CAM ADAM

ÖZGÜRLÜĞE YOLCULUK 1

2016-05-15T14:48:00.001-07:00

Sanayideyim yine. Malum yolumuz uzun: son kontrolleri yapmak gerekiyor. Saçma bir nedenden dolayı mahsur kalmak istemeyiz. Gerçi minibüs eski olduğundan hep sorun çıkartıyor ama katlanacağız artık. Kim bilir hangi unutulmuş yol ağzında bozulacak motorumuz. Ama biz heyecanı sevdik. Yoksa binlerce ulaşım şirketi var. Ayırttırmayı bilirdik yerimizi.

Minibüsün hazır olduğunu söylediler. Parayı ödedim. Küçük kapısını korkarak açtım ve oturdum. Yavaşça benzinliğin yolunu tuttum. Depoyu fulleyip eve yöneldim. Güzelce park ettim apartmanın önüne.

Odama geçtim ve yeni aldığım eşyaları valizime yerleştirdim. Yiyecekleri de hazır etmek gerekirdi tabi ki. Dolabı açtım. Kırmızıbiberlerin parlak rengi gözüme çarptı. Kırmızıbiberli sandviç hazırlamaya karar verdim. Kepekli ekmeğin içine kaşar peyniri, marul ve yassı şekilde kestiğim kırmızıbiberleri özenle üst üste dizdim. Damacanaları doldurdum ve abur cuburları bir poşette topladım. Saat erkendi ama artık uyumam gerekiyordu. Yatağa uzandım ama gözlerim kapanmıyordu. Rüzgar perdeyi uçuşturuyordu ama odanın içi hala çok sıcaktı. Yarını düşünüyordum.

Huysuz bir şekilde uyandım. Yüzümü yıkadım. Terliklerimi giyip eşyaları minibüse yükledim. Pencerelere göz gezdirdim son kez. Artık ayrılma vaktiydi. Hop... Az kalsın unutuyordum. Müzik CD'leri...

Ara ara gaz vererek yola çıkma zamanını bekliyordum. Erken gitmeyi pek sevmiyorum artık.

Aslında yalnız da çıkabilirdim bu yolculuğa. Tabi yolda tanıştığım insanlara arkadaşlık etmeleri için hayır demezdim ama çoğunlukla yalnız olurdum. Galiba onu da yapmalıyım bir ara.

NEFES NEFESE KALMIŞ BİR ŞEKİLDE

2016-05-15T14:47:00.003-07:00

Nefes nefese kalmış bir şekilde sigara paketine uzanıyorum. Bir dal alıp ağzıma koyuyorum, filtresi terimle ıslanıyor. Ağzımda hafif tuzlu bir tat var. İlk dumanı içime çekiyorum. O kadar haz alıyorum ki, içebildiğim en yavaş ve yoğun şekilde içmeye çalışıyorum. Hiç bitmemesini dilermişçesine... Cereyan yapıyor açık pencereler ve üşüyorum.

İçeriden su sesleri geliyor. Belki de benim gelmemi istiyor. Banyoya gitmeden bilemem ama çok yorgun hissediyorum. Yatak, dünyadaki en rahat şey şuan benim için. Pencereden bakıyorum. Hava tamamen aydınlanmak üzere... O huzurlu mavi renk var gökyüzünde. Sevgilim geliyor birden aklıma. Bir kaç saat sonra kalkıp işe gidecek. Giderken o da yolda beni düşünecek belki. Merak edecek nerede olduğumu ama hayatının sonuna kadar bilemeyecek bu gece ne yaptığımı. Kaçıyor muyum ondan. Sıkıldım mı yoksa. Yoksa yeni bir şeyler mi denemek istiyorum. Hayır, hayır. Hayatımı yaşayamadığımı düşündüğümden buradayım. İnsan oğlu işte hep bir macera arıyor. Rahat battı mı derler ya, o misal. Düz bir çizgi sıradan gelir. Hep zigzigları yaşamak istiyoruz.

Nefes nefese kalmış bir şekilde uyanıyorum. Açık pencereler cereyan yapıyor, üşüyorum. Terlemişim. Yastığın soğukluğunu ensemde hissediyorum. Tişörtümü ve yastığımı değiştiriyorum. Pencereden dışarıya bakıyorum. Hava tamamen aydınlanmak üzere… Esnaf lokantaları kepenklerini kaldırmaya başlamış. Sevgilimin sol yanağına bir öpücük konduruyorum ve yanına yatıp sarılarak...

PARÇALANMIŞTIN

2016-05-15T14:46:00.003-07:00

Sarılmıştık, saçını koklamıştım ben de. Çok sıcaktın, çok yakındın. Sen hariç herkes uzaktaydı ve bize bakıyorlardı. Sonra ıslak kullanılmış bir kadeh gibi kaydın elimden.

Ağlamaya başladın. Gözyaşların eritti yeri ve hepimiz karanlığa düşmeye başladık. Dibe varmıştık ama sadece sen kırıldın, patladın orada. Seni izliyorduk. Sonra parçaların dağıldı etrafa. Başkalarının dudaklarına yapıştı. Sivri bir parçan geldi ve sırtıma saplandı. Derinlere inmişti. Ne yapsam çıkmıyordu. Onunla yaşamayı öğrenmem gerekiyordu.

Daha fazla dayanamıyordum. Her akşam yatağa uzandığımda sırtımdaki parçan canımı yakıyordu. Bağışlamalıyım seni. Bağışlamalıyım ki diğerlerinden bir farkın kalmasın, unutabileyim seni.

KOYU MAVİ

2016-05-15T14:46:00.001-07:00

İndim taksiden. Islanmış yamalı bir sokakta yürüyorum. Hiç gitmediğim bir bara gidiyorum bugün. Tabi ki de tek başıma... Çekemem bu saatten sonra arkadaşlıkları.

Kapıdan içeri girdim, muhabbet eden sinekler... Bar tezgahına oturdum. Bir Duvel söyledim. Duvel in tombik şişesini avuçladım ve hazla ilk yudumumu aldım. Mekan küçük sayılır. Yerleri eski parkelerden. Duvarlarda alakasız resimler ver. Bir resme bakıyorum. Koyu mavi rengine kafam takılıyor. İçine düşüyorum sanki. Zaman duruyor. Gözlerimi kapatıyorum. Ayağım kaymışçasına düşüyorum. Tişörtüm rüzgardan titreşiyor. Saçlarım havalanıyor. Hiç bitmemesini istiyorum. Yalnızlık... Barmen tükürerek bana bir şeyler diyor. Tekrar etmesini istiyorum "Sevgili kardeşim sabah oluyor, kapatacağız birazdan."

İÇİMDEKİ PARÇAN

2016-05-15T14:45:00.003-07:00

Bugün saatlerce yüz yüze baktık. Beraber şarkı söyledik. Bizi bağlayan, orada beraber durmamızı sağlayan şey neydi, müzik miydi?

Sadece seni değil, arkadaşlarımı da kaybetmişim. Yaralarım kanamaya başladı. Duvarlar gibi yaşlanmaya başladı. Çatladı, sıvaları döküldü. Yazlık evlerin duvarlarına döndü. Küflü, tuzlu, nemli...

Yanımda olsan dinler miydin yankıları? İster miydin anlamak beni. Bugün bir an çarpmıştı bakışın ama, bakar mıydın gözlerime bütün gece.

Ben her gün dinliyorum seni rıhtımda oturmuş. Muhabbet ediyoruz gibi geliyor ama sadece sen konuşuyorsun. Bütün gün anlamaya çalışıyorum seni. Gülüşlerinin, bakışlarının, ses tonunun arkasına sanki, çarpışmak istemeyen pusudaki bir asker gibi saklanmış anlamları düşünüyorum. Bizi düşlüyorum. Bütün duygularımı anlatıyorum sana. Aklımı veriyorum sana.

Tekrar mahalledeki insanlardan biri gibi oluyorsun. Yıllarca aynı markette görüyorum ama tanımıyorum seni. Sokakta karşılıklı yürüyoruz ama bilmiyoruz birbirimizi. Belki her gün karşılaşıyoruz ama hatırlamıyoruz birbirimizi.

KUSURLAR GERÇEK YAPTI BİZİ

2016-05-15T14:45:00.001-07:00

Kusursuzu, en harikayı sevemedim hiç. Gerçek gelmedi hiç ultra lüks şeyler. Kusurlar gerçek yaptı bizi. O kusurları düzeltmeyi sevdim. Mükemmeli değil ama iyiye giden yolu sevdim. Mükemmel hayallerdense, yetinebildiğim gerçekleri sevdim. Dinamitlerle balık avlamak yerine elimi kesen misinayla balık tutmayı istedim. Gerçek olan bu. Gerçek zorlar bizi başka kimsenin yapmadığı kadar.

Külüstür bir arabayla kireçle boyanmış fakir köyleri gezmek istedim. Toprağa eken insanların olduğu tozlu yollardan geçerek bir liman köye ulaşmak. Sarhoş olup dolunayda denize girmek. Öyle viski falan değil he, bir şişe şarap yeter.

Hissetmek soğuk suyu, kum tanelerini, şarabın tadını, teninin yakan ışınları, ayağına batan taşları, rüzgarın elini, toprağın saflığını, denizin şapırtılı müziğini, o temiz havayı tam ciğerlerinde, kalbinde hissetmek...

İÇİMİZDEKİ SES

2016-05-14T05:38:00.003-07:00

Günümüz gerçek değil. Gerçek olan şeyler iç seslerimiz. Saf, bağımsız, çocukça söylediğimiz ama kimsenin duyamadığı...

Maskelerimizi takarız ve olmak zorunda olduğumuz kişiye bürünürüz. Sahte fikirlerimizi, söylemlerimizi paylaşırız. Kendimizi paylaşamayız. İnsanların ne düşüneceğinden korkarız. Yüzemeyiz açıklara, dalamayız en derinlere.

Aynanın karşısında çalışırız yalanlarımızı veya kafamızda canlandırırız sahte davranışlarımızı. Ne için he ne için. Neyi kanıtlamaya çalışıyoruz. Ezmekten keyif mi alıyoruz. Diğerleri can çekişirken, onlara basarak tatmin mi oluyoruz.

BEKLİYORUM, SENİNLE YAŞAMAK İÇİN

2016-05-14T05:38:00.002-07:00

Bekliyorum; yaşamıyorum hayatı. Saklıyorum her şeyi beraber yaşamak için. Sadece seninle paylaşmak istiyorum. Sadece sen ve ben... Geldiğimiz yere gitmek istiyorum seninle, doğaya. Beraber gün batımını izliyoruz. Konuşmuyoruz. Ufka bakıyoruz sadece. Rüzgar esiyor ama hava sıcak. Sonra karavana giriyorsun. Ben hala güneşin sönmesini bekliyorum. Hava tamamen kararınca gidip yanına uzanıyorum ve öpüyorum seni alnından. Sarılarak uyuyoruz ve bir daha uyanamıyoruz.