tag:blogger.com,1999:blog-64946021305122844652025-08-21T04:30:48.495-07:00วัดวิเวกธรรมคุณตำบลเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเลยส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.comBlogger38125tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-56907497001695523632011-09-04T05:05:00.000-07:002011-09-04T05:05:35.921-07:00ศาสนาหักไม้หมิ่นบักเขือ พายเรือน้ำข้าวหม่า <br />
ศาสนาส้วย งัวควายบ่ได้ปล่อย <br />
<br />
<br />
เด็กน้อยบ่ได้เลี้ยงคนเฒ่านั่งแนม...<br />
<br />
...ศาสนาส้วย ดินสิกวยคืออู่<br />
<br />
ความบักตู้เขาสั้นบ่ยาว<br />
<br />
ผู้สาวเดินหาผัว<br />
<br />
เจ้าหัวเดินหาเงินจั่งสิมีมาใช้... <br />
ศาสนาบ่อได้ส่วย งัวควยยังคือเก่า มีแต่คนนั้นหล่ะเจ้า ที่พาส่วยอ่วยลง <br />
<br />
<br />
มีแต่ปงวางถิ่ม ลืมลาป๋าจาก องค์พระภาคกล่าวต้าน นานล้ำล่วงเถิงส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-12104568920032055602011-07-22T07:52:00.000-07:002011-07-22T07:52:35.509-07:00กิจกรรมวันเข้าพรรษาจร้า<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgU1zerjjCRzPb12ofKFnxxJDRwCpsxi9vHYMj_jNTCYHFXb3pTpXW5QKTJ1x0OpSzhM8W8Z__ai-T3zGZkw65AXLBVIefNRkpLn2qX6EYjWB3dJYkqmjmASFNpwH_aZozCDWCwYemubtq0/s1600/DSCF0211.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgU1zerjjCRzPb12ofKFnxxJDRwCpsxi9vHYMj_jNTCYHFXb3pTpXW5QKTJ1x0OpSzhM8W8Z__ai-T3zGZkw65AXLBVIefNRkpLn2qX6EYjWB3dJYkqmjmASFNpwH_aZozCDWCwYemubtq0/s320/DSCF0211.JPG" width="320" /></a></div> รวมพระรวมเณรครับ<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfvwBJpITf1FpUAICfEqLU1XvmR8c5BVDIK99P9XHx7AU3BqMT0gGg5aJ35V0nGOyb9ltfFJMVlyPm9tMu9nyQ2j3Mpit65e4RcxGhmpbk9cZgf2zUeSVfwNxiJAbo0okZ_tEvtpzJNvkv/s1600/DSCF0117.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfvwBJpITf1FpUAICfEqLU1XvmR8c5BVDIK99P9XHx7AU3BqMT0gGg5aJ35V0nGOyb9ltfFJMVlyPm9tMu9nyQ2j3Mpit65e4RcxGhmpbk9cZgf2zUeSVfwNxiJAbo0okZ_tEvtpzJNvkv/s320/DSCF0117.JPG" width="320" /></a></div> คุณแม่ยังสาวคร้า<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1j1E9rbXQg9tFdOjDb_Gat4U_zmdSS4ebojpp3MdMyBenFBAhrOrXdFu4Quq35aO1UWrobn4BApcwys2aATvTF4XdVfozM6urjzjmL3w5_vHcJKaH7TQf05_YDyoWwz2tYML6YapjUBQn/s1600/DSCF0118.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1j1E9rbXQg9tFdOjDb_Gat4U_zmdSS4ebojpp3MdMyBenFBAhrOrXdFu4Quq35aO1UWrobn4BApcwys2aATvTF4XdVfozM6urjzjmL3w5_vHcJKaH7TQf05_YDyoWwz2tYML6YapjUBQn/s320/DSCF0118.JPG" width="320" /></a></div> จำนวนคนจำพรรษาปีนี้คับ<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNMw8tL7kWOM2BP9VqNpsLalznZvLR4BQZrF8ZP64SHwDj0IIvnSv7i4sleeOC3JXqvWr-jBXw0VLYIvadHGI1ShAxHxlrH6qfR0yjJPuotxCvm5fgnJAkdErcQB4NDxmybDUeJ0L7HLkO/s1600/DSCF0129.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNMw8tL7kWOM2BP9VqNpsLalznZvLR4BQZrF8ZP64SHwDj0IIvnSv7i4sleeOC3JXqvWr-jBXw0VLYIvadHGI1ShAxHxlrH6qfR0yjJPuotxCvm5fgnJAkdErcQB4NDxmybDUeJ0L7HLkO/s320/DSCF0129.JPG" width="320" /></a></div> ิิิิิิิิิิิิิิิิ เยอะเกินไปไหมเนี่ย<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiELUkm92zgwfmCebVlsMdPbDUplsPKSqMEqHBi4Fzs3QTysIZCpacLgU_qItkZE2ubdtvcJhX7cg3OejKjNO6T6CgGtFtMPB84WxadFExY7g4yLNq4Ed54vK7vPX-3zTDxiPyi4s_L6nHz/s1600/DSCF0135.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiELUkm92zgwfmCebVlsMdPbDUplsPKSqMEqHBi4Fzs3QTysIZCpacLgU_qItkZE2ubdtvcJhX7cg3OejKjNO6T6CgGtFtMPB84WxadFExY7g4yLNq4Ed54vK7vPX-3zTDxiPyi4s_L6nHz/s320/DSCF0135.JPG" width="320" /></a></div> หลวงพี่บวชใหม่คับ<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgx1Ko21aPbmnqnKk58u22BhkCgwMnf_sqAl88tsF5t46E7EgXQAqgerul-wyLxvh6fOlGwtvDArnN6PC6kTtBTybMr4u2WPpJNgXpBcZsZMICdBiCLM9IfbxjIBTty5dFn8kP3P1rW_iB2/s1600/DSCF0136.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgx1Ko21aPbmnqnKk58u22BhkCgwMnf_sqAl88tsF5t46E7EgXQAqgerul-wyLxvh6fOlGwtvDArnN6PC6kTtBTybMr4u2WPpJNgXpBcZsZMICdBiCLM9IfbxjIBTty5dFn8kP3P1rW_iB2/s320/DSCF0136.JPG" width="320" /></a></div> หล่อตายแหละ<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoR8m8hsrzLtKeVjVWojpDgdZCU9GeNhxcG5UM54BkSbBfQ5DNBtlR_44PwhAOufYirtnlyJoZsyV1Dvpr4lVlozJaACPlfALFXlrF7u2HL3plMQaX-ldedd-kzjRQyPI9_ZJWBWqkIGfv/s1600/DSCF0151.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoR8m8hsrzLtKeVjVWojpDgdZCU9GeNhxcG5UM54BkSbBfQ5DNBtlR_44PwhAOufYirtnlyJoZsyV1Dvpr4lVlozJaACPlfALFXlrF7u2HL3plMQaX-ldedd-kzjRQyPI9_ZJWBWqkIGfv/s320/DSCF0151.JPG" width="320" /></a></div> ช่วงทำวัตรเย็นคับ<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2pDlq5DGf8JYwIlsT_jMt-lJfhb51JIC98hq18g8yxsDjdKsjnWnO7V-LRnAG6qRi_-CKNAtGo9Zn9Wwn-iAILClDBn1bCjaUxlnhI41pbG_32YAdZGsqM96ywzzqUAD-t_KvPJiEIJYm/s1600/DSCF0169.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2pDlq5DGf8JYwIlsT_jMt-lJfhb51JIC98hq18g8yxsDjdKsjnWnO7V-LRnAG6qRi_-CKNAtGo9Zn9Wwn-iAILClDBn1bCjaUxlnhI41pbG_32YAdZGsqM96ywzzqUAD-t_KvPJiEIJYm/s320/DSCF0169.JPG" width="320" /></a></div> ตั้งใจนั่งสมาธิกันมาก<br />
<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHu9FrYLNsAKf-1xW2qNrH_7I_cn3wu8LsfsvyJ6JAlMjJ5Ft6FgWJRTdRU0J3zCjX2v2ZClfJScN2m_aa7FinDW59qeM9gLH2g9nyCbo2thqgsoDj0q5_irJZHIsYFCb79tt3jPIiAsuG/s1600/DSCF0173.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHu9FrYLNsAKf-1xW2qNrH_7I_cn3wu8LsfsvyJ6JAlMjJ5Ft6FgWJRTdRU0J3zCjX2v2ZClfJScN2m_aa7FinDW59qeM9gLH2g9nyCbo2thqgsoDj0q5_irJZHIsYFCb79tt3jPIiAsuG/s320/DSCF0173.JPG" width="320" /></a></div> เออ...คุณแม่นั่งสมาธิหรือว่านั่งหลับคับนั้น<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8b4t9g0V0uXqtFm7EeMjvbRBOwTiyAEHV5vd907R53IN9_bOSe3yUPamARq76LsrhlUTiu5Gyt2oU_90XX0dbTsDBFpZ0tuBRoDHlRL9Vv5glS4X436pc-EwoWR9FZX5n043J2DAZEQxj/s1600/DSCF0174.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8b4t9g0V0uXqtFm7EeMjvbRBOwTiyAEHV5vd907R53IN9_bOSe3yUPamARq76LsrhlUTiu5Gyt2oU_90XX0dbTsDBFpZ0tuBRoDHlRL9Vv5glS4X436pc-EwoWR9FZX5n043J2DAZEQxj/s320/DSCF0174.JPG" width="320" /></a></div> โอ้ว...อีตาแกเคร่งน่าดูนะ<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnO_GzT2Ucq8iEMM7D5ssty75aFfer6k0xur1AMxfXV_OCkRqt_IVzeTnv2wyWkuze4jNQr8Uq-zzz_tFnRQTRLlbL5Cu0Y62GxUxHQNkNSmZHvJ6frL-tjG4ME-bV2BXVFzJZH2DgFP3K/s1600/DSCF0180.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnO_GzT2Ucq8iEMM7D5ssty75aFfer6k0xur1AMxfXV_OCkRqt_IVzeTnv2wyWkuze4jNQr8Uq-zzz_tFnRQTRLlbL5Cu0Y62GxUxHQNkNSmZHvJ6frL-tjG4ME-bV2BXVFzJZH2DgFP3K/s320/DSCF0180.JPG" width="320" /></a></div> เวียนเทียนจร้า<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKXMQKi64qYbd84FHMq_F6FtV8AtSDxWklj_DzfPtbofYDNfQPINIkyK-cyeaFJhnHdafTd6jD1inHa9EiRcfCMFSIbfWK1TREuKdUk2G7bAKST7q9QFA1tmXDDLOi6XZ4bifI93UjWYNn/s1600/DSCF0195.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKXMQKi64qYbd84FHMq_F6FtV8AtSDxWklj_DzfPtbofYDNfQPINIkyK-cyeaFJhnHdafTd6jD1inHa9EiRcfCMFSIbfWK1TREuKdUk2G7bAKST7q9QFA1tmXDDLOi6XZ4bifI93UjWYNn/s320/DSCF0195.JPG" width="320" /></a></div> นั่งสมาธิในโบสถ์<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMNnVLRU5liKIy7QeO0Wn4m0_TUiAhOP_vStlMs2bHORG3ReL9oQEh-FC4g14Gc7zi3vy5WfafZfw-HLBxCw2J7Hvq14EpBotXUs5m_xu8D9dpOtQTZIKBD_qBxuZFKWdYULwBjsm4yzsc/s1600/DSCF0199.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMNnVLRU5liKIy7QeO0Wn4m0_TUiAhOP_vStlMs2bHORG3ReL9oQEh-FC4g14Gc7zi3vy5WfafZfw-HLBxCw2J7Hvq14EpBotXUs5m_xu8D9dpOtQTZIKBD_qBxuZFKWdYULwBjsm4yzsc/s320/DSCF0199.JPG" width="320" /></a></div> ลูกเณรตั้งใจมาก...แต่เอ๊รู้สึกภาพนี้มันแปลก ๆ นะ<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-qlFvGBJyrGiwUY178U4y3ipjavn1qJz5BlCWlu7OV5ez4A3wEon8ixcOYXn4PQFUHAZ4KeAhcW7iqbxgP1YFwFag8sUFzREI8Fu_TXSOHDpPTUsGgUdQGC7-UNjY1-kE7_6P7uckpXuR/s1600/DSCF0201.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-qlFvGBJyrGiwUY178U4y3ipjavn1qJz5BlCWlu7OV5ez4A3wEon8ixcOYXn4PQFUHAZ4KeAhcW7iqbxgP1YFwFag8sUFzREI8Fu_TXSOHDpPTUsGgUdQGC7-UNjY1-kE7_6P7uckpXuR/s320/DSCF0201.JPG" width="320" /></a></div> มุมนี้เห็นพระประธานในโบสถ์คับ<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAf3Tj0fPROdx2B2H86sl3jimm2Tqf0kxM7rEEi6iZz_JZFdhOI4yMPVny25-SaSbtRhPridHF0Y_gcKSBZHbYJp_1SxN7699f1niKA-S6-25oI7dYvaxQ44uRcXDzArNfaBu6ceJ_z_sV/s1600/DSCF0208.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAf3Tj0fPROdx2B2H86sl3jimm2Tqf0kxM7rEEi6iZz_JZFdhOI4yMPVny25-SaSbtRhPridHF0Y_gcKSBZHbYJp_1SxN7699f1niKA-S6-25oI7dYvaxQ44uRcXDzArNfaBu6ceJ_z_sV/s320/DSCF0208.JPG" width="320" /></a></div> อันสุดท้ายนี้ก็อบรมพระเณร โดยท่านเจ้าอาวาส พระครูถาวรธรรมสันติคับส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-52030528107567297572011-06-05T20:41:00.000-07:002011-06-05T20:41:37.160-07:00ธรรมะของพ่อแม่ ที่มีต่อลูกในยามปกติ ก็มีความรักความเมตตา<br />
ในยามลำบาก ก็มีความเห็นใจ<br />
ในยามสำเร็จ ก็ยกย่องให้<br />
ในยามพลาดพลั้งไป ก็ไม่ซ้ำเติมส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-42218223086345303492011-05-28T02:45:00.000-07:002011-05-28T02:45:58.065-07:00ทางเจ็ดสาย ของจิตทางไปนรก ได้แก่โทสะ<br />
ทางไปเปรต อสุรกาย ได้แก่โลภะ<br />
ทางไปสัตว์ เดรัจฉาน ได้แก่โมหะ<br />
ทางไปมนุษย์ ได้แก่ ศีลห้า (กุศลกรรม)<br />
ทางไปสวรรค์ ได้แก่มหากุศล ๘<br />
ทางไปพรหมโลก ได้แก่สมถกรรมฐาน<br />
ทางไปนิพพาน ได้แก่วิปัสสนากรรมฐานส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-87442518118108156402011-05-27T06:24:00.000-07:002011-05-27T06:24:33.411-07:00อย่า อย่า อย่าอย่านอนตื่นสาย<br />
อย่าอายทำกิน<br />
อย่าหมิ่นเงินน้อย<br />
อย่าคอยแต่วาสนา<br />
อย่าเสวนากับคนชั่ว<br />
อย่ามั่วอบายมุข<br />
อย่าชิงสุกก่อนห่าม<br />
อย่าพล่ามก่อนทำ<br />
อย่ารำก่อนเพลง<br />
อย่าข่มเหงผู้น้อย<br />
อย่าคอยแต่ประจบ<br />
อย่าคบแต่เศรษฐี<br />
อย่าเอาดีใส่ตัว แล้วเอาชั่วใส่คนอื่น<br />
อย่าฝืนระเบียบ เพื่อเอาเปรียบสังคมส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-18433390048811237312011-05-27T06:21:00.000-07:002011-05-27T06:21:19.833-07:00ศีล ๕ จะคุ้มครองโลกอย่างไรศีลข้อ ๑ จะคุ้มครองคนและสัตว์<br />
ศีลข้อ ๒ จะคุ้มครองทรัพย์สิน<br />
ศีลข้อ ๓ จะคุ้มรองครอบครัว<br />
ศีลข้อ ๔ จะคุ้มครองสังคม<br />
ศีลข้อ ๕ จะคุมครองสุขภาพกายและสุขภาพจิตให้ปราศจากโรคภัยส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-18995722258375293162011-05-27T02:07:00.001-07:002011-05-27T02:07:46.360-07:00จน หนี หนี้จน จน จน อย่าให้จนปัญญา<br />
หนี หนี หนี ขอให้หนีความชั่ว<br />
หนี้ หนี้ หนี้ อย่าติดหนี้คนอื่นส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-91476618419016878132011-05-27T02:05:00.000-07:002011-05-27T02:05:15.751-07:00คนคนทุกคน ใช้พ้น คนหรอกหรือ<br />
คนก็คือ เป็นคน ที่ตนเห็น<br />
รวยก็ตาย จนก็ตาย ทุกประเด็น<br />
อย่าทำเป็น เหนือคน ล้นเกินใคร<br />
คนเห็นคน เป็นคน นั้นแหละคน<br />
คนเห็นคน ไม่ใช่คน ใช่คนไม่<br />
คนทุกคน เป็นคน ทุกคนไป<br />
คนนั้นไซร้ วายชนม์ ทุกคนเอยส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-69217236572014597862011-05-27T01:54:00.000-07:002011-05-27T01:54:04.181-07:00จงกล้าบ้าง อย่ากล้าบ้างเกิดเป็นคน จงกล้าพูด กล้าทำ กล้านำ กล้าแสดงออก กล้าตาย แต่อย่ากล้าแบบบ้าบิ่นส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-46278014163727765862011-05-27T01:50:00.000-07:002011-05-27T01:50:54.631-07:00ปริศนาธรรมมีเมียมีผัว ตีหัวให้แตก<br />
มีวัวมีควาย ใช้ให้แหลก<br />
มีแขก อย่าให้เข้าบ้าน<br />
<br />
อธิบาย.... <strong>มีเมียมีผัว ตีหัวให้แตก</strong> หมายความว่า ต้องรู้จักใช้สติปัญญา เวหาจะหาคู่ครอง ต้องคิดให้ดีว่า จะเลี้ยงกันไหวไหม จะเข้าใจกันได้ไหม จะร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันได้ไหม<br />
<strong>มีวัวมีควาย ใช้ให้แหลก</strong> หมายความว่า เกิดมาเป็นคน เรามีแขนมีขา ก็ต้องทำงานให้เต็มที่<br />
<strong>มีแขก อย่าให้เข้าบ้าน</strong> หมายความว่า แขก ก็คือ ของไม่ดี เป็นต้นว่าความอิจฉาริษยา อย่าให้เข้ามาในจิตใจของเรา หรือมาวุ่นวาย ว้าวุ่นในสมองของเราส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-72527273087841651122011-05-27T01:23:00.000-07:002011-05-27T01:23:53.604-07:00เกิดมาแล้ว ทำไมต้องเป็นเช่นนี้เกิดมาแล้วยากจน เพราะเป็นคนตระหนี่<br />
เกิดมาแล้วอยู่ในตระกูลที่ไม่ดี เพราะขี้อิจฉา ริษยา<br />
เกิดมาแล้วไม่หล่อ ไม่สวย เพราะเป็นคนขี้โกรธ ขี้หงุดหงิด<br />
เกิดมาแล้วไม่มีมิตร เพระไม่รู้จักสงเคราะห์ให้ทาน<br />
เกิดมาแล้วมีโรคมาก เพราะชอบเบียดเบียนสัตว์<br />
เกิดมาแล้วอายุสั้น เพราะฆ่าสัตว์ผู้มีคุณ<br />
เกิดมาแล้วโง่ เพราะชอบดูถูกครูอาจารย์<br />
เกิดมาแล้วทรัพย์อันตรธาน ก็เพรราะชอบขโมย<br />
ดังนั้น การเกิดมาแล้วจะเป็น หรือจะไปก็แล้วแต่ผู้ชักนำ นั้นก็คือกรรมของเรา เมื่อเราทำกรรมใดไว้ ก็ย่อมที่จะได้รับผลแห่งกรรมนั้น ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-17201644155198563572011-05-26T01:41:00.000-07:002011-05-26T01:41:37.079-07:00ธรรมะของสามีมี ๕๑. ยกย่องนับถือว่าเป็นภรรยา<br />
๒. ไม่ดูหมิ่นภรรยา<br />
๓. ไม่นอกใจ<br />
๔. มอบความเป็นใหญ่ในบ้านให้ภรรยา<br />
๕. ให้เครื่องประดับ<br />
<br />
สามีดีมี ๕ ท่านว่าไว้<br />
หนึ่ง เอาใจยกย่องประคองขวัญ<br />
สอง ไม่ดูถูภรรยาให้จาบัลย์<br />
สาม ผูกพันไม่นอกใจจนวายวาง<br />
สี่ มอบความเป็นใหญ่ภายในบ้าน<br />
ห้า มอบเครื่องประดับสำหรับร่าง<br />
สมบัติห้านี้ มีครบไม่จบจาง เช่นเยี่ยงอย่างยอดสามี ดีนักเอยส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-35649808993151940772011-05-26T01:34:00.001-07:002011-05-26T01:34:48.435-07:00ค่าของความรักความรักอย่างแม่ มีค่าเสมอตา<br />
ความรักอย่างน้อง มีค่าเสมอจมูก<br />
ความรักอย่างเพื่อน มีค่าเสมอปากและคอส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-81775412826016411392011-05-25T19:49:00.000-07:002011-05-25T19:52:32.872-07:00ประชาชนจะตอบแทนแผ่นดินเกิดได้อย่างไร?๑. ถ้าเป็นนักศึกษา ก็ต้องตั้งใจศึกษาให้ดีที่สุด<br />
๒. ถ้าเป็นพ่อแม่ ก็ตั้งใจเลี้ยงลูกให้ดีที่สุด<br />
๓. ถ้าเป็นครู อาจารย์ ก็ต้องตั้งใจสอนลูกศิษย์ให้ดีทึ่สุด<br />
๔. ถ้าเป็นข้าราชการ ก็ต้องตั้งใจปฏิบัติหน้าที่ให้ดีที่สุด<br />
๕. ถ้าเป็นหมอพยาบาล ก็ต้องตั้งใจรักษาคนป่วยให้ดีที่สุด<br />
๖. ถ้าเป็นแม่ทัพนายกอง ก็ต้องตั้งใจป้องกันขอบขันธสีมาให้ดีที่สุด<br />
๗. ถ้าเป็นพระสงฆ์บวชใหม่ ก็ต้องตั้งใจศึกษา แม้บวชเก่าก็ต้องตั้งใจสอนประชาชน ลดอบายมุข<br />
๘. ถ้าเป็นนักเขียนข่าว ก็ต้องตั้งใจเขียนข่าวอย่างมีความรับผิดชอบและสร้างสรร ตรงไปตรงมา<br />
๙. ถ้าเป็นนักข่าว ก็ต้องตั้งใจเสนอข่าวสารอย่างสร้างสรร เพื่อจรรโลงชาติ ศาสนา สถาบัน<br />
๑๐. เลิกขายยาเสพย์ติด เพื่อทำลายคนไทยด้วยกัน<br />
๑๑. เลิกทำลายป่า เพราะจะเกิดมลพิษ <br />
๑๒. เลิกขายสิทธิ เลิกซื้อเสียง เพราะจะได้คนที่ไม่มีคุณภาพมาพัฒนาชาติ<br />
๑๓. ยึดในหน้าที่ที่ตนมีอย่างไร ทำหน้าที่นั้นให้ดีที่สุด<br />
แม้นักกีฬา นักร้อง นักบวช นักการเมือง นักบวช นักข่าว ทุกคนก็สามารถตอบแทนแผ่นดินได้ส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-69556731708793982082011-05-25T19:25:00.000-07:002011-05-25T19:25:44.349-07:00ยอดทั้ง ๖ยอดของโรคคือ ความหิว<br />
ยอดของลาภคือ ความไม่มีโรค<br />
ยอดของทรัพย์คือ ความสันโดษ<br />
ยอดของญาติคือ ความคุ้นเคย<br />
ยอดของของทุกข์คือ สังขาร<br />
ยอดของสุขคือ นิพพานส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-27822590184788799502011-05-25T19:18:00.000-07:002011-05-25T19:21:30.816-07:00หลักการลดปัญหาความขาดแคลนและความแตกแยก- พัฒนาความเป็นอยู่ของเราให้ง่ายขึ้นอย่าให้ยุ่งยากนัก<br />
- พัฒนาความเป็นอยู่ให้เรียบ ๆ อย่าหรูหรานัก<br />
- พัฒนาความเป็นอยู่ให้เหมาะสมกับฐานะ<br />
- พัฒนาใจให้ยึดความจริงเป็นหลักส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-75721529564151955532011-05-25T19:14:00.000-07:002011-05-25T19:14:47.742-07:00หลักของคนเกิดเป็นคนต้องมี <br />
1. หลักแหล่ง มีที่อยู่ที่สมควร<br />
2. หลักฐาน มีฐานะที่เหมาะสม<br />
3. หลักธรรม มีจิตใจที่ดีงามส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-15487958363987859382011-05-25T05:35:00.000-07:002011-05-25T05:37:33.198-07:00สร้างพระพุทธรูปเพื่ออะไร ?ไหว้พระ กราบพระ ครั้งใด<br />
ทำใจ ให้ถูก ด้วยหนา<br />
กราบพระ กราบด้วย ปัญญา<br />
ใช่ว่า กราบด้วย งมงาย<br />
เวลากราบพระพุทธรูปเคยสงสัยไหมว่า เค้าสร้างไว้เพื่ออะไร ไว้เพื่อกราบ เพื่อไหว้ เพื่อบูชาอย่างเดียวหรือ?<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4cdLCElZjObjVK4Pny21lF7sbhz_tiy8-ZZGTVFRkrLeURPbMtJspAoN4nsrc64YcRnn4fq75GJC9_nTQBo-7MN2dhrMq4pMMcxbQiUhzDoWPd4wvMLT98mI4XU8h48A7O99Nwgt2yjwZ/s1600/01957_002.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4cdLCElZjObjVK4Pny21lF7sbhz_tiy8-ZZGTVFRkrLeURPbMtJspAoN4nsrc64YcRnn4fq75GJC9_nTQBo-7MN2dhrMq4pMMcxbQiUhzDoWPd4wvMLT98mI4XU8h48A7O99Nwgt2yjwZ/s200/01957_002.jpg" width="200" /></a></div><br />
มีนักปราญช์ผู้รู้ได้ให้คำตอบไว้ว่า... พระพุทธรูปที่เรากราบไหว้บูชากันอยู่ประจำนั้น เค้าสร้างเอาไว้เพื่อ<br />
1. เป็นเครื่องระลึกถึง คือ เมื่อเรานับถือพระ เข้าถึงพระ ก็ควรที่จะระลึกถึงพระด้วย พระในที่นี้ก็คือพระพุทธเจ้า ด้วยการเว้นจากทุจริตทั้งปวง กระทำแต่ความดี ปฏิบัติตามคำสอน ถ้าทำได้เช่นนี้ก็ชื่อว่ามีพระ ก็ได้ระลึกนึกถึงแล้ว<br />
2. เป็นเครื่องเตือนสติ คือ เป็นเครื่องเตือนตัวเองไม่ให้หลง ไม่ให้มัวเมา เพราะเราทุกคนทุกท่านที่เกิดมา เราไม่รู้ว่าจะตายวันไหน ดังนั้นต้องรีบสร้างความดี ไม่ปล่อยเวลาให้สูญเปล่าเหมือนกลอนที่ว่า<br />
<div style="text-align: left;"> กาลเวลา นาที มีค่าล้น</div><div style="text-align: left;">อย่าวกวน มัวเล่น ไม่เห็นค่า</div><div style="text-align: left;">การงานใด ให้รีบทำ ตามเวลา</div><div style="text-align: left;">อย่างผลาญพล่า เวลา แม้นาที</div><div style="text-align: left;"> 3. เป็นเครื่องยับยั้ง คือยับยั้งไม่ให้ประมาท เพราะคนที่ประมาทมักจะพบกับความตาย บางคนแขวนพระไว้หน้ารถ แต่ก็ยังเกิดอุบัติเหตุถึงกับความตายก็มี เพราะไม่เคยมองพระที่แขวนไว้ว่าเป็นเครื่องยับยั้ง มีแต่มองว่าเป็นเครื่องลางของขลังเสียมากกว่า</div><div style="text-align: left;"> ดังนั้นพระพุทธรูปเค้าสร้างขึ้นมา จะเป็นองค์พระ หรือพระแขวนที่เราบูชากราบไหว้อยู่ประจำก็ดี ท่านทำขึ้นมาเพื่อเป็นเครื่องทั้งสามอย่างนี้ และหากเราพุทธศาสนิกชนที่นับถือพระ ก็ขอให้มีพระ มีสติ และรู้จักยับยั้งช่างใจไว้บ้าง เพราะอย่างน้อยพระที่เราบูชาท่านก็จะช่วยเรายามที่เราประสบกับความทุกข์ได้ </div>ส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-62268349961825225402011-05-12T04:15:00.000-07:002011-05-13T13:30:14.622-07:00ภาพแปลงดอกไม้หน้ากุฏิ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsBRo9r260idQ48Ovfq-huuHZJ8BQdTXcucudDImEx73tRK7y5iB1Dy9dioe0SF3pSPfDvEcyYfcax8mvWpMoIa4kYdlmdPurI9QNraWHWPmzkTheL2qtivdGNS0_WJhNUEJURarx2g1z6/s1600/110512_180225.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsBRo9r260idQ48Ovfq-huuHZJ8BQdTXcucudDImEx73tRK7y5iB1Dy9dioe0SF3pSPfDvEcyYfcax8mvWpMoIa4kYdlmdPurI9QNraWHWPmzkTheL2qtivdGNS0_WJhNUEJURarx2g1z6/s320/110512_180225.jpg" width="320" /></a></div><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8Gzj4k5t_g-LEb5IFerpoCcMgLX1HlTvmsxroZKg2xaxkyk_WMIgVbr7EhKyhblf2LoELeQzniBCo0pihLKRGqJo0WjnRbra7TYl61gPo8cbWjggpNAcVsAhX75QJtpTtDFZS4nCQ9wMp/s1600/110512_180551.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8Gzj4k5t_g-LEb5IFerpoCcMgLX1HlTvmsxroZKg2xaxkyk_WMIgVbr7EhKyhblf2LoELeQzniBCo0pihLKRGqJo0WjnRbra7TYl61gPo8cbWjggpNAcVsAhX75QJtpTtDFZS4nCQ9wMp/s320/110512_180551.jpg" width="320" /></a></div>ส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-16134977045783104312011-02-26T19:42:00.000-08:002011-02-26T19:42:13.670-08:00บ ๕ ดีบริเวณ ตรวจที่อยู่อาศัย<br />
บริวาร ตรวจดูลูกน้อง<br />
บริขาร ตรวจดูสิ่งของ<br />
บริการ ต้อนรับผู้มาเยี่ยม<br />
บริกรรม ทำกิจวัตรดีส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-1355631107499821642011-02-26T19:17:00.000-08:002011-02-26T19:18:27.552-08:00เทศน์งานฌาปนกิจ คุณแม่บุญทิตย์ สุวรรณสิงห์ 26 กุมภาพันธ์ 2554 ณ เมรุวัดวิเวกธรรมคุณ<div class="MsoNoSpacing"><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;">ยังกิญจิ สมุทยธมฺมํ สพฺพนฺตํ นิโรธธมนฺติ</span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: large;"><br />
</span></div><div class="MsoNoSpacing"><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"> ขอเจริญพรญาติโยมสาธุชนพุทธบริษัททุกท่าน ณ โอกาสต่อจากนี้ไปพอประมาณ ญาติโยมสาธุชนจะได้รับฟังธรรมสังเวช ปรารภเหตุของการวายชน เนื่องจากว่าในวันนี้ ท่านเจ้าภาพ พร้อมด้วยบุตรธิดาและลูกหลาน ตลอดจนญาติสนิทมิตรสหาย ได้มาร่วมกันฌาปนกิจ เพื่ออุทิศคุณงามความดีอันนี้ส่งไปให้แก่ดวงวิญญาณ( ชื่อผู้วายชน) การจากไปของคุณแม่ในครั้งนี้ก็ได้สร้างความเศร้าโศกเสียใจท่านเจ้าภาพและลูกหลานที่อยู่เบื้องหลัง เพราะการจากไปของคุณแม่ในครั้งนี้ เป็นการจากไปอย่างที่ไม่มีวันที่จะหวนกลับ </span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing"><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"> มีนักปราชญ์ท่านเคยกล่าวเอาไว้ว่า คนเราทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ เราหนีไม่พ้นความแก่ ความเจ็บ และความตาย ซึ่งเป็นสัจจธรรมที่แท้จริงของชีวิต ดังมีคำกลอนบทหนึ่งที่ท่านกล่าวเอาไว้ว่า</span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing"><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;">อนิจจา วัตตสังขารา</span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing"><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;">คนเราเกิดมา นั้นไม่เที่ยงแท้</span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing"><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;">คืนวันผันผ่าน เวียนผันเปลี่ยนแปร</span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing"><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;">สุดท้ายแน่ ๆ ต้องสิ้นลมปราณ</span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing"><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"> <span lang="TH">ดังนั้นเราจะเกิดเป็นหญิง เป็นชาย เป็นคนรวย เป็นคนจน หรือจะเป็นคนชาติไหน ๆ สุดท้ายเราก็ไม่อาจหนีจากเงื้อมือของพญามัจจุราชไปได้พ้น </span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing"><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"> แต่อย่างไรก็ดีเมื่อพูดถึงผู้วายชน คือคุณแม่(ฯญ) ที่ท่านจากพวกเราไปในวันนี้ อาตมาถือว่าท่านเป็นแม่ที่แท้จริง คือเป็นแม่ที่แท้จริงอยู่ </span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;">2 <span lang="TH">แบบ</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin-left: 0cm; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: 7.1pt 1.0cm; text-indent: 36.0pt;"><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 16pt;">1.<span style="font: normal normal normal 7pt/normal 'Times New Roman';"> </span></span><b><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 16pt;">ท่านเป็นแม่ที่ดีของพระ</span></b><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 16pt;"> กล่าวคือ คุณแม่ครั้นเมื่อท่านมีชีวิตอยู่ ท่านจะชอบมาช่วยเหลือวัดตลอด ไม่ว่าจะกิจการงานใด ที่เกี่ยวกับวัดกับวาโดยเฉพาะวัดวิเวกธรรมคุณแล้ว ท่านจะมาช่วยไม่เขยขาด และที่สำคัญคุณแม่มักจะเป็นเจ้าภาพอุปสมบทพระอยู่เสมอ เมื่อมีโอกาสท่านกับคุณพ่อก็จะขอปวารณาเป็นเจ้าภาพ ดังนั้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา ก็มีพระอยู่หลายรูปที่ท่านได้ยกบวชบวชให้ แต่ในวันนี้คงไม่ได้เห็นคุณแม่มาร่วมทำกิจกรรม มาร่วมทำบุญที่วัดเหมือนในอดีตอีกแล้ว คงเหลือเพียงแต่ความทรงจำ และคุณความดีทั้งหลายที่คุณแม่ได้สร้างเอาไว้ เป็นเป็นเครื่องเตือนใจให้กับลูกหลานที่เป็นพระภิกษุสามเณรที่อยู่รุ่นหลัง ดังนั้นท่านจึงเป็นแม่ที่ดีของพระเช่นนี้<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin-left: 1.0cm; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: 2.0cm; text-indent: 7.1pt;"><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 16pt;">2.<span style="font: normal normal normal 7pt/normal 'Times New Roman';"> </span></span><b><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;">ท่านเป็นแม่ที่ไม่ละหน้าที่ต่อลูก</span></b><span lang="TH" style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 18pt;"> คือท่านเป็นแม่ที่ดีของลูกเลี้ยงลูกให้ได้ดับได้ดี ท่านเลี้ยงลูกให้มีการศึกษา เลี้ยงลูกให้อยู่ดีกินดีทุกคน ดังนั้นกว่าที่เราจะมีวันนี้ได้ ก็เพราะใคร เพราะคุณแม่ใช่หรือไม่ ที่ท่านต้องสู้กับความทุกข์ยาก เพื่อที่จะให้ลูกได้อิ่ม เพราะคุณแม่ใช่หรือไม่ ที่ท่านต้องสู้กับความลำบาก เพื่อที่จะให้ลูกได้หลับ เพราะคุณแม่ใช่หรือไม่ ที่ท่านต้องสู้กับอุปสรรค เพื่อให้ลูกได้อยู่สบาย น้ำนมทุกหยดที่แม่ให้ดื่ม ข้าวทุกคำที่แม่ป้อน ทุกคำสอนของท่าน ล้วนมาจากความรักของคุณแม่ที่มีต่อลูกทุกคน</span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 16pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin-left: 70.9pt; tab-stops: 2.0cm;"><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">อันรักใดไหนอื่นมีหมื่นแสน</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ไม่เหมือนแม้นแม่รักสมัครหมาย</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">รักของแม่คงมั่นตราบวันตาย</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">หญิงหรือชายรักเจ้าเท่าดวงมาลย์</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ตั้งแต่อยู่ในท้องแม่กรองกลั่น</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">เลือดแม่นั้นเลี้ยงหล่อก่อสังขาร</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">กว่าจะเป็นตัวตนต้องทนทาน</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ครั้นถึงกาลคลอดเจ้าร้าวระบม</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">แม่เจ็บปวดเวียนว่ายชีวาสิ้น</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">หรือถวิลคิดใดให้ขื่นขม</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">หวังเพียงลูกปลอดภัยได้ชื่นชม</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ก็สุขสมใจแม่อย่างแท้จริง</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ตั้งแต่น้อยจนใหญ่ใครกันเล่า</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ที่ป้อนข้าวป้อนน้ำทำทุกสิ่ง</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">จะหนักเบาเจ้าถ่ายไม่ประวิง</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ไม่ทอดทิ้งกอดกกยามตกใจ</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ขวัญเอ๋ยขวัญมาอยู่มาสู่เจ้า</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">แม่คอยเฝ้าชูช่วยยามป่วยไข้</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ยามลูกนอนสายเปลแม่เห่ไกว</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">แม้นริ้นไรจะขบกัดแม่พัดวี</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">แม่ยอมอดให้ลูกอิ่มก็ยิ้มชื่น</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ทุกวันคืนหวังให้ลูกอยู่สุขศรี</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">พระคุณแม่ยิ่งกว่าฟ้าปฐพี</span></b></span><span class="apple-converted-space"><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"> </span></b></span><b><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 16pt;"><br />
</span></b><span class="apple-style-span"><b><span lang="TH" style="font-family: 'Cordia New', sans-serif; font-size: 16pt;">ชีวิตนี้เกิดมาควรแทนคุณ</span></b></span><span style="font-family: 'Angsana New', serif; font-size: 16pt;"><o:p></o:p></span></div>ส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-31748743204273482672011-02-12T07:57:00.000-08:002011-02-12T07:57:51.966-08:00วันมาฆบูชา<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6hmLvpXM94d8PCkC1709O1Yrod540n-YV5bpZeiSMHsffYk-_GBNWy-QwUnszf7sEufbWZtb4pvGJ4kKrHGpfOkHjfoXgeKMWBZlYVzUbN9K3nQzx0pfsdhDn-2hcx0YGJBX0B8S9Y0LR/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="149" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6hmLvpXM94d8PCkC1709O1Yrod540n-YV5bpZeiSMHsffYk-_GBNWy-QwUnszf7sEufbWZtb4pvGJ4kKrHGpfOkHjfoXgeKMWBZlYVzUbN9K3nQzx0pfsdhDn-2hcx0YGJBX0B8S9Y0LR/s200/images.jpg" width="200" /></a></div><br />
<table align="center" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="color: #4b4b4b; font-family: Arial;"><tbody>
<tr><td style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><h3 style="display: inline;"><span class="h3" style="color: #cc33ff; display: inline; font-weight: bold; font: normal normal normal 13px/normal Arial;">วันมาฆะบูชา</span></h3> <img align="absmiddle" alt="article" border="0" hspace="2" original="lib_icon/icon0001.gif" src="http://www.9anant.com/template/lib_icon/icon0001.gif" /><br />
<br />
<div style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><span style="font-family: Arial;"><strong>ความหมาย</strong><br />
วันมาฆบูชาหมายถึง การบูชา ในวันเพ็ญเดือน ๓ เนื่องในโอกาสคล้าย วันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงโอวาทปาติโมกข์</span></div><div style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><span style="font-family: Arial;"><strong>ความสำคัญ</strong><br />
วันมาฆบูชา เป็นวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๓ มีเหตุการณ์อัศจรรย์ที่ พระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าจำนวน ๑,๒๕๐ รูปมาเฝ้าพระพุทธเจ้า ณ วัดเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ โดยมิได้นัดหมายกันพระสงฆ์ ทั้งหมดเป็นพระอรหันต์ ผู้ได้อภิญญา ๖และเป็นผู้ที่ได้รับการอุปสมบท โดยตรงจากพระพุทธเจ้า ในวันนี้พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงโอวาทปาติโมกข์ ในที่ประชุมสงฆ์เหล่านั้น ซึ่งเป็นทั้งหลักการอุดมการณ์ และวิธีการปฏิบัติที่ นำไปใช้ได้ทุกสังคม มีเนื้อหา โดยสรุปคือให้ละความชั่วทุกชนิด ทำความดี ให้ถึงพร้อมและทำจิตใจให้ผ่องใส</span></div><div style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><span style="font-family: Arial;"><strong>ประวัติความเป็นมา</strong><br />
๑. ส่วนที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ้าหลังจากพระพุทธเจ้าตรัสรู้ได้ ๙ เดือนขณะนั้นเมื่อเสร็จพุทธกิจแสดงธรรมที่ถ้ำสุกรขาตาแล้ว เสด็จมาประทับที่วัดเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ ประเทศอินเดียในปัจจุบัน วันนั้นตรงกับวันเพ็ญ เดือนมาฆะหรือเดือน ๓ในเวลาบ่ายพระอรหันต์สาวกของพระพุทธเจ้า มาประชุม พร้อมกัน ณ ที่ประทับของพระพุทธเจ้า นับเป็นเหตุอัศจรรย์ ที่มีองค์ประกอบสำคัญ ๔ ประการ คือ</span></div><div style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><span style="font-family: Arial;">๑. วันนั้นเป็นวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๓<br />
๒. พระสงฆ์จำนวน ๑,๒๕๐ รูป มาประชุมพร้อมกันโดยมิได้ นัดหมาย<br />
๓. พระสงฆ์ทั้งหมดเป็นพระอรหันต์ผู้ได้อภิญญา ๖<br />
๔. พระสงฆ์ทั้งหมดเป็นผู้ได้รับการอุปสมบท โดยตรงจาก พระพุทธเจ้าเพราะเหตุที่มีองค์ประกอบสำคัญดังกล่าว จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า วันจาตุรงคสันนิบาต และในโอกาสนี้พระพุทธเจ้า ได้แสดงโอวาทปาติโมกข์ ในที่ประชุมสงฆ์เหล่านั้น ซึ่งถือได้ว่าเป็นการประกาศหลักการอุดมการณ์และวิธีการปฏิบัติทางพระพุทธ-ศาสนา</span></div><div style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><span style="font-family: Arial;">๒. การถือปฏิบัติวันมาฆบูชาในประเทศไทยพิธีวันมาฆบูชานี้ เดิมทีเดียวในประเทศไทยไม่เคยทำมาก่อนพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงอธิบายไว้ว่าเกิดขึ้นในสมัย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ โดยทรงถือตามแบบของโบราณบัณฑิตที่ได้นิยมกันว่า วันมาฆะบูรณมี พระจันทร์เสวยฤกษ์มาฆะเต็มบริบูรณ์เป็นวันที่พระอรหันต์สาวกของ พระพุทธเจ้า ๑,๒๕๐ รูป ได้ประชุมกันพร้อมด้วยองค์ ๔ ประการ เรียกว่า จาตุรงคสันนิบาตพระพุทธเจ้าได้ตรัสเทศนาโอวาทปาติโมกข์ ในที่ประชุมสงฆ์เป็นการประชุมใหญ่ และเป็นการอัศจรรย์ในพระพุทธศาสนา นักปราชญ์จึงถือเอาเหตุนั้นประกอบการสักการบูชาพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์สาวก ๑,๒๕๐ รูปนั้น ให้เป็นที่ตั้งแห่งความเลื่อมใสการประกอบพิธีมาฆะบูชา ได้เริ่มในพระบรมมหาราชวังก่อนในสมัยรัชกาลที่ ๔ มีพิธีการพระราชกุศลในเวลาเช้า พระสงฆ์ วัดบวรนิเวศวิหารและวัดราชประดิษฐ์ ๓๐ รูป ฉันในพระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เวลาค่ำ เสด็จออกทรงจุดธูปเทียนเครื่อง มนัสการแล้ว พระสงฆ์สวดทำวัตรเย็นเสร็จแล้ว สวดมนต์ต่อไปมี สวดคาถาโอวาทปาติโมกข์ด้วย สวดมนต์จบทรงจุดเทียนรายตามราวรอบพระอุโบสถ ๑,๒๕๐ เล่ม มีการประโคมอีกครั้งหนึ่งแล้วจึงมีการเทศนา โอวาทปาติโมกข์ ๑ กัณฑ์เป็นทั้งเทศนาภาษาบาลี และภาษาไทย เครื่องกัณฑ์ มีจีวรเนื้อดี ๑ ผืน เงิน ๓ ตำลึง และขนมต่าง ๆ เทศนาจบพระสงฆ์ ซึ่งสวดมนต์ ๓๐ รูป สวดรับการประกอบพระราชกุศลเกี่ยวกับวันมาฆบูชาในสมัยรัชกาลที่ ๔ นั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จะเสด็จออกประกอบพิธีด้วยพระองค์เองทุกปีมิได้ขาด สมัยต่อมามีการเว้นบ้าง เช่น รัชกาลที่ ๕ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จออกเองบ้าง มิได้ เสด็จออกเองบ้างเพราะมักเป็นเวลาที่ประสบกับเวลาเสด็จประพาส หัวเมืองบ่อย ๆ หากถูกคราวเสด็จไปประพาสบางปะอินหรือพระพุทธบาท พระพุทธฉาย พระปฐมเจดีย์ พระแท่นดงรัง ก็จะทรงประกอบพิธีมาฆบูชา ในสถานที่นั้น ๆ ขึ้นอีก ส่วนหนึ่งต่างหากจากในพระบรมมหาราชวังเดิมทีมีการประกอบพิธีในพระบรมมหาราชวัง ต่อมาก็ขยายออกไป ให้พุทธบริษัทได้ปฏิบัติตามอย่างเป็นระบบสืบมาจนปัจจุบันมีการบูชา ด้วยการเวียนเทียน และบำเพ็ญกุศลต่าง ๆ ส่วนกำหนดวันประกอบพิธีมาฆบูชานั้น ปกติตรงกับวันเพ็ญเดือน ๓ หากปีใดเป็นอธิกมาส คือ มีเดือน ๘ สองหนจะเลื่อนไปตรงกับวันเพ็ญเดือน ๔ หลักธรรมที่ควรนำไปปฏิบัติหลักธรรมที่ควรนำไปปฏิบัติได้แก่ โอวาทปาติโมกข์ หมายถึงหลักคำสอนคำสำคัญของพระพุทธศาสนาอันเป็นไปเพื่อป้องกัน และแก้ปัญหาต่าง ๆ ในชีวิตเป็นไปเพื่อความหลุดพ้น หรือคำสอน อันเป็นหัวใจพระพุทธศาสนา หลักธรรมประกอบด้วย หลักการ ๓ อุดมการณ์ ๔ วิธีการ ๖ ดังนี้ หลักการ ๓<br />
๑. การไม่ทำบาปทั้งปวง ได้แก่การงดเว้น การลดละเลิก ทำบาปทั้งปวง ซึ่งได้แก่ อกุศลกรรมบถ ๑๐ ทางแห่งความชั่ว มีสิบประการ อันเป็นความชั่วทางกาย ทางวาจา และทางใจความชั่วทางกาย ได้แก่ การฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การประพฤติ ผิดในกามความชั่วทางวาจา ได้แก่ การพูดเท็จ การพูดส่อเสียดการพูดเพ้อเจ้อ ความชั่วทางใจ ได้แก่ การอยากได้สมบัติของผู้อื่น การผูกพยาบาท และความเห็นผิดจากทำนองคลองธรรม<br />
๒. การทำกุศลให้ถึงพร้อม ได้แก่ การทำความดีทุกอย่างซึ่งได้แก่ กุศลกรรมบถ ๑๐ เป็นแบบของการทำฝ่ายดีมี ๑๐ อย่าง อันเป็นความดีทางกาย ทางวาจาและทางใจความดีทางกาย ได้แก่ การไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ทำร้ายเบียดเบียนผู้อื่นมีแต่ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน การไม่ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของเขาไม่ได้ให้ มาเป็นของตน มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และการไม่ประพฤติผิดในกามการทำความดีทางวาจา ได้แก่ การไม่พูดเท็จ ไม่พูดส่อเสียด ไม่พูดคำหยาบ และไม่พูดเพ้อเจ้อพูดแต่คำจริง พูดคำอ่อนหวานพูดคำให้เกิดความสามัคคีและพูดถูกกาลเทศะการทำความดีทางใจ ได้แก่ การไม่โลภอยากได้ของของผู้อื่นมีแต่คิดเสียสละการไม่ผูกอาฆาตพยาบาทมีแต่คิดเมตตาและปรารถนาดีและมีความเห็นความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม เช่น เห็นว่าทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว<br />
๓. การทำจิตให้ผ่องใส ได้แก่ การทำจิตของตนให้ผ่องใส ปราศจากนวรณ์ซึ่งเป็นเครื่องขัดขวางจิตไม่ให้เข้าถึง<br />
ความสงบ มี ๕ ประการ ได้แก่<br />
๑. ความพอใจในกาม (กามฉันทะ)<br />
๒. ความอาฆาตพยาบาท (พยาบาท)<br />
๓. ความหดหู่ท้อแท้ ง่วงเหงาหาวนอน (ถีนะมิทธะ)<br />
๔. ความฟุ้งซ่าน รำคาญ (อุทธัจจะกุกกุจจะ) และ<br />
๕. ความลังเลสงสัย (วิกิจฉา) เช่น สงสัยในการทำความดีความชั่ว ว่ามีผลจริงหรือไม่</span></div><div style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><span style="font-family: Arial;">วิธีการทำจิตให้ผ่องใส ที่แท้จริงเกิดขึ้นจากการละบาปทั้งปวงด้วยการถือศืลและบำเพ็ญกุศล ให้ถึงพร้อมด้วยการปฏิบัติสมถะและวิปัสสนา จนได้บรรลุอรหัตผล อันเป็นความผ่องใสที่แท้จริงอุดมการณ์ ๔<br />
๑. ความอดทน ได้แก่ ความอดกลั้น ไม่ทำบาปทั้งทางกาย วาจา ใจ<br />
๒. ความไม่เบียดเบียน ได้แก่ การงดเว้นจากการทำร้าย รบกวน หรือ เบียดเบียนผู้อื่น<br />
๓. ความสงบ ได้แก่ ปฏิบัติตนให้สงบทั้งทางกาย ทางวาจา และทางใจ<br />
๔. นิพพาน ได้แก่ การดับทุกข์ ซึ่งเป็นเป้าหมายสูงสุด</span></div><div style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><span style="font-family: Arial;">ในพระพุทธศาสนาเกิดขึ้นได้จาการดำเนินชีวิตตามมรรคมีองค์ ๘<br />
วิธีการ ๖<br />
๑. ไม่ว่าร้าย ได้แก่ ไม่กล่าวให้ร้ายหรือ กล่าวโจมตีใคร<br />
๒. ไม่ทำร้าย ได้แก่ ไม่เบียดเบียนผู้อื่น<br />
๓. สำรวมในปาติโมกข์ ได้แก่ ความเคารพระเบียบวินัย กฎกติกา กฎหมาย รวมทั้งขนบธรรมเนียมประเพณีอันดีของสังคม<br />
๔. รู้จักประมาณ ได้แก่ รู้จักความพอดีในการบริโภคอาหารหรือการใช้สอยสิ่งต่าง ๆ<br />
๕. อยู่ในสถานที่ที่สงัด ได้แก่ อยู่ในสถานที่สงบมีสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสม<br />
๖. ฝึกหัดจิตใจให้สงบ ได้แก่ ฝึกหัดชำระจิตให้สงบมีสุขภาพคุณภาพ และประสิทธิภาพที่ดี</span></div><div style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><span style="font-family: Arial;"><span style="color: blue;">ข้อมูลจาก : หนังสือวันสำคัญโครงการปีรณรงค์วัฒนธรรมไทยฯ ของสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ</span></span></div><div style="color: #4b4b4b; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><br />
</div></td></tr>
</tbody></table><span class="Apple-style-span" style="color: #4b4b4b; font-family: Arial;"><br />
</span><br />
<div align="left" style="color: #4b4b4b; font-family: Arial; font: normal normal normal 14px/normal Arial;"><b>อ้างอิงจาก </b><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: small;"><a href="http://www.9anant.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=390619&Ntype=4">http://www.9anant.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=390619&Ntype=4</a></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #4b4b4b; font-family: Arial;"><br />
</span><span class="Apple-style-span" style="color: #4b4b4b; font-family: Arial;"><br />
</span>ส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-91049057279736985842011-01-12T17:59:00.000-08:002011-01-12T17:59:15.501-08:00อภัยทาน<div id="post_message_315781" style="font-family: Verdana, geneva, lucida, 'lucida grande', arial, helvetica, sans-serif; font-size: 13px;"><b><span style="color: darkgreen;">อภัยทาน ก็คือการยกโทษให้ คือการไม่ถือความผิด หรือการล่วงเกินกระทบกระทั่งว่าเป็นโทษ<br />
<br />
อภัยทานนี้เป็นคุณแก่ผู้ให้ ยิ่งกว่าแก่ผู้รับ เช่นเดียวกับทานทั้งหลายเหมือนกัน คืออภัยทานหรือการให้อภัยนี้ เมื่อเกิดขึ้นในใจผู้ใด จะยังจิตใจของผู้นั้นให้ผ่องใสพ้นจากการกลุ้มรุมบดบังของโทสะ<br />
<br />
อันใจที่แจ่มใส กับใจที่มืดมัว ไม่อธิบายก็น่าจะทราบกันอยู่ทุกคนว่าใจแบบไหนที่ยังความสุขให้เกิดขึ้นแก่เจ้าของ ใจแบบไหนที่ยังความทุกข์ให้เกิดขึ้น และใจแบบไหนที่เป็นที่ต้องการ ใจแบบไหนที่ไม่เป็นที่ต้องการเลย<br />
<br />
ความจริงนั้น ทุกคนที่สนใจบริหารจิต จะต้องสนใจอบรมจิตให้รู้จักอภัยในความผิดทั้งปวง ไม่ว่าผู้ใดจะทำแก่ตน แม้การให้อภัยจะเป็นการทำได้ไม่ง่ายนัก สำหรับบางคนที่ไม่เคยอบรมมาก่อน แต่ก็สามารถจะทำได้ด้วยการอบรมไปทีละเล็กละน้อย เริ่มแต่ที่ไม่ต้องฝืนใจมากนักไปก่อนในระยะแรก<br />
<br />
ตัวอย่างเช่น เวลาขึ้นรถประจำทางที่มีผู้โดยสารคอยขึ้นรถอยู่เป็นจำนวนมาก หากจะมีผู้เบียดแย่งขึ้นหน้า ทั้งๆ ที่ยืนอยู่ข้างหลัง ถ้าเกิดโกรธขึ้นมาไม่ว่าน้อยหรือมาก ก็ให้ถือเป็นโอกาสอบรมจิตใจให้รู้จักอภัยให้เขาเสีย<br />
<br />
เพราะเรื่องเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องที่ควรถือโกรธกันหนักหนา เป็นเรื่องเล็กน้อยเหลือเกินควรจะอภัยให้กันได้ แต่บางที่ไม่ตั้งใจคิดเอาไว้ก็จะไม่ทันให้อภัยจะเป็นเพียงโกรธแล้วจะหายโกรธไปเอง<br />
<br />
โกรธแล้วหายโกรธเอง กับโกรธแล้วหายโกรธเพราะให้อภัย ไม่เหมือนกัน โกรธแล้วหายโกรธเองเป็นเรื่องธรรมดา ทุกสิ่งเมื่อเกิดแล้วต้องดับ ไม่เป็นการบริหารจิตแต่อย่างใด แต่โกรธแล้วหายโกรธเพราะคิดให้อภัย เป็นการบริหารจิตโดยตรง จะเป็นการยกระดับของจิตให้สูงขึ้น ดีขึ้น มีค่าขึ้น<br />
<br />
ผู้ดูแลเห็นความสำคัญของจิต จึงควรมีสติทำความเพียรอบรมจิตให้คุ้นเคยต่อการให้อภัยไว้เสมอ เมื่อเกิดโทสะขึ้นในผู้ใดเพราะการปฏิบัติล้วงล้ำก้ำเกินเพียงใดก็ตาม พยายามมีสติพิจารณาหาทางให้อภัยทานเกิดขึ้นในใจให้ได้ ก่อนที่ความโกรธจะดับไปเสียเองก่อน<br />
<br />
ทำได้เช่นนี้จะเป็นคุณแก่ตนเองมากมายนัก ไม่เพียงแต่จะทำให้มีโทสะลดน้อยลงเท่านั้น และเมื่อปล่อยให้ความโกรธดับไปเอง ก็มักหาดับไปหมดสิ้นไม่ เถ้าถ่านคือความผูกโกรธมักจะยังเหลืออยู่ และอาจกระพือความโกรธขึ้นอีกในจิตใจได้ในโอกาสต่อไป<br />
<br />
ผู้อบรมจิตให้คุ้นเคยอยู่เสมอกับการให้อภัย แม้จะไม่ได้รับการขอขมา ก็ย่อมอภัยให้ได้ ในทางตรงกันข้าม ผู้ไม่เคยอบรมจิตใจให้คุ้นเคยกับการให้อภัยเลย โกรธแล้วก็ให้หายเอง แม้ได้รับการขอขมาโทษ ก็อาจจะไม่อภัยให้ได้ เป็นเรื่องของการไม่ฝึกใจให้เคยชิน<br />
<br />
อันใจนั้นฝึกได้ ไม่ใช่ฝึกไม่ได้ ฝึกอย่างไดก็จะเป็นอย่างนั้น ฝึกให้ดีก็จะดี ฝึกให้ร้ายก็จะร้าย... </span></b><br />
<br />
<span style="color: dimgrey;">สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก</span></div><div><span style="color: dimgrey;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><a href="http://www.baanmaha.com/community/thread39007.html"><span class="Apple-style-span" style="color: dimgrey;">อ้างอิงถึง </span>http://www.baanmaha.com/community/thread39007.html</a></span></span></div><div class="smallfont" style="font-family: Verdana, geneva, lucida, 'lucida grande', arial, helvetica, sans-serif; font-size: 13px; font: normal normal normal 13px/normal Verdana, geneva, lucida, 'lucida grande', arial, helvetica, sans-serif;"></div>ส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-14745913525657518972011-01-05T00:48:00.000-08:002011-01-05T00:48:27.089-08:00วันพระ 4 มกราคม พ.ศ. 2554<div style="text-align: center;">ทางเจริญ</div><br />
วันพระถือเป็นวันสำคัญที่เราทุกท่านได้มาร่วมกันปฏิบัติในทางแห่งบุญคือ ร่วมกันให้ทาน รักษาศีล แผ่เมตตา ท่านว่าบุญที่เกิดจากกระทำทั้งสามเป็นสิ่งที่ประเสริฐ หากท่านทำสิ่งทั้งสามนี้เป็นประจำ จะไปที่ไหน ก็จะมีแต่สิ่งดีงามเข้ามาหาตัวเรา จะอยู่กับใคร ก็จะเป็นที่รักที่ชอบของผู้คน รวมทั้งจะทำอะไร ก็จะสำเร็จทุกประการส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6494602130512284465.post-48781987325442478272011-01-01T02:56:00.000-08:002011-01-01T02:56:58.108-08:00สวัสดีปีใหม่ 2554 ขอนำความเจริญสุขสวัสดิ์จงมีแก่ทุกท่านทั่วโลก ปีใหม่แล้วทุกย่างก็เริ่มก้าวเข้าสู่สิ่งใหม่ ๆ หลายท่านหลายคนคงจะเริ่มตั้งใจทำอะไรหลายอย่างแล้ว บางท่านก็อาจยังไม่เริ่มคิดจะทำอะไร อย่างไรก็ขอให้เริ่มซะ เพราะ เวลามันไม่เคยคอยใคร ดังนั้นปีใหม่ปีนี้อยากให้ทุกท่านมีแต่สิ่งดี ๆ อย่าทำปีใหม่ให้กลายเป็นปีเมา เพราะอาจจะทำให้เราจะอับจนได้<br />
<br />
พระเอกพันธ์ อินฺทสาโรส่วนตัวที่มั่วมากhttp://www.blogger.com/profile/05925750133845799592noreply@blogger.com0