεκτικό είναι σε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση. Η πείνα του για φόρους και γραφειοκρατεία δεν θα ικανοποιηθεί ποτέ. Το κράτος κράτησε το, όλο δικό σου.

Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι θέλεις να υπάρχει φορολογία για να τρέφεσαι μέσα από αυτήν, αλλά από την άλλην δεν θέλεις να τους πληρώνεις εσύ. Έχεις αναρωτηθεί γιατί υπάρχουν τόσοι φόροι? Έχεις κοιτάξει πόσα τσεπώνει το κράτος από κάθε συναλλαγή? Για κοίτα… Το κράτος έχει μπει παντού, εσύ το έβαλες και περιμένεις να ζήσεις από αυτό. Εάν δεν υπήρχαν έξοδα δεν θα υπήρχε και ανάγκη για έσοδα.

Ελληναρά η επιτυχία έχει πολλούς πατεράδες, αλλά η αποτυχία είναι ορφανό. Καταλαβαίνουμε ότι δεν θέλεις να χρεωθείς το φταίξιμο για την σημερινή κατάσταση. Σου έχουμε νέα η κατάσταση έτσι είναι εδώ και 3 δεκαετίες. Εδώ και 30 χρόνια οι Έλληνες πολιτικοί μοίραζαν τα χρήματα των επομένων γενεών στους τωρινούς τους ψηφοφόρους. Δεν υπήρξε πότε η “περίοδος των παχέων αγελάδων”. Δεν είναι καμία συνωμοσία, δεν είναι κάποια σκευωρία. Απλά μαθηματικά. Άλλα δυστυχώς η αριθμητική είναι αμείλικτη και δεν λέει ψέμματα.

Εάν σε ρωτήσουν τι επιθυμείς θα απαντήσεις φυσιολογικά να ξαναγυρίσει η κατάσταση στα “¨παλαιά καλά χρόνια”. Δυστυχώς αυτό δεν γίνεται, ξέχασε το. Εσύ τι κάνεις παρόλα αυτά? Ό,τι περνά από το χέρι σου για να μην πάει η χώρα μπροστά το επιχειρείς. Η νοοτροπία σου δεν είναι παραγωγική. Στα δύσκολα φαίνονται οι μάγκες. Το να κατέβεις στους δρόμους και να εκφράσεις την δυσαρέσκεια σου είναι φυσιολογικό. Η αλλαγή δεν σου αρέσει. Κατανοώ τον θυμό σου και την οργή σου. Σκέψου και την δική μου απογοήτευση τα τελευταία 30 χρόνια που έκανες κουμάντο. Τι πρακτικό έχεις να προτείνεις όμως? Όταν αναγνωρίσεις τις ευθύνες σου τότε μόνο η κατάσταση θα αρχίζει να αλλάζει.

Δυστυχώς για να σωθεί κάποιος θα πρέπει να ξεφύγει από τα προβλήματα που εσύ έχεις προκαλέσει και συνεχίζεις. Εσύ για να σωθείς πιστεύεις πώς πρέπει να τους κρατήσεις όλους στο χαμηλό σου επίπεδο για να κρύψεις τις ελλείψεις σου. Αυτή ήταν, είναι και θα παραμείνει η μεγαλύτερη μας διαφορά. Εγώ έχω μάθει να αλλάζω. Άσε με ελεύθερο και θα τα καταφέρω, με κράτησες κάτω αρκετά με τους περιορισμούς σου. Δεν τους θέλω, δεν τους χρειάζομαι.

Τέλος μην κατηγορείς τα μυαλά που φεύγουν. Η εύκολη λύση είναι τα αποκαλείς λαμόγια (όπως έκανες στην προηγούμενη επιστολή). Η επιλογή κάποιος να ξεκινήσει από το μηδέν σε μια νέα χώρα μόνο εύκολη δεν είναι. Η εύκολη λύση είναι η απεργία και το κλείσιμο δρόμων (στα οποία έχεις διδακτορικό). Το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να σεβαστείς τις επιλογές των ατόμων που εσύ διώχνεις καθημερινά από την πατρίδα τους. Αλλά μάλλον αυτό είναι το σχέδιο σου, να διώξεις όσους δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις σου και τις συμπεριφορές που επιθυμείς.
Από ότι φαίνεται αυτός θα είναι και ο τελευταίος θρίαμβος σου.

πηγή: wiredandready.net

Κι αυτοί που το έκαναν αυτό, ελληναράδες δηλώνουν!

Η Νέα Ελληναραδική Γλώσσα

noreply@blogger.com (AATON) — Sun, 08 Jan 2012 06:02:00 +0000

Έλαβα το εξής μήνυμα:
Msg: 6α s prkalso ply na m pis an gnt na ftia3w ena st. fxrst.

Και του απάντησα κι εγώ στην ..καθαρεύουσα, έτσι για σπάσιμο:
AATON: آسف لكني لم أفهم شيئا، وأنا لا يفهم اللغة العربية

Msg: sry dn s ktlava re
AATON: Πές ρε miou-miou
Msg: miou-miou
ΑΑΤΟΝ: Αϊ gamiou!
Msg: xaxaxa tοr s ktlv

Επιτέλους..!
Κι έτσι, συνεννοηθήκαμε πάραυτα!

Ναι φίλε, αυτό έλαβα, και ναι, αυτά τα θεωρούν ελληνικά.
Και ναι, περιμένουν απο μένα τον αγράμματο του νηπιαγωγείου, όπως με αποκάλεσε ψες κάποιος στην προηγούμενη ανάρτησή μου, να τα διαβάσω και να τα καταλάβω. Αυτά ρε για να τα καταλάβεις, πρέπει να βγάλεις πολυτεχνείο και άνω.

Δεν τα πιάνω ρε συ τα βλάχικα, με τα πλί, τα τρί, τα μλάρ και τα γρν.. Πόντιος είμαι γαμώτο μου, και έμαθα να μιλάω και να γράφω ελληνικά, όχι μογγόλικα.

Είμαι απόλυτα σίγουρος, πως άν κατέβω Ελλάδα και πάω Αθήνα, στην πόλη των ζαβών εις την καθομιλουμένην, άμα καταλάβω τι μου λένε, να με χέσετε.
"Δεν παίζει", "δεν λέει", "δεν υπάρχει", "τρολλάρεις", "έγραψες", "γκάου", "μάου", "μάο-μάο", "τσ!!" και χέσε μας Μακγκάϊβερ.

Γιατί ρε σείς; Τι σας έφταιξε η ρημάδα η γλώσσα, που τάχα μου κόπτεσθε κι απο πάνω πως είναι η ομορφότερη και τελειότερη της γής, να την σκοτώνετε με τον χειρότερο τρόπο;
Τα εγγλέζικα όμως, τα γράφετε και τα μιλάτε σωστότατα.. μαλακίδια. Στα ελληνικά, μου κάνετε και τσικλιμίκια.

Ρε δεν σε κάνω πλάκα..!!
Βαριούνται να αλλάξουν γραμματοσειρά..
Βαριούνται να γράψουν ολόκληρη λέξη, και την πετσοκόβουν..
Βαριούνται που ζούν..
Και θεωρούνται το μέλλον..
Το μέλλον τίνος;
Αυτά ούτε παρελθόν δεν μπορούν να γίνουν, ..μέλλον;;;
Ζήτω το μέλλον!!
ΖΗΤΩΖΗΤΩΖΗΤΩΖΗΤΩΖΗΤΩ !!
Άντε ρε, χαλάλι. Βίον ανθόσπαρτον και καλούς απογόνους.
Μπράβο.. Εύγε τα πουλάκια μου. Εύγε γαμώ το φελέκι μου μέσα.. Εύγε!!

Πές μου ρε Έλληνα, γιατί;

noreply@blogger.com (AATON) — Fri, 06 Jan 2012 06:17:00 +0000

Προσπαθώ μήνες τώρα, να ψάχνω λύσεις και να κάνω ότι μου περνάει απο το χέρι, για να βοηθήσω όσους συμπατριώτες μου ψάχνουν να βρούν άκρες για να έρθουν μόνιμα στον Καναδά.
Προσπαθώ να γίνω σανίδα να πατήσουν γερά, να μην φάνε τα μούτρα τους.
Μα σκοντάφτω πάντα σε ένα πράγμα σε μερικούς που συναντάω, που με χαλάει αφάνταστα.
Την νοοτροπία τους.. αυτήν την γαμημένη νοοτροπία τους.
Δεν βρίζω, μα ούτε και κάπως αλλιώς μπορώ να την χαρακτηρίσω.

*Είμαι ο Ελληναράς, θα ανέβω να τους πάρω τα σώβρακα.
*Είμαι ο ξύπνιος, θα πάω να βρω τα κοιμισμένα, να τους τα πάρω χοντρά.
*Είμαι ο γαμάτος, θα πάω στη χλίδα να κάνω ζωή χαρισάμενη.
*Είμαι ο γεννημένος επιχειρηματίας, θα ανέβω να ανοίξω αμέσως επιχείρηση, να τα κονομήσω σε χρόνο ντε-τε.
*Είμαι ο όμορφος, θα πάρω μια αμαξάρα 4000 κυβικά, να πουλάω μούρη.
*Είμαι ο γάτος, θα πάω σαν τουρίστας, θα βρω μια δουλειά στη "μαύρη" να κάνω τη μπάζα μου, και μετά ίδωμεν.
*Είμαι Έλληνας, και μόνο γι αυτό, οι Καναδοί πρέπει να με παρακαλάνε να πάω να μείνω..

Και άλλα παρόμοια άτσαλα, που σου γυρίζουν τα μυαλά, και σε πιάνει ναυτία.

Αγαπητέ συμπατριώτη, έλα να σου πω δυο λόγια, να μάθεις λίγα γράμματα, γιατί θα τρως τα μούτρα σου όσο ζεις, μα θα τρως και φάπες απο πάνω.

Αν είμασταν μαλάκες, θα είμασταν κι εμείς στην δική σου δεινή θέση, άρα είμαστε πιο έξυπνοι, κι ας σε πονάει.
Θα χρωστούσαμε κι εμείς μαλλιοκέφαλα όπως κι εσύ, θα είχαμε αμαξάρα με πολλά κυβικά, αλλά καταχρεωμένη και με παραδομένες πινακίδες, αδυνατώντας να το πληρώνουμε. Έχουμε όμως να πληρώσουμε, και μάλιστα τρία αυτοκίνητα.
Όταν μας πρόσφεραν μεροκάματο, τρέχαμε και λέγαμε κι ευχαριστώ. Δεν παριστάναμε τους εφοπλιστές, ούτε θεωρούσαμε τον εαυτό μας Αλβανό η μαύρο.
Χρησιμοποιούσαμε τις συγκοινωνίες και δεν είχαμε το μυαλό μας στο αμάξι, τον καιρό που δεν είχαμε να φάμε.
Δεν παίρναμε μετά ακριβό και μουράτο αμάξι για να πουλήσουμε εφέ, αλλά φτηνό κι ότι να 'ναι, για να κάνουμε τη δουλειά μας.
Δεν ξυπνάγαμε το μεσημέρι, σκεπτόμενοι ποιόν να βρούμε να δαγκώσουμε, για κανένα αγύριστο δανεικό, η που θα πιούμε τζάμπα καφέ η ποιος θα μας ταΐσει τζάμπα.
Κοιτάζαμε την ζωή κατάματα, όπως τους ανθρώπους γύρω μας, χωρίς φόβο και χωρίς να χαμηλώνουμε τα μάτια.
Σηκώναμε και σηκώνουμε το τηλέφωνο, ακόμη και όταν είναι με απόκρυψη. Ούτε κάνουμε αναπάντητες για να χρεώνονται οι άλλοι..

Και έρχεσαι μετά απ' όλα αυτά.. -γιατί έχω κι άλλα- και παριστάνεις ΕΣΥ τον καμπόσο σε μένα; Έχεις καταλάβει άραγε πόσο μικρός και μηδαμινός είσαι στην πραγματικότητα; Πως δεν μετράς, παρά μόνο στην παρέα σου και πουθενά αλλού;

Και παριστάνεις τον καμπόσο; ..σε μένα;
Αλλού δεν βρήκες να τον παραστήσεις;
Εμένα βρήκες τσίφτη;
ΑΤΥΧΗΣΕΣ !

Σίγουρα δεν αναφέρομαι σε όλους, δεν είναι όλοι τέτοιοι. Μα είναι κάποιοι σε λέω.. που άρχισα να τους βαριέμαι, μα το Θεό.

Πρεπει να ευχηθούμε ο ένας τον άλλον Καλή χρονια;

noreply@blogger.com (Windmo) — Thu, 05 Jan 2012 23:55:00 +0000

Καταρχάς να ευχηθώ Καλή χρονιά στον Φίλο και αδερφό Νικόλα.

Με υγειά,και ευτυχία και πολύ καλοτυχία στην ζωή σου και την οικογένειά σου.

Πρεπει να ευχηθούμε ο ένας τον άλλον Καλή χρονια;.
Τι εννοούμε όμως πραγματικά;
Γιατι αρχίζω και πιστεύω οτι πέραν των απολύτως τυπικών λέξεις που συνοδεύουν την φράση αυτή, η ουσία της φθάρηκε.

Πως ακριβως να ευχηθώ καλή χρονια σε μια μάνα που κατεβαίνει και παρακαλάει τον μπακάλη της γειτονιάς,όχι για πίστωση,αλλα για ελεημοσύνη γιατι η μόλις 2 χρονών κορούλα της δεν έχει να φάει;

Πως ακριβώς να ευχηθώ καλή χρονια σε ένα άνθρωπο που πριν ένα χρόνο είχε τα πάντα, οικογένεια, παιδιά, δουλειά, φίλους κλπ και αυτη τη στιγμή κοιμάται έξω απο την Εθνική Βιβλιοθήκη;

Γύρω μας λοιπόν έχουμε όλοι τέτοιες εικόνες.Και πρέπει να ευχηθούμε καλή χρονια.Ξέροντας οτι μάλλον δεν θα είναι.

ΔΕν θα κάτσω να αποδεχθώ την μιζέρια που μου πουλάνε...η μάλλον την μιζέρια που με αναγκάζουν να αγοράσω.Κάποια στιγμη΄κατέκρινα έναν φίλο μου που φώναζε να μην μιζεριάζουμε και να βάλουμε φωτάκια στα μπαλκόνια.Και έλεγα "τρελός ειναι ο τύπος;εδω λεφτά δεν έχουμε φωτάκια θα αγοράζουμε?

Και όμως,ειναι θέμα ψυχολογίες. Πόσοι απο εσάς την ημέρα έχετε Σπαταλήσει 1 Ευρώ;;;
Πόσοι? Εγω το κάνω...ειτε σε έναν καφε,ειτε να πάρω μια σοκολάτα π.χ.
Αν αυτο το ευρω το δώσω όμως σε έναν που κοιμάται στα παγκάκια....ειναι το φαγητό του για μια ολόκληρη μέρα.

Δεν χρειάζεται λοιπόν μιζέρια.
Χρειάζεται δύναμη..μα κουράγιο και ΣΥΛΛΟΓΙΚΈΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ !!!

Για η γροθιά, ειναι πάντα πιο δυνατή, απο το ένα δάκτυλο.

Καλή χρονιά...

noreply@blogger.com (tsakalos) — Mon, 02 Jan 2012 21:11:00 +0000

Καλή χρονιά..ακούω πάντα απο μικρός...άραγε θα αλλάξει κάτι εκτός απο την χρονολογία??? Πάντα αυτό αναρωτιόμουν...τι θα αλλάξει άραγε??Ο κόσμος πάντα περιμένει κάτι απο την καινούρια χρονιά,σαν να περιμένει να γίνει ένα θαύμα που θα μας σώσει την τελευταία στιγμη...που θα μας βγάλει απο το αδιέξοδο να ψάξουμε λίγο τον εαυτό μας...και να προσπαθήσουμε για κάτι καλύτερο... Καλή χρονιά λοιπόν σε όλους μας...αλλά να ξέρετε πως αν δέν αλλάξουμε τον εαυτό μας πρώτα η χρονιά θα μείνει πάλι η ΙΔΙΑ... Υ.Γ- Καλη χρονια και σε εσένα φίλε Νικο...που με ανέχεσαι και με φιλοξενείς στο blog σου...Α!!Πιστευω κάποια στιγμή να βγάλεις την ιδιότητα μου σαν συγγραφέας που με εκνευρίζει φοβερά!!!!

Α, καλά.. II

noreply@blogger.com (AATON) — Fri, 30 Dec 2011 22:18:00 +0000

Η χιουμοριστική σειρά, με διάφορα πρόσωπα της Ελληνικής καθημερινότητας, συνεχίζεται.
Όποιος θέλει, μπορεί να μου στέλνει ατάκες η στιχομυθίες, και να τα κάνω ολοκληρωμένες ιστορίες, με ακόμη μεγαλύτερο "μήκος", και ασφαλώς με όποια άλλα πρόσωπα καθ' ένας επιθυμεί..
Ένας που θα ήθελα για παράδειγμα μια μέρα να "ξεσκονίζω" (πάντα χιουμοριστικά φυσικά) είναι ο Μαμαλάκης, η ο Μητσοτ--ΦΤΟΥ!! κακά...:Ρ

Α, καλά.. I

noreply@blogger.com (AATON) — Tue, 27 Dec 2011 08:49:00 +0000

Είπα να δοκιμάσω κάτι που είδα στον Dr. Seeng και μου άρεσε.
Εκείνος το φτιάχνει στο Photoshop. Εγώ, με την βοήθεια και καθοδήγηση πάντοτε της φίλης Κωνσταντίνας, κατάφερα να το φτιάξω με το COREL.
Και.. όπως είπαμε, πλακίτσα κάνουμε,. μην δω κανέναν θιγμένο :)

Και αυτό θα περάσει..

noreply@blogger.com (AATON) — Mon, 26 Dec 2011 22:08:00 +0000

Ευχηθήκαμε λοιπόν ο ένας στον άλλο καλά Χριστούγεννα, καλές γιορτές, χρόνια πολλά..
και τελικά τα Χριστούγεννα πέρασαν δίχως τίποτε το σπουδαίο η ξεχωριστό.

Δεν ήταν τα πρώτα αυτού του στυλ. Όλα όσα θυμάμαι απο έφηβος, κάπως έτσι ήταν. Βαρετά, μονότονα, ίδιο σενάριο, ίδιο φόντο, ίδιοι σχεδόν άνθρωποι, ίδια λαχτάρα να περάσουν γρήγορα.

Μόνο όταν ήμουν παιδί είχαν κάποια σημασία, θεωρούνταν κάτι το ξεχωριστό, μια ξεχωριστή γιορτή.
Μια γιορτή μόνο για παιδιά λοιπόν.

Ακολουθούν οι υπόλοιπες γιορτές, και θα κάνουμε και πάλι όλοι αυτό που προστάζει το ρεύμα της εποχής.
Θα ευχηθούμε ξανά χρόνια πολλά στους φίλους μας και τους συγγενείς μας στο Facebook, θα στείλουμε και σε μερικούς κάρτες απο κάποια ιστοσελίδα, online, θα σκεφτούμε το λογαριασμό του τηλεφώνου μόλις τολμήσουμε να κάνουμε πως τηλεφωνάμε σε κάποιον, θα αισθανθούμε γεμάτοι και χαρούμενοι που με κάποιους τα είπαμε στο Skype, και τους είδαμε και στην κάμερα, κι ας μένουν μισή ώρα μακρυά μας..

Αλήθεια, τέτοιες γιορτές, δεν θέλω να έρχονται.
Γιορτές που το μόνο που κάνουν, είναι να μου θυμίζουν ακόμα πιο πολύ το πόσο μόνος είμαι, το πόσο απομακρύνονται όλοι απο μένα, κι εγώ απο όλους..
Κρυμμένος ο καθ' ένας μας μέσα στην μιζέρια του και την μοναξιά του.

Δεν είναι καλές γιορτές αυτές σε λέω..
δεν είναι καλές γιορτές..

Φίλοι μου..

noreply@blogger.com (AATON) — Thu, 22 Dec 2011 16:27:00 +0000

Στην Ελλάδα εύχεται ο κόσμος καλά Χριστούγεννα .."ακόμα".
Όχι για πολύ, θυμηθείτε με.
Θα συμβεί ότι γίνεται και εδώ. Θα λέτε "Happy Holidays"..κάτι σαν 'χαρούμενες εορτές'.

Γιατί; Πολύ απλό. Δεν είναι όλοι οι κάτοικοι χριστιανοί.
Υπάρχουν και άλλες θρησκείες, οι οποίες θα θέσουν βέτο και θα δηλώσουν πως είναι γι αυτούς απαράδεκτο να τους χαιρετούν "χριστιανικά" και πως ενοχλούνται διότι αισθάνονται μειονεκτικά, και παρόμοιες δικαιολογίες.

Το περίεργο είναι πως οι δικαιολογίες τους, πάντα πιάνουν, και πάντα τα καταφέρνουν.
Θα το δείτε, και πολύ σύντομα μάλιστα..

Ως τότε, καλές γιορτές,
και καλά Χριστούγεννα
σε όλους και όλες !!

Θέλω την παλιά μου…την γενιά..εδώ και τώρα…

noreply@blogger.com (tsakalos) — Tue, 20 Dec 2011 21:40:00 +0000

Δεν ξέρω βρω παιδί μου αλλά όλη αυτή η ανακατωσούρα με κάνει να έχω πονοκέφαλο!

Ποτέ μου δεν την μπορούσα…ήταν στην φύση μου σαν παίδι,σαν έφηβος…τι να πω…

Όταν άκουγα πολύ μπλα-μπλα έφευγα….έκοβα που λένε μακριά…σπαζόμουν…

Τελοσπάντων…αυτό που βασικά αισθανόμουν να γραψω,και όχι επειδή το ηθελα,γιατι ότι θέλει ο καθένας γράφει…είναι για την κρίση…

(Δεν θέλω βασικά να με κάνεις share στο facebook,ή να με διαδώσεις…δεν με νοιάζει στο κάτω-κάτω κάτι τέτοιο...)

Όλα αυτά έπρεπε να γινουν..ειτε σου αρέσει είτε όχι…Αν με ρωτήσεις αν πόναω για αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ελλαδα..θα σου πω ότι ΝΑΙ πόναω…αλλά έπρεπε να γίνει…για να προσγειωθεί λίγο το φρόνημα και ο εγωισμος.Μην με θεωρήσεις κακοπροαιρετο,και κομματοφιλο…θα σου πω ότι δεν είμαι…και σου μίλαω εκ καρδιάς.

Έβαλα αυτή την επίκεφαλίδα (Θέλω την παλιά μου…την γενιά..εδώ και τώρα…)όχι τυχαια..για να θυμίσω πως κάποια στιγμή πρέπει να πάρουμε χαμπάρι πως πρέπει να συνελθουμε.Παρασυρθηκαμε στις υλικές (δανεικές) χαρές που απλόχερα μας προσφέρθηκαν μια φορά και ένα καιρό…και χάσαμε τις πραγματικές πνευματικές χάρες…την έννοια της οικογενειας,της φιλιας,της ανθρωπιάς αν θέλεις να στο πω και έτσι….

Ποτέ μου δεν θεώρησα την κρίση αποκλειστικά κρίση οικονομική….ναι είναι οικονομική κριση,σκεψου όμως πιο βαθια..ειναι κρίση φιλιας,οικογενειας…τα πάντα…

Τώρα όλοι δοκιμάζονται φίλε μου…ο καλός ο φιλος,η καλη συζυγος…κ.τ.λ.

Θα ξεκαθαρίσει το τοπίο…να το ξέρεις…πάντα οι κρίσεις το ξεκαθάριζαν…

Όσοι λοιπόν είχαν γερά θεμέλια θα μείνουν σταθεροί…όσοι είχαν τα πρόχειρα θα πέσουν…θα ταπεινωθούν….κάτι είναι και αυτό.

Η ταπείνωση δεν είναι απελπισία…απλά είναι ότι σκέφτομαι τα λάθη μού…μια περισυλλογη ας πουμε.

Ας γυρίσουμε λοιπόν το βλέμμα μας και πιο περά…η υλική ζωή είναι ένα αναισθητικό για να χάνεις το νόημα της…ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ!

Η ΥΛΙΚΗ ΖΩΗ να ξερεις πως ΠΑΝΤΑ μετριεται με αριθμους….Η πραγματικη ζωη μετριέται ΠΑΝΤΑ με ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ….ετσι εξηγειται γιατι μας εχουν ζαλισει από αριθμους….

Λυπηθείτε μας.. έλεος

noreply@blogger.com (AATON) — Sat, 17 Dec 2011 05:39:00 +0000

Τους ακούω... τους ακούω, και κάτι μου κάθεται στραβά στ' αφτιά ρε συ.
Μιλάω για τον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό εδώ πέρα, και δεν είναι η πρώτη φορά.

Πρώτα πρώτα, ακούω να λένε ότι παπαριά μπορεί κανείς να φανταστεί.
Από την άλλη, προσπαθούν -τρομάρα τους- να κάνουν όσο γίνεται αισθησιακές τις φωνές τους.
Από την πιο άλλη, και εκεί είναι το κλάμα το μαύρο, μας έχουν ρημάξει την ψυχή στα κλαρίνα και στα βλάχικα. Έλεος ρε τσιμπητέ, δεν έχουμε επέτειο του 21 κάθε μέρα, ούτε καταγόμαστε άπαντες από τα Άγραφα ή από την Τριπολιτσά.. κόψε λίγο. Κλαρίνο στο κλαρίνο, του Κίτσου η μάνα, κι ωχ αμάν.. Έλα. Μην το γαμείς!!

Αμ, η άλλη; Που μας φλόμωσε στην ποιότητα λες και είμαστε από το Αυνανιστάν;
Γιατί καλέ γειτόνισσα; Αφού σου τηλεφώνησα, και είπες θα τ' αλλάξεις το CD...
Δεν είναι πουλάκι μου κάθε ανούσιο και ανιαρό αηδίασμα υποχρεωτικά και ποιότητα.. Μια μαλακία είναι, και τέτοια θα παραμείνει, όσες φορές κι αν μας την παίξεις. Ούτε θα σου πει κανένας εύγε για την ποιοτική σου επιλλογή, διότι μονάχη εσύ τα ακούς και τα καταλαβαίνεις. Είμαι σίγουρος, πως ούτε αυτός που τα έγραψε κάθισε να τα ακούσει δεύτερη φορά.

Αγαπητοί μου συγκοπρίτες, άμα σας έδωσαν ένα μικρόφωνο, δεν σας το έντυσαν με καπότα. Μη μας γαμάτε, ούτε τα αφτιά, ούτε τα νεύρα, ούτε την υπομονή.. Γιατί, πραγματικά το χέσατε.

και προσοχή στους.. λυγμοί!

noreply@blogger.com (AATON) — Thu, 15 Dec 2011 07:49:00 +0000

_Άκουσες το νέο τραγούδι του Οικονομόπουλου;
Ανόρεχτα, γύρισα και την κοίταξα..
_Όχι, δεν άκουσα κανένα τραγούδι τελευταία
_Να το κατεβάσεις και να το λες, μιλάμε για κομματάρα
_Πώς είναι ο τίτλος;
_"Πουτάνα στην ψυχή.."
_Έλα;....Πάρτο αλλιώς;
_Όχι, το "πάρτο αλλιώς" είναι άλλο, αυτό το λένε "Πουτάνα στην ψυχή.."
_Ρε άϊ στο διάλο..
_Σοβαρά, έτσι το λένε
_Κι εγώ σοβαρά σε διαολόστειλα, που μου πρότεινες τάχα μου να ακούσω και κομματάρα
_Είναι..
_Χέστηκα!
_Γιατί βρε Νίκο;
_Γιατί κάθε παπαριά γίνεται σουξέ, αρκεί να έχει μέσα και μια βρισιά. Τόσο που σκέφτομαι την επόμενη μεγάλη σονάτα μου, να την ονομάσω "Καριόλη μπουζουξή".

Τραγούδησε λέει ο ένας, και είπε.."για την πουτάνα τη ζωή που μου χρεώσανε", πάταγος το άσμα. Λέει "Πουτάνα". Και σε πληροφορώ, πως το ζητάγανε περισσότερες γυναίκες απ' ότι άντρες.
Έπειτα ήρθε μια άλλη, και τραγούδησε το "όλες τις τσούλες της γής". Χτυπιόντουσαν αι κιουρίαι στας πίστας.
Ο άλλος τραγούδησε "της μάνας μου το βυζί" και καπάκι το "Πόρνες". Μούγκα στη στρούγκα.. δεν τις έπαιρνε.
Μετά ήρθε ο άλλος και τραγούδησε το "γαμώ την καλοσύνη μου". Άντε πάλι ξεσάλωμα οι γυναίκες. Λέει "Γαμώ", αμ τι νόμιζες.
Τώρα, μας ήρθε ο επόμενος, και μας τραγουδάει το "πουτάνα στην ψυχή".. Εδώ να δείτε παραλήρημα που πέφτει.
Να τραγουδήσω κι εγώ το "δεν θ' αντέξω, πάω να χέσω" να γίνει ΚΑΙ Ο πάταγος.
Σιχτίρ απα κεί. ξεπατώσατε τελείως κάθε έννοια μουσικής στο βωμό του εμπορίου.

Οι ....μη χέσω!

noreply@blogger.com (AATON) — Sun, 11 Dec 2011 19:25:00 +0000

Το ότι υπάρχουν καθίκια γύρω μου, το είχα εμπεδώσει εδώ και πάμπολλα χρόνια, από έφηβος ακόμα.
Το ότι είναι τόσο πολλά, δεν το φανταζόμουν, γιατί απλά, δεν ήθελα να το πιστέψω.
Κάποια απ' αυτά, θεωρούνται και "συνάδελφοι".
Αυτά είναι και τα πιο βρώμικα καθίκια εν τω μεταξύ.

Είναι αυτοί, που μπροστά σου χαμογελάνε, και πίσω σου σε θάβουν, αυτοί που έχουν κόμπλεξ με την αξία σου, προσπαθώντας να σε αμαυρώσουν ως χαρακτήρα, μπας και τους συμπαθήσει κάποιος.
Είναι αυτοί που, χωρίς αποδείξεις σε κατηγορούν, σε θάβουν, και σε λένε και "κωλόπαιδο".
Ποτέ όμως ντόμπρα κοιτώντας σε στα μάτια.
Μπροστά σου είναι όλο χαμόγελα, Νίκο "μου" και Νίκο "μου", το θάψιμο αρχίζει μόλις φύγεις και νιώσουν ασφαλείς.

Ξεχνάνε όμως ένα πράγμα.
Τους αρέσει η όχι, θεωρούμαι δημόσιο πρόσωπο που το γνωρίζουν κάποιες χιλιάδες κόσμου.
Μέσα σ' αυτές τις χιλιάδες κόσμου, έχω -να είναι απόλυτα βέβαιοι- και τις συμπάθειές μου, και κάποιες απο αυτές, βάζουν και το χέρι τους στη φωτιά για μένα.
Τουτέστιν, είναι και θεωρητικά, και πρακτικά αδύνατο, να ειπωθεί για μένα κάτι, καλό η κακό, και να μην το μάθω σύντομα. Πάντα κάποιοι θα μου το πουν, και πάντα κάποιοι θα με υπερασπίζονται.

"Αυτό που αφήνει κάθε άνδρας πίσω του όταν πεθάνει, είναι τα παιδιά του, και το καλό όνομα που αφήνει ως κληρονομιά πίσω του".

Γύρισες γλοιώδη γελοίε καραγκιόζη, και με αποκάλεσες "κωλόπαιδο"
Πάμε να τα δούμε μαζί λοιπόν.

1ον, ασπάστηκες κατηγορίες για το πρόσωπό μου, οι οποίες είναι αβάσιμες, άδικες και μόνο κακία δείχνουν, δίχως να ρωτήσεις ποτέ την δική μου άποψη.
Άρα έτσι σε βόλευε, για να δείξεις για ακόμα μια φορά το πραγματικό σου (δι)πρόσωπο.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάτι μου λέει πως εσυ τις δημιούργησες και εσύ τις διέδωσες.
Το πόσο με "αγαπάς" άλλωστε, δεν κρύβεται, όσα πούστικα και ψεύτικα χαμόγελα κι αν μας μοίραζες. Το κάλπικο βρωμιάρη, κάνει μπαμ.

2ον, αν εσένα σε έβγαλε η μάννα σου απο τον κώλο, η αν στο χωριό σου γεννάνε οι γυναίκες και απο κει, στα δικά μου μέρη κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, και θεωρείται ανωμαλία της φύσης. Οπότε, κωλόπαιδο ΔΕΝ είμαι, και δεν θέλω να γίνω ποτέ. Δεν έχω τέτοιες ροπές ή τάσεις. Δεν έχεις το λοιπόν δικαίωμα να με αποκαλείς έτσι, και ιδιαίτερα εσύ, διότι σε θεωρώ από κάθε άποψη, ανάξιο, και κωλόπαιδο με πατέντα. Δεν μοιάζουμε όμως σε τίποτε, ευτυχώς κι όλας. Και που σου τα γράφω σήμερα εδώ, δεν το αξίζεις ούτε αυτό, φαιά ουσία χαραμίζω.

3ον, δεν με έμπασε κανένας σπίτι του μέχρι σήμερα, και εγώ να του πήδηξα την γυναίκα, και να του την πήρα. Σεβόμουν και σέβομαι την φιλοξενία, τον νοικοκύρη, την γυναίκα του, τα παιδιά του, και γενικά το σπίτι που με φιλοξενεί και το νερό που πίνω. Άρα, και για να κάνω μια "πεταχτή" αναφορά στην προηγούμενη παράγραφο, το ποιος είναι κωλόπαιδο από τους δυο μας, άσε να μας το πούνε άλλοι, αλλά μην κάνεις εσύ τον κριτή μου, γιατί δεν σε παίρνει. Απλά τον παίρνεις και το βουλώνεις. Το ξέρεις καλά άλλωστε το ποίημα.

4ον, μου κουβάλαγες την γκόμενα πριν κλείσει η συχωρεμένη η γυναίκα σου μήνα, προσπαθώντας να μας πείσεις πως ήταν "γυναίκα φίλου" σου.
Εκείνη φυσικά, άλλα μας έλεγε.. μάλλον δεν την είχες δασκαλέψει σωστά. Για πόσο μαλάκες περνάς τους άλλους ρε πονηροφτηνομυτζήθρα;
Και φίλου σου γυναίκα να ήταν, κοιμόταν μαζί σου; Μπράβο, εσένα ειδικά, πρέπει να σε κάνουν όλοι φίλο η κουμπάρο, για να γαμάς ελεύθερα (και στα λέω, γιατί γνωρίζω περισσότερα από όσα πιστεύεις τρικάκαλο, άσχετα που κάνω ακόμα τον μαλάκα).
Ο γαμίκουλας της πόλης μας, ο πονηρός του χωριού, που την είδε κάποιος και καβάλησε το καλάμι, θέλοντας να ανέβει και στο κρεββάτι μας. Εμείς δεν μπορούμε να γαμάμε, χρειαζόμαστε τον άπλυτο τον γιδογάμη ως βοηθό.
Αμ θα σου μπει το καλάμι μια μέρα στον κώλο, ποια μέρα δεν ξέρω μονάχα, και ποιος θα στο μπήξει.

Ξεχνάς πως, όπου πας τα μαγαζιά αδειάζουν;
Δεν κατάλαβες πως ο περισσότερος κόσμος σε πήρε είδηση και δεν σε πάει;
Τρέφεις ακόμη αυταπάτες για το ποιος είσαι και τι σε θεωρούν;
Σε σύγκριση με μένα και άλλους συναδέλφους, κανένας σχεδόν σοβαρός άνθρωπος δεν σε γουστάρει.
Μα κανένας.. γλοιώδη και μουλωχτέ, ύπουλε και σερνάμενε μπούρτζο..!

Σάλτα γαμήσου στο φινάλε, και τόλμα να ξαναπιάσεις το όνομά μου στο σκατόστομό σου, να σου δείξω για πότε κόβω μαχαίρι τα μελιστάλαχτα και τις ευγένειες.. πουστράκι!!
Νομίζεις πως έχεις να κάνεις με καμιά σουρωμένη γκόμενα; η με καμιά wannabe περιπλανώμενη τραγουδίστρια της σειράς;
Κάνε μια δοκιμή, και θα σε πείσω στο άψε σβήσε!!