ไฟฟ้าเบื้องต้น

การวัดแรงดันไฟสลับ

2012-11-09T14:56:00.000+07:00

การวัดแรงดันไฟสลับ ตั้งสวิตซ์เลือกย่านไปที่ ACV มัลติมิเตอร์ซันวารุ่น yx-360TR มีทั้งหมด 4 ย่าน ย่านวัดเต็มสเกลคือย่าน 10V, 50V, 250V, และ 1,000V

ขั้นตอนการวัดค่าปฏิบัติดังนี้

1) สายวัดสีแดงเสียบเข้าที่ขั้วต่อบวก (+) สายวัดสีดำเสียบเข้าที่ขั้วต่อลบ (-com ) ของมิเตอร์การวัดค่าใช้สายทั้งสองเส้นไปวัดค่าแรงดัน แต่ขณะวัดค่าแรงดันไม่ต้องคำนึงถึงขั้วบวก / ลบ เหมือนแรงดันไฟตรง เพราะแรงดันไฟสลับไม่มีขั้วตายตัว ขั้วแรงดันสลับไปสลับมาตลอดเวลา

2) ปรับสวิตซ์เลือกย่านไปย่านที่เหมาะสม หากไม่ทราบค่าแรงดันไฟสลับ ให้ตั้งย่านวัดที่สูงสุดไว้ก่อนที่ 1,000V

3) การวัดแรงดันไฟสลับ ต้องนำมิเตอร์ไปต่อขนานกับวงจรโดยไม่ต้องคำนึงถึงขั้ววัดการต่อมิเตอร์

การต่อมิเตอร์วัดแรงดันไฟสลับ

4) ก่อนต่อมิเตอร์วัดแรงดันไฟสลับค่าสูง ควรตัดไฟในวงจรที่จะวัดออกก่อน เมื่อต่อมิเตอร์เข้าวงจรเรียบร้อยแล้ว จึงต่อไฟเข้าวงจรที่จะวัด

5) อย่าจับสายวัดหรือมัลติมิเตอร์ขณะวัดแรงดันไฟสลับค่าสูง เมื่อวัดเสร็จเรียบร้อยควรตัดไฟที่ทำการวัดเสียก่อน จึงปลดสายวัดของมัลติมิเตอร์ออกจากวงจร

การวัดแรงดันไฟตรง

2012-11-07T00:49:00.002+07:00

การวัดแรงดันไฟตรง ตั้งสวิตซ์เลือกย่านวัดไปที่ DCV มัลติมิเตอร์รุ่น yx-360TR มีทั้งหมด 7 ย่านวัดเต็มสเกลคือย่าน 0.1v, 0.5v, 2.5v, 10v, 50v, 250v, และ 1,000v

ขั้นตอนการวัดค่ามีดังนี้

ย่านวัดต่างๆของมัลติมิเตอร์

1) สายวัดสีแดงเสียบเข้าที่ขั้วต่อบวก (+) สายวัดสีดำเสียบเข้าที่ที่ขั้วต่อลบ (-com) ของมัลติมิเตอร์ การวัดค่าใช้สายทั้งสองเส้นไปวัดค่าแรงดัน

2) ปรับสวิตซ์เลือกย่านไปย่านที่เหมาะสม หากไม่สามารถค่าแรงดันไฟตรง ให้ตั้งย่านวัดที่ย่านสูงสุดไว้ก่อนที่ 1,000v

3) การวัดแรงดันไฟตรง ต้องนำมิเตอร์ไปต่อขนานกับวงจร และขณะวัดต้องคำนึงถึงขั้วของมัลติมิเตอร์ให้ตรงกับขั้วของแรงดันที่จะวัด โดยยึดหลักดังนี้ ใกล้บวกแหล่งจ่ายแรงดัน ต่อวัดด้วยขั้วบวกของมัลติมิเตอร์ ใกล้ลบแหล่งจ่ายแรงดัน ต่อวัดด้วยขั้วลบของมิเตอร์

4) ก่อนต่อมัลติมิเตอร์วัดแรงดันไฟตรงค่าสูง ควรตัดไฟของวงจรที่จะวัดออกก่อน เมื่อนำมัลติมิเตอร์เข้าวงจรเรียบร้อบแล้ว จึงต่อไฟเข้าวงจรที่จะวัด

5) อย่าจับสายวัดหรือมัลติมิเตอร์ขณะวัดแรงดันไฟตรงค่าสูง เมื่อวัดเสร็จเรียบร้อยควรตัดไฟที่ทำการวัดเสียก่อน จึงปลดสายวัดของมัลติมิเตอร์ออกจากวงจร

การต่อมัลติมิเตอร์วัดแรงดันไฟตรง

ข้อควรระวังในการใช้มัลติมิเตอร์

2012-11-05T19:20:00.001+07:00

มัลติมิเตอร์เป็นมิเตอร์ที่มีส่วนประกอบของอุปกรณ์หลายชนิด แต่ละชนิดมีขนาดเล็กและบอบบาง ยิ่งในส่วนเครื่องไหวประกอบร่วมกับเข็มชี้มิเตอร์ยิ่งต้องระมัดระวังอย่างมาก ตลอดจนการนำไปใช้งานก็ต้องระมัดระวังในเรื่องปริมาณไฟฟ้าในการวัด และอีกหลายสิ่งหลายอย่าง สามารถกล่าวสรุปเป็นข้อๆได้ดังนี้

1.ส่วนเคลื่อนไหวของมัลติมิเตอร์ ประกอบด้วยขดลวดเส้นเล็กมากๆและมีส่วนของเดือยและรองเดือยขนาดเล็กเช่นกัน มีความบอบบาง มีโอกาสชำรุดเสียหายได้ง่าย หากได้รับกระแสไหลผ่านมากเกินไป หรือหากได้รับการกระทบกระเทือนแรงๆที่เกิดจากการตกหล่น เกิดจากการถูกกระแทกแรงๆตลอดจนตั้งย่านปริมาณไฟฟ้าผิดพลาด

2. การวัดปริมาณไฟฟ้าต่างๆ ที่ไม่ทราบค่า ครั้งแรกควรตั้งย่านวัดไว้สูงสุดไว้ก่อน เมื่อวัดค่าแล้วจึงค่อยๆลดย่านวัดต่ำลงมาให้ถูกต้องกับปริมาณไฟฟ้าที่ต้องการวัดค่า และต่อขั้ววัด บวก + ลบ – ให้ถูกต้อง

3.การตั้งย่านวัดปริมาณไฟฟ้าชนิดหนึ่ง แต่นำไปวัดไฟฟ้าอีกชนิดหนึ่ง จะมีผลต่อการทำให้มัลติมิเตอร์ชำรุดเสียหายได้ เช่น ตั้งย่านวัดกระแส แต่นำไปวัดแรงดันเป็นต้น

4.ห้ามวัดค่าความต้านทานด้วยย่านวัดโอห์มของมัลติมิเตอร์ ในวงจรที่มีกำลังไฟฟ้าจ่ายอยู่ เพราะจะทำให้ย่านวัดโอห์มชำรุดเสียหายได้ ต้องตัดไฟจากวงจรก่อนและปลดขาตัวต้านทานหรือขาอุปกรณ์ตัวที่ต้องการวัดออกจากวงจรเสียก่อน

5.ขณะพักการใช้มัลติมิเตอร์ทุกครั้งควรปรับสวิตซ์เลือกย่านไฟฟ้าที่ย่าน 1000 VDC หรือ 1000 VAC เสมอ เพราะเป็นย่านวัดที่มีความต้านทานผ่ายในมัลติมิเตอร์สูงสด เป็นการป้องกันการผิดพลาดในการใช้งานครั้งต่อไป เมื่อลืมตั้งย่านวัดที่ต้องการ ในมัลติมิเตอร์บางรุ่นอาจมีตำแหน่ง off บนสวิตซ์เลือกย่านวัด ให้ปรับสวิตซ์เลือกย่านวัดไปที่ตำแหน่ง off เสมอ เพราะเป็นการตัดวงจรมัลติมิเตอร์ออกขากจากขั้ววัด

6.ถ้าต้องการหยุดการใช้งานมัลติมิเตอร์เป็นเวลานานๆ หรืองดใช้มัลติมิเตอร์ ควรปลดแบตเตอรี่ที่ใส่ไว้ในมัลติมิเตอร์ออกจากมัลติมิเตอร์ให้หมด เพื่อป้องกันการเสื่อมของแบตเตอรี่และการเกิดสารเคมีไหลออกมาจากแบตเตอรี่ อาจกัดกร่อนอุปกรณ์ภายในมัลติมิเตอร์จนชำรุดเสียหายได้

ตำแหน่งแบตเตอรี่และ ฟิวส์ในมัลติมิเตอร์

7.ในกรณีที่ตั้งย่านวัดผิดพลาด จนทำให้มัลติมิเตอร์วัดค่าประมาณไฟฟ้าอื่นๆไม่ขึ้น ให้ตรวจสอบฟิวส์ที่อยู่ภายในมัลติมิเตอร์ เป็นตัวป้องกันไฟเกินว่าขาดหรือไม่ หากฟิวส์ขาดให้ใส่ฟิวส์สำรองที่มีอยู่ใส่แทน และทดลองใช้มัลติมิเตอร์อีกครั้ง

สเกลหน้าปัดของมัลติมิเตอร์

2012-11-04T17:38:00.002+07:00

สเกลหน้าปัดของมัลติมิเตอร์ จะมีหลายสเกลแต่ละสเกลใช้แสดงค่าปริมาณไฟฟ้าแตกต่างกัน ถูกแยกสเกลออกเป็นหลายช่องหลายแถว แต่ละช่องแต่ละแถวใช้แสดงปริมาณไฟฟ้าแต่ละชนิดโดยเฉพาะ การใช้การอ่านค่าจำเป็นต้องทำความเข้าใจ เพื่อการใช้งานที่ถูกต้อง

จากรูป แสดงสเกลหน้าปัดสำหรับแสดงค่าปริมาณไฟฟ้าชนิดต่างๆของมัลติมิเตอร์ซันวารุ่น yx-360TR แต่ละสเกลใช้แสดงปริมาณไฟฟ้าแต่ละชนิด ถูกกำกับไว้ด้วยหมายเลข แต่ละส่วนอธิบายรายละเอียดได้ดังนี้

หมายเลข 1 คือสเกลใช้แสดงความต้านทาน (Ω) ใช้สำหรับอ่านค่าความต้านทานเมื่อตั้งย่านวัดความต้านทาน

หมายเลข 2 คือสเกลใช้แสดงค่าแรงดันไฟฟ้าตรง(DCV) และกระแสไฟฟ้าตรง (DCA) ใช้สำหรับอ่านค่าแรงดันไฟฟ้าตรง เมื่อตั้งย่านวัดแรงดันไฟฟ้าตรงหรือย่าน DCA และใช้สำหรับอ่านค่ากระแสไฟตรง เมื่อตั้งย่านวัดแรงดันไฟฟ้าตรงหรือย่าน DCmA

หมายเลข 3 คือสเกลใช้แสดงค่าแรงดันไฟฟ้าสลับ (ACV) ใช้สำหรับอ่านค่าแรงดันไฟฟ้าสลับ หมายเลข 4 คือสเกลใช้แสดงค่าอัตราขยายกระแสไฟฟ้าตรงของตัวทรานซิสเตอร์ ใช้สำหรับอ่านค่าอัตราขยายกระแสไฟตรงของทรานซิสเตอร์เมื่อตั้งย่านวัดโอห์ม (Ω)

หมายเลข 5 คือสเกลแสดงกระแสรั่วซึมหรือกระแสรั่วไหล (Leakage Current) ของตัวทรานซิสเตอร์ ใช้สำหรับอ่านค่ากระแสรั่วไหลระหว่างขาคอลเลกเตอร์ (C) และขาอิมิตเตอร์ (E) ของตัวทรานซิสเตอร์เมื่อขาเบส (B) เปิดลอย ขณะตั้งย่านวัดโอห์ม (Ω) ที่ x 1 (150 mA), x 10 (15 mA) และยังใช้แสดงค่ากระแสภาระ (Load Current) ในการวัดไดโอด (LI) ใช้สำหรับอ่านกระแสภาระที่วัดไดโอดด้วยย่านวัดโอห์ม เป็นทั้งการวัดกระแสไฟไบอัสตรงและกระแสไบอัสกลับ

หมายเลข 6 คือสเกลใช้แสดงค่าแรงดันภาระ (Load Voltage) ในการวัดไดโอด (LV) ใช้สำหรับอ่านแรงดันภาระที่วัดไดโอดด้วยย่านวัดโอห์ม เป็นทั้งการวัดกระแสไบอัสตรงและไบอัสสลับ เช่นเดียวกับการวัด LI

หมายเลข 7 คือสเกลใช้แสดงค่าความดังของสัญญาณเสียงบอกค่าการวัดออกมาเป็นเดซิเบล (dB) ใช้สำหรับอ่านค่าของสัญญาณสียง เมื่อตั้งย่านวัดที่แรงดันไฟฟ้าสลับ หรือย่าน ACV

หมายเลข 8 คือกระจกเงา เพื่อให้การอ่านค่าบนสเกลที่แสดงด้วยเข็มชี้ของมิเตอร์ถูกต้องที่สุด การอ่านค่าที่ถูกต้องคือตำแหน่งที่เข็มชี้ของมิเตอร์จริงกับตำแหน่งเข็มชี้ของมิเตอร์ในกระจกเงาซ้อนกันพอดี

การใช้เครื่องมือวัดเบื้องต้น

2012-11-02T17:21:00.000+07:00

การพัฒนาประเทศชาติคือการพัฒนาอุตสาหกรรม การพัฒนาอุตสาหกรรมคือ การพัฒนาเทคโนโลยี การพัฒนาดังกล่าวเกิดขึ้นเป็นลูกโซ่ต่อเนื่องกันมาเป็นระยะเวลาหลายปี ทำให้เกิดความเจริญก้าวหน้าในด้านต่างๆขึ้นมา ด้านไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์เป็นด้านหนึ่งที่มีการพัฒนามีความเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว เครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์ไฟฟ้า เครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ถูกผลิตขึ้นมาใช้งานในรูปแบบที่ทันสมัย และมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

อุปกรณ์ทางเครื่องมือวัดไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ เป็นอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาประเทศ การพัฒนาเทคโนโลยี เพราะในการที่จะคิดค้นหรือประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ที่เกี่ยวข้องกับไฟฟ้า จำเป็นต้องมีการตรวจสอบและทดลองเพื่อให้ได้อุปกรณ์และเครื่องมือเหล่านั้นมีคุณภาพมีประสิทธิภาพ ทำงานด้วยความถูกต้องแม่นยำ การตรวจสอบและทดลองต้องใช้เครื่องมือวัดไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์เข้ามามีส่วนรวม เพื่อดูผลค่าที่เกิดขึ้นมีการเปลี่ยนแปลงไปมากน้อยเพียงไร มีความถูกต้องมากน้อยเพียงไร สิ่งต่างๆเหล่านี้เครื่องมือวัดไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์มีส่วนเข้ามาเกี่ยวข้องโดยตรงทั้งสิ้น

การศึกษาในวิชาช่างไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ ต้องเกี่ยวข้องกับปริมาณไฟฟ้าต่างๆเช่น แรงดัน กระแส กำลังไฟฟ้า และความต้านทาน เป็นต้น ปริมาณไฟฟ้าเหล่านี้ไม่สามารถตรวจสอบค่าได้ด้วยการสัมผัส การได้ยินด้วยหู การได้ดูด้วยตา การจะตรวจสอบตรวจวัดปริมาณไฟฟ้าออกมา เครื่องมือวัดไฟฟ้าเบื้องต้นที่ควรทราบ ได้แก่ มัลติมิเตอร์ (Multimeter) ซึ่งถือได้ว่าเป็นเครื่องมือวัดไฟฟ้าที่จำเป็นต่อช่างไฟฟ้า ช่างอิเล็กทรอนิกส์ และช่างที่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับปริมาณไฟฟ้าต่างๆ

ไฟฟ้ากระแส

2012-11-01T16:35:00.000+07:00

ไฟฟ้ากระแสเป็นไฟฟ้าที่สามารถกำเนิดเกิดขึ้นมาได้แหล่งกำเนิดหลายชนิด เช่นปฏิกิริยาเคมี จากความร้อน จากแสงสว่าง จากแรงกดดันและจากสนามแม่เหล็ก เป็นต้น เป็นไฟฟ้าที่ต้องการมีการเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอนไปมาตลอดเวลา และการเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอนไปตามอะตอมของวัตถุธาตุต่างๆนี้เรียกว่าการเกิดกระแสไหล อิเล็กตรอนเมื่อเคลื่อนที่ไปตามส่วนต่างๆทำให้อิเล็กตรอนเกิดการเปลี่ยนแปลงพลังงานในตัวมัน พลังงานที่อิเล็กตรอนเปลี่ยนไปถูกแสดงออกมาในรูปพลังงานอื่นๆเช่น แสงสว่าง แสง ความร้อน และการเคลื่อนที่ เป็นต้น เกิดประโยชน์ต่อการนำไปใช้งานอย่างกว้างขวาง ไฟฟ้าแยกออกได้เป็น 2 ชนิดด้วยกัน ดังนี้

1.ไฟฟ้ากระแสตรง (Direct Current)

2.ไฟฟ้ากระแสสลับ (Alternating Current)

ไฟฟ้ากระแสตรง

ไฟฟ้ากระแสตรงหรือเรียกสั้นๆว่า ไฟดีซี (DC) เป็นไฟฟ้าที่ถูกกำเนิดขึ้นมาจากแหล่งกำเนิดไฟฟ้าที่มีขั้วจ่ายศักย์ไฟฟ้าออกมาแน่นอนตายตัว เมื่อนำไปใช้งานจะเกิดกระแสไหลในทิศทางเดียวตลอดเวลา ระดับแรงดันที่จ่ายอกกมามีระดับแรงดันคงที่ตลอดการใช้งาน

แหล่งกำเนิดไฟฟ้ากระแสตรง

ไฟฟ้ากระแสสลับ

ไฟฟ้ากระแสสลับหรือเรียกสั้นๆว่า ไฟเอซี (AC) เป็นไฟฟ้าที่ถูกกำเนิดขึ้นจากแหล่งกำเนิดไฟฟ้าที่มีขั้วจ่ายศักย์ไฟฟ้าออกมาได้ทั้งศักย์บวก และศักย์ลบ สลับไปสลับมาตลอดเวลาเมื่อนำไปใช้งานกระเกิดกระแสไหลในทิศทางที่กลับไปกลับมาเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาเช่นกัน ระดับแรงดันที่จ่ายออกมาจะมีระดับแรงดันที่ไม่คงที่ บางเวลามีระดับแรงดันสูง บางเวลามีระดับแรงดันต่ำ ทำให้กระแสที่ไหลมีค่าไม่คงที่ไปด้วย

แหล่งกำเนิดไฟฟ้ากระแสสลับ

ไฟฟ้าสถิต

2012-10-31T18:39:00.000+07:00

ไฟฟ้าสถิตเป็นไฟฟ้าที่เกิดขึ้นเองตามธรรทชาติ เช่น ฟ้าร้อง ฟ้าแลบ ฟ้าผ่า การเกิดขึ้นดังกล่าวเกิดขึ้นจากความไม่สมดุลของประจุไฟฟ้าบวก และประจุไฟฟ้าลบ ระหว่างจุดสองจุด

ฟ้าร้องเกิดจากการเคลื่อนตัวของประจุไฟฟ้าในก้อนเมฆจากจุดหนึ่งไปยังจุดอื่นๆ ฟ้าแลบเกิดจากการถ่ายเทประจุไฟฟ้าจากก้อนเมฆก้อนหนึ่งไปยังก้อนเมฆอีกก้อนหนึ่ง และฟ้าผ่าเกิดจากถ่ายเทของประจุไฟฟ้าจากก้อนเมฆลงมายังพื้นดิน

ไฟฟ้ายังสามารถเกิดจากการเสียดสีของวัตถุต่างกันสองชนิด ดังกล่าวมาแล้วในหัวข้อก่อนหน้านี้ ในการให้กำเนิดไฟฟ้าสถิตขึ้นมาเพื่อนำไปใช้ในด้านอุตสาหกรรม สามารถผลิตไฟฟ้าสถิตขึ้นได้ด้วยเครื่องกำเนิดที่เรียกว่า แวน เดอ กราฟ สแตติก เจนเนอเรเตอร์

การนำไฟฟ้าสถิตไปใช้งานมีมากหมาย เช่น เครื่องถ่ายเอกสาร เครื่องกำจัดฝุ่น เครื่องทำอากาศบริสุทธิ์ อุตสาหกรรมการพ่นสี และอุตสาหกรรมกระดาษทราย เป็นต้น

ไฟฟ้าเกิดจากสนามแม่เหล็ก

2012-10-30T15:27:00.000+07:00

ไฟฟ้าเกิดจากสนามแม่เหล็ก ใช้หลักการนำเส้นลวดตัวนำมาเคลื่อนที่ตัดผ่านสนามแม่เหล็ก หรือใช้สนามแม่เหล็กเคลื่อนที่ตัดผ่านเส้นลวดตัวนำ ผลจากการตัดผ่านกันระหว่างเส้นลวดตัวนำและสนามแม่เหล็ก ทำให้เกิดแรงเคลื่อนไฟฟ้าชักนำขึ้นมาที่ขดลวดตัวนำ

ไฟฟ้าเกิดจากสนามแม่เหล็ก

ไฟฟ้าที่เกิดขึ้นจากการชักนำสนามแม่เหล็ก สนามแม่เหล็กต้องเคลื่อนที่ตัดผ่านเส้นลวดตัวนำ หรือเส้นลวดตัวนำต้องเคลื่อนที่ตัดสนามแม่เหล็กตลอดเวลา ถ้าเกิดการหยุดนิ่งไม่เคลื่อนที่ของสนามแม่เหล็กหรือเส้นลวดตัวนำ ไฟฟ้าจะไม่กำเนิดขึ้นมา เครื่องกำเนิดไฟฟ้าจากสนามแม่เหล็กนี้ถูกเรียกว่า เจนเนอเรเตอร์ (Generetor)

เจนเนอเรเตอร์ขนาดใหญ่

ไฟฟ้าเกิดจากแสงสว่าง

2012-10-29T15:04:00.001+07:00

ไฟฟ้าเกิดจากแสงสว่าง ถูกผลิตขึ้นได้โดยอุปกรณ์ที่เรียกว่า เซลล์แสงอาทิตย์ หรือโซล่าเซลล์ (Solar sell) โครงสร้างของเซลล์แสงอาทิตย์ผลิตจากสารกึ่งตัวนำชนิดซิลิคอน ที่มีโปรตอนมากกว่าปกติหรือศักย์ไฟฟ้าเป็นบวก และอิเล็กตรอนมากกว่าปรกติหรือศักย์ไฟฟ้าเป็นลบมาประกบติดกัน ตอนนอกสุดของสารทั้งสองถูกปิดด้วยแผ่นโลหะโปร่งใสอีกชั้น เพื่อเป็นขั้วจ่ายแรงดันออกมา สารที่เป็นบวก หรือ P เป็นขั้วจ่ายไฟบวกออกมา สารที่เป็นลบหรือสาร N เป็นขั้วจ่ายไฟลบออกมา

เซลล์แสงอาทิตย์ขณะไม่ได้รับแสงอาทิตย์หรือแสงสว่าง ไม่มีแรงดันกำเนิดขึ้นมา เพราะไม่มีพลังงานมากระตุ้นอิเล็กตรอนให้หลุดเคลื่อนที่ เมื่อเซลล์แสงอาทิตย์ได้รับแสงอาทิตย์หรือแสงสว่าง ทำให้อิเล็กตรอนได้รับพลังงานเพิ่มขึ้น หลุดเคลื่อนที่เป็นอิเล็กตรอนอิสระจากสารชนิด N ไปสารชนิด P เซลล์แสงอาทิตย์ชนิดนี้ถูกผลิตขึ้นมาใช้งาน สามารถจ่ายกำลังไฟฟ้าได้ 100 มิลลิวัตต์ต่อ 1 ตารางเซนติเมตร รูปร่างเซลล์แสงอาทิตย์ที่ใช้งานจริง

ไฟฟ้าเกิดจากความร้อน

2012-10-28T12:39:00.000+07:00

ไฟฟ้าเกิดจากความร้อน เกิดขึ้นได้โดยนำแท่งโลหะหรือแผ่นโลหะต่างชนิดกัน 2 แท่ง หรือ 2 แผ่น เช่นทองแดงและเหล็ก นำปลายข้างหนึ่งของโลหะทั้งสองต่อติดกันโดยการเชื่อมหรือยึดด้วยหมุด ปลายที่เหลืออีกด้านนำไปต่อกับมิเตอร์วัดแรงดัน เมื่อให้ความร้อนปลายด้านต่อติดกันของโลหะทั้งสอง ส่งผลให้เกิดการแยกตัวของประจุไฟฟ้า เกิดศักย์ไฟฟ้าขึ้นที่ปลายด้านเปิดของโลหะแสดงค่าออกมาทางมิเตอร์

ไฟฟ้าเกิดจากความร้อนที่ถูกสร้างขึ้นมาใช้งานจริง เป็นอุปกรณ์ที่มีชื่อเรียกว่า เทอร์โมคัปเปิล (Thermocouple) ใช้เพื่อวัดเกี่ยวกับอุณหภูมิ จึงมักเรียกว่า ไพโรมิเตอร์ (Pyrometers) คือเป็นมิเตอร์สำหรับวัดอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง โดยมีเทอร์โมคัปเปิลเป็นตัวตรวจวัดอุณหภูมิส่วนแรงดันไปแสดงผลที่มิเตอร์

ไฟฟ้าเกิดจากปฏิกิริยาเคมี

2012-10-27T10:56:00.001+07:00

ไฟฟ้าเกิดจากการทำปฏิกิริยาเคมี ทำได้โดยการนำแท่งวัตถุต่างกัน 2 ชนิด เช่นแท่งสังกะสีและแท่งทองแดง นำไปจุ่มลงในกรดกำมะถันเจือจางหรือกรดซัลฟูริก ที่ถูกเรียกว่า อิเล็กโตรไลต์ (Electrolyte) ใส่ไว้ในโถแก้ว ผลดังกล่าวทำให้เกิดการแยกตัวของประจุไฟฟ้าขึ้น แท่งสังกะสีแสดงศักย์ไฟฟ้าออกมาเป็นลบ แท่งทองแดงแสดงศักย์ไฟฟ้าออกมาเป็นบวก การตรวจสอบโดยการนำมิเตอร์ไปต่อคร่อมระหว่างขั้วทั้งสอง มิเตอร์จะแสดงค่าแรงดันออกมา ส่วนประกอบของไฟฟ้าเกิดจากการทำปฏิกิริยาทางเคมีเบื้องต้นนี้ เรียกว่า โวลตาอิกเซลล์ (Voltaic cell)

ไฟฟ้าเกิดจากการทำปฏิกิริยาทางเคมี ที่ผลิตขึ้นมาใช้งานจริงนั้น ได้นำเอากลักการของ โวลตาอิกเซลล์ไปใช้งาน โดยการสร้างเซลล์ไฟฟ้าที่ให้ศักย์ไฟฟ้าสูงมากขึ้นคือให้แรงดันเพิ่มขึ้นตัวอย่างเช่นแบตเตอร์รี่ และถ่านไฟฉาย เป็นต้น

ไฟฟ้าเกิดจากการเสียดสี

2012-10-26T14:45:00.000+07:00

ไฟฟ้าเกิดจากการเสียดสี เป็นไฟฟ้าที่ถูกค้นพบมาประมาณ 2,000 ปีแล้ว เกิดขึ้นได้จากการนำวัตถุ 2 ชนิดมาขัดสีกัน จากแท่งยางกับผ้าขนสัตว์ แท่งแก้วกับผ้าแพร แผ่นพลาสติกกับผ้า และหวีกับผม เป็นต้น ผลของการขัดสีดังกล่าวทำให้เกิดการไม่สมดุลขึ้นของประจุไฟฟ้า วัตถุทั้งสองจะแสดงศักย์ไฟฟ้าออกมาแตกต่างกัน วัตถุชนิดหนึ่งแสดงศักย์ไฟฟ้าเป็นบวก (+) ออกมา วัตถุอีกชนิดหนึ่งแสดงศักย์ไฟฟ้าเป็น (-) ลบออกมา

ไฟฟ้าเกิดจากการเสียดสีนี้ จะเกิดขึ้นเมื่อวัตถุทั้ง 2 ชนิด ต้องแห้งสนิท การตรวจสอบไฟฟ้าสถิตที่เกิดขึ้น โดยนำไปดูดเศษวัสดุชิ้นเล็กๆเบาๆ เช่น กระดาษชิ้นเล็กๆ หรือ ลูกพิธบอลล์ ที่มีศักย์ไฟฟ้าเป็นบวก ถ้าลูกพิธบอลล์ถูกดูดแสดงว่าศักย์ไฟฟ้าต่างกัน แต่ถ้าลูกพิธบอลล์ถูกพลักแสดงว่าศักย์ไฟฟ้าเหมือนกัน

ไฟฟ้ากับความเจริญของโลก

2012-10-25T08:28:00.001+07:00

ความเจริญก้าวหน้าของโลกมนุษย์ ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์อำนวยความสะดวก และเทคโนโลยีทันสมัยต่างๆ ส่วนที่ทำหน้าที่สนับสนุนให้อุปกรณ์อำนวยความสะดวก และเทคโนโลยีใหม่ๆ เกิดข้าได้คือไฟฟ้า เพราะไฟฟ้าเป็นพลังงานที่สามารถสร้างขึ้นมาได้ นำมาใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย จนกลายเป็นปัจจัยสำคัญต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์โลก โดยที่ปัจจัย 4 เป็นสิ่งสำคัญต่อการเป็นอยู่ของมนุษย์ต้องใช้พลังงานไฟฟ้าผลิตขึ้นมา อุปกรณ์อำนวยความสะดวก

ไฟฟ้าเป็นแหล่งพลังงานที่กำเนิดขึ้นมาได้จากแหล่งกำเนิดหลายชนิด ในการค้นคว้าทดลองของนักวิทยาศาสตร์และนักทดลอง ได้ค้นพบว่าในวัตถุ สสาร หรือธาตุทุกชนิดประกอบด้วยประจุไฟฟ้าในทุกๆอะตอม ในสภาวะปกติของวัตถุ สสารหรือธาตุต่างๆเหล่านั้นไม่แสดงอำนาจหรือศักย์ไฟฟ้าออกมา เพราะเกิดความสมดุลของประจุไฟฟ้าในทุกๆอะตอม ถ้าทำให้อะตอมของวัตถุ สสาร หรือธาตุเหล่านั้นเกิดความไม่สมดุลขึ้นมา จะก่อให้เกิดอำนาจไฟฟ้าหรือศักย์ไฟฟ้าขึ้นมาออกมาทันที จึงทำให้ไฟฟ้าเกิดขึ้นได้จากแหล่งกำเนิดแตกต่างกัน แยกออกได้เป็น 6 วิธีการดังนี้

1) เกิดจากการเสียดสี

2) เกิดจากการทำปฏิกิริยาทางเคมี

3) เกิดจากความร้อน

4) เกิดจากแสงสว่าง

5) เกิดจากแรงกดดัน

6) เกิดจากสนามแม่เหล็ก

แหล่งกำเนิดไฟฟ้าคือแหล่กำเนิดพลังงานไฟฟ้า เพื่อใช้ป้อนให้กับอุปกรณ์ไฟฟ้าต่างๆเป็นการให้พลังงานแก่อิเล็กตรอนอิสระ ทำให้อิเล็กตรอนอิสระวิ่งเคลื่อนที่ไปยังอะตอมต่างๆได้เกิดการเปลี่ยนแปลงพลังงานในรูปแบบต่างๆ เช่น พลังงานกล พลังงานความร้อน พลังแสงและพลังงานเสียงเป็นต้น

แหล่งกำเนิดไฟฟ้าและประเภทของไฟฟ้า

2012-10-24T11:54:00.000+07:00

แหล่งกำเนิดไฟฟ้าคือแหล่งกำเนิดพลังงานไฟฟ้า เพื่อใช้ป้อนให้กับอุปกรณ์ไฟฟ้าต่างๆเป็นการให้พลังงานแก่อิเล็กตรอนอิสระ ทำให้อิเล็กตรอนอิสระวิ่งเคลื่อนที่ไปตามอะตอมต่างๆได้ เกิดการเปลี่ยนแปลงพลังงานในรูปแบบต่างๆ เช่น พลังงานกล พลังงานความร้อน พลังงานแสง เป็นต้น ไฟฟ้าเกิดขึ้นได้จากแหล่งกำเนิดหลายชนิดแตกต่างกันไป

ไฟฟ้าเกิดจากการเสียดสี เป็นแหล่งไฟฟ้าที่ถูกค้นพบมานานกว่า 2,000 ปี เกิดขึ้นได้จากการนำวัตถุ 2 ชนิดมาขัดสีกัน ทำให้เกิดความไม่สมดุลขึ้นของประจุไฟฟ้าในวัตถุสองชนิด วัตถุทั้งสองแสดงศักย์ไฟฟ้าออกมาชนิดหนึ่งเป็นศักย์บวกและอีกชนิดหนึ่งเป็นศักย์ลบ การเกิดไฟฟ้าแบบนี้เรียกว่า ไฟฟ้าสถิต

ไฟฟ้าเกิดจากทำปฏิกิริยาทางเคมี ทำได้โดยใช้แท่งเหล็กโลหะ 2 แท่ง จุ่มลงในกรดกำมะถันเจือจาง ทำให้เกิดการแยกตัวของประจุไฟฟ้าขึ้น เกิดความไม่สมดุลของประจุไฟฟ้าขึ้นกับแท่งโลหะทั้งสอง โลหะแท่งหนึ่งมีศักย์ไฟฟ้าเป็นบวก โลหะอีกแท่งหนึ่งมีศักย์ไฟฟ้าเป็นลบ

ไฟฟ้าเกิดจากความร้อน ทำได้โดยใช้โลหะ 2 ชนิดเชื่อมติดกันที่ปลายด้านหนึ่งเมื่อให้ความร้อนที่ปลายต่อติดกันของโลหะ ทำให้เกิดการแยกตัวของประจุไฟฟ้า เกิดศักย์ไฟฟ้าขึ้นที่ปลายด้านเปิดของโลหะ อุปกรณ์ถูกสร้างใช้งานจริงถูกเรียกว่า เทอร์โมคัปเปิล

ไฟฟ้าเกิดจากแสงสว่าง ถูกกำเนิดขึ้นได้จากอุปกรณ์เซลแสงอาทิตย์ เป็นอุปกรณ์จำพวกสารกึ่งตัวนำ เมื่อมีแสงสว่างหรือแสงอาทิตย์มาตกกระตบ ทำให้เกิดการเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอนอิสระ

ไฟฟ้าเกิดจากแรงกดดัน ผลิตขึ้นได้จากแร่ควอตซ์ เมื่อมีกดดันหรือแรงสั่นสะเทือนให้แร่ควอตซ์จะให้เกิดไฟฟ้าขึ้นมา

ไฟฟ้าเกิดจากสนามแม่เหล็ก โดยการตัดผ่านกันของเส้นลวดตัวนำและสนามแม่เหล็กทำให้เกิดแรงดันไฟฟ้าชักนำขึ้นที่ขดลวดตัวนำ

ไฟฟ้าสถิตเป็นไฟฟ้าที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หรือเกิดจากการเสียดสีของวัตถุสองชนิด ส่วนไฟฟ้ากระแสเกิดขึ้นจากแหลล่งไฟฟ้าหลายชนิด ขณะเกิดไฟฟ้าต้องมีการเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอนตลอดเวลา

ไฟฟ้ากระแสตรงเป็นไฟฟ้าที่ทิศทางการไหลของกระแสมีทิศทางเดียว ส่วนไฟฟ้ากระแสสลับมีทิศทางการไหลของกระแสไฟฟ้าสลับไปสลับมาตลอดเวลา

อิเล็กตรอนอิสระ

2012-10-24T11:41:00.000+07:00

อิเล็กตรอนอิสระ

วัตถุ สสาร หรือ ธาตุ ต่างๆที่มีบนโลก เมื่อมองลึกเข้าไปถึงอะตอมของวัตถุ สสารหรือธาตุต่างๆแล้ว เราจะพบว่าในอะตอมของวัตถุ สสาร หรือธาตุต่างๆ มีประจุไฟฟ้าอยู่ภายในอะตอมนั้น คือ ประกอบด้วยโปรตอน (P) มีประจุบวก (+) และอิเล็กตรอน (E) มีประจุลบ (-) แต่ในสภาวะปกติของวัตถุ สสาร หรือธาตุต่างๆ เหล่านั้นจะไม่แสดงอำนาจไฟฟ้าใดๆ ออกมา เพราะว่าในแต่ละอะตอมของวัตถุ สสารหรือธาตุต่างๆ มีจำนวนประจุบวก (+) หรือโปรตอน (P) เท่ากับจำนวนประจุลบ (-) หรืออิเล็กตรอน (E) ทำให้เกิดการสมดุลทางไฟฟ้าขึ้นมา คือเป็นกลางทางไฟฟ้า เช่น 1 อะตอมของทองแดง (Cu) 29 ตัว หรือมี +29 และมีอิเล็กตรอน (E) 29 ตัว หรือมี -29 ตัว ศักย์ไฟฟ้า +29 ตัว และ -29 ตัว เกิดการต้านกันหมดพอดี และสมดุลกัน จึงไม่แสดงอำนาจไฟฟ้าออกมา

อะตอมของวัตถุ สสารหรือธาตุต่างๆ เมื่อได้รับพลังงานหรือแรงกระตุ้น ส่งผลให้อิเล็กตรอนที่เบาและวิ่งเคลื่อนที่รอบนิวเคลียสหลุดออกจากวงโคจรเดิมไปสู่วงโคจรของอะตอมข้างเคียง เป็นผลให้ไม่เกิดความสมดุลของศักย์ไฟฟ้าขึ้นระหว่างระจุบวก (+) และประจุลบ (-) เกิดความต่างศักย์ไฟฟ้าขึ้นระหว่างอะตอม คืออะตอมที่ขาดอิเล็กตรอนจะไม่แสดงอำนาจไฟฟ้าออกมาเป็นบวก (+) อะตอมที่มีอิเล็กตรอนเพิ่มขึ้นจะแสดงอำนาจออกมาเป็นลบ (-) อิเล็กตรอนที่หลุดคลื่นที่ไปยังอะตอมอื่นๆ มีชื่อเรียกว่า “อิเล็กตรอนอิสระ” (Free Electron)

อิเล็กตรอนอิสระที่วิ่งไปมานั้น เป็นอิเล็กตรอนที่อยู่ในชั้นวงโคจรนอกสุดของอะตอม หรือชั้นวาเลนซ์อิเล็กตรอนนั่นเอง พลังงานหรือแรงที่มากระทำให้เกิดการเคลื่อนที่ของวาเลนซ์อิเล็กตรอน มีความแตกต่างกันไปในแต่ละอะตอมของวัตถุ สสาร หรือธาตุต่างๆ เพราะวาเลนซ์อิเล็กตรอนของวัตถุ สสาร หรือ ธาตุต่างๆ มีจำนวนไม่เท่ากัน จำนวนน้อยสุดคือ 1 ตัว และจำนวนมากสุดคือ 8 ตัว ลักษณะการเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอนอิสระ แสดงดังรูป

จากรูปแสดงการเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอนอิสระในชั้นวาเลนซ์อิเล็กตรอน ทำให้เกิดศักย์ไฟฟ้าขึ้นที่อะตอม เมื่ออิเล็กตรอนอิสระวิ่งเคลื่อนที่จากอะตอมด้านซ้ายผ่านอะตอมกลางมาอะตอมด้านขวามาทิศทางการเคลื่อนที่ ส่งผลให้อะตอมด้านซ้ายขาดอิเล็กตรอนไป จึงแสดงศักย์ไฟฟ้าเป็นบวก (+) ส่วนอะตอมกลางเป็นเพียงทางผ่านของอิเล็กตรอนอิสระ ภายในอะตอมกลางยังมีความสมดุลของประจุบวก (+) และประจุลบ (-) จึงยังคงแสดงความเป็นกลางทางไฟฟ้าเหมือนเดิม ส่วนอะตอมด้านขวามีอิเล็กตรอนอิสระมาเพิ่ม จึงแสดงศักย์ไฟฟ้าเป็นลบ (-)

วงจรอิเล็กตรอน

2012-09-27T23:10:00.006+07:00

อิเล็กตรอนจะเคลื่อนที่รอบนิวเคลียสเป็นวงโคจร โดยมีแรงเหวี่ยงออกจากจุดศูนย์กลางแต่เนื่องจากถูกแรงดึงดูดของโปรตอนในนิวเคลียสดึงดูด ทำให้อิเล็กตรอนวิ่งเคลื่อนที่รอบนิวเคลียสเป็นวงโคจร ที่มีระดับคงที่ระยะห่างเป็นวงๆ หลายระดับหลายระยะห่าง ขึ้นอยู่กับจำนวนอิเล็กตรอนและโปรตอนในแต่ละอะตอมของวัตถุธาตุ

โครงสร้างภายนอกของวัตถุธาตุหรือสสารแต่ละชนิดมีความแตกต่างกัน ทั่งนี้เป็นเพราะว่าโครงสร้างแต่ละอะตอมของวัตถุธาตุหรือสสารแต่ละชนิดมีจำนวนโปรตอน นิวตรอน และอิเล็กตรอนไม่เท่ากัน ดังนั้นเมื่อรวมตัวเป็นโมเลกุล หรือรวมเป็นวัตถุหรือสสาร ย่อมทำให้โครงสร้างภายนอกที่เห็นแตกต่างกันไป ตัวอย่างอะตอมเช่น 1 อะตอมของฮีเลียม มีโปรตอน 2 ตัว และอิเล็กตรอน 2 ตัว หรือ 1 อะตอมของอะลูมิเนียม

จะเห็นได้ว่าอิเล็กตรอนที่วิ่งเคลื่อนที่รอบนิวเคลียสนั้นถูกบรรจุไว้เป็นวงๆแต่ละวงโคจรสามารถบรรจุอิเล็กตรอนไม่เท่ากัน การเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอนรอบนิวเคลียสนั้น ในความเป็นจริงไม่ได้วิ่งเคลื่อนที่เประบบ แต่จะวิ่งเคลื่อนที่รอบนิวเคลียสในทุกๆทาง แสดงดังรูป

การจัดการจำนวนอิเล็กตรอนที่วิ่งเคลื่อนที่ในแต่ละวงโคจรจะมีความแตกต่างกันไป มาตรฐานของจำนวนอิเล็กตรอนในแต่ละวง สามารถทราบได้โดยใช้สูตรดังนี้

จำนวนที่มากที่สุดของแต่ละวง =

เมื่อ N = ลำดับที่วงโคจรที่อยู่ห่างออกไปจากนิวเคลียส

ลำดับวงโคจรของอิเล็กตรอนที่วิ่งรอบนิวเคลียสจะถูกเรียกว่า ชั้นของวงโคจร (Shell) ถูกกำกับด้วยตัวอักษรเป็นลำดับจากค่าน้อย (วงที่ติดนิวเคลียส) ไปหาค่ามาก (วงที่อยู่ห่างนิวเคลียสมากที่สุด) เรียงลำดับจากตัวอักษรคือ K,L,M,N,O,P และ Q หรือแทนค่าด้วยตัวเลขตามชั้นวงโคจรได้เป็น 1,2,3,4,5,6 และ 7 ชั้นวงโคจรแทนค่าด้วยตัวอักษร แสดงดังรูป

เมื่อนำสูตรการหาจำนวนอิเล็กตรอนมากที่สุดของวงโคจรมาแทนค่าด้วยลำดับชั้นของวงโคจร จะสามารถทราบจำนวนอิเล็กตรอนที่บรรจุได้มากสุดออกมา แสดงตัวอย่างการคำนวณได้ดังนี้

จากตัวอย่างการคำนวณหาค่าจำนวนมากที่สุดของอิเล็กตรอนที่บรรจุได้ในแต่ละชั้นของวงโคจร พบว่าชั้นที่ติดกับนิวเคลียสสามารถบรรจุอิเล็กตรอนได้น้อยที่สุด และแต่ละชั้นที่ห่างออกมาสามารถบรรจุอิเล็กตรอนได้เพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ ทั้งนี้เพราะระดับพลังงานของอิเล็กตรอนในอะตอม ถ้าอยู่ใกล้นิวเคลียสจะมีพลังงานต่ำ ถ้าอยู่ห่างจากนิวเคลียสจะมีพลังงานสูง

อะตอม

2012-09-27T22:46:00.001+07:00

จากการศึกษาโครงสร้างภายในของวัตถุหรือสสารต่างๆ พบว่ามีส่วนประกอบเล็กๆของวัตถุหรือสสารเหมือนกัน โดยเมื่อทำการแยกวัตถุหรือสสารออกให้เหลือส่วนเล็กๆ จะได้โมเลกุลแยกออกอีกได้อะตอม นำอะตอมมาแยกออกอีกได้ นิวเคลียสและอิเล็กตรอนภายในนิวเคลียสยังประกอบด้วยนิวตรอนและโปรตอน โครงเหล่านี้เล็กมากจนไม่สามารถมองได้ด้วยตาเปล่า เหมือนกับเชื้อโรค การมองต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ขยายเป็นพันล้านเท่าจึงจะมองเห็นอะตอมได้

การแยกน้ำออกเป็นส่วนประกอบเล็กๆ เมื่อนำสสารเช่นน้ำมาแยกออกจนเหลือส่วนที่เล็กที่สุดที่ยังคงคุณสมบัติของสสารนั้นอยู่ เรียกส่วนนี้ว่า โมเลกุล (Molecule) เช่น น้ำเมื่อแยกให้เหลือส่วนที่เล็กที่สุดของน้ำที่ยังแสดงให้เห็นว่ายังเป็นน้ำอยู่ เรียกว่า โมเลกุลของน้ำ แต่โมเลกุลยังไม่ใช้ส่วนที่เล็กที่สุดจริง เพราะภายในโมเลกุลยังมีส่วนที่เล็กกว่าประกอบรวมกันอยู่ เมื่อแยกโมเลกุลให้เป็นส่วนย่อยลงไปอีก จะได้อะตอม (Atom) โดยถือว่าอะตอมเป็นส่วนที่เล็กที่สุดของสสาร การแยกสสารถึงอะตอมแล้ว สภาพของสสารนั้นจะเปลี่ยนแปลงไป ไม่คงสภาพของสสารเดิม เช่น น้ำในขณะเป็นโมเลกุล ยังบอกได้ว่านั้นคือน้ำ แต่ในขณะที่เป็นอะตอมไม่สามารถบอกได้ว่านั้นคือน้ำ กลายเป็นอะตอมของไฮโดรเจน (H) และอะตอมของออกซิเจน (O) เพราะโครงสร้างของน้ำประกอบขึ้นจากการรวมตัวของไฮโดรเจน และออกซิเจน โดยมีไฮโดเจนสองอะตอมและออกซิเจนหนึ่งอะตอม รวมกันขึ้นเป็นน้ำหนึ่งโมเลกุล ในวัตถุหรือสสารต่างๆ แต่ละโมเลกุลมีส่วนประกอบของอะตอมธาตุแตกต่างกัน

เมื่อนำอะตอมของวัตถุหรือสสารต่างๆ มาทำการวิเคราะห์ พบว่าส่วนประกอบของโครงสร้างอะตอม ภายในประกอบด้วยนิวเคลียส (Nucleus) อยู่ตอนกลางของอะตอมจะหยุดนิ่งอยู่กับที่ ภายในนิวเคลียสมีส่วนประกอบของประจุไฟฟ้าบรรจุอยู่คือ โปรตอน (Proton) มีประจุไฟฟ้าเป็นบวก (+) และนิวตรอน (Neutron) ไม่มีประจุไฟฟ้า ถือว่าเป็นกลางทางไฟฟ้า ส่วนรอบๆนิวเคลียสมีอิเล็กตรอนวิ่งเคลื่อนที่วนรอบนิวเคลียส อิเล็กตอนมีประจุไฟฟ้าเป็นลบ (-)

ความเป็นมาของไฟฟ้ากับมนุษย์

2012-09-26T13:06:00.000+07:00

มนุษย์เรารู้จักไฟฟ้ามานานกว่า 2,000 ปีแล้ว แต่ไม่มีใครบอกได้ว่ามันคืออะไร ทราบแต่เพียงว่ามันคือพลังงานรูปหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนพลังงานกลเป็นพลังงานความร้อน แสง และเสียง เป็นต้น ตามประวัติศาสตร์กล่าวว่านักวิทยาศาสตร์ชาวกรีกชื่อเทเลส (Theles) เกิดอยู่ในระหว่างก่อนปี พ.ศ. 3-81 ได้นำแท่งอำพันมาขัดสีกับผ้าขนสัตว์ แท่งอำพันที่เกิดความร้อนขึ้นนั้นจะมีอำนาจดูดสิ่งของเบาๆได้ เช่น ผม กระดาษชิ้นเล็กๆ เป็นต้น จึงได้ตั้งชื่อเป็นภาษากรีกว่า อิเล็กตรอน (Electron)

ต่อจากนั้นมาประมาณ 2,000 ปี คือราว พ.ศ. 2148 ดร.กิลเบอร์ต (Dr.Gillbert) เป็นชาวอังกฤษ ได้รื้อฟื้นหลักการของไฟฟ้าสถิตของเทเลส โดยนำเอาผ้าแพรผ้าขนสัตว์มาถูกับแท่งแก้ว แท่งยางสน แท่งกำมะถัน และนำไปทดลองดูดของเบาๆ ได้รับผลสำเร็จเช่นเดียวกันจึงได้ตั้งชื่อไฟฟ้าที่เกิดขึ้นใหม่ว่าไฟฟ้า (Electricity) จากคำนี้เองได้นำมาใช้จนถึงปัจจุบัน

วัตถุทุกชนิดที่อยู่บนโลก เมื่อมองอย่างผิวเผินจากภายนอก สามารถบอกได้ว่ามีความแตกต่างกัน การมองอย่างไม่มีการศึกษาวิเคราะห์วิจัย จะไม่สามารถบอกได้ว่าวัตถุเหล่านั้นแตกต่างกันเพราะอะไร แต่ถ้ามองอย่างรอบคอบและทำการศึกษาวิเคราะห์วิจัยไปพร้อมๆกันก็จะพบว่าวัตถุต่างๆที่อยู่บนโลกมีความแตกต่างกันเพราะโครงสร้างส่วนเล็กๆ ที่รวมตัวกันขึ้นมาเป็นวัตถุเหล่านั้นแตกต่างกัน แต่พบว่าภายในโครงสร้างวัตถุเหล่านั้น มีส่วนประกอบที่รวมตัวขึ้นมาเป็นวัตถุมีลักษณะเหมือนกันคือมี โมเลกุล อะตอม นิวเคลียส นิวตรอน โปรตอน และอิเล็กตรอนเหมือนกัน

ไฟฟ้ากับมนุษย์

2012-09-25T14:07:00.001+07:00

มนุษย์รู้จักไฟฟ้ามานานมากกว่า 2,000 โดยเรียกชื่อว่าอิเล็กตรอน หลังจาก 2,000 ปีให้หลังจึงเรียกใหม่ว่า ไฟฟ้า ใช้จนถึงปัจจุบัน

โครงสร้างของวัตถุ สสาร หรือธาตุต่างๆ ทุกชนิด ประกอบด้วย โมเลกุล อะตอม นิวเคลียส โปรตอน นิวตรอน และอิเล็กตรอน

อะตอมของวัตถุ สสารหรือธาตุต่างๆ ประกอบด้วยนิวเคลียสที่บรรจุโปรตอน และนิวตรอนไว้ และมีอิเล็กตรอนวิ่งเคลื่อนที่รอบนิวเคลียสไปตามชั้นวงโคจร

วัตถุ สสาร หรือธาตุแต่ละชนิด ในแต่ละอะตอมจะประกอบด้วยจำนวนโปรตอนนิวตรอน และอิเล็กตรอนแตกต่างกัน อิเล็กตรอนที่วิ่งรอบนิวเคลียสนั้นจะถูกจัดเป็นชั้นวงโคจรที่แต่ละชั้นวงโคจรมีจำนวนอิเล็กตรอนบรรจุอยู่ได้ไม่เท่ากัน

วาเลนซ์อิเล็กตรอน คือ อิเล็กตรอนวงนอกสุดของอะตอมธาตุนั้นๆ เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดปฏิกิริยาต่างๆ เป็นตัวบงชี้คุณสมบัติของวัตถุธาตุแต่ละชนิด เป็นตัวทำให้เกิดค่าความต้านทานของวัตถุธาตุต่างกัน

ทุกๆอะตอมของวัตถุ สสาร หรือธาตุต่างๆ มีประจุไฟฟ้าอยู่ภายในอะตอมนั้นๆคือโปรตอนมีประจุไฟฟ้าบวก (+) และอิเล็กตรอนมีประจุไฟฟ้าลบ (-) ในสภาวะปกติประจุไฟฟ้าทั้งสองสมดุลกันคือ เป็นกลางทางไฟฟ้า เมื่อมีการเคลื่อนที่ของอะตอมอิเล็กตรอนอิสระถ่ายเทไปของอะตอมอื่นๆ อะตอมจึงจะแสดงศักย์ไฟฟ้าขึ้นมา

การปฐมพยาบาลผู้ถูกไฟฟ้าดูด

2012-09-24T12:11:00.001+07:00

การนวดหัวใจ

เมื่อพบว่าหัวใจของผู้ป่วยหยุดเต้น โดยฟังเสียงการเต้นของหัวใจ และการจับชีพจรดูการเต้นของหลอดเลือดแดงที่ขาหนีบ ที่ข้อพับแขนหรือข้อมือ ต้องรีบทำการช่วยให้หัวใจกลับเต้นขึ้นมาทันทีด้วยการนวดหัวใจ มีวิธีการปฏิบัติดังนี้

1.ให้ผู้ป่วยนอนราบกับพื้นแข็งๆหรือใช้ไม้กระดานรองที่หลังของผู้ป่วย ผู้ปฐมพยาบาลคุกเข่าลงด้านขวาหรือด้านซ้ายบริเวณหน้าอกผู้ป่วย คลำหาส่วนล่างสุดของกระดูกอกที่ต่อกับกระดูกซี่โครง โดยใช้นิ้วสัมผัสชายโครงไล่ขึ้นมา ถ้าคุกเข่าด้านขวาใช้มือคลำหากระดูกอก หากคุกเข่าด้านซ้ายใช้มือซ้ายคลำกระดูกอกตำแหน่งส่วนล่างสุดของกระดูกอก

2.เมื่อนิ้วสัมผัสชายโครงแล้ว เลื่อนนิ้วมาตรงกลางจนกระทั่งนิ้วนางปลายกระดูกหน้าอกได้ ให้ปลายนิ้วกลางวางบนกระดูกหน้าอกต่อจากนิ้วนาง

3.วางมืออีกข้างทับบนหลังมือที่วางในตำแหน่งที่ถูกต้อง เหยียดนิ้วมือตรงและเกี่ยวนิ้วมือ 2 ข้างเข้าด้วยกัน เหยียดแขนตรงโน้มตัวตั้งฉากกับอกผู้ป่วยให้กระดูกลดระดับลง 1.5-2 นิ้ว เมื่อกดสุดให้ผ่อนมือทันที โดยที่ตำแหน่งมือไม่ต้องเลื่อนจากจุดที่กำหนด ขณะกดหน้าอกนวดหัวใจ ห้ามใช้นิ้วมือกดลงบนซี่โครงผู้ป่วย

4.ขณะกดหน้าอกแต่ละครั้งต้องนับจำนวนครั้งที่กดดังนี้ หนึ่ง และสอง และสาม และสี่ และห้า....โดยกดหน้าอกทุกครั้งที่นับตัวเล็ก และปล่อยมือตอนคำว่า ”และ” สลับกันไป ให้ได้อัตราการกดประมาณ 90-100 ครั้ง/นาที

5.ถ้าผู้ปฏิบัติมีคนเดียว ให้นวดหัวใจ 15 ครั้ง สลับกับการเป่าปาก 2 ครั้ง ทำสลับกันเช่นนี้จนครบ 4 รอบแล้วตรวจชีพจรและการหายใจ หากคลำชีพจรไม่ได้ต้องนวดหัวใจต่อ แต่ถ้าคลำชีพจรได้และยังไม่หายใจต้องเป่าปากต่อไปอย่างเดียว

6.ถ้ามีคนปฏิบัติ 2 คน ให้นวดหัวใจ 5 ครั้ง สลับกับการเป่าปาก 1 ครั้ง โดยขณะที่เป่าปาก อีกคนต้องหยุดนวดหัวใจ

7.ในเด็กอ่อนหรือเด็กแรกเกิด การนวดหัวใจใช้นิ้วเพียง 2 นิ้ว กดบริเวณกึ่งกลางกระดูกหน้าอกให้ได้อัตราการกดประมาณ 100-120 ครั้ง/นาที

8.การนวดหัวใจต้องทำอย่างระมัดระวังและถูกวิธี มิเช่นนั้นอาจทำให้กระดูกซี่โครงหักตับและม้ามแตกได้ โดยเฉพาะในเด็กเล็กต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ

การปฐมพยาบาลผู้ถูกไฟฟ้าดูด

2012-09-20T12:16:00.001+07:00

ผู้ประสบอันตรายจากไฟฟ้าดูดถ้าหากหมดสติไม่รู้สึกตัว หัวใจหยุดเต้นและไม่หายใจ สังเกตได้จากอาการที่เกิดขึ้นดังนี้ ริมฝีปากเขียว สีหน้าซีดเขียวคล้ำ ทรวงอกเคลื่อนไหวน้อยมากหรือไม่เคลื่อนไหว ชีพจรเต้นช้าและเบามาก หากหัวใจหยุดเต้นจะคล้ำชีพจรไม่พบม่านตาขยายค้างไม่หดเล็กลง การหมดสติต้องรีบให้การปฐมพยาบาลทันที เพื่อให้ปอดและหัวใจทำงาน โดยวิธีผายปอดด้วยการให้ลมหายใจทางปากหรือเรียกว่าการเป่าปาก รวมกับการนวดหัวใจก่อนนำผู้ป่วยส่งแพทย์ การปฏิบัติมีดังนี้

การผายปอดโดยวิธีให้ลมหายใจทางปาก (เป่าปาก)

1.ให้ผู้ป่วยนอนราบ จัดท่าที่เหมาะสมเพื่อเปิดทางให้อากาศเข้าสู้ปอดได้สะดวก โดยผู้ปฐมพยาบาลอยู่ทางด้านขวาหรือด้ายซ้ายบริเวณศีรษะของผู้ป่วย ใช้มือข้างหนึ่งดึงค้างผู้ป่วยหรือดันใต้คอพร้อมกับใช้มืออีกข้างหนึ่งดันหน้าผากให้แหงนขึ้น เป็นวิธีป้องกันไม่ให้ลิ้นตกไปอุดปิดทางเดินหายใจ และต้องระมัดระวังไม่ให้นิ้วมือที่ดึงคางนั้นกดลงไปในส่วนของเนื้อใต้คางเพราะจะทำให้อุดกั้นทางเดินหายใจได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเด็กเล็กแรกเกิดไม่ควรหงายคอมากเกินไป เพราะอาจทำให้หลอดลมแฟบและอุดตันทางเดินหายใจได้

2.สอดนิ้วหัวแม่มือเข้าไปในปากผู้ป่วย จับขากรรไกรล่างยกขึ้นจนปากอ้าออก

3.ล้วงเอาสิ่งอื่นๆที่อาจติดค้างอยู่ในปากและลำคอออกให้หมด เช่น ฟันปลอม เศษอาหารเป็นต้น เพื่อไม่ให้ขว้างทางลม

4.ผู้ปฐมพยาบาลอ้าปากให้กว้างหายใจเข้าเต็มปอด มือข้างหนึ่งบีบจมูกผู้ป่วยให้แน่นสนิท ในขณะที่มืออีกข้างหนึ่งยังดึงคางผู้ป่วยอยู่ แล้วจึงประกบปากปิดปากผู้ป่วยให้สนิท พร้อมการเป่าลมเข้าไปเป็นจังหวะๆประมาณ 12-15 ครั้ง/นาที ในเด็กเล็กประมาณ 23-30 ครั้ง/นาที

5.ขณะทำการเป่าปาก ตาต้องเหลือบดูด้วยว่ามีการขยายขึ้นลงหรือไม่ หากไม่มีการกระเพื่อมขึ้นลงอาจเป็นเพราะท่านอนไม่ดีหรือมีสิ่งกีดขว้างทางเดินหายใจซึ่งต้องรีบแก้ไขจัดท่าใหม่ และอย่าให้มีสิ่งกีดขว้างทางเดินหายใจ

6.ถ้าไม่สามารถอ้าปากของผู้ป่วยได้ ให้ใช้มือบีบปากผู้ป่วยให้สนิท และเป่าปากเข้าทางจมูกแทน โดยใช้วิธีทำนองเดียวกันกับการเป่าปาก

7.ขณะนำส่งโรงพยาบาลให้ทำการเป่าปากไปด้วยจนกว่าผู้ป่วยจะฟื้น หรือได้รับการช่วยเหลือจากแพทย์แล้ว

การช่วยเหลือผู้ประสบอันตรายจากไฟฟ้าดูด

2012-09-19T11:32:00.002+07:00

การช่วยเหลือผู้ประสบอันตรายจากไฟฟ้าดูดนับเป็นสิ่งจำเป็นและสำคัญอย่างยิ่งที่ต้องการกระทำอย่างถูกต้อง ทำด้วยความรวดเร็ว รอบคอบ และระมัดระวัง เพื่อให้ผู้ประสบอันตรายมีโอกาสรอดพ้นจากอันตรายขั้นร้ายแรง และผู้ให้ความช่วยเหลือมีความปลอดภัย ไม่เกิดอันตรายตามไปด้วย ต้องรู้จักวิธีที่ถูกต้องในการช่วยเหลือดังต่อไปนี้

1.อย่าใช้มือเปล่าแตะต้องตัวผู้ที่กำลังติดอยู่กับสายไฟฟ้า หรือตัวนำไฟฟ้าที่มีกระแสไหลผ่าน เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ให้การช่วยเหลือเกิดอันตรายไปด้วย

2.รีบหาทางตัดทางเดินของไฟฟ้าก่อน โดยถอดปลั๊ก ตัดสวิตซ์ตัดวงจรอัตโนมัติ หรือ สวิตช์ประธาน ถ้าทำไม่ได้ให้ใช้วัตถุที่ไม่เป็นสื่อไฟฟ้า เช่น ผ้า เชือก สายยาง ไม้แห้ง หรือพลาสติกที่แห้งสนิท เขี่ยสายไฟฟ้าให้หลุดออกจากตัวผู้ประสบอันตราย หรือลากตัวผู้ประสบอันตรายให้พ้นจากสิ่งที่มีไฟฟ้า

3.เมื่อไม่สามารถทำวิธีอื่นใดได้แล้ว ให้ใช้ มีด หรือ ขวาน หรือของมีคมที่มีด้ามไม้หรือด้ามที่เป็นฉนวน ฟันสายไฟฟ้าให้ขาดหลุดออกจากผู้ประสบภัยโดยเร็วที่สุด และต้องแน่ใจว่าสามารถทำได้ด้วยความปลอดภัย

4.อย่าลงไปในน้ำ ในกรณีที่มีกระแสในบริเวณที่มีน้ำขัง ให้หาทางเขี่ยสายไฟฟ้าออกไปให้พ้นน้ำ หรือตัดกระแสออกก่อนจะลงไปช่วยผู้ประสบภัยที่อยู่ในบริเวณนั้น

5.หากเป็นสายไฟฟ้าแรงสูงให้พยายามหลีกเลี่ยง แล้วรีบแจ้งการไฟฟ้าที่รับผิดชอบโดยเร็วที่สุด

การปฏิบัติงานทางด้านการซ่อมบำรุงเกี่ยวกับไฟฟ้า

2012-09-18T12:50:00.003+07:00

การจะทำงานที่ซ่อมบำรุงเกี่ยวกับไฟฟ้าได้ ต้องเป็นผู้มีความรู้ด้านไฟฟ้า เป็นคนรอบครอบ ช่างสังเกต ต้องตรวจตราอุปกรณ์ต่างๆเป็นประจำ มีตารางกำหนดการซ่อมบำรุงเกี่ยวกับไฟฟ้าที่แน่นอน ขณะปฏิบัติงานซ่อมบำรุงไฟฟ้าต้องแจ้งให้ผู้ร่วมงานคนอื่นๆรู้อย่างทั่วถึง มีการติดป้ายซ่อมบำรุงให้ชัดเจน พร้อมกับการกำหนดเวลาที่แน่นอน และขณะปฏิบัติงานไม่ควรปฏิบัติงานคนเดียว หลักการปฏิบัติงานด้านการซ่อมบำรุงเกี่ยวกับไฟฟ้ามีดังนี้

1.การตรวจสอบอุปกรณ์ไฟฟ้าหรือเครื่องใช้ไฟฟ้า ควรใช้เครื่องมือทดสอบ และเครื่องมือต่างๆอย่างถูกต้อง

2.เครื่องมือช่างที่นำมาใช้งาน ต้องอยู่ในสภาพปรกติ ไม่ชำรุดบกพร่อง และที่ด้ามจับของเครื่องมือช่างเหล่านั้นต้องมีฉนวนหุ้ม

3.การซ่อมบำรุงอุปกรณ์ไฟฟ้าหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าชนิดใด ต้องรู้และเข้าใจการทำงานและวงจรเหล่านั้นเป็นอย่างดี

4.ขณะทำการซ่อมบำรุงเกี่ยวกับไฟฟ้าไม่ควรใส่เครื่องประดับต่างๆที่เป็นสื่อไฟฟ้า เช่น สร้อยคอ แหวน และสร้อยข้อมือ เป็นต้น

5.การเปลี่ยนอุปกรณ์ใหม่ทุกครั้งควรใช้อะไหล่ที่เชื่อถือได้และมีมาตรฐาน

6.การเปลี่ยนฟิวส์ อย่าใช้ฟิวส์ขนาดใหญ่เกินความจำเป็น และห้ามใช้ลวดทองแดงแทนฟิวส์

7.อุปกรณ์ไฟฟ้าหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าใดเมื่อตรวจสอบแล้วทราบว่ามีการชำรุดเสียหายหากไม่มีการซ่อมบำรุงควรติดป้ายแจ้งให้ชัดเจน

8.เต้าเสียบ เต้ารับ และสวิตช์ตัดตอน ถ้าชำรุดควรเปลี่ยนใหม่ทันที ไม่ควรใช้งานต่อไป

9.การซ่อมแซมหรือเปลี่ยนแปลงอุปกรณ์ไฟฟ้า หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกครั้ง ควรตัดไฟฟ้าออกก่อนและแขวนป้ายงดใช้ไฟฟ้าให้ชัดเจน

10.อุปกรณ์ไฟฟ้าหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่เปียกน้ำหรือชื้น ก่อนทำการซ่อมแซมควนทำให้แห้งเสียก่อน

การปฏิบัติงานด้านไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ที่ปลอดภัย

2012-09-16T14:26:00.003+07:00

การจับต้องไฟฟ้าโดยตรงถือว่าเป็นอันตรายต่อร่างกายมนุษย์อย่างมาก ดังนั้นการปฏิบัติงานทางด้านไฟฟ้า-อิเล็กทรอนิกส์ต้องมีความระมัดระวังอย่างมาก ต้องมั่นใจว่าเกิดความปลอดภัยขณะปฏิบัติงานต้องมีเครื่องอุปกรณ์อำนวยความสะดวกและอุปกรณ์ป้องกันอันตรายอย่างเพียงพอต้องปฏิบัติงานให้ถูกขั้นตอน ทำงานอย่างระบบและมีความรอบครอบ หลักการปฏิบัติงานทางด้านไฟฟ้า-อิเล็กทรอนิกส์ที่ปลอดภัยมีดังนี้

1.ควรคำนึงถึงกฎแห่งความภัยขณะทำงานหรือซ่อมบำรุงเครื่องใช้และอุปกรณ์ไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์ทุกครั้ง และอย่าทำงานด้วยความประมาท

2.ก่อนการปฏิบัติงานเกี่ยวกับไฟฟ้า ต้องถือว่าอุปกรณ์ไฟฟ้าเหล่านั้นมีไฟฟ้าจ่ายอยู่ต้องตรวจสอบจนแน่ใจว่าไม่มีไฟฟ้าจ่ายให้กับอุปกรณ์ไฟฟ้าแล้ว

3.จะปฏิบัติงานเกี่ยวกับไฟฟ้าเรื่องใด ต้องมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องนั้นก่อนการปฏิบัติงาน หรือไม่รู้ไม่เข้าใจควรสอบถามผู้รู้ และให้ผู้รู้เป็นผู้กระทำ

4.อุปกรณ์และเครื่องมือที่ใช้ในการปฏิบัติงาน หากมีส่วนชำรุดหรือไม่สมบูรณ์ไม่ควรนำมาใช้งาน

5.อย่าปฏิบัติงานขณะอ่อนเพลีย เหนื่อย หรือรับประทานยาทำให้ง่วงนอน

6.อย่าปฏิบัติงานขณะมือเปียก หรือยืนอยู่บนพื้นที่เปียก

7.ถ้าจำเป็นต้องปฏิบัติงานในที่มีคนพลุกพล่าน หรือมีการปฏิบัติงานอื่นๆร่วมด้วยต้องแขวนป้ายแสดงการงดใช้ไฟฟ้าไว้ให้มองเห็นชัดเจนทุกครั้งก่อนเริ่มการปฏิบัติงาน

8.ถ้าจำเป็นต้องปฏิบัติงานในที่ๆไม่สามารถตัดไฟออกได้ ต้องกั้นบริเวณหรือป้องกันไม่ให้ผู้เกี่ยวข้องเข้าใกล้ได้

9.การปฏิบัติงานถ้ามีการละงานไปชั่วคราว เช่น พักเที่ยง เมื่อกลับมาปฏิบัติงานต่อต้องตรวจสอบสวิตช์ตัดตอน สะพานไฟ ตลอดจนเครื่องหมายต่างๆที่ทำไว้ต้องอยู่ในสภาพเดิมก่อนปฏิบัติงานต่อไป

10.การปฏิบัติงานแต่ละครั้ง ควรมีผู้ร่วมปฏิบัติงานด้วยอย่างน้อย 2 คน

11.การปฏิบัติงานเกี่ยวกับไฟฟ้าแรงสูง ควรใช้เครื่องช่วยป้องกันไฟฟ้าให้มากขึ้นกว่าปรกติ เช่น ใช้เสื่อยางฉนวนปูพื้น สวมถุงมือฉนวน และปลอกแขนฉนวน เป็นต้น ก่อนการปฏิบัติงานทุกครั้ง

ระบบความปลอดภัยในงานไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์

2012-09-15T20:59:00.000+07:00

ไฟฟ้าเป็นพลังงานชนิดหนึ่ง มีทั้งโทษและประโยชน์ในเวลาเดียวกัน หากใช้ถูกวิธีจะเกิดประโยชน์อย่างมหาศาล หากใช้ผิดวิธีจะมีโทษอย่างมหาศาลเช่นเดียวกัน ไฟฟ้าสามารถไหลผ่านร่างกายมนุษย์ได้ เกิดไฟฟ้าดูดหรือไฟฟ้าช็อต ปริมาณกระแสที่ไหลผ่านร่างกายแตกต่างกัน กระแสที่ไหลผ่านน้อยเป็นอันตรายน้อย กระแสไหลผ่านมากเท่าใดอันตรายก็มากขึ้นเท่านั้น มีผลถึงขั้นเสียชีวิต

การปฏิบัติงานทางด้านไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิคส์ที่ปลอดภัย ผู้ใช้ไฟฟ้าจะต้องทราบและเข้าใจคุณสมบัติทางไฟฟ้า ต้องระมัดระวัง ทำงานอย่างเป็นระบบและรอบครอบในขณะปฏิบัติงาน

อันตรายของไฟฟ้าต่อร่างกายมนุษย์

ไฟฟ้าเป็นพลังงานที่สามารถแปรรูปได้โดยอาศัยแรงดันไฟฟ้าและกระแสไฟฟ้า จ่ายไปให้อุปกรณ์ไฟฟ้า เครื่องมือและเครื่องใช้ไฟฟ้าเกิดการทำงาน ไฟฟ้าที่จ่ายให้อุปกรณ์ เครื่องมือและเครื่องใช้ไฟฟ้าจะอยู่ในรูปกระแสไหลคืออิเล็กตรอนเกิดการเคลื่อนที่ ไฟฟ้าเคลื่อนที่ได้ดีในวัตถุตัวนำจำพวกโลหะต่างๆเช่น ทองแดง เงิน เหล็ก ตะกั่ว และอลูมิเนียม เป็นต้น ไฟฟ้าไม่สามารถเคลื่อนที่ได้หรือเคลื่อนที่ได้ลำบากในวัตถุที่เป็นฉนวน เช่น พลาสติก ยาง แก้ว ไม้ และเซรามิก เป็นต้น ไฟฟ้าเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นเป็นอันตรายที่เรียกว่าภัยมืด โดยปรกติไม่สามารถทราบได้เลยว่าสายไฟที่เราจับอยู่มีไฟหรือไม่ หรืออุปกรณ์ไฟฟ้าที่ติดตั้งพร้อมใช้งานมีไฟหรือไม่ จนกว่าจะได้ทดลองใช้อุปกรณ์ไฟฟ้าว่าสามารถทำงานได้หรือไม่ อีกวิธีหนึ่งคือต้องใช้เครื่องมือวัดไฟฟ้าทดสอบดู

ร่างกายมนุษย์เป็นตัวนำไฟฟ้าเช่นเดียวกับตัวนำต่างๆไฟฟ้าสามารถไหลผ่านร่างกายไปได้อย่างสะดวก ดังนั้นจึงควรระมัดระวังไม่ให้ร่างกายทุกส่วนสัมผัสถูกตัวนำไฟฟ้าที่ต่ออยู่กับแหล่งกำเนิดไฟฟ้า หรือในขณะที่มีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านตัวนำไฟฟ้าไปนั้น โดยเฉพาะขณะที่ส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกายมนุษย์สัมผัสกับน้ำ พื้นดิน พื้นปูน หรือโลหะที่ต่อถึงพื้นดินหรือน้ำ กระแสไฟฟ้าสามารถไหลผ่านร่างกายลงสู่ดินหรือน้ำได้อย่างสะดวก และกรณีที่ร่างกายมนุษย์สัมผัสถูกสายไฟฟ้าพร้อมกันมากกว่าหนึ่งเส้น ร่างกายมนุษย์จะกลายเป็นภาระหรือโหลดไฟฟ้าแทนเครื่องใช้ไฟฟ้าทันที เกิดกระแสไหลผ่านร่างกาย เรียกการเกิดลักษณะนี้ว่าไฟฟ้าดูดหรือไฟฟ้าช็อต

การปฏิบัติงานด้านไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ที่ปลอดภัย

ไฟฟ้าถูกจัดให้เป็นพลังงานชนิดหนึ่ง มีทั้งโทษและประโยชน์ในเวลาเดียวกัน ไฟฟ้าจะเป็นประโยชน์เมื่อนำไปใช้ให้ถูกทางถูกวิธีและถูกต้องเหมาะสม โดยผู้ใช้ไฟฟ้าต้องทราบและเข้าใจคุณสมบัติของไฟฟ้า เพื่อให้สามารถใช้ไฟฟ้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ และไฟฟ้าจะเป็นโทษเมื่อนำไปใช้อย่างไม่ถูกวิธี ไม่ระมัดระวังในการใช้งาน ใช้ด้วยความประมาทเลินเล่อ หรือใช้ด้วยความไม่รู้ไม่เข้าใจ อันตรายของไฟฟ้าทำให้ถึงพิการหรือเสียชีวิตได้ ตลอดจนทำให้ทรัพย์สินเสียหายจากการเกิดเพลิงไหม้ สาเหตุมาจากการเกิดไฟฟ้าลัดวงจร