,

Nowy kanał na YouTube!!

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 30 Jan 2017 17:40:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: Nareszcie nastała ta chwila. Spełniliśmy daną Wam obietnicę. Założyliśmy kanał na YouTube. Zapraszamy Was do obejrzenia zwiastunu oraz pozostawienia subskrypcji, aby nie przegapić żadnego z filmiku. Prosimy także o pozostawienie łapek w górę, a nie pożałujecie.

W najbliższym czasie planujemy wstawić Boyfriend Tag :) Abyście lepiej nas poznali.

Tematyką kanału będzie ona: moda, makijaż, związek, psychologia on: pierwsza pomoc, ogrodnictwo, survival i prepperstwo. Będziemy nagrywać wspólnie challenge i vlogi.

Co myślicie o naszych pomysłach? Podzielcie się swoimi opiniami w komentarzach.

Link do kanału: Ona i On

Prawdziwe włoskie spaghetti

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 12 Jan 2017 18:13:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: Jak wiecie Paulina interesuje się wszystkim co egzotyczne i inne. Nie dawno dowiedziała się, że pewna część jej rodziny pochodzi z Włoch, dakładniez Sardynii.

Nie mieliśmy okazji nigdy jeść spaghetti przygotowanego przez włochów. W końcu nadarzyła się taka okazja. Do domu Pauliny przyjechali z Włoch ciocia Aggnese i wujek Antonio. Mieszkają w nich od bardzo dawna, można powiedzieć, że od urodzenia. Zaproponowali nam, że przyrządzą prawdziwe spaghetti, takie jakie jada się we Włoszech. Po długich oczekiwaniach mogliśmy je spróbować. Nie wiedzieliśmy jak to jeść. Wujek Antonio pokazał jak je spaghetti rodowity włoch. Należy je spożywać łyżką i widelcem. Na widelec nabiera się trochę makaronu i obkreca się go na nim wspomagając się łyżką. Okazało się, że jest bardzo pyszne, nigdy takiego nie jedliśmy. Potrawa bardzo smakowała, Sebastian nawet poprosił o dokładkę. Spaghetti jest bardzo syte, a jak prezentowało się na talerzu możecie zobaczyć pod tym postem. Wujek Antonio uczył nas włoskiego, mieliśmy przy tym dużo radości, ponieważ wiele słów po polsku wymawia się tak samo, a po włosku znaczą co innego. Mieliśmy z nimi okazje pobyć do 1 w nocy. Dostaliśmy też propozycję wyjadu na wakacje do Sardynii. Mamy nadzieję, że te plany się spełnią.

Wystrzałowy Sylwester

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 06 Jan 2017 21:09:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: Tegoroczny Sylwester spędziliśmy u rodziny Pauliny. Pojechaliśmy do nich około godziny 17. Przywitali nas bardzo mile i serdecznie. Po opuszczeniu przez rodziców domu zaczęliśmy się bawić. Milena podała nam ciepłe dania- skrzydełka w panierce, podczas gdy w tym czasie Artur zaczął szukać alkoholu. Po wypiciu już jednego kieliszka zaczęło mu odbijać. Posadził
miśka na sedesie, a później wsadził mu głowę do niego mówią, że misiek nie wytrzymał takiej ilości alkoholu.

Oczywiście pluszaka nie zostawiliśmy samego. Został on uroczyście wniesiony do pokoju gdzie przebywaliśmy. Przechodził on z rąk do rak, noszony był na barkach. Artur tym miśkiem zaczepiał Bogdana i go bił mówiąc, że robi to misiek. Nie potrzeba było długo czekać, aby nastąpiła bójka, która zakończyła się remisem.
Szukaliśmy potem jakieś muzyki do tańca, ale w telewizji nic nie było. Artur przyniósł radio, podłączył głośniki, brakło muzyki. Jak się okazało nikt nie miał karty pamięci. Po długich poszukiwaniach okazało się, że posiada ją Bogdan, ale nie ma nic do tańca. Zaczęło się poszukiwanie jej i zgrywania jak leci bo niedługo północ. Nastąpiły nareście tańce, które była tak długo oczekiwane. Po tańcach i posiłkach naszła kolej na przywitanie Nowego Roku. Ubraliśmy się wzięliśmy ze sobą szampana, kieliszki i fajerwerki. Udaliśmy się na dwór. Od naszych zimnych ogni oczekiwaliśmy długiego, ładnego, pełnego barw pokazu. Przyszła pora na odliczanie 10, 9 ....1 podpaliliśmy je, ale zamiast oczekiwanego pokazu został tylko huk i delikatny blask od nich Zawiedliśmy się, ale mimo tego przywitaliśmy go radośnie. Okazało się być na dworze bardzo zimno, więc szybko udaliśmy się do domu aby wypić szampana. Podczas wchodzenia do domu weszły z nami psy, a nawet jeden wskoczył Karolinie na ręce. Bały się wystrzałów, nie chciały wyjść z niego. Udało się je wyprowadzić sposobem mianowicie wziąć kawałek kiełbasy i za zapachem wyszły na dwór.
Do domu wróciliśmy około godziny 3

Ten sylwester uważamy, za bardzo udany i jeszcze na długo pozostanie w naszych myślach.

Świąteczne przygotowania cz.2

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 26 Dec 2016 16:52:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: Jak sami się domyślacie w tym poście napiszemy nasze dalsze przygotowania do świąt.

Tydzień temu ubieraliśmy wspólnie choinkę, oczywiście musiała być żywa, ponieważ Paulina nie wyobraża sobie świąt ze sztucznym drzewkiem. Strojenie zajęło nam trochę czasu, ale za to dobrze się bawiliśmy. Sebastian założył świeczki oraz łańcuchy, jak się później okazało było ich za mało aby starczyło na cała choinkę. Zostały zakupione następnego dnia i dowieszone. Paulina zajęła się zawieszaniem bombek i ozdób na choinkę, robiła to w rękawiczkach, ponieważ bardzo kuły ją igły. Sebastian w miedzy czasie sprawdzał czy wszystkie posiadają sznureczki do powieszenia i dorabiał je systematycznie. Ozdoby ,które zawisły były koloru złotego i czerwonego. Po skończeniu jej cali byliśmy w brokacie i pokłóci na rękach. Stoi ona w salonie. W pokoju Pauliny znalazła się przystrojona choinka, ale za to sztuczna i mniejsza. Przybraliśmy ja fioletowymi i różowymi bombkami.
To już kolejne nasze wspólne święta, a dokładnie trzecie. Tą Wigilię spędziliśmy niestety oddzielnie, ale mamy nadzieję że za rok będziemy ją wspólnie świętować.

W następnym poście opowiemy o ty jak spędziliśmy te święta. Zapraszamy :)

Świąteczne przygotowania cz. 1

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 17 Dec 2016 18:59:00 +0000

Hej wszystkim!

Ona i On: Jak można było zauważyć już pod koniec listopada w sklepach rozpoczął się świąteczny szał. Gdy z półek ledwo zniknęły znicze i chryzantemy co drugi produkt był ozdobą świąteczną. Producenci robili wszystko, aby jak najszybciej otworzyć nam portfele. My jesteśmy ludźmi tradycyjnymi, więc przygotowania do Wigilii zaczynamy dopiero tydzień przed. W tym poście chcemy choć trochę pokazać Wam nasze przedświąteczne zmagania :)

Tydzień temu pojechaliśmy do Płocka na zakupy. Zaczęliśmy je już od 10 rano, aby ze wszystkim się wyrobić. Oczywiście jak to my od razu byliśmy głodni, więc poszliśmy do Subway'a na pyszne kanapki. Mimo, że była to niedziela nie było wolnego stolika. Na początek wybraliśmy się do galerii Mazovia. Jak każda kobieta Paulina nie obyła się od kupienia sobie ubrań. Potem wybraliśmy do Obi po ozdoby do pokoju Pauliny. Kupiła sobie biały lampion i figurkę aniołka.

Wczoraj postanowiliśmy upiec ciasteczka, ponieważ Paulina nie wyobraża sobie bez nich świąt. Dużo czasu zajęło nam szukania dobrego przepisu w internecie, lecz i tak jak później się okazało zrobiliśmy to po swojemu :) Zagniatanie ciasta sprawiło Sebastianowi mnóstwo radości, bawił się jak małe dziecko. Gdy ciasteczka się upiekły zabraliśmy się do ozdabiania ich, I tu zaczęły się przeszkody. Lukier nie miał zamiaru współpracować z nami, a czekolada postanowiła utrudnić nam życie szybko zastygając. Lecz my nie poddaliśmy się i udało nam się je skończyć a efekty macie tu:

Dziś kupiliśmy lampki do pokoju Pauliny. Oczywiście muszą być różowe :) Około godziny zajęła nam decyzja sposobu ich powieszenia. A to za bardzo odstawały, albo zbyt wisiały, ale po czasie znaleźliśmy sposób ich powieszenia.

Jak podobają się Wam zdjęcia? Druga cześć naszych świątecznych zmagań pojawi się wkrótce :)

Niespodzianka :)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 10 Dec 2016 18:10:00 +0000

Hej wszystkim!

Ona i On: Nie chcemy jak standardowi bloggerzy pisać formułek typu '' bardzo Was przepraszam za to, ze długo nas nie było''. My na wstępie, ku zdziwieniu wszystkich chcemy Wam podziękować, że mimo naszej nieaktywności nadal wchodziliście na nasz blog. Byliśmy mega zaskoczeni, że przybyło nam obserwatorów i wyświetleń. Bardzo to doceniamy. Bez Was nie było by nas. Cieszymy się, że interesujecie się naszymi postami.

Nasza nieobecność była spowodowana niespodzianką, którą dla Was szykujemy. Mianowicie chodzi o kanał na YouTube. Większość czasu pochłonęło wybieranie dobrego sprzętu. Mówimy tu o profesjonalnym komputerze i wysokiej jakości kamerze. Długie godziny wybieraliśmy te pomoce. Analizowaliśmy setki gatunków sprzętów. Nadszedł czas wyboru. Jeżeli ktoś chce więcej wiedzieć na ten temat to musi troszkę poczekać, bo kanał ruszy dopiero za jakiś czas. Planujemy go w styczniu. Sebastian stara się nauczyć obsługi programu do obróbki filmów, a to trochę trwa. Dużo pracy wymaga stworzenie intra i zwiastunów. Chcemy, aby były jak najlepsze.

Mamy nadzieję, że spojrzycie przychylnie na nasz pomysł. Prosimy o cierpliwość i wparcie, a na pewno nie pożałujecie. A to próbki zdjęć z nowego aparatu i zapowiedź pierwszych filmów:

I jak podobają się Wam zdjęcia? Dajcie znać w komentarzach. Do zobaczenia :)

70 lat razem :*

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 25 Aug 2016 18:04:00 +0000

Hej wszystkim!

Ona i On: Ludzie w dawnych czasach okazywali swoje uczucie bardzo szczerze, wkładali w to dużo ciepła. Potrafili zastępować kłótnie rozmową. Okazywali sobie mnóstwo szacunku i zrozumienia. Budowali swoje związki na zaufaniu i miłości. Najważniejsze dla nich było życie według Przykazań Bożych. Tak pradziadkowie Pauliny przeżyli ze sobą 70 lat. Tak jak każdy przechodzili różne trudność i nie powodzenia. Potrafili naprawiać to co złe, a nie wymieniać na nowe. Dzięki temu nawet nie pomyśleli o rozwodzie. Wychowali 5 dzieci na ludzi o dobrych sercach. nie wspominając o licznych wnukach i prawnukach. Ich bliscy chcieli podziękować za przekazanie pięknych wartości i tradycji, organizują małe przyjęcie. O godzinie 9.30 udaliśmy się na mszę. Następnie zebraliśmy się w domu dziadków Pauliny. Potem zaśpiewaliśmy im "sto lat" i wręczyliśmy drobne upominki. Pradziadków zaskoczył bardzo wystawny tort, których wszystkich zachwycił. Na ich twarzy zagościł uśmiech mino trudnych sytuacji życiowych. Ich miłość przetrwało wszystko, nawet wojnę. Nigdy się nie poddali, walcząc o swoje uczucie. Bardzo byśmy chcieli, aby nasz związek przetrwał tyle samo czasu, a nawet dłużej.

Na Jasnej Górze...

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sun, 14 Aug 2016 12:07:00 +0000

Hej wszystkim!

Ona i On: Na Jasnej Gorze wszystko się zaczęło. Częstochowa jest naszym początkiem związku. Poznaliśmy się 8 sierpnia, na Apelu Jasnogórskim w naszym kościele. W 2 rocznice naszej znajomości postanowiliśmy wybrać się do Częstochowy. Wyjechaliśmy o 5 rano. Paulinie oczywiście było bardzo trudno wstać. Dla Sebastiana nie było to nic nowego. Paulina cała drogę spędziła na spaniu, gdy tego nie robiła to marudziła, że chce jej się pić. Jechaliśmy 4 godziny. Gdy dotarliśmy na miejsce od razu poszliśmy pomodlić się przed cudownym obrazem. Szczególnie dziękowaliśmy za to, iż mieliśmy możliwość poznać się. Tradycją jest przejście na kolanach za obrazem. Zrobiliśmy to 2 razy, bo okazało się, że wykonaliśmy to nie prawidłowo. Później poszliśmy się wyspowiadać do specjalnej kaplicy. Kolejki było ogromne. Następnie uczęszczaliśmy na Mszy Św. Nie było prawie się gdzie wcisnąć. Tłum był bardzo duży. Później przeszliśmy przez Bramę Miłosierdzia. Kolejne godziny mijały nam na zwiedzaniu muzea. Podobały nam się szczególnie średniowieczne ornaty, były niesamowite. Zachwyciły nas też różańce królów. Mieliśmy okazje zobaczyć tez szaty liturgiczne papieża Franciszka. Wróciliśmy do domu bardzo zmęcznie i pełni nowych wrażeń ;)

Nienawiść...

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sun, 07 Aug 2016 16:39:00 +0000

Hej wszystkim!

Ona: Coraz częściej jej doświadczam, wszędzie ją znajduję. Co druga osoba, którą spotykam chce mi wbić nóż w plecy. Nienawidzą, bo mam wspaniałego chłopaka, rodzinę, dobre oceny...Pragną ogromnej zemsty, tylko nie wiem za co. Karają bezbronnego człowieka. Z roku na rok jest coraz gorzej. Każdy przeciwko każdemu. Trzymają kciuki, aby człowiekowi podwinęła się noga. Cieszą się z każdej porażki. Żądza zniszczenia człowieka jest coraz większa. Zaczyna to wszystko wyglądać jak początek końca świata. Ludzie z natury potrzebują miłości i akceptacji. Nikt nie rodzi się zły! Jesteśmy stworzeni do dobra. Potem wszyscy się dziwią, że młodzi ludzie wpadają w nałogi, zdradzają i zabijają. To wszystko przez szerzoną nienawiść. Każdy marzy o miłości i pokoju na świecie, a po cichu planują kolejne intrygi. STOP! Jeżeli nam coś nie pasuje, mamy wątpliwości to porozmawiajmy. nie kłóćmy się. Nie poniżajmy się nawzajem. Szacunek jest podstawą do spokoju. Szanujmy się nawzajem. Każdy gest się liczy, nawet zwykły uśmiech do sąsiadki. Krok po kroku można zbudować coś pięknego, wielkiego i trwałego. Nauczmy się kochać drugą osobę. To miłość ma być najważniejszą wartością. Nie zniżajmy się do poziomu osób, które nienawidzą. Pokażmy im, że można załatwić to inaczej w łagodny sposób. Obojętnie jaki jesteś: mały, duży, chory, zdrowy, świecki czy duchowny pokaż, że chcesz kochać. Pamiętajcie tylko nie kochani nienawidzą!

Czy warto mieć swój ogródek?

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 06 Aug 2016 14:22:00 +0000

Hej wszystkim :)

On: Czytając ten post jesz może jakieś warzywo lub owoc. Zastanawiałeś/aś się kiedyś skąd ono pochodzi? Ile ma miesięcy? Jak zostało wyprodukowane? Ja sam też nie jestem w stanie odpowiedzieć na te pytanie, ale wiem ile środków chemicznych posiada w sobie.

W dobie gdzie każdy przedmiot, warzywo, owoc można nabyć w sklepie czy warto uprawiać swój własny ogródek? Moja odpowiedz jest prosta odpowiadam na nie stanowcze "TAK". Dlaczego zapytacie? Nie dlatego, że jestem ogrodnikiem i lubię uprawiać warzywa i owoce, ale dlatego, że lubię jeść zdrową nie modyfikowaną genetycznie żywność. Wymaga to trochę nakładów pracy, czasu, ale wierzcie mi na słowo jest lepsza i smaczniejsza niż ta ze sklepu. Nie jest tak okazała jak w sklepie, ale cieszy mnie wieść, ze choć przez kilka dni mogę jeść własnoręcznie wyhodowaną żywność. Spędzony czas w ogrodzie przy pielęgnacji roślin daje dużo radości i szczęścia.

Jeśli chcesz prowadzić zdrowy styl życia to musisz posiadać ogródek. Żywność ze sklepu może zawierać dużą ilość środków chemicznych, którymi roślina została potraktowana.

Myślisz może teraz: "Ogrodnik pisze o ogrodnictwie to dla niego proste, ale ja nie mam nic o tym pojęcia, nie wiem co robić?" Uprawa roślin jest bardzo prosta, w ziemię wkładasz ziarenko podlewasz je, dbasz aby nie zarosło chwastami i po pewnym czasie masz swoje warzywka. Oczywiście są rośliny trudne w uprawie, ale również i łatwe jak rzodkiewka.

Jeden ze sposobów uprawy warzyw przedstawiłem w wcześniejszym poście. W kolejnych zamieszczę moje sposoby uprawy warzyw, które może wykonać każda osoba oraz jak uprawiać dane warzywo w skrócie.

Czy wierzycie w miłość od pierwszego wejrzenia?

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 03 Aug 2016 13:34:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona: Widzisz go pierwszy raz, zastanawiasz się kto to jest? Czujesz jak mocno bije Ci serce, jakby miało zaraz eksplodować. Żołądek wypełnia stado wściekłych motyli. Nogi Ci się uginają, ledwo stoisz. Twój mózg wysyła Ci dziwne sygnały. Pojawia się tysiąc myśli...

W tym poście chcę przedstawić "miłość od pierwszego wejrzenia" od strony psychologicznej. Lata pracy i badań nad tym zjawiskiem. Potocznie mówi się, że zakochało się w kimś od pierwszego spotkania. Jest to ogromny mit. Każdy musi sobie zdawać sprawę, iż jest to nie możliwe. Miłość to głębokie uczucie powstające na skutek bliższego poznania. A ta "miłość od pierwszego wejrzenia" to zauroczenie. Gdy kogoś pierwszy raz spotkamy to możemy jedynie zdać sobie sprawę, że ta osoba podoba nam się fizycznie. Odczuwamy wtedy chęć poznania tej osoby. Po cechach wyglądu i ubioru domyślamy się tylko jaki charakter ma dana osoba. Te wrażenie może być złudne. "Miłość od pierwszego wejrzenia" to odczucie, że druga osoba nadaje na tych samych falach. Każdy kto doświadczył tego uczucia opisuje je jako bardzo intensywne. Pojawia się w tym momencie radość i podekscytowanie. Pierwsze wrażenie mocno wpływa na to czy związek u tych dwóch osób jest możliwy. Następnie dwoje ludzie poznaje się bliżej i dopiero wtedy decydują czy mogą być razem. Gdy już znamy cechy i usposobienie, te uczucie może dopiero przerodzić się w miłość :)

Wakacje w Łebie :)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 29 Jul 2016 17:19:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: Na wstępie chcemy wytłumaczyć naszą nieobecność. Od 4 do 10 lipca byliśmy u babci Pauliny. Następny tydzień chcieliśmy wykorzystać tylko dla siebie. Od 18 do 21 lipca przebywaliśmy w Łebie. Zaprezentujemy Wam w tym poście jak wyglądały nasze wakacje w tym mieście.

18 lipiec
O godzinie 8 zawieźliśmy Pikusia do babci Pauliny. Był bardzo smutny z tego powodu, ale po pewnym czasie zajął się zabawą z kotami. 9.30 - wyjechaliśmy do Łeby. Podróż była okropna. Jechaliśmy drogą krajowa nr 7. Był to zły wybór. Wszędzie staliśmy w korkach, a po drodze napotkaliśmy różne roboty. Podróż trwała do 19, czyli 9 i pół godziny jazdy. Przemęczeni tą sytuacją trafiliśmy do naszego pensjonatu. Budynek został zaprojektowany w kształcie zamku, nawet posiadał wieżę. Zjedliśmy kolacje i poszliśmy na plażę. Był wieczór, więc jak to nad morzem bardzo wiało. Mimo tego świetnie się bawiliśmy. Spacerowaliśmy brzegiem morza i oglądaliśmy zachód słońca. Wracając poszliśmy na deptak, gdzie jakiś mało znany zespół odtwarzał znane piosenki. Tak pięknie występowali, że zapomnieliśmy o otaczającym nas świecie.

19 lipiec
Obudziliśmy się bardzo wcześnie. Co do Pauliny to nie podobne. Podekscytowani zabraliśmy parawan, parasol, koc i ręczniki poszliśmy na plaże. Pogoda była bajeczna. Termometr pokazywał 30 stopni w cieni. Na plaży było mnóstwo osób. Gdy znaleźliśmy miejsce, posmarowaliśmy się kremem z filtrem. Bardzo przyjemnie było opalać się, gdy słońce niesamowicie prażyło. Po pewnym czasie zrobiło nam się strasznie gorąco. Kąpaliśmy się w morzu. Oboje nie potrafimy pływać, ale mimo tego zabawa była przednia. Najbardziej cieszyły nas wysokie fale. O godzinie 16 poszliśmy do pensjonatu. O 17 mieliśmy obiad. Nastepnie wyszliśmy na miasto. Paulina zrobiła sobie 2 niebieskie warkoczyki. Oboje zdecydowaliśmy się "wakacyjny tatuaż" Bardzo się zawiedliśmy się, bo zmył się po 2 dniach.

20 lipiec
Postanowiliśmy, że tego dnia pójdziemy na ruchome wydmy. Zamówiliśmy melex, który zawiózł na Do Słowińskiego Parku Narodowego. Potem wynajęliśmy rowery. Jechaliśmy tak 5,5 km, zmęczyliśmy się dość. Najgorsze było wejście na wydmy. Zdjęliśmy buty i próbowaliśmy się tam wdrapać. Upał dawał swe znaki. W pewnym momencie nie mieliśmy już siły, więc wchodziliśmy na czworakach ;) Gdy dotarliśmy na miejsce, nie mogliśmy wyjść z zachwytu. Widok zapierał dech w piersiach. Nie mogliśmy się nadziwić. Wydmy to prawdziwy cud natury. Po tej długiej wyprawie wróciliśmy na plażę.

21 lipiec
To był ostatni dzień wyjazdu. O godz 9 pojechaliśmy Do Parku Rozrywki w Łebie. Długo spacerowaliśmy po przeróżnych kładkach, ścieżkach i tunelach, oglądając ogromne figury dinozaurów. Zrobiliśmy mnóstwo zdjęć z tymi kreaturami. Czuliśmy się jakbyśmy naprawdę przebywali w czasach prehistorii. Mieliśmy z tego niezły ubaw :) Po drodze zwiedzaliśmy mini zoo. Znajdowały się tam zwierzęta, które widzieliśmy pierwszy raz. Jeździliśmy pojazdem Flinstonów :) Oglądaliśmy jak żyli ludzie w prehistorii. Na końcu znów powędrowaliśmy na plaże. Droga powrotna minęła nam szybo, ponieważ jechaliśmy autostradą.

Jak podobają się Wam zdjęcia? W komentarzach napiszcie gdzie Wy byliście na wakacjach :)

Biesiada w naszym miasteczku :)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 06 Jul 2016 10:03:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: W ostatnią sobotę byliśmy na tak zwanej ,,Biesiadzie". Jest to festyn, na którym wystąpiły rożne zespoły weselne i muzycy Disco Polo. Na terenie przeznaczonym do tej imprezy znajdowały się stoiska z różnymi przekąskami i alkoholami. Każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Dzieci mogły jeździć na karuzeli i kucykach, skakać na trampolinie, bawić się w wodnych kulach. Wielką atrakcją były maskotki ze znanych bajek.

Wystąpiły następujące zespoły:

16.00 – 16.30 TRAVELLING BAND - Festiwal Zespołów Weselnych
16.45 – 17.30 MAX-MUSIC - Festiwal Zespołów Weselnych
17.45 – 18.30 ATLANTIC - Festiwal Zespołów Weselnych
18.40 – 19.10 SEBASTIAN REJENT (Stand-Up Polska)
19.10 – 19.45 GRZEGORZ HALAMA
19.45 – 20.30 TEQUILA - Festiwal Zespołów Weselnych
20.45 – 21.15 FENIKS - Festiwal Zespołów Weselnych
21.30 – 22.00 DJ DISCO & MC POLO (SZALONA RUDA)
22.10 – 22.40 DEEP DANCE
22.50 – 23.20 KALIMERO
23.30 – 24.00 MODEL MT & MODELINKA
24.10 – 01.00 SHAZZA i zakończenie Biesiady

Według nas największym minusem były drogie bilety. Najmniejszym zainteresowaniem cieszyły się występy Zespołów Weselnych i kabareciarzy. Prezentowana przez nich muzyka była bardzo nudna, nikt się nie bawił oraz ludzi było można policzyć na palcach. Dopiero o godzinie 21:30 gdy występował DJ Disco i McPolo pojawiła się większa publiczność. Wszyscy zaczęli tańczyć i bawić się do ich znanych utworów. Jednak największą atrakcją była Shazza. Przeciśnięcie się pod scenę stało się tylko marzeniem.

Podsumowując, była to biesiada dla ludzi lubiących lubiących Disco Polo, którzy chcą posiedzieć przy piwie ze znajomymi, od czasu do czasu, tańcząc.

Poszlibyście na taką zabawę? Odpowiedz zostawcie w komentarzach.

Mój Ogród

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 01 Jul 2016 09:15:00 +0000

Hej wszystkim :)

On: Dzisiaj pokaże Wam i napisze coś o swoim innym hobby a mianowicie o ogrodnictwie. Bardzo je lubię i jest ono bardzo pracochłonne i wymaga dużo cierpliwości, ale nic tak nie cieszy jak zjedzenie własno-wychodowanego owocu lub warzywa.

Ogrodnictwo jest wielką dziedziną obejmującą tematy takie jak: sadownictwo, uprawę roślin ozdobnych i warzywnych oraz również architekturą krajobrazu. Czym ja się zajmuję? Wszystkim po trochu bo nic nie wyklucza innej rzeczy. Uprawiam warzywa bardzo popularne u nas w kraju, tak samo z drzewkami i dodatkowo metodami przetwarzania ich np: konfitury, syropy, sałatki warzywne.

Moja dziewczyna Paulina uważa, że ja się urodziłem ogrodnikiem i bardzo uwielbia jeść warzywka i owoce które dla niej też uprawiam.

Sam osobiście uważam, że mam bardzo "dobrą rękę" do roślin. Jak ja to odkryłem? Otóż gdy byłem mały zawsze lubiłem pomagać rodzicom i dziatkowi w ogródku i się temu przyglądać. Pewnego razu znalazłem kijek od jakieś rośliny. Posadziłem ją w ziemi i podlewałem (robiłem tak samo jak w ogródku rodzice) i wyrosło mi kwiatek, do tej pory rośnie :) Później stopniowo coraz bardziej zaczynałem się tym interesować, aż do tej pory. Cały czas poszerzam swoją wiedzę na ten temat i eksperymentuje z rożnymi metodami uprawy. Staram się łączyć ze sobą rożne techniki.

Chcę się podzielić z wami właśnie z taką metodą. Jest o uprawa roślin w doniczkach. Mam w nich truskawki oraz ogórki, fasolę, koper itd. Sam osobiście uważam, że jest to bardzo dobra metoda i możliwość uprawy je nawet na małej powierzchni. Jestem bardzo zaskoczony plemiennością roślin.

W komentarzach napiszcie o czym byście chcieli się dowiedzieć z tej dziedziny.

Zazdrośc w związku

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 25 Jun 2016 16:55:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona: Pamiętacie jak na początku związku mówiliście sobie "a nie odpisze na tego SMS - a, a niech o mnie powalczy", "pójdę na tą imprezę niech będzie zazdrosny"?

W tym poście chce Wam pokazać jak silna może być zazdrość w związku.

Poruszam ten temat, bo sama przekonałam się czym jest te uczucie. Ta emocja może wiele zmienić w związku, nawet go zakończyć. Jest ogromną

próbą przetrwania i wierności partnerów. To normalne, że jesteśmy zazdrośni o chłopaka lub dziewczynę. Bez zazdrości nie ma miłości. W każdym związku jest ona potrzebna, bo wiemy wtedy, że parze zależy na sobie. Każdy boi się utraty drugiej połówki. Boi się, że coś może źle robić, np. nie tak zachowuje się wobec partnera lub nie spełnia jego wymagań. "Zdrowa" zazdrość przybliża sobie ludzi. Istnieje też ta negatywna. Gdy obsesyjnie jesteśmy zazdrośni. Sprawdzamy dziewczynę/chłopaka na każdym kroku. Z jednej strony to dobrze, iż wiemy gdzie nasz partner chodzi i z kim pisze. Uważam, że w każdym związku druga połówka może mieć dostęp do telefonu i fb itp. chłopaka/ dziewczyny. Ważne jest też abyśmy wiedzieli gdzie dana osoba przebywa i co robi. Nie można mieć przed sobą tajemnic! W związku stajemy się jedną duszą i żadne sekrety nie wchodzą w grę. Teraz się zastanówmy jak ograniczyć zazdrość. Najważniejsza jest rozmowa. Jeżeli macie jakiś problem lub wątpliwości omówcie to. Wszystko się wtedy wyjaśni. Tak jak mówiłam pomoże też dostęp do kont w portalach społecznościowych typu facebook. Czas zmieni wszystko. Im dłuższy jest związek tym bardziej sobie ufacie. Ogranicza się wtedy zazdrość. Dajcie sobie czas. Kobiety bardziej pokazują zazdrość. Więc drodzy mężczyźni nie złośćcie się na nas za fochy. Mamy do tego tendencje. Gdy kobieta jest zazdrosna nie uspakajajcie jej tylko upewnijcie ją, że jesteście wierni. Mężczyźni także są mocno zazdrośni o swoje wybranki. Lecz oni tego tak bardzo nie okazują.

Festyn "Wianki"

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 21 Jun 2016 17:45:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: W naszej miejscowości dnia 18 czerwca odbył się festyn "Wianki", na którym są różne konkursy i występy. O 10 był zorganizowany XIV Ogólnopolski Bieg Uliczny na 10 km. Potem zawody rowerowe dla dzieci. Kolejna część atrakcji rozpoczęła się o godzinie 16 zbiórką uczestników III Spotkania Motocyklowego. Następnie był przewidziany koncert Orkiestry Dętej. O godzinie 18 odbył się konkurs na najładniejszy wianek. Potem był czas na lokalne prezentacje artystyczne. My przyszliśmy na ten festyn o godzinie 19, gdy odbywał się koncert Natalii Piotrowskiej. Większość osób przyszło na występ Exaited, który rozpoczął sie o godzinie 20. Pani Agnieszka opowiedziała o sobie trochę. Następnie wykonała kilka utworów. Wszyscy byli zachwyceni i świetnie się bawili. Wokalistka jest bardzo ładną, utalentowaną i sympatyczną osobą. Miała dobry kontakt z widownią. Zachęcała ich do wspólnego śpiewu i tańca. Pod koniec tancerze i pani Agnieszka rozdawali płyty.Sebastianowi udało się zdobyć płytę :) Gdy zeszła ze sceny wszyscy oszaleli ze szczęścia. Rozdawała autografy i proponowała wspólne zdjęcie. Nam niestety nie udało się zdobyć nic z wymienionych rzeczy :( O godzinie 21 wystąpił Quest. Po nim można było zobaczyć nasz lokalny Teatr Ognia Widmo. Godzina 22:40 do 1 była przeznaczona na zabawę z

zespołem EazyLand.

A wy jakie macie swoje lokalne imprezy? Podzielcie się w komentarzach.

Linie EDC

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 20 Jun 2016 16:44:00 +0000

Hej wszystkim :)

On: W dzisiejszych postach chcę Wam pokazać co znajduje się w moich liniach EDC (Ekwipunek Dźwigany Codziennie). W tych postach dowiecie się więcej o EDC.

Pierwsza linia

Są to rzeczy, które na co dzień nosze w kieszeniach. Powinna ona zająć jak najmniej miejsca ale spełniać wiele funkcji. Jest też wykorzystywana w razie "W" (wojny, klęsk, żywiołowe). Najtrudniej jest ją odebrać i zgubić.

Co w niej się znajduje:

* nóż Sanrenmu 710

* klucze do domu z karabińczykiem i pendriv'em

* telefon

* portfel (a w nim karta survilowa, dokumenty, pieniądze i rozpałka)

* puszka przetrwania

* chusteczki higieniczne

* kartka i ołówek

Druga linia

Moja druga linia jest bardzo rozbudowana. Noszę ją w torbie biodrowej.

Znajdują się w niej:

* kombinerki

*scyzoryk

*sznurki

*zapalniczka

*długopis, ołówek

*mały notesik

*nożyczki

*latarka

*zapasowe baterie

*chusteczki higieniczne i nawilżane

*druty

*taśma bezbarwna, izolacyjna, szara

*zipperki

*reklamówki

*karabińczyki

*mini zestaw wędkarski

* mini apteczka

*mini zestaw do szycia

*power bank

Trzecia linia

Jest duża, ciężka i mało funkcjonalna. Noszę ją w plecaku.

Znajduje się w niej:

*książki, zeszyty, przybory szkolne

*rozbudowana apteczka, można zobaczyć ją klikając tu: APTECZKA

*coś do picia i jedzenia.

Posiadacie własne EDC? Podzielcie się tym w komentarzu pod postem :)

Nasz facebook :)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Jun 2016 16:24:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: Wreszcie zdecydowaliśmy założyć fan page :) Będziemy na nim pisać o tym kiedy pojawi się kolejny post i o różnych wydarzeniach z naszego życia. Serdecznie zapraszamy na nasz fan page :)

http://www.facebook.com/OnaiOn01

Brak miłości powodem złości...

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Jun 2016 14:44:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona: Miłość jest najważniejszym uczuciem w życiu człowieka. Każdy jej potrzebuje. Choć niektórzy się jej wypierają, w podświadomości człowieka zawsze się znajduje. To potrzeba naturalna, której nie zlikwidujemy. W naszym środowisku są osoby miłe i mniej sympatyczne. Lecz nikt nie rodzi się zły! Człowiek pierwotnie jest istotą dobra, mającą wolną wole. To przez doświadczenie życiowe zmieniamy się nie do poznania. Nabieramy mądrości, a może pójdziemy w inna złą drogę. I teraz w tym punkcie zastanówmy się skąd bierze się to zło? Wiele psychologów twierdzi, że wszystko zaczyna się w najmniejszej cząstce społecznej - rodzinie. To tu uczymy się życia. Jeżeli w niej są kochający rodzice to jest dużo prawdopodobieństwo, że wyrośniemy na dobrych ludzi. Niestety nie zawsze tak jest. Jest dużo rodzin, w których nie ma miłości. Rodzice odrzucają dziecko, dużo pracują nie mają dla nich czasu. Można podać jeszcze więcej przykładów. Potem takie dziecko jest zagubione, często nie umie kochać. Nie potrafi okazywać uczuć, nie wie co to empatia i zrozumienie. Gdy taka osoba znajdzie się w większym społeczeństwie robi wszystko, aby wbić innym nóż w plecy. W takim człowieku jest ogromna zawiść, nienawiść i złość. Jeżeli natrafimy na takich ludzi i ta osoba będzie nam dokuczać, musimy postawić się na ich miejscu. To bardzo biedni ludzie. Są ubodzy w miłość. Okażmy im trochę ciepła.

Ten post jest dość kontrowersyjny. Chciałam pokazać Wam, że takim osobom trzeba tylko współczuć i nie należy tracić na nich zdrowia.

Wizyta w Zoo :)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 15 Jun 2016 17:41:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: Gdy przeglądaliśmy fb natknęliśmy się na zdjęcia z płockiego Zoo. Sami zapragnęliśmy się tam udać. Ustaliliśmy, że pojedziemy do niego w najbliższą sobotę to było - 4 czerwca. Po przybyciu do Płocka okazało się, że pogoda nie jest najlepsza, ponieważ zanosiło się na deszcz było to widać po czarnych chmurach. Paulina bardzo się uparła, że i tam mimo tego chce się tam udać. Kiedy kupowaliśmy bilety zaczął padać lekki deszcz, więc poszliśmy do pawilonu z gadami i płazami. Najbardziej podobał nam się ogromny pyton. Potem oglądaliśmy słonie. Były jeszcze młode, bo bały się ludzi. Następnie podziwialiśmy lwy, pantery i gepardy. Zobaczyliśmy też różne ptaki m.in. tukana, orła, pawia i papugi. Najbardziej cieszyły nas surykatki tulące swoje młode. To bardzo uroczy widok. Potem szliśmy długo pod górę, aby podziwiać małpy. Jedna z nich koniecznie chciała się wydostać z ogrodzenia. Reszta bawiła się w berka :) Niestety nie zdążyliśmy na karmienie fok. Minusem było też zamknięte akwarium. Przy wyjściu z Zoo zaczął padać deszcz. Na szczęście zdążyliśmy wszystko zwiedzić. Dodajemy do postu zdjęcia z tej wyprawy :)

Zmiany w EDC

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 13 Jun 2016 15:56:00 +0000

Hej wszystkim :)

On: W tym poście chcę Wam pokazać co zmieniło się w moim EDC ( Ekwipunek Dzwigany Codziennie)

Więcej na ten temat znajdziecie klikając tu: Moje EDC

Pierwsza zauważalna rzecz to zmiana mojej torby, w której posiadam swoje EDC, z torby udowej na biodrową. Natomiast w wyposażeniu zrezygnowałem z grubszego sznurka. Zamieniłem tryczki (zipperki) na większe bo są bardziej przydatne. Inną zmianą jest też zminimalizowanie apteczki ( posiadam obecnie dwie). Dużą noszę w plecaku do szkoły, a oto ona .

A drugą mniejszą posiadam w tej torbie. W bliższym czasie o całym wyposażeniu, mini apteczce i jej wyposażeniu.

Po tym czasie z którym mam styczność z EDC dowiedziałem się, że można wyróżnić 3 linie EDC:

- pierwsza linia (to ta która znajduje się w kieszeniach spodni),

- druga linia ( posiadam ją w torbie udowej),

- trzecia linia ( to to co znajduje się w plecaku).

Na koniec chcę wam przekazać, że rzeczy które noszę bardzo mi się przydają. Nie są to przedmioty bezużyteczne i na dodatek każdy z nas je posiada tylko o tym nie wie.

Terapia Pauliny

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 11 Jun 2016 16:09:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona: W poprzednim poście wspomniałam o terapii, którą przeszłam. Była ona spowodowana problemami w szkole. Najgorsze jest w tym wszystkim to, że nie ze swojej winy musiałam się na nią udać. Społeczeństwo szkolne bardzo wyniszczyło moje zdrowie psychiczne. Do terapii namówiła mnie mama i jestem jej bardzo za to wdzięczna. Stan w jakim się znajdowałam był krytyczny. Nie wychodziłam z łóżka i nie jadałam.
Moje pierwsze spotkanie z panią psycholog było dla mnie czymś nowym. Na początku terapeutka rozeznała się z moją sytuacją. Zadawała pytania na temat mojej przeszłości. Podczas tego spotkania mogłam powiedzieć wszystko co leży mi na sercu. Na koniec razem z panią psycholog ustaliłyśmy przebieg dalszej terapii. Na kolejnych spotkaniach uczyłam się rozpoznawać swoje emocje i je nazywać. Wszystko to zapisywałam. Następnie starałam się wyeliminować negatywne uczucia. Moim dużym problemem była nieufność do innych. Na terapii zrozumiałam, że istnieje dużo ludzi, którzy nie mają zamiaru mnie skrzywdzić. Nie dawno starałam się nabrać pewności siebie. Powoli udaje mi się to.

Tym postem chcę rozwiać wszelkie wątpliwości co do wizyty u psychologa. Pamiętajcie to nic strasznego, nie bójcie się! Mi terapia bardzo pomogła. Dzięki niej mogę znów cieszyć się życiem :) Jeżeli macie jakieś pytania związane z pierwsza wizyta u psychologa piszcie na ten mail:

OnaOn97@gmail.com

Na koniec chce pozdrowić moją panią terapeutkę, bo wiem że to czyta :)

Naszych trudności ciąg dalszy...

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 30 May 2016 17:19:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: Chcemy odnieść się do poprzedniego postu, w którym obiecywaliśmy, że podzielimy się z Wami naszymi przykrymi przeżyciami w szkole. Zaczęły się one od samego początku naszego związku, który przypadł na rozpoczęcie roku szkolnego. Wychowawczyni Pauliny od razu była negatywnie nastawiona do Sebastiana, ponieważ był z liceum. Na samym wstępie było łagodnie. zwracała nam uwagę, że za blisko siebie siedzimy (wiem to absurdalne). Następnie wzywała mamę Pauliny i już z tym było gorzej. Wytykała jej, że źle ją wychowuje, oraz że ten związek nie powinien istnieć. Mama Pauliny bardzo się oburzyła, bo w rzeczywistości było wszystko inaczej. My nie zmierzaliśmy się rozstać przez jakąś starszą panią z uprzedzeniami. Ze swoimi problemami udała się do dyrektora szkoły. Wychowawczyni Pauliny potrafiła nawet krzyczeć nas nas, nie zważając na to, że w pobliżu znajdują się inne osoby. Bardzo nas tym upokorzyła, spowodowała tym zbuntowanie klasy Pauliny. W związku z tym klasa obrała sobie za cel zniszczenie życia Pauliny. Znęcali się nad nią przez; wyzwiska, popychanie, zrzucanie ze schodów, podstawianie nogi itp. Całą ta sytuacje spowodowała wychowawczyni, która wierzyła, że nauczyciel ma prawo ingerować w życiu prywatne ucznia. Sprawa trafiła na policje. Społeczność szkolna i grono pedagogiczne wyniszczyło tak mocno zdrowie psychiczne Pauliny, że musi chodzić na terapie.

Tym postem chcemy Was ostrzec przed mobbingiem w szkole oraz pokazać, że nie warto się poddawać. Paulina musiała za ta sytuacje przypłacić zdrowiem, ale wy nie popełniajcie tego błędu co ona. Sebastian także poniósł konsekwencje i w związku z tym ma obniżoną ocenę z zachowania. Uwierzcie, że możecie pokazać, iż macie prawo do życia prywatnego. NIE DAJCIE SIĘ ZASTRASZYĆ! Jeżeli macie taki problem napiszcie do nas. My z chęcią wam pomożemy :)

kontakt: onaon97@gmail.com

Powracamy :)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 16 Apr 2016 16:37:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona i On: Na pewno posypie się stos pytań dlaczego nas tak długo nie było. Prosimy was o dużo zrozumienia. Nie łatwo jest połączyć codzienne obowiązki z pisaniem bloga. Głównym powodem naszej nieobecności jest spora ilość nauki. Sebastian w maju zdaje maturę :(. Ciągłe przygotowania do niej zajmują mu większość jego wolnego czasu. Natomiast nauczyciele Pauliny wymagają od niej coraz więcej oraz pokładają w niej swoje nadzieje bo bardzo dobrze się uczy. Jeszcze jest jeden powód dla którego Paulina nie była w stanie pisać bloga. Wiąże się on z nierozumnym otoczeniem szkolnym w którym musimy przebywać. Byliśmy mobbingowani w szkole nawet przez grono pedagogiczne. Paulina nie mogła sobie z tym poradzić i wpływało to też na samopoczucie Sebastiana.
Jeśli chcecie poznać więcej szczegółów związanych z naszymi nieprzyjemnymi przygodami w szkole, to poczekajcie na kolejne posty. :)

Zakochani ludzie w Indiach

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 26 Aug 2015 15:31:00 +0000

Hej wszystkim :)

Ona: Na wstępie chcę wam od razu wyjaśnić, że w poprzednim poście chodziło mi o to, że często kobiety w Indiach są tak traktowane. Wiem, że nie wszystkie tak żyją, ale tych hindusek dobrze traktowanych jest mało i mieszkają przeważnie w dużych miastach. Ja miałam styczność z kobietami mieszkających w wioskach i je opisałam.

W tym poście chcę trochę powiedzieć o miłości w Indiach. Zaznaczam także, że nie jest tak zawsze, bo od zasad często są wyjątki.

Zacznę od muzyki indyjskiej.O czym ona jest? Tak samo filmy. O czym opowiadają? W utworach zawarty jest temat zakazanej miłości.

Dlaczego tak się dzieje?

Wróćmy do czasów kasty.

System kastowy - wyznawcy hinduizmu wierzą, że każdy człowiek jest przypisany do konkretnej warstwy społecznej.

Ludzie należący do poszczególnych kast mogli wykonywać określone zawody. W odrebie każdej grupy ludzi panowały surowe zasady. Oto jedna z nich: można zawierać związki małżeńskie wyłącznie z osobami z tej samej warstwy społecznej. Także tradycją było wybieranie przyszłego partnera/partnerki przez rodziców. Dzieci ich nie miały nic do powiedzenia. Nawet, gdy para nie była w sobie zakochana. Słyszałam też, że przyszli małżonkowie mogli się spotykać tylko w obecności rodziców i kilka dni przed ślubem. To samo działa w drugą stronę. Wyobraźcie sobie, że jesteście córką kupca i zakochaliście się w synu krawca, nie możecie się pobrać, bo jesteście w innej warstwie społecznej. Czy to nie straszne? Wiem także, że jest sporo rodzin, w których wszyscy świetnie się dogadują przed ślubem, ale tak jak mówiłam od zasady zawsze jest wyjątek :)