Volkswagen Kever 1966

Brillen en ovalendag 2024

2024-05-26T16:14:00.007+02:00

Na een toertje van 40 minuten - voor de helft binnendoor - kom ik aan in Wilnis, waar de 8e editie van de Brillen en Ovalendag plaatsvindt. Ik telde 8 brillen en als ik het goed heb 20 ovalen, niet verkeerd! Het valt op hoe makkelijk je met ander "luchtgekoeld" volk aan de praat raak. En zowaar, ik word zelfs herkend (en mijn Kever ook!), ondanks dat ik een aantal jaar niet van de partij kon zijn. Erg leuk!

Hier nog een klein album met foto's en filmpjes van deze dag

Klaar voor het seizoen!

2024-05-26T15:29:00.004+02:00

De Kevert heeft weer een opfrisbeurt gekregen na de winterpauze en kan er weer tegenaan. Eigenlijk wilde ik een grote beurt laten doen, maar de mensen van Keverland zagen dat de boel er nog behoorlijk fris en fruitig uitzag, dus hebben ze gedaan wat nodig was. Dat scheelde weer wat in de kosten!

10 jaar met de Kever - feestje met een nieuwe tank

2018-05-12T21:18:00.001+02:00

Een klein feestje hier! De Kever wordt straks - in juli - 52 jaar. En ondergetekende, de trotse laatste eigenaar heeft hem nu op de kop af tien jaar! Het werd plechtig gevierd met een gloednieuwe benzinetank en een nieuwe accu. Hoe dat zit? Aan het einde van het vorige seizoen meende ik af en toe een benzinelucht te bespeuren, die sterker was dan je soms wel eens ruikt na het tanken bijvoorbeeld. Tja, eigenlijk genoeg reden om even langs te gaan bij de garage, maar ja, geen tijd, druk druk... you know... En: rook ik het nou echt goed of toch weer even niet?

Vorige week was het eindelijk fatsoenlijker weer na dit anti-voorjaar en dus tijd om de Kever weer wat aan de frisse lucht te laten. Toen bleek wat ik al "vreesde": De tank was helemaal leeg... Na een retourtje tankstation met een jerrycan kon de Kever weer op gang komen en naar de garage. Voor een beurt en een reparatie. Daar bleek dat de tank inderdaad een gaatje had (en dat daar al eerder eens wat aan gerepareerd was) - kortom: een nieuwe tank erin en we kunnen er weer tegenaan. Na vijf jaar was ook de accu op, zo bleek.... Na deze verjongingskuur mocht de Kever weer in blakende staat de garage verlaten, on the road!

In het naseizoen hoop ik de Kever nog een beetje mooier te maken. Ik verklap nog niks...

Nog een echte dubbelganger: 33-87-AT

2016-05-17T13:33:00.000+02:00

Vandaag kreeg ik een leuke mail van ene Etienne uit Utrecht. Ook hij blijkt een Seesand 66-iger te hebben. Beter gezegd: gehad en "gered" te hebben! Kenteken 33-87-AT!

Hij schrijft:

Hele leuke site, en voor mij extra leuk omdat een Seesand 66-iger mijn eerste auto was. Ik heb even gezocht en gevonden, bijgaand fotootje gevonden.

Nou eigenlijk heb ik een dikke map met foto's en info over deze auto, en ik heb geprobeerd de huidige eigenaar te vinden om die aan hem te geven, maar dat is net niet gelukt. Wel vond ik degene die er van 1990 tot 2010 mee had gereden als dagelijkse auto, maar toen liep het spoor helaas dood. De auto bestaat nog steeds, echter volgens de RDW zonder APK.

Ik heb hem van 1981 tot 1990 gehad, en ik heb hem gered van de ondergang door hem te kopen met een kapotte motor. Hij stond op NS station Zaltbommel waar ik hem steeds zag staan vanuit de intercity. Eigenaar opgespoord (wonderwel gelukt), gekocht voor hfl 125,--. Van mijn broer zijn volledig doorgeroeste 1200 A uit 1966 gekocht voor hfl 75,-- en de motor laten overzetten, evenals een remrevisie. Resultaat: een geweldig autootje.

Later heb ik het witte interieur uit de 1200 A nog overgezet, dat was in betere staat.

Ben er mee naar Sicilië geweest en waar al niet. In 1987 laten restaureren bij Ruska in Amsterdam, de foto is van kort daarna.

Hopelijk komt mijn trots ook bij je rubriek dubbelgangers, zou leuk zijn!

Succes met je site en véél plezier van je prachtige Seesand!

Power bypass voor de Volkswagen

2016-04-23T17:01:00.001+02:00

Even afkloppen, maar... sinds de restauratie eind 2012/begin 2013 rijdt de Kever zonder een centje pijn. Maar ja, de twijfel over 6 Volt bleef toch wel bestaan. Als je voordat je de rotonde oprijdt al je knipperlicht aan moet zetten omdat het pakweg vijf tergende seconden duurt voordat er iets gebeurt, word je daar toch licht bedroefd van.

Nu had ik bij de garage al eens aangegeven dat dit een "stukje jammerbeleving" o;) was, maar ja, ik moest toch ook met 6 Volt leren leven. Al eerder hadden ze een extra relais van het contactslot direct naar de startmotor aangesloten en dat maakte het starten in elk geval probleemloos. Zelfs als de auto twee maanden heeft stilgestaan (wat ik braaf probeer te voorkomen in de winter, maar toch...) is starten geen probleem. Gewoon een kwestie van een paar keer meer het gaspedaal intrappen omdat de carburateur dan volgens mij droog staat. Ook laad ik in de winter de accu binnen een keer extra op en laat hem een paar dagen aan de druppellader.

Wat schetst mijn verbazing bij het reguliere onderhoud in dit voorjaar? De monteur had het slome geknipper ook vastgesteld en kwam met het voorstel om een extra kabel van de accu naar de zekeringkast te trekken. Et voilà: sindsdien knippert het startrelais "als een tierelier" (lees: zoals het hoort), en doen de ruitenwissers nog iets als je licht èn ruitenwissers tegelijk aan hebt staan. Kortom: een hele fijne verbetering!

Kom maar op met het voorjaar!

2015-02-15T21:00:00.003+01:00

Beetje stil op deze blog de afgelopen tijd... Maar in dit geval betekent dat gewoon: goed nieuws! Na de restauratie (begin 2013 afgerond) heeft de Kever zich prima gehouden tijdens diverse tochtjes door het land. Afgelopen maand kwam hij zonder kleurscheuren door de APK (hij moet om het jaar). Daarbij kreeg hij een grote beurt en heb ik preventief de spoorstangen laten vervangen i.v.m. beginnende speling. Ook heb ik - na de winterslaap - de accu maar eens aan de lader gehangen. 4 dagen later sprong het laadlampje op groen en was de accu weer helemaal vol! Kortom, we kunnen er weer even tegenaan...!

Op het plaatje zie je niet mijn kever hoor, die is nog steeds mooi Seesand van kleur!

Autobladen van toen over de VW 1300

2013-07-18T09:21:00.000+02:00

Toen de nieuwe Kever 1300 in het najaar van 1965 geïntroduceerd was, ging het model al een flink aantal jaren mee, terwijl er steeds meer andere merken en modellen op de markt kwamen. Hoe keken de autobladen aan tegen de nieuwe Kever 1300? Welke sterke en zwakke punten noemde men ten opzichte van de concurrenten?

Om het antwoord op deze vragen te vinden heb ik - lang leve internet - een paar autotijdschriften uit deze tijd gevonden. Natuurlijk "onze" Autokampioen, maar ook Duitse bladen als Auto Motor und Sport, de Motor Rundschau, Mot Auto-Kritik en Gute Fahrt, "Zeitschrift für den Volkswagenfahrer". Dit hier is geen historisch onderzoek, dus een volledig beeld is het zeker niet. De bladen hadden behalve voor de nieuwe 1300 natuurlijk ook belangstelling voor de andere VW-modellen, maar die laat ik hier even voor wat het is.

De wijzigingen van het modeljaar 1965/1966

Voordat we kijken hoe "de bladen" over de modelwijzigingen schreven, zet ik ze hier eerst op een rijtje:

De voormalige standaard Kever heet vanaf nu de 1200A en krijgt de 34 PK motor van het voormalige Exportmodel. De 1300 is de opvolger van het Exportmodel, die nu dus met de introductie van de 1300 kwam te vervallen. Op de motorklep is "1300" aangebracht.
Vernieuwde Motor van 34 PK (1192 cl) naar 40 PK (1285 cl), met veel kleinere en grotere veranderingen aan blok, nokkenas, lagers, cylinderkoppen, koelribben enz.
Nieuw model carburateur, de Solex 30 PICT met automatische choke
Achteras iets verbreed
Onderhoudsvrije fuseekogels op de vooras, die daardoor niet meer regelmatig gesmeerd hoeft te worden.
Claxon halfring weer terug (voorheen wel gebruikt, later vervangen door een knop)
Chroomlijsten aan de binnenkant van de deurpanelen en panelen naast achterbank.
Grootlicht- en waarschuwingslichtschakelaar nu op het armpje van de knipperlichtarmboom
Extra ontwasemingssleuf in het midden bij de voorruit
Veiligheids portiersloten, voorkomen dat de deuren bij een ongeval openschieten.
Rugleuningen van de stoelen beveiligd tegen vooroverklappen.
Beschermingsplaatjes aan de instapkanten van de stoelen
Ander advies voor de bandenspanning. In onbelaste toestand hier als voorbeeld: 1,1 atm vooraan (was al zo) en achter 1,7 atm. (was 1,4).
Vijfgaats velgen, voorzien van sierranden met gaten erin, bedoeld om de remmen beter te koelen. De bolle wieldoppen worden afgelost door vlakke.

Motor Rundschau van 10 augustus 1965

De Motor Rundschau was er vroeg bij met het nieuws over het "VW Modelljahr 1966". De auteur betreurt dat VW nog niet overgegaan is op moderne vormen van wielophanging. Dat de Kever nu onderhoudsvrije fuseerkogels heeft wordt begroet, maar tegelijkertijd vindt men het jammer dat men geen "Aufhängung mit Sicherheitslenkung" gebruikt heeft en dat de kofferbak daardoor niet groter kon worden. "Eindelijk" schrijft men, heeft men nu een vergrendeling voor de voorstoelen en veiligheidsportiersloten geïntroduceerd. De VW 1200A krijgt echter het compliment nog steeds een van de goedkoopste en economisch verantwoorde auto's te zijn. Die kostte DM 4485,=, de VW 1300 kostte DM 4980,-.

De MOT komt in augustus 1965 met een Fahrbericht en Bildbericht en heeft dus al even in de nieuwe VW 1300 mogen rijden. Men wijst er op dat de wijzigingen niet spectaculair zijn. De geringe toename van het motorvermogen (van 34 naar 40 PK) is op het eerste oog niet bijzonder. Zo stijgt de topsnelheid van 115 km/u naar 120 km/u. "Een FIAT 1300 is nog steeds een raceauto vergeleken bij de VW". Maar toch is men positief: "Je koopt een VW niet om zijn krachtige prestaties".

De MOT wijst ons er op dat 40 PK bij ca. 5.000 toeren per minuut in de 1000-ccm Klasse vandaag de dag gebruikelijk zijn. Maar door zijn grotere cylinderinhoud draait de VW 1300-motor voor diezelfde 40 PK 4.000 toeren, wat een langere levensduur tot gevolg heeft. Ook het verzet is hierop ingericht. De werkelijke winst zit hem echter in betere trekkracht in de bergen. De redactie vergelijkt de VW 1300 met de Opel Kadett (ook 40 PK) en ziet hier de 1300 als winnaar. Verder noemt men de grotere inhaalreserves op 80-km wegen.

Van het tijdschrift Gute Fahrt (Augustus 1965), "Zeitschrift für den Volkswagenfahrer" verwacht je positieve geluiden over de nieuwe Kever. En jawel, het blad is positief. Erg positief zelfs. Het lijkt wel de tekst van een VW-folder! Op de voorpagina staat het belangrijkste:

Meteen aan het begin wordt de lezer gerustgesteld: de veranderingen in het VW programma zijn tamelijk onopvallend. De Keverbezitter kan dus opgelucht ademhalen! Dit argument van de tijdloze auto - en daarmee de verwachting van een goede inruilwaarde - vind je ook terug in de reclamecampagnes van VW. De redactie komt nadrukkelijk op voor de Kever, die "duidelijk vanwege haar unieke en stijlzuivere karakter op de wereldmarkt, vooral in de VS, gevraagd is en ook in de Bondsrepubliek de stormen van aantijgingen al lange tijd doorstaan heeft." Het moet voor de lezer en (geplaagde?) Keverbezitter balsam voor de ziel zijn geweest om dit te lezen.

Behalve voor alle andere technische vernieuwingen krijgt de VW 1300 een pluim voor de kleurkeuze van het stuur, namelijk zwart. De keuze om een licht stuur te gebruiken wordt door de redactie als modieuze "dwaling" van de automobielindustrie gezien, omdat een licht stuur in het donker in de ruit reflecteert.

De Auto Motor und Sport komt in september 1965 met een autotest. En zoals het Duitsers betaamt doen ze een Test grondig. Het verslag van auteur Reinhard Seiffert beslaat inclusief een pagina technische gegevens maar liefst vijf volle pagina's en kun je zonder meer genuanceerd noemen.

Seiffert beschrijft de 1200-Kever als "Herz- und Museumsstück der nachkriegsdeutschen Motorisierung" en als "uitzondering onder de auto's van de wereld". Een wijziging in zo'n model zorgt - ondanks de beperkte wijzigingen - altijd voor grote belangstelling.
De auteur roemt de kwaliteit van de constructie en afwerking van de VW. Seiffert noemt dat andere fabrikanten weliswaar modernere techniek, modernere carrosserievormen en extra reclame in huis hebben, maar dat de aantrekkingskracht voor de Kever ongebroken is. Het vasthouden aan de kracht van het Keverontwerp zelf wordt ook hier als iets positiefs gezien.

Maar ondanks al dit positiefs schrijft de auteur dat het tijd was dat de Kever vernieuwd werd. Hij rept over de kritiek op de Kever als "Verkehrsbehinderer" en dat betere rijeigenschappen op de volle wegen van nu onmisbaar zijn. Kortom: Het was hoog tijd dat de Kever aansluiting vond bij de concurrentie. De 40 PK ervaart de auteur als niet zo veel, gezien het feit dat andere auto's uit de klasse van 1.000-1.300 ccm 45, 50 of zelfs meer PK's onder de motorkap hebben.

Net als de MOT wijst de schrijver er op dat de Kevermotor een laag toerental draait en daarmee aan levensduur en betrouwbaarheid wint. Ook hier wordt de snellere accelaratie in de lagere versnellingen genoemd, het inhaalvermogen op 80 km wegen (in z'n 3 mag even 90 km/u gereden worden) en de betere trekkracht op hellingen.

De neiging tot overstuur is nog steeds een nadeel van de Kever. Dit wordt veroorzaakt door het relatief grote gewicht achterin en de achterwielaandrijving. Seiffert merkt op dat tien jaar geleden veel auto's hier last van hadden. Maar dat dit voor de Kever helaas deels nog steeds geldt, ondanks de toepassing van een dwars-stabilisator. De achteras van de 1300 is iets verbreed, maar de auteur vermoed dat de verbeterde stabiliteit eerder door de nieuwe bandendruk voorschriften veroorzaakt werd. De stabiliteit zou nog verbeterd kunnen worden als VW de auto iets lager gelegd zou hebben. Maar de prijs die daarvoor betaald zou moeten worden is dat het carter op slechte wegen daardoor beschadigd zou kunnen worden.

Verder genoemde nadelen zijn de zijwindgevoeligheid en het gebrek aan kofferruimte. Positief vind de auteur de werking van de remmen. Wat de bouwkwalitieit en afwerking betreft is Seiffert zeer positief. Ook wat het ontbreken van goedkope, slecht gemaakte accessoires betreft: "Der VW will nicht mehr scheinen als er ist, und er hat dies auch nicht nötig."

Begin oktober 1965 meldt de Autokampioen, het autoblad van de ANWB, dat de wijzigingen weinig ingrijpend zijn. Zoals ook te verwachten was van Volkswagen. Maar, zo schrijft de Autokampioen, aan behoudendheid heeft VW zijn grote succes te danken. De auteur wijst - naast de al genoemde positieve en negatieve punten - op het voor deze cylinderinhoud flinke benzineverbruik. Aan de andere kanst is dit bij constante snelheden weer vrij gunstig door het "overdrive" karakter van de vierde versnelling.

Conclusie

Even "Gute Fahrt" buiten beschouwing gelaten - het blad lijkt meer een verlengstuk van de fabrikant te zijn dan een zelfstandig blad - zijn alle bladen nuchter en gematigd positief.

Men ziet de VW 1300 duidelijk als een noodzakelijke verjongingskuur om de aansluiting bij de markt niet te verliezen. Uit de toonzetting is op te maken dat zaken als stoelvergrendeling en veiligheidsportiersloten al op andere auto's te vinden waren en dat de Kever broodnodig wat extra motorvermogen kon gebruiken. Men vindt de wijzigingen niet spectaculair, maar de toegenomen trekkracht in bergen en het grotere inhaalvermogen is de testers niet ontgaan. Als positief ervaart men ook de levensduur en betrouwbaarheid van de motor. Positief zijn de bladen ook over de toepassing van fuseekogels (= waarmee de onderhoudsinterval naar 10.000 km kan), de prijs van reserveonderdelen, de duurzame bouwkwaliteit en solide afwerking, de lage afschrijving en het feit dat je veel waar voor je geld krijgt.

Kritiek is er op de zijwindgevoeligheid, die niet is afgenomen. Ook de neiging tot overstuur blijft bestaan, ook al is de andere bandenspanning een lichtpuntje. De wielophanging kan ook moderner, schrijven sommigen. De bagageruimte is en blijft beperkt.

Ja, een echte dubbelganger!!!

2013-06-09T09:02:00.000+02:00

21 miljoen Kevers. Twee miljoen alleen al in 1965 en 1966 geproduceerd. Maar hoeveel zijn er in de kleur Seesand geleverd? Model 1300? En dan ook nog eens naar Nederland? En nog steeds in rijdende staat? Sinds 2008 kijk ik rond op zoek naar een dubbelganger die aan al deze "eisen" voldoet. Dat valt niet mee. Soms eentje gevonden, maar ja, dan kwam hij weer uit Zweden oorspronkelijk. Niks mee mis, maar geen "echte" dubbelganger. Maar vandaag... heb ik hem ontdekt!

De Kever is op naam gesteld in Nederland op 3 januari 1966, laatste tenaamstelling is van 15 mei 2013. Hij staat sinds die datum te koop bij VW Classics in Someren (vraagprijs € 8.500, dus sla je slag, weet dat dit vanzelfsprekend de allermooiste Kever is van het hele land!), met de volgende beschrijving:

44 jaar bij de eerste eigenaar geweest. De kilometerstand is 91.400 km. De auto heeft nog zijn originele interieur met de typerende details van een 66-er kever. De chroomlijsten over het dashboard, de chromen raamzwengels, de structuur van de bekleding, de 5 gats velgen met de platte wieldoppen zijn allemaal typisch 66. De auto is 15 jaar geleden geheel herspoten, het laswerk aan de kokerbalken is gedaan, diverse rubbers zijn vernieuwd enz. enz. Mooie auto met een mooie uitstraling!

Hier nog een aantal plaatjes die ik van de website van VW Classics heb overgenomen.

Ook de bekleding is precies dezelfde!

Dit is wel een extra interessant plaatje. De spanningsregelaar zit op het koelhuis zo lijkt het, in plaats van op de dynamo. Dat is wel bijzonder. Anders dan bij mijn Kever is er nog een extra slang van het luchtfilter door de motorbeplating naar buiten. Bij mij zit er geen gat in de motorbeplating, waardoor die slang wel aan het luchtfilter gemonteerd zou kunnen worden, maar nergens naar toe kan. Ik vermoed dat de situatie hier op de foto origineel is, en dat bij het ruilen van de motor (er zit een jongere motor uit 1969 in mijn auto) "verkeerde" motorbeplating meegekomen is. Vervolgens heeft men die extra slang maar even laten zitten. Althans, dat vermoed ik.

Voorjaarsweekend LVWCN Bloemendaal aan Zee

2013-05-25T21:35:00.000+02:00

Vandaag een bezoek gebracht aan het voorjaarsweekend van de Luchtgekoelde Volkswagen Club Nederland, in Bloemendaal aan Zee op het terrein van Kennemerland Camping De Lakens. Een prachtige locatie in de duinen en een mooie mix van Kevers, bussen, Type 3 enzovoort gezien.

De kleur Seesand komt in de duinen goed tot zijn recht...

Na een week vol bewolking en regen was het weliswaar nog te koud, maar droog en soms zelfs zonnig.

Beetje optimistische inschatting in de feesttent, maar dat mag ik wel!

Niet alleen mooie auto's gezien maar ook leuke mensen ontmoet. Wat dacht je van het clublid dat via Marktplaats een Kever kon overnemen van een oude mevrouw, die altijd heel zuinig op haar auto geweest was. De laatste jaren stond hij onderin de berging van de serviceflat. Uiteindelijk moest hij verkocht worden omdat ze er niet meer mee kon rijden. Een familielid nam deze klus op zich en even kon het clublid de auto ophalen. Mevrouw moest toch een traantje laten toen haar Kever letterlijk haar leven uitreed. Maar hij is in elk geval in goede handen.

Deze bumpers heten in de volksmond ook wel handdoekrekjes.

Hier eindelijk de gelegenheid om hun naam waar te maken.

Ook de mensen gesproken die in deze werkelijk SCHITTERENDE bus reden, die ze - na er 20 jaar mee gereden te hebben - helemaal hadden laten restaureren. Ooit gekocht voor 900 gulden...

Originele eh... spiegelverlichting?

Oldtimerdag Zoetermeer

2013-05-19T19:40:00.000+02:00

Dit jaar lukte het dan eindelijk: meedoen aan de oldtimerdag in Zoetermeer. Niet dat dit nu dé oldtimerdag der oldtimerdagen zou moeten zijn, maar toch is het leuk als je mee kunt doen met een evenement letterlijk om de hoek. Aan foto's nemen kwam ik niet echt veel toe, maar hier toch een paar plaatjes voor de sfeer.

Het thema van dit jaar was Amerika. Volgens mij heeft deze Kever dat wel aardig door...

Er waren voor mijn gevoel meer Kevers dan vorig jaar, een stuk of 10 vermoed ik.

Nee bromsnor, de eigenaar is niet invalide, maar het was maar voor even!

Kever plus aanwinst: Een NL 1966 bordje. Eigenlijk houd ik niet zo van de Kerstboomisering van oude auto's, maar ja... Ooit wil ik er wel in het buitenland mee gaan toeren en veel mensen willen het ook wel weten: "Hoe oud is ie?"

Dit is even sjoemelen: Deze foto is van vorig jaar. Maar het is wel de spectaculairste Kever van Zoetermeer denk ik. Hij is van de directeur van de Nutricia fabriek in Zoetermeer geweest, overgenomen door een personeelslid en sindsdien altijd in de familie gebleven. Kijk, dat zou nou van die mooie verhalen...!

Hier kun je dat verhaal nog even nalezen!

Kweenie, ik vind dit toch weer de mooiste. Gek hè?

Over apneu, adrenaline en handoplegging

2013-05-12T22:24:00.000+02:00

"Apneu is een aandoening waarbij de ademhaling stopt, door reflexonderbreking of obstructie." Geen zorgen, met mij gaat het prima. Maar de Kever moest toch even langs de specialist... Gevalletje van acute apneu...

Ook al kan ik nu zonder overdrijven stellen dat deze 66iger in een goede conditie verkeert, ook dan kan er wel eens wat gebeuren. Zo tufte ik laatst op de N209 richting Alphen aan den Rijn. Een mooie route om op een zondag de Kever even lekker te laten lopen. Veel tijd heb ik niet, dus bij de rotonde net voor de N11 omdraaien maar en terug naar huis. Terwijl ik de rotonde neem merk ik dat hij inhoudt. En niet zo'n beetje ook. Alsof een olifant zijn slurf om de achterbumper heen slaat en zich mee laat trekken.

Op die momenten weet elke oldtimerbezitter weer in een flits, waarom je van huis uit standaard meeneemt: 1. goed opgeladen telefoon - CHECK 2. ANWB-pas - CHECK 3. Een kleine, maar zorgvuldige selectie reserveonderdelen - CHECK. 4. Tijd, veel tijd. - nou ja, vooruit: ook CHECK dan maar.

Het zijn de momenten waarom je een Powershot adrenaline door je lijf krijgt. Inmiddels berust ik in mijn lot in een soort Afrikaanse gelatenheid als zoiets gebeurt, en je vergeeft het je auto ook al voordat je stilvalt. Nee die adrenaline is nodig voor andere zaken. Want midden op de weg stilvallen of - erger nog - geramd worden door je achterliggers - je hebt het er even héél druk mee om dat te voorkomen: In je spiegels kijken, motor op gang proberen te houden en ondertussen te kijken waar je zou kunnen stilvallen.

De Kever houdt de spanning er nog even in. Hij trekt toch weer op, hoewel: niet van harte. Alsof hij aan ademhalingsproblemen lijdt. Tijdens het moment van opschakelen merk ik dat de toeren wegzakken. Beetje gas bij helpt niet meer. De olifant is er bij gaan zitten. En dan een oorverdovende stilte, begeleid door de twee lampjes van het "übersichtliches Zentralinstrument". Aha, zo laat is het. We gaan nu dus saampjes uitrollen, en hup, de berm in. Half op het fietspad kom ik tot stilstand. Nu ben ik weer blij dat good-old Kevertechniek uit 1966 nog geen rembekrachtiging heeft: Hij remt gewoon zoals je gewend bent.

Pech boulevard N209

Wat een mazzel heb je trouwens als je op de N209 stilvalt. Er zijn veel pechhavens, opritten naar boerderijen en naar bedrijven. En soms een brede berm. Altijd een plekje in de buurt om stil te vallen. Deze weg moet tot officiële oldtimer test-weg herbenoemd worden vind ik.

De "hebben wij u ooit laten staan"-Wegenwacht komt na ruim een half uur. Wat doe je in die tijd, terwijl -tig ouders voorbijrazen? Ik sta zo diep in een brede berm dat ik veilig rondom de auto wat kan doen. Wat doe je als niet-sleutelaar dan? Inderdaad: poetsen! OK, het ziet er wat vreemd uit: Een Kever met geopende motorklep mèt een eigenaar die doodleuk aan het poetsen slaat, maar ja, dat was ik toch al van plan en verder kun je niet veel doen. De Kever start overigens prima, slaat echter vanzelf af als je hem niet op toeren houdt. Gelukkig maar, niets is zo lullig als een Wegenwacht die moet constateren dat je auto het opeens weer prima doet!

Handoplegging

De Wegenwacht hoort mijn verhaal aan. Al snel bevestigt hij mijn vermoeden: een carburateur probleem. Het luchtfilter gaat er af en wordt even geïnspecteerd. Met wat perslucht spuit hij de geopende carburateur wat schoon en laat mij een mooie truc zien voor dit soort situaties. Start de motor (of laat die door iemand anders starten), hou de motor op toeren, zodat hij niet weer afslaat. Houd je vlakke hand op de carburateur. Net als bij een stofzuiger merk je dat de motor lucht aanzuigt (flink trouwens). Laat het aantal toeren wat zakken en leg kort (heel kort) je hand op de carburateur. Door het kleine moment van vacuüm zuigt de motor eventueel vuil naar binnen waardoor het mogelijk losschiet. Niet te geloven, het werkt meteen! Na het opnieuw starten blijft hij op toeren. We nemen afscheid en hij kijkt nog even hoe ik wegrijd.

Helaas, de Wegenwacht is inmiddels weer vertrokken in de andere richting, als de motor weer inhoudt. Oei... dit wordt een onderneming, voordat ik thuis ben. Om een lang verhaal kort te maken: Ik moet nog drie keer stoppen, opnieuw starten en probeer - als kersverse gelegenheidsmonteur - de truc van de Wegenwacht te herhalen. Dat lukt ook. Gelukkig slaat de Kever al stationair draaiend niet meer af, maar bij het rijden houdt hij onverwachts en vooral onregelmatig.

Bij de specialist

(foto: Volksrepairs)

Een paar dagen later breng ik hem naar de garage - hij houdt het zo net aan vol, merk ik - waar de carburateur uit elkaar gaat en gereinigd wordt. Ook de tank wordt gecontroleerd. Dan blijkt dat er - ongetwijfeld door de lange tijd van leeg stilstaan van de tank tijdens de restauratietijd - rommel in de tank zit. De tank wordt geleegd, schoongemaakt en de benzine gefilterd en teruggeplaatst. Na een dagje extra - met een stevige proefrit - is de Kever weer klaar. Sindsdien rijdt hij weer zoals hij er uit ziet... super!

Naar de bollen, met de VOV

2013-05-05T20:57:00.003+02:00

Weer eens wat anders dan alleen Kevers om je heen, waarom niet? De voorjaarsdag van de VOV, de Voorschotense Oldtimer Vereniging was om de hoek bij het Valkenburgse Meer en was open voor leden en niet-leden van de vereniging. Een leuke manier om kennis te maken!

Verder hadden ze het met super mooi voorjaarsweer èn een puzzelrit door de bollenvelden goed voor elkaar. We waren niet de enigen die van de bollenvelden genoten, want volgens mij zat heel Zuid-Holland op de fiets, de brommer, in de auto of wandelde, skaterde enz. van, naar en tussen de velden... Het mocht de pret niet drukken. Zie de foto's (niet van de bollenvelden helaas, we waren teveel van het genieten en op de weg aan het letten...)

Ongeveer 60 oldtimers gezien vandaag.

De állermooiste van héél het land staat gehéél toevallig vooraan in beeld!

Een prachtig gerestaureerde Fiat Topolino

En een perfecte Kever, ook in beige, maar tintje lichter en iets jonger

Niet alleen een mooie bus, maar ook nog eens mega-lekkere koffie.

(Was dat een optie vroeger, zo'n Italiaans koffiewonder?)

Oldtimer rijden voor een bescheiden budget? Het kan.

Deze mini-snoek mocht weg voor 100 Euro. Valt binnen ELKE oldtimer regeling.

En nog wat robuust spul....

Open Magazijndag LVWCN

2013-04-13T19:19:00.000+02:00

Al een paar jaar ben ik lid van de Luchtgekoelde Volkswagen Club Nederland, die jaarlijks allerlei activiteiten organiseert, onder andere spectaculaire ondernemingen als de IJsland tour en de Alpen Tour.

Maar door onderhoud aan de Kever en gebrek aan tijd kwam het er nooit van om ze eens op te zoeken. Dit jaar bestaat de club 40 jaar. De club beschikt over een eigen magazijn voor leden en dat wilde ik wel eens bekijken. Een uurtje rijden hiervandaan, in Terheijden.

Het magazijn is in een omgebouwde grote boerenschuur ondergebracht, een perfecte plek voor een enorme hoop roestige en minder roestige spullen. Keurig gesorteerd en gekoesterd door liefhebbers! Nu is mijn lijstje boodschappen als niet-sleutelaar erg kort, maar de kennismaking was er niet minder leuk om.

De kleur Seesand gaat ook prima met Grasgroen, zoals je ziet...

De club bestaat 40 jaar, dat mag gevierd worden...

Een meditatief moment...

Diverse soorten vervangend vervoer beschikbaar

Showfoto's

2013-04-07T12:00:00.000+02:00

Waar komt een Hollandse Kever mooi tot zijn recht? Precies, voor een mooie molen. In Benthuizen begrijpen ze dat. Plek zat om de auto even op de foto te zetten.

Paasrit Zeeland

2013-04-01T12:06:00.000+02:00

Kachel aan en genieten van de bijna winterse zon - dat was de eerste lange rit van de 66iger na de restauratie. Alsof je in een volledige nieuwe auto rijdt, een vreemde ervaring!

Op de Zeelandbrug doen ze soms de brug open. Zodat je rustig een foto van je auto kunt maken bijvoorbeeld.

Wennen hoor, aan dat opzichtige geblink!

Terug thuis

2013-03-27T17:51:00.003+01:00

Eindelijk een dagje zonder dat je kop eraf vriest, dus de juiste dag om de Kever op te halen. Klein stukje snelweg meegenomen om hem even de benen te laten strekken na bijna een jaar stilstand!

Zo'n mooie boerderij verdient een mooie Kever... [klik op de foto voor een vergroting en.. geniet!]

En vanaf nu staat de Kever veilig en droog binnen, het gehele jaar door. De garagebox is op loopafstand van thuis, dus ideaal!

Herboren Kever in aantocht...: foto-story restauratie

2013-02-22T20:49:00.001+01:00

Het afgelopen jaar (sinds mei 2012) bestond uit leuke en spannende maanden: De 66iger was in restauratie bij Volksrepairs in Berkel en Rodenrijs. Helaas, de portemonnee liet geen volledige body-off toe, maar tjonge, wat is er een hoop mooi werk verricht! Op dit moment wordt de laatste hand gelegd aan de afwerking, het gaat nu nog om de laatste zaken. Hier een "stripverhaal" van de restauratie tot nu toe.

In mei 2012: Spatborden en treeplanken er af voor een beoordeling van wat er moest en (financieel) kon gebeuren.

In september begon de demontage en het echte werk.

En toen ging het hard... (bijna) alles eruit, de oude Tectyllagen er af en slechte stukken er uit zagen. De Kever heeft ooit al eens een andere neus gehad, wat je nu extra goed kunt zien.

Flink rot tot "kniehoogte"!

Dit zijn best schokkende beelden als je zoiets nog nooit hebt gezien... In de garage kijken ze er ècht niet van op!

Linksachter was een van de naarste plekken. Behalve met purschuim in een grijs verleden ook creatief aan gedokterd met... tadaaa..... gips!

Nieuwe bumpersteunen aan de achterzijde.

Ook rechtsvoor moesten stukken uitgezaagd en vervangen worden. Het is net een soort "huidtransplantatie"... Erg knap als je ziet hoe ze dit doen!

Linksachter: De rotte zooi is verwijderd en die raar uitgebolde vorm wordt teruggebracht naar hoe het hoort.

Ook bij de kattenbak is alles gestript en waar nodig hersteld.

Geschuurd, nieuwe stukken ingelast, daarna afwerking met plamuur, weer schuren, weer plamuur en weer schuren tot hij helemaal strak en glad is...

Deuk uit het dak verwijderd en ook mooi strak gemaakt...

Laatste werkzaamheden voordat hij naar het spuitbedrijf kan. O.a. alles afplakken

Vers gespoten auto... de afwerking kan beginnen!

Het nieuwe tapijt uit 2008 wordt weer teruggeplaatst. Blijft een geweldige kwaliteit. Destijds bij himmelservice.de in Duitsland besteld (nee, ik heb daar geen aandelen)

Ook de bandenbak is nog even meegespoten.

Dit was die naarste plek aller nare plekken... bling bling nu!

Dak is uitgedeukt en doet ijverig mee met de blinkwedstrijd!

Ondertussen wordt de kofferklep onder handen genomen

De deuren blijken toch niet meer te redden helaas. Ze worden vervangen door nieuwere, waarbij het 66iger slot (one year only, jawel...) wordt overgezet.

En toen ging het "als de brandweer": nieuwe deuren en spatborden, nieuwe antenne, koplampen, en treeplanken. De bumpers werden aan de binnenzijde ontroest en aan de buitenkant stevig opgepoetst.Kortom: bijna klaar!

Jaap Bergman Rally

2012-07-15T08:47:00.002+02:00

Op zaterdag 14 juli hebben mijn broer en ik meegedaan aan de Jaap Bergman Rally in Goor. Een flink eind rijden vanuit Zoetermeer, maar zeker de moeite waard. Er waren ongeveer 25 deelnemers, grotendeels luchtgekoelde, maar ook een aantal leuke andere oldtimers. Een Simca 1000 bijvoorbeeld, maar ook een paar Mini's en een paar MG's.

De rally zelf was georganiseerd door Keverevents en leidde ons door de prachtige streek rondom Goor, Lochem en nog een hoop kleinere plaatsjes, waarvan ik de namen weer vergeten ben. O ja, Exel! (Die vonden we natuurlijk erg grappig, is er ook een Powerpoint in de buurt ha ha...). Met het weer hadden we echt mazzel, pas op het allerlaatst ging het regenen, terwijl de berichten niet best waren.

Bekijk hier een aantal plaatjes (helaas niet van onderweg, tijdens de rally heb je het veel te druk...):

In de rij voor een van de teamchallenges tussendoor. Leuk om te doen: Volledig geblindeerd slalommen tussen pilonnen. Je teammaat moet je door roepen vertellen of je gas moet geven, moet draaien enz. Behóórlijk lastig, wel erg leuk te doen.

Mijn alternatieve vervoer was de leenkever van Volksrepairs. Erg leuk!

Bekijk hier de overige foto's (12 in totaal)

Keverdag Noord-Holland in Schagen

2012-07-08T17:11:00.001+02:00

Vandaag voor het eerst de Keverdag van de Keverclub in Schagen eens opgezocht. Met zorg heb ik de meest regenachtige dag van het jaar uitgekozen, geloof ik. Ik keek tussen de buien door even op nu.nl en las daar: "Putin beveelt onderzoek naar overstromingen". Ik dacht bij mezelf, tjonge, die man is goed geïnformeerd dat Schagen zo ongeveer blank staat? Bleek het alleen om Rusland te gaan. Nou ja...

Hoe dan ook: De organisatie had het goed voor elkaar. Er waren leuke kraampjes en genoeg te eten en te drinken. En ondanks het woud aan paraplu's hing er een leuke sfeer. De vintage show viel natuurlijk erg bescheiden uit bij dit weer, maar toch mooi twee Belgische ovaaltjes die er wèl stonden! Hulde! En er stonden twee prachtige bussen bij. Verder letterlijk van alles en nog wat, ook een paar kubels. Schagen zelf kende ik niet, maar de eerste indruk was: Mooi oud centrum, genoeg te zien! Zie hier een paar foto's van de dag:

Of bekijk hier het hele album (ca. 40 foto's) of als dia-show hieronder:

Kever reclame uit 1966

2012-06-30T22:50:00.000+02:00

Bekijk in deze documentaire vanaf 3:16 een reclamespotje voor de nieuwe Kever 1300.

RAADFOTO: Test je 66iger kennis (2)

2012-06-15T11:32:00.000+02:00

Een pittige vraag weer. Welke van deze Kevers is de 66iger? Je kunt het aan de kleur zien, maar ook aan andere details. Het antwoord staat onder de foto. Niet spieken hè?

De meest linker Kever heeft nog dikke raamstijlen en een kleine voorruit. Ook heeft hij bolle wieldoppen. Het tochtruitje is ook anders dan de latere Kevers, maar dat is op de foto moeilijker te zien. Daarmee is hij ouder dan 1965. De kleur van die Kever is Panama beige. De middelste Kever is de 66iger, in de kleur Seesand. De meest rechter Kever heeft dunne sierlijsten en is in de kleur Savannah beige. Daarmee is hij van 1967.

Tweede leven voor mijn Kever

2012-06-02T14:51:00.001+02:00

Hoera! Een historisch moment! Het is zover, deze Nederlandse 66iger Kever, die sinds mei 2008 deel uitmaakt van het gezin, gaat aan een tweede leven beginnen. (Hoeveel levens heeft een Kever eigenlijk? Een kat had er negen geloof ik.) Het motorische en rijdende deel is al gerepareerd op dit moment, (o.a. nieuwe draagarmen) en nu is eindelijk - na 46 jaar "oplappen" het plaatwerk aan de beurt - en dan grondig. Al het plaatwerk, inclusief kokerbalken, bodem, portieren, en binnenschermen wordt tot op het blanke metaal bekeken en vervolgens vervangen of gerepareerd.

Vervolgens wordt de auto weer opgebouwd, helemaal strakgemaakt en gespoten (gehele buitenzijde) in de originele kleur Seesand (L568 voor de liefhebber). Verder worden nog wat kleinere zaken aangepakt, zoals een nieuwe voorruit en nieuwe verlichting rondom. Het tapijt van de kattenbak wordt ook nieuw geplaatst (heb ik nog nieuw liggen uit 2008).

Na afloop is de 66iger - op de bumpers na, die nog heel netjes zijn - een oogverblindende glamourkever, die er van buiten geheel nieuw zal uitzien en tegelijk binnen zijn originele oude look behoudt. Het zal zeker een jaar gaan duren. Dat is niet omdat men er een jaar continu aan zou werken, maar omdat ze bij Volksrepairs buiten het rijseizoen pas ècht tijd voor dit soort projecten hebben. Het is echt vakwerk waar we het hier over hebben (ga er maar eens kijken in Berkel en Rodenrijs), dus heb je het behalve over goed materiaal over vele uren en veel aandacht voor detail.

Ik hoop nog een stukje van het volgende seizoen mee te nemen, maar even kijken hoe dat loopt. Tussendoor kom ik hem graag regelmatig bekijken!

RAADFOTO: Test je 66iger kennis (1)

2012-06-02T14:05:00.006+02:00

Een raadfoto voor de liefhebbers. Hoe kun je aan de buitenkant van deze Kever zien dat hij niet uit 1966 kan zijn? Je kunt twee dingen noemen. (En ik bedoel niet dat je het aan het kenteken kunt opzoeken bij de RDW...) Het antwoord staat onderaan de foto in lichtgrijs. Niet spieken hè?

Bijna alles lijkt te kloppen, maar aan de sierlijsten zie je het meteen. Hij heeft namelijk smalle sierlijsten. Die werden vanaf modeljaar 1967 ingevoerd. Ook de kleur klopt niet, maar dat is moeilijker te zien. Dit is niet Seesand, maar Savannah Beige, een kleur die in 1967 leverbaar was. Over de beigekleuren van de Kevers gaat de volgende "RAADFOTO: TEST je 66iger kennis."

Nieuw broertje gespot...

2012-05-03T11:32:00.002+02:00

Af en toe kijk ik eens rond op internet of ik nog ergens een broertje of zusje tegenkom, dus een Kever 1300 uit modeljaar 1966. Vandaag vond ik er weer eentje voor de Broertjes en Zusjes pagina:

97-71-AS -mei 1966
Gespot op marktplaats.nl in april 2012
Aangeboden door Auto van der Vliet BV in Goes. Vraagprijs EUR 8.500
Advertentietekst: Auto nieuw gekocht eerste eigenaar bij de v.w dealer in goes en daar onderhouden, met blauwpunkt radio.

Spanning stijgt...

2012-04-15T12:08:00.000+02:00

Hét handboek voor
oldtimer bezitters

Vorig jaar bezocht ik bij Volksrepairs een workshop over het restaureren van Kevers en wat daar bij komt kijken. Toen schreef ik: "Ooit zal mijn Kever er natuurlijk ook aan moeten geloven en dan wil ik weten wat er moet en kan en welke keuzes je misschien kunt maken." (Zie "Van roestoratie naar restauratie")

Welnu, deze glazen bol uitspraak van mei 2011 is nu, precies een jaar later al actueel. Gisteren in de kevergarage een - hoe zal ik het zeggen - "informatieve ronde" gekregen waarbij de onderkant van de Kever in het middelpunt van de belangstelling stond. De dag daarvoor kreeg ik namelijk een telefoontje. Of ik even langs wilde komen...

Er zijn heel wat rotte plekken aangetroffen, de ventilatie langs onderen was één van de sterke punten - als je begrijpt wat ik bedoel. Onder de waterlijn moet serieus laswerk en vervangingswerk plaatsvinden. Die verdacht bolle kant van het linker achterscherm is natuurlijk inderdaad een plamuurkunstwerkje van een vorige bezitter, van de categorie krokante pizzabodem...

Voor niet-oldtimer bezitters. Dit is een deel van een automobiel.
Dit is niet mijn Kever, maar hij heeft zeker ook van dit soort plekken...

De dorpels zijn nu ècht door, idem de binnenschermen achteren en wat er van de onderzijde van de kattenbak overgebleven wordt nog een verrassing. Het kachelkanaal rechts is verleden tijd. Verder had er nog een stabilisatorstang zijn eigen levensweg gekozen (missing in action...), moeten de fusees vervangen en nog wat kleinere zaken. Verrassend? Nou nee, want ik wist natuurlijk dat de auto nooit echt gerestaureerd geweest is. En een aantal signalen kondigen grotere werkzaamheden aan: Bij flinke regen stond de Kever achterin blank (gelukkig alleen het deel tegenover de accu) en de laatste tijd meende ik ook uitlaatgassen te ruiken. Dat laatste zou in elk geval bekeken worden dit seizoen, zo was het plan, maar goed, nu dient zich dus een heuse restauratie aan. Over twee weken ligt de Kever helemaal uit elkaar en dan kunnen ze precies zien hoe het er voor staat. Het kenteken is alvast geschorst, want de APK staat voor begin mei op het programma en dat gaat niet gehaald worden.

De vakantieplannen zijn inmiddels gewijzigd naar een dagje Drievliet, fietsen door de polder en lezen op het balkon en de fundraising is ook al gestart. En o ja, waar had ik ook alweer het boek "Zuinig leven voor Dummies" liggen? Hét handboek voor de oldtimerbezitter!

Nou ja, we zien wel... Hoe dan ook: Het eindigt met een betere Kever dan ooit. En dat is dan weer een heel mooi vooruitzicht.