ผมสอนวิชาธรรมกาย

กลุ่มที่สอนยากที่สุดในชีวิต

2021-07-10T08:22:00.001+07:00

กลุ่มที่สอนยากที่สุดในชีวิต....

ในกลุ่มที่เป็น "วิปัสสนาจารย์" ของคุณลุงการุณย์ บุญมานุช นั้น ผมจะเป็น "วิปัสสนาจารย์" ที่มีประสิทธิภาพสูงมาก คือ

[1].. สอนได้ตั้งแต่อายุ 2 ขวบครึ่งขึ้นไป

เด็กอนุบาลนั้น ส่วนใหญ่ จะไม่ค่อยมีใครกล้าสอน เพราะ สอนยาก ส่วนผมนี่ชอบมากที่สุด เพราะ สอนง่ายที่สุด

สำหรับ "สว" หรือผู้สูงวัยนั้น สอนยากสอนเย็นที่สุด ถ้าเลี่ยงได้ ก็จะไม่สอน ตาก็มองไม่ค่อยเห็น หูก็ไม่ค่อยได้ยิน ฯลฯ

[2].. เด็กตาก็สอนได้

[3].. เด็กหูก็สอนได้

[4].. เด็กปัญญาก็สอนได้

[5].. ศาสนาใดก็สอนได้ ในนักเรียน 1 กลุ่ม มีหลายศาสนาก็สอนได้ เคยสอนเด็กที่นับถือศาสนายูดาห์มาแล้ว ศาสนาคริสต์ อิสลาม ปกติสอนเป็นประจำ

ฯลฯ.. ขอให้มาเป็นกลุ่มก็แล้วกัน

[6].. สอนได้ทุกหลักสูตรของวิชาธรรมกาย ตั้งเบื้องต้น ระดับกลาง ระดับสูง

จุดอ่อนของผมคือ การสอนเดี่ยว, คนเดียว คือ ผู้เรียนมีคนเดียว ถ้าผู้เรียนไม่เห็นดวงธรรม ก็ไม่รู้จะทำอะไรกันต่อ ก็เลิกสอน

การสอนเป็นกลุ่มข้อดีก็คือ จะต้องมีคนเห็นดวงธรรมบ้าง ก็สอนต่อกันได้

กลุ่มที่สอนที่ยากที่สุดก็คือ กลุ่มที่จะเล่าให้ฟังต่อไปนี้...เป็นศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านลอจอ

ผู้ที่ไปติดต่อให้สอน เขาไม่รู้ว่า ควรจะเลือกเด็กระดับไหน เขาก็เลือกใกล้ๆ

วันที่ (๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๓) ช่วงบ่าย (ของปีที่แล้ว) ก็จะไปสอนวิชาธรรมกายให้กับเด็กเล็กของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านลอจอ ตำบลท่าก๊อ อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย

เราไปถึงประมาณ 13.00 น. ปรากฏผู้เรียนยังหลับ ตื่นกันประปราย คณะวิปัสสนาจารย์ต้องดื่มกาแฟรอ

เมื่อผู้เรียนตื่นแล้ว ยังร้องไห้งอแงอีกพักหนึ่ง

เด็กกลุ่มนี้ สอนยากอย่างไร? ความยากเป็นอย่างนี้คือ...

[1].. อายุน้อยเพราะเป็นชั้นเด็กเล็ก

[2].. ง่วงนอน เพราะ เพิ่งตื่นขึ้นมา

[3].. ยังฟังภาษาไทยไม่ค่อยรู้เรื่อง โรงเรียนเพิ่งเปิดวันแรก เด็กเมื่ออยู่บ้าน เขาพูดภาษาถิ่นของเขา

ผมไปเห็นผู้เรียน ก็ "เหงื่อตก" แล้ว ตายแน่ๆ วันนี้ ตายแน่ๆ....

เมื่อเอาเด็กมารวมกันได้แล้ว (ดูภาพ)

[1].. ต้องใช้หลักการ "ให้รางวัลกับการลงโทษ" ถ้าใครทำได้ดี แจกขนม ต้องชูขนมให้เห็นด้วย

[2].. นอกจากจะให้ขนมแล้ว จะให้ดูหนังอีก แล้วก็ฉายหนังไป

ปกติฉายหนังการ์ตูนเรื่องเดียวก็สามารถสอนต่อได้แล้ว นี่ต้องฉายกันถึง 3 เรื่อง เด็กจึงมีอารมณ์ร่วม หัวเราะไปกันหนัง

ผลการสอน..... เด็กก็เห็นดวงธรรม กายธรรม ประมาณร้อยละ 90

หลังจากสอนเสร็จแล้ว ก็ต้องฉายหนังให้นักเรียนดูอีก เพราะ สัญญาไว้อย่างนั้น ให้กินขนมไปด้วยได้เลย

-------------------------

เขียนโดย ดร. มนัส โกมลฑา Ph.D. (สหวิทยาการ)

www.manaskomoltha.net

Facebook Fanpage: https://www.facebook.com/manas4299/

Line ID : manas4299

Youtube: https://www.youtube.com/user/mommeam4299/

โทรศัพท์ : 083-4616989

โรงเรียนบ้านสระเพลง

2014-12-29T13:17:00.001+07:00

เมื่อวันอังคารที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ผมไปสอนวิชาธรรมกายให้กับนักเรียนโรงเรียนบ้านสระเพลง อ. สูงเนิน จ. นครราชสีมา

เด็กโรงเรียนนี้ ปฏิบัติธรรมได้ดี ทั้งๆ ที่สภาวะแวดล้อมไม่ค่อยดีนัก กล่าวคือ ผู้ปกครองนักเรียนส่วนใหญ่ ดื่มสุรากัน เป็นกันทั้งหมู่บ้าน

เป็นหมู่บ้านที่มีอบายมุขมาก

การสอนแต่ละครั้ง เพื่อเป็นการยืนยันให้กับครูและคนที่ติดตามการเรียนการสอนว่า เด็กเห็นดวงธรรมจริง เห็นกายธรรมจริง ก็คือ การให้เด็กนักเรียนวาดภาพออกมา

การให้เด็กบรรยายภาพด้วยนั้น เพื่อเป็นการฝึกให้เด็กเขียนภาษาไทยด้วย

ในขณะที่ผมบอกกวิชานั้นคือ “ปริยัติ” เมื่อนักเรียนทำตามคำบอกวิชาคือ “ปฏิบัติ” เมื่อเด็กเห็นดวงธรรม กายธรรม คือ “ปฏิเวธ”

วิชาธรรมกายสามารถแสดงและพิสูจน์ หลักสำคัญของศาสนาพุทธ คือ “ปริยัติ”-“ปฏิบัติ”-“ปฏิเวธ” ได้อย่างแจ่มแจ้ง อย่างที่ไม่มีใครทำได้

โรงเรียนบ้านหนองเหล็ก

2014-12-29T10:14:00.000+07:00

เมื่อวันพุธที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ผมกับคุณคำพัน ครองเกษมเดินทางไปสอนวิชาธรรมกายให้กับนักเรียนที่อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์

ผู้ติดต่อให้ไปสอนคือ คุณสังเวียนกับคุณลอย (ไม่ได้ถามนามสกุล) ผมออกจากโคราชประมาณ 4 ทุ่ม ไปพักนอนในปั๊ม ปตท. ที่อำเภอปราสาท

ตอนบ่ายไปสอนที่โรงเรียนบ้านหนองเหล็ก (กองทัพบกอุปถัมภ์) 132 ม.9 ต.ตาวัง อ. บัวเชด จังหวัดสุรินทร์

โรงเรียนบ้านหนองเหล็กห่างจากโรงเรียนโรงเรียนบ้านกะปูประมาณ 2-3 กิโลเมตร แต่อยู่คนละอำเภอ

เด็กโรงเรียนนี้ เขียนภาษาไทยดีมาก

หมาตัวนี้ เป็นหมาโรงเรียน ชอบถ่ายรูปมาก

โรงเรียนบ้านกะปู

2014-12-29T09:39:00.001+07:00

ไปรับคุณลอยที่หน้าธนาคารกรุงศรีฯ อำเภอสังขะ ตอนเช้าไปสอนที่โรงเรียนบ้านบ้านกะปู หมู่ที่ 2 ต.ตาคง อ.สังขะ จ.สุรินทร์ 32150

โรงเรียนการศึกษาคนตาบอดร้อยเอ็ด[02]

2012-03-06T22:47:00.001+07:00

วันที่ 1 มีนาคม 2555 ที่ผ่านมา ผมไปสอนวิชาธรรมกายให้กับนักเรียนของโรงเรียนการศึกษาคนตาบอดร้อยเอ็ด จำนวน 74 คน

โรงเรียนการศึกษาคนตาบอดร้อยเอ็ดเป็นโรงเรียนของมูลนิธิธรรมิกชนเพื่อคนตาบอดในประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

ผู้ที่เชิญไปสอนก็คือ ท่านผู้อำนวยการ นางศักดิ์นิดา บุญนิรันดร์ ผมรู้จักกับท่านเพราะท่านเคยเชิญไปสอนที่โรงเรียนการศึกษาคนตาบอดนคราชสีมา ต่อมาท่านได้ย้ายไปเป็นผู้อำนวยการ ณ โรงเรียนแห่งนี้

ในบทความ “โรงเรียนการศึกษาคนตาบอดร้อยเอ็ด[01]” ผมได้เสนอวิธีสอนไปแล้ว ในบทความนี้ จะเสนอภาพวาดและการบรรยายของเด็กตาบอด

วิดิโอการวาดภาพและบรรยายการเห็นของเด็กนักเรียน

ภาพที่เด็กวาดให้ดู

ตัวหนังสือที่เห็นอยู่นั้น ครูของโรงเรียนแปลให้ผมอ่าน เพราะ ผมอ่านอักษรเบรล์ไม่ออก

ตัวหนังสือที่เห็นอยู่นั้น วิทยากรของเราคือ เสี่ยสมนึกไปสัมภาษณ์เด็ก แล้วเขียนเพื่ออธิบายรายละเอียด เด็กจะวาดรูปอย่างเดียว

เด็กที่ไม่เห็นเลย จะเขียนอักษรเบรล์ เด็กที่พอเห็นบ้าง ก็จะวาดรูปได้ เด็กจะเอาตาแนบกับกระดาษเลย

โรงเรียนการศึกษาคนตาบอดร้อยเอ็ด[01]

2012-03-06T22:25:00.001+07:00

การสอนผมวางแผนสอน 2 ครั้ง ครั้งที่ 1 จะให้นักเรียนจับลูกแก้วก่อน และให้รู้จักฐานของใจ ฐานที่ 1-2-3 และ 7

ต่อจากนั้นก็จะสอนหลักสูตร 1 กายธรรม 1 ดวงธรรมให้ก่อน

เสร็จจากการสอนก็จะให้เด็กนักเรียนวาดภาพกับบรรยายภาพ

เด็กตาบอดจะมี 2 ประเภทคือ บอดสนิท นักเรียนกลุ่มนี้ จะวาดภาพไม่ได้ แต่เขียนตัวอักษรเบรลล์ได้ โดยใช้ Slate กับ Stylus

เด็กอีกประเภทหนึ่งจะพอเห็นบ้าง เด็กกลุ่มนี้จะวาดภาพได้ แต่ต้องมองกระดาษแบบชิดกับกระดาษเลย

เมื่อเด็กได้วาดภาพและได้คุยกับบ้างแล้ว ในครั้งที่สองผมจะสอนหลักสูตร 4 กายธรรม 1 ดวงธรรมและให้เด็กวาดภาพกับบรรยายอีกครั้งหนึ่ง

สำหรับภาพขอให้ดูในบทความต่อไป

มหาวิทยาลัยนเรศวร[05]

2012-02-07T17:16:00.000+07:00

วันเสาร์ที่ 4 และ วันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 ที่ผ่านมา ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก โดย ดร. ศิริพงษ์ เปรมจิตร ได้จัดโครงการธรรมสัญจร ประจำปีขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

มีนักศึกษาจากคณะต่างๆ เข้ามาร่วมอบรมประมาณ 240 คน ผลการอบรมดีมาก ในช่วงนี้ ขอเผยแพร่เฉพาะภาพวาดของกายธรรม และจักรพรรดิก่อน

ภาพกิจกรรมอื่นๆ เช่น การสอนให้เห็นดวงธรรมและกายธรรม การสอนวิชา 18 กาย และการสอนให้ขอรัตนะเจ็ดจะตามมาภายหลัง

ภาพรัตนะเจ็ดชุดที่ 2

มหาวิทยาลัยนเรศวร[04]

2012-02-07T17:09:00.000+07:00

ภาพรัตนะเจ็ดชุดที่ 1

มหาวิทยาลัยนเรศวร[03]

2012-02-07T16:58:00.000+07:00

ภาพกายธรรมชุดที่ 2

มหาวิทยาลัยนเรศวร[02]

2012-02-07T16:47:00.001+07:00

ภาพกายธรรมชุดที่ 1

นักเรียนอนุบาลโรงเรียนวัดวังเป็ด

2011-12-10T16:36:00.004+07:00

ดร. ศิริพงษ์ เปรมจิตร สังกัดภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก ได้จัดโครงการ “ธรรมะสัญจรเพื่อประชาชน” ขึ้นมาหลายปีแล้ว

วัตถุประสงค์ของโครงการก็คือ “เพื่อเป็นการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้เจริญรุ่งเรื่องและดำรงอยู่ตลอดไป พร้อมทั้งเป็นการรณรงค์ให้ทุกฝ่ายตระหนักถึงความสำคัญของศาสนาและจริยธรรม”

โครงการนี้เป็นธรรมะสัญจรจริงๆ คือ วิทยากรทั้งหลายทั้งปวงต้องสัญจรจากบ้านตัวเองขึ้นไปสอนที่จังหวัดพิษณุโลกบ้าง ที่อุ้มผาง แม่สอด จังหวัดตากบ้าง

สัญจรกันมาหลายปีแล้ว

วันที่ 1 ธันวาคมที่ผ่านมานี้ เราสัญจรจากโคราชบ้าง ชัยภูมิบ้าง ประธานโครงการมูลนิธิศึกษาการุณย์ คือ อาจารย์จำลอง ศรีศิริ สัญจรอยู่แล้วเพราะน้ำท่วมทางเข้าหมู่บ้านที่กรุงเทพฯ อยู่บ้านไม่ได้ ก็เลยสัญจรเพิ่มขึ้นอีก โดยไปสอนด้วยกัน

คราวนี้สัญจรไปสอนที่โรงเรียนวัดวังเป็ด อำเภอบางระกำ จังวัดพิษณุโลก ใกล้ๆ กับ ม. นเรศวร มีเด็กนักเรียนจาก 4 โรงเรียนมาร่วมปฏิบัติธรรมด้วยกัน

ที่จะนำเสนอในบทความนี้ คือ การสอนนักเรียนอนุบาล

นักเรียนอนุบาลนี้ ไม่ว่าสายปฏิบัติธรรมสายไหนก็ไม่กล้าสอน เป็นกลุ่มธรรมะชั้นกลาง ชั้นสูงไม่กล้าเอื้อมมือไปสอน เป็นเด็กปราบเซียน ว่าอย่างนั้นเถอะ

พวกนี้สอนได้อย่างเดียวคือ ให้ยกมือไหว้พระ

วิชาธรรมกายสามารถสอนเด็กอนุบาลได้ ผมชอบสอนด้วย เพราะ เด็กอนุบาลเห็นดวงธรรมเห็นกายธรรมง่ายมาก ง่ายที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับเด็กนักเรียนทุกชั้น

การสอนนักเรียนอนุบาลก็ต้องมีเทคนิคการสอนกันหน่อย

เนื่องจากนักเรียนกลุ่มนี้ ชอบดูการ์ตูน เราต้องเอาการ์ตูนไปฉายให้ดูก่อน แล้วต้องสัญญากับเด็กอีกว่า เมื่อนั่งสมาธิเสร็จแล้ว จะให้ดูการ์ตูนอีก 1 รอบ

นี่เป็นตัวอย่างการฉายการ์ตูน

การสอนนักเรียนอนุบาลนี้ โคตรง่ายเป็นอย่างยิ่ง แต่ที่ว่า “โคตรง่าย” นั้น กว่าผมจะพบวิธีนี้ ก็เลือดตาแทบกระเด็นมาแล้ว

ผ่านการสอนมาหลายปี ผมจึงพบวิธีนี้ได้

ดูวิดิโอการสอนกันก่อนเลย

วิธีการสอนนั้น เมื่อผมนำดวงแก้วไปทาบที่ฐานที่ 1 ที่ในหน้าจอ แล้วให้เด็กอนุบาลนึกว่ามีดวงแก้วอยู่ที่จมูกของเขา เด็กจะนึกได้ในทันที ผมจึงบอกให้เด็กยกมือขึ้น

เมื่อเลื่อนดวงแก้วไปที่ฐานที่ 2 เด็กเขาก็จะทำได้ในทันที ผมจึงบอกว่า เด็กกลุ่มนี้สอนง่ายที่สุด

อย่างไรก็ดี ดังที่ได้บอกไปแล้ว กว่าจะค้นพบวิธีนี้ ผมก็เลือดตาแทบกระเด็นมาแล้ว ซึ่งจะบรรยายให้ฟังในเรื่องที่เกี่ยวกับ “เทคนิคการสอน” ซึ่งจะจัดทำขึ้นในเร็วๆ นี้

โรงเรียนการศึกษาคนตาบอด[02]

2011-12-05T09:14:00.002+07:00

ผมรู้จักวิชาธรรมกายจาก “ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม” มาตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ. 2520 เนื่องจากเพื่อนคนหนึ่งทำงานชลประทาน ได้ไปเกรดถนนในศูนย์แห่งนี้ และนำหนังสือที่วัดแจกมาให้ เอามาให้ผมอ่าน

ตอนนั้นผมอายุประมาณ 20 ปี เป็นข้าราชการครูแล้ว ก่อนหน้านี้ไม่รู้จัก “การปฏิบัติธรรม” มาก่อน มีแต่ “สัก” สิงห์ที่ไหล่ทั้ง 2 ข้าง

วิชาธรรมกายจึงเป็นสายปฏิบัติธรรมสายแรกที่ผมรู้จัก ผมก็เลยลองทำตามหนังสือเล่มนั้นดู แต่ไม่ได้ผลอะไร

จากนั้นมา ผมก็ลองปฏิบัติธรรมไปทุกสาย เพราะ ผม “นึก” ถึงฐานที่ 7 ไม่ได้ แต่ไม่ว่าปฏิบัติธรรมสายใด ผมมักจะนึกถึงฐานที่ 7 อยู่เสมอ การปฏิบัติธรรมจึงมั่วไปหมด

อย่างไรก็ดี ผมจะฝึกปฏิบัติธรรมตามสายมาตรฐานเท่านั้น เช่น สายพุทโธ สายยุบหนอพองหนอ เป็นต้น ไม่เคยฝึกไปในทางไสยศาสตร์

ที่ไปมากที่สุดก็คือ วัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม หลังจากนั้นก็มาเป็นวิทยากรของคุณลุงการุณย์ บุญมานุช การที่มาเป็นวิทยากรของคุณลุงการุณย์ ก็สืบเนื่องมาจากวัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม

ที่วัดหลวงพ่อสดธรรมกายารามนั้น ถ้าเราอยากสร้างบารมีด้วยการเป็นวิทยากร เราต้องผ่านวิชา 18 กายแบบเห็นชัดเจน แต่วิทยากรของคุณลุงการุณย์ เราทำแค่ “ท่องวิชา 18 กาย” แล้วไปสอบให้ผ่าน เราก็เป็นวิทยากรได้

เมื่อสอบผ่านการเป็นวิทยากรแล้ว ผมก็ตั้งหน้าตั้งตาสอน “ดะ” ไป ที่ไหนก็ไป ใกล้ไกลไม่เกี่ยง สอนนักเรียน นักศึกษา ประชาชนไปเป็นแสนๆ คนแล้ว

นอกจากนั้น ผมจะลองสอนไปทุกประเภท วัยรุ่นในสถานพินิจ เด็กปัญญาอ่อน คนแก่ เด็กออทิสติก รวมถึง “เด็กตาบอด” ด้วย

ผมได้เผยแพร่การสอนที่โรงเรียนการศึกษาตาบอดนครราชสีมาไปแล้วครั้งหนึ่งในบทความ “โรงเรียนการศึกษาคนตาบอด[01]” ซึ่งผมให้ดูแต่ภาพนิ่ง วันนี้เลยเอาภาพวิดิโอมาให้ดูกัน

ผมไปสอน ณ วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 วิดิโอแรกนี้ เป็นการให้เด็กตาได้จับลูกแก้ว เพื่อให้เกิดจินตนาการ และนำลูกแก้วไปตามฐาน 1, 2, 3 และ 7

เด็กที่เคาะลูกแล้วชื่อ “เหลือ” เด็กคนนี้ ทำวิชาได้ดีมาก พูดเก่ง เด็กตากลุ่มนี้ มีผู้ทำวิชาธรรมกายได้ดีมากๆ อยู่หลายคน

ขั้นตอนการสอนก็สอนตามปกติ เหมือนกับเด็กนักเรียนที่ตาปกติ

เด็กตาเหล่านี้ จะเห็นกายของเทวดา พรหม อรูปพรหมที่มาร่วมสร้างบารมีเหมือนกับเด็กตาดีทั่วๆ ไป

ที่ผมชอบถามเด็กชายเหลือ เพราะ เด็กชายเหลือชอบพูดชอบคุย เด็กคนอื่นๆ ก็เห็นเช่นนั้น

ที่ผมกล่าวว่า “ถ้าทำวิชาไปเรื่อยๆ จะมองเห็นนั้น” เป็นความจริง คุณลุงการุณย์ ยืนยันไว้เช่นนั้นจริง และพระพุทธองค์ก็ทรงตอบกับเด็กเหล่านั้นจริง..

มหาวิทยาลัยนเรศวร

2011-08-29T23:53:00.003+07:00

เมื่อเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมไปสอนนักศึกษาของคณะสาธารณสุขศาสตร์ของมหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก

ผู้จัดโครงการคือ ดร. ศิริพงษ์ เปรมจิตร อยู่ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ ดร. ศิริพงษ์ เปรมจิตรกับ ดร. ดวงพร เปรมจิตรเป็นวิทยากรของกลุ่มเรา

ผลการวาดภาพของนักศึกษามหาวิทยาลัยออกมาดังนี้

.....................

โรงเรียนบ้านงิ้ว

2011-08-16T23:43:00.002+07:00

วันนี้ผมไปสอนนักเรียนที่เข้าค่ายพัฒนาคุณธรรม ณ วัดบ้านงิ้ว อำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา มีโรงเรียนเข้าร่วมกิจกรรม จำนวน 9 โรงเรียน

1) โรงเรียนบ้านงิ้ว โรงเรียนศูนย์เครือข่าย

2) โรงเรียนบ้านโคกเพ็ด

3) โรงเรียนบ้านอ้อยช้าง

4) โรงเรียนบ้านดอนแร้ง

5) โรงเรียนบ้านหนองปรือคึมม่วง

6) โรงเรียนบ้านหนองตะไก้

7) โรงเรียนบ้านป่าตองท่าเรนินสามัคคี

8) โรงเรียนบ้านดอนฆ่าเสือ

9) โรงเรียนบ้านห้วยโจด

เด็กนักเรียนเข้าร่วมโครงการประมาณ 400 คน

โรงเรียนกิริวัฒนศักดิ์[02]

2011-08-09T20:15:00.002+07:00

โรงเรียนกิริวัฒนศักดิ์เป็นอีกโรงเรียนหนึ่ง ที่ผมไปสอนเป็นประจำ ปีการศึกษา 2554 นี้ ผมสอนเข้าปีที่สอง

วันนี้ ผมไปสอนแล้ว ผมสอนให้เด็กดูกายฝันของผม

โดยมีกระบวนการสอน ดังนี้

ภาพนี้ ยังอยู่ในช่วงการเรียนวิชา 4 กายธรรมแบบดวงธรรมดวงเดียว อนุโลม-ปฏิโลม 2 เที่ยว ช่วงนี้เป็นช่วงแรก ที่ตรวจสอบว่า นักเรียนเห็นดวงธรรมแล้วหรือไม่

ถ้าเห็นให้ยกมือขึ้น

3 ภาพด้านบนนั้น เด็กกำลังฝึกดูกายฝันของผม วิธีสอนมีดังนี้

การสอนดูกายฝันนี้ จะสอนจากการเรียนวิชา 4 กายธรรมแบบดวงธรรมดวงเดียว อนุโลม-ปฏิโลม 2 เที่ยว เสร็จแล้ว

ให้นักเรียนพักนวดแข้งนวดขา แล้วก็สอนต่อ

ผมจะนั่งบนเก้าอี้หน้าห้อง สังเกตดูมุมกล้อง ผมถ่ายรูปเอง แล้วให้เด็กจำผมให้ได้ เมื่อจำได้แล้ว หลับตา

มองที่ปากช่องจมูก เพลาตา จอมประสาท มองผ่านปากช่องลำคอลงไปในท้อง จะเห็นดวงธรรมของผมที่ฐานที่ 7

เด็กบางคนบอกว่า “ดวงธรรมของด็อกเตอร์ใหญ่ 15 วา”

ต่อไปส่งในนิ่งไปที่จุดเล็กใสกลางดวงธรรม ท่องหยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง ใสในใส แล้วนึกให้จุดเล็กใสว่างออกไป

ก็จะเห็นกายฝันของผม ผมก็จะบอกให้ดูให้ละเอียดว่า กายฝันเป็นอย่างไร ในการสอนครั้งนี้ ผมสอนให้นักเรียนคุยกับกายฝันของผมด้วย วิธีการก็คล้ายกับการให้เห็นกายฝัน

กาย 18 กายของเรานั้น ต่างจิตใจกัน ต่างกายต่างมีความคิดเป็นอิสระ ไม่ใช่ว่า 18 กายคิดเหมือนกันหมด

ตรงนี้ ผมยังหาความรู้ของทางวิทยาศาสตร์เพื่อจะเปรียบเทียบไม่ได้

5 ภาพด้านบน เด็กนักเรียนกำลังวาดกายฝันของผม

ภาพต่อไปนี้ เป็นภาพกายฝันของผมที่เด็กวาด

วันที่ 11 สิงหาคมที่จะถึงเป็นวันเกิดของผม ผมเลยเลี้ยงไอติมเด็กทั้งโรงเรียน เด็กก็ดูการ์ตูนไป กินไอติมไปด้วย

โรงเรียนกิริวัฒนศักดิ์[01]

2011-07-29T16:53:00.002+07:00

วันนี้ ผมกับเพื่อนวิทยากร คือ คุณคำพัน ครองเกษม ทำงานอยู่ที่สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดนครราชสีมา ไปสอนวิชาธรรมกายมา 2 โรงเรียน คือ

1) ตอนเช้าที่โรงเรียนบ้านบุใหญ่ อำเภอสูงเนิน

2) ตอนบ่ายที่โรงเรียนกิริวัฒนศักดิ์ อำเภอสูงเนิน

ผมสอนเด็ก ป. 4- ป.6 ทั้งสองโรงเรียนเพื่อให้เด็กวาดภาพ “พระของขวัญ รุ่น ม.ศ.ก.”

ส่วนคุณคำพันสอนเด็ก ป. 1- ป.3

นี่คือภาพกายธรรมที่เด็กนักเรียนชั้น ป. 1- ป. 3 โรงเรียนกิริวัฒนศักดิ์วาดมาให้

สำหรับรูปของพระของขวัญที่เด็ก ชั้น ป. 4 - ป.6 วาด ขอให้ไปดูที่นี่

http://jakkraphat.blogspot.com/

********************************

Dr. Manas Komoltha (Ph.D. Integrated Sciences)

Faculty of Sciences and Liberal Arts

Rajamangala University of Technology Isan

E-mail: komoltha4299@gmail.com;komoltha4299@yahoo.com

Web: https://sites.google.com/site/manaskomoltha

Blog: http://manaskomoltha.blogspot.com/

ประเทศเมียนม่าร์

2011-07-28T20:39:00.002+07:00

ประมาณ 2-3 ปีที่ผ่านมา กลุ่มวิทยากรของคุณลุงเคยทำเรื่องไปขอสอนที่ประเทศเมียนม่าร์ครั้งหนึ่ง

ลูกศิษย์ของคุณลุงคนหนึ่ง มีภรรยาเป็นชาวพม่า และทำมาหากินอยู่ในประเทศเมียนม่าร์

แต่เมื่อถึงเวลาจริงๆ รัฐบาลเมียนม่าร์ไม่อนุญาตให้สอนวิชาธรรมกายในประเทศของเขา

ผมไม่รู้เหตุผลลึกๆ ว่าทำไม่จึงเป็นอย่างนั้น เพราะ ผมไม่ได้เป็นผู้ติดต่อประสานงาน แต่ผมคิดว่า ก็ประเทศพม่าเขาสอนแบบยุบหนอพองหนอ

มีรายได้เข้าประเทศเพราะการสอนแบบนี้ ปีหนึ่งๆ หลายเงินเหมือนกัน เราจะเข้าไปขอสอนการปฏิบัติธรรมแบบของไทยๆ รัฐบาลเขาจะยอมให้โง่หรือ..

แต่ตั๋วเครื่องบินซื้อแล้ว จ่ายเงินให้ทัวร์ไปแล้ว ทุกคนก็เลยทำใจว่า “ไปเที่ยว” ก็แล้วกัน

แต่ผมคนเดียว ผมมีความเชื่อว่า “เราจะต้องสอนวิชาธรรมกายได้” ผมจึงเตรียมอุปกรณ์การสอนไปครบ

ไปเที่ยวที่ไหน ผมก็หาทางจะสอนเรื่อยไป ไม่สำเร็จมาหลายแห่งแล้ว ไปสำเร็จที่พระธาตุอินทร์แขวน

ที่พระธาตุอินทร์แขวนนี่ เราต้องจอดรถทัวร์ของเราไว้ที่ด้านล่าง และต้องขึ้นรถดั้มป์ ขึ้นเขา คณะของผมไปถึงโรงเรียนพม่าเลิกพอดี

คนอื่นเขาก็นั่งรอรถอยู่ในอาคาร ผมกับปันยุทธ์เดินออกมาเล่น ดูนักเรียน มีนักเรียน 2-3 คน เดินเข้ามาหาเรา แล้วทักทายเป็นภาษาไทย

พวกนี้ ฟังภาษาไทยรู้เรื่องค่อนข้างดี แต่พูดไม่ชัดนัก ที่เขาพูดภาษาไทยได้ก็เพราะ คนไทยไปเที่ยวมากที่สุด ครูเขาก็เลยสอนภาษาให้บ้าง เขาคุยกับคนไทยบ้าง

เด็กพวกนี้ พูดทักทายได้หลายภาษา

ผมก็คุยกันไป ปรากฏว่า นักเรียนพวกนี้ พ่อแม่ทำงานอยู่ที่พระธาตุอินทร์แขวน ขายของพวกนักท่องเที่ยว

พวกเขาต้องนั่งรถไปกับเรา เด็กเขานั่งฟรี

ผมเลยปิ๊งไอเดียเลย ระหว่างนั่งรถขึ้นเขา ใช้เวลานานเกือบๆ ชั่วโมง ผมบอกเด็กๆ ว่า กลางคืนให้ตามเพื่อนๆ ไปมากๆ ผมจะสอนปฏิบัติธรรมให้ แล้วจะแจกเงินทุกคน

เด็กๆ ยิ้มแย้มแจ่มใส เกณฑ์พวกไปกันเยอะเลย

คนที่กล้องคือ ปันยุทธ์ คนถือดวงแก้วคือ ดร. เพชร คนถือภาพ 7 ฐานคือ ผม คนสอนคือ หมอนิพนธ์ เสื้อดำๆ นั้น คือ ไกด์ของเรา ทำหน้าที่แปล

พวกพม่ากำลังฟัง คุณหมอนิพนธ์อธิบาย

เด็กที่ผมวงกลมสีเหลืองไว้นั่นแหละ คือ เด็กที่ผมคุยด้วย และให้ไปเกณฑ์เพื่อนๆ มาเรียน

ทหารหรือตำรวจก็ไม่รู้ 2 คน ที่สวมเครื่องแบบสีกากี ตอนที่คุณหมอนิพนธ์เริ่มอธิบายนั้น สองคนนี้ เดินมาสังเกตการณ์ ผมนึกในใจว่า “คราวนี้ ติดคุกพม่าแน่ๆ” ก็รัฐบาลเขาห้ามสอน

แต่ปรากฏว่า พอเห็นคุณหมอนิพนธ์อธิบายฐานของใจ 7 ฐาน พวกนั้น พวกเขาขอมานั่งปฏิบัติธรรมด้วย ทีแรกเราตั้งใจจะสอนเด็กๆ ก็เลยสอนผู้ใหญ่ไปด้วย

เหตุผลที่ทหารพม่า หรือจะเป็นตำรวจก็ไม่รู้ มาขอเรียนด้วย จะเปิดเผยทีหลัง

ภาพนี้เป็นภาพตอนวัดผลว่า ใครเห็นดวงธรรม กายธรรม คนพม่ากับคนเขมรนี่เหมือนกัน คือ ยกมือแล้วก็ยกนิ้วชี้ด้วย แปลกดี คนไทยเราจะยกมือเฉยๆ

ผมเคยไปสอนผู้อพยพชาวเมียนม่าร์ที่แม่สอด เขาก็ยกมือแบบนี้

ลูกศรสีเขียวนั่น ไทยนะครับ เป็นกลุ่มวิทยากรที่ไปเมียนม่าร์ด้วยกัน

ภาพนี้นี่แหละที่ทำให้ไม่ติดคุกที่เมียนม่าร์ ต้องขอขอบคุณคณะธรรมทูตของวัดปากน้ำ ที่นำหนังสือสวดมนต์ไปเผยแพร่ที่นั่น

เป็นหนังสือภาษาไทย แต่มีภาพ 7 ฐานอยู่ในหนังสือ เขาคุ้นเคยภาพ 7 ฐานอยู่ พอเห็นคุณหมอนิพนธ์อธิบายภาพ 7 ฐานเขาจึงขอเข้ามาเรียนด้วย

วันนั้นมีเด็กมาเรียน 14 คน ผู้ใหญ่ 16 คน จ่ายเงินให้เด็กไปหลายพันจั๊ดเหมือนกัน

หลังจากสอนแล้ว เรายังคงคุยกับพวกผู้ใหญ่อยู่พักหนึ่ง เขาบอกว่า เขานั่งแบบยุบหนอพองหนอแล้วไม่เห็นจะได้อะไร

พอฝึกแบบวิชาธรรมกาย เขาเห็นดวงธรรมกับกายธรรม วิชาธรรมกายดีกว่าเยอะ

ที่เขียนไปนี้ ไม่ได้เสียดสีพวกยุบหนอพองหนอเลยนะครับ

สาบานได้

********************************

Dr. Manas Komoltha (Ph.D. Integrated Sciences)

Faculty of Sciences and Liberal Arts

Rajamangala University of Technology Isan

E-mail: komoltha4299@gmail.com;komoltha4299@yahoo.com

Web: https://sites.google.com/site/manaskomoltha

Blog: http://manaskomoltha.blogspot.com/

โรงเรียนโคกลำพานวิทยา

2011-07-27T17:11:00.002+07:00

ผู้อำนวยการโรงเรียนโคกลำพานวิทยา ชื่อ ณรงค์ฤทธิ์ ปลากัดทองเคยเป็นครูโรงเรียนบ้านเขาดิน อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี ตอนนั้นผมก็เป็นครูอยู่ที่นั่น

เมื่อรู้ว่าณรงค์ฤทธิ์เป็นผอ. แล้ว ผมจึงมาสอนวิชาธรรมกายให้นักเรียน พร้อมกับแนะนำให้ครูในโรงเรียนนี้ ทำผลงานวิชาการไปด้วย

ผมไปสอนที่โรงเรียนนี้ เมื่อวันจันทร์ที่ 25 กรกฎาคมที่ผ่านมานี้

โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนขยายโอกาส สอนตั้งแต่อนุบาล- ม. 3

ภาพเด็กกำลังวาดรูปกายธรรม

ภาพกายธรรมที่เด็กวาด

ขอให้ท่านผู้อ่านสังเกตว่า ไม่ว่าเด็กที่ไหนก็จะวาดภาพกายธรรมได้คล้ายๆ กัน ทุกแห่งที่ผมไปสอน ผมไม่ได้นำพระพุทธรูปแก้วใสไปด้วย

เด็กวาดจากกายธรรมที่เห็นจากการปฏิบัติธรรมจริงๆ

สำหรับโรงเรียนนี้ ใครสงสัยก็ไปถามครูที่มาช่วยควบคุมเด็กนักเรียนดูก็ได้..

โรงเรียนบ้านบุใหญ่

2011-07-14T17:59:00.002+07:00

ผมสอนโรงเรียนบ้านบุใหญ่มาประมาณ 3 ปีแล้ว โดยจะไปสอนให้ 2 สัปดาห์ต่อ 1 ครั้ง ผลการสอนดีมาก

ตัวชี้วัดคือ คะแนน NT ของนักเรียนชั้นประถมปีที่ 3

ปี พ.ศ.	ภาษาไทย	คณิตศาสตร์	วิทยาศาสตร์	เฉลี่ย	ลำดับของเขต
2551	33.33	33.67	32.00	33.00	170
2552	44.00	48.67	43.33	45.33	48
2553	58.00	54.67	42.67	51.78	37

ผมเริ่มไปสอนตั้งแต่ปีการศึกษา 2552 ปีนี้ผมคิดว่า คะแนนคงขึ้นไปประมาณร้อยละ 55 ลำดับควรจะอยู่ใน 1-20

ก็ผมเป็นดอกเตอร์ สอนธรรมะแล้วก็ติวครูไปด้วย

วันนี้ นำภาพการสอนมาให้ดู เป็นภาพตั้งแต่สอนปีแรก คือ ปีการศึกษา 2552

ภาพนี้ นักเรียนอนุบาลตั้งอกตั้งใจมาก

ที่ตั้งใจก็เพราะว่า ฉายการ์ตูนให้ดู

ที่นั่งกันจริงๆ คือ ภาพนี้ เด็กอนุบาลเห็นดวงธรรมกับกายธรรมเร็วมาก บอกเดี๋ยวกันก็เห็นเดี๋ยวนั้น บางคนยังลืมตามาคุยกับเพื่อนได้

พอให้หลับตาใหม่ ก็เห็นพระทันที

ที่ยกมือกันนั้น ผมถามซ้ำว่า นั่งสมาธิเมื่อกี้นี้ ใครเห็นพระในท้องยกมือขึ้น

ต่อไปเป็นภาพที่เก็บไว้ก่อนจะปิดเทอม เท่าที่จำได้ นักเรียนแถวหน้าตอนนี้ ไปเรียน ม. 1 แล้ว

ภาพนี้ นักเรียนกำลังวาดรูป เป็นภาพปัจจุบัน สังเกตดูห้องสมุดดูสวยงามขึ้น

ต่อไปก็เป็นภาพกายธรรมที่นักเรียนเห็น และวาดกันออกมา

********************************

Dr. Manas Komoltha (Ph.D. Integrated Sciences)

Faculty of Sciences and Liberal Arts

Rajamangala University of Technology Isan

E-mail: komoltha4299@gmail.com;komoltha4299@yahoo.com

Web: https://sites.google.com/site/manaskomoltha

Blog: http://manaskomoltha.blogspot.com/

กศน. อู่ทอง

2011-07-14T16:12:00.002+07:00

เมื่อวันเสาร์ที่ 9 กรกฎาคมที่ผ่านมา ผมกับเพื่อนวิทยากรไปสอนวิชาธรรมกายเพื่อพัฒนาคุณธรรม 9 ประการให้กับนักศึกษาของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี

มีนักศึกษาเข้าร่วมโครงการ 248 คน

สถานที่อบรมคือ ศูนย์พันธุ์พืชเพาะเลี้ยง จังหวัดสุพรรณบุรี

ภาพพิธีเปิดโดย ผอ. สิรี

ภาพบรรยากาศการเรียนการสอน

ภาพผลของการเรียนการสอน

ภาพทั้งหมดนั้น นักศึกษา กศน. วาดทั้งหมด

ที่น่าสนใจของ 2 ภาพนี้ เป็นภาพที่นักศึกษาวาดในตอนบ่าย ในช่วงหลังจากขอรัตนะเจ็ดเสร็จแล้ว นักศึกษาบางคนจะวาดรูปตัวของเขาเองด้วย

การขอรัตนะเจ็ดนั้น นักศึกษาต้องเอากายธรรมของนักศึกษากราบพระพุทธเจ้า 3 ครั้ง ภาพที่นักศึกษาเห็นจึงเห็นภาพตัวเองด้วย

โรงเรียนบ้านนา (ประสิทธิ์วิทยาคาร)

2011-06-28T21:58:00.006+07:00

เมื่อวันพุธที่ 22 กรกฎาคม ที่ผ่านมา ผมกับเพื่อนวิทยากรอีก 5 คน ไปสอนวิชาธรรมกายที่โรงเรียนบ้านนา (ประสิทธิ์วิทยาคาร) ซึ่งเป็นโรงเรียนขยายโอกาส

โรงเรียนบ้านนาสอนตั้งแต่อนุบาล – ม. 3 เด็กนักเรียนประมาณ 450 คน

ในการสอนเราก็แบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่มๆ แล้วก็สอนกันไป

กลุ่มนี้อยู่ในหอประชุม ขณะนี้กำลังยืนปฏิบัติธรรม

กลุ่มนี้อยู่ใต้ต้นไม้

ผมเองสอนอนุบาล กับ ป. 1-3

อนุบาลสอนประมาณ 30 นาที 30 นาทีที่ว่านี้ สอน 5 นาที อีก 25 นาทีให้ดูหนังการ์ตูน เด็กอนุบาลสอนแค่วิชา 4 กายธรรมก็พอ

สำหรับเด็ก ป.1 – ป.3 ผมสอนจนถึงวิชาขอรัตนะเจ็ด ใช้เวลาสอนจริงๆ ประมาณ 1 ชั่วโมง ที่เหลือให้เด็กวาดรูป กายธรรม ช้างแก้ว จักรแก้ว นางแก้ว แล้วแต่นักเรียนจะวาดรูปอะไร

เด็ก ป.1-3 วาดรูปไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ รูปที่จะมาโชว์วันนี้ เป็นรูปที่วาดโดยนักเรียนชั้น ม. 3 คือรูปนี้

รูปนี้ พิสูจน์พุทธพจน์ที่ว่า “ผู้ใดเห็นดวงธรรม ผู้นั้นเห็นตถาคต ตถาคตคือธรรมกาย” ได้อย่างชัดเจน

ดวงกลมที่ล้อมรอบกายธรรมนั้นคือ ดวงธรรม เมื่อใดเห็นดวงธรรมก็ต้องเห็นกายธรรม หรือธรรมกาย

กายธรรมหรือธรรมกายนั้นก็คือ พระพุทธเจ้า

ด.ญ. อมรรัตน์ ชาญตะกั่วยังเรียนอยู่ที่โรงเรียนบ้านนา (ประสิทธิ์วิทยาคาร) ผู้ใดสงสัยก็เชิญไปสัมภาษณ์ได้โดยสะดวก

อย่าลืมสัมภาษณ์เด็กอนุบาล จนถึง ป.3 ที่ผมสอนไว้ด้วยว่า พระในท้องรูปร่างเป็นอย่างไร ช้างแก้ว นางแก้ว จักรแก้วรูปร่างเป็นอย่างไร...

โรงเรียนการศึกษาคนตาบอด นครราชสีมา

2011-06-24T10:10:00.002+07:00

ตั้งแต่เป็นวิทยากรสอนวิชาธรรมกายมาหลายปี ปัญหาที่ผมถูกถามอยู่เสมอๆ มีดังนี้

1) วิชาธรรมกายเป็นการสะกดจิตหรือเปล่า?

2) คนเห็นจินตนาการไปเองหรือเปล่า?

ฯลฯ

วันนี้เลยจะนำหลักฐานชิ้นหนึ่งมาให้พิจารณาว่า วิชาธรรมกายเป็นการสะกดจิตหรือไม่? นั่นคือ ผลการสอนที่ โรงเรียนการศึกษาคนตาบอด นครราชสีมา

บางท่านคงจะเริ่มสงสัยแล้วว่า ที่เขียนไปข้างต้นนั้น “จริง” หรือไม่? เพราะขนาดคนตาดี เข้าวัดพระธรรมกายเป็นแสนเป็นล้านคน ยังไม่มีใครเห็นดวงธรรม

นักเรียนผู้พิการทางการมองเห็น (ต่อไปจะเรียกว่า “เด็กตา”) จะปฏิบัติธรรมได้อย่างไร?

โดยปกติ ในการสอนเด็กปกติ เราจะชูดวงแก้วให้เด็กเห็น แล้วให้ “นึก” หรือ “จินตนาการ” นำดวงแก้วไปตามฐานของใจทั้ง 7 ฐาน

สำหรับเด็กตานั้น ผมจะให้เด็ก “กำ” ดวงแก้วไว้ในมือ แล้วก็อธิบายไป เด็กตาต้องชี้ที่จมูก ที่ตา กลางกะโหลกศีรษะ แล้วก็ฐานที่ 7 เหนือสะดือ 2 นิ้วมือของใครของมัน

ขอให้ดูเด็กผู้หญิง ตอนนี้ไม่ใช่ตอนฝึกปฏิบัติธรรมใหม่ๆ แต่ฝึกกันมาเป็นปีแล้ว ปี พ.ศ. 2544 นี้ เป็นปีที่ 3 ของการสอนแล้ว

เด็กผู้หญิงคนนี้ เขาเคยชินกับการชี้ไปที่ฐานที่ 7 ขนาดฝึกมานาน ก็ยังอดที่จะชี้ไปที่นี่ไม่ได้

โรงเรียนการศึกษาคนตาบอด นครราชสีมานี้ มีนักเรียนหญิงคนเดียว และเป็นนักเรียนไป-กลับ เพราะ โรงเรียนนี้ไม่มีหอนอนสำหรับนักเรียนหญิง

ภาพนี้เด็กกำลังปฏิบัติธรรม

เด็กตาบอดมีอยู่ 2 กลุ่มใหญ่ๆ คือ บอดสนิท กับมองเห็นบ้าง ดังนั้นในการสอน ผมก็ต้องสั่งให้เด็กหลับตา

ที่เห็นลืมตาอยู่นั้น เด็กเขามองไม่เห็นหรอกครับ

สอนเด็กตาบอดนี้ สะดวกอย่างหนึ่ง คือ ไม่ต้องจัดแถว ถ้ามัวจัดแถวก็ไม่ต้องสอนกัน

ตอนนี้กำลังปฏิบัติธรรมกันเต็มที่ ดวงกลมๆ บนศีรษะเด็กนั้น ไม่ใช่อภินิหารใดๆ เป็นแสงสะท้อนจากแฟลชของกล้องผม

ที่เด็กอมกันปากตุ่ยนั้น เป็นลูกอมที่เอาไปแจกเด็กเอง แรกๆ ผมลงทุนแจกช็อกโกแลต พอปฏิบัติธรรมเสร็จก็แจก สุดท้ายเด็กชอบ “ ฮอลล์ ฟรุตตี้”

ที่เด็กชอบมากที่สุดก็คือ ไอศกรีม แต่แจกที่ไร วุ่นวายกันไปทั้งห้อง เลยนานๆ แจกที

ที่วุ่นวายก็เพราะ ไอศกรีมหยดเต็มห้องไปหมด เป็นภาระของครูที่ต้องมาทำความสะอาด

ผลสรุปการสอน

เด็กปกติทำได้อย่างไร “เด็กตา” ของผมทำได้อย่างนั้น สอนถึงวิชา 18 กาย กับ วิชาขอรัตนะเจ็ด นอกจากนั้นแล้ว เด็กยังสามารถตรวจดูกายสิทธิ์ในเรือนของท่านได้อีกด้วย

ที่ผมเสนอไปนี้ ผมอยากจะรู้ว่า จะมีใครมาโจมตีว่า วิชาธรรมกายเป็นการสะกดจิตอีกหรือไม่ เด็กพิการทางสายตานี้ ใครจะสามารถไปสะกดจิตได้

********************************

Dr. Manas Komoltha (Ph.D. Integrated Sciences)

Faculty of Sciences and Liberal Arts

Rajamangala University of Technology Isan

E-mail: komoltha4299@gmail.com;komoltha4299@yahoo.com

Web: https://sites.google.com/site/manaskomoltha

Blog: http://manaskomoltha.blogspot.com/