Christian

พระเจ้าทรงเลี้ยงดู

2013-08-03T08:55:00.001-07:00

ดวงใจของข้า

2013-07-29T08:02:00.001-07:00

อาโดนาย

2013-07-26T07:26:00.001-07:00

เพลงนมัสการ โฮซันนา.wmv

2013-07-26T07:25:00.001-07:00

ขอองค์พระวิญญาณ Let Your Spirit Come (เนื้อเพลงพร้อมโหลด)

2013-04-25T19:21:00.001-07:00

ขอเชิญองค์พระวิญญาญ(กดที่นี่เพื่อโหลด)

Intro : Bm / F#m / G / F#m / Em / D / Cmaj7 / A
                D                                 F#m7  Bm7
    ขอองค์พระวิญญาณ     เคลื่อนตามน้ำพระทัย
         Em7           A7
ขอพระสิริล้นเหนือเรา
                D                         F#m7  Bm7
    ขอพระคริสต์ประทาน     เสรีภาพแก่เรา
        Em7  A      D
ขอพระสิริ   ล้นในเรา
              Bm7 
*  โปรดให้ฤทธิ์องค์พระวิญญาณไหลล้น    
F#m7
สถานที่แห่งนี้
                       G 
     เปลี่ยนแปลงใจของฉัน     โดยพระคุณ
           D 
 ล้นด้วยรัก     และความเมตตา
                 A/C#              Bm7     
     โปรดให้ความรักขององค์พระคริสต์    
     F#m7           
ประทับเคียงกายเสมอ
         Em7           A7     D
 ขอพระวิญญาณ     ล้นในเรา

โปรดทรงอวยพรประเทศไทย (เนื้อเพลงพร้อมคอร์ด)

2013-04-25T19:18:00.000-07:00

โปรดทรงอวยพรประเทศไทย โหลดเพลงคลิ๊ก

D A G D A G

นี่เป็นคำอธิษฐาน ของเราทุกคน นี่เป็นคำอ้อนวอน จากหัวใจ

This is the prayer from us all, This is the prayer from our hearts

A G A G A G D

ให้พระวิญญาณเทเข้ามา เปิดตาใจเราทุกคน ให้อัศจรรย์ของพระองค์ เกิดในพวกเรา

Let the Holy Spirit pour out and open all of our eyes Let the miracle of Jesus be among us

G F#m Em D

*โปรดทรงอวยพรประเทศไทย ให้คนไทยได้มีความหวัง

Lord, please bless over Thailand Let the Thai have heavenly hope

G F#m Em A

โปรดเปิดดวงตาและหัวใจ ให้คนไทยเห็นความสว่าง

Open our eyes and our hearts, Let the Thai see Jesus's light

G F#m Em Bm

โปรดทรงอวยพรประเทศไทย ให้ไปถึงตามน้ำพระทัย

Lord, please bless over Thailand to go into Your will

G A D

ให้พระพรหลั่งไหล มาถึงคนไทยทุกคน

May your blessings flow through all o'er the Thai

ทิ้งอวน (เนื้อเพลงพร้อมคอร์ด)

2013-04-25T18:54:00.001-07:00

ทิ้งอวน
โหลดเพลงคลิ๊ก

A                  E/A                 A   E/G#
    องค์พระเจ้าผู้ทรงยิ่งใหญ่ราชาของข้า 
               F#m                 C#m7     D         A/C#
     มีสิ่งใดยากเกินทรงทำ  ไม่มีเลย
            Bm7                                                     D7/C                 Bm7
     ในทุกๆ เสียงร้องคำคร่ำครวญ  ในทุกๆ ความคิดที่ข้ามี
                    A/B                         D/E                   Amaj7   D/E               
     และในทุกความฝันและทุกความหวังภายในข้า

                        A                  E/A                 A   E/G#
     องค์พระเจ้าผู้ทรงซื่อสัตย์ราชาของข้า
                                  F#m                      C#m7                   D      A/C#
     ได้ทรงเปลี่ยนแปลงความทุกข์ระทมให้กลับเป็นยินดี
                    Bm7                                           D7/C            Bm7
     อาจดูเหมือนไม่ได้แต่ให้เป็น  แม้ไม่มีชีวิตทรงให้คืน
                A/B                 D/E              A   Bm  A/C#
     จะมีใครต่อกรพระองค์ไม่อาจมี

                                     Dmaj7     E/D                       C#m7          F#m
     **และเมื่อได้ทรงตรัสให้ทิ้งอวน  ในตรงที่ที่ห่างและลึกลง
                       Bm7                 D/E                       Amaj7               Em7   A/C#
       คนทั้งหลายจะพบจะเห็น พระเจ้าของเรายิ่งใหญ่อัศจรรย์
                                     Dmaj7       E/D                                 C#m7     F#m
       และเมื่อได้ทรงตรัสให้ทิ้งอวน  โดยความเชื่อเราจึงได้ทิ้งลง
                Bm7           A/C#     D             E            A
       ผู้ที่เชื่อ และวางใจจะทำได้ทุกสิ่ง

ขอพึ่งในพระองค์ My Heart Will Trust (เนื้อเพลงพร้อมคอร์ด)

2013-04-11T08:11:00.001-07:00

ขอพึ่งในพระองค์(กดที่นี่เพื่อโหลด)

G                        D
    จิตใจยามเดินวนเวียนอยู่ในมรรคา
           Am                   Em    D
ผ่านหุบเขาระทมพระองค์จูงมือเดิน
 G     D  Em C G
พระเยซู  ชี้ ทางข้า
         G                            D
จิตใจยามเศร้าหมอง และในยามยินดี
        Am7               Em D
พระยังคงดำเนินนำอยู่ในวิถี
      G          D     Em      C
  * ยามทุกข์ร้อน ชีวิตต้อยต่ำ
     G  D Em C
จะไม่กลัว ผู้ใด 
 G       D   Em C
โดยขันน้ำที่ล้นอยู่ 
    G      D      Em C
จะขอพึ่งในพระองค์
                 G
    พระองค์ทรงเยียวยา
             D
พระองค์ทรงนำพา
         Am7
ทรงให้คำปรึกษา
          Em      D
โดยจับตายามเดิน (*)

นำข้าใกล้พระองค์(เนื้อเพลงพร้อมคอร์ด)

2013-04-11T07:56:00.001-07:00

A D/A E/A A E2/G# นำข้าใกล้พระองค์ อย่าปล่อยข้าไปห่าง
D/F# F#m F#m/E D7 D-A ด้วยใจที่ยอมจำนน อีกครา เพราะทรงเรียกข้าเป็นเพื่อนพระองค์
D/A E/A A E2/G# * ข้าปรารถนาพระองค์ ไม่มีใครเทียบได้
D/F# F#m/E F#m D7 A/E ไม่มีสิ่งไหนมาแทนพระองค์ ความรักสัมผัสในอ้อมพระหัตถ์
D/E E A D/E E โปรดนำข้ากลับมา นำมาถึงพระองค์
A E/A D/A A E/G# D/F# E7
** ทรงเป็น ทุกสิ่ง ทั้งสิ้น ที่ข้า นั้นต้องการ
A E/A D/A E7 E A ขอทรง โปรดนำ ให้รู้พระองค์อยู่ใกล้

เรานมัสการ (เนื้อเพลงพร้อมคอร์ด)

2013-04-11T07:42:00.002-07:00

เรานมัสการ

เรานมัสการ(กดที่นี่เพื่อโหลด)

G G/F# Em C Am C D
เรา พึ่งพาพระองค์ พระองค์ทรงเป็นทุกสิ่งที่ใจเราต้องการ

G G/F# Em C Am C D G
เรา เชื่อในพระองค์ พระองค์บรรดาลทุกสิ่งที่เกินความเข้าใจของเรา

G G/F# Em
** เรา นมัสการ องค์พระเจ้ายิ่งใหญ่
C G/B Am D ไม่มีอะไรที่ยากเกินกว่าพระองค์จะทำ
G Em เรานมัสการ องค์พระเจ้ายิ่งใหญ่
C Am D G และไม่มีใครเทียบได้กับพระองค์

การรักษาโรคโดยพระเจ้า ตอนที่ 4 วิธีการรับการรักษาโรคจากพระเจ้า

2013-04-08T05:30:00.004-07:00

4. วิธีการรับการรักษาโรคจากพระเจ้า

- เราควรทำอะไรบ้าง ในการอธิษฐานและแสวงหาการรับการเยียวยารักษาจากพระเจ้าเมื่อเราเจ็บป่วยฝ่ายร่างกาย

1) ชีวิตที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับพระเจ้าและผู้อื่น

- มัทธิว 6:33 "แต่ท่านทั้งหลายจงแสวงหาแผ่นดินของพระเจ้า และความชอบธรรมของพระองค์ก่อน แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มเติมสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ให้"

- 1โครินธ์ 11:27-30 "²⁷เหตุ ฉะนั้นถ้าผู้ใดกินขนมปัง หรือดื่มจากถ้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไม่สมควร ผู้นั้นก็ทำผิดต่อพระกายและพระโลหิตขององค์พระผู้เป็นเจ้า ²⁸ขอให้ทุกคนพิจารณาตนเอง แล้วจึงกินขนมปังและดื่มจากถ้วยนี้ ²⁹เพราะว่าคนที่กินและดื่มโดยมิได้เล็งเห็นพระกายขององค์พระผู้เป็นเจ้า ก็กินและดื่มเป็นเหตุให้ตนเองถูกพิพากษาโทษ ³⁰ด้วยเหตุนี้พวกท่านหลายคนจึงอ่อนกำลังและป่วยไข้ และบ้างก็ล่วงหลับไป"

- ยากอบ 5:16 "เหตุ ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงสารภาพบาปต่อกันและกัน และจงอธิษฐานเพื่อกันและกัน เพื่อท่านทั้งหลายจะพ้นโรคภัย คำอธิษฐานของผู้ชอบธรรมนั้นมีพลังทำให้เกิดผล"

2) แสวงหาการทรงสถิตของพระเยซูคริสต์ในชีวิต เพราะพระองค์เท่านั้นคือผู้ประทานความเชื่อในใจของเรา

- โรม 12:3 "ข้าพเจ้า ขอกล่าวแก่ท่านทั้งหลายทุกคนโดยพระคุณ ซึ่งทรงประทานแก่ข้าพเจ้าแล้วว่า อย่าคิดถือตัวเกินที่ตนควรจะคิดนั้น แต่จงคิดให้ถ่อมสุขุมสมกับขนาดความเชื่อ ที่พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานแก่ท่าน"

- 1โครินธ์ 12:9 "และ ให้อีกคนหนึ่งมีความเชื่อ แต่เป็นพระวิญญาณองค์เดียวกัน และให้อีกคนหนึ่งมีความสามารถรักษาคนป่วยได้ แต่เป็นพระวิญญาณองค์เดียวกัน"

- ฟิลิปปี 2:13 "เพราะว่าพระเจ้าเป็นผู้ทรงกระทำกิจอยู่ภายในท่าน ให้ท่านมีใจปรารถนาทั้งให้ประพฤติตามชอบพระทัยของพระองค์"

- มัทธิว 17:20 "พระ เยซูตรัสตอบเขาว่า 'เพราะเหตุพวกท่านมีความเชื่อน้อย ด้วยเราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดพืชเมล็ดหนึ่งท่านจะสั่งภูเขานี้ว่า "จงเลื่อนจากที่นี่ไปที่โน่น" มันก็จะเลื่อน สิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งท่านทำไม่ได้ จะไม่มีเลย'"

3) ดำรงอยู่ในพระคำของพระเจ้า

- ยอห์น 15:7 "ถ้าท่านทั้งหลายเข้าสนิทอยู่ในเรา และถ้อยคำของเราฝังอยู่ในท่านแล้ว ท่านจะขอสิ่งใด ซึ่งท่านปรารถนาก็จะได้สิ่งนั้น"

- โรม 10:17 "ฉะนั้นความเชื่อเกิดขึ้นได้ก็เพราะการได้ยิน และการได้ยินเกิดขึ้นได้ก็เพราะการประกาศพระคริสต์"

4) ถ้ายังไม่ได้แสวงหาการรักษาโรค ให้รักษาชีวิตที่ใกล้ชิดกับพระเจ้าไว้

- ตรวจสอบชีวิตว่ามีอะไรบ้างที่พระเจ้าต้องการให้เปลี่ยนแปลง

5) ขอการอธิษฐานจากคณะผู้ปกครอง/ผู้นำ จากครอบครัว และจากเพื่อนของผู้ป่วย

- ยากอบ 5:14-16 "¹⁴มี ผู้ใดในพวกท่านเจ็บป่วยหรือ จงให้ผู้นั้นเชิญบรรดาผู้ปกครองของคริสตจักรมา และให้ท่านเหล่านั้นอธิษฐานเพื่อเขา และเจิมเขาด้วยน้ำมันในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า ¹⁵และการ อธิษฐานด้วยความเชื่อจะช่วยให้ผู้ป่วยรอดชีวิต และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงโปรดให้เขาหายโรคและถ้าเขาได้กระทำบาปพระองค์ก็ จะทรงโปรดอภัยให้ ¹⁶เหตุฉะนั้นท่านทั้งหลายจงสารภาพบาปต่อกันและ กัน และจงอธิษฐานเพื่อกันและกัน เพื่อท่านทั้งหลายจะพ้นโรคภัย คำอธิษฐานของผู้ชอบธรรมนั้นมีพลังทำให้เกิดผล"

6) เข้าร่วมประชุมนมัสการ ณ ที่ที่มีผู้ใช้ของประทานการรักษาโรคที่น่าเชื่อถือ

- กิจการ 5:15-16 "¹⁵จนเขาหามคนเจ็บป่วยออกไปที่ถนนวางบนที่นอนและแคร่ เพื่อเมื่อเปโตรเดินผ่านไป อย่างน้อยเงาของท่านจะได้ถูกเขาบางคน ¹⁶ประชาชนได้ออกมาจากเมืองที่อยู่ล้อมรอบกรุงเยรูซาเล็ม พาคนป่วยและคนที่มีผีโสโครกเบียดเบียนมา และทุกคนก็หาย"

- กิจการ 8:5-7 "⁵ส่วนฟีลิปก็ไปยังเมืองหนึ่งในแคว้นสะมาเรีย และประกาศเรื่องพระคริสต์ให้ชาวเมืองนั้นฟัง ⁶ประชาชนก็พร้อมใจกันฟังถ้อยคำที่ฟีลิปได้ประกาศ เพราะเขาได้ยินท่านพูด และได้เห็นหมายสำคัญซึ่งท่านได้กระทำนั้น ⁷ด้วย ว่าผีโสโครกที่สิงอยู่ในคนหลายคนได้พากันร้องด้วยเสียงดัง แล้วออกมาจากคนเหล่านั้น และคนที่เป็นโรคอัมพาตกับคนง่อยก็หายเป็นปกติ"

- แต่ให้ระมัดระวังที่จะไม่แสวงหาการรับการรักษาโรคไปมากกว่าการแสวงหาการ รู้จักพระเจ้าเที่ยงแท้ เพราะการมีชีวิตกับพระองค์เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

7) คาดหวังการอัศจรรย์ - เชื่อในฤทธิ์อำนาจของพระคริสต์

- มัทธิว 7:8 "เพราะว่าทุกคนที่ขอก็ได้ ทุกคนที่แสวงหาก็พบ ทุกคนที่เคาะก็จะเปิดให้เขา"

- มัทธิว 19:26 "พระเยซูทอดพระเนตรดูพวกสาวก และตรัสว่า 'ฝ่ายมนุษย์ก็เหลือกำลังที่จะทำได้ แต่พระเจ้าทรงกระทำให้สำเร็จได้ทุกสิ่ง'"

8) ชื่นชมยินดี หากมีการเยียวยารักษาเกิดขึ้น

- และให้ชื่นชมยินดี แม้การรักษายังไม่เกิดขึ้นในเวลานั้นก็ตาม

- ฟิลิปปี 4:4 "จงชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา ข้าพเจ้าขอย้ำอีกครั้งว่า จงชื่นชมยินดีเถิด"

- ฟิลิปปี 4:11-13 "¹¹ข้าพเจ้าไม่ได้บ่นถึงเรื่องความขัดสน เพราะข้าพเจ้าจะมีฐานะอย่างไรก็ตาม ข้าพเจ้าก็เรียนรู้แล้วที่จะพอใจอยู่อย่างนั้น ¹²ข้าพเจ้า รู้จักที่จะเผชิญกับความตกต่ำ และรู้จักที่จะเผชิญกับความอุดมสมบูรณ์ ไม่ว่าในกรณีใดๆข้าพเจ้ารู้จักเคล็ดลับที่จะเผชิญกับความอิ่มท้องและความอด อยาก ความสมบูรณ์พูนสุข และความขัดสน ¹³ข้าพเจ้าผจญทุกสิ่งได้ โดยพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า"

9) ให้ตระหนักว่า การที่พระเจ้ายังไม่ตอบคำอธิษฐานไม่ได้หมายความว่าพระองค์ปฏิเสธการรักษา

- ในบางครั้ง พระเจ้ามีวัตถุประสงค์ที่ยิ่งใหญ่กว่า เพื่อพระเกียรติของพระองค์ และเพื่อสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเรา

10) ตระหนักว่า หากเราเป็นคริสเตียนที่ผูกพันกับพระเจ้าอย่างแท้จริง พระองค์จะไม่มีวันทอดทิ้งเราหรือทรงลืม

- พระองค์ทรงรักเรามาก จนกระทั่งสลักเราไว้บนพระหัตถ์ของพระองค์

- อิสยาห์ 49:15-16 "¹⁵'ผู้หญิงจะลืมบุตรที่ยังกินนมของนาง และจะไม่เมตตาบุตรจากครรภ์ของนางได้หรือ' แม้ว่าคนเหล่านี้ยังลืมได้กระนั้นเราก็จะไม่ลืมเจ้า ¹⁶ดูเถิด เราได้สลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา กำแพงเมืองของเจ้าอยู่ต่อหน้าเราเสมอ"

หมายเหตุ: พระคัมภีร์ไม่ได้เพียงแต่กล่าวถึงการรักษาโรคด้วยการอัศจรรย์จากพระเจ้าเท่า นั้น แต่ยังยอมรับการรักษาด้วยวิธีทางการแพทย์ที่เหมาะสมด้วย และหลายครั้งพระเจ้าก็รักษาเราผ่านวิธีทางการแพทย์นี้

- มัทธิว 9:12 "เมื่อพระเยซูทรงทราบดังนั้นแล้วก็ตรัสว่า 'คนเจ็บต้องการหมอ แต่คนสบายไม่ต้องการ'"

- ลูกา 10:34 "เข้า ไปหาเขาเอาผ้าพันบาดแผลให้พลางเอาน้ำมันกับเหล้าองุ่นเทใส่บาดแผลนั้น แล้วให้เขาขึ้นขี่สัตว์ของตนเอง พามาถึงโรงแรมแห่งหนึ่ง และรักษาพยาบาลเขาไว้"

- โคโลสี 4:14 "ลูกา แพทย์ที่รัก กับเดมาส ฝากความคิดถึงมายังพวกท่าน"

ตอนที่ 1 / 2 /3 /4

ที่มา:http://www.christiancmu.com

การรักษาโรคโดยพระเจ้า ตอนที่ 3 สิ่งที่ขัดขวางการรักษาโรคของพระเจ้า

2013-04-08T05:24:00.003-07:00

3. สิ่งที่ขัดขวางการรักษาโรคของพระเจ้า

- บางครั้ง จะมีอุปสรรคบางอย่างที่กีดขวางการรักษาโรคของพระเจ้า ตัวอย่างเช่น

3.1 บาปที่ไม่ได้สารภาพ

3.2 พันธนาการของผีปิศาจ

- ลูกา 13:11-13 "¹¹และมีหญิงคนหนึ่งซึ่งมีผีเข้าสิงทำให้เป็นโรคสิบแปดปีมาแล้ว หลังโกง ยืดตัวขึ้นไม่ได้เลย ¹²เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นจึงเรียกและตรัสกับเขาว่า "หญิงเอ๋ย ตัวเจ้าหายพ้นจากโรคของเจ้าแล้ว" ¹³พระองค์ทรงวางพระหัตถ์บนเขา และในทันใดนั้นเขาก็ยืดตัวตรงได้ และสรรเสริญพระเจ้า"

3.3 ความกลัวหรือความกังวลอย่างรุนแรง

- สุภาษิต 3:5-8 "⁵จงวางใจในพระเจ้าด้วยสุดใจของเจ้า และอย่าพึ่งพาความรอบรู้ของตนเอง ⁶จงยอมรับรู้พระองค์ในทุกทางของเจ้า และพระองค์จะทรงกระทำให้วิถีของเจ้าราบรื่น ⁷อย่า คิดว่าตนฉลาด จงยำเกรงพระเจ้า และหันจากความชั่วร้าย 8การกระทำเช่นนี้ จะเป็นที่ชุ่มเนื้อของเจ้าและเป็นที่ชื่นฉ่ำแก่กระดูกของตน"

- ฟิลิปปี 4:6-7 "⁶อย่าทุกข์ร้อนในสิ่งใดๆเลย แต่จงทูลเรื่องความปรารถนาของท่านทุกอย่างต่อพระเจ้า ด้วยการอธิษฐาน การวิงวอน กับการขอบพระคุณ ⁷แล้วสันติสุขแห่งพระเจ้าซึ่งเกินความเข้าใจ จะคุ้มครองจิตใจและความคิดของท่านไว้ในพระเยซูคริสต์"

3.4 ความผิดหวังในอดีตที่กัดกร่อนความเชื่อในปัจจุบัน

- มาระโก 3:1-5 "¹แล้วพระองค์ได้เสด็จเข้าไปในธรรมศาลาอีก และที่นั่นมีคนหนึ่งมือข้างหนึ่งลีบ ²คนเหล่านั้นคอยดูว่า พระองค์จะรักษาโรคให้คนนั้นในวันสะบาโตหรือไม่ เพื่อเขาจะหาเหตุฟ้องพระองค์ได้ ³พระองค์ตรัสแก่คนมือลีบว่า "มาข้างหน้าเถอะ" ⁴พระองค์ จึงตรัสแก่คนทั้งหลายว่า "ในวันสะบาโตควรจะทำการดี หรือควรจะทำร้าย จะช่วยชีวิตดีหรือจะผลาญชีวิตเสียดี" ฝ่ายคนทั้งปวงก็นิ่งอยู่ ⁵พระองค์ มีพระทัยเป็นทุกข์ เพราะใจเขาแข็งกระด้างนัก และได้ทอดพระเนตรดูรอบด้วยพระพิโรธ และพระองค์ตรัสแก่คนมือลีบนั้นว่า "จงเหยียดมือออกเถิด" เขาก็เหยียดออก และมือของเขาก็หายเป็นปกติ"

- มาระโก 7:13 "เจ้า ทั้งหลายจึงทำให้พระวจนะของพระเจ้าเป็นหมันไป ด้วยคำสอนที่พวกเจ้ารับมาจากบรรพบุรุษและสอนต่อๆ กันไป และสิ่งอื่นๆเช่นนี้อีกหลายสิ่ง เจ้าทั้งหลายก็ทำอยู่"

3.5 ผู้คน

- มาระโก 10:48 "มีหลายคนห้ามให้เขานิ่งเสีย แต่เขายิ่งร้องเสียงดังขึ้นว่า 'บุตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์เถิด'"

3.6 การสอนที่ผิดไปจากพระคัมภีร์

- มาระโก 11:22-24 "²²พระเยซูจึงตรัสตอบเหล่าสาวกว่า "จงเชื่อในพระเจ้าเถิด ²³เรา บอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดๆ จะสั่งภูเขานี้ว่า "จงลอยไปลงทะเล" และมิได้สงสัยในใจแต่เชื่อว่าจะเป็นไปตามที่สั่งนั้น ก็จะเป็นตามนั้นจริง 24เหตุฉะนั้นเราบอกท่านทั้งหลายว่า ขณะเมื่อท่านจะอธิษฐานพระเจ้าขอสิ่งใด จงเชื่อว่าได้รับ และท่านจะได้รับสิ่งนั้น"

3.7 ความล้มเหลวของผู้ปกครองคริสตจักรที่จะอธิษฐานขอด้วยความเชื่อ

- มาระโก 11:22-24 "²²พระเยซูจึงตรัสตอบเหล่าสาวกว่า "จงเชื่อในพระเจ้าเถิด ²³เรา บอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดๆ จะสั่งภูเขานี้ว่า "จงลอยไปลงทะเล" และมิได้สงสัยในใจแต่เชื่อว่าจะเป็นไปตามที่สั่งนั้น ก็จะเป็นตามนั้นจริง ²⁴เหตุฉะนั้นเราบอกท่านทั้งหลายว่า ขณะเมื่อท่านจะอธิษฐานพระเจ้าขอสิ่งใด จงเชื่อว่าได้รับ และท่านจะได้รับสิ่งนั้น"

3.8 ความล้มเหลวของคริสตจักรในการแสวงหาและการได้มาซึ่งของของประทานการอัศจรรย์และการรักษาโรคที่พระเจ้าทรงให้ไว้

- กิจการ 4:29-30 "²⁹บัดนี้พระองค์เจ้าข้า ขอโปรดทอดพระเนตรการขู่ของเขา และโปรดประทานให้ผู้รับใช้ของพระองค์ กล่าวถ้อยคำของพระองค์ด้วยใจกล้า ³⁰ใน เมื่อพระองค์ได้ทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์ออกรักษาโรคให้หาย และได้โปรดให้หมายสำคัญกับการอัศจรรย์บังเกิดขึ้น โดยพระนามแห่งพระเยซูผู้รับใช้บริสุทธิ์ของพระองค์"

- กิจการ 6:8 "ฝ่ายสเทเฟนประกอบด้วยพระคุณและฤทธิ์เดชจึงทำการมหัศจรรย์ และทำการเป็นนิมิตใหญ่ท่ามกลางประชากร"

- กิจการ 8:5-6 "⁵ส่วนฟีลิปก็ไปยังเมืองหนึ่งในแคว้นสะมาเรีย และประกาศเรื่องพระคริสต์ให้ชาวเมืองนั้นฟัง ⁶ประชาชนก็พร้อมใจกันฟังถ้อยคำที่ฟีลิปได้ประกาศ เพราะเขาได้ยินท่านพูด และได้เห็นหมายสำคัญซึ่งท่านได้กระทำนั้น"

- 1โครินธ์ 12:9-10 "⁹และ ให้อีกคนหนึ่งมีความเชื่อ แต่เป็นพระวิญญาณองค์เดียวกัน และให้อีกคนหนึ่งมีความสามารถรักษาคนป่วยได้ แต่เป็นพระวิญญาณองค์เดียวกัน ¹⁰และ ให้อีกคนหนึ่งทำการอิทธิฤทธิ์ต่างๆและให้อีกคนหนึ่งเผยพระวจนะได้ และให้อีกคนหนึ่งรู้จักสังเกตวิญญาณต่างๆ และให้อีกคนหนึ่งพูดภาษาแปลกๆและให้อีกคนหนึ่งแปลภาษานั้นๆ ได้"

- 1โครินธ์ 12:29-30 "²⁹ทุกคนเป็นอัครทูตหรือทุกคนเป็นผู้เผยพระวจนะหรือ ทุกคนเป็นครูบาอาจารย์หรือ ทุกคนกระทำการอันเป็นอิทธิฤทธิ์หรือ ³⁰ทุกคนได้รับของประทานให้รักษาโรคหรือ ทุกคนพูดภาษาแปลกๆ หรือ ทุกคนแปลได้หรือ"

3.9 ความไม่เชื่อ

- มาระโก 6:3-6 "³คน นี้เป็นช่างไม้ บุตรนางมารีย์มิใช่หรือ ยากอบ โยเสส ยูดาส และซีโมนเป็นน้องชายมิใช่หรือ และน้องสาวก็อยู่ที่นี่กับเรามิใช่หรือ" เขาทั้งหลายจึงหมางใจในพระองค์ ⁴ฝ่ายพระเยซูตรัสกับเขาว่า "ผู้เผยพระวจนะจะไม่ขาดความนับถือ เว้นแต่ในเมืองของตน ท่ามกลางญาติพี่น้องของตน และในวงศ์วานของตน" ⁵พระองค์ จะกระทำการมหัศจรรย์ที่นั่นไม่ได้ เว้นแต่ได้วางพระหัตถ์ถูกต้องคนเจ็บบางคนให้หายโรค 6พระองค์ก็ประหลาดพระทัยเพราะเขาไม่มีความเชื่อแล้วพระองค์จึงเสด็จไปสั่ง สอนตามหมู่บ้านโดยรอบ"

- มาระโก 9:19,23-24 "¹⁹พระองค์ จึงตรัสแก่คนนั้นว่า 'โอ คนในยุคที่ขาดความเชื่อ เราจะต้องอยู่กับเจ้านานเท่าใด เราจะต้องอดทนเพราะเจ้าไปถึงไหน จงพาเด็กนั้นมาหาเราเถิด', ²³พระเยซูจึงตรัสแก่บิดานั้นว่า "'ถ้าช่วยได้' น่ะหรือ ใครเชื่อก็ทำให้ได้ทุกสิ่ง" ²⁴ในทันใดนั้น บิดาของเด็กก็ร้องทูลว่า 'ข้าพเจ้าเชื่อ ที่ข้าพเจ้ายังขาดความเชื่อนั้นขอโปรดช่วยให้เชื่อเถิด'"

3.10 พฤติกรรมที่มีตนเองเป็นศูนย์กลาง

- 1โครินธ์ 11:29-30 "²⁹เพราะว่าคนที่กินและดื่มโดยมิได้เล็งเห็นพระกายขององค์พระผู้เป็นเจ้า ก็กินและดื่มเป็นเหตุให้ตนเองถูกพิพากษาโทษ ³⁰ด้วยเหตุนี้พวกท่านหลายคนจึงอ่อนกำลังและป่วยไข้ และบ้างก็ล่วงหลับไป"

- ในโอกาสอื่นๆ เหตุผลที่ขัดขวางการรักษาโรคของพระเจ้านั้นไม่ปรากฏชัดว่ามาจากสาเหตุใด เช่น

- กาลาเทีย 4:13 "ท่านรู้ว่า ตอนแรกที่ข้าพเจ้าประกาศข่าวประเสริฐแก่ท่านนั้น ก็เป็นเพราะการป่วยไข้ทางกาย"

- 1ทิโมธี 5:23 "อย่าดื่มแต่น้ำอีกต่อไป แต่จงใช้เหล้าองุ่นบ้างเล็กน้อย เพื่อประโยชน์แก่กระเพาะอาหารของท่าน และโรคที่บังเกิดแก่ท่านเนืองๆ"
- 2ทิโมธี 4:20 "เอรัสทัส ยังค้างอยู่ที่เมืองโครินธ์ แต่เมื่อข้าพเจ้าจากโตรฟีมัสที่เมืองมิเลทัสมานั้น เขายังป่วยอยู่"
- ในบางกรณี พระเจ้าก็เลือกที่จะรับผู้เชื่อไปอยู่กับพระองค์ในระหว่างที่เขาเจ็บป่วยอยู่นั้น

- 2พงศ์กษัตริย์ 13:14 "เมื่อ เอลีชาล้มป่วยด้วยโรคที่ท่านจะต้องสิ้นชีวิต เยโฮอาชพระราชาแห่งอิสราเอลได้เสด็จลงไปหาท่าน และกันแสงต่อหน้าท่าน ตรัสว่า 'บิดาของข้า บิดาของข้า ราชรถของอิสราเอล และพลม้าของประเทศ'"

ตอนที่ 1 / 2 /3 /4

ที่มา:http://www.christiancmu.com

การรักษาโรคโดยพระเจ้า ตอนที่ 2 การสำแดงเกี่ยวกับน้ำพระทัยของพระเจ้า

2013-04-08T02:59:00.000-07:00

2. การสำแดงเกี่ยวกับน้ำพระทัยของพระเจ้า

- น้ำพระทัยของพระเจ้าที่เกี่ยวข้องกับการรักษาโรคนั้นถูกสำแดงใน 4 ทางหลักๆ ในพระคัมภีร์

2.1 ถ้อยแถลงของพระเจ้าเอง

- ในอพยพ 15:26 พระเจ้าทรงสัญญาถึงสุขภาพที่ดีและการเยียวยารักษาสำหรับประชากรของพระองค์ ถ้าพวกเขารักษาความสั

ตย์ซื่อต่อพันธสัญญาและคำสั่งของพระองค์

- อพยพ 15:26 "พระองค์ ตรัสว่า 'ถ้าเจ้าทั้งหลายฟังพระสุรเสียงของพระเจ้าของเจ้า และกระทำสิ่งที่ชอบในสายพระเนตรของพระองค์ เงี่ยหูฟังพระบัญญัติของพระองค์ และปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของพระองค์ทุกประการ แล้วโรคต่างๆ ซึ่งเราบันดาลให้เกิดแก่ชาวอียิปต์นั้น เราจะไม่ให้บังเกิดแก่พวกเจ้าเลย เพราะเราคือพระเจ้าแพทย์ของเจ้า'"

- ถ้อยแถลงของพระเจ้านั้นมี 2 ส่วน

(ก) "โรคต่างๆ ซึ่งเราบันดาลให้เกิดแก่ชาวอียิปต์[ในฐานะการพิพากษา]นั้น เราจะไม่ให้บังเกิดแก่พวกเจ้าเลย"

(ข) "เราคือพระเจ้าแพทย์ของเจ้า[ในฐานะพระผู้ไถ่]"

- พระเจ้าทรงเป็นแพทย์หรือผู้รักษาประชากรของพระองค์ในพระคัมภีร์เดิมอย่างต่อ เนื่อง เมื่อไรก็ตามที่พวกเขาแสวงหาพระองค์และเชื่อฟังพระวจนะของพระองค์อย่างจริง จัง
- 2พงศ์กษัตริย์ 20:5 "จงกลับไปบอกเฮเซ คียาห์เจ้านายแห่งประชากรของเราว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของดาวิดบรรพบุรุษของเจ้า ตรัสดังนี้ว่า เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าแล้ว เราได้เห็นน้ำตาของเจ้าแล้ว ดูเถิด เราจะรักษาเจ้าในวันที่สามเจ้าจะเข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า"
- สุดดี 103:3 "ผู้ทรงอภัยความบาปผิดทั้งสิ้นของท่าน ผู้ทรงรักษาโรคทั้งสิ้นของท่าน"

2.2 งานรับใช้ของพระเยซู

- พระเยซูในฐานะพระบุตรของพระเจ้าที่มาบังเกิดเป็นมนุษย์ เป็นผู้ที่สำแดงพระลักษณะของพระเจ้าอย่างชัดเจน

- ฮีบรู 1:3 "พระ บุตรทรงเป็นแสงสะท้อนพระสิริของพระเจ้า และทรงมีสภาวะเป็นพิมพ์เดียวกันกับพระองค์ และทรงผดุงโลกไว้ด้วยพระดำรัสอันทรงฤทธิ์ของพระองค์ เมื่อพระองค์ได้ทรงชำระบาปแล้ว ก็ได้ประทับ ณ เบื้องขวาของพระเจ้าเบื้องบน"

- โคโลสี 1:15 "พระองค์ทรงเป็นพระฉายของพระเจ้า ผู้ซึ่งไม่ประจักษ์แก่ตา ทรงเป็นบุตรหัวปีเหนือสรรพสิ่งทั้งปวง"
- โคโลสี 2:9 "เพราะว่าในพระองค์นั้น สภาพของพระเจ้าดำรงอยู่อย่างบริบูรณ์"
- งานพันธกิจของพระเยซูบนโลก ได้สำแดงน้ำพระทัยของพระเจ้าออกเป็นการกระทำ เพื่อยืนยันว่าการรักษาคนเจ็บป่วยและคนที่ถูกผีเข้านั้นเป็นสิ่งที่อยู่ใน พระทัย ในพระลักษณะ และพระประสงค์ของพระเจ้า

- มัทธิว 4:23-24 "²³พระ เยซูได้เสด็จไปทั่วแคว้นกาลิลี ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา ทรงประกาศข่าวประเสริฐเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า และทรงรักษาโรคภัยไข้เจ็บของชาวเมืองให้หาย ²⁴กิตติศัพท์ของ พระองค์ก็เลื่องลือไปทั่วประเทศซีเรีย เขาจึงพาคนป่วยเป็นโรคต่างๆคนที่ทนทุกข์เวทนา คนผีเข้า คนเป็นลมบ้าหมูและคนเป็นอัมพาตมาหาพระองค์ พระองค์ก็ทรงรักษาเขาให้หาย"

- มัทธิว 8:14-16 "¹⁴ครั้นพระเยซูเสด็จเข้าไปในเรือนของเปโตร ก็ทรงเห็นแม่ยายของเปโตรนอนป่วยจับไข้อยู่ ¹⁵พอพระองค์ทรงจับมือนาง ความไข้ก็หาย นางจึงลุกขึ้นปรนนิบัติพระองค์ ¹⁶พอ ค่ำลง เขาพาคนผีเข้าสิงเป็นอันมากมาหาพระองค์ พระองค์ก็ทรงขับผีออกด้วยพระดำรัส และบรรดาคนเจ็บป่วยทั้งหลายนั้น พระองค์ก็ได้ทรงรักษาให้หาย"

- มัทธิว 9:35 "พระ เยซูจึงเสด็จดำเนินไปตามนครและหมู่บ้านโดยรอบ ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา ประกาศข่าวประเสริฐ แห่งแผ่นดินของพระเจ้า ทรงรักษาโรคและความป่วยไข้ทุกอย่างของพลเมืองให้หาย"

- มัทธิว 15:28 "แล้ว พระเยซูตรัสตอบเขาว่า "หญิงเอ๋ย ความเชื่อของเจ้าก็มาก ให้เป็นไปตามความปรารถนาของเจ้าเถิด" และลูกสาวของเขาก็หายเป็นปกติตั้งแต่ขณะนั้น"

- มาระโก 1:32-34 "³²เวลาเย็นวันนั้นครั้นตะวันตกแล้ว คนทั้งหลายพาบรรดาคนเจ็บป่วย และคนที่มีผีสิงมาหาพระองค์ ³³และคนทั้งเมืองก็แตกตื่นมาออกันอยู่ที่ประตู ³⁴พระองค์ จึงทรงรักษาคนเป็นโรคต่างๆให้หายหลายคน และได้ทรงขับผีออกเสียหลายผี แต่ผีเหล่านั้นพระองค์ทรงห้ามมิให้พูด เพราะว่ามันรู้จักพระองค์"

- มาระโก 1:40-41 "⁴⁰คนโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ คุกเข่าลงทูลวิงวอนพระองค์ว่า 'เพียงแต่พระองค์จะโปรด ก็จะทรงบันดาลให้ข้าพระองค์หายโรคได้' ⁴¹พระเยซูทรงสงสารเขาจึงทรงยื่นพระหัตถ์ถูกต้องคนนั้น ตรัสแก่เขาว่า 'เราพอใจแล้ว จงหายเถิด'"

- ลูกา 4:40 "ครั้นเวลาตะวันยอแสง ใครมีคนเจ็บเป็นโรคต่างๆ ก็พามาหาพระองค์ พระองค์ก็ทรงวางพระหัตถ์ถูกต้องเขาทุกคน ให้เขาหายโรค"

- กิจการ 10:38 "คือ เรื่องพระเยซูชาวนาซาเร็ธ ว่าพระเจ้าได้ทรงเจิมพระองค์ด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และด้วยฤทธานุภาพอย่างไร และพระเยซูเสด็จไปกระทำคุณประโยชน์ และรักษาบรรดาคนซึ่งถูกมารเบียดเบียน เพราะว่าพระเจ้าทรงสถิตกับพระองค์"

- ยอห์น 6:38 "เพราะว่าเราได้ลงมาจากสวรรค์ มิใช่เพื่อกระทำตามความประสงค์ของเราเอง แต่เพื่อกระทำตามพระประสงค์ของพระองค์ผู้ทรงใช้เรามา"

- ยอห์น 14:10 "ท่านไม่เชื่อหรือว่า เราอยู่ในพระบิดาและพระบิดาทรงอยู่ในเรา คำซึ่งเรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายนั้น เรามิได้กล่าวตามใจชอบ แต่พระบิดาผู้ทรงสถิตอยู่ในเรา ได้ทรงกระทำพระราชกิจของพระองค์"

2.3 การถวายพระองค์เองของพระเยซูเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป

- อิสยาห์ 53:4-5 "⁴แน่ ทีเดียวท่านได้แบกความเจ็บไข้ของเราทั้งหลายและหอบความเจ็บปวดของเราไป กระนั้นเราทั้งหลายก็ยังถือว่าท่านถูกตี คือพระเจ้าทรงโบยตีและข่มใจ ⁵แต่ ท่านถูกบาดเจ็บเพราะความทรยศของเราทั้งหลายท่านฟกช้ำเพราะความบาปผิดของเรา การตีสอนอันทำให้เราทั้งหลายสมบูรณ์นั้น ตกแก่ท่านที่ท่านต้องฟกช้ำนั้นก็ให้เราหายดี"

- มัทธิว 8:16-17 "¹⁶พอ ค่ำลง เขาพาคนผีเข้าสิงเป็นอันมากมาหาพระองค์ พระองค์ก็ทรงขับผีออกด้วยพระดำรัส และบรรดาคนเจ็บป่วยทั้งหลายนั้น พระองค์ก็ได้ทรงรักษาให้หาย ¹⁷ทั้งนี้เพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะโดยอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะที่ว่า ท่านได้แบกความเจ็บไข้ของเราทั้งหลาย และหอบโรคของเราไป"

- 1เปโตร 2:24 "พระองค์ เองได้ทรงรับแบกบาปของเราไว้ในพระกายของพระองค์ ที่ต้นไม้นั้น เพื่อว่าเราทั้งหลายจะได้ตายจากบาปได้ และดำเนินชีวิตตามคลองธรรม ด้วยบาดแผลของพระองค์ ท่านทั้งหลายจึงได้รับการรักษาให้หาย"

- การตายเพื่อไถ่บาปของพระเยซูนั้นสมบูรณ์และเพียงพอสำหรับการไถ่มนุษย์ทั้งด้านจิตวิญญาณ จิตใจและร่างกาย
- ความบาปและความเจ็บป่วยถูกส่งมาเป็นคู่โดยซาตานเพื่อทำลายมนุษย์อย่างไร การให้อภัยและการเยียวยารักษาก็ถูกส่งมาเป็นคู่โดยพระเจ้าเพื่อไถ่และทำให้ เราสมบูรณ์
- สดุดี 103:3 "ผู้ทรงอภัยความบาปผิดทั้งสิ้นของท่าน ผู้ทรงรักษาโรคทั้งสิ้นของท่าน"

- ผู้เชื่อควรรับเอาด้วยความถ่อมใจและด้วยความเชื่อในสิ่งที่พระเยซูได้ทำผ่าน การถวายพระองค์เองเป็นค่าไถ่ความบาป ซึ่งได้รวมเอาการเยียวยารักษาฝ่ายร่างกายไว้ด้วย

2.4 งานรับใช้อย่างต่อเนื่องของคริสตจักร

- พระเยซูได้มอบหมายให้ 12 สาวกรักษาคนเจ็บป่วยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการประกาศเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า

- ลูกา 9:1-2 "¹พระองค์ทรงเรียกสาวกสิบสองคนมาพร้อมกัน แล้วก็ประทานให้เขามีอำนาจเหนือผีทั้งปวง และรักษาโรคต่างๆ ให้หาย ²แล้วพระองค์ทรงใช้เขาไปประกาศแผ่นดินของพระเจ้า และรักษาคนป่วยเจ็บให้หาย"

- ลูกา 9:6 "เหล่าสาวกจึงออกไปตามหมู่บ้าน ประกาศข่าวประเสริฐ และรักษาคนป่วยเจ็บทุกแห่งให้หาย"

- จากนั้น พระองค์ได้มอบหมายให้สาวก 70 คนได้ทำในสิ่งเดียวกัน

- ลูกา 10:1 "ภาย หลังเหตุการณ์เหล่านั้นพระเยซูทรงตั้งสาวกอื่นอีกเจ็ดสิบคนไว้ และใช้เขาออกไปทีละสองคนๆให้ล่วงหน้าพระองค์ไปก่อน ให้เข้าไปทุกเมืองและทุกตำบลที่พระองค์จะเสด็จไปนั้น"

- ลูกา 10:8-9 "⁸ถ้าท่านจะเข้าไปในเมืองใดๆ และเขารับรองท่านไว้จงกินของที่เขาตั้งให้ ⁹และจงรักษาคนป่วยในเมืองนั้นให้หาย และแจ้งแก่เขาว่า 'แผ่นดินของพระเจ้ามาใกล้ท่านทั้งหลายแล้ว'"

- ลูกา 10:19 "ดู เถิด เราได้ให้พวกท่านมีอำนาจเหยียบงูร้ายและแมงป่อง และมีอำนาจใหญ่ยิ่งกว่ากำลังศัตรู ไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดจะทำอันตรายแก่ท่านได้เลย"

- หลังจากวันเพนเทคศเต คริสตจักรสมัยแรกได้ดำเนินพันธกิจแห่งการรักษาโรคอย่างต่อเนื่องในฐานะส่วนหนึ่งของการประกาศข่าวประเสริฐ

- กิจการ 3:1-10 "¹ฝ่ายเปโตรกับยอห์นกำลังขึ้นไปจะเข้าบริเวณพระวิหาร ในเวลาอธิษฐานเป็นเวลาบ่ายสามโมง ²มี คนหนึ่งเป็นง่อยตั้งแต่คลอดออกมา ทุกวันคนเคยหามเขามาวางไว้ริมประตูพระวิหาร ซึ่งมีชื่อว่าประตูงาม เพื่อให้ขอทานจากคนที่จะเข้าไปในพระวิหาร ³คนนั้นพอเห็นเปโตรกับยอห์นจะเข้าไปในพระวิหารก็ขอทาน ⁴ฝ่ายเปโตรกับยอห์นเพ่งดูเขาบอกว่า "จงดูเราเถิด" ⁵คนขอทานนั้นได้เขม้นดู คิดว่าจะได้อะไรจากท่าน ⁶เปโตรกล่าวว่า "เงินและทองเราไม่มี แต่ที่เรามีอยู่เราจะให้ท่าน คือในพระนามแห่งพระเยซูคริสต์ชาวนาซาเร็ธ จงเดินเถิด" ⁷แล้วเปโตรจับมือขวาของเขาพยุงขึ้น และในทันใดนั้นเท้าและข้อเท้าของเขาก็มีกำลัง ⁸เขาจึงกระโดดขึ้นยืนและเดินเข้าไปในพระวิหาร ด้วยกันกับเปโตรและยอห์น เดินเต้นโลดสรรเสริญพระเจ้าไป ⁹คนทั้งปวงเห็นเขาเดินและสรรเสริญพระเจ้า ¹⁰จึง รู้ว่าเป็นคนนั้นซึ่งนั่งขอทานอยู่ที่ประตูงามแห่งพระวิหาร เขาจึงพากันมีความประหลาดและอัศจรรย์ใจอย่างยิ่ง ในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแก่คนนั้น"

- กิจการ 4:30 "ใน เมื่อพระองค์ได้ทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์ออกรักษาโรคให้หาย และได้โปรดให้หมายสำคัญกับการอัศจรรย์บังเกิดขึ้น โดยพระนามแห่งพระเยซูผู้รับใช้บริสุทธิ์ของพระองค์"

- กิจการ 5:16 "ประชาชนได้ออกมาจากเมืองที่อยู่ล้อมรอบกรุงเยรูซาเล็ม พาคนป่วยและคนที่มีผีโสโครกเบียดเบียนมา และทุกคนก็หาย"

- กิจการ 8:7 "ด้วย ว่าผีโสโครกที่สิงอยู่ในคนหลายคนได้พากันร้องด้วยเสียงดัง แล้วออกมาจากคนเหล่านั้น และคนที่เป็นโรคอัมพาตกับคนง่อยก็หายเป็นปกติ"

- กิจการ 9:34 "เป โตรจึงกล่าวแก่เขาว่า "ไอเนอัสเอ๋ย พระเยซูคริสต์ทรงโปรดท่านให้หายโรคได้ จงลุกขึ้นเก็บที่นอนของท่านเถิด" ในทันใดนั้นไอเนอัสได้ลุกขึ้น"

- กิจการ 14:8-10 "⁸ที่เมืองลิสตรามีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ใช้เท้าไม่ได้ เขาเป็นง่อยตั้งแต่กำเนิด ยังไม่เคยเดินเลย ⁹คนนั้นได้นั่งฟังเปาโลพูดอยู่ เปาโลจึงเขม้นดูเขา เห็นว่ามีความเชื่อพอจะหายโรคได้ ¹⁰จึงร้องสั่งด้วยเสียงอันดังว่า "จงลุกขึ้นยืนตรง" คนง่อยนั้นก็กระโดดขึ้นเดินไป"

- กิจการ 19:11-12 "¹¹พระเจ้าได้ทรงกระทำอิทธิฤทธิ์อันพิสดารด้วยมือของเปาโล ¹²จนเขานำเอาผ้าเช็ดหน้ากับผ้ากันเปื้อนจากตัวเปาโลไปวางที่ตัวคนป่วยไข้ โรคนั้นก็หายและผีร้ายก็ออกจากคน"

- เชื่อมโยงกับ มาระโก 16:18 "เขาจะจับงูได้ ถ้าเขากินยาพิษอย่างใด จะไม่เป็นอันตรายแก่เขา และเขาจะวางมือบนคนไข้คนป่วย แล้วคนเหล่านั้นจะหายโรค"

- 1โครินธ์ 12:9,28,30 "⁹และให้อีกคนหนึ่งมีความเชื่อ แต่เป็นพระวิญญาณองค์เดียวกัน และให้อีกคนหนึ่งมีความสามารถรักษาคนป่วยได้ แต่เป็นพระวิญญาณองค์เดียวกัน

, ²⁸และ พระเจ้าได้ทรงโปรดตั้งบางคนไว้ในคริสตจักร คือหนึ่งอัครทูต สองผู้เผยพระวจนะ สามครูบาอาจารย์ แล้วต่อจากนั้นก็มีผู้กระทำการอันเป็นอิทธิฤทธิ์ ผู้รักษาโรค ผู้อุปการะ ผู้ครอบครอง และผู้รู้ภาษาแปลกๆ, ³⁰ทุกคนได้รับของประทานให้รักษาโรคหรือ ทุกคนพูดภาษาแปลกๆหรือ ทุกคนแปลได้หรือ"

- พระคัมภีร์ได้บันทึก 3 วิธีการที่การเยียวยารักษาของพระเจ้าและความเชื่อถูกส่งผ่านทางคริสตจักร

(ก) โดยการวางมือ

- มาระโก 16:15-18 "¹⁵ฝ่ายพระองค์จึงตรัสสั่งพวกสาวกว่า 'เจ้าทั้งหลายจงออกไปทั่วโลก ประกาศข่าวประเสริฐแก่มนุษย์ทุกคน ¹⁶ผู้ใดเชื่อและรับบัพติศมาแล้วผู้นั้นจะรอด แต่ผู้ใดไม่เชื่อจะต้องปรับโทษ ¹⁷มี คนเชื่อที่ไหนหมายสำคัญเหล่านี้จะบังเกิดขึ้นที่นั้น คือเขาจะขับผีออกโดยนามของเรา เขาจะพูดภาษาแปลกๆ 18เขาจะจับงูได้ ถ้าเขากินยาพิษอย่างใด จะไม่เป็นอันตรายแก่เขา และเขาจะวางมือบนคนไข้คนป่วย แล้วคนเหล่านั้นจะหายโรค'"

- กิจการ 9:17 "แล้ว อานาเนียก็ไป และเข้าไปในตึกวางมือบนเซาโล กล่าวว่า 'พี่เซาโลเอ๋ย องค์พระผู้เป็นเจ้า คือพระเยซูได้ทรงปรากฏแก่ท่านกลางทางที่ท่านมานั้น ได้ทรงใช้ข้าพเจ้ามา เพื่อท่านจะเห็นได้อีก และเพื่อท่านจะได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์เต็มบริบูรณ์'"

(ข) โดยการสารภาพบาปที่รู้ตัว ตามด้วยการเจิมคนป่วยด้วยน้ำมันและการอธิษฐานด้วยความเชื่อ

(ค) ของประทานการรักษาโรคที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงประทานให้แก่คริสตจักร

ตอนที่ 1 / 2 /3 /4

ที่มา:http://www.christiancmu.com

การรักษาโรคโดยพระเจ้า ตอนที่1 แผนงานแห่งการไถ่ของพระเจ้า

2013-04-08T02:48:00.002-07:00

- มธ.8:16-17 "¹⁶พอค่ำลง เขาพาคนผีเข้าสิงเป็นอันมากมาหาพระองค์ พระองค์ก็ทรงขับผีออกด้วยพระดำรัส และบรรดาคนเจ็บป่วยทั้งหลายนั้น พระองค์ก็ได้ทรงรักษาให้หาย ¹⁷ทั้งนี้เพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะโดยอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะที่ว่า ท่านได้แบกความเจ็บไข้ของเราทั้งหลาย และหอบโรคของเราไป"

1. แผนงานแห่งการไถ่ของพระเจ้า

1.1 ปัญหาเรื่องความเจ็บป่วยและโรคภัยไข้เจ็บนั้นเกี่ยวข้องกับความบาป

- นั่นคือ ความเจ็บป่วยเป็นผลสืบเนื่องจากการล้มลงในความบาปของมนุษย์

- ในขณะที่ทางวิทยาศาสตร์การแพทย์มีมุมมองว่าสาเหตุของความเจ็บป่วยและโรคภัย ไข้เจ็บนั้นเกิดจากปัญหาทางกายภาพกับทางจิตใจ แต่พระคัมภีร์กล่าวว่าแท้

จริงสาเหตุมาจากปัญหาฝ่ายวิญญาณ

(ก) บาป

- บาปส่งผลต่อองค์ประกอบด้านกายภาพและจิตวิญญาณของเรา
- ยอห์น 5:5 "ที่นั่นมีชายคนหนึ่งป่วยมาสามสิบแปดปีแล้ว"
- ยอห์น 5:14 "ภาย หลัง พระเยซูได้ทรงพบคนนั้นในบริเวณพระวิหารและตรัสกับเขาว่า 'นี่แน่ะ เจ้าหายโรคแล้ว อย่าทำบาปอีก มิฉะนั้นเหตุร้ายกว่านั้นจะเกิดกับเจ้า'"

(ข) ซาตาน

- เกี่ยวข้องกับ มาระโก 9:17 "มีคนหนึ่งในหมู่ประชาชนทูลตอบพระองค์ว่า 'อาจารย์เจ้าข้า ข้าพเจ้าได้พาบุตรชายของข้าพเจ้ามาหาท่านเพราะผีใบ้เข้าสิง'"

- มาระโก 9:20 "เขาก็พาเด็กนั้นมาหาพระองค์ และเมื่อเห็นพระองค์แล้ว ในทันใดนั้น ผีนั้นจึงทำให้เขาชัก ล้มลงกลิ้งเกลือกที่ดิน มีน้ำลายฟูมปาก"

- มาระโก 9:25 "เมื่อ พระเยซูทรงเห็นประชาชนกำลังวิ่งเข้ามา พระองค์ตรัสสำทับผีโสโครกนั้นว่า 'อ้ายผีใบ้หูหนวก เราสั่งเอ็งให้ออกจากเขา อย่าได้กลับเข้าสิงเขาอีกเลย'"

- ลูกา 13:11 "และมีหญิงคนหนึ่งซึ่งมีผีเข้าสิงทำให้เป็นโรคสิบแปดปีมาแล้ว หลังโกง ยืดตัวขึ้นไม่ได้เลย"

- กิจการ 19:11-12 "¹¹พระองค์ จึงตรัสกับเขาว่า 'จงลุกขึ้นไปที่ถนนที่เรียกว่าถนนตรง ถามหาชายคนหนึ่งชื่อเซาโลชาวเมืองทาร์ซัสอยู่ในตึกของยูดาส เพราะดูเถิดเขากำลังอธิษฐานอยู่ ¹²และเขาได้เห็นคนหนึ่งชื่ออานาเนีย เข้ามาวางมือบนเขา เพื่อเขาจะเห็นได้อีก'"

1.2 การจัดสรรของพระเจ้าสำหรับการไถ่นั้นครอบคลุมไปถึงทุกสิ่งที่เสื่อมถอยไป

- ในเรื่องของความบาปนั้น พระเจ้าได้จัดเตรียมการให้อภัย สำหรับความตาย พระเจ้าได้เตรียมการเป็นขึ้นมาจากความตายและชีวิตนิรันดร์ และสำหรับความเจ็บป่วย พระเจ้าได้จัดเตรียมการรักษาไว้

- สดุดี 103:1-5 "¹จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเจ้า และทั้งสิ้นที่อยู่ภายในข้า จงถวายสาธุการแด่พระนามบริสุทธิ์ของพระองค์ ²จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเจ้า และอย่าลืมพระราชกิจอันมีพระคุณทั้งสิ้นของพระองค์ ³ผู้ทรงอภัยความบาปผิดทั้งสิ้นของท่าน ผู้ทรงรักษาโรคทั้งสิ้นของท่าน ⁴ผู้ทรงไถ่ชีวิตของท่านมาจากปากแดนผู้ตาย ผู้ทรงสวมความรักมั่นคงและพระกรุณาให้ท่าน ⁵ผู้ทรงให้ท่านอิ่มด้วยของดี ตลอดชีวิตของท่าน วัยหนุ่มของท่านจึงกลับคืนมาใหม่อย่างวัยนกอินทรี"

- ลูกา 4:18 "พระ วิญญาณแห่งพระเป็นเจ้าทรงอยู่เหนือข้าพเจ้า เพราะว่าพระองค์ได้ทรงเจิมตั้งข้าพเจ้าไว้ เพื่อนำข่าวดีมายังคนยากจน พระองค์ได้ทรงใช้ข้าพเจ้าให้ร้องประกาศอิสรภาพแก่บรรดาเชลย ให้ประกาศแก่คนตาบอดว่าจะได้เห็นอีก ให้ปล่อยผู้ถูกบีบบังคับเป็นอิสระ"

- ลูกา 5:17-26 "¹⁷คราว นั้นวันหนึ่งเมื่อพระองค์ทรงสั่งสอนอยู่ มีพวกฟาริสีและพวกบาเรียนนั่งอยู่ด้วย เป็นผู้มาจากทุกหมู่บ้านในแคว้นกาลิลี แคว้นยูเดียและจากกรุงเยรูซาเล็ม ฤทธิ์เดชของพระเป็นเจ้าก็อยู่ในพระองค์ เพื่อจะรักษาเขาให้หายโรค ¹⁸และดูเถิด มีผู้หามคนง่อยคนหนึ่งนอนบนที่นอน และเขาหาช่องที่จะหามคนง่อยนั้นเข้ามาวางลงตรงพระพักตร์ของพระองค์ ¹⁹เมื่อ หาช่องเอาเข้ามาไม่ได้เพราะคนมาก เขาจึงขึ้นไปบนดาดฟ้าหลังคาตึก หย่อนคนง่อยลงมาทั้งที่นอน ตามช่องกระเบื้องตรงกลางหมู่คน ต่อพระพักตร์พระเยซู ²⁰เมื่อพระองค์ทรงเห็นความเชื่อของเขาทั้งหลาย พระองค์จึงตรัสกับคนง่อยว่า "บุรุษเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับอภัยแล้ว" ²¹ฝ่ายพวกธรรมาจารย์และพวกฟาริสีคิดในใจว่า "คนนี้ที่พูดหมิ่นประมาทพระเจ้าเป็นผู้ใดเล่า ใครจะยกความผิดบาปได้เว้นแต่พระเจ้าเท่านั้น" ²²แต่เมื่อพระเยซูทรงทราบความคิดของเขา พระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า "ไฉนท่านทั้งหลายจึงคิดในใจอย่างนี้ ²³ที่จะว่า 'บาปทั้งปวงของเจ้าได้รับอภัยแล้ว' และจะว่า 'จงลุกขึ้นเดินไปเถิด' นั้น ข้างไหนจะง่ายกว่ากัน ²⁴แต่ เพื่อท่านทั้งหลายจะได้รู้ว่า บุตรมนุษย์มีสิทธิอำนาจในโลกที่จะโปรดยกความผิดบาปได้' (พระองค์จึงตรัสสั่งคนง่อยว่า) 'เราสั่งเจ้าว่า จงลุกขึ้นยกที่นอนไปบ้านของเจ้าเถิด' ²⁵ในทันใดนั้นเขาจึงลุกขึ้นต่อหน้าคนทั้งปวง ยกที่นอนซึ่งเขาได้นอนนั้นกลับไปบ้านของตน พลางร้องสรรเสริญพระเจ้า ²⁶คนทั้งปวงก็อัศจรรย์ใจมากยิ่งนัก และได้สรรเสริญพระเจ้า ต่างเต็มไปด้วยความกลัว และพูดว่า 'วันนี้เราได้เห็นสิ่งแปลกประหลาด'"

- ยากอบ 5:14-15 "¹⁴มี ผู้ใดในพวกท่านเจ็บป่วยหรือ จงให้ผู้นั้นเชิญบรรดาผู้ปกครองของคริสตจักรมา และให้ท่านเหล่านั้นอธิษฐานเพื่อเขา และเจิมเขาด้วยน้ำมันในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า ¹⁵และการ อธิษฐานด้วยความเชื่อจะช่วยให้ผู้ป่วยรอดชีวิต และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงโปรดให้เขาหายโรคและถ้าเขาได้กระทำบาปพระองค์ก็ จะทรงโปรดอภัยให้"

- ดังนั้น ตลอดชีวิตของพระเยซูคริสต์ในโลก เราจะเห็นว่างานรับใช้ของพระองค์มี 3 ด้านคือ การสอนพระวจนะของพระเจ้า การประกาศเรื่องการกลับใจใหม่(เพื่อแก้ปัญหาบาป)และพระพรแห่งอาณาจักรพระเจ้า(ชีวิต) และการเยียวยารักษาในทุกโรคภัยและความเจ็บป่วยท่ามกลางประชาชน

ตอนที่ 1 / 2 /3 /4

ที่มา:http://www.christiancmu.com

อีสเตอร์

2013-04-07T22:28:00.002-07:00

เรื่อง อีสเตอร์-ความสำคัญของการฟื้นพระชนม์ของพระเยซูคริสต์

คำนำ

- พระเยซูคริสต์มีความแตกต่างจากผู้นำความเชื่ออื่นๆ หลายประการ ประการหนึ่งที่แยกพระองค์ต่างกับคนอื่นๆ อย่างชัดเจน ก็คือพระองค์คืนพระชนม์จากความตายในวันที่สาม หลังจากสิ้นพระชนม์และถูกฝังไว้แล้ว

- การคืนพระชนม์เป็นการอัศจรรย์ใหญ่ยิ่งที่เกิดขึ้น ซึ่งสามารถนำมาเป็นหลักฐานยืนยันความเป็นพระเจ้าของพระองค์ได้ อาจจะมีคนจำนวนหนึ่งซึ่งหัวใจหยุดเต้นไปชั่วคราว และหลังจากถูกกระตุ้นหัวใจหรือได้รับการช่วยเหลือพิเศษทางการแพทย์ทำให้ หัวใจกลับเต้นขึ้นมาใหม่ แต่พระเยซูไม่ได้อยู่ในกรณีหัวใจหยุดเต้น แต่อยู่ในกรณีที่ได้สิ้นพระชนม์ถึงสามวันแล้ว แต่กลับมีพระชนม์ชีพขึ้นมาใหม่ และไม่สิ้นพระชนม์อีกเลย

- คริสเตียนได้กล่าวถึงเรื่องนี้อย่างหนักแน่นมาทุกยุคทุกสมัยและให้ความสำคัญอย่างมากกับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์นี้

- เปาโลกล่าวว่า “¹⁷และถ้าพระคริสต์ไม่ได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมา ความเชื่อของท่านก็ไร้ประโยชน์ ท่านก็ยังตกอยู่ในบาปของตน ¹⁸และคนทั้งหลายที่ล่วงหลับในพระคริสต์ก็พินาศไปด้วย ¹⁹ถ้า ในชีวิตนี้ พวกเราซึ่งอยู่ในพระคริสต์มีแต่ความหวังเท่านั้น เราก็เป็นพวกที่น่าสังเวชที่สุดในบรรดาคนทั้งปวง” (1โครินธ์ 15:17-19)

- ความเชื่อของคริสเตียนจะยืนอยู่ได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับการคืนพระชนม์ของพระ เยซู หากพระองค์คืนพระชนม์ เราก็แน่ใจได้ว่าเราก็เชื่อในพระเจ้าแท้จริง หากพระองค์มิได้คืนพระชนม์เราก็เชื่อในสิ่งเหลวไหลที่สุด

- ในวันนี้ เราจะพิจารณากันถึงความสำคัญของการคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์

1. การคืนพระชนม์พิสูจน์ว่าพระเยซูเป็นพระเจ้า

- พระเยซูได้ประกาศไว้แล้วว่าพระองค์มีอำนาจที่จะคืนพระชนม์ได้

- ยอห์น 10:18 “ไม่มีผู้ใดชิงชีวิตไปจากเราได้ แต่เราสละชีวิตด้วยใจสมัครของเราเอง เรามีสิทธิที่จะสละชีวิตนั้น และมีสิทธิที่จะรับคืนอีก คำกำชับนี้ เราได้รับมาจากพระบิดาของเรา"

- อำนาจนี้เองทำให้พระองค์ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา พระองค์มีอำนาจเหนือมนุษย์ มีอำนาจเหนือความตาย เพราะความเป็นพระเจ้าของพระองค์นั่นเอง เมื่อพระองค์คืนพระชนม์ก็แสดงว่าพระบิดาได้สนับสนุนสิ่งที่พระเยซูตรัสเอา ไว้ และทุกสิ่งที่พระองค์สอนไว้ก็เป็นจริง พระองค์จึงทรงเป็นพระเจ้าดังที่พระองค์ได้ทรงตรัสไว้

2. การคืนพระชนม์เป็นการทำให้คำพยากรณ์ในพระคัมภีร์เดิมสำเร็จ

- พระคัมภีร์เดิมพยากรณ์ไว้ว่าพระมาซีฮาห์จะคืนพระชนม์จากความตาย

- สดุดี 16:10 “เพราะพระองค์มิได้ทรงมอบข้าพระองค์ไว้กับแดนผู้ตาย หรือให้ธรรมิกชนของพระองค์ต้องเห็นปากแดนนั้น”

- สดุดี 30:3 “ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงนำจิตวิญญาณของข้าพระองค์ขึ้นมาจากแดนผู้ตาย ทรงให้ข้าพระองค์มีชีวิต จึงไม่ต้องลงไปสู่ปากแดน”
- โฮเชยา 6:2 “อีกสองวันพระองค์จะทรงให้เราฟื้น พอถึงวันที่สามจะทรงยกเราขึ้น เพื่อเราจะดำรงอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์”
- การคืนพระชนม์เป็นการย้ำให้เห็นว่าพระคัมภีร์เป็นจริงตามที่พยากรณ์ไว้ พระคัมภีร์จึงมีความน่าเชื่อถือ

3. การคืนพระชนม์แสดงว่าคริสเตียนมีชีวิตหลังความตายแน่นอน

- เปาโลได้กล่าวไว้ใน 1 โครินธ์ 15:12-15

- 1 โครินธ์ 15:12-15 “¹²ถ้าเราเทศนาว่าพระคริสต์ได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาแล้ว เหตุใดพวกท่านบางคนยังกล่าวว่า การฟื้นขึ้นมาจากตายไม่มี ¹³ถ้าการฟื้นขึ้นมาจากตายไม่มี พระคริสต์ก็หาได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาไม่ ¹⁴ถ้าพระคริสต์มิได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมา การเทศนาของเรานั้นก็ไม่มีหลัก ทั้งความเชื่อของท่านทั้งหลายก็ไม่มีหลักด้วย ¹⁵และ ก็จะปรากฏว่าเราอ้างพยานเท็จในเรื่องพระเจ้า เพราะเราอ้างพยานว่าพระองค์ได้ทรงชุบพระคริสต์ให้เป็นขึ้นมา แต่ถ้าคนตายไม่ถูกทรงชุบให้เป็นขึ้นมาแล้ว พระองค์ก็ไม่ได้ทรงชุบพระคริสต์ให้เป็นขึ้นมา”

- เราแน่ใจได้ว่าหลังจากชีวิตนี้ เราจะถูกชุบให้มีชีวิตใหม่ได้เพราะพระคริสต์เป็นผลแรกของบรรดาผู้ที่กลับคืน ชีวิตใหม่ เป็นความหวังของผู้ที่เชื่อ

- 1 เปโตร 1:3 “สาธุการแด่พระเจ้าพระบิดาแห่งพระเยซูคริสตเจ้าของเรา ผู้ได้ทรงพระมหากรุณาแก่เรา ทรงโปรดให้เราบังเกิดใหม่ เข้าสู่ความหวังใจอันมีชีวิตอยู่ โดยการคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์”

- และให้ความมั่นใจว่าเราจะคืนชีวิตขึ้นมาใหม่ด้วย
- 1 โครินธ์ 15:20 “แต่ความจริงพระคริสต์ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว และทรงเป็นผลแรกในพวกคนทั้งหลายที่ได้ล่วงหลับไปแล้วนั้น”

- 1 โครินธ์ 15:22 “เพราะว่าคนทั้งปวงต้องตายเกี่ยวเนื่องกับอาดัมฉันใด คนทั้งปวงก็จะกลับได้ชีวิตเกี่ยวเนื่องกับพระคริสต์ฉันนั้น”

4. การคืนพระชนม์แสดงว่าคำสอนของคริสเตียนน่าเชื่อถือ

- 1 โครินธ์ 15:14 “ถ้าพระคริสต์มิได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมา การเทศนาของเรานั้นก็ไม่มีหลัก ทั้งความเชื่อของท่านทั้งหลายก็ไม่มีหลักด้วย”

- การคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์เป็นสิ่งที่เป็นการแสดงว่าทุกสิ่งที่ คริสเตียนสอน เป็นสิ่งที่น่าเชื่อถือ คริสเตียนถือว่าการเป็นขึ้นมาจากความตายของพระคริสต์นั้นเป็นแกนแห่งความ เชื่อ หากพระองค์ไม่คืนพระชนม์คำสอนของเราก็ไม่น่าเชื่อถือ

5. การคืนพระชนม์เป็นการแสดงว่าพระเยซูพูดความจริง

- พระเยซูทรงแจ้งให้สาวกทราบล่วงหน้าว่าพระองค์จะสิ้นพระชนม์และกลับคืนพระชนม์อีก

- มัทธิว 12:38-40 “³⁸คราวนั้นมีบางคนในพวกธรรมาจารย์ และพวกฟาริสีมาทูลพระองค์ว่า "อาจารย์เจ้าข้า พวกข้าพเจ้าอยากจะเห็นหมายสำคัญจากท่าน" ³⁹พระองค์ จึงตรัสตอบเขาว่า "คนชาติชั่วและคิดทรยศต่อพระเจ้าแสวงหาหมายสำคัญ และจะไม่ทรงโปรดให้หมายสำคัญแก่เขา เว้นไว้แต่หมายสำคัญของโยนาห์ผู้เผยพระวจนะ ⁴⁰ด้วยว่า โยนาห์ได้อยู่ในท้องปลามหึมาสามวันสามคืน ฉันใด บุตรมนุษย์จะอยู่ในท้องแผ่นดินสามวันสามคืนฉันนั้น”

- มัทธิว 16:21 “ตั้งแต่เวลานั้นมา พระเยซูทรงเริ่มเผยแก่เหล่าสาวกของพระองค์ว่า พระองค์จะต้องเสด็จไปกรุงเยรูซาเล็ม และจะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการจากพวกผู้ใหญ่ และพวกมหาปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์ จนต้องถึงถูกประหารชีวิต แต่ในวันที่สามพระองค์จะทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาใหม่”

- มาระโก 8:31 “ตั้งแต่เวลานั้นมา พระองค์กล่าวสอนสาวกว่า บุตรมนุษย์จะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ พวกผู้ใหญ่ พวกมหาปุโรหิต และพวกธรรมาจารย์จะไม่ยอมรับพระองค์ ในที่สุดพระองค์จะต้องถึงถูกประหารชีวิต แต่ในวันที่สามพระองค์จะทรงเป็นขึ้นมาใหม่”

- ยอห์น 2:19-22 “¹⁹พระเยซูจึงตรัสตอบเขาทั้งหลายว่า "ถ้าทำลายวิหารนี้เสีย เราจะยกขึ้นในสามวัน" ²⁰พวกยิวจึงทูลว่า "พระวิหารนี้เขาสร้างถึงสี่สิบหกปีจึงสำเร็จ และท่านจะยกขึ้นใหม่ในสามวันหรือ" ²¹แต่พระวิหารที่พระองค์ตรัสถึงนั้นคือพระกายของพระองค์ ²²เหตุ ฉะนั้นเมื่อพระองค์ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาแล้ว พวกสาวกของพระองค์ก็ระลึกได้ว่าพระองค์ตรัสดังนี้ และเขาก็เชื่อพระคัมภีร์และพระดำรัสที่พระเยซูได้ตรัสแล้วนั้น”

- หากพระองค์ไม่คืนพระชนม์จริง พระองค์ก็เป็นผู้โกหกและคงไม่มีสาวกคนใดจะติดตามพระองค์ต่อไป พระคัมภีร์บันทึกว่าเมื่อพระเยซูถูกจับกุม สาวกไม่เหลือความกล้าหาญ ต่างพากันหนีเอาตัวรอด แม้แต่เปโตรก็ปฏิเสธพระเยซู แต่หลังจากนั้นไม่นานสาวกที่เคยขลาดกลัวเหล่านี้ กลับกลายเป็นผู้รับใช้พระเจ้าที่เข้มแข็ง ไม่กลัวแม้แต่ความตาย สิ่งนี้เป็นหลักฐานยืนยันได้พระการหนึ่งว่า เพราะการฟื้นพระชนม์ของพระเยซูทำให้พวกเขามีความมั่นใจและมีความกล้าหาญใน การรับใช้พระเจ้า

สรุป

- การคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์ มีความหมายต่อชีวิตคริสเตียนอย่างมาก เป็นการยืนยันถึงความเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้ของพระองค์ ถึงฤทธิ์อำนาจของการช่วยกู้ของพระองค์ที่มีต่อชีวิตของเรา

- ดังนั้นเราจึงควรตอบสนองต่อการคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์โดย ดำเนินชีวิตด้วยความชื่นชมยินดี ด้วยความคาดหวังในชัยชนะจากพระเจ้า ด้วยความเชื่อ และที่ไม่อาจละเลยได้ก็คือการเป็นพยานถึงการคืนพระชนม์และการทรงพระชนม์อยู่ ของพระองค์

คำถามท้ายบท

1) วันอีสเตอร์หรือวันที่ระลึกถึงการคืนพระชนม์ของพระเยซูมีความสำคัญต่อชีวิตส่วนตัวของท่านอย่างไร

2) ท่านคิดว่าเหตุใดผู้เชื่อจำนวนหนึ่งมักดำเนินชีวิตอยู่ในความบาปทั้งที่พระ เยซูคริสต์ผู้เป็นพระเจ้าซึ่งสถิตอยู่ภายในชีวิตของเขามีชัยชนะเหนือความบาป แล้ว

ข้อพระคัมภีร์ท่องจำ

1 โครินธ์ 15:22 “เพราะว่าคนทั้งปวงต้องตายเกี่ยวเนื่องกับอาดัมฉันใด คนทั้งปวงก็จะกลับได้ชีวิตเกี่ยวเนื่องกับพระคริสต์ฉันนั้น”

แหล่งที่มา:http://www.christiancmu.com

ทำไมอิสลามไม่ยอมรับพระเยซูคริสต์

2013-04-07T22:01:00.001-07:00

พระธรรมเฉลยธรรมบัญญัติ 18 : 18 -19 เราจะโปรดให้บังเกิดผู้เผยพระวจนะอย่างเจ้าในหมู่พวกพี่น้องของเขาและเราจะ ใส่ถ้อยคำของเราในปากของเขาและเขาจะกล่าวบรรดาสิ่งที่เราบัญชาเขาไว้นั้นแก่ ประชาชนทั้งหลาย ผู้ใดไม่เชื่อฟังถ้อยคำของเราซึ่งผู้เผยพระวจนะกล่าวในนามของเราเราจะกำหนด โทษผู้นั้นคงไม่สามารถเล่าประวัติศาสตร์ศาสนาอิสลามได้ในที่ นี้เพราะยืดยาวมาก แต่สรุปว่าท่านมูฮัมหมัดได้เห็นความเหลวแหลกของความประพฤติของคนในศาสนา ต่างๆ (ซึ่งรวมถึงพวกศาสนายิว และพวกคริสเตียนด้วย) ในยุคของท่าน ทำให้ท่านมีความเบื่อหน่ายและชอบปลีกวิเวกออกไปอยู่คนเดียวตามถ้ำจนกระทั่ง ท่านอ้างว่าท่านได้รับโองการจากพระเจ้าโดยตรงถือเป็นหลักคำสอนใหม่ที่อิงราก ฐานมาจากศาสนายิว

ตามประวัติท่านเป็นคนที่ไม่มีการศึกษาทำให้อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้แต่ความรู้ ที่ท่านอ้างว่าท่านได้รับจากพระเจ้านั้นมีความละเอียดลึกซึ้งและวิจิตรพิศ ดารมากเกินกว่าจะเชื่อได้ว่านั่นคือสิ่งที่คนไม่มีการศึกษาจะเผยสำแดงออกมา ได้ จึงมีคนศรัทธาท่านมาก

หลักอิสลามกล่าวว่ามีพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดพระองค์เดียวมีนามว่าพระอัล เลาะห์ ซึ่งก็คือพระเยโฮวาห์ของยิวและพระบิดาของคริสเตียนนั่นเอง แต่อิสลามยืนยันว่าพระเจ้าไม่มีบุตร มีแต่ศาสนฑูตของพระเจ้า (เรียกว่า นบี) เท่านั้นที่ทำการเผยพระวจนะของพระเจ้าบนโลกนี้ ดังนั้นอิสลามจึงนับถือพระเยซูคริสต์ในฐานะของศาสนฑูตองค์หนึ่งเหมือนท่าน ศาสดามูฮัมหมัด สำหรับอิสลามแล้วศาสนฑูตองค์แรกคือนบีมูซา (โมเสส) ถัดมาคือนบีอิบรอฮีม (อับราฮัม) ไล่เลียงกันมาจนถึงนบีอีซา(พระเยซู)ผู้เป็นบุตรของท่านหญิงมัรยัม(นางมาเรีย ) มาจบลงที่นบีมูฮัมหมัดเป็นศาสนฑูตองค์สุดท้ายที่พระเจ้าส่งมาเพื่อทำให้คำ สอนที่ถูกบิดเบือนไปนั้นกลับมาตรงดังเดิม

อิสลามเชื่อว่ามีวันพิพากษาโลก มีจุดจบของยุคสมัย และในการพิพากษานั้นพระเจ้าจะส่งนบีอีซา (พระเยซูของเรา) เข้ามาเป็นผู้ตัดสินพิพากษา ดังนั้นอิสลามจึงยกย่องว่านบีอีซา(พระเยซู)เป็นนบีที่พิเศษกว่านบีองค์อื่น แต่แม้กระนั้นก็ไม่ยอมรับว่าพระเยซูคือพระบุตรอยู่ดีเพราะเชื่อฝังหัวว่าพระ เจ้าสูงสุดคือพระเจ้าเดียว พระเจ้าไม่มีเมียและไม่มีลูก ดังนั้นพระเยซูจึงเป็นเพียงนบีหรือผู้เผยพระวจนะหรือศาสนฑูตองค์พิเศษเท่า นั้น... อย่างไรก็ตามในอัลกุรอานได้มีเขียนไว้ชัดเจนว่าท่านหญิงมัรยัมผู้เป็นมารดา ของนบีอีซา(พระเยซู)ได้ตั้งครรภ์ทั้งที่ยังไม่ได้มีสามีแต่เป็นการอัศจรรย์ ของพระเจ้า และคลอดออกมาเป็นนบีอีซา(เยซู) ดังนั้นนบีอีซาจึงเป็นนบีพิเศษกว่านบีองค์ใดๆ... การเกิดของนบีอีซาจากแม่ผู้เป็นพรหมจารีนี้เป็นเรื่องที่ตรงกับพระคัมภีร์ ใหม่ของคริสเตียน

อิสลามยึดโองการที่พระเจ้าเผยสำแดงผ่านนบีมูฮัมหมัดเป็นหลักโดยถือว่าเป็น โองการใหม่ล่าสุดที่พระเจ้าทรงส่งมาโดยตรงไม่ถูกใครบิดเบือน โองการดังกล่าวได้ถูกจารึกไว้เรียกว่าโกราน หรืออัลกุราน อิสลามยอมรับพระคัมภีร์เดิมห้าเล่มแรกของยิว (เตารอต หรือ โทร่าห์) แต่ไม่ยอมรับพระคัมภีร์ใหม่ โดยเฉพาะไม่ยอมรับว่าทางรอดของมนุษย์มีทางเดียวคือทางพระเยซูคริสต์ อิสลามไม่เชื่อเรื่องพระผู้ไถ่หรือพระผู้ช่วยให้รอดและมีอิสลามจำนวนไม่น้อย ที่ไม่เชื่อว่าพระเยซูคริสต์ตายบนไม้กางเขนแต่เชื่อว่ามีการสลับคนกันกับพระ เยซูเมื่อถูกตรึง อิสลามสอนให้ปฏิบัติตามอัลกุรอานอย่างเคร่งครัดที่สุด ดังนั้นจึงต้องมีอาจารย์ผู้สอนพระคัมภีร์จำนวนมากเพื่อสอนให้คนทั้งหลายรู้ วิธีปฏิบัติตามอย่างถูกต้อง อิสลามเป็นทั้งศาสนาและเป็นทั้งวิถีชีวิตของคนที่เกิดมาเป็นอิสลาม ศาสนาอิสลามกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตทางสังคมและการปกครอง เหมือนคนที่เกิดในเมืองไทยก็จะรู้สึกว่าคนไทยต้องถือพุทธเท่านั้นทั้งๆที่ มนุษย์ทุกคนควรมีท่าทีว่าตัวเองเป็นมนุษย์แห่งจักรวาลไม่ใช่มนุษย์แห่ง ประเทศท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่งอย่างแคบๆ... ขอให้เตือนใจตนเองว่า สัจจธรรมแท้จริงของพระเจ้าอยู่สูงกว่าการจัดระเบียบอำนาจทางการเมืองของ มนุษย์เป็นไหนๆ...

อิสลามยุคแรกใช้การบังคับด้วยอาวุธให้คนเข้ารับอิสลามเป็นศาสนาหากไม่รับ ต้องตาย ซึ่งเป็นวิธีการเผยแผ่ศาสนาไปพร้อมกับการจัดระเบียบทางอำนาจการเมืองการ ปกครองไปด้วยในตัว ซึ่งก็ได้ทำให้ดินแดนอาหรับเกิดความสงบขึ้นได้ทันทีเพราะคนทั้งหลายถือศาสนา เดียวกันและถือว่าทุกคนที่เป็นอิสลามเป็นพี่น้องกัน การเข้าเป็นอิสลามนั้นก็คือหากเป็นชายต้องเข้าสุนัต และต้องรับว่าพระอัลเลาะห์เป็นพระเจ้าเดียว กับรับว่านบีมูฮัมหมัดเป็นศาสนฑูตองค์สุดท้ายซึ่งหากนบีมูฮัมหมัดสั่งสอน อะไรก็ให้มนุษย์ทั้งหลายฟังและเชื่อท่าน มีการอ้างกลับไปในสมัยพระคัมภีร์เดิมของยิวด้วยว่านบีมูฮัมหมัดคือผู้เผยพระ วจนะที่โมเสสได้กล่าวไว้ในพระธรรมเฉลยธรรมบัญญัติ 18:18-19… “18 เราจะโปรดให้บังเกิดผู้เผยพระวจนะอย่างเจ้าในหมู่พวกพี่น้องของเขา และเราจะใส่ถ้อยคำของเราในปากของเขา และเขาจะกล่าวบรรดาสิ่งที่เราบัญชาเขาไว้นั้นแก่ประชาชนทั้งหลาย 19 ผู้ใดไม่เชื่อฟังถ้อยคำของเรา ซึ่งผู้เผยพระวจนะกล่าวในนามของเรา เราจะกำหนดโทษผู้นั้น” อิสลามกล่าวว่าพระสัญญาข้อนี้สำเร็จเป็นจริงแล้วในนบีมูฮัมหมัด ทุกคนจึงต้องนับถือนบีมูฮัมหมัด ในขณะที่คริสเตียนบอกว่าพระสัญญานี้สำเร็จไปแล้วในพระเยซูคริสต์... นี่แหละมันจึงยุ่ง.... ข้อพระคัมภีร์ของศาสนายิวข้อเดียวนี้เชื่อมโยงทั้งสามศาสนาให้พันกันอย่าง แยกกันไม่หลุด... นบีมูฮัมหมัดสืบสายมาจากอิสมาเอลลูกนางฮาการ์ผู้เป็นหญิงรับใช้ของซาราห์และ เป็นเมียทาสของอับราฮัม ส่วนพระเยซูคริสต์สืบสายมาจากอิสอัคผู้เป็นบุตรโดยตรงของนางซาราห์กับอับรา ฮัมผู้ที่พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะเป็นชนชาติของพระเจ้า...

อิสลามไม่เชื่อในหลักตรีเอกานุภาพ ดังนั้นจึงไม่เชื่อเรื่องพระบุตร และไม่เชื่อเรื่องพระวิญญาณบริสุทธิ์ด้วย ... แก่นหลักของศาสนาคริสเตียนคือเรื่องความรอดทางพระเยซูคริสต์ ความรัก และการปลดปล่อยให้หลุดพ้นจากการเป็นทาส(ในทุกด้านของชีวิต)โดยพระเยซูคริสต์ แก่นหลักของอิสลามคือสันติสุขที่มาจากพระเจ้าโดยการปฏิบัติตามคำสอนในอัลกุ รอาน การไปสู่ความรอดของอิสลามกับของพระพุทธศาสนาคล้ายกันตรงที่มนุษย์ต้องลงมือ กระทำการปฏิบัติตามหลักคำสอนของศาสนาที่กล่าวไว้อย่างตายตัว สำหรับอิสลามก็เพื่อบรรลุผลที่พระเจ้าชอบพระทัย และสำหรับพระพุทธศาสนาก็เพื่อหลุดพ้นจากความยึดมั่นถือมั่นซึ่งทำให้พ้นจาก สังสารวัฏฏ์ แต่สำหรับศาสนา คริสเตียนเชื่อว่าสิ่งที่มนุษย์จะต้องกระทำให้ตัวเองหลุดพ้นนั้นไม่มีทางทำ ได้ ดังนั้นพระเจ้าจะทรงกระทำเอง พระองค์จึงได้มอบภาระกิจนี้ให้แก่พระเยซูเป็นผู้ทรงกระทำแทนเราทั้งหมด เพียงแต่เรารับเอาพระองค์ไว้เราก็รอดได้...

สำหรับเราผู้เป็นคริสเตียน... ขอให้เรานับพระพรที่ได้รับจากพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ ขอให้เราตอบคำถามตัวว่าเราได้รับฤทธิ์อำนาจในการรักษาโรคจากใคร เราได้รับสันติสุขภายในจากใคร เราได้รับความเล้าโลมใจจากใคร เราอธิษฐานต่อใคร และใครตอบคำอธิษฐานของเรา... ถ้าทำได้ลองท้าทายให้ใครก็ตามที่ไม่เชื่อเรื่องพระเยซูคริสต์ (ศาสนาใดๆก็ตาม) เข้าห้องส่วนตัวแล้วลองอธิษฐานเป็นความลับต่อพระเยซูคริสต์ด้วยความเชื่อและ ถ่อมใจ แล้วรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิตของเขา ให้เขาเขียนวันที่อธิษฐานและวันที่ได้รับคำตอบการอธิษฐานของเขาดูเอง เขาจะรู้สึกอัศจรรย์ใจ...

ผมเชื่อว่าพระเจ้าคงประทานความรู้และโองการแห่งความดีงามให้ท่านนบีมูฮัม หมัดนำไปประพฤติปฏิบัติจริงแต่ผมเชื่อว่าความรอดของพระเจ้ามาทางอิสอัคไม่ ใช่มาทางอิสมาเอล เพราะอิสอัคเกิดโดยพระสัญญาของพระเจ้า แต่อิสมาเอลเกิดโดยอารมณ์อันปั่นป่วนและการหาทางออกเองโดยมนุษย์เมื่อนางซา ราห์หาทางให้อับราฮัมมีลูกกับสาวใช้แทนการรอคอยพระเจ้า... อิสอัสเป็นผลแท้ของพระสัญญาของพระเจ้า ส่วนอิสมาเอลเป็นผ

และในเมื่อทั้งศาสนาคริสเตียนและศาสนาอิสลามเชื่อว่าในวันพิพากษาโลกนั้นพระ เยซูคริสต์ (หรือนบีอีซา) จะเสด็จเข้ามาเป็นผู้ตัดสินเรา ทำไมวันนี้เราจึงปฏิเสธไม่ยอมรับนับถือและไม่สักการะพระองค์เล่า? (มีมุสลิมคนหนึ่งที่อินโดนีเซียเปลี่ยนมาเข้าคริสเตียนด้วยเหตุผลนี้มา แล้ว)... ถ้าพระเจ้าวางใจในการตัดสินโลกของพระเยซูคริสต์ (หรือนบีอีซา) ก็แสดงว่าพระปัญญาและฤทธิ์เดชของพระเยซูคริสต์ (หรือนบีอีซา) ก็คือพระปัญญาและฤทธิ์เดชขององค์พระเจ้าสูงสุดนั่นเอง... เช่นนี้แล้วทำไมเราจึงไม่เชื่อว่าพระเยซูคริสต์หรือนบีอีซาแท้จริงแล้วก็คือ องค์พระเจ้าผู้เคยเข้ามาคลุกคลีกับมนุษย์เล่า

ลของกำลังปัญญามนุษย์...

แหล่งที่มา:www.nakhonsawanchurch.net

เราจะรับพระบุตรได้อย่างไร

2013-04-07T00:22:00.001-07:00

เราจะรับพระบุตรได้อย่างไร?

เป็นเพราะสิ่งที่พระ เยซูทำสำเร็จเพื่อเราบนไม้กางเขน ในพระคัมภีร์จึงกล่าวว่า "ผู้ใดมีพระบุตร ก็มีชีวิต" เราสามารถ รับพระบุตร คือพระเยซูคริสต์ เป็นพระผู้ช่วยให้รอดได้ โดยทางความเชื่อ วางใจในพระเยซู ว่าพระองค์เป็นพระผู้ช่วย และทรงสิ้นพระชนม์แทนความบาปของเรา

ยอห์น 1:12 แต่ส่วนบรรดาผู้ที่ต้อนรับพระองค์ ผู้ที่เชื่อในพระนามของพระองค์ พระองค์ก็ทรงประทาน สิทธิให้เป็นบุตรของพระเจ้า
ยอห์น 3:16-18 เพราะว่าพระเจ้าทรงรักโลก จนได้ทรงประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์ เพื่อทุกคน ที่วางใจในพระบุตรนั้นจะไม่พินาศ แต่มีชีวิตนิรันดร์ 17 เพราะว่าพระเจ้าทรงให้พระบุตรเข้ามาในโลก มิใช่เพื่อ พิพากษาลงโทษโลก แต่เพื่อช่วยกู้โลกให้รอดโดยพระบุตรนั้น 18 ผู้ที่วางใจในพระบุตรก็ไม่ต้องถูกพิพากษา ลงโทษ ส่วนผู้ที่มิได้วางใจก็ต้องถูกพิพากษาลงโทษอยู่แล้ว เพราะเขามิได้วางใจในพระนามพระบุตร องค์เดียวของพระเจ้า

ความหมายคือเราแต่ละคน ต้องเข้ามาหาพระเจ้าในทางเดียวกัน (1) ในฐานะคนบาปที่ยอมรับสภาพ (2) ตระหนักว่า ความดีที่เราเพียรทำ ไม่สามารถช่วยให้รอดได้ และ (3) วางใจในพระบุตรผู้เดียวเท่านั้น โดยความเชื่อ เพื่อความรอด

ถ้าคุณปรารถนาจะรับเอา พระเยซูคริสต์เข้ามาในชีวิต และวางใจในพระองค์ เป็นพระผู้ช่วยให้รอด คุณสามารถทำได้ โดยง่ายด้วยคำอธิษฐาน ยอมรับว่าคุณคือคนบาป รับการอภัยจากพระองค์ และเข้ามาวางใจให้พระองค์เป็นพระผู้ช่วย ให้รอด

ถ้าคุณได้วางใจในพระ เยซูคริสต์แล้ว คุณต้องเรียนรู้จักชีวิตใหม่ และการดำเนินไปกับพระองค์ เราขอแนะนำให้คุณเริ่ม ด้วยบทเรียน "กขค-เพื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในพระคริสต์" (ABCs for Christian Growth) บทเรียนนี้จะสอนคุณทีละก้าว ให้รู้จักความจริงในพระวจนะ และช่วยสร้างพื้นฐานที่แข็งแกร่งของความเชื่อในองค์พระเยซูคริสต์

* แผนการความรอดของพระเจ้า

1.ปัญหาของมนุษย์ถูกแยกจากพระเจ้า

2.การงานอันไร้ประโยชน์ของเรา

3.ทางออกของพระเจ้า

4.เราจะรับพระบุตรได้อย่างไร?

อ้างอิงบทความจาก:bible.org
* การเผยแพร่บทความมีประสงค์ให้ผู้อ่านได้รู้จักพระองค์และได้รับพระพรเท่า นั้นผิดพลาดประการใดขออภัย เจ้าของบทความไม่ประสงค์ให้ใช้เนื้อหานี้โปรดแจ้ง

ทางออกของพระเจ้า

2013-04-07T00:17:00.003-07:00

ทางออกของพระเจ้า

พระเจ้าไม่เพียงแต่ บริสุทธิ์สมบูรณ์เท่านั้น (เป็นพระลักษณะที่ไม่มีมนุษย์ผู้ใดสามารถเป็นได้ ไม่ว่าจะทำดีแค่ไหนก็ตาม) แต่พระองค์ทรงเปี่ยมไปด้วยความรัก พระคุณและความเมตตา เป็นเพราะพระคุณความรักของพระองค์นี้เอง ที่ไม่ทรง ปล่อยให้เราจนตรอก สิ้นหวัง

โรม 5:8 แต่พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์แก่เราทั้งหลาย คือขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น พระคริสต์ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา

นี่คือข่าวประเสริฐของ พระคัมภีร์ ข่าวเรื่องพระกิตติคุณ เป็นข่าวเรื่องพระเจ้าประทานพระบุตรของพระองค์ ลงมาบังเกิด เป็นมนุษย์ (มนุษย์ที่เป็นพระเจ้า) ดำเนินชีวิตบนโลกนี้อย่างปราศจากบาป สิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนเพื่อไถ่บาปเรา พระองค์ถูกชุบให้เป็นขึ้นมาจากความตาย เป็นการพิสูจน์ข้อเท็จจริงว่า ทรงเป็นบุตรของพระเจ้าแท้ และทรงยอมสละ พระชนม์แทนเรา

โรม 1:4 แต่ฝ่ายพระวิญญาณแห่งความบริสุทธิ์นั้นบ่งไว้ด้วยฤทธานุภาพ คือโดยการเป็นขึ้นมาจาก ความตายว่า เป็นพระบุตรของพระเจ้า
โรม 4:25 คือพระเยซูผู้ทรงถูกอายัดไว้ให้ถึงสิ้นพระชนม์แล้ว เพราะการล่วงละเมิดของเรา และได้ทรง ฟื้นจากความตาย เพื่อให้เราเป็นคนชอบธรรม
2 โครินธ์ 5:21 เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงกระทำพระองค์ผู้ทรงไม่มีบาปให้บาป เพราะเห็นแก่เรา เพื่อเรา จะได้เป็นคนชอบธรรมของพระเจ้าทางพระองค์

1 เปโตร 3:18 18 ด้วยว่าพระคริสต์ก็ได้สิ้นพระชนม์ ครั้งเดียวเท่านั้นเพราะความผิดบาป คือพระองค์ ผู้ชอบธรรม เพื่อผู้ไม่ชอบธรรม เพื่อจะได้ทรงนำเราทั้งหลายไปถึงพระเจ้า ฝ่ายกายพระองค์จึงสิ้นพระชนม์ แต่ฝ่ายวิญญาณ ทรงคืนพระชนม์

* แผนการความรอดของพระเจ้า

1.ปัญหาของมนุษย์ถูกแยกจากพระเจ้า

2.การงานอันไร้ประโยชน์ของเรา

3.ทางออกของพระเจ้า

การงานอันไร้ประโยชน์ของเรา

2013-04-07T00:15:00.002-07:00

การงานอันไร้ประโยชน์ของเรา

ในพระคัมภีร์สอนว่า ไม่ว่ามนุษย์จะทำความดีมากแค่ไหน มีความเพียรพยายาม มีศีลธรรมสูงส่ง หรือทำบุญสุนทาน มากมายให้กับพระเจ้า ก็ไม่อาจทำให้เข้าสู่สวรรค์ได้ ไม่ว่าคนดีมีศีลธรรม คนที่ศรัทธาในศาสนา คนชั่วร้าย คนไม่มี ศาสนา ล้วนแล้วแต่ลงเรือลำเดียวกัน คือเสื่อมไปจากความบริสุทธิ์ของพระเจ้า เมือพิจารณาดูคนอธรรม คนมีศีลธรรม หรือคนศรัทธาในศาสนา ตามที่บ่งอยู่ในพระธรรมโรม 1:18-3:8 อ.เปาโลกล่าวว่าทั้งยิวและกรีกตกอยู่ภายใต้บาปทั้งสิ้น "ไม่มีผู้ใดเป็นคนชอบธรรมสักคนเดียว ไม่มีเลย" (โรม 3:9-10) นอกจากนี้ในพระคัมภีร์ยังเพิ่มเติมอีกด้วยว่า

เอเฟซัส 2:8-9 8 ด้วย ว่าซึ่งท่านทั้งหลายรอดนั้นก็รอดโดยพระคุณเพราะความเชื่อ และมิใช่โดยตัวท่าน ทั้งหลายกระทำเอง แต่พระเจ้าทรงประทานให้ 9 ความรอดนั้นจะเนื่องด้วยการกระทำก็หามิได้ เพื่อมิให้ คนหนึ่งคนใดอวดได้
ทิตัส 3:5-7 พระองค์ได้ทรงช่วยเราให้รอด มิใช่ด้วยการกระทำที่ชอบธรรมของเราเอง แต่พระองค์ทรง พระกรุณา ชำระให้เรามีใจบังเกิดใหม่ และทรงสร้างเราขึ้นมาใหม่ โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ 6 พระองค์ นั้นได้ทรงประทานแก่เรา ทั้งหลายอย่างบริบูรณ์ โดยพระเยซูคริสต์พระผู้ช่วยให้รอดของเรา 7 เพื่อเราจะ ได้เป็นคนชอบธรรมแล้วโดยพระคุณของพระองค์ และจะได้เป็นผู้ได้รับมรดกที่มุ่งหวังคือชีวิตนิรันดร์

โรม 4:1-5 ถ้าเช่นนั้น เราจะว่าอะไรเรื่องอับราฮัม บรรพบุรุษของเราตามสายโลหิต 2 ถ้าอับราฮัม เป็นผู้ชอบธรรมโดยการประพฤติ ท่านก็มีทางที่จะอวดได้ แต่ในสายพระเนตรของพระเจ้าท่านไม่มีทาง อย่างนั้น 3 พระคัมภีร์ว่าอย่างไร ก็ว่า อับราฮัมเชื่อในพระเจ้าและเพราะความเชื่อนั้นเอง พระเจ้าทรงถือว่า ท่านเป็นคนชอบธรรม 4 ฝ่ายคนที่ ทำงาน ก็ไม่ถือว่าค่าจ้างที่ได้นั้นเป็นบำเหน็จ แต่ถือว่าเป็นค่าแรงของงาน ที่ได้ทำ 5 ส่วนคนที่มิได้อาศัยการประพฤติ แต่ได้เชื่อในพระองค์ผู้ทรงโปรดให้คนผิดเป็นคนชอบธรรมได้ เพราะความเชื่อของคนนั้น พระเจ้าทรงถือว่าเป็นความชอบธรรม

ไม่ว่ามนุษย์จะพยายามทำ ดีมากเท่าใดก็ตาม ยังไม่ถึงมาตรฐานของพระเจ้า พระเจ้าทรงเป็นผู้บริสุทธิ์ยุติธรรมอย่าง สมบูรณ์ ด้วยเหตุนี้เอง พระธรรมฮาบากุก 1:13 บอกเราว่า พระเจ้าไม่สามารถมีสามัคคีธรรมกับผู้ไม่บริสุทธิ์สมบูรณ์ได้ การที่จะให้พระเจ้ายอมรับเรา เราต้องดีพร้อมเช่นเดียวกับพระองค์ ต่อเบื้องพระพักตร์ เราปิดบังสิ่งใดไม่ได้ อ่อนแอ ช่วยเหลือตนเองไม่ได้ อยู่ในสภาพสิ้นหวัง คุณงามความดีที่ทำมา ไม่ว่ามากน้อยแค่ใหนก็ตาม ไม่สามารถทำให้เรา เข้าสู่สวรรค์ หรือมีชีวิตนิรันดร์ได้ แล้วเราจะมีทางออกใด?

* แผนการความรอดของพระเจ้า

1.ปัญหาของมนุษย์ถูกแยกจากพระเจ้า

2.การงานอันไร้ประโยชน์ของเรา

3.ทางออกของพระเจ้า

ปัญหาของมนุษย์ถูกแยกจากพระเจ้า

2013-04-07T00:13:00.000-07:00

ปัญหาของมนุษย์

ถูกแยกจากพระเจ้า

อิสยาห์ 59:2 แต่ว่าความบาปชั่วของเจ้าทั้งหลายได้กระทำให้เกิดการแยก ระหว่างเจ้ากับพระเจ้าของเจ้า และบาปของเจ้าทั้งหลาย ได้บังพระพักตร์ของพระองค์เสียจากเจ้า พระองค์จึงมิได้ยิน
โรม 5:8 แต่พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์แก่เราทั้งหลาย คือขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น พระคริสต์ได้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา

ตามพระธรรมโรม 5:8 พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์ โดยการตายของพระบุตร แล้วเหตุใดพระบุตรต้องมา ตายเพื่อเราด้วย? เพราะพระคัมภีร์กล่าวว่า มนุษย์ทุกคนเป็นคนบาป การ "ทำบาป" คือการพลาดเป้า ในพระคัมภีร์ กล่าวว่า "ทุกคนทำบาป และเสื่อมจากพระสิริ (ความบริสุทธิ์) ของพระเจ้า" (โรม 3:23) ความหมายคือ ความบาป ของเราแยกเราออกจากพระเจ้า ผู้ทรงบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ (ชอบธรรมและยุติธรรม) พระองค์จึงจำต้องพิพากษาคนบาป

ฮาบากุก 1:13ก พระเนตรของพระองค์บริสุทธิ์ เกินที่จะทอดพระเนตรการชั่ว จะทรงมองดูการผิดก็ไม่ได้ ไฉนพระองค์ทอดพระเนตรคนทรยศ และทรงเงียบอยู่เมื่อคนอธรรมกลืน คนที่ชอบธรรมเกินกว่าตัวเขาเสีย

* แผนการความรอดของพระเจ้า

1.ปัญหาของมนุษย์ถูกแยกจากพระเจ้า

2.การงานอันไร้ประโยชน์ของเรา

3.ทางออกของพระเจ้า

แผนการความรอดของพระเจ้า

2013-04-07T00:09:00.001-07:00

แผนการความรอดของพระเจ้า

1 ยอห์น 5:11-12 และพยานหลักฐานนั้นก็คือว่า พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานชีวิตนิรันดร์ให้เราทั้งหลาย และชีวิตนี้ม

แผนการความรอดของพระเจ้า

1 ยอห์น 5:11-12 และพยานหลักฐานนั้นก็คือว่า พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานชีวิตนิรันดร์ให้เราทั้งหลาย และชีวิตนี้มีอยู่ในพระบุตรของพระองค์ ผู้ที่มีพระบุตรก็มีชีวิต ผู้ที่ไม่มีพระบุตรก็ไม่มีชีวิต

พระวจนะคำตอนนี้บอกว่า พระเจ้าทรงประทานชีวิตนิรันดร์แก่เราทั้งหลาย และชีวิตนี้มีอยู่ในพระบุตรของพระองค์ คือ พระเยซูคริสต์ ความหมายคือ หนทางสู่ชีวิตนิรันดร์ ต้องมีพระบุตรอยู่ในชีวิต คำถามก็คือ แล้วเราจะมีพระบุตรอยู่ใน ชีวตได้อย่างไร?

* แผนการความรอดของพระเจ้า

1.ปัญหาของมนุษย์ถูกแยกจากพระเจ้า

2.การงานอันไร้ประโยชน์ของเรา

3.ทางออกของพระเจ้า

คริสเตียนต้องร้กษาวันสะบาโตไหม

2013-04-06T03:13:00.003-07:00

บ่อยครั้งมีการอ้างว่า “พระเจ้าทรงสถาปนาวันสะบาโตในสวนเอเดน” เนื่องจากการเกี่ยวข้องระหว่างวันสะบาโตและการทรงสร้างในหนังสืออพยพ 20:11 แม้ว่าการที่พระเจ้าจะทรงพักผ่อนในวันที่เจ็ด (ปฐมกาล 2:3) จะเป็นเงาในการตั้งกฎแห่งวันสะบาโตในอนาคตขึ้นมาก็ตาม ก่อนหน้าที่ชนชาติอิสราเอลจะออกจากอียิปต์พระคัมภีร์ไม่ได้พูดถึงวันสะบาโต เลย ไม่มีพระคัมภีร์ตอนไหนที่บอกว่าผู้คนตั้งแต่สมัยอาดัมจนถึงโมเสสยึดถือวันสะ บาโต

พระวจนะของพระเจ้าตรัสไว้อย่างชัดเจนว่าการรักษาวันสะบาโตเป็นหมายสำคัญ ระหว่างพระเจ้าและชนชาติอิสราเอล “โมเสสขึ้นไปเฝ้าพระเจ้า พระเจ้าตรัสจากภูเขานั้นว่า "บอกวงศ์วานยาโคบและชนชาติอิสราเอลดังนี้ว่า`พวกเจ้าได้เห็นกิจการซึ่งเรา กระทำกับชาวอียิปต์แล้ว และที่เราเทิดชูเจ้าขึ้น ดุจดังด้วยปีกนกอินทรี เพื่อนำเจ้ามาถึงเรา เหตุฉะนั้นถ้าเจ้าฟังเสียงเรา และรักษาพันธสัญญาของเราไว้ เจ้าจะเป็นกรรมสิทธิ์ของเราที่เราเลือกสรรท่ามกลางชนชาติทั้งปวง เพราะแผ่นดินทั้งสิ้นเป็นของเรา” (อพยพ 19:3–5)

“เหตุฉะนี้ ชนชาติอิสราเอลจึงถือวันสะบาโตตลอดชั่วชาติพันธุ์ของเขาเป็นพันธสัญญา เนืองนิตย์ เป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับชนชาติอิสราเอลว่า ในหกวันพระเจ้าได้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก แต่ในวันที่เจ็ดพระองค์ได้ทรงงดการงานไว้ และได้ทรงหย่อนพระทัยในวันนั้น” (อพยพ 31:16–17)

ในเฉลยธรรมบัญญัติ 5 โมเสสโยงบัญญัติสิบประการไปถึงชนชาติอิสราเอลรุ่นถัดไป ในตอนนี้ หลังจากที่ได้สั่งให้พวกเขารักษาวันสะบาโตในข้อ 12-14 แล้ว โมเสสยังให้เหตุผลว่าทำไมคนอิสราเอลจึงต้องรักษาวันสะบาโต: “จงระลึกว่าเจ้าเคยเป็นทาสอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าได้พาเจ้าออกมาจากที่นั่นด้วยพระหัตถ์อันทรง ฤทธิ์ และด้วยพระกรที่เหยียดออก เหตุฉะนี้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าได้ทรงบัญชาให้เจ้ารักษาวันสะบาโต” (เฉลยธรรมบัญญัติ 5:15)

จงสังเกตคำว่าเหตุฉะนี้ พระประสงค์ของพระเจ้าในการกำหนดวันสะบาโตให้กับคนอิสราเอลไม่ใช่เพื่อให้พวก เขาจำการทรงสร้าง แต่เพื่อให้พวกเขาจำการเป็นทาสในอียิปต์และการทรงปลดปล่อยพวกเขาให้เป็น อิสระ จงสังเกตุข้อเรียกร้องในการรักษาวันสะบาโต: คนที่ถือวันสะบาโตออกจากที่พักของตนไม่ได้ (อพยพ 16:29), ก่อไฟไม่ได้ (อพยพ 35:3) ให้ใครทำการงานใด ๆ ไม่ได้ (อพยพ 5:14) ผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามกฎแห่งวันสะบาโตจะต้องถูกลงโทษถึงตาย (อพยพ 31:15; กันดารวิถี 15:32–35)

จากการค้นคว้าข้อพระคัมภีร์ในพันธสัญญาใหม่เราได้พบหัวข้อสำคัญสี่หัวข้อ คือ: 1) เมื่อใดที่พระคริสต์ปรากฏพระองค์ในสภาพหลังการฟื้นคืนพระชนม์และมีการบอกวัน ไว้ วันนั้นจะเป็นวันแรกของสัปดาห์เสมอ (มัทธิว 28:1, 9, 10; มาระโก 16:9; ลูกา 24:1, 13, 15; ยอห์น 20:19, 26) 2) ครั้งเดียวที่วันสะบาโตถูกกล่าวถึงตั้งแต่ในหนังสือกิจการจนถึงวิวรณ์ก็ เพื่อการประกาศต่อคนยิว และสถานที่ในการประกาศก็คือในธรรมศาลา (กิจการยทที่ 13–18) ท่านเปาโลเขียนว่า “ต่อพวกยิว ข้าพเจ้าก็ทำตัวเหมือนยิว เพื่อจะได้พวกยิว” (1 โครินธ์ 9:20) ท่านเปาโลไม่ได้ไปที่ธรรมศาลาเพื่อมีสามัคคีธรรมและเสริมสร้างธรรมิกชน แต่เพื่อให้พวกเขารู้สึกผิดและช่วยผู้หลงหายให้รอด 3) ครั้งหนึ่งท่านเปาโลประกาศว่า “ตั้งแต่นี้ไปข้าพเจ้าจะไปหาคนต่างชาติ” (กิจการ 18:6), วันสะบาโตไม่ได้ถูกกล่าวถึงอีกเลย, และ 4) แทนที่ส่วนที่เหลือในพระคัมภีร์ใหม่จะเสนอแนะให้ยึดติดกับวันสะบาโต, ข้อพระคัมภีร์กลับชี้แนะไปยังทิศทางตรงกันข้าม (รวมถึงข้อยกเว้นหนึ่งข้อจากหนังสือโคโลสี 2:26 สำหรับข้อ 3 ข้างต้น)

หากเราดูให้ละเอียดยิ่งขึ้น ข้อ 4 ข้างต้นจะเปิดเผยว่าไม่ได้มีการบังคับให้ผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่รักษาวันสะ บาโต และแสดงให้เห็นด้วยว่าแนวความคิดที่ว่าวันอาทิตย์เป็นวัน “สะบาโตสำหรับคริสเตียน” ไม่มีในพระคัมภีร์เช่นเดียวกัน ดังที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้น มีอยู่ครั้งเดียวที่วันสะบาโตถูกนำมากล่าวถึงหลังจากที่ท่านเปาโลเริ่มเน้น ที่คนต่างชาติ, “เหตุฉะนั้นอย่าให้ผู้ใดพิพากษาปรักปรำท่านในเรื่องการกินการดื่ม ในเรื่องเทศกาล วันต้นเดือน หรือวันสะบาโตสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงเงาของเหตุการณ์ที่จะมีมาในภายหลัง แต่กายนั้นเป็นของพระคริสต์” (โคโลสี 2:16–17) วันสะบาโตของชาวยิวได้ถูกลบล้างออกไปที่กางเขนที่ซึ่งพระคริสต์ “ทรงฉีกกรรมธรรม์ซึ่งได้ผูกมัดเราด้วยบัญญัติต่างๆซึ่งขัดขวางเรา” (โคโลสี 2:14)

แนวความคิดนี้ได้ถูกย้ำมากกว่าหนึ่งครั้งในพันธสัญญาใหม่: “คนหนึ่งถือว่าวันหนึ่งดีกว่าอีกวันหนึ่ง แต่อีกคนหนึ่งถือว่าทุกวันเหมือนกัน ขอให้ทุกคนมีความแน่ใจในความคิดเห็นของตนเถิด ผู้ที่ถือวันก็ถือเพื่อถวายเกียรติแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ที่กินก็กินเพื่อถวายเกียรติแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะเขาขอบพระคุณพระเจ้า และผู้ที่ไม่ได้กิน ก็มิได้กิจเพื่อถวายเกียรติแค่องค์พระผู้เป็นเจ้า และยังขอบพระคุณพระเจ้า” (โรม 14:5–6ก) “แต่บัดนี้เมื่อท่านรู้จักพระเจ้าแล้ว หรือที่ถูกก็คือพระเจ้าทรงรู้จักท่านแล้ว เหตุไฉนท่านจึงจะกลับไปหาวิญญาณต่างๆซึ่งอ่อนแอและอเนจอนาถ และอยากจะเป็นทาสของสิ่งเหล่านั้นอีก ท่านถือวัน เดือน ฤดู และปี” (กาลาเทีย 4:9–10)

แต่บางคนอ้างว่ากษัตริย์คอนสแตนตินได้ “เปลี่ยน” วันสะบาโตจากวันเสาร์มาเป็นวันอาทิตย์ในปีคศ 321 คริสตจักรในยุคแรกประชุมนมัสการกันวันไหน? พระคัมภีร์ไม่เคยพูดถึงการเข้ามาชุมนุมกันของผู้เชื่อเพื่อมีสามัคคีธรรมและ นมัสการในวันสะบาโต (วันเสาร์) ไหนเลย แต่มีข้อพระคัมภีร์หลายข้อที่กล่าวถึงวันแรกของสัปดาห์ ยกตัวอย่างเช่น, หนังสือกิจการ 20:7 กล่าวว่า “ในวันต้นสัปดาห์เมื่อพวกสาวกประชุมกันทำพิธีหักขนมปัง” ใน 1 โครินธ์ 16:2 ท่านเปาโลหนุนใจผู้เชื่อชาวเมืองโครินธ์ว่า “ทุกวันต้นสัปดาห์ให้พวกท่านทุกคนเก็บผลประโยชน์ที่ได้รับไว้บ้าง” เนื่องจากท่านเปาโลได้ระบุให้การถวายทรัพย์นี้เป็น “การปรนิบัติ” ในหนังสือ 2 โครินธ์ 9:12 ดังนั้นการถวายนี้คงเกี่ยวข้องไปถึงการประชุมนมัสการของคริสเตียนในวัน อาทิตย์ ตามประวัติศาสตร์ วันอาทิตย์ ไม่ใช่วันเสาร์ คือวันประชุมตามปกติของคริสเตียนในคริสตจักร และการปฏิบัตินี้ยึดถือกันมาตั้งแต่สมัยศตวรรษแรก

วันสะบาโตเป็นวันที่ถูกกำหนดไว้สำหรับคนอิสราเอล วันสะบาโตยังคงเป็นวันเสาร์ ไม่ใช่วันอาทิตย์ และไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย แต่วันสะบาโตเป็นส่วนหนึ่งของธรรมบัญญัติในพันธสัญญาเดิม และคริสตเตียนเป็นอิสระแล้วจากพันธนาการแห่งธรรมบัญญัติ (กาลาเทีย 4:1-26; โรม 6:14) การรักษาวันสะบาโตไม่ได้เป็นข้อเรียกร้องสำหรับคริสเตียน ไม่ว่าจะเป็นวันเสาร์หรือวันอาทิตย์ วันแรกของสัปดาห์ (วันอาทิตย์, วันขององค์พระผู้เป็นเจ้า) (วิวรณ์ 1:10) เป็นวันเฉลิมฉลองการทรงสร้างใหม่โดยมีพระคริสต์ทรงเป็นผู้นำที่ฟื้นคืนพระ ชนม์ เราไม่จำเป็นที่จะต้องยึดถือวันสะบาโตตามกฎของโมเสส (วันพักผ่อน) เพราะบัดนี้เราเป็นอิสระแล้วที่จะติดตามพระคริสต์ผู้ทรงฟื้นคืนพระชนม์ (ปรนิบัติ) อัครทูตเปาโลบอกว่าคริสเตียนแต่ละคนควรตัดสินใจว่าจะรักษาวันสะบาโตหรือไม่ “คนหนึ่งถือว่าวันหนึ่งดีกว่าอีกวันหนึ่ง แต่อีกคนหนึ่งถือว่าทุกวันเหมือนกัน ขอให้ทุกคนมีความแน่ใจในความคิดเห็นของตนเถิด” (โรม 14:5) เราสมควรที่จะนมัสการพระเจ้าทุกวัน ไม่ใช่เพียงแค่วันเสาร์หรือวันอาทิตย์เท่านั้น

อ้างอิงจาก:gotquestions.org

พระเยซูคือใคร ตอนที่ 8

2013-04-05T21:21:00.001-07:00

6.3 พระเยซูคริสตสำแดงการมหัศจรรย์

เรื่อง ลึกลับมหัศจรรย์ต่าง ๆ มิใช่ของใหม่สำหรับคนไทยเรา เรามักมีเรื่องแปลกประหลาดมาเล่าสู่กันฟังเสมอ แต่จะน่าเชื่อแค่ไหนนั้น เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องพิจารณาโดยรอบคอบ

ในกรณีของพระเยซูคริสต์ การอัศจรรย์ทั้งสิ้นที่พระองค์กระทำ เป็นส่วนสำคัญมาก ที่ยืนยันถึงความเป็นพระเจ้าของพระองค์ เพราะหากพระเจ้ามาบังเกิดเป็นมนุษย์จริงแล้ว เราย่อมคาดหวังว่าต้องมีการอัศจรรย์เกิดขึ้น

เอกสาร 4 ฉบับที่บันทึกเรื่องชีวประวัติของพระเยซูคริสต์ (มัทธิว มาระโก ลูกา และยอห์น) ได้เขียนถึงการอัศจรรย์มากมายที่พระองค์ทำ อาจกล่าวโดยสรุปได้ว่า พระองค์แสดงอำนาจเหนือสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ คือ

ก. อำนาจเหนือความเจ็บป่วย เช่น รักษาคนตาบอด (มารโก 8:22-25) คนหูหนวกและคนใบ้ (มาระโก 7:31-37) คนง่อย (ยอห์น 5:1-9)

ข.อำนาจเหนือผีร้าย เช่น พระเยซูทรงขับผีที่สิงในตัวคนออกไป (มาระโก 1:23-28; 9:14-29)

ค. อำนาจเหนือธรรมชาติ เช่น พระ เยซูทรงห้ามพายุให้สงบ (มัทธิว 8:23-26) เปลี่ยนน้ำธรรมดาเป็นเหล้าองุ่น (ยอห์น 2:1-11) เลี้ยงคนห้าพันคน ด้วยขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว (มัทธิว 14:15-21)

ง. อำนาจเหนือความตาย พระเยซูทรงทำให้คนตายกลับมีชีวิตขึ้นมาใหม่ เช่น ลูกสาวนายธรรมศาลา (มาระโก 5:35-43) ลูกชายแม่ม่ายคนหนึ่ง (ลูกา 7:11-15) และ ลาซารัสแห่งเบธานี (ยอห์น 11:1-14)

สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับการอัศจรรย์ต่าง ๆ ที่พระเยซูคริสต์กระทำ คือ พระองค์ประกอบการอัศจรรย์ส่วนใหญ่ต่อหน้ามหาชนอย่างเปิดเผย ซึ่งผู้ไม่เชื่อพระองค์สามารถสืบสวนหามูลความจริงได้ ที่ สำคัญกว่านั้น คือ ศัตรูของพระองค์ในสมัยนั้นไม่ได้ปฏิเสธความจริงเกี่ยวกับ การอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำ แต่กลับหาหนทางกำจัดพระองค์ด้วยเหตุผลว่า

"ถ้าเราปล่อยเขาไว้อย่างนี้ คนทั้งปวงจะเชื่อถือเขา" (ยอห์น 11:48)

นอกเหนือ จากเอกสารบันทึกประวัติของพระเยซูคริสต์ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ที่ได้กล่าว ถึงเรื่องนี้แล้ว ยังมีเอกสารอื่น ๆ นอกเหนือจากพระคัมภีร์ ที่เป็นหลักฐานยืนยันถึงการอัศจรรย์ที่พระองค์กระทำ ด้วย ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว ถึงเอกสารเชิงประวัติศาสตร์ ชื่อ Antiquities ของ Flavius Josephus และแม้แต่พระคัมภีร์กุรอานของศาสนาอิสลามเอง ก็ได้กล่าวถึงความสามารถในการประกอบการอัศจรรย์ของพระเยซูคริสต์

นี่ย่อม ยืนยันว่า การอัศจรรย์ของพระเยซูคริสต์ไม่ใช่เรื่องยกเมฆ แต่มีเหตุผล หลักฐาน ต่าง ๆ รองรับอยู่อย่างหนักแน่น ทำให้เราเห็นความจริงข้อหนึ่งว่า พระเจ้าเท่านั้นที่มีอำนาจสามารถกระทำสิ่งที่เหนือธรรมชาติได้

6.4 พระเยซูคริสตเป็นผู้ที่มีอิทธิพลต่อชีวิตคนมากที่สุดในโลก

คงไม่เกิน ความจริงมากไป หากจะพูดว่าพระเยซูคริสต์ เป็นผู้ที่มีอิทธิพลต่อชีวิตคนมากที่สุดในโลก ในทุกยุคทุกสมัย นี่ไม่ใช่ความคิดเห็นของผู้เขียนเท่านั้น แต่เป็นคำกล่าว ของนักประวัติศาสตร์เรืองนามท่านหนึ่ง ชื่อ Kenneth Scott Latourette ท่านเขียนไว้ว่า

"พระเยซูคริสต์เป็นผู้มี อิทธิพลต่อชีวิตของคนมากที่สุดในโลก อย่างที่ไม่เคยปรากฎมาในประวัติ ศาสตร์ และอิทธิพลที่พระองค์มีต่อชีวิตคนนั้น นับวันจะทวีขึ้นเรื่อย ๆ"

พระเยซู คริสต์ใช้เวลาในการทำราชกิจของพระองค์เพียงสามปีเท่านั้น แต่เป็นสามปีที่มี ความหมายสูงสุด เป็นสามปีที่ได้พลิกโฉมหน้าของประวัติศาสตร์โลก ดังที่เรา เห็นจากตัวอย่างข้อเท็จจริงเหล่านี้

พระเยซูไม่เคยเขียน หนังสือแม้แต่สักเล่ม แต่มีหนังสือในทุกชาติภาษาที่เขียนถึงเรื่องของพระองค์ พระเยซูคริสต์เป็นครูที่มีศิษย์มากที่สุดในโลก (จำนวนคริสตชนในปัจจุบันมีมากกว่าหนึ่งพันล้านคน)
พระเยซูคริสต์ได้รับษาผู้ที่จิตใจฟกช้ำมาเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน ตลอดทุกยุคทุกสมัย
ในประวัติศาสตร์ มีคนจำนวนมหาศาล ยินยอมพลีชีพเพื่อพระเยซูคริสต์ ด้วยความจงรักภักดี ทั้งที่พระองค์มิได้เป็นผู้กุมอำนาจทางการทหารหรือการเมือง

ใช่แล้ว สามัญชนผู้นี้แหละ ที่คนจำนวนมากทั่วโลกยินดีมอบชีวิตของตน เพื่อติดตามพระองค์ ทำไมหรือ ? ก็ เพราะพระองค์เป็นพระเจ้าที่มาบังเกิดเป็นมนุษย์ จึงสามารถเข้าใจ และเห็นใจในความอ่อนแอบกพร่อง ตลอดจนความทุกข์ และความเจ็บปวดในชีวิตของเรา และพระองค์ยังเป็นพระเจ้าที่ทรงพระชนม์อยู่ใน ปัจจุบัน จึงสามารถเป็นที่ปรึกษา และเป็นเพื่อนอยู่กับเราตลอดไปได้

ตอนที่ 1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9

อ้างอิงบทความจาก:christiansiam.com
* การเผยแพร่บทความมีประสงค์ให้ผู้อ่านได้รู้จักพระองค์และได้รับพระพรเท่า นั้นผิดพลาดประการใดขออภัย เจ้าของบทความไม่ประสงค์ให้ใช้เนื้อหานี้โปรดแจ้ง

พระเยซูคือใคร ตอนที่ 7

2013-04-05T21:17:00.002-07:00

6. ชีวิตที่สอดคล้องกับคำอ้าง

ทุก คนมีสิทธิ์ที่จะอ้างว่าเป็นใคร หรือเป็นอะไรก็ได้ แต่สิ่งสำคัญ คือ ชีวิตที่คนคนนั้นแสดงออกมา น่าเชื่อถือ หรือสอดคล้องกับคำอ้างของเขาแค่ไหน
ในกรณีของพระเยซูคริสต์ ชีวิตของพระอง๕สอดคล้องตรงกับคำอ้างของพระองค์
ขอให้พิจารณาลักษณะพิเศษบางประการจากชีวิตของพระองค์ ดังต่อไปนี้

6.1 คำพูดของพระเยซูคริสตเป็นคำพูดอมตะ

หากพระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้าดังที่อ้างจริง พระคำของพระองค์ย่อมต้องเป็นคำพูดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยกล่าวมา
พระเยซูคริสต์เอง ตรัสว่า

"ฟ้าและดินจะล่วงไป แต่ถ้อยคำของเราจะสูญหายไปหามิได้เลย" (ลูกา 21:33)

ซึ่งหมายความว่า คำพูดทุกคำที่พระองค์ตรัส จะต้องเป็นความจริงอมตะ สำหรับมนุษย์ทุกยุคทุกสมัย และ ทุกชนชั้นทั่วโลก

สังเกตได้ว่า พระคำของพระองค์ไม่เคยล้าสมัย และไม่เคยเปลี่ยนแปลงตามกาลสมัย

ในสมัยของ พระองค์ ผู้ที่ได้ยินได้ฟังคำพูดของพระองค์ ต่างประหลาดใจในคำสอนอันกอปรด้วยอำนาจ จนต้องยอมรับว่า ไม่มีผู้ใดพูดเหมือนพระองค์เลย
"คนทั้งปวงก็อัศจรรย์ใจด้วยการสอนของพระองค์ เพราะคำของพระองค์ประกอบด้วยสิทธิอำนาจ" (ลูกา 4:32)

"เจ้าหน้าที่ตอบว่า 'ไม่เคยมีผู้ใดพูดเหมือนคนนั้นเลย' " (ยอห์น 7:46)

แม้ปัจจุบันพระคำของพระองค์ก็ยังมีอิทธิพลอยู่ในชีวิตของผู้คนทั่วโลก ทุกถ้อยคำที่พระองค์ตรัสนั้น เปี่ยมด้วยความจริง และความมั่นใจ

หากเราพิจารณาคำพูดของพระเยซูคริสต์ เราจะไม่พบคำว่า "คิดว่า" "คงจะ" อาจจะ" หรือ "คาดคะเนว่า" เหมือนนักปรัชญา นักคิด หรือนักวิชาการทั่วไป แต่ในทางตรงกันข้าม พระองค์เน้นเสมอว่า "เรากล่าวกับท่านตามจริงว่า..."

พระองค์ สอนด้วยความมั่นใจ ชัดเจน และตรงไปตรงมา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คำสอนเกี่ยวกับคำถามพื้นฐานของมนุษย์ที่แสวงหาคำตอบมาทุกยุคทุก สมัย เช่น พระเจ้าคือใคร พระเจ้ามีความสัมพันธ์กับเราอย่างไร อะไรคือราก ปัญหาของสังคม เราจะได้รับการยกโทษบาปอย่างไร เราอยู่ในโลกนี้ทำไม และตาย แล้วไปไหน ฯลฯ ทั้งหมดนี้เป็นคำถามที่มนุษย์ทั่วไปไม่อาจให้คำตอบที่ถูกต้องชัดเจน และมั่นใจได้เลย มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ประทานคำตอบให้ได้

อนึ่ง พระ คำของพระองค์มิใช่เป็นเพียงความจริงเกี่ยวกับชีวิตเท่านั้น แต่ยังเป็นคำ ทำนายที่ถูกต้องในประวัติศาสตร์อีกด้วย เช่น พระเยซูได้ตรัสกับสาวกล่วงหน้า ถึงความตาย และการเป็นขึ้นมาจากความตายของพระองค์ก่อนเหตุการณ์เหล่านั้นจะเกิดขึ้น และ พระองค์ทำนายถึงการพังพินาศของกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งก็ได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 70

"ตั้งแต่เวลานั้นมา พระเยซูทรงเริ่มเผยแก่เหล่าสาวกของพระองค์ว่า พระองค์จะต้องเสด็จไปกรุงเยรูซาเล็ม และจะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการจากพวกผู้ใหญ่ และพวกมหาปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์ จนต้องถึงถูกประหารชีวิต แต่ในวันที่สามพระองค์จะทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาใหม่" (มัทธิว 16:21)

"37 โอ เยรูซาเล็มๆที่ได้ฆ่าบรรดาผู้เผยพระวจนะ และเอาหินขว้างผู้ที่รับใช้มาหาเจ้าถึงตาย เราใคร่จะรวบรวมลูกของเจ้าไว้เนืองๆ เหมือนแม่ไก่กกลูกอยู่ใต้ปีกของมัน แต่เจ้าไม่ยอมเลยหนอ
38 ดูเถิด นิเวศของเจ้าจะถูกทอดทิ้งและเริศร้าง" (มัทธิว 23:37-38)

หรือหากจะพูดถึงสถิติเกี่ยวกับคำพูดของพระเยซูคริสต์แล้ว ก็สามารถกล่าวว่า คำ สอนและคำพูดของพระองค์ มีคนอ่านมากที่สุดในโลก ได้รับการอ้างอิง โดยนักประพันธ์มากที่สุดในโลก ได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากที่สุดในโลก และปรากฎในศิลปะ วรรณกรรม และดนตรีมากที่สุดในโลก นี่ย่อมแสดงถึงความยิ่งใหญ่ และอิทธิพลของคำพูด อันประกอบด้วยลักษณะของผู้พูด คือ พระเยซูคริสต์

6.2 พระเยซูคริสตบริสุทธิ์ ปราศจากบาป

ถ้าพระ เยซูคริสต์เป็นพระเจ้า ชีวิตของพระองค์ต้องเป็นชีวิตที่บริสุทธิ์ ไม่มีความ ด่างพร้อยใด ๆ การแสดงออกของพระองค์ ในทุกความคิด ทุกคำพูด และทุก ๆ การกระทำ นับแต่เกิด จนกระทั่งตาย ไม่ว่าในขณะอยู่คนเดียว หรือเมื่อปรากฎต่อสาธารณชน จะต้องแสดงถึงความบริสุทธิ์แห่งความเป็นพระเจ้าของพระองค์

พระเยซูคริสต์ทรงมั่นใจในความบริสุทธิ์ของตน จนกล้าท้าทายศัตรูของพระองค์ให้ชี้ถึงความผิดของพระองค์ ว่า

"มีผู้ใดในพวกท่านหรือ ที่ชี้ให้เห็นว่าเราได้ทำผิด ถ้าเราพูดความจริง ทำไมท่านจึงไม่เชื่อเรา" (ยอห์น 8:46)

เงียบ ! ไม่มีเสียงโต้ตอบจากฝ่ายศัตรู

สำหรับมนุษย์แล้ว ความรู้สึกว่าตนเป็นบริสุทธิ์ ไม่มีความผิด หรือความบกพร่องใด ๆ นับเป็นประสบการณ์ที่แปลกประหลาดมาก

คง มีผู้อ่านหลาย ๆ ท่านที่มีโอกาสศึกษาถึงประสบการณ์ส่วนตัวของนักบุญ หรือนักสอนศีลธรรมที่ยิ่งใหญ่ของโลก ซึ่งจะพบว่าเขาเหล่านั้นแต่ละคนต่างยอม รับถึงความบกพร่องที่ตนมีอยู่ไม่มากก็น้อย แต่สิ่งนี้ เราไม่พบในประสบการณ์ของพระเยซูคริสต์เลย พระองค์สอนถึงเรื่องความผิดบาปของ มนุษย์ และเน้นให้สาวกอธิษฐานสารภาพความผิดบาปต่อพระเจ้า แต่ตัวของพระองค์เองนั้น พระองค์ไม่เคยสารภาพความผิดบาป เพราะไม่มีความผิดบาปที่จะสารภาพ

เพื่อน ที่อยู่ใกล้ชิดพระองค์ที่สุด คือ สาวกที่ติดตามพระเยซูคริสต์ไปทุกหนทุกแห่ง ซึ่งได้มีโอกาสอยู่ กินนอน และปฏิบัติภารกิจด้วยกันทุกวัน ได้เป็นพยานถึงชีวิตของพระองค์ว่า

"พระองค์ไม่ได้ทรงกระทำบาปเลย และไม่ได้ตรัสคำเท็จเลย" (1เปโตร 2:22)

ท่านอัครทูตยอห์น ได้เขียนไว้เช่นกันว่า

"ท่านทั้งหลายรู้แล้วว่า พระองค์ได้ทรงปรากฏ เพื่อกำจัดบาปของเราให้หมดไป และพระองค์ไม่ทรงมีบาปเลย" (1ยอห์น 3:5)

แม้แต่ปีลาต ผู้มีหน้าที่ต้องพิพากษาพระเยซูคริสต์ในสมัยนั้น ก็ยังได้กล่าวยืนยันต่อฝูงชนว่า

"เราไม่เห็นว่าคนผู้นี้มีความผิด" (ลูกา 23:4)

ที่เป็นเช่นนี้ เพราะความบริสุทธิ์ของพระเยซูคริสต์ คือ ความบริสุทธิ์ของพระเจ้า

ตอนที่ 1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9

พระเยซูคือใคร ตอนที่ 6

2013-04-05T21:12:00.000-07:00

5. บทวิเคราะห์คำอ้างของพระเยซู

คำ อ้างที่ยิ่งใหญ่เกินลักษณะธรรมดาของมนุษย์ เป็นคำท้าทายสำคัญที่เราทุกคนควรสนใจเป็นพิเศษ เพราะมันเกี่ยวข้องโดยตรงกับชีวิตของเรา ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เมื่อวิเคราะห์คำอ้างของพระเยซูคริสต์แล้ว เราสามารถสรุปแนวทางที่เป็นไปได้ของคำอ้างนี้อย่างน้อย 3 ประการ คือ

5.1 คำอ้่างเป็นความเท็จ

ผู้ ที่มีความเห็นว่า สิ่งที่พระเยซูสอน หรือตรัสนั้น เป็นความเท็จ เขาย่อมจะต้องพยายามหาเหตุผล หรือหลักฐานมายืนยันคำกล่าวของเขา แต่ผู้เขียนคิดว่าเขาคงต้องพบปัญหาหนัก เพราะยากที่ใครจะหาเหตุผลทำนองนั้นมาสนับสนุนคำกล่าวหาของเขาได้

อย่างไรก็ตาม ขอให้เรามาพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับประเด็นนี้กันโดยละเอียด
สมมติว่า สิ่งที่พระเยซูคริสต์ตรัสมาทั้งหมดนั้นเป็นความเท็จจริง ๆ ก็ยังมีโอกาสเป็นไปได้อีก 2 ทาง คือ พระองค์รู้ว่าพระองค์กล่าวเท็จ หรือ พระองค์ไม่รู้ว่าพระองค์กล่าวเท็จ

ก. พระองค์รู้ว่าพระองค์กล่าวเท็จ
หาก พระองค์กล่าวเท็จทั้งที่รู้ ก็แสดงว่าพระองค์ตั้งใจโกหก และเป็นนักโกหกระดับโลก หรือเราอาจประณามพระองค์ เป็นปิศาจจอมกะล่อนก็ไม่ผิด เพราะพระองค์หลอกลวงคนทั้งโลก

หรือเราอาจสรุปว่าพระองค์เป็นคนโง่อย่างยิ่ง เพราะผลสุดท้าย ผู้นำสมัยนั้นได้ประหารชีวิตของพระองค์เสีย ซึ่งเท่ากับว่าพระองค์ยอมตายเพื่อคำโกหกที่ตนเองปั้นแต่งขึ้น ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ใคร ๆ ก็รู้ว่าเป็นการกระทำที่โง่สิ้นดี

แต่คงมีน้อยคนนักที่เห็นด้วยว่าพระเยซูคริสต์เป็นคนโง่ เพราะโดยทั่วไปแล้ว แม้คนที่ไม่เชื่อว่าพระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้า ก็ยังยอมรับ และยกย่องว่าพระองค์เป็นบรมครู และเป็นนักสอนศีลธรรมชั้นเยี่ยม แม้คุณเองก็อาจจะยอมรับพระองค์ในลักษณะเดียวกัน

แต่น้อยคนจะตระหนักว่า การยอมรับพระองค์เป็นบรมครูโดยที่ไม่ยอมรับความเป็นพระเจ้าของพระองค์นั้น เป็นการขัดแย้งกันเอง เพราะพระเยซูคริสต์จะเป็นบรมครูได้อย่างไรกัน หากพระองค์จงใจโกหกในส่วนสำคัญที่สุดของคำสอนของพระองค์ นั่นก็คือ การประกาศว่าตนเองเป็นพระเจ้า ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็น

ซี เอส ลิววิส นักวรรณกรรมผู้ยิ่งใหญ่ และอดีตศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ ให้ทรรศนะที่น่าฟังในเรื่องนี้ว่า เขาพยายามห้ามไม่ให้ใครพูดถึงเรื่องของพระเยซูอย่างเหลวไหล เช่น พูดว่า "ข้าพเจ้ายอมรับว่าพระเยซูเป็นอาจารย์สอนศีลธรรมที่สำคัญคนหนึ่ง แต่ข้าพเจ้าไม่ยอมรับคำอ้างที่ว่าท่านเป็นพระเจ้า" ข้อนี้อย่าพูดดีกว่า เพราะถ้ามนุษย์ธรรมดาคนใดพูดอย่างที่พระเยซูพูดนั้น เขาก็ไม่ใช่อาจารย์ หรือนักสอนศีลธรรมสำคัญอะไรเลย

คุณต้องเลือกเอาข้างหนึ่ง คุณเชื่อว่าพระองค์เป็นบุตรของพระเจ้า หรือเป็นคนวิกลจริต

ถ้าคุณเชื่ออย่างแรก คุณก็จะต้องกราบลงแทบพระบาทของพระองค์ และยอมรับว่าพระองค์เป็นพระเจ้า

แต่ถ้าคุณเชื่ออย่างหลัง คุณก็จะกล่าวหาพระองค์ว่าเป็นคนอย่างไรก็ได้ แต่ขออย่าได้พูดว่าพระองค์เป็นเพียงนักสอนศาสนาที่สำคัญเท่านั้น เพราะพระองค์ไม่ได้มีพระประสงค์เพียงเท่านั้นเลย

ข. พระองค์ไม่รู้ว่าพระองค์กล่าวเท็จ

นั่นเท่า กับว่า พระเยซูคริสต์เข้าใจตนเองผิดถนัด สำคัญตนว่าเป็นพระเจ้าทั้งที่ไม่ได้เป็น พระองค์ก็เข้าข่ายคนเสียสติ หรือวิกลจริต คล้ายกับคนไข้โรคจิตในโรงพยาบาลประสาท ซึ่งหลายคนในนั้นชอบอ้างว่าตนเป็นผู้ยิ่งใหญ่ หรือผู้มีชื่อเสียงคนโน้น คนนี้

แต่ถ้าเราพิจารณาจากชีวิตที่บริสุทธิ์ของพระองค์ และคำสอนอมตะที่เปี่ยมด้วยคุณธรรม อีกทั้งผลงาน ตลอดจนคุณงามความดีที่ประจักษ์แก่ชาวโลกทุกยุคทุกสมัยแล้ว ย่อมเป็นหลักฐานยืนยันได้ว่า พระองค์ไม่ได้เป็นคนเสียสติแต่อย่างใด

ยิ่งถ้าได้ศึกษาชีวิตของสาวกที่ใกล้ชิดพระองค์ด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำให้เรามั่นใจในข้อนี้มากขึ้น เพราะคนที่ติดตามคนบ้า จะเป็นอื่นไปไม่ได้ นอกจากบ้าเหมือนกัน แต่ชีวิตของสาวกพระเยซูคริสต์ส่อถึงความเป็นผู้มีคุณธรรมสูง ซื่อสัตย์ เสียสละ มีอุดมการณ์ที่แน่ชัด ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อความจริงที่ตนยึดถือ เราทราบข้อเท็จจริงเหล่านี้ได้จากประวัติศาสตร์สากล และจากประวัติศาสตร์คริสตจักรด้วย

โดยเหตุผลดังกล่าว เราจึงไม่อาจกล่าวว่าพระเยซูคริสต์เป็นคนวิกลจริต แต่ในทางตรงกันข้าม พระองค์เป็นผู้มีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์ และรู้ว่าพระองค์มาในโลกนี้ด้วยวัตถุประสงค์ใด

5.2 คำอ้างเป็นตำนานที่เชื่อไม่ได้

มีบางท่าน ให้ข้อคิดว่า คำบันทึกเกี่ยวกับคำอ้างของพระเยซูคริสต์เป็นตำนาน ในลักษณะนิยายที่เชื่อถือไม่ได้ โดยให้เหตุผลว่า แท้จริงแล้วพระเยซูคริสต์ไม่เคยอ้างเลยว่าพระองค์คือพระเจ้า แต่สาวกที่สัตย์ซื่อของพระองค์ในศตวรรษที่ 3 และ 4 อยากให้เรื่องราวของพระเยซูคริสต์น่าเชื่อถือยิ่งขึ้น จึงได้พยายามแต่งเรื่องเพิ่มเติมให้ดูสมจริงสมจัง เพื่อว่าเมื่อคนอ่านแล้วจะได้มีความเลื่อมใสศรัทธาในตัวพระองค์มากขึ้น เมื่อเป็นเช่นนี้ ย่อมหมายความว่า คริสตศาสนาตั้งอยู่บนรากฐานของการโกหกพกลม

ในปัญหานี้ ผู้เขียนขออ้างถึงศาสตราจารย์ พอล ลิตเติ้ล ซึ่งเขียนไว้อย่างน่าสนใจในหนังสือ Know Why You Believe หน้า 18 ว่า

"ไม่มีเหตุผลใดให้เชื่อว่าเอกสารดังกล่าวฉบับใดถูกเขียนขึ้นหลัง ค.ศ. 70 และเป็นเรื่องเหลือเชื่อว่าตำนานของพระเยซูในลักษณะเอกสารดังกล่าวจะเผย แพร่ออกไป และมีแรงประทับใจถึงเยงนั้นได้ โดยไม่มีความจริงเป็นพื้นฐาน เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้พอ ๆ กับที่จะไม่มีใครในสมัยนี้เขียนชีวประวัติอดีตประธานาธิบดี แฟรงคลิน ดี รูสเวลต์ ว่าท่านได้ประกาศตนเป็นพระเจ้า ยกความผิดของมวลมนุษย์ และได้ฟื้นขึ้นจากความตาย เรื่องเช่นนั้นจะไปไม่ได้สักกี่น้ำ เพราะคนจำนวนมากที่รู้จักรูสเวลต์ก็ยังอยู่"

ดังนั้น ทฤษฎีที่ว่า เรื่องของพระเยซูคริสต์ในเอกสารดังกล่าวเป็นเพียงตำนาน จึงใช้ไม่ได้ เนื่องจากเหตุผลตามที่กล่าวมาแล้ว ว่าต้นฉบับของเอกสารดังกล่าวเขียนขึ้นในเวลาที่ใกล้เคียงกับเหตุการณ์

เราอาจจะยกตัวอย่างในประเทศไทย เพื่อให้เข้าใจดียิ่งขึ้น

สมมติว่า มีผู้เลื่อมใสศรัทธาในตัวอดีตนายกรัฐมนตรี จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ จำนวนหนึ่ง มาประกาศต่อหน้าสาธารณชนว่า ท่านจอมพบสฤตดิ์ ขณะมีชีวิตอยู่ได้อ้างว่าตนคือพระเจ้า เป็นผู้สามารถยกโทษความผิดบาปของมนุษย์ ทำการอัศจรรย์นานัปการ และในที่สุดได้เป็นขึ้นจากความตาย ฯลฯ

คุณคิดว่าถ้าสิ่งที่กล่าวมาไม่ได้เกิขึ้นจริง คำเล่าลือนี้จะกระจายไปได้ไกลสักแค่ไหน ตอบง่าย ๆ คือไปไม่ได้ไกลแน่ ๆ เพราะคนที่รู้จักจอมพลสฤษดิ์ในปัจจุบันยังมีชีวิตอยู่ ย่อมต้องมีผู้ไม่เห็นด้วยลุกขึ้นประกาศคัดค้านว่า สิ่งที่ผู้เลื่อมใสจอมพลสฤษดิ์กล่าวมานั้น ไม่มีมูลความจริง เพราะเรารู้จักท่านจอมพลผู้นี้ขณะที่ท่านมีชีวิตอยู่

เช่นเดียวกัน การที่นักโบราณคดีในยุคปัจจุบันยืนยันว่าเอกสารบันทึกชีวประวัติของพระเยซู คริสต์ทั้งสี่เล่มนี้ ล้วนเขียนขึ้นภายใน ค.ศ. 70 นั้นเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะเมื่อเอกสารที่ว่านี้แพร่กระจายออกไป ประกอบกับเรื่องของพระเยซูคริสต์ที่สาวกประกาศไปทั่วทุกหนทุกแห่งในช่วงเวลา นั้น พวกที่ต่อต้านกลุ่มชาวคริสต์ ซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมาก ทั้งพวกยิว และพวกโรมันในสมัยนั้น ย่อมจะไม่ปิดปากเงียบโดยไม่พูดอะไรเลย สามัญสำนึกบอกเราว่า พวกเขาต้องลุกขึ้นตอบโต้ยืนยันข้อเท็จจริงเพื่อหักล้างคำประกาศของเหล่า สาวกอย่างแน่นอน ฉะนั้น ความเงียบของพวกเขาจึงแสดงให้เห็นถึงการยอมรับ และยอมจำนนต่อความจริงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ผู้เขียนขออ้างบันทึกของนักประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงของโลกผู้หนึ่ง คือ Flavius Josephus (เกิด ค.ศ. 37) ท่านไม่ใช่คริสเตียน แต่ได้บันทึกไว้ในเอกสารเชิงประวัติศาสตร์ ชื่อ Antiquities XVIII 33 เกี่ยวกับเรื่องของพระเยซูคริสต์ ความว่า

"ในครั้งนั้น ... มีเยซูผู้ปราดเปรื่อง (ซึ่งที่จริงแล้วเราเรียกท่านว่าเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง) ท่านเป็นผู้ทำการมหัศจรรย์ เป็นครูของเหล่าคนที่รับความจริงด้วยความชื่นชม ท่านได้ชักนำคนจำนวนมาก รวมทั้งพวกยิว และผู้ที่ไม่ได้เป็นยิว ให้เชื่อว่าท่านเป็นพระคริสต์ และเมื่อปีลาตได้ตัดสินให้ท่านถูกตรึงบนกางเขน ตามคำยุยงส่งเสริมของคนสำคัญในหมู่พวกเรา (ชาวยิว) เหล่าคนที่รักท่านมาแต่ต้นก็ไม่ได้ละทิ้งท่าน เพราะในวันที่สาม ท่านได้ฟื้นขึ้น และแสดงให้พวกเขาเห็นว่าท่านมีชีวิตอยู่ ดังที่พวกผู้พยากรณ์ได้ทำนายล่วงหน้า ถึงเรื่องเหล่านี้ และถึงการมหัศจรรย์นานัปการเกี่ยวกับท่าน และคริสตชนซึ่งได้รับเชื่อตามท่าน ก็ยังคงสืบสายอยู่จนทุกวันนี้"

เหตุผลอีกประการหนึ่งที่เราไม่อาจเชื่อได้ว่า เรื่องราวของพระเยซูคริสต์เป็นตำนานที่พวกสาวกแต่งขึ้น เพราะเราไม่เห็นว่ามีแรงจูงใจอะไรทำให้พวกเขาต้องทำเช่นนั้น

ถ้าเราศึกษาประวัติศาสตร์ทั่วไป จะพบว่า การมาเป็นคริสเตียนในระยะต้น ๆ ศตวรรษนั้น หมายถึงอันตรายต่อชีวิต หลายท่านคงจะเคยอ่าน หรือเคยชมภาพยนตร์เกี่ยวกับเรื่องราวในสมัยนั้นที่ชาวคริสต์ต้องถูก ทรมานอย่างเหี้ยมโหดทารุณ โดยจักรพรรดิของโรมันหลายองค์ ซึ่งเป็นเรื่องน่าเชื่อถือ

หรือหากจะถามว่า "เป็นไปได้ไหม ที่พวกสาวกของพระเยซูคริสต์แต่งเรื่องของพระเยซูคริสต์ ท้ง ๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าเป็นเรื่องโกหก แต่กลับยอมตายเพื่อเรื่องโกหกของตนเอง" คนย่อมตอบได้ว่าไม่มีเหตุผล และไม่มีแรงจูงใจเพียงพอ

ในทางตรงกันข้าม การที่สาวกจำนวนมากยอมตายเพื่อพระนามของพระเยซูคริสต์ ก็เพราะพวกเขามั่นใจอย่างไม่มีข้อสงสัย ว่าพระเยซูคริสต์ คือองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ ที่ตัวเขารู้จักดี

ท่านอัครทูตยอห์น ได้เขียนไว้ในจดหมายฝากของท่าน เมื่อประมาณปลายศตวรรษที่หนึ่ง ซึ่งได้ยืนยันถึงข้อเท็จจริงนี้ว่า
"1 ซึ่งมีตั้งแต่ปฐมกาล ซึ่งเราได้ยิน ซึ่งเราได้เห็นกับตา ซึ่งเราได้พินิจดู และจับต้องด้วยมือของเรานั้นเกี่ยวกับพระวาทะแห่งชีวิต
2 (และชีวิตนั้นได้ปรากฏ และเราได้เห็น และเป็นพยาน และประกาศชีวิตนิรันดร์นั้นแก่ท่านทั้งหลาย ชีวิตนั้นได้ดำรงอยู่กับพระบิดาและได้ปรากฏแก่เราทั้งหลาย)
3 ซึ่งเราได้เห็นและได้ยินนั้น เราก็ได้ประกาศให้ท่านทั้งหลายรู้ด้วย เพื่อท่านทั้งหลายจะได้ร่วมสามัคคีธรรมกับเรา เราทั้งหลายก็ร่วมสามัคคีกับพระบิดา และกับพระเยซูคริสต์พระบุตรของพระองค์" (1ยอห์น 1:1-3)

ยิ่งกว่านั้น ถ้าเราคำนึงถึงมาตรฐานทางศีลธรรม กับคุณธรรมของสาวกด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำให้เรามั่นใจได้ว่า ข้อกล่าวหาเกี่ยวกับตัวสาวกนั้น เป็นไปไม่ได้

5.3 คำอ้างเป็นความจริง

หาก ไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะยอมรับความเป็นไปได้ในข้อ 1 และ 2 (คำอ้างเป็นความเท็จ กับคำอ้างเป็นตำนานที่เชื่อไม่ได้) เราก็มีทางเลือกอีกทางหนึ่ง คือ คำตรัสของพระองค์เป็นความจริง และเป็นความจริงอันสำคัญที่ทำให้เราต้องตัดสินใจบางสิ่งบางอย่างให้กับชีวิต ของเรา นั่นคือ เราจะยอมรับ หรือปฏิเสธว่า พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้า และจะยอมรับ หรือปฏิเสธคำสอนเกี่ยวกับความสัมพันธ์ ทั้งในปัจจุบัน และอนาคต ระหว่างพระองค์กับเรา ซึ่งหมายความว่า เราต้องรับผิดชอบต่อผลการตัดสินใจของเราด้วย ไม่ว่าผลนั้นจะเป็นอย่างไร

แต่อย่างน้อยที่สุดเวลานี้ คุณต้องตัดสินใจในทางใดทางหนึ่ง เกี่ยวกับความเป็นพระเจ้าของพระองค์

ตอนที่ 1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9