<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709</id><updated>2024-10-04T20:09:44.687-07:00</updated><category term="บทความ"/><category term="กีฬา อบต.สุขไพบูลย์"/><category term="ข่าวบรรพชาสามเณรปี2550"/><category term="ข่าวอัพเดทวันนี้"/><category term="ทักทายกันก่อน"/><category term="บทความ2008"/><category term="บรรพชาสามเณร"/><category term="ปีใหม่"/><category term="ภาพ"/><category term="ยุทธภูมิที่โอกินาวา"/><category term="สงครามโลกครั้งที่2"/><category term="ห้องควบคุมระบบเรา"/><category term="ห้องคอม"/><category term="อากาศหนาวแล้ว"/><category term="อิโวจิมา"/><category term="เครื่องบินที่ใหญ่ที่สุดในโลก"/><title type='text'>BLOG</title><subtitle type='html'>ยินดีต้อนรับสู่บล๊อกข้อมูลข่าวสาร-บทความ</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>32</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-691742577270331729</id><published>2010-11-26T20:48:00.000-08:00</published><updated>2010-11-26T20:49:28.722-08:00</updated><title type='text'>หลักการทำสมาธิเบื้องต้น</title><content type='html'>หลักการทำสมาธิเบื้องต้น &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จิตของคนทั่วๆ ไปที่ไม่เคยทำสมาธินั้น ก็มักจะมีสภาพเหมือนม้าป่าพยศที่ยังไม่เคยถูกจับมาฝึกให้เชื่อง มีการซัดส่ายไปในทิศทางต่างๆ อยู่เป็นประจำ การทำสมาธินั้นก็เหมือนการจับม้าป่านั้นมาล่ามเชือก หรือใส่ไว้ในคอกเล็กๆ ไม่ยอมให้มีอิสระตามความเคยชิน เมื่อตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ม้านั้นก็ย่อมจะแสดงอาการพยศออกมา มีอาการดิ้นรน กวัดแกว่ง ไม่สามารถอยู่อย่างนิ่งสงบได้ ถ้ายิ่งพยายามบังคับ ควบคุมมากขึ้นเท่าไหร่ ก็จะยิ่งดิ้นรนมากขึ้นเท่านั้น &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การจะฝึกม้าป่าให้เชื่องโดยไม่เหนื่อยมากนั้นต้องใจเย็นๆ โดยเริ่มจากการใส่ไว้ในคอกใหญ่ๆ แล้วปล่อยให้เคยชินกับคอกขนาดนั้นก่อน จากนั้นจึงค่อยๆ ลดขนาดของคอกลงเรื่อยๆ ม้านั้นก็จะเชื่องขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่แสดงอาการพยศอย่างรุนแรงเหมือนการพยายามบีบบังคับอย่างรีบร้อน เมื่อม้าเชื่องมากพอแล้ว ก็จะสามารถใส่บังเหียนแล้วนำไปฝึกได้โดยง่าย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การฝึกจิตก็เช่นกัน ถ้าใจร้อนคิดจะให้เกิดสมาธิอย่างรวดเร็วทั้งที่จิตยังไม่เชื่อง จิตจะดิ้นรนมาก และเมื่อพยายามบีบจิตให้นิ่งมากขึ้นเท่าไหร่ จิตจะยิ่งเกิดอาการเกร็งมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งนั่นจะหมายถึงความกระด้างของจิตที่เพิ่มขึ้น (จิตที่เกร็งจะเป็นจิตที่กระด้าง ซึ่งต่างจากจิตที่ผ่อนคลายจะเป็นจิตที่ประณีตกว่า) แล้วยังจะทำให้เหนื่อยอีกด้วย ถึงแม้บางครั้งอาจจะบังคับจิตไม่ให้ซัดส่ายได้ แต่ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่าจิตมีอาการสั่น กระเพื่อมอยู่ภายใน &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เหมือนการหัดขี่จักรยานใหม่ๆ ถึงแม้จะเริ่มทรงตัวได้แล้ว แต่ก็ขี่ไปด้วยอาการเกร็ง การขี่ในขณะนั้นนอกจากจะเหนื่อยแล้ว การทรงตัวก็ยังไม่นิ่มนวลราบเรียบอีกด้วย ซึ่งจะต่างกันมากเมื่อเปรียบเทียบกับการขับขี่ของคนที่ชำนาญแล้ว ที่จะสามารถขี่ไปได้ด้วยความรู้สึกที่ผ่อนคลายอย่างสบายๆ ราบเรียบ นุ่มนวล ไม่มีอาการสั่นเกร็ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หลักทั่วไปในการทำสมาธินั้น พอจะสรุปเป็นข้อๆ ได้ดังนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1.) หาความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับการทำสมาธิให้มากที่สุดก่อนที่จะทำสมาธิ เพื่อจะได้ประหยัดเวลาไม่ต้องลองผิดลองถูก และไม่หลงทาง ป้องกันปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นเพราะความไม่รู้ หรือเข้าใจผิด นอกจากนี้ยังป้องกันความฟุ้งซ่านที่อาจจะเกิดขึ้นจากความลังเลสงสัยอีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2.) เลือกวิธีที่คิดว่าเหมาะสมกับตนเองมากที่สุด แล้วลองทำไปสักระยะหนึ่งก่อน ถ้าทำแล้วสมาธิเกิดได้ยากก็ลองวิธีอื่นๆ ดูบ้าง เพราะจิตและลักษณะนิสัยของแต่ละคนไม่เหมือนกัน วิธีที่เหมาะสมของแต่ละคนจึงต่างกันไป บางคนอาจจะเหมาะกับการตามดูลมหายใจ ซึ่งอาจจะใช้คำบริกรรมว่าพุทธ-โธ หรือ เข้า/ออก ประกอบ บางคนอาจจะเหมาะกับการแผ่เมตตา บางคนถนัดการเพ่งกสิณ เช่นเพ่งวงกลมสีขาว ฯลฯ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ซึ่งวิธีการทำสมาธินั้นมีมากถึง 40 ชนิด เพื่อให้เหมาะกับคนแต่ละประเภท แต่ที่พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญมากที่สุด ก็คืออานาปานสติ คือการตามสังเกต ตามรู้ลมหายใจเข้าออกนั่นเอง (ดูรายละเอียดได้ในเรื่องนิวรณ์ 5 และวิธีแก้ไข ในหมวดสมถกรรมฐาน (สมาธิ) ในหัวข้อวิธีแก้ไขนิวรณ์ 5/อุทธัจจกุกกุจจะ และในเรื่องอานาปานสติสูตร ในหมวดวิปัสสนา (ปัญญา) ) เพราะทำได้ในทุกที่ โดยไม่ต้องเตรียมอุปกรณ์ใดๆ เลย ทำแล้วจิตใจเย็นสบาย ไม่เครียด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3.) อยู่ใกล้ผู้รู้ หรือรีบหาคนปรึกษาทันทีที่สงสัย เพื่อไม่ให้ความสงสัยมาทำให้จิตฟุ้งซ่าน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;4.) พยายามตัดความกังวลทุกอย่างที่อาจจะเกิดขึ้นออกไปให้มากที่สุด โดยการทำงานทุกอย่างที่คั่งค้างอยู่ให้เสร็จเรียบร้อยก่อนที่จะทำสมาธิ หรือถ้าทำสมาธิไปแล้ว เกิดความกังวลถึงการงานใดขึ้นมา ก็ให้บอกกับตัวเองว่าตอนนี้เป็นเวลาทำสมาธิ ยังไม่ถึงเวลาทำงานอย่างอื่น เอาไว้ทำสมาธิเสร็จแล้วถึงไปทำงานเหล่านั้นก็ไม่เห็นเสียหายอะไร ถ้าแก้ความกังวลไม่หายจริงๆ ก็หยุดทำสมาธิแล้วรีบไปจัดการเรื่องนั้นๆ ให้เรียบร้อยก่อนก็ได้ ถ้าคิดว่าขืนนั่งต่อไปก็เสียเวลาเปล่า เมื่องานนั้นเสร็จแล้วก็รีบกลับมาทำสมาธิใหม่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;5.) ก่อนนั่งสมาธิถ้าอาบน้ำได้ก็ควรอาบน้ำก่อน หรืออย่างน้อยก็ควรล้างหน้า ล้างมือ ล้างเท้าก่อนจะทำให้โล่งสบายตัว เมื่อกายสงบระงับ จิตก็จะสงบระงับได้ง่ายขึ้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;6.) ควรทำสมาธิในที่ที่เงียบสงบ อากาศเย็นสบาย ไม่พลุกพล่านจอแจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;7.) ก่อนนั่งสมาธิควรเดินจงกรม (เดินกลับไปกลับมาช้าๆ โดยยึดจิตไว้ที่จุดใดจุดหนึ่งในเท้า ข้างที่กำลังเคลื่อนไหว เช่น ปลายเท้า หรือส้นเท้า โดยควรมีคำบริกรรมประกอบ เช่น ขวา/ซ้าย ฯลฯ) หรือสวดมนต์ก่อน เพื่อให้จิตเป็นสมาธิในระดับหนึ่งก่อน จะทำให้นั่งสมาธิได้ง่ายขึ้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;8.) การนั่งสมาธินั้นควรนั่งในท่าขัดสมาธิ หลังตรง (ไม่นั่งพิงเพราะจะทำให้ง่วงได้ง่าย) หรือถ้าร่างกายไม่อำนวย ก็อาจจะนั่งบนเก้าอี้ก็ได้ นั่งบนพื้นที่อ่อนนุ่มตามสมควร ทอดตาลงต่ำ ทำกล้ามเนื้อให้ผ่อนคลาย อย่าเกร็ง (เพราะการเกร็งจะทำให้ปวดเมื่อย และจะทำให้จิตเกร็งตามไปด้วย) นั่งให้ร่างกายอยู่ในท่าที่สมดุล มั่นคง ไม่โยกโคลงได้ง่าย มือทั้ง 2 ข้างประสานกัน ปลายนิ้วหัวแม่มือแตะกันเบาๆ วางไว้บนหน้าตัก หลับตาลงช้าๆ หลังจากนั้นส่งจิตไปสำรวจตามส่วนต่างๆ ของร่างกาย ให้ทั่วทั้งตัว เพื่อดูว่ามีกล้ามเนื้อส่วนใดที่เกร็งอยู่หรือไม่ ถ้าพบก็ให้ผ่อนคลายกล้ามเนื้อส่วนนั้นให้หายเกร็ง โดยไล่จากปลายเท้าทีละข้าง ค่อยๆ สำรวจเลื่อนขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงสะโพก แล้วย้ายไปสำรวจที่ปลายเท้าอีกข้างหนึ่ง ทำเช่นเดียวกัน จากนั้นก็สำรวจจากสะโพก ไล่ขึ้นไปจนถึงยอดอก แล้วสำรวจจากปลายนิ้วมือทีละข้าง ไล่มาจนถึงไหล่ เมื่อทำครบสองข้างแล้ว ก็สำรวจไล่จากยอดอกขึ้นไปจนถึงปลายเส้นผม ก็จะเป็นการผ่อนคลายกล้ามเนื้อได้ทั่วร่างกาย จากนั้นหายใจเข้าออกลึกๆ สัก 3 รอบ โดยมีสติอยู่ที่ลมหายใจ ตรงจุดที่ลมกระทบปลายจมูก พร้อมกับทำจิตใจให้รู้สึกผ่อนคลายลงเรื่อยๆ หลังจากนั้นจึงเริ่มทำสมาธิตามวิธีที่เลือกเอาไว้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;9.) อย่าตั้งใจมากเกินไป อย่าไปกำหนดกฎเกณฑ์ว่าวันนั้นวันนี้จะต้องได้ขั้นนั้นขั้นนี้ เพราะจะทำให้เคร่งเครียด จิตจะหยาบกระด้าง และจิตจะไม่อยู่กับปัจจุบัน เพราะมัวแต่ไปจดจ่ออยู่กับผลสำเร็จซึ่งยังไม่เกิดขึ้น จิตจะพุ่งไปที่อนาคต เมื่อจิตไม่อยู่ที่ปัจจุบันสมาธิก็ไม่เกิดขึ้น &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ให้ทำใจให้สบายๆ ผ่อนคลาย คิดว่าได้แค่ไหนก็แค่นั้น แล้วค่อยๆ รวมจิตเข้ามาที่จุดที่ใช้ยึดจิตนั้น (เช่นลมหายใจ และคำบริกรรม) แล้วคอยสังเกตสิ่งที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้าในขณะนั้น (เช่น ความหยาบ/ละเอียด ความยาว ความลึก ความเย็น/ร้อน ของลมหายใจ) จิตก็จะอยู่ที่ปัจจุบัน แล้วสมาธิก็จะตามมาเอง ถ้าฟุ้งซ่านไปบ้างก็คิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาของจิต อย่ากังวล อย่าอารมณ์เสีย (จะทำให้จิตหยาบขึ้น) เพราะคนอื่นๆ ก็เป็นกันทั้งนั้น เมื่อรู้ตัวว่าฟุ้งออกไปแล้ว ก็ใจเย็นๆ กลับมาเริ่มทำสมาธิใหม่ แล้วจะดีขึ้นเรื่อยๆ เอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10.) ใหม่ๆ ควรนั่งแต่น้อยก่อน เช่น 5 - 15 นาที แล้วจึงค่อยๆ เพิ่มขึ้นเป็น 20, 30, 40, ... นาที ตามลำดับ เพื่อให้ร่างกายและจิตใจค่อยๆ ปรับตัว เมื่อนั่งไปแล้วหากรู้สึกปวดขาหรือเป็นเหน็บ ก็ขอให้พยายามอดทนให้มากที่สุด ถ้าทนไม่ไหวจริงๆ จึงจะขยับ เพราะทุกครั้งที่มีการขยับตัวจะทำให้จิตกวัดแกว่ง ทำให้สมาธิเคลื่อนได้ และโดยปรกติแล้วถ้าทนไปได้ถึงจุดหนึ่ง เมื่ออาการปวดหรือเป็นเหน็บนั้นเกิดขึ้นเต็มที่แล้ว อาการปวดหรือเป็นเหน็บนั้นก็จะหายไปเอง และมักจะเกิดความรู้สึกเบาสบายขึ้นมาแทนที่ ซึ่งเป็นอาการของปิติที่เกิดจากสมาธิ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;11.) การทำสมาธินั้น เมื่อใช้สิ่งไหนเป็นเครื่องยึดจิต ก็ให้ทำความรู้สึกเหมือนกับว่า ตัวเราทั้งหมดไปรวมเป็นก้อนกลมๆ เล็กๆ อยู่ที่จุดยึดจิตนั้น เช่น ถ้าใช้ลมหายใจ (อานาปานสติ) ก็ทำความรู้สึกว่าตัวเราทั้งหมดย่อส่วนเป็นตัวเล็กๆ ไปนั่งอยู่ที่จุดที่รู้สึกว่าลมกระทบอย่างชัดเจนที่สุด เช่นปลายรูจมูกข้างใดข้างหนึ่ง หรือริมฝีปากบน เป็นต้น ให้ทำความรู้สึกที่จุดนั้นเพียงจุดเดียว ไม่ต้องเลื่อนตามลมหายใจ เหมือนเวลาเลื่อยไม้ ตาก็มองเฉพาะที่จุดที่เลื่อยสัมผัสกับไม้เพียงจุดเดียว ไม่ต้องมองตามใบเลื่อย ก็จะรู้ได้ว่าตอนนี้กำลังเลื่อยเข้าหรือเลื่อยออก เมื่อจิตอยู่ที่จุดลมกระทบเพียงจุดเดียว ก็จะรู้ทิศทาง และลักษณะของลมได้เช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;12.) ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็อย่าตกใจ อย่ากลัว อย่ากังวล เพราะทั้งหมดเป็นเพียงอาการของจิต พยายามตั้งสติเอาไว้ให้มั่นคง ตราบใดที่ไม่กลัว ไม่ตกใจ ไม่ขาดสติ ก็จะไม่มีอันตรายใดๆ เกิดขึ้น ทำใจให้เป็นปรกติ แล้วคอยสังเกตสิ่งเหล่านั้นเอาไว้ แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง ถ้าเห็นภาพที่น่ากลัวปรากฏขึ้นมา หรือรู้สึกว่าได้สัมผัสกับสิ่งที่น่ากลัวใดๆ ก็ตาม ให้แผ่เมตตาให้สิ่งเหล่านั้น แล้วคิดว่าอย่าได้มารบกวนการปฏิบัติของเราเลย ถ้าไม่หายกลัวก็นึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้เป็นที่พึ่งทางใจ แล้วพยายามอย่าใส่ใจถึงสิ่งที่น่ากลัวนั้นอีก ถ้าแก้ไม่หายจริงๆ ก็ตั้งสติเอาไว้ หายใจยาวๆ แล้วค่อยๆ ถอนจากสมาธิออกมา เมื่อใจเป็นปรกติแล้วถึงจะทำสมาธิใหม่อีกครั้ง สำหรับคนที่ตกใจง่าย ก็อาจนั่งสมาธิหน้าพระพุทธรูป หรือนั่งโดยมีเพื่อนอยู่ด้วย ก่อนนั่งก็ควรสวดมนต์ไหว้พระก่อน แล้วอธิษฐานให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยคุ้มครอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;13.) ถ้าจิตไม่สงบ ก็ลองแก้ไขตามวิธีที่ได้อธิบายเอาไว้ในเรื่องนิวรณ์ 5 และวิธีแก้ไข ในหมวดสมถกรรมฐาน (สมาธิ) ซึ่งได้อธิบายเอาไว้อย่างละเอียดแล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;14.) เมื่อจะออกจากสมาธิ ควรแผ่เมตตาให้กับสรรพสัตว์ทั้งหลายก่อน โดยการระลึกถึงความปรารถนาให้ผู้อื่น และสัตว์ทั้งหลายมีความสุขด้วยใจจริง จากนั้นก็อุทิศส่วนกุศลที่ได้จากการทำสมาธินั้น ให้กับเจ้ากรรมนายเวร ผู้มีพระคุณ และสรรพสัตว์ทั้งหลาย (ระลึกให้ด้วยใจ) แล้วหายใจยาวๆ ลึกๆ สัก 3 รอบ พร้อมกับค่อยๆ ถอนความรู้สึกจากสมาธิช้าๆ เสร็จแล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้น บิดเนื้อบิดตัวคลายความปวดเมื่อย แล้วจึงค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;15.) เมื่อตั้งใจจะทำสมาธิให้จริงจัง ควรงดเว้นจากการพูดคุยให้มากที่สุด เว้นแต่เพื่อให้คลายความสงสัยที่ค้างคาอยู่ในใจ เพราะการคุยกันนั้นจะทำให้จิตฟุ้งซ่าน คือในขณะคุยกันก็มีโอกาสทำให้เกิดกิเลสขึ้นมาได้ ทำให้จิตหยาบกระด้างขึ้น และเมื่อทำสมาธิก็จะเก็บมาคิด ทำให้ทำสมาธิได้ยากขึ้น โดยเฉพาะการคุยกับคนที่สมาธิน้อยกว่าเรา นอกจากนี้ ควรเว้นจากการร้องรำทำเพลง การฟังเพลง รวมถึงการดูการละเล่นทั้งหลาย เพราะสิ่งเหล่านี้จะเพิ่มกามฉันทะ ซึ่งเป็นนิวรณ์ชนิดหนึ่ง (ดูเรื่องนิวรณ์ 5 และวิธีแก้ไข ในหมวดสมถกรรมฐาน (สมาธิ) ประกอบ) อันเป็นอุปสรรคต่อการทำสมาธิ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ที่มา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;http://www.dhammathai.org/treatment/concentration/concentrate02.php</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/691742577270331729/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/691742577270331729' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/691742577270331729'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/691742577270331729'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/11/blog-post_2138.html' title='หลักการทำสมาธิเบื้องต้น'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-8928518473090290887</id><published>2010-11-26T20:37:00.000-08:00</published><updated>2010-11-26T20:38:51.610-08:00</updated><title type='text'>กสิน การปฏิบัติธรรม</title><content type='html'>1.) กสิณดิน คือการเพ่งดินที่นำมาปั้นเป็นวงกลม(แบน) เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณเท่ากับ ความยาวของใบหน้าของผู้ปฏิบัติ โดยทำความรู้สึกถึงความแข็งของดิน ไม่ใช่เพ่งที่สีของดินนั้น เพราะจะกลายเป็นกสิณสีต่างๆ แทน&lt;br /&gt;2.) กสิณน้ำ คือการเพ่งน้ำที่บรรจุในภาชนะปากกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณเท่ากับ ความยาวของใบหน้าของผู้ปฏิบัติ&lt;br /&gt;3.) กสิณไฟ คือการเพ่งเปลวไฟผ่านช่องที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณเท่ากับ ความยาวของใบหน้าของผู้ปฏิบัติ โดยทำความรู้สึกถึงความร้อนของไฟ&lt;br /&gt;4.) กสิณลม คือการเพ่งอาการเคลื่อนไหวของใบไม้ กิ่งไม้ที่ถูกลมพัด&lt;br /&gt;5.) กสิณสีเขียว คือการเพ่งวัตถุสีเขียว เช่น กระดาษสีเขียว ที่เป็นวงกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณเท่ากับ ความยาวของใบหน้าของผู้ปฏิบัติ โดยทำความรู้สึกถึงสีเขียวที่ปรากฏ&lt;br /&gt;6.) กสิณสีเหลือง คือการเพ่งวัตถุสีเหลือง เช่น กระดาษสีเหลือง ที่เป็นวงกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณเท่ากับ ความยาวของใบหน้าของผู้ปฏิบัติ&lt;br /&gt;7.) กสิณสีแดง คือการเพ่งวัตถุสีแดง เช่น กระดาษสีแดง ที่เป็นวงกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณเท่ากับ ความยาวของใบหน้าของผู้ปฏิบัติ&lt;br /&gt;8.) กสิณสีขาว คือการเพ่งวัตถุสีขาว เช่น กระดาษสีขาว ที่เป็นวงกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณเท่ากับ ความยาวของใบหน้าของผู้ปฏิบัติ&lt;br /&gt;9.) กสิณแสงสว่าง คือการเพ่งแสงสว่างที่ลอดช่องหลังคาลงมากระทบพื้น หรือฝาผนังเป็นวงกลม หรืออาจจะประยุกต์ใช้แสงอย่างอื่นก็ได้ โดยทำความรู้สึกถึงความสว่าง ไม่ใช่เพ่งที่สีของแสงนั้น&lt;br /&gt;10.) อากาสกสิณ (ช่องว่าง) คือการเพ่งช่องว่างต่างๆ เช่น ช่องว่างในกรอบหน้าต่าง ประตู &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; อสุภะ 10 &lt;br /&gt;   คือการเพ่งซากศพชนิดต่างๆ มีข้อดีคือ ภาพจะติดตาได้ง่ายมาก และจะได้เตือนใจถึงความตายที่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ประกอบด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1.) ศพขึ้นอืด&lt;br /&gt;2.) ศพที่เปลี่ยนสภาพเป็นสีเขียวคล้ำปนกับสีอื่นๆ&lt;br /&gt;3.) ศพที่มีน้ำเหลืองไหลเยิ้ม&lt;br /&gt;4.) ศพที่ขาดเป็น 2 ท่อน&lt;br /&gt;5.) ศพที่ถูกสัตว์กัดกินแล้ว&lt;br /&gt;6.) ศพที่ขาดกระจุยกระจาย มือ เท้า ศีรษะแยกขาดไปอยู่ข้างๆ&lt;br /&gt;7.) ศพที่ถูกสับเป็นท่อนๆ กระจัดกระจาย&lt;br /&gt;8.) ศพที่มีเลือดอาบ&lt;br /&gt;9.) ศพที่ถูกหนอนชอนไชเต็มไปหมด&lt;br /&gt;10.) ศพที่เหลือแต่กระดูก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; อนุสติ 10 ประกอบด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1.) พุทธานุสติ คือการระลึกถึงคุณของพระพุทธเจ้า ด้วยความรู้สึกเลื่อมใส ศรัทธา&lt;br /&gt;2.) ธัมมานุสติ คือการระลึกถึงคุณของพระธรรม ด้วยความรู้สึกเลื่อมใส ศรัทธา&lt;br /&gt;3.) สังฆานุสติ คือการระลึกถึงคุณของพระอริยสงฆ์ ด้วยความรู้สึกเลื่อมใส ศรัทธา&lt;br /&gt;4.) สีลานุสติ คือการระลึกถึงความบริสุทธิ์ของศีลของตนเอง ด้วยความอิ่มเอิบใจ พร้อมด้วยการพิจารณาถึงอานิสงส์ต่างๆ ที่จะได้รับจากความบริสุทธิ์ของศีลนั้น &lt;br /&gt;5.) จาคานุสติ คือการระลึกถึงการให้ทานที่ตนได้ทำไปแล้ว ด้วยความอิ่มเอิบใจ พร้อมด้วยการพิจารณาถึงอานิสงส์ต่างๆ ที่จะได้รับจากการให้ทานนั้น&lt;br /&gt;6.) เทวตานุสติ คือการพิจารณาถึงบุญกุศลต่างๆ ที่ทำให้เกิดเป็นเทวดา แล้วระลึกถึงบุญกุศลต่างๆ ที่ตนได้ทำไว้แล้ว อันจะส่งผลให้ได้เกิดเป็นเทวดา&lt;br /&gt;7.) มรณานุสติ คือการระลึกถึงความตายที่ต้องมีขึ้นเป็นธรรมดา โดยไม่รู้ว่าจะช้าหรือเร็วเท่าใด จะได้ไม่ประมาทในการรีบทำบุญกุศลต่างๆ รวมทั้งมีความเพียรในการทำกรรมฐาน คือสมาธิ และวิปัสสนา เพื่อให้พร้อมสำหรับความตาย&lt;br /&gt;8.) กายคตาสติ คือการพิจารณาถึงร่างกายว่าประกอบไปด้วยส่วนต่างๆ เช่น ผม, ขน, เล็บ, ฟัน, หนัง, เนื้อ, เอ็น, กระดูก ฯลฯ เต็มไปด้วยของไม่สะอาด น่าเกลียด ไม่สวยงาม เป็นที่เกิดของโรคนานาชนิด ไม่น่ารักน่าใคร่ เพื่อไม่ให้ลุ่มหลงมัวเมาในกาย&lt;br /&gt;9.) อานาปานสติ คือการเพ่งลมหายใจเข้าออก&lt;br /&gt;10.) อุปสมานุสติ คือการระลึกถึงคุณของพระนิพพาน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; อัปปมัญญา 4 คือ การแผ่ความรู้สึกออกไปโดยไม่มีประมาณ ประกอบด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1.) เมตตา คือความปรารถนาให้ผู้อื่นมีความสุข&lt;br /&gt;2.) กรุณา คือความปรารถนาให้ผู้อื่นพ้นจากความทุกข์&lt;br /&gt;3.) มุทิตา คือความยินดีที่ผู้อื่นมีความสุข&lt;br /&gt;4.) อุเบกขา คือความรู้สึกที่ไม่ยึดมั่นถือมั่นในความสุขความทุกข์ของผู้อื่น เพราะเห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม จึงทำลายความยินดียินร้าย ความชอบความชังลงได้ วางจิตให้เป็นกลาง ไม่ฟูไม่แฟบ ไม่กระเพื่อมหวั่นไหว สงบนิ่งอยู่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; อื่นๆ อีก 2 อย่างคือ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1.) อาหาเรปฏิกูลสัญญา คือการพิจารณาถึงความเป็นปฏิกูล น่ารังเกียจ ของอาหารที่รับประทานเข้าไป พิจารณาถึงการแปรสภาพของอาหาร ตั้งแต่ถูกเคี้ยว คลุกเคล้ากับน้ำลายอยู่ในปาก ผ่านไปยังกระเพาะ ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ จนกระทั่งออกมาจากร่างกายอีกครั้ง ด้วยสภาพที่บูดเน่า น่ารังเกียจ เพื่อประโยชน์ในการไม่ติดในรสอาหาร รวมถึงป้องกันกิเลสตัวอื่นๆ ที่จะเกิดจากอาหาร &lt;br /&gt;2.) จตุธาตุววัฏฐาน คือการพิจารณาร่างกายของตนว่าเป็นเพียงธาตุ 4 คือ ดิน, น้ำ, ไฟ, ลม เท่านั้น ปราศจากความเป็นสัตว์ บุคคล ตัวตน เราเขา เพื่อขจัดความยึดมั่นถือมั่น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; อรูปสมาบัติ 4 คือ การใช้สิ่งที่ไม่ใช่รูปธรรมเป็นเครื่องยึดจิต เป็นสมาธิขั้นสูงกว่าขั้นที่กล่าวมาแล้วทั้งหมด (ซึ่งเป็นรูปสมาบัติ) ประกอบด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1.) อากาสานัญจายตนะ คือการเพ่งช่องว่างที่กว้างใหญ่หาที่สุดไม่ได้ ซึ่งเกิดจากการเพิกรูปธรรม (เช่น นิมิตต่างๆ ที่ใช้ยึดจิตในรูปสมาบัติ) ออกไป ในชั้นอรูปสมาบัตินี้ จะพ้นจากความยินดีพอใจในรูปธรรมทั้งปวง ยินดีพอใจเฉพาะในนามธรรมเท่านั้น &lt;br /&gt;2.) วิญญาณัญจายตนะ คือการเพ่ง หรือทำความรู้สึกไปที่วิญญาณหรือจิต ที่แผ่ออกไปรับรู้ความรู้สึกในช่องว่างที่กว้างใหญ่ไพศาลในขั้นอากาสานัญจายตนะนั้น จิตจะละเอียด ประณีตกว่าอากาสานัญจายตนะ &lt;br /&gt;3.) อากิญจัญญายตนะ คือการทำความรู้สึกถึงความไม่มีอะไรเลย หลังจากเพิกวิญญาณัญจายตนะออกไป จิตจึงละเอียดประณีตขึ้นไปอีก&lt;br /&gt;4.) เนวสัญญานาสัญญายตนะ คือความรู้สึกที่เหลืออยู่น้อยมาก จนแทบไม่รู้สึกตัวเลย หลังจากเพิกความรู้สึกในอากิญจัญญายตนะออกไป เป็นจิตที่ละเอียด ประณีตที่สุดที่ปุถุชน โสดาบัน และสกทาคามีบุคคลจะทำได้ &lt;br /&gt;(อนาคามีบุคคล และพระอรหันต์จะทำได้ถึงขั้นหมดความรู้สึกตัวอย่างสิ้นเชิง ที่เรียกว่านิโรธสมาบัติ หรือสัญญาเวทยิตนิโรธ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ที่มาเว็บไซท์ธรรมะไทย</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/8928518473090290887/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/8928518473090290887' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/8928518473090290887'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/8928518473090290887'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/11/blog-post_26.html' title='กสิน การปฏิบัติธรรม'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-772810818469787842</id><published>2010-11-20T01:57:00.000-08:00</published><updated>2010-11-20T01:57:10.320-08:00</updated><title type='text'>กรอบภาพทำใบประกาศ</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;http://goo.gl/photos/pHqvEzD66o&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear:right;margin-bottom:1em;margin-left:1em&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://lh3.ggpht.com/_yqof7cha-u4/SVEBlRNRfzE/AAAAAAAAEpA/hNyiBup3T9s/s160-c/wbGnG.jpg&quot;&gt;&lt;/a&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/772810818469787842/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/772810818469787842' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/772810818469787842'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/772810818469787842'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/11/blog-post_20.html' title='กรอบภาพทำใบประกาศ'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://lh3.ggpht.com/_yqof7cha-u4/SVEBlRNRfzE/AAAAAAAAEpA/hNyiBup3T9s/s72-c/wbGnG.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-3149807062660621839</id><published>2010-11-20T01:54:00.000-08:00</published><updated>2010-11-20T01:54:13.743-08:00</updated><title type='text'>ภาพชุดรับปริญญาคุณอารีรอดเกิด เดิมโรย อำเภอท่าชนะ</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;http://goo.gl/photos/oEEEc7e5kz&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear:right;margin-bottom:1em;margin-left:1em&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://lh6.ggpht.com/_yqof7cha-u4/TOXhK4ZajlE/AAAAAAAAFtU/sMlR6oekAU4/s160-c/gaNuI.jpg&quot;&gt;&lt;/a&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/3149807062660621839/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/3149807062660621839' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/3149807062660621839'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/3149807062660621839'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/11/blog-post.html' title='ภาพชุดรับปริญญาคุณอารีรอดเกิด เดิมโรย อำเภอท่าชนะ'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://lh6.ggpht.com/_yqof7cha-u4/TOXhK4ZajlE/AAAAAAAAFtU/sMlR6oekAU4/s72-c/gaNuI.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-6457192868702413942</id><published>2010-07-01T19:10:00.000-07:00</published><updated>2010-07-01T19:15:05.869-07:00</updated><title type='text'>วันเข้าพรรษา</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:DTKlegF6z19nbM::&amp;t=1&amp;usg=___t_kTkZLg3ZDRZajUqbaDLIYfUE=&quot;&gt;&lt;img style=&quot;display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 245px; height: 206px;&quot; src=&quot;http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:DTKlegF6z19nbM::&amp;t=1&amp;usg=___t_kTkZLg3ZDRZajUqbaDLIYfUE=&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;จากที่เกิดวันเข้าพรรษา เนื่องจากพระพุทธองค์ทรงอนุญาตให้พระภิกษุสงฆ์อยู่จำพรรษา เหตุเพราะสมัยก่อนฝนตกชุก การเดินทางสัญจรไปมาก็ไม่สะดวก อีกทั้งไปเหยียบต้นข้าวของชาวบ้าน ในสมัยที่พระพุทธองค์ได้ตรัสรู้แล้ว และได้ให้พระภิกษุสงฆ์ออกไปตามเขตต่าง ๆ เพื่อประกาศพระศาสนา จนมีผู้ขออุปสมบทมากขึ้น จึงทำให้มีพระภิกษุสงฆ์ออกไปเผยแพร่พระศาสนากันมากขึ้น แม้ในฤดูฝนก็มิได้หยุดพัก การเดินทางก็ไม่สะดวก ทั้งยังเหยียบข้าวกล้าให้เกิดความเสียหาย ทำให้สัตว์เล็กน้อยตาย ประชาชนจึงพากันติเตียนว่า &quot;ไฉนเล่า พระสมณศากยบุตรจึงเที่ยวไปมาอยู่ทุกฤดูกาล เหยียบข้าวกล้าและติณชาติให้ได้รับความเสียหาย ทำให้สัตว์เล็กน้อยตาย พวกเดียรถีย์และปริพพาชกเสียอีกยังพากันหยุดพักในฤดูฝน ถึงนกยังรู้จักทำรังที่กำบังฝนของตน&quot; &lt;br /&gt;          พระพุทธองค์ได้ทรงสดับคำนั้นแล้ว จึงทรงบัญญัติเป็นธรรมเนียมให้พระสงฆ์อยู่จำพรรษาตลอด ๓ เดือนในฤดูฝน ตั้งแต่วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๘ ไปจนถึงกลางเดือน ๑๑ ห้ามมิให้เที่ยวสัญจรไปมา &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          วันเข้าพรรษาที่พระพุทธองค์ทรงอนุญาตไว้มีอยู่ ๒ วัน คือ &lt;br /&gt;          ๑.ปุริมิกาวัสสูปนายิกา คือ วันเข้าพรรษาแรก ตั้งแต่แรม ๑ ค่ำ เดือน ๘ ไปจนถึงวันเพ็ญ กลางเดือน ๑๑ &lt;br /&gt;          ๒.ปัจฉิมมิกาวัสสูปนายิกา คือ วันเข้าพรรษาหลัง ตั้งแต่วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๙ ไปจนถึงวันเพ็ญกลางเดือน ๑๒ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          ภิกษุเข้าพรรษาแล้ว หากมีกิจธุระจำเป็นอันชอบด้วยพระวินัย พระพุทธองค์ก็ทรงอนุญาตให้ไปได้ แต่จะต้องกลับมา ยังสถานที่เดิมภายใน ๗ วัน พรรษาไม่ขาด ที่เรียกว่า &quot;สัตตาหกรณียะ&quot; เหตุที่ทรงอนุญาตให้ไปได้ด้วยสัตตาหกรณียะนั้นมี ๔ อย่างดังต่อไปนี้ &lt;br /&gt;          ๑. สหธรรมิกหรือมารดาบิดาเจ็บไข้ รู้เข้าไปเพื่อรักษาพยาบาล &lt;br /&gt;          ๒. สหธรรมิกกระสันจะสึก รู้เข้าไปเพื่อห้ามปราม &lt;br /&gt;          ๓. มีกิจสงฆ์เกิดขึ้น เช่น วิหารชำรุดลงในเวลานั้น ไปเพื่อหาเครื่องทัพพสัมภาะมาปฏิสังขรณ์ &lt;br /&gt;          ๔. ทายกต้องการบำเพ็ญบุญกุศลส่งคนมานิมนต์ ไปเพื่อบำรุงศรัทธาของเขาได้ &lt;br /&gt;          แม้ธุระอื่นนอกจากนี้ที่เป็นกิจจลักษณะอนุโลมเข้าในข้อนี้ด้วย &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          ในเวลาจำพรรษาเมื่อมีอันตรายเกิดขึ้นจะอยู่ต่อไปไม่ได้ และไปเสียจากที่นั้น พรรษาขาด &lt;br /&gt;          แต่ท่านไม่ปรับอาบัติ (ไม่เป็นอาบัติ) มีดังนี้ คือ &lt;br /&gt;          ๑. ถูกสัตว์ร้าย โจร หรือปีศาจเบียดเบียน &lt;br /&gt;          ๒. เสนาสนะถูกไฟไหม้ หรือน้ำท่วม &lt;br /&gt;          ๓. ภัยเช่นนั้นเกิดขึ้นแก่โคจรคาม ลำบากด้วยบิณฑบาต ในข้อนี้ชาวบ้านอพยพจะตามเขาไปก็ควร &lt;br /&gt;          ๔. ขัดสนด้วยอาหาร โดยปกติไม่ได้อาหารหรือเภสัชอันสบาย ไม่ได้อุปัฏฐากอันสมควร (ข้อนี้หากพอทนได้ก็ควรอยู่ต่อไป) &lt;br /&gt;          ๕ .มีหญิงมาเกลี้ยกล่อม หรือมีญาติมารบกวนล่อด้วยทรัพย์ &lt;br /&gt;          ๖. สงฆ์ในอาวาสอื่นจวนจะแตกกันหรือแตกกันแล้ว ไปเพื่อจะห้ามหรือเพื่อสมานสามัคคีได้อยู่ (ในข้อนี้ ถ้ากลับมาทัน ควรไปด้วยสัตตาหกรณียะ) &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          พระพุทธองค์ทรงอนุญาตการอยู่จำพรรษาในสถานที่บางแห่ง แก่ภิกษุบางรูปผู้มีความประสงค์ จะอยู่จำพรรษาในสถานที่ต่าง ๆ กัน สถานที่เหล่านั้น คือ &lt;br /&gt;          ๑. ในคอกสัตว์ (อยู่ในสถานที่ของคนเลี้ยงโค) &lt;br /&gt;          ๒. เมื่อคอกสัตว์ย้ายไป ทรอนุญาตให้ย้ายตามไปได้ &lt;br /&gt;          ๓. ในหมู่เกวียน &lt;br /&gt;          ๔. ในเรือ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          พระพุทธองค์ทรงห้ามมิให้อยู่จำพรรษาในสถานที่อันไม่สมควร สถานที่เหล่านั้นคือ &lt;br /&gt;          ๑. ในโพรงไม้ &lt;br /&gt;          ๒. บนกิ่งหรือคาคบไม้ &lt;br /&gt;          ๓. ในที่กลางแจ้ง &lt;br /&gt;          ๔. ในที่ไม่มีเสนาสนะ คือไม่มีที่นอนที่นั่ง &lt;br /&gt;          ๕. ในโลงผี &lt;br /&gt;          ๖. ในกลด &lt;br /&gt;          ๗. ในตุ่ม &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          ข้อห้ามที่พระพุทธองค์ทรงห้ามไว้อีกอย่างหนึ่ง คือ &lt;br /&gt;          ๑. ห้ามมิให้ตั้งกติกาอันไม่สมควร เช่น การมิให้มีการบวชกันภายในพรรษา &lt;br /&gt;          ๒. ห้ามรับปากว่าจะอยู่พรรษาในที่ใดแล้ว ไม่จำพรรษาในที่นั้น &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          อนึ่ง วันเข้าพรรษานี้ ถือกันว่าเป็นกรณียพิเศษสำหรับภิกษุสงฆ์ เมื่อใกล้วันเข้าพรรษาควรปัดกวาด เสนาสนะสำหรับจะอยู่จำพรรษาให้ดี ในวันเข้าพรรษา พึงประชุมกันในโรงอุโบสถไหว้พระสวดมนต์ ขอขมาต่อกันและกัน หลังจากนั้นก็ประกอบพิธีอธิษฐานพรรษา ภิกษุควรอธิษฐานใจของตนเองคือตั้งใจเอาไว้ว่า ตลอดฤดูกาลเข้าพรรษานี้ ตนเองจะไม่ไปไหน ด้วยการเปล่งวาจาว่า &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          &quot;อิมสฺมึ อาวาเส อิมัง เตมาสํ วสฺสํ อุเปมิ แปลว่า ข้าพเจ้าจะอยู่จำพรรษาในอาวาสนี้ตลอด ๓ เดือน&quot; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          หลังจากเสร็จพิธีเข้าพรรษาแล้ว ก็นำดอกไม้ธูปเทียนไปนมัสการบูชาปูชนียวัตถุที่สำคัญในวัดนั้น ในวันต่อมาก็นำดอกไม้ ธูปเทียนไปขอขมาพระอุปัชฌาย์อาจารย์และพระเถระผู้ที่ตนเองเคารพนับถือ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อานิสงส์แห่งการจำพรรษา &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          เมื่อพระภิกษุอยู่จำพรรษาครบ ๓ เดือนได้ปวารณาแล้ว ย่อมจะได้รับอานิสงส์แห่งการจำพรรษา ๕ อย่าง ตลอด ๑ เดือนนับแต่วันออกพรรษาเป็นต้นไป คือ &lt;br /&gt;          ๑. เที่ยวจาริกไปโดยไม่ต้องบอกลา ตามสิกขาบทที่ ๖ แห่งอเจลกวรรค ปาจิตตีย์กัณฑ์ &lt;br /&gt;          ๒. เที่ยวจาริกไปโดยไม่ต้องถือไตรจีวรไปครบสำรับ &lt;br /&gt;          ๓. ฉันคณะโภชน์และปรัมปรโภชน์ได้ &lt;br /&gt;          ๔. เก็บอติเรกจีวรได้ตามปรารถนา &lt;br /&gt;          ๕. จีวรอันเกิดขึ้นในที่นั้นเป็นของพวกเธอ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          และยังได้โอกาสเพื่อที่จะกราลกฐิน และได้รับอานิสงส์พรรษาทั้ง ๕ ขึ้นนั้นเพิ่มออกไปอีก ๔ เดือน ในฤดูหนาว คือตั้งแต่แรม ๑ ค่ำ เดือน ๑๒ ไปจนถึงขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๔ อีกด้วย &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          ในวันเข้าพรรษานี้ตามประวัติ ชาวไทยเราได้ประกอบพิธีทางศาสนาเนื่องในวันเข้าพรรษา มาตั้งแต่ครั้งกรุงสุโขทัย ซึ่งมีทั้ง พิธีหลวง และ พิธีราษฎร์ กิจกรรมที่กระทำก็มีการเตรียมเสนาสนะให้อยู่ในสภาพที่ดี สำหรับจะได้จำพรรษาอยู่ตลอด 3 เดือน จัดทำ เทียนจำนำพรรษา เพื่อใช้จุดบูชาพระบรมธาตุ พระพุทธปฏิมา พระปริยัติธรรม ตลอดทั้ง 3 เดือน ถวายธูป เทียน ชวาลา น้ำมันตามไส้ประทีปแก่พระภิกษุสงฆ์ที่อยู่จำพรรษาในพระอาราม &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          สำหรับเทียนจำนำพรรษาจะมีการ แห่เทียน ไปยังพระอารามทั้งทางบกและทางน้ำตามแต่หนทางที่ไปจะอำนวยให้ เพื่อนำเทียนเข้าไปตั้งในพระอุโบสถหรือพระวิหาร แล้วก็จะจุดเทียนเพื่อบูชาพระรัตนตรัย &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;          สำหรับการปฏิบัติอื่น ๆ ก็จะมีการถวาย ผ้าอาบน้ำฝน การอธิษฐานตนว่าจะประพฤติปฏิบัติให้อยู่ในกรอบของศีลห้า ศีลแปด ฟังเทศน์ฟังธรรม ตามระยะเวลาที่กำหนดโดยเคร่งครัด ตามกำลังศรัทธา และขีดความสามารถของตน นับว่าวันเข้าพรรษาเป็นโอกาสอันดีที่พุทธศาสนิกชน จะได้ประพฤติปฏิบัติตนในกรอบของพระพุทธศาสนาได้เข้มข้นยิ่งขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/6457192868702413942/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/6457192868702413942' title='2 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/6457192868702413942'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/6457192868702413942'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/07/blog-post.html' title='วันเข้าพรรษา'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-5361024876435440964</id><published>2010-06-28T04:07:00.000-07:00</published><updated>2010-06-28T04:08:34.548-07:00</updated><title type='text'>รหัสวิทยุสื่อสารใช้งาน</title><content type='html'>รหัสวิทยุสื่อสารหรือ ว.ที่ใช้สื่อสารโดยทั่วไป เมื่อก่อนเรียกประมวลลับ ว. แต่ในปัจจุบันใช้เพื่อความรวดเร็วของการปฏิบัติงานซึ่งจะแตกต่างจากรหัสวิทยุสมัครเล่นซึ่งเรียกว่า Q โค๊ด&lt;br /&gt;ว. 0 ขอรับคำสั่ง&lt;br /&gt; ว. 00 คอยก่อน.. โปรดคอยสักครู่..&lt;br /&gt; ว. 01 ที่ทำงาน&lt;br /&gt; ว. 02 ที่พัก&lt;br /&gt; ว. 1 ขอทราบที่อยู่&lt;br /&gt; ว. 2 ได้ยินหรือไม่ ได้ยินแล้ว&lt;br /&gt; ว. 3 ให้ทวนข้อความซ้ำอีก&lt;br /&gt; ว. 4 ออกไปปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ&lt;br /&gt; ว. 5 เป็นความลับ&lt;br /&gt; ว. 6 ขออนุญาตติดต่อทางวิทยุ&lt;br /&gt; ว. 7 ขอความช่วยเหลือ ขอให้จัดการ&lt;br /&gt; ว. 8 มีข่าว ข้อความยาวที่จะส่งทางวิทยุ&lt;br /&gt; ว. 9 มีเหตุฉุกเฉิน&lt;br /&gt; ว. 10 อยู่ประจำที่ ติดต่อทางวิทยุได้&lt;br /&gt; ว. 11 หยุดพัก ติดต่อทางวิทยุได้&lt;br /&gt; ว. 12 หยุดพัก ติดต่อทางวิทยุไม่ได้&lt;br /&gt; ว. 13 ให้ติดต่อทางโทรศัพท์&lt;br /&gt; ว. 14 เลิกปฏิบัติการ เลิกงาน &lt;br /&gt; ว. 15 พบ ให้ไปพบ&lt;br /&gt; ว 16 ทดลองเครื่องรับ-ส่งวิทยุ&lt;br /&gt;    ว. 16.1 รับฟังไม่รู้เรื่องเสียงรบกวน&lt;br /&gt;    ว. 16.2 รับฟังไม่ชัดเจน &lt;br /&gt;    ว. 16.3 ชัดเจนพอใช้&lt;br /&gt;    ว. 16.4 ชัดเจนดี&lt;br /&gt;    ว. 16.5 ชัดเจนดีมาก&lt;br /&gt; ว. 17 จุดอันตรายห้ามผ่าน (บอกสถานที่)&lt;br /&gt; ว. 18 นำรถออกทดองเครื่อง&lt;br /&gt; ว. 19 อยู่ในภาวะคับขัน ถูกยึดหรือถูกโจมตี&lt;br /&gt; ว. 20 ตรวจค้น ค้นหา ตรวจสอบ&lt;br /&gt; ว. 21 ออกจาก&lt;br /&gt; ว. 22 ถึง..สถานที่&lt;br /&gt; ว. 23 ผ่าน&lt;br /&gt; ว. 24 เวลา ขอทราบเวลา&lt;br /&gt; ว. 25 จะไปที่.. ขอทราบที่หมาย&lt;br /&gt; ว. 26 ให้ติดต่อทางวิทยุน้อยที่สุด&lt;br /&gt; ว. 27 ติดต่อทางโทรพิมพ์&lt;br /&gt; ว. 28 มีประชุม แจ้งสถานที่ประชุม &lt;br /&gt; ว. 29 มีราชการ มีธุระ&lt;br /&gt; ว. 30 ขอทราบจำนวน (คน สิ่งของ อาวุธ)&lt;br /&gt; ว. 31 ความถี่ช่องที่ 1&lt;br /&gt; ว. 32 ความถี่ช่องที่ 2&lt;br /&gt; ว. 33 ความถี่ช่องที่ 3&lt;br /&gt; ว. 34 ความถี่ช่องที่ 4&lt;br /&gt;ว. 35 เตรียมพร้อมเพื่อออกปฏิบัติงาน&lt;br /&gt; ว. 36 เตรียมพร้อมเต็มอัตรา&lt;br /&gt; ว. 37 เตรียมพร้อมครึ่งอัตรา&lt;br /&gt; ว. 38 เตรียมพร้อม 1 ใน 3&lt;br /&gt; ว. 39 การจราจรคับคั่ง&lt;br /&gt; ว. 40 มีอุบัติเหตุ&lt;br /&gt; ว. 41 สัญญาณไฟจราจรเสีย&lt;br /&gt; ว. 42 จัดพาหนะ นำขบวน&lt;br /&gt; ว. 43 จุดตรวจยานพาหนะ&lt;br /&gt; ว. 44 ติดต่อทางโทรสาร (FAX)&lt;br /&gt; ว. 50 รับประทานอาหาร&lt;br /&gt; ว. 55 ให้อำนวยความสะดวก&lt;br /&gt; ว. 60 ญาติ/พี่น้อง&lt;br /&gt; ว. 61 ขอบคุณ&lt;br /&gt; ว. 62 สิ่งของ&lt;br /&gt; ว. 63 บ้าน&lt;br /&gt; ว. 64 ธุรกิจส่วนตัว&lt;br /&gt; ว. 601 เครื่องวิทยุรับ-ส่ง &lt;br /&gt; ว. 602 สายอากาศวิทยุ &lt;br /&gt; ว. 603 รถยนต์ &lt;br /&gt; ว. 604 ดูโทรทัศน์&lt;br /&gt; ว. 605 รับประทานอาหาร &lt;br /&gt; ว. 606 ไม่ถูกต้อง(โกหก) &lt;br /&gt; ว. 607 ทำธุระส่วนตัว(เข้าห้องน้ำ)&lt;br /&gt; ว. 608 ถูกรบกวน(บุคคล) &lt;br /&gt; ว. 609 ถูกรบกวน(อากาศ) &lt;br /&gt; ว. 610 คิดถึง &lt;br /&gt; ว. 621 เงิน &lt;br /&gt; ว. 100 ขอโทษ &lt;br /&gt; &lt;br /&gt; การแจ้งเหตุทางวิทยุ&lt;br /&gt; เหตุ 100 เหตุประทุษร้ายต่อทรัพย์สิน &lt;br /&gt; เหตุ 110 เกี่ยวกับทรัพย์&lt;br /&gt; เหตุ 111 ลักทรัพย์&lt;br /&gt; เหตุ 121 วิ่งราวทรัพย์&lt;br /&gt; เหตุ 131 ชิงทรัพย์&lt;br /&gt; เหตุ 141 ปล้นทรัพย์&lt;br /&gt; เหตุ 200 ทะเลาะวิวาท&lt;br /&gt; เหตุ 211 ไม่ได้บาดเจ็บ&lt;br /&gt; เหตุ 221 ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย&lt;br /&gt; เหตุ 231 ได้บาดเจ็บสาหัส&lt;br /&gt; เหตุ 241 มีฆ่าคนตาย &lt;br /&gt; เหตุ 300 การพนัน &lt;br /&gt; เหตุ 510 วัตถุต้องสงสัยเกี่ยวกับระเบิด &lt;br /&gt;* ตั้งแต่ 100 ขึ้นไป จะไม่ใช้คำว่า ว.นำหน้า&lt;br /&gt;รหัส คิวโค๊ดของวิทยุสมัครเล่น - VR&lt;br /&gt;อักษรภาษาอังกฤษ A..Z ธรรมดาๆที่เราเรียกกันนั้นทางวงการวิทยุสือสารเขาจะมีแบบแผนการเรียก&lt;br /&gt;ที่แตกต่างจากเราครับผมได้ประมวลเอาไว้ให้ได้ศึกษากันดังด้านล่างนี้ครับ&lt;br /&gt;A:   Alfa     อ่านว่า แอล - ฟะ                      N:  November    อ่านว่า โนะ - เวม - เบอร์&lt;br /&gt;B:  Bravo    อ่านว่า บรา - โฝ                    O:  Oscar    อ่านว่า ออซ - คาร์&lt;br /&gt;C:  Charlie     อ่านว่า ชา - ลี                    P:   Papa     อ่านว่า ปา - ป้า&lt;br /&gt;D:  Delta     อ่านว่า เดล - ทะ                    Q:  Quebec     อ่านว่า คิ - เบค&lt;br /&gt;E:  Echo     อ่านว่า เอค - โค                     R:  Romeo     อ่านว่า โร - มิ - โอ&lt;br /&gt;F:  Foxtrot    อ่านว่า ฟ็อคซ - ทรอท           S:  Sierra     อ่านว่า เซีย - ระ&lt;br /&gt;G:  Golf    อ่านว่า กอล์ฟ                             T:  Tango     อ่านว่า แทง - โก้&lt;br /&gt;H:  Hotel     อ่านว่า โฮ - เทล                    U:  Uniform    อ่านว่า ยู - นิ - ฟอร์ม&lt;br /&gt;I:  India    อ่านว่า อิน - เดียะ                       V:   Victor    อ่านว่า  วิค - เทอะ&lt;br /&gt;J:  Juliett    อ่านว่า จู - เลียด                     W:  Whiskey     อ่านว่า วิซ - คิ&lt;br /&gt;K:  Kilo    อ่านว่า กิ - โล                             X:   X-ray     อ่านว่า เอ็คซ - เร&lt;br /&gt;L:  Lima    อ่านว่า ลี - มะ                           Y:  Yankee    อ่านว่า แยง - คิ&lt;br /&gt;M:  Mike    อ่านว่า ไม้ค์                               Z:  Zulu     อ่านว่า ซู - ลู&lt;br /&gt;ตัวอย่าง : สัญญาณเรียกขาน HS1 ZZZ อ่านออกเสียงว่า Hotel - Sierra - One - Zulu - Zulu – Zulu&lt;br /&gt;QSA ความแรงสัญญาณเท่าใด QRN กำลังถูกรบกวนจากประจุไฟฟ้าในอากาศ &lt;br /&gt;QSB สัญญาณจางหายหรือไม่ QRO เพิ่มกำลังส่ง &lt;br /&gt;QSL ขอยืนยันการติดต่อ QRP ลดกำลังส่ง &lt;br /&gt;QSM&lt;br /&gt; ทวนข้อความสุดท้าย QRQ ส่งให้เร็วขึ้น &lt;br /&gt;QSN&lt;br /&gt; ได้ยินที่ความถี่ ..kHz หรือ ..MHz QRS ส่งช้าลง &lt;br /&gt;QSO การสนทนาทางวิทยุ QRT ปิดสถานี &lt;br /&gt;QSP ถ่ายทอดข้อความ QRU หมดข้อความ &lt;br /&gt;QSX&lt;br /&gt; กำลังรับฟังที่ความถี่ ..kHz หรือ ..MHz QRV พร้อมหรือยังที่จะรับสัญญาณ &lt;br /&gt;QSY เปลี่ยนความถี่ไปใช้ความถี่อื่น QRW แจ้งว่ากำลังเรียกอยู่ความถี่ ..kHz หรือ ..MHz &lt;br /&gt;QTH สถานีส่งอยู่ที่ไหน QRX โปรดรอสักครู่ &lt;br /&gt;QTR เวลาที่ถูกต้องเท่าไร QRZ ใครเรียกข้าพเจ้า &lt;br /&gt;QRA&lt;br /&gt; สถานีส่งชื่อ CQ ท่านผู้ใดได้ยินกรุณาตอบด้วย &lt;br /&gt;QRB&lt;br /&gt; อยู่ห่างจากสถานีเท่าไร YL สุภาพสตรี &lt;br /&gt;QRD กำลังมุ่งหน้าไป XYL ภรรยา &lt;br /&gt;QRE&lt;br /&gt; จะไปถึงเวลา / จะมาถึงเวลา QL มารดา &lt;br /&gt;QRG&lt;br /&gt; ความถี่ที่แท้จริง QSL CARD บัตรยืนยันการติดต่อทางไกล &lt;br /&gt;QRH&lt;br /&gt; ความถี่เปลี่ยนแปลง HARMONIC บุตร-บุตรี &lt;br /&gt;QRK สัญญาณรับฟังได้เป็นอย่างไร MAYDAY สัญญาณขอความช่วยเหลือ &lt;br /&gt;QRL คุณกำลังไม่ว่างหรือ LAND LINE โทรศัพท์ &lt;br /&gt;QRM กำลังถูกรบกวนจากสถานีอื่น NEGATIVE ไม่ใช่ ขอปฎิเสธ &lt;br /&gt;QRN กำลังถูกรบกวนจากประจุไฟฟ้าในอากาศ ROGER ทราบและเข้าใจ &lt;br /&gt;QRO เพิ่มกำลังส่ง DX การติดต่อทางไกล &lt;br /&gt;QRP ลดกำลังส่ง 73 สวัสดี ด้วยความปรารถนาดี &lt;br /&gt;QRQ&lt;br /&gt; ส่งให้เร็วขึ้น 88 สวัสดี ด้วยความปรารถนาดี (ใช้กับเพศตรงข้าม)</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/5361024876435440964/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/5361024876435440964' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5361024876435440964'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5361024876435440964'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/06/blog-post_4446.html' title='รหัสวิทยุสื่อสารใช้งาน'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-7822411575659328459</id><published>2010-06-28T03:49:00.000-07:00</published><updated>2010-06-28T03:52:12.156-07:00</updated><title type='text'>ข่าวปรับปรุงเว็บไซท์ใหม่อของเรา</title><content type='html'>ในช่วงนี้ผมได้เข้ามาพัฒนาปรับปรุงเว็บไซท์ใหม่โดยใช้กระดานข่าวของ smf  เป็นเว็บไซท์แทนครับอย่างที่ทุกท่านได้เข้าชมนั้นละครับ ท่านใดสนใจติดต่อมาได้ครับโทร 0833745590</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/7822411575659328459/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/7822411575659328459' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/7822411575659328459'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/7822411575659328459'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/06/blog-post_28.html' title='ข่าวปรับปรุงเว็บไซท์ใหม่อของเรา'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-8587136165694467608</id><published>2010-06-27T20:29:00.000-07:00</published><updated>2010-06-27T20:31:36.803-07:00</updated><title type='text'>ทักทายกับผมครับ</title><content type='html'>ขอต้อนรับสู่ฟรีบล๊อกที่นำมาจาก google มาใช้ทำบล๊อกอย่าดีเป็นการประหยัดพื้นที่เว็บไซท์ของเราได้อีกมากในช่วงนี้ผมเองเพิ่งไปดึงเอาบล๊อกตัวนี้มาใช้งานครับ</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/8587136165694467608/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/8587136165694467608' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/8587136165694467608'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/8587136165694467608'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/06/blog-post.html' title='ทักทายกับผมครับ'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-5397394379758131753</id><published>2010-05-05T19:45:00.000-07:00</published><updated>2010-05-05T19:47:26.553-07:00</updated><title type='text'>โรงเรียนบ้านหนองเข้</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWMiAO-Lzf0zqDWAvYwa33USjF4J0hUa9L8S5FSiKC4yUoW8Ncn5XzUCuja0pzI1A0PNiowq1kuOspYG8bU4yZpg3BHOyqdTLoJoq-T-RHRi2hS5EPx1Y4wRnNBJY-aMegg-FpDZTRzWeY/s1600/500.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5467982966344152354&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWMiAO-Lzf0zqDWAvYwa33USjF4J0hUa9L8S5FSiKC4yUoW8Ncn5XzUCuja0pzI1A0PNiowq1kuOspYG8bU4yZpg3BHOyqdTLoJoq-T-RHRi2hS5EPx1Y4wRnNBJY-aMegg-FpDZTRzWeY/s320/500.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/5397394379758131753/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/5397394379758131753' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5397394379758131753'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5397394379758131753'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/05/blog-post_05.html' title='โรงเรียนบ้านหนองเข้'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWMiAO-Lzf0zqDWAvYwa33USjF4J0hUa9L8S5FSiKC4yUoW8Ncn5XzUCuja0pzI1A0PNiowq1kuOspYG8bU4yZpg3BHOyqdTLoJoq-T-RHRi2hS5EPx1Y4wRnNBJY-aMegg-FpDZTRzWeY/s72-c/500.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-2933062202597402395</id><published>2010-05-05T19:38:00.000-07:00</published><updated>2010-05-05T19:40:34.029-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;คนเราเกิดมารูปร่างหน้าตามันต่างกันธรรมชาติเป็นผู้สร้างมาเราไม่ได้สร้างเองจงพอใจในสิ่งที่เรามีในตัวเราเถอะครับอย่าพยามไปปรับแต่งเปลี่ยนแปลงในสิ่งที่ธรรมชาติสร้างให้เราครับ&lt;/strong&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/2933062202597402395/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/2933062202597402395' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/2933062202597402395'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/2933062202597402395'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2010/05/blog-post.html' title=''/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-5998576581198677791</id><published>2008-05-24T07:02:00.000-07:00</published><updated>2008-05-24T07:05:12.855-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ยุทธภูมิที่โอกินาวา"/><title type='text'>ยุทธภูมิที่โอกินาวา</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRd_XNX0YyTgQAEFRy2PJ1Cyy5SdiybVZAb11i1LmN6dBZO_ILOlkV0MmAB76eoJyO9b9-fxd_sqraFITq04xbXN1I934BHOWBDhRADy49TvFrt52Ny7m8z_IKmGh79uVyoGEzYrO9j22n/s1600-h/300px-First_Iwo_Jima_Flag_Raising.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5203944999473698146&quot; style=&quot;FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRd_XNX0YyTgQAEFRy2PJ1Cyy5SdiybVZAb11i1LmN6dBZO_ILOlkV0MmAB76eoJyO9b9-fxd_sqraFITq04xbXN1I934BHOWBDhRADy49TvFrt52Ny7m8z_IKmGh79uVyoGEzYrO9j22n/s320/300px-First_Iwo_Jima_Flag_Raising.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;หลังจากการพ่ายแพ้ที่ไซปัน ในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1944 ญี่ปุ่นก็รู้ทันทีว่าเป้าหมายต่อไปของสหรัฐ จะต้องเป็นเกาะอิโวจิม่า จึงทำการระดมพลยกใหญ่ ด้วยการเกณฑ์ทหารเข้าไปประจำการยังเกาะแห่งนี้ ให้เป็นจำนวนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พอสิ้นเดือนพฤษภาคม พลโท ทาดามิชิ คูริบายาชิ ได้ถูกเรียกเข้าพบ กับนายกรัฐมนตรีและนายพลฮิเดกิ โตโจ ( Prime Minister General Hideki Tojo) เพื่อให้เป็นผู้บัญชาการป้องกันเกาะอิโวจิม่า ที่โตโจเลือกเขาเพราะเห็นว่าเป็นคนที่รอบรู้ และมีความสามารถ คูริบายาชิได้เข้ารับหน้าที่นี้ ในวันที่ 8 มิ ุถุนายน ค.ศ. 1944 คูริบายาชิมีความตั้งใจอย่างแน่วแน่ ที่จะเปลี่ยนเกาะนี้ให้เป็นป้อมปราการที่แข็งแกร่ง พอที่จะต่อต้านสหรัฐให้ยาวนาน และยากที่จะตีแตก เพื่อสร้างความเสียหายให้กับกองกำลังสหรัฐให้ได้มากที่สุด เป็นการตัดกำลังก่อนที่สหรัฐจะยกพลขึ้นบกบุกแผ่นดินแม่ญี่ปุ่น&lt;br /&gt;เมื่อเขามาถึงเกาะในตอนแรกนั้น อิโวจิม่ามีเครื่องบินขับไล่ประจำการเป็นจำนวนถึง 80 ลำ แต่พอถึงช่วงต้นเดือนกรกฏาคม กองทัพเรือสหรัฐก็เริ่มทำการระดมยิงปืนใหญ่จากเรือรบ ทำให้เครื่องบินขับไล่ของเกาะ เหลือเพียง 4 ลำเท่านั้น กระสุนปืนใหญ่ยังได้ทำลายค่ายต่างๆบนเกาะ รวมทั้งเครื่องบินที่เหลือรอดเป็นจำนวน 4 ลำไปด้วย&lt;br /&gt;เป็นเรื่องที่น่าแปลกสำหรับฝ่ายป้องกันเกาะ เพราะสหรัฐไม่ได้ยกพลขึ้นบกในช่วงฤดูร้อนของปีค.ศ. 1944 อย่างที่น่าจะเป็น สร้างความน่าฉงนสนเทห์เป็นอย่างมาก ในเวลานั้น เหมือนกับสหรัฐต้องการจะแสดงให้เห็นว่าสามารถเอาชนะได้โดยง่าย จึงจะบังคับให้ยอมแพ้เสีย แต่นายพลคูริบายาชิยังคงมีความตั้งใจอย่างแน่วแน่ ที่จะให้อิโวจิม่าเป็นบทเรียนราคาแพงสำหรับสหรัฐ เมื่อการบุกใกล้เข้ามาฝ่ายสหรัฐใช้การโจมตีทางอากาศก่อน ด้วยเครื่องบินรบจากเรือบรรทุกเครื่องบิน ดูเหมือนเกาะ อิโว ใกล้จะถึงกาลอวสานเข้ามาทุกขณะ เพราะถูกกำลังทั้งทางเรือและอากาศโจมตีอย่างหนัก โดยไม่สามารถตอบโต้อะไรแก่ฝ่ายสหรัฐได้เลย&lt;br /&gt; ในขั้นแรกอิโวจิม่าพร้อมที่จะทำการรบอย่างยืดเยื้อ คูริบายาชิได้สั่งให้มีการอพยพพลเรือน( civilians) ทั้งหมดออกจากเกาะ และประสบความสำเร็จในช่วงท้ายเดือนกรกฏาคม ในตอนแรกนั้นการป้องกันเกาะอยู่ในความรับผิดชอบของ พลโทฮิเดโอชิ โอบาตะ( Lieutenant General Hideyoshi Obata ) เป็นนายพลบัญชาการกองทัพที่ 131 ( Thirty-First Army ) ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1944 ซึ่งเขากลับมาจากหมู่เกาะมาเรียน่า ( Marianas) และได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้รับผิดชอบการป้องกันเกาะในฐานะปลัดของเกาะ เขาสั่งให้ทำการขุดสนามเพลาะและสร้างรังปืนกล ใกล้กับชายหาด แต่นายพลคูริบายาชิซึ่งต่อมา เข้ามารับหน้าที่ผู้บัญชาการป้องกันเกาะแทนที่เขา กลับมีความคิดที่แตกต่างออกไป เขาคิดว่าการเอาทหารมาป้องกันใกล้หาดนั้นหาประโยชน์อะไรไม่ได้เลย เพราะไม่ว่ายังไงก็คงไม่สามารถหยุดการบุกของฝ่ายสหรัฐได้ คูริบายาชิคิดจะใช้ชายหาดของเกาะเป็นที่ปูพรมของอาวุธนานาชนิด ไม่ว่าจะเป็นอาวุธอัตโนมัติ หรือปืนยาวทหารราบ , ปืนใหญ่ , ปืนครก และจรวด นอกจากนี้ยังทำให้ชายหาดที่ทหารสหรัฐจะยกพลขึ้นบกเป็นพื้นที่ลาดเอียง เพื่อสร้างความลำบากในการเคลื่อนที่ ของนาวิกโยธินสหรัฐและรถถัง ยานเกราะต่างๆ ให้ตกเป็นเหยื่อกระสุนปืนได้ง่ายๆ โดยได้ติดตั้งอาวุธนานาชนิดเหล่านี้ ไว้บนยอดเขาซูริบาชิ ซึ่งเป็นที่สูงของเกาะทำให้ได้เปรียบเป็นอย่างมาก และพี้นที่สูงทางตอนเหนือของสนามบินชิโดริ&lt;br /&gt;เพื่อการทำสงครามยืดเยื้อ เกาะนี้จึงต้องการระบบอุโมงค์และถ้ำ เพื่อป้องกันทหารญี่ปุ่น จากการถูกโจมตีด้วยการทิ้งระเบิดจากเครื่องบิน และปืนใหญ่ของเรือรบสหรัฐ และหลอกให้ฝ่ายสหรัฐตายใจ คิดว่าไม่มีทหารญี่ปุ่นหลงเหลืออยู่บนเกาะแห่งนี้แล้ว โดยงานนี้ได้ใช้ ผู้เชี่ยวชาญการขุดเหมืองแร่ในญี่ปุ่นมาช่วยทำการขุดอุโมงค์ ในชื่อว่าโครงการสร้างป้อมปราการใต้ดิน( projected underground fortifications ) การขุดอุโมงค์ทำอย่างปราณีต โดยถูกแบ่งเป็นหลายๆชั้น มีระบบระบายอากาศที่ดีและมีรูที่เล็ก รวมทั้งทางเข้าออกที่ป้องกันการถูกปิดทาง จากการทิ้งระเบิดและการระเบิดของกระสุนปืนใหญ่&lt;br /&gt;       ในเวลาต่อมาเกาะอิโว ก็ได้รับกำลังหนุน จากกองพลทหารราบที่ 109 (109th Infantry Division) คูริบายาชิ ได้ย้ายกองพลน้อยอิสระผสมทหารราบที่สอง ( 2nd Independent Mixed Brigade) ประกอบไปด้วยทหาร เป็นจำนวน 5,000 นาย ภายใต้การบัญชาการของ พลตรีโคโตะ โอซูกะ( Major General Kotau Osuga) จากเกาะชิชิ( Chichi) มายังเกาะอิโว เมื่อเกาะไซปันแตกทหาร 2,700 นาย จากกรมทหารราบที่ 145 (145th Infantry Regiment) ภายใต้การบัญชาการของ พันเอกมาซูโอะ อิเคดะ ( Colonel Masuo Ikeda) ได้ถูกนำมาเพิ่มเติมที่เกาะนี้ กำลังหนุนเหล่านี้ได้มาถึงเกาะ ในช่วงระหว่างเดือนกรกฏาคม-สิงหาคม ปี ค.ศ. 1944 ทำให้ในขณะนั้นกองกำลังป้องกันเกาะ มีกำลังที่แข็งแกร่งรวมกันเป็นทหาร จำนวนประมาณ 12,700 นาย ต่อมาก็มีสมาชิกเพิ่มอีก 1,233 นาย จากกองพันทหารเรือก่อสร้างที่ 204 ( 204th Naval Construction Battalion ) พอมาถึงแล้ว พวกเขาก็รีบทำการก่อสร้าง รังปืนกลคอนกรีต ( concrete pillboxes) และป้อมปราการอื่นๆ&lt;br /&gt;นายพลคูริบายาชิระหว่างสั่งการสร้างแนวป้องกันบนเกาะอิโวจิม่า&lt;br /&gt; นายพลคูริบายาชิ ได้ตั้งศูนย์บัญชาการที่แข็งแกร่ง ไว้ทางตอนเหนือของเกาะ ห่างจากหมู่บ้าน คิตะ ( Kita village ) ไปทางเหนือ 500 เมตร และทางใต้ของแหลมคิตาโนะ ( Kitano Point) โดยอยู่ลึกลงไปใต้ดินถึง 20 เมตร ประกอบไปด้วยถ้ำขนาดเล็กบ้าง ใหญ่บ้างที่เชื่อมต่อกันเป็นระยะทาง 150 เมตร ผู้บัญชาการเกาะมีห้องบัญชาการรบ ( war room ) อยู่ห้องเดียวในสามห้อง ซึ่งทำด้วยคอนกรีต 2 ห้องที่เหลือ ก็เป็นแบบเดียวกับห้องแรก และล้อมรอบด้วยหลายๆห้อง ไกลออกไปทางใต้เป็นเนิน 382 ( Hill 382 ) ซึ่งเป็นจุดที่สูงบนเกาะจุดที่สอง รองจากยอดเขาซูริบาชิ ญี่ปุ่นได้สร้างสถานีวิทยุและสถานี พยากรณ์อากาศ ( radio and weather station ) ไว้ที่นี่ ใกล้ๆกันนั้นทางใต้ของสถานี มีการสร้างบ้านคอนกรีตขนาดใหญ่ใต้ดิน และเป็นที่ตั้งกองบัญชาการ ( headquarters ) ของพันเอก โชซาคุ ไคโดะ ( Colonel Chosaku Kaido ) ซึ่งเป็นผู้สั่งการปืนใหญ่ทั้งหมด บนเกาะอิโว เนินอื่นๆทางตอนเหนือของเกาะ ได้ถูกขุดอุโมงค์ที่มีทางเข้าออกตามภูมิประเทศ ที่ถูกกระสุนปืนใหญ่หรือลูกระเบิดใส่เป็นหลุม แต่สร้างไว้ให้ยากที่จะทำลายได้ มีการสร้างการป้องกันใต้ดินสำหรับ ศูนย์คมนาคมหลัก ( main communications center ) ทางใต้ของหมู่บ้านคิตะ ด้วยห้องที่มีความกว้างขวางยาว 50 เมตร กว้าง 20 เมตร เป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่และป้องกันด้วยกำแพงและเพดานที่หนา เชื่อมไปถึง ศูนย์บัญชาการของนายพลคูริบายาชิ&lt;br /&gt;ทางเดินในอุโมงค์ สามารถเชื่อมต่อกับระบบป้องกันต่างๆได้ทั่วทั้งเกาะ คูริบายาชิวางโครงการขุดอุโมงค์ไว้ว่า อุโมงค์ทั้งเกาะนั้น จะต้องมีความยาวรวมกันถึง 17 ไมล์ ( 27 กิโลเมตร ) จากทางเหนือ ไปจนถึงทางใต้ของเกาะ ลาดขึ้นไปสู่ยอดเขาซูริบาชิ ซึ่งมีอุโมงค์หลบภัยหลายพันหลา เมื่อถึงเวลาที่นาวิกโยธินสหรัฐยกพลขึ้นบก ญี่ปุ่นสามารถขุดอุโมงค์แล้วเสร็จไปได้ 11 ไมล์( 18 กิโลเมตร )&lt;br /&gt;      สิ่งที่แสดงถึงความมุมานะพยายาม ของทหารช่างญี่ปุ่นที่สุด ก็คือการสร้างทางใต้ดิน บนเกาะอิโว ซึ่งไม่น่าจะเป็นไปได้ตามหลักการ และระยะเวลา เป็นการเอาชนะธรรมชาติอย่างแท้จริง เพราะพวกเขาจะต้องอ่อนแอลง จากอุณหภูมิใต้ดินที่ร้อนถึง 30-50 องศาเซลเซียล ( 90-130 ฟาเรนไฮต์) และ ยังต้องสวมหน้ากากป้องกันแก็สพิษ( gas masks ) จากกลิ่นไอกำมะถัน ที่พวยพุ่งออกมาจากใต้ดิน เมื่อทำงานได้ครบ 5 นาที ก็ต้องรีบออกมา พวกเขาทำงานขุดอุโมงค์ทุกวัน จนกระทั่งอเมริกันโจมตีเกาะในวันที่ 8 ธันวาคม ปี ค.ศ. 1944 ( ตรงนี้มีให้ดูในหนังเรื่อง Letter from iwo jima ) ทหารช่างส่วนใหญ่ ก็ถูกนำไปช่วยในการซ่อมแซมสนามบิน ที่เสียหายจากการโจมตี&lt;br /&gt; เมื่อส่วนใหญ่ของเกาะอิโว ถูกเปลี่ยนเป็นป้อมปราการ ด้วยการสร้างอย่างรวดเร็วแบบไม่น่าเชื่อแล้ว นายพลคูริบายาชิได้กำหนดแผนสุดท้ายของเขาเพื่อป้องกันเกาะ ซึ่งแผนนี้ ได้ตัดยุทธวิธีเดิมที่ญี่ปุ่นเคยใช้ในช่วงต้นสงคราม หรือก่อนหน้านี้ทิ้งไป ซึ่งแผนของเขามีขั้นตอนดังนี้&lt;br /&gt;1. ออกคำสั่งไม่ให้เปิดเผย ตำแหน่งป้องกันแก่ฝ่ายสหรัฐ ปืนใหญ่ของญี่ปุ่น จะไม่ยิงเพื่อไม่เปิดเผยที่ตั้ง ให้กับเรือรบสหรัฐ 2. ไม่มีการสร้างเครื่องกีดขวาง การยกพลขึ้นบกของนาวิกโยธินสหรัฐ หรือทำการยิงขัดขวาง 3. เมื่อนาวิกโยธินสหรัฐ บุกเข้ามาลึก 500 เมตรจากชายฝั่ง ให้ป้อมปืนกลคอนกรีต ทำการยิงอาวุธอัตโนมัติ ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ใกล้ๆกับสนามบินโมโตยาม่า ( Motoyama airfield ) รวมทั้งการใช้ปืนใหญ่ยิง ทหารสหรัฐที่ชายหาด จากทางเหนือ ส่วนอาวุธในยอดซูริบาชิ ให้ทำการยิงชายหาดจากทางใต้ 4. เมื่อทำให้กองกำลังยกพลขึ้นบก ของสหรัฐสูญเสียอย่างหนักแล้ว ให้ย้ายปืนใหญ่ไปทางเหนือและตั้งตำแหน่งยืงใหม่บนที่สูง ใกล้กับสนามบินชิโดริ&lt;br /&gt;คูริบายาชิ ได้เน้นย้ำเป็นอย่างมาก ให้ทหารของเขาปฏิบัติตามแผนการนี้อย่างเคร่งครัด เพื่อให้สามารถต่อต้าน ได้อย่างยืดเยื้อและยาวนาน มีการกักตุนอาหารแห้งและกระสุนไว้ด้วย คูริบายาชิได้สั่งให้อาหารงวดสุดท้าย มีจำนวนพอที่จะเลี้ยงทหารของเขา ไปได้อีก 2 เดือนครึ่ง แต่ก็มีอาหารจำนวนน้อยกว่าที่ต้องการ ซึ่งสามารถมาถึงเกาะอิโวได้ ในช่วงท้ายปี ค.ศ. 1944 การขนส่งก็ต้องสิ้นสุดลง เมื่อกองกำลังทางทะเลของศัตรู ได้ล้อมเกาะไว้ทุกด้าน&lt;br /&gt;ในเดือนสุดท้าย ของการเตรียมการป้องกันเกาะอิโว นายพลคูริบายาชิ พบว่าการสร้างป้อมปราการ ทำให้กำลังพลไม่มีเวลาพอ สำหรับการฝึกซ้อมรบ เขาจึงมีคำสั่งให้ทหารหยุดทำงาน ทางตอนเหนือของสนามบินไว้ก่อน ทหารจึงได้ทำการฝึกซ้อมในช่วงต้นเดือนธันวาคม ไปจนถึงวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1945 รวมแล้วทหารทุกคนใช้เวลาในการฝึกซ้อมไป 70% ส่วนอีก 30% เป็นการทำงานก่อสร้าง&lt;br /&gt;แม้จะถูกขัดขวาง ทั้งจากเรือดำน้ำ และเครื่องบินของข้าศึก แต่กองกำลังญี่ปุ่น ก็สามารถมาถึงเกาะอิโวได้ จนกระทั่งเดือน กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1945 นายพลคูริบายาชิ ก็มีทหารอยู่ในบังคับบัญชาซึ่งเป็นทหาร ทั้งจาก กองทัพบก และ กองทัพเรือ ประมาณ 21,000 ถึง 23,000 นาย&lt;br /&gt;เรือบรรทุกเครื่องบินและเรือรบสหรัฐเริ่มทำการโจมตี หมู่เกาะโอกาซาวาระ ในวันที่ 8 ธันวาคมปี ค.ศ. 1944 เกาะอิโว ก็ถูกทิ้งระเบิดเป็นขนาดรวมกันแล้ว หนักถึง 800 ตัน แต่ก็แค่ทำให้ทหารญี่ปุ่นที่อยู่ในอุโมงค์ รู้สึกสั่นสะเทือนเหมือนแผ่นดินไหวที่บ้าน และ เกิดความเสียหายน้อยมาก ต่อแนวป้องกัน แต่การทิ้งระเบิดในเวลากลางคืน ก็ทำให้ทหารญี่ปุ่นนอนหลับไม่ได้&lt;br /&gt;       ในวันที่ 5 มกราคม ปี ค.ศ. 1945 พลเรือตรี อิชิมารุ แจ้งข่าวให้ทหารเรือ ที่กองบัญชาการของเขาว่า การรบที่อ่าวเลเต ( Battle of Leyte Gulf) สิ้นสุดลงแล้วด้วยความพ่ายแพ้ และสูญเสีย ฟิลิปปินส์ให้กับสหรัฐ เขาเชื่อว่าสหรัฐจะต้องบุกเกาะอิโว ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้านี้ พลวิทยุสื่อสารของญี่ปุ่น แจ้งให้ผู้บัญชาการบนเกาะอิโวทราบ ถึงสัญญาณจากเครื่องบินสหรัฐที่มีการเปลี่ยนแปลงและแสดงถึงลางร้าย&lt;br /&gt;     ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ เครื่องบินลาดตะเวน ของกองทัพเรือญี่ปุ่น ก็พบกับเรือของสหรัฐเป็นจำนวนถึง 170 ลำ! กำลังมุ่งหน้ามาจากทางตะวันตกเฉียงเหนือของไซปัน ทหารญี่ปุ่นทั้งหมดบนหมู่ เกาะโอกาซาวาระ ถูกสั่งให้เตรียมพร้อมรบและเข้าประจำในที่มั่น บนเกาะอิโว การเตรียมการป้องกันก็พร้อมจะรับการบุกของสหรัฐ&lt;br /&gt;ที่มา : &lt;a href=&quot;http://www.cmgame.net/tanarmy/index/ww2/iwojima.htm&quot;&gt;http://www.cmgame.net/tanarmy/index/ww2/iwojima.htm&lt;/a&gt;&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/5998576581198677791/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/5998576581198677791' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5998576581198677791'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5998576581198677791'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2008/05/blog-post.html' title='ยุทธภูมิที่โอกินาวา'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRd_XNX0YyTgQAEFRy2PJ1Cyy5SdiybVZAb11i1LmN6dBZO_ILOlkV0MmAB76eoJyO9b9-fxd_sqraFITq04xbXN1I934BHOWBDhRADy49TvFrt52Ny7m8z_IKmGh79uVyoGEzYrO9j22n/s72-c/300px-First_Iwo_Jima_Flag_Raising.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-8488139663915822492</id><published>2008-04-30T21:13:00.000-07:00</published><updated>2008-04-30T21:16:46.210-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="สงครามโลกครั้งที่2"/><title type='text'>ความเป็นมาสงครามโลกครั้งที่ 2</title><content type='html'>การโจมตีเพิร์ล ฮาร์เบอร์ แบบสายฟ้าแลบของญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 1941 ดึงให้สหรัฐเข้าร่วมสงคราม ในช่วงนั้นสัมพันธมิตรยังติดพันสงครามในภาคพื้นยุโรปและแอฟริกา ญี่ปุ่นจึงรุกคืบในแนวรบภาคพื้นเอเชียแปซิฟิคได้อย่างรวดเร็ว เพียงห้าเดือนหลังโจมตีเพิร์ล ฮาร์เบอร์ ญี่ปุ่นยึดฮ่องกง เกาะเวค เกาะกวม คาบสมุทรมลายา สยาม พม่า ฟิลิปปินส์ และดัชท์ อีสต์ อินดีส ไว้ได้ สัมพันธมิตรกลับมารุกกลับคืนได้ เริ่มตั้งแต่ช่วงกลางปี 1943 จนท้ายที่สุดญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไขเมื่อปี 1945 ยุทธการที่มิดเวย์ ศาสตราจารย์โรเจอร์ ไนท์ ผู้ศึกษาเรื่องสงครามทางทะเลจากมหาวิทยาลัยกรีนิชชี้ว่ายุทธการเมื่อกลางปี 1942 ที่เกาะมิดเวย์ ซึ่งเป็นเป็นฐานนาวิกโยธินและสถานีเติมเชื้อเพลิงของเรือดำน้ำสหรัฐ คือจุดผลิกของสงคราม เพราะเป็นครั้งแรกที่ญี่ปุ่นเพลี่ยงพล้ำ “ ยุทธการที่เกาะมิดเวย์เป็นการรบที่สำคัญมาก เพราะหลังการรบครั้งนี้สหรัฐเริ่มกลับมาเป็นฝ่ายรุก ” สหรัฐถอดรหัสของญี่ปุ่นได้ จึงเชื่อว่าจะมีการโจมตีมิดเวย์แน่นอน แม้พลเรือเอกยามาโมโตวางแผนลวง ไปโจมตีหมู่เกาะอาลิวเชียนด้วย โดยหวังให้สหรัฐแบ่งกำลังไปที่นั่น แต่พลเรือเอกนิมิทซ์ของสหรัฐไม่หลงกล ญี่ปุ่นหวังว่าถ้ามิดเวย์แตกก็จะเอื้อให้รุกไปยึดฮาวาย และชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐได้ “ ยุทธการที่มิดเวย์เป็นการรบที่ใช้เครื่องบินห้ำหั่นกัน เรือรบของญี่ปุ่นไม่ได้ลั่นกระสุนแม้แต่นัดเดียว แต่กลับต้องเสียเรือบรรทุกเครื่องบินไป 4 ลำ และเรือลาดตระเวนอีกหลายลำ ” “ แต่การสูญเสียที่สำคัญคือเครื่องบิน 250 กว่าลำ นักบินฝีมือดีจำนวนมาก และกำลังใจหดหาย ความพ่ายแพ้นี้ทำให้ญี่ปุ่นต้องปรับแผน และเริ่มมีการฝึกนักบิน เพื่อทำคามิคาเซ่ เพราะในยุทธการมิดเวย์นักบินตายไปมาก และญี่ปุ่นฝึกนักบินไม่ทัน ” คามิคาเซ่คือการที่นักบินยอมพลีชีพ ขับเครื่องบินพ่วงเอาจรวจติดใต้ท้องเครื่องและขับเครื่องชนเป้าหมายฝ่ายสัมพันธมิตร ม้วนเดียวไม่จบ ในขณะเดียวกันญี่ปุ่นยังคงทำสงครามภาคพื้นดินกับสัมพันธมิตรอยู่ในเอเชียและตามเกาะแก่งต่าง ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิคด้วย เช่น ฟิลิปปินส์ หมู่เกาะโซโลมอน ปาปัวนิวกินี พม่า จีน และแมนจูเรีย และพอถึงราวกลางปี 1943 ญี่ปุ่นเริ่มเป็นฝ่ายตั้งรับและถอย ตรงนี้ ดร. ไนท์ ชี้ว่าเพราะญี่ปุ่นวางแผนพลาดตั้งแต่ต้น “ ญี่ปุ่นต้องการทรัพยากรเพิ่ม โดยเฉพาะจากประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพราะทำสงครามในจีนมาตั้งแต่ปี 1937 แล้ว จึงต้องการน้ำมันและทรัพยากรอื่น ๆ อย่างมาก ญี่ปุ่นใช้การโจมตีแบบสายฟ้าแลบ เพราะต้องการให้สงครามเริ่มและจบโดยเร็ว และหวังให้สหรัฐยอมรับในชัยชนะ แต่สหรัฐไม่ยอมจบง่าย ๆ ” “ ดังนั้นแผนของญี่ปุ่นที่จะให้เป็นสงครามแบบม้วนเดียวจบ จึงเป็นไปไม่ได้ นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ต่อมาญี่ปุ่นสู้ไม่ได้ เพราะหลังจากที่สหรัฐเข้าร่วม งบทำสงครามที่ประธาธิบดีรูสท์เวลท์ตั้งไว้ ทำให้มีการผลิตยุทโธปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพเหนือกว่าของญี่ปุ่นอย่างมาก นอกจากนั้นสหรัฐยังมีทรัพยากรในประเทศเอง ขณะที่ญี่ปุ่นต้องนำเข้า ” อีกจุดที่ญี่ปุ่นพลาดคือการโจมตีที่เพิร์ล ฮาร์เบอร์ในตอนแรก เพราะไม่ได้โจมตีฐานปฏิบัติการภาคพื้นดินของสหรัฐที่อยู่บนเกาะ โจมตีแต่กองเรือ และข่าวกรองของญี่ปุ่นก็ทำงานไม่เต็มร้อย เพราะเรือบรรทุกเครื่องบินของสหรัฐทั้ง 4 ลำ ไม่ถูกโจมตีเลย เนื่องจากช่วงนั้นไม่ได้ประจำการที่เพิร์ล ฮาร์เบอร์ ถ้าฐานปฏิบัติการภาคพื้นดินและเรือบรรทุกเครื่องบินถูกโจมตี กองเรือแปซิฟิคของสหรัฐอาจต้องโยกไปตั้งฐานปฏิบัติการแถวชายฝั่งตะวันตกสหรัฐ หน้าหลัก ประวัติส่วนตัว ประวัติสงครามโลกครั้งที่2 ยุทธศาสตร์การโจมตี ทำไมต้องเป็น ฮิโรชิมา ลำดับเหตุการณ์ทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมา นางาซากิรำลึก60ปี ปรมาณูถล่ม โศกนาฏกรรมนางาซากิ บันทึกหลังระเบิดปรมาณูที่นางาซากิ ตำนานการพับนก รูประเบิดปรมาณู http://www.geocities.com/mirumo_mint/02.html</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/8488139663915822492/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/8488139663915822492' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/8488139663915822492'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/8488139663915822492'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2008/04/2.html' title='ความเป็นมาสงครามโลกครั้งที่ 2'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-6261191593358236833</id><published>2008-04-30T20:38:00.000-07:00</published><updated>2008-04-30T20:42:19.709-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="อิโวจิมา"/><title type='text'>ยุทธภุมิที่อิโวจิมา</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiItfQRvDC3YvrwIsdDhiW147jKWjyVpkm7ZQBOsnPYh5I6IneoZx5sXl0PQLQwqpyOZE5ONokl-xD-5ZECN_GhUr06iaPb_QnOr_623CaTCDdzlDJvbN78eQOXaB4BylsP4jQxIqm188uq/s1600-h/300px-First_Iwo_Jima_Flag_Raising.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5195249598706658482&quot; style=&quot;DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiItfQRvDC3YvrwIsdDhiW147jKWjyVpkm7ZQBOsnPYh5I6IneoZx5sXl0PQLQwqpyOZE5ONokl-xD-5ZECN_GhUr06iaPb_QnOr_623CaTCDdzlDJvbN78eQOXaB4BylsP4jQxIqm188uq/s320/300px-First_Iwo_Jima_Flag_Raising.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;ยุทธภูมิอิโวจิมา เป็นการรบที่เกิดขึ้นระหว่าง&lt;a title=&quot;สหรัฐอเมริกา&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸ªà¸«à¸£à¸±à¸à¸&amp;shy;à¹€à¸¡à¸£à¸´à¸à¸²&quot;&gt;สหรัฐอเมริกา&lt;/a&gt;กับ&lt;a class=&quot;mw-redirect&quot; title=&quot;ญี่ปุ่น&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸à¸µà¹à¸à¸¸à¹à¸&quot;&gt;ญี่ปุ่น&lt;/a&gt;ที่เกาะอิโวจิมา ในระหว่างเดือน&lt;a title=&quot;กุมภาพันธ์&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸à¸¸à¸¡à¸&quot;&gt;กุมภาพันธ์&lt;/a&gt; - &lt;a title=&quot;มีนาคม&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸¡à¸µà¸à¸²à¸à¸¡&quot;&gt;มีนาคม&lt;/a&gt; &lt;a title=&quot;พ.ศ. 2488&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸.à¸¨._2488&quot;&gt;พ.ศ. 2488&lt;/a&gt; และนับเป็นส่วนหนึ่งของ&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;สงครามโลกครั้งที่ 2 ด้านมหาสมุทรแปซิฟิก (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88_2_%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%9B%E0%B8%8B%E0%B8%B4%E0%B8%9F%E0%B8%B4%E0%B8%81&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;สงครามโลกครั้งที่ 2 ด้านมหาสมุทรแปซิฟิก&lt;/a&gt; ฝ่ายสหรัฐอเมริกาได้วางแผนการรบครั้งนี้ในชื่อ ยุทธการดีแทชเมนต์ (Operation Detachment) โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะยึดสนามบินที่อยู่บนเกาะนี้ใช้เป็นฐานบินโจมตีประเทศญี่ปุ่น&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;การรบครั้งนี้ถือได้ว่าเป็นการรบที่ดุเดือดที่สุดครั้งหนึ่ง เพราะ&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;กองทัพญี่ปุ่น (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%8D%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;กองทัพญี่ปุ่น&lt;/a&gt;สร้างแนวป้องกันเกาะไว้อย่างหนาแน่นด้วย&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;สนามเพลาะ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%B0&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;สนามเพลาะ&lt;/a&gt;จำนวนมาก &lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;ปืนใหญ่ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;ปืนใหญ่&lt;/a&gt;ที่ถูกอำพรางไว้ตามจุดต่างๆ และ&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;อุโมงค์ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B8%E0%B9%82%E0%B8%A1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;อุโมงค์&lt;/a&gt;ที่ขุดไว้รอบเกาะรวมความยาวได้ 18 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังเป็นการโจมตีแผ่นดินแม่ของญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกของกองทัพสหรัฐอเมริกา ซึ่งกองทัพญี่ปุ่นได้พยายามรักษาเกาะไว้ให้ได้นานที่สุด ทหารญี่ปุ่นเสียชีวิตไปในการรบครั้งนี้กว่า 20,000 จากจำนวนทั้งหมดเกือบ 21,000 คน และเหลือรอดเป็นเชลยเพียง 216 คนเท่านั้น&lt;br /&gt;ในการรบครั้งนี้ &lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;โจ โรเซนธัล (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%82%E0%B8%88_%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%99%E0%B8%98%E0%B8%B1%E0%B8%A5&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;โจ โรเซนธัล&lt;/a&gt; ช่างภาพจากสำนักข่าวเอพี ได้ถ่ายภาพ&lt;a title=&quot;การปักธงที่อิโวจิมา&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸à¸²à¸£à¸à¸±à¸à¸à¸à¸—à¸µà¹à¸&amp;shy;à¸´à¹à¸§à¸à¸´à¸¡à¸²&quot;&gt;การปักธงชาติสหรัฐอเมริกา&lt;/a&gt;ของทหารเรือเสนารักษ์และทหาร&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;นาวิกโยธินสหรัฐฯ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AF&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;นาวิกโยธินสหรัฐฯ&lt;/a&gt; ที่ยอด&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;เขาสุริบาชิ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;เขาสุริบาชิ&lt;/a&gt; เมื่อวันที่ &lt;a title=&quot;23 กุมภาพันธ์&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/23_à¸à¸¸à¸¡à¸&quot;&gt;23 กุมภาพันธ์&lt;/a&gt; &lt;a title=&quot;พ.ศ. 2488&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸.à¸¨._2488&quot;&gt;พ.ศ. 2488&lt;/a&gt; ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดในการรบครั้งนี้ ที่จริงแล้วภาพดังกล่าวเป็นภาพของการปักธงครั้งที่ 2 ส่วนภาพการปักธงครั้งแรกนั้นเป็นภาพถ่ายของ&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;หลุยส์ อาร์. โลว์เวอรี (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B9%8C_%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C._%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B8%B5&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;หลุยส์ อาร์. โลว์เวอรี&lt;/a&gt; ช่างภาพ&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;นาวิกโยธินสหรัฐฯ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AF&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;นาวิกโยธินสหรัฐฯ&lt;/a&gt; เหตุที่มีการปักธง 2 ครั้งก็เพราะว่านายทหารระดับสูงของ&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;กองทัพเรือสหรัฐฯ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AF&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;กองทัพเรือสหรัฐฯ&lt;/a&gt; ต้องการเก็บธงที่ปักไว้ผืนแรกเป็นที่ระลึก&lt;br /&gt;ลักษณะสมรภูมิ&lt;br /&gt;เกาะอิโวจิมาเป็นเกาะภูเขาไฟซึ่งอยู่ทางใต้กรุง&lt;a title=&quot;โตเกียว&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¹à¸•à¹€à¸à¸µà¸¢à¸§&quot;&gt;โตเกียว&lt;/a&gt;ไปประมาณ 1,200 กม. (650 ไมล์ทะเล) และอยู่ทางเหนือของ&lt;a class=&quot;mw-redirect&quot; title=&quot;เกาะกวม&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¹€à¸à¸²à¸°à¸à¸§à¸¡&quot;&gt;เกาะกวม&lt;/a&gt;ไปประมาณ 1,300 กม. (702 ไมล์ทะเล) และเกือบอยู่กึ่งกลางระหว่างโตเกียวและ&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;เกาะไซปัน (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%8B%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%99&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;เกาะไซปัน&lt;/a&gt; เกาะมีพื้นที่ประมาณ 21 ตารางกิโลเมตร ทางตอนใต้ของเกาะอิโวจิมาคือที่ตั้งของภูเขาสุริบาชิ ซึ่งมียอดเขาสุริบาชิเป็นจุดสูงสุดของเกาะ&lt;br /&gt;ประวัติ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หลังจากที่&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;หมู่เกาะมาร์แชล (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%8A%E0%B8%A5&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;หมู่เกาะมาร์แชล&lt;/a&gt;ถูกบุกยึดโดยกองทัพอเมริกัน และกลุ่มเกาะทรุกที่อยู่ใกล้กับ&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;หมู่เกาะแคโรลีน (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%84%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B8%99&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;หมู่เกาะแคโรลีน&lt;/a&gt; ถูกกองทัพอากาศอเมริกันโจมตีอย่างหนักหน่วงที ใน &lt;a title=&quot;พ.ศ. 2487&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸.à¸¨._2487&quot;&gt;พ.ศ. 2487&lt;/a&gt; ทำให้กองบัญชาการของญี่ปุ่นต้องทำการวิเคราะห์สถานการณ์รบอีกครั้ง โดยทุกเบาะแสชี้ว่ากองทัพอเมริกันจะมุ่งโจมตีไปที่&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;หมู่เกาะมารีอานนา (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;หมู่เกาะมารีอานนา&lt;/a&gt;และหมู่เกาะแคโรลีน เพื่อตั้งรับการบุกตรงจุดนั้น จึงมีการตั้งแนวป้องกันชั้นใน ซึ่งเริ่มจากหมู่เกาะแคโรลีนเหยียดขึ้นไปทางเหนือจนถึงหมู่เกาะมารีอานนา และขึ้นเหนือไปอีกจนถึง&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;หมู่เกาะโอกะสะวาระ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;หมู่เกาะโอกะสะวาระ&lt;/a&gt; ในเดือน&lt;a title=&quot;มีนาคม&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸¡à¸µà¸à¸²à¸à¸¡&quot;&gt;มีนาคม&lt;/a&gt; &lt;a title=&quot;พ.ศ. 2487&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸.à¸¨._2487&quot;&gt;พ.ศ. 2487&lt;/a&gt; กองพลที่สามสิบเอ็ด นำโดยพลเอก&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;ฮิเดะโยชิ โอบาตะ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%AE%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%8A%E0%B8%B4_%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B0&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;ฮิเดะโยชิ โอบาตะ&lt;/a&gt; จึงถูกเรียกเข้าประจำการแนวป้องกันชั้นในนี้ ส่วนผู้บัญชาการประจำฐานทัพที่&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;เกาะชิชิจิมา (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%A1%E0%B8%B2&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;เกาะชิชิจิมา&lt;/a&gt;นั้นได้รับแต่งตั้งให้ควบคุมกองกำลังภาคพื้นดินและภาคพื้นสมุทรประจำหมู่เกาะโอกะสะวาระอย่างพอเป็นพิธีเท่านั้น&lt;br /&gt;หลังจากที่กองทัพอเมริกันสามารถบุกยึกฐานทัพในหมู่เกาะมาร์แชลในการรบที่&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;เกาะเควจลิน (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%88%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%99&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;เกาะเควจลิน&lt;/a&gt;และ&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;เกาะเอนิวิท็อก (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%87%E0%B8%AD%E0%B8%81&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;เกาะเอนิวิท็อก&lt;/a&gt;ได้ในเดือน&lt;a title=&quot;กุมภาพันธ์&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸à¸¸à¸¡à¸&quot;&gt;กุมภาพันธ์&lt;/a&gt; &lt;a title=&quot;พ.ศ. 2487&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸.à¸¨._2487&quot;&gt;พ.ศ. 2487&lt;/a&gt; กำลังเสริมจากทั้งภาคพื้นดินและภาคพื้นสมุทรจึงถูกส่งมายังเกาะอิโวจิมา โดยทหาร 500 นายจากฐานทัพเรือที่&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;โยโกะสุกะ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B9%82%E0%B8%81%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%B0&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;โยโกะสุกะ&lt;/a&gt; กับอีก 500 นายจากชิชิจิม่าได้เคลื่อนพลมาถึงเกาะอิโวจิมาในระหว่างเดือนมีนาคมและเมษายนในปี 1944 ในเวลาเดียวกันนั้น เมื่อกำลังเสริมจากชิชิจิมาและหมู่เกาะแผ่นดินแม่มาถึงเกาะ กองทัพรักษาการณ์บนเกาะอิโวจิมาก็มีกำลังพลกว่า 5,000 คน และมีสรรพาวุธเป็นปืนใหญ่ 13 กระบอก, ปืนกลขนาดเบาและหนัก 200 กระบอก และปืนยาว 4,552 กระบอก นอกจากนี้ กองทัพรักษาการณ์ยังครอบครองปินใหญ่ 120 มม. ติดชายฝั่งหลายกระบอก, ปืนต่อสู้อากาศยานขนาดหนัก 12 กระบอก และปืนลำกล้องคู่ต่อสู้อากาศยาน ขนาด 25 มม. อีก 30 กระบอก&lt;br /&gt;ความพ่ายแพ้ที่หมู่เกาะมารีอานนาในฤดูร้อนของปี &lt;a title=&quot;พ.ศ. 2487&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸.à¸¨._2487&quot;&gt;พ.ศ. 2487&lt;/a&gt; ทำให้ญี่ปุ่นยิ่งต้องให้ความสำคัญกับหมู่เกาะโอกาสะวาระ เนื่องจากการเสียหมู่เกาะนี้ไปจะทำให้กองกำลังอเมริกันสามารถทำการโจมตีทางอากาศกับหมู่เกาะบนแผ่นดินแม่ได้ ซึ่งจะรบกวนการผลิตอาวุธสงครามและทำให้ขวัญกำลังใจของประชาชนลดลงอย่างยิ่ง&lt;br /&gt;หากแต่ แผนสุดท้ายเพื่อป้องกันเกาะโอกาสะวาระของญี่ปุ่นนั้น เป็นอันต้องตกไป เนื่องด้วยข้อเท็จจริงที่ว่ากองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นนั้นสูญเสียกำลังไปจนแทบไม่เหลือแล้ว และไม่สามารถป้องกันการบุกขึ้นฝั่งของกองทัพอเมริกันได้อีกต่อไป นอกจากนี้ กองกำลังอากาศยานก็ประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก ถึงขนาดที่ แม้ว่าการผลิตเครื่องบินรบของญี่ปุ่นจะไม่ถูกรบกวนด้วยการโจมตีทางอากาศของอเมริกาก็ตาม แต่จำนวนเครื่องบินรบของญี่ปุ่นก็ยังไม่น่าจะถึง 3,000 ลำ ภายในเดือนมีนาคมหรือเมษายน ในปี &lt;a title=&quot;พ.ศ. 2488&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸.à¸¨._2488&quot;&gt;พ.ศ. 2488&lt;/a&gt; อีกทั้ง เครื่องบินเหล่านี้ก็ไม่สามารถบินจากหมู่เกาะแผ่นดินแม่มาโจมตีเกาะอิโวจิมาได้ เนื่องจากระยะบินของเครื่องบินนั้นไม่สามารถบินเกินระยะ 900 กม. ได้ นอกจากนี้ เครื่องบินรบที่เหลือทั้งหมดยังต้องถูกนำไปเผื่อไว้ใช้กับ&lt;a title=&quot;ไต้หวัน&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¹à¸•à¹à¸«à¸§à¸±à¸&quot;&gt;ไต้หวัน&lt;/a&gt;และเกาะอื่นๆ ที่อยู่ใกล้กับฐานทัพอีกด้วย&lt;br /&gt;ในการศึกษาหลังสงคราม นายทหารญี่ปุ่นได้อธิบายกลยุทธที่ถูกนำไปประยุกต์ใช้กับการป้องกันเกาะอิโวจิม่า โดยยึดหลักดังต่อไปนี้:&lt;br /&gt;&quot;จากสถานการณ์ที่เป็นในตอนนั้น เห็นว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะทำการปฏิบัติการณ์ทางบก, ทะเลหรืออากาศใดๆ บนเกาะอิโวจิมา แล้วหวังจะประสบกับชัยชนะได้เลย ดังนั้น เพื่อซื้อเวลาที่จำเป็นในการเตรียมการป้องกันมาตุภูมิ กองกำลังของเราจึงควรที่จะพึ่งยุทธปัจจัยที่เอื้อต่อการป้องกันในบริเวณนั้นอย่างเต็มที่ และทำการชะลอการรุกคืบของศัตรูโดยใช้ยุทธวิธีถ่วงเวลา แม้ว่า&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;การโจมตีแบบพลีชีพ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%82%E0%B8%88%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%9E&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;การโจมตีแบบพลีชีพ&lt;/a&gt;ของทหารกลุ่มเล็กๆ ในกองทัพบก, เครื่องบินพลีชีพในกองทัพเรือ, การจู่โจมสายฟ้าแลบของเรือดำน้ำ และปฏิบัติการณ์ของหน่วย&lt;a title=&quot;พลร่ม&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸à¸¥à¸£à¹à¸¡&quot;&gt;พลร่ม&lt;/a&gt;ของเรา ถึงแม้ว่าจะมีประสิทธิภาพ แต่ก็ควรถือว่าเป็นเพียงแค่กลยุทธลวงของเราเท่านั้น เป็นความคิดที่น่าหดหู่ที่สุด ว่าเราไม่เหลือช่องทางใดๆ เปิดให้เราได้ใช้กลยุทธใหม่ๆ ที่ได้ผุดขึ้นมาตลอดยุทธการเหล่านี้&quot;&lt;br /&gt;เครื่องบินทิ้งระเบิดอเมริกันที่บินมาจากหมู่เกาะมารีอานนา ได้ทำการโจมตีหมู่เกาะแผ่นดินแม่ เป็นประจำทุกวัน (ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งใน&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;ยุทธการสคาเวนเจอร์ (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;ยุทธการสคาเวนเจอร์&lt;/a&gt;) เกาะอิโวจิมาจึงทำหน้าที่เป็นสถานีเตือนภัยล่วงหน้า ซึ่งจะคอยวิทยุรายงานถึงเครื่องบินที่กำลังใกล้เข้ามา ส่งสัญญาณกลับไปยังแผ่นดินแม่ ซึ่งทำให้ญี่ปุ่นสามารถตระเตรียมการป้องกันทางอากาศเพื่อตั้งรับการทิ้งระเบิดของอเมริกาได้อย่างทันท่วงที&lt;br /&gt;หลังจากการรบแห่ง&lt;a class=&quot;new&quot; title=&quot;เกาะเลตี (ยังไม่ได้สร้าง)&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B8%B5&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;เกาะเลตี&lt;/a&gt;ที่&lt;a class=&quot;mw-redirect&quot; title=&quot;ฟิลิปปินส์&quot; href=&quot;http://th.wikipedia.org/wiki/à¸à¸´à¸¥à¸´à¸à¸à¸´à¸à¸ªà¹&quot;&gt;ฟิลิปปินส์&lt;/a&gt;ได้สิ้นสุดลง ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงเหลือเวลาอีกสองเดือนเต็ม ที่จะเริ่มปฏิบัติการณ์เพื่อเตรียมการบุกยึดเกาะโอกินาวา ในส่วนของเกาะอิโวจิมานั้น ถือว่ามีความสำคัญทางยุทธศาสตร์อย่างมาก เนื่องจากเกาะนี้เป็นฐานทัพอากาศให้กับเครื่องบินรบญี่ปุ่นที่คอยเข้าสกัดเครื่องบินทิ้งระเบิดระยะไกล B-29 ทั้งยังเป็นท่าจอดเรือรบญี่ปุ่นในยามฉุกเฉิน การยึดเกาะอิโวจิมาจะกำจัดปัญหาเหล่านี้ไป และจะปูทางให้กับการบุกยึดแผ่นดินแม่ของญี่ปุ่น การบุกยึดจะทำให้ระยะทางที่ B-29 จะต้องบินลดลงไปเกือบครึ่ง และจะเป็นฐานให้กับเครื่องบินขับไล่มัสแตง P-51 ได้ทำหน้าที่ได้การคุ้มกันเครื่องบินทิ้งระเบิด ฝ่ายข่าวกรองนั้นมั่นใจว่าอิโวจิมาจะถูกยึดภายใน 5 วันแน่นอน หารู้ไม่ว่าฝ่ายญี่ปุ่นได้เตรียมการป้องกันมาอย่างสมบูรณ์แบบ และใช้กลยุทธที่แตกต่างจากการรบที่ผ่านๆ มา การป้องกันนั้นดีมากเสียจนระเบิดเป็นร้อยๆ ตันจากเครื่องบินทิ้งระเบิดและปืนใหญ่ที่ระดมยิงจากเรือรบเป็นพันๆ นัดของฝ่ายพันธมิตร แทบจะทำอะไรกับฝ่ายป้องกันไม่ได้เลย ทั้งยังพร้อมที่จะสร้างความเสียหายกับนาวิกโยธินสหรัฐฯ อย่างร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยเกิดขึ้นในสงครามแปซิฟิก เมื่อข้อมูลข่าวกรองเป็นใจ การบุกยึดเกาะอิโวจิมาจึงได้รับการอนุมัติ โดยการบุกขึ้นหาดมีชื่อรหัสปฏิบัติการณ์ว่า &quot;ยุทธการดีแทชเมนต์&quot;&lt;br /&gt;ข้อมูลจาก วิกิเพียเดีย&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/6261191593358236833/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/6261191593358236833' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/6261191593358236833'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/6261191593358236833'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2008/04/blog-post.html' title='ยุทธภุมิที่อิโวจิมา'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiItfQRvDC3YvrwIsdDhiW147jKWjyVpkm7ZQBOsnPYh5I6IneoZx5sXl0PQLQwqpyOZE5ONokl-xD-5ZECN_GhUr06iaPb_QnOr_623CaTCDdzlDJvbN78eQOXaB4BylsP4jQxIqm188uq/s72-c/300px-First_Iwo_Jima_Flag_Raising.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-5434495172554498303</id><published>2008-01-03T18:24:00.001-08:00</published><updated>2008-01-03T18:31:49.426-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="บทความ2008"/><title type='text'>ปีใหม่ผ่านเข้ามาแล้ว</title><content type='html'>วันปีใหม่ก็ผ่านมาได้หลายวันแล้วแต่เรายังคงต้องดำเนินชีวิตต่อไปเหมือนเช่นทุกๆปีที่ผ่านมา  เราก็มาจับตาดูการจัดตั้งรัฐบาลว่าจะไปถึงไหนกันจะวุ่นวายเหมือนเดิมอีกหรือเปล่าทหารจะมาปฏิวัติอีกหรือไม่ตามความคิดเห็นของผมนะว่าการปฏิวัติรัฐประหารไม่ดีเพราะทำทีไรระบบการค้าของประเทศวุ่นวายทุกทีไม่มีอะไรดีขึ้นในฐานะประชาชนก้อยากเห็นประเทศชาติสงบสุขไม่วุ่นวายเหมือนกับต่างประเทศอยากใมรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งเข้าไปบริหารประเทศไม่ใช่เอาคนปฏิวัติมาบริหารประเทศ  เพราะนักลงทุนต่างชาติเขาไม่ชอบการปฏิวัติ   เพราะประเทศเรายังต้องอยู่ร่วมกัน นานาประเทศ การค้าขาย  ปากท้องของประชาชนสำคัญกว่าผู้นำจะมาขัดแย้งกันเอง เราต้องสมัครสมานสามัคคีกันไว้  เพราะเราถอยไม่ได้อีกแล้วครับ......</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/5434495172554498303/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/5434495172554498303' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5434495172554498303'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5434495172554498303'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2008/01/blog-post.html' title='ปีใหม่ผ่านเข้ามาแล้ว'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-1698289544548616449</id><published>2007-12-31T05:42:00.000-08:00</published><updated>2007-12-31T05:47:59.240-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="บทความ"/><title type='text'>มานั่งเขียนบทความ</title><content type='html'>วันนี้มาเขียนบทความตามปกติเป็นที่ 31 ธันวาคม 2550 ไกล้สิ้นปีเริ่มเป็นปี 2551  อากาศก็หนาวเย็นตอนกลางคืนแต่กลางวันร้อนตามเคยไม่เป็นไรใจเราไม่ได้ร้อนไปตามอากาศก็พอ  ผ่านมาตามเห็นหลายๆบ้านนั่งฉลองปีใหม่กันสนุกสนานกันแบบเต็มที่มีการรอเวลาเค้าดาว  แต่สมัยก่อยได้เค้าดาวอะไรไม่เคยปีแต่เราไปทำตามฝรั่งกันเกินไปเลียนแบบเขาไปหมดแม้กระทั้งวัฒนธรรมประเพณีเริ่มไปตามฝรั่งต่างชาติมากขึ้น</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/1698289544548616449/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/1698289544548616449' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/1698289544548616449'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/1698289544548616449'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/12/blog-post_31.html' title='มานั่งเขียนบทความ'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-6623112491170148636</id><published>2007-12-29T16:08:00.000-08:00</published><updated>2007-12-29T16:14:38.408-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="บทความ"/><title type='text'>ปีใหม่หรือปีเก่าไม่แตกต่าง</title><content type='html'>ไม่ว่าจะเป็นปีใหม่หรือปีเก่าก็ไม่แตกต่างกันตรงไหนทุกอย่างไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากคงแต่อายุเราเท่านั้นที่เพิ่มขึ้นปัญหาปากท้องของประชาชนก็เหมือนเดิม น้ำมันก็ยังแพงเหมือนเดิม  พืชผักอาหารการกินก็ยังแพงขึ้นไปอีกมันดีที่ตรงไหนปีใหม่นี้  เพียงแต่เปลี่ยนตัวเลข ปี 2550  เป็น 2551 หรือ 2007 เป็น 2008  เท่านั้นเอง คนเราบางทีจัดฉลองซื้อสุรามาฉลองวันปีใหม่ว่าไปงั้น  หมดเงินแถมยังเสียสุขภาพอีกนะ ไม่เห็นดีตรงไหนเลย จะปีใหม่หรือปีเก่าขอให้เราเป็นคนดีก็พอ...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/6623112491170148636/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/6623112491170148636' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/6623112491170148636'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/6623112491170148636'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/12/blog-post_1929.html' title='ปีใหม่หรือปีเก่าไม่แตกต่าง'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-3574636531264460274</id><published>2007-12-29T10:19:00.000-08:00</published><updated>2007-12-29T10:23:07.022-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ภาพ"/><title type='text'>ปีใหม่มาถึงแล้ว</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitoO-TcFQl4rwomL08WvGR6fm5e7t66sKLx8tzZXYty0QNgQnYRpZerLjCXCL1KOtEUzctmjt4UiOLr51ZNRdI9keziyuWWdT9Q1FI5_UZY4fhi-F39UwzyAu0kHp9_xWXR6SjsLYVC3oG/s1600-h/IMG_1094.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5149462091336483986&quot; style=&quot;FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitoO-TcFQl4rwomL08WvGR6fm5e7t66sKLx8tzZXYty0QNgQnYRpZerLjCXCL1KOtEUzctmjt4UiOLr51ZNRdI9keziyuWWdT9Q1FI5_UZY4fhi-F39UwzyAu0kHp9_xWXR6SjsLYVC3oG/s320/IMG_1094.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;VISIBILITY: visible&quot; align=&quot;left&quot;&gt;สวัสดีปีใหม่ &lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;VISIBILITY: visible&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.slide.com/pivot?cy=ms&amp;amp;ad=0&amp;amp;id=2377900603251695430&amp;amp;map=E&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/3574636531264460274/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/3574636531264460274' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/3574636531264460274'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/3574636531264460274'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/12/blog-post_29.html' title='ปีใหม่มาถึงแล้ว'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitoO-TcFQl4rwomL08WvGR6fm5e7t66sKLx8tzZXYty0QNgQnYRpZerLjCXCL1KOtEUzctmjt4UiOLr51ZNRdI9keziyuWWdT9Q1FI5_UZY4fhi-F39UwzyAu0kHp9_xWXR6SjsLYVC3oG/s72-c/IMG_1094.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-3770843280603197076</id><published>2007-12-29T09:56:00.000-08:00</published><updated>2007-12-29T10:00:35.106-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ปีใหม่"/><title type='text'>สวัสดีปีใหม่</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZQOcm-APKE73JEOmAY_aapgeAIa1E1Jxt8i8J1vWOkJBlBya7ItynHfhGzH5cDwt2istyHlYn5UH18Fhyphenhyphenp5tgj7OXeD4r9a3umM8dFLsRm6kUd6YoVH1nknnsFA0I6fTOnJnA2BiWrh-y/s1600-h/71943.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5149456263065863298&quot; style=&quot;FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZQOcm-APKE73JEOmAY_aapgeAIa1E1Jxt8i8J1vWOkJBlBya7ItynHfhGzH5cDwt2istyHlYn5UH18Fhyphenhyphenp5tgj7OXeD4r9a3umM8dFLsRm6kUd6YoVH1nknnsFA0I6fTOnJnA2BiWrh-y/s320/71943.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;หลังจากที่เข้าใช้บล๊อกตัวนี้แล้วโพตส์ข้อความลำบากเพราะส่งไม่ออกมาหลายเดือนวันนี้ก็เลยลองมาโพตส์ใหม่ดูว่าจะได้ไหมคิดว่าน่าจะได้นะ&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/3770843280603197076/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/3770843280603197076' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/3770843280603197076'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/3770843280603197076'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/12/blog-post.html' title='สวัสดีปีใหม่'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZQOcm-APKE73JEOmAY_aapgeAIa1E1Jxt8i8J1vWOkJBlBya7ItynHfhGzH5cDwt2istyHlYn5UH18Fhyphenhyphenp5tgj7OXeD4r9a3umM8dFLsRm6kUd6YoVH1nknnsFA0I6fTOnJnA2BiWrh-y/s72-c/71943.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-5806273726252309746</id><published>2007-11-24T06:59:00.000-08:00</published><updated>2007-11-24T07:00:01.715-08:00</updated><title type='text'>เปิ้ล</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrxtexf6i2e_N8QG2bEacJmhpaYnBsXYXNazOO7ykfTIePhJFG69hMXr7N4P_I11lCl30pqX3jSAoXPLjfxbljWvpdE3F8QqSpfb4dH3fb32O0aRvBRk_o4z_OTtu2Mh0A_lvhiSxvEQKj/s1600-h/jvaSfE198394-02.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_&quot; style=&quot;CLEAR: both; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrxtexf6i2e_N8QG2bEacJmhpaYnBsXYXNazOO7ykfTIePhJFG69hMXr7N4P_I11lCl30pqX3jSAoXPLjfxbljWvpdE3F8QqSpfb4dH3fb32O0aRvBRk_o4z_OTtu2Mh0A_lvhiSxvEQKj/s320/jvaSfE198394-02.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnH2HTldksMnz6nZPLAU5rPr2VIJkoFqUsCFuiUsOdiiMW2bDO70PKw1QpCM9V1bq4RTymLg9vjamNYZpiZzWoFtkqiAG2rocIvqygCJiPIY3bfS48jal4jyukPxuqCya3l3itQuzgrb3y/s1600-h/StiFni455240-02.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_&quot; style=&quot;CLEAR: both; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnH2HTldksMnz6nZPLAU5rPr2VIJkoFqUsCFuiUsOdiiMW2bDO70PKw1QpCM9V1bq4RTymLg9vjamNYZpiZzWoFtkqiAG2rocIvqygCJiPIY3bfS48jal4jyukPxuqCya3l3itQuzgrb3y/s320/StiFni455240-02.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjw0qEbQ4U1Pevk1sz7ltDkVaEUbHIW0DHk9ps9zHX20MJPkcQ-ebmcOj2to01JAP-me9nloTh3GRuS-KDMPYyba9a4ctm_XUSUwMLamUzDUiJ35eXrq1jazsR5YkIYSm6TwAdw7TqsjSEL/s1600-h/item.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_&quot; style=&quot;CLEAR: both; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjw0qEbQ4U1Pevk1sz7ltDkVaEUbHIW0DHk9ps9zHX20MJPkcQ-ebmcOj2to01JAP-me9nloTh3GRuS-KDMPYyba9a4ctm_XUSUwMLamUzDUiJ35eXrq1jazsR5YkIYSm6TwAdw7TqsjSEL/s320/item.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style=&#39;clear:both; text-align:LEFT&#39;&gt;&lt;a href=&#39;http://picasa.google.com/blogger/&#39; target=&#39;ext&#39;&gt;&lt;img src=&#39;http://photos1.blogger.com/pbp.gif&#39; alt=&#39;Posted by Picasa&#39; style=&#39;border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;&#39; align=&#39;middle&#39; border=&#39;0&#39; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/5806273726252309746/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/5806273726252309746' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5806273726252309746'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/5806273726252309746'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/11/blog-post_24.html' title='เปิ้ล'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrxtexf6i2e_N8QG2bEacJmhpaYnBsXYXNazOO7ykfTIePhJFG69hMXr7N4P_I11lCl30pqX3jSAoXPLjfxbljWvpdE3F8QqSpfb4dH3fb32O0aRvBRk_o4z_OTtu2Mh0A_lvhiSxvEQKj/s72-c/jvaSfE198394-02.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-2474879384215327517</id><published>2007-11-22T05:57:00.000-08:00</published><updated>2007-12-29T09:57:52.906-08:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;P&gt;ข่าวงานอบรมปฏิบัติธรรมวัดประชาไทย ตำบลสุขไพบูลย์  อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมาเป็นโครงการอบรมปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ วันที่  2-4  พ.ย.2550 นักเรียนจากโรงเรียนบ้านหนองตะเข้-หนองตูม จำนวน 180  คน  &lt;/P&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/2474879384215327517/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/2474879384215327517' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/2474879384215327517'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/2474879384215327517'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/11/2-4.html' title=''/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-4561710154569423245</id><published>2007-10-30T17:40:00.002-07:00</published><updated>2007-10-30T17:40:38.428-07:00</updated><title type='text'>กฐินวัดหนองขนาก 12 พ.ย.2550</title><content type='html'>กฐินวัดหนองขนาก วันที่ 11 - 12 พฤศจิกายน  2550 โดยตั้งองค์กฐินที่ศาลากลางบ้านหนองขนาก หมู่ที่  5 ตำบลสุขไพบูลย์  อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา วันที่  12  พฤศจิกายน 2550 นำกฐินไปทอดถวายให้กับวัดหนองขนาก</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/4561710154569423245/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/4561710154569423245' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/4561710154569423245'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/4561710154569423245'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/10/12-2550.html' title='กฐินวัดหนองขนาก 12 พ.ย.2550'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-4912346199675946783</id><published>2007-10-21T16:04:00.001-07:00</published><updated>2007-10-21T16:04:59.262-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="อากาศหนาวแล้ว"/><title type='text'>อากาศหนาวแล้วครับ</title><content type='html'>ในช่วงนี้เป็นเดือนตุลาคม อากาศเริ่มเย็นลงเริ่มหนาวแล้วครับขอให้ทุกท่านรักษาสุขภาพด้วยนะครับในช่วงนี้ด้านอำเภอเสิงสาง นครราชสีมาก็อากาศเริ่มเย็นลงเช่นกันครับแตผมชอบอากาศหนาวมันสบายดีไม่ร้อนตัวร้อนใจแต่ก็ยังสงสารพี่น้องที่อยู่แถวชนบทห่างไกลที่ขาดแคลนผ้าห่มใครมีผ้าห่มมากๆก็ช่วยกันบริจาคหน่อยแล้วกัน</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/4912346199675946783/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/4912346199675946783' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/4912346199675946783'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/4912346199675946783'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/10/blog-post_21.html' title='อากาศหนาวแล้วครับ'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-845249940748948714</id><published>2007-10-18T10:28:00.000-07:00</published><updated>2007-10-18T10:28:56.118-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ทักทายกันก่อน"/><title type='text'>ทักทายหน้าบล๊อก</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7b7W-hYUV_hjmBfyW8RwyV9e3BeWysGpNR6zosWPjkarA-ycMJjE2Q0-Akb-VDcu5D2Dmrt8ObZjcPSZoQViYN3iYiiJGlP2PZkIEQreSv0CgLiAXL5ID1qT1WqIX8yes438oQNMsDsau/s1600-h/M6_2.gif&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5121868423894013842&quot; style=&quot;FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7b7W-hYUV_hjmBfyW8RwyV9e3BeWysGpNR6zosWPjkarA-ycMJjE2Q0-Akb-VDcu5D2Dmrt8ObZjcPSZoQViYN3iYiiJGlP2PZkIEQreSv0CgLiAXL5ID1qT1WqIX8yes438oQNMsDsau/s320/M6_2.gif&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;ขอต้อนรับทุกๆท่านสู่บล๊อกส่วนตัวของเว็บมาสเตอร์โรงเรียนบ้านหนองขนาก ในฐานะที่ผมออกแบบและเขียนเว็บไซท์ให้โรงเรียนมาตั้งแต่ปี 2547 จนถึงปัจจุบันตอนนี้ก็คงจะ 4 ปีได้แล้วครับที่เขียนเว็บไซท์ไม่เคยทอดทิ้งแม้สักวันเดียวผมยังคงทำหน้าที่นี้ต่อไปจนกว่าจะหมดแรงทำหรือโรงเรียนไม่จ่ายค่าเช่าโดเมนเนมหรือค่าเช่าพื้นที่นะครับตราบใดที่ผู้บริหารยังคงมองเห็นความสำคัญของเว็บไซท์อยู่ จริงๆแล้วคนเขียนเว็บไซท์ทุกๆท่านผมว่าเขียนด้วยใจรักมากกว่าครับเพราะรายได้ไม่มากบางทีไม่ได้เลยก็มีแต่ก็ยังเขียนกันอยู่ทุกๆวัน ผมยังคงสำระบบเทคโนโลยีต่างๆที่จะทำได้มาทดสอบพัฒนาเว็บไซท์ตลอด ปรับปรุงอัพเดทข้อมูลตลอดเวลา..เว็บไซท์ต่อละหน้านั้นกว่าจะทำได้ต้องใช้เวลามากเช่นเว็บไซท์แบบ php เป็นเว็บระบบฐานข้อมูล กว่าจะเขียนได้ยากครับ  ผมได้มีโอกาศแวะเยี่ยมเยือนหลายเว็บไซท์ก็ขอชื่นชมเว็บมาสเตอร์ทุกท่านที่ช่วยกันสร้างสีสันในโลกไซเบอร์ให้ทันสมัยตลอดเวลา ขอชืนชมและให้กำลังใจนักพัฒนาเว็บไซท์ทุกท่านด้วยใจจริงครับ.........&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/845249940748948714/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/845249940748948714' title='1 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/845249940748948714'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/845249940748948714'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/10/blog-post_16.html' title='ทักทายหน้าบล๊อก'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7b7W-hYUV_hjmBfyW8RwyV9e3BeWysGpNR6zosWPjkarA-ycMJjE2Q0-Akb-VDcu5D2Dmrt8ObZjcPSZoQViYN3iYiiJGlP2PZkIEQreSv0CgLiAXL5ID1qT1WqIX8yes438oQNMsDsau/s72-c/M6_2.gif" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-3112196518013072065</id><published>2007-10-18T04:54:00.001-07:00</published><updated>2007-10-18T04:54:41.219-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ห้องคอม"/><title type='text'>ห้องคอมพิวเตอร์</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaKzm7DzZiDaIvym4she0DME9obSgkCtHj_piOUomlBYCNPcJwfpOdJevbayjsD33TsX3sls1ftcKpWATjvNf6Dc-w5t8iii_TLj9k9jjFM1cU1PLCmd12OTXYnzr5KYaaqAj3vhd52yOP/s1600-h/SANY0006.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5122643549526825234&quot; style=&quot;DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaKzm7DzZiDaIvym4she0DME9obSgkCtHj_piOUomlBYCNPcJwfpOdJevbayjsD33TsX3sls1ftcKpWATjvNf6Dc-w5t8iii_TLj9k9jjFM1cU1PLCmd12OTXYnzr5KYaaqAj3vhd52yOP/s320/SANY0006.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;ห้องคอมพิวเตอร์โรงเรียนบ้านหนองขนากใช้ระบบอินเตอร์เน็ตแบบไร้สายดาวเทียมไอพีสตาร์ไทยคม 4&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoqAY65cdU3mAd9aRnBhuubfof4iggLKv-NNyb49KngXU6kftIQMiBYNRlPg_rZ2tMwlv_wWmvEV9eeai4Yj54Xa4T3ayBq2-QMdmDj9iWYOBIrHbFCyauAqI7Ed7EEalzyRY3R0Oh153q/s1600-h/SANY0002.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5122643025540815106&quot; style=&quot;DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoqAY65cdU3mAd9aRnBhuubfof4iggLKv-NNyb49KngXU6kftIQMiBYNRlPg_rZ2tMwlv_wWmvEV9eeai4Yj54Xa4T3ayBq2-QMdmDj9iWYOBIrHbFCyauAqI7Ed7EEalzyRY3R0Oh153q/s320/SANY0002.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/3112196518013072065/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/3112196518013072065' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/3112196518013072065'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/3112196518013072065'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/10/blog-post_18.html' title='ห้องคอมพิวเตอร์'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaKzm7DzZiDaIvym4she0DME9obSgkCtHj_piOUomlBYCNPcJwfpOdJevbayjsD33TsX3sls1ftcKpWATjvNf6Dc-w5t8iii_TLj9k9jjFM1cU1PLCmd12OTXYnzr5KYaaqAj3vhd52yOP/s72-c/SANY0006.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5330403684691817709.post-9138134806479921382</id><published>2007-10-17T17:52:00.000-07:00</published><updated>2007-10-17T17:52:04.311-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ห้องควบคุมระบบเรา"/><title type='text'>ห้องเซิฟเวอร์ครูไอที</title><content type='html'>&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtGgpmiwJsn6JD2tWjxUZnQq1L31WAABLqIpI2hU_QFJBSCfMGB1SM3ML-toB6WteaYo60cjbQkoK2z07DwCSFt3YIge61A9RA29FY5XAB58uMMLvfkf93RTsXgUohcEgHFiN57_j2lpzh/s1600-h/SANY0007.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5122472893296285938&quot; style=&quot;DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtGgpmiwJsn6JD2tWjxUZnQq1L31WAABLqIpI2hU_QFJBSCfMGB1SM3ML-toB6WteaYo60cjbQkoK2z07DwCSFt3YIge61A9RA29FY5XAB58uMMLvfkf93RTsXgUohcEgHFiN57_j2lpzh/s320/SANY0007.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt; ตัวนี้ละที่ผมใช้เขียนเว็บไซท์ phpและ asp&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_UbSD93JrtdW9IQ_m_jesgWjIX9AcUHfo_pkzp-nnK4DlLyorGQa6zI9Wp66Q_qJHtoAN8vZzDHEVG9oy0lVGVCzJ4UCdECONaKaQI3PXl6xTDEK9Jay0TgtZF5F3mwIkZELKf7_rxSt0/s1600-h/SANY0003.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5122471682115508450&quot; style=&quot;DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_UbSD93JrtdW9IQ_m_jesgWjIX9AcUHfo_pkzp-nnK4DlLyorGQa6zI9Wp66Q_qJHtoAN8vZzDHEVG9oy0lVGVCzJ4UCdECONaKaQI3PXl6xTDEK9Jay0TgtZF5F3mwIkZELKf7_rxSt0/s320/SANY0003.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgd240I3GeJga3GOJU0KWbYKO_rCouZpu8oLCn6s3mFvp65Pm51f9D1ELGlfng5IGxq0dxpRruFSk9b9raMJC1X0lPyHeTsueXY2xmInhgrW0g6HCoY8PbYuvmGa1TUYgmiY18mOSP2iFvJ/s1600-h/36_375390.jpg&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvc9owb_tyIQTH68ZhjxbZ0UaujXilTwRbd_QrU49UpdmdGKm63V8rvNqbf0ClLWOczwSIWtKqK6fXanI3TGkhXemajaVcr_EgQWWk51cwmUH0C_Mh0QiPGGVAyNTXxjdbozjSfJv-5Kbs/s1600-h/k21.jpg&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/feeds/9138134806479921382/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/5330403684691817709/9138134806479921382' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/9138134806479921382'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5330403684691817709/posts/default/9138134806479921382'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nongkanakschool.blogspot.com/2007/10/blog-post_7448.html' title='ห้องเซิฟเวอร์ครูไอที'/><author><name>พินิจ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07630581944945258976</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhARIQJG2ojwZm6Y2plsy_AqYb9n4ZbPJXu71T_zIMHp6Toav-n_wonhyBa5mI9OLaq06eeFdnWU-ai2v36JvENrNsiptJr1mJTjx3ONSYClJ1sOh4Xr417c_qIZRfa7Q/s220/avatar_10.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtGgpmiwJsn6JD2tWjxUZnQq1L31WAABLqIpI2hU_QFJBSCfMGB1SM3ML-toB6WteaYo60cjbQkoK2z07DwCSFt3YIge61A9RA29FY5XAB58uMMLvfkf93RTsXgUohcEgHFiN57_j2lpzh/s72-c/SANY0007.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>