ΓΛΑΡΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ-ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΥΡΟΛΟΓΟΣ-ΑΝΔΡΟΛΟΓΟΣ, ΧΑΝΙΑ

ΠΡΩΤΗ ΣΕ ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ TURIS ΔΙΟΥΡΗΘΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΚΤΟΜΗ, ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ!!!

2014-03-13T09:46:00.001+02:00

www.glaritis-urology-chania.gr

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΓΕΝΙΑΣ Wolf TURis ΓΙΑ ΥΠΕΡΠΛΑΣΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

Εντυπωσιακά αποτελέσματα είχε η πρώτη επέμβαση που πραγματοποιήθηκε στην ιδιωτική Κλινική Iasis-Γενική Κλινική Γαβριλάκη, με την μέθοδο τελευταίας γενιάς, το Wolf TURis , για την Θεραπεία της Καλοήθους Υπερπλασίας του Προστάτη, το πρώτο στην Κρήτη. Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε από την ομάδα των ουρολόγων χειρουργών, Δημήτριο Ν. Γλαρίτη και Γεώργιο Σ. Παρανυχιανάκη.
Η διουρηθρική εκτομή με φυσιολογικό ορό και η εξάχνωση σε πλάσμα είναι μια σύγχρονη χειρουργική τεχνική για την θεραπεία της Καλοήθους Υπερπλασίας του προστάτη. Πρόκειται για ενδοσκοπική επέμβαση μέσω της ουρήθρας, λιγότερο τραυματική και με σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά επιπλοκών και παρενεργειών. Η αφαίρεση του προστάτη γίνεται με την τεχνολογία πλάσμα. Ο προστάτης αφαιρείται σε μορφή μικρών ξυσμάτων με την βοήθεια μιας ηλεκτρικής αγκύλης που λειτουργεί με διπολικό ρεύμα και η όλη επέμβαση διενεργείται υπό συνεχή ροή φυσιολογικού ορού.

Το πλέον σύγχρονο μηχάνημα διαθερμίας, πλάσμα-εξάχνωσης Wolf TURis του προστάτη, αυξάνει την ισχύ εξάχνωσης, με αποτέλεσμα να μειώνεται η διάρκεια του χειρουργείου και η πιθανότητα αιμορραγιών. Στο πρώτο 24ωρο πραγματοποιείται η αφαίρεση του καθετήρα, ο ασθενής αναρρώνει πολύ ταχύτερα και επιστρέφει στις συνήθεις δραστηριότητές του χωρίς πρόβλημα.

Η μέθοδος ενδείκνυται και σε ασθενείς με πολύ μεγάλα αδενώματα. Μπορεί να εφαρμοστεί και σε ασθενείς με βηματοδότη ή σε ασθενείς που κάνουν χρήση αντιπηκτικών φαρμάκων.

Νέα Γονίδια στην αντιμετώπιση του Καρκίνου του Προστάτη

2014-02-21T12:15:00.005+02:00

www.glaritis-urology-chania.gr

http://www.bbc.co.uk/news/health-26274475

To test DNA μπορεί να προβλέψει ποιοι άνδρες αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου από Καρκίνο του Προστάτη.

Αυτό τουλάχιστον έδειξαν οι έργασιες ομάδας ερευνητών του Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο στο Λονδίνο, αναφερόμενοι σε νέο γενετικό έλεγχο που θα μπορούσαν να υποβληθούν οι άνδρες, παρόμοιο με αυτόν του Καρκίνου του Μαστού στις Γυναίκες.

14 μεταλλάξεις ανακαλύφθηκαν οι οποίες μπορούν να αναδείξουν σε ποιες περιπτώσεις ο καρκίνος του Προστάτη μπορεί να είναι επιθετικής μορφής, προσφέροντας μια Επαναστατική νέα φροντίδα για τους Άνδρες

Ο καρκίνος του Προστάτη είναι ο πιο συχνός καρκίνος στους άνδρες σε πολλές χώρες, ανάμεσα τους και στο Ηνωμένο Βασίλειο, με 40000 νέες περιπτώσεις διαγνωσθείσες κάθε χρόνο.

Ωστόσο δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς επεμβατική θεραπεία, η οποία έχει παράπλευρες συνέπειες για την μετέπειτα ποιότητα ζωής του ασθενή.

Το να ταυτοποιηθούν αυτοί οι άνδρες που πραγματικά θα χρειαστούν θεραπεία, αυτοί που θα αναπτύξουν επιθετικό καρκίνο θανατηφόρο για την ζωή τους, αποτελεί μια τεράστια πρόκληση για τον Ουρολόγο.

Επικίνδυνα Γονίδια

Οι ερευνητές έλαβαν δείγμα αίματος από 191 ασθενείς με καρκίνο προστάτη, καθώς και από τουλάχιστον 3 συγγενείς τους 1^ου βαθμού στην ίδια κατάσταση.

Ο καθένας ελέγχθηκε για επικίνδυνες μεταλλάξεις, συμπεριλαμβανομένου και του BRCA γονιδίου το οποίο συμμετέχει στην επιδιόρθωση του DNA, και ήδη έχει συνδεθεί από άλλες έρευνες με τον καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο διεθνούς φήμης περιοδικό British Journal of Cancer, δείχνοντας ότι 7% αυτών των ανδρών είχαν τουλάχιστον ένα εκ των 14 μεταλλάξεων υψηλού ρίσκου για επιθετικό καρκίνο του προστάτη.

Οι ερευνητές ανέφεραν πως αυτοί οι ασθενείς με τον επιθετικό τύπο καρκίνου του πρεοστάτη είχαν μεταστάσεις σε όλο το σώμα.

Μία εκ των ερευνητών , η Dr Zsofia Kote-Jarai, είπε στην συνέντευξη της στο BBC: "θεωρώ πως σε 2-3 χρόνια οι άνδρες θα χωρίζονται σε ασθενείς με καρκίνο του Προστάτη που παρακολουθούνται, και σε αυτούς που θα ανησυχούν για το κληρονομικό, οικογενειακό ιστορικό τους."

Ωστόσο η ίδια ερευνήτρια θεωρεί μάλλον απίθανο οι άνδρες να προχωρούν σε άμεση επιλογή αφαίρεσης του προστάτη τους. Αναφερόμενη στο πρόσφατο παράδειγμα της γνωστής ηθοποιού του Hollywood, Angelina Jolie, η οποία με το εν λόγω τεστ βρέθηκε θετική στην μετάλλαξη, την υπεύθυνη για καρκίνο του μαστού και προχώρησε με άμεση αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή, ανέφερε πως η μαστεκτομή είναι η αφαίρεση ενός οργάνου που δεν χρειάζεται ιδιαίτερα, και ,με μία καλής ποιότητας πλαστική αποκατάσταση αποκαθίσταται το αισθητικό κομμάτι.

Αντιθέτως η ριζική προστατεκτομή έχει μεγάλες πιθανές μετεγχειρητικές παρενέργειες όπως ακράτεια, στυτική δυσλειτουργία και υπογονιμότητα.

Παρόλα αυτά το τεστ δεν είναι ακόμα έτοιμο. Μια νέα έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη με 2,000 άνδρες και 192 γονίδια.

Ο Dr Iain Frame, διευθυντής του ερευνητικού κέντρου Prostate Cancer UK, είπε πως “επειγόντως χρειάζεται να κατανοήσουμε περισσότερα για το ποιοι άνδρες κινδυνεύουν να αναπτύξουν καρκίνο προστάτη, ιδίως τις επιθετικές μορφές της νόσου.”

«Τα γενετικά τεστ που θα προβλέψουν τον κίνδυνο, θα μας βοηθήσουν στην επιλογή του ποιοι από τους 40,000 άνδρες που θα διαγνωσθούν κάθε χρόνο με καρκίνο προστάτη, θα χρειαστούν θεραπεία στο Ηνωμένο βασίλειο», συνεχίζει ο ερευνητής.

Και καταλήγει λέγοντας πως «αυτά τα τεστ είναι εκπληκτικά, καθώς προσθέτουν ειδικό βάρος στην έρευνα του ποιοι άνδρες με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του Προστάτη, οι οποίοι έχουν στον γενετικό τους κώδικα συγκεκριμένα γονίδια, μπορεί να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν».

TURis-ΝΕΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΔΕΝΩΜΑΤΟΣ ΑΝΑΙΜΑΚΤΑ, ΜΕ ΜΙΑΣ ΜΕΡΑΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑ!!!

2014-02-14T11:30:00.000+02:00

www.glaritis-urology-chania.gr

Η καλοήθης Υπερπλασία του Προστάτη αδένα (ΚΥΠ) είναι μια πάθηση
που εμφανίζεται από την ηλικία των 40 ετών στους άνδρες
με βάση τα αποτελέσματα ιστολογικών εξετάσεων.
Στην ηλικία των 50 ετών, ένας στους δύο πάσχει από ΚΥΠ,
ενώ ένα 75% στην ηλικία των 80 θα εμφανίσει συμπτωματολογία
από το κατώτερο Ουροποιητικό λόγω ΚΥΠ.
H συμπτωματολογία αφορά σε διαταραχή της ροής των ούρων
με μείωση της ακτίνας (ο ασθενής λέει χαρακτηριστικά πως «βρέχει» τα παπούτσια του),
συχνουρία (πολλές φορές από λίγα ούρα κάθε φορά,
με αίσθημα ότι η κύστη δεν αδειάζει τελείως-ατελής κένωση),
δυσουρία (δυσκολία στην έναρξη της ούρησης), διακεκομμένη ούρηση, νυκτουρία.
Η κλασσική διουρηθρική προστατεκτομή (TransUrethral Resection of the Prostate, TUR-P)
αποτελεί την πλέον διαδεδομένη θεραπεία της υπερπλασίας του προστάτη αδένα
μέχρι σήμερα.
Μάλιστα θεωρείται το “gold standard” ως χειρουργική αντιμετώπιση
στην Καλοήθη Υπερπλασία του Προστάτη.
Έχει ως περιορισμό το μέγεθος του προστάτη αδένα και συνήθως
κατάλληλοι προς αυτή την χειρουργική τεχνική είναι προστάτες αδένες
με μέγεθος το πολύ ως 80-100 γραμμάρια.
Από τον Ιανουάριο του 2008 διεθνώς, και πρόσφατα και στη χώρα μας,
η TURis εξάχνωση του προστάτη με πλάσμα προσφέρει
μια ελάχιστα επεμβατική ενδοσκοπική εναλλακτική λύση
στην κλασσική διουρηθρική προστατεκτομή με ελάχιστο χρόνο
νοσηλείας και εξαιρετικά θεραπευτικά αποτελέσματα.

H τεχνική πήρε το όνομα της από το ακρωνύμιο (TransUrethal Resection in saline TURis ).
Αυτό σημαίνει Διουρηθρική Εκτομή μέσα σε φυσιολογικό ορό (saline)
και εισάγει μια ριζοσπαστική καινοτομία την χρήση αλατόνερου
ως διάλυμα πλύσεων κατά την διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.
Η εξέλιξη της μεθόδου οδήγησε στην ανάπτυξη ενός ειδικού ηλεκτροδίου
που δεν κόβει πια αλλά εξαχνώνει τον ιστό.
Η εξάχνωση πλεονεκτεί της εκτομής καθώς είναι αιμοστατική μέθοδος
απόλυτα ασφαλής, κατάλληλη ακόμη και για ασθενείς που λαμβάνουν
αντιπηκτικά φάρμακα λόγω καρδιολογικών προβλημάτων
ή έχουν υποβληθεί σε αγγειοπλαστική (stent) ή by pass.

Η πλάσμα εξάχνωση αφαιρεί τον προστάτη γρήγορα και με ελάχιστη παραγωγή θερμότητας.
Η διαδικασία λαμβάνει χώρα σχεδόν χωρίς άμεση επαφή μεταξύ των ηλεκτροδίων και του ιστού και χωρίς τη δημιουργία υψηλής θερμότητας ( «ψυχρή εξάχνωση»).
Με την εξάτμιση του υγρού από την κίνηση του υψηλής συχνότητας ρεύματος μέσα από το ηλεκτρόδιο της διπολικής διαθερμίας, παράγεται ένα λεπτό στρώμα αερίου πλάσματος γύρω από το ηλεκτρόδιο που του επιτρέπει να «γλιστρά» πάνω από τον ιστό («hovering technique»). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα σταθερό περιβάλλον πλάσματος. Η ενέργεια που εκπέμπεται από το πλάσμα επιδρά στα πρώτα στρώματα των κυττάρων του προστάτη, με αποτέλεσμα να προκαλείται μία καλά περιορισμένη τοπική εξαέρωση του προστατικού ιστού και τα παθολογικά υπερπλαστικά κύτταρα να διαλύονται ελεγχόμενα.

H τρέχουσα ροή του ρεύματος είναι τοπικά περιορισμένη και, σε σύγκριση με τη μονοπολική τεχνική, η διαρροή ρεύματος μειώνεται κατά 70%.
Δεν απαιτείται τοποθέτηση γείωσης στον ασθενή, ενώ σημαντική είναι η μείωση του κινδύνου διέγερσης του θυροειδούς νεύρου, που μπορεί να προκαλέσει διάτρηση της ουροδόχου κύστης.
Ένα ακόμα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα της TURis εξάχνωσης του προστάτη είναι το γεγονός ότι με την χρήση του 0,9% διαλύματος χλωριούχου νατρίου πρακτικά εξαλείφεται ο κίνδυνος του επικίνδυνου συνδρόμου TUR (σύνδρομο υπονατριαιμίας).
Έτσι ο χειρουργός Ουρολόγος μπορεί να χειρουργήσει με απόλυτη ασφάλεια μεγάλους σε μέγεθος προστάτες, ακόμα και 200γρμ.

Ως εκ τούτου ενδείκνυται σε ασθενείς οι οποίοι υποφέρουν από την Καλοήθη Υπερπλασία του Προστάτη αδένα.

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΚΑΛΕΣΤΕ ΣΤΟ 2821095520.

ΠΡΟΩΡΗ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΗ

2012-09-07T13:58:00.001+03:00

www.glaritis-urology-chania.gr

Η συχνή και βασανιστική σεξουαλική διαταραχή του άνδρα που δημιουργεί προβλήματα και στην σύντροφο του.

ΟΡΙΣΜΟΣ

Η πρόωρη εκσπερμάτιση σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες είναι η συχνότερη σεξουαλική διαταραχή στον άνδρα. Τα ποσοστά κυμαίνονται ως και 30% με τους Αραβικής καταγωγής, τους Ισπανόφωνους και τους μαύρους να εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά.
Η αίσθηση ότι αποτελεί "Ταμπού" η συζήτηση του προβλήματος αυτού από τον πάσχοντα με τον θεράποντα Ιατρό Ουρολόγο καθώς η άγνοια πως υπάρχουν τρόποι θεραπείας, παρ' όλη την αυξημένη συχνότητά της και την δραματική επίδρασή της στην ποιότητα ζωής του άνδρα και του ζευγαριού οδηγεί δυστυχώς ελάχιστους μόνο άνδρες να αναζητήσουν βοήθεια.
Υπάρχουν διάφοροι ορισμοί της πρόωρης εκσπερμάτισης γεγονός που αντανακλά την διαφωνία της επιστημονικής κοινότητας σχετικά με τον αποδεκτό χρόνο που φυσιολογικά επέρχεται η εκσπερμάτιση. Η Παγκόσμια Εταιρεία Σεξουαλικής Ιατρικής την ορίζει σαν μία ανδρική σεξουαλική δυσλειτουργία, που χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι η εκσπερμάτιση λαμβάνει χώρα πάντα ή σχεδόν πάντα πριν ή εντός δύο λεπτών από την κολπική διείσδυση και συνοδεύεται από αδυναμία καθυστέρησης σε όλες ή σχεδόν όλες τις κολπικές διεισδύσεις αλλά και από αρνητικά συναισθήματα όπως δυσφορία, ενόχληση, αποτυχία ή και ενοχή. Ο Οδηγός των Ψυχικών Διαταραχών ορίζει την πρόωρη εκσπερμάτιση σαν την εκσπερμάτιση με ελάχιστο σεξουαλικό ερεθισμό πριν ή αμέσως μετά την κολπική διείσδυση και χωρίς να είναι επιθυμητή από τον άνδρα. Πρέπει όμως να συνυπολογίζονται και παράγοντες που επηρεάζουν την διάρκεια της σεξουαλικής διέγερσης όπως πχ η ηλικία, η κατάσταση του σεξουαλικού συντρόφου (ηλικία, πρόσφατη σχέση κτλ) και η συχνότητα των πρόσφατων σεξουαλικών επαφών.

ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΗΣ

Τα ακριβή αίτια που την προκαλούν δεν είναι ακριβώς γνωστά. Από μελέτες έχουν ενοχοποιηθεί οργανικοί και ψυχολογικοί παράγοντες, όπως υπερευαισθησία της βαλάνου του πέους, φλεγμονές του προστάτη, παθήσεις του θυροειδούς αδένα, η παχυσαρκία αλλά και το άγχος και οι τραυματικές σεξουαλικές εμπειρίες. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο ψυχισμός του άνδρα. Δυστυχώς ορισμένοι άνδρες που υποφέρουν από πρόωρη εκσπερμάτιση διακατέχονται από ανασφάλεια με αποτέλεσμα να προτιμούν να κρύβονται, να ενοχοποιούν τους εαυτούς τους και έτσι τελικά να κινδυνεύουν να οδηγηθούν σε αποστροφή από τη σεξουαλική πράξη, οδηγώντας και την σύντροφο τους στα όρια της κατάθλιψης.
Η πρόωρη εκσπερμάτιση παρουσιάζεται είτε με την έναρξη της σεξουαλικής ζωής του άνδρα, δηλαδή από την πρώτη σεξουαλική εμπειρία είτε ως δευτεροπαθής, όταν εμφανιστεί αργότερα στην πορεία μετά από κάποιο χρόνο "φυσιολογικής" εκσπερμάτισης. Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό (ιατρικό και σεξουαλικό), στη φυσική εξέταση αλλά και στον ψυχολογικό τύπο του άνδρα, τα οποία και εκτιμώνται με τη χρήση ειδικών ερωτηματολογίων. Εκτός από τον χρόνο μέχρι την εκσπερμάτιση που είναι σίγουρα σύντομος βασικό ρόλο στην αναγνώριση της πρόωρης εκσπερμάτισης παίζουν η ύπαρξη ελέγχου καθυστέρησης, το στρες που προκαλείται και η διαταραχή της διαπροσωπικής σχέσης των δύο ερωτικών συντρόφων λόγω της διαταραχής της εκσπερμάτισης. Ο χρόνος δεν είναι πάντα ο πρωταρχικός παράγοντας. Εάν και οι δύο ερωτικοί σύντροφοι φτάνουν στον οργασμό σε 2 – 3 λεπτά και δεν αντιμετωπίζουν κανένα ψυχολογικό στρες από αυτήν την κατάσταση τότε δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει πρόβλημα πρόωρης εκσπερμάτισης.
Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι η πρόωρη εκσπερμάτιση δεν επιδρά αρνητικά μόνο στον άνδρα αλλά και στη σύντροφο, αφού αυτή όχι μόνο δεν ικανοποιείται ερωτικά αλλά πολλές φορές θεωρεί ότι ο σύντροφός της τη θέλει μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τις δικές του ανάγκες. Όλα αυτά μπορεί να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν ήδη υπάρχοντα προβλήματα και να οδηγήσουν τον άνδρα ακόμα και σε μερική ή πλήρη στυτική δυσλειτουργία. Χρήζει επισήμανσης το γεγονός ότι η πρόωρη εκσπερμάτιση μπορεί να αποτελεί το πρώτο σύμπτωμα στυτικής δυσλειτουργίας ή και η στυτική δυσλειτουργία να συνοδεύεται από πρώιμη εκσπερμάτιση, γεγονότα που διευρύνουν το φαύλο κύκλο με συνέπεια να διογκώνεται το πρόβλημα. Μετά την ανάλυση του προβλήματος και με τους δύο συντρόφους και την διερεύνηση του, αν συνυπάρχουν οργανικά ή μη αίτια, επιλέγεται η κατάλληλη θεραπεία.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία της νόσου αρχίζει με οδηγίες για πρόγραμμα σεξουαλικών ασκήσεων και παιχνιδιών, στοχεύοντας, όσο αυτό είναι εφικτό, στον εγκεφαλικό έλεγχο του άνδρα που μαθαίνει να κρατάει την εκσπερμάτιση όσο χρόνο το επιθυμεί ο ίδιος αλλά και η σύντροφός του. Εδώ μπορούμε να αναφέρουμε την πιθανή αλλά χρήσιμη συνεργασία του Ουρολόγου με ειδικό Σεξοψυχολόγο.Συνήθως με αυτή την τακτική επιτυγχάνεται αποτέλεσμα το οποίο δυστυχώς είναι παροδικό. Άλλη θεραπευτική επιλογή αποτελούν οι αλοιφές με τοπικό αναισθητικό, η χρήση των οποίων γίνεται με τοποθέτηση μικρής ποσότητας κρέμας στη βάλανο 20-30 λεπτά πριν από τη σεξουαλική επαφή. Προκαλούν μείωση της αισθητικότητας στη βάλανο, όπου υπάρχουν νευρικές απολήξεις και συνεπώς καθυστέρηση της εκσπερμάτισης. Οι περισσότεροι ασθενείς αναφέρουν κάποια βελτίωση του προβλήματος και επιλέγουν αρχικά αυτή την τακτική, η οποία όμως έχει κάποιες παρενέργειες.
Τα τελευταία χρόνια η χρήση των εκλεκτικών αναστολέων των υποδοχέων της σεροτονίνης (Selective serotonin receptor inhibitors, SSRIs) έχει τύχης ευρύτατης εφαρμογής από τους Ουρολόγους, με καθολική αποδοχή από τους ασθενείς, καθώς η σεροτονίνη βρέθηκε από κλινικές μελέτες πως διαδραματίζει σημαντικό ρόλο κατά την εκσπερμάτιση. Τα φάρμακα αυτά δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και σκοπό έχουν να αναστείλουν τη λειτουργία εκείνων των εγκεφαλικών κέντρων που είναι υπεύθυνα για την έναρξη της διαδικασίας της εκσπερμάτισης. Η δράσης τους αρχίζει λίγες μέρες μετά την έναρξη της θεραπείας και είναι πιο εμφανής μία με δύο εβδομάδες μετά. Το πρόβλημα αυτής της τακτικής είναι ότι από τη μια μεριά τα φάρμακα, τα οποία θα πρέπει να λαμβάνονται καθημερινά, δεν είναι άμοιρα επιπλοκών και από την άλλη ότι μόλις διακοπεί η αγωγή ο ασθενής επανέρχεται στην προηγούμενη κατάσταση.Λίαν προσφάτως κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα το φαρμακευτικό σκεύασμα PRILIGY (Dapoxetine) το οποίο σε αντίθεση με τα υπόλοιπα των εκλεκτικών αναστολέων των υποδοχέων της σεροτονίνης, ΔΕΝ χρήζει συνεχούς λήψης, και έχει από χρόνια αποδείξει την αξιοπιστία του. Απαραιτήτως χρειάζεται ιατρική συνταγή ώστε ο ασθενής μα ενημερωθεί για τις ελάχιστες πιθανές παρενέργειες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στη θεραπεία έχουν χρησιμοποιηθεί και αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης (τα γνωστά φάρμακα για την στυτική δυσλειτουργία) με τη λογική ότι βελτιώνοντας τη στύση σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να διορθωθεί η πρόωρη εκσπερμάτιση, όπως επίσης και α-αναστολείς (τα γνωστά φάρμακα για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη).

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η θεραπεία της πρόωρης εκσπερμάτισης θα πρέπει πάντα να περιλαμβάνει την ψυχολογική υποστήριξη και ενθάρρυνση του ασθενούς αφού χωρίς αυτή είναι βέβαιη η αποτυχία. Αν και η πρόωρη εκσπερμάτιση προσβάλει μόνο τον άνδρα επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής και της συντρόφου και μόνο το ζευγάρι μαζί αλλά και με τη βοήθεια του ειδικού Ουρολόγου-Ανδρολόγου αλλά και του Ψυχοθεραπευτή θα κατορθώσουν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία το πρόβλημα.

ΛΙΘΙΑΣΗ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ

2012-08-14T19:15:00.001+03:00

www.glaritis-urology-chania.gr

Η Λιθίαση Ουροποιητικού αποτελεί την τρίτη συχνότερη πάθηση του Ουροποιητικού μετά τις λοιμώξεις και τις παθησεις του προστάτη αδένα. Η εμφάνιση της νόσου είναι συχνότερη στους άνδρες από τις γυναίκες σε μία αναλογία 3:1 περίπου με αύξηση της επίπτωσης στην 3η και 4η δεκαετία της ζωής.

Τι είναι ΛΙΘΙΑΣΗ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ;

Λιθίαση Ουροποιητικού είναι η δημιουργία λίθου ή λίθων στην αποχετευτική μοίρα του Ουροποιητικού συστήματος. Ανάλογα με την θέση του λίθου μπορούμε να μιλήσουμε για

Λιθίαση νεφρού
Ουρητήρων
Ουροδόχου κύστεως
Ουρήθρας

Είδη Ουρόλιθων

Αφορούν στους ακόλουθους τύπους βάσει της χημικής τους σύστασης καθώς και της συχνότητας εμφάνισης τους στο ουροποιητικό σε λίθους:

Οξαλικού ασβεστίου 30-35%
Μικτοί φωσφορικοί και οξαλικοί 35-40%
Εναμμώνιου φωσφορικού μαγνησίου (φλεγμονώδης) 10-15%
Ουρικού οξέως 8-10%
Κυστίνης 3-4%

Παράγοντες δημιουργίας λίθων

Πολύ πυκνά (συμπυκνωμένα) ούρα. Ούρα με υπερκεκορεσμένα διαλύματα αλάτων και υψηλού ειδικού βάρους λόγω:

Διαφόρων παθολογικών αιτιών
Αφυδάτωση

Λίμναση των ούρων σε κάποιο σημείο του αποχετευτικού συστήματος με αποτέλεσμα καθίζησης των αλάτων των ούρων και τη δημιουργία λίθων.
Μόλυνση των ούρων-μικρόβια τα οποία διασπούν την ουρία και δημιουργούν κατάλληλες συνθήκες καθιζήσεως και σχηματισμού λίθων όπως εναμμώνιου φωσφορικού μαγνησίου.
Ενδογενείς (γονιδιακοί) παράγοντες. Οι οποίοι είναι υπεύθυνοι διαφόρων μεταβολικών διαταραχών που προάγουν τη λιθογένεση.

Διάγνωση της ΛΙΘΙΑΣΗΣ

Κλινική εξέταση και απεικονιστικός έλεγχος
Υπερηχογραφικός έλεγχος
C/T αξονική άνω-κάτω κοιλιάς με χορήγηση σκιαγραφικού
Ενδοφλέβια πυελογραφία
Α/α NOK

Αντιμετώπιση της ΛΙΘΙΑΣΗΣ

Παρακολούθηση
ESWL (εξωσωματική λιθοθρυψία)
PCNL (Διαδερμική λιθοθρυψία)
ULPS (Ουρητηρολιθοθρυψία)
Χειρουργική

ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑ: Ένας διαρκής πονοκέφαλος για τους Άνδρες.

2012-03-12T20:54:00.002+02:00

www.glaritis-urology-chania.gr

Ο όρος χρόνια προστατίτιδα περικλείει μια πλειάδα κλινικών συνδρόμων που εκλύονται λόγω φλεγμονής του προστάτη αδένα αλλά σχετίζονται στενά και με δυσλειτουργικά φαινόμενα των ανατομικών δομών που συγκροτούν το "πυελικό έδαφος". Οι σχηματισμοί αυτοί είναι μυοσκελετικές δομές (μυς, περιτονίες), αγγεία και νεύρα που έρχονται σε στενή επαφή και αλληλεπιδρούν με τον προστάτη.

Πώς εκδηλώνεται;

Η κατάσταση αυτή μπορεί να εκδηλωθεί με ποικίλους τρόπους. Σε πολλούς ασθενείς παρουσιάζεται σταδιακά συχνουρία, αίσθημα ατελούς αδειάσματος της κύστης, κάψιμο ή φαγούρα στην ουρήθρα, δυσχέρεια στην ούρηση, ακαθόριστος πόνος στην κατώτερη κοιλιά, τους όρχεις, το περίνεο, την εσωτερική πλευρά των μηρών ή και τη ράχη. Σε ορισμένους ασθενείς υπάρχει ενόχληση ή πόνος κατά την εκσπερμάτιση, αίμα στο σπέρμα (αιμοσπερμία), δυσάρεστη οσμή, αλλοιωμένο χρώμα ή κροκιδώσεις του σπέρματος (εικόνα “ζελέ”), πρόωρη εκσπερμάτιση ή και στυτική δυσλειτουργία με ή χωρίς συμπτώματα ούρησης.

Σημειώνεται ότι σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών τα συμπτώματα είναι πολύ ελαφρά έως ανύπαρκτα. Εδώ η ανακάλυψη της νόσου πιθανόν να είναι τυχαία στα πλαίσια διερεύνησης που διενεργείται για άλλους λόγους π.χ. λόγω υπογονιμότητας.

Πού οφείλεται;

Η εγκατάσταση στον προστάτη μικροβιακών στελεχών πυροδοτεί τη φλεγμονή, η οποία κάποιες φορές εξελίσσεται με ήπιο τρόπο και μεταπίπτει σε χρόνια κατάσταση. Τα μικρόβια είναι είτε εντερικής προέλευσης (κολοβακτηρίδιο, εντερόκοκκος, πρωτέας, κλεμπσιέλλα), είτε μη ειδικά (χλαμύδια, μυκόπλασμα, ουρεάπλασμα) και μέσω της ουρήθρας εγκαθίστανται και αναπτύσσονται μέσα στα προστατικά αδένια, όπου προκαλούν εστιακή φλεγμονή. Μέσω της δημιουργίας βιομεμβρανών που επικαλύπτουν τις αποικίες τους και λόγω της ύπαρξης του αιμοπροστατικού φραγμού, που δυσχεραίνει τη διάχυση αντιβιοτικών μέσα στα αδένια, τα μικρόβια προστατεύονται. Εκεί είναι δύσκολο να προσβληθούν από τους ανοσιακούς μηχανισμούς και έτσι αναπτύσσονται με έναν λανθάνοντα τρόπο. Ο ρόλος των ιών (HPV, CMV, ρετροϊοί) παραμένει σκοτεινός και ίσως τελικά αποδειχτεί πως έχει κλινικές προεκτάσεις.

Η μετέπειτα εξέλιξη των συμπτωμάτων δεν συνοδεύεται απαραίτητα από ανίχνευση μικροβίων στα ούρα, το προστατικό υγρό ή το σπέρμα. Τα συμπτώματα σε μεγάλο βαθμό οφείλονται στην προσβολή και δυσλειτουργία των μυών, αγγείων και νεύρων που βρίσκονται γύρω από τον προστάτη και σε στενότατη επαφή με αυτόν.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση του συνδρόμου γίνεται με τη βοήθεια λήψης του ιστορικού του ασθενή, την κλινική εξέταση, τον εργαστηριακό έλεγχο & τον απεικονιστικό. Η δοκιμασία κατά Meares-Stamey αποτελεί την διαγνωστική μέθοδο εκλογής. Αφορά στην συλλογή 3 δειγμάτων ούρων και προστατικού εκκρίματος και επιγραμματικά τα πρώτα 2 δείγματα αφορούν λοίμωξη της ουρήθρας ή της ουροδόχου κύστης, ενώ τα υπόλοιπα 2 χρησιμεύουν για την εντόπιση της λοίμωξης στον προστάτη.

Ο κλινικός έλεγχος περιλαμβάνει τη δακτυλική εξέταση του προστάτη από το ορθό, η οποία προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για την κατάσταση του προστάτη.

Από τις απεικονιστικές εξετάσεις το υπερηχογράφημα, ιδίως από το ορθό (διορθικό υπερηχογράφημα), δίνει στο γιατρό λεπτομερή απεικόνιση της ανατομικής υφής του προστάτη και των σπερματοδόχων κύστεων, που βρίσκονται πάνω και πίσω από τον προστάτη. Πολύ συχνά ο προστάτης παρουσιάζει ανομοιογενή εικόνα με επασβεστώσεις (προστατόλιθους), αυξημένο μέγεθος (οίδημα) και διόγκωση των σπερματοδόχων κύστεων. Τα ευρήματα αυτά είναι μη ειδικά, που σημαίνει ότι μπορεί να τα συναντήσουμε και σε άλλες παθολογικές καταστάσεις όπως στην καλοήθη υπερπλασία ή τον καρκίνο του προστάτη. Το έγχρωμο διορθικό υπερηχογράφημα (triplex) μπορεί ακόμη να δείξει την αγγείωση του προστάτη που έχει σημασία για τη διαφορική διάγνωση των υπερηχογραφικών αλλοιώσεων.

Ο ουροροομετρικός και ενίοτε ο ουροδυναμικός έλεγχος έχουν επίσης θέση στη διάγνωση του χρόνιου πυελικού άλγους. Αυτό διότι, όπως προαναφέρθηκε, οι άνδρες με χρόνια προστατίτιδα μπορεί να εμφανίζουν δυσχέρεια ούρησης (αποφρακτική ούρηση). Πιστεύουμε ότι στα νέα άτομα αυτή η απόφραξη δεν είναι ανατομική, αλλά λειτουργική λόγω σπασμού και αδυναμίας χαλάρωσης των πυελικών δομών γύρω από τον προστάτη (δυσυνεργική ούρηση). Μετά την ηλικία των 40 ετών θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και τυχόν συνυπάρχουσες αλλοιώσεις καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, που είναι πλέον γνωστό ότι πυροδοτούνται λόγω του χρόνιου ερεθισμού του οργάνου. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνούμε ότι ουκ ολίγες νευρολογικές παθήσεις μπορεί να εκδηλωθούν με συμπτώματα ούρησης (π.χ. πολλαπλή σκλήρυνση, παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, νόσος Parkinson κ.α.).

Η ουρηθροσκόπηση και κυστεοσκόπηση συνήθως δεν απαιτούνται, παρά μόνον εκεί που ο γιατρός υποψιάζεται ανατομικά προβλήματα και χρειάζεται να αναδειχθούν. Τέτοια προβλήματα είναι οι βαλβίδες και τα στενώματα της ουρήθρας και ο υπερτροφικός ή σκληρυντικός αυχένας της ουροδόχου κύστης. Στις περιπτώσεις αυτές ο γιατρός μπορεί να ζητήσει επίσης την εκτέλεση ειδικών ακτινολογικών εξετάσεων, όπως η ανιούσα ουρηθροκυστεογραφία, η κυστεοουρηθρογραφία κατά την ούρηση και η υπερηχο-ουρηθρογραφία.

Στους ασθενείς με οργασμική ή στυτική δυσλειτουργία μπορεί να ζητηθούν επιπλέον εξετάσεις όπως καταγραφή των νυκτερινών στύσεων ή έγχρωμο υπερηχογράφημα πέους σε ηρεμία και στύση.

Πώς θεραπεύεται;

Η αντιμετώπιση του χρόνιου πυελικού άλγους είναι εφικτή, έχοντας όμως κατά νου ορισμένες γενικές παραδοχές:

α) δεδομένου ότι οι ακριβείς αιτιοπαθογενετικοί μηχανισμοί όλων των μορφών της νόσου δεν είναι εντελώς γνωστοί, δεν υπάρχει μία και μοναδική θεραπεία για όλες τις περιπτώσεις,

β) η θεραπεία είναι συνήθως μακροχρόνια και εμπλέκει τον ίδιο τον ασθενή με αλλαγές στον τρόπο ζωής του,

γ) υπάρχει πάντοτε η πιθανότητα επανεμφάνισης ενοχλήσεων (υποτροπή) σε απρόβλεπτο χρόνο,

δ) οι ενδεχόμενες ψυχικές διαταραχές των ασθενών (άγχος, κατάθλιψη, φοβίες) θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και να αντιμετωπίζονται σε συνεργασία με γιατρούς της αντίστοιχης ειδικότητας (ψυχίατροι/ ψυχοθεραπευτές).

Σε όλους τους ασθενείς αρχικά χορηγείται αντιβίωση ευρέως φάσματος για διάστημα 2 εβδομάδων με δυνατότητα παράτασης για μερικούς μήνες ανάλογα με το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Συνήθως ο γιατρός επιλέγει τις λεγόμενες κινολόνες νεώτερης γενιάς (σιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη, λεβοφλοξασίνη κ.α.). Οι κινολόνες διαπερνούν τον αιμοπροστατικό φραγμό και δημιουργούν ικανοποιητικές θεραπευτικές συγκεντρώσεις μέσα στα προστατικά αδένια. Στην περίπτωση που ανιχνεύονται μη ειδικά μικρόβια (χλαμύδια, μυκόπλασμα, ουρεάπλασμα) ο γιατρός μπορεί να συγχορηγήσει και μακρολίδες (κλαριθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη, ροξιθρομυκίνη κ.α.) προκειμένου να επιτύχει πλήρη εκρίζωση των μικροβίων από το προστατικό υγρό.

Άλλα φάρμακα που μπορεί να χορηγηθούν είναι τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και τα μυοχαλαρωτικά, ιδίως στις περιπτώσεις όπου κυριαρχεί το στοιχείο του πόνου και του σπασμού του πυελικού εδάφους. Σε έντονη υποκυστική απόφραξη ο γιατρός χορηγεί και φάρμακα που βελτιώνουν τη ροή των ούρων, τους λεγόμενους α-αδρενεργικούς αποκλειστές (αλφουζοσίνη, ταμσουλοσίνη κ.α.). Βοηθητικά επίσης λειτουργούν ορισμένα φυτικά εκχυλίσματα καθώς και αντιοξειδωτικές ουσίες (καρνιτίνη).

Στους άνδρες με χρόνιο πυελικό άλγος γενικά συνιστάται η λήψη άφθονων υγρών (κυρίως νερού και σόδας), αποχή από το αλκοόλ, αποφυγή κατανάλωσης καυτερών και ερεθιστικών τροφών (τσίλι, ταμπάσκο, μπούκοβο, πιπεριά κλπ), η θέρμανση του περινέου με θερμά λουτρά (εδρεόλουτρα) ή θερμοφόρα, καθώς επίσης και η τακτική εκσπερμάτιση χωρίς παρατεταμένη διέγερση. Η χρήση προφυλακτικού κατά τη σεξουαλική επαφή είναι ενδεδειγμένη, καθώς απομακρύνει τον κίνδυνο επαφής με νέα μικροβιακά στελέχη κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Πρέπει να σημειωθεί ότι μολονότι δεν πρόκειται για σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, σε περίπτωση ενοχλήσεων της σεξουαλικής συντρόφου καλό θα ήταν να γίνει έλεγχος αυτής από το γυναικολόγο.

Ακράτεια των ούρων στη γυναίκα Μία σύνθετη νόσος & η θεραπεία της- Νεότερα δεδομένα

2012-02-09T19:35:00.000+02:00

www.glaritis-urology-chania.gr

Ο ορισμός της ακράτειας των ούρων είναι «η οποιουδήποτε βαθμού απώλεια ούρων παρά τη θέληση μας που μας ενοχλεί». Η ακράτεια είναι μια πάθηση, αλλά ταυτόχρονα ένα σύμπτωμα αλλά και κλινικό σημείο.

Έως και τα τελευταία χρόνια, οι γυναίκες απέφευγαν να αναφερθούν σε αυτό το πρόβλημα και, «συμφιλιωμένες» με την ύπαρξή του, δεν επεδίωκαν την θεραπεία. Ρόλο στην αντιμετώπιση αυτή έπαιζαν τόσο ο φόβος για την κατακραυγή του κοινωνικού περίγυρου όσο και τμήμα του ιατρικού και παραϊατρικού κλάδου που απέδιδαν, λανθασμένα, την ακράτεια σε προβλήματα που είχαν τη ρίζα τους στα παιδικά χρόνια ή ήταν ένα φυσιολογικό επόμενο των ορμονικών αλλαγών που σχετίζονταν με την ηλικία.

Ένα 15% των γυναικών που πάσχουν από ακράτεια αποφεύγει τις κοινωνικές δραστηριότητες. Ο επιπολασμός της ακράτειας κυμαίνεται μεταξύ 10-30%. Το ποσοστό αυτό είναι παρόμοιο και σταθερό στις περισσότερες έρευνες από όλο τον κόσμο. Σε γενικές γραμμές ακράτεια εμφανίζεται σε ποσοστό 5%-15% του γενικού πληθυσμού, ενώ ίσως να υπερβαίνει το 50% σε ιδρύματα μακράς νοσηλείας. Εάν συνυπολογιστεί και ο αριθμός των γυναικών που σε κάποιο σημείο της ζωής τους

εμφάνισαν παροδικά επεισόδια ακράτειας τότε το ποσοστό στο γενικό πληθυσμό φθάνει το 55%, πολύ συχνά συνοδευόμενο από χαμηλή ποιότητα ζωής, κοινωνική απομόνωση και συμπτώματα κατάθλιψης.

Συσχετίζεται και με πολλές άλλες παθήσεις, όπως νευρολογικές και μεταβολικές, κινητικά προβλήματα, ενώ αποτελεί και προδιαθεσικό παράγοντα για ερύθημα μηρογεννητικών πτυχών και ελκών κατάκλισης. Σαφώς δε μένουν ανεπηρέαστα και τα έξοδα που αφορούν τη διάγνωση και αποκατάσταση των ασθενών με ακράτεια.

Τύποι ακράτειας

Η ακράτεια ούρων στη γυναίκα διαχωρίζεται σε:

1. Ολική ακράτεια όπου η ασθενής έχει απώλεια ούρων καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας,

2.Η Ακράτεια από προσπάθεια συμβαίνει κατά τη διάρκεια κάποιας

δραστηριότητας, οπότε και αυξάνεται η ενδοκοιλιακή πίεση λόγω βήχα, πταρμού, άσκησης, άρση βάρους, ή σεξουαλική επαφή). Συμβαίνει λιγότερο συχνά όταν η ασθενής είναι σε ύπτια θέση.

Πολλές συνήθειες, νόσοι και άλλοι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί, μετά από έρευνες, για την εμφάνιση και διατήρηση της ακράτειας από προσπάθεια. Μεταξύ αυτών, σημαντικότερο ρόλο παίζουν η ηλικία, η πολυτοκία και η παχυσαρκία. Σημειωτέον δε ότι η παχυσαρκία όχι μόνο τετραπλασιάζει τον κίνδυνο ακράτειας από προσπάθεια (κάτι το αναμενόμενο ) αλλά διπλασιάζει και τον κίνδυνο επιτακτικής ακράτειας. Σημαντικοί επίσης παράγοντες είναι η έλλειψη οιστρογόνων λόγω εμμηνόπαυσης, η υστερεκτομή, οι επεμβάσεις στην περιοχή της ελάσσονος πυέλου, η χειρουργική αντιμετώπιση κυστεοκήλης, οι χρόνιες παθήσεις (υπέρταση, δυσκοιλιότητα), το κάπνισμα, η καφεΐνη.

3.Η Ακράτεια από έπειξη: συμβαίνει μετά από έντονη επιθυμία για επείγουσα ούρηση η οποία δεν μπορεί να ανασταλεί, ανεξάρτητα από τη θέση του σώματος ή τη δραστηριότητα.

4.Η Μικτού τύπου ακράτεια: σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει συνδυασμός της επιτακτικής ακράτειας και της ακράτειας από προσπάθεια.

5. Ακράτεια από υπερπλήρωση ή ψευδοακράτεια: χαρακτηρίζεται από υπερδιάταση και υπερπλήρωση της κύστης.

6. Παροδική ακράτεια-Λειτουργική ακράτεια: εμφανίζεται σε

ασθενείς συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας.

Τέλος, πληθώρα φαρμάκων που δίδονται για άλλες παθήσεις μπορούν να αποτελούν αιτία ή προδιαθεσικό παράγοντα για εμφάνιση ακράτειας.

Διάγνωση

Η διάγνωση της ακράτειας και του τύπου της, είναι το πρώτο βήμα για την περαιτέρω αντιμετώπιση της. Στη διαγνωστική προσέγγιση ρόλο παίζουν το ιστορικό, η κλινική εξέταση, οι εργαστηριακές εξετάσεις (μικροβιολογικές και απεικονιστικές), η ουροδυναμική εξέταση καθώς και κάποιες ειδικές εξετάσεις.

Ειδικά ερωτηματολόγια που συμπληρώνονται από την ασθενή, βοηθούν τον Ουρολόγο στην διάγνωση. Με τα ερωτηματολόγια αυτά κατευθύνεται η σκέψη του Ουρολόγου προς το είδος της ακράτειας καθώς ποσοτικοποιεί μερικώς την απώλεια, ενώ σαφώς περιγράφεται η επιρροή της πάθησης στην καθημερινή ζωή της ασθενούς και της ποιότητας ζωής της.

Θεραπεία

Είναι αυτονόητο ότι η παρέμβαση του ιατρού, συντηρητική ή χειρουργική, ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο της ακράτειας και την αιτία της.

Εκτός των ανοικτών χειρουργικών επεμβάσεων, άλλη κατηγορία επεμβάσεων είναι αυτή της τοποθέτησης ταινίας υποουρηθρικά.

Κρίνεται παρέμβαση ελάχιστα επεμβατική, με καλά αποτελέσματα και σε παχύσαρκες ασθενείς. Σήμερα αποτελεί το χρυσό κανόνα για τη χειρουργική αποκατάσταση της ακράτειας των ούρων.

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΕΝΟΥΡΗΣΗ

2012-02-09T19:30:00.000+02:00

www.glaritis-urology-chania.gr

Η νυκτερινή ενoύρηση (ΝΕ) είναι μια πoλυπαραγoντική κατάσταση πoυ αφoρά τo 9-13% των παιδιών ηλικίας 9 ετών και τo 1Π2% των εφήβων και νεαρών ενηλίκων και αποτελεί μια δυσάρεστη εμπειρία για τους πάσχοντες, και αναμφίβoλα μια επιτυχημένη θεραπεία βελτιώνει την ψυχoλoγία τoυς.

Για τη θεραπεία της ενoύρησης απoδεδειγμένα υπάρχoυν λίγες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Η χρήση τoυ κoυδoυνιoύ αφύπνισης έχει καλά απoτελέσματα σε μη επιλεγμένες oμάδες παιδιών. Σε πιo επιλεγμένoυς πληθυσμoύς η φαρμακευτική θεραπεία έχει αρχίσει να φτάνει σε ισoδύναμα απoτελέσματα επιτυχίας. Υπάρχoυν ενδείξεις πoυ διαφoρoπoιoύν τη θεραπεία σύμφωνα με τις ανάγκες τoυ παιδιoύ. Για τo σκoπό αυτό χρήσιμo είναι τo «μoντέλo των τριών συστημάτων», πρoτείνoντας τη χρήση φαρμακευτικής αγωγης με εκπαίδευση της κύστης αν υπάρχει αστάθεια και τo κoυδoύνι αφύπνισης για να αυξηθεί η ικανότητα αφύπνισης τoυ παιδιoύ.

Η συνδυασμένη θεραπεία περιoρίζεται σε περιπτώσεις πoυ υπάρχoυν πρoβλήματα και με τα τρία συστήματα.

Για την απoτελεσματικότερη δράση της εκάστoτε χρησιμoπoιoύμενης θεραπείας έχoυν περιγραφεί πoλλές πρόσθετες παρεμβάσεις, πoυ oι περισσότερες αναφέρoνται σε μεθόδoυς συμπεριφoράς. Oι απoτελεσματικότερες από αυτές πoυ χρησιμoπoιήθηκαν -κυρίως μαζί με τo κoυδoύνι- είναι η εκπαίδευση της αφύπνισης και τo ημερoλόγιo πρόγραμμα ξυπνήματoς. Και oι δύo μέθoδoι απoβλέπoυν στη βελτίωση της αφύπνισης όταν υπάρχoυν τα ερεθίσματα από γεμάτη κύστη.
Υπάρχoυν αρκετά ευρήματα σχετικά με τoυς πρoϋπάρχoντες παράγoντες πoυ θα επηρεάσoυν την εξέλιξη της θεραπείας. Πoλλoί χρειάζoνται επανεκτίμηση, αλλά αυτoί πoυ είναι σταθερoί περιλαμβάνoυν τη μη χρήση τoυ κoυδoυνιoύ, την αδιαλλαξία των γoνιών απέναντι στo παιδί και την έναρξη της φαρμακευτικής θεραπείας σε μεγαλύτερα παιδιά με λιγότερo σoβαρή ενoύρηση και φυσιoλoγική λειτoυργικότητα της κύστης. Η γνώση των παραγόντων αυτών βoηθάει στην επιλoγή της καταλληλότερης θεραπείας για τα παιδιά.

Μια πλήρης εξήγηση της θεραπείας πoυ θα εφαρμoστεί περιλαμβάνει τις πιθανές παρενέργειες, τη μελλoντική διατάραξη τoυ ύπνoυ τόσo τoυ παιδιoύ όσo και των γoνιών, στoιχεία πoυ θα λάβoυν υπόψη τoυς για να απoφασίσoυν την απoδoχή ή μη της θεραπείας. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι σημαντικό να εφαρμόζεται μια μέθoδoς ελέγχoυ της βελτίωσης ή όχι τoυ παιδιoύ.
Τέλoς, η υπoτρoπή είναι ένα πρόβλημα πoυ αφoρά τη θεραπεία τόσo με φαρμακευτική αγωγή όσo και με τo κoυδoύνι. Είναι φυσικό η απoτελεσματικότητα της θεραπείας να περιλαμβάνει τo πόσα παιδιά παρέμειναν στεγνά μετά τη διακoπή της.

ΑΝΙΧΝΕΥΤΗΣ ΥΓΡΑΣΙΑΣ-ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ

Η «υπερ-μάθηση» έχει αναφερθεί ότι ελαττώνει τα πoσoστά υπoτρoπής, παρόλo πoυ απαιτoύνται περισσότερες εργασίες πoυ να επαληθεύoυν τo γεγoνός αυτό. Η εφαρμoγή ενός πρoγράμματoς σταδιακής μείωσης της φαρμακευτικής αγωγής έχει δείξει πτώση των πoσoστών υπoτρoπής. O σπoυδαιότερoς στόχoς όπoιας θεραπείας και αν εφαρμoστεί, είτε χoρηγείται φαρμακευτική αγωγή είτε χρησιμoπoιείται τo κoυδoύνι αφύπνισης, είναι να πιστέψει o πάσχων μετά τη διακoπή της ότι και o ίδιoς έχει συμβάλλει στo καλό θεραπευτικό απoτέλεσμα και όχι μόνo η θεραπεία.

Η εξακρίβωση των στoιχείων πoυ επιδρoύν στην απoτελεσματικότητα της εφαρμoσθείσας θεραπείας μπoρεί να βoηθήσει τoν κλινικό ιατρό να βρει τρόπoυς παρέμβασης, έτσι ώστε να πρoσαρμόζει τη θεραπεία στις ανάγκες τoυ πάσχoντα και κατ' αυτόν τoν τρόπo να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας.

ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ

2012-02-09T19:16:00.002+02:00

www.glaritis-urology-chania.gr

Το θέμα της υπογονιμότητας απασχολεί την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα αρκετές δεκαετίες και είναι ιδιαίτερα αισθητό στην ελληνική κοινωνία λόγω του υπαρκτού δημογραφικού προβλήματος, αλλά και των συνεπειών που προκαλούνται, τόσο σε κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο ψυχολογικής επιβάρυνσης των ζευγαριών που αφορά.


Το θαύμα της σύλληψης

Ως υπογονιμότητα ορίζεται η αδυναμία σύλληψης από ένα

σεξουαλικά ενεργό ζευγάρι, χωρίς μέτρα αντισύλληψης μετά από προσπάθεια τουλάχιστον 1 έτους, περίοδος στην οποία το 90% των ζευγαριών είναι επιτυχή.


Συνδυασμένη Υπογονιμότητα

Σε αυτά τα ζευγάρια, στο 20-30% των περιπτώσεων το πρόβλημα εντοπίζεται στον άνδρα, ενώ σε ποσοστό 10% περίπου υπάρχει πρόβλημα γονιμότητας και στα δύο μέλη του ζευγαριού.

Tο 25% των υπογόνιμων ζευγαριών παρουσιάζεται στον ειδικό με διαταραχή του σπέρματος, που είναι η πρώτη παρατήρηση σε περιπτώσεις ανδρικής υπογονιμότητας. Η ψυχολογική, κοινωνική και οικονομική σημασία του προβλήματος είναι προφανής. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο ένα τρίτο των περιπτώσεων ανδρικής υπογονιμότητας δεν ανευρίσκεται κάποια αιτία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Εάν στα παραπάνω προστεθεί και το γεγονός της υπογεννητικότητας στη χώρα μας, προβάλλει επιτακτική η ανάγκη κατανόησης των αιτιών με σκοπό την αποτελεσματική διερεύνηση και επίλυση των προβλημάτων γονιμότητας.

Εγώ, ΠΟΤΕ θα γινώ ΜΑΝΑ?

Η υπογονιμότητα στον άνδρα αποτελεί ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Ο άνδρας συχνά αντιλαμβάνεται εσφαλμένα την υπογονιμότητα ως αδυναμία στύσης ή εκσπερμάτισης και έτσι το ζευγάρι καθυστερεί να ζητήσει την ιατρική συμβουλή.

Η προσέγγιση των παραγόντων που συμβάλλουν στη μειωμένη γονιμοποιητική δυναμική του άνδρα μπορεί να γίνει με βάση τις παραμέτρους του σπέρματος στο σπερμοδιάγραμμα.

Τα αίτια υπογονιμότητας είναι λειτουργικά ή αποφρακτικά ενώ συχνά έχουν κοινό υπόβαθρο αιτίες όπως πχ οι φλεγμονές του γεννητικού συστήματος.

Ένα άλλο αίτιο υπογονιμότητας είναι η ΚΙΡΣΟΚΗΛΗ.


Διάταση φλεβών Σπερματικού Τόνου-ΚΙΡΣΟΚΗΛΗ

30% των ανδρών με πρόβλημα υπογονιμοτητας έχουν κιρσοκήλη.

Η εξέταση του ασθενούς, το σπερμοδιάγραμμα και η χρήση του έγχρωμου υπερηχογραφήματος TRIPLEX δίνουν ακριβή διάγνωση.

Η θεραπεία είναι χειρουργική, και τα αποτελέσματα της μπορούν να ελεγχθούν μετά από ένα τρίμηνο.

Ορμονικές αιτίες και πιθανές λοιμώξεις θα πρέπει να ελέγχονται και να θεραπεύονται.

Σημαντικό είναι στον έλεγχο για την αιτιολογία της στειρότητας να ελέγχεται το ζευγάρι και όχι μόνο ο άντρας ώστε ακόμα και μικρές διαταραχές στην γυναίκα να θεραπεύονται ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες γονιμοποίησης από ένα σπέρμα που μετά από θεραπεία δεν είναι πάντοτε φυσιολογικό.

Θα πρέπει να γίνεται σωστή ενημέρωση του ασθενούς σχετικά με τις δυσκολίες που υπάρχουν στη διάγνωση και τη θεραπεία κάθε περίπτωσης στειρότητας.

Η αντιμετώπιση της στειρότητας αποτελεί υπόθεση ομάδας ειδικών που έχουν σχέση με την διάγνωση και θεραπεία της. Ο ουρολόγος σε συνεργασία με ενδοκρινολόγο, μικροβιολόγο και παθολογοανατόμο θα εξασφαλίσει την πλήρη κάλυψη της περίπτωσης για τη δυνατή καλύτερη θεραπεία.

ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ!!!