sketches

And here I am

2026-01-22T09:38:00.000-08:00

I am not very sure how many attempts I am making to read this book.

Many people, including reading buddies and friends who are interested in fictional literature, have recommended this book to me on several occasions.

I try to get a hard copy and read it, but for some reason, after a while, I stop.

Every time, I can feel this book has something similar to my life. Anyway, lately I am going through an unsual phase, and feeling something unexpected, maybe a ray of hope appearing somewhere, and I am starting to give it another go.

നിത III

2025-05-28T03:25:00.000-07:00

നിതയുടെ ജീവിതമാണ് കഴിഞ്ഞ കുറിപ്പിൽ എഴുതിയതു..അത് അനേകം നിതമാരുടെ ശബ്ദമായി തുടരുന്നു.

പ്രമീളദേവിയുടെ അനുഭവത്തിൽ നിന്നാണ് നിതയെ ഓർത്തെടുത്തു അത് ഇവിടെ കുറിച്ച് തുടങ്ങിയത്.

കുറച്ചു വര്ഷങ്ങളായി സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അത്ര സജീവമല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും ഇത് വായിക്കുമോയെന്ന് പോലും ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു.

എന്നാൽ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു നിതയോ ഒരു പ്രമീള ദേവിയോ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ ഒരാളെങ്കിലും ഇത് വായിക്കണെമെന്നെ തോന്നിയുള്ളൂ.

പക്ഷെ എന്നെ തേടി വന്ന മെസ്സേജുകളും കുറിപ്പുകളും നമ്മുടെ ഇടയിൽ എത്രയോ നിതമാരുണ്ടെന്നു അവർ നിശബദമാക്കപ്പെടുന്നത് ഏതാണ്ട് ഒരേ സാമൂഹിക കുടുംബവ്യവസ്ഥകളിലാണെന്നും എന്നോട് കഴിഞ്ഞ കുറെ ദിവസങ്ങളിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

പലപ്പോഴും ഈ ഗാർഹിക പീഡനങ്ങളെ അതിന്റെ മാനസിക സംഘർഷങ്ങളെ അനിയന്ത്രിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത്, ഇത്തരം കുറ്റവാളികളുടെ കുറ്റവാസനയുള്ളവരുടെ ഒപ്പം കൂടുന്ന ഫ്ലയിങ് monkeys എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കുടുംബക്കാരുടെയും ഇടപെടലാണ് എന്ന വേദനയാവർത്തിക്കുന്നു.

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ സംസാരിച്ച പെൺകുട്ടികൾ ഏറെയും പറഞ്ഞത് ഈ ചുറ്റിനുമുള്ള ഉപഗ്രഹങ്ങളെയാണ് അവർ പലപ്പോഴും അവരുടെ പാനിക്ക് അറ്റാക്കുകളിൽ കാണുന്നതെന്നെന്നാണ്. അവരുടെ സാന്നിധ്യമാണ് പലർക്കും തിരുത്താൻ തെയ്യാറാകുന്ന ഗാർഹിക കുറ്റവാളികൾക്ക് പോലും തിരുത്തൽ അസാധ്യമാകുന്നത്.

ഇരകളാകുന്ന വ്യക്തികൾ വാക്കുകൊണ്ടോ നോക്കുകൊണ്ടോ ഒരു ദ്രോഹവും അവർ ചെയ്യ്തത ആളുകൾ.

ഒരു പക്ഷെ ഒരിക്കൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവർ.

അവരാണ് തങ്ങളുടെ സൗകര്യങ്ങളിൽ ഇരുന്നു, വിവാഹിതയായ / അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കമ്മിറ്റഡ് ബന്ധത്തിൽ ഉള്ള ഒരു സ്ത്രീയെയും അവരുടെ എട്ടും പൊട്ടും തിരിയാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെയും ദ്രോഹിക്കാനുള്ള വെടിമരുന്ന് പല ഗാർഹിക പീഢകർക്കും ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും കൊടുക്കുന്നത്.

- Role of friends in Reinforcing Negative Behaviors - Role of friends pose as a real challenge in seeking real help and support for domestic abuse perpetrators- The social environment significantly influences behavior. Friends who minimize or justify abusive or unfaithful actions contribute to a lack of accountability. This social reinforcement can perpetuate harmful behaviors and impede efforts toward change. This wirte up is trying to touch the subject.

..............

ഗാർഹിക പീഢകരുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തികളായ ഉപഗ്രഹങ്ങൾ (3 )

----------------------------------

"എന്റെ ചെങ്ങായി എന്തൊരു നല്ലവനായ ഉണ്ണി,

അവനു കിട്ടിയതോ ഒരു വട്ടിനെ - എന്നിട്ടും അവൻ അതിനെ സഹിക്കുന്നു."

------------------------------------

നിതയുടെ ജീവിതം തുടരുന്നു.

സതീഷും ഒത്തുള്ള ജീവിതം നിത എന്ന വ്യക്തിയെ മാറ്റി മറ്റൊരാളാക്കുകയായിരുന്നു..

സതീഷ് എന്ന ഭർത്താവ് മാത്രമായിരുന്നില്ല നിത്യയുടെ യാഥാർഥ്യങ്ങളെ മറ്റൊന്നാക്കി നിതയെ മാറ്റിക്കളഞ്ഞത് ..അവളുടെ ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു.

അവൾ ആത്മഹത്യ ചെയ്‌താൽ മാത്രം

"നിതാ നിന്റെ ദുരിതം നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ നിനക്കൊപ്പം ഉണ്ടായേനെ നിന്നെ ചേർത്ത് നിർത്തിയേനെ എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു fB post ഇടുന്ന, അതല്ലെങ്കിൽ പരിചയക്കാരാണെങ്കിൽ മരിച്ചഅടക്ക് ദിവസം അന്ന് കാണുന്നവരോട്

"എന്തിനാ പെൺകൊച്ചു ഇത് ചെയ്തത് ആരോടെങ്കിലും ആ കൊച്ചിന് അത് പറഞ്ഞൂടാരുന്നോ?" എന്ന ചോദ്യം.

എന്നാൽ ആ ഇരയായായ പെൺകുട്ടി ആ ജീവിതത്തിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോ തന്റെ അവസ്ഥ പറയാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ,

"പോട്ടെ മോളെ ജീവിതമല്ലേ നീ ക്ഷമിയ്ക്ക്" അല്ലെങ്കിൽ ആ പറച്ചിൽ കേട്ട് "അതിനു ഒടുവിൽ നീ അറിഞ്ഞോ അപ്പുറത്തെ മറിയാമ്മ ചേട്ടത്തി അമേരിക്കയ്ക്ക് പോയി" എന്ന് പറഞ്ഞു വിഷയമേ മാറ്റി കളയുന്നവർ, മേത്തെ പാട് കണ്ടാലും അത് ഭർത്താവ് ഉപദ്രവിച്ചു ഉണ്ടായതാണ് എന്ന് പറയാൻ നോക്കിയാലും നീ ആ വയറു കാണിക്കാതെ , ഉടുപ്പ് ശരിക്കിടാൻ പറയുന്ന ബന്ധുക്കൾ / സുഹൃത്തുക്കൾ പ്രത്യേകിച്ചും ഭർത്താവ് സാമൂഹികമായ ചില ടിക്ക് ബോക്സ്കൾ കൊണ്ട് സമ്പന്നനാണെങ്കിൽ ഭാര്യയെക്കാൾ ഉയർന്ന സാമ്പത്തികം, ആരോഗ്യം, സൗന്ദ്യര്യം, കുടുബ മഹിമ, അഴകളവുകൾ ഇങ്ങനെ ഇങ്ങനെ. പിന്നെ ചില നാടുകളിൽ ആണെങ്കിൽ ഭർത്താവ് ആണായാൽ മതി ഭാര്യ എത്ര കഴിവുള്ളവളാണെങ്കിലും ഭർത്താവ് ശരിയും ഭാര്യ ശരികേടുമാകാൻ അധികം കാരണങ്ങൾ വേണ്ട.

ശരീരത്തിലെ പാടുകൾ അടി കിട്ടിയതാണ് എന്ന് പറയാൻ ശ്രമിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ ചില ഡോക്ടർമാർ പോലും തെളിവ് ചോദിച്ചു , നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവിനെ കുറിച്ച് വലിയ കുറ്റാരോപണമാണ് നടത്തന്നതെന്ന നിലയിൽ സംസാരിച്ചു ആ പെൺകുട്ടിയെ നിശ്ശബ്ദയായ്ക്കുന്ന കാലം.

നിത കടന്നു പോയതും അതെ സാമൂഹിക കുടുബവ്യവസ്ഥയിലൂടെയായിരുന്നു.

ഈ പ്രജൂഡിസ് മാറ്റി വെച്ച് നമ്മുടെ നിതമാരെ കേൾക്കാൻ അവരുടെ ഭാഗം വിശ്വസിക്കാൻ ഇനിയും നമ്മുടെ സമൂഹം തെയ്യാറാണോ? നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ തെയ്യാറാണോ?

മറ്റു ഗാർഹിക പീഢന കേസ്സുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, ഭാര്യയുടെ സമ്മതമില്ലാതെ അറിവില്ലാതെ വേറെ ശാരീരിക ബന്ധങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്ന പുരുഷന്മാർ വിവാഹ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മാനസിക സംഘര്ഷങ്ങള് കേൾക്കുമ്പോൾ ഒരു ചൂട് ചായയുടെ അകമ്പടിയോടെ അത്തരം പ്രവൃത്തികൾ ഹീനവും ക്രൂരവുമാണെന്നും പുരുഷ കേന്ദ്രീകൃത സമൂഹത്തിന്റെ അപചയമാണ് ഇതെന്നും സ്വയം പ്രഖ്യാപിത ഫെമിനിസ്റ്റ് കൂടിയായ സതീഷിനു ഉറക്കെ പറയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. (സ്വയം താൻ ചെയ്യുന്നതെന്താണ് എന്ന് ആത്മപരിശോധന നടത്താതെ ).

താൻ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതം വിവാഹത്തിനു മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന വ്യക്തിയിൽ നിന്ന് മാനസിക സംഘർഷമുള്ള ഒരാളാക്കി നിതയെ മാറ്റിയിരുന്നു.

അത് കൊണ്ട് നിതയുടെ ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹവും പ്രശനം നിതയിൽ ആരോപിച്ചു (നിതയിൽ മാത്രം).

(The intersection of social constructs, gender norms, and societal expectations often places women at a heightened risk of experiencing mental health challenges in domestic abuse settings. Within such contexts, the victim is frequently pathologized, labelled as mentally unstable, or morally deficient, while the perpetrator is granted social acceptance or absolution. This systemic disparity not only perpetuates abuse but also silences victims, reinforcing a cycle of harm).

ഇതിനിടയിൽ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്ത് വീട്ടുജോലികൾ ചെയ്യാത്ത എപ്പോഴും രോഗിയായ ഒരു സ്ത്രീ എന്ന ഇമേജ് സതീഷ് നിതയെ കുറിച്ച് ഉണ്ടാക്കി എടുത്തു. താൻ ആണ് കുടുബകാര്യങ്ങൾ മുഴുവനും ചെയ്യുന്നത്. താനാണ് കുടുബസ്ഥൻ.

എന്നാൽ സതീഷ് ഒരു മുഴുവൻ സമയ ജോലിക്കാരനാണെന്നും അത് പോലെ തങ്ങൾ അടക്കമുള്ള അസംഖ്യം സ്ത്രീ പുരുഷ സുഹൃത്തുക്കൾ സതീഷിനു ഉണ്ടെന്നും ഇവരുടെ ഒപ്പമെല്ലാം സാധാരണയിൽ കവിഞ്ഞ സമയം ഒരു ദിവസം ചിലവിടുന്ന ആളാണ് സതീഷ് എന്നും ഒന്ന് ആലോചിച്ചാൽ മനസിലാകുന്ന സുഹൃത്തുക്കൾ ഈ നറേറ്റിവ്നെ ഒരിക്കലും ചോദ്യം ചെയ്തില്ല.

സതീഷിനും നിതയ്ക്കും വീട് വാങ്ങാൻ ഉള്ള പണം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി?. സതീഷിനു തന്റെ ഇഷ്ട്ടങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ചു ഇങ്ങനെ സ്വാതന്ത്രമായി എങ്ങനെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നു?. മുട്ടിനു മുട്ടിനു ജോലി മാറി ഓരോ പുതിയ സ്ഥലത്തു ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയുമായി എങ്ങനെ പെട്ടെന്നു സെറ്റിലായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നു?. അതിന്റെ പിന്നിലെ മാജിക് എന്താണ്.? ഒന്ന് ആലോചിച്ചാൽ ഒന്നിലും ഉറച്ചു നിൽക്കാത്ത സതീഷല്ല നിതയാണ് അവരുടെ സ്ഥിരതയുള്ള ജീവിതത്തിനു പിന്നിലെന്ന് ആർക്കും മനസിലാകും. എന്നാൽ പുറമെ പുരോഗമനം പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുന്ന, സതീഷിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് നിതയുടെ അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ക്രിയമാകമായ ഇടപെടലുകൾ അംഗീകരിക്കാനോ കാണാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.

കാരണം ഈ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് അവർ നിതയെ കുറിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയ പ്രെജുഡീസ് ആയ ഇമേജ് കോൺസ്ട്രക്ക്ടനു ഘടക വിരുദ്ധമാണല്ലോ ഈ ഇമേജ്. അത് അംഗീകരിക്കുകയെന്നാൽ തങ്ങൾ തെറ്റി പറ്റി എന്നാവില്ലേ. അത് കൊണ്ട് അവർ കൂടുതൽ സതീഷിന്റെ narrativi നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

സ്ത്രീ സുഹൃത്തുകളെയും പുരുഷ സുഹൃത്തുക്കളെയും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ "ടേക്ക് കെയർ" ചെയ്യുന്ന സതീഷിനെ അവർക്ക് സാമ്പത്തികമായും ശാരീരികമായും മാനസികമായും ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനു സതീഷ് തെയ്യാറാകുമ്പോൾ പകരമായി ആ സമയത്തു സതീഷ് പറയുന്ന നിത നിഗ്രഹണം അവർ നല്ലവണ്ണം പ്രോത്‌സാഹിപ്പിച്ചു.

സതീഷ് പറയുന്നത് എന്തും വെള്ളം തൊടാതെ വിഴുങ്ങുന്ന സുഹൃത്തുക്കൾകൂടിയാണ് നിത നേരിടേണ്ടി വന്ന, പ്രമീള നേരിടേണ്ടി വന്ന, അല്ലെങ്കിൽ ഇത് വായിക്കുന്ന മറ്റൊരു ദീപയെ ദീപ്തിയോ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ഗാർഹിക പീഢനത്തിന്റെ accomplice perpetrators. (സഹായികളായ ക്രിമിനലുകൾ ).

സതീഷിനു ഭക്ഷണം സമയത്ത് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ദേഷ്യവും അരിശവും വരും അതറിയാവുന്ന നിത മണിക്കൂറുകളുടെ ദൂരെ യാത്ര ചെയ്തു വന്നാൽ പോലും തന്റെ ഉടുപ്പ് പോലും മാറാതെ രാത്രിയിലും സതീഷിനായി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി അവനെ ഊട്ടി കിടക്കുന്നയാളാണ്. എപ്പോഴും പക്ഷെ അത് സതീഷിനു രജിസ്റ്ററാവില്ല.

ഒരു പൈസ പോലും സതീഷ് നിതയ്ക്ക് ചിലവിനു കൊടുക്കിലെങ്കിലും, നിത ഒരു അഞ്ചു രൂപാ ചോദിച്ചാൽ അതിന്റെ കണക്കു തിരിച്ചു ചോദിച്ചു, നിത സ്വന്തം സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഉടുപ്പ് വാങ്ങിയാൽ അവൾക്ക് ഭയങ്കര ചിലവാ. അവൾ ഉടുപ്പും make up ഉം വാങ്ങി പൈസ കളയും എന്ന് കേൾക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കൾ സതീഷ് കഷ്ട്ടപെട്ട് ഉണ്ടാകുന്ന പൈസ ധൂർത്തടിച്ചു കളയുന്ന ഭാര്യയേ കാണും. പുശ്ചിയ്ക്കും.

( “Social networks play a crucial role in shaping the behavior of domestic violence perpetrators. When peers normalize or trivialize abusive actions, this reduces the perpetrator’s perception of wrongdoing and reinforces harmful behavior.”- Bell, K. M., & Naugle, A. E., Social support and its influence on domestic violence perpetrators: Systematic review and implications for interventions.)

എന്നാൽ സതീഷിന്റെ യഥാർത്ഥ പൈസയും സമയവും ഒഴുകിയിരുന്നത്ത്, ഒഴുക്കിയിരുന്നത് അയാളുടെ കാമുകിമാർക്ക് വേണ്ടിയും തന്നെ വാലിഡേറ്റ് ചെയ്യുന്ന സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് വേണ്ടിയുമായിരുന്നു എന്ന്, നിതയുടെ ഈ കുറ്റങ്ങൾ വന്നു പറയുമ്പോൾ അത് കേട്ട് കൈ അടിച്ചു പ്രോത്‌സാഹിപ്പിച്ചിരുന്ന ഈ കാമുകിമാരും മുൻകാമുകിമാരും സുഹൃത്തുകളും അറിഞ്ഞില്ല. തങ്ങളുടെ പ്രോസ്താഹനം മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം ഒരു സ്ത്രീ അടിയേറ്റ് അവരുടെ അടുക്കള തിണ്ണയിലോ വീടിനു പുറകിലെ പറമ്പിലോ പോയി പേടിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അവർക്ക് ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ.

സതീഷിന്റെ ഭാഗം മാത്രം കേൾക്കുന്ന ഈ മഹാന്മാരും / മഹതികളും നീ ഇത്ര മിടുക്കനായിട്ടും ഇത് പോലെ നിനക്ക് ചേരാത്ത ഒരു ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് ഇവളെ കെട്ടി ജീവിതം കൊടുത്തിട്ടും ഇവൾ ഇങ്ങനെ ആണല്ലോ നിന്നോട് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതായിരുന്നു സതീഷിന് വേണ്ടത് - ആ വാലിഡേഷൻ.

(“Narcissists, driven by a constant need for validation, often justify infidelity through external blame—frequently supported by peers who echo their grievances about partners.”- Campbell, W. K., & Foster, C. A. (2002). The role of narcissism in romantic relationships: Romantic dissatisfaction and the propensity for infidelity. Journal of Personality and Social Psychology, 83(1),).

വിവാഹേതര ലൈംഗിക ബന്ധങ്ങൾ സ്വാഭാവികമാണെന്നും അത് ജീവിതത്തിൽ വേണ്ടതാണെന്നും തന്റെ കുടുബ ജീവിതം ശരിയല്ലെങ്കിൽ വിവാഹേതര ചുറ്റികൾ ആകാമെന്നും പറഞ്ഞു സതീഷിന്റെ പ്രവർത്തികൾക്ക് സോഷ്യൽ സാംക്ഷൻ കൊടുത്തു അയാളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന നാണുക്കൾ കൂടി ചുറ്റിനും കൂടിയപ്പോൾ സതീഷ് ഉണ്ടാകുന്ന മാരിറ്റൽ ഹാമിന്റെ ആക്കം കൂടി.

(“When peers shift the blame onto victims or suggest that abusive behavior is justified, perpetrators feel less inclined to take responsibility, perpetuating cycles of violence.”- Jewkes, R., & Morrell, R. (2008). Peers' role in domestic violence perpetration: A qualitative study on social influences. Social Science & Medicine, 67(, 1258–1268.)

ഇത്തരം ഇന്റെറാക്ഷൻസ് സതീഷ് എന്ന വ്യക്തിയുടെ self എസ്റ്റീമിനെ ബാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം വ്യക്തികളുമായുള്ള ഡിസ്കോഴ്സ് തന്നിലെ ആത്മസംഘര്ഷത്തിന്റെ (between right and wrong ) ആക്കം കൂട്ടുകയാണ്. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷമില്ലായ്മക്ക് യഥാർത്ഥകാരണം നിതയല്ല തന്റെ തന്നെ മാനസിക വ്യാപാരങ്ങളാണ്. അത് താൻ പങ്കു വെയ്ക്കുന്നത് തന്നെ ആരോഗ്യകരമായി സഹായിക്കാൻ കഴിയുന്ന ആളുകളോട് അല്ല. മറിച്ചു തന്റെ തന്നെ ഡിവിയൻസിക്ക് കൈ അടിച്ചു പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നവരോടാണെന്നു സതീഷ് മനസിലാക്കിയില്ല. ഇവരുടെ അടുത്ത് പോയി താൻ സംസാരിക്കുന്നതു അവരുടെ വാലിഡേഷന് വേണ്ടിയാണ് എന്നും ഭാര്യയെ തല്ലാൻ കൂടുതൽ ഉർജ്‌ജമാണ്‌ ഇവരിൽ നിന്ന് താൻ ആർജ്ജിച്ചു എടുക്കുന്നതെന്നും സതീഷ് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.

( “The attitudes of close friends significantly impact moral decision-making. When friends condone infidelity, individuals feel validated and less culpable in engaging in such behavior.”- Fincham, F. D., & May, R. W. (2013). Social norms and infidelity: The role of close friends' opinions. Journal of Social and Personal Relationships, 30(5), 657–676.)

ഇതിന്റെ മറ്റൊരു ഫലം രഹസ്യ വേഴ്ചകളിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന ഡോപമിൻ ഹിറ്റ് സതീഷിനു തന്റെ നിത്യ ജീവിതത്തിൽ കിട്ടാതെ ആയി.

വിവാഹ ജീവിതത്തിൽ സ്ട്രെസ് അല്ലെ അത് കൊണ്ട് സ്ട്രെസ് ബസ്റ്റർ ആയി ഇത് പോലെ പര സ്ത്രീ ബന്ധങ്ങൾ ആകാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും സതീഷിനു ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ ഭേദിക്കുന്ന അതിർ വരമ്പുകളുടെ എണ്ണവും വലിപ്പവും കൂടിവന്നു. നിതയ്ക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്ന ആഘാതങ്ങളും.

(“The influence of external validation cannot be understated; perpetrators often rely on friends who dismiss or justify abusive actions, creating a psychological buffer against feelings of guilt.” Finkel, E. J., & Eckhardt, C. I. (2013). Social psychological processes in intimate partner violence. Annual Review of Psychology, 64(1), 617–643)

എന്നാൽ തനിയ്ക്ക് ചുറ്റും സംഭവിക്കുന്നത് നിതയ്ക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായില്ല. കാരണം ...

Testing the boundaries with intimidation and then normalise the act ഇതാണ് സതീഷ് ചെയ്തോണ്ടിരുന്നത്.

ഒരു തെറ്റ് സതീഷ് ചെയ്തിട്ട് അതിന്റ മാനസിക പിരിമുറുക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു വഴക്ക് ഉണ്ടാകും, അത് നിത എത്രത്തോളം ടോളററെറ്റ് ചെയ്യും എന്നും നോക്കും.

ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു മുൻ കാമുകിയെ ഫേസ് ബുക്കിൽ കണ്ടു അവരുമായി പ്രേമ സല്ലാപം തുടങ്ങുന്നു. അതിൽ സതീഷിന്റെ ഉള്ളിലെ സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിലെ നല്ല ഭർത്താവായ സതീഷിനു ഒരു മോറൽ anxiety ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഈ സ്ത്രീയുമായി ഉള്ള ചാറ്റ് നിറുത്താനാവുന്നില്ല.

നിതയെ കാണുമ്പോൾ കുറ്റബോധമുണ്ട്. പക്ഷെ ആ കുറ്റബോധത്തിലും ഏറെയാണ് മറ്റേ സ്ത്രീയോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ലൈംഗിക സുഖം.

അപ്പോൾ സതീഷിന് ആ സ്ത്രീയോട് സംസാരിക്കാൻ തന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ന്യായീകരിക്കത്തക്ക ഒരു കാരണം വേണം. അതിനു സതീഷ് നിതയോടു കൊച്ചു കൊച്ചു കാര്യങ്ങളെ ചൊല്ലി വഴക്ക് ഉണ്ടാകും.

തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടു പോയി നിത കൊച്ചു കൊച്ചു കാര്യങ്ങളെ ചൊല്ലി പ്രശ്‌നം ഉണ്ടാകുന്ന സ്ത്രീയാണെന്ന് പറയും. അപ്പോൾ സുഹൃത്തുക്കൾ സതീഷ് നിനക്കും ഒരു ജീവിതം വേണ്ടേ എന്ന് ചോദിക്കും. അപ്പോൾ സതീഷിനു മറ്റേ സ്ത്രീയോട് വെളുപ്പിനെ എണീറ്റു സെക്സ് ചാറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള ന്യായീകരണമായി.

ഇങ്ങനെ കുറെ ദിവസം ചെയ്യുമ്പോൾ അതിനു പാരലൽ ആണ് സതീഷ് വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സംഘർഷത്തോടു കാര്യം അറിയാത്ത നിത താതാധ്യമം പ്രാപിയ്ക്കും.

ആ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് സതീഷ് മറ്റേ സ്ത്രീയോട് സംസാരിക്കുന്നതു ഏറ്റവും സ്വാഭാവികവും തന്റെ അവകാശവുമായി എടുക്കും.

നിതയ്ക്ക് ശാരീരികവും മാനസികവുമായി ഏറ്റവും സതീഷിനെ ആവശ്യമുള്ള സമയമായിരുന്നു അവർക്ക് ആദ്യമുണ്ടായ കുട്ടി അവർക്ക് നഷ്ട്ടമായ സമയം.

അതിനു കാരണമായത് സതീഷിന്റ തന്നെ പ്രവർത്തികൾ ആണ്. എന്നാൽ ആ അക്കൗണ്ടബിലിറ്റി എടുക്കാൻ സതീഷിനു ആയില്ല. ആ കുഞ്ഞു ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായ ആദ്യ സെമെസ്റ്ററിൽ താൻ ഒരു തന്തയാൽ തന്റെ ചുറ്റികൾ നിന്ന് പോകുമ്പോ തന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾ പോകുമോ താൻ എന്നന്നേയ്ക്കുമായി നിതയിൽ തളച്ചിടപ്പെടുമോ? താൻ ഒരു പിതാവായാൽ കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ എടുക്കേണ്ടി വരുമോ?

താൻ ഒരു അച്ഛനാകുന്നു എന്നതു അറിഞ്ഞ ആദ്യ excitement നു ശേഷം സതീഷിന്റെ anxiety ഇതായിരുന്നു. അത് നിതയുടെ ഗര്ഭാവസ്ഥ ദുരിതമാക്കി. ആ കുട്ടിയെ അവർക്ക് നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. അതിനു സതീഷ് പറഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ കാരണം നിത ആ കുഞ്ഞിന് റെഡി അല്ലാരുന്നു. അത് കൊണ്ട് കുട്ടിയെ നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആ താൻ ഒരു പിതാവായാൽ നഷ്ടമാകുന്നത് തന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യമല്ലേ താൻ ഇതിനു റെഡിയായിരുന്നോ? നിതയോടു തനിയ്ക്ക് ഉള്ള അതൃപ്ത്തി താൻ എന്തെങ്കിലും തരത്തിൽ ഇപ്പോൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കുന്നണ്ടോ? വിവാഹം ഒരു അബദ്ധമായി എന്ന് കരുതുന്ന താൻ ആണോ ആ കുഞ്ഞു നഷ്ട്ടമാകാൻ യഥാർത്ഥ കാരണം?

ആരും ചോദിച്ചില്ല.

കുഞ്ഞു പോയതിന്റെ മെന്റൽ ടെൻഷൻ മാറ്റാൻ എന്നാൽ താൻ പണ്ട് ബന്ധെപ്പട്ടിരുന്ന സ്ത്രീയെ പോയി കണ്ടു റിഫ്രഷ് ആയി വരാൻ ഉപദേശിച്ച സുഹൃത്തോ, തന്നെ കാമ പൂർവം പ്രാപിയ്ക്കാൻ വന്ന മുൻ കാമുകനോട് സെക്സ് പറ്റില്ല പക്ഷെ നമുക്ക് നടക്കാൻ പോകാം സംസാരിയ്ക്കാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു അയാൾ പറയുന്ന blame ഷിഫ്റ്റിംഗ് കഥകൾ കേട്ട് അന്നും പിന്നെ വര്ഷങ്ങളോളവും അയാളെ എന്റെർറ്റൈൻ ചെയ്ത സ്ത്രീ സുഹൃത്തുക്കളോ സതീഷിനോട് താൻ എന്താണ് ഹേ ചെയ്യുന്നതെന്ന് തിരിച്ചു ചോദിച്ചില്ല.

ആ മെന്റൽ സ്ട്രീസിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരാൻ സതീഷ്

ഈ സംസാരം അടുത്ത ബൗണ്ടറി കടന്നു virtual സെക്സ് ലൈക്കും physical sex ലൈകും ഈ ഒരു സ്ത്രീയിലും പിന്നെ പല സ്ത്രീകളിലേയ്ക്കും പോകുമ്പോൾ നിത ഇതേ ഹാനിയുടെ ചാക്രിക ക്രമത്തിലൂടെയും അതുണ്ടാക്കുന്ന anxiety പാനിക് അറ്റാക്കുകളിലൂടെയും കടന്നു പോകേണ്ടി വന്നു.

ഈ പ്രശ്‍നങ്ങളുടെ ബൈ പ്രോഡക്റ്റ് ആയ നിതയുടെ anxiety അറ്റാക്ക് സതീഷിനും മറ്റുള്ളവർക്കും നിതയെ വീണ്ടും വീണ്ടും അടിയ്ക്കാനുള്ള

ആയുധമായി.

സതീഷിന്റെ പരസ്ത്രീ സമ്പർക്കവും, രഹസ്യ ജീവിതവും anger ഇഷ്യൂസും അറിയുന്നവർ പോലും ഇത്തരം പ്രവൃത്തികൾ അയാളുടെ വ്യക്തിജീവിതത്തിലും കുടുബജീവിതത്തിലും ഉണ്ടാകാവുന്ന ഹാനി ചോദ്യം ചെയ്തില്ല.

നിങ്ങളുടെ പ്രവർത്തികളാണോ നിതയെ ബുദ്ധിമുട്ടിയ്ക്കുന്നതെന്നു ആരും സതീഷിനെ challenge ചെയ്തില്ല.

വീണ്ടും വീണ്ടും ഇതേ അവസ്ഥയിൽ വഴക്ക് ഉണ്ടാകും. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ അതെ സാഹചര്യം വീട്ടിൽ വീണ്ടും ഉണ്ടായാൽ മുൻ ഹാനിയുടെ അനുഭവം വെച്ച് നിത മിണ്ടാതെയാകും. അപ്പോൾ ആ പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ സതീഷിനു കൂടുതൽ ധൈര്യമാകും കൂടുതൽ സ്വാഭാവികമായി അടുത്ത തവണ സതീഷ് അത് ചെയ്യും.

The cycle of abuse continued

(തുടരും ..)

ഗാർഹിക പീഢനത്തിന്റെ പല ഇരകൾ -II നിത.

2025-05-28T03:24:00.000-07:00

ഗാർഹിക പീഢനത്തിന്റെ പല ഇരകൾ -II

നിത.

_ഗാർഹിക പീഢനത്തിന്റെ ഇരകൾക്ക് പല രൂപവും ഭാവവുമാവാം.

എന്നാൽ പലപ്പോഴും അവർ കടന്നു പോകുന്നത് ഒരേ ചാക്രിക ക്രമത്തിലൂടെയാണ്.

അതിനെ തിരിച്ചറിയുക എന്നതാണ് ചെറുത് നിൽക്കലിന്റെ ആദ്യ പടി.

ഇത് ഞാൻ കുറിക്കുന്നത് എവിടെയോ ഇരിക്കുന്ന നീ കൂടി വായിക്കാനാണ്. നിന്നെ നീ അറിയാനാണ്.

മുൻ കുറിപ്പിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ നിതയുടെ ജീവിതം കേൾക്കാം.

നിതയുടെ ജീവിതം

നിത നാട്ടിലെ പ്രശസ്തമായ സ്വകാര്യ സ്ഥാപനത്തിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥയായിരുന്നു.

വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഞാൻ പരിചയപ്പെടുമ്പോൾ പ്രായം 30-കളുടെ തുടക്കം, ഒരു കുഞ്ഞു വരാൻ പോകുന്നു —ഇതായിരുന്നു അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനരേഖ.

കോവിഡിന് മുൻപാണ് ഞങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുന്നത്.

കോവിടിന് ശേഷം മിക്കവാറും വർക്ക്ഫ്രംഹോം ആയാണ് നിത ജോലി ചെയ്തിരുന്നത്. ഭർത്താവ് ജോലി ആവശ്യങ്ങൾക്ക് യാത്ര പോകുന്നയാളും. രണ്ടു പേരും യാത്രാ പ്രിയർ, സാഹിത്യ സിനിമ ഭക്ഷണ പ്രേമികൾ. നല്ല മാതാപിതാക്കൾ.രസികർ.

നഗരമധ്യത്തിൽ ഫ്ലാറ്റുണ്ട്. EMI അടയ്ക്കുന്നത് നിതയുടെ കൂടി വരുമാനത്തിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, വീട്ടുചെലവുകളിലും നിതയുടെ പങ്കാളിത്തം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.

വായന പ്രിയമുള്ള, നന്നായി പാടുന്ന, ഒത്തിരി കൂട്ടുകാരില്ലെങ്കിലും കുറച്ച് നല്ല കൂട്ടുകാർ ഉള്ള നിത, സിനിമ പ്രിയയുമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് കൂട്ടുകാർ അവളെ "ബാലയ്യയുടെ തെലുങ്ക് സിനിമ വരെ കാണാൻ മനക്കട്ടി ഉണ്ട്" എന്ന് കളിയാക്കിയിരുന്നത്.

കോവിഡിന് മുന്നേ നാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ, അവിചാരിതമായി ഒരു പൊതു സുഹൃത്തിന്റെ വഴിയായി നിതയുമായി സുഹൃത്താകുന്നത്.

ഒരേ നാട്ടുകാരായിട്ടും നാട്ടിൽ വെച്ച് നിത്യയെ കാണാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യമായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിച്ച് വടക്കോട്ടാണ് നിത പോയത്.

പക്ഷെ ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് വിളിച്ചിരുന്ന നിതയുടെ ഫോൺ വിളികൾ പതിയെ കുറഞ്ഞു വന്നു. പിന്നീട് എപ്പോഴോ അത് നിന്നു. നിതയെ ഓൺലൈനിൽ കാണാതെയായി.

നിത ആശുപത്രിയിലാണ് എന്നും, ഫുഡ് പൊയ്സണിംഗാണ് സംഭവിച്ചത് എന്നും അതല്ല അതൊരു സൂയിസൈഡ് അറ്റംപ്റ്റ് ആയിരുന്നുവെന്നും ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ട മറ്റൊരു ചെങ്ങായി എന്നാൽ ഞാൻ പോയി നിതയെ കാണാം സംസാരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു നിതയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി രണ്ടു ദിവസത്തിനു ശേഷം ആ സുഹൃത്ത് വിളിച്ചു.

"നിതയോട് നീ ഒന്ന് സംസാരിക്കാമോ നീ അവളെ ഒന്ന് വിളിക്കാമോ".

ആ ഫോൺവിളിയിലാണ് പുറമേയ്ക്ക് സന്തുഷ്ടവും മാതൃകാപരവും എന്ന് തോന്നിയ നിതയുടെ ജീവിതം ഗാർഹിക പീഡന ഗ്രൂമിങ്ങിന്റെ മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണെന്ന് മനസ്സിലായത്.

നിതയുടേത് ഒരു ആലോചിച്ച ഉറപ്പിച്ച കല്യാണമായിരുന്നു.

കുറച്ച് തടിച്ച ശാരീരിക പ്രകൃതിയും, കുടുംബത്തിൽ ഉണ്ടായ ചില സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകളും, ജാതകത്തിലെ പൊരുത്തക്കേടുകളും കാരണം വിവാഹം എന്ന വ്യവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് 20 കളുടെ അവസാനം വരെ നിതയെ എത്തിച്ചില്ല.

കുറച്ച് വായിച്ചും, നിതയുടെ ഭാഷയിലെ "പൊട്ട് പുല്ല്" എന്ന ഒരു ആറ്റിറ്റ്യൂഡും ഉള്ള, 20-കളുടെ അവസാനത്തിൽ ആണ് നിത സതീഷിൽ എത്തുന്നത്. സതീഷിന്റെ ആലോചന വരുന്നത്.

പതിവിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി തോന്നിയ ആലോചന. ഒന്ന് രണ്ടു തവണ സംസാരിച്ചപ്പോൾ നല്ല സാഹിത്യ സിനിമ താല്പര്യങ്ങൾ ഉള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ. പിന്നെ സംസാരം മൊബൈൽ വഴിയായി. നിത പറഞ്ഞത് പോലെ വ്യത്യസ്തനായ ഒരു ബാലൻ - ആയി അവൾക്ക് സതീഷിനെ തോന്നി.

തനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ ആണെന്നും നിതയെ പോലെ ബോൾഡ് ആയ തുറന്നു സംസാരിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ആണ് തിരഞ്ഞു ഇരുന്നതെന്നും.

ശരീരത്തിനും അപ്പുറം മനസിന്റെ ചേരലിൽ ആണ് കാര്യമെന്നും സതീഷ് പറഞ്ഞത് നിതയ്ക്ക് തന്റെ ആളെ കണ്ടെത്തിയ തോന്നൽ ഉണ്ടാക്കി.

ഗൾഫിൽ നിന്ന് വന്നു വീണ്ടും ഗൾഫിൽ പോണോ UK യിൽ പോണോ എന്ന് സതീഷ് ആലോചിച്ചു നിൽക്കുന്ന കാലം, ജീവിതം ഒരുമിച്ചു തുടങ്ങിയാൽ പോകേണ്ട സ്ഥലങ്ങളും കാണേണ്ട കാഴച്ചകളും ചെയ്തു തീർക്കേണ്ട സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധത ഉള്ള കാര്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് വരെ ഉണ്ടാക്കി അവർ കല്യാണം കഴിച്ചു.

. (സതീഷ് UK യിലും ഗൾഫിലും പോയില്ല - നിത്യയുടെ സ്ത്രീധന പൈസ UK യിൽ കൊണ്ട് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു ഏജന്റ്‌ വാങ്ങി എവിടെയോ മുങ്ങി ).

കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾ തൊട്ടു സതീഷിന്റെ നിതയോട് ഉള്ള പെരുമാറ്റം ഒരു തരം സ്ഥിരത ഇല്ലാത്തതു പോലെ (inconsistency )ആയിരുന്നു.

വിരുന്നിനു പോകുന്ന നിതയുടെ ബന്ധു വീടുകളിൽ എല്ലാവര്ക്കും സതീഷിനെ ഇഷ്ട്ടമായി. നന്നായി സംസാരിക്കുന്ന നല്ല വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവും സൗന്ദ്യര്യവും കുടുബ മഹിമയും ഉള്ള പയ്യൻ. പ്രായമായ ബന്ധുക്കളോട് ബഹുമാനം.

ആ വീടുകളിലെ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളോട് പഠിക്കുന്ന വിഷയത്തെ കുറിച്ച് അതിനു ശേഷം എടുക്കേണ്ട കോഴ്സ് കളെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ ആഴത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു. അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിതയെ ചേർത്ത് നിര്ത്തുന്നു. നിതയുടെ കസിൻ ചേച്ചി പറഞ്ഞു "നീ ഭാഗ്യവതിയാണ്."

പിന്നെ സതീഷിന്റെ ബന്ധു വീട് സന്ദര്ശനമായി. അവിടെ സതീഷ് നിതയോടു നേരത്തെ പറഞ്ഞു വെച്ചു, ചില ബന്ധുക്കളൊക്കെ പഴഞ്ചൻ ചിന്താഗതിക്കാരാ, കുറെ കേശവൻമാമന്മാരും. നമ്മൾ ഒരു ചടങ്ങു പോലെ പോയി കണ്ടു വരാം. പക്ഷെ അവിടെ ചെന്ന് സതീഷ് അവരോടു നന്നായി പെരുമാറും.

എന്നാൽ നിതയുടെ വീട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിതയോടു കാണിച്ച ഒരടുപ്പം സതീഷിന്റെ ബന്ധുക്കളുടെയോ സുഹൃത്തുക്കളുടെയോ മുന്നിൽ വെച്ച് നിതയോട് കാണിക്കില്ല.

നിത തന്റെ പെണ്ണാണ് എന്ന ഒരു സഹജീവിതത്വം അവരുടെ മുന്നിൽ കാണിക്കാനുള്ള മടി ആദ്യം മുതലേ പ്രകടമായിരുന്നു.

അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിതയുടെ ഭാഷാ പ്രയോഗങ്ങളെ കളിയാക്കുക, നിതയുടെ രീതികളെ തമാശയുടെ മേമ്പൊടി ചേർത്ത് കുറ്റപ്പെടുത്തുക. അതിൽ നിത വിഷമിച്ചാൽ ഓ നീ ഇത്ര തൊട്ടാവാടിയാണോ ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ എന്ന മറുപടികൊടുക്കുക.

എന്നാൽ ഇവർ ഒറ്റയ്ക്ക് ആകുമ്പോൾ സതീഷ് പല ഉറപ്പുകൾ കൊടുത്തും സ്നേഹ പ്രകടനങ്ങൾ കൊണ്ടും നിതയെ മൂടും (Love bombing).

നിത അത് സതീഷിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാവാം എന്ന് കരുതി (Rationalising the abusers abusive tendencies)

ചില യാത്രകളിൽ അങ്ങോട്ട് പോകുമ്പോൾ സന്തോഷവാനായി നിതയോട് ഏറ്റവും അടുപ്പത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന സതീഷ് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ തന്റേതായ ഉൾ വലിയലിലേയ്ക്കും (internalisation ) വൈകാരമായ അകലത്തിലേയ്ക്കും (Emotional detachment ) വീണു കൊണ്ടിരുന്നു.

"എന്താണ് സതീഷ് സംസാരിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നത് , എന്താണ് സതീഷിന് പറ്റുന്നത് എന്ന് ചോദിക്കുന്ന നിതയോട്, നിനക്ക് ഇത് എന്തിന്റെ കേടാ എന്നെ ഒന്ന് തന്നെ ഇരിക്കാൻ വിട് , എനിക്ക് തലവേദനയാണ്. മനുഷ്യന് ഒരു രോഗം വരാനും സമ്മതിക്കില്ലേ എന്ന് തുടങ്ങി താൻ ഉള്ളിലേക്ക് പോകുന്ന മാനസിക അവസ്ഥയുടെ പ്രോജെക്ഷൻ(Projection) നിതയുടെ മേലേക്ക് ഇടാൻ തുടങ്ങി.

അത് കണ്ടു നിത അന്ധാളിയ്ക്കുമ്പോ അവളെ കെട്ടി പിടിച്ചു ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ നിമിഷങ്ങളിലേയ്ക്ക് കൊണ്ട് പോയോ, ബൈക്കിന് ഒന്ന് കറങ്ങാൻ കൊണ്ട് പോയോ, സിനിമയ്ക്ക് കൊണ്ട് പോയോ നീയാണ് എന്റെ എല്ലാം എന്ന് സതീഷ് അവളോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ അത് വിശ്വസിച്ചു.

പക്ഷെ ആ ബൈക്ക് യാത്രയിലും സിനിമ കാണുമ്പോഴും സതീഷിന്റെ മനസ്സിൽ ഓടുന്നത് നിത വന്നു സതീഷ് എന്താ ഈ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണ് (Lack of accountability, Internationalisation and blame shifting)

പത്തു മുപ്പത് വര്ഷം താൻ അനുഭവിച്ച സ്വാതന്ത്ര്യം അതിൽ നിത കടിഞ്ഞാണിടുന്നു തന്റെ സന്തോഷങ്ങൾ ഇനി പഴയത് പോലെ ആവില്ല എന്നാണു.

നിതയോട് ഉള്ളിൽ നീരസം തോന്നി തുടങ്ങി.

എന്നാൽ പുറമേയ്ക്ക് തന്റെ ചിന്തകൾ ഇങ്ങനെയാണ് എന്ന് നിതയോട് പറയാൻ സതീഷ് തെയ്യാറായില്ല. ഒപ്പം യഥാർത്ഥ സംഭവങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ അത് സംഭവിക്കുന്ന രീതിയിലോ കാലക്രമത്തിലോ അല്ലാതെ താൻ കൽപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന രീതിയിൽ വസ്തുതകളെ വളച്ചൊടിച്ചു തന്റേതായ രീതിയിൽ തന്റെ മനസ്സിൽ തന്നെയും തന്റെ ചുറ്റും ഉള്ളവരോടും അവതരിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി സതീഷ് (Twisting the facts to fit his narrative and construct or deconstruct facts according to ones need).

ചില സുഹൃത്തുക്കൾ രാത്രി കൂടാൻ വിളിയ്ക്കുമ്പോ സതീഷ് അവരുടെ കൂടെ എല്ലാ വെള്ളി ആഴ്ചയും പോകും. നിത ഒന്നും പറയാറില്ല.

നിതയ്ക്ക് വയ്യാത്ത ഒരു വെള്ളി ആഴ്ച എന്താണ് സതീഷ് വൈകിയത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് 'അവൾക്ക് ഞാൻ കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ പോകുന്നത് ഇഷ്ടമില്ല " എന്ന ബോധത്തിലേക്കാണ് സതീഷിനെ എത്തിച്ചത്. സതീഷ് ന്റെ യാഥാർഥ്യം സതീഷ് സൃഷ്ടിയ്ക്കുന്നതായി.

അത് പോലെ ആ ബന്ധത്തിനും സതീഷിനും ബന്ധുക്കളും വേണ്ടി നിത ചെയ്യുന്ന ഒരു നല്ല കാര്യവും സതീഷിന്റെ മനസ്സിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാതെയായി. എന്നാൽ നിത ചെയ്യാത്ത കാര്യങ്ങൾ നിത ചെയ്തുവെന്നും, പറയാത്ത കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുവെന്നും സതീഷിനു തോന്നി തുടങ്ങി. അങ്ങനെ സതീഷ് നിതയോടു പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

ആദ്യമൊക്ക അത് അങ്ങനെ അല്ല ഞാൻ അത് ചെയ്തിട്ടില്ല പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന് നിത പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ സതീഷ് ഉറപ്പിച്ചു നീ അത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് നീ അങ്ങനെ ആണ് പറഞ്ഞത് നീ അതാണ് ചെയ്തത് എന്ന് പറയുമ്പോ, നിതയ്ക്കും തോന്നി തുടങ്ങി, ഞാൻ അങ്ങനെ ഒകെ പറഞ്ഞോ. എന്റെ ബോധം എവിടെ ആണ്?

നിതയുടെ യാഥാർഥ്യം അത് സതീഷ് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന യാഥാർഥ്യമാവുകയായിരുന്നു. (Distorted reality- Victim started questioning her own sanctity and reality).

അത് നിതയെ ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിച്ചു. അവിടെ സതീഷ്, മാനസിക രോഗമുള്ള / അത് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട ഭാര്യയെ ചേർത്ത് നിർത്തുന്ന ഭർത്താവായി. ആ സൈക്കോളജിസ്റ് ഇത് ജീവിത അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന സ്ട്രെസ് ന്റെ ആണ്. കുറച്ചു relax ആയ അവസ്ഥ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്താൽ ഇത് മാറിക്കോളും എന്ന് പറഞ്ഞതിലും സതീഷിന്റെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞത്.-മാനസിക ആരോഗ്യ വിദഗ്‌ദ്ധ ന്റെ മുന്നിൽ എത്തിച്ചേർന്ന ഭാര്യ ആരുന്നു-

ഹോ തനിയ്ക്ക് കിട്ടിയത് ഒരു വട്ടുള്ളതിനെ ആണോ - ഈശ്വരാ ഞാൻ പെട്ടു പോയാലോ (Playing the victim themselves, twisting situations to avoid accountability)

എന്നാൽ അതെ പ്രൊഫഷണൽ "എന്ത് ചെയ്‌താൽ ഭാര്യയുടെ സ്ട്രെസ് മാറും" എന്ന് പറഞ്ഞത് സതീഷിന് രജിസ്റ്ററായില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല കുടുംബ അന്തരീക്ഷവും, താൻ ചെയ്തു പോന്ന പ്രവർത്തികൾ അത് പോലെ തുടരുന്നതും തുടർന്ന് പൊന്നു.

ഒപ്പം നിതയോട്‌ നീ ഒരു മാനസിക രോഗിയാണ് പക്ഷെ സാരമില്ല ഞാൻ നിന്നെ നോക്കി കൊള്ളാം നിനക്ക് വേറെ ആരും ഇല്ലെങ്കിലും ഞാൻ ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി, നിത അത് വിശ്വസിച്ചു. (Perpetrator telling the victim I am the only one for you/ Uses guilt, fear, or obligation to maintain control/ Emotional control ).

ഇതിനിടയിൽ നിതയുടെ വണ്ണവും , സതീഷിന്റെ കുടുബ മഹിമയ്ക്ക് അനുസരിച്ചു കിട്ടാതെ പോയ സ്വത്തുക്കളും ബന്ധുക്കൾക്ക് ഇടയിൽ ഒരു പ്രശ്‌നമായിരുന്നു. അപ്പൊ നിതയെ ആശ്വവസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് സതീഷ് പറഞ്ഞു.

"അവരോടു പോകാൻ പറ നിന്റെ ശരീരമോ സ്വത്തോ കണ്ടല്ല ഞാൻ കെട്ടിയതു. എനിക്ക് ഒരു കൂട്ട് വേണം അതിനു ഞാൻ നിന്നെ കെട്ടി നീ എന്റേതാണ്".

നിതയ്ക്ക് സതീഷിനെ കുറിച്ച് അതിയായ അഭിമാനം തോന്നി. എന്നാൽ പുറമെ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോഴും

"തനിയ്ക്ക് ഇതിലും നല്ല ഒന്നിനെ കിട്ടുമോ "

എന്ന ചിന്ത സതീഷിന്റെ ഉള്ളിൽ കടന്നു കൂടി അത് നിതയോടു ഉള്ള തൃപ്‌തി ഇല്ലായ്മയായി വളർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.

സതീഷിന് പുറത്തോട്ട് പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

നാട്ടിൽ ആവശ്യത്തിന് പറമ്പും ചില കട മുറികളും ഉള്ളത് കൊണ്ടും പ്രായമായ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഒരു താങ്ങാവേണ്ടത് കൊണ്ടും പുറത്ത് പോകേണ്ട ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കാം എന്ന തീരുമാനത്തിൽ എത്തി. അത് സതീഷും മാതാപിതാക്കളും കൂടി എടുത്ത ലോജിക്കൽ തീരുമാനമാണ്. പക്ഷെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഗൾഫിലെ ബാച്ചിലർ ലൈഫ് സതീഷിന് നഷ്ടബോധം കൊടുത്തു അത് അയാളെ Covert ഡിപ്രെഷൻ എന്ന മാനസികാവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചു.

എന്നാൽ തനിക്ക് ഒരു മാനസിക പ്രശനം ഉണ്ടെന്നു അറിയാനോ അംഗീകരിക്കാനോ സതീഷിനോ സതീഷിന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവർക്കോ കഴിഞ്ഞില്ല. പുറമേയ്ക്ക് പോകാൻ കഴിയാതെ ഇരുന്നത് വന്നു കയറിയ പെണ്ണിന്റെ പ്രശ്‌നമായി.

ഇടയ്ക്കിടെ അധികരിക്കുന്ന ഡിപ്രെഷന്റെ അസ്വസ്ഥതകൾ വീടിന്റെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യമായും (rage ), മൗനമായും - ദിവസങ്ങളോളം മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുക, എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ അത് കേട്ടതായി ഭാവിക്കാതെ ഇരിക്കുക(stone walling ), തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനും നിതയെ കുറ്റം പറയുന്ന ഗ്യാസ് ലൈറ്റിംഗ് ആയും സതീഷ് കാണിച്ചു.

പക്ഷെ അപ്പോഴേയ്ക്കും ഈ പ്രവർത്തികൾ നിത അറിയാതെ അംഗീകരിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ഇതൊക്ക കുടുബജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായ പെരുമാറ്റമായി നോർമ്മലൈസ് ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിൽ എത്തിയിരുന്നു

( Repeated exposure to abusive behaviors can make the victim doubt their perceptions and normalize the abuse).

സതീഷ് കൊടുക്കുന്ന വൈകാരികമായ അടുപ്പമില്ലായ്മ, അകലം, നിത ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളെ പലതിനെയും (ഭാഷയുടെ കാര്യം തുടങ്ങി കറി വെയ്ക്കുന്നതും അരിയുന്നതുമായ രീതി വരെ തമാശയുടെ മേമ്പൊടി ചേർത്ത്) കുറ്റപ്പെടുത്തലായി നിതയിലേയ്ക്ക് എത്തി.

എന്നാൽ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം അത്യന്തം പുരോഗമനപരമായി സതീഷ് സംസാരിക്കും.

നിത സ്വന്തമായി ഒരു സ്റ്റാൻഡും വ്യക്തിത്വവും ഉണ്ടാക്കി എടുക്കണം. നിത സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കണം, നിത വീണ്ടും പഠിക്കണം. മറ്റുള്ളവർ തന്നോട് മോശമായി പെരുമാറിയാൽ അപ്പൊ തന്നെ പ്രതികരിക്കണം.

(എന്നാൽ ഇത് സതീഷിന്റെ കാര്യത്തിൽ ബാധകമാക്കാൻ സതീഷ് നിതയെ അനുവദിച്ചില്ല).

നിതയ്ക്ക് സ്വന്തമായി കൂട്ടുകാരും പോകാനുള്ള ഇടങ്ങളും ഉണ്ടാകണം.

(പുറമെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഇത് നിതയ്ക്ക് അനുവദിച്ച സ്വാതന്ത്യമായി തോന്നും. എന്നാൽ ആത്യന്തികമായി നിതയുമായി ഒരു പങ്കാളി ബന്ധം തുടരാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട്, ആ അക്കൗണ്ടബിലിറ്റിയിൽ / ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാകാനും തന്റേതായ തനിയ്ക്ക് ഇടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി അവിടെ ഒരു പാരലൽ ജീവിതം ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാനും. ഒപ്പം താൻ പ്രോഗ്രസ്സിവ് ആയ ഒരു ഭർത്താവ് ആണ് എന്ന തന്റെ തന്നെ ഈഗോ ബൂസ്റ്റ് ചെയ്യാനുമാണ് സതീഷ് ഈ സ്വാന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം നടത്തിയത്

( Avoiding responsibility and commitment in a relationship).

എന്നാൽ പുതിയ കോഴ്സ്നു ചേരാൻ പൈസ ചോദിച്ചപ്പോൾ, സതീഷ് പ്രാര്ധങ്ങളുടെ ഭാണ്ഡം അഴിച്ചു. അത് വലിയ വഴക്കായി അങ്ങനെ ചോദിച്ചതിൽ നിതയ്ക്ക് തന്നോട് തന്നെ വിഷമം തോന്നി.

സതീഷിന്റെ വിഷമങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാത്ത പങ്കാളിയാണ് താൻ എന്ന് തോന്നി. തന്റെ തന്നെ ആഭരണങ്ങൾ പണയം വെച്ച് കോഴ്സ് ഫീസ് കണ്ടെത്തി കോഴ്സ്നു ചേർന്നു.

കോഴ്സ്നു രാവിലെയും വൈകിട്ടും കൊണ്ടേ വിട്ടു കാത്തു നിന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് വന്നും സതീഷ് വീണ്ടും ഉത്തമ ഭർത്താവായി. പക്ഷെ വീട്ടിൽ വന്നാൽ നിത വീട്ടിലെ എല്ലാ പണികളും ചെയ്യണം.

നിതയുടെ കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോ സതീഷ് പറഞ്ഞത്

"ഹോ ആശ്വാസമായി ഇനി ഈ പരിപാടിയ്ക്ക് പോകരുത് എന്നാണ്"

താൻ കുടുംബജീവിതത്തിൽ നിന്ന് തന്റേതായ കാര്യങ്ങൾക്ക് എടുക്കുന്ന പരിധിയിൽ കവിഞ്ഞ സമയം സതീഷിന്റെ ബോധതലത്തിൽ നിൽക്കില്ല, എന്നാൽ നിതയുടെ മി ടൈം എന്നത് സതീഷിന് അരോചകമായി.

നിത മിടുക്കിയായ പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു.

സതീഷിന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളും, പറമ്പിലെ കാര്യങ്ങളും, കടമുറി വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്‍നങ്ങക്കും എല്ലാം തന്റെ ജീവിതചര്യ എന്നത് പോലെ നിത ചെയ്തു വന്നു.

എന്നാൽ ഇതെല്ലം സതീഷ് taken as granted/ നിസ്സാരമെന്ന രീതിയിലാണ് എടുത്തത്.

നിത നാട്ടിലായിരുന്നു കൊണ്ടും വിവാഹത്തിന് മുൻപ് വര്ഷങ്ങളോളം സതീഷ് ഗൾഫിലായിരുന്നതു കൊണ്ടും നാട്ടിലെ പല കാര്യങ്ങൾക്കും നിതയുടെ വ്യക്തി ബന്ധങ്ങളുമാണ് സതീഷ് ഉപയോഗിച്ചത്. പക്ഷെ അപ്പോഴും സതീഷിന്റെ മനസ്സിൽ അതൊക്കെ "അതിന്റെതായ വഴിക്ക് "നിസാരമായി നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു".

നിത

"ഒരു കഴിവും ഇല്ലാതെ സതീഷിന്റെ ചെല്ലിലും ചെലവിലും കഴിയുന്നവൾ. താൻ ഒരു നന്മ മരം"

എന്ന് സതീഷ് തന്നോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും പറയാതെ പറഞ്ഞു.

"പാവപ്പെട്ട വീട്ടിലെ, മാനസിക രോഗമുള്ള, അമിത വണ്ണമുള്ള, ഒരു കഴിവും ഇല്ലാത്ത പെണ്ണിനെ കെട്ടി ജീവിതം കൊടുത്ത "......." വീട്ടിലെ ".."മകൻ. പാവം ചെക്കൻ അതിന്റെ ജീവിതം പോയി."

ഇങ്ങനെ സതീഷിന് തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെ കൊണ്ട് പറയിക്കാനായി.

സതീഷ് ഉണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ കാണാനോ അത് കൊണ്ടാണ് നിത ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാനോ സമൂഹത്തിനോ കൂടെ ഉള്ള വ്യക്തികൾക്കോ ആയില്ല.

( Women in abusive relationships often experience psychological distress, including anxiety, depression, and post-traumatic stress disorder (PTSD) (Trevillion, Experiences of domestic violence and mental disorders: A systematic review and meta-analysis, 2012),but, societal tendencies to pathologize female victims often redirect attention from the perpetrator’s actions to the woman’s mental state. This reframing of the victim as the problem invalidates her experiences, reinforcing a perception of her as mad, "hysterical" or "difficult" (Walker, The Battered Woman. Harper & Row.,1979).

താൻ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതം വിവാഹത്തിനു മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന വ്യക്തിയിൽ നിന്ന് മാനസിക സംഘർഷമുള്ള ഒരാളാക്കി നിതയെ മാറ്റിയിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് നിതയുടെ ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹവും പ്രശനം നിതയിൽ ആരോപിച്ചു.

ഇതിനിടയിൽ സുഹൃത്തുക്കളോട്

" നിത വീട് ഇട്ടെറിഞ്ഞു കോഴ്സ് നു പോകുകയാണ് താൻ ആണ് വീട്ടു ജോലികൾ ചെയ്യുന്നത്. പക്ഷെ അതൊന്നും എനിക്ക് പ്രശനം ഇല്ല അവളുടെ നല്ല ഭാവിയ്ക്ക് വേണ്ടി അല്ലെ". എന്ന് സതീഷ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

(ഒരു വർഷത്തെ കോഴ്സിൽ തലവേദന വന്നു നിത കിടന്നത് ഒരു ദിവസമാണ് , ഒരു assignment മിസ്സ് ആയിട്ട് സതീഷ് കൂടി പറഞ്ഞിട്ടാണ് സതീഷ് ആ വീട്ടിലെ ജോലികൾ ഒരു അവധി ദിവസം ചെയ്തു തീർത്തത്. പക്ഷെ മറ്റുള്ളവരുടെ അടുത്തു പറയുമ്പോൾ അത് "എപ്പോഴുമായി")

ഈ കേൾക്കുന്ന മഹാന്മാർ നീ ഇത്ര മിടുക്കനായിട്ടും ഇത് പോലെ നിനക്ക് ചേരാത്ത ഒരു ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് ഇവളെ കെട്ടി ജീവിതം കൊടുത്തിട്ടും ഇവൾ ഇങ്ങനെ ആണല്ലോ നിന്നോട് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതായിരുന്നു സതീഷിന് വേണ്ടത് - ആ വാലിഡേഷൻ.

സതീശിന്റെ ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും ഇതാവർത്തിക്കുന്നത് കേട്ട് മനസ്സിൽ നിതയോടു തികട്ടി വരുന്ന വെറുപ്പുമായാവും സതീഷ് വീട്ടിൽ എത്തുക.

പക്ഷെ വീട്ടിൽ എത്തി നിതയെ കാണുമ്പോ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തത് പോലെ, നിതയ്ക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് പോലെ സംസാരിക്കും. അത് മാത്രം അറിയുന്ന കേൾക്കുന്ന നിത തന്നെ മനസിലാക്കുന്ന തന്റെ ഒപ്പം നിൽക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവിനെ കിട്ടിയതിൽ ആനന്ദിച്ചു.

നിതയും സതീഷും തനിയെ താമസിക്കുന്ന വീട്ടിലേയ്ക്ക് ഇടക്ക് സതീഷിന്റെ അച്ഛനമ്മമാർ വന്നു താമസിക്കും അപ്പോൾ അവരെ കാണാൻ ചില ബന്ധുക്കൾ വരും.

അക്കൂട്ടത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഒരു പ്രസീദ എന്ന സ്ത്രീയും അമ്മയും ഭർത്താവും വന്നു. സ്ത്രീ കണ്ട പാടെ സതീഷിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു അടുപ്പം കാണിച്ചു. പരിധിവിട്ട അടുപ്പം പോലെ തോന്നിയെങ്കിലും നിത ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ആ സ്ത്രീയുടെ അമ്മ "ഇവളെ ഇവന് ഞങ്ങൾ ആലോചിക്കാൻ നോക്കിയതാ ജാതകം ചേരാഞ്ഞിട്ടാ"എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ പ്രസീദ നിത കേൾക്കേ, "ജാതക പൊരുത്തം അല്ല മനപ്പൊരുത്തമാ വലുതെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞതാ" എന്ന് പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. അത് കേട്ട് സതീഷും.

അവര് പോയപ്പോ സതീഷ് "നിനക്ക് അങ്ങനെ അവര് പറഞ്ഞത് വിഷമമമായോ" എന്ന് നിതയോട് തിരക്കി . ഉവ്വ് എന്ന് സത്യസന്ധമായി നിത പറഞ്ഞു. കുറച്ചു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു വേറെ എന്തോ നിസാര കാര്യത്തെ ചൊല്ലി. ഉണ്ടാക്കിയ വഴക്ക് സതീഷ് " പ്രസീത വന്നത് നിതയ്ക്ക് സംശയമായി അത് കൊണ്ട് അതിനെ ചൊല്ലി നിത വഴക്ക് ഉണ്ടാക്കി എന്നതാക്കി എടുത്തു (ട്വിസ്റ്റിംഗ്‌ ദി ഫാക്ട് ആൻഡ് ഇമോഷണൽ മാനിപുലേഷൻ ).

ഇതൊക്ക സതീഷ് ഇങ്ങനെ തന്നെ വിശ്വസിക്കാനും തുടങ്ങി എന്നതാണ് കാര്യം.

പിന്നീട് ഉള്ള വഴക്കുകളിൽ നിനക്ക് എന്നെ സംശയമല്ലേ നീ എന്റെ പുറകെ കവലയിലേക്ക് ആളെ വിടുന്നില്ലേ, നീ എന്റെ ഫോൺ ടാപ്പ് ചെയ്യുന്നില്ലേ. എന്റെ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കുന്നില്ലേ എന്റെ പിസി ഞാൻ ഇല്ലാത്തപ്പോ പരിശോധിക്കുന്നില്ലേ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു വഴക്കാക്കി.

ആ വഴക്ക് പേടിച്ചു നിത അയാളുടെ ഫോൺ ഒന്ന് കൈ കൊണ്ട് തൊടാനോ അയാളുടെ കമ്പ്യൂട്ടർ ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് പോകാതെ പോലും ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി (Testing the victim and extending the boundaries).

ഇങ്ങനെ extend ചെയ്തു കിട്ടിയ അതിർ വരമ്പുകൾ സതീഷ് ഉപയോഗിച്ചത് പോൺ കാണാനും ഇതര സ്ത്രീകളോട് പ്രസീദയോട് അടക്കം ലൈംഗിക ചുവയോടെ സംസാരിക്കാനുമാണ്.

സതീഷിന്റെ ഭാഷയിൽ ജീവിതത്തിൽ സ്ട്രെസ് ഉള്ളപ്പോ സ്ട്രെസ് പോകാൻ ഒരു കൊച്ചു തമാശ. നിത ഇതൊന്നും അറിയാത്തിടത്തോളം കാലം നിതയ്ക്കും പ്രശനം ഇല്ല ആർക്കും പ്രശനം ഇല്ല.

നിത വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ പ്രസീതയെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു വരുത്തുന്നത് വരെ എത്തി കാര്യങ്ങൾ. അതിൽ ഒന്നും അയാൾക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നിയില്ല. ആരും അറിയാത്തിടത്തോളം കാലം ഇതൊന്നും ഒരു പ്രശ്‌നമല്ലല്ലോ.

രഹസ്യ വീഴ്ചകളിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന ഡോപമിൻ ഹിറ്റ് സതീഷിനു തന്റെ നിത്യ ജീവിതത്തിൽ കിട്ടാതെ ആയി. ഇതിനിടയിൽ നിതയ്ക്ക് ജോലികൾ ശരിയായി തുടങ്ങി, സതീഷിനും.

പക്ഷെ സതീഷിന്റെ ജോലി സ്ഥലം മാറുന്നതിന് അനുസരിച്ചു നിതയുടെ ജോലികളും മാറേണ്ടി വന്നു.

ജോലിയ്ക്ക് പോകുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ തന്റെ ജോലിയുടെ ഭാഗമായി കാണുന്ന ഓരോ സ്ത്രീകളെയും മനസ്സിൽ കാമുകിമാരായി കണ്ടു രമിക്കുന്നതും അവരുമായി സ്വകാര്യ സംഗമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും സതീഷിനു ഹരമായി.

എന്നാൽ ഇത്തരം ഒരു ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു ബന്ധത്തിലേക്ക് നിരന്തരം പോകാൻ ശ്രമിയ്ക്കുമ്പോൾ അത് മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന മാനസിക പ്രശ്നങ്ങൾ അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ അത് ആരും സതീഷിനു പറഞ്ഞു കൊടുത്തില്ല.

രാജ്യത്തെയും മറുനാട്ടിലെയും പത്രമാസികളും ലേഖനങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും വായിച്ചു സ്വയം സർവജ്ഞ പീഠം കയറി ഇരുന്ന സതീഷിനു തന്റെ പ്രവർത്തികൾ തന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ടാകുന്ന ആഘാതവും അത് തന്റെ കുടുംബജീവിതം തകർക്കുകയാണെന്നും അംഗീകരിക്കാനോ മനസിലാക്കാനോ ആയില്ല.

(Vrangalova, Z. (2015). Does casual sex harm college students' well-being? A longitudinal investigation of the role of motivation. Archives of Sexual Behavior,/ Simpson, J. A., & Gangestad, S. W. (1991). Individual differences in sociosexuality: Evidence for convergent and discriminant validity. Journal of Personality and Social Psychology, Owen, J. J., Fincham, F. D., & Moore, E. (2010). Short-term, casual sexual relationships: Prevalence and function. Archives of Sexual Behavior).

(ഈ വിഷയത്തിലെ നിലവിലുള്ള പ്രബലമായ പഠനങ്ങൾ കൂടി ചേർത്തതാണ് ഈ കുറിപ്പ് കുറിയ്ക്കാൻ നോക്കുന്നത്. എന്നാൽ എഴുത്തിന്റെ വൈകാരികമായ തലം നഷ്ടപ്പെടാതെ ഇരിക്കാൻ അധികം റിസോഴ്‌സ് ചേർത്തിട്ടില്ല. വായനയുടെയോ അറിവിന്റെയോ ആവശ്യത്തിലേയ്ക്കായി ആർക്കെങ്കിലും കൂടുത്തൽ പഠന വിവരങ്ങൾ ആവശ്യമാണെങ്കിൽ അറിയിക്കുക)

(ഈ വിഷയത്തിലെ മുൻ കുറിപ്പ് Is the blog below)

(തുടരും ..)

നിത്യയുടെ കഥ -----1

2025-05-28T03:22:00.000-07:00

നിത ഒരാൾ അല്ല ...ഫ്ബ് യിൽ നിതയെ കുറിച്ച് എഴുതാൻ പെട്ടെന്ന് പ്രചോദനമായത് MT യുടെ മരണത്തിനു അടുത്ത് വന്ന കുറിപ്പുകളിൽ നിന്ന് പ്രമീള നായരെ കുറിച്ച് അറിഞ്ഞപ്പോഴായിരുന്നു.

----------------------

ഇതിലെ പേരുകൾ സ്ഥലങ്ങൾ സങ്കല്പികമാണ് പക്ഷെ അനുഭവങ്ങൾ ഒരു പാട് അടുത്ത് നിന്ന് കണ്ട ഒരുപാട് പേരുടേതാണ്

-------------------------------

ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പടി ഇറങ്ങി പോകുന്ന പെൺകുട്ടികൾ ..

................

19 വയസ്സുള്ള പെൺകുട്ടിയുടെ ആത്മഹത്യയുടെ വാർത്തയാണ് ടൈംലൈൻ നിറയ്ക്കുന്നത്.

"അവർ അത് ചെയ്താൽ, ഇത് ചെയ്താൽ ഈ ആത്മഹത്യ ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു" എന്ന അഭിപ്രായങ്ങളും കേൾക്കുന്നു.

നാം കരുതുന്നപോലെ ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും വിവരവും കാര്യപ്രാപ്‌തിയും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇത്തരം ആത്മഹത്യകൾ ഒഴിവാക്കാനാകുമോ?

കഴിഞ്ഞ നാല് വർഷത്തിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട ഗാർഹിക പീഡനങ്ങൾ, സ്ത്രീധനത്തെ ചൊല്ലിയുള്ള മരണങ്ങൾ, ആത്മഹത്യകൾ, അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആത്മഹത്യാ ശ്രമങ്ങൾ—ഇവയുടെ ഇരകൾ നേരത്തെ കല്യാണം കഴിച്ചു വിടേണ്ടി വന്ന, പഠനം പൂർത്തിയാക്കാത്ത കുട്ടികൾ മാത്രമാണോ?

നല്ല വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള, ജോലിയും വരുമാനവും ഉള്ള സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും തങ്ങളെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നില്ലേ?

ഇത് വായിക്കുന്ന നിങ്ങളോ, നിങ്ങൾക്കു പരിചയമുള്ള ഒരാളോ അങ്ങനെ ഇല്ലേ?

പലപ്പോഴും, പലരോടും സംസാരിക്കുമ്പോഴും വ്യക്തിപരമായ അനുഭവത്തിലും അറിയാവുന്നതും അനുസരിച്ച്, ഗാർഹിക അവസ്ഥയിൽ പീഡനവും തുടർച്ചയായ പീഡനവും അനുഭവിക്കുമ്പോഴും അതിനെക്കുറിച്ച് പുറത്തു പറയാൻ ഭയപ്പെടുന്നത്, വിദ്യാസമ്പന്നരും ഒരു ബന്ധത്തിൽ വർഷങ്ങളോളം നിലനിന്നവരുമായ വ്യക്തികളാണെന്ന് കാണുന്നു.

അതിന് ചില പ്രധാനപ്പെട്ട കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്.

അതിനെക്കുറിച്ചല്ലേ നാം സംസാരിക്കേണ്ടതും, അവരെ അല്ലേ നാം കേൾക്കേണ്ടതും?

ഒരു വ്യക്തി ഒരു ബന്ധത്തിൽ, അത് ഹാനികരമാണെങ്കിലും, തുടരാൻ കാരണം എന്താണ്?

അല്ലെങ്കിൽ, എന്താണ് അയാളെ ആ ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോവുന്നതിൽ നിന്ന് പേടിപ്പിക്കുന്നത്?

അയാൾക്ക് തന്റെ നിലവിലെ ബന്ധം ഹാനികാര്യമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ?

അവർക്ക് ഇടയിൽ ഉള്ളത് ഒരു ട്രൗമാ ബോണ്ടിങ്ങാണോ

- മുറിപ്പെട്ടതിൽ നിന്ന് മുറിപ്പെടുത്തിയവനോട്/വളോട് ഉരുവാകുന്ന ആത്മബന്ധമാകാമോ

ഇതിലെ ഇര ഒരു ഡൊമസ്റ്റിക് അബ്യൂസ് ഗ്രൂമിങ്ങിന് വിധേയയാണോ? ആണെങ്കിൽ, അവർ അത് തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ?

(ഡൊമസ്റ്റിക് അബ്യൂസ് എന്നത് ഒരു വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഉള്ള ഹാനി മാത്രം അല്ല. ഇത് പങ്കാളികൾ തമ്മിലും, മാതാപിതാക്കളും കുട്ടികളും തമ്മിലും, സുഹൃത്തുക്കൾ തമ്മിലും ഉണ്ടാകാവുന്ന ഒരു സാഹചര്യമാണ്. ഡൊമസ്റ്റിക് അബ്യൂസ് എന്ന് നാം വായിക്കുമ്പോൾ ആ വാക്കിന്റെ വിശാല അർത്ഥത്തിൽ തന്നെ നമുക്ക് അതിനെ തിരിച്ചറിയാനും മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയണം).

19 കാരി പെൺകുട്ടി പഠിക്കാൻ മിടുക്കിയായിരുന്നുവെന്നും എന്നാൽ പഠനത്തിൽ പുറകിലായപ്പോൾ ആ കുട്ടിയുടെ അദ്ധ്യാപകർ കുട്ടിയോട് സംസാരിച്ചു കുട്ടിയ്ക്ക് എന്തോ മാനസിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടെന്നു ബന്ധുക്കളെ അറിയിച്ചു എന്നും ഒരു വാർത്ത കേട്ടു. എന്നിട്ടും കൃത്യമായി അതിന്റെ മേൽ ഒരു നടപടി ഉണ്ടാകാതെ ഇരിന്നിടത്തു അല്ലെ യഥാർത്ഥ കുഴപ്പം.

ആ പെൺകുട്ടി തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടുകാരെയും ഭർത്താവിനേയും വീണ്ടും ബന്ധപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അത് എന്തിനാണ് ആ കുട്ടിയ്ക്ക് സ്വന്തം കാര്യം നോക്കി ഇറങ്ങി പോന്നൂടാരുന്നോ? എന്ന ചോദ്യവും കേട്ടൂ.

പക്ഷെ ആ കുട്ടിയെ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത് എന്താവാം?

ഇവിടെ ആണ് നിതയുടെ ജീവിതം പ്രസക്തമാകുന്നത്.

(പേരുകൾ സാങ്കല്പികമാണ്). അത് മറ്റൊരു കുറിപ്പായി ഇടാം.

(തുടരും ..)

See insights and ads

Boost post

All reactions:

Anil Jose, Shamon Korattiyil Peter and 10 others

മകളേ, വരിക /

2017-07-01T23:10:00.000-07:00

അച്ഛൻ:
മകളേ, വരിക,
ഒരു ടെറ്റനസ് കുത്തിവെപ്പിനായി പോവട്ടെ,
ഈ മുറിവേൽപ്പിച്ച വിഷം ഒഴിവാക്കാൻ.

അമ്മ:
മകളേ, വരിക,
തൂക്കിയുപോയത്
ഒരൽപ്പം ചോരതുള്ളികളത്രെ —
അതും ഓർത്തിരിക്കണം മാത്രം.

അനിയൻ:
പെങ്ങളേ, എന്റെ കൈ പിടിക്ക,
ഇനിയുള്ള ദൂരം താണ്ടുവാൻ
ഇവനുണ്ട് മറുകൈത്തലക്കൽ —
അതും ഓർക്കുക.

പ്രിയൻ:
പ്രിയേ, വരിക,
എൻ നെഞ്ചോട് ചേർന്നിരിക്കുക,
ഭോഗിക്കാനാവില്ല ഒരാൾക്കും ആത്മാവിനെ.
നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് നമുക്ക് ഒരായ്മയെന്ന് അറിയുക.

(– ദീപ പ്രവീൺ)

Father:
Daughter, please come
Let’s go for a tetanus shot —
That will take away the venom
It is just a wound.

Mother:
Come, my daughter,
What spilled was just
A few drops of blood —
Remember only that, no more.

Brother:
Sister, hold my hand,
To cross all the distances ahead,
This hand is here,
Always waiting on the other side —
Don’t forget that.

Beloved:
Beloved, come,
Rest close against my chest.
No one can enjoy the soul like we do —
Let us unite in spirit,
And know we are one.

(– Deepa Praveen)

2017-06-30T23:09:00.000-07:00

നിന്റെ കടലാഴങ്ങളിൽ
ഞാൻ പെറുക്കിയിട്ട പവിഴമുണ്ടോ?
അത് എനിക്ക് തിരികെ തരൂ,
അത് എന്റെ ജീവിതമായിരുന്നു
പ്രിയനെ പിൻവിളിവിളിക്കാതിരിക്ക
നിന്റെ ശ്വാസത്തിലെന്നെ
കൊളുത്തിവലിക്കാതിരിക്ക
എന്റെ വഴികളിൽ
നീ ചിതറി വീഴാതിരിക്ക
നിഴൽചിത്രമാകാതിരിക്ക
പിൻവിളി വിളിക്കാതിരിക്ക
മിഴി നനയ്ക്കാതിരിക്ക
പോകട്ടേ ഞാൻ
ഇരുളിൻ തമോഗർത്തശാലകളിൽ
സ്വയം ഹവിസ്സായി എരിഞ്ഞൊടുങ്ങാൻ
പോകട്ടെ ഞാൻ

കൊച്ചു പെരുന്നാള് വരുന്നുണ്ട്‌, ഒപ്പം ഓർമ്മകളുടെ മൈലാഞ്ചി മണവും. ......................

2017-06-28T23:08:00.000-07:00

അയല്പക്കത്തെ വെറുമൊരു വീട് മാത്രമായിരുന്നില്ല വെല്ലുമ്മയും ചെറുയുമ്മയും പുങ്കിരിയും നിസ്സയും ഷഹീറും എല്ലാമുള്ള ആ വലിയ വീട്. അവിടെ നിന്നാണ് ഞാൻ ആദ്യം കൊത്താൻ കല്ലുകളിയ്ക്കാൻ പഠിച്ചത്. വീണു മുട്ട് പൊട്ടുമ്പോ കമ്യൂണിസ്റ്പച്ച കല്ലിൽ ചതച്ചത് മുറിവിൽ അമർത്തി വെച്ച് തന്നിരുന്ന ചെറിയുമ്മയുടെ സ്നേഹം ചെവിയ്ക്കു പിടിച്ചിരുന്നത്. പിന്നെ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു പാട്ടു പാടി കഥകൾ പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നത്. ബിരിയാണി എന്ന അത്ഭുതരുചി ആദ്യം രുചിച്ചതു.

അവിടെ നിന്നാണ് ആദ്യമായി കൊച്ചു പെരുന്നാളെന്ന് കേട്ടത്.

ആ വീടിനു പിന്നിലെ മൈലാഞ്ചി കാടുകളിൽ നിന്നാണ് ഇളം മൈലാഞ്ചി ഇലകൾ പറിച്ചു, പ്ലാവിലയുടെ ഞെട്ടും പച്ചമഞ്ഞളും ചേർത്ത് അരച്ച് കിണറ്റിൻ കരയ്ക്കു അടുത്ത് ഇട്ടിരിക്കുന്ന പഴയ അരകല്ലിൽ അരച്ചെടുക്കാൻ വെല്ലുമ്മ ഇരിക്കും. ഇച്ചിരി കിണറ്റും വെള്ളം തളിച്ചു ഇലകൾ അത്രയും ഒതുക്കി മടിയിൽ ഒളിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ആ പഴയ ചിത്രപണികകൾ ഉള്ള ചെല്ലപെട്ടിയിൽ നിന്ന് എന്തോ ഒരു കൂട്ടെടുത്തു ആ ഇലകൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിയ്ക്കും, എന്നിട്ട് കല്ലുവെച്ച ഇലകൾ ചതയ്ക്കും.

കാലുരണ്ടും അരകല്ലിനു ഇരുവശവുമിട്ട്, മൈലാഞ്ചി ഇലകൾ ഒതുക്കി അരയ്ക്കുമ്പോ വെല്ലുമ്മയുടെ ശരീരവും പ്രത്യേകതാളത്തിൽ ആടും, ഒപ്പം അലുക് കമ്മലിട്ട കത്തും, തലയിലെ തട്ടവും, തട്ടത്തിന്റെ തുമ്പു നെഞ്ചിലിലേയ്ക് വീഴുവോ പുറം കൈകൊണ്ടു അത് പിന്നോട്ടു തട്ടി, നിവർന്നിരുന്നു, ചുറ്റിനും കൂനികൂടിയിരിക്കുന്ന കുട്ടി പട്ടാളങ്ങളെ നോക്കി ചിരിച്ചു വെല്ലുമ്മ പാടും

'തട്ടമിട്ട പെണ്ണൊരുത്തി....'

തട്ടമിട്ട മൈലാഞ്ചി ചുവപ്പുള്ള മൊഞ്ചുളള പെണ്ണ്, അവളെ കാണാൻ വരുന്ന പൂമാരാൻ, മലയാളവും ചെന്തമിഴും കലർന്ന ആ പാട്ടിൽ പഴയ ഒരു തമിഴ് പെണ്ണുണ്ടായിരിക്കാം, എന്റെ അച്ഛമ്മ പറഞ്ഞു തന്ന കഥകളിലെ 7 പെട്ടി നിറയെ പൊന്നും, പണവും പരിചാരകരുമായി വന്ന ഒരു ഹൂറി, അവൾക്കു വേണ്ടി ഒരുങ്ങിയ പ്രത്യേക അറ, അവളെ ഒരു നോക്ക് കാണാൻ അയല്പക്കകാരും പണിക്കാരികളും കാത്തു നിന്നിരുന്നത്. നാട്ടിലെ മുതലാളിയുടെ പുതുമണവാട്ടിയെ കാണാൻ വന്ന ദിവാന് മുന്നിൽ പാടാൻ പറഞ്ഞ 'ഓരോട്' നിങ്ങള് പറയുന്നോരുടെ മുന്നിൽ പാടാൻ എനിക്ക് മനസില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ സുന്ദരി, ഇത്തരം കാര്യം പറഞ്ഞു മേലാൽ എന്റെ അറ വാതുക്കൽ വരരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു അറ കൊട്ടിയടച്ചവൾ.

ആ ഹൂറി ഒരിക്കലും ഞങ്ങൾ കുട്യോൾക് പാട്ടു നിഷേധിച്ചില്ല. ( ഒടുവിൽ ആ വലിയ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങി ഒരു ലോറിയിൽ കയറി പോകുമ്പോഴും ഒരു പാട്ട് ആ ചുണ്ടിലുണ്ടായിരുന്നു). പാട്ടു പാടിക്കൊണ്ട് തന്നെ ഉരുട്ടി എടുത്ത മൈലാഞ്ചി ഉരുളകൾ ഞങ്ങൾ കുട്ടികളെ ആൺപെൺ ഭേദമില്ലാതെ ഇരുത്തി കൈക്കുള്ളിൽ പൊതി വെച്ച്തരും ഒപ്പം ഓരോ വിരലിലും മൈലാഞ്ചി തൊപ്പിയും ഇടുവിക്കും.

കാലം കടന്നു വന്ന കൈമേൽ മൈലാഞ്ചി പൊടികൊണ്ടു പണിയുന്ന അനേകം ചിത്രപണികൾക്ക് എന്തുകൊണ്ടോ വെല്ലുമ്മ തട്ടി പൊതിവെച്ച് തന്നിരുന്ന ആ മൈലിഞ്ഞി തണുപ്പില്ലാതെ പോയി, പിന്നെ ആരും വെച്ച് തന്ന ഒരു മൈലാഞ്ചിയും അന്നത്തെ മൈലാഞ്ചി ചുവപ്പു തന്നില്ല. ഒരു പെരുന്നാള് മുതൽ അടുത്ത വേനലവധി വരെ കൈയിൽ ഒരു ചുവപ്പു സ്നേഹമായി മാസങ്ങളോളം മൈലാഞ്ചി ചുവപ്പു പടർന്നു കിടന്നില്ല. എല്ലാം എല്ലാം പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞു പോകുന്നു. ഒരുപക്ഷെ ഞങ്ങൾ കുട്ടികളിൽ കൗതുകം അവശേഷിപ്പിച്ചു ആ ചെല്ലപ്പെട്ടിയിൽ നിന്ന് വെല്ലുമ്മ മൈലാഞ്ചി കൂട്ടിൽ ചേർത്ത് കറതീർന്ന സ്നേഹവും വാത്സല്യവുമാവാം.

ഇറച്ചി ചോറെന്നു പേരിട്ടു, വലിയ വാർപ്പിലെ തിളക്കുന്ന വെള്ളത്തിൽ മസാല കൂട്ടിട്ട് വെട്ടി തിളയ്ക്കുമ്പോ നെയൊഴിച്ചു, അതിൽ അരിയിട്ട് തിളപ്പിച്ചൂറ്റി ഊറ്റി, ഒടുവിൽ പാലിൽ കുങ്കുമപൂവിട്ടു ആ ഇളം മഞ്ഞ വെള്ളത്തിൽ തോർത്തി എടുത്ത ചോറ്, മറ്റൊരു ചെമ്പിൽ തിളക്കുന്ന ഇറച്ചി കറിയുടെ മേൽ ചെരിച്ചു, അതിനു മേൽ മുന്തിരിയും, കടലയും വറുത്തിട്ടു, മാതള നരകത്തിന്റെ അല്ലികൾ കൊട്ടിയിട്ടു ഒരു വലിയ ഒരു കോരി കൊണ്ട് ആ ചോറ് വാരി ഒരു പാത്രത്തിൽ ഇട്ടു നിരത്തി, കയ്യിലെ സാരി തലപ്പിൽ ആ പത്രം വെച്ചു, കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ഉരുള ഉരുട്ടി ചൂടുപോകാൻ വീണ്ടും ഊതി,
'പുള്ളേ ബെക്കം ബാ' എന്ന് വിളിച്ചു വായിൽ ഒരു ഉരുള ചോറ് വെച്ച് തന്നിരുന്ന വെല്ലുമ്മ.
ഉമ്മയ്ക്ക് മുന്നിൽ പൊളിയുന്ന കുറെ കുഞ്ഞു 'വാകൾ'..

ഇതിൽ ഹിന്ദുവും, ഇസ്‌ലാമും , ക്രിസ്താനിയും ഇല്ലായിരുന്നു. അയല്പക്കത്തെ സ്വന്തം പുള്ളകൾ മാത്രമായിരുന്നു...വെല്ലുമ്മയുടെ 'നമ്മ പുള്ളകൾ'.

മതിലുകൾ ഇല്ലാത്ത, മൈലാഞ്ചി ചെമ്പരത്തി പൂവുകൾ സർവേ കല്ലിനെ മറച്ചു കിടന്നിരുന്ന ആ കാലത്തു അയല്പക്കങ്ങളിൽ ഇനിയുമുണ്ടായിരുന്നു വെല്ലുമ്മമാരും അക്കമ്മാരും ഇത്തമാരും സ്നേഹമൂട്ടുന്നവർ.

പെരുന്നാളും വിഷുവും ക്രിസ്തുമസും കലണ്ടറിലെ ചുവന്ന അക്ഷരത്തിനപ്പുറത്തേയ്ക് അയലക്കാരൻ വിളമ്പി തരുന്ന സദ്യയിൽ മനസ്സു നിറഞ്ഞിരുന്ന നമ്മുടെ ആ പഴയ പെരുന്നാൾ കാലങ്ങൾ.

തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർക്കു സദ്യ വിളമ്പുന്ന കാലമാകുന്നുവോ?
പെരുന്നാൾ പങ്കുമായി അയൽക്കാരന്റെ വീടുതേടി പോകുമ്പോ, അടഞ്ഞു കിടന്ന ഗേറ്റ് കണ്ടു തിരിച്ചു പൊന്നു എന്ന് പറയുമ്പോ ഒന്ന് വിളിച്ചിട്ടോ whatsapp ചെയ്തിട്ടോ വന്നൂടാരുന്നോ, അവധി ദിവസയതു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഒന്ന് പുറത്തു പോയി എന്ന് പറയുന്ന അയല്പക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുവോ?
അതേ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ ഈ ഇറച്ചി കറി കൊടുത്താൽ അവര് കൂട്ടുവോ? കഴിഞ്ഞ വർഷം വരെ കൂട്ടിയിരുന്നു ഇപ്പോഴത്തെ കാര്യം അറിയില്ലല്ലോ അവർക്കു ഇഷ്ട്ടാവ്വോ എന്ന് സംശയിക്കുന്ന അയല്പക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുവോ?

ഉണ്ടെന്നു ആരൊക്കയോ പറയുന്നു...

അത്തരം അയല്പക്കങ്ങളിൽ അയൽക്കാരിൽ നമ്മളില്ലാതെയിരിക്കട്ടെ...

എന്റെ പ്രിയപെട്ടവർക് നിങ്ങൾക്കു ഓരോരുത്തർക്കും

ഈദ് ആശംസകൾ...❤

Deepa Praveen

2017-06-27T23:08:00.000-07:00

ലഹരിയാണെന്റെ ജീവിതമാകവേ
ലഹരിയാണത് ജീവന്റെ ലഹരി
ഇനിവരും വഴിയെതെന്നറിയാത്ത
പഥികനാണ് ഞാൻ ദുഃഖഭാണ്ഡം മുറുക്കുന്നു

Murder mystery

2017-06-26T23:20:00.004-07:00

തന്റെ കയ്യിലെ വാച്ചിൽ തനൂജ് ഒന്നുകൂടി നോക്കി സമയം 12.30.

തൊട്ടു മുന്നിലെ പുസ്തകത്തിന് മുകളിൽ മൊബൈൽ ഇരിപ്പുണ്ട്. അതിലും 12.30. അനിക ഇത് വരെ എത്തിയിട്ടില്ല.

തനൂജ് whatspp മെസ്സേജ് ഒന്ന് കൂടി നോക്കി. സമയം 12.00 തന്നെ യല്ലേ. ആണ് സ്ഥലവും അവൾ പറഞ്ഞ പഴയപള്ളി തന്നെ. പിന്നെ എന്താണ് അവൾ താമസിക്കുന്നത്?

ഇനി അവൾ വരില്ലേ? എന്തിനാവും അവൾ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക? അതും ആ പഴയ കത്തുകൾ സൂക്ഷിച്ചു വെയ്ക്കണമെന്ന് പറയാൻ എന്താവും കാരണം. മുന്നിലെ പുസ്തകത്തിൽ ആ പഴകിയ കത്തുകളുടെ അരികുകൾ കാണാം. തനൂജ് അത് സൂക്ഷിച്ചു ബൂകിലെയ്ക് തന്നെ തള്ളി വെച്ചു.

ഇതിപ്പോൾ 4 ആം ദിവസമാണ് വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ വെച്ച് കാണാമെന്നു പറഞ്ഞു അവൾ മെസ്സേജ് അയക്കുന്നത്.

കഴിഞ്ഞ കുറെ മാസങ്ങളായി എന്തൊക്കയോ വിചിത്രമായ രീതിയിൽ അവൾ പെരുമാറുന്നു.

തനൂജ് മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു ഇന്നും അവൾ വന്നിട്ടില്ല.

അവൻ മെല്ലെ പള്ളിയുടെ മുന്നിലെ സെമിത്തേരി കടന്നു തന്റെ ബൈക്ക് നു അരികിലേക്ക് നടന്നു....

പെട്ടെന്നാണ് ഒരു വാൻ വന്നു താനൂജിനെ തട്ടിയിട്ടത്...

അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങി റോഡരുകിലെ പുല്ലിലേയ്ക് തല ചേർക്കുമ്പോൾ അവൻ അറിഞ്ഞു ആ കത്തുകൾ അത് റോഡിലെ മഴവെള്ളത്തിലേയ്ക് ചേരുന്നു...ഓടി അടുക്കുന്ന ആരൊക്കയോ ആ പേപ്പറിൽ ചവിട്ടുന്നു....

ആനികാ നീ എവിടെയാണ്...തനൂജ് മെല്ലെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

അപ്പോൾ ആ പേപ്പറുകളിൽ ഒന്നിൽ ചവിട്ടി ദ്രുത ഗതിയിൽ തനൂജിന് അരികിലേക്കു ഓടി അടുക്കുകയായിരുന്നു ക്രിസ്റ്റഫർ ഫെർണ്ടാണ്ടസ് എന്ന പോലീസ് ഓഫീസർ.

(തുടരും)

Murder mystery chapter 2
........

"Every man's life ends the same way. It is only the details of how he lived and how he died that distinguish one man from another."
―Ernest Hemingway

ആരോ അപൂർണ്ണമായ ഒരു ക്യാൻവാസിലെ മുഖമില്ലാത്ത ചിത്രത്തിലെന്ന പോലെ ഒരാൾ അയാളാണ് ആ വരികൾ മന്ത്രിക്കുന്നത്...ഏതോ ഗുഹയിൽ നിന്ന് വരുന്നു എന്നത് പോലെ ആ വരികൾ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങുന്നു.

.പാതി അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരു മേലവാരണം...

അത് ആൺരൂപമോ പെൺരൂപമോ തനൂജ് മെല്ലെ ആ ക്യാൻവാസിന് അരുകിലേയ്ക്ക് നടന്നു…

ആരോ ചുമലിൽ കൈവെച്ചു പിന് വിളി വിളിക്കുന്നോ ?

'തനൂജ് ...തനൂജ് ..ക്യാൻ യു hear മി ?'

അയാൾ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു...ഇളം നീല കുപ്പായമിട്ട ഒരു പെൺകുട്ടി...അവളുടെ മുഖം മങ്ങിയും തെളിഞ്ഞും വരുന്നു.

'ക്യാൻ യു hear മി'

അവൾ ആവര്തികുകയാണ്.

Yes ഉവ്വ് എനിക്ക് കേൾക്കാം.

പെൺകുട്ടി ആശ്വാസത്തിന്റെ ചിരി ചിരിച്ചു..പിറകിൽ നിൽക്കുന്ന ആരോടോ പറയുന്നു.

'ആള് ok ആണ്'

തനൂജ് 'ഇത് ക്രസ്റ്റഫര് സാർ, പോലീസ് ഓഫീസർ ആണ്. താനൂജിനോട് ആക്‌സിഡന്റിന്റെ കാര്യം തിരക്കാണ് വന്നതാണ്. ഇപ്പൊ സംസാരിക്കാല്ലോ അല്ലെ ?

തനൂജ് ‘ഉവ്വ് ‘

.ശരി നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചപ്പോളു ..എന്നാലും അധികം സ്‌ട്രെയിൻ ചെയ്യിക്കേണ്ട.

പെൺകുട്ടി ഒഴിഞ്ഞു മാറിയ ഒഴിവിൽ അയാൾ മുന്നോട്ടു വന്നു.

അയാൾക്കു ഒരു പോലീസ് ഓഫീസർ നെ പോലെ തോന്നിച്ചില്ല. ഒരു കവിയോ ചിത്രകാരനോ പോലെ തോന്നി. നീണ്ട മനോഹരമായ കണ്ണുകൾ. അതുപോലെ നീണ്ട വിരലുകൾ. കയ്യിലെ വാച്ചിന്റെ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന നേർത്ത രോമരാച്ചി, ഇന്സിർട് ചെയ്ത ചൈനീസ് കോളർ ഷർട്ട്.

ഹായ് ഞാൻ ക്രിസ്റ്റഫർ...സ്പോട്ടിൽ ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ് തനൂജ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചത് ഞാൻ ഇത്രയും നേരം അയാളെ ക്ലോസെ ആയി ശ്രദ്ധിക്കുകയിരുന്നു. അയാളുടെ പേർസണൽ സ്പേസിൽ കടന്നു കയറി എന്ന് അയാൾക്കു തോന്നി കാണുമോ?

ഹായ് ഞാൻ തനൂജ്

അറിയാം id കാർഡ് കണ്ടിരുന്നു.

ക്രസ്റ്റി : ‘താനൂജിന് സംസാരിക്കാല്ലോ അല്ലെ ?’
അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന് പുറകിൽ യൂണിഫോമിൽ മറ്റൊരാൾ കൂടി ഉണ്ട്. ക്രിസ്റ്റിയുടെ എല്ലാ ചലനങ്ങളിലും ഒരു അതോറിറ്റി വെളിവാകുന്നുണ്ട്.

തനൂജ് : ഉവ്വ്.

ക്രിസ്റ്റി : തനൂജ് എന്തിനാണ് അന്ന് അവിടെ പോയത്?

തനൂജ് : ഒരു ഫ്രണ്ട്നെ അല്ല റിലേറ്റീവ് നെ കാണാൻ.

(മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നത് ഒരു പോലീസ് ഓഫീസർ ആണ് തനൂജ് ന്റെ ഓർമ്മയിൽ ആ വിവരം ഒന്ന് കൊള്ളിമീൻ പോലെ പാഞ്ഞു)

ക്രിസ്റ്റി : എന്നിട്ടു റിലേറ്റീവ് വന്നോ

തനൂജ് : ഇല്ല, വരുമെന്ന് മെസ്സേജ് ചെയ്തിരുന്നു. കുറെ നേരം കാത്തിരുന്നിട്ടും വന്നില്ല.

അപ്പോഴാണ് തനൂജ് ഓർത്തത്. anika . അവൾ അവളിപ്പോൾ എവിടെയാകും

‘എന്റെ ഫോൺ ‘ തനൂജ് വെപ്രാളം പിടിച്ചു.

റൂമിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ എന്തോ ചാർട്ട് നോക്കി നിന്നിരുന്ന നീല കുപ്പായക്കാരി പെട്ടെന്ന് അവിടെ ടാബിളിൽ വെച്ചിരുന്ന ഫോൺ താനൂജിന്റെ ബെഡിൽ വെച്ച് കൊടുത്തു. ഒപ്പം താനൂജിനെ ബെഡിൽ ചാരി ഇരുത്തുകയും ചെയ്തു. ധൃതിപ്പെട്ട് തനൂജ് whatsspil ലും മെസ്സേജറിലും നോക്കി ഇല്ല. ഒരു മെസ്സേജ് പോലും anikayu ടേതായി ഇല്ല. ഒപ്പം തനൂജ് അറിഞ്ഞു 4 ദിവസമായി താൻ ഇവിടെ എത്തിയിട്ട്.

തനൂജിന്റെ ഓരോ ചലനങ്ങളും ശ്രധികുകയിരുന്നു ക്രിസ്റ്റി.

ക്രിസ്റ്റി.: ‘ പറയൂ ബന്ധുവിന്റെ വിവരം വല്ലതും? ID കാർഡിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ഓഫീസിൽ ഇൽ വിവരമറിച്ചിയിരുന്നു’.

ഒരു ഓഫീസിൽ ലെ ആൾക്കാർ എവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ റൂം മേറ്റ് ആണോ കസിൻ ആണോ രാത്രി നില്ക്കാൻ ഒരു പൊക്കം കുറഞ്ഞ പയ്യനും പ്രായമുള്ള ഒരാളും വന്നിരുന്നു’. നേഴ്സ് പറഞ്ഞു

തനൂജ്: ‘ഒന്ന് റൂം മേറ്റ് ആകും മറ്റൊന്നു എവിടെ യുള്ള ഒരു അകന്ന ബന്ധുവാണ്’. രാമേട്ടനും ജോമോനും അപ്പോൾ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. താനൂജിന് പെട്ടെന്ന് തനിക്കു ചുറ്റും ആരൊക്കയോ വേണമെന്നു തോന്നി. ഒന്ന് വീണുപോകുമ്പോഴാണല്ലോ നാം പലപ്പോഴും താങ്ങായി ചുമലുകൾ തേടുന്നത്.

ക്രിസ്റ്റിയെ നോക്കി തനൂജ് പറഞ്ഞു ‘അറിയില്ല അവളെ കുറിച്ച് അറിയില്ല’

ക്രിസ്റ്റി : അത് വിജിനമായതു എങ്കിലും ഒരു തുറന്ന വഴിയാണ്. അപ്പോൾ ഇരുവശത്തും നിന്നും വരുന്ന വാഹനങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയണം.

എന്നിട്ടും തനൂജ് ആ വണ്ടി കണ്ടില്ലേ?

തനൂജ് : ഇല്ല

മൊബൈൽ നോക്കിയാണോ ക്രോസ്സ് ചെയ്യാത്തതു.

അല്ല

എങ്കിൽ അമിത വേഗതയിൽ വന്ന വണ്ടിയാവണം. കുറച്ചു മാറി അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തും ജംഗ്ഷനുകൾ ആണ് പിന്നെ നാഷണൽ ഹൈ വേയും. എങ്കിൽ ആ പ്രദേശത്തുള്ള cctv നമുക്കു ഒന്നു നോക്കാം. താനൂജിന് എന്തെങ്കിലും unusal ആയി തോന്നുന്നുണ്ടോ?

തനൂജ് : ഇല്ല. എനിക്ക് ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല.

ക്രിസ്റ്റി : ഇല്ല എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെകിൽ ഈ കാർഡിലെ നമ്പറിൽ വിളിച്ചാൽ മതി.

ക്രിസ്റ്റി പോകാൻ എണീറ്റു, അപ്പോഴാണ് ആ ഡയറി അയാൾ. കണ്ടത്.

ദാ തങ്ങളുടെ ഡയറി ആണ്. അത് അങ്ങ് കൊടുത്തേക്കു സിസ്റ്റർ.

തനൂജ് ഡയറി തുറന്നു. ഒരു വിരൽ കൊണ്ട് തിലെ അതിൽ പൊടിപിടിച്ച ആ കത്തുകൾ എണ്ണി . ഒന്ന് രണ്ടു മൂന്നു...എഴ്ത് ..ഏഴു കത്തുകൾ...ബാക്കി ബാക്കി 7 എണ്ണം.

അപ്പോഴേയ്ക്കും ക്രിസ്റ്റി വാതിൽ വരെ എത്തിയിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഡയറി മടക്കി. തനൂജ് വിളിച്ചു.

സാർ

ഹമ്

സാർ, ഞാൻ മറ്റൊരു സഹായം ചോദിക്കട്ടെ. Can യു help മി ?

എസ് പ്ളീസ് തനൂജ്...ക്രിസ്റ്റി താനൂജിന്റെ കിടക്കയ്ക് അരികിലേയ്ക് നടന്നു.

‘സർ ഐ ആം വർറൈഡ് എബൌട്ട് മൈ ഫ്രണ്ട് ?’

The one you were waiting for?

അതെ, എന്റെ ഒരു അകന്ന ബന്ധുവും സുഹൃത്തുമാണ്. അനാമിക. സിറ്റിയിൽ സ്റ്റെ മേരീസിൽ msw നു പഠിക്കുന്നു. ഒപ്പം സിറ്റിക്കു പുറത്തുള്ള കാരുണ്യ അനാഥ മന്ദിരത്തിൽ പാർട്ട് ടൈം ജോബ് ചെയ്യാനുണ്ട്. ഇടുക്കിക്കാരിയാണ്. ഇവിടെ ഹോസ്റ്റലിൽ ആണ്. ഞാനാണു ഹോസ്റ്റൽ ഒകെ ശരിയാക്കി കൊടുത്ത്. എന്നാൽ കുറച്ചു ദിവസായി അവൾ ഒരു ഫ്രിഎൻഡിന്റെ വീട്ടിൽ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്തോ ഒരു പന്തികേടു തോന്നിയിരുന്നു. . ഞാനാണ് ഇവിടുത്തെ ലോക്കൽ കോൺടാക്ട്.’

ക്രിസ്റ്റി : ഫോൺ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചിരുന്നില്ലേ?

തനൂജ് : എന്തോ അവൾ ഫോൺ നമ്പർ മാറ്റിയിരുന്നു. വിളിയെക്കാൾ കൂടുതൽ whatsapp ആയിരുന്നു. അവൾ ജോലി തിരക്കിലായിരുന്നു മിക്കെപ്പോഴും.

ക്രിസ്റ്റി : അപ്പൊ നോ കോൺടാക്ട് , അവളുടെ ബന്ധുക്കൾ സുഹൃത്തുക്കൾ.

തനൂജ് : അച്ഛനും അമ്മയും പ്രായമായി ഇരിക്കുന്നു. അവരെ ഞാൻ വിളിച്ചിരുന്നു. എന്റെ ആക്സിഡന്റ് ന്റെ തലേന്ന്. അവർക്കു വിവരമൊന്നുമില്ല.

ക്രിസ്റ്റി : ഇന്നലത്തെ കാലത്തേ ട്രെൻഡ് ആണല്ലോ എനി സോഷ്യൽ മീഡിയ അപ്ഡേറ്സ് ?

തനൂജ് : whatsapp അല്ലാതെ വേറെ സോഷ്യൽ മീഡിയ അക്കൗണ്ട് ഒന്നും അവൾക്കില്ല

ക്രിസ്റ്റി: ആളുടെ ഫോട്ടോ ഉണ്ടോ?

തനൂജ് : Whatsapp ഡിസ്പ്ലേ പിക്ചർ ഉണ്ട്.
തന്റെ ഫോൺ തനൂജ് ക്രിസ്റ്റിയുടെ നേരെ നീട്ടി

ക്രിസ്റ്റി: കുട്ടിയുടെ പേര്?

തനൂജ് : അനിക ദേവി റാം

ക്രിസ്റ്റി: ദേവി റാം.? ഹമ്

തനൂജ് ന്റെ ബന്ധുവാണ്???

തനൂജ് : അതെ

ക്രിസ്റ്റി: കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പോലീസ് കാരനോട് ദാ സാറിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഈ കുട്ടിയുടെ വിവരണങ്ങൾ എടുത്തോളൂ,

തിരികെ കോറിഡോറിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ക്രിസ്റ്റഫറിന്റെ മനസ്സിൽ ആ പെൺകുട്ടി ആയിരുന്നു. വെളുത്ത ഷൗൾ, കൈയിൽ കുപ്പി വളകൾ ആ കുപ്പിവളകൾ ഞെരിഞ്ഞു തന്റെ കയ്യും അവളുടെ ഷൗളും രക്തനിറമാകുന്നത്.

നിർവികാരമായ മുഖത്തോടെ ക്രിസ്റ്റി ഫോണിൽ ഫേസ്ബുക് എടുത്തു. അതിൽ തനൂജ എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

മൺചിരാതുകളുടെ ഒരു ഡിസ്പ്ലേ പിക്ചർ തെളിഞ്ഞു വന്നു ഒപ്പം 7 ദിവസങ്ങൾക്കു മുൻപ് അവസാന അപ്ഡേറ്റും

‘അരുത് ചൊല്ലുവാൻ നന്ദി കരച്ചിലിൻ
അഴിമുഖം നമ്മൾ കാണാതിരിക്കുക....
സമയമാകുന്നു പോകുവാൻ രാത്രിതൻ
നിഴലുകൾ നമ്മൾ പണ്ടേ പിരിഞ്ഞവർ...(Balachandran chullikadu)’

അനിക ...ക്രിസിറ്റി ആദ്യമായി ആർദ്രമായി അവളുടെ പേര് വിളിച്ചു.

(തുടരും)

ചില ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ അത് അങ്ങനെയാണ് .....................

2017-06-26T23:08:00.000-07:00

നാം ഇഷ്ട്ടപെടുന്നു എന്നറിയാതെ നമ്മുടെ തന്നേ ഭാഗമായി തീരുന്ന ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ!!!

ഏറിയും കുറഞ്ഞും അത് തൂകിപോകാതെ,
ചില ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകളിൽ സ്വയം പൂത്തുലഞ്ഞ്
അങ്ങനെയങ്ങനെ..

അത്തരം ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ എന്നാണ് തുടങ്ങിയതെന്നറിയാത്ത, എന്നൊടുങ്ങുമെന്നറിയാത്ത പ്രണയമെന്ന വിളിപ്പേരിൽ ഒതുക്കാമോ എന്നറിയാനാവാത്ത എന്തോ ഒരിഷ്ടം ആരോ ഒരാളോട്. പലപ്പോഴും അവർപോലുമറിയാത്തോരിഷ്ട്ടം.

അയിത്തം എന്ന സിനിമയിൽ ഒരു കുന്നിൻ ചെരുവിൽ പോക്കുവെയിലിന് അഭിമുഖമായി നിൽക്കുന്ന മോഹൻലാൽ, ലാലിനോടുള്ള പ്രണയം അവിടെ തുടങ്ങിയതാവണം.

തെരേ ബിനാ സിന്ദഗി സേ കോയി എന്ന പാട്ട് ചിത്രഹാറിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ ചുവന്നു തുടുക്കുന്ന മുഖമുള്ള കൂട്ടുകാരിയായിരുന്നു കുറേ എറെ കിഷോർ കുമാറിന്റെ പാട്ടുകൾ ഉള്ള കാസെറ്റുകൾ തന്ന് എന്നേ കൊണ്ട് കിഷോർ കുമാറിനെ പ്രണയിപ്പിച്ചത്, ഹിന്ദി എന്ന രാഷ്ട്രഭാഷാ അച്ചടിച്ച് വെച്ച പാഠപുസ്തകത്തിലെ വരികൾ അർത്ഥം പിടിതരാതെ അന്യരായി നിന്നോപ്പോഴും കിഷോർകുമാറിന്റെ

ഹംസേ മത് പൂചോ കൈസേ
മന്ദിർ ട്യൂട്ട സപനോകാം കാ

ലോഗോങ്ങി ബാത്ത് നഹി ഹേ
യെ ഹിസ്സാ ഹി അപ്പനോകാ - എന്നതെന്തെന്നു അറിയാൻ ഒരു ഭാഷാ സഹായിയും വേണ്ടി വന്നില്ല.

അത് സച്ചിൻ ജ്വരവും അതുവഴി വേനലവധികളെ വിഡ്ഢിപെട്ടിയിലെ ക്രിക്കറ്റും അപഹരിക്കുന്ന കാലമായിരുന്നു. കൂട്ടുകാർ കളിക്കാൻ വരാൻ ക്രിക്കറ്റ് കഴിയുന്നതും കാത്ത് റ്റി .വിയിൽ കണ്ണും നട്ട് ഇരുന്നപ്പോഴാണ് അയാളെ കണ്ടത് കളിക്കാതെ, സച്ചിന് വെള്ള കുപ്പി കൈ മാറിയിരുന്നയാൾ. ആരോ പറഞ്ഞു ഗാന്ഗുലി ..ഇഷ്ട്ടങ്ങളുടെ ഏടുകളിൽ അങ്ങനെ ഗന്ഗുലിയും. പിന്നീട് കൈ നോക്കികൊടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു കോളേജിലെ ചേച്ചിമാരുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് വാങ്ങി കൂട്ടിയ അനേകം ഗാംഗുലി പോസ്റ്ററുകൾ.

ഇതിനെല്ലാമിടയിൽ എപ്പോഴോ മറ്റൊരിഷ്ട്ടം.

ഒരുമിച്ച് പങ്കെടുത്ത ഏതോ കലാമാത്സരത്തിനാണ് അയാൾ ആ പാട്ട് പാടി എന്റെ കൂട്ടുകാരിയെ തോൽപ്പിച്ചത് ...

'നെറ്റിയിൽ പൂവുള്ള ...
സ്വർണ്ണ ചിറകുള്ള പക്ഷി'

കൂട്ടുകാരിയുടെ കണ്ണീരാണ് അവനോട് വഴക്കുകൂടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്, നെറ്റിയിൽ പൂവുള്ള പക്ഷി പൂവൻ കോഴിയാണോ എന്ന് ചോദിച്ചത്, പിന്നിട് കാലങ്ങളുടെ ഇടവേളകളിൽ പല ചെങ്ങാതികൂട്ടങ്ങളിലും അവനേ കണ്ടു, ഒരു ആസ്ഥാന ഗായകനായതുകൊണ്ടാവാം അവനു ഒപ്പം പാട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഉള്ള കൂട്ടങ്ങളിൽ ആ പാട്ട് പാടി അവനെന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു . എന്നിലേ കുട്ടി വളരുന്നതിനനുസരിച്ച് ആ ദേഷ്യം കുറഞ്ഞ് ഇല്ലാണ്ടായി . കണ്ടാൽ തമ്മിൽ ചിരിക്കുന്ന ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്ക് മിണ്ടുന്ന പരിചയക്കാരായി. പിന്നിട് ഒരുപാട് വർഷം കഴിഞ്ഞ് കുന്നു കയറി പോകുന്ന എന്റെ നാട്ടിലെയ്കുള്ള ബസ്സിലെ സായഹ്ന് സവാരിയിൽ ആരോ പിറകിൽ വന്നു പാടി ..

നെറ്റിയിൽ പൂവുള്ള ...

വലിയ എം .ബി .എകാരനായി അമേരിക്കകാരനായി അവൻ. ഇന്ന് സിന്ദുചേച്ചി വീണ്ടുമാ പാട്ട് കേൾപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അവനേ ഓർക്കുന്നു ...വെറുതെ..ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ഓർമ്മ അവനിലെത്തി നില്കുന്നു.

അവനേ കണ്ടു എന്ന് അവന്റെ ബന്ധുവും എന്റെ ചങ്ങാതിയുമായ ഒരു കുറുമ്പിയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനിപ്പോഴും നിന്നേ ഒരിത്തിരി പേടി ഉണ്ട് ..അല്ലെങ്കിൽ ഈ പാട്ടും കൊണ്ട് നടക്കാതെ അവൻ എപ്പോഴേ ...'

എന്തായിരുന്നു പാതി മുറിഞ്ഞുപോയ ആ വാചകം ...
ഒരു പക്ഷേ അവൻ ഉണ്ടാവാം ഈ virtual ലോകത്ത്...
ഒരു വിരൽതുമ്പിനപ്പുറത്തു ...
വേണ്ട ...ചില ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ അത് ഇഷ്ടങ്ങളായിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത് ...
ഇടക്ക് ചില ഓർമ്മപെടുത്തലുകളിൽ സ്വയം വസന്തമൊരുക്കി

#Reposting.

യോഗാ മാഷു വരുന്നേ....ഓടിക്കോ.

2017-06-21T05:07:00.002-07:00

......

അമ്മിണികുട്ടിയും യോഗപഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഒരുതവണയല്ല 3 തവണ. അമ്മച്ചിയാണേ സത്യം.

90 കളുടെ തുടക്കം.
ശബരിമലവണ്ടികൾ പൊടി പറത്തി റബർക്കാടിനു ഇടയിലൂടെ ചീറിപായുന്ന ഒരു വൃശ്ചികമാസം.

യാതൊരു പണിയും ഇല്ലാതെ പഠിക്കാനുള്ള പുസ്തകം ദിവസങ്ങൾക്കു മുന്നേ പൂജവെച്ചു, തോട്ടിൽ ചാടിയും, പേരയ്ക്ക പറിച്ചും, വേലിയ്ക്കു പുറത്തു ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ചെടികളുടെ കൊമ്പു ഓടിച്ചും, തുറന്നു കിടക്കുന്ന ഗേറ്റുകളുള്ള വീടുകളിലെ വീട്ടുകാർക്ക് നോക്കാനും വെള്ളമൊഴിക്കാനും സമയമില്ലാത്ത കൊണ്ട് (അത് കൊണ്ട് മാത്രം) ആ വീടുകളിലെ ഭംഗിയുളള ചെടികൾ യഥാസമയം പറിച്ചു സ്വന്തം വീട്ടിൽ കൊണ്ടു നട്ടു പ്രകൃതി സ്നേഹിയായി അമ്മിണികുട്ടിയും പരിവാരങ്ങളും തങ്ങളുടെ അവധി ദിവസങ്ങൾ പരമാവധി സംഭവബഹുലമാക്കി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് ഇടിതീ പോലെയാവർത്ത വരണത്.

പൂജയെടുപ്പിനു ശേഷം യോഗാ ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്നു !!!

'അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു അലമ്പ് കാണിച്ചു നടക്കുന്ന ഞങ്ങളെയെല്ലാം പിടിച്ചു യോഗാ ക്ലാസ്സിൽ ചേർക്കുന്നു. ഇനി മുതൽ എല്ലാ ശനിയും ഞായറും യോഗാ ക്ലാസ്'.

അന്നുവരെ ഞങ്ങളാരും ദൈവം സഹായിച്ചു ഒരു യോഗാ ക്ലാസ് കണ്ടിട്ടില്ല. ആകെ കേട്ടിട്ടുള്ളത് നാട്ടിലെ പ്രശസ്തനായ കാരാട്ടാ സാറിനെ കുറിച്ചാണ്.

അന്ന് ഏറ്റവും പേടി സിനിമയിലെ വില്ലന്മാരെയാണ്. ബാബു ആന്റണിയെ പ്രത്യേകിച്ചും.

ഈ മാഷ് ശ്രീ ബാബു ആന്റണിയുടെ മാഷാണ്. അപ്പൊ ശ്രീ ബാബു ആന്റണി സിനിമയിൽ "മോൻ"ലാലിനെയൊക്കെ (ഏതാണ്ട് ഹൈസ്കൂൾ വരെ ആ മഹാനുഭാവന്റെ പേര് മോൻലാൽ എന്നാണ് അമ്മിണികുട്ടി ധരിച്ചു വെച്ചിരുന്നത്) എടുത്തിടയ്ക്കുമ്പോ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾ കാണുന്നത് നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സാർ അവരെ എടുത്തിട്ടിടിക്കുന്നതായിട്ടാണ്. ശിഷ്യൻ ഇത്ര മിടുക്കാനാകുമ്പോ സാർ എത്ര വില്ലന്മാരെ അടിച്ചൊതുക്കിയിട്ടുണ്ടാവും? അതുകൊണ്ടു ഈ മാഷേ എവിടെങ്കിലും കണ്ടാൽ ഞങ്ങൾ കുട്ടിയോള് ഓടി പോയി ഒളിച്ചിരിക്കും എന്നിട്ടു പതുങ്ങി നോക്കും. മാഷ് വില്ലന്മാരെ ഇടിക്കുന്നുണ്ടോ? ഞങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷ ഒരുകാലത്തതും പൂ അണിഞ്ഞില്ല. ( ഇത്രയും സാത്വികനായ ഒരു കരാട്ടെ മാഷേ വേറെ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നതും ഒരു പരമാർഥം)

പാച്ചു പറഞ്ഞു "യോഗാ കാരട്ടയെക്കാൾ വലുതാ, നമ്മളെ ആദ്യം കാലിൽ കയറു കെട്ടി തല കീഴായി തൂക്കിയിടും. അങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോ രക്തം തലയിലോട്ട് വരും. യോഗയുടെ ഫുൾ ഗുട്ടൻസ് തലയിലാണ്. ഈ യോഗക്കാരാണ് പറന്നു അടിക്കുന്നത് നമുക്കു രണ്ടു വാള് തരും. ഹാ ഹൂ എന്ന് വെച്ച് നമ്മള് പറന്നു വാളുകൊണ്ട് വെട്ടണം. അങ്ങനെ പറക്കാൻ കാലിനു ഭാരം കുറയാനാണു നമ്മളെ ആദ്യം തലകീഴായി കെട്ടി തൂക്കിയിടുന്നത് (പാവം എവിടെ നിന്നോ കണ്ട കുറച്ചു കളരി പയറ്റ് സ്ക്രിപ്റ്റിൽ മിക്സ് ചെയ്തതാണ് എന്ന് അന്ന് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ല.)

എന്നിട്ട് തിരിഞ്ഞു അമ്മിണിയോട് , അമ്മിണി അവര് കാലിലാണ് വെട്ടാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നെ പിന്നെ നീയാണ് കൂട്ടത്തിൽ കുരുട്. സൂക്ഷിച്ചും കണ്ടുമൊക്കെ നിന്നോണം. ചിലപ്പോ വാള് നിന്റെ തലേം കൊണ്ട് പോകും."

ഹമ്മേ, അമ്മിണികുട്ടി തല തപ്പി നോക്കി ഉണ്ട് ഉണ്ട് അവിടെ തന്നെയുണ്ട്. രാവിലെ അമ്മ കെട്ടിവെച്ചു തന്ന രണ്ടു കൊമ്പുടക്കം എല്ലാം യഥാസ്ഥാനത്തു ഉണ്ട്.

"അതെ യോഗാക്ലാസ്സിനു പോകാതെ ഇരുന്നാലോ." ലച്ചുവിന്റെ ആണ് സംശയം.

പാറു : അതെ അമ്മ എല്ലാരുടെയും ഫീസ് കെട്ടി ഇനി പോകാതെ ഇരിക്കാൻ ഒന്നും പറ്റൂല്ല.

(മറ്റൊരു നാട്ടിൽ നിന്ന് ജീവിതം പ്രത്യേക കാരണങ്ങളാൽ പുതിയൊരു നാട്ടിലേയ്ക്ക് പറിച്ചു നടപ്പെട്ട ഒരാളെ സഹായിക്കുക എന്ന വലിയ ഉദ്ദേശമാണ് ഈ ക്ലാസിനു പിന്നിലെന്ന് ബാല്യത്തിന്റെ കുതൂഹലങ്ങളിൽ കുരുങ്ങികിടന്നിരുന്ന "ചെറുത്തുകൾക്കു" അന്നറിയില്ലല്ലോ)

വരാനുള്ള യോഗം/ യോഗ വഴിയിൽ താങ്ങില്ലലോ. അത് ഒരു ഹേർകൂലീസ് സൈക്കളിൽ കയറി വളവു തിരിഞ്ഞു വരുന്നു.

"അതാണ് യോഗാമാഷ്"

ആറടി ഉയരത്തിൽ ഒരു ഘടാഘടിയന്‍ സൈക്കിളിൽ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലൂടെ പറന്നു പോയി.

നാട്ടിലെ പഴയൊരു പഴക്കടയുടെ പിന്നിലെ ഷെഡിലാണ് യോഗ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ഗൗരിഅമ്മയുടെ വീട്ടിനു പിന്നിലെ മതിൽ കയറി ഇരുന്നു നോക്കിയാൽ ദാ കാണാം യോഗാ ഷെഡ്.

ഉണ്ട് ഉണ്ട് നിറയെ കയറുകൾ കെട്ടി തൂക്കിയിട്ടിട്ടുണ്ട്.

സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ ആ കയറിൽ കിടന്നാടുന്ന ഞങ്ങളുടെ കൊലുസിട്ട കുഞ്ഞി കാലുകൾ നിങ്ങൾ കാണുന്നില്ലെ?

മതിലിനു മുകളിലിരുന്ന് ആറു കുഞ്ഞിത്തലകൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചോദിച്ചു 'എന്നാ ചേയ്യുന്നേ?'

അപ്പോഴാ മാട്ടയിൽ (മതിലിൽ ) വള്ളി അരിഞ്ഞിട്ടു വത്സച്ചേച്ചി കൊത്തിവെച്ചിട്ടു പോയ പുല്ലരിവാൾ ആരോ കണ്ടേ.

ആൻ ഐഡിയ ക്യാൻ സേവ് യുവർ യോഗ/ യോഗം എന്നൊക്കെ പറയുന്നതതാണ്.

കൂട്ടത്തിൽ ചെറുതിനെ പീടിക പലക നീക്കി ഷെഡിൽ കയറ്റിയതും അവൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്റ്റൂൾ വലിച്ചിട്ടു തൂങ്ങി കിടന്ന സകല കയറും പകുതി മുറിച്ചു വെച്ചതും വളരെ ചെറിയ സമയം കൊണ്ടാ..അല്ലെങ്കിലും ആവശ്യം സൃഷ്ടിയുടെ മാതാവാകുന്നു ആരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ.

അങ്ങനെ ആ സുദിനം വന്നു. ഞങ്ങൾ ചുരിദാറും പാന്റുമൊക്കെ വലിച്ചു കേറ്റി യോഗ ക്ലാസ്സിലേയ്ക്ക്. വവ്വാലിനെ പോലെ തല കീഴായി കിടക്കുക, പറന്നടിയ്കുക്ക. എന്തെല്ലാം വിദ്യകളാണോ പഠിക്കുക.

ക്ലാസ്സിൽ മാഷ് നിലത്തു ചമ്രം പടഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളോടും ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ ഇരുന്നു.

മാഷു ചിരി രഹിതമായി പറയുന്നു : ശ്വാസം അകത്തേയ്ക്കു വലിച്ചു വിടൂ.

ആത്മഗതം : ഇതിനാണോ അന്ത്യ ശ്വാസം എന്ന് പറയുന്നേ.?

പാറു : ശ് മിണ്ടാതെ ..ഇപ്പൊ കെട്ടി തൂക്കും.

അതെ മുകളിൽ ആ കയറുകൾ തൂങ്ങിയാടുന്നു.

മാഷ് തുടരുകയാണ്. ശ്വാസം അകത്തോട്ടു വിട്ടു കാലിന്റെ വിരലിൽ തൊടുക. കൈ കൂപ്പുകൈ. കൈ പുറകോട്ടു വളയ്ക്കുക. അങ്ങനെ ചില ചെറിയ ചെറിയ നമ്പറുകളുമായി സമയം മുന്നോട്ട്.

പാച്ചോ എന്താടാ നമ്മളെ പറന്നടിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കാതെ.

ഇപ്പൊ പറപ്പിക്കും നീ നോക്കിക്കോ.

ഞങ്ങൾ കൈ വട്ടം കറക്കുന്ന അഭ്യാസം ചെയ്യുമ്പോ അതാ മാഷ് കയറുകളെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കുന്നു. ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ കയറിൽ വലിഞ്ഞു കയറുന്നു.

ഭൂമ്.

വീണിതല്ലോ കിടക്കുന്നു ധാരണിയിൽ. മാഷും കയറും ഒരു കഴുക്കോലും.

ഞങ്ങളോ...

നിഷ്കളങ്ക നിഷ്ക്കാമ നിർവികാര കൽപ്പങ്ങൾ. ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദരായി നിന്നു. പിന്നെ മാഷു വീണേ എന്നലറികൊണ്ട് കിട്ടിയ പലക പൊളിച്ചു അടുത്ത പറമ്പിൽ ചാടുന്നു ഓടുന്നു.

തൊട്ടടുത്ത വർഷോപ്പിൽ നിന്ന് ആരൊക്കയോ വന്നു മാഷെ തൂക്കിയെടുത്തു ആസ്പത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോയി.

പഴക്കടയ്ക്കു പുറകിൽ നേന്ത്രകുല കെട്ടി തൂക്കാൻ ഇട്ടിരുന്ന എല്ലാ കയറുകളും ആര് പകുതി അറുത്തു വെച്ചു എന്നതിന് എന്ന് അമ്മയും പാറുന്റെ അമ്മയും ഉഷച്ചേച്ചിയും അടങ്ങുന്ന ഒരു ജുഡീഷ്യൽ കമ്മീഷൻ ഉണ്ടായെങ്കിലും ഇത് എഴുതുന്നത് വരെ ആ രഹസ്യം അവർക്കു പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല സുഹൃത്തേ (ഇനി നിങ്ങളായിട്ടു പറയാൻ നിൽക്കണ്ട, ലെറ്റ് അസ് സ്പ്രെസ്സ് ഇറ്റ് )

മാഷ് യോഗ തന്ത്ര മന്ത്രങ്ങളുമായി ആ വഴിയ്ക്കു പിന്നെ വന്നിട്ടില്ല. ഇനി മാഷിനെ ഏതെങ്കിലും വളവിലോ തിരിവിലോ കണ്ടാൽ അന്നേരം തന്നെ ഒരു അശരീരി വരും

'യോഗാ മാഷു വരുന്നേ....ഓടിക്കോ'

കാലങ്ങൾക്കു ഇപ്പുറം അമ്മിണികുട്ടി ഇമ്മിണി വലിയ കുട്ടിയായപ്പോ അലറി വിളിച്ചുള്ള ഓട്ടം നിന്നു, മാഷെ കാണുമ്പോ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധത്തോടെ ഇത്തിരി ജാള്യതയോടെ വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കാൻ തുടങ്ങി.

കുറച്ചു കാലങ്ങൾക്കു ശേഷം ആരോ മാഷ്ക്ക് എതിരെ ഒരു കള്ള കേസ് കൊടുത്തപ്പോ ആ പേപ്പർ കൂട്ടം പിടിച്ചു നാട്ടിലെ ബുക്ക് സ്റ്റാളിനു മുന്നിൽ അമ്മിണികുട്ടിയെ കാത്തു നിന്നു ഒരിക്കൽ മാഷ്. പിന്നെ കുറെ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം കോടതി വരാന്തയിൽ നിന്ന് വെറ്റിലയുടെ മണമുള്ള കുറച്ചു നോട്ടു തിരുകി വെച്ച് തന്നു. അത് തിരികെ മാഷിന് പോക്കറ്റിലിട്ടു കൊടുക്കുമ്പോ മനസുകൊണ്ട് കുട്ടി മാപ്പു ചോദിക്കുകാരുന്നു. അറിയാപ്രായത്തിൽ ചെയ്തു പോയ ഒരു തെറ്റിന്.

കുട്ടിയുടെ തലയിൽ കൈ വെച്ച് മാഷ് അടുത്ത നിന്ന വക്കീലിനോട് പറഞ്ഞു

'എന്റെ കുട്ടിയാ. മിടുക്കിയാ. നീ ഒത്തിരി ഉയരത്തിൽ എത്തും'

അമ്മിണികുട്ടിയ്ക്കും മാഷിനും മുന്നിൽ കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന അനേകം വക്കീൽ കുപ്പായങ്ങൾ, കാറ്റിൽ പറക്കുന്നു തല കീഴായ വൗവലുകളെ പോലെ. അതിലേയ്ക്ക് നോക്കുന്ന കുട്ടിയെ കണ്ടു മാഷ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിഷ്കളങ്കമായി പിന്നെയും പറഞ്ഞു 'നമുക്കു ഇവരെയെല്ലാം വാദിച്ചു തോൽപിക്കണം'

അതെ ഇതാവാം വിച്ചു പറഞ്ഞു പരസ്പരമുള്ള വാൾ / വാക്കു പോര്. അതിനു സാക്ഷിയാകാൻ മാഷും.

അല്ലെങ്കിലും ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ വഴികളിൽ നമ്മുക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ പാഠങ്ങൾ കാട്ടിത്തരാൻ, വഴികാട്ടികളാകനല്ലേ യഥാർത്ഥ ഗുരുക്കന്മാർ വരുക.

ആ ഗുരുക്കന്മാരെ യഥാ സ്ഥാനത്തു സമയത്തു ലഭിക്കുക എന്നതും ഒരു യോഗമാണ്.

അപ്പോൾ ജീവിതം പഠിപ്പിച്ചു തരുന്ന എല്ലാ ഗുരുക്കന്മാർക്കും പ്രണാമം.

സ്നേഹപൂർവ്വം

അമ്മിണികുട്ടി

.........................

പി.സ് : അമ്മിണികുട്ടിയുടെ മറ്റു രണ്ടു യോഗ കഥകൾ മറ്റൊരിക്കൽ.

തൽക്കാലം എല്ലാവര്ക്കും ഹാപ്പി യോഗ ഡേ.
#Amminikuttistories

Must read books

2017-06-19T02:46:00.000-07:00

This is a compilation of must read books by my fellow face book friends.

I hereby express my sincere gratitude to all those friends who suggested books.

I hope the following list may help at least a new reader. If you have more suggestions please feel free to comment.

Thanks

Deepa Praveen

1. ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ

2. Kite Runner-Kalid hosseini

3. സുഗന്ധി എന്ന ആണ്ടാൾ ദേവനായകി - ടി. ഡി. രാമകൃഷ്ണൻ

4. The power of your subconscious mind by Dr.Joseph Murphy.

5. ആശാപൂർണ ദേവിയുടെ "പ്രഥമ പ്രതിശ്രുതി.

6. അർദ്ധനാരീശ്വരൻ , Perumal Murugan

7. Thousand splendid suns-Kalid hosseini

8. ബെന്യാമീന്റെ ആടുജീവിതം

9. നൂറു സിംഹാസനങ്ങൾ- ജയമോഹനൻ

10. ആശാപൂർണ ദേവിയുടെ "പ്രഥമ പ്രതിശ്രുതി

11. തുമ്മാരുകുടി കഥകൾ - മുരളി തുമ്മാരാകുടി

12. സേതുവിന്റെ 'അടയാളങ്ങൾ

13. The Love Queen of Malabar: Memoir of a Friendship with Kamala Das.

14. ഒരു സങ്കീർത്തനം പോലെ-പെരുമ്പടവം

15. ആരാച്ചാര്‍- Meera.

16. ബോറീസ് പോളെ വോയിസിന്റെ... ഒരു യഥാർത്ഥ മനുഷ്യന്റെ കഥ.

17. Maranapusthakam- O. M Aboobacker.

18. To kill a mockingbird - Harper Lee.

19. Old man and the sea - ഹെമിങ് വേ

20. പഥേർ പാഞ്ചാലി-അപരാജിതൻ-അപുർസൻസാർ.

21. On relationships-J Krishnamurthy

22. Who will cry when you Die- Robin Sharma

23. Collections of Khalil Gibran

24. കാട്ടു കടന്നൽ-എഥൽ ലിലിയൻ

25. ജന്മദിനം : ബഷിർ

26. ചിത്ര മുഗ്ദൽ എഴുതിയ നോവൽ. "ആവാം

27. ദലിത് സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം-പ്രദീപൻ പാമ്പിരിക്കുന്ന്

28. രണ്ടാമൂഴം

29. പി.കെ രാജശേഖരന്റെ ബുക്‌സ്റ്റാൾജിയ

30. Bhoumachapam - CS meenakshi

31. The emperor of all maladies - Siddhartha Mukherjee

32. White tiger by Aravind Adiga

33. സ്മാരകശിലകൾ..

34. അസുരവിത്ത്‌

35. Sapiens the brief history of humankind Novah Harari

36. തമസ്സ്‌ - ഭീഷ്മ സാഹ്നി

37. കർണ്ണൻ- ശിവാജി സാവന്ത്‌

38. ശ്രീരാധ. രമാകാന്ത് രഥ്

39. ഇനി ഞാൻ ഉറങ്ങട്ടെ , പി.കെ .ബാലകൃഷ്ണൻ

40. താരാശങ്കർ ബാനർജിയുടെ ആരോഗ്യനികേതനം

41. ആശപൂർണാ ദേവിയുടെ പ്രഥമ പ്രതിശ്രുതി, സുവർണലത, ബകുളിന്റെ കഥ.

42. ഉള്ളിൽ ഉള്ളത് by സി.രാധാകൃഷ്ണൻ

43. ദത്താപഹാരം - വി ജെ ജെയിംസ്

44.പുറപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം - വി ജെ ജെയിംസ്

45.ചോരശാസ്ത്രം - വി ജെ ജെയിംസ്

46.ഒറ്റക്കാലൻ കാക്ക - വി ജെ ജെയിംസ്

47. നിരീശ്വരൻ - വി ജെ ജെയിംസ്

48. ശവങ്ങളിൽ പതിനാറാമൻ - വി ജെ ജെയിംസ്

49.പ്രണയോപനിഷത്ത് - വി ജെ ജെയിംസ്

50.മനുഷ്യന് ഒരു ആമുഖം - സുഭാഷ് ചന്ദ്രൻ

51.മദ്ധ്യേയിങ്ങനെ -സുഭാഷ് ചന്ദ്രൻ

52. കാണുന്ന നേരത്ത് - സുഭാഷ് ചന്ദ്രൻ

53. തല്പം - സുഭാഷ് ചന്ദ്രൻ.

54. മീര- ആവേ മരിയയും

55. കെ ർ മീരയുടെ കഥകൾ - കെ ആർ മീര

56. ഓർമയുടെ ഞരമ്പ് - കെ ആർ മീര

57. മഞ്ഞു - എം ടി വാസുദേവൻ നായർ

58. രാവും പകലും - എം മുകുന്ദൻ

59. ഓട്ടോറിക്ഷക്കാരന്റെ ഭാര്യ = എം മുകുന്ദൻ

60. ഫ്രാൻസിസ് ഇട്ടിക്കോര - ടി ഡി രാമകൃഷ്ണൻ

61. പേപ്പർ ലോഡ്ജ് - സുസ്മേഷ് ചന്ദ്രോത്ത്

62. യന്ത്രലോചനം -സുസ്മേഷ് ചന്ദ്രോത്ത്

63.കടൽത്തീരത്ത് - ഓ വി വിജയൻ

64. പാണ്ഡവപുരം - സേതു

65.ആയുസ്സിന്റെ പുസ്തകം - സി വി ബാലകൃഷ്ണൻ

66. കഥകൾ - പത്മരാജൻ

67. കിടപ്പറ സമരം - പി വി ഷാജികുമാർ

68. The Shadow of the Wind - Carlos Ruis Zafon

69. കല്യാശ്ശേരി തീസിസ് - അബിൻ ജോസഫ്

70. പഞ്ചമി ബാർ - ബി മുരളി

71. Who moved my cheese by Spenser Johnson

72. നടവഴിയിലെ നേരുകൾ- ഷെമി

73. മുത്തശ്ശി - ചെറുകാട്‌

74. Horse whisperer - Nicholas Evans

75. Seeker - Karan Bajaj

76.Hannibal - Thomas Harris

77. Memoirs of a Geisha - Arthur Golden

78. Papillon - Henry Charriere

79. Shantaram - Gregory David Roberts

80. Songs of enchantment - Ben Okri

81.The Constant Gardener - John le carre

82.The small town sea - Anees Salim

83.Hangman's Journal - Shashi Warrier

84. December 6 - Martin Cruz smith

85. Mistress: Anita nair

86.Siva trilogy series by Amish ( English version)

87.ആയിരത്തൊന്നു രാവുകൾ

88.The other side of Midnight - Sidney Sheldon

89. Zorba the Greek by Kazantzakis

90. വിക്ടർ ഹ്യുഗോ യുടെ ലെ മീരാബെലെ (പാവങ്ങൾ)

91.Yaspal's .. നിറം പിടിപ്പിച്ച നുണകൾ

92.C.Radhakrishnan മുൻപേ പറക്കുന്ന പക്ഷികൾ

93.Tharashankar Banerjie 's ആരോഗ്യനികേതൻ, ഗണദേവത

94.കുട്ടിക്കൃഷ്ണ മാരാർ' s ഭാരതപര്യടനം

95.മഞ്ഞ വെയിൽ മരണങ്ങൾ- ബെന്യാമ

96.When Breath Becomes Air' by Paul Kalanithi

97.ആലാഹയുടെ പെൺമക്കൾ - സാറാ ജോസഫ്

98.കപ്പലിനെക്കുറിച്ചൊരു വിചിത്ര പുസ് കം -ഇന്ദു മേനോൻ

99.Tottochan-little girl at the window

100. Pithamahan by VKN

101. യന്ത്രം - മലയാറ്റൂർ രാമകൃഷ്ണൻ

102.Masnavi

103.The Prophet

104.Winnie the Pooh

105.. അപഹരിക്കപ്പെട്ട ദൈവങ്ങൾ (ആനന്ദ്)

106.ഷോളഖോവിന്റെ 'ഡോൺ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്നു'

107.പി ഉത്തമൻ എഴുതിയ ചാവൊലി

108. പെഡ്രോ പരാമോ .. .ഹുവാൻ റൂൾഫോ

109. ഡാവിഞ്ചി കോഡ് - ഡാൻ ബ്രൗൺ

106.ഷോളഖോവിന്റെ 'ഡോൺ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്നു'

107.പി ഉത്തമൻ എഴുതിയ ചാവൊലി

108. പെഡ്രോ പരാമോ .. .ഹുവാൻ റൂൾഫോ

109. ഡാവിഞ്ചി കോഡ് - ഡാൻ ബ്രൗൺ

110. ഇരുട്ടിൽ ഒരു പുണ്യാളൻ : പി എഫ് മാത്യുസ്

111. കഥകൾ : മേതിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ

112. പരിണാമം : എം പി നാരായണപിള്ള

113. ദൃഷ്ടി ചാവേർ : പ്രമോദ് രാമൻ

114. ആദം : എസ് ഹരീഷ്

115. നിലം പൂത്ത് മലർന്ന നാൾ : മനോജ് കുറൂർ

116. മരണ സഹായി, പന്നിവേട്ട , അവനവൻ തുരുത്ത് : ദേവദാസ് വി എം

117. മൂന്നാമിടങ്ങൾ : കെ വി മണികണ്ഠൻ

118. മ്യൂസിയം ഓഫ് ഇന്നൊസെൻസ്-ഓർഹൻ പാമുക്

119. ദി റീഡർ -ബോൺഹാർഡ്‌ സ്ലിങ്ക് ;

120. ഇൻഹെറിറ്റൻസ് ഓഫ് ലോസ്സ് -കിരൺ ദേസായി ;

121. ടൈം പാസ്സ് -പ്രൊതിമ ബേഡി

122.സ്‌നൗ- ഓർഹൻ പാമുക്

123.മൈ നെയിം ഈസ് റെഡ്- ഓർഹൻ പാമുക്

124. ന്യൂ ലൈഫ് -ഓർഹൻ പാമുക് .

125. Passage to India- E. M Forster.

126.ബാല്യകാല സഖി-

127. എന്റെ കഥ -കമല ദാസ്

128. ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം-

129. സ്മാരകശിലകൾ: പുനത്തിൽ

130. നെയ്യ്പായസം: കമല ദാസ്

131 പാത്തുമ്മയുടെ ആട്.

132. ഗോവർധന്റെ യാത്രകൾ :ആനൻദ്

133. Vivaahapittennu - VKN

134.Oh mind relax please by Swami sukhabodhananda

135. Mattathi-Sara Joseph. 

136. Karal pilarum kaalam -C.Radha Krishnan. 

137.  Nalu kettu- M.T

138. Asuravithu -M.T.

139.  Kalkkanda kanavukal-Ajoy kumar.

140. The Alchemist (ആല്‍ക്കെമിസ്റ്റ്) - Paulo Coelho

141. Neermathalam pootha kaalam  -കമല ദാസ്

142. സ്വാതന്ത്ര്യം അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ (Freedom at Midnight) - Larry Collins, Dominique Lapierre

143.  Exodus (പുറപ്പാട്) - Leon Uris

144. നിന്ദിതരും പീഡിതരും - ഡോസ്റ്റോയെവ്സ്കി

145.  പാറപ്പുറത്ത് - അരനാഴികനേരം; 

146. നന്തനാർ - അനുഭവങ്ങൾ ; 

147. മലയാറ്റൂർ - വേരുകൾ ; 

148. ഉറൂബ് - ഉമ്മാച്ചു, സുന്ദരികളും സുന്ദരന്മാരും ; 

149. എം മുകുന്ദൻ - മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ ;

150. തകഴി- ഏണിപ്പടികൾ ; 

151. When breath becomes air, by Paul Kalanithi

152. Jane Eyre.

153. Mother - Maxim Gorky. 

154. Gone with the wind - Margaret Mitchel. 

155. Pather Panchali - Bibhutibhushan Bandyopadhyay ,

156. .Short stories by O Henry.

157. Doctors - Erich Segal. 

158.  Poems by Emily Dickenson.

159. രാമായണം

160. മഹാഭാരതം

161.ഖുറാൻ

162. ബൈബിൾ

163. ഏകാന്തയുടെ നൂറു വർഷങ്ങൾ-ഗബ്രിയേല്‍ ഗാര്‍സിയ മാര്‍കേസി

164.  Kailas Manasarovar Yatra,  Thapo bhumi Uttarkhand, Adi Kailas Yatra, Deva bhoomiyiloode- Sri. M K Ramachandran

165. Strange pilgrims- Marquez

മലയാളത്തിൽ വിവർത്തനം- അപരിചിത തീർത്ഥാടകർ

നീട്ടിയെഴുത്തുകൾ :ഖദീജ മുംതാസ്

Memoirs of a geisha 

Tottoachan

40 rules of love ; a novel of rumi - elif shafak

Sarah's key - Tatiana de Rosnay 

Palace of illusions - chitra banarjee diwakarunj 

The namesake - jhumpa labiri 

Family affairs by rohit in mistry

Night - Ellie Wiesel

2017-05-19T08:39:00.002-07:00

ഞാൻ കുറിക്കുന്ന ഓരോ വാക്കും,
മനഃപൂർവ്വം കെട്ടഴിച്ചു വിടുന്ന പട്ടങ്ങളാണ്,
എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ നീ കണ്ടെടുക്കും
എന്ന് കരുതി ഞാൻ എന്നിലിൽ നിന്നും അടർത്തിവിടുന്ന
എന്റെ നിന്നോർമ്മകൾ
ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്ന ഇടങ്ങളിലൊക്കെ ഇപ്പോഴും നീയുണ്ട്.
വായനയുടെ, എഴുത്തിന്റെ, ഓർമ്മയുടെ
പിന്നെ' എന്റെ ഉള്ളുകള്ളികളുടെ
എല്ലാം പാസ്സ്‌വേർഡ്‌ നീ തന്നെയാണ്.

തിരുത്ത്‌

2017-05-08T06:56:00.000-07:00

ഇരുണ്ട മറവുകളല്ല
ഇരുണ്ട മനസ്സുകളാണു പ്രശ്നം.
ആദ്യം തിരി തെളിയിക്കേണ്ടത്
തെരുവോരങ്ങളിലല്ല
താൻ താങ്കളുടെ
മൃഗതൃഷണകൾ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നിടങ്ങളിലാണ്
തിരുത്ത്‌ തുടങ്ങേണ്ടത്
നമ്മളിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ്

ഷാഹുൽ ഹമീദിന്റെ പത്താം തരം റിസൾട്ട് :

2017-05-07T06:55:00.003-07:00

***************

'അമ്മിണികുട്ടിയോ...'

ആ കിയോ ഒച്ച അമ്പലത്തിനു പുറകിലെ ഇടവഴിയിൽ നിന്നാണ്.

'ചില 'ഉന്നത തലബന്ധം' വെച്ചു പത്താം തരാം റിസൾട്ട് കുറച്ചു നേരത്തെ അറിഞ്ഞു വരുന്ന അമ്മിണിക്കുട്ടി, അമ്മിണികുട്ടിയ്ക്കും മുന്നേ അതെ ബന്ധം വെച്ചു ആ റിസൾട്ട് അറിഞ്ഞ ഷാഹുൽ ഹമീദിന്റെ ദീനസ്വരമാണ് നമ്മൾ ഇപ്പോൾ കേൾക്കുന്നേ.

'എടിയേ ചോദ്യപേപ്പർ ചതിച്ചുന്നു ഞാൻ അന്നേ പറഞ്ഞില്ലേ, ഇനി എങ്ങനെ വീട്ടിൽ കയറും.'

'അതേടാ, ചോദ്യപ്പേപ്പർ ചതിച്ചു'

നിനക്ക് എത്ര മാർക്കുണ്ട്? അമ്മിണി?

'...'

'ഫ ..... എന്നിട്ടാണോ.. നീ മിണ്ടിപോകരുത്.
ഞാൻ ഇനി എങ്ങനെ വാപ്പച്ചീടെ മുഖത്ത് നോക്കും. ഓര് എന്നെ വീട്ടിന്നു തച്ചു പുറത്താകും.'

ശരിയാണ് ഷാഹുലിന്റെ കുടുബത്ത് നിറയെ സർക്കാരു ആപ്പീസറന്മാരാ, അവരുടെയും അവരുടെ ഡിസ്റ്റിങ്‌ഷൻ മക്കളുടെയും മുന്നിൽ ഇവൻ എങ്ങനെ അവന്റെ 237 മാർക്കും കൊണ്ട് ചെല്ലും?

"മാർക്ക് ഷീറ്റ് തിരുത്തിയാലോടി?"

"SSLC മാർക്ക് ഷീറ്റ് ?? തിരുത്താൻ ?"

'നടക്കൂല്ല അല്ലേ?

'നാട് വിട്ടു പോയാലോ?"

ഇതേ സമയം അമ്പലനടയിൽ കൂടി പോകുന്ന പാക്കരൻ ചേട്ടൻ അമ്മിണികുട്ടിയെയും ഷാഹുൽ ഹമീദിനെയും നോക്കി ഒരു മോറൽ ചിരി ചിരിച്ചു പോയി.

'അയാളോട് പോകാൻ പറ, നീ ഇത് പറ നാട് വിട്ടു പോയാലോ?

'ങേ'

'വാപ്പച്ചി റബർ ഷീറ്റു വിറ്റതിന്റെ കാശു ചെല്ലാടി ചേട്ടൻ എന്റെ കൈയിലാ തന്നെ ദേ നോക്കിയേ 900 രൂപയുണ്ട്. ഞാൻ നാസിക്കിലോട്ടു ഒളിച്ചോടി പോയാലോ'

'ലോകത്തു വേറെ എന്തെല്ലാം സ്ഥലമുണ്ട് നാസിക്കിലോട് തന്നെ നീ എന്തിനാ ഓടുന്നെ"

"ആ."

"എവിടോട്ടെങ്കിലും ഓടണം."

"ഉമ്മച്ചീടെ വീട്ടിൽ പോയി ചെറിയ മാമ്മയുടെ കൂടെ നിന്നാലോ."

"ങ്ങാ അത് കൊള്ളാം."

"എന്നാലും പോകും മുൻപേ മാമയെ ഒന്ന് ഫോൺ വിളിച്ചു പറയാം നീ വരുന്നുണ്ട് എന്ന്."

അയ്യോ അത് വേണ്ട.

"അത് വേണം"

'എന്നാ നീ ഒന്ന് ഷുക്കൂർ മാമ്മയെ വിളിയ്ക്കാവോ'

ഇന്നത്തെ പോലെ മൊബൈൽ ഒന്നും ഇല്ല. നാട്ടിലെ പബ്ലിക് ടെലിഫോൺ ബൂത്ത് ആണ്, മാമയുടെ തുണിക്കടയിലേക്കാണ് വിളിച്ചിച്ചത്.

"അമ്മിണികുട്ടിയെ ഞാൻ വരുന്ന വരെ ആ ചെക്കനെ ഒന്ന് നോക്കിക്കോണേ"ന്നു ഷുക്കൂർ മാമ പറഞ്ഞത് പ്രകാരം ഷാഹുൽ ഹമീദും അമ്മിണികുട്ടിയും, അമ്മിണികുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ പോയി.

ഷാഹുൽ ഹമീദിന്റെ 237 കേട്ടത് കൊണ്ട് രക്ഷയായി, അമ്മിണികുട്ടിയുടെ അമ്മ അമ്മിണികുട്ടിയുടെ ഉന്നത വിജയത്തെ കുറിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല (അല്ലെങ്കിലും ആ മൂന്ന് മാസം കയ്യിലിരിപ്പ് കൊണ്ട് അമ്മിണികുട്ടി ആസ്പത്രി കിടക്കയിൽ ആയിരുന്നല്ലോ ആ കഥ മറ്റൊരിക്കൽ)

അമ്മ വിളമ്പി കൊടുത്ത ചോറ് ഷാഹുലിന്‌ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നില്ല അവൻ വീടിനു മുന്നിലെ കൊക്കോ മരത്തിനു മുന്നിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വെരുകിനെ പോലെ നടക്കുകാണ്‌.

അപ്പൊ ദാ പൾസറിൽ പറന്നു വരുന്നു മാമ.

കയ്യിൽ അമ്മിണികുട്ടിയ്ക്കും ഷാഹുലിനും SSLC ജയിച്ചതിനു പുത്തൻ കുപ്പായം തുന്നാൻ തുണി.

നമ്മൾ ഞെട്ടി സത്യമായും ഞെട്ടി.

ഷാഹുൽ ...'മാമോ കൊല്ലുന്നേനു മുന്നേ ആടിന് കൊടുക്കുന്ന വെള്ളമാണോ ഇത്?

മാമ : അല്ല മരുമോനെ, ഇത് പരീക്ഷ ജയിച്ചതിനു ഉള്ള സമ്മാനം തന്നെയാണ്. കാരണം ഞാൻ രണ്ടു തവണ എഴുതിയിട്ടാ ആ കടമ്പ കടന്നെ. നീ മിടുക്കനാ ആദ്യം തന്നെ ചാടി കടന്നില്ലേ.

'മാമോ ...' ഷാഹുലിന്റെ കിയോ സ്വരം കൂടുതൽ ദീനമായി.

ബാ പറയട്ടെ..അമ്മിണികുട്ടിയും ബാ."

മാമൻ കൊണ്ടുവന്ന ഗ്ലുക്കോസ്ത് ബിസ്കറ്റിൽ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന അമ്മിണികുട്ടിയും മാമനൊപ്പം തൊടിയിലേയ്ക് ഇറങ്ങി. കൊക്കോ തണലിൽ കുത്തുകലിലിൽ ഇരുന്നോണ്ട് മാമ്മൻ പറഞ്ഞു.

പുള്ളകളെ, ഈ SSLC പരൂക്ഷ ഇപ്പൊ വലിയ കാര്യായി തോന്നും. എന്നാൽ ഇപ്പൊ വേണ്ടത് ആനക്കൊക്കെ അടുത്ത ഘട്ടം പഠിക്കാനുളള ഒരു അഡ്മിഷൻ മാത്രമാണ്. നിനക്ക് ഞാൻ ജോർജിയൻസിൽ പറഞ്ഞു അഡ്മിഷൻ ശരിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഏതു ഗ്രൂപ്പ് അന്ന് പറഞ്ഞാ മതി. പിന്നെ ശരിയ്ക്ക് ആലോചിച്ചു ഏതു വിഷയമാണ് നിനക്ക് താല്പര്യം അല്ലെങ്കിൽ എളുപ്പം എന്ന് നോക്കി ആ വിഷയം എടുക്കണം. സ്വന്തം താല്പര്യം തിരിച്ചയറിയുക എന്നത് തന്നെയാണ് വലിയ കാര്യം. അമ്മിണികുട്ടി ഏതു ഗ്രൂപ്പാണ് എടുക്കുന്നേ'

'തേർഡ് ഗ്രൂപ്പ്.'

"ഹാ അപ്പൊ ഈ മാർക്ക് കൊണ്ട് കേരളത്തിലെ ഏതു കോളേജിൽ വേണമെങ്കിലും നിനക്ക് അഡ്മിഷൻ കിട്ടുല്ലോ, മാർക്ക് ഇച്ചിരി കൂടി പോയൊന്നെ ഉള്ളു സംശയം"

അമ്മിണി കുട്ടി പല്ലു മുഴുവനും പുറത്തിട്ടു ചിരിച്ചു. അതിനല്ലേ മാമാ ഞാൻ കുറച്ചു മാർക്ക് വാങ്ങിച്ചേ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ.

'ഞാനും തേർഡ് ഗ്രൂപ്പ് എടുക്കാം ആല്ലേ." ഷാഹുൽ ആണ്.

"എടാ കിഴങ്ങാ നീ ആദ്യം നിനക്കു എന്താ വേണ്ടേ എന്ന് ചിന്തിയ്ക്കു. ഇഷ്ട്ടം എന്താന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു അതിനെ തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു നേടണം. അതാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം.'

"മമ്മാ ഞാൻ മാമ്മടെ കൂടെ കടേൽ നിൽക്കട്ടെ."

മാമ്മ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. എണിറ്റു മുണ്ടിലെ പൊടി കുടഞ്ഞൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"നീ കടേൽ വന്നോ പക്ഷെ തട്ടിപ്പും വെട്ടിപ്പും ഒകെ ഒത്തിരി ഉള്ള ഇടമാണ്. കണക്കിൽ ഒകെ നല്ല വെട്ടിരു നടക്കും അതൊക്കെ പിടിക്കാൻ അത്യാവിശം കണക്കും ഇംഗ്ലീഷും പിന്നെ ഇപ്പൊ പുതിതുതായി വരുന്ന കമ്പ്യൂട്ടറും ഒകെ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
നീ കോളേജിൽ ചേര് വൈകുന്നേരം കടയിലും പോര്. രാത്രി കടയുടെ മുകളിൽ ഉള്ള ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഇൽ കമ്പ്യൂട്ടർ കോഴ്സിനും ചേരാം. എന്താ.'

"ഉവ്വ് മെമ്മോ ഏറ്റു'

രാവിലെ ഇടവഴിയിൽ നിന്ന് കേട്ട കിയോ ശബ്ദം ഇപ്പൊ സിംഹഗർജ്ജനമായിരിക്കുന്നു.

പിന്നെ പ്രീ ഡിഗ്രി കഷ്ട്ടിച്ചു കടന്നു കൂടിയപ്പോൾ മാർക്ക് ലിസ്റ്റ് വാങ്ങാൻ പോലും വരാൻ ഷാഹുലിന്‌ തിരക്കാരുന്നു.

അവൻ മംഗലാപുരത്തു കടയിലേക്കു ചരക്കു എടുക്കാൻ പോയിരിക്കുകയിരുന്നു. ഡിഗ്രി കാലത്തൊക്കെ അടുത്തുള്ള പല വലിയ സ്ഥാപനത്തിലും കണക്കെഴുത്തുകാരനായി അവനെ കണ്ടു. ഏതൊക്കെ വഴികളിൽ നടക്കുമ്പോ ഏതോ കടകൾക്കു ഉള്ളിൽ നിന്ന് അവൻ വിളിച്ചു 'അമ്മിണികുട്ടിയോ.' പിന്നെ കൂട്ടുകാരിയെന്നു പറഞ്ഞു അടുത്തുള്ള മുറുക്കാൻ കടയിൽ നിന്നോ നാരങ്ങാ വെള്ളമോ പഴംപൊരിയോ വാങ്ങി തന്നു. പഴയ നാസിക്ക് ഒളിച്ചോട്ട കഥ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.

പിന്നെയും കാലം കടന്നു പോയപ്പോ അവൻ സീനിൽ നിന്ന് അപ്രതീക്ഷമായി. ഒരിക്കൽ ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ ആരോ കൈക്കു കടന്നു പിടിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞു ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോ വലിയ ഒരു സ്വർണ കല്യാണ കുറി.

ചെറുക്കന്റെ പേര് ഷാഹുൽ ഹമീദ് എംകോം MBA.

ചിരിച്ചോണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു പെണ്ണിന്റെ വീട് എവിടെയാന്നു നോക്കെടി.

അമ്മിണികുട്ടി ഞെട്ടി, 'നാസിക്' :)

ദൈവമേ അപ്പൊ അവൻ തിരഞ്ഞ തിരിച്ചറിഞ്ഞ സ്വപ്‍നം.

ഞാൻ വീട്ടിൽ വരുന്നുണ്ട് കല്യാണം വിളിക്കാൻ ഇപ്പൊ പെട്ടന്നു നിന്നെ കണ്ടപ്പോ ഇത് തന്നതാ. ഞാൻ കല്യാണത്തിന് തുണി എടുക്കാൻ പോവുക. നീ വരുന്നോ.

'ഇല്ല പുയ്യാപുള ചെല്ല് '

'അപ്പൊ മറക്കേണ്ട നമുക്കു നാസിക്കിന് പോണം.'

"ഒരു കള്ള ചിരിയുമായി ആ വണ്ടി മണ്ണ് പറത്തി പോയപ്പോ അമ്മിണികുട്ടിയ്ക്കും ഒരു നിറഞ്ഞ ചിരി വന്നു."

ജീവിതം കൊണ്ടുവരുന്ന നേട്ടങ്ങൾ..ഓരോ സങ്കടങ്ങൾക്കും ഒടുവിൽ നമുക്കായി കാത്തുവെച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ സന്തോഷങ്ങൾ.

P. S : അപ്പോൾ പരീക്ഷകൾ എഴുതിയ എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും സ്നേഹം. വലിയ ഒരു ജീവിതം ഒരുപാടു സർപ്രൈസികളുമായി നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു...:)

അമ്മിണികുട്ടി.

#Amminikuttistories
#Lifeandreflections

ഐ ആം ദി സോറി കൊച്ചിന്റെ അച്ഛാ

2017-04-24T08:35:00.001-07:00

*****************************

രംഗം: കുട്ടിയേ ആദ്യമായി സ്കൂളിൽ വിട്ടു കാലത്തു മുതൽ മൂക്ക് പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അമ്മ.

മൂന്ന് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു കുട്ടിയെ വിളിക്കാൻ ചെന്നോളാൻ സ്കൂളുകാര് പറഞ്ഞാലും രാവിലെ മുതൽ തന്നെ സ്കൂളിന്റെ വെളിയിൽ കാവൽ ഇരിക്കാൻ അമ്മിണികുട്ടി റെഡിയായിരുന്നു.

എന്നാൽ ചില തൽപരകക്ഷികളുടെ ഇടപെടലും ഭീഷണിയും കാരണം 11.30 വരെ പിടിച്ചിരുന്നു.

12.45 നു വിടുന്ന സ്കൂളിന് വാത്തുക്കലേയ്ക്കു ഓടുന്ന അമ്മ.
നല്ലൊന്നാന്തരം ഒരു മല തന്നെ കയറണം.

എന്നാൽ കൂട്ടുകാരി 'ഈ ലോകത്തിനു എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് ആവലാതിപ്പെട്ടിരുന്നത് കൊണ്ട്, ധാർമിക രോക്ഷം കൊടുത്ത adrenaline rush കാരണം കുന്നൊക്കെ ഓടി കേറുന്ന അമ്മിണികുട്ടി.

അതിനിടയിൽ ഒത്തിരി പൂവും ചെടിയുമുള്ള പൂന്തോട്ടത്തിൽ ഇരുന്നു പുല്ലുപറിക്കുന്ന മദാമ്മ യെ കണ്ടു ഒരു സഡൻ ബ്രേക്ക്.

ദൈവമേ ഈ മദാമ്മയെ സോപ്പിട്ടു ഇനി വരുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ ഈ ചെടികളിൽ നല്ലൊരു പങ്കു വീട്ടിലെത്തിക്കാനുള്ള എല്ലാ കുരുട്ടുബുദ്ധിയും എനിക്ക് തരണേ?' എന്ന് അറിയാതെ പറഞ്ഞ മനസിന്‌ കൺട്രോൾ കണ്ടോൾ ഇമോഷണൽ അലെർട് കൊടുത്തു അമ്മിണികുട്ടി മലകയറ്റം തുടരുന്നു.

അങ്ങനെ 12 നു മുന്നേ സ്കൂൾ ഗേറ്റ് ഇൽ അവിടെ ആരുവില്ല.

അമ്മിണികുട്ടി സെന്റി മോഡ് ഓൺ ചെയ്തു. സെന്റി സ്റ്റാറ്റസ് ഇടാൻ ഫേസ്ബുക് നോക്കുമ്പോ റേഞ്ച് നഹി നഹി.

വേറെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഇല്ലാതെ കോട്ടിന്റെ അറ്റത്തു കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷമായി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന പുല്ലും വൈക്കോലും കൈ കൊണ്ട് ചുരുണ്ടികളയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന യുവതി (അമ്മിണികുട്ടി തന്നെ. ശരിയ്ക്കും യുവതിയാണ് :) ). ഇങ്ങനെ സമയം കിട്ടുമ്പോഴല്ലേ ഇത്തരം മരാമത്തു പണികൾ ചെയ്യാൻ പറ്റൂ. അപ്പോഴാണ് അയാളുടെ വരവ്.

കോട്ടും സൂട്ടുമൊക്കെയിട്ട് ആറടി ഉയരത്തിൽ കൈയിൽ മൊബൈലും പിടിച്ചു അയാള് അമ്മിണികുട്ടിയുടെ അടുത്തുള്ള ബെഞ്ചിൽ വന്നിരുന്നു.

യുവതിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് : നമ്മൾ നേരത്തെയാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു.
യുവതി: മനസ്സിൽ (എന്നോട് മിണ്ടാൻ വരരുത് ഞാൻ സെന്റി മോഡാണ് ഞാൻ ഇപ്പൊ കരയുവേ)

പുറമെ: ഉവ്വ്.

അയാൾ ഫേസ്ബുക്കിൽ കുത്തികൊണ്ട് : എന്റെ മോളും.

(യുവതി അയാളുടെ മൊബൈലിലേയ്ക് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി, 4 നോട്ടിഫിക്കേഷൻ).

യുവതി അയാളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി
മനസ്സിൽ : എന്താണ് ഹേ നമ്മുടെ പിള്ളാര് ഈ ക്രൂര കാരാഗൃഹത്തിൽ (പ്രീസ്‌കൂൾ) അടച്ചിരിക്കുമ്പോ അതിനകത്തു കിടന്നു നിലവിളിക്കുമ്പോ നമ്മൾ പുറത്തിരുന്നു ഫേസ്ബുക്കിൽ കുത്തി കളിക്കാവോ? നിങ്ങൾ ഇത്ര ക്രൂരനാണോ?

നാഗവല്ലി അലിയ്ക്കു ആഭരണം വാങ്ങാൻ വിടാത്തപ്പോ നകുലനെ നോക്കുന്ന പോലെ ഒരു നോട്ടം വെച്ച് കൊടുത്തു യുവതി. അത് കണ്ട് പേടിച്ചിട്ടോ എന്തോ അയാള് മൊബൈൽ കോട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു.

പേടിമാറ്റാൻ അയാള് അയാള് യുവതിയുമായി സംസാരിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. (ചിലര് അങ്ങനെ ചെയ്യാറുണ്ടല്ലോ )

അയാള് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് : ഇപ്പൊ കുട്ടികളെ വിടും വെറുതെ ടെൻഷൻ അടി കണ്ട

യുവതി :
മനസ്സിൽ ( എന്റെ കൊച്ചാണ് ഹേ അതിനകത്തു കരഞ്ഞു വിളിച്ചു. ഞാൻ ഒരു കണ്ണിൽ ചോരയുള്ള അമ്മയാണ് എനിക്ക് വേദനിക്കും ഹ്മ് )

പുറമേയ്ക്ക് : എന്നാലും മോന് വിശന്നു കാണുവോ.

അയാള് : അവര് ഇടക്ക് ഒരു ഫുഡ് ബ്രേക്ക് കൊടുക്കും.

യുവതി:
മനസ്സിൽ : (നാഴിയ്ക്കയ്ക് നാപ്പതു വട്ടം ബിസ്‌ക്കറ് ചോദിക്കുമ്പോ ഒരു ബിസ്കറ്റ് നുറുക്കിയത് കൊടുത്തു അത് തിന്നോണ്ടു പിന്നേം പിന്നേം എന്റെ പുറകെ നടക്കുന്ന ചെറുക്കനാ ചെറുക്കനാ)

പുറമേയ്ക്ക് : വിത്ത് മൂക്കു പിഴിയാൽ : എന്നാലും കുട്ടികൾക്ക് ഈ ടൈം ടേബിൾ വെച്ചു ഭക്ഷണം അവർക്കു വിശന്നല്ലോ. കരയുന്നത് വിശന്നിട്ടാണെങ്കിലോ?

സായിപ്പിന്റെ മുഖം ഒന്ന് വാടിയോ:

യുവതി ടെമ്പോക്കൂട്ടി : (വിത്ത് ഏങ്ങലടി) ശൂ ശൂ ഉടുപ്പിൽ ഒഴിച്ചാലോ. മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ പോകാൻ ഒന്നും പറയാറായിട്ടില്ല.

സായിപ്പു ചുറ്റും നോക്കുന്നു.

സായിപ്പു ഇരുന്നിടത്തു നിന്ന് എണീറ്റു കൈ കൂട്ടി തിരുമി നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

എന്നിട്ട് : 'ഏയ് അതിനൊക്കെ അവിടെ ആയമാര് ഉണ്ട്.'

യുവതി : വിത്ത് ഗത് ഗതം : ഉണ്ടായിക്കോട്ടെ. എന്നാലും എങ്ങാനും അറിയണ്ടു ഉടുപ്പിൽ മൂത്രം ഒഴിച്ച് പോയാൽ അവർക്കു നാണക്കേട് തോന്നൂല്ലേ?

സായിപ്പു പതിയെ കുറച്ചു മാറി നില്കുന്നു. മുഖം വിഷമം കൊണ്ടാണോ ദേഷ്യം കൊണ്ടാണോ കുറച്ചു തുടുത്തിട്ടുണ്ട്.

സായിപ്പിനെ പിന്തുടർന്ന് യുവതി: 'അല്ല ശരിയ്ക്കും കുട്ടികൾക്ക് നാണക്കേട് തോന്നുന്നില്ലേ ഡോണ്ട് ദേ ഫീൽ embarrassed. അതും വീട്ടിൽ നിന്നു ആദ്യം മാറി നിൽക്കുന്ന കുട്ടികൾ.' (മൂക്കു പിഴിയൽ വിത്ത് ചുമ)

സായിപ്പ് ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ : ഏയ്

അതാ ഡോർ തുറക്കുന്നു. ഒരു മാലാഖയെ പോലെ ഓടി വരുന്നത് സായിപ്പിന്റെ കുഞ്ഞു മകൾ ആണ്. കുട്ടി കരയുകയാണ്. അല്ല കുട്ടിയല്ല കുട്ടിയെ കെട്ടി പിടിച്ചു സായിപ്പു കരയുകയാണ്.

അയ്യോ എന്റെ പുത്രൻ അമ്മിണികുട്ടി അകത്തേയ്ക് ഓടി . ഇനി കരയാനുള്ള ഊഴം തന്റെയാണ്.

'എവിടെ നീ പുത്രാ ?' വരൂ നമുക്കും കെട്ടിപിടിച്ചു പൊട്ടിക്കരയാം. രാവിലത്തെ അമ്മയുടെ പെർഫോമൻസ് ഓർക്കുന്ന ആയമാർ ഒരു റോൾ ഫേസ് tissue പേപ്പറുമായി കണ്ണീരൊപ്പാൻ റെഡിയായി നിൽപ്പുണ്ട്.

എവിടെ നീ പുത്രാ?

സോറി പുത്രൻ ബിസിയാണ്. പുതുതായി കിട്ടിയ രണ്ടു സ്ത്രീ സുഹൃത്തുക്കളെ നേഴ്‌സറി പാട്ടു പാടി ഡാൻസ് കളിച്ചു, നഴ്സറി ഒരു ഡാൻസ് ഫ്ലോർ ആക്കുകയാണ്.

"ഓൾഡ് മാക് ഡൊണാൾഡ് ഹാഡ് ആ ഫാം ഈയ ഇയ്യ...യോ.."

ആയ : രാവിലെ തുടങ്ങിയതാണ്.
അമ്മ പ്ലിങ് മുഖത്തിൽ ഉവ്വോ ?

അമ്മയുടെ തല വെട്ടം കണ്ടതും ഒരു ചെറിയ കുപ്പിയിൽ നിറയെ കിലുക്കമുള്ള എന്തോ ഒരു സാധനവുമായി ഓടി വരുന്നു. (നഴ്സറിക്കാര് കൊടുത്തതാണ്)

അമ്മെ ഇത് കണ്ടോ?

അത് കണ്ട അമ്മ ആവേശകുമാരി. 'കളിക്കാനുള്ളതാണോ ഇങ്ങു താടാ ചെറുക്കാ നോക്കട്ടെ.'

മകൻ : അമ്മെ വീട്ടിൽ പോയിട്ട് നോക്കാം (ആക്രാന്തം കാണിച്ചു മാനം കെടുത്തല്ലേ മാതേ എന്ന് അർദ്ധം)

അങ്ങനെ സമ്മാനം കിട്ടിയ ആവേശത്തിൽ കരയാൻ മറന്ന അമ്മയും കുഞ്ഞും യോദ്ധായിലെ അശോകനെയും ഉണ്ണികുട്ടനെയും പോലെ നഴ്സറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കുമ്പോൾ സായിപ്പ് അപ്പുക്കുട്ടനെ പോലെ ഒരു സൈഡിൽ ഇരുന്നു കണ്ണ് തുടക്കുകയാണ് സുഹൃത്തുക്കളെ.

അപ്പോൾ യുവതി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു

'ഐ ആം ദി സോറി കൊച്ചിന്റെ അച്ഛാ . നിങ്ങൾ ഇത്ര ലോല ഹൃദയനാണ് എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. നമ്മുക്ക് നാളെയും കാണേണ്ടതല്ലേ'

യുവതി ആ സായിപ്പിനെ നോക്കി, ലൈഫ് ഈസ് ബ്യൂട്ടിഫുളിൽ മോഹൻലാൽ റിസബാബയെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നത് പോലെ ചിരിച്ചു.

ശേഷം അമ്മിണികുട്ടി ഏതോ ഒരു മദാമ്മകുട്ടിയുടെ പുറകെ ഓടിയ മകന്റെ പിന്നാലെ സ്കൂൾ ബാഗും വാട്ടർ ബോട്ടിലും കോട്ടും കുടയും എടുത്തു പാഞ്ഞു...

"ആംഗു ..നിക്കടാ അവിടെ...അമ്മയാടാ പറയുന്നേ നിക്കട അവിടെ..."

#Amminikutti stories.

Lifeandreflections

2017-04-24T06:56:00.001-07:00

Life is a journey of compromises
Some we love to make
Some we are compelled to make
Many compromises are just happening without us realizing

വാക്കുപെയ്യുമിടത്തിലെ അയാളും ഞാനും..

2017-04-23T02:08:00.000-07:00

***

വായനശാല വരുന്നു.

കുട്ടിയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നി.

അതുവരെ വല്ലപ്പോഴും അച്ഛൻ വാങ്ങിത്തരുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ അല്ലെങ്കിൽ അപൂർവ്വമായി അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേട്ടന്മാരുടെയോ ചേച്ചിമാരുടെയോ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ ആയിരുന്നു അവളുടെ വായിക്കാനുള്ള മോഹത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.

ഏതെങ്കിലും വീടുകളിൽ വിരുന്നു പോകുമ്പോ മേശപ്പുറത്തു നിരക്കുന്ന പലഹാരങ്ങളെക്കാൾ ആ 6 ആം ക്ലാസുകാരിയെ കൊതിപ്പിച്ചിരുന്നത് അവിടെ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളായായിരുന്നു.

ഇപ്പൊ ഇതാ വായനശാലയിൽ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങളുണ്ടാവുന്ന്, ഇനി മതിവരുവോളം വായിക്കാം.

‘ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം?’

ഉൽഘാടനദിവസത്തെ തിരക്കുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ആളും ആരവവും ഒഴിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം മുതൽ കാവിൽ പോയിട്ട് തിരികെ മടങ്ങും വഴി വായനശാലയിൽ പോയി പുസ്തകങ്ങളെടുക്കാനും പത്രം വായിക്കാനുമുള്ള അനുമതി കുട്ടി മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കാലേകൂട്ടി വാങ്ങി.

വായന പൂക്കുന്ന ദിവസങ്ങളാണ് ഇനി കുട്ടിയെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.

കുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വായനശാലയുടെ മുന്നിലൂടെയുള്ള നാട്ടിടവഴി അവസാനിക്കുന്നത് കാവിലാണ്.

സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ, എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി കുളത്തിലെ ഇളം ചൂടിൽ ഒന്ന് മുങ്ങി കുളിച്ചു, വീട്ടിൽ നിന്നും പിന്നെ കാവിലേക്കുള്ള മണ്ണിടവഴിയ്ക്കു ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ അയല്പക്കങ്ങളിൽ നിന്നും ചെമ്പരത്തിയും മന്ദാരവും പൊട്ടിച്ചു വാഴകുമ്പിളിലാക്കി കുട്ടി കാവിലേയ്ക് ഓടും.

നടക്കൽ പൂ വെച്ച് ശ്രീ കോവിലിനു ചുറ്റും ഒരു ഓട്ടപ്രദക്ഷണം തന്നെയാണ്.

അപ്പൊ തിരുമനസ്സ് കളിയായി ചോദിക്കും.

‘ഇപ്പൊ വലിയ തിരക്കിലാണല്ലോ?’

‘ഉവ്വ് വായനശാലയിൽ പോണം’

തിരുമനസ്സ് കൊടുക്കുന്ന കൊടുക്കുന്ന കുങ്കുമവും ചന്ദനവും നെറ്റിയിൽ ഇട്ടു, തൃമധുരത്തിലെ പഴവും അവിലും കഴിക്കുന്നിതിടയിൽ കുട്ടി പറയും.

അതുവരെ നേരത്തെ അമ്പലത്തിലെത്തിയാൽ വിഗ്രഹത്തിൽ ചന്ദനം ചാർത്തുന്നത് കാണാൻ കുട്ടി നിൽക്കും. ഇപ്പൊ കുട്ടിയ്ക്ക് തിരിയ്ക്കായല്ലോ. ദേവിയ്ക്ക് അതിൽ പരിഭവമില്ല. ‘ബാലഭദ്രയാന്നേ, കുട്ടികളെ വലിയ ഇഷ്ട്ടാ പ്രത്യേകിച്ചും ‘കുട്ടിയെ’ “

“കുട്ടി വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാം പറയും, കുട്ടിയ്ക്ക് ഒത്തിരി സങ്കടമുള്ള രാത്രിയിൽ താഴത്തെ ഗന്ധർവ്വൻ കാവിൽ നീരാട്ടിനു പോകുമ്പോ കുട്ടിയേയും കാണാൻ വരും ചിലങ്ക കിലുക്കി.’ കുട്ടിയുടെ ആദ്യത്തെ സുഹൃത്ത് എന്ന് തന്നെ പറയണം. അത് കൊണ്ടാണ് എന്നും വൈകുന്നേരമുള്ള ഈ സന്ദർശനം.

വായനശാല വന്നതോടെ സന്ദർശന സമയം കുറഞ്ഞുന്നു മാത്രം. കൈയിൽ പ്രസാദവും അടക്കി പിടിച്ചു ഒറ്റ ഓട്ടത്തിന് കുട്ടിയാ ഓട് പതിച്ച ഇരുനില കെട്ടിടത്തിൽ എത്തും.

രണ്ടു തട്ടാണ് വായനശാലയ്ക്ക്, താഴെ തട്ടിൽ എല്ലാവരും സ്ഥിരം വായിക്കുന്ന നോവലുകളും കഥകളും ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും വെച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഒരു വലിയ മേശയും കുറച്ചു കസേരകളുമുണ്ട്. മേശപ്പുറത്തു അന്നത്തെ പത്രവും ആ ആഴ്ചവന്ന ആഴ്ചപ്പതിപ്പുകളും കാണാം.

പിന്നെ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ കുറച്ചു കൂടി ആധികാരികമായ, പ്രശസ്തമായ എന്നാൽ അധികമാരും തിരക്കി വരാത്ത പുസ്തകങ്ങൾ. അത് കൊണ്ടാവാം അത് ചില്ലലമാരയിലിട്ടു അതിന്റെ താക്കോൽ ലൈബ്രേറിയൻ സൂക്ഷിക്കും. അതിൽ നിന്ന് പുസ്തകങ്ങൾ വേണമെങ്കിൽ നമ്മൾ പ്രത്യേകം പറയണം അപ്പോൾ അദ്ദേഹം വന്നു അലമാര തുറന്നു പുസ്തകമെടുത്തു തരും.

താഴെ തട്ടിൽ കുറച്ചു വായനക്കാരോ ക്യാരംസ്സ് കളിക്കുന്നവരോ പത്രം വായിക്കുന്നവരോ കാണും.

ബസ്സ്റ്റാൻഡിന് അടുത്താണ് വായനശാല എന്നത് കൊണ്ടാവാം. ദൂരേ ജോലിക്കു പോകുന്നവരും സമീപ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഉള്ളവരുമൊക്കെ അവിടെ അന്ന് അംഗങ്ങളായിരുന്നു.

കുട്ടിയുടെ തട്ടകം മുകളിലാണ്. വായനശാലയുടെ പടി കടക്കുമ്പോൾ ലൈബ്രെറിയന്റെ വക ഒരു കുശലാന്വേഷണമുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ മുകളിലെ അലമാരയുടെ താക്കോലും കൊടുക്കും. വെറുതെ പുസ്കതകമെടുത്തു കൊടുക്കാൻ മുകളിലേയ്ക്കു കയറേണ്ടല്ലോ. സ്ഥിരം സന്ദർശകയായതു കൊണ്ട് കുട്ടിക്ക് മാത്രം കിട്ടുന്ന ഒരു ഔദാര്യമാണത്. മിക്കവാറും കുട്ടി മാത്രമാവും മുകളിലെ തട്ടിൽ അല്ലെങ്കിൽ അപൂർവ്വമായി പുസ്തകമെടുക്കാൻ വരുന്ന ആരെങ്കിലും.

മുകളിലെ തട്ടും ഒരു വലിയ ഹാളും അതിൽ ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് വെച്ചിരിക്കുന്ന അലമാരകളും നടുവിൽ ഒരു ചെറിയ മേശയുമാണ്. കുട്ടി ഓരോ അലമാരയുടെയും അടുത്ത് പോയി പുസ്തകങ്ങൾ ഓരോന്നായി തൊട്ടു നോക്കും.

ചിലതെടുത്തു മറിച്ചു നോക്കും. പഴയ പുസ്തങ്ങൾക്കു ഒരു നല്ല മണമുണ്ട്. ആ വലിയ ഹാളിനു മുഴുവൻ ആ മണമാണ്.

വീട്ടിലേയ്ക്കു വലിയ പുസ്തകങ്ങളൊന്നും എടുത്തുകൊണ്ടു ചെല്ലാൻ മുത്തശ്ശി സമ്മതിക്കില്ല. അതുപോലെ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളൂം പുറത്തേയ്ക്കു കൊടുക്കുകയുമില്ല.

അതുകൊണ്ടു കുട്ടി ഒരു നോട്ട് പുസ്തകവും കുട്ടിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട മഷിപേനയും കൊണ്ടാവും വരുക. ഈ പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് കുട്ടിയ്ക്ക് പ്രിയപ്പട്ട വരികൾ നോട്ട്ബുക്കിൽ പകർത്തി എഴുത്തും.

അമ്പലത്തിൽ ദീപാരാധനയുടെ മണി മുഴങ്ങും വരെ കുട്ടിയ്ക്ക് വായനശാലയിലിരിക്കാം. അത് കഴിയുമ്പോ വീട്ടിൽ എത്തണം.

ഏന്തി വലിഞ്ഞു ഒരൊറ്റ ഓട്ടം അത്രേ ഉള്ളു ദൂരം. വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ വിളക്കു വെച്ചിരിയ്ക്കും. പിന്നെ നാമജപം. ഊണ്. വായനശാലയിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന പുസ്തകങ്ങൾ വായന. ഉറക്കം.

കുട്ടിയും അക്ഷരങ്ങളും മാത്രമായ ഒരു ലോകം.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം, വായനശാലയുടെ മുകൾ നിലയിലേക്കുള്ള പടി ഓടി കയറുമ്പോ ലൈബ്രേറിയൻ തിരിച്ചു വിളിച്ചു.

‘അതെ അവിടെ ഒരു ചേട്ടൻ ഇരുന്നു വായിക്കുന്നുണ്ട്. ആ ചേട്ടനെ ശല്യപ്പെടുത്തരുത്.’

കുട്ടിയ്ക്ക് സങ്കടം വന്നു കുട്ടിയുടെ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ഒരാളോ?

പതിയെ പടികയറിയപ്പോ ആദ്യം വന്നത് എന്തോ ഒരു സെന്റിന്റെ മണമാണ്.

അന്ന് വരെ പഴയ പുസ്തകങ്ങളുടെ മണം നിറഞ്ഞു നിന്ന ആ ഹാളിൽ ആന്നു ഒരു അപരിചിതഗന്ധം. ഹാളിൽ ഭിത്തിയോട് ചേർന്നിരിക്കുന്ന അലമാരയ്ക്കു മുന്നിൽ ഒരു കസേരയിട്ട് തല കുമ്പിട്ടിരുന്നു എന്തോ എഴുതുന്ന ഒരാൾ.

ആളുടെ മുഖം കണ്ടില്ല. അന്ന് പുസ്തകങ്ങളൊന്നും എടുക്കാതെ അവൾ തിരികെ പോന്നു.

നാളെ അയാൾ ഉണ്ടാവില്ലലോ. അപ്പോൾ വീണ്ടും ‘ഞാനും എന്റെ പുസ്തകങ്ങളും’ കുട്ടി ഓർത്തു.

...

എന്റെ ചിത്രത്തിലെ പൂവിനു

കൂടുതലുണ്ടായിരിയ്ക്കാം ദലങ്ങള്‍

കണ്ടു പരിചയമില്ലാത്ത വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍

കണ്ടിരിയ്ക്കാം ഇതിനുള്ളില്‍ (വയലാർ )

****

പിറ്റേന്നും അതിനടുത്ത ദിവസവും പിന്നെയുള്ള ദിവസങ്ങളില്ലാം അയാളുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ.

ഏതെങ്കിലുമൊരു പുസ്തകത്തിൽ മുഖംപൂഴ്‌ത്തി, അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലുമെഴുതി..

കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് അയാൾ കുട്ടിയ്ക്ക് അസംഖ്യം ഉപകരണങ്ങളോ പുസ്തകങ്ങളോ പോലെ അവിടുത്തെ മറ്റൊരു ജീവനില്ലാ പ്രതിമയായി.

കുട്ടി അയാളുടെ സാന്നിധ്യം അംഗീകരിക്കുകയും വിസ്മരിക്കുകകയും ചെയ്തു എന്ന് പറയാം.

എന്നാലും കുട്ടിയുടെ കൂട്ടുകാര്‌ താഴെയിരുന്നു ക്യാരംസ് കളിക്കുന്നിതിനിടയിൽ കുട്ടിയെ കാണാൻ ബഹളമുണ്ടാക്കി മുകളിലേയ്ക്കു ഓടി വരുമ്പോ കുട്ടി അവരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ശാസിക്കും. “ ശ് അയാള് വായിക്കുകാ ബാ നമുക്കു താഴെ പോകാം.”

കാരണം അതു കുട്ടിയുടെയും അയാളുടെയും മാത്രം വായനാ സാമ്രാജ്യമാണല്ലോ!!

എന്നാലും അയാൾ വരാത്ത അപൂർവ്വം ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയും പുസ്തകങ്ങളൂം ആഘോഷിച്ചു.

കസേരയിൽ കയറി നിന്ന് വലിയ റാക്കിലെ പുസ്തകങ്ങൾ എടുത്തും, ആരും കാണാതെ പുസ്തകങ്ങൾ മണത്തു നോക്കിയും. വലിയ പുസ്തകങ്ങൾ കൊണ്ട് കറങ്ങുന്ന കോണിയുണ്ടാക്കിയും, വായിക്കാനറിയാത്ത ഇംഗ്ലീഷ് പുസ്തകങ്ങൾ എടുത്തു പടം കണ്ടും അവളുടെ ലോകം അവൾ തീർത്തു.

അപ്പോൾ കുട്ടി ഓർത്തു നാശം അയാള് വരാതെയിരുന്നെങ്കിൽ. പക്ഷേ അയാൾ വന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു..

കുട്ടി ഒരു പുസ്തകവുമായി ഒരു മൂലയിലും അയാൾ മറ്റൊരു പുസ്തകവുമായി മറ്റൊരു മൂലയിലും

അങ്ങനെ ഓണകാലമെത്തി...

ഓണക്കാലം കുട്ടിയ്ക്കും കുട്ടിപട്ടാളത്തിനും ഏറെ ഇഷ്ട്ടാണ്. എന്തോരം മത്സരങ്ങൾ?

ഇഷ്ട്ടം പോലെ സമ്മാനം കിട്ടും. സോപ്പുപെട്ടി, ബുക്ക്, കുഞ്ഞൻ ട്രോഫികൾ, മുട്ടായി, പിന്നെ ചിലപ്പോ പൈസയും...

വായനശാലയിൽ നിറയെ മത്സരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കുട്ടിയ്ക്ക് കൈ നിറയെ സമ്മാനങ്ങൾ കിട്ടി.

മത്സരങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുള്ള കുറച്ചു ദിവസം അവൾക്കു ഗമ ഒരിച്ചിരി കൂടും, കാരണം അപ്പൊ നാട്ടാര് വഴിയിൽ വിളിച്ചു നിറുത്തി പ്രസംഗവും കവിതയുമൊക്കെ നന്നായിന്നു പറയും. മിടുക്കിയാന്നു പറയും അതുകേൾക്കുമ്പൊ കുട്ടി നൂലിൽ കെട്ടിയിട്ട പട്ടം പോലെ ഭൂമിയിൽ നിന്നൊന്നു പൊങ്ങി പറക്കും.

അവധി കഴിഞ്ഞു തിരികെ വായനശാല തുറന്നപ്പോ അവിടുത്തെ സ്ഥിരം മുഖങ്ങളും അവളെ അഭിനന്ദിച്ചു.

‘മിടുക്കിയാണല്ലോ’ എന്ന് പറഞ്ഞു.

തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു തന്റെ സ്ഥിരം ഇരുപ്പിടത്തിലെത്തിയപ്പോ അയാൾ ഒരു പുസ്തകം തുറന്നു വെച്ചു എന്തോ എഴുതുന്നു.

കുട്ടിയും മേശയുടെ മറു ഓരം പറ്റിയിരുന്നു ബോധി ക്വിസ്സ് ന്റെ* ഉത്തരങ്ങൾ തിരയാൻ തുടങ്ങി.. അല്ലെങ്കിലും അയാൾ ആര് ഞാൻ അല്ലെ വായനശാലയിലെ പുതിയ താരം അവളോർത്തു, പിന്നെ അയാളുടെ സാന്നിധ്യം മറന്നു.

“എന്താണ് റിയലിസം?”

“റിയലിസോ ”

കുട്ടി ഞെട്ടി തല ഉയർത്തി. അയാളാണ്.

തന്റെ മുന്നിലെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് മുഖം ഉയർത്താതെ ഒരു പേപ്പർ നീളനെ നെടുകെ മടക്കി അതിൽ അയാൾ എന്തൊക്കയോ എഴുതി നിറക്കുന്നു.

ആ ഹാളിൽ വേറെ ആരും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ചോദ്യം അവളോടാണെന്നുറപ്പ്.

കുട്ടി ചുമലു ചലിപ്പിച്ചു അറിയില്ല എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

സ്കൂളിൽ മാഷ് അറിയാത്ത ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോഴ ത്തെ പേടിയും, കുട്ടിയോട് അയാൾ എന്തിനെ ഇത് ചോദിക്കുന്നു എന്ന ഈർഷ്യയും ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ ശരീരഭാഷയിൽ.

മുന്നിലെ പുസ്തകം അടച്ചു വെച്ചു. എഴുതികൊണ്ടിരുന്ന പേനയും അടച്ചു വെച്ച്. കൈ കെട്ടി കണ്ണടച്ചിരുന്നു അയാൾ ചൊല്ലി.

‘കാമറ ചില്ലില്‍ പതിഞ്ഞേക്കുമാ

കൊച്ചുപൂവിന്‍ യതാതത രൂപം

എന്റെയീ ക്യാന്‍വാസില്‍ നിങ്ങള്‍ കണ്ടില്ലെങ്കില്‍

എന്നെ പഴിയ്ക്കരുതാരും

ഭാവനയ്ക്കുള്ളിലും കാമറയ്ക്കുള്ളിലും

ജീവിതം ചെന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍

റിയലിസവും റിയാലിറ്റിയും

പ്രതിച്ഛായകള്‍ രണ്ടായിരിയ്ക്കും’

ഒരു നിമിഷത്തെ നിശബ്ധത.

പുരികം കൂർപ്പിച്ചു അയാൾ ചോദിച്ചു.

“എന്താണ് റിയലിസം?”

കുട്ടി മുഖം കുനിച്ചു.

“അപ്പൊ അറിയാത്ത കാര്യത്തെ കുറിച്ചാണോ കവിതയൊക്കെ ചൊല്ലി സമ്മാനം മേടിച്ചേ?”

അയാളുടെ സ്വരത്തിൽ പുച്ഛമുണ്ടായിരുന്നോ?

ഇനി എന്നെ കൊണ്ട് സമ്മാനം തിരിച്ചു കൊടുപ്പിക്കുവോ? കുട്ടിയ്ക്ക് വേവലാതിയായി.

അർഹതയില്ലാത്ത സമ്മാനമാണ് തനിയ്ക്ക് കിട്ടിയതെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി.

കുട്ടിയുടെ കണ്ണൊന്നു നനഞ്ഞോ.

പാടില്ല പരിചയമില്ലാത്തവരുടെ മുന്നിൽ കണ്ണ് നനയ്ക്കാൻ പാടില്ലാന്നു മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കുട്ടി മുഖം കനപ്പിച്ചു അയാളോട് ചോദിച്ചു.

“പിന്നെ എല്ലാ കവിതയ്ക്കും അർത്ഥമറിഞ്ഞിട്ടു വേണോ ചൊല്ലാൻ? അക്ഷരം പിഴക്കാതെ തെറ്റിക്കാതെ ചൊല്ലിയാൽ പോരെ? നല്ല ഈണത്തിൽ”

കുട്ടി ആയാളോട് തർക്കിച്ചു.

“പോരാ.

പോരാ...” അയാൾ ദൃഢമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“നമ്മുടെ കൈയിൽ നിന്ന് പോകുന്ന വാക്കു, അത് എഴുതുന്നതായാലും പറയുന്നതായാലും, നമുക്ക് ഒരു പരിധിവരെയെങ്കിലും മനസിലായിരിക്കണം, നമുക്കു ബോധ്യമുണ്ടാകണം നാം എന്തിനെ കുറിച്ചാണ്, എങ്ങനെയാണു പറയുന്നതെന്ന്.

കാരണം നാം പറയുന്ന വാക്കിന്റെ ഉടമസ്ഥർ നമ്മളാണ്’

‘അത് വേറെ ഒരാളുടെ കവിതയല്ലേ?”

“പക്ഷെ ഇയ്യാളല്ലേ ചൊല്ലുന്നത്? Dostoevskyയെ ഉദ്ധരിച്ചു പ്രസംഗിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയ്ക്കു പറയുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ മേൽ കുറച്ചു കൂടി ഉത്തരവാദിത്വമാകാം”.

ദേവി, ഇയാള് പ്രസംഗവും കേട്ടോ? ആ സമയത്തു ഇയാളെ അവിടെ ഒന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ - കുട്ടി മനസ്സിൽ ഓർത്തു. എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണം എന്ന് തോന്നി. തന്റെ പൊള്ളത്തരം ആരോ പൊളിച്ചെഴുതിയതു പോലെ.

പതിയെ താൻ എഴുതി കൊണ്ടിരുന്ന പേപ്പറുകൾ വലിച്ചുവാരി നോട്ട് ബുക്കിനു ഉള്ളിലേയ്ക്ക് തിക്കി കയറ്റി കുട്ടി എണിറ്റു. താഴേയ്ക്കു പടി ഇറങ്ങുമ്പോ അയാളുടെ സ്വരം.

‘ദാ അതെന്താ?’ ഒരു വലിയ ബുക്കിന്റെ പുറം ചട്ടയിലെ അസ്മയത്തിന്റെ ഫോട്ടോയാണ്.

‘ഫോട്ടോ... അസ്തമയത്തിന്റെ’

‘ഉം’

ഹാളിനു അപ്പുറത്തെ ജനലഴിയിലൂടെ ദൂരെയ്ക്കു വിരൽ ചൂണ്ടി അയാൾ ചോദിച്ചു “അതോ?”

അയാളുടെ വിരലിനു അറ്റത്തേയ്ക് നീളുന്ന കുട്ടിയുടെ കണ്ണുകൾ കുന്നിൻ ചെരുവിനെ ചുവപ്പിച്ചു താഴ്‌ന്നു പോകുന്ന ചിങ്ങമാസത്തിലെ സൂര്യനിൽ ഉടക്കി.

‘അത് റിയാലിറ്റി’ അയാൾ പറഞ്ഞു ‘പുസ്തകം തിരികെ തിരികെ വെച്ചുകൊണ്ട് അതിലെ സൂര്യസ്തമയം നോക്കി അയാൾ പറഞ്ഞു ഇത് റിയലിസം’

“ഒരു യാഥാർഥ്യത്തെ അതായതു റിയാലിറ്റിയെ മറ്റൊരു തലത്തിലേയ്ക്ക് പകർത്തുന്നതാണ് റിയലിസം എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം. അത് ഒരു പ്രകൃതിദൃശ്യമൊന്നുമകണമെന്നില്ല കെട്ടോ. ഒരു സംഭവമാകാം ഒരു വികാരമാകാം ഇങ്ങനെ പകർത്തപ്പെടുന്നത്. ഒരു തുള്ളി കണ്ണീരുപോലുമാകാം.” (അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിടർന്നു. കുട്ടിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീരും) ഈ റിയലിസത്തിനു പല ഇതിനു പല പിരിവുകളുമുണ്ട്..”

“അത് പോട്ടെ ..നിങ്ങൾ കുട്ടികൾ സാധാരണ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഒരു കവിതയല്ലല്ലോ ഇത്. അത് ആരാ തിരഞ്ഞെടുത്തു തന്നേ? അച്ഛനാണോ?”

കുട്ടിയ്ക്ക് സങ്കടമിരട്ടിച്ചു. ആ ഓണത്തിന് എത്താതെ ഇരുന്ന അച്ഛനെ ഓർത്തു.

‘അല്ല, സംഹാരത്തിലിൽ നിന്നു വായിച്ചപ്പോ ഇത് ഇഷ്ട്ടായി. എനിയ്ക്കു ചിത്രമെടുക്കാൻ നല്ല ഇഷ്ട്ടാ, എന്റെ അച്ഛന് ഒരു പഴയ ക്യാമറ ഉണ്ടാരുന്നു.”

കുട്ടി നാവു കടിച്ചു. മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അറിയാത്ത ആളുകളോട് കിന്നരിക്കാൻ നിൽക്കരുതെന്നു. റോഡിലോട്ട് ഒന്ന് സാധനം മേടിക്കാൻ വിട്ടാൽ. വഴിയേപോകുന്ന സകലമനുഷ്യരുടെയും നാട്ടുവിശേഷവും വീട്ടുവിശേഷവും തിരക്കി വീട്ടിൽ എത്തുന്ന പഴയ പതിവ് തുടർന്നാൽ മുട്ടുകാല് തല്ലി ഓടിക്കുന്നാ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നേ. ഇന്ന് വരെ ഒരു ചെമ്പരത്തി വടിഒടിച്ചുപോലും മുത്തശി കുട്ടിയെ തല്ലിയിട്ടില്ല എന്നാലും..

കുട്ടി പുസ്തകവും വാരി കെട്ടി ഇറങ്ങിയോടി.

ഇനി അയാളോട് മിണ്ടാൻ നിൽക്കരുത് ...ഒരിക്കലും....കുട്ടി ഉറപ്പിച്ചു

...................................................

അന്ന് വൈകുന്നേരം അച്ഛൻ വന്നു. അവൾക്കു സന്തോഷം തോന്നി.

കിട്ടിയ സമ്മാനങ്ങളെല്ലാം അച്ചെ കാണിച്ചു, വിശേഷങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു, പിന്നെ അയാളെ കുറിച്ചും, അയാള് കവിതയെകുറിച്ചു പറഞ്ഞതും.

അച്ഛൻ പറഞ്ഞു

“ആ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. അങ്ങനെ തന്നെ വേണം. അതിനു എന്തിനാ മോന് വിഷമം തോന്നിയേ? കൂടുതൽ മിടുക്കിയാവാനാണ് ആ ചേട്ടൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. ഇത്രയും ആൾക്കാര് പറഞ്ഞതിലും ഏറ്റവും നല്ല ഉപദേശം തന്നത് ആ ചേട്ടനാണ്.”

ഉമ്മറത്ത് കാല് നീട്ടിയിരുന്നു നാമം ജപിക്കുന്ന മുത്തശ്ശി അപ്പൊ ഇടപെട്ടു.

“ആരാ, ആരോടാ കൊച്ചെ നീ കിന്നരിക്കാൻ നിൽക്കുന്നേ?”

“അമ്മേ ..” അച്ച ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ ഒരു താക്കീതു പോലെ വിളിച്ചു.

മുത്തശ്ശി എന്തോ പിറുപിറുത്തു ഹരിനാമ കീർത്തനത്തിലേയ്ക് മടങ്ങി

‘പലതും പറഞ്ഞു

പകൽ കളയുന്ന നാവു

തവ തിരുനാമ കീർത്തനമിതതിനായി വരേണമിഹ ..’

അച്ഛൻ പിന്നേയും പറഞ്ഞു.

‘ആ ചേട്ടായിയോട് പറയണം ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് മോന് വായിക്കാൻ പറ്റിയ നല്ല പുസ്തകങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു തരാൻ’

‘എനിക്കറിയാലോ എല്ലാ ബുക്കും ഇരികുന്നിടം, പിന്നെ അച്ഛയിലേ? ’ കുട്ടി മുഖം വീർപ്പിച്ചു.

‘അങ്ങനല്ലടാ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടു ആ ചേട്ടൻ കുറെ വായിക്കുന്നയാളാവും. നമ്മൾ അറിവുള്ള ആളുകളെ ബഹുമാനിക്കുകല്ലേ വേണ്ടത്. ആ ചേട്ടന് പുതിയ നല്ല പുസ്തകങ്ങളേ കുറിച്ചൊക്കെ അറിയായിരിക്കും. അച്ചയക്കു പഴയ പുസ്തങ്ങളെ കുറിച്ചല്ലേ അറിയുന്നത്. പിന്നെ നീ ബുക്ക് എടുത്തു വെച്ചാൽ അച്ഛയ്ക്കും വായിക്കാല്ലോ. നോക്ക് കഴിഞ്ഞ മാസം ഞാൻ ആണ് നിന്നെക്കാൾ കൂടുതൽ പുസ്തകം വായിച്ചത്.’ അച്ഛ ചിരിച്ചു.

അച്ഛയുടെ മടിയിൽ കയറി ഇരുന്നു ലഡ്ഡു (ചെറിയ ലഡ്ഡുവിന്റെ ബൂന്തികൾ) കുഞ്ഞുങ്ങളേ ഓരോന്നായി പെറുക്കി തിന്നുന്ന കുട്ടിയും അച്ചയ്ക്കു ലഡ്ഡു മണമുള്ള ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.

കുട്ടി അന്നു രാത്രി മുത്തശ്ശിയ്ക്കു ഒപ്പം ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോ മുത്തശ്ശിയുടെ വക ക്രോസ്സ് വിസ്താരം തുടങ്ങി. (മുതിർന്ന ക്ലാസ്സിലായാലും കുട്ടിയ്ക്ക് ഉറങ്ങാൻ മുത്തശ്ശിയുടെ ശോഷിച്ച അമ്മിഞ്ഞയുടെ ചൂടുവേണം, മുത്തശ്ശിയുടെ കൈ നിവർത്തി ആ കൈ തലയണയാക്കി വെച്ചേഅവളുറങ്ങു).

‘ആരാ എന്താന്നു അറിയാത്ത പരിചയമില്ലാത്തൊരോട് മിണ്ടരുത്. പൊടിയിട്ട് മയക്കി പിള്ളേരെ തട്ടികൊണ്ട് പോകുന്ന പിള്ളേരെപിടുത്തക്കാരുണ്ടത്രെ?’

‘പിന്നെ ഞാൻ അത്ര കൊച്ചുന്നുമ്മല്ല എന്നെ ചാക്കിനാത്തിട്ടൊണ്ടു പോകാൻ’

‘അത് നേരാ ഈ നാക്ക് കാരണം പിടിച്ചോണ്ട് പോയാലും ഉടനെ പിടിച്ച കാട്ടിൽ തന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ടേ വിടും.’ മുത്തശ്ശി വിടുന്ന മട്ടില്ല

കുട്ടി ദേഷ്യത്തിൽ മുത്തശ്ശിയുടെ കൂടെ പുതപ്പു വലിച്ചെടുത്തു റാ പോലെ ചുരുണ്ടു കിടന്നു.

എന്നിട്ടൊർത്തു ശരിയാണ്

‘അയാള് ആരാണ് ? എന്താണ് അയാളുടെ പേര് ?’

ഇനി കാണുമ്പോൾ ചോദിക്കുക തന്നേ…

എന്നാൽ പിറ്റേന്നും അതിനടുത്ത ദിവസവും അയാളെ കണ്ടില്ല.

പതിവ് പോലെ പുസ്തകങ്ങളിൽ പരാതി നടക്കുമ്പോ അവളോർത്തു ഓർത്തു അയാൾ എവിടേ പോയത്?

കുട്ടി മാത്രമായിരുന്നില്ലേ അയാളെ തിരഞ്ഞിരുന്നത്?

“എന്തെ ഇന്ന് ഗന്ധർവനില്ലേ?”

സ്മിതചേച്ചിയാണ്..ചേച്ചി കോളേജിലാ പഠിയ്ക്കുക. ഇടയ്ക്കു പുസ്തകങ്ങൾ എടുക്കാൻ വരും. കുട്ടിയ്ക് വലിയ ഇഷ്ട്ടാ, ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ 5 വരലല്ലാതെ ഒരു കുഞ്ഞു വിരൽ കൂടിയുണ്ട്. ചേച്ചി എന്നും കയ്യിൽ നല്ല ചന്തത്തിൽ മൈലാഞ്ചിയിടും, കുഞ്ഞി വിരലിൽ ഒരു കുഞ്ഞു ഗണപതി രൂപവും. ഇടയ്ക്കു ചേച്ചി കുട്ടിയ്ക്ക് കുപ്പിവളകൾ വാങ്ങി കൊടുക്കും.

“ഗന്ധർവ്വനോ?”

‘അതെ, അയാൾ ഇവിടെയുള്ളപ്പോ ഒരു വലിയ വാസനയില്ലേ?’ ഒരു പുസ്തകം അലമാരിയിൽ നിന്ന് എടുത്തു കുട്ടിയുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു ചേച്ചി ഏറ്റവും സ്വകാര്യായി പറഞ്ഞു.

‘ഉവ്വ്’ കുട്ടി ഒരിത്തിരി പേടിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

‘അതെ അയാള് ഗന്ധർവ്വനാണു. കണ്ടില്ലെ കാവിനപ്പുറത്തു പാലപൂത്തു കിടക്കുന്നത്. ഗന്ധർവ്വന്റെ സാമീപ്യമുള്ളപ്പോഴാണ് പാലപൂക്കുന്നത് ’ ചേച്ചിയുടെ കണ്ണിൽ തിളക്കം. കുട്ടിയ്ക്കറിയാം കാവിൽ പാല പൂത്തിട്ടുണ്ട്.

അടക്കി ചിരിച്ചു കുട്ടിയുടെ മുന്നിലിരുന്ന പുസ്തകം പിടിച്ചു വാങ്ങി ചേച്ചി ചോദിച്ചു

‘ഇത് പറ. അയാള് നിന്നോട് മിണ്ടുവോ’

‘ആ.. ഒരീസം മിണ്ടി’

‘അത്രേ ഉള്ളു ..’

‘ങ്ങൂ …’

എന്ത് മിണ്ടി ?

‘എന്റെ കവിത ..എന്തോ ശരിയായില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു’ (അപ്പൊ തന്നെയവളോർത്തു എന്തെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതു. അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് അയാൾ നന്മയാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്നല്ലേ?)

ചേച്ചി : ‘നിന്റെ കവിത ശരിയല്ലെന്ന് പറയാൻ ആയാളാരാ. മനുഷ്യ പറ്റില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ. പോകാൻ പറ.’

അത് പറഞ്ഞു ചേച്ചി എണീറ്റു. പിറകെ കുട്ടിയും.

അന്തിക്കാറ്റിൽ പാലപ്പൂവിന്റെയും ആൽ ചുവട്ടിലെ എണ്ണ തിരിയുടെയും മണം ഒഴുകി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മണ്ണടർന്ന നാട്ടിടവഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോ അവൾ ഓർത്തു.

അയാൾ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞപോലെ പിള്ളേരെ പിടുത്തക്കാരനാണോ അതോ സ്മിതേച്ചീ പറഞ്ഞപോലെ ഒരു ഗന്ധർവ്വനോ?

ഇനി അയാൾ വരുവോ ?

(തുടരും )

വാക്കുപെയ്യുമിടങ്ങളിലെ അയാളും ഞാനും (4)

“ആര്‍ദ്രമീ ധനുമാസ രാവുകളിലോന്നില്‍

ആതിര വരും പോകുമല്ലേ സഖീ

ഞാനീ ജനലഴി പിടിച്ചൊട്ടു നില്‍ക്കട്ടെ

നീയെന്നണിയത്തു തന്നെ നില്‍ക്കൂ..”

സ്കൂൾ കലാ മത്സരങ്ങളുടെ കാലം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു...

വായനശാലയുടെ താഴത്തെ ഹാളിലിരുന്ന് സഫലമീയാത്ര കൃഷ്ണൻകുട്ടി സാറിനെ ചൊല്ലി കേൾപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് നേരത്തെ എത്തിയ ഒരു തുലാമഴയും കൊണ്ട് അയാൾ കേറി വന്നത് അയാൾക്കു മുന്നേ അയാളുടേത് മാത്രമായ ആ ഗന്ധവും.

മഴയിൽ കടൽ നീലിമയുള്ള അയാളുടെ ഷർട്ട് നഞ്ഞിരുന്നു. നെറ്റിയിൽ കൈ അമർത്തി നഞ്ഞതലമുടി പുറകിലേയ്ക് അയാളുടേതായ ശൈലിയിൽ ഒതുക്കി കുട്ടിയെ ഗൗനിക്കാതെ മേശപ്പുറത്തു കിടന്ന പത്രവും ചില ആനുകാലികങ്ങളും തിരഞ്ഞെടുത്തു അയാൾ മുകളിലേയ്ക്കു പോയി.

അയാളെ കാണാത്തതിൽ കുട്ടിയ്ക് തോന്നിയ ഒരു ചെറിയ നൊമ്പരം അയാളുടെ മുഖത്തെ ഗർവ് കണ്ടപ്പോ ഒലിച്ചു പോയി.

അപ്പോഴാണ് മുകളിലത്തെ നിലയിൽ താൻ മേശപ്പുറത്തു നിരത്തിയിട്ടിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളെ കുറിച്ച വളോർത്തത്തു. ഇനി അതിന്റെ പേരിൽ വൃതിപ്പിശാച് മുഖം കറുപ്പിക്കണ്ട.

അവൾ ഓടി പോയി ആ പുസ്തകങ്ങളെടുത്തു യഥാസ്ഥാനത്തു വെയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

അപ്പോൾ ഒരു പുസ്തകം അലമാരയിൽ നിന്ന് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു.

‘ഈ സ്ഥിരം കവിതകൾ ഒന്ന് മാറ്റിപ്പിടിച്ചു കൂടെ?’

കുട്ടിയുടെ കയ്യിലേക്ക് ഒരു പുസ്തകം തുറന്നു വെച്ചിട്ടു അയാൾ പറഞ്ഞു.

‘പി... പി കുഞ്ഞിരാമൻ നായർ. മത്‌സരത്തിനു സമ്മാനം കിട്ടുമോ എന്നൊന്നുമറിയില്ല. പക്ഷെ കേരളം കണ്ട മഹാകവിയാണ് . വായിക്കുകയും, മനഃപാഠമാകുകയും, മാതൃകയാവുകയും ചെയ്യേണ്ടത് പി യെ പോലെ മത്സരവേദികളിൽ പ്രശസ്‌തരല്ലാത്ത കാമ്പുള്ള കവികളെയാണ്.

ചൊൽകാഴ്ചയുള്ള കവിതകൾ കേൾക്കാൻ രസമാണ്. എന്നാൽ പി യെ പോലെ യുള്ളവരുടെ കവിതകൾക്ക് വേറിട്ട ആത്മാവുണ്ട്. പി യുടെ കവിതകളിൽ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ കേരളമുണ്ടു. അദ്ദേഹം ഓരോ വാക്കിലും തന്റെ മനസ്സാണ് പറിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നത് കവിത മനസ്സിരുത്തി വായിച്ചാൽ അറിയാം.

കപടതകളില്ലാത്ത കവി എന്ന് പറയാം.

മത്സരത്തിന് സമ്മാനം കിട്ടാവുന്ന ഒരു കവിത തിരഞ്ഞെടുത്തു ചൊല്ലുന്നതിലല്ല കാര്യം. കലയോട്, കഥയാവട്ടെ, കവിതയാവട്ടെ, നാടകമാവട്ടെ നമ്മൾ മനസ്സ് ചേർത്ത് വെയ്ക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും നമ്മൾ അതിനൊപ്പം ജീവിക്കുകയാവണം. അല്ലാതെ അത് വെറുമൊരു അധരവ്യായാമം മാത്രമാവരുത് ”

എന്നിട്ട് ആ പുസ്തകം കുട്ടിയ്ക്ക് കൊടുത്തു അയാൾ സ്വന്തം ഇരിപ്പിടത്തിലേയ്ക്, സ്വന്തം പുസ്തകങ്ങളിലേയ്ക്, സ്വന്തം ലോകത്തേയ്ക്ക് മടങ്ങി.

{ആ കുറി അവൾ മത്സരത്തിന് ചൊല്ലിയത് പി കുഞ്ഞിരാമൻ നായരുടെ കവിതയായിരുന്നു

സൗന്ദ്യര്യ ദേവത

“അത്രമേല്‍ പ്രാണനും പ്രാണനായ് നിന്നു നീ

യാത്ര പറയാതെ പോയതുചിതമോ...?” }

പിന്നെയും വായനശാലയും ‘അയാളുടെ ലോകത്തെ ആയാളും’ ‘കുട്ടിയുടെ ലോകത്തെ കുട്ടിയും’.

ആ ഇടയ്ക്കു കുട്ടി ഒരു പണി ഒപ്പിച്ചിരുന്നു.

(തുടരും)

വാക്കുപെയ്യുമിടങ്ങളിലെ അയാളും ഞാനും (5)

വായനശാലയിൽ നിരന്നു കിടന്നിരുന്ന വരികകൾക്കിടയിൽ, കുട്ടിവായിച്ചു പോന്നിരുന്ന ആനുകാലികങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ അവളെ കൊരുത്തിടുന്ന ഒരു ബാലപംക്തിയുടണ്ടായിരുന്നു.

ആ ദിവസങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ, ആരും അറിയാതെ ഒരു കൊച്ചു കവിത എഴുതി കള്ളപ്പേരിൽ പ്രമുഖ വാരികയുടെ ആ ബാലപംക്തിയ്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു. പഠിക്കുന്നതിൽ രണ്ടു ക്ലാസ്സു കൂട്ടിയും വെച്ചു. ഇനി കൊച്ചു ക്ലാസ്സാണ് എന്ന് കരുതി അവര് വായിക്കാതെയിരിക്കണ്ട.

കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം വീട്ടിലെ അഡ്രസ്സിൽ കുറിപ്പ് വന്നു പുതിയ ലക്കത്തിൽ കവിത അച്ചടിച്ചിട്ടുണ്ട്’.

അന്നു കുട്ടി വായനശാലയിലെ ആ മാസികയിൽ ആ കവിത കണ്ടു.

അവൾക്കു സന്തോഷവും സങ്കടവും തോന്നി.

ആരോ ആ മാസിക പിന്നിൽ നിന്ന് വലിക്കുന്നല്ലോ.

അയാളാണ്.

അയാൾ ആ മാസികയുടെ സ്ഥിരം വായനക്കാരനാണ്. അവൾ വിട്ടു കൊടുത്തു. എന്നിട്ടു തന്റെ പതിവ് സ്ഥലത്തു പോയി പുസ്തകം തുറന്നു എന്തോ എഴുതാൻ തുടങ്ങി.

‘കള്ളി...’

അയാൾ ആദ്യയാണ്‌ അങ്ങനെയൊന്നു വിളിക്കുന്നത്. അവൾ അമ്പരന്നു.

അയാൾ : “...” എന്താണ് ഇങ്ങനെയൊരു പേര്?’

‘എന്ത്’ കുട്ടി ഒന്നും അറിയാത്തതു പോലെ ചോദിച്ചു.

‘എന്താണ് സ്വന്തം പേരിലെഴുതിയാൽ ?’

പിടിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് അവൾക്കു ഉറപ്പായി. അയാൾക്കു മനസ്സിലായിരിക്കുന്നു അത് തന്റെ കവിതാണെന്നു.

‘എനിക്ക് നാണക്കേടാ?’

‘എന്തിനു കവിത എഴുതുന്നതിനോ?’ കുട്ടിയുടെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ടു കുട്ടിയുടെ കണ്ണിൽ നോക്കി അയാൾ ചോദിച്ചു.

‘ എഴുതാൻ തോന്നുന്നത് എഴുതുക അത് നമ്മളെ ശുദ്ധികരിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗമാണ്. ഇനി എഴുതുന്നത് ആരെയെങ്കിലും കാണിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ നാണക്കെട് തോന്നിയാൽ അത് ചെയ്യരുത്. പക്ഷെ എന്തിനാണ് നാണക്കെട് തോന്നുന്നത് എന്ന് ആദ്യം ആലോചിക്കണം. നമുക്ക് ഉത്തമ ബോധ്യമുള്ള ഒരു വിഷയത്തെ കുറിച്ചോ വികാരത്തെ കുറിച്ചോ എഴുതുകയോ പറയുകയോ ചെയ്‌താൽ അതും ‘നമ്മൾ’ ആണ്. അതിനെ കുറിച്ച് ഒരു നാണക്കേടും തോന്നേണ്ട കാര്യമില്ല. നമ്മൾ നമ്മളല്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് നാണക്കേട് തോന്നേണ്ടത് അല്ലാതെ നമ്മുടേതായ വാക്കിലും വരികളുമല്ല ’

കുട്ടി നിരത്തിയിട്ട പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കി വെച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ തുടർന്നു.

‘ഇനി പേരിനെ കുറിച്ചാണെങ്കിൽ ഒരിക്കലും സ്വന്തം പേരിൽ മാനക്കേട് തോന്നരുത്. കുട്ടിയായിരുക്കുമ്പോൾ മുതൽ നമ്മൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതാണ് നമ്മുടെ പേര്, അത് കേവലം ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കല്ല. ആ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ ഒരാൾ നമ്മുടെ രൂപം മാത്രമല്ല നമ്മൾ അവരിൽ ഏൽപ്പിച്ച നമ്മുടേതായ കുറെയേറെ കാര്യങ്ങൾ കൂടി ഓർക്കും. ആ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ ഉണ്ടാക്കുന്നത് നമ്മുടെ ഇടപെടലുകളാണ്. ഓരോ ദിവസവും നമ്മൾ നമ്മുടെ പേരിനെ വളർത്തുകയും തളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. നമ്മുടേത് എന്ന് പറയാവുന്ന അപൂർവ്വം കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്ന് “പേരാണ്”. Identity എന്ന് പറയും അതിനു. അത് ഒറ്റപ്പേരല്ല. മുഴുവൻ പേര്. എവിടെയും അഭിമാനത്തോടെ മുഴുവൻ പേര് പറയണം. കേട്ടല്ലോ ’ അതുവരെ ഗൗരവമായി ഇരുന്ന അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ചിരി പടർന്നു.

കുട്ടിയുടെ കണ്മഷികണ്ണുകളെ നനച്ചിരുന്ന ഒരു തുള്ളി കണ്ണ് നീര് അടർന്നു അയാളുടെ കൈപ്പത്തിയിൽ വീണു.

അത് കണ്ടു അയാൾക്കും നൊന്തോ, പെട്ടെന്നു ഈ ഭൂമിയിലെ ആർദ്രത മുഴുവൻ വാക്കുകളിൽ നിറച്ചു അയാൾ പറഞ്ഞു.

‘ഞാൻ ഇയാള് കരയാൻ പറഞ്ഞതല്ല. ഇപ്പോഴും നമുക്കു എല്ലാം ശരിയായിട്ടു ചെയ്യാൻ പറ്റൂല്ല, തെറ്റ് പറ്റും അത് ചൂണ്ടി കാണിക്കുകയും തിരുത്തുകയും വേണ്ടേ? എനിയ്ക്കു ഒരു തെറ്റ് പറ്റിയാൽ ഇയാള് അത് തിരുത്തി തരില്ലേ?’

അവൾ തലകുലുക്കി. ‘ഒരൽപ്പം അഭിമാനവും തോന്നിയോ അയാളെ തിരുത്താനും മാത്രം മിടുക്കിയായ ഞാൻ’ അവൾക്ക് സന്തോഷം തോന്നി, ഒരൽപം നാണവും

അപ്പോൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് പേനയെടുത്തു അയാൾ ഒരു അഡ്രസ് എഴുതി അവൾക്കു കൊടുത്തു.

“ഇതാ ആ പത്രാധിപരുടെ അഡ്രസ്സാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞു എഴുതണം. ആൾക്ക് കുട്ടികളെ വലിയ ഇഷ്ട്ടമാണ്.”

ഒരു തുറന്ന ചിരിയോടെ കുട്ടി തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു. അയാളുടെ മുഖത്തും അപ്പോൾ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ഒരു ചിരി വിടർന്നു. രണ്ടു മനസുകൾ ഒരു ചിരിയിൽ ഒന്നാകുന്നുവെങ്കിൽ അത് അത്തരം നിമിഷങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.

{അയാൾ പറഞ്ഞതനുസരിച്ചു കുട്ടി പത്രാധിപർക്ക് കത്തയച്ചു. കുട്ടിയ്ക്ക് മറുപടി വന്നു. ആ പത്രാധിപർക്ക് ചെല്ലുന്ന സ്ഥിരം കത്തുകളിലൊന്നു പിന്നെ കുട്ടിയുടേതായി }

കുട്ടി സ്വന്തം പേരിൽ കവിതകളെഴുതാൻ തുടങ്ങി. അത് നാട്ടിൽ നിന്നുള്ള ലെറ്റർ മാഗസിനുകളിൽ അടിച്ചു വരാനും.

ആ കവിതകൾ വരുന്ന ലെറ്റർ മാഗസിനുകൾ വായനശാലയിലെ ലൈബ്രെറിയന്റെ മുന്നിലെ മേശയിൽ ഓറഞ്ചും മഞ്ഞയും നിറമുള്ള പേപ്പർ വെയിറ്റിന് അടിയിൽ ഇരുന്നു..ആരൊക്കയോ വായിച്ചു..പിന്നെ അവിടെ നിലത്തു കിടന്നു ആരൊക്കയോ ചവിട്ടി.

ഒരു ദിവസം ലൈബ്രെറിയൻ മമ്മിയോട് ലൈബ്രറിനടയ്ക്കൽ വെച്ച് പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു

“ഇവള് നന്നായിട്ട് എഴുതുന്നുണ്ടല്ലോ”.

“ശരിയാ, പക്ഷെ ഒന്നും നേരെ ചൊവ്വേ എഴുതി വെക്കില്ല അവിടേയും ഇവിടെയുമൊക്കെ എഴുതിയിടും ഇന്നാള് കണ്ടു റേഷൻ കാർഡിന്റെ പുറകിൽ കവിത എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത് ’

അത് പറഞ്ഞു മമ്മി പൊട്ടിചിരിച്ചു ലൈബ്രെറിയനും.

കുട്ടിയ്ക്ക് നാണക്കേട് തോന്നി, ലൈബ്രറി തുറക്കാൻ കാത്തു അയാള് നില്കുന്നുണ്ട്. അയാള് കേട്ടോ ആവോ.

ഇല്ലാന്ന് തോന്നുന്നു അയാള് കുട്ടിയോട് അതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും ചോദിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്തില്ല.

എന്നാലും അവർ ഒറ്റയ്ക്കുന്ന വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അയാൾ അശരീരി പോലെ ചില ചോദ്യങ്ങൾ കുട്ടിയോട് ചോദിക്കും. തർക്കിക്കും. എന്നിട്ട് ചില പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാൻ പറഞ്ഞു കൊടുക്കും. MT യിൽ നിന്ന് OV വിജയനിലേയ്കയ്കും, ആനന്ദിലേയ്കും, ബാലരമയിൽ നിന്ന് റീഡർ ഡിജിസ്റ്റിലേയ്ക്കും, കുട്ടി മാറി നടന്നത് അയാൾ അലമാരയിൽ നിന്നും കുട്ടിയുടെ മുന്നിലെയ്ക്ക് എടുത്തു വെച്ച് കൊടുത്ത ചില പുസ്തകങ്ങളിലൂടെയാണെന്നു പറയാം.

Kafka യും Heidegger ഉം Nietzsche യും sigmund freud ഉം കുട്ടി അത് വരെ കേൾക്കാത്ത പേരുകളായിരുന്നു. പ്രസംഗങ്ങളും ഉപന്യാസങ്ങൾക്കും quote ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പേരുകളിൽ നിന്ന് അവരും അവരുടെ എഴുത്തും ഒരു കാലഘട്ടവും കുട്ടിയ്ക്ക് മുന്നിൽ അനാവൃതമായി. അയാൾ പറയുന്നത് പലതും മനസിലായില്ലങ്കിലും ഓരോന്നു പറയുമ്പോഴും ഓരോ പുസ്തകങ്ങൾ അയാൾ കുട്ടിയ്ക് മുന്നിലേയ്ക്ക് നീക്കി വെയ്ക്കും.

ഓരോ വാക്കോ നോക്കോ ചിന്തയോ പോലും അയാൾ അവളിൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചില്ല. പകരം ഒന്നേ പറയാതെ പറഞ്ഞുളളു.

‘തനിയെ ചിന്തിക്കു..’

താജ്മഹാളിന്റെ പടം നോക്കി താജ്മഹാളിഷ്ട്ടണെങ്കിലും ഷാജഹാനെ വെറുക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ കുട്ടിയോട്, ബ്രിട്ടീഷുകാരാൽ നിർമിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രത്തിനുമപ്പുറം മറ്റൊരു യാഥാർഥ്യം ഉണ്ടാവാം എന്ന് പറഞ്ഞയാൾ.

രാഷ്ട്രീയ നിർമിതി കൂടിയാകുന്ന ചരിത്രത്തെ കുറിച്ച് ആദ്യം പറഞ്ഞവൻ.

വായിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിനുമപ്പുറം എഴുതപ്പെടാത്ത മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു യഥാർത്ഥത്തിന്റെ ജാഗ്രതയും സാധ്യതയും എന്തിലും ഏതിലും പുലർത്തണമെന്നു പറഞ്ഞയാൾ.

അവൾ വായിക്കുന്ന പുസ്തകം നോക്കി അതിലെ കഥാപാത്രത്തെ അയാൾ ചിലപ്പോൾ വിമർശിച്ചു, കുട്ടി തിരിച്ചു ന്യായീകരിച്ചു. ചിലപ്പോൾ തിരിച്ചും.

ചിലപ്പോഴൊക്കെ കുട്ടി അയാളോട് ചോദിക്കുന്ന സംശയങ്ങൾ അയാളെ ചിരിപ്പിച്ചു, ചിലപ്പോൾ അയാൾ മൗനമായി, ചിലപ്പോൾ അറിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ കുട്ടിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ അയാൾ തന്റെ ഡയറിയിൽ കുറിച്ചിട്ടു. ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അവൾക്കു കുറെ സന്തോഷം തോന്നും. ആ കുറിപ്പുകൾക്കു ഒടുവിൽ തന്റെ കൈ നെറ്റിയിൽ വെച്ച് അമർത്തി അയാൾ അയാളുടെ മുടി പുറകിലേക്കു കൊത്തും. എന്നിട്ട് കൈ കെട്ടി പാതി ചിരിച്ചു ഒന്ന് ഇരുത്തി മൂളും.

‘ഹമ് …’

അപ്പോൾ കുട്ടിക്കറിയാം ആ ചോദ്യം നന്നായി. അയാൾക്കു ബോധിച്ചു.

എങ്കിലും അപ്പോഴും അവർക്കിടയിൽ ഒരു പാട് മൗനമുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ മിഴിയും മൊഴിയുമുടക്കാത്ത ദിവസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

കുട്ടിയെ ഒരു വ്യക്തിയായി കണ്ടു സംസാരിച്ചയാൾ .

എങ്കിലും ഒരിക്കലും അയാൾ കുട്ടിയെ കുറിച്ചോ, കുട്ടി അയാളെ കുറിച്ചോ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.

ഒരിക്കൽ ഒഴികെ.

വാക്കുപെയ്യുമിടങ്ങളിലെ അയാളും ഞാനും (5)

“Raskolnikov* റസ്കിൽനികോവ്, അയാൾക്ക്‌ ഒരിക്കലെങ്കിലും തന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെമേൽ പശ്ചാത്താപം തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവില്ലേ? ഇല്ലെങ്കിൽ അയാൾ ഒരു ചെകുത്താനാണ്.” കുട്ടി ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

“അങ്ങനെയവണം എന്നില്ല ചില വ്യക്തികൾ അവർ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും മുകളിലാണ് എന്നും അവർക്കു സാമൂഹികമായ ചില അധിക അധികാരങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നും സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അവർ വിശ്വസിക്കുകയാണ് എന്ന് പോലും അറിയാത്ത വിധത്തിൽ സുപ്പീരിയോരിറ്റി കോംപ്ലക്സ് ഉള്ള ഒരു മനോനിലയാണ് അവരുടേത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ തങ്ങളുടെ ‘കുറ്റം’ കുറ്റമായി തിരിച്ചറിയുന്നതിലേയ്ക് അവരുടെ മനസ്സ് എത്തുന്നില്ല. റസ്കിൽനോവ് അങ്ങനെ ഒരുവനാണ്.’

കുറ്റവും ശിക്ഷയും എന്ന പുസ്തകത്തെ കുറിച്ച് കുട്ടിയും ആയാളും സംസാരിച്ച ദിവസങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു അത്. അയാൾ തുടരുകയാണ്...

“ടോൾസ്റ്റോയിയുടെ കഥകളിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള പല കഥാപാത്രങ്ങളെ കാണാം’

. അയാൾക്കു ടോൾ സ്റ്റോയിയോട് വെറുപ്പാണോ എന്ന് കുട്ടിയ്ക്ക് തോന്നിയിരുന്നു. അയാൾ പറയുന്നതു ടോൾ സ്റ്റോയി എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളിലും നിന്ന് കഥകളെഴുതിയപ്പോ Fyodor എല്ലാ യാതനകളിൽ നിന്നും തന്നെ കുറിച്ചിട്ടു എന്നാണ്. അത് കൊണ്ട് ഫയദോറിന്റെ രചനകൾക്ക് കൂടുതൽ ആഴമുണ്ട് എന്ന്. കുറ്റവും ശിക്ഷയും അയാളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.

റസ്കിൽനികോവിനെ അയാൾ ന്യായീകരിക്കയാണോ എന്ന് തോന്നിയ കുട്ടി, എന്തോ എതിർത്ത് പറയാൻ ഒരുങ്ങി.

ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദമായി ഇരുന്നു ചോദിക്കണ്ണോ വേണ്ടയോ എന്ന് മടിച്ചു അയാൾ ചോദിച്ചു

“വക്കീലാവാനാണു ഇഷ്ട്ടമെന്നു കേട്ടു.”

“ഹമ്”

“അതെന്താ അങ്ങനെ ഒരിഷ്ട്ടം. കുടുംബത്ത് ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ?”

“ഇല്ല”

“പിന്നെ?”

“ചുമ്മാ”

“ചുമ്മാതൊ”

മറിയുന്ന പത്രത്താളുകൾക്കു ഒപ്പം മറിയുന്ന ചിരിയൊച്ച.

ഇത്തിരി ദേഷ്യം കലർന്ന കുട്ടിയുടെ സ്വരം അതിനെ മറികടന്നു മുഴങ്ങി

‘എനിക്ക് വക്കീൽ ആവണേനും അപ്പുറത്ത് ആളുകൾ എന്തിനാ ഈ കൊള്ളയും കൊലയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നെന്ന് അറിയണം ആ റസ്കിൽനികോവിനെപ്പോലെ ’

‘എങ്കിൽ ‘അതിനു വക്കീൽ ഭാഗമല്ല, ക്രിമിനോളജിയാണ് പഠിക്കേണ്ടത്?’

“ക്രിമിനോളജിയോ”

അതെ അത് ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചു ആധികാരികമായി പഠിക്കുന്ന ശാസ്ത്രശാഖയാണ്. LLB യ്ക്ക് അത് ഒരു വിഷയമാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു. എന്നാൽ അത് മുഖ്യവിഷയമായി പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കോളേജ് ഇവിടെ ഉണ്ടോ എന്നറിയില്ല. ബോംബെയിലും ഡൽഹിയിലുമൊക്കെയുണ്ട്.”

കുട്ടിയ്ക്ക് അത് ഒരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു.

പതിയെ ഒന്ന് ശങ്കിച്ചു കുട്ടി ചോദിച്ചു.

“ഇയാള് ഡെൽഹിക്കണോ പോണത് “

“ഹാ എന്നെ കുറിച്ച് CID വർക്ക് ഒക്കെയുണ്ടോ” മുഴക്കമുള്ള ചിരിയുടെ ഒച്ച ഒന്നുകൂടി ഉയർന്നു.

കുട്ടിയ്ക്ക് മുൻശുണ്ഠി തോന്നി.

“ആരാണ്ടു ഇവിടെ പറയുന്ന കേട്ടു ഇയാള് എന്തോ വലിയ പരീക്ഷയ്ക്ക് പഠിക്കുകാന്നു. അതാ.”

“ആയിക്കോട്ടെ” ഇംഗ്ലീഷ് പത്രം മടക്കി വെച്ച് അന്നത്തെ മാസികകളും അടുക്കിയെടുത്തു പോകാൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു.

“കാൺപൂർ, കാൺപൂർ ആണ് ലക്‌ഷ്യം. അതില്ലെങ്കിൽ ഡൽഹി? JNU എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ’

ചുമലു കുലുക്കി കുട്ടി ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു.

“ഇനി കേൾക്കും. കേട്ടാൽ മാത്രം പോരാ അവിടെപ്പോയി പഠിക്കുകയും വേണം.”

അയാൾ ഇറങ്ങി നടന്നു.

….

പിറ്റേന്ന് കാൺപൂരിനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചോദിക്കണമെന്നു കുട്ടിയ്ക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ ചോദിച്ചില്ല. ചില ബന്ധങ്ങൾ അങ്ങനെയാണല്ലോ ഒരു നിശ്ചിത നേർരേഖയിൽ അലിഘിതമായ ചില നിയമങ്ങളോടെ അത് സഞ്ചരിക്കും. നമുക്കു ആ നേർവരയിൽ നിന്ന് ഒരു മിഴിപറച്ചു നടാൻ പോലും കഴിയില്ല. എന്തോ ചരട് അത് നമ്മെ എവിടെയോ കൊരുക്കുന്നു.

…..

അങ്ങനെ ക്രിസ്മസ് അവധിയും വന്നെത്തി.

ആ അവധി കുട്ടി അമ്മയുടെ വീട്ടിലാണ് ആഘോഷിച്ചത്. പിന്നെ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം വീട്ടിൽ എത്തി പനി പിടിച്ചു കിടന്നു. അത് കഴിഞ്ഞു വായനശാലയിൽ എത്തിയപ്പോ അയാൾ ഇല്ല..

അയാൾ വന്നതേയില്ല.

കുട്ടി ഓർത്തു എവിടെയോ പരീക്ഷ എഴുതാൻ പോയതാവും അയാൾ വരും. വരാതിരിക്കില്ല.

അയാൾ തീർത്തു പോയ ശൂന്യതയിൽ പുസ്തകങ്ങൾക്കിടയിൽ അവൾ അയാളെ കാത്തിരുന്നു.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ലൈബ്രെറിയന് കുട്ടിയെ ഒരു പൊതി ഏൽപിച്ചു. ദേ നിനക്കുളളതാ. കുറെ ദിവസമായി ഇവിടെ ഇരിയ്ക്കുന്നു, എന്നും തരാൻ മറക്കും.

കുട്ടി : എന്തോന്നാ ഇത്?

ലൈബ്രെറിയൻ : ‘ നിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ തന്നതാ...’

കുട്ടി : കൂട്ടുകാരൻ? ??

കുട്ടി ആ പത്രക്കടലാസ് തുറന്നു.

ഒന്നു ഒരു ഡയറിയാണ്: അതിൽ ഒരു കുറിപ്പു : ഇനി മനസ്സിൽ വരുന്നത് അവിടെയും ഇവിടെയും കുറിയ്ക്കരുത്. അത് ഡയറികുറിപ്പുകളായി എഴുതി ഇടണം. മനസ്സിൽ വരുന്നത് അതെന്തു തന്നെയായാലും എഴുതണം, ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾക്കു അപ്പുറത്തേയ്ക്ക് വളരണം. നീ വായിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നാൾ ഉണ്ടാവുക തന്നെ ചെയ്യും. Trust me.

പിന്നെ ആ പുസ്തകം : ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം.

അതിന്റെ ആദ്യപുറങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ ഇങ്ങനെ കുറിച്ചിരുന്നു.

“എന്റെ

അമ്മിണി കുട്ടിയ്ക്ക്.”

……………..

*കുറ്റവും ശിക്ഷയും എന്ന നോവലിലെ പ്രമുഖ കഥാപാത്രം.

*****************

ഇത്രയും കൊണ്ട് എഴുതി അവസാനിപ്പിച്ച നോവെൽറ്റ് ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇത്രയും വായിച്ച സുഹൃത്തുക്കൾ ഒരു പൂർണ്ണരൂപം വരാൻ ഒരു അവസാനകാണ്ഡം വേണം എന്ന് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു. അത് കൊണ്ട് ഇനി വരുന്നത് രണ്ടു വ്യത്യസ്ത അവസാന ഭാഗങ്ങൾ ആണ്.
ഇവിടെ എഴുതി തുടങ്ങുമ്പോ ആരെങ്കിലും വായിക്കുമോ എന്ന് സംശയം ഉണ്ടാരുന്നു. ഇത് എഴുത്തിലെ ഒരു ശ്രമമായിരുന്നു. എന്നാൽ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു പാട്പേര് വായിച്ചു നല്ലതു പറഞ്ഞു. എല്ലാ നല്ല വാക്കുകൾക്കും നന്ദി. കുട്ടിയേയും അയാളേയും സ്നേഹിച്ച എല്ലാവര്ക്കും നന്ദി.

2017-04-14T08:28:00.000-07:00

കവിതയുടെ റാന്തൽ കൊരുത്തിട്ട
രാവിനായി കാക്കുകയാണോ
നമ്മൾ അന്യരായ പ്രണയികൾ?
അതോ മഞ്ഞിനും മഴയ്ക്കുമപ്പുറമെവിടെയോ
പ്രിയരാരോ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയെ
മനസ്സിലിട്ടു കുറുകി ഇരിക്കുകയോ നാം ?

കറുപ്പിന്റെ കാൽവരികൾ *********

2017-04-14T02:35:00.000-07:00

കറുപ്പാണ്..
പക്ഷേ കരുത്തുണ്ട് ഉൾക്കരുത്ത് .
കറുപ്പാണ്..
അതിനാൽ തന്നെ മാറ്റിനിറുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
മാറ്റി നിറുത്തിയവർ,
ഉത്തരേന്ത്യൻ ഗോസായിമാരായിരുന്നില്ല
സ്വന്തം ചോരയും, അടുപ്പങ്ങളുമായിരുന്നു.
കറുപ്പാണ്,
എന്ന് പറഞ്ഞു വിവാഹകമ്പോളത്തില്‍
വില കുറച്ചിട്ടത് കൊച്ചമ്മയായായിരുന്നു.
കറുപ്പാണ്
എന്ന് പറഞ്ഞു ഒപ്പനയിലെ
മണവാട്ടിയെ മാറ്റിയത് സ്കൂൾ ടീച്ചറായിരുന്നു.
അപകർഷതാബോധത്തോടെ
സ്വന്തം ശരീരത്തെ നോക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്
ചില കൂട്ടുകാരായിരുന്നു.
നിറഞ്ഞതു
കരിമഷി എഴുതാതെ കറുത്ത കണ്ണായിരുന്നു.
ആ കണ്ണ് തുടച്ചു ചേർത്ത് പിടിച്ചു,
കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തുള്ള കുട്ടിയാണ് നീ
എന്ന് പറഞ്ഞ ടീച്ചറമ്മ,
കറുപ്പിനുള്ളിൽ തെളിമയുള്ള മനസ്സിലെ
എന്ന് പറഞ്ഞ കൂട്ടുകാരൻ,
ആരാലും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാത്ത ഒരാളായി
ആൾകൂട്ടത്തിൽ ഇരുന്നു
ചർച്ചയ്ക്കു ഒടുവിൽ
സദസ്സ് തനിക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
എന്നറിഞ്ഞ പെൺകുട്ടിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു ഇവളെന്റെ ചെങ്ങാതിയാണ്
എന്ന് അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞ സൗഹൃദം
കൈക്കുള്ളിൽ കറുത്ത മുഖമെടുത്തു പറഞ്ഞു.
"You beat the white & I am proud of you"
കറുപ്പാണ്,
മാറ്റി നിറുത്തിയവർ മനുഷ്യരാണ്
കറുപ്പാണ്
ചേർത്ത് നിറുത്തിയവരും മനുഷ്യരാണ്.
വർണ്ണമല്ല മനുഷ്യത്വരഹിതമായ വൈരാഗ്യമാണ്
"മാറ്റി നിറുത്തുന്നത്,
മനുഷ്യനെ തൊലിയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്"

ഇന്ന് നിറത്തിനപ്പുറം
മനുഷ്യനെ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ
ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ
പറയാൻ കഴിയുന്നു.
"ഹൃയമിടിപ്പുകൾ ഒന്നല്ലേ സഖേ ?
ചോരയുടെ നിറം ചുവപ്പല്ലേ സഖേ,
എന്റെയും നിന്റെയും വിശപ്പിനു ഒരേ കാഠിന്യമല്ലേ സഖേ ?"
DeepaPraveen.

ഒരു വിഷുക്കണി(പ്രേമലേഖന)യോർമ്മ..

2017-04-13T06:21:00.000-07:00

വിഷു തീർച്ചയായും ഓർമ്മകളുടെതു കൂടിയാണ്.

അമ്മിണികുട്ടിയ്ക്കും അങ്ങനെതന്നെയെന്നു കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസായി ഇടുന്ന സെന്റിപോസ്റ്റുകൾ കൊണ്ടും മനസിലായിട്ടുണ്ടാവുല്ലോ.

എന്നാൽ ചില വിഷു ഓർമ്മകളിൽ എങ്കിലും അമ്മിണികുട്ടി സ്വന്തം ('കുരുട്ട്') ബുദ്ധിയിൽ വിരിഞ്ഞ ചില ആശയങ്ങളുടെ ആവിഷ്ക്കാരവും അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങളുമോർത്ത് കൃതാർഥയാവാറുണ്ട്.
എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ അതിൽ ഭാഗഭാക്കാവുന്ന (ബലിയാടാകുന്ന) ചിലർക്ക് ആയുഷ്ക്കാലത്തേയ്ക് ഓർത്തിരിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന ചില ഓർമ്മകളും ഇത്തരം വിഷുക്കാലങ്ങൾ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

ഇത് അങ്ങനെ ഒരു സ്പെഷ്യൽ കണിയെകുറിച്ചാണ് ഈ കുറിപ്പ് .
***
അതിനു മുൻപ് കഥയുടെ പശ്ചാതലം പറയാം.

ഇതിലെ നായകൻ മുൻ കുറിപ്പുകളിലൂടെയും അല്ലാതെയും ചിലർക്കെങ്കിലും പരിചയമുള്ള നമ്മുടെ ബാല്യകാല തോഴൻ മാത്തുക്കുട്ടിയാണ്‌ (അതെ മാപ്പു കഥയിലെ മാത്തുക്കുട്ടി).

ആ സ്കൂൾ വർഷത്തിൽ മാത്തുകുട്ടിയ്ക് ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരിയോട് പ്രണയം തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ പ്രണയത്തിനു ചെറുതെങ്കിലും ഒരു ഗ്രീൻ സിഗ്നൽ കിട്ടുന്നത് സ്കൂൾ പൂട്ടുന്നതിനു തൊട്ടു മുൻപും. മാത്തുണ്ണിയെ തീവ്ര വിരഹത്തിലാഴ്ത്തി രണ്ടു മാസത്തെ സ്കൂൾ പൂട്ട്.

പെട്ടെന്ന് മാതു കാറ്റഴിച്ചു വിട്ട സൈക്കിൾ പോലെയായതു നമ്മൾ ചങ്ങാതികൂട്ടം ശ്രദ്ധിച്ചു. ആരും ചോദിച്ചിട്ടു മാത്തൂ കാര്യമൊന്നും പറയുന്നുമില്ല.

അങ്ങനെ മാത്തന്റെ വീട്ടിൽ കൊന്നപ്പൂ ബുക്ക് (ഇന്നത്തെ പോലെ കൊന്നപ്പൂക്കൾ അന്ന് വിലക്ക് വാങ്ങാൻ കിട്ടിട്ടല്ല ഉള്ള വീടുകളിൽ പോയി നേരത്തെ പറഞ്ഞു വെയ്ക്കണം) ചെയ്യാൻ പോയ സമയത്താണ് ആള് മറ്റേ പെൺകുട്ടിയെ തീവ്രമായി മിസ് ചെയ്യുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞത്.

ഇന്നത്തെ പോലെ മൊബൈൽ ഫോണും whatsppum എന്തിനു പെൺകുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ അന്ന് ലാൻഡ് ലൈൻ പോലും ഇല്ല.

അവസാനം അമ്മിണികുട്ടിയും മാത്തുവും കൂടി ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തി. ഒരു പ്രേമലേഖനം എഴുതുക തന്നെ.

വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിന്റെ പ്രേമലേഖനമൊക്കെ വായിച്ച ഒരു experience ഉണ്ട് അമ്മിണികുട്ടിക്കു. ബാലരമയിൽ നിന്നും പൂമ്പാറ്റയിൽ നിന്നും കുട്ടി കുറെ പടമൊക്കെ വെട്ടി എടുത്തു കത്തിൽ ഒട്ടിക്കാൻ.

കത്ത് എഴുതാൻ തുടങ്ങിയപ്പഴാണ് ഒരു എക്സ്ട്രാ ഡെക്കറേഷന്റെ കാര്യം കത്തിയത്.

" ഡാ ഈ കത്ത് നമുക്കു കണിവെച്ചിട്ടു കൊടുത്താലോ? "

"കണിയോ നീ എന്നാന്നെ ഈ പറന്നേ"

ഉടുപ്പിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിറച്ചിട്ടിരുന്ന ചാമ്പക്ക ഉപ്പും കൂട്ടി തിന്നത് നിറുത്തി, അമ്മിണി ആ ദിവ്യ രഹസ്യം പങ്കുവെച്ചു.

'അതെ എന്റെ വല്യമ്മച്ചി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, നമ്മൾ എന്ത് കണിവെച്ചാലും അത് കൊല്ലം മുഴുവനും ഇരട്ടിക്കുന്നു. '

ഇനിയാണ് തള്ള് ----

"ഞാൻ കഴിഞ്ഞ വര്ഷം ഒരു ഫൈവ് സ്റ്റാർ വെച്ചു പിന്നെ എനിക്ക് എത്ര ഫൈവ് സ്റ്റാർ കിട്ടിയെന്നറിയാവോ? പിന്നെ ഒരു വര്ഷം ഞാൻ ഒരു കിളി കുഞ്ഞിനെ വെച്ചു, അത് കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങടെ വീട്ടിൽ ഫുൾ കിളി കുഞ്ഞു വരുവാരുന്നു.' (ലൗ birds വളർത്തൽ ഹിറ്റ് ആയി നില്കണ ഒരു സമയമാണ് അത്).

മാതു സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കുന്നു. 'കിളി കുഞ്ഞോ ?"
"അതേടാ"- (വിഷുകണി വെയ്ക്കുന്നതിന്റെ ഏഴു അയലത്ത് മുത്തശ്ശി എന്നെ അടുപ്പിക്കില്ല എന്ന യാഥാർഥ്യം അവനറിയില്ലലോ)

ഫൈവ് സ്റ്റാറും കിളികുഞ്ഞും മാത്തൂന്റെയും ഇഷ്ട്ടങ്ങളാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞു ഇട്ട നമ്പറായിരുന്നു. അത് ഏറ്റു.

അപ്പൊ അടുത്ത പ്രശ്‌നം.

'കൊച്ചെ ഞങ്ങള് ക്രിസ്താനികളല്ലേ നിങ്ങള് ഹിന്ദുക്കളും. അപ്പൊ ഞങ്ങടെ വീട്ടിൽ ഈ കണിയൊന്നും വെക്കത്തില്ല. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാന്നെ, ഞാ എഴുതി തരാം. നീ നിന്റെ വീട്ടിലെ കാണിക്കാത്തു വെക്ക്."

ബേസ്ഡ് പണി നമുക്കിട്ടു തിരിച്ചു വരുന്നു.
"എന്നാ പോട്ടെ വേണ്ടടാ.."
"ഇല്ല ഇല്ല വേണം വേണം". മാതു കുട്ടി വിടുന്ന മട്ടില്ല. ചെറുക്കന്റെ തലമണ്ടയ്ക് ഒന്ന് കൊടുക്കാൻ തോന്നി എന്നാലും ബേബിചേട്ടൻ പറഞ്ഞ പോലെ ഐഡിയ എന്റെയായി പോയില്ലേ.

എന്തായാലും പരിഹാരമില്ലാത്ത പ്രശനമില്ലലോ..ആ പരിഹാരം വരിക്ക ചക്കയും ചുമലിൽ വെച്ച് പറമ്പിൽ നിന്ന് ഞങ്ങടെ അടുത്തേയ്ക്കു വന്നു മാത്തൂന്റെ അമ്മച്ചി.

അമ്മച്ചിക്കു മാത്തൂന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ അമ്മിണികുട്ടിയെ വലിയ കാര്യമാണ്. ഒന്ന് കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറുത്, എന്നാലും വായിൽ കൊള്ളാത്ത വലിയ വർത്തമാനമൊക്കെ പറയും. ഗൾഫ് യുദ്ധത്തെ കുറിച്ചൊക്കെ അന്ന് അമ്മച്ചിക്ക് ആധികാരികായി അടുക്കളയുടെ സ്ലാബിൽ കയറി നിന്ന് ക്ലാസ് എടുത്തിട്ടുണ്ട്*. പറഞ്ഞു വന്നത് അമ്മിണികുട്ടിയും അമ്മച്ചിയുമായുള്ള ഇരിപ്പുവശമാണ്.

അന്ന് മതസൗഹാർദ്ദം കോടികുത്തി വാഴുകയും നാട് നീളെ മുസൽമാനും, ഹിന്ദുവും ക്രിസ്താനിയും കൈ കോർത്ത് നിൽക്കുന്ന ടാബ്ലോകൾ അരങ്ങേറുകയും ചെയ്യുന്ന കാലം. അമ്മിണികുട്ടിയുടെ പ്രീണനത്തിലും മാത്തുവിന്റെ കാല് പിടിച്ചുള്ള കരച്ചിലിലും അമ്മച്ചി വീണും, കൃഷ്ണന്റെ കലണ്ടറിനു ഒപ്പം കർത്താവിന്റെ രൂപവും , ഒരു പാട് പൂക്കളും കായ്കളും ചക്കയും മാങ്ങയും, അമ്മച്ചിയുടെ കൊന്തയും, കസവു കവണിയും, ഈന്തോലയും, കൊന്നപ്പൂവും അങ്ങനെ ആകെ മൊത്തം ഒരു സുന്ദരൻ കണി.
കണി വെച്ചു എഴുതി ഡെക്കറേറ്റ് ചെയ്ത കത്തും മാത്തുകുട്ടിയെ ഏൽപ്പിച്ചു, അമ്മച്ചി വീട്ടിലേയ്ക്കു തന്ന ചക്ക മുറിയും കൊന്നപൂവുമായി അമ്മിണി കുട്ടി സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

പ്രണയ ലേഖനത്തിന്റെ മോഡോസൊപ്രാണ്ടി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.

രാത്രി എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയിട്ട് ഈ കത്ത് കാണിയ്ക്കു ഒപ്പം വെയ്ക്കണം. രാവിലെ എല്ലാവരും ഉണരും മുൻപ് കത്ത് എടുത്തു മാറ്റണം. എന്നിട്ടു അടുത്ത ദിവസം പോസ്റ്റ് ചെയ്യണം.

ആക്ഷൻ പ്ലാനിന്റെ ആദ്യ ഘട്ടം മാത്തൂ ഒരു പിഴവുമില്ലത്തെ ചെയ്തു. എന്നാൽ സകല കണക്കു കൂട്ടലും തെറ്റിച്ചു കൊണ്ട് ആ അർദ്ധ രാത്രിയിൽ മറ്റൊരു കാര്യം സംഭവിച്ചു. ഈസ്റ്റർ തലേന്നേ വരൂ എന്ന് മാത്തൂ കരുതിയ പിതാശ്രീനട്ട പാതിരായ്ക്ക് ഏല്ലപാറയിൽ നിന്ന് കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലേക്കു ജീപ്പോടിച്ചെത്തി. അമ്മച്ചി വീട് തുറന്നു ചാച്ചൻ അകത്തു കേറിയപ്പോ അതാ മുറിക്കു മൂലയ്ക്ക് ഒരു സുന്ദരൻ കണി.

അമ്മച്ചി : 'ആ പിള്ളാരൊപ്പിച്ചതാ.'
ചാച്ചൻ : "കൊള്ളാല്ലോ, നോക്കട്ടെ."

കാണിക്കടുത്തേയ്ക് നീങ്ങുന്ന ചാച്ചൻ.

"ഇതെന്നാ ഈ കത്ത്? കണിക്കൊപ്പം കർത്താവിനു കത്തും വെയ്ക്കുവോ?

കവർ കത്തെടുക്കുന്ന ചാച്ചൻ.
വൃത്തിയായി മടക്കിയ കടലാസ്സിൽ ഒരു ആരോ അവിടെ ഒരു ലുട്ടാപ്പി വഴികാണിക്കാൻ 'ഇവിടെ തുറക്കൂ എന്ന് പറഞ്ഞു"
തുറക്കുമ്പോൾ കപീഷും, ശിക്കാരി ശഭുവും പിന്നെ പൂക്കളും മുയലുകളും മാനും ഒകെ നിറയുന്ന പേപ്പറിൽ മാതുവിന്റെ പ്രേമലേഖനം.

സ്കൂളിൽ നമ്മളെ ഒരു കത്ത് എഴുതാൻ പഠിപ്പിക്കില്ലേ അഡ്രസ് ഒകെ വെച്ചു. മാതൃക അതാണ്.

വിഷയവും എഴുതിയിട്ടുണ്ട് : ലവ് ലെറ്റർ.
താഴോട്ടുള്ള പ്രേമലേഖനം കാര്യമാത്ര പ്രസക്തമാണ്.
ഒപ്പും ഉണ്ട്.

പിറ്റേന്നു വെളുപ്പാൻ കാലത്തു കത്ത് തിരഞ്ഞു ചെന്ന മാത്തുവിന്റെ നിലവിളി ഒച്ച, രണ്ടു ഫർലോങ് അകലെ കേട്ട് എന്ന് ചില കുബുദ്ധികൾ പറഞ്ഞു നടന്നു.
അത് ചുമ്മാതെയാകുമെന്നാ എന്റെ ഇപ്പോഴുമുള്ള വിശ്വാസം. ചാച്ചന് അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യൂല്ല.

പക്ഷെ കുറെ നാളു കഴിഞ്ഞു ഒരു ദിവസം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോ ഞങ്ങൾക്ക് നാരങ്ങാ വെളളം വാങ്ങി തന്നിട്ട് ചാച്ചൻ ചോദിച്ചു
'അല്ല ദീപകുട്ടി,
മാംസ നിബന്ധമല്ല രാഗം, അത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഇറച്ചി കഴിക്കാറില്ല നിന്നെപ്പോലെ ഞാനും വെജിറ്റേറിയൻ ആണ് എന്ന് ആ വാര്യര് കൊച്ചിനുള്ള എഴുത്തിൽ എഴുതിയത് നീയാണോ അതോ എന്റെ സത്പുത്രനാണോ'

മാത്തൂന് വാര്യര് കൊച്ചിനോടുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത ഊന്നിപ്പറയാൻ ഞാൻ ചില ഉപമകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അത് ഞാൻ അന്ന് ചാച്ചൻ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?

നാരങ്ങാവെള്ളത്തിന്റെ ഗ്ലാസ് പീടികയുടെ പടിയിൽ വെച്ച് ഓടുമ്പോ ' ചാച്ചന്റെ ഉറക്കെയുള്ള ചിരിയുടെ ഒപ്പം മുഴങ്ങി കേട്ടു ...

"ഓടാതെ ഇനിയും ഉണ്ട് ചോദിക്കാൻ."

ഈ വിഷുവിനു ചാച്ചനില്ല, അമ്മച്ചിയില്ല, മാത്തു..നീയും എന്റെ അടുത്തില്ല. എന്നാലും ഈ കുറിക്കുന്ന നിമിഷം മുഴുവൻ ഞാൻ ജീവിക്കുകയിരുന്നു.. നമ്മുടെ ഏറ്റവും നിഷ്കളങ്കമായ കുട്ടികാലം.

അടി കിട്ടിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും ആ അവധികാലത്തിനു ശേഷം പ്രണയ സുരഭിലമായിരുന്നു മാത്തൂന്റെ ജീവിതം.

അത് കൊണ്ട് തന്നെ സ്വന്തം റിസ്കിൽ ആർക്കും കണിക്കൊപ്പം പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കായി ഒരു പ്രണയകുറിമാനം കൂടി വെയ്ക്കാവുന്നതാണ്.

നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾ കണികാണുമ്പോൾ അതിനൊപ്പം അവർക്കായി ഒരു സ്നേഹകുറിമാനം? ഐഡിയ അത്ര മോശമൊന്നുമല്ല :)

സ്നേഹത്തിന്റെ സാഹോദര്യത്തിന്റെ നന്മയുടെ പൊട്ടിച്ചിരിയുടെ ഒരു ഉത്സവകാലം എന്റെ എല്ലാ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കും.

അമ്മിണികുട്ടി

#amminikuttistories
#lifeandreflection

P. S : (മാപ്പു കഥയിൽ മാത്തുവിനെ കുറിച്ച് എഴുതിയതു അറിഞ്ഞു അരമണിക്കൂർ ISD തെറിവിളിച്ചത്തിലുള്ള പ്രതികരമല്ല ഈ കുറിപ്പ് എന്ന് പ്രത്യേകം പറയാൻ പറഞ്ഞു )

മാംസനിബദ്ധമായിരുന്നോ നമുക്ക് ആമിയോടുള്ള സ്നേഹം? (Published in Pennidam )

2017-04-13T00:24:00.000-07:00

മാംസനിബദ്ധമായിരുന്നോ നമുക്ക്
ആമിയോടുള്ള സ്നേഹം?
************************************************************

മാധവികുട്ടി/ കമലാ സുരയ്യ/ ആമിയായി മഞ്ജു വാര്യർ അഭിനയിക്കുന്ന സിനിമാ പോസ്റ്റർ പുറത്തു വന്നതുകൊണ്ട് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ നിറയുന്ന അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ തോന്നിപ്പോകുന്നു,

മാധവിക്കുട്ടിയുടെ രൂപത്തെയായിരുന്നോ നമ്മൾ സ്നേഹിച്ചിരുന്നത്?

‘മാംസ നിബന്ധമായിരുന്നോ ആമിയോട് നമുക്കുള്ള സ്നേഹം?’

അതുകൊണ്ടാവുമല്ലോ ആമിയുടെ രൂപസാദൃശ്യത്തിലേക്ക് മറ്റൊരാളെ അതുപോലെ മനസുകൊണ്ട് വാർത്തു വെയ്ക്കാനുള്ള ഈ വെമ്പൽ. സിനിമ പുറത്തിറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ്, നാം വായിച്ചറിഞ്ഞ നാം മനസ്സിൽ വരച്ചിട്ട ‘ആമി’യായി പകർന്നാടാൻ മഞ്ജുവിന് കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിൽ പോലും നമുക്കു മഞ്ജുവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല. കാരണം നമ്മളിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ആമി ഓരോ രൂപത്തിലാണ്...

അവർ ചിലർക്ക് എഴുത്തുകാരിയാണ്.....

ചിലർക്ക് അസാമാന്യ പ്രതികരണശേഷിയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വ്യക്തിയാണ്...

ചിലർക്ക് വളരെ ദുര്‍ബലയും ഭ്രാന്തമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളും നടത്തിയ സ്ത്രീയാണ്....

ചിലർക്ക് അമ്മയെപോലെയാണ്....

ചിലർക്ക് വായനയുടെ കാവലാൾ ആണ്....

ചിലർക്ക് എഴുത്തിന്‍റെ പ്രചോദനമാണ്....

അങ്ങനെ ഓരോ വ്യക്തിയിലും ഓരോ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി...

ഒരുപാട് അര്‍ത്ഥങ്ങൾ പലർ കല്പിച്ചു കൊടുക്കുന്ന വ്യക്തി....അതാണ്‌ ആമി.

മഞ്ജു വാര്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രം ഈ വ്യത്യസ്തമായ വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ ഒരു നിർവ്വചനം മാത്രമാണ്....

മാധവികുട്ടിയുടേതായി ഞാൻ ആദ്യം വായിക്കുന്ന പുസ്തകം ‘ബാല്യകാല സ്മരണകളാ’ണ്. അത് വായിക്കുമ്പോൾ എന്നിൽ മാധവിക്കുട്ടിയുടെ രൂപമല്ല മറിച്ച് എനിക്ക് പരിചിതയായ ഏതൊക്കയോ പെൺകുട്ടികളുടെ രൂപമാണ്. ഞാൻ മനസ്സിൽ വരച്ചിട്ട കമലയും യഥാർത്ഥ കമലയുമായി എത്രയോ അന്തരം ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കും?

പിന്നെ 'പലായന'ത്തിൽ, 'നെയ്‌പായസ'ത്തിൽ, 'നഷ്ടപ്പെട്ട നീലാംബരി'യിൽ എന്‍റെ മനസ്സ് വരച്ചിട്ട പെൺകുട്ടിക്കും അഴകും ഉടലും ആത്മാവും മാറിമാറി വന്നു. 'എന്‍റെ കഥയുടെ പുറംചട്ടയിൽ നിന്നാവണം ആ അമ്മയുടെ ഒരു ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് ഫോട്ടോ എന്‍റെ മനസ്സിൽ കയറി കൂടിയത്. ആ ഒരു ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് ഫോട്ടോ, പിന്നെ പത്രതാളുകളിൽ എന്നോ കണ്ട കറുത്ത പർദ്ദ ഇട്ട മറ്റൊരു ഫോട്ടോ, പഴയ ഏതോ സിനിമയിലെ ജലജ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന മറ്റു ഒന്നു രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ ഒപ്പം നിൽക്കുന്ന ഒരു നിറം മങ്ങിയിയ ചിത്രം ഇവയൊക്കെ എന്നോട് പറഞ്ഞ് നിന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ച, അമ്പരിപ്പിച്ച, കഥകൾ, എഴുതിയ ജീവിതം ജീവിച്ച 'എഴുത്തുകാരിയാണ്' എന്ന്.

അത് സമ്മതിക്കുമ്പോൾ പോലും എന്‍റെ മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ട് ആമി, കമലാ ദാസ്, കമലാ സുരയ്യ അവർ ഒരു രൂപത്തിനും അപ്പുറത്താണ്.
ആ അതുല്യ കലാകാരി വാക്കുകൊണ്ടും ജീവിതം കൊണ്ടും കുറിച്ചിട്ടതും അത് തന്നെയാണ്...

"It is I who laugh, it is I who make love
And then, feel shame, it is I who lie dying
With a rattle in my throat. I am sinner,
I am saint. I am the beloved and the
Betrayed. I have no joys that are not yours, no
Aches which are not yours. I too call myself I.”

ഇവിടെ പറയുന്ന 'ഞാൻ/ I ' എത്രയേറെ പ്രതലങ്ങൾ തരുന്ന വായനയാണിത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ കമലയെ 'വായിച്ച' ഒരാൾക്കും ഒരു ശരീരത്തിന്‍റെ തടവറയിൽ അവരെ തളക്കാനാവാത്തത്. ഞാൻ കേവലം സുന്ദരമായ ഒരു ശരീരമല്ല എന്നിൽ ഒരു ആത്മാവുണ്ട് എന്ന് എടുത്തു പറയുന്നു ഓരോ എഴുത്തും. 'എന്‍റെ കഥ' യിലൂടെ ഒന്ന് കണ്ണോടിക്കു. അത് പറയുന്നത് രൂപാതീതയായ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ചല്ലേ? അതിനാലാണ് എന്‍റെ കഥ ഒരുപാട് സ്ത്രീകളുടെ (പുരുഷൻമാരുടെയും) കഥയായത്.

കറുത്ത പർദയിൽ കൃഷ്ണനേയുമെടുത്തു ‘പ്രിയർ എന്നെ കൈവിട്ടു’ എന്ന് പറഞ്ഞ് കേരളം വിട്ടത് ഒരു സുന്ദരമായ സ്ത്രീ ശരീരമായിരുന്നില്ല. വ്യവസ്ഥകളെ ജീവതം കൊണ്ട് വെല്ലുവിളിച്ച വ്യക്തിത്വമാണ്. അവർ ആ കറുപ്പിൽ പൊതിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു രൂപം മാത്രമല്ല, അന്നും ഇന്നും. ആ രൂപത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് വെളിവാകുന്ന മൂക്കുത്തി തിളക്കമുള്ള മുഖത്തിനുമപ്പുറം ആ രൂപം ഒരു നിലപാടാണ്. അതാണ് ആമിയെ/ കമലാ ദാസിനെ/ കമലാ സുരയ്യയെ മലയാളികളുടെ പ്രിയപെട്ടവളാക്കുന്നത്.

ആ കലാകാരിയുടെ ജീവിതത്തിനു ഒരു ചലച്ചിത്രഭാഷ്യം വരുന്നുവെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ ആ പകർന്നാട്ടത്തിനു രൂപസാദൃശ്യം കൊണ്ടല്ല, നടനവൈഭവം കൊണ്ട് ഏറ്റവും അനുയോജ്യയായ കലാകാരിവേണമെന്നു ആഗ്രഹിക്കുന്നതും അതുകൊണ്ടു തന്നെ. അംബേദ്കറായി ശ്രീ മമ്മൂട്ടിയെ അംഗീകരിച്ച കലാകേരളത്തിനു ആമിയായി മഞ്ജുവിനെയും കാണാൻ കഴിയും. ആ ചലച്ചിത്ര ഭാഷ്യം ഒരു നല്ല കലാസൃഷ്ടിയാവട്ടെ..

മാധവികുട്ടി/ കമലാദാസ് എന്ന ലോകപ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരിയെ വരുംതലമുറക്കായി ഒരു ചലച്ചിത്ര ഭാഷ്യമായി കൂടി കാത്തുവെയ്ക്കാൻ പാകത്തിന് ഒരു മികച്ച കലാസൃഷ്ടിയായി ഈ ചിത്രത്തെ ഒരുക്കാൻ അണിയറപ്രവർത്തകർക്കു കഴിയട്ടെ..

നമുക്കു കാത്തിരിക്കാം ‘ആമി’ക്കായി......
മുൻവിധികളില്ലാതെ.....

*************************************
നിയമത്തിലും, ക്രിമിനോളജിയിലും ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടിയ കോട്ടയം സ്വദേശിനിയായ ദീപ, ഇപ്പോൾ യു. കെ യിൽ സകുടുംബം താമസിക്കുന്നു.

#പെണ്ണിടം
#pennidam
#aami
#ആമി

നമ്മുടെ ചിരികൾ വേദനിപ്പിക്കുന്നവർ. *********************************

2017-04-12T08:27:00.001-07:00

കാലത്തു ദേഹം നുറുങ്ങുന്ന ശരീരവേദനയും അടക്കി പിടിച്ചാണ് സർജറി എന്ന ചുരുക്കപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഡോക്ടർസ് ക്ലിനിക്കിൽ എത്തിയത്.

ഇവിടുത്തെ ഒരു രീതി അനുസരിച്ചു നമ്മുടെ രോഗം ആദ്യം സ്ക്രീൻ ചെയ്തു ചെറിയ രോഗങ്ങൾക്കു മരുന്ന് തരുകയും രോഗത്തിന്റെ കാഠിന്യമനുസരിച്ചു വിവിധ ആസ്പത്രികളിലേയ്ക് റഫർ ചെയ്യുകയുമാണ് പതിവ്. ഈ ഡോക്ടർസ് ക്ലിനിക് അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ് കിട്ടുക തന്നെ നല്ല ബുദ്ധിമുട്ടുളള കാര്യമാണ്. അത് പോലെ ശരീരകഅസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ അവർ സന്ദർശനാനുമതി തരൂ.

ഇത് പറയാൻ കാരണം അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവിടെ ഇരിക്കുന്നവർ എന്തെങ്കിലും തരത്തിൽ ഒരു ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരാകും എന്ന് പറയാനാണ്.

നമ്മൾ ഈ ക്ലിനിക്കിൽ എത്തിയാൽ അവിടെ സ്ഥാപിച്ച മിഷ്യനിൽ നമ്മുടെ പേര് ലോഗ് ഇൻ ചെയ്യാം അപ്പോൾ അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ് കൺഫേം ആകും. പിന്നെ നമ്മുടെ സമയമാകുമ്പോൾ അവിടുത്തെ സ്ക്രീനിൽ നമ്മുടെ പേരും ഡോക്ടറുടെ പേരും പോകണ്ടേ റൂം നമ്പറും തെളിഞ്ഞു വരും.

അത് വരെ നമുക്കു വേദന കടിച്ചു പിടിച്ചു ഇരിക്കുകയോ, അവിടെയുള്ള മാസിക വായിക്കുകയോ, ചുറ്റുമുള്ളവരെ കത്തി വെച്ച് വെറുപ്പിക്കുകയോ ആവാം. സാധാരണ ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് സംസാരിക്കാനോ ഒന്ന് ചിരിച്ചു അന്തരീക്ഷത്തിനു അയവു വരുത്താനോആണ് ശ്രമിക്കാറ്. ഇന്ന് അതിനു പോകാതെ എന്നിലേയ്ക്ക് തന്നെ ഒതുങ്ങി ഇരികുകയിരുന്നു.

എന്റെ അടുത്ത് ചൈനയിൽ നിന്നോ മറ്റോ ഉള്ള ഒരു കുടുംബമാവണം. കൂടെയുള്ള സ്ത്രീക്കാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു വയ്യഴിക. അവരുടെ മുഖം ഇടക്കിടയ്ക് വേദന കൊണ്ട് പുളയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ വീണ്ടും ഫേസ്ബുക്കിൽ ICU വിന്റേ പേജ് തിരഞ്ഞു മനസ്സ് ഏതൊക്കെയോ ചിരിചിന്തകളിൽ കൊരുത്തിടാൻ ശ്രമിക്കുകയും.

അപ്പോഴാണ് ഒരു ബഹളം. റിസപ്‌ഷനിസ്റ് ഒരു പേര് വിളിക്കുന്നു. അവിടെ ഇരുന്നവർ എന്നെ ചൂണ്ടികാണിക്കുന്നു, എന്നെയാണ് വിളിക്കുന്നത് എന്ന അർഥത്തിൽ, 'ഞാൻ പറഞ്ഞു അല്ല, അപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ മറ്റേ സ്ത്രീയിലായി' നേഴ്സ് റൂം ഇൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു അവരെയും കൂട്ടി അകത്തു പോയി. ആ സ്ത്രീയുടെ വെപ്രാളവും നിസ്സഹായതയും, സ്വന്തം പേര് വിളിക്കുമ്പോൾ (തെറ്റായി ആവാം വിളിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക - വിദേശീയർ നമ്മുടെ പേരുകൾ ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ മിക്കപ്പോഴും തെറ്റുവരാം) അത് സ്വന്തം പേരാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോയതിലുള്ള ജാള്യതയും, അവർ വേദനയിലും കൂടുതൽ ചുരുങ്ങുന്നതായി തോന്നി.

അവർക്കു പിന്നിൽ പൊട്ടിച്ചിരികളും അടക്കി ചിരികളുമായി ഇതര രോഗികളും. ആ ചിരികളിലേയ്ക്ക് അവർ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു എന്റെയും. മനസുകൊണ്ടു കണ്ണൊന്നടച്ചു ഞാൻ സാരമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു അവരതു കേട്ടോ ആവോ?

എന്റെ ഊഴം വന്നപ്പോൾ എന്റെ പുറകിലും ചിരികൾ മുഴങ്ങിയോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.

പക്ഷെ ഒന്നറിയാം ഇത്തരം ചുണ്ടുകോട്ടിയ അനേകം ചിരികൾക്കു ഇടയിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്.

പുഞ്ചിരി എന്ന ഏറ്റവും മനോഹരമായ സ്നേഹമാർഗ്ഗം നൽകാൻ കഴിയുന്ന അതെ ചുണ്ടുകൾകൊണ്ട് നാം മനുഷ്യനെ മുറിപ്പെടുത്തുന്ന ചിരികൾ ചിരിക്കുന്നു...

ഏറ്റം ക്രൂരമായ ആയുധങ്ങളിൽ ഒന്ന്, ആഴത്തിൽ ആഴത്തിൽ പതിയുന്നത്.

DeepaPraveen

# പറയാതെവയ്യ

ഒരു മാപ്പ് ഉണ്ടാക്കിയ കഥ: ...............................

2017-04-11T00:22:00.000-07:00

കൊല്ലം കുറെ മുൻപാണ്...

എന്ന് വെച്ച് അത് ദിനോസറുകളും ഈയാമ്പാറ്റകൾക്കും മുൻപൊന്നുമല്ലട്ടോ

അമ്മിണികുട്ടി ഇസ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം..അത്രയും പുറകോട്ടു പോയ മതി.

ഒരു പരീക്ഷാ കാലം.
പരീക്ഷാക്കാലം പൊതുവെ നമ്മുടെ കുട്ടിക്ക് അത്ര പിടുത്തമില്ലാത്ത കാലമാണ്. പരീക്ഷാ പേടിയൊന്നും കാര്യമായി ഏശാറില്ലെങ്കിലും. ആ സമയത്തും കുളത്തിൽ ചാട്ടവും, പേരയിലും ചാമ്പയിലും കടപ്ലാവിലും വലിഞ്ഞു കയറലും തന്നെയാണ് ജീവിതത്തിലെ പ്രധാന കർത്തവ്യങ്ങൾ. പിന്നെ മിച്ചം സമയം ഉണ്ടെങ്കിൽ വല്ലതും വായിക്കും.

പഠിക്കാനുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളെ എങ്ങനെ വരുതിക്ക് വരുത്താം എന്നതിനെകുറിച്ച് കുട്ടിക്ക് ഏകദേശ ധാരണയുണ്ട്. എന്നാൽ കുട്ടിയെ കുഴപ്പിക്കുന്ന വിഷയം ഹിന്ദി ആണ് ( ഹിന്ദി ഭാഷയും അമ്മിണികുട്ടിയുമായുള്ള വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിലെ തട്ടിയും മുട്ടിയും ബന്ധത്തെ കുറിച്ച് ഒരു ഖണ്ഡകാവ്യത്തിന് സ്കോപ്പുള്ളതു കൊണ്ട് ആ കഥാ'കഥനം' മറ്റൊരിക്കൽ ആവാം). ഹിന്ദിയുമായി ദുഷ്മൻ ബന്ധം തുടർന്ന് വന്നപ്പോ ദാ കേരള സർക്കാർ പാഠ്യപദ്ധതിയിൽ അടുത്ത കീറാമുട്ടിയെടുത്തിടുന്നു.

മാപ്പു വരച്ചു സ്ഥലങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തുക!!!

നേരെ ഒരു വര വരച്ചാൽ അത് ഹെയർപിൻ വളവു പോലെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു പോകുന്ന , സ്വന്തമായി ചെരിയാത്ത ഒരു ഗോപിപൊട്ടു തൊടുക എന്നത് ഒരു വിദൂരസ്വപ്നമായിപോലും കാണാൻ കഴിയാത്ത അമ്മിണികുട്ടിയോടാണ് മാപ്പു വരച്ചു സ്ഥലം അടയാളപ്പെടുത്തുക എന്ന ക്രൂരകൃത്യം ചെയ്യാൻ ആവിശ്യപ്പെടുന്നത്എ. ന്ന കൊടുമൈ ഇത്?

ബയോളജി പഠിപ്പിക്കുന്ന അന്നമ്മ ടീച്ചറിന്റെ സ്വന്തം CID ആയിരുന്നു ആകാലത്തു അമ്മിണികുട്ടി (സ്കൂളിന്റെ കുട്ടി മോറൽ പോലീസ്). സ്കൂൾ വരുന്ന വഴിയിൽ ഏതൊക്കെ പെൺകുട്ടികൾ ആണ്കുട്ടികളോട് മിണ്ടുന്നുണ്ട്, ഏതു കൊച്ചാണ് പള്ളി പറമ്പിലെ ചെമ്പരത്തിയിൽ നിന്നും റോസയിൽ നിന്നും പൂ പറിക്കുന്നതു, ടീച്ചർമാരെ ഇരട്ടപ്പേര് വിളിക്കുന്നത് ആരൊക്കെ തുടങ്ങിയ ഹൈ അലേർട്ട് ഇന്റലിജന്റ് ഇൻഫൊർമേഷൻസ് ടീച്ചർക്ക് അതീവ സ്വകാര്യമായി കൈ മാറി ( അതോടൊപ്പം ചില ലലനാമണികൾ കുട്ടികളെ പേടിപ്പിച്ചു ടീച്ചറോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു നാരങ്ങാ മുട്ടായിയും, സിപ്പപ്പും നിർലോഭം തട്ടിയും) സ്കൂളിന്റെ മോറൽ സ്റ്റാൻഡേർടു കാത്തു സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അമ്മിണികുട്ടിയോടുള്ള നന്ദി സൂചകമായി ബയോളജിയിലെ ചെമ്പരത്തി പരിച്ഛേദമൊക്കെ എങ്ങനെ വരച്ചാലും മുഴുവന് മാർക്കും അന്നമ്മ ടീച്ചർ പേപ്പറിലിട്ടു തന്നിരുന്നു.

പക്ഷേ സാമൂഹ്യ ശാസ്ത്രം പഠിപ്പിക്കുന്ന ആനിയമ്മ ടീച്ചർ ഇത്തരം പൊതുകാര്യങ്ങളിൽ തത്പരയല്ലാത്തത് കൊണ്ട് 'മാപ്പു വരച്ചേ പറ്റു.'

പലരും പലമാർഗം ഉപദേശിച്ചു.

കാർബൺ പേപ്പറു വെച്ചു വരച്ചാൽ പോലും ഒരു കാച്ചിലിനു അപ്പുറത്തേയ്ക്ക് ഇന്ത്യയുടെ വളവു തിരിവുകൾ മാറി പോകുന്നില്ല.

ഭാരതത്തെ വെട്ടി മുറിച്ച ബ്രിട്ടീഷുകാരോടു അമ്മിണികുട്ടിക് അടങ്ങാത്ത അമർഷം തോന്നി. അല്ലെങ്കിലും കുട്ടിക്ക് പണ്ടേ അവരെ പഥ്യം ഇല്ല. അവറ്റങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നത് കൊണ്ട് എന്തോരം ചരിത്രാ പഠിക്കേണ്ടി വന്നേ. ബ്ലഡി മങ്കീസ്.

അവസാനം കുട്ടി അടുത്ത സുഹൃത്തും ആസ്ഥന തരികിടയും ആയ മാത്തുകുട്ടിയെ consult ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇത്തരം കീറാമുട്ടികൾക്കു ഉത്തരം ഓന്റെ പക്കൽ ഉണ്ടാവും. ആൻസ് ബേക്കറിയിൽ നിന്നും ഒരു പഫ്സ് എന്റെ ചിലവിൽ തട്ടി അവനാ
Cartography രഹസ്യം പങ്കുവെച്ചു. (സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികൾ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി ഈ ടെക്‌നിക്‌ പ്രയോഗിക്കരുത് )
'അതെ കൊച്ചെ നീ നിന്റെ കൈ പേപ്പറിൽ വെക്കുക. എന്നിട്ട് കൈക്കു ചുറ്റിനും വരയ്ക്കുക'.

ശരിയാണ് ഏതാണ്ട് ഒരു ഇന്ത്യ പോലെ തോന്നുന്നുണ്ട്.

'ഒരു മിനിറ്റിൽ കാര്യം കഴിയും എന്നിട്ട് അതിൽ ഒരു കുരിശു വരയ്ക്കുക. ആ കുരിശിന്റെ നടുക്ക് കർത്താവ് കുരിശിൽ കിടന്നപ്പോ കർത്താവിന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ഭാഗത്താണ് ഡൽഹി. വലതു കൈ രാജസ്ഥാൻ ഇടതു കൈ ആസാം. കാൽച്ചുവട്ടിൽ കേരളവും തമിഴ്‍ നാടും..' അങ്ങനെ പോയി ടിപ്സ്.

ഹാ സംഭവം കൊള്ളാല്ലോ.

വെരി ഈസി. അമ്മിണികുട്ടി ഘുശി.
മാത്തുക്കുട്ടി കമ്പിയിട്ട പല്ലു കാണിച്ചു അതിലെ പഫ്സ് പൊടി മുഴുവൻ കാണിച്ചു ചിരിച്ചു. എന്നിട്ടും അമ്മിണികുട്ടിയുടെ ഡ്രോയിങ് സ്‌കിൽസിൽ അത്ര വിശ്വാസം പോരാഞ്ഞു ഒരു എക്സ്ട്രാ ടിപ്പ് കൂടി കൊടുത്തു

'അതെ നീ ഇന്ത്യ വരക്കുമ്പോ ആ അറബി കടലും ശ്രീലങ്കയും കൂടി അടയാളപ്പെടുത്തിക്കൊ. അപ്പൊ വര ഒരിച്ചിരി തെറ്റിപ്പോയാലും ടീച്ചർക്ക് കാര്യം മനസിലായി മാർക്ക് തരും'.

അങ്ങനെ മാപ്പിന്റെ സീക്രെട് മനസിലാക്കി ബൂസ്റ്റ് കുടിക്കാതെ കോണ്ഫിണ്ടെന്റ് ആയ അമ്മിണികുട്ടി പരീക്ഷാ ഹാളിലേയ്ക്.

ഇരിക്കുന്നത് ഒന്നാം ബെഞ്ചിൽ ഒന്നാമത്.

ചോദ്യപേപ്പർ കൈയിൽ കിട്ടി. ദാ കിടക്കുന്നു മാപ്പിന്റെ ചോദ്യം. അമ്മിണികുട്ടി ചോദ്യത്തെ നോക്കി പുച്ഛചിരി ചിരിച്ചു. phew ഒരു ചോദ്യം. ഇപ്പൊ ശരിയാക്കി തരാം. കൈ യൂണിഫോമിൽ നന്നായി തൂത്തു പരീക്ഷപേപ്പറിൽ കൈവെച്ചപ്പോഴാണ് തൊട്ടു മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന സോഡാ കുപ്പി കണ്ണടവെച്ച അപകടം മനസിലായത്. ബ്രിജിത്താമ്മ സിസ്റ്റർ. സിസ്റ്റർ ഇവളിതു എന്ത് ചെയുകയാണ് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ കുട്ടിയെ തന്നെ നോക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം ഈ കൈ -വര നടക്കില്ല തൽക്കാലം സ്ഥലങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തി വെയ്ക്കാം സിസ്റ്റർ അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ മാറുമ്പോ പടം വരയ്ക്കാം.

അങ്ങനെ സ്ഥലങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തി കാത്തിരുന്നെങ്കിലും സിസ്റ്റർ ഇരുന്നിടത്തു നിന്ന് ഒന്നു അനങ്ങുന്നു പോലുമില്ല. ഒടുവിൽ ഏറ്റവും അവസാനം ബാക്കി കുട്ടികൾ പരീക്ഷ എഴുതിയ പേപ്പർ ടീച്ചറിനു മുന്നിൽ വെയ്ക്കാൻ വരുന്ന സെക്കന്റ്കളുടെ ഇടവേളയിൽ അമ്മിണികുട്ടി വേഗം കൈവെച്ചു മാപ്പു വരച്ചു. നൂലുകൊണ്ട് പേപ്പറുകെട്ടി ടീച്ചർക്ക് കൊടുത്തു. ഹാവു അങ്ങനെ ആ കടമ്പ കടന്നു.

********
ഇനി നമ്മുടെ ആനിയമ്മ ടീച്ചർ കറക്റ്റ് ചെയ്ത പേപ്പറുമായി ക്ലാസ്സിൽ വരുന്ന സീൻ ആണ്.

അതാ ടീച്ചർ വരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും പേപ്പർ കൊടുക്കുന്നു. എവിടേ അമ്മിണികുട്ടിയുടെ ഉത്തരകടലാസ്സു? അതാ അതല്ലേ ടീച്ചർ പൊക്കി പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്. കർത്താവേ അത് എന്റെ മാപ്പാണല്ലോ.

ടീച്ചർ: കുട്ടി എവിടെ വരൂ. ഈ സ്ഥലങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണ് ?
അമ്മിണികുട്ടി : കേരളം ശ്രീലങ്ക, അറബി കടൽ ബംഗാൾ ഉൾക്കടൽ.

ടീച്ചർ : ഇന്ത്യയ്ക്കു അകത്താണോ ശ്രീലങ്ക?

ശരിയാണ് സുഹൃത്തുക്കളെ എന്റെ മാപ്പിൽ ഒന്ന് രണ്ടു ടെക്നിക്കൽ error (അതും വളരെ ചെറുത് ) സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. പെട്ടെന്നു വരച്ചു തുന്നികെട്ടിയപ്പോ മാപ്പു ഒന്ന് തലതിരിഞ്ഞു ഇപ്പൊ എന്റെ 'കേരളവും ശ്രീലങ്കയും' ഉത്തരേന്ത്യയ്ക്കും അപ്പുറത്താണ് സുഹൃത്തുക്കളെ, പാക്കിസ്ഥാനും കസ്സാക്കിസ്ഥാനും ഇടയിലൂടെ അതാ അറബിക്കടൽ ഒഴുകുന്നു. റഷ്യക്കുള്ളിൽ പതുങ്ങിയിരിക്കുന്ന കവരത്തി ദ്വീപസമൂഹങ്ങൾ.

ടീച്ചർ: എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ?

അമ്മിണികുട്ടി തല താഴ്ത്തി : അതിർത്തികൾ ഇല്ലാത്ത ലോകമാണ് ടീച്ചർ എന്റെ സങ്കല്പത്തിൽ.

ടീച്ചർ അമ്മിണികുട്ടിയെയും പേപ്പറും മാറി മാറി നോക്കുന്നു.
അത് വരെ മുഴുവൻ വെട്ടി ഇട്ടിരുന്ന ആ മാപ്പിന് അരികിൽ അതാ ഒരു അരമാർക്‌ വീഴുന്നു.

പറയൂ സുഹൃത്തുക്കളെ അമ്മിണികുട്ടി അതിരുകൾ ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകം സ്വപ്‍നം കൊണ്ടുപോയതും അത് പരീക്ഷാപേപ്പറിൽ സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും ഒരു തെറ്റാണോ ??

P.S : അന്ന് അമ്മിണികുട്ടി കർത്താവിനോടു മുട്ടിപ്പായി പ്രാർഥിച്ചു. കർത്താവേ ഈ മാപ്പില്ലാതെ സ്ഥലങ്ങളു കണ്ടുപിടിക്കാൻ പറ്റുന്ന എന്തെങ്കിലും ഒരു കിടുതാപ്പു അങ്ങ് ഞങ്ങൾക്ക് തരണേന്നു. അമ്മിണികുട്ടിയുടെ ആ പ്രാർഥനയുടെ ഫലം കൂടിയാവും GPS. അപ്പൊ അത് ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്കൊക്കെ അമ്മിണികുട്ടിയോടു ഒരു സമരണവേണട്ടാ

ദീപപ്രവീൺ

# അമ്മിണികുട്ടിസ്റ്റോറീസ്
#musing
#lifeandreflections

I write

2017-04-10T00:54:00.001-07:00

I write when I bleed,

I shred the blue blood,

All over my scrap-book,

Yet I can't read the lines...

It is filled with others (true) colors.