tag:blogger.com,1999:blog-84246033250367573992012-04-14T08:09:47.192-07:00saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.comBlogger13125tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-77592578550992359922012-04-14T04:09:00.001-07:002012-04-14T07:58:31.570-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-N5q9GuWuAHU/T4mQj69HGkI/AAAAAAAAAkw/ZlipSxnp3qM/s1600/patch1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-N5q9GuWuAHU/T4mQj69HGkI/AAAAAAAAAkw/ZlipSxnp3qM/s400/patch1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5731270947601062466" /></a><br />அவசரமாக வீட்டிற்கு ஓடிவந்தான் சீனு.மூச்சிரைக்க ஓடிவந்தவன் சொன்ன செய்தியைக் கேட்டதும் வீடே பரபரப்பானது.சாவித்திரி அந்த பஞ்சாங்கத்த எடுத்துக் குடுமா நல்ல நேரம் பார்த்து தான் பேரு வைக்கணும் என்றார் சீனு தாத்தா..ஆமாம் அவரை எல்லோரும் சீனு தாத்தா என்றழைத்ததால் அவரின் நிஜப் பெயர் என்னவென்று அவருக்கும் மறந்துவிட்டது எனக்கும் தான்..அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம் இன்னிக்கு கிருத்திகை நட்சத்திரம் இன்னைக்கு பொறந்ததால கிருத்திகானே வச்சுக்குவோம் செல்லமா ஸ்டைலா கிரிஷ்நு கூப்டுக்கலாம் என்றாள் ஐயம்மாள் பாட்டி.ச ச அதெல்லாம் வேணாம் அத்தை நியுமராலஜி படி ஏதாச்சும் நல்ல பேரா வைக்கணும் அப்பத்தான் நல்லாருக்கும் என்றாள் சீனுவின் அம்மா ஆனால் சீனுவோ போங்கம்மா நான் இண்டர்நெட்ல தேடி நிறைய ஸ்டைலான பேரு சொல்லுறேன் அதிலருந்து தான் ஒரு நல்ல பேரா வைக்கணும் என்று அடம்பிடித்தான்.இந்த நேரத்தில் அலுவலக வேலையை முடித்து வீடு திரும்பியிருந்தார் கணேஷன்..சீனு ஓடி வந்து விஷயத்தை கூறியதும் ரொம்ப மகிழ்ச்சியடைந்தார்..உடனே தன்னுடைய கண்டிசனை தன் அப்பாவிடம் கூறினான் சீனு..ஆளாளுக்கு தங்களின் யோசனைகளை கூறினார்கள் அவரிடம் எல்லாவற்றையும் கேட்டுவிட்டு கணேசனே முடிவெடுத்துவிட்டார் "நம்ம லக்ஷ்மி போட்ட குட்டின்றதால லக்ஷ்மி குட்டினே வச்சிடலாம்" (அடபாவிகளா ஒரு நாய்குட்டிக்கு பேரு வைக்கிரதுக்காடா இந்த அக்கபோரு பண்றீங்க?நு நீங்க கேக்குறது புரியுது..வீட்டுல ஒரு நபரா நினைச்சி வளத்துட்டாங்க அதான் இப்புடி..லக்ஷ்மியை அனைவரும் லக்ஸ் என்றே அழைப்பது தனிக்கதை)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-7759257855099235992?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-26102007519557022492012-04-13T21:29:00.004-07:002012-04-14T08:09:47.205-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-SgNSavGRq4Y/T4mTKqiAslI/AAAAAAAAAlI/CxskpwgHdwY/s1600/a7f1b8fefbba75ee4a18c6a7bbd13ef9.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 378px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-SgNSavGRq4Y/T4mTKqiAslI/AAAAAAAAAlI/CxskpwgHdwY/s400/a7f1b8fefbba75ee4a18c6a7bbd13ef9.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5731273812230582866" /></a><br />நேரம் மதியம் 1 .30 .பேச்சியம்மாள் சாலையோர பாதையில் வேகமாக சென்று கொண்டிருந்தாள்.வாகனங்களின் சப்தமும் புழுதி காற்றின் இரைச்சலும் மக்கள் பரபரப்பாய் இயங்குவதாய் காட்டிக் கொண்டிருந்தது.தன் முகத்தில் வழியும் வியர்வை துளிகளை தன் சேலையின் முந்தானை பகுதியில் துடைத்துக் கொண்டு வேகமாய் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தாள்.பேச்சியம்மாள் சாலையோரத்தில் இட்லி கடை வைத்திருப்பவள்.அவள் கணவர் வீரமணி இறந்து ஆறு வருடங்களாகிறது..தன் ஒரே மகன் ராமுவுக்காக இப்பொழுது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள்.ராமு நன்றாக படிக்கும் மாணவன்.பனிரண்டாம் வகுப்பில் பள்ளியிலேயே முதல் மாணவனாக தேர்ச்சி பெற்றிருந்தான்..தற்பொழுது மேற்படிப்புக்காக சென்னைக்கு சென்று இரண்டு வருடங்களாகிறது..அவள் கணவன் இருந்தவரையில் அவளுக்கு எந்த கஷ்டமும் தெரிந்திருக்கவில்லை..திடிரென மாரடைப்பில் அவர் இறந்த பின்பு வாழவழி தெரியாது திக்கெற்று நின்றவளுக்கு அவரது உறவுக்காரர் மூர்த்தி அண்ணாச்சி தான் இந்த கடை வைக்க உதவினார்..இதில் வரும் சொற்ப வருமானத்தில் தான் தன் மகனின் படிப்புக்கு போக மீதியில் தன் பிழைப்பையும் நடத்தி வருகிறாள்..நாளை தான் தேர்வுக் கட்டணம் செலுத்த இறுதி நாள் என்றும் இரண்டாயிரம் பணத்தை தனது வங்கி கணக்கில் செலுத்துமாறும் அவன் போன வாரம் கடிதம் எழுதியிருந்தான்.இந்த விவரத்தை தபால் காரர் சொன்னதிலிருந்து கஷ்டப்பட்டு தான் சேகரித்து வைத்திருந்த பணம் 1800ஐயும்,மேலும் பக்கத்துக்கு சலூன் கடை தம்பி அருளிடம் 200 ஐயும் கடன் பெற்றுக் கொண்டு இப்பொழுது வங்கியை நோக்கி சென்று கொண்டிருக்கிறாள்..ஒரு வழியாக வங்கியினை வந்தடைந்தாள்.. <br />முன் வரிசையில் மூன்று அலுவலர்கள் அமர்ந்து கணினியில் பணி செய்து கொண்டிருந்தனர்.அவர்களுக்கு பின்னால் ஒரு தனி அறையில் வங்கியின் மேலதிகாரி இருந்தார்..மின் விசிறிகள் சுழல கணினியின் முன்பு அவர்கள் வேலை செய்து கொண்டிருப்பதை பார்த்ததும் தன் மகனும் படிப்பை முடித்து இது போன்ற ஒரு வேலையை தான் செய்வான் என்று கற்பனை செய்து பார்த்துக் கொண்டாள்.தன்னிலைக்கு வந்தவாறு அலுவரில் ஒருவரின் அருகில் சென்று " ஐயா இந்த சீட்டுல எழுதிருக்க நம்பெருக்கு இந்த பணத்த போடணும். என்று தன் மகன் எழுதி கொடுத்திருந்த வங்கி கணக்கு எண் எழுதிருந்த சீட்டை நீட்டினாள்"..அதனை வாங்கி பார்த்த அவர் "அம்மா இப்டி கொண்டுவந்து குடுத்தாளாம் போடமுடியாது அந்த தண்ணி கேன் இருக்கு பாத்திங்களா?அங்க மூணு கலர்ல சீட்டு இருக்கும் அங்க போய் ஒரு சிவப்பு கலர் சீட்டு எடுத்துகிட்டு அதுல எந்த ஊருக்கு, எவ்ளோ பணம்,யாரு பேருல போடணும்னு எல்லா விவரமா எழுதி கொண்டு வாங்க அப்பத்தான் போடமுடியும் என்று கூறி தண்ணி கேன் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி கை காண்பித்தார்..<br />ஐய்யா எனக்கு எழுத படிக்க தெரியாதுங்க கொஞ்சம் நீங்களே எழுதி இந்த பணத்த வாங்கி போட்டிருங்களேன் என் பையன் பரீட்சைக்கு நாளைக்கு பணம் கட்டனும்ங்க என தாழ்ந்த குரலில் கூறினாள். இப்டி வரவங்க எல்லாருக்கும் நான் எழுதிகிட்டிருந்தா என் வேலையை யாரும்மா பாக்குறது?எழுத படிக்க தெரியாதுனா ஏன் இங்க வரிங்க?தபால் ஆபிஸ்ல கொண்டு மணியார்டர் பண்ணனும் நு குடுக்க வேண்டியதானே என கொஞ்சம் கடுமையாக குரலில் பதில் சொன்னார்..இல்லைங்க மனியார்டேருக்கு நூத்துக்கு அஞ்சு ரூபா பிடிச்சிக்குவாங்கலாம் இந்த பணத்துக்கே பத்தலைன்னு இரநூறு கடன் வாங்கியாந்திருக்கேன் கொஞ்சம் எழுதி கொடுங்க சார் என கெஞ்சும் குரலில் கேட்டாள். எத்தனை தடவை தான்ம்மா சொல்றது? எனக்கு நிறைய வேலை இருக்குது..இன்னிக்கு வேற சனிக்கிழமை ரெண்டு மணிக்கெல்லாம் கணக்கு முடிக்கணும் இன்னும் அஞ்சு நிமிஷம் தான் இருப்பேன் இங்கயே நின்னுகிட்டிருக்கமா யார்கிட்டயாச்சும் குடுத்து எழுதிட்டு வாங்க இல்லைனா இனி திங்கள் கிழமை தான் பணம் போடமுடியும் என்று எரிச்சலோடு சொல்லி அனுப்பினார்.பெரிய பெரிய இடங்களில் பணிபுரிபவர்களுக்கு மற்றவர்களுக்கு உதவும் மனப்பான்மை இருக்காது போல என தன் நிலையை எண்ணி நொந்துகொண்டாள்..<br />இனியும் இங்க நின்னு நேரத்த வீனடிக்கவேணாம் வெளில யார்கிட்டயாச்சும் உதவி கேக்கலாமென்று எண்ணி வேகமாய் வெளியில் ஓடினாள்.<br />அங்கு சாலையில் நான்கு பள்ளி மாணவர்கள் கையில் மட்டை, பந்துகளுடன்,பேசியபடி வந்து கொண்டிருந்தனர்.பேச்சியம்மாள் அவர்களை நிறுத்தி அவர்களிடம் விவரத்தை கூறி வங்கியில் எடுத்த சிவப்பு நிற சீட்டையும் தன் மகன் கொடுத்த வங்கி கணக்கு என் சீட்டையும் கொடுத்தாள்.அவர்களில் ஒருவன் அந்த படிவத்தை பூர்த்தி செய்துவிட்டு "அம்மா இந்த இடத்துல உங்க கையெழுத்து இல்லைனா கைரேகைய உருட்டி கொண்டு போய் குடுங்க வாங்கிக்குவாங்க" என்று கூறிவிட்டு சென்றனர்.அவர்களுக்கு நன்றி கூறி விட்டு அவசரம் அவசரமாய் தன் ரேகையை அதில் பதித்து விட்டு உள்ளே வேகமாய் ஓடினாள் <br />"COUNTER CLOSED" நேரம் மதியம் 2 .00 மணி..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-2610200751955702249?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-54155427749325532852012-04-13T21:29:00.003-07:002012-04-14T08:01:25.916-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-rzMHVoBzuBs/T4mROh4FeEI/AAAAAAAAAk8/fmTV8bYY1oQ/s1600/alagu_murugan1.jpg_480_480_0_64000_0_1_0.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-rzMHVoBzuBs/T4mROh4FeEI/AAAAAAAAAk8/fmTV8bYY1oQ/s400/alagu_murugan1.jpg_480_480_0_64000_0_1_0.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5731271679603472450" /></a><br />இன்று பிற்பகலில் எனது அலுவலகத்தில் மின் விசிறி சுழன்று இதமான காற்றை என்மேல் பரப்பிக் கொண்டிருந்த நேரம் சப்தம் கேட்டு வெளியில் சென்று நான் கண்ட காட்சியைப் பற்றி எழுத தொடங்கினேன் <br />ம்ம் இந்த நாளை இங்கு தெய்வ வழிபாட்டிற்கு உகந்தநாளாக வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.தமிழ் புத்தாண்டு சித்திரை ஒண்ணா?அல்லது தை ஒண்ணா? என்ற குழப்பமெல்லாம் இவர்களுக்கு இல்லவே இல்லை என்பது அவர்களது கொண்டாட்டதிலிருந்தே தெரிந்தது.இது போன்ற விசேச நாட்களில் மனிதன் கடவுளை நினைக்க தவறுவதில்லை.கடவுள் இருக்கிறாரா?இல்லையா என்ற சிந்தனைகளுக்குள் இவர்கள் செல்வதில்லை. ஐந்து பேர் மேளம் அடிக்க இருபது பேரு அதனை பின்தொடர்ந்தவாறு ஆளுக்கொரு குடம் தண்ணீரை தலையில் சுமந்தபடி செல்கின்றனர்.மேளத்தின் இசை எவ்வாறாக இருப்பினும் தங்களுக்கு தெரிந்த சில நடன அசைவுகளை மட்டுமே திரும்ப திரும்ப ஆடியவாறு சிறுவர் கூட்டம் ஒரு புறமும்,இறைவனே தனக்குள் இறங்கியதாய் நினைத்துக்(?) கொண்டு அதை மற்றவருக்கும் காட்டும் விதமாய் ஆடிய படியே சில பெரியவர்களும் முன்னேறி சென்று கொண்டிருந்தனர்.இவர்கள் எதன் பொருட்டு இவ்வாறு செய்கின்றனர்?.இதில் ஈடுபடும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தேவை இருக்கிறது.அதன் பொருட்டுதான் இவை நிகழ்கின்றன.இதுமட்டுமல்ல ஒவ்வொருவரின் தேவைக்கேற்ப அவர்களின் வேண்டுதல் வேறுவிதமாகவும் நிறைவேற்றப்படுகின்றது.இவர்கள் செய்யும் இந்த வேண்டுதல்களையும் பிரார்த்தனைகளையும் இறைவன் ஏற்றுக் (கொள்கிறாரா?)கொண்டாரா? என்பதையும்கூட இவர்களில் ஒருவரே தீர்மானித்துக் கொள்வார்.என்ன ஆச்சரியம் பாருங்கள் கடவுளை நேரில் கண்டிராத மனிதனுக்கு கடவுளுக்கு பிடித்த உணவு,உடை,இசை,அபிசேகங்கள்,என அத்தனையும் தெரிந்திருக்கிறது..முற்றும் அறிந்தவராகிய(?) கடவுளுக்குதான் தன் பக்தர்களுக்கு என்ன தேவை என்பது தெரியவில்லை..கடவுளுக்கான அனைத்து தேவைகளையும் அறிந்து வழிபட்டு வரும் பக்தர்களுக்கு கடவுள் செய்யும் கைம்மாறு என்னவோ கற்சிலையாய் நிற்பதை தவிர வேறொன்றுமில்லை.<br />தங்களை வருத்திக் கொண்டு இவர்கள் செய்யும் வேண்டுதல்கள்,பிரார்த்தனைகள்,அபிசேகங்கள்,அலங்காரங்கள்,பிரசாதங்கள், போன்றவற்றை எந்த கடவுளும் கேட்டதுமில்லை,ஏற்றதுமில்லை என்பதை என்று தான் உணர்வார்களோ தெரியவில்லை..ஆயினும் தொடரட்டும் இந்த கலாச்சார நிகழ்சிகள்..நமது பண்பாட்டு கலைகளான வில்லுப்பாட்டு,கரகாட்டம்,ஒயிலாட்டம்,உறுமி மேளம், போன்ற கலைகள் அழிந்துவிடாமல் பாதுகாப்பதற்காக(மட்டும்)!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-5415542774932553285?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-22671771724862118322012-04-13T21:24:00.004-07:002012-04-14T07:52:17.737-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-1w6aZxU1Y0o/T4mPF-ofkDI/AAAAAAAAAkk/UGn2GYf2DXM/s1600/Women%2Bcan%2Bhelp%2Breduce%2Bpoverty%2Bby%2Butilising%2Bskills.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1w6aZxU1Y0o/T4mPF-ofkDI/AAAAAAAAAkk/UGn2GYf2DXM/s400/Women%2Bcan%2Bhelp%2Breduce%2Bpoverty%2Bby%2Butilising%2Bskills.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5731269333680623666" /></a><br /><br />சூரியன் சுட்டெரிக்கும் மதிய வேளையில் தன் நான்கு சக்கர வாகனத்தில் வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தான் ரவி,வண்டியில் குளிரூட்டும் வசதி இருந்ததால் வெயிலின் கொடுமையை அவன் அறிந்திருக்கவில்லை.மேலும் தன் மனதில் ஒரு பெரிய காரியத்தை (கடமையை)முடித்த உணர்வுடன் இளையராஜாவின் இசையை ரசித்தவாறு சென்று கொண்டிருந்தான்.மேம்பாலத்தை அடுத்து வந்த சிக்னலில் சிகப்பு விளக்கு ஒளிரவே தன் வண்டியை நிறுத்தினான்.சிக்னலில் வயதான மூதாட்டி ஒருத்தி நிற்கும் வாகனத்தில் உள்ளவர்களிடம் யாசகம் பெற்றுக் கொண்டே வந்தாள்..தன் வண்டியின் அருகில் அவள் வந்ததும் வாகன கண்ணாடியை கீழிறக்கி தன் பையிலிருந்து பத்து ரூபாய் நோட்டு ஓன்று எடுத்து நீட்டினான்..அதை வாங்கிக் கொண்ட மூதாட்டி" நல்லாருக்கணும் தம்பி உங்களை மாதிரி நல்ல புள்ளைய பெத்திருந்தா வயசான காலத்துல தனியா இப்படி கஷ்டபடுற நிலைமை வந்திருக்காது உன்னை பெத்தவங்க ரொம்ப புண்ணியம் பண்ணிருக்காங்க தம்பி" என்று வாழ்த்தியவாறு நகர்ந்தாள். மூதாட்டி கூறிய வார்த்தைகள் கூறிய ஈட்டியினை கொண்டு நெற்றிப் பொட்டில் அறைந்தார்போலாயிற்று.உடனே தன் தாயைக் கொண்டு விட்டுவந்த முதியோர் இல்லம் நோக்கி தன் வாகனத்தை திருப்பினான்.இப்பொழுது சூரியனின் உஷ்ணம் வெளியில் இருப்பதை விட வண்டியினுள் அதிகமாய் நிரம்பி வழிந்திருந்தது..வாகனத்தில் "அம்மா என்றழைக்காத உயிரில்லையே" என்ற பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-2267177172486211832?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-42967362875036666722011-06-21T06:07:00.000-07:002011-06-21T06:08:56.555-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-0nLFQvsMvlo/TgCX2uQiscI/AAAAAAAAAbU/zslC4E0fSto/s1600/padmapriya-cool.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 242px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-0nLFQvsMvlo/TgCX2uQiscI/AAAAAAAAAbU/zslC4E0fSto/s320/padmapriya-cool.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620659301344522690" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><br /><br />நான் குருடனாய் இருந்திருந்தால்கூட <br /><br />கவலைப்படமாட்டேன் <br /><br />ஆனால் இன்று கவலைப்படுகிறேன்<br /><br />கண் இருந்தும் அவளை <br /><br />காணமுடியவில்லையே என்று!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-4296736287503666672?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-91390545949926596572011-06-21T06:00:00.000-07:002011-06-21T06:02:59.504-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-UO_58HYknRg/TgCWeM7L4TI/AAAAAAAAAbM/8gpUzDQ1ioQ/s1600/padmapriya-hot.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 242px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-UO_58HYknRg/TgCWeM7L4TI/AAAAAAAAAbM/8gpUzDQ1ioQ/s320/padmapriya-hot.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620657780568088882" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><br /><br />அன்பே உன் வீட்டு <br /><br />வெற்றுக் கொடியில் <br /><br />காய்ந்து கொண்டிருக்கிறது<br /><br />என் ஈரமான பார்வை!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-9139054594992659657?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-49288952266392957082011-06-14T04:29:00.001-07:002011-06-14T04:30:03.101-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-OG8N7AYXyxk/TfdGNA2j9YI/AAAAAAAAAZE/suGur3rQj60/s1600/Modati030805_26.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-OG8N7AYXyxk/TfdGNA2j9YI/AAAAAAAAAZE/suGur3rQj60/s320/Modati030805_26.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618036249549075842" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><br />அவள் கொலுசின் ஓசை கேட்டு பிறந்த என் கவிதைகள்.... <br /><br />அவள் மெட்டி ஓசையை கேட்டு இறந்து போயின!!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-4928895226639295708?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-13705422977605461912011-06-14T04:25:00.000-07:002011-06-14T04:26:18.550-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-BcJ3ZslclTY/TfdFTM92ArI/AAAAAAAAAY8/xwJf0TD1IAQ/s1600/Robo140910_008.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-BcJ3ZslclTY/TfdFTM92ArI/AAAAAAAAAY8/xwJf0TD1IAQ/s320/Robo140910_008.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618035256368431794" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><br />என் மேல் கோபம் வரும் போதெல்லாம்<br /><br />அறைய வேண்டும் போலிருப்பதாக சொல்கிறாள்!!!<br /><br />வாங்க தயாராக இருக்கிறேன் <br /><br />அவள் உதடுகளால் அறைவதாக<br /><br />இருந்தால் மட்டுமே!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-1370542297760546191?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-25331286854184995352011-06-14T04:18:00.000-07:002011-06-14T04:19:59.638-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-jvl08CJzCF8/TfdD1HsOMlI/AAAAAAAAAY0/iHPaMYnDWyQ/s1600/ananya.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 282px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-jvl08CJzCF8/TfdD1HsOMlI/AAAAAAAAAY0/iHPaMYnDWyQ/s320/ananya.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618033640044638802" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">அவள் கெஞ்சி கெஞ்சிக் கேட்டும் <br /><br />சொல்ல தயங்குகிறேன் <br /><br />என் முதல் கவிதை <br /><br />அவள் பெயரென்று!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-2533128685418499535?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-50937485285765154582011-06-14T03:50:00.000-07:002011-06-15T03:06:37.403-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-orUIqfvbLBI/TfiEGJvqEzI/AAAAAAAAAaQ/1Z4CGKed9hI/s1600/sathumpodathay180907_10.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-orUIqfvbLBI/TfiEGJvqEzI/AAAAAAAAAaQ/1Z4CGKed9hI/s320/sathumpodathay180907_10.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618385776374584114" /></a> <br /><span style="font-weight:bold;"></span> <br />ஏதோ எழுதவேண்டுமென <br /> <br />பேனாவை எடுத்தேன் <br /> <br />எழுதிவிட்டன கைகள் <br /> <br />அவள் பெயரை!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-5093748528576515458?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-52442944716927642472011-06-14T03:48:00.000-07:002011-06-14T03:49:40.777-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-2ORrOoUOLHY/Tfc8wCsK0tI/AAAAAAAAAYk/31FLOVBhdVo/s1600/79133790443992347285.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-2ORrOoUOLHY/Tfc8wCsK0tI/AAAAAAAAAYk/31FLOVBhdVo/s320/79133790443992347285.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618025856221500114" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">அடையாளம் தெரிந்தும் <br /><br />காட்டிக் கொடுக்க முடியவில்லை <br /><br />என் இதயத்தை திருடியவளை!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-5244294471692764247?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-53868630828050876402011-06-14T03:45:00.000-07:002011-06-16T01:53:43.905-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-8benFrkFmIU/TfnEk4zuJiI/AAAAAAAAAa8/NLV6Iw0NK1Y/s1600/images.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 195px; height: 258px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-8benFrkFmIU/TfnEk4zuJiI/AAAAAAAAAa8/NLV6Iw0NK1Y/s320/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618738148125058594" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">அவளுக்காக காலம் முழுவதும் <br /><br />காத்திருக்க தயார்...<br /><br />மரணம் போல் ஒரு நாள் நிச்சயம்<br /><br />அவள் வருவாள் என்றால்!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-5386863082805087640?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8424603325036757399.post-31439371727112778852011-06-14T03:42:00.000-07:002011-06-14T03:44:29.064-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-4ZZzqEv0Ldk/Tfc7doy0fCI/AAAAAAAAAYU/hBePCx9-02Q/s1600/actress-amala-stills.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 306px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-4ZZzqEv0Ldk/Tfc7doy0fCI/AAAAAAAAAYU/hBePCx9-02Q/s320/actress-amala-stills.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618024440520801314" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">அவள் கால் கொளுசுக்கும்<br /> <br />கற்றுக் கொடுத்துவிட்டால் <br /><br />என்னை கண்டதும் <br /><br />மெளனமாக இருக்க!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8424603325036757399-3143937172711277885?l=kirukkupidithaidhayam.blogspot.com' alt='' /></div>saravananhttp://www.blogger.com/profile/13843980854906346246noreply@blogger.com0