വെളിച്ചപ്പാട്

ഗായകന്‍

2011-11-29T19:17:00.001-08:00

ചാറ്റല്‍ മഴ തോര്ന്നിട്ടേ ഇല്ല. എല്ലാരും പറയും ഹ്രുദയം പറയുന്നത് കേള്ക്കണം എന്നൊക്കെ. ഹ്രുദയത്തില്‍ നിറയെ കുഞ്ഞുന്നാള്‍ മുതലെ സംഗീതം ആയിരുന്നു. പക്ഷെ റേഡിയൊയും കേട്ട് പാട്ടും പാടി ഇരുന്നാല്‍ പശുക്കള്‍ പട്ടിണി ആകും . പാല്‍ സൊസൈറ്റിയില്‍ കൊടുത്തില്ലെല്‍ അങനെ ഒരു വരുമാനം ഇല്ലാണ്ടാവും . പിള്ളേര്ടെ സ്കൂളില്‍ ഫീസ് കൊടുക്കാന്‍ കാശ് വേണ്ടെ! എല്ലാറ്ക്കും പലചരക്ക് കച്ചവടം നടത്താന്‍ പറ്റില്ലല്ലൊ, ചിലര്‍ മഴ നനയണം . പണ്ട് സ്കൂളില്‍ തോറ്റ് വരുമ്പോള്‍ അമ്മ വഴക്കു പറയുമ്പോ അപ്പന്‍ പറയുമായിരുന്നു, എല്ലരും ഡോക്ടരും എഞ്ജിനീരുമൊക്കെ ആയാല്‍ തെങ്ങില്‍ കേറാന്‍ ആളു വേന്ടെ, എന്ന്. പ്രീഡിഗ്രി ഒരുതരത്തില്‍ പാസ്സായപ്പോള്‍ അപ്പന്‍ ചോതിച്ചു "ഇനിയെന്താ ഉദ്ദേശ്യം ?" മടിച്ചു മടിച്ചാണ്‍ പറഞ്ഞത്, "പാട്ട് പഠിച്ചാല്‍ കൊള്ളം എന്നുണ്ട്." മറുപടി പ്രതീക്ഷിച്ചത് തന്നെ "ഭ...". അല്ല, അതെങ്ങനാ കുറച്ചൊക്കെ കലാബോധം വേണം മനുഷ്യനായാല്‍. പിറ്റെന്നു തന്നെ തമ്പുരു മീട്ടണ്ട കൈകളിലെക്കു തൂമ്പ എടുത്തു തന്നു. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് സാധകം ചെയ്യേണ്ട ഞാന്‍ അന്ച്മണിക്കെഴുന്നേറ്റ് പശുവിനെക്കറക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എങ്കിലും ഇടയ്ക്ക് കുരുമുളകു പറിക്കുന്നതിനിടയ്ക്കുമ്, കുളിക്കാന്‍ പൊകുമ്പോഴും ഒക്കെ ഒന്നോ രണ്ടൊ വരി മൂളുന്നതില്‍ അപ്പനു എതിറ്പ്പൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ഒന്നുമല്ലേലും എന്റെ അപ്പനല്ലെ, കുറചൊക്കെ സമ്ഗീത വാസന കാണാതിരിക്കുമൊ! വൈകിട്ടു പണി കഴിയുമ്പൊ നല്ല തെങ്ങുമ്കള്ളു കിട്ടിയാല്‍ കുറച്ച് എനിക്കും തരുമ്. കള്ളു അകത്തു ചെന്നാല്‍ അപ്പനും പാടാന്‍ തുടങ്ങുമ്. അപ്പന്റെ എല്ലാ പാട്ടിനും ഒരേ ഈണം ആയിരുന്നു.എങ്കിലും കേല്ക്കാന്‍ ഒരു സുഖം ഉണ്ട്. അതൊക്കെ ഒരു കാലമ്. അപ്പന്‍ പൊയിട്ട് ഇപ്പൊ കൊല്ലം നാലായി. വര്ഷം പലത് കടന്നുപൊയെങ്കിലും ഇതിനിടയ്ക്കു ഒരു പെണ്ണൊക്കെ കെട്ടി രണ്ട് പിള്ളേര്‍ ആയെങ്കിലും എന്നിലെ സമ്ഗീതജ്ഞന്‍ മരിച്ചില്ല. പിള്ളേര്‍ വളര്ന്നു വന്നപ്പോ എന്റെ പാട്ടൊന്നും അവര്ക്ക് അത്ര സുഖിക്കാറില്ല. പുതിയ തലമുറ അല്ലെ, അവര്ക്ക് കുറച്ച് അടിപൊളി നമ്ബറുകല്‍ മതി. പക്ഷെ പാല്‍ കറക്കാന്‍ പൊകുമ്പൊ രാവിലെ ഒരു മൂളിപ്പാട്ടുണ്ടെല്‍ പശുക്കള്‍ കറന്നു തീരുന്നതു വരെ അവിടുന്നനങ്ങില്ല.അപ്പന്‍ മരിച്ചതില്‍ പിന്നെ കിട്ടുന്ന കള്ളൊക്കെ വീതം വെക്കാന്‍ ആരും ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ തന്നെ കുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അത് ഒടുവില്‍ എന്റെ കെട്ട്യോളെയും എന്നെയും പോട്ടയില്‍ കൊണ്ടെ എത്തിച്ചു. അവള്ടെ നേര്ച്ചയുമ്, കരഞ്ഞുള്ള പ്രാര്ഥനയും ഒക്കെ കുറച്ച് പരിധി വിടുന്നു എന്നു തോന്നിയപ്പൊ എങ്കില്‍ ഇനി കുറച്ചുകാലം കുടിക്കാതിരുന്നുകളയാം എന്നു തീരുമാനിച്ചു. സുബോധമുള്ള വൈകുന്നെരങ്ങള്‍ അത്ര എളുപ്പം ഉള്ളതായിരുന്നില്ല തുടക്കാത്തില്. പിന്നെപ്പിന്നെ, ടീവി കാണുക, പിള്ലെര്ടെ കൂടെ ഇരുന്ന് കൊന്ത ചൊല്ലുക ഒക്കെ ഒരു ശീലമായി. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ആണു സ്റ്റാര്‍ സിമ്ഗര്‍ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു പരിപാടി കാണുന്നത്. എല്ലാരും പറഞ്ഞ് പലവട്ടം കേട്ടിട്ടുന്ടായിരുന്നെങ്കിലുമ്, ഈ സമ്ഗതി എന്താണെന്ന് പിടി കിട്ടിയത് അന്നാണ്. "ചാച്ചനും ഐഡിയ സ്റ്റാര്‍ സിമ്ഗറില്‍ പാടിയാല്‍ എന്താ".ഇളയ പെണ്കൊച്ചാണ്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞത്. അന്ന് ഞാന്‍ ചിരിച്ച് തള്ലിയെങ്കിലും പിന്നെ പുല്ലു ചെത്തുമ്പോളുമ്, മുരിക്കു വെട്ടുമ്പോളുമെല്ലം ഒരെ ചിന്ത. ഒടുവില്‍ ഒരു ദിവസം ആരും കാണാതെ മൊബൈല്‍ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി പറമ്പില്‍ ഇരുന്ന് ഫോണ്‍ ചെയ്തു. പ്രായം ചോതിച്ചപ്പൊ കള്ളം പറഞ്ഞു, മുപ്പത്തിയന്ചെ ആയൊള്ളു എന്ന്. നല്ല ഒന്നാന്തരം ഈണത്തില്‍ "ആദത്തെ സ്രുഷ്ടിച്ചു ഏദനില്‍ ...." എന്നു തുടങ്ങി ഒരു കാച്ച് അങ്ങ് കാച്ചി. എന്നെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് തന്നെ ഒരു മതിപ്പ് തോന്നി. നന്നായിട്ടുണ്ടെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞപ്പൊ എനിക്കുറപ്പായി ഈ വര്ഷം വിജയി ഞാന്‍ തന്നെ ആവുമെന്നു. ഒരു കോടി വിലയുള്ള വീടാണേ. അതു മേടിച്ച് ചാച്ചന്‍ തിരിച്ചു വരുമ്പൊ മക്കളുടെ പുഛം എവിടെ പോയി എന്നു കാണണം . തിരിച്ചു വിളിക്കാം എന്ന് പറ്ഞ്ഞ് അവര്‍ ഫോണ്‍ വെച്ചു. ഇപ്പോ ആഴ്ച രണ്ടായി. ഇതുവരെ ആരും വിളിച്ചില്ല. കുഴിവെട്ട് എന്താണു മുടങ്ങിയതെന്നു ഭാര്യ ചോദിച്ചപ്പൊ വിശദ്ദീകരിക്കന്‍ നിന്നില്ല. എനിക്കു സുഖമില്ല എന്നാണു അവള്‍ കരുതിയിരിക്കുന്നത്. എന്തായാലും ഇനി ആ കലാബോധം ഇല്ലാത്തവര്‍ എന്നെ വിളിക്കും എന്നു കരുതി ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ കുത്തിയിരുന്നാല്‍ മുരിക്കിടീല്‍ നടക്കില്ല. ഒന്നുമല്ലേലും ആരുടെയൊക്കെയോ പാട്ട് മോഷ്റ്റിച്ചവര്‍ ഒക്കെ അല്ലെ ഈ പരിപാടി നടത്ത്തുന്നത്. എല്ലാം കോഴക്കളികള്‍ ആണെന്നു എനിക്കു ആദ്യമെ തന്നെ സമ്ശയം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇനിയെന്ത് മഴ ഇന്ന് പറമ്പില്‍ ഇറങ്ങുക തന്നെ.

ദുശീലം

2011-06-19T20:35:00.000-07:00

ചാണക്യന്‍ എകാകിയായിരുന്നു. അവന്‍ ദൈവത്തെ അന്വേഷിച്ചു. ദൈവം ദേവാലയത്തില്‍ ഉണ്ടെന്നു കേട്ട അവന്‍ അവിടെ ചെന്ന് ദൈവത്തെ കണ്ടു സംസാരിച്ചു. എന്നാല്‍ അവന്‍ അതൊരു പതിവാക്കിയപ്പോള്‍ ദൈവം അവിടുന്ന് മെല്ലെ താമസം മാറി.
ദൈവം സ്നേഹമാണെന്നൊക്കെ ആളുകള്‍ പറഞ്ഞു നടന്ന സമയം. ചാനക്യന്‍ പ്രണയത്തില്‍ അകപ്പെട്ടു. ഏതാനും രാത്രികള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോ ദൈവം അവിടുന്നും പോയി. വിഷമം തീര്‍ക്കാന്‍ ചാരായക്കടയില്‍ കയറിയ ചാണക്യന്‍ ദൈവത്തെ അവിടെ കണ്ടുമുട്ടി. എന്നാല്‍ അവന്റെ വരവ് പതിവായപ്പോള്‍ ദൈവം അവിടെയും നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി. പിന്നെ ചാണക്യന്‍ ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടിയത്‌ വേശ്യാലയത്തിലാണ്. പിന്നെ പിന്നെ ദൈവം അവിടെയും വരുന്നത് നിര്‍ത്തി.
ഒടുവില്‍ ഒരു ദിവസം ദൈവം എന്നെഴുതിയ ഒരു ബോട്ട്ല്‍ മെഡിക്കല്‍ സ്റ്റോറില്‍ കണ്ട് അതോരെണ്ണം അവന്‍ വാങ്ങി അകത്താക്കി. പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനു നടുവില്‍ വായില്‍ നിന്ന് നുരയും പതയുമോക്കെയായി ചാണക്യന്‍ മലര്ന്നങ്ങനെ കിടന്നു.

ഗു. പാ. ദൈവം ശീലങ്ങളില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.

ഒരു ക്രിയാത്മക കഥ.

2011-03-23T03:23:00.000-07:00

ഒരിടത്ത് ഒരു പാവം മനുഷ്യനും അയാളുടെ ഭാര്യയും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഒരു ടെലിഫോണ്‍ ബൂത്തില്‍ നിന്ന് കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ്‍ അവര്‍ ഉപജീവനം നടത്തിയിരുന്നത്. പാവങ്ങളുടെ കഷ്ട്ടപ്പാട് കന്ട് മനസ്സലിഞ്ഞ ദൈവം (നിരീശ്വര വാദികള്‍ പന്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റെന്നോ, കരയോഗം സെക്രട്ടരിയെന്നോ തിരുത്തി വായിക്കുക) അവറ്ക്ക് ഒരു പ്രിന്റര്‍ സമ്മാനമായി നല്കി. ആ പ്രിന്റര്‍ ദിവസം ഒരു നൂര്‍ രൂപയുടെ നോട്ട് വീതം അടിക്കുമായിരുന്നു. നൂറുരൂപ ദിവസം കിട്ടുന്നത് കൊണ്ട് അവര്‍ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു പോന്നു. ഒരിക്കല്‍ ഈ പാവപ്പെട്ടവന്റെ ഭാര്യ തൊഴിലുറപ്പിനു ഒപ്പിടാന്‍ പോയപ്പോള്‍ അവിടെ കണ്ട ഒരു പെണ്ണിന്റെ ചുരിദാര്‍ പൊലെ ഒരെണ്ണം അവള്ക്കും വേണമെന്ന് നമ്മുടെ പാവപ്പെട്ടവനോട് പറഞ്ഞു. ചുരിദാര്‍ മേടിക്കാന്‍ കാശില്ലാത്ത പാവപ്പെട്ടവന്‍ രാത്രി മുഴുവന്‍ കിടന്നിട്ടും ഉറക്കം വന്നില്ല. പിറ്റെ ദിവസം ഈ പാവപ്പെട്ടവന്റെ തലയില്‍ ഒരു ബുദ്ധി ഉദിച്ചു. മനസില്ലാ മനസോടെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിന്റര്‍ തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ച് അതിനുള്ളില്‍ ഉള്ള എല്ലാ നോട്ടും ഒന്നിച്ച് എടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷെ എന്തു ചെയ്യാം ! അതിനുള്ളില്‍ ആകെ ഒരു മുട്ട , അല്ല കുറച്ച് വെള്ളക്കടലാസുകള്‍ മാത്രമെ ഉന്ടായിരുന്നൊള്ളു. പാവപ്പെട്ടവന്‍ അങ്ങനെ ഒരു പാഠം പഠിച്ചു.

2011-03-08T23:35:00.000-08:00

യാത്ര ചെയ്യാത്തവരൊടെല്ലാം പുഛമായിരുന്നു ആ രണ്ട് നാടോടികള്ക്ക്. ഒരു യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ ഒരു കടയില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ അവിടെ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു, തിരക്കിയപ്പോള്‍ ചെഫ് ഒരു യാത്രയിലാണെന്ന്.

ഗുണപാഠം : പണി തരാന്‍ അറിയാവുന്നവരെ പുച്ചിക്കല്ല്.

2011-03-08T23:33:00.001-08:00

ബ്ലൈഡ് വാങ്ങാന്‍ അവസാന തുട്ട് നാണയവും എണ്ണി നോക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ അവളോട് പറഞ്ഞു. "ഞാന്‍ കുറച്ച് കാലം താടി വളര്ത്താന്‍ തീരുമാനിച്ചു. എന്നെ സ്നെഹിക്കാമെങ്കില്‍ എന്റെ താടിയും സഹിക്കാം . കുറ്ച്ച് ചൊറിച്ചില്‍ സഹിക്കാന്‍ പറ്റില്ലെങ്കില്‍ നിനക്ക് നിന്റെ വഴിക്ക് പോകാം . "

* നല്ല രാത്രികള്‍ ബാക്കി വെക്കുന്നത്..*

2010-12-20T00:48:00.000-08:00

ലഹരിയെ മറയാക്കി നമ്മള്‍ ഇന്നലെ ചെയ്തതെല്ലാം

മറന്നെന്ന് നടിക്കാന്‍ ഒരു ഉപാധി മാത്രമാണ് നിന്റെ

സുബോധമെന്കില്‍ , ഒരിക്കലും ബോധം നിന്നെ

പുല്കാതിരുന്നെന്കിലെന്നു ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചുപോകുന്നു.

നാളെയില്‍ ജീവിക്കാന്‍ പരിശീലിക്കുന്നവര്‍.

2010-12-10T20:47:00.000-08:00

പറക്കുക നീ ഈ വര്‍ണ്ണാഭമായ ചിറകുകള്‍ വീശി.

ഉയരങ്ങള്‍ ഒന്നൊന്നായ് കീഴടക്കുക

നിന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വാനോളമുയരട്ടെ

നിന്റെ ചിറകുകളെപ്പറ്റി ആവേശം കൊള്‍ക

അപ്പോളോക്കെയും അറിയാതിരിക്കട്ടെ നീ

ഈ ചിറകുകള്‍ ഒരു പ്രതികാരം ആയിരുന്നെന്നു.

നീയറിയാതെ കവര്‍ന്നെടുത്ത എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വില.

നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ചായം പൂശും ,

ചിറകിന് മോടികൂട്ടും, ഉയരങ്ങളെ പറ്റി കഥകള്‍ പറയും,

നിന്റെ ആവേശത്തീയില്‍ എണ്ണ പകരും,

ഒടുവില്‍ നീ ചിരകുയര്ത്തി പറക്കുന്ന നേരം

ആവേശത്തോടെ കൈ തട്ടും.

അപ്പോള്‍ ഒക്കെയും നീയറിയാതെ

നിന്റെ കാലില്‍ ഞാന്‍ കെട്ടിയ കയറു മുറുകുന്നുന്ടാവും

പറക്കുവാന്‍ കഴിയാത്തതെന്തെന്ന്‍ നീ പരിഭാവിക്കുമ്പോള്‍

തോളില്‍ തട്ടി സമാശ്വസിപ്പിക്കുന്നതും ഞാന്‍ തന്നെയാവും.

എങ്കിലും നീ ഒരിക്കലും പറക്കില്ലെന്ന്‍ ഞാന്‍ ഉറപ്പുവരുത്തും.

ശ്രമിക്കുക നീ ഇനിയും പറക്കാന്‍..

ആകാശമാണ് സത്യം..

ചിരകാണ്‌ സ്വത്വം..

പറക്കുക.. ശ്രമിക്കുക.. ഞാന്‍ ഇനിയും ചിരിക്കട്ടെ.

ഊരാക്കുടുക്ക്

2010-12-10T01:48:00.000-08:00

വൃദ്ദന്‍ തന്റെ സര്‍റിയാലിസ്ടിക് സ്വപ്നത്തില്‍ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയായി. കുട്ടി എങ്ങലടിച് കരഞ്ഞു. "എന്തിനാ എന്നെ സ്കൂളില്‍ വിട്ടേ? എന്തിനാ പിന്നെ കോളേജില്‍ പോകാന്‍ പറഞ്ഞെ? എന്തിനാ ജോലി വാങ്ങിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചേ? എന്തിനാ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചേ? എന്തിനാ കൊച്ചുങ്ങള്‍ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞെ? " വൃദ്ദസദനത്തിലെ പൂവന്‍കോഴി കൂവി. വൃദ്ദന്‍ പല്ലുതേക്കാന്‍ കുളിമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

P.S എന്നെ പഠിപ്പിക്കാന്‍ വരരുത്.

പൂജ്യംവെട്ടുകളി

2010-09-25T02:22:00.000-07:00

അതൊരു ശൂന്യമായ നൊട്ട്ബുക്ക് ആയിരുന്നു.

എല്ലാം തുടങ്ങിയത് ആരൊ ചുമ്മാ വരച്ച ഒരു വട്ടത്തില്‍ നിന്ന്.

പിന്നെ വെട്ടും കുത്തുമായിരുന്നു.

സ്വയം പോരടിച്ചും , വരച്ചും വെട്ടിയും ബൂക്ക് തീര്ന്നു.

ബുക്കിന്റെ ഒടുവില്‍ പരാജിതന്റെ നോട്ട് ഉണ്ടായിരുനു.

"നീ ജയിച്ചത് നിന്നോടുള്ള എന്റെ കുറ്റബോധം എന്നെ ഇന്നും പിരിയാത്തതുകൊണ്ടാണ്"

മരിച്ചവനെപ്പറ്റി...

2010-09-17T06:49:00.001-07:00

രണ്ടായിരം വര്ഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു കഥയെ ആ കഥയിലെ തന്നെ മൂന്ന്‍ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ കാണുവാന്‍ ഉള്ള ഒരു ശ്രമം . ഡിഗ്രിക്ക് പടിച്ച്ച്കൊണ്ടിരുന്ന കാലത്ത്‌ എഴുതിയത്. ഇന്നത്തെ എന്റെ ചിന്താഗതികള്‍ക്ക് ഇവയുമായി പൊരുത്തം ഉണ്ടാവണം എന്നില്ല.

1. ഒറ്റുകാരന്‍

എന്റെ മുന്‍പില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കയറിന്റെ കുരുക്കിനിടയിലൂടെ ഞാന്‍ കാണുന്നത് വെറും ഇരുട്ടല്ല, ഒരു ജീവിതം ആണ്. പഴയതെല്ലാം ഒരിക്കല്‍ കൂടെ ഓര്‍ക്കുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥം ഒന്നുമില്ലെന്കിലും , അവസാനമായ്‌ ബൌദ്ധികമായ്‌ ഞാന്‍ സ്വസ്തനാണല്ലോ. ലക്‌ഷ്യം മാത്രം പ്രധാനമായിരുന്ന യാത്രയില്‍ മാര്‍ഗ്ഗം ഒരിക്കലും എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. "ഭൂമിയിലെ സ്വര്‍ഗ്ഗം " എന്നാ ആ സുന്ദര സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ കൂടി ഒരു ചവിട്ടുപടിയെന്കിലും ആകേണ്ട്‍ സാധിച്ചതില്‍ ഞാന്‍ കൃതാര്‍ത്ഥനാണ്‌.

"രണ്ടുള്ളവന്‍ ഒന്ന്‍ ഇല്ലാത്തവന് കൊടുക്കട്ടെ " ,"നാളെയെക്കുറിച് ആകുലര്‍ ആകേണ്ട ". അധികാര ശക്തികളെ വെല്ലുവിളിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു പുലര്‍കാലത്തില്‍ കേട്ട ഈ ശബ്ദം പകര്‍ന്നു തന്നത് ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷ ആയിരുന്നു. വിപ്ലവ ഗുരു ബരബ്ബാസിനോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, "ഈ മനുഷ്യന്‍ നമ്മുടെ ലോകം പണിയാന്‍ തറക്കല്ലിടും , സമത്വം യാധര്ത്യമാക്കാന്‍ ഇവന്‍ നമ്മെ സഹായിക്കും."

ബരബ്ബാസ്‌ ചിരിച്ചു. "ഇവന്റെ മാര്‍ഗ്ഗം ഭീരുവിന്റെതാണ്, നമുക്കൊരിക്കലും ഇണങ്ങാത്ത ഒന്ന്."

ആ വെറും കൌതുകം ബഹുമാനതിലെക്കും , ബഹുമാനം ആരാധനയിലെക്കും രൂപം മാറിയത്‌ പതുക്കെയായിരുന്നില്ല. ഇതിനിടയിലാണ് ബരബ്ബാസ്‌ പട്ടാളക്കാരുടെ പിടിയിലായത്‌. വിപ്ലവകാരികള്‍ ചിതറി പോയതിനാല്‍ നിലനില്‍പ്പിന് പുതിയൊരു സങ്കേതം തേടിയെ മതിയാവൂ എന്നാ നില വന്നു. ലക്‌ഷ്യം മാര്‍ഗ്ഗത്തെ സാധൂകരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ആ നസ്രായറെ കൂടെ കൂടെ കൂടി, സമത്വ സുന്ദരമായ ഒരു യൂദാരാജ്യം സ്വപ്നം കണ്ട് . വാളിനേക്കാള്‍ മൂര്‍ച്ചയുള്ള അവന്റെ വാക്കുകള്‍ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകള്‍ ഒന്നൊന്നായി കീഴടക്കുന്നത് തെല്ലോരഹന്കാരതോടെ ഞാന്‍ നോക്കി കണ്ടു, അതില്‍ പങ്ക് കൊണ്ടു . റോമാസാമ്രാജ്യത്തിനു ചെറുതെങ്കിലും, ഒരു ഭീഷണി. അത് എന്റെ രക്തത്തിനു ഒരു പുതിയ ഉണര്‍വേകി. "ആരും ആരെയും ഭരിക്കാത്ത , വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ ജീവിക്കുന്ന , സംതൃപ്തമായ ഒരു യൂദാ.." അവനും ഞാനും ഒരേ മനസ്സോടെ ഈ സ്വപ്നം കണ്ടു. പക്ഷെ , ബരബ്ബാസ്‌ പറഞ്ഞത്‌ ശരിയായിരുന്നു, അവന്‍ ഭീരുവായിരുന്നു. രക്തത്തെ ഭയക്കുന്നവന്‍, ചുവപ്പിനെ മനസ്സിലാകാത്തവന്‍.

അസ്വസ്ഥതയുടെ ഈ ചെറിയ ഭ്രൂണം ഞാനറിയാതെ വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നീട് അവന്റെ വായില്‍ നിന്ന് തന്നെ വീണ പലവാക്കുകളും ആ വിത്തിന് വളമായി. "ഞാന്‍ " എന്ന പദത്തെ അവന്‍ അമിതമായ്‌ സ്നേഹിച്ചുതുടങ്ങുന്നത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. നിയമരാഹിത്യത്തിലെക്കുള്ള യാത്രയില്‍ പഴയവയ്ക്കു പകരം പുതിയ നിയമങ്ങള്‍ അവന്‍ എഴുതുന്നു. സ്വയം ദൈവപുത്രന്‍ എന്ന് അവകാശപ്പെടുക കൂടെ ചെയ്തതോടെ ലക്ഷ്യത്തില്‍ നിന്നും ഒരുപാട് ദൂരേയ്ക്ക് മാറിയാണ് അവന്റെ സഞ്ചാരം എന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ചിന്തയും വികാരവും തമ്മിലുള്ള ഒരു വലിയ യുദ്ധത്തിനു ശേഷം ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു 'തിരുവെഴുത്ത്‌ പൂര്‍ത്തീകരിക്കാന്‍'. നേട്ടങ്ങള്‍ പലതാണ്, സാമ്രാജ്യ ശക്തികളെ എതിര്ത്തവന്‍ സീസറിന്റെ കൈകളാല്‍ വധിക്കപ്പെട്ടാല്‍ ക്ഷീണം സീസറിന് തന്നെ. പുരോഹിതരെ എതിര്ത്തവന്‍ നിരപരാധിയായ്‌ തുടര്ന്നുപോകുന്നത് പുരോഹിതര്‍ക്കും നല്ലതല്ല. ഒരു മരണം ഒരു ജനതയുടെ സ്വപ്നസാക്ഷാത്കാരത്തിന് മാര്‍ഗ്ഗം ഒരുക്കുമെന്കില്‍ എന്റെ ബുദ്ധി എന്തിനു നിഷ്ക്രിയമായി തുടരണം? ലക്ഷ്യത്തില്‍ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ച കൂട്ടാളിക്ക് ഞാന്‍ കൊടുക്കുന്ന ശിക്ഷയും, ലോകമെങ്ങും ഉഅനരാന്‍ പോകുന്ന ഒരു പുതു ചിന്താധാരയും ഒരേ നാണയത്തിന്റെ തന്നെ രണ്ടു വശങ്ങള്‍ . ആ നാണയം ഞാന്‍ കൈ നീട്ടി പിടിച്ചു.

"മുപ്പത്‌ വെള്ളിക്കാശും ബരബ്ബാസിന്റെ മോചനവും" പുരോഹിതരുടെ നെറ്റി ചുളുങ്ങുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു.

"ബരബ്ബാസിനെ വിട്ടയയ്ക്കാന്‍ സാബത് വരെ കാത്തിരിക്കണം. " ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചു. "പകരം അതിനു മുന്‍പ്‌ യേശുവിനെ വധിക്കരുത്. "

മേശയില്‍ തെറിച്ചു വീണ പണക്കിഴി കൈപ്പിടിയിലാക്കി ഞാന്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഒടുവില്‍ വികാരത്തെ ജയിക്കാന്‍ എന്റെ ബുദ്ധിക്ക് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ പൊരുതി മരിക്കുന്ന രക്ഷകന് ശിഷ്യന്റെ ആത്മാര്‍ഥമായ അന്ത്യ ചുംബനം. കണ്ണുകളില്‍ ഒന്ന് നിറഞ്ഞത് മറയ്ക്കാന്‍ ഞാന്‍ പാടുപെട്ടില്ല. അവന്റെ മുഖത്ത് കോപമോന്നും ഞാന്‍ കണ്ടില്ല. ഒരുവേള , ഇതെല്ലാം അവന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നോ? ഞാന്‍ വെറും ഉപകരണം മാത്രം ആവുകയായിരുന്നോ!

എന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ഉത്തരം ഈ കയറില്‍ നിന്ന് കിട്ടും എന്നൊന്നും ഞാന്‍ വ്യമോഹിക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് പൂര്ന്നവിരാമാമിടാന്‍ കയറിനാവും. ചരിത്രത്തെ, പ്രത്യേകിച്ചും, ഭാവിയുടെ ചരിത്രത്തെ യൂദാസ്‌ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. അന്ന് ഞാന്‍ വെറും ഒട്ടുകാരം മാത്രം ആയി അറിയപ്പെട്ടെക്കാം . പക്ഷെ റോമാ സാമ്രജ്യതിനെ പതനം, പുതിയൊരു യുഗത്തിനെ ആരംഭം , എല്ലാം ഇവിടെനിന്നും ആണ്. ഇപ്പോള്‍ എനിക്കാവശ്യം , വിശ്രമമാണ്. ഞാന്‍ ഉറങ്ങട്ടെ, സ്വസ്തമായ്‌, അപ്പോള്‍ കാണാം ഭാവി എന്ന സുന്ദര സ്വപ്നം.

2. പുരോഹിത ശ്രേഷ്ടന്‍.

മൂന്നുവര്‍ഷം നീണ്ടു നിന്ന ഒരു തലവേദന താല്‍കാലികമായി എങ്കിലും ഒന്ന് നീങ്ങി എന്ന് പറയാം. അവന്റെ വരവും, അവന്‍ ഉണ്ടാക്കിയ പ്രശ്നങ്ങളും, മടങ്ങിപ്പോകലും എല്ലം ചാവുകടലിന് കുറുകെ വീശുന്ന കാറ്റ്പോലെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു. പ്രവചനങ്ങളുടെ പൂര്‍ത്തീകരണം ആണ് താനെന്നു തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച് കുറെ വിദ്യാശൂന്യരെ അവന്‍ തന്റെ കൂടെ കൂട്ടി. പാവം വിഡ്ഢികള്‍, അവന്‍ തന്ന വാഗ്ദാനങ്ങള്‍ എല്ലാം വ്യര്തമാക്കിക്കൊന്ദ്‌ അവന്‍ ഇങ്ങനെ ഇല്ലാതാവുമെന്ന് അവര്‍ കരുതിയില്ല.

ഗലീലിയന്റെത് ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവം ആയിരുന്നില്ല. റോമന്‍ ഭരണത്തിന് കീഴില്‍ കഴിഞ്ഞ് അപകര്‍ഷതാബോധം ആവശ്യത്തിലധികം നേടിയിട്ടുള്ള ഈ ജനത്തെ മുതലെടുക്കാന്‍ മുന്‍പും പലരും വന്നിട്ടുണ്ട്. ഇവനെക്കാള്‍ പ്രശ്നക്കാരായിരുന്നു ചിലര്‍. പലവേഷത്തിലും വന്നു അവര്‍ ജനത്തെ പലരീതികളില്‍ കയ്യിലെടുത്തു. രോഗശാന്തിയും പ്രഭാഷനങ്ങലുമായിരുന്നു ഈ തച്ചന്റെ ആയുധമെങ്കില്‍ മയാജാലവും, കലകളും ഒക്കെയായിരുന്നു മറ്റു പലരുടെയും കൈമുതല്‍. പലരും സ്വാതന്ത്ര്യം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. മോശയ്ക്ക് ശേഷം തങ്ങള്‍ ആണ് നയിക്കാന്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് ഒരു പട്ടം യുവാക്കളെ എങ്കിലും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക്‌ സാധിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ, എല്ലാം ഈ കപടന്മാരുടെ മരണം വരെ മാത്രം.

റോമന്‍ ആധിപത്യം നിവൃതികെടുകൊന്ദ്‌ സഹിക്കുന്ന എന്നെപ്പോലുല്ലവര്‍ക്കും രക്ഷകന്മാരുടെ വരവ് സന്തോഷമേ തരൂ, പക്ഷെ ച്ചുന്കക്കാരുടെയും, വേശ്യകളുടെയും, സഹചാരിയായ ഒരു നിയമ നിഷേധിക്ക് എങ്ങനെ ആണ് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന്‍ ആവുക? സര്‍വ്വശക്തന്‍ അവനെ അതിനു എങ്ങനെ അനുവദിക്കും! താമസിചാനെന്കില്‍ കൂടി ഇസ്രായേല്‍ ആ കപടനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്വയം ദൈവം ആണെന്ന് പറഞ്ഞ അവന്‍ മരണത്തെ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുകയായിരുന്നു. അവന്റെ അഹന്തയ്ക്ക് മറുപടി എന്നാ വണ്ണം അവന്റെ കൂട്ടാളികള്‍ തന്നെ അവനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. അവനെതിരെ നടപടി എടുക്കാന്‍ തടസം ആയി എന്നിട്ടും രണ്ട ഘടകങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ക്കിടയില്‍ അവനുള്ള മതിപ്പും, അവന്റെ സംഭാഷണ ചാതുര്യവും. ഏതു സാഹചര്യത്തിലും അവനോട തര്‍ക്കിച് ജയിക്കുക എത്ര അറിവുല്ലവര്‍ക്കും അത്ര അനായാസം അല്ലായിരുന്നു.

എങ്കിലും, അവന്റെ വരവിലൂടെ അരുതാത്തത് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചു എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല. ജോബിനെ പണ്ട് പരീക്ഷിച്ചത്‌ പോലെ ദൈവജനത്തിനു ദൈവം അയച്ച മറ്റൊരു പരീക്ഷണം ആവാം. ആ പരീക്ഷണങ്ങളില്‍ നമ്മള്‍ ജയിക്കുകയും ചെയ്തു. അവന്‍ ഇല്ലാതായെങ്കിലും അവന്‍ കലക്കിയ വിഷം ജലത്തില്‍ ഇനിയും അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അവന്റെ ഈ പിന്‍ഗാമികള്‍ കാലത്തിന്റെ ഒഴുക്കില്‍ പെട്ട് നശിക്കാന്‍ ഉള്ളവ മാത്രം. വേര് പുഴക്കിയെറിഞ്ഞ മരത്തിന്റെ പച്ചപ്പിന് അധികം ആയുസില്ല. ഇനിയും പലരും വരാം ദൈവമാണെന്ന്, ദൈവപുത്രന്‍ ആണെന്നും പറഞ്ഞു. മോശയുടെ നിയമങ്ങളില്‍ നിന്ന് മുറുകെപ്പിടിച്ച് ദൈവജനം പതറാതിരിക്കട്ടെ.

3. പെറ്റമ്മ

അവന്റെ ചെയ്തികള്‍ ഒന്നും ഒരിക്കലും എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നവയായിരുന്നില്ല. ഉപടെശത്തിലൂടെ നേര്‍വഴിക്ക് കൊണ്ടുവരാം എന്നു കരുതിയപ്പോളൊക്കെ ഒന്നോ രണ്ടോ മറു ചോദ്യത്തിലൂടെ എന്റെ ബുദ്ധിയെ തളര്‍ത്താന്‍ എന്നും അവനു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സംഭവിച്ചതൊക്കെ ഒരു സ്വപ്നമോ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമോ എന്നുകൂടെ തിരിച്ചറിയാന്‍ ഇനിയും എനിക്കായിട്ടില്ല. കൌമാരത്തിന്റെ ഒടുക്കം പറ്റിയ ഒരു ചെറിയ പാളിച്ചയ്ക്ക് ശിക്ഷ ഇത്ര കാലം നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്നതോ! മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് അവന്‍ ഗുരുവും , കര്‍ത്താവും, സുഹൃത്തും ശത്രുവും വിപ്ലവകാരിയും, ഒക്കെയാവാം. പക്ഷെ എനിക്ക് അവന്‍ മകനല്ലാതെ ആവുമോ!

ദൈവം സ്നേഹനിധിയായ പിതാവാണെന്ന് അവന്‍ കൂടെ കൂടെ പറയുമായിരുന്നു. അവന്‍ പറഞ്ഞതൊക്കെയും എനിക്കപ്രാപ്യമായ അറിവിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ നിന്നുകൊണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും എനിക്ക് വിശ്വാസം വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളെയും പ്രവാചകന്മാരെയും തന്നെയായിരുന്നു എന്നും. സ്നേഹിക്കാന്‍ മാത്രം അറിയാവുന്നെ ഒരു പിതാവ്‌ എങ്ങനെ തന്റെ മകളോട് ഇത്ര ക്രൂരമായ്‌ പെരുമാറും?

കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ക്കെ അവന്റെ ഉള്ളില്‍ സാസ്വതമായ്‌ നിന്നിരുന്ന ഒരു ഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു, "അസംതൃപ്തി". അവന്റെ ഉള്ളില്‍ നിന്ന് ശരി എന്ന് പറയാത്ത ഒന്നിലും അവന്‍ സംതൃപ്തന്‍ ആയിരുന്നില്ല. ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ തള്ളിപ്പറയാന്‍ വരെ അവന്‍ ഒരു ഘട്ടത്തില്‍ തയ്യാറായോ എന്ന് ഞാന്‍ സംശയിച്ചു. നൂറുകണക്കിന് അനുയായികളെ കിട്ടിയപ്പോള്‍ രക്തബന്ധങ്ങള്‍ അര്‍ത്ഥ ശൂന്യം ആയി അവനു തോന്നിക്കാനും. പുരോഹിതരും നിയമജ്ഞാരുമെല്ലാം നിരന്തരം എന്നെഅവന്റെ പേരില്‍ കുട്ടപ്പെടുതിയപ്പോലും അവന്‍ മാത്രം നിര്വികാരനായിരുന്നത് എനിക്ക് ഇന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഒരു പടയാളിയുടെയോ ച്ചുന്കക്കാരന്റെയോ അമ്മയായിരുന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു എന്ന് പോലും തോന്നിപ്പോയ നിമിഷങ്ങള്‍.

ലോകം മുഴുവന്‍ എന്നെ എങ്ങനെ ഒക്കെ മുദ്രകുതിയാലും അവന്‍ മാത്രം എനിക്ക് തുണയായ്‌ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടാവണം എന്ന് ഞാന്‍ കൊതിച്ചു. പക്ഷെ എന്താ ഓരോ വാക്കിനോടുമുള്ള അവന്റെ അവഗണന ഒരു അമ്മയ്ക്കും താങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നതിലും ഉപരി ആയിരുന്നു. എന്റെ ഉദരത്തില്‍ അവന്‍ ഉരുവായ അന്നുമുതല്‍ ദുഃഖം മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ തോഴി. മുപ്പത്തിനാല് വര്ഷം നീണ്ട പ്രസവ വേദനയ്ക്കൊടുവില്‍ കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച എന്റെ മനസ്സും ആത്മാവും കുരിശില്‍ മരിച്ചു. ദൈവം അല്പം എങ്കിലും കരുണാമയന്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ ശരീരം ഒരു സാക്ഷിയക്കാന്‍ മാത്രം അവശേഷിപ്പിക്കരുതായിരുന്നു. മരണത്തിനായ്‌ എത്രയോ വട്ടം ഞാന്‍ കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട്! പാതി വഴിപോലും എത്താത്ത അവന്റെ ജീവനുപകാരം എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍. സമൂഹവും, മകനും പോലും വെറുക്കുന്ന എന്നെ ദൈവതിനാണോ വേണ്ടത്‌!

അവന്‍ എന്നെ അമ്മെ എന്ന് വിളിച്ച നാള്‍ കൂടെ ഞാന്‍ മറന്നു പോയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും മരനാസന്നനായവന് ഒരു തുള്ളി ദാഹജലം എന്നാ പോലെ പ്രജ്ഞയററ് എന്റെ ആത്മാവിനു കുരിശില്‍ നിന്നുള്ള ആ ഒരു നോട്ടം എല്ലാമായിരുന്നു. ഒരായിരം വാക്കുകളേക്കാള്‍ ശക്തമായ ഒരു നോട്ടം. ഉറവവട്ടിയിരുന്ന എന്റെ കണ്ണീര്‍ എവിടുന്നോ എന്നാ പോലെ പ്രവഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിരഞ്ഞിരുന്നോ! എനിക്കറിയില്ല. കഴിഞ്ഞ രണ്ടര ദാസാബ്ദങ്ങലായ്‌ അവന്‍ എനിക്ക് തരാന്‍ മറന്നുപോയ സ്നേഹവും ആര്‍ദ്രതയും ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തില്‍ ലഭിച്ചത്പോലെ. ആ നിമിഷത്തില്‍ ഞാന്‍ ആദ്യമായ്‌ അവനുവേണ്ടി കരഞ്ഞു. അന്നുവരെ എന്റെ കണ്ണീര്‍ എന്റെ ദുഃഖങ്ങള്‍ ഒഅര്‍ത്തു മാത്രം ആയിരുന്നു. എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ആ മുഖത്തുനിന്നു മാരിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ നിമിഷങ്ങളില്‍ എപ്പോളോ ഉണ്ടായ മോഹാലസ്യത്തില്‍ നിന്നുനര്‍ന്നപ്പോള്‍ ആകാശം കാറ് മൂടി കിടന്നിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഞാന്‍ നോക്കി. ആ കണ്ണുകള്‍ എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു പക്ഷെ അവ അച്ചലങ്ങലായ്‌ മാറിയിരുന്നു എന്നേക്കും. പിന്നെ ഞാന്‍ കരഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ ഇരുന്നു മണിക്കൂറുകള്‍ എത്ര കടന്നുപോയി എന്ന് കൂടെ ഓര്‍മ്മയില്ല.

ആളുകള്‍ എന്ത് പറയുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. അവന്റെ മരണം കൊണ്ട് പലരും പലതും നേടി. നഷ്ടമായ ഉറക്കം തിരികെക്കിട്ടിയ നിയമജ്ഞര്‍ , രക്തസാക്ഷിയെ ലഭിച്ച അനുയായികള്‍, ഇങ്ങനെ പലര്‍ക്കും പല നേട്ടങ്ങള്‍. അവന്‍ ദൈവമാണെന്ന് കൂടെ ആരോ കഴിഞ്ഞ ദിവസം പറയുന്നത് കേട്ടു. നഷ്ടം എന്നും എന്റേതു മാത്രം ആയിരുന്നു. എന്റെ രക്തത്തിന്റെ രക്തവും മാംസത്തിന്റെ മാംസവും.

ഒരിക്കലും ജനിക്കാത്ത പ്രണയം

2010-07-22T07:53:00.001-07:00

നന്ദി, പിന്നെയും പെയ്യാതെ പോയ മഴയ്ക്ക്
മഴ പെയ്തിരുന്നെന്കില്‍ മണ്ണില്‍ ഇനിയും
വെറുതെ കുറെ ചെടികള്‍ മുളച്ചേനെ
പിന്നൊരിക്കല്‍ കരിഞ്ഞുണങ്ങാന്‍ മാത്രം

ഊന്നുവടികള്‍ വില്‍ക്കുന്നവരോട്

2010-04-21T09:57:00.000-07:00

കയ്യിലൊരു വഴിവിളക്ക് ,
ബലമില്ലാത്ത വേലികള്‍
നിഷ്കളങ്കമായ സൗഹൃദം
അവളുടെ ഒരു പുഞ്ചിരി ,
ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കുകള്‍,
ഒരു കൊച്ചു കണ്ണാടി,
ഇത്ര മാത്രമായിരുന്നെന്റെ കിനാവുകള്‍ എന്ന് ,

ഇനി നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കില്ല,
പ്രണയം വെള്ള കടലാസില്‍ കറുത്ത
മഷി കോറുന്ന കുറെ പദങ്ങള്‍ ആണെന്ന്.
ഞാനും വിശ്വസിക്കില്ല വാക്കുകള്‍
എല്ലാറ്റിനും അടിവരയാണെന്ന്,
സ്യൂസിന്റെ ആസൂയ്യ വെട്ടി-
മുറിച്ചതാണ് നമ്മെ എന്ന്‍,
നളനും റോമിയോയും മജ്നുവും
കഥാപാത്രങ്ങള്‍ അല്ലെന്ന്‌,
സരതുസ്ട്രയ്ക്ക് ഭ്രാന്തല്ലെന്ന്,
'സ്നേഹം' കുട്ടികളെ പറ്റിക്കാനുള്ള
മറ്റൊരു പദം അല്ലെന്ന്‌.
പണത്തിനു ആത്മാവില്ലെന്ന്,
ഭാവിയെ തുലാസില്‍ ഇട്ടല്ല
പ്രണയത്തിന്റെ ദിശ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതെന്ന്‍,

നീ ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു
ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്തവന്റെ ആഹ്ലാദം .
നിന്റെ ചിറകുകള്‍ നീ തന്നെ അരിഞ്ഞു മാറ്റി
ഹൃദയം സ്വയം കൊത്തിപ്പറിച്ചു
തല സ്കൂളിലെ മേശയില്‍ തല്ലിത്തകര്‍ത്തു
എന്നിട്ട് എന്റെ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞു ,
എല്ലാം വിധി ആണെന്ന്.
എനിക്ക് കരയണമെന്നു തോന്നി
എന്റെ കിറി കോട്ടിക്കാണിച്ചു നിന്നെ,
എന്നിട്ട് കണ്ണുകളടച്ച് ആ ഇരുട്ടില്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.

നീ പറഞ്ഞു, നീ എന്റെ ഉടമസ്ഥന്‍ ആണെന്ന്
കാരണം നീ എന്നെ ജനിപ്പിച്ചെന്ന്‍,
പഠിപ്പിചെന്നു , സ്നേഹിചെന്ന്‍,
എന്റെ കാലുകള്‍ മരവിച്ചിരുന്നു
എനിക്ക് പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഇനിയെന്നെ സ്നേഹിക്കരുതെന്ന്‍
ജന്മം തിരികെ എടുക്കണം എന്ന്‍
ഇനിയെന്നെ ഒന്നും പഠിപ്പിക്കരുതെന്ന്
ഇനിയെനിക്ക് ശമ്പളം തരരുതെന്ന്
ഇനിയെന്നെ സുഹൃത്തേ എന്ന് വിളിക്കരുതെന്ന്‍
നിന്റെ കണ്ണീരിനെപ്പോലും എനിക്ക്
ഭയമാനെന്ന്‍ അപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞു.

വായില്‍ നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ
വാക്കുകള്‍ പുറത്തു ചാടാന്‍ വെമ്പി,
കാലുകള്‍ക്ക് എങ്ങോട്ടൊക്കെയോ ഓടാന്‍ തോന്നി
മനസ്സിന് പറക്കാനും ,
അപ്പോള്‍ കേട്ടു, ശാന്തം പാപം.
ഓരോ നീയും ഓരോ എന്നെയും
എല്ലാ ദിനവും കുരിശില്‍ ഏറ്റി.
നീ പറഞ്ഞതൊന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല
ഞാന്‍ പറഞ്ഞതൊന്നും നീ കേട്ടതുമില്ല .
നിനക്കാവശ്യം എന്റെ അനുസരണം ,
എന്റെ അധ്വാനം, എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന
എന്റെ, നീയാകാനുള്ള പരിശ്രമം .

കഴിയുമായിരുന്നില്ല , പക്ഷെ
എനിക്ക് ജീവിക്കാന്‍ നിന്റെ ഹൃദയം
ഒരിക്കല്‍ കൂടെ തകര്‍ത്തെ പറ്റൂ .
അതിന്റെ ഉരുക്ക് പൂട്ട്‌ പൊളിച്ചേ മതിയാവൂ
ചിറകുകള്‍ രണ്ടും വിരിച്ചു പറന്നെ മതിയാവൂ
എന്റെ വിശ്വാസങ്ങള്‍ തകര്ന്നുവീഴാം
'ഞാന്‍' ഒരു വലിയ തോല്‍വിയുടെ പര്യായമാകാം
ഞാന്‍ കഴിക്കുന്നതൊക്കെ വിഷമാകാം
എങ്കിലും നിന്റെ നാവ് കടം തരാതിരിക്കുക
ഈ കയ്പാണ് എനിക്കിഷ്ടം .

ഭ്രാന്ത്

2010-04-06T05:40:00.000-07:00

ജീവിതത്തിലെ ചില അവസരങ്ങളില്‍ നമുക്കെല്ലാം വട്ടുപിടിക്കും, അങ്ങനെ ഒരിക്കല്‍ ദൈവത്തിനും വട്ടുപിടിച്ചു. അപ്പോള്‍ ദൈവം പറഞ്ഞു "ഉണ്ടാകട്ടെ" . അങ്ങനെ ഉണ്ടായി അവനും അവളും അവരുടെ പ്രണയവും. ആ ദൈവത്തോട് അവള്‍ എന്നും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു അവള്‍ക്കു വട്ടാണെന്ന്, ദൈവം ഇല്ലെന്നു പറയുന്ന അവനാണ് വട്ടെന്നു അവള്‍ . അവരുടെ പ്രണയം കണ്ട എല്ലാരും പറഞ്ഞു അവര്‍ക്ക് വട്ടാണെന്ന്. അങ്ങനെ ഒരിക്കല്‍ അവന്റെ വട്ടു ഭേതമായി, അന്നാണല്ലോ അവന്‍ അവളെ മറന്നത്, അവരുടെ ഭ്രാന്തന്‍ പ്രണയം മറന്നത്. ഇനിയിപ്പോ ദൈവത്തിന്റെ വട്ടു മാറണം എന്നേ അവള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കൂ.

സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്വര്‍ക്കിംഗ് സൈറ്റില്‍ എങ്ങനെ സമയം മിനക്കെടുത്താം!

2010-04-04T04:53:00.000-07:00

യൌവ്വനം ചിലവഴിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി എഴുതിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്തുകൊണ്ട് എന്റെ ജീവിതം പിന്തുടരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന , എന്നാല്‍ അത് നേരില്‍ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍ സാഹചര്യമില്ലാത്ത ഇളം തലമുറയ്ക്ക് ഞാന്‍ തന്നെ ഒരു ലേഖന പരമ്പര സംമാനിച്ചുകൂടാ എന്ന് തോന്നി. ഇത് കണ്ടിട്ട് ഇവന് യാതൊരു പണിയുമില്ലേ എന്ന് നിങ്ങള്‍ കരുതുന്നെങ്കില്‍ ,ഇല്ല, ഒരാഴ്ച ലീവാ, ജോലിയുമില്ല, ഉളുപ്പുമില്ല.

ഇനി വിഷയത്തിലേക്ക് . . വീട്ടില്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ കണക്ഷന്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ ബോര്‍ അടിക്കില്ല എന്ന് ആളുകള്‍ പറയാറുണ്ട്. പക്ഷെ, അതൊക്കെ വെറുതെ ആണ്. ലോകത്തില്‍ എന്ത് കാര്യവും കുറെ കഴിയുമ്പോള്‍ മടുക്കും. അതുപോലെ ഇന്റെര്നെടിനു മുന്‍പില്‍ കുറെ ഇരുന്നാലും ഒടുവില്‍ ബോധി വൃക്ഷത്തിന്റെ ചോട്ടില്‍ ഇരുന്ന ബുദ്ധനെ പോലെ ആവും. ആ മടുപ്പ് ഒരു പരിധി വരെ എങ്കിലും എങ്ങനെ നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാം എന്നാണു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തരാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
ആദ്യം തന്നെ ഇ-മെയില്‍ , അത് നമ്മളെല്ലാവരും വായിക്കുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് അതിനെപ്പറ്റി കൂടുതല്‍ ഒന്നും പറയാന്‍ ഇല്ല. നിത്യ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു അത്യാവശ്യവുമില്ലാത്ത സാധനങ്ങള്‍ ആണ് സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്വര്‍ക്കിംഗ് സൈറ്റുകള്‍ എന്ന് ആളുകള്‍ പറയും, സമയം കൊല്ലാന്‍ ഇതിലും നല്ലൊരു മാര്‍ഗ്ഗം ഇല്ല. ആദ്യത്തെ പടി , ഓര്‍ക്കുട്ട് , ഫെയിസ്ബുക്ക് തുടങ്ങിയ ആവുന്നത്ര സൈറ്റുകളില്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്യുക എന്നതാണ്. ഒരിടത്ത് ആരും സ്ക്രാപ്പിയിട്ടില്ലെങ്കില്‍ മറ്റിടത്ത് ആരെങ്കിലും കമന്ടിയിട്ടുണ്ടാവും. അതുകൊണ്ട് നിരാശ ഒഴിവാക്കാം. അഥവാ ആരും ഒന്നും പറയുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഫ്രെണ്ടലിസ്റ്റില്‍ ഉള്ള എല്ലാവരുടെയും അപ്പ്ടെട്സ് നോക്കുക. എന്തെങ്കിലും തടയാതിരിക്കില്ല. നല്ല ഫോടോസ് ഒക്കെ ആരെങ്കിലും ഇട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതിലൊക്കെ കംമെന്ടടിക്കുക. ഏതെങ്കിലും മൃഗം ചിത്രത്തില്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതിനെ കൂട്ടുകാരന്‍, അഥവാ കൂട്ടുകാരി ആയി അഭിസംബോധന ചെയ്തു എന്തെങ്കിലും പറയുക, നമ്മളെക്കാള്‍ കാണാന്‍ കൊള്ളാവുന്ന സുഹൃത്താണെങ്കില്‍ നിനക്കെന്തു പറ്റി, ആകെ ഒരുമാതിരി ഇരിക്കുന്നല്ലോ എന്നൊക്കെ ചുമ്മാ പറയുക. അത്ര സുന്ദരന്‍ അല്ലാത്ത സുഹൃതിനോടാനെങ്കില്‍ "അളിയാ ഫോട്ടോ കലക്കി ", "മച്ചൂ, കിടിലന്‍ " എന്നൊക്കെ എഴുതിയിട്ട് തന്നെ ചിരിക്കാം. പിന്നെ ഇവരുടെ ഒക്കെ സ്ക്രാപ്ബൂകില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ വാള്ളില്‍ അവരെപ്പറ്റി നമുക്കുമാത്രം അറിയാവുന്ന, അത്ര നല്ലതല്ലാത്ത രഹസ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അത് പരാമര്‍ശിച് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ എഴുതാം(eg : "നിന്റെ മറ്റേ കേസുകെട്ട്‌ ഇപ്പോളും ഉണ്ടോ?" ). അങ്ങനെ അവന്റെ വീട്ടുകാരും, സ്ത്രീ- സുഹൃത്തുക്കളും ഒക്കെ അത് വായിച്ച രസിച്ചോളും.
പിന്നെ ഗെയിമുകള്‍ ഇഷ്ടം പോലെ ആണ് ഇപ്പൊ ഫെയിസ്ബുക്കിലും ഒര്കുടിലുമൊക്കെ .ഇടയ്ക്ക് അറിയിപ്പുകള്‍ വരും, "ശശി നിനക്ക് ഒരു ഏത്തക്കുല അയച്ചിട്ടുണ്ട്, സാറാമ്മ രണ്ടു ചക്കകള്‍ അയച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു " എന്നൊക്കെ. ഒരു വാഴ പോലും സ്വന്തം കൈ കൊണ്ട് വെച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ഫാം വില്ലയില്‍ സ്വന്തമായി ഏക്കറുകള്‍ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കാം, കയ്യില്‍ വെള്ളമോ, മണ്ണോ പറ്റാതെ. സിനിമയില്‍ മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ സ്വന്തമായി മാഫിയ സൃഷ്ടിച് പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കി സായൂജ്യം നേടാം. അല്ലെങ്കില്‍ കാശ് വെച്ചുള്ള ചീട്ടു, പകിട മുതലായ കളികള്‍, അതും ഫ്രീ.
മറ്റൊരു ആകര്‍ഷണം ആണ് കമ്മ്യൂണിറ്റികള്‍ ആല്ലെങ്കില്‍ ഗ്രൂപ്പുകള്‍. ലോകത്തില്‍ ഉള്ള എല്ലാ വിഡ്ഢിത്തവും ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്ന എത്രയോ കാമ്മ്യൂനിട്ടികള്‍!! ചുമ്മാ എന്തെങ്കിലും വിഡ്ഢിത്തം എഴുതണം, ആളുകള്‍ പ്രതികരിക്കാതിരിക്കില്ല. ഫെയിസ്ബുക്കിലെ മറ്റൊരു ആകര്ഷനീയതയാണ് നാനാവിധ ക്വിസുകള്‍ . നമ്മളെപ്പറ്റി, നമുക്കോ മറ്റാര്‍ക്കുമോ അറിയില്ലാത്ത, ഒരിക്കലും അറിയാന്‍ പോകുന്നില്ലാത്ത, ചിലപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുക പോലുമില്ലാത്ത പല രഹസ്യങ്ങളും ഈ ക്വിസുകള്‍ നമുക്ക് പറഞ്ഞു തരും.
വളരെ ഭംഗിയായി ഒന്നുമുതല്‍ രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ വരെ സമയം ആര്‍ക്കും ഉപകരിക്കപ്പെടാതെ എങ്ങനെ ചിലവാക്കാം എന്ന് നമ്മള്‍ കണ്ടു, ബാക്കി മറ്റൊരവസരത്തില്‍.

എങ്ങനെ യൌവ്വനം ചിലവഴിക്കാം ?

2010-04-02T08:37:00.000-07:00

ഇത് ഇത്ര ചര്‍ച്ച ചെയ്യണ്ട വിഷയം ആണോ എന്ന് നിങ്ങള്‍ ചിന്തിക്കും. അതെ. ഇപ്പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നു നോക്കൂ .. നിങ്ങള്‍ക്കും തോന്നും വെറുതെ , ഒരു രസത്തിന് ആത്മഹത്യ ചെയ്യണം എന്ന്.
അച്ഛനോ അമ്മയോ പറയുന്ന ഏറ്റവും പുതിയ ട്രെന്‍ഡ് ഉള്ള കോഴ്സ് എടുത്ത് പഠിച്ച് ഒരു ഡിഗ്രിക്കാരന്‍ ആവാം. മിക്സെഡ് കോളേജ് ആണെങ്കില്‍ പെണ്ണുങ്ങളെ വായി നോക്കാം. കുറച്ച കൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍ അവരോട ചില്ലറ അശ്ലീലം പറഞ്ഞു രസിക്കാം. അതില്‍ ഡിഗ്രി എടുത്താല്‍ പ്രണയമോ കാമമോ ഒക്കെ ആവാം. ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഹൃദയം തകര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഹൃദയം തകര്‍ക്കാന്‍ പഠിക്കാം.
വിശ്വാസം ഒന്നും വരുന്നില്ലെങ്കിലും മുക്കി വരുത്താം, ക്രിസ്ത്യാനി ആണെങ്കില്‍ പള്ളിയില്‍, ഹിന്ദു അമ്പലത്തില്‍ etc. അങ്ങനെ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളില്‍ പോകാം , ഉത്സവം , പെരുന്നാള്‍ തുടങ്ങിയ വിശേഷ ദിവസങ്ങളില്‍ പ്രത്യേകിച്ചും.
ഗ്രൗണ്ടില്‍ പോയി നോക്കാം, പിള്ളേര്‍ കളിക്ക് കൂട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ ക്രിക്കറ്റ് മണ്ടന്മാരുടെ കളിയാണെന്ന് ഉറക്കെ പറയാം. മുറിയില്‍ കേറി കതകടച് കമന്ററി ഹെഡ് ഫോണ്‍ വെച്ച് കേള്‍ക്കാം.
ഇനി ആണുങ്ങളുടെ കോളേജില്‍ ആണെങ്കില്‍, സഹായം ഒന്നും കിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് തനിയെ വാണം വിടാം. കുറ്റബോധം വരുമ്പോള്‍ തലേന്ന് നടന്ന ക്ലാസ്സ്‌ ടെസ്റ്റിന്റെ ഉത്തരകടലാസ് ഉപയോഗിച്ച് തുടച്ച് കളയാം .
കൂട്ടുകാര്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍ ഏറ്റവും പുതിയ തമിഴ് പടത്തിലെ നായികയുടെ അനാട്ടമി ചര്‍ച്ച ചെയ്യാം . വീട്ടില്‍ ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ മുതിര്‍ന്നവര്‍ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ "എനിക്കിതിലൊന്നും താല്പര്യം ഇല്ലേ" എന്ന് ഭാവം നടിക്കാം , ചാനല്‍ മാറ്റിക്കളിക്കാം.
ജീവിതത്തില്‍ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യണം എന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് സുഖമെന്ന് വിശ്വസിക്കാം. പിന്നെ ഒരു മനസമാധാനത്തിനു വല്ലപ്പോഴും കവിതയോ മറ്റോ എഴുതി അനിയന്റെ സ്കൂളിലെ കയ്യെഴുത്ത് മാസികയ്ക്ക് കൊടുക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ ബ്ലോഗ്‌ എഴുതി ആരും കമന്ടുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് പരിഭവിക്കാം.
ഈ മുതിര്‍ന്ന തലമുറയ്ക്ക് ബോധം ഒന്നുമില്ലെന്ന് എപ്പോഴും തോന്നുമെങ്കിലും ബഹുമാനം നടിക്കാം. ചിരിച്ച്കൊണ്ട് മനസ്സില്‍ തെറി പറയാന്‍ ശീലിക്കാം. എല്ലാ നല്ല പുസ്തകവും ഇപ്പൊ സിനിമ ആക്കുന്നത്കൊണ്ട് വായിക്കുന്ന സമയം ലാഭിക്കാം. ഏതെങ്കിലും ഒരു സോഫ്ടുവെയര്‍ കമ്പനിയില്‍ ജോലിക്ക് കേറാം. കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ , വല്ലവന്റെയും കീഴില്‍ ജോലി ചെയ്യാന്‍ താല്പര്യം ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞു ഒരു ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ കഫെ തുടങ്ങി നാട്ടിലെ ഹൈ സ്കൂള്‍ പിള്ളേരെ ചീത്തയാക്കാം.
പിന്നെ , ഒത്തുവന്നാല്‍ ലണ്ടനിലോ അമേരിക്കയിലോ അല്ലെങ്കില്‍ ബാന്ഗ്ലൂരെങ്കിലും ഉള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു നേഴ്സിനെ കണ്ടുപിടിച്ച് കല്ല്യാണം കഴിക്കാം.. അങ്ങനെ 27 അല്ലെങ്കില്‍ 28 വയസ്സാകുമ്പോള്‍ ഈ കഷ്ടകാലത്തിനു ഒരു അറുതി വരുത്താം. പിന്നെ അവരുടെ കഷ്ടകാലം, അത് അവര്‍ പെണ്ണുങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യട്ടെ..

ദുഃഖശനി ചിന്തകള്‍

2010-04-02T07:29:00.000-07:00

മരണം ആഘോഷം ആക്കിയവര്‍ .. വേറെ ആരുമല്ല . നമ്മള്‍ തന്നെ. നാം സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതമല്ലേ മരണത്തെക്കാള്‍ നാം ഓര്‍ത്തിരിക്കുക? ഇപ്പറഞ്ഞത് ശരി ആണെങ്കില്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശുവിന്റെ മരണം ഇത്രയധികം ഓര്‍ക്കപ്പെടുന്നത്? ചില രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ തങ്ങളുടെ നേതാക്കന്മാരുടെ മരണം (രക്തസാക്ഷിത്തം) അവരുടെ പാര്‍ട്ടിയുടെ വളര്‍ച്ചയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. യേശുവിന്റെ കുരിശുമരണവും അതില്‍ ഓര്‍ത്തു കരയുന്ന അമ്മച്ചിമാരും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ കത്തോലിക്കാസഭ ഇന്ന് നിലനില്‍ക്കുമെന്ന് സംശയം ആണ്. യേശു അന്ന് ഒരിക്കല്‍ കുരിശില്‍ മരിച്ചു. കാരണം എന്തും ആകട്ടെ. രണ്ടായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ചരിത്രത്തെ ഒറ്റ പുസ്തകത്തിന്റെ ബലത്തില്‍ വിലയിരുത്തുക സാധ്യമല്ല. വിശ്വാസങ്ങളെ മാറ്റി നിര്‍ത്തി ഒന്നാലോചിക്കുക. എന്നാല്‍ ഇക്കഴിഞ്ഞ രണ്ടായിരം വര്‍ഷമായി ഈ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ യേശുവിനെ ഓരോ വര്‍ഷവും വീണ്ടും വീണ്ടും കുരിശില്‍ ഏറ്റുന്നു. എന്തിനു? സിംപതിയിലൂടെ വിശ്വാസം എന്ന ആ പഴയ അജണ്ട പുതിയ തലമുറകളിലും പ്രാവര്‍ത്തികം ആക്കാന്‍. യേശുവിന്റെ ജനനം ഒറ്റ ദിവസത്തെ ആഘോഷത്തില്‍ ഒതുങ്ങുമ്പോള്‍ , മരണം ഒരാഴ്ചത്തെ ഉത്സവം ആണ്. ഒടുവില്‍ വരുന്ന ഈസ്റര്‍ ദുഃഖ ദിനങ്ങളുടെ ആധിക്യത്തില്‍ അപ്രസക്തമായിപ്പോലും പോകുന്നു. ആഘോഷിക്കാന്‍ നമുക്കെല്ലാം ഓരോ കാരണം വേണം. ചിലര്‍ ദുഃഖത്തില്‍ ആഘോഹിക്കുന്നു. അത്ര തന്നെ.

Happy Women's day

2010-03-08T14:54:00.000-08:00

സ്ത്രീയെ നമ്മള്‍ പുരുഷന്മാര്‍ അടക്കി ഭരിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ ആണല്ലോ വയ്പ്പ്. പുരുഷനും സ്ത്രീയ്ക്കും തുല്യത വേണം എന്നതൊക്കെ വെറും ഉട്ടോപ്പ്യന്‍ ചിന്താഗതിയാണ്. ഒരിക്കലും നടക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല, ആരെങ്കിലും ഒരാള്‍ മേലെ നിന്നെ പറ്റൂ.. ദശാംശത്തിന്റെ എങ്കിലും മുന്‍‌തൂക്കം പ്രകൃതിയില്‍ അനിവാര്യമാണ്.

അങ്ങനെ ഒക്കെ ആണ് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പെങ്കില്‍ , പുരുഷമേധാവിത്തം ആണ് തമ്മില്‍ ഭേദം എന്നെ ഞാന്‍ പറയൂ.. അത് ഞാന്‍ ആണായിപ്പോയി എന്നത്കൊണ്ട് മാത്രമല്ല. ഈ സ്ത്രീ ഒരു വല്ല്യ സംഭവം ആണ്. അവള്‍ക്കു മനസ്സ് വായിക്കാന്‍ അറിയാം, അപ്പൊ പിന്നെ അവള്‍ മറ്റു തുറകളില്‍ കൂടെ മേധാവിത്തം നേടിയാല്‍ വിഷാദരോഗം വന്ന് ആത്മഹത്യയില്‍ ശരണം തേടുകയെ ആണുങ്ങള്‍ക്ക് സാധിക്കൂ .

തന്നെയുമല്ല, ആണുങ്ങള്‍ക്ക് അംഗവൈകല്ല്യം വന്ന ക്രോമോസോം ആണുള്ളതെന്ന് മറക്കരുത്. അപൂര്‍ണ്നരായ നമ്മളെ പൂര്ന്നരായ സ്ത്രീകള്‍ ഭരിക്കാന്‍ ഉള്ള ആ വലിയ സാധ്യത ഇല്ലാതാക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം നമ്മളില്‍ മാത്രം നിക്ഷിപ്തമാണ്.

കണ്ണാടി

2010-03-01T14:25:00.000-08:00

ഞാനൊരു കണ്ണാടി ആയിരുന്നെങ്കില്‍
എന്ന് നീ കൊതിച്ചു , എനിക്കറിയാം
എങ്കില്‍ നീ എന്നും എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കും,
എന്നെ തലോടും, എന്റെ മുഖം സുന്ദരമായി വയ്ക്കും
നിന്നെ എന്നില്‍ നിനക്ക് കാണുവാന്‍ മാത്രം.

ഞാനൊരു കണ്ണാടി ആയി നിനക്കായ് ,
പക്ഷെ, ഒരു ഉടഞ്ഞ കണ്ണാടി.
പ്രതിഫലിപ്പിച്ചത് ഒക്കെയും നിന്റെ മുഖങ്ങള്‍ തന്നെ,
നിനക്കിഷ്ടമില്ലാതിരുന്ന നിന്റെ തന്നെ മുഖങ്ങള്‍.

നീ പറഞ്ഞു, ഞാന്‍ സ്വാര്‍ത്ഥന്‍ ആണെന്ന്‍,
ഞാന്‍ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത് ഒക്കെയും
എന്നെ മാത്രമാണെന്ന്,
എനിക്കപ്പോള്‍ ഉത്തരം ഇല്ലായിരുന്നു
കാരണം, നിന്റെ കണ്ണുകള്‍
എനിക്കായ് ഒന്നും പ്രതിഫലിപ്പിച്ചില്ല.

കണക്ക്

2010-02-23T02:39:00.000-08:00

ലൈലയും മജ്നുവും തമ്മില്‍ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.
അവര്‍ പറഞ്ഞു, "ഒന്നും ഒന്നും കൂട്ടിയാല്‍ രണ്ടല്ല , ഒരു വലിയ ഒന്നാണ്."
കേട്ടപ്പോള്‍ ചിരി വന്നു. പാവങ്ങള്‍ , കണക്കറിയില്ല , ജീവിതവും.

ഉപകാര സ്മരണയോടെ ഒരു വിശ്വാസി

2010-02-22T15:45:00.000-08:00

.

നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ വെറുതെ വിശ്വസിച്ചു
വിശ്വസിക്കുന്നതിന് വല്ല്യ മുടക്കൊന്നുമില്ലല്ലോ
എന്ന് നീ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അതും.
അതിനൊക്കെ ചേര്‍ത്ത് ഞാന്‍ മുടക്കേണ്ടി വന്നത്
കിട്ടാമായിരുന്ന അഞ്ചു ലക്ഷവും മാരുതി കാറും.
ഇന്നിപ്പോ കമ്പോളത്തില്‍ എന്റെ വില ഇടിഞ്ഞ്
പത്തോ അമ്പതിനായിരമോ കിട്ടുമെന്ന്‍, ബ്രോക്കര്‍.

ആദ്യം, ഓട്ട പാത്രത്തില്‍ നിറയെ അറിവ് വിളമ്പിയിട്ടു,
അമ്മയും അച്ഛനും പറഞ്ഞു, ആരെയും വിശ്വസിക്കരുത്.
ആദ്യം വിളമ്പിയതൊക്കെ നുണയായിരുന്നെന്നു .

എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് അവള്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞപ്പോ ,
സ്വര്‍ഗ്ഗം ഭൂമിയിലാണെന്ന് ഞാനും പാടി
സ്കൂളിലെ പുതിയ സ്പോര്‍ട്സ് താരത്തില്‍
ഭ്രമിച്ച് എന്നെ അവള്‍ ആങ്ങള ആക്കുംവരെ.

പിന്നെയും പലരെയും വിശ്വസിച്ചു , വീട്ടില്‍
ഭിക്ഷയ്ക്കെന്നു പറഞ്ഞു വന്ന തെണ്ടിയെയും
വോട്ടിനെന്നു പറഞ്ഞു വന്ന സ്ഥാനാര്‍ഥിയെയും.
ഒരുത്തന്‍ പെങ്ങളെയും മറ്റവന്‍,
അവള്‍ക്കു വെച്ചിരുന്ന സ്ത്രീധനവും
ഇരക്കാതെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി.

പിന്നെയും പലരും പറഞ്ഞു, അവനെ വിശ്വസിക്കൂ
ഇവനില്‍ വിശ്വസിക്കൂ എന്നൊക്കെ
പള്ളിയില്‍ അച്ചന്‍ പറഞ്ഞു യേശുവില്‍ വിശ്വസിക്കൂ..
വീട്ടില്‍ വന്ന സുവിസേഷപ്രസംഗകര്‍ പറഞ്ഞു,
അതല്ല, ഞങ്ങള്‍ടെ യേശുവില്‍ വിശ്വസിക്കൂ ..
ഇത്തവണ ആരെയും കേട്ടില്ല,
കിട്ടിയതൊക്കെ മതിയെന്ന് ഞാന്‍.

പിന്നെ ഒടുവില്‍ ,
എനിക്കായി മരിക്കാനും തയാറാണെന്ന്
നീ പറഞ്ഞപ്പോ വിശ്വസിക്കാനൊരു സുഖം.
പ്രണയം ത്യാഗത്തിന്റെ വില നോക്കുന്നില്ല.
നിന്റെ കല്ല്യാണം ഉറപ്പിച്ച അന്ന് കണ്ട
നിന്റെ കണ്ണീരും ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചു.
എന്നെ മറക്കാന്‍ നിനക്കാവില്ല എന്നും ..

ഇനിയാരെയും വിശ്വസിക്കില്ല,
വീണ്ടുമൊരു മുടിഞ്ഞ പ്രേമത്തില്‍ വീഴുന്നത് വരെ,
വീണ്ടുമൊരു സ്ഥാനാര്‍ഥി ഭിക്ഷയാചിക്കും വരെ ,
വീണ്ടുമൊരു സുവിശേഷപ്രസംഗം കേള്‍ക്കും വരെ

പിന്നെയുമൊരു യാത്രാമൊഴി

2010-02-14T16:25:00.000-08:00

പറഞ്ഞു പോയവയ്ക്ക് കനത്ത ഭാരം
പറയാതെ പോയവയ്ക്ക് അതിലേറെ.
കടിഞ്ഞാണുകള്‍ ഓരോന്നായ് പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞ്,
നിന്നെയും പോകാന്‍ അനുവദിക്കവേ ,
ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ആത്മനിന്ദ തിളച്ചു തുളുമ്പിയത്
ചുവപ്പ് നിറത്തിലായിരുന്നു.
ക്ഷമിക്കുക നിന്റെ വെള്ളക്കുപ്പായത്തില്‍
ചിന്തിയ കറയും, അതില്‍ നിനക്കേറ്റ പോള്ളലുകളും.
എന്റെ മനസ്സിന് നേരെ, നിന്റെ
മിഴികള്‍ കൊട്ടിയടയ്ക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞങ്കില്‍ ,
തുറക്കാതിരിക്കുക അവയിനിയും.
ഇതൊരു പിന്‍വിളി അല്ല, പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളും
ആഗ്രഹങ്ങളും ബാക്കി വെക്കാത്ത ,
ഒരു യാത്രാമൊഴി മാത്രം..

Survival of the fittest: ഒരു ടെലിഫോണ്‍ സംഭാഷണം .

2010-02-14T00:36:00.000-08:00

അവള്‍ : "എനിക്ക് ആലോചനകള്‍ വരുന്നുണ്ട്, ഒരെണ്ണം ഏകദശം നടക്കുമെന്ന മട്ടാണ്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഇത് നടത്തണം എന്നാണ്. എനിക്ക് അവരെ എതിറ്ക്കാന്‍ പറ്റില്ല."

അവന്‍ : "ചെറുക്കന്‍ ??"
അവള്‍ : "അമെരിക്കയില്‍ സെറ്റില്‍ ഡ് ആണ്, അവിടെ ഒരു കമ്പനിയില്‍ എം ഡി ."
അവന്‍ : "അപ്പൊ ഞാന്‍ .. "
മൌനം .

അവന്‍ : " ഒകെ , ഞാന്‍ ആരോടും ഒരു രഹസ്യവും പറയാന്‍ പോകില്ല, അവനു നിന്നെ വില്‍ക്കാം , പകരം നിന്റെ ചെക്കനോട് പറഞ്ഞു എനിക്ക് അമേരിക്കയില്‍ നല്ല ഒരു ജോലി വാങ്ങിത്തരണം . "

മൌനം.

അവള്‍ : "നീയാണ് കൂടുതല്‍ മിടുക്കന്‍, നമ്മുടെ കാര്യം ഇന്ന് തന്നെ അച്ഛനോട് ഞാന്‍ പറയുന്നുണ്ട് ."

ട്രാന്സ്പ്ലാന്റേഷന്‍

2010-02-13T01:03:00.000-08:00

എല്ലാരും മാറ്റി വെക്കുന്നു,
കണ്ണും കരളും ഹ്രുദയവുമെല്ലാം ..
ഞാനും മാറ്റിവെച്ചു, എന്റെ മനസ്സ്
നെന്ചില്‍ നിന്ന് തലയിലേക്ക്..
നന്ദി, ഹ്റ്ദയം തകറ്ത്തവറ്ക്ക്.

താത്പര്യം

2009-11-07T03:24:00.000-08:00

അവന്റെ കഥകള്‍ക്കെല്ലാം ഒരേ അന്ത്യം ആയിരുന്നു. പക്ഷെ, ഒരിക്കലും അവന്‍ ആ ഭാഗം അവളോട്‌ പറയുമായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ അവള്‍ കരുതി അവന്റെ ഓരോ കഥയ്ക്കും ഓരോ അന്ത്യമാണെന്ന്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്നും അവന്റെ കഥകള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ അവള്‍ കാതോര്‍ത്തിരുന്നു.

കാഴ്ച

2009-11-07T03:05:00.000-08:00

നാല് വശവും ജനാലകള്‍ ഉള്ള വീട്ടില്‍ നിന്നാല്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ എല്ലാം കാണാമായിരുന്നു. എല്ലാം കാണുന്നവന്‍ എന്ന അഹങ്കാരവും അയാള്‍ക്ക്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു. പൊതുജനത്തിന് പക്ഷെ, അയാള്‍ കണ്ണാടിക്കൂട്ടിലെ കാഴ്ചവസ്തു ആയിരുന്നു.