بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Mon, 26 Nov 2012 22:30:00 +0000

இல்லத்தார்

மணவாளர் தனது பெரிய தந்தையார் வீட்டை விட்டு மணாளியின் வீட்டுக்கே குடியிருக்கச் சென்றார். கதீஜா மனைவியாக மட்டுமன்றி, ஒரு நண்பராக, கணவரின் எண்ணங்கள் அபிலாஷைகள் என்பவற்றில் சிறந்ததொரு பங்கினை வகித்தவராக விளங்கினார். அவர்களது திருமண வாழ்வு ஆசீர்வதிக்கப்பட்டதாக, மிக்க மகிழ்ச்சி நிறைந்ததாக அமைந்தது. இழப்புகளினாலான துயரங்களும் இருக்கத்தான் செய்தன. கதீஜா மூலம் முஹம்மதுக்கு ஆறு குழந்தைகள் கிடைத்தனர். அவர்களுள் இருவர் ஆண்கள். மூத்த குழந்தை காஸிம் எனப் பெயரிடப்பட்ட மகன். முஹம்மத், ‘ அபுல் காஸிம் ’ - காஸிமின் தந்தை - என அழைக்கப்பட்டார். எனினும் காஸிம் இரண்டு வயதை அடையுமுன்னரே காலமாகிவிட்டார். இரண்டாவது குழந்தை ஸைனப் என்ற புதல்வி. அவருக்குப் பின்னால் வந்த மூவரும் பெண்கள். ருகையா, உம்ம் குல்தூம், பாத்திமா ஆகியோர். இறுதியாகப் பிறந்த மகனும் குறுகிய காலமே வாழ்ந்தார்.

தனது திருமண நாளின் போது தந்தையாரிடமிருந்து தான் பெற்றிருந்த அன்பு நிறைந்த பணிப்பெண்ணான அடிமை பரகாஹ்வை முஹம்மத் விடுதலை செய்து விட்டார். அதே தினம் கதீஜா தனது சொந்த அடிமைகளிலிருந்து ஒருவரைத் தனது கணவருக்கு அன்பளிப்புச் செய்தார். பதினைந்து வயது நிரம்பியவராயிருந்த ஸைத் அவர். பரகாஹ், யத்ரிப் நகர வாசி ஒருவருக்கு மணஞ் செய்து கொடுக்கப்பட்டார். அவர்களுக்கு ஒரு மகன் கிடைத்தார். அதன் பின்னர் பரகாஹ் ‘ உம்ம் அய்மன் ’ - அய்மனின் தாய் - என்றே வழங்கப்பட்டார். கதீஜாவின் சகோதரர் ஹிஸாம் என்பாரின் மகன் ஹகீம், அண்மையில் உக்காஸ் சந்தையில் வைத்து விலை கொடுத்து வாங்கியிருந்த சில இளைஞர்களுள் ஒருவரே ஸைத். மாமியார் தனது வீட்டுக்கு வருகை தந்தபோது, ஹகீம் தனது புதிய அடிமைகளை அழைத்து, விருப்பமான ஒருவரைத் தெரிந்து கொள்ளும்படி அவரை வேண்டினார். கதீஜா ஸைத்தைத் தேர்ந்து கொண்டார்.
ஸைத் தனது முன்னோர் குறித்துப் பெருமிதம் கொண்டவர். அவரது தந்தை ஹாரிதா வடக்குப் பிரதேசத்தின் பிரசித்தி பெற்ற கல்ப் கோத்திரத்தைச் சார்ந்தவர். ஸிரியாவுக்கும் ஈராக்குக்கும் இடையிலான சமவெளியில் இவர்களது பிரதேசம் அமைந்திருந்தது. அவரது தாயாரோ, தந்தையின் கோத்திரத்துக்குச் சமமான பெருமை வாய்ந்த தாயி கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர். வீரத்துக்கும் கொடைக்கும் அறேபியா முழுவதும் புகழ் பெற்றிழங்கிய கவிஞனும் வள்ளலுமான ஹாதிம், இக்கோத்திரத்தாரின் தலைவர்களுள் ஒருவராக அப்போது இருந்து வந்தார். பல வருடங்களின் முன்னர் ஸைத் தனது தாயாருடன் தாயி கிராமத்துக்கு விருந்தினராகச் சென்றிருந்த போது பனீ - கைன் கோத்திரத்துக் குதிரை வீரர்கள் சிலரால் கிராமம் தாக்கப்பட்டது. அவர்களால் சிறைபிடிக்கப்பட்ட பலருள் ஸைதும் ஒருவர். பின்னர் அவர் ஓர் அடிமையாக விற்கப்பட்டார். தந்தை ஹாரிதா மகனைத் தேடி எவ்வளவு அலைந்தும் பயன் கிட்டவில்லை. கல்ப் கோத்திரப் பிரயாணிகள் எவரையும் எதிர்கொள்ளாததால் தந்தைக்குச் சேதியனுப்ப ஸைதுக்கும் சந்தர்ப்பம் கிட்டவில்லை. கஃபாவோ அறேபியாவின் எல்லா பிரதேசங்களிலிருந்தும் யாத்திரிகர்களையும் பிரயாணிகளையும் கவரும் ஓர் இடமாக இருந்தது.

முஹம்மதின் அடிமையாக ஸைத் மாறி மாதங்கள் பல கழிய, புனித யாத்திரைக் காலம் ஆரம்பமாகியது. அப்போது தான் ஸைத் தனது கோத்திரத்தைச் சார்ந்த சிலரை மக்காவின் வீதிகளில் கண்டுக்கொள்ள முடிந்தது. முன்னைய வருடம் அவர்களைக் கண்டிருந்தால் அவருடைய உணர்வுகள் வேறு மாதிரியிருந்திருக்கும். இவ்வாறானதொரு சந்திப்புக்காக ஏங்கிக் கொண்டிருந்த காலம் அது. அச்சந்தர்ப்பம் கிட்டிய இப்போதோ அவர் தர்ம சங்கடமான நிலைக்குள்ளானார். தான் இருக்கும் இடம் குறித்துத் தனது பெற்றோருக்கு அறிவுறுத்தாமல் இருக்க முடியாது. ஆனால் என்ன சேதியைத்தான் அவர் அனுப்ப முடியும்? பாலை நிலத்து மகனென்ற வகையில் இவ்வாறானதொரு நிலையில் என்ன கருவைக் கொண்டிருந்தாலும் கவிதையொன்றே தக்க சாதனம் என அவர் உணர்ந்தார். சில அடிகளை யாத்த அவர், கல்ப் கோத்திர யாத்திரிகர்களை அண்மித் தன்னை அறிமுகம் செய்து, “ எனது குடும்பத்தார் எனக்காகத் துயருற்றுள்ளனர் என்பதை நான் நன்கறிவேன், நான் கூறும் செய்தியை அவர்களிடம் கொண்டு செல்லுங்கள் ” எனக் கூறி அக்கவிதையடிகளைப் பாடினார் :

“சேய்மையில் நான் இருந்தாலும் எனது வார்த்தைகள் என் மக்களைச் சேரட்டும். இறைவன் அருள் நிறை தலங்களின் மத்தியின் புனிதமானதோரில்லமென உறைவிடம்.
எனக்கென உழன்ற துயர்களை ஒதுக்குங்கள்.
என்னைத் தேடியலைந்து ஒட்டகங்களைச் களைப்புறச் செய்யாதீர்கள் நானோ, இறைவனுக்கே புகழனைத்தும், காலங்களனைத்தினும், உயர் குலக் குடும்பங்களனைத்தினும் உயர்ந்ததில் உறைகின்றேன்.” .

யாத்திரிகர்கள் வீடு திரும்பிய உடனேயே தனக்கு கிட்டிய நற்செய்தியுடன் ஹாரிதா தன் சகோதரர் கஅப்பைச் சென்று கண்டு இருவருமாக மக்காவுக்குப் புறப்பட்டனர்.

இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Mon, 26 Nov 2012 03:30:00 +0000

திருமண எண்ணங்கள் (தொடர்…)

தொடர்ந்து ஸிரியா செல்லும் வழியில், மைஸராவின் மனதில் நெஸ்டோரின் வாக்கு ஆழமாக பதியலாயது. என்றாலும் அவ்வார்த்தைகள் மைஸராவுக்குப் பெரும் ஆச்சரியங்களெதனையும் ஊட்டுவதாக இல்லை. ஏனெனில் தான் இதுவரை கண்டவர்கள் அனைவரிலும் முற்றும் வித்தியாசமான ஒருவருடனேயே பிரயாணம் செய்து வருவதனை முழு பிரயாணத்தின் போதும் மைஸராவால் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது. திரும்பி வரும் வழியில் அவர் அவதானித்ததோர் அம்சம் இந்நம்பிக்கையை நன்கு வேரூன்றச் செய்தது. பல சந்தர்ப்பங்களில் பாலையின் வெம்மை, மிகவும் புதுமையானதொரு வகையில், துயருறுத்துவதாக அமையாமையை அனுபவித்து வந்த மைஸரா, ஒரு நாள் பகல் போது நெருங்குகையில் குறுகிய ஆனால் தெளிவானதொரு காட்சியைக் கண்டார். வானவர்களிருவர் சூரியனது கதிர்களினின்றும் முஹம்மதுக்கு நிழல் அளித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

தமது பொருட்களின் விற்பனவு மூலம் கிடைத்த பணத்துக்கு ஸிரியாவின் சந்தையில் வாங்கிய பொருட்களோடு, மக்காவையடைந்ததும் கதீஜாவிடம் சென்றனர் இருவரும். தனது பிரயாணம் வர்த்தக விவகாரங்கள் என்பன குறித்து முஹம்மத் அளித்து வந்த விளக்கத்தை கதீஜா அமர்ந்திருந்து மிக அவதானமாகக் கேட்டு வந்தார். இந்த வர்த்தகப் பிரயாணம் கதீஜாவுக்கு அதிக லாபத்தை ஈட்டி தருவதாக இருந்தது. ஸிரியாவில் வாங்கப்பட்ட பொருட்களை மக்காவில் இரு மடங்கு விலைக்கு விற்றுக் கொள்ளக் கூடியதாயிருந்தது. எனினும் வர்த்தக லாப நஷ்டங்கள் ஏதும் அவரது சிந்தனையில் ஆழமாகப் பதியவில்லை. இளமையும், அழகும், கம்பீரமும், நேர்மையும் அருள் நிரம்பிய தோற்றமும் கொண்டவராயிருந்த தனது வர்த்தகப் பிரதிநிதியையே அவதானித்தவராக இருந்தார் அவர். முஹம்மத் இருபத்தைந்து வதுடையவராக இருந்தார். கதீஜாவின் சிந்தனையில் பல்வேறு எண்ணங்கள் எழலாயின. தான் இன்னமும் அழகு குன்றாதவராக இருப்பதனை அவர் உணர்ந்திருந்தார். ஆனால் தான் பதினைந்து வருடங்களால் மூத்தவர். இந்நிலையில் தன்னை மணந்து கொள்ள அவர் முன் வருவாரா?

முஹம்மத் சென்றதும் தனது தோழிகளுள் ஒருவரான நுபைஸாவைக் கலந்தாலோசித்தார் கதீஜா. அவர், கதீஜாவின் சார்பில் முஹம்மதை அண்மிப் பேசவும், இயலுமாயின் இருவரிடையேயும் திருமண பந்தம் ஒன்றனை ஏற்படுத்தவும் முயலுவதாகக் கூறினார். இந்நிலையில் மைஸரா கதீஜாவிடம் வந்து தனது அனுபவங்களைக் கூறலானார். வானவர் இருவரைத் தான் கண்டமை. போஸ்த்ரா மடத்து மதகுரு கூறியவை என்பனவற்றையும் எடுத்துரைத்தார். பின்னர் தனது ஒன்று விட்ட சகோதரர் வரகாஹ்விடம் சென்ற கதீஜா, மைஸரா கூறியவற்றை மீட்டுக் கூறினார். வரகாஹ் கூறினார்: “ இது உண்மையானால் கதீஜா! முஹம்மத் தான் எமது மக்களது இறைதூதர். ஓர் இறைதூதரின் வருகையை நீண்ட காலமாக நான் எதிப்பார்த்திருந்தேன். அவரது காலம் இப்போது நெருங்கி விட்டது ”. -(இ.இ 121)

இதே வேளை நுபைஸா முஹம்மதிடம் சென்று இன்னும் ஏன் அவர் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை என வினவினார். “ திருமணம் செய்யப் போதிய வசதியுள்ளவனாக நான் இல்லை ” என்றார் அவர். “ உமக்குத் தேவையானவற்றைத் தந்து, செல்வம், மதிப்பு, கெளரவம் அனைத்தும் நிறைந்த ஒருவரையும் துணையாகத் தந்தால் மணஞ் செய்ய விரும்புவீரா? ” என்றார் நுபைஸா. “ அது யார்? ” என்றார் அவர். “ கதீஜா ” . “ அவ்வாறானதொரு திருமணம் எப்படி எனதாகலாம்? ” “ அதை என் பொறுப்பில் விட்டு விடும் ” என்றார் நுபைஸா. “ என்னைப் பொறுத்த அளவில் - நான் எனது சம்மதத்தை தெரிவிக்கின்றேன் ”. என்றார் முஹம்மத். ( இ.ஸா 1/1 : 84 )

பின்னர் கதீஜா, முஹம்மதைத் தனது இல்லத்துக்கு வரும்படி சேதியனுப்பினார். அவர் வந்ததும் கதீஜா கூறினார் : “ எனது மாமன் மகனே! உமது உறவின் காரணமாக, உமது நடுநிலைமைக்காக, மக்களிடையே இதற்கோ அதற்கோ என எதனையும் சாராதிருப்பதற்காக, நான் உம்மை விரும்புகின்றேன். உமது நேர்மை, நம்பிக்கை, குணங்களின் அழகு, வாக்கின் உண்மை என்பனவற்றுக்காக நான் உம்மை நேசிக்கின்றேன் ”. - ( இ.இ. 120 )

மணத்துக்கான சம்மதம் தெரிவிக்கப்பட்ட பின்னர், முஹம்மத் இது குறித்துத் தனது பெரிய தந்தையாரிடமும், கதீஜா தனது மாமனாரும் அஸத்தின் மகனுமான அம்ருடனும் கதைப்பதாக ஏற்பாடாயிற்று. கதீஜாவின் தந்தையார் குவைலித் ஏற்கனவே காலஞ்சென்றிருந்தார். இளையவராக இருந்தாலும் ஹம்ஸாவையே இச்சந்தர்ப்பத்தில் ஹாஷிமிகள் தமது பிரதிநிதியாக அனுப்பி வைத்தனர். அஸத் வம்சத்தவருடன் மிக நெருங்கிய தொடர்பு அவர்களிடையிலெல்லாம் ஹம்ஸாவுக்கே இருந்தது. அவரது உடன் பிறந்த சகோதரி ஸபிய்யா அண்மையில்தான் கதீஜாவின் சகோதரர் அவ்வாம் என்பவரை மணந்திருந்தார். எனவே ஹம்ஸா தனது சிறிய தந்தையார் மகனுடன் அம்ரிடம் சென்று கதீஜாவை மணஞ்செய்து கொள்ள வேண்டினார். அவர்களிடையே ஓர் ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளப்பட்டது. அதன்படி முஹம்மத், கதீஜாவுக்கு வரதட்சணையாக இருபது பெண் ஒட்டகங்களைக் கொடுக்க வேண்டும்.

இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Sun, 25 Nov 2012 23:00:00 +0000

திருமண எண்ணங்கள்

முஹம்மத் தனது இருபதாவது வயதைக் கடந்திருந்தார். காலஞ் செல்ல செல்ல, வர்த்தகத்துக்கென வெளிப் பிரதேசங்கட்குச் சென்று வந்த அவரது உறவினர் பலரும் அவரையும் உடன் அழைத்துச் செல்லலாயினர்.

ஒரு முறை பிரயாணம் செய்து கொள்ள இயலாவதாயிருந்த ஒரு வர்த்தகரது பொருட்கள் அனைத்தையும் இவரே பொறுப்பெடுத்துச் செல்ல வேண்டியேற்பட்டது. வெற்றிகரமானதொன்றாக அமைந்த அவ்வர்த்தகப் பிரயாணத்தின் பின்னர் அது போன்ற பொறுப்புகள் பல அவரை நாடி வரலாயின. இவற்றால் வாழ்க்கை வசதிகளும் கூடவே, திருமணம் செய்து கொள்ளக்கூடுய சாதகமும் உருவாகியது.

அப்போதைய நிலையில் அவரது பெரிய தந்தையாரும் பாதுகாவலருமான அபூதாலிபுக்கு மூன்று புதல்வர்கள் இருந்தனர். மூத்தவர் தாலிப், முஹம்மதின் வயதினராகவும். அகீல் பதின்மூன்று அல்லது பதினான்கு வயதுடையவராகவும் இருந்தனர். ஜஅபர் நான்கே வயதான சிறுவர். அழகும் புத்தி சாதுரியமும் மிக்க ஜஅபருடன் முஹம்மத் கொண்டிருந்த உறவு நெருங்கியதாயிருந்தது. தனது ஒன்று விட்ட சகோதரனது அன்புக்கு ஜஅபர் எப்போதும் பக்தி சிரத்தையுடனான மாறா மதிப்பை அளித்து வந்தார்.
அபூதாலிபுக்குப் புதல்வியரும் இருந்தனர். அவர்களுள் ஒருவர் திருமண வயதை எட்டியிருந்த பாசிதா. பின்னைய காலங்களில் உம்முஹானி என வழங்கப் பெற்றார் அவர். பாசிதாவுக்கும் தனக்குமிடையில் வளர்ந்து வந்த நெருங்கிய உறவின் காரணமாக, அவரை மணந்து கொள்ள அபூதாலிபிடம் அனுமதி வேண்டி நின்றார் முஹம்மத். ஆனால் தமது மகள் குறித்து அபூதாலிப் வேறு திட்டங்களிட்டிருந்தார். அவரது தாயின் சகோதரனது மகனும், மக்ஸூம் வம்சத்தவருமான ஹுபைரா, ஏற்கெனவே உம்முஹானியை மணக்க விருப்பம் தெரிவித்திருந்தார்.
ஹுபைரா போதிய செல்வம் படைத்தவராயிருந்ததோடு அபூதாலிபைப் போல ஒரு சிறந்த கவிஞராகவும் விளங்கினார். அத்தோடு மக்காவின் மக்ஸூம்களின் செல்வாக்கு உயர்ந்து செல்ல, ஹாஷிமிகளின் பலம் குன்றிச் சென்று கொண்டிருந்தது. அபூதாலிப் உம்முஹானியை ஹுபைராவுக்கே கொடுத்தார்.

தம்பி மகன் தன் உணர்வுகளை அபூதாலிபிடம் வெளியிட்டபோது அவர் வெறுமனே “ அவர்களது புத்திரிகளை எங்களுக்கு அளித்திருக்கிறார்கள் ” என்றார். சந்தேகமற, முஹம்மதின் தாயார் ஆமினாவையே அவர் நினைவு கூர்ந்தார். தொடர்ந்தும் அபூதாலிப் கூறினார்: “ பெருந்தன்மை வாய்ந்த மனிதனது கைம்மாறு பெருந்தன்மை பொருந்தியதாக இருக்க வேண்டும். ” எவ்வாறாயினும் அவரது பதில் திருப்தியளிப்பதாக இல்லை. முன்னமேயே அப்த்-அல்-முத்தலிப் மேலதிகமாகவே மக்ஸும்களுக்குக் கைம்மாறு செய்துள்ளார். அவரது இரு புதல்வியர் ஆதிகாவும் பர்ராவும் மக்ஸும் வம்சத்தில் மணஞ் செய்யப்பட்டிருந்தனர்.

என்றாலும் முஹம்மத் தான் இன்னும் மணஞ் செய்யத் தகுதி பெற்றவரல்லர் என்பதையே பெரிய தந்தையார் மிக அன்பாகவும் தாழ்மையாகவும் இவ்வாறு உணர்த்துவதாகக் கொண்டார். தன்னைப் பொறுத்த அளவில் அவ்வாறானதோர் முடிவுக்கே முஹம்மத் வரமுடிந்தது. எனினும் எதிர்ப்பார்த்திராத சில சம்பவங்களின் நிகழ்வு, அவருள் மனமாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதாயது.

மக்காவின் மிகப் பிரபல்யம் வாய்ந்த வர்த்தகர்களுள் ஒருவர் ஒரு மாது. அஸத் கோத்திரத்து குவைலித் என்பாரின் மகளான அவரது பெயர் கதீஜா. கிறிஸ்தவரான வரகாஹ்வுக்கும், அவரது சகோதரி குதைலாவுக்கும் ஒன்று விட்ட சகோதரி இவர். அவர்களைப் போலவே ஹாஷிமின் மக்களது தூரத்துச் சோதரியாகவும் விளங்கினார். ஏற்கெனவே இரு முறை விவாகம் செய்திருந்த அவர், தனது இரண்டாம் கணவரதும் மரணத்தின் பின்னால், தனது சார்பில் வர்த்தகம் செய்ய யாரையேனும் அமர்த்திக் கொள்வதையே வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.

இவ்வேளை மக்க நகர் முழுவதும் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமானவர், நேர்மையானவர் எனப் பிரபல்யம் பெற்றிருந்தார் முஹம்மத். பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களிலும் தமது வர்த்தகப் பொருட்களை இவரது பொறுப்பில் விட்டவர்களது அனுபவங்களின் வார்த்தை வடிவமே அது. தனது குடும்பத்தவர்கள் மூலமாக முஹம்மத் குறித்து கதீஜாவும் நிறையக் கேள்விப்பட்டிருந்தார். தனது வர்த்தகப் பொருட்களை ஸிரியாவுக்குக் கொண்டு செல்லவென ஒரு நாள் அவருக்குச் செய்தியனுப்பினார் கதீஜா. இதுகாலவரை குறைஷிகளுள் எவருக்கும் கொடுத்துள்ள கொடுப்பனவுகளை விட இரு மடங்கு தருவதாகவும், பிரயாணத் துணையாகத் தன்னிடமிருந்த மைஸரா எனும் வாலிபரைத் தருவதாகவும் கூறினார் அவர்.
மைஸராவைத் துணையாகக் கொண்டு பொருட்களை எடுத்து வடக்கு நோக்கிச் சென்றார் முஹம்மத்.

ஸிரியாவின் தெற்கே போஸ்த்ராவை அடைந்ததும் நெஸ்டோர் எனும் மதகுருவின் மடத்துக்கண்மையில் இருந்த ஒரு மரத்தின் நிழலில் சிறிது ஓய்வு பெறத் தங்கினார்கள். பொதுவாகப் பிரயாணிகள் தங்கிச் செல்லும் இடங்கள் இலகுவில் மாற்றம் பெறுவதில்லையாதலால் சுமார் பதினைந்து வருடங்களின் முன்னர் போஸ்த்தராவினூடாகச் செல்லும்போது முஹம்மத் தனது பெரிய தந்தையாருடன் தங்கிச் சென்ற அதே மர நிழலாகவும் இது இருந்திருக்கலாம். பஹீரா இறந்து அவரது இடத்தை நெஸ்டோர் நிரப்பியிருந்திருக்கலாம்.

அது எவ்வாறாயினும் மைஸரா கூறியவை மட்டுமே எமக்குக் கிட்டியுள்ளன. மடத்திலிருந்து வெளியே வந்த அந்த மதகுரு மைஸராவிடம் கேட்டார் : “ அம்மர நிழலில் இருக்கும் மனிதர் யார்? ” அவர் குறைஷிக் குலத்திலுள்ளவர் ” என்ற மைஸரா “ புனிதத் தலத்தின் காவலர்கள் அவர்கள் ” என சிறிது விளக்கமும் அளித்தார். நெஸ்டோர் கூறினார் : “ அம்மர நிழலில் அமர்ந்திருப்பவர் ஓர் இறைதூதரேயன்றி வேறல்ல ” - (இ.ஸா 1/1 1:83)

இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Fri, 16 Nov 2012 04:00:00 +0000

சிறப்பு மிக்கதோர் ஒப்பந்தம்

ஸிரியாவில் தனது வர்த்தக நடவடிக்கைகளை முடித்துக் கொண்ட அபூதாலிப், தனது தம்பி மகனுடன் மக்கா வந்து சேர்ந்தார். முன்னர் போலவே சிறுவரும் தனது தனிமை வாழ்வைத் தொடரலானார். அப்பாஸ், ஹம்ஸா ஆகியோரைப் போல, இவரையும் யுத்த ஆயுதங்களை உபயோகிக்கப் பழக்கினர் பெரிய தந்தையர். ஹம்ஸா இயல்பாகவே பெரிய உருவத்தினராக, மிக்க உடல் வலிமை வாய்ந்தவராக விளங்கினார். வாள் வீச்சிலும் மல்யுத்தத்திலும் சிறந்திருந்தார் அவர். சாதாரண உயரத்தினராகவும், சாதாரண பலம் வாய்ந்தராகவும் விளங்கிய முஹம்மத், வில் வித்தையில் கைதேர்ந்தவராயிருந்தார். தமது முன்னோர் இப்றாஹீம், இஸ்மாயீல் போல சிறந்த வில் வீரனாக வரும் தகைமைகள் அனைத்தும் கொண்டிருந்தார் அவர். அவருடைய பார்வைத் திறன் இதற்குத் தக்கதொரு துணையாக நின்றது. ப்ளயாடெஸ்ஸின் உடுத்தொகுதியில் பன்னிரண்டுக்குக் குறையாத நட்சத்திரங்களை எண்ணக் கூடியவர் எனப் பெயர் பெற்றிருந்தார் அவர்.

இந்த வருடங்களில் குறைஷிகள் எந்தவொரு பெரிய யுத்தங்களிலும் ஈடுபட்டிருக்கவில்லை. ‘ புனிதமிக்க யுத்தம் ’ என்ற பெயரில் சிறிய கலவரங்களும், தாக்குதல்களுமே தொடர்ந்து வந்தன. புனித மாதங்களின் போது ஆரம்பித்தமையாலேயே இந்த யுத்தத்துக்கு அப்பெயர் வழங்கியது. கினானா கொத்திரத்தைச் சார்ந்த துன்மார்க்கனான ஒருவன், கபடமான முறையில், நஜ்தின் ஹவாஸின்களது ஆமிர் கோத்திரத்தவர் ஒருவரைக் கொலை செய்து விட்டான். பின்னர், அவன் கைபர் பிரதேசத்தில் இலகுவில் ஊடுருவ முடியாததொரு கோட்டைக்குள் அடைக்கலம் புகுந்து கொண்டான். தொடர்ந்து நடந்த சம்பவங்கள் வழக்கமான பாலை நில மரபுகளையே கொண்டிருந்தன.
கெளரவம் பழிவாங்குதலை வேண்டி நின்றது. எனவே மரணமுற்றவனது கோத்திரத்தார் கொலைகாரனைக் கொண்ட கினானாவைத் தாக்கினர். ஓரளவு மதிப்பிறங்கிய வகையில், குறைஷியரும் கினானாவின் சார்பாக இதில் கலந்து கொண்டனர்.

இந்தப் பிரச்சினை மூன்று அல்லது நான்கு ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்தது. எனினும் உண்மையான யுத்தம் நடந்தது மொத்தம் ஐந்து நாட்கள் மாத்திரமே. ஹாஷிம் கோத்திரத் தலைவராக அப்போதிருந்தவர் ஸுபைர். அபூதாலிபைப் போல இவரும் முஹம்மதின் தந்தை அப்த்-அல்லாஹ்வின் ஒரு தாய் வயிற்றுச் சகோதரர். ஸுபைரும் அபூதாலிபும் தமது தம்பி மகனை இந்த யுத்த ஆரம்பத்தின்போது கூட்டிச் சென்றனர். எனினும் அவர் மிகவும் இளையவராக இருந்தமையினால் யுத்தத்திலீடுபடுத்தப்படவில்லை. எதிரிகளின் அம்புகளில் குறி தவறியனவற்றினைப் பொறுக்கி மீண்டும் எறியவென தமது பெரிய தந்தையரிடம் எடுத்துக் கொடுக்கும் பணியில் மட்டும் அவர் ஈடுபடுத்தப்பட்டார். - (இ.ஹி 119)

பின்னைய யுத்தங்களில் ஒன்றன்போது குறைஷியரும் அவர்களைச் சார்ந்தோரும் தோல்வியுறக்கூடியதொரு நிலையில் இருந்தபோது அவர் வில்லெறிய அனுமதிக்கப்பட்டார்: அவரது திறமையும் வீரமும் பெரிதும் புகழப்பட்டன - ( இ.ஸா 1/1:81)

நிலையான குடியமைப்பைக் கொண்டிருந்தவர்கள், பாலை நில மரபுகள் மதிப்பீடொன்றனை மேற்கொள்ளவும், அதன் வழி வந்த தமது எண்ணங்களை பிறரிடையே பரப்பவும் இந்த யுத்தம் துணை செய்தது. குறைஷிகளின் தலைவர்களில் பலர், ஸிரியா சென்று, ரோம சாம்ராச்சியத்தின் நீதி முறைகள் பற்றித் தெரிந்திருந்தனர். அபிஸீனியாவிலும் யுத்தங்களின்றியே நீதி பெறக் கூடுமாயிருந்தது. ஆனால் அறேபியாவில், பாதிப்புக்குள்ளானவரோ அல்லது அவரது குடும்பத்தாரோ நீதி பெற எந்தவிதமான சட்ட விதிமுறைகளும் இல்லை. எனவே இப்புனிதமிழந்த யுத்தமும், முன்னைய பல போராட்டங்களில் போலவே, இவ்வாறானதொரு நிலைமை மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படாதிருக்க ஆவன செய்ய வேண்டுமென்ற எண்ணத்தைப் பலரிடையேயும் வலுப்படுத்துவதாய் அமைந்தது. ஆனால் இம்முறை, முடிவுகள் வெறுமனே சிந்தனைகளுடனும் வார்த்தைகளுடனும் நின்று விடவில்லை. குறைஷிகளைப் பொறுத்தமட்டில் இவ்வாறான பிரச்சினைகட்கு நிலையான தீர்வொன்றனைக் காணும் எண்ணம் உறுதியாயிற்று.

நீதி பற்றிய அவர்களது உணர்வினைப் பரிசீலிக்கும் நிகழ்ச்சியொன்று இந்த யுத்தம் முடிந்த ஒரு சில வாரங்களுக்குள் நடந்தது.

யெமன் துறைமுகமான ஸாபித்திலிருந்து வந்த ஒரு வர்த்தகர், சில பெறுமதி வாய்ந்த பொருட்களை ஸஹ்ம் கோத்திரத்தவர் ஒருவருக்கு விற்பனை செய்தார். இவற்றைப் பெற்றுக் கொண்ட அந்த ஸஹ்மி பின்னர் தான் ஒப்புக் கொண்ட தொகையைக் கொடுக்காது மறுத்து விட்டார். ஏமாற்றப்பட்ட அந்த வர்த்தகர் மக்காவுக்குப் புதியவர். தான் உதவிக் கோரிச் செல்ல யாரையும் அறியாதவர். அவர் தொடர்பு கொண்டிருந்த எந்த ஒரு கோத்திரமும் அங்கில்லை. இவையனைத்தையும் அந்த ஸஹ்மீ நன்கறிந்திருந்தார். எனினும் அந்த யெமன் வாசி தளர்ந்து விடுவதாக இல்லை. அபூ குபைஸ் குன்றின் மீதேறி, குறைஷிகள் அனைவரையும்விளித்து, மிகவும் உக்கிரமமான முறையில் அவர் நீதி கோரி நின்றார். ஸஹ்ம் கோத்திரத்தவரோடு மரபு ரீதியாக ஒப்பந்தங்கள் ஏதும் செய்திராத கோத்திரங்கள் பலவும் உடனடியாகவே இப்பிரச்சினைக்கு முடிவு காண முன் வந்தன.
கோத்திரப் பிரிவினைகள் எவ்வாறிருந்தாலும் குறைஷிகள் அனைவரும் ஒற்றுமைப்பட்டிருப்பதில் கூடிய கவனம் செலுத்தினர்.என்றாலும் அவர்களை முன்னர் பிரித்து வைத்திருந்த சம்பவம் இன்னும் அடிமனத்தில் இருக்கத்தான் செய்தது. குஸையின் பின்னர், குறைஷிக் குலத்தார் வாசனையாளர்கள், கூட்டுறவாளர்கள் எனப் பிரிந்திருந்த சம்பவமே அது. ஸஹ்ம் கோத்திரத்தார் கூட்டுறவாளர்களைச் சார்ந்தோராயிருந்தனர். வாசனையாளர்களது குழுவின் அப்போதைய தலைவர்களுள் ஒருவர், தையிம் கோத்திரத்து தலைவராயிருந்த அப்த்-அல்லாஹ்-இப்ன்-ஜூத்ஆன். நீதியை விரும்பும் அனைவரும் கலந்துரையாடக் கூடியதொரு சபா மண்டபமாகத் தனது வீட்டையளிக்க முன்வந்தார் அவர். வாசனையாளர்களுள் அப்த்-ஷம்ஸ், நவ்பல் கோத்திரத்தவர்கள் மாத்திரமே அதில் கலந்து கொள்ளாதிருந்தனர். ஹாஷிம், முத்தலிப், ஸுஹ்ரா, அஸத், தையிம் ஆகிய கோத்திரங்கள் நன்கு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருந்தன. கூட்டுறவாளர் பிரிவிலிருந்து அதீ கோத்திரத்தாரும் கலந்து கொண்டனர்.
நல்லதொரு கலந்துரையாடலின் பின்னர், பலமிழந்தவர்களைப் பாதுகாக்கவும், நீதியை நிலை நிறுத்தவும் வீரியம் பொருந்தியதோர் ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்து அனைவருமாக கஃபாவுக்குச் சென்றனர். கருநிறப் பாறையின் மீது நீரை ஊற்றி, வடியும் நீரை ஒரு பாத்திரத்தில் பிடித்து, அதனை புனித நீர் எனக் கொண்டு ஒவ்வொருவரும் சிறிது சிறிதாக அருந்தினர். பின்னர் தமது வலக்கரத்தை தலையின் மீது உயர்த்தியவர்களாகச் சபதமொன்று செய்தனர். அன்று முதல், மக்கா நகரில் எந்த ஓர் அநீதியிழைக்கப்பட்டாலும் பாதிக்கப்பட்டவருக்குச் சார்பாக தாம் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து நீதி நிலைபெறும் வரை பாதித்தவருக்கெதிராக நிற்பர் என்பதே அது. பாதிக்கப்பட்டவர் குறைஷிக் குலத்தவராயினும் சரி, வெளியே இருந்து வந்தவராயினும் சரியே.

பின்னர் ஸஹ்மீ தனது கடனைச் செலுத்தப் பலவந்தப்படுத்தப்பட்டார். இவ்வொப்பந்தத்தில் கலந்து கொள்ளாத கோத்திரங்கள் கூட ஸஹ்மிக்கு ஆதரவாக முன் வரவில்லை.

தையிம் தலைவரோடு, ஹாஷிம் கோத்திரத்து ஸுபைர் இவ்வேற்பாட்டின் கர்த்தாக்களில் ஒருவராயிருந்தார். அவர், தமது தம்பியின் மகன் முஹம்மதையும் இவ் ஒப்பந்தத்திற்கு அழைத்து வந்திருந்தார். இச்சபதத்தின் போது பங்கு பெற்ற முஹம்மத் பின்னர் ஒரு காலத்தில் கூறினார்: “ அப்த்-அல்லாஹ்-இப்ன்-ஜுத்ஆனுடைய இல்லத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட இந்த உன்னதமான ஒப்பந்தத்தின்போது நானும் பிரசன்னமாயிருந்தேன். செந்நிற ஒட்டகக் கூட்டம் ஒன்றைப் பிரதியாக தருவதாயிருப்பினும் நான் அதிலிருந்து விலகிக் கொள்ள மாட்டேன். இப்போது இஸ்லாத்தில் இருக்கும் நான் அதில் கலந்து கொள்ள அழைக்கப்பட்டாலும் மகிழ்ச்சியுடன் அதனை ஏற்றுக் கொள்வேன் ” -(இ.இ. 86)

அங்கு வந்திருந்தவர்களில் ஒருவர், ஜுத்ஆனின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர், தையிம் வம்சத்தவரேயான அபூ-குஹாபா, அவர் தன்னுடன், முஹம்மதிலும் இரண்டு வயது இளையவராயிருந்த தனது மகனையும் அழைத்து வந்திருந்தார். முஹம்மதின் மிக நெருங்கிய நண்பராக அமையவிருந்தார், அபூ-குஹாபா கூட்டி வந்த மகன் அபூபக்ர்.

இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Fri, 16 Nov 2012 01:55:00 +0000

பஹீரா...

அப்த்-அல்-முத்தலிபின் இறுதிக் காலப் பகுதியில் அவரின் செல்வ வளமும் குன்றிச் சென்றிருந்தது. அவர் தனது மக்களுக்கு விட்டுச் சென்றனவும் சிறியனவாகவே இருந்தன. அவர்களுள் சிலர், சிறப்பாக அபூலஹப் என வழங்கப்பட்ட அப்த்-அல் உஸ்ஸா முதலியோர் சொந்தமாகவே பெரும் செல்வம் சேகரித்திருந்தனர். அபூதாலிப் ஏழையாகவே இருந்தார். எனவே அவரது தம்பி மகன் முஹம்மதும் தன் ஜீவியத்துக்காகத் தன்னால் இயன்றளவு சுயமாகச் சம்பாதிக்க வேண்டியவராயிருந்தார். ஆடுகள் மேய்க்கும் தொழிலிலேயே அதிகம் ஈடுபட்ட சிறுவர், மக்காவைச் சூழவுள்ள மலைகளிலும், சுற்றுப் புறங்களிலும் பல நாட்களைத் தனிமையிலேயே கழித்து வரலாயினார். அபூ தாலிப் தனது பிரயாணங்களின் போது, சிறுவரை நகருக்கு வெளியே கூட்டிச் செல்வதையும் வழக்கமாய்க் கொண்டிருந்தார். இவ்வாறுதான் ஒரு முறை முஹம்மத் ஒன்பது வயதுடையவராக இருந்த போது,- சிலர் பன்னிரண்டு வயதென்பர் - அவர்கள் ஒரு வர்த்தகக் குழுவுடன் ஸிரியா வரை சென்றனர்.

போஸ்த்தராவுக்கு அருகில் வழக்கமாக மக்கத்து வர்த்தகக் குழுக்கள் தங்கிச் செல்லும் இடத்துக்கருகே ஒரு மடம் இருந்தது. தலைமுறை தலைமுறையாக அங்கே ஒரு கிறிஸ்தவ மதகுரு வாழ்வது வழக்கம். ஒருவர் இறந்தால் மற்றொருவர் அங்கு இடம்பெறுவார். மடத்தின் அனைத்துப் பொருட்களும் பழம் ஏட்டுச் சுவடிகளும் மதகுருவின் பொறுப்பிலேயே இருந்து வந்தன. இந்த ஏட்டுச் சுவடிகளில் ஒன்று, அறபிகளுக்கு ஓர் இறைதூதர் வருவதனை முன்னறிவிப்புச் செய்வதாக இருந்தது. தற்போது அம்மடத்தில் வாழ்ந்து வந்த பஹீரா, இச்சுவடிகளை நன்கு கற்றறிந்தவராகவும் அவற்றில் தீவிர ஈடுபாடு கொண்டவராகவும் விளங்கினார். வரகாஹ்வைப்போல இவரும், தனது வாழ்நாளுக்குள்ளேயே இவ்விறை தூதர் தோற்றம் பெறுவார் என்ற ஒரு நம்பிக்கையைக் கொண்டிருந்தார்.
மக்கத்து வர்த்தகக் குழுக்கள் பல தனது மடத்துக்கண்மையில் தங்கிச் செல்வதைப் பல சந்தர்ப்பங்களிலும் பஹீரா அவதானித்து வந்துள்ளார். எனினும் இம்முறை, இதன் முன்னர் எப்போதும் கண்டிராத அம்சங்கள் சில அவரது கவனத்தை ஈர்த்து நின்றன.

குழுவினர் தூரத்தில் வந்து கொண்டிருந்தனர். ஒரு சிறிய மேகம் மிகவும் தாழ்வாகவும் மெதுவாகவும் அக்குழுவினருக்கு மேலாக மிதந்து வந்தது. சூரியனுக்கும் பிரயாணிகளுக்கும் இடையிலாக இம்மேகம் எப்போதும் இரண்டொரு பிரயாணிகளுக்கு நிழல் அளிப்பதாக இருந்தது. இக்காட்சியினால் கவரப்பட்ட பஹீரா, அவர்கள் அருகே வரும் வரை காத்திருந்தார். அவரது கவர்ச்சி சடுதியாக வியப்பாக மாறியது. ஏனெனில் அப்பிரயாணிகள் நின்றவுடன் மேகமும் நின்றுவிட்டது. அவர்கள் தங்கியிருந்த மரத்தின் மேலாக அது நின்றது. மரமும் தன் கிளைகளை நன்கு தாழ்த்தியிருந்தது. அதனால் பிரயாணிகளுக்கு நிழல் இரு மடங்காகக் கிட்டியது. பொதுவாக எவரதும் அவதானத்துக்குள்ளாகாத இச்சிறு சம்பவம் பஹீராவைப் பொறுத்தமட்டில் மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததொன்றாக விளங்கியது. வல்லமை பொருந்தியதோர் ஆன்மீக சக்தியே இதற்குறிய விளக்கத்தை அளிக்கமுடியும். உடனேயே அவரது சிந்தனை எதிர்பார்க்கப் பட்டிருக்கும் இறைதூதர் குறித்து எண்ணலாயிற்று. அவர் ஏற்கனவே வந்து விட்டாரோ? இந்த வர்த்தகப் பிரயாணிகளுள் அவரும் இருக்கின்றாரோ?…

மடத்தில் தேவையான பொருட்களனைத்தும் இருந்தன. அனைத்தையும் ஒன்று சேர்த்த பின்னர், பஹீரா வர்த்தகக் குழுவினருக்குச் செய்தியனுப்பினார்: “குறைஷி மக்களே! நான் உங்களுக்கு உணவு தயார் செய்துள்ளேன். நீங்கள் ஒவ்வொருவரும், பெரியோரும், சிறியோரும், சுதந்திரவான்களும், வேலையாட்களும் அனைவரும் அவசியம் வரவேண்டும்”.

அவர்கள் மடத்துக்கு வந்தனர். பஹீரா இவ்வளவு கூறியும், அவர்கள் தமது பொதிகளையும், ஒட்டகங்களையும் கண்காணிக்கவென முகம்மதை விட்டு வந்திருந்தனர். அவர்கள் அண்மையில் வந்ததும், ஒவ்வொருவர் முகத்தையும் பஹீரா கூர்ந்து அவதானித்தார். தனது சுவடிகளிலிருந்து குறிப்புகளுக்கும் விளக்கங்களுக்கும் இயைந்தவராக எவரும் காணப்படவில்லை. மட்டுமல்ல, தான் கண்ட இரு அற்புதக் காட்சிகளுக்குத் தகுதிவாய்ந்தவரான ஒருவரையும் கூட அவரால் கண்டு கொள்ள முடியவில்லை. குழுவினருள் அனைவரும் வரவில்லை போலும்.
“குறைஷி மக்களே! உங்களில் ஒருவரையும் நீங்கள் விட்டு விடவேண்டாம்,” என்றார் பஹீரா. “நாம் ஒருவரையும் விட்டு வரவில்லை- ஒரேயொரு சிறுவனைத் தவிர, எம்மனைவரிலும் ஆக இளையவர் அவர்”, என்றனர் அவர்கள். “ அவரை அவ்வாறு நீங்கள் கருத வேண்டாம், அவரையும் அழையுங்கள், எமது விருந்தில் அவரும் கலந்து கொள்ளட்டும்.” என்றார் அவர். அபூதாலிபும் ஏனையோரும் தமது கவனயீனத்தைக் கடிந்து கொண்டனர். ‘ அப்த்-அல்லாஹ்வின் மகனை விட்டு, இந்த விருந்தில் அவரும் கலந்து கொள்ளாமைக்கு, நாம் நிச்சயமாக குறை கூறப்பட வேண்டியவர்களே ’ எனக் கூறியவராக ஒருவர் சென்று, அவரை அழைத்து வந்து தமது மக்களுடன் இருத்திக் கொண்டார்.

சிறுவரின் முகத்தைப் பார்த்ததுமே பஹீராவால் அவ்வற்புத நிகழ்ச்சிகளை விளங்கிக்கொள்ள முடிந்தது. உணவருந்திக் கொண்டிருந்த வேளை ஆழ்ந்து அந்தச் சிறுவரை அவதானித்த பஹீராவால் தன் சுவடிகளில் காணப்பட்ட அத்தனைக் குறிப்புகளையும், அவரது முகத்திலும் உடம்பிலும் காண முடிந்தது.

உணவருந்தி முடிந்ததும் பஹீரா, தனது இளம் விருந்தினரை அண்மிப் பல்வேறு விடயங்கள் குறித்தும் அவருடன் உரையாடத் தொடங்கினார். அவரது வாழ்க்கைப் போக்கு, உறங்கும் முறை உட்பட எல்லா நடவடிக்கைகள் குறித்தும் வினவப்பட்டது. எவ்விதத் தயக்கமுமின்றி பதிலளித்தார் முஹம்மத்.
ஏனெனில் வினாக்களை விடுத்தவர் கொளரவத்துக்குரியவர். அத்தோடு கேள்விகள் அன்பும் அருளும் மிக்கனவாக அமைந்திருந்தன. இறுதியாக பஹீரா சிறுவரின் முதுகைச் சிறிது பார்க்கலாமா என வினவியபோது தனது மேலங்கியைக் கழற்றவும் அவர் தயங்கவில்லை. ஏற்கெனவே பஹீரா இச்சிறுவர் குறித்துத் தீர்க்கமான முடிவு கொண்டிருந்தார். இப்போது அது மேலும் உறுதியாகி விட்டது. தனது நூல்களில் கூறப்பட்டிருந்தது போல, சிறுவரின் தோல்களுக்கு மத்தியில் தான் எதிர்பார்த்தவாறே இறைதூதர்க்கானதொரு சின்னம் - முத்திரை - காணப்பட்டது. அவர் அபூதாலிபிடம் திரும்பினார். “ இச்சிறுவருக்கும் உமக்கும் என்ன உறவு? ” என்றார். “ அவர் எனது மகன் ” என்றார் அபூதாலிப். “ அவர் உமது மகனல்ல; இவரது தந்தை உயிரோடிருக்க முடியாது ” என்றார் பஹீரா. “ அவர் எனது சகோதரனின் மகன் ” என்றார் அபூதாலிப். “ அப்படியானால் அவருடைய தந்தை எங்கே? ” “ அவர் மரணமடைந்து விட்டார் ”. “ அதுதான் உண்மை ” என்றார் பஹீரா. தொடர்ந்தும் அவர் கூறினார்: “ உமது சகோதரரின் மகனை அவரது ஊருக்கே அழைத்துச் செல்லும். யூதர்களிடமிருந்து அவரைக் காத்து கொள்ளும். இறைவன் மீது ஆணையாக, அவர்கள் இவரைக் கண்டு நான் அறிந்திருப்பனவற்றை அவர்களும் அறிந்துக் கொள்ளக் கூடுமாயின் நிச்சயமாக இவருக்குத் தீங்கு விளைவிப்பார்கள். உமது சகோதரனது மகனுக்கு மகத்தானதொரு எதிர்காலம் இருக்கின்றது ”.

இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Thu, 15 Nov 2012 17:00:00 +0000

இரு துயர்கள்

ஹலீமாவும் ஹாரிதும் சிறுவர்கள் உண்மையே பேசுகின்றார்கள் என உறுதி கொண்டனர். எனவே விளைவுகளை எண்ணி அவர்கள் சஞ்சலம் கொள்ளலானார்கள். தமது வளர்ப்பு மகன் தீய ஆவியினால் அல்லது ஏதோ ஒரு சூனியத்தினால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றார் என்றே ஹாரித் நம்பினார். அதன் தாக்கங்கள் தெளிவாகு முன்னர் விரைவாக சிறுவரை அவரது தாயாரிடம் கொண்டு சேர்க்கும்படி ஹலீமாவை வேண்டினார் அவர்.

ஹலீமா சிறுவரைக் கூட்டிக் கொண்டு மக்கா சென்றார். தனது மன மாற்றத்தின் காரணத்தையோ, உண்மையில் நடந்த சம்பவத்தையோ ஆமினாவிடம் கூறும் நோக்கம் அவருக்கில்லை. என்றாலும் ஹலீமாவின் சடுதியான மாற்றம் ஆமினாவுக்கு திருப்தி தராது போகவே, ஹலீமா உண்மையை, நடந்த விடயங்கள் அனைத்தையும் தெளிவாகக் கூறினார். பின்னர் ஆமினா கூறினார் : “ எனது சிறிய மகனுக்கு மாபெரும் எதிர்காலம் ஒன்று காத்திருக்கின்றது ” இது ஹலீமாவின் அச்சத்தைத் தீர்த்து வைப்பதாயிருந்தது. தொடர்ந்து தான் கர்ப்பமுற்றிருந்த காலத்து அனுபவங்களை, தன்னுள் ஓர் ஒளியை ஏந்தி நிற்கும் உணர்வு கொண்டிருந்த தன்மையை ஆமினா விளக்கினார். ஹலீமா ஆறுதலடைந்தார். என்றாலும் இம்முறை ஆமினா மகனைத் தன்னிடமே வைத்துக்கொள்ள முடிவு செய்தார். “ அவரை என்னிடமே விட்டு விடும்; உமது பயணம் நல்லதாக அமையட்டும் ” என்றார் ஆமினா.

சிறுவர் மூன்று வருட காலமளவு, மக்காவிலேயே தனது தாயாருடன் மகிழ்ச்சிகரமாக வாழ்ந்து வந்தார். பாட்டனார், மாமன்மார், மாமியர், விளையாட்டுத் தோழர்களாயிருந்த ஒன்று விட்ட சகோதரர்கள், ஏனைய உறவினர்கள் முதலிய அனைவரதும் அன்பைப் பெற்றவராக அவர் விளங்கினார். குறிப்பாக அவருடன் மிக நெருங்கியவர்களாக இருந்தவர்கள் ஹம்ஸாவும் ஸபிய்யாவும் ஆவர். இவர்கள் இருவரும் அப்த்-அல்-முத்தலிபின் கடைசித் திருமணத்தின் மூலம் கிடைத்த குழந்தைகள். அத்திருமணமும், சிறுவரின் தந்தை அப்த்-அல்லாஹ்வின் திருமணமும் ஒரே தினத்திலேயே நடந்திருந்தன. ஹம்ஸா, இச்சிறுவரது வயதினராகவே இருந்தார். ஸபிய்யா சற்றே இளையவர். தந்தை வழியில் அவர்கள், சிறிய தந்தையும் மாமியாரும் ஆவர். தாய் வழியிலோ அவர்கள் ஒன்று விட்ட சகோதரரும் சகோதரியும் ஆவர். இம்மூவரிடையிலும் பலம் வாய்ந்த ஆழமானதொரு பந்தம் ஏற்பட்டது.

சிறுவர் ஆறு வயதுடையவராக இருக்கும் போது யத்ரிபிலுள்ள தம் உறவினரைச் சந்திக்கவென தாயார் அவரையும் கூட்டிச் சென்றார். வடக்கு நோக்கிச் சென்ற ஒரு வர்த்தக குழுவுடன் இணைந்து இரண்டு ஒட்டகங்களில் அவர்கள் பிரயாணம் செய்தனர். ஆமினா ஒன்றிலும், சிறுவரும் அவரது அன்பு நிறைந்த அடிமையான பரகாஹ்வும் மற்றதிலுமாகச் சென்றனர். இப்பிரயாணத்தின் போது, யத்ரிபில் தமது கஸ்ரஜ் உறவினர் ஒருவரது தடாகத்தில் தாம் நீந்தப் பழகியமையையும், சிறுவர்கள் அவருக்குப் பட்டம் விடப் பழக்கியமையையும் குறித்து சிறுவர் பின்னைய காலங்களில் விபரித்துக் கூறினார். திரும்பி வரும் வழியில் ஆமினா சடுதியாகச் சுகவீனமுற்றார். எனவே இவர்கள் இடையில் தங்கிக் கொள்ளவேண்டியேற்பட்டது. இவர்கள் சேர்ந்து வந்த வர்த்தகக் குழு இம்மூவரும் இன்றியே மக்கா சென்றது. சில நாட்களின் பின்னர் ஆமினா மரணமானார். யத்ரிபின் அண்மையிலுள்ள அப்வா எனும் இடத்தில் இது நிகழ்ந்தது. அங்கேயே நல்லடக்கமும் நடாத்தப்பட்டது. பரகாஹ் தன்னால் இயன்றளவு சிறுவருக்கு ஆறுதல் கூறினார். சிறுவரின் அனாதைத் தன்மை இரட்டிப்பாயது. சில வர்த்தகர்களின் துணையுடன், பரகாஹ் சிறுவரை மக்காவுக்கு கொண்டு வந்து சேர்த்தார்.

சிறுவர் குறித்த முழுப்பொறுப்பையும் பாட்டனாரே ஏற்க வேண்டியதாயிற்று. அவர் அப்த்-அல்லாஹ் மீது கொண்டிருந்த உயரிய அன்பு இப்போது அப்த்-அல்லாஹ்வின் மகன் மீது செலுத்தப்பட்டமையை எவரும் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது.

அப்த்-அல்-முத்தலிப் எப்போதும் கஃபாவை அண்மியிருப்பதையே விரும்பி வந்தார். ஸம்ஸம்மைத் தோண்டும்படி கட்டளையிடப்பட்ட சந்தர்ப்பத்தில் அவர் ஹிஜ்ரின் மீது சாய்ந்திருந்தமையும் இதனாலனதே. எனவே தினமும் புண்ணிய தலத்தின் நிழலில் இவருக்காக ஒரு சாய்வு மஞ்சத்தை அமைத்துக் கொடுப்பது குடும்பத்தினரின் வழக்கமாக இருந்தது. மரியாதையின் காரணமாக எவருமே அதில் அமருவதில்லை - மகன் ஹம்ஸா கூட. ஆனால் அவரது சிறிய பேரனுக்கு அவ்வாறான பிரச்சினைகளேதும் இல்லை. ஏனைய மாமன்மார், சிறுவரை வேறு எங்கேனும் அமரச் சொன்னால் உடனே அப்த்-அல்-முத்தலிப் கூறுவார் : “ எனது மகனை விட்டு விடுங்கள். இறைவன் மீது ஆணையாக அவரது எதிர்காலம் மிகப் பெரியதாயிருக்கும் ”.

தனது சாய்வு மஞ்சத்திலேயே பேரனை இருத்தி முதுகைத் தடவி விட்டவராக இருப்பார் அப்த்-அல்-முத்தலிப். தான் செய்வதைக் காண்பது எப்போதும் அவருக்கு மகிழ்வூட்டுவதாயிருந்தது.

தினமும் இருவரையும் கையோடு கை சேர்ந்தவர்களாக கஃபாவில் அல்லது மக்காவில் எங்கேனும் காண முடிந்தது. அப்த்-அல்-முத்தலிப் நகரத்துப் பெரியவர்களுடன் நடாத்தும் ஆலோசனைக் கூட்டங்களுக்குச் செல்லும் போதும் பேரன் முஹம்மதை அழைத்துச் செல்லத் தவறுவதில்லை. நாற்பது வயது தாண்டியவர்களான அவர்கள் பல்வேறு பிரச்சினைகளையும் அலசி ஆராய்வர். மட்டு மல்ல இந்த எண்பது வயதுக் கிழவர். ஏழே வயதையடைந்த தன் பேரனிடமும் பல்வேறு விடயங்கள் குறித்து அபிப்பிராயம் கேட்பதும் உண்டு. சக முதியவர்கள் இது குறித்து விசாரித்தால் அவர் கூறுவார் : “ எனது மகனுக்கு ஒரு மாபெரும் எதிர்காலம் இருக்கின்றது. ”

தனது தாயார் மறைந்து இரண்டே வருடங்களில், பாட்டனார் குறித்தும் சிறுவர் துயருற வேண்டியவரானார். தன் மரணத்தறுவாயில் அப்த்-அல்-முத்தலிப், பேரனை அபூ-தாலிபுக்கு ஒப்புக் கொடுத்தார்.

அபூ-தாலிபும் சிறுவரின் தந்தையார் அப்த்-அல்லாஹ்வும் ஒரு தாய் வயிற்றுச் சகோதரர்கள். முதியவரிடமிருந்து முஹம்மத் பெற்று வந்த அன்பு, பாசம் அனைத்தும் அபூதாலிபிடமிருந்தும் கிடைத்தன. அவரது சொந்தப் புதல்வருள் ஒருவராகவே இருவரும் நடாத்தப்பட்டார். அபூதாலிபின் மனைவி பாத்திமா, - ( அபூதாலிபைப் போல இவரும் ஹாஷிமின் பேரக் குழந்தையாவார். இவரது தந்தையார், ஹாஷிமின் புதல்வரும் அப்-அல்-முத்தலிபின் அரைச் சோதரருமான அஸத்.)
எல்லா வகையிலும், சிறுவரின் தாயில்லாக் குறையை நிவர்த்தி செய்து வந்தார். தனது சொந்தக் குழந்தைகள் பசியிலிருந்தாலும் பாத்திமா தன்னைப் பட்டினிகிடக்க விடமாட்டார் எனப் பின்னைய காலங்களில் கூறுவார் முஹம்மத்.

இன்னும் வரும்…

- இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Thu, 15 Nov 2012 15:30:00 +0000

பாலை…(தொடர்…)

குழந்தையின் தாய் ஆமினாவோ வறுமையில் வாழ்பவர். குழந்தையோ, செல்வமெதனையும் சேகரித்து வைக்கும் வயதை அடையுமுன்னமேயே இறந்து போன ஒரு தந்தையின் மகன்.

அப்த்-அல்லாஹ் தன் மகனுக்கு விட்டுச் சென்றவை ஐந்து ஒட்டகங்கள். சிறியதோர் ஆட்டுமந்தை. ஓர் அடிமைப் பெண். உண்மையிலேயே அப்த்-அல்லாஹ்வின் மகன் பெரியதொரு குடும்பத்தில் உதித்தவர்தான். ஆனால் அந்த வருடம் இவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஆக வறுமையான குழந்தையாகவே அவர் விளங்கினார்.

மறுபுறம், செவிலித்தாய் - தந்தையர் செல்வந்தர்களாகவே இருக்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படாவிடினும் அவர்கள் வறுமையில் வாடாதவர்களாக இருக்க வெண்டும் என்று நிச்சயம் எதிர்பார்க்கப்பட்டனர்.

ஹலிமாவும் கணவரும் ஏனையோரைப் பார்க்கிலும் வறியவர்களென்பது உறுதியாக இருந்தது. ஹலீமாவுக்கும் வேறொரு பெண்ணுக்கும் இடையில் தெரிவு நடந்தால், அடுத்தவளே எப்போதும் விரும்பப்பட்டாள். ஹலீமாவைத் தவிர்த்து, பனீ ஸஅத் பெண்கள் அனைவருமே ஒவ்வொரு குழந்தையைப் பெற்றுக்கொண்டனர். அதிக ஏழையாயிருந்த செவிலிக்கு மட்டுமே ஒரு குழந்தையில்லை; அதிக ஏழையாயிருந்த குழந்தைக்கு மட்டுமே ஒரு செவிலி இல்லை.

ஹலிமா கூறினார் : “ மக்காவை விட்டு நாம் நீங்க முடிவு செய்ததும் என் கணவரிடம் நான் கூறினேன். ‘ குழந்தை ஒன்றை பெற்றுக் கொள்ளாது எனது தோழியருடன் திரும்பிச் செல்ல நான் விரும்பவில்லை. அந்த அனாதைக் குழந்தையை நான் கொண்டு செல்வேன் ’. ‘ அப்படியே செய்யலாம். அக்குழந்தை மூலம் இறைவன் எங்களுக்கு அருள் செய்யலாம் ’ - என்றார் அவர்.

வேறு ஒரு குழந்தையைப் பெற்றுக் கொள்ள முடியாமற் போன காரணத்துக்காகவே நான் சென்று அக்குழந்தையை எடுத்தேன். எங்களது கழுதையும் ஒட்டகமும் விடப்பட்டிருந்த இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தோம். எனது நெஞ்ஞோடு அக்குழந்தையை அணைத்துக் கொண்டதுதான் தாமதம். அதன் பசியைப் போக்க எனது மார்பகத்தில் பால் நிரம்பச் சுரக்கத் தொடங்கியது. குழந்தை வயிறு நிரம்பக் குடித்ததும், எனது மகனும் கூட பசிதீரப் பால் அருந்தினார். பின்னர் இருவரும் கண்ணுறங்கினார்கள். என் கணவர் எமது முதிய ஒட்டகையிடம் சென்றார். அங்கோ! அதன் பால் மடிகள் நிரம்பியிருந்தன. அதன் பாலைக் கறந்து அவர் குடித்து எனக்கும் தந்தார். இனிமேலும் குடிக்க முடியாது என்ற நிலைவரை நாம் இருவரும் ஒட்டகப்பால் அருந்தினோம். பசியும் முற்றாக நீங்கியது. மிகச்சிறந்ததோர் இரவினை நாம் கழித்தோம். காலையில் என் கணவர் ‘ ஓ ஹலீமா! இறைவன் ஆணையாக நீர் கொண்டு வந்திருப்பது ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஓர் உயிரே! ’ என்றார். ‘ அவ்வாறே நானும் நம்புகிறேன் ’ என்றேன். பின்னர் எமது பிரயாணத்தைத் தொடங்கினோம். எனது கழுதையின் மீது நானும் அக்குழந்தையும் அமர்ந்து சென்றோம். எமது கழுதை எல்லோரையும் முந்திச் சென்றது. உடன் வந்திருந்தோரது கழுதைகளில் எதுவும் எமது கழுதையோடு சமமாகச் செல்ல முடியவில்லை. என் தோழியர், ‘ ஓ நிறுத்தும்! நாம் வரும் வரை நில்லும்! நீர் வந்த அதே கழுதைதானே இது? ’ என்றார்கள். ‘ நிச்சயமாக அதே கழுதைதான் ’ என்றேன். ‘ அதற்கு ஏதோ ஓர் அற்புதம் நடந்திருக்கிறது ’ என்றார்கள் அவர்கள்.

“ பனீஸஅத் பகுதியில் எமது கூடாரத்தை நாம் அடைந்தோம். அப்பிரதேசத்தின் அப்போதைய வரட்சி இறைவனின் முழு உலகினது எந்தப் பிரதேசத்திலும் இருந்திருக்காது. புதிய வளர்ப்பு மகனை நாங்கள் கொண்டு வந்ததன் பின்னர், எனது மந்தைகள் ஒவ்வொரு மாலையிலும் நன்கு மேய்ந்தனவாக, பால் நிரம்பப்பெற்று வருவனவாயிருந்தன. நாம் நன்றாகப் பால் குடித்தோம். எம் அயலாருக்கோ ஒரு சொட்டுப் பால் கூட கிடைப்பதாக இல்லை. எனது இடையனைக் குறிப்பிட்டு அவர்கள் தம் இடையர்களுக்குக் கூறுவார்கள்: ‘ நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்? அவன் மேய்க்கும் இடங்களில் நீங்களும் மந்தைகளை மேய விடுங்கள் ’ .
இருந்தும் கூட அவர்களது மந்தைகள் பசியோடே திரும்பின. பால் கரப்பனவாக அவை இல்லை. எனது மந்தையோ நன்கு மேய்ந்து கூடியளவு பாலைத்தந்தன. இறைவன் தந்த இந்த அருட்கொடைகளை அக்குழந்தை இரண்டு வயதாகும் வரை நாம் நன்கு அனுபவித்தோம். பின்னர் அக்குழந்தையை பால் குடி மறக்கச் செய்தேன் ”.- (இப்னு இஸ்ஹாக் 105)

“ அவர் நன்கு வளர்ச்சியுற்றார். ஏனைய குழந்தைகள் எவரும் அவரது வளர்ச்சியோடு ஒப்பிட முடியாதவர்களாயிருந்தனர். இரண்டு வயதை அடைந்து நல்லதொரு சிறுவனாக அவர் அமைந்ததன் பின்னர் அவரது தாயாரிடம் அவரைக் கொண்டு சென்றோம். என்றாலும் அவர் எமதில்லத்துக்குக் கொண்டு வந்த அருளின் காரணமாக அவர் தொடர்ந்தும் எம்மிடம் இருப்பதையே நாம் விரும்பினோம். எனவே நான் அவரது தாயாரிடம் ‘ எனது இச்சிறிய மகன் நன்கு வளரும் வரை என்னிடமே இருக்கட்டும், மக்காவின் தொற்று நோய்களால் அவர் பாதிக்கப் படலாமல்லவா? ’ என்றேன்.
குழந்தையை எம்மிடம் தரும் வரை வற்புறுத்தி நின்று, மீண்டும் எமது வீட்டுக்கே அவரைக் கொணர்ந்தோம். ”

“ திரும்ப வந்து பல மாதங்கள் கழிந்த பின்னர், ஒரு நாள் எமது கூடாரங்களின் பின்னால் அவரும், அவரது சகோதரரும் சில செம்மறியாடுகளோடு இருந்த போது, அவரது சகோதரர் எம்மிடம் ஓடி வந்து ‘ அந்தோ எனது குறைஷிய சகோதரன்! அவரை வெள்ளையாடை உடுத்திய இருவர் வந்து, கீழே படுக்கச் செய்து, நெஞ்சைப் பிளந்து தமது கைகளால் அதனை அசைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் ’ என்றார். உடனே நானும் கணவரும் ஓடிச்சென்று பார்த்தோம். அவர் முகம் சோர்ந்து காணப்பட்டது. அவரை எம்மோடணைத்து ‘ மகனே உனக்கு என்ன நடந்தது? ’வெள்ளையாடை உடுத்திய இருவர் என்னிடம் வந்தார்கள். என்னைத் தரையில் படுக்கச் செய்து, நெஞ்சைப் பிளந்து, அதனுள் எதனையோ தேடினார்கள். என்னவென்று நான் அறியேன் ’ என்றார் அவர். ”

ஹலிமாவும் ஹாரிதும் சுற்று முற்றும் தேடிப்பார்த்தார்கள். அம்மனிதர்கள் வந்து சென்ற அடையாளம் ஏதும் இல்லை. இரு குழந்தைகளும் கூறியவற்றுக்கு ஆதாரமாக இரத்தமோ காயங்களோ கூட காணப்படவில்லை. எவ்வளவுதான் சிறுவர்களை விசாரித்தபோதும் அவர்கள் கூறியவற்றில் மாற்றங்களில்லை. தமது அன்புக்குரிய வளர்ப்பு மகனின் மார்பில் கீறல் அடையாளமெதுவுமோ, அழகான அவரது உடம்பில் எந்த ஒரு குறையுமோ தென்படவில்லை.

அவரது உடம்பில் காணப்பட்ட விசேட அம்சம் ஒன்றே ஒன்றுதான். அவரது முதுகில், இரண்டு தோள்களுக்குமிடையில் காணப்பட்ட ஒரு அடையாளமே அது. தசை சிறிதே உயர்ந்து, முட்டை வடிவினதாகக் காணப்பட்டது. எனினும் அது அவரது பிறப்பிலிருந்தே காணப்பட்ட ஓர் அடையாளமே.

பின்னைய காலங்களில் அதே சிறுவரால் அச்சம்பவத்தை விபரித்து கூற முடிந்தது : “ இரண்டு மனிதர்கள் வெள்ளையாடை அணிந்தவர்களாக என்னிடம் வந்தார்கள். அவர்களிடம் தங்கத்தாலான ஒரு பாத்திரம் வெண்பனி நிறைந்து காணப்பட்டது. என்னை கீழே சாய்த்துப் பிடித்து, நெஞ்சைப்பிளந்து எனது இதயத்தை வெளியே எடுத்தார்கள், அதனையும் அவர்கள் பிளந்து, அதிலிருந்து கருப்பு நிறக்கட்டியொன்றனை எடுத்து வெளியே எறிந்தார்கள். பின்னர் எனது இதயத்தையும் நெஞ்சையும் பனியினால் கழுவினார்கள். ” - (முஹம்மத்-இப்ன்-ஸஅத், அத் தபகாத் அல்-கபீர் 1/1 96, லெய்டன் பதிப்பு)
அவர் மேலும் கூறினார் : “ ஆதமுடைய மக்கள் அனைவரையும், அவர்கள் தாய்மார் ஈன்றவுடன் ஷைத்தான் தொடுகின்றான் - மரியத்தையும் அவரது மகனையும் தவிர ” . - (முஹம்மத் இப்ன் இஸ்மாயீல் அல் - புகாரி 60:54)

இன்னும் வரும்…

- இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Thu, 15 Nov 2012 09:30:00 +0000

பாலை

ஆண் குழந்தைகளைப் பிறந்த சில காலத்துள் பாலைவனத்துக்கு அனுப்பி வைக்கும் ஒரு வழக்கம் அறாபிய நகரங்களது பெருங்குடும்பங்கள் மத்தியில் இருந்து வந்தது. இளம் பருவத்தை நாடோடிக் கோத்திரத்தாரிடையே கழிப்பதற்காக, பால் குடி மறக்கும் காலம் வரையிலும் குழந்தைகளைச் செவிலித் தாயரிடம் ஒப்படைத்து விடுவர்.

மக்க நகர் வாசிகளும் இதற்கு விதி விலக்கானவர்களல்ல. தொற்று நோய்கள் இலகுவாகப் பரவும் இடங்களுள் ஒன்றாயிருந்த மக்காவில் குழந்தைகள் இறப்பு விகிதமும் அதிகமாயிருந்தது. தமது புதல்வர்கள் பாலை நிலத்தின் தூய காற்றினை நுகரவேண்டும் என்பது மாத்திரம் அவர்களது நோக்கமாக இருக்கவில்லை. அது அவர்களது உடலுக்கு நல்லது. அதற்கும் மேலாகப் பாலை நில வாழ்வு ஆன்மாவுக்கும் பல பயன்களை நல்குவதாயமைந்தது. குறைஷியர் மிக அண்மையிலேயே நகரமைப்பிலான வாழ்வினைப் பின்பற்றத் தொடங்கியிருந்தனர்.

குஸை புனிதத் தலத்தினைச் சுற்றிவர வீடுகளை அமைத்துக் கொள்ளும்படி குறைஷியரை வேண்டிக் கொண்ட காலம் வரையும், அவர்கள் பொதுவாக நாடோடி வாழ்க்கையே வாழ்ந்து வந்தனர். நிலையான குடியமைப்பு வசதிகள் தவிர்க்க முடியாதனவே. எனினும் அவை ஆபத்தானவையுங்கூட. தம் முன்னோர் வாழ்க்கை தான் எத்துணை பெருமை வாய்ந்ததாக இருந்தது! கூடார வாழ்க்கை எப்போதும் வேறு இடங்கள் நோக்கிய பெயர்வு. பெருமித வாழ்வும் சுதந்திரமும் இணைபிரியாது அமைந்திருந்தன.

நாடோடி எப்போதும் சுதந்திரமானவனே. பாலை நிலத்தில் மனிதன், தான் பிரபஞ்சத்தின் எஜமானன் என்ற உணர்வைப் பெற்று வந்தான். இவ்வாறானதொரு தன்மையினால் காலத்தின் ஆதிக்கம் பற்றிய உணர்விலிருந்தும் அவன் தப்பி வாழ முடிந்தது.

ஏதோ ஓர் இடத்தில் கூடாரமடித்துத் தங்கும்போது நேற்றைகளை அவன் பலியிட்டு விடுகின்றான். எங்கோ எப்போதோ என்றிருப்பதனால் நாளையென்பது துர்ப்பாக்கியங்கள் குறைந்ததாகவே விளங்கியது. நகர் வாசியோ சிறைப்பட்டவன். ஒரே இடத்தில் நிலை பெற்றிருக்க வேண்டும். நேற்று, இன்று நாளை என்றெல்லாம் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வாழவேண்டும். அதுவே அனைத்தையும் சீர்குலைப்பதாகவும் அமையும். தீமைகளின் வளர்ப்பிடங்களும் நகரங்களே. மனிதனது விழிப்புணர்வையும் அவதான நிலைமையையும் எப்படியும் கவர்ந்துக் கொள்ளவென நகரத்துச் சுவர்களின் நிழல்களில் சோம்பலும் மெத்தனமும் கரம் நீட்டிக் காத்திருக்கின்றன. அனைத்தும் அங்கு சீர் கெட்டுச் செல்வன - மனிதனின் மிகப் பெறுமதி வாய்ந்த பொக்கிஷமான மொழி கூட…,

அறபியர்களில் சிலரே வாசிக்கக் கூடியவர்களாக இருந்தார்கள். என்றாலும் எல்லா அறாபியப் பெற்றோரும் தம் குழந்தைகள் அழகாக பேசவேண்டுமென விரும்பி வந்தனர். உரையாடல் திறமையைப் பொறுத்து மனிதனது மதிப்பும் உயர்ந்தது.
உரையாடல் திறனின் கிரீடமாக விளங்கியது கவிதை புனையும் ஆற்றல். கவிஞனொருவனை குடும்பத்தில் கொண்டிருப்பது பெருமைப் படத்தக்கதோர் அம்சமாக விளங்கியது. சிறந்த கவிஞர்கள் பொதுப்பட பாலை நில நாடோடிக் குழுக்களிலிருந்தே உருவாகி வந்தார்கள். ஏனெனில் பாலை நிலப் பேச்சுவழக்கு, கவிதையை அண்மியதாகவே விளங்கியது.

எனவே ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் நகர-பாலைநில உறவுகள் புதுப்பிக்கப்பட வேண்டியிருந்தன. நெஞ்சத்துக்குத் தூய்மையான காற்று; நாவுக்கு தூய்மையான அறபு மொழி; ஆன்மாவுக்குச் சுதந்திரம்.
குறைஷிக் குழந்தைகளில் ஏராளமானோர் எட்டு வயது வரை கூட பாலை நிலங்களில் விட்டு வைக்கப்பட்டனர். அதற்குக் குறைந்த காலம் கூட போதுமானதாயினும் பாலை நில அனுபவங்கள் அவர்களது உள்ளத்தில் ஆழமாகப் பதிய வேண்டியே அவ்வாறு விடப்பட்டனர்.

சிறு குழந்தைகளை போஷித்து வளர்த்து வருவதில் பிரசித்தம் பெற்ற பல பாலை நிலக் கோத்திரங்கள் இருந்து வந்தன. அவற்றுள் ஒன்று, மக்காவின் தென் கிழக்குப் பிரதேசத்தில் இருந்து வந்த பனீ-ஸஅத்-இப்ன்-பக்ர் எனும் கோத்திரமாகும். இது ஹவாஸின் கோத்திரத்தின் ஒரு கிளையாக இருந்தது. இந்தக் குழுவின் ஒரு பெண்ணிடமே தனது குழந்தையைக் கொடுக்கும் எண்ணத்தவராய் இருந்தார் ஆமினா. குறிப்பிட்டதொரு கால இடைவெளியுடன் வளர்ப்புக் குழந்தைகள் பெற்றுச் செல்வதற்காகத் தொடர்ந்து வரும் வழக்கத்தையுடையவர்கள் அவர்கள். அண்மையில் வருவர் எனவும் எதிர்பார்க்கப்பட்டிருந்தனர்.

இவ்வாறு மேற்கொள்ளப்பட்ட அவ்வருடத்திய பிரயாணம் குறித்து அக்குழுவினருள் ஒருவராயிருந்த ஹலீமா என்பார் பின்னைய காலங்களில் விபரித்துக் கூறினார்.
தனது கணவர் ஹாரிதுடன் கைக்குழந்தை ஒன்றை ஏந்தியவராக மக்கா சென்றிருந்த ஹலீமா, அபூ-துஐப் என்பாரின் மகளாவார்.
“வரட்சி மிகுந்ததொரு வருடம் அது. எங்களிடம் எதுவுமே இருக்கவில்லை. எனது சாம்பல் நிற பெண் கழுதையின் மீதேறி நான் சென்றேன். எம்மிடம் ஒரு கிழட்டுப் பெண் ஒட்டகமும் இருந்தது. ஒரு சொட்டுப் பாலைக் கூட அதிலிருந்து பெற்றுக் கொள்ள முடுயவில்லை. இரவு முழுவதும் நாங்கள் உறக்கமின்றி இருந்தோம். எனது மகன் பசியினால் அழுது துடித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது பசியைப் போக்குமளவு எனது மார்பகம் சுரப்பதாக இல்லை. எனது கழுதையோ பலமிழந்து களைத்துப் போயிருந்தது. அதனால் எங்களுடன் சென்றவர்கள் முந்திச் சென்று, நாங்கள் வரும்வரை காத்து நிற்கலானார்கள்.”

ஹலீமாவும் கணவரும் எந்தவிதமான ஒரு நம்பிக்கையுமற்றவர்களாகவே மக்காவுக்குச் சென்றனர். வழியில் மழை பெய்திருந்து தமது கழுதையும் ஒட்டகமும் சிறிது மேய்ந்து அவற்றின் பால்மடியைப் பெருக்கிக் கொண்டாலே போதுமாயிருந்தது அவர்களுக்கு.
மக்காவை அவர்கள் அண்மியும் மழை பெய்திருக்கவில்லை.

மக்காவில் ஹலீமாவுடன் சென்றிருந்த பெண்களனைவரும் வளர்ப்புக் குழந்தைகள் தேட ஆரம்பித்திருந்தனர்.
ஆமினா தன் குழந்தையை ஒருவர் மாற்றி ஒருவருக்கு கொடுக்க முனைந்து, ஒவ்வொருவரும் அதனை ஏற்க மறுத்து, இறுதியில் எவருமே அக்குழந்தையை ஒப்புக்கொள்ள முன்வராத நிலையில் கவலைக்குள்ளானார். ஹலீமா கூறினார்: “அதற்குக் காரணம் நாங்கள் குழந்தையின் தகப்பனாரிடமிருந்து ஏதும் சகாயங்களை எதிர்ப்பார்த்திருந்தோம். ‘ஓர் அனாதை! அதன் தாயும் பாட்டனாரும் எமக்கு என்னதான் செய்யலாம்’ என்றெண்ணினோம்”.
தமது சேவைகளுக்குப் பிரதியுபகாரமாக ஏதும் கொடுப்பனவுகளை அவர்கள் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. ஏனெனில் குழந்தையைப் பராமரிக்கவென கைம்மாறு பெற்றுக்கொள்வது கெளரவக்குறைவானதோர் அம்சமாகவே விளங்கியது. அவர்கள் எதிர்பார்த்திருந்த கைம்மாறு உடனடியானதாகவோ, நேரடியானதாகவோ அன்றிப் பரந்ததோர் தன்மையதாக அமைந்திருந்தது. நகர்வாசிகளுக்கும் கிராமப்புறத்தாருக்கும் இடையிலான கைம்மாறுகள் இயற்கையாகவே அமைந்திருந்தன. அனைத்து அம்சங்களிலும் ஒரு திறத்தார் பலம் பெற்றிருக்க, மறுதிறத்தார் அதில் வறியவராயிருந்தனர். ஒன்றில் சிலர் வறியவராயிருக்க அதிலேயே அடுத்தவர் வளம் பெற்றவராயிருந்தனர். இறைவனே அருளிய, பண்டு தொட்டு நிலவி வரும் வாழ்க்கை முறையை நாடோடிகள் கொண்டிருந்தனர். அது ஆபீல் காட்டிய வழியாக இருந்தது. காபீலின் மக்களோ பொருளுடையோராயும் அதிகாரம் படைத்தோராயும் விளங்கினர். காபீலே முதன் முதல் கிராமம் ஒன்றனை அமைத்தவர். பெரும் குடும்பம் ஒன்றுடன் நிலையான தொடர்புகளை ஏற்படுத்திக் கொள்வது பாலை நிலக் கோத்திரத்தாருக்கு நலம் பயப்பதாக இருந்தது.

செவிலித்தாய் பெற்றுக் கொள்ளும் வளர்ப்பு மகன், அவளைத் தனது இரண்டாம் தாயாகக் கொண்டு தன் வாழ்க்கை முழுவதுமே அவள்மீது கடமையுணர்வு கொண்டிருப்பான். இவ்வுறவு முறையும் பெயரளவிலானது மட்டுமல்ல. அறபிகள், வழிவழியாகவரும் தமது குண விஷேடங்களின் தொடர்பங்கமாகவே மார்பகத்தைக் கொள்வர். தனக்குப் பாலூட்டும் செவிலித்தாயின் குணங்களையும் இயல்பாகவே வளர்ப்பு மகன் பெற்றிருப்பான். என்றாலும் இவ்வளர்ப்பு மகன் வளர்ந்து பெரியவனாகும் வரை அவனிடமிருந்து விசேடமாக எதனையும் எதிர்பார்க்க முடியாது. அதுகாலவரை பொதுவாக அக்குழந்தையின் தந்தையே மகனது கடமைகளை ஆற்றி வருவது மரபு.

பாட்டனாரின் நிலையோ மிகவும் சேய்மையானது. இந்த சந்தர்ப்பத்தில், மூப்படைந்திருந்த அப்த்-அல்-முத்தலிப் நீண்ட நாள் வாழ்ந்திருப்பார் என்ற நம்பிக்கை கூட அவர்களிடம் இருந்திருக்காது. அவர் இறந்து போனால் அவருடைய மக்களே வாரிசாக வருவர்; பேரனல்ல.

ஆமினாவோ வறுமையில் வாழ்பவர். குழந்தையோ, செல்வமெதனையும் சேகரித்து வைக்கும் வயதை அடையுமுன்னமேயே இறந்து போன ஒரு தந்தையின் மகன்.

அப்த்-அல்லாஹ் தன் மகனுக்கு விட்டுச் சென்றவை ஐந்து ஒட்டகங்கள். சிறியதோர் ஆட்டுமந்தை. ஓர் அடிமைப் பெண். உண்மையிலேயே அப்த்-அல்லாஹ்வின் மகன் பெரியதொரு குடும்பத்தில் உதித்தவர்தான். ஆனால் அந்த வருடம் இவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஆக வறுமையான குழந்தையாகவே அவர் விளங்கினார்.

இன்னும் வரும்…

- இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Thu, 15 Nov 2012 09:00:00 +0000

யானை வருடம்…(தொடர்…)

கஃபாவை அழிக்கவென மக்காவில் புகுவதும், கருமம் முடிய, வந்த வழியே ஸன்ஆவை நோக்கித் திரும்பி புறப்படுவதுமே அடுத்த நாள் காலைக்குறிய அப்ரஹாவின் திட்டமாக இருந்தது.

யானை பூரண அலங்காரங்களுடன் படையினரின் முன்னால் கொண்டு செல்லப்பட்டு மக்காவை நோக்கி நிறுத்தப்பட்டது.

ஆரம்பத்திலிருந்தே தயக்கம் நிறைந்தவராக இருந்த நுபைல், படையினரின் முன்னால் உனைஸுடனேயே பெரிதும் வந்து கொண்டிருந்தார். அதனால் யானையைக் கட்டுப்படுத்தும் சொற்கள் பலவற்றையும் அவரால் கிரகித்துக் கொள்ள முடிந்தது. படை முன்னேறிச் செல்வதற்கான கட்டளையை எதிர் நோக்கி உனைஸ் திரும்பியிருந்த சந்தர்ப்பத்தில் நுபைல், யானையின் காதொன்றைப் பிடித்து, அதனை முழந்தாலிட்டுத் தாழ்ந்து நிற்கும்படி அமைதியான, தீர்க்கமான கட்டளையொன்றனை இட்டார்.

யானை மெதுவாக நிலத்தில் அமர்ந்து கொண்டமை அப்ரஹாவையும் படையினரையும் வியப்புக்குள்ளாக்கியது. உனைஸ் எழுந்து நிற்கும்படி யானையைப் பணித்தார். ஆனால் எவ்வாறோ நுபைலின் ஆணை ஆணித்தரமாகப் பதிந்து போனதால் யானையை எவ்விதத்திலும் அசைக்க முடியவில்லை. அதனை எழுப்ப எடுத்துக் கொண்ட முயற்சிகளெல்லாம் வீணாயின. இரும்புப் பாளங்களினால் அதன் தலையில் அடித்தனர். இரும்புக் கொக்கிகளால் வயிற்றில் தாக்கினர். யானை அசைவதாக இல்லை; மலைபோல் அமர்ந்திருந்தது.

பின்னர் முழுப் படையினரும் யெமன் நோக்கித் திரும்பிச் சில அடிகள் முன் வைத்துப் பார்த்தனர். உடனே யானை எழுந்து நின்று அவர்களைப் பின் தொடர்ந்தது. நம்பிக்கையுடன் படையினர் மீண்டும் திரும்பினர்; யானையும் திரும்பியது. எனினும் மக்காவை நோக்கியவுடன் மீண்டும் அமர்ந்து கொண்டது.

மேலும் ஓர் அடியேனும் முன் செல்லக் கூடாது என்பதற்கு இது நல்லதொரு முன்னறிவிப்பாக இருந்தது. எனினும் தான் கட்டியெழுப்பிய புதிய ஆலயத்தின் மூலம் தன் உள்ளத்தில் வளர்த்துக் கொண்டிருந்த சுய நம்பிக்கையும், அதன் பகையாலயத்தை அழிப்பதில் கொண்டிருந்த தீவிரமும் இணைந்து அப்ரஹாவை மதி மழுங்கச் செய்திருந்தன.

அத்துடன் திரும்பியிருந்தால் அவர்கள் பெரும் அழிவிலிருந்து தப்பியிருக்கலாம். எனினும் காலம் கடந்து விட்டது.

சடுதியாக சில சம்பவங்கள் நிகழ்ந்தன…

மேற்கு வானம் கருமையாகியது. புதுமையானதோர் ஒலியெழுந்தது. கடல் மார்க்கத்திலிருந்து வந்து தம்மைச் சூழ்ந்து கொண்ட இருளில் அவர்கள் மூழ்கியிருக்க, அவ்வொலியும் அதிகரித்துச் செல்லலாயிற்று. படையினரின் பார்வைக்கெட்டிய தூரம் வரையில் ஆகாயம் பறவைகளால் நிரம்பியிருந்தது. அப்பறவைகள் மிக வேகமாகப் பறந்து வந்தன எனப் பிழைத்தவர்கள் கூறினார்கள். சொண்டிலும் இரு பாதங்களிலுமாக மூன்று சிறு கூழாங்கற்களை அவை எடுத்து வந்தன. படையினருக்கு மேலாக அவை அங்குமிங்குமாகப் பறந்து திரிந்து கற்களை எறியலாயின.

அதி வேகமாக வந்து வீழ்ந்த அக்கற்களின் தாக்கத்தினால் யுத்த மேலங்கிகள் கூட ஊடறுக்கப்படலாயின. ஒவ்வொரு கல்லும் யாரையேனும் தாக்கிக் கொல்லவே செய்தது. எந்தவோர் உடம்பிலும் ஒரு கல் பட்டதும் சதை அழுகத் தொடங்கியது. சிலர் உடனடியாகவும், சிலர் படிப்படியாகவும் அழுகின உடம்பினராயினர். அனைவருமே தாக்குதலுக்குள்ளாக வில்லை. தப்பிக் கொண்டவர்களுள் உனைஸும் ஒருவர். யானையும் தப்பியது. ஆனால் எல்லோருமே அச்சத்தின் பாற்பட்டனர். படையில் பெரும்பகுதி சீர் குலைந்த நிலையில் ஸன்ஆவுக்கு திரும்பியது. பலர் திரும்பிச் செல்லும் வழியில் மாண்டனர். அப்ரஹா உட்பட மேலும் பலர் ஸன்ஆவைச் சென்றடைந்ததும் இறந்து பட்டனர். சிலர் ஹிஜாஸிலேயே தங்கி இருந்து ஆடு மேய்த்தல் முதலான தொழில்களைச் செய்யலாயினர்.

படையினர் யானையின் பிரச்சினையோடு ஈடுபட்டிருந்த சமயம் பார்த்து, நுபைல், யாருமறியாமல் தப்பிச் சென்று மக்காவைச் சூழவுள்ள மலைகளைத் தானும் அடைந்துக் கொண்டார்.

அன்று முதல், அறாபியர்கள், குறைஷியரை ‘இறைவனின் மக்கள்’ என்றே வழங்கலாயினர். முன்னைவிட கெளரவமாகவும் மதிக்கப் பட்டனர். ஏனெனில் அவர்களது பிரார்த்தனையை அங்கீகரித்து இறைவன் கஃபாவை அழிவிலிருந்தும் காப்பாற்றிவிட்டன். அவர்களது கெளரவம் மேலும் உயர, இதனோடு ஓரளவு தொடர்பு கொண்ட மற்றுமொரு சம்பவமும் இதே யானை வருடத்தின் போது நிகழ்ந்தது.

பறவைகள் மூலமான அற்புதம் நிகழ்ந்த போது அப்த்-அல்-முத்தலிபின் மகன் அப்த்-அல்லாஹ் மக்காவில் இருக்கவில்லை. வர்த்தகக் குழுவொன்றுடன் ஸிரிய, பலஸ்தீன் பிரதேசங்களுக்குச் சென்றிருந்தார். வரும் வழியில் யத்ரிபை அடைந்ததும் தனது பாட்டியின் வீட்டில் தங்கியிருந்த நிலையில் சுகவீனமுற்றார். வர்த்தகக் கூட்டம் அப்த்-அல்லாஹ் இல்லாமலேயே மக்காவையடைந்தது. அவரது சுகவீனம் குறித்து அறிந்து கொண்டதும் அப்த்-அல்-முத்தலிப் தனது மூத்த மகன் ஹாரிதை, யத்ரிப் நோக்கி அனுப்பி அப்த்-அல்லாஹ் பிரயாணம் செய்யத் தகுதியானவரானவுடனேயே அவரை அழைத்து வரும்படி கூறினார். யத்ரிபில் தனது ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்களது வீட்டையடைந்ததும் ஹாரித் கூறிய வந்தனோபசார வார்த்தைக்குப் பதிலாகக் கிட்டியது ஆறுதல் வார்த்தைகளே. உடனே தன் சகோதரர் மரணமடைந்து விட்டாரென்பதை ஹாரித் உணர்ந்து கொண்டார்.

ஹாரித் திரும்பி வந்ததும் மக்கா நகரம் முழுவதுமே துயரில் மூழ்கியது. ஆமினாவுக்கு இருந்த ஒரே ஆறுதல், தனது இறந்து போன கணவரின் இன்னும் பிறக்காத குழந்தை மட்டுமே. பிரசவம் சமீபித்து வந்த நிலையில் அவரது ஆறுதல் மிகுந்து வந்தது. தன்னுள் ஏதோ ஓர் ஒளியிருப்பதை அவர் உணர்ந்தார். ஒரு முறை தன்னின்றெழுந்த அவ்வொளிப் பிரவாகத்தில் ஸிரியாவின் போஸ்த்ரா மாளிகைகளையெல்லம் காண முடிந்தது.

அத்தோடு ஓர் அசரீரியும் கேட்டது: “தன் மக்களது எஜமானனை நீர் உமது கர்ப்பத்தில் சுமந்திருக்கின்றீர். குழந்தைப் பிறந்ததும் கூறுவீராக; ‘தீங்கிழைப்போர் அனைவரினதும் தீங்கிழிருந்தும் பாதுகாப்பாக ஒரே இறைவனது பொறுப்பிலேயே இவரை விடுகின்றேன். அத்தோடு குழந்தைக்கு முஹம்மத் எனப் பெயர் சூட்டுவீராக’- (இப்னு இஸ்ஹாக் 102)

வாரங்கள் சில கழிய, குழந்தை பிறந்தது. தனது சிறிய தந்தையார் வீட்டிலிருந்த ஆமினா, அவரது பேரனை வந்து பார்க்கும்படி அப்த்-அல்-முத்தலிபுக்குச் சேதியனுப்பினார்.
குழந்தையைத் தனது கரங்களில் ஏந்தியவராகப் புனிதஸ்தலத்தையடைந்து, கஃபாவினுள் நுழைந்து, இறைவனுக்கு நன்றிக் கூறித் துதி செய்தார் அப்த்-அல்-முத்தலிப். பின்னர் குழந்தையைத் தாயாரிடம் கொண்டு போகும் வழியில் தனது சொந்த வீட்டுக்குச் சென்றார்.

ஆமினாவின் ஒன்று விட்ட சகோதரி ஹாலா மூலமாக அவருக்கும் விரைவிலேயே ஒரு குழந்தை கிடைக்கவிருந்தது.
அப்போதைய நிலையில் அவரது இளைய மகனாக இருந்தவர் மூன்றே வயதான அப்பாஸ். வீட்டு வாசலில் அப்பாஸ் நின்றிருந்தார். “உமது சகோதரன் இவர்; அவரை முத்தமிடும்" எனக் கூறிக் குழந்தையை நீட்டினார் அப்த்-அல்-முத்தலிப். அப்பாஸ் குழந்தையை முத்தமிட்டார்.

இன்னும் வரும்…

- இறைவன் நாடினால்

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Wed, 14 Nov 2012 23:30:00 +0000

யானை வருடம்
அன்றைய கால கட்டத்தில் யெமன் பிரதேசம் அபிஸீனியாவின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. இப்பிரதேசத்தின் அதிகாரியாக இருந்த அப்ரஹா ஓர் அபிஸீனியர்

முழு அறேபியாவினதும் யாத்திரைத் தலங்களில் உயரிடம் பெற்றிருந்த மக்காவின் மகோன்னத நிலையைத் தகர்க்கும் எண்ணத்துடன் அப்ரஹா ஸன்ஆவில் மாபெரும் ஆலயம் ஒன்றினை நிறுவினார். ஷீபாவின் இராணியினது கைவிடப்பட்ட மாளிகைகளுள் ஒன்றிலிருந்து பளிங்குக் கற்கள் கொண்டு வரப்பட்டன. தங்கத்தாலும் வெள்ளியினாலுமான சிலுவைகள் நிறுவப்பட்டன. பிரசங்க மேடை கருங்காலியும் யானைத் தந்தங்களும் கொண்டமைந்திருந்தது.

பின்னர் அப்ரஹா தனது எஜமானனாகிய நஜ்ஜாஷிக்கு ஒரு கடிதம் அனுப்பினார்.
“ ஓ மன்னவனே! உமக்கு முன்னர் எந்தவோர் அரசனுக்கும் நிறுவப்படாததோர் ஆலயத்தை உமக்காக நான் அமைத்துள்ளேன். அறபிகளது புனித யாத்திரிகர்களை இதனை நோக்கித் திருப்பும் வரை நான் ஓய மாட்டேன்.” தனது நோக்கத்தை அவர் இரகசியமாக வைத்துக் கொள்ளவும் இல்லை. இது, ஹிஜாஸ், நஜ்த் பிரதேசங்களது அறாபிய கோத்திரத்தாரிடையே சினத்தை வளர்ப்பதாயமைந்தது.
முடிவில் குறைஷியருக்குச் சமமான கினானா கோத்திரத்தவன் ஒருவன், ஆப்ரஹாவின் ஆலயத்தின் தூய்மையைக் கெடுக்கும் நோக்கத்தவனாக ஸன்ஆவுக்கு புறப்பட்டுச் சென்றான். ஓர் இரவு, தனது நோக்கத்தை நிறைவேற்றியவனாக அவன் மிகவும் பாதுகாப்பாகத் தனது மக்களிடம் வந்து சேர்ந்தான்.

நிகழ்ந்த சம்பவத்தைச் செவியுற்ற அப்ரஹா கோபங்கொண்டு, கஃபாவை தரைமட்டமாக்குவதெனத் திடசங்கற்பம் பூண்டார். யானையொன்றை முன்னணியில் கொண்டதொரு பெரும் படை தயார் செய்யப்பட்டது. ஸன்ஆவின் வடபுறத்திலிருந்த சில அறாபிய கோத்திரத்தார் இப்படையெடுப்பினைத் தடுத்து நிறுத்த முனைந்தார்கள். எனினும் அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டுப் பலர் சிறைப் பிடிக்கப்பட்டனர். அவர்களுள் ஒருவர் கத்அம் கோத்திரத் தலைவனான நுபைல். தனது உயிர் காப்பாற்றப்படுவதற்குப் பிரதியுபகாரமாக அவர், படையெடுப்பாளர்களுக்கு வழி காட்டியாக பணி புரிய ஒப்புக் கொண்டார்.

படையினர் தாயிபை அடைந்ததும், கஃபா எனக் கருதிதித் தமது தெய்வமான அல்-லாத்தின் ஆலயத்தை அப்ரஹா தகர்த்து விடலாம் என்றஞ்சிய தகீப் கோத்திரத்தார், வெளியே வந்து அவர்களைச் சந்திக்கச் சென்றனர். அவர்கள் தேடி வந்துள்ள இடத்தை இன்னும் அடையவில்லை எனச் சுட்டிக் காட்டிய தகீப்கள், படையினர் மக்காவைச் சென்றடைய ஒரு வழிகாட்டியையும் கொடுத்துதவினர். ஏற்கனவே நுபைல் தம்மிடம் இருந்தாலும் தகீப்களின் வழிகாட்டியையும் அப்ரஹா ஏற்றுக் கொண்டார். என்றாலும் மக்காவிலிருந்து இரண்டு மைல்களுக்கப்பால் முகம்மிஸ் என்ற இடத்தில் தாயிப் வழி காட்டி மரணித்து விடவே அடக்கமும் அங்கேயே நடாத்தப்பட்டது. பின்னர், அவ்வடக்கஸ்தலத்துக்கு கல்லெறிந்து தமது வெறுப்புணர்வைக் காட்டும் வழக்கம் அறபிகளால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அயலில் வாழ்வோர் இன்னும் அதனைத் தொடர்ந்து செய்கின்றனர்.

முகம்மிஸில் தரித்து நின்ற அப்ரஹா, தனது குதிரைப் படையினரில் சிலரை மக்காவின் சுற்றுப்புறத்தை அவதானித்து வரவென அனுப்பினார். அவர்கள் தம் வழியில் கைப்பற்றக் கொள்ளக் கூடியனவாக இருந்தவற்றைப் பெற்று அப்ரஹாவுக்கு அனுப்பி வைத்தனர். அதில் அப்த்-அல்-முத்தலிபுக்குச் சொந்தமான இருநூறு ஒட்டகங்களும் இருந்தன.

குறைஷியரும் சூழவிருந்த பல வம்சத்தவர்களும், யுத்த ஆலோசனைச் சபையொன்றனைன் கூட்டி ஆப்ரஹாவை எதிர்த்து நிற்பதென்பது பிரயோசனமில்லாததொரு கருமமென்ற முடிவுக்கு வந்தனர். இதே வேளை அப்ரஹா, மக்காவின் தலைவரைக் காணவென ஒரு தூதுவரை அனுப்பினார். தாம் யுத்தம் புரிய வந்தவர்களல்ல வென்றும், கஃபாவெனும் ஆலயத்தை அழிப்பது மாத்திரமே தமது நோக்கமென்றும், இரத்தம் சிந்தப்படும் நிலைமைகள் எதனையும் தவிர்க்க வேண்டுமாயின் மக்கத்துத் தலைவர் அபிஸீனிய முகாமுக்கு வரவேண்டும் என்பதுவே தூதாக அமைந்தது.

அப்த்-அத்தார், அப்த்-மனாப் எனும் இரு கோத்திரத்தார்களிடையிலும் கஃபாவின் பொறுப்புகளும், உரிமைகளும் பகிரப் பட்டதன் பின்னர், உத்தியோகபூர்வமான தலைவர்களெவரும் குறைஷியரிடையே காணப்படவில்லை.
என்றாலும் எந்தக் கோத்திரத் தலைவர், மக்கத்து வாசிகள் அனைவருக்குமாகத் தலைமை தாங்கும் உரித்துடையவர் என்பது பற்றிய தீர்க்கமான முடிவு பெரும்பாலோரிடை இருந்தது.

ஆப்ரஹாவின் தூதுவர், அப்த்-அல்-முத்தலிபின் வீட்டுக்கு வழி காட்டப்பட்டார். அப்த்-அல்-முத்தலிப், தன் புதல்வருள் ஒருவருடன், தூதுவரைத் தொடர்ந்து ஆப்ரஹாமின் முகாமை நோக்கிச் சென்றார். அவரது தோற்றப் பொலிவைக் கண்ட ஆப்ரஹா, தனது ராஜாசனத்திலிருந்து எழுந்து அவரை வரவேற்று, விரிப்பொன்றன் மீது அவரோடு அமர்ந்து கொண்டார். பின்னர், தனது மொழிபெயர்ப்பாளரிடம் அப்த்-அல்-முத்தலிப் ஏதும் சகாயம் வேண்டுகின்றாரா என வினவும்படி கூறினார்.

அப்ரஹாவின் படையினர் தனது இருநூறு ஒட்டகங்களைக் கைப்பற்றிச் சென்றுள்ளதாகவும், அவற்றைத் திருப்பித் தந்துவிடும்படியும் வேண்டினார் அப்த்-அல்-முத்தலிப். அவரது வேண்டுகோளின் காரணமாக அப்ரஹா ஆச்சரியத்துக்குள்ளானார். தாங்கள் அழிக்க வந்திருக்கும் அவரது மார்க்கம் குறித்துக் கொஞ்சமேனும் கவலைக் கொள்ளாது, வெறுமனே தனது ஒட்டகைகளைப் பற்றி மட்டுமே வேண்டுகோள் விடுக்கும் இத்தலைவரது நடவடிக்கை அப்ரஹாவை ஏமாற்றத்துக்குள்ளாக்கியது.

அப்த்-அல்-முத்தலிப் கூறினார்:
“ அந்த ஒட்டகங்களின் எஜமான் நான். ஆலயத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள அதன் எஜமான் ஒருவன் இருக்கின்றான்”.

-“எனக்கு எதிராக அவனால் ஆலயத்தைப் பாதுகாக்க முடியாது". என்றார் அப்ரஹா.

“அதனைப் பொறுத்திருந்துப் பார்ப்போம்” என்ற அப்த்-அல்-முத்தலிப் “எனது ஒட்டகங்களை தந்து விடும்” என்றார். அப்ரஹாவும் ஒட்டகங்களைத் திருப்பியளிக்க உத்தரவிட்டார்.

குறஷிகளிடம் திரும்பி வந்த அப்த்-அல்-முத்தலிப், நகரைச் சுற்றி வரவுள்ள மலைகளுக்குப் பின்வாங்கும்படி அவர்களுக்குக் கூறித் தமது குடும்பத்தவரும் மற்றும் சிலரும் சூழ கஃபாவுக்குச் சென்றார். அவரோடு இருந்த அனைவரும் அப்ரஹாவின் படையினரிடமிருந்து தம்மை பாதுகாக்கும்படி இறைவனிடம் இறைஞ்சினர்.

கஃபாவின் கதவிலிருந்த கைப்பிடியைக் கையிலேந்தியவராக “ ஓ இறைவா! உனது அடிமை தனது வீட்டைப் பாதுகாக்கின்றான்; உனது வீட்டை நீயே பாதுகாப்பாயாக! ” எனப் பிரார்த்தித்து. ஏனையோருடன் தானும் சேர்ந்து மலை மீதிருந்த குறைஷிகளை அடைந்து கொண்டார் அப்த்-அல்-முத்தலிப்.
அங்கிருந்து கீழேயிருந்த சமவெளியில் நடப்பவற்றை நன்கு அவதானிக்க முடிந்தது…

இன்னும் வரும்…

- இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Wed, 14 Nov 2012 20:00:00 +0000

தேவை ஓர் இறைதூதர்…( தொடர்…)

ஒட்டகங்களின் பலியீடுகள் அனைத்தும் முற்றுப் பெற்றதும், மீட்கப்பெற்ற தனது மகனுக்குத் தக்கவொரு துணையைத் தேடும் முயற்சியில் ஈடுபட்டார் அப்த்-அல்-முத்தலிப். தீர்க்கமான சில விசாரணைகளின் பின்னர் வஹ்ப் என்பாரின் மகள் ஆமினாவைத் தேர்ந்தெடுத்தார். குஸையின் சகோதரனான ஸுஹ்ராவின் பேரன் இந்த வஹ்ப்.

ஸுஹ்ரா கோத்திரத்துத் தலைவனாகவிருந்து சில வருடங்களின் முன்னர் மரணித்துவிட்ட வஹ்ப்பின் இடத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட அவரது சகோதரன் வுஹைப்பின் பொறுப்பிலேயே இப்போது ஆமினா இருந்தார். வுஹைபுக்கும் ஹாலா என்ற பெயரில், திருமண வயதை எட்டிய ஒரு மகள் இருந்தார். தனது மகனுக்கு ஆமினாவை மணமுடிக்க முடிவு செய்த அப்-அல்-முத்தலிப், ஹாலாவைத் தானே மணஞ்செய்து கொள்ளவென வுஹைபை வேண்டினார். வுஹைப் இதனை ஏற்றுக் கொள்ளவே இரண்டு திருமணங்களையும் ஒரே நேரத்தில் செய்து வைக்க ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன.

குறிப்பிட்ட தினத்தில் அப்த்-அல்-முத்தலிப் தனது மகனுடைய கையைப் பிடித்துக் கொள்ள, இருவருமாக பனீஸுஹ்ராக்களின் - (ஸுஹ்ராவின் வழி வந்த மக்கள். இப்ன்{மகன்} ஒருமை; பனீ பன்மை) குடியிருப்புப் பிரதேசத்தை நோக்கிச் சென்றனர். வழியில் பனீ அஸத்களின் குடியிருப்புப் பிரதேசத்தை அவர்கள் கடந்து செல்ல வேண்டியிருந்தது. இச்சந்தர்ப்பத்தில் வரகாஹ்வின் சகோதரி குதைலா தனது வீட்டு வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தார்.

மக்காவில் அனைவருமே நடைபெறப் போகும் மிகப் பெரிய திருமண வைபவம் குறித்து அறிந்திருந்தனர். குதைலாவோ தான் காண நாடியிருப்பதைக் காண வேண்டியே வாசலில் நின்றிருந்தார் போலும். அப்த்-அல்-முத்தலிபுக்கு இப்போது எழுபது வயதாகியிருந்தது. எனினும் எல்லா வகையிலும் தன் வயதை மிஞ்சியதோர் இளைஞனாகவே அவர் தோன்றினார். இயல்பாகவே பெருமிதம் கொண்ட இரு மணவாளர்களும் சிறப்பானதொரு வைபவத்துக்காக மெதுவாக நடந்து செல்லும் கம்பீரம் கவர்ச்சியானதாக இருந்தது.

இருவரும் அருகே வர குதைலாவின் பார்வை இளையவர் மீது மட்டுமே பதிந்திருந்தது. அழகில் அப்த்-அல்லாஹ் தனது காலத்து யூஸுபாகவே விளங்கினார். குறைஷியரின் முதியோரும் பெண்களும்கூட அவருக்கு நிகரான ஒருவரைக் கண்டிருக்கவில்லை. வாலிப காலத்து உச்சத்தில் தனது இருபத்தைந்தாவது வயதில் அவர் இருந்தார். முன்னைய பல சந்தர்ப்பங்களில் போலவே, குதைலா அவரைக் கண்டு பிரமித்துப் போயிருந்தார். அப்த்-அல்லாஹ்வின் முகத்தில் அப்போது காணப்பட்ட ஒளிவினைக் கண்ணுற்ற அவரது பிரமிப்பு பன்மடங்காயது. அது இவ்வுலகத்தினின்றும் அப்பாற்பட்டு ஒளிருவதாகவே குதைலாவுக்குத் தோற்றியது. அப்த்-அல்லாஹ்தான் எதிர்பார்க்கப்பட்டு வரும் இறை தூதரோ?…அல்லது அவ்விறைதூதரின் தந்தையார்தான் இவரோ?

அவர்கள் தன்னைக் கடந்து செல்லும்போது ஏதோ ஓர் உணர்வினால் உந்தப்பட்டு “ ஓ! அப்த்-அல்லாஹ் ” என அழைத்தார் குதைலா. தனது ஒன்று விட்ட சகோதரியுடன் உரையாடி வரும்படி கூறுவது போலத் தந்தையார் அப்த்-அல்லாஹ்வின் கையை விடுவித்தார். திரும்பிய அப்த்-அல்லாஹ்விடம் நீர் எங்கே போகிறீர் என வினவினார் குதைலா. வெறுமனே “ எனது தந்தையாருடன் போகிறேன் ” என அவர் பதிலளித்தது, எதையும் மறைப்பதற்காகவல்ல; தான் தனது திருமணத்துக்காகச் செல்வது நிச்சயமாக குதைலாவுக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டும் என அவர் நம்பினார். “ இங்கேயே இப்போதே என்னை உமது மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்ளும்: உமக்குப் பதிலாகப் பலியிடப்பட்ட அளவு ஒட்டகங்களை நீர் பெற்றுக் கொள்ளலாம். ” என்றார் குதைலா. அப்த்-அல்லாஹ் கூறினார்: “ நான் எனது தந்தையாருடன் இருக்கிறேன். அவருடைய விருப்பத்துக்கு மாறாக நான் எதையும் செய்ய முடியாது. அவரை விட்டுச் செல்லவும் முடியாது. ” (- இப்னு இஸ்ஹாக் 100)

திட்டமிட்டபடி திருமணங்கள் நடந்தேறின. இரு தம்பதியரும் வுஹைபின் வீட்டிலேயே சில தினங்கள் தங்கியிருந்தனர். பின்னர் ஒரு நாள் அப்த்-அல்லாஹ் தனது பொருட்கள் சிலவற்றைக் கொண்டு வரவென தனது வீடு நோக்கி வரும் வழியில் குதைலாவைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. இப்போதும் தனது முகத்தைக் குதைலா ஆழ்ந்து நோக்கவே, அவர் உரையாடுவார் என எதிர்ப்பார்த்துச் சற்றே நின்றார் அப்த்-அல்லாஹ். அமைதியே நிலவிய நிலையில், முன்னைய தினம் கூறியவற்றை அவர் ஏன் இன்றைய தினமும் கூறவில்லை என வினவினார்.

குதைலா கூறினார்: “முன்னைய தினம் உம்மிடமிருந்த ஒளி நீங்கிவிட்டது. உம்மிடம் எனக்கிருந்த தேவையை இன்று உம்மால் நிறைவேற்ற முடியாது.”(-இப்னு இஸ்ஹாக் 101)

இத்திருமணங்களின் ஆண்டு கி.பி.569 ஆகும். இதனை அடுத்த வருடம் பண்டு தொட்டு யானை வருடம் என்றே வழங்கி வருகின்றது. அதன் முக்கியத்துவத்துக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட காரணங்களிருக்கின்றன.

இன்னும் வரும்…

- இறைவன் நாடினால்

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Wed, 14 Nov 2012 12:30:00 +0000

தேவை ஓர் இறைதூதர்…( தொடர்…)

அப்த்-அல்-முத்தலிப் நான்கு ஹனீப்களை அறிந்திருந்தார். அவர்களுள் கூடிய கொளரவம் பெற்றிருந்தவர் வரகாஹ் என்பவர்.
அஸத் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த நவ்பல் என்பாரின் மகன் அவர். நவ்பல் அப்த்-அல்-முத்தலிபின் தூரத்து ஒன்று விட்ட சகோதரர்களுள் ஒருவராவார். வரகாஹ் ஏற்கனவே கிறிஸ்தவ மதத்தைத் தழுவியிருந்தார்.
சமகாலக் கிறிஸ்தவரிடையே ஓர் இறைதூதர் வருவது நிச்சயம் என்ற நம்பிக்கை பரவியிருந்தது. பரந்ததொரு நம்பிக்கையாக இது இல்லாதிருந்திருப்பினும், கிழக்கத்திய கிறிஸ்தவ தேவாலயங்களின் சில பெரியார்களும், சாத்திர விற்பன்னர்களும், குறி சொல்வோரும் இவ்வாறானதொரு கருத்தை ஆதரித்து வந்தனர்.

யூதர்களைப் பொறுத்த அளவில், புதியதோர் இறைத்தூதர் வருகை பற்றிய கருத்தை ஏற்றுக் கொள்வது இலகுவாயிருந்தது. அவர்களது நம்பிக்கையின்படி இறைதூதர்களின் வரிசை மஸீஹின் வருகையோடேயே முற்றுபெறுவதனால் அவ்வாறான ஒருவரின் வருகை குறித்து யூதர்கள் அனைவரும் ஒரு மனத்தவராகவே விளங்கினர். யூதர்களின் ரப்பிகள் பலரும், ஏனைய பல சிந்தனையாளர்களும், ஏற்கனவே தம்மிடையில் ஓர் இறைதூதர் தோற்றம் பெற்றிருப்பதாகவே நம்பினர்.
மஸீஹின் தோற்றத்துக்குறிய ஏராளமான குறிப்புகள் நிறைவேறியிருந்தன. எவ்வாறாயினும் நிச்சயமாக அவர் யூத குலத்திலேயே உதிப்பார்; ஏனெனில் யூதர்களே இறைவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சமூகத்தவர்- இது யூதர்களின் நம்பிக்கை.

கிறிஸ்தவர்கள் இது குறித்து வேறு கருத்துகள் கொண்டிருந்தனர். வரகாஹ்வும் அதற்கு உட்பட்டிருந்தார்.
எதிர்பார்க்கப்படும் இறைதூதர் ஏன் ஒரு அறபியாக இருக்கக் கூடாது என அவர்கள் சிந்திக்கலாயினர். யூதர்களை விட அறபிகளுக்கே ஓர் இறைதூதரின் தேவை அவசியமானதாக இருந்தது. யூதர்கள் ஏக இறையோனை வழிபடும் இப்றாஹீமிய கடவுட் கோட்பாட்டைப் பின்பற்றி வந்தனர். அத்துடன் அவர்கள் சிலை வணக்கம் செய்பவர்களாகவும் இல்லை.
பொய்க் கடவுளரை வணங்கி வரும் அறபிகளை நன்னெறியில் திருப்புவதற்கு அவர்கள் மத்தியிலிருந்தே ஓர் இறைதூதர் தோற்ற வேண்டும். கஃபாவிலிருந்து சிறிது தூரத்தில் பரந்ததொரு வட்ட வடிவில் முந்நூற்றருபது சிலைகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அத்தோடு மக்காவின் ஒவ்வொரு வீட்டிலும் தனித்தனிக் கடவுளர் காணப்பட்டனர். வீடுகளின் அமைப்பில் மத்தியாம்சமாக விளங்கியதும் சிலைகளே. வீட்டை விட்டு வெளியேறும்போது, சிறப்பாகப் பிரயாணங்களில் செல்லும்போது, வீட்டிலுள்ள சிலையைத் தொட்டுத்தடவி ஆசி பெற்றுக் கொள்வது ஒவ்வொருவரதும் சர்வ சாதாரண வழக்கமாக இருந்தது. பிரயாணங்களிலிருந்து வீடு திரும்பியதும் செய்யப்படும் முதற்கருமமும் அதுவே. மக்காவுக்கு மட்டுமே உரித்தானதோரம்சமல்ல இது. அறேபியா முழுவதுமே பரவியதொரு வழக்கமாக இது இருந்து வந்தது.
தெற்கே நஜ்ரான், யெமன் பிரதேசங்களிலும் வடக்கே ஸிரியக் கரைகளிலும் நன்கு வேரூன்றிய கிறிஸ்தவ சமூகங்கள் காணப்படத்தான் செய்தன. எனினும் இறைவனின் நவீன இடையீட்டின் காரணமாக ஆறு நூற்றாண்டுகளாக, ஐரோப்பாவில் பரந்த அளவிலும், மத்தியதரைக் கடற்பிரதேசத்திலும் ஏற்பட்டு வந்த மாற்றங்கள் எவையுமே மக்கத்து ஆலயத்தை மத்தியத்தானமாகக் கொண்டு மூடநம்பிக்கைகளிலேயே மூழ்கியிருந்த சமுகத்தில் எவ்வித தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை.

ஹிஜாஸினதும் அதன் கிழக்கே அமைந்த நஜ்த்தின் பரந்த வெளிகளினதும் அறபிகளை வேதாகமங்கள் எவ்வித ஊடுருவலும் செய்ய முடியாதனவாகவே இருந்தன. குறைஷிகளோ, மூட நம்பிக்கைகளில் மூழ்கியிருந்த ஏனைய அறாபிய கோத்திரத்தார்களோ கிறிஸ்தவத்துக்கு எதிரானவர்களாக இருக்கவில்லை. இப்றாஹீம் நபியவர்கள் எழுப்பிய புண்ணியத்தலத்தினைத் தரிசிக்கக் கிறிஸ்தவர்களும் வந்து போயினர். அப்போதெல்லாம் ஏனையோரைப் போலவே அவர்களும் கொளரவிக்கப்பட்டனர். அதற்கும் மேலாகக் கஃபாவின் உட்புறச் சுவரில் கன்னிமேரியினதும் யேசுகிறிஸ்துவினதும் உருவங்களை வரைய ஒரு கிறிஸ்தவர் அனுமதிக்கப்பட்டதோடு உற்சாகமூட்டவும் பட்டார். இது, ஏனைய உருவ படங்களிலும் பார்க்க வித்தியாசமானதாகத் தனி இடம் பெற்றிருந்தது. இவற்றாலெல்லாம் குறைஷியர் பாதிப்புற்றவர்களாக இல்லை. அவகளைப் பொறுத்தமட்டில் ஏற்கெனவே இருந்த ஏராளமான சிலைகளோடு மேலும் இரண்டக் கூட்டிக் கொள்வதாகவே இது அமைந்தது. ஒரு வகையில், குறைஷியர் கைகொண்ட பொறைமையே, அவர்களை ஊடுருவ முடியாதவர்களாகவும் ஆக்கி வைத்திருந்தது.

தனது கோத்திரத்தாருள் ஏனையோரைப் போலன்றி வரகாஹ் வாசிக்கக் கூடியவராகவும் வேதாகமங்களையும் மதவியலையும் நன்கு கற்றறிந்தவராகவும் விளங்கினார். ஆகவே கிறிஸ்து நாதரின் வாக்குறுதியொன்று குறித்து ஏற்கெனவே கிறிஸ்தவர்களிடையே வழங்கி வந்த கருத்துகளுக்கு மாறுபட்ட சிந்தனையே அவருள்ளத்தில் எழுந்தது.

அவ்வாக்குறுதி பெத்த கொஸ்தேயின் அற்புதங்கள் என்றே பொதுப்பட நம்பப்பட்டு வந்தது. எனினும் அது, அவ்வற்புதங்களோடு இயைந்திராத சில அம்சங்களையும் கொண்டிருப்பதாக வரகாஹ் உணர்ந்து, கிறிஸ்து நாதரின் வாக்குறுதியானது இன்னும் நிறைவேற்றப்படாத வேறு ஏதோ ஒரு விடயம் குறித்ததொன்றென்றே நம்பியிருந்தார். அவ்வாக்குறுதியின் வாசகங்களும் மறைமுகமாக எதையோ உணர்த்த முனைவனவாகவே அவருக்குத் தெரிந்தது; “அவர் சுயமாக எதுவும் பேசமாட்டார்; எனினும் அவர் எதனையெல்லாம் கேட்பாரோ அதனையே பேசுவார்”- யோவான் எழுதிய சுவிசேஷம் 16:13- என்ற வாசகங்களின் கருத்துத்தான் என்ன?…

வரகாஹ்வுக்கு குதைலா எனப்பெயருடைய ஒரு சகோதரி இருந்தார். தனது கருத்துக்கள் குறித்து அவரோடு பெரிதும் உரையாடுவார் வரகாஹ். குதைலாவின் உள்ளத்தில் அவரது எண்ணங்கள் ஆழமாக வேரூன்றியிருக்கவே எதிர்ப்பார்க்கப்பட்ட இறைதூதர் பற்றிய எண்ணங்கள் அவரது சிந்தனையை ஆக்கிரமித்திருந்தன. அவ்விறை தூதர் ஏற்கனவே தம் மத்தியில் வாழ்ந்து வருகின்றாரோ?

இன்னும் வரும்…

-இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Wed, 14 Nov 2012 03:00:00 +0000

தேவை ஓர் இறைதூதர்

அப்த்-அல்-முத்தலிப், ஹுபலை வழிப்பட்டவரல்ல, ஏக இறைவனையே - அல்லாஹ்வையே - அவர் வழிபாடு செய்தார். எனினும் பல தலைமுறைகளாக இறைவனின் இல்லத்தினுள்ளேயே இருந்து வந்த முஆபிய ‘ஹுபல்’ எனும் சிலை, குறைஷியரைப் பொறுத்தமட்டில் ஆன்மீக செல்வாக்கும் அருளும் நிரம்பியதொரு சின்னமாகவே விளங்கியது. புண்ணியத் தலங்களிலெல்லாம் பெருமை மிகு ஆலயத்தில் ஹுபல் நிலை பெற்றிருப்பதே ஒரு கொளரவம். வேறு பல புனிதத்தலங்கள் அறேபியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் காணப்பட்டன. இவற்றிலெல்லாம் சிறப்பு மிக்கனவாயிருந்தவை ஹிஜாஸ் பிரதேசத்தில் காணக்கிடந்த மூன்று கோயில்களாகும். ‘கடவுளின் பெண் மக்கள்’ எனக் கருதப்பட்ட அல்-லாத், அல்-உஸ்ஸா, மனாத் எனும் மூன்று சிலைகளினதும் கோவில்களே அவை.
யத்ரிபின் ஏனைய அறபிகளைப் போல அப்த்-அல்-முத்தலிபும் மனாத்தை வழிபடப் பழக்கப் பட்டிருந்தார். யத்ரிபுக்கு மேற்கே செங்கடலை ஒட்டிய குதைத் எனும் பிரதேசத்தில் இந்த மனாத்தின் கோயில் இருந்தது. குறைஷிகளுக்கு அதிக சிறப்பு வாய்ந்த கோயிலாக இருந்தது அல்-உஸ்ஸாவின் ஆலயமாகும். இது, மக்காவிலிருந்து ஒரு நாள் ஒட்டகைப் பிரயாண தூரத்திலுள்ள நக்லா எனும் சமவெளியில் இருந்தது. இன்னுமொரு நாள் அதே திசையில் பிரயாணம் செய்தால் தாயிப் எனும் நகரை அடைய முடியும்.

வசதியான, செழுமைமிகு பிரதேசமான தாயிப், அறபியரின் பெரும் வம்சமொன்றாயிருந்த ஹவாஸின் கோத்திரத்தின் ஒரு கிளையினரான ‘தகீப்’களின் கீழ் இருந்தது. ‘தாயிப் மாது’ என வழிபடப்பட்டது ‘அல்-லாத்’. அல்-லாத்தின் சிலை செல்வம் நிறைந்ததோர் ஆலயத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. இதன் காவலர்கள் என்ற வகையில் தகீப்கள் தம்மைக் குறைஷியருக்குச் சமமானவர்களாகக் கருதலாயினர்.
மறுபுறம் குறைஷியரோ தமது ‘இரு நகரங்கள்’ என மக்காவையும் தாயிபையும் குறித்துப் பேசலாயினர். செழுமையும், சிறந்த சீதோஷ்ண நிலையும் கொண்டு ‘ஹிஜாஸின் பூஞ்சோலை’ எனக் கணிக்கப்பட்டு வந்தது தாயிப்.

தாயிப்வாசிகள் எவ்வளவுதான் தமது கடவுளை மேம்படுத்தி வைத்திருந்தாலும் கூட, மக்காவிலுள்ள இறைவனின் இல்லத்துக்குச் சமமானதாக அது இல்லாமை குறித்து உள்ளூரப் பொறாமை கொண்டவர்களாகவே இருந்தார்கள். என்றாலும் அவ்வாறு இருப்பதனையே அவர்கள் ஏற்க வேண்டியுமிருந்தது. ஏனெனில், இஸ்மாயீல் நபியவர்களின் பரம்பரையில் வந்தவர்களாக, அவர்களும் மக்காவிலேயே தமது மூலத்தைக் கொண்டிருந்தனர். எனவே அவர்களது உணர்வுகள் கலப்பானவையாகவும், சிலபோது முரண்பட்டவையாகவும் விளங்கின. குறைஷியரோ யாரைக் குறித்தும் பொறாமைப்பட வேண்டியிருக்கவில்லை. தாம் உலகில் மத்தியில் வாழ்பவர்கள் என்பதோடு, உலகின் எத்திசையிலிருந்தும் யாத்திரிகர்களை கவர்ந்திழுக்கும் காந்த சக்தியுடைய நகரத்தவர் தாம் என்ற உணர்வினையும் அவர்கள் பெற்றிருந்தனர். சூழ வரவுள்ள கோத்திரங்களுக்கும் தமக்கும் இடையில் இருந்து வரும் நல்லுறவுகளுக்கு எவ்வித பாதிப்பும் ஏற்படாதவாறு கவனித்துக் கொள்வதே அவர்களது பாரிய பொறுப்பாக இருந்தது.

இவற்றையெல்லாம் நன்குணர்ந்தவராயிருந்தார், கஃபாவின் யாத்திரிகர்களை உபசரிக்கும் பொறுப்பினை ஏற்றிருந்த அப்த்-அல்-முத்தலிப். பல்வேறு குலத்தவரையும் உள்ளடக்கியதாகவே அவரது பொறுப்புகள் அமைந்திருந்தன. இப்பொறுப்புகளைப் பொதுப்பட எல்லாக் குறைஷியருமே பகிர்ந்து கொண்டனர். மக்காவை வந்து சேரும் யாத்திரிகர்கள், தமது சொந்த இடங்களில் இருப்பது போன்ற உணர்வையே பெற வேண்டும். அவர்களை உபசரிப்பதென்பது, அவர்கள் வழிபட்டு வந்தனவற்றையும் உபசரிப்பதாகவே அமைந்தது. எனவே அவர்கள் தம்முடன் கொண்டு வரும் சிலைகளுக்கும் கொளரவம் செலுத்தத் தவறக் கூடாது. அச்சிலைகளையும் நியாயப்படுத்தி ஏற்று, அவற்றின் சக்திகளில் நம்பிக்கையும் கொள்வது மரபு வழியாக வந்ததொரு வழக்கம். அவர்களது தந்தையாரும், பாட்டனார்களும், அவர்களது முன்னோர்களும் கூட வழிவழியாகச் செய்து வந்தது அது. எவ்வாறாயினும் அப்த்-அல்-முத்தலிபைப் பொறுத்த மட்டில் இறைவனே மிகப் பெரியவன். சமகால குறைஷிய, குஸாஅ, ஹவாஸின் உட்பட ஏனைய கோத்திரத்தவர்கள் அனைவரையும் விட அப்த்-அல்-முத்தலிப், இப்றாஹீம் நபியவர்கள் கொணர்ந்த இறைக்கோட்பாட்டை மிகவும் அண்மியவராக இருந்தார் என்பதில் ஐயமில்லை.

எப்போதும் போலவே அப்போதும் இப்றாஹீமிய வழிபாடுகளின் தூய்மையைத் தொடர்ந்தும் பேணி வந்த சிலர் இருக்கத்தான் செய்தனர். மரபு வழியாக ஏற்கப்பட்டு வந்தாலும்கூட, சிலை வணக்கமானது புகுத்தப்பட்ட புதியதோர் அம்சம் என்பதனையும், அதிலிருந்து பண்டைய புனிதத்துவம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டுமென்பதனையும் அவர்கள் உணர்ந்திருந்தனர்.

வரலாற்றினைச் சிறிது ஆழ்ந்து நோக்கினால் இஸ்ராயீலின் சந்ததியினரது பொன்னிற மாட்டைவிட ஹுபல் எவ்விதத்திலும் மேன்மையானதல்ல என்பதை உணரக் கூடியதாயிருந்தது.
இந்த ‘ஹுனபா’ சிலைகளை ( ஹனீப் என்பதின் பன்மை ஹுனபா…‘பழமை பேண்’ என்ற கருத்திலும் வருவது. பார்க்க குர் ஆன் 6:161
(நபியே!) நீர் கூறும்: “மெய்யாகவே என் இறைவன் எனக்கு நேரான பாதையின் பால் வழி காட்டினான் - அது மிக்க உறுதியான மார்க்கமாகும்; இப்றாஹீமின் நேர்மையான மார்க்கமுமாகும், அவர் இணைவைப்பவர்களில் ஒருவராக இருக்கவில்லை.அல் குர்ஆன் : 6 : 161 ) முற்றாகப் புறக்கணித்ததோடு, மக்காவில் அவற்றிற்கு இடமளிக்கப்பட்டிருப்பது முற்றும் தெய்வதூஷணையாகவும், தூய்மையைக் கெடுப்பதாகவுமே அமைந்ததெனக் கொண்டனர்.
மக்கத்து வழக்கங்களுடன் ஒத்துப் போகாத அவர்களது கொள்கைகளினாலும், மனந்திறந்து பேசும் தகைமையினாலும் இவர்கள் மக்கத்துச் சமூகத்தினின்றும் ஒதுக்கியே வைக்கப் பட்டிருந்தனர். அவர்களது ஆளுமையைப் பொறுத்தும், சொந்த வம்சத்தவர்கள் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பளிக்க ஒப்புக் கொள்வதையும், இல்லாமையையும் பொறுத்துமே அவர்கள் கொளரவிக்கப்பட்டனர்; பொறுக்கப்பட்டனர் அல்லது துயருறுத்தப்பட்டனர்.

இன்னும் வரும்…

-இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Wed, 14 Nov 2012 01:59:00 +0000

மகவைப் பலியிட ஒரு சபதம். ( தொடர்…)

சபதத்தை நிறைவேற்றும் நடவடிக்கைகள் குறித்து, அப்த்-அல்-முத்தலிப் தனது இல்லத்திலிருந்த பெண்களிடம் எவ்வித ஆலோசனையும் நடாத்தி இருக்க வில்லை. அதிலும் குறிப்பாக அப்த்-அல்லாஹ்வின் தாயார் பாத்திமா பாத்திமாவுடன்கூட இதுபற்றி உரையாடியிருக்கவில்லை. அவருடைய ஏனைய மனைவியர் மக்காவின் சுற்றுப்புறங்களைச் சார்ந்தோர். ஆகவே அவர்கள் மக்காவில் அதிகம் செல்வாக்கும் படைத்தோராயில்லை. ஆனால் பாத்திமாவோ குறைஷிக் குலத்தவர். பலம் வாய்ந்த மக்ஸும் கோத்திரத்தவர். தனது தாய்வழியில் அவர் குஸையின் மகன் அப்த்துடைய வழி வந்தவர். தேவையேற்படின் பாத்திமாவுக்கு உதவ அவரது உறவினர் அனைவரும் மிக அண்மையிலேயே இருந்தனர்.

அப்த்-அல்-முத்தலிபின் பத்துப் புதல்வர்களுள் ஸுபைர், அபூ தாலிப், அப்த்-அல்லாஹ் ஆகிய மூவரும் பாத்திமாவால் பெறப்பட்டவர்கள். தமது சகோதரர்களுடன் மிக்க வாஞ்ஞையுடனிருந்தவர்களான அப்த்-அல்-முத்தலிபின் ஐந்து பெண் மக்களதும் தாயார் அவர். வீட்டில் இருந்த பெண்கள் அனைவருமே வெறுமனே இருக்கவில்லை.
எல்லாப் புதல்வர்களதும் தாய்மார் பாத்திமாவின் துணையை நாடி நின்றனர். ஏனென்றால் யாருடைய மகன் பலியிடப்படவேண்டுமென்பது அவர்களால் அறியப்பட்டிருக்கவில்லை.

குறிபார்த்து முடிந்த நிலையில் கஃபாவை சூழவர மக்கள் நிரம்பி வழியலாயினர். அப்த்-அல்-முத்தலிபும் மகன் அப்த்-அல்லாஹ்வும் மரண பயங்கரம் முகத்தில் கவிழ்ந்தவராகக் கஃபாவின் வாசலில் வந்ததும் மக்ஸூம் கோத்திரத்தாரிடையே முணுமுணுப்புகள் எழுந்தன. தமது சகோதரிகளுள் ஒருவரது மகனே பலிக்குள்ளாக வேண்டியுள்ளமையை அவர்கள் உணர்ந்தனர்.
“அந்தக் கத்தி எதற்காக?”…என்று ஒரு குரல் எழுந்தது. அதே கேள்வி மேலும் பலராலும் எழுப்பப்பட்டது. எல்லோருக்கும் பதில் தெரிந்துதான் இருந்தது.
அப்த்-அல்-முத்தலிப் தனது சபதம் குறித்து விளக்கத் தொடங்கினார். மக்ஸும் கோத்திரத் தலைவரான முஙீரா அவரை இடைநிறுத்தக் கூறினார். “ அவரை நீர் பலியிடாதீர். பதிலாக வேறு ஒன்றைப் பலியிடும். மக்ஸும் கோத்திரத்தார் அனைவரது செல்வங்களையும் தியாகம் செய்தேனும் நாம் இவரை மீட்போம். ” அப்த்-அல்லாஹ்வின் சகோதரர்களும் இந்நிலையில் கஃபாவிலிருந்து வெளியே வந்து கொண்டிருந்தார்கள். இதுவரை எவரும் எதுவும் பேசியிருக்கவில்லை. இப்போது அவர்கள் தம் தந்தையாரிடம், தம்பியை விட்டுவிடும்படியும் பதிலாக வேறு பலிகள் எதனையும் செய்யும்படியும் இரந்து வேண்டி நின்றார்கள். குழுமியிருந்த அனைவருமே அப்த்-அல்-முத்தலிபை கெஞ்சத் தொடங்கினார்கள். என்றாலும் உள்ளத்தில் ஐயங்கள் நிறைந்து தெளிவான சிந்தனையில்லாதவராக இருந்தார் அவர்.
இறுதியில், ஆவிகளுடன் கலந்து பேசும் யத்ரிபின் ஒரு பெண்ணைக் கண்டு அப்த்-அல்லாஹ்வுக்குப் பகரமாக வேறு பலிகள் ஏதும் மேற்கொள்ளப்படலாமா எனக் கலந்தாலோசிக்க ஒப்புக் கொண்டார். அது கூடுமாயின் எவ்வாறான பிரதியீடு செய்வதென விசாரித்தறிவதாகவும் ஏற்பாடாயிற்று.

ஏனைய புதல்வருள் ஒருவர் அல்லது இருவருடன் அப்த்-அல்லாஹ்வையும் அழைத்துக் கொண்டு தன் பிறந்த இடம் நாடிச் சென்றார். அப்த்-அல்-முத்தலிப்.
அவர் தேடிச்சென்ற பெண் யத்ரிபிலிருந்து கைபர் பிரதேசத்திற்குச் சென்றிருந்தார். செலிப்பானதொரு பள்ளத்தாக்கிலிருந்து யூத குடியேற்றப் பிரதேசமான கைபர், யத்ரிபிலிருந்து வடக்கே சுமார் நூறு மைல் தொலைவிலிருந்தது.

பிரயாணத்தை மேலும் தொடர்ந்து, அப்பெண்ணச் சென்று கண்டு பிரச்சினையை எடுத்துரைத்ததும், தன்னோடளவளாவும் ஆவியுடன் கலந்து அடுத்த நாள் தக்க பதிலுரைப்பதாகக் கூறினார் அப்பெண்.

இறவனை வழிபட்ட வண்ணம் இருந்தார் அப்த்-அல்-முத்தலிப்.
அடுத்த நாள் அப்பெண், “ எனக்கு செய்தி வந்துள்ளது; உங்களிடையே உயிர்ப் பலிக்கான பிரதியீடு என்ன? ” எனக் கேட்டார். பத்து ஒட்டகைகள் என பதிலளித்தனர் சென்றிருந்தோர். அப்பெண்மணி கூறினா: “ உங்கள் நாட்டுக்கு திரும்பிச் செல்வீர்களாக! பத்து ஒட்டகங்களை ஒரு புறத்தும் உங்கள் மனிதனை மறுபுறத்தும் இட்டு அம்பிழுத்துப் பாருங்கள். அம்பு உங்கள் மனிதனுக்கு எதிராக வருமாயின் ஒட்டகங்களின் எண்ணிக்கையைக் கூட்டிக் கொள்ளுங்கள் தேவையாயின் ஒட்டகங்களுக்கு எதிராக முடிவு ஏற்படும்வரையில் அவற்றின் தொகையைக் கூட்டிச் செல்லுங்கள்.

உங்கள் இறைவன் ஒட்டகங்களின் பலியீட்டை ஏற்றுக் கொள்ளும்வரை தொகையைக் கூட்டிச் சென்று அவற்ரைப் பலியிட்டு உங்களவரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளுங்கள்.
உடனடியாக அவர்கள் மக்காவுக்குத் திரும்பினர்.அப்த்-அல்-முத்தலிப், மகன் அப்த்-அல்லாஹ்வைக் கூட்டிக் கொண்டு பத்து ஒட்டகங்களுடன் மிகத் தாழ்மையாகக் கஃபாவினுள் நுழைந்தார். ஹுபலின் அருகில் நின்றவராக, தனது செய்கையை ஏற்றுக் கொள்ளும்படி இறைவனை வேண்டி நின்றார் அவர்.
அம்பிழுத்துப் பார்த்தபோது அது அப்த்-அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகவே விழுந்தது. இன்னும் பத்து ஒட்டகங்கள் சேர்க்கப்பட்டன. அம்போ ஒட்டகங்கள் வாழ வேண்டுமென்றும் அப்த்-அல்லாஹ் பலியிடப்பட வேண்டுமென்றே கூறியது. இன்னும் பத்து ஒட்டகங்களைச் சேர்த்தனர். இவ்வாறு கூட்டிச் சென்று, நூறு ஒட்டகங்களாக எண்ணிக்கை அமைந்த போதே அப்த்-அல்லாஹ்வுக்கு சார்பாக அம்பு விழுந்தது. எனினும் அப்த்-அல்-முத்தலிப் மிகக் கவனமாக இருந்தார்.
இத்துணைப் பாரியதொரு பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண ஓர் அம்பின் முடிவினை மாத்திரம் ஏற்றுக்கொள்ள அவர் தயாராயில்லை. இரண்டாம், மூன்றாம் முறையும்கூட அம்பிழுக்க வேண்டுமென்பதே அவர் விருப்பமாயமைந்தது. மூன்றாம் முறையும் அப்த்-அல்லாஹ்வுக்கு சார்பான முடிவே கிட்டியது.
இறைவன் தனது பிதியீட்டை ஏற்றுக் கொண்டான் என அப்த்-அல்-முத்தலிப் உறுதி கொண்டார். ஒட்டகங்களும் முறைப்படி பலியிடப்பட்டன.

இன்னும் வரும்…

-இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Wed, 14 Nov 2012 01:56:00 +0000

மகவைப் பலியிட ஒரு சபதம்.

பெருந்தன்மை, நம்பிக்கை, ஆழ்ந்த மதிநுட்பம் என்பவற்றின் காரணமாக அப்த்-அல்-முத்தலிப் குறைஷியரிடையே பெரிதும் கொளரவிக்கப் பட்டு வந்தார்.

ஆளுமை நிறையப் பெற்றதோர் அழகான ஆண் மகன் அவர்.
செல்வம் நிறைந்திருக்கப் பெற்றமையால் மிக்க அதிர்ஷ்டம் வாய்ந்தவராகவும் விளங்கினார். ஸம்ஸம் கிணற்றினை மீட்டெடுக்கும் பணிக்கு அவர் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டமை இவை அனைத்தையும் விஞ்ஞியதொரு கொளரவமாக விளங்கியது.

இவ்வருட் கொடைகள் அனைத்துக்குமாக அவர் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தி வந்தார். என்றாலும் அவரது உள்ளத்தில் எழுந்த சில எண்ணங்கள், அவருள் அமைதியிண்மையை ஏற்படுத்தின. அதுதான், ஸம்ஸம்மைத் தான் தோண்டுவதை நிறுத்தும்படி குறைஷியர் கூறியபோது - அனைத்து முயற்சிகளும் அந்தரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தபோது - அவரது உள்ளத்தில் ஏற்பட்ட கவலை. இறைவன் அருளால் யாவும் நலமே முடிந்தன. என்றாலும் அதற்கு முன்னர், குழந்தைச் செல்வத்தைப் பொறுத்த மட்டில் தான் இருந்த வருமை நிலையை, ஒரேயொரு மகனை மாத்திரமே தான் கொண்டிருந்தமையை எண்ணி ஒருபோதும் அவர் கவலையுற்றதில்லை.
அப்த்-ஷம்ஸ் கோத்திரத் தலைவரும், அப்த்-அல்-முத்தலிபின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரருமான உமையா பல புதல்வர்களைப் பெற்றிருந்தார். மக்ஸூம் கோத்திரத்து முஙீரா ஸம்ஸம்மைத் தோண்டும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தால், அவரது புதல்வர்கள், பரந்த பலம் வாய்ந்ததோர் வட்டத்தராக அவரைச் சுற்றி அமைந்திருப்பர். ஆனால் அப்த்-அல்-முத்தலிபோ ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மனைவியரைக் கொண்டிருந்த போதும் ஒரே ஒரு மகனையே பெற்றிருந்தார். இவ்வெண்ணம் அவரை வாட்டியது. என்றாலும் கூட, ஸம்ஸம்மை அளித்த இறைவன் நிச்சயமாக ஏனைய வழிகளிலும் தனக்கு ஆதரவு அளிப்பான் என்ற நம்பிக்கை அவருள்ளத்தில் இருந்தது.

அண்மையில் இறைவன் தனக்கு காட்டிய அருளினால் உந்தப்பட்டு, தனக்கு புதல்வர்களைப் பெருக்கித் தரும்படி பிரார்த்தித்தார் அவர். அத்தோடு தனக்கு பத்து ஆண்மக்கள் பிறந்து அவர்கள் அனைவரும் வாலிபப் பிராயத்தை அடையக் கூடுமாயின் அவர்களில் ஒருவரை கஃபாவில் காணிக்கையாகப் பலியிடுவதென ஒரு சபதமும் செய்தார்.

அவரது சபதம் ஏற்கப்பட்டது. வருடங்கள் பல கழிந்து விட்டன. அவருக்கு மேலும் ஒன்பது ஆண் மக்கள் கிடைத்தனர். சபதம் செய்தபோது எப்போதோ வெகுகாலத் தொலைவில் நிகழக் கூடியதொரு சம்பவமாகவே அது அவருக்குப் பட்டது. ஆக இளைய மகனான அப்த்-அல்லாஹ்வைத் தவிர ஏனைய அனைவரும் வாலிபர்களாக மாறிவிடுமளவு காலம் மிக வேகமாகக் கடந்து விட்டது.

செய்து விட்ட சபதம் அவரது சிந்தனையை ஆட்கொள்ளத் தொடங்கியது. தன் மக்கள் அனைவர் குறித்தும் அவர் பெருமிதம் கொண்டிருந்தார். ஆனால் அனைவர் மீதும் ஒரேமாதிரியான அன்பு அவரது உள்ளத்திலில்லை. இளையவரான அப்த்-அல்லாஹ் மீதே தன்னுடைய அன்புணர்வு மிகைத்திருப்பதை அவரது உள்ளம் அவருக்கு உணர்த்தியிருந்தது. இறைவனும் இந்த மகனையே தேர்ந்திருக்கலாம். மிக்க அழகு வாய்ந்தவராக விளங்கினார் அப்த்-அல்லாஹ். அவரையே பலியிட வேண்டியும் இறைவன் விரும்பியிருக்கலாம். அவை எவ்வாறாதாயிருப்பினும் அப்த்-அல்-முத்தலிப் வாக்குறுதி மாறாதவர். சபதத்தை முறித்து விடும் எண்ணம் ஏதும் அவரது சிந்தைதில் எழவில்லை. பொறுப்புணர்ச்சியும் நீதியுணர்வும் மிக்கவர் அவர். எவ்வாறான பொறுப்புகளைத் தவிர்க்கலாம் என்ற தெளிவான சிந்தனை அவரிடமிருந்தது.
எந்த மகன் பலியிடப்பட வேண்டும் என்ற முடிவெடுப்பதைத் தன் மீது சுமத்திக் கொள்ள அவர் தயாராக இல்லை. எனவே, இனியும் ஒரு பாலகன் எனக்கருதமுடியாத அளவு அப்த்-அல்லாஹ் வளர்ந்ததும், அவர் தம் மக்கள் பத்துப் பேரையும் கூட்டித் தான் இறைவனுக்கு அளித்திருக்கும் வாக்குறுதியை விவரித்து, தன் வாக்கைக் காப்பாற்ற தனக்குத் துணை செய்யும்படி அவர்களை வேண்டி நின்றார்.
தந்தையின் வாக்கு தனயரதும் வாக்கே. ஆக, அவர்கள் எவரும் மறுத்துரைக்கவில்லை. தம்மல் ஆக வேண்டியதென்ன என்றே அவர்கள் வினவினர்.

ஒவ்வொருவரும் தனித்தனி அம்புகளில் தத்தமது அடையாளங்களை இடும்படி வேண்டப்பட்டனர்.
அதே வேளை குறைஷியருக்கு அதிகாரப் பூர்வமாகக் குறி பார்ப்பவரைக் கஃபாவுக்கு வந்து சேரும்படி செய்தி அனுப்பினார் அப்த்-அல்-முத்தலிப்.

பின்னர் தன் மக்கள் அனைவரையும் புனிதத் தலத்தினுள் கூட்டிச் சென்று, அங்கு குறி பார்ப்பவரிடம் தனது சபதம் குறித்து விளக்கினார். மக்கள் ஒவ்வொருவராகத் தத்தம் அம்பபைக் கொடுத்தனர். ஹூபல் சிலையின் அருகில், கத்தி ஒன்றனைக் கையில் ஏந்தியவராக அப்த்-அல்-முத்தலிப் இறைவனைப் பிரார்த்தித்தவராக இருந்தார்.
அம்பு இழுக்கப்பட்டது…
அப்த்-அல்லாஹ்வின் அம்பே வெளிவந்தது. அவரது தந்தையார் ஒருக் கையில் அப்த்-அல்லாஹ்வைப் பிடித்து மறு கையில் கத்தியை ஏந்தியவராகக் கதவினருகில் சென்றார். வேறு சிந்தனைகள் மனதில் எழுவதன் முன்னர், உடனடியாகப் பலி பீடத்துக்கு மகனைக் கொண்டு செல்லும் அவசரம் அவரிடம் காணப்பட்டது.

இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Wed, 14 Nov 2012 00:30:00 +0000

இழப்பின் மீட்பு

கஃபாவின் வடமேற்குப் பகுதியை அண்மியதாக, அரைவட்ட வடிவானதொரு சுவரினால் மறைக்கப்பட்டதோர் இடம் காணப்படுகிறது. வடக்கும் மேற்கும் நோக்கியனவாக இச்சுவற்றின் இரு முனைகளும் யாத்திரிகர்கள் செல்வதற்கு வசதியாக இடைவெளி கொண்டமைந்துள்ளன. எனினும் பெரும்பாலான யாத்திரிகர்கள் தாழ்வான அச்சுவர்களைச்சுற்றி வந்து அடைக்கப்பட்ட அவ்விடத்தையும் தாம் வலம் வரும் பிரதேசத்திற்குட்படுத்திச் செல்வர். இந்த இடம் ஹிஜ்ர் இஸ்மாயீல் என வழங்குகின்றது. இதன் அடித்தளத்திலேயே இஸ்மாயீல் நபியவர்களதும் ஹாஜராவினதும் அடக்கஸ்த்தலங்கள் அமைந்துள்ளன.

கஃபாவை அண்மியிருப்பதில் அளவிறந்த விருப்பம் கொண்டிருந்த அப்த்-அல்-முத்தலிப், சிலபோது ஹிஜ்ரின் மீதாக படுக்கை விரிப்பொன்றனைப் போட்டு சாய்ந்திருப்பார். இவ்வாறு அவர் சாய்ந்திருந்த போது ஒரு நாள், அவரது கனவில் ஒரு நிழலுருவம் தோன்றி,…‘இனிய தெளிவினைத் தோண்டுவீராக’…எனக் கூறியது. ‘இனிய தெளிவு என்பது என்ன?’ அவர் வினவினார்: உருவம் மறைந்து விட்டது.

அப்த்-அல்-முத்தலிப் எழுந்திருந்த போது, அமைதியும் மகிழ்வும் அவர் உள்ளத்தை நிறைந்திருக்கவே, அடுத்த இரவையும் அதே இடத்திலேயே கழிப்பதென முடிவு செய்து கொண்டார். அன்றும் அதே உருவம் தோன்றி, ‘அருட் கொடையைத் தோண்டுவீராக’…என்றது. அது என்னவென்று அப்த்-அல்-முத்தலிப் வினவியும் பதில் கிடைக்கவில்லை. மூன்றாம் இரவு ‘செல்வம் நிறைந்த புதையலைத் தோண்டுவீராக’…எனக் கட்டளை பிறந்தது. அப்போதும் அவர் கேள்விக்கு பதில் கிடைக்க வில்லை. நான்காம் இரவு ‘ஸம்ஸம்மைத் தோண்டுவீராக!’ என ஒலியெழுந்தது. “ஸம்ஸம் என்றால் என்ன?”…என்ற அவருடைய கேள்விக்கு இப்போது பதில் கிடைத்தது.
“ஸம்ஸம்மைத் தோண்டுவீராக! நீர் நஷ்டமடைய மாட்டீர். அது மிகப் பெரிய முன்னோரிடமிருந்து உமக்குக் கிடைத்த சொத்தாகும். அது ஒரு நாளும் வரண்டு போகாது. வந்து சேரும் யாத்திரிகர்களுக்கு தண்ணீர் கொடாமலும் விடாது". அத்தோடு அவ்வுருவம், இரத்தமும் மிருக சாணமும் எறும்புப்புற்றும் கொண்ட, அண்டங்க்காக்காய்கள் கொத்தித் தின்னும் இடமான ஒரு பகுதியை குறிப்பாகச் சுட்டியது. இறுதியில் இறைவனின் யாத்திரிகர்கள் தமது யாத்திரைக் காலங்கள் முழுவதும் பெற்றுக் கொள்ளக் கூடிய தெளிவான தண்ணீரைத் தந்தருளும்படி இறைவனைப் பிரார்த்தனைப் புரியும் படியும் அவ்வுருவம் அப்த்-அல்-முத்தலிபை வேண்டியது.

அப்த்-அல்-முத்தலிப் விடியற் காலையில் எழுந்து, புனித ஆலயத்தின் ஈராக்கிய முனை எனப்படும் வடக்கு மூலையிலுள்ள ஹிஜ்ரிலிருந்து, வடகிழக்கு சுவரோரமாக நடந்து சென்று கஃபாவின் வாசலை அடைந்தார். அதனைக் கடந்து சில அடிகள் தள்ளி, கிழக்கு மூலைக்குச் சென்று கருநிறப் பாறையை முத்தமிட்டார். அங்கிருந்து அவர் கஃபாவை வலம் வரத் தொடங்கினார். ஈராக்கிய முனையிலுள்ள கதவினைக் கடந்து, ஹிஜ்ரைத் தாண்டி, ஸிரிய முனை என வழங்கும் மேற்கு மூலைக் கூடாக தெற்கே இருக்கும் யெமனிய முனையை அடைந்தார். அவர்,

இறாஹீம் நபியவர்களின் புதல்வர்களான இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக் ஆகியோரின் சந்ததிகளனைவருமே கஃபாவை வலம் வரும் போது சூரியனுக்கு எதிர்த்திசையிலேயே சென்று சுற்றி வருவர். யெமனிய முனையிலிருந்து கருநிறப் பாறையை அடைந்த அப்த்-அல்-முத்தலிப் அங்கிருந்து அபூ குபைஸ் குன்றின் இருண்ட சரிவுகளையும், அதற்கும் அப்பால் சேய்மையில் இருந்த கிழக்கு மலைகளையும் மஞ்சள் நிற ஒளியின் பின்னணியில் மிகத் தெளிவாகக் கண்டார்.
அறேபியாவின் உதய காலமும் அந்தி சாயும் நேரமும் மிகவும் குறுகியன. மிகத் தெளிவான ஒளியில் அப்த்-அல்-முத்தலிப் ஒரு முறை கஃபாவை வலம் வந்தார். பின்னர் கதவினை அடைந்து கைப்பிடியின் வளையத்தைப் பிடித்தவராகத் தனக்கு ஏவப்பட்டிருந்த பிரார்த்தனையைப் பிரார்த்தித்தார்.

சிறகுகளடிக்கும் ஒலி கேட்கவே திரும்பிப் பார்த்த அவர், மணற்றரையினின்றும் ஒரு பறவை பறந்து செல்வதனைக் கண்டார். இன்னும் ஒரு பறவை பறந்தது. சிலை வடிவான குன்றுகளிரண்டு நூறு யாரளவு இடைவெளியில் இரு புறத்தும் அமைந்திருந்தன. அந்த இடைவெளியில் பறவைகள் அங்குமிங்குமாக பறந்து கொண்டிருந்தன. சிலை வடிவிலான அவ்விரு குன்றுகளும் வழிபாட்டுக்குறியவெனக் கருதப்பட்டமையினால் அவ்விடைவெளியிலேயே குறைஷியர் தமது பலியீடுகளையும் செய்து வந்தனர். அப்பறவைகளைப் போலவே, அப்த்-அல்-முத்தலிபும் இவ்விடைவெளியின் மணற்றரையில் இரத்தம் தோய்ந்திருப்பதனை அறிந்திருந்தார். மிருக சாணமும் அங்கிருந்தது. அருகில் சென்ற அவர் எறும்பு புற்றொண்றனையும் கண்டார்.

தன் வீடு சென்று, மகன் ஹாரித் என்பாரையும் கூட்டிக் கொண்டு, இரண்டு கடப்பாறைகளை ஏந்தித் தான் தோண்ட வேண்டிய இடத்தை மனதில் நிச்சயப் படுத்திக்கொண்டவராகத் திரும்பி வந்தார் அப்த்-அல்-முத்தலிப்.

மணற்றரையின் மீதான ஆயுதங்களின் ஒலியும், இது காலவரை நடந்திராத இச்சம்பவமும் பலரது கவனத்தையும் ஈர்க்கவே, எல்லாப் பகுதிகளிலிருந்தும் மக்கள் அவதானிக்கலாயினர்.
அப்த்-அல்-முத்தலிப் எவ்வளவுதான் கொளரவம் பொருந்தியவராக விளங்கினாலும் கூட, பலிகள் மேற்கொள்ளப்படும் இடம் தோண்டப்படுவது மதவிரோத செய்கையெனப் பலர் ஆட்சேபித்து, அவரது நடவடிக்கைகளை நிறுத்தும்படி வேண்டினர். அதனை மறுத்த அவர், தனது செய்கைகளில் எவரும் தலையிடாதவாறு காத்துக் கொள்ளும்படி ஹாரிதைப் பணித்துத் தொடர்ந்தும் தோண்டலானார். நிலைமை மிகவும் நெருக்கடியானதாக இருந்தது. துயரமான விளைவுகள் ஏற்பட்டிருக்கலாம். என்றாலும் இரு ஹாஷிமிகளும் ஒன்றுபட்டுச் செயலாற்றலானார்கள். மற்றையோரை இது வியப்புக்குள்ளாக்கியது. இரு புறமிருந்த சிலைகளான இஸாப், நைலா என்பன அதிகம் பிரசித்தி பெற்றிருக்கவில்லை. கஃபாவைக் களங்கப்படுத்தியமையினால் கற்சிலைகளாக்கப்பட்ட ஜுர்ஹும் கோத்திரத்து ஓர் ஆணும் பெண்ணுமே இவ்வுருவங்கள் என்ற நம்பிக்கையும் சிலரிடையே இருந்து வந்தது. எனவே அப்த்-அல்-முத்தலிபைத் தடுத்து நிறுத்தும் எந்தவொரு நேரடி முயற்சியும் மேற்கொள்ளப்படாமலேயே அவர் தனது கருமத்தை தொடர்ந்து நடாத்தினார். சூழவரவிருந்தோரில் பலர் அவ்விடத்தை விட்டு நீங்கிச் செல்லலாயினர். அப்போதுதான் கிணற்றை மூடியிருந்த பாறையின் மீது இவரது ஆயுதம் பட்டதனாலெழுந்த ஒலிக் கிளம்பியது. அத்தோடு அன்னார் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தும் ஒலியும் வந்தது. மக்கள் கூட்டம் மீண்டும் ஒன்று சேரலாயினது. ஜுர்ஹும்கள் புதைத்து வைத்திருந்த செல்வங்களை அவர் தோண்டத் தொடங்கியதும் எல்லோரும் அதில் பங்கு கேட்கத் தொடங்கினர்.

அப்த்-அல்-முத்தலிப், இச்செல்வங்களை என்ன செய்வது என்பது குறித்து அம்பிழுத்துக் குறி பார்க்கவேண்டும் எனக் கூறினார்.

புதையலிலிருந்த ஒவ்வொரு பொருளும் புனிதத்தலத்தில் வைக்கப்பட வேண்டுமா, தன்னைச் சார வேண்டுமா, அல்லது எல்லோரிடையேயும் பங்கு போடப்பட வேண்டுமா என அம்பிழுத்துக் குறிப்பார்க்கும் அவரது எண்ணத்தை அனைவரும் ஏற்றனர். தீர்க்க முடியாத அல்லது ஐயத்துக்குறிய பிரச்சினைகள் இவ்வாறே முடிவாக்கப்படுவது வழக்கமாக இருந்தது. கஃபாவின் உள்ளே அமைந்திருந்த முஆபிய ‘ஹுபல்’ எனும் சிலையின் முன்னிலையிலேயே அம்பிழுப்பது மரபு. சில பொருட்கள் கஃபாவுக்கும் சில அப்த்-அல்-முத்தலிபுக்கும் கிடைத்தன. குறைஷியர் எவருக்கும் எதுவுமில்லை. யாத்திருகர்கட்குத் தண்ணீர் வசதியளிக்கும் பொறுப்பு ஏற்கனவே ஹாஷிம் வம்சத்தவர்க்குரியதாக இருந்தமையால், ஸம்ஸம் கிணறும் அவர்களது பொறுப்பிலேயே இருக்க வேண்டுமென்பதும் ஏற்கப்பட்டது.

இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Tue, 13 Nov 2012 22:30:00 +0000

குழிவின் குறைஷியர்…(தொடர்…2)

ஹாஷிமுக்கு உடன்பிறந்த சகோதரர்கள் இருவர் இருந்தனர். அப்த்-ஷம்ஸ், முத்தலிப் என்பன அவர்கள் பெயர்கள். உடன் பிறவாச் சகோதரர் ஒருவர் - நவ்பல்.

அப்த்-ஷம்ஸ் யெமனுடனான வர்த்தக நடவடிக்கைகளில் தீவிரமான ஈடுபாடு காட்டி வந்தார். பின்னர் ஸிரியாவிலும் இவரது கவனம் சென்றது.
நவ்பல் ஈராக்குடனான வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார். எனவே இவ்விருவரும் மக்காவுக்கு வெளியேயே நீண்ட காலங்களைக் கழித்து வரலாயினர். இதனாலும் வேறு பல காரணங்களினாலும் ஹாஷிமின் இளைய சகோதரரான முத்தலிபின் மீதே யாத்திரிகர்களுக்குத் தண்ணீர் வசதி செய்து கொடுக்கும் கடமையும், அவர்களுக்கு உணவு வசதியளிக்கவென வரிகள் அறவிடும் பொறுப்பும் சுமத்தப்பட்டன. தனக்குப் பின்னர் இப்பொறுப்புகளை ஏற்று நடாத்தக் கூடிய ஒருவரைத் தெரிந்து கொள்வதில் முத்தலிப் கவனம் செலுத்த வேண்டுமளவுக்குக் காலம் கழிந்து விட்டது.

ஹாஷிம், ஸல்மா தவிர்ந்த ஏனைய மனைவியர் மூலம் மூன்று புதல்வர்களைக் கொண்டிருந்தார். என்றாலும், தெரிய வந்துள்ளன அனைத்தும் உண்மையாயின, இவர்கள் எவருமே, ஏன், முத்தலிபின் புதல்வர்கள் கூட, ஸல்மாவின் மகனுக்கு ஈடானவர்களாக அமையவில்லை.
ஸல்மாவின் மகன் ஷய்பா, இள வயதிலேயே தளமைத்துவ தகுதிகள் கொண்டவராக விளங்கியமையால், அவர் குறித்த செய்திகள், புகழுரைகளாகவே, யத்ரிபிலிருந்து மக்காவுக்கு அடிக்கடி வரலாயின. யத்ரிப் ஊடாக வரும் பிரயாணிகள் ஷய்பா குறித்து கொண்டு வந்த செய்திகள் உன்னதமானவையாயிருந்தன.
யத்ரிப் சென்ற முத்தலிப் நேரடியாகவே நிலைமைகளை அவதானித்து, மனமகிழ்ந்தவராய், தனது சகோதரரின் மகனைத் தன்னிடம் ஒப்படைக்கும்படி ஸல்மாவை வேண்டினார். மகனை மக்காவுக்கு அனுப்ப ஸல்மா விரும்பவில்லை. தாயாரின் அனுமதியின்றி யத்ரிபை விட்டும் நீங்க மகன் விரும்பவில்லை.
என்றாலும் முத்தலிப் தன் நோக்கத்தில் தளர்ந்துவிடாதவராக அவ்விருவருடனும் வாதாடலானார். யத்ரிபிலிருந்து ஷய்பா பெற்றுக் கொள்ளக்கூடிய நன்மைகளைவிட, மக்க நகர் பெருமளவு நன்மைகளை அளிக்கும் என்றார் அவர்.
முழு அறேபியாவுக்கும் புனித யாத்திரைத் தளமாக விளங்கும் கஃபாவின் பாதுகாவலர்கள் என்ற வகையில் அறேபிய கோத்திரங்கள் அனைத்திலும் மிக உன்னதமான ஒரு ஸ்தானத்தைக் குறைஷிகள் வகித்து வருகின்றனர்; தனது தந்தையார் முன்னர் வகித்து வந்த தலைமைத்துவத்தைப் பொறுப்பேற்று குறைஷிக்குலத் தலைவர்களுள் ஒருவராக வருவதற்கான வாய்ப்புகள் அனைத்தும் ஷய்பாவுக்கு இருக்கின்றன; ஆனால் இதற்கெல்லாம் முன்னமாக அவர் தம் சமுகத்தாரோடு இணைந்தவராக இருக்க வேண்டும்: வெளியிலிருந்து திடீரென உள் நுழைந்து இவ்வாறானதொரு உயரிய தகுதியைப் பெற்றுக் கொள்வதென்பது இயலாத கருமம்.

முத்தலிபின் வாதங்களினால் கவரப்பட்டார் ஸல்மா. தாயும் மகனும் ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்வதற்குத் தடைகளேதும் இருக்கப் போவதில்லை, ஆக ஸல்மா முத்தலிபுடன் மகனை அனுப்ப இசைந்தார்.

ஒட்டகத்தின் மீது தன் பின்புறமாக சகோதரன்மகனை இருத்தியவராக மக்கா நோக்கி பயணமானார் முத்தலிப். மக்காவினுள் நுழையும் போது முத்தலிப் கூட்டி வரும் புதிய இளைஞன் யாரென்று அறியாதவர்களாக, மக்கத்தார், முத்தலிபின் அடிமை ( அப்த்-அல்-முத்தலிப் ) ஒருவரே கொண்டு வரப்படுவதாகக் கூறிக் கொள்ளலாயினர். இது முத்தலிபின் செவிகளிலும் வீழ்ந்தது. அவர் கூறினா: “இவர் எனது சகோதரன் ஹாஷிமின் மகனேயன்றி வேறு யாருமல்ல”.

நேர்ந்து விட்ட தவறுக்காக அனைவரும் சிரிக்கலாயினர். வேடிக்கையான இத்தவறு பற்றிய செய்தி நகர் முழுவதும் பரவவே நகரத்தார் அனைவரும் இச்சம்பவத்தைக் கூறிக் கூறிச் சிரித்து சிரித்து மகிழலாயினர். தவறே நிலைபெறுவதுமாயிற்று. அந்த இளைஞர் ஷைபாவும், அன்று முதல் அப்-அல்-முத்தலிப் என்றே அழைக்கப் படலானார்.

சில காலம் கழிய, இந்த இளைஞர் தன் தந்தையின் சொத்து விவகாரம் சம்பந்தமாகச் சிறிய தந்தையார் நவ்பலுடன் பிரச்சினைக்குள்ளானார். என்றாலும் தன் பாதுகாவலரான சிறிய தந்தையார் முத்தலிபின் ஆதரவுடனும், யத்ரிபிலிருந்து வந்த செல்வாக்குகளுடனும் அப்-அல்-முத்தலிப் தன் உரிமைகளை நிலை நிறுத்திக் கொண்டார். தனது தலைமைத்துவ தகைமைகள் குறித்த திறமைகள் எதுவும் குன்றி விடாத வகையில் செயல்பட்டார் அவர்.

பல வருடங்களின் பின்னர், முத்தலிப் மரணமடைந்த நிலையில், யாத்திரிகர்களுக்குத் தண்ணீர் வசதியும், உணவு வசதியும் செய்துக் கொடுக்கும் பாரிய பொறுப்பினை ஏற்று நடத்த அப்-அல்-முத்தலிபுக்கிருந்த தகைமையை எவரும் மறுத்துரைக்க முடியவில்லை.
தனது கடமைகளைத் திறம்பட நடத்துவதில், தனது தந்தையை மட்டுமன்றி, சிறிய தந்தையாரையும் விஞ்ஞியவராகக் கணிக்கப்பட்டார் அப்-அல்-முத்தலிப்.

இன்னும் வரும்…
-இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Sat, 03 Nov 2012 15:30:00 +0000

குழிவின் குறைஷியர்…(தொடர்…)

யாதிரிகர்களை உபசரிக்கும் பொறுப்பினை ஹாஷிமிடமே அவரது சகோதரர்கள் ஒப்படைத்தனர். புனித யாத்திரைக் காலம் ஆரம்பமாகுமுன்னர் ஆலோசனா மன்றத்தில் ஹாஷிம் எழுந்து கூறுவார்:
“ஓ குறைஷிக் குலத்தோரே! நீங்கள் இறைவனின் அயலவர்கள். இறைவனின் இல்லத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். யாத்திரைக் காலத்தில் இறைவனின் விருந்தினர்கள் அவனது இல்லத்தை தரிசிக்கவென உங்களிடம் வருவார்கள். உங்கள் பெருந்தன்மை மீது இறைவனின் விருந்தினர்கள் கொண்டுள்ள உரிமைகள் வேறு எந்த விருந்தினர்க்கும் இருக்க முடியாதவை. எனது செல்வத்தின் மூலம் இப்பொறுப்பை நான் நிறைவேற்றி வைக்க முடியுமாயின், நிச்சயமாக உங்கள் மீது இப்பளுவச் சுமத்த மாட்டேன்.” - இப்னு இஸ்ஹாக் 87

மக்காவுக்கு வெளியேயும் கூட ஹாஷிம் நன்கு மதிக்கப்பட்டு வந்தார். மாரி காலத்தில் யெமன் நோக்கியதும், கோடைக் காலத்தில் வடமேற்கு அறேபியாவை நோக்கியதுமான இரு வர்த்தக பிரயாணங்களை ஒழுங்கு படுத்தியமைத்தவரும் இவரே.
கோடைக் கால வர்த்தக மார்க்கம் பாலஸ்தீன், ஸிரியா வரை நீண்டு சென்றது. அக்காலத்தில் ரோமப் பேரரசின் பைஸாந்திய ஆட்சியின் கீழ் இருந்து வந்தது ஸிரியா. இரு மார்க்கங்களும் பண்டைய வாசனைத் திரவிய மார்க்கத்தை அண்மியவனவாக அமந்திருந்தன.

மக்காவுக்கு வடக்கே பதினொரு ஒட்டகைப் பிரயாண நாட்களின் தூரத்தில் இருந்த யத்ரிப் எனும் பாலைவனச் சோலை கோடை கால வர்த்தக மார்க்கத்தின் முக்கியமானதொரு தரிப்பிடமாக விளங்கியது.

யூதர்களது பூரண செல்வாக்கின் கீழிருந்து வந்த யத்ரிப், பின்னர் தென் அறேபியாவிலிருந்து வந்த அறாபிய குலமொன்றன் ஆதிக்கத்துக்குள்ளாகியது. எனினும் அங்கு யூதர்கள் தொடர்ந்தும் போதிய செல்வாக்குப் படைத்தவர்களாகவும், சமூக விவகாரங்களில் கூடிய பங்கு பெறுவோராகவும் இருந்தனர். அத்தோடு தமது மத அனுஷ்டானங்களையும் தனியே பாதுகாத்துப் பேணி வந்தனர்.
யத்ரிபின் அறபிகளோ தாய் வழி உரிமையோடான சில சம்பிரதாயங்களைக் கடைப்பிடித்தொழுகுவதோடு திருப்தியுற்றனர். தாம் முன்னோரிலிருந்த கைலா எனும் மாதின் வழி வந்தோராக, யத்ரிபின் அறபிகள் அனைவருமே மொத்தமாகக் ‘கைலாவின் குழந்தைகள்’ என அழைக்கப் படலாயினர். என்றாலும் அப்போதைய கால கட்டத்தில் இவர்கள், அவ்ஸ் - கஸ்ரஜ் என்ற இரு கோத்திரங்களாகப் பிரிந்திருந்தனர்.

கைலாவின் இரு புதல்வர்களது பெயர்களே அவ்ஸ், கஸ்ரஜ் என்பன.

கஸ்ரஜ் கோத்திரத்தின் மிக்க செல்வாக்கு வாய்ந்த பெண்களுல் ஒருவராக விளங்கியவர் ஸல்மா. நஜ்ஜார் கிளையின் அம்ர் என்பாரின் மகள் அவர். மக்கத்து ஹாஷிம், யத்ரிபின் ஸல்மாவை மணந்துக் கொள்ள விரும்பினார். தனது விவகாரங்கள் அனைத்தினதும் கட்டுப்பாடு முழுக்க தன் கீழேயே இருக்க வேண்டும் என்ற நியதியுடன் திருமணத்துக்கு ஒப்புதலளித்தார் ஸல்மா. ஸல்மா ஒரு மகனைப் பெற்றெடுத்தார். மகன் பதினான்கு வயதை அடையும் வரையும் சல்மா அவரை யத்திரிபிலேயே வைத்திருந்தார். ஹாஷிமும் இதற்கு எதிர்புகள் தெரிவிக்கவில்லை. பாலைவனச் சோலை சார்ந்த நோய்கள் பற்றிய அச்சங்கள் இருந்தாலுங் கூட, அவையும் அங்கு வாழ்பவர்களை விட, பிற இடங்களிலிருந்து வருபவர்களையே அதிகம் தாக்குவன என்ற ஒரு நம்பிக்கையிருந்தது. மேலாக யத்ரிபின் சீதோஷ்ண நிலைமையும் மக்காவை விடச் சிறந்ததாக இருந்தது. அடிக்கடி ஸிரியா நோக்கிச் செல்பவராக இருந்தமையால், செல்லும் போது திரும்பி வரும் வழியிலும், யத்ரிபில் தன் மனைவியுடனும் மகனுடனும் தங்கிக்கொள்ள ஹாஷிமால் முடிந்தது. எவ்வாறாயினும் ஹாஷிம் நீண்ட காலம் உயிர் வாழக்கூடியவராக இருக்கவில்லை. வட புறப் பிரயாணமொன்றின்போது பாலஸ்தீனத்து காஸாவில் சுகவீனமுற்ற ஹாஷிம் அங்கேயே மரணமானார்.

ஹாஷிமுக்கு உடன்பிறந்த சகோதரர் இருவர் இருந்தனர். அப்த்-ஷம்ஸ், முத்தலிப் என்பன அவர்களது பெயர்களா இருந்தது.

இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Sat, 03 Nov 2012 09:00:00 +0000

குழிவின் குறைஷியர்

இப்றாஹீம் நபியவர்களுடைய வம்சாவளியில் எழுந்த மற்றுமொரு பலம் வாய்ந்த குலம் குறைஷ் ஆகும். கிறிஸ்துவுக்குப் பின் சுமார் நான்கு நூற்றாண்டுகள் கழிந்து குறைஷிக் குலத்தில் வந்த குஸை என்பார், குஸாஅ குலத்தின் தலைவராயிருந்த ஹுலைல் என்பாரின் மகளைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். அறபு மக்களிடையே மிக்க கெளரவமும் செல்வாக்கும் வாய்ந்த வராகக் குஸை விளங்கவே, ஹுலைலும் தன் சொந்த மக்களைப் பார்க்கிலும் மருமகனையே மிகவும் நேசித்தார். ஹுலைலின் மரண்த்தின் பின்னர் தலைமைப் பீடத்துக்கெனப் பெரியதொரு போட்டி நடந்தது. சமாதான உடன்படிக்கையில் முடிந்த அப்போராட்டத்தின் பின்னர், குஸையே மக்காவின் ஆட்சியாளராகவும் கஃபாவின் பாதுகவலராகவும் விளங்கலானார்.

ஆட்சிப் பொறுப்பினையேற்ற குஸை, தனது நெருங்கிய உறவினரான குறைஷிகளை அழைத்து வந்து புனிதத் தலத்தை அண்மிய பகுதிகளில் குடியமர்த்தினார். அவரது சஹோதரன் ஷுஹ்ரா, மாமனார் தையிம், மற்றுமொரு மாமனாரின் மகன் ம்க்‌ஹும் ஆகியோருடன் மேலும் சில ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்களும் இவ்வாறு குடியமர்த்தப்பட்டனர். இவர்களும் இவர்களது வழி வந்தோரும் குழிவின் குறைஷியர் என அழைக்கப்பட்டனர்.

மக்காவைச் சூழவிருந்த மலைப் பிரதேசங்களிலும் அண்மையில் இருந்த சுற்றுப்புறப் பகுதிகளிலும் குடியேறியிருந்த குறைஷியர் சுற்றுப்புறக் குறைஷியர் எனப்பட்டனர். இவர்கள் அனைவர் மீதும் குஸை தனது மேலாணையைச் செலுத்தித் தனிப் பெரும் அரசனாக ஆண்டு வந்தார். வசதி குறந்த யாத்திரிகர்களது நலன்களைக் கவனிக்கவெனக் குறைஷியரனைவரும் தமது மந்தைகள் மீதான ஒரு வரியை, குஸைக்கு செலுத்தி வந்தனர். இதுவரைக் காலமும் புனிதத் தலத்தின் காவலர்கள் அனைவரும் கஃபாவைச் சூழ கூடாரங்கள் அமைத்தே வாழ்ந்து வந்தோராயிருந்தனர். தனக்கென வசதிமிக்கதொரு கட்டடத்தை அமைத்துக் கொண்ட குஸை, குறைஷியரையும் நிரந்தரமான வீடுகளை அமைத்துக் கொள்ளும்படி வேண்டினார். குஸையின் வீடு ஆலோசனை மன்றம் என அழைக்கப்பட்டது.

அனைத்துக் கருமங்களும் அமைதியாக நிறைவேறி வந்தாலும் பிரிவினையின் வித்துக்கள் சிறுகச் சிறுக ஊன்றப்படலாயின. குஸையின் வம்சத்தின் ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும், ஏனைய அனைவரிலும் தலைசிறந்த ஒருவர் தலையெடுப்பது இயல்பாக இருந்து வந்தது. குஸையின் நான்கு புதல்வர்களுள் இவ்வாறு சிறப்புற்றவர் அப்த்-மனாப். தனது தந்தையாரின் காலத்திலேயே அவர் சமூகத்தில் சிறப்பிடம் பெற்றுக் கொண்டார். எனினும், அனைவரிலும் திறமை குன்றி இருந்த அப்த்-அத்-தார் எனும் மூத்த மகனையே குஸை பெரிதும் விரும்பினார்.

தனது மரணத் தறுவாயின் சிறிது முன்னர், குஸை அப்-அத்-தாரை அழைத்துக் கூறினார்: “என் மகனே! உன்னைவிட மற்றவர்களையே மக்கள் கொளரவப் படுத்தி வந்தாலும், நான் உன்னை அவர்களுக்குச் சமனாக்கி வைப்பேன். நீ திறக்காமல் கஃபாவின் உள்ளே ஒருவரும் நுழைய மாட்டார்கள். யுத்தங்களுக்கான குறைஷிய சின்னத்து முடிச்சை உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் இடமாட்டார்கள். உன் அனுமதி இன்றி எந்த ஒரு யாத்திரிகரும் மக்காவில் தண்ணீர் அள்ள முடியாது. நீ அளித்தாலொழிய யாரும் உணவருந்த முடியாது. உனது வீட்டிலன்றி, குறைஷியர் எவரும் எந்த தீர்மானத்தையும் மேற்கொள்ள முடியாது.”- இப்னு இஸ்ஹாக் 83.

குஸையின் உரிமைகள், அதிகாரங்கள் ஆகியவற்றோடு ஆலோசனை மன்றமும் அப்-அத்-தாருக்கே உரிமையாயது.

தந்தைக்குச் செய்யும் கொளரவமாக, குஸையின் தீர்மானங்களை எவ்வித மறுப்புமின்றி ஏற்றுக் கொண்டார் அப்த்-மனாப். எனினும் அடுத்த தலைமுறையில் பிளவுகள் விரிவடையலாயின. அப்த்-மனாபின் மகனான ஹாஷிம் மக்களாதரவைப் பெற்று சமுகத்தில் பெரும் புகழ் பெற்று விளங்கலானார். ஹாஷிமை ஆதரித்து நின்ற குறைஷிகள், அப்த்-அத்-தாரின் வம்சத்தாரிடமிருந்து அப்த்-மனாபின் வம்சத்தாருக்கு அதிகாரம் மாற்றப்படவேண்டுமென அவாவி நின்றனர். ஸுஹ்ரா, தையிம் உட்பட குஸையின் வழி வந்தவர்கள் அனைவருமே ஹாஷிமையும் அவரது சகோதரர்களையும் ஆதரித்து வந்தனர். மக்ஸும் வழி வந்தவர்களும், தூரத்து உறவினர்களாயிருந்தோரும் அதிகாரம் தொடர்ந்தும் அப்த்-அத்-தாரின் வம்சத்தாரிடமே இருக்க வேண்டுமெனக் கருதினர்.
இரு சாராருக்குமிடையிலான பிரச்சினைகள் பெரிதுபட்டு வந்தன.
அப்த்-மனாப் வம்சத்துப் பெண்கள் சிலர், வாசனைக் கிண்ணம் ஒன்றனைக் கொண்டு வந்து கஃபாவின் அண்மையில் வைத்தனர். ஹாஷிம் சகோதரர்களும், அவர்களை ஆதரித்து நின்றோரும் தமது கரங்களைக் கிண்ணத்துள் தேய்த்து, கஃபாவின் கற்கள் மீது பூசித் தாம் ஒருவரையொருவர் எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும் கைவிடுவதில்லையென உறுதி பூண்டனர்.

இவ்வறு உறுதிப் பூண்ட பல்வேறு குழுவினதும் கூட்டத்தார் வாசனையாளர்கள் என அழைக்கப்ட்டனர். மறுபுறத்தில் அப்-அத்-தாரின் ஆதரவாளர்களும் ஓர் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டனர். இவர்கள் கூட்டுறவாளர்கள் என பெயர் பெற்றனர்.

மக்காவின் புனிதத் தலத்தில் மட்டுமன்றி பல மைல்கள் தூரத்துக்குப் பரவிய சூழற் பிரதேசங்களிலும் யுத்தம் புரிவது மரபு ரீதியாக தடை செய்யப்பட்டிருந்தது.
எனவே இரு சாராரும் தம் பிரச்சினைக்கு முடிவொன்று காணும்வரை போராடும் தீர்மானத்தோராக இப்புனிதப் பிரதேசத்தினின்றும் வெளிச் செல்ல ஆயத்தமாயினர். இந்நிலையில் செய்து கொள்ளப்பட்டதோர் உடன்படிக்கை இரு சாராரதும் இணக்கத்தைப் பெற்றது. அதன்படி, வரிகளைச் சேகரிப்பதும், யாத்திரீகர்களுக்கு உணவும் நீரும் அளிப்பதும் அப்த்-மனாபுடைய மக்களது பொறுப்பில் விடப்பட்டது.

கஃபாவின் திறவுகோல்களை வைத்திருப்பதும், கஃபாவை பரிபாலனம் செய்வதும் அப்த்-அத்-தாரின் மக்களுக்காயின. அத்தோடு அப்த்-அத்-தாரின் மக்களது வீடே ஆலோசனா மன்றமாக தொடர்ந்து இருந்து வருவதெனவும் ஏற்கப்பட்டது.

-இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Sat, 03 Nov 2012 04:30:00 +0000

பேரிழப்பு ..... 4

இப்றாஹீம் நபியவர்களின் பிரார்த்தனை அங்கீகரிக்கப்பட்டது. அறேபியாவின் பல்வேறு பாகங்களிலிருந்தும், ஏனைய பிரதேசங்களிலிருந்தும் மக்காவை நோக்கி வந்த ஏராளமான யாத்திரிகர்கள் பெறுமதியான அன்பளிப்புகளையும் காணிக்கைகளையும் தொடர்பறாது கொண்டு வந்தார்கள். பெரு யாத்திரை வருடமொரு முறையே மேற்கொள்ளப்பட்டது. எனினும் எந்த நேரத்திலும் சிறு யாத்திரை மேற்கொண்டு கஃபாவை தரிசனம் செய்து கொளரவிக்க முடிந்தது.

இந்த வழக்கங்கள், இப்றாஹீமும் இஸ்மாயீலும் இயற்றிய கட்டளைக்கிணங்க ஆர்வத்தோடும் பூரண மனதுடனும் தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்தன.

இப்றாஹீம் நபியவர்களால் உயர்த்தப்பட்ட வணக்கஸ்தலம் என்றதனால் இஸ்ஹாக்கின் வழிவந்தோரும் கஃபாவை தரிசனம் செய்தார்கள். அவர்களுக்கு இது சேய்மையிலிருக்கும் தேவ வாசஸ்தலங்களில் ஒன்றாகவே விளங்கியது.

நூற்றாண்டுகள் பல கழிய, தனியோர் இறைவனையே வணங்கும் தூய்மையான வழிபாட்டு முறை கறை படத் தொடங்கிற்று.

இஸ்மாயீலீன் வழி வந்தவர்கள் மக்காச் சமவெளியில் மட்டுமே வாழ்ந்து கொள்ள முடியாத அளவுக்குப் பல்கிப் பெருகலாயினர்.

வெளியிடங்களில் வாழவெனச் செல்ல முனைந்தவர்கள், புனிதத்தலமான கஃபாவின் சூழலிலிருந்து கற்களை எடுத்துச் சென்று அவற்றை ஆராதனை செய்யத் தொடங்கினர். அண்மைப் பிரதேசங்களில் வாழ்ந்து வந்த பழங்குடியினரின் செல்வாக்குகளினால் இக்கற்களுடன் பல்வேறு சிலைகளும் சேர்த்து வழிப்படப்பட்டன. காலப்போக்கில் யாத்திரிகர்கள் மக்கா செல்லும் போது தமது சிலைகளையும் உடன் கொண்டு செல்லலாயினர். இவை கஃபாவை சூழவர நிறுவப்பட்டன. இவ்வாறானதொரு கால கட்டத்தில்தான் யூத்ர்கள், இப்றாகிம் நபியவர்களின் வணக்கஸ்தலத்தை கைவிட்டனர். - இப்னு இஸ்ஹாக்.. 15

இறைவனுக்கும் மனிதனுக்குமிடையிலான தொடர்புகளை நிறுவிக்கொள்ளத் தாம் வழிப்படும் சிலைகள் துணை நிற்கின்றன என்றே சிலை வழிபாடு செய்வோர் நம்பி வந்தனர்.

இதனால் இறைவனோடு அவர்கள் கொண்டிருந்த நேரடித் தொடர்புகள் பலமிழந்து செல்லத் தொடங்கின. இறைவன் சேய்மைப்பட்டுச் செல்லவே, மறு உலகம் பற்றிய அவர்களது உறுதிகளும் சிதைவுற்று, பலர், மரணத்தின் பின்னான வாழ்வு பற்றிய நம்பிக்கையையும் முற்றாக இழந்து விட்டனர்.
என்றாலும் சிந்தித்துப் பார்ப்போருக்கு, அம்மக்கள் சத்தியத்தினின்றும் பிறழ்ந்து விட்டனர் எனபதற்குரிய வெளிப்படையானதொரு சான்று தெளிவாகவே அமைந்திருந்தது .
- ஸம்ஸம் கிணற்றின் பயனை அவர்கள் இழந்திருந்தனர். ஸம்ஸம் எவ்விடத்தில் இருந்ததென்பதையும் அவர்கள் மறந்து விட்டனர். இதற்கு நேரடியான பொறுப்பாளராயிருந்தோர், யெமன் தேசத்திலிருந்து வந்த ஜுர்ஹும் கோத்திரத்தார். மக்கா அவர்களது கட்டுப்பாட்டுக்குள் இறுந்தது. இஸ்மாயீலின் இரண்டாம் மனைவி, ஜுர்ஹும் கோத்திர உறவினராயிருந்தமையால் இப்றாஹீம் அவர்களின் வழி வந்தோர் அனைவரும் அவர்களது ஆதிக்கத்தைப் பொறுத்துக் கொண்டனர். எனினும் காலப்போக்கில் ஜுர்ஹும் கோத்திரத்தார் எண்ணிறந்த அநீதிகளை இழைப்பவர்களாகிவிட்ட நிலையில் மக்காவிலிருந்து அவர்கள் முற்றாகவே துரத்தப்பட்டனர்.

ஜுர்ஹுமிகள் மக்காவை விட்டுச் செல்லுமுன்னர் ஸம்ஸம் கிணற்றைப் பாழ்படுத்தி மூடி விட்டுச் சென்றனர். அவர்கள் இதனை ஒரு பழிவாங்கும் நடவடிக்கையாகவே செய்தனர் என்பதில் ஐயமில்லை. மீண்டும் திரும்பி வந்து தமது செல்வத்தைப் பெருக்கிப் பலம் வாய்ந்தவர்களாகத் தம்மை ஆக்கிக் கொள்ளும் நோக்கமும் அவர்களுக்கிருந்தது. ஏனெனில் பல்லாண்டுகளாகக் கஃபாவில் வந்து சேர்ந்திருந்த காணிக்கைகள், செல்வங்கள் அனைத்தினதும் ஒரு பகுதியை அவர்கள் ஸம்ஸம் கிணற்றில் போட்டு அதன் மேல் மணல் இட்டு நிரப்பியே நீங்கினர்.

மக்காவின் அதிகாரிகளாக இருந்து ஜுர்ஹும் கோத்திரத்தார் விட்டுச் சென்ற இடத்தை குஸாஅ கோத்திரத்தார் பெற்றுக் கொண்டனர்.

இஸ்மாயீலின் வழி வந்த அறபிக்கோத்திரத்தாரான குஸாஅக்கள், யெமனில் குடியேறிப் பின்னர் மீண்டும் வடக்கு நோக்கி வந்தவர்கள். எனினும் தமது முன்னோர்க்கு அதிசயபூர்வமாக அளிக்கப்பட்ட நீரூட்டினைத் தேடும் முயற்சியில் குஸாஅக்கள் ஈடுபடவில்லை. மக்கச் சூழலில் பல இடங்களிலும் கிணறுகள் தோண்டப்பட்டிருந்ததன் காரணமாக, இறைவனின் நன்கொடை தொடர்ந்து தேவைப்பட்டதாகவும் இருக்கவில்லை.

அப்புனித நீரூற்று நினைவிலிருந்தும் மங்கிச் சென்று கொண்டிருந்தது.

ஜுர்மிகளின் குற்றத்தில் குஸாஅவுக்கும் பங்கு கிட்டியது. அத்தோடு வேறு பல குறைகளுக்கும் அவர்கள் ஆளாயினர். ஸிரியா சென்று திரும்பி வந்து கொண்டிருந்த குஸாஅ தலைவர்களில் ஒருவர், வழியில் முஆபிய கோத்திரத்தாரிடம் அவர்களது சிலைகளில் ஒன்றை வேண்டி நின்றார்.
ஹுபல் எனும் சிலையை அவர்கள் கொடுத்தனர். அவர் அதனைப் புனிதஸ்தலத்துக்குக் கொண்டு வந்து கஃபாவின் உள்ளேயே அதற்கு இடமளித்து வைத்தார்.
அது முதல் ஹுபலே மக்காவின் பிரதம சிலையாக விளங்கி வந்தது.

-இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Fri, 02 Nov 2012 22:30:00 +0000

இறைவனின் இல்லம் (தொடர்…) 3

இரு ஆன்மீக இயக்கங்களும், இரு வேறு மார்க்கங்களில், இறைவனுக்கான இரு வேறு லோகங்களாக, இரண்டு வட்டங்களில் செயல்பட வேண்டியிருந்தன. எனவே இரு மத்தியத்தலங்கள் அவசியம். மனிதனது தெரிவினால் எந்த ஓர் இடமும் புனிதம் பெற்று விடுவதில்லை. இறைவனின் தெரிவினாலேயே புனிதத்துவம் ஏற்படுகின்றது.

இப்றாஹீம் நபியின் வட்டத்துக்குள்ளும் இரு புனித மத்தியத்தலங்கள் இருந்தன. ஒன்று அவர் ஏற்கனவே அறிந்திருந்தது. மற்றது இன்னும் அவரால் அறியப்படாததாக இருந்தது. இன்னமும் அறியப்படாதிருந்த அப்புனிதத்தலத்தை நோக்கியே ஹாஜராவும் இஸ்மாயீலும் வழி நடாத்தப்பட்டனர்.

கன்ஆனிலிருந்து நாற்பது நாற்களலவு நீடிக்கும் ஒட்டகைப் பிரயாண தூரத்தில் அறேபியாவின் வரண்ட சமவெளியொன்றனை நோக்கி அவர்கள் செல்லலானார்கள். அந்த வெளி ‘பக்கா’ என வழங்கி வந்தது. அதன் குறுகிய அமைப்பின் காரணமாகவே அவ்வாறு பெயர் வழங்கியதென்பர் சிலர். மூன்று இடைவெளிகளைத் தவிர்த்து மலைகளால் சூழப்பெற்ற பிரதேசம் அது. வடக்கு, தெற்குப் பிரதேசங்களை நோக்கியன இரண்டு இடைவெளிகள்.

மேற்குப் பிரதேசத்தை நோக்கியது அடுத்தது. மேற்குப்புற இடைவெளியூடாகச்சென்றால், சுமார் ஐம்பது மைல்கள் தூரத்தில் செங்கடலைக் காணலாம். ஹாஜராவும் இஸ்மாயீலும் எவ்வாறு பக்கா வெளியை அடைந்தனர் என ஆகமங்கள் கூறவில்லை.

வர்த்தகர்களின் துணை அவர்களுக்குக் கிட்டி இருக்கலாம். பாலைவன வர்த்தக மார்க்கத்தில் இந்த வெளி ஒரு முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருந்தது. தென் அரேபியாவிலிருந்து மத்திய தரைக்கடற் பிரதேசத்திற்கு வாசனைத் திரவியங்கள் முதலாய ஏராளமான பொருட்கள் கொண்டு செல்லப்படும் வழியாக விளங்கியமையால் இது, ‘வாசனைத் திரவிய மார்க்கம்’ என பெயர் பெற்றிருந்தது.

பக்கா வெளியை அடைந்ததும் ஹாஜரா வர்த்தக குழுவினரை விட்டும் பிரிந்து கொள்ளச் செய்யப்பட்டார் என்பதில் ஐயம் இல்லை.

பக்காவில் தாயும் மகனும் தாகத்தினால் வருந்தினார்கள். இஸ்மாயீல் மரணித்துவிடலாம் என ஹாஜரா அச்சமுறுமளவு தாகம் அவர்களை துயருறுத்தியது. அவர்களின் பரம்பரையினரின் மரபுகளின்படி, மணல் தரையில் படுத்திருந்த இஸ்மாயீல் இறைவனிடம் உதவிக்கோரிக் கதறினார்கள். தாயாரோ அண்மையிலிருந்த ஒரு குன்றின்மீதேறி ஏதும் உதவி கிட்டுமோ என சுற்றுமுற்றும் பார்த்தவராக இருந்தார். ஒருவரையும் காணமுடியவில்லை.

மற்றுமொரு குன்றைநோக்கி ஓடிய ஹாஜரா அதன்மீதும் ஏறிச் சுற்றி வரப்பார்க்கலானார்கள். அங்கிருந்தும் கூட எவரையும் காண முடியவில்லை.

இரு குன்றுகளுக்கும் இடையிலாக உதவி நாடி ஓடி ஓடிக் களைப்புற்று ஒரு குன்றின் அடிவாரத்தில் ஹாஜரா அமர்ந்திருந்தபோது வானவ தூதர் ஒருவர் அவருக்குச் செய்திக்கொண்டு வந்தார்.

ஆதியாகமத்தின்படி,

“இறைவன் பிள்ளையின் குரலைக் கேட்டான். தேவதூதர் வானத்திலிருந்து ஹாகரைக் ( அறபு வழக்கில் ஹாஜரா )கூப்பிட்டு, ஹாகரே! உன்னை துயருறுத்துவது எது? பயப்படாதே. பிள்ளை இருக்கும் இடத்திலிருந்தே இறைவன் பிள்ளையின் குரலைக் கேட்டான். நீ எழுந்து பிள்ளையைத் தூக்கி, உன் கையினால் பிடித்துக் கொண்டு போ, அவனை நான் ஒரு பெரிய சமுகமாக்குவேன். இறைவன் ஹாகரின் கண்களைத் திறந்தான். அப்போது ஹாகர் தண்ணீர்த் துரவொன்றனைக் கண்டார்.”(21:17 - 20)

இஸ்மாயீலின் பாதம்பட்ட இடத்து மணல் தரையிலிருந்து இறைவன் எழச்செய்த ஓர் ஊற்றிலிருந்து கிளம்பிய தண்ணீர்த்துரவே அது, நல்ல நீர் பாரிய அளவில் கிடைக்கத் தொடங்கவே, வர்த்தகக் குழுக்கள் தங்கி ச்செல்லும் ஒரு கேந்திர ஸ்தானமாக இந்தச் சமவெளி உருப்பெறலாயிற்று. கிணறு ‘ஸம்ஸம்’ என்ற பெயரினைப் பெற்றது.

ஆதியாகமம் இஸ்ஹாக்கினதும் அவரது சந்ததியாரினதும் நூல். இப்றாஹீம் நபியவர்களின் மற்றைய கிளையினருடையதல்ல.

இஸ்மாயீல் குறித்து, இறைவன் பிள்ளையுடனே இருந்தான், பிள்ளை வளர்ந்து, வனாந்தரத்திலே குடியிருந்து, வில்வித்தையில் வல்லவனாக விளங்கியது* என அது தெரிவிக்கின்றது. இதன் பின்னர் மிக அரிதாகவே இஸ்மாயீலின் பெயர் குறிப்பிடப்படுகின்றது.

இஸ்மாயீலும் இஸ்ஹாக்கும் சேர்ந்து தந்தையார் இப்றாஹீமை, ஹெப்ரோனில் நல்லடக்கம் செய்ததையும், பின்னர் சில வருடங்கள் கழித்து இஸ்ஹாக்கின் மகன், இஸ்மாயீலின் மகளை மணந்து கொண்டதையுமே ஆதியாகமம் அறிவிக்கின்றது. எனினும் இஸ்மாயீலும் அவரது தாயாரும் மறைமுகமாகப் புகழப்படுவதைச் ‘சேனைகளின் கர்த்தாவே, உமது வாசஸ்தலங்கள் எவ்வளவு இன்பமானவைகள்…’ எனத் தொடங்கும் சங்கீதத்தில் காணலாகும். அவர்கள் இந்த வெளியினூடாகச் சென்றதன் மூலம் ஸம்ஸம் எனும் அற்புதம் தோற்றம் பெற்றதனை அது குறிக்கின்றது:
பெக்கா வெளியினூடாகச் செல்லும் போது அதனை ஓர் ஊற்றாகச் செய்து சென்றவர்களின் செவ்வையான வழிகளைத் தம் இதயத்தில் கொண்டு, உம்மிலே வலிமை கொண்டிருக்கும் மனிதன் பாக்கியவான்.-சங்கீதம் 84: 5-6

ஹாஜராவும் இஸ்மாயீலும் அடைய வேண்டிய தளத்தை அடைந்த பின்னரும் இப்றாஹீம் நபியவர்கள் எழுபத்தைந்து வருடங்கள் வாழ வேண்டியவராயிருந்தார்கள். ஹாஜரா வழி நடாத்தப்பட்ட தளத்திற்குத் தன் மகனைக் காணவென இப்றாஹீம் சென்றார்.

ஸம்ஸம் கிணற்றின் அருகில் தந்தையும் மகனும் சேர்ந்து ஒரு வணக்கஸ்த்தலத்தை அமைக்கவென ஓர் இடத்தை இறைவன் குறித்துக் கொடுத்தமையைக் குர்ஆன் கூறுகின்றது.(அல் குர்ஆன் 22:26) அது எவ்வாறு நிறுவப்பட வேண்டுமென்பதும் அவர்களுக்குக் கூறப்பட்டது. சதுர வடிவத்தினதாய் அமந்த அவ்வணக்கஸ்தலம் ‘கஃபா’ என வழங்கப்படலாயிற்று.

இப்புனிதஸ்தலத்தில் மிகப் புனிதமானதோர் அம்சமாக விளங்கியது ஒரு விண்ணக கற்பாறையாகும். அண்மையிலிந்த அபூகுபைஸ் எனும் மலையிலிருந்து ஒரு வானவ தூதரால் இப்றாஹீம் அவர்களுக்குக் கொண்டு தரப்பட்ட இக்கற்பாறை வானலோகத்திலிருந்து பூமிக்கு கொண்டு வரப்பட்ட கால முதல் அம்மலையிலேயே இருந்து வந்தது.
“சுவர்க்கத்திலிருந்து அது இறக்கப்பட்டபோது, பாலினும் வெண்மையாக இருந்தது. ஆதமுடைய மக்களின் பாவங்களின் காரணமாக அது கரிய நிறத்ததாய் ஆகிவிட்டது"(நாயக வாக்கு தி 7:49)
இக்கருநிறப்பாறை கஃபாவின் கிழக்கு மூலையில் நிறுவப்பட்டது. வணக்கஸ்தல நிர்மாணம் பூரணமானதும் இறைவன் மீண்டும் இப்றாஹீம் நபியவர்களுடன் உறையாடி, பின்னர் மக்கா எனப்பெயர் வழங்கிய பக்காவுக்கான புனித யாத்திரை மேற்கொள்ளப்படுவதனை நிலைப்படுத்துமாறு கட்டளையிட்டான்.

“என்னுடைய வீட்டைச் சுற்றி வருவோர்க்கும், அதில் நின்று, குனிந்து, சிரம் பணிந்து தொழுவோர்க்கும் அதனைப் பரிசுத்தமாக்கி வையும். ஹஜ்ஜுக்கு வருமாரு நீர் மனிதர்களுக்கு அறிக்கையிடும். அவர்கள் கால் நடையாகவும் உம்மிடம் வருவார்கள், இளைத்த ஒட்டகங்களின் மீதும், வெகு தொலை தூரத்திலிருந்தும் உம்மிடம் வருவார்கள்.”-குர் ஆன் 22: 26,27

தான் உதவிதேடித் தவித்தமையை ஹாஜரா இப்றாஹீமிடம் தெரிவித்தார், பயனாக, ஸபா - மர்வா என வழங்கிய அவ்விரண்டு குன்றுகளுக்கும் இடையில் ஏழுமுறை ஓடுவதனையும் புனிதயாத்திரையின் ஓர் அங்கமாக்கி வைத்தனர் இப்றாஹீம் நபியவர்கள்.

பின்னர் - கன்ஆனிலாக இருக்க வேண்டும் - தன்னைச் சூழவரவுள்ள பசுமை நிறைந்த வயல் வெளிகளைக் கண்டு இப்றாஹீம் நபியவர்கள் பிரார்த்தனை செய்யலானார்கள்:

“நிச்சயமாக நான் என் சந்ததிகளை மிக்க கண்ணியம் வாய்ந்த உன் வீட்டின் சமீபமாக வசிக்கச் செய்துவிட்டேன். அது விவசாயமற்றதொரு பள்ளத்தாக்கு…மனிதர்களில் ஒரு தொகையினரின் இதயங்கள் அவர்களை நோக்கும்படி செய்வாயாக. ( பற்பல ) கனி வர்க்கங்களையும் நீ அவர்களுக்கு ஆகாரமாக அளித்து வருவாயாக!” - குர்ஆன்: 14:37

-இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்…,

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Fri, 02 Nov 2012 17:07:00 +0000

இறைவனின் இல்லம் (தொடர்…) 2

சிறுவர் தனது பதின்மூன்றாம் வயதை அடைந்தபோது இப்றாஹீம் தனது நூறாவது வயதிலும், ஸாரா தொண்ணூறாவது வயதிலும் இருந்தனர்.
இறைவன் மீண்டும் இப்றாஹீமுடன் உரையாடி ஸாராவும் ஒரு மகனைப் பெற்றெடுக்க வாக்களித்து, அம்மகனுக்கு இஸ்ஹாக் எனப் பெயரிடும்படி கூறினான். இறைவனிடம் தனது மூத்த மகன் பெற்றிருந்த உன்னத நிலை குலைந்து விடுமோ என்றஞ்சிய இப்றாஹீம் ‘ஓ! இஸ்மாயீல் உனக்கு முன்பாகப் பிழைப்பானாக! ' எனப் பிரார்த்தித்தார். இறைவன் கூறினான்: இஸ்மாயீலுக்காக நீர் செய்த பிரார்த்தனையை நான் கேட்டேன். நான் அவரை ஆசீர்வதித்துள்ளேன்……

அவரது சந்ததியார் அதிகமாகப் பல்கவும் பெருகவும் பண்ணுவேன்…… வருகிற வருஷம் இதே காலம் ஸாரா உமக்குப் பெறப்போகிற ‘இஸ்ஹாக்’கோடு எனது வாக்கினை நான் உறுதிப்படுத்துவேன்.

ஸாரா இஸ்ஹாக்கைப் பெற்றுத் தானே பாலூட்டி வளர்த்தார். குழந்தை வளர்ந்து, பால்குடி மறக்கடிக்கப்பட்ட பின்னர், ஹாஜராவும் அவரது மகன் இஸ்மாயீலும் தங்களது வீட்டில் தொடர்ந்தும் வாழ்ந்து வரக்கூடாது என இப்றாஹீமிடம் முறையிடலானார் ஸாரா.

இஸ்மாயீலின் மீது கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த அன்பின் காரணமாக, ஸாராவின் முறையீடு, இப்றாஹீமை மிகுந்த துயரத்துக்குள்ளாக்கியது. மீண்டும் இறைவன் அவருடன் உரையாடி, இஸ்மாயீல் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவராகவே விளங்குவார் என வாக்களித்தான்.

ஒன்றல்ல - இரண்டு பெரும் சமூகங்கள்; இறைவனின் நியதிகளைச் செயல்படுத்தவென எழுந்த இரு பெரும் சாதனங்கள்; வழிகாட்டப்பட்ட இரு பெரும் சக்திகள் தமது மூல கர்த்தாவாக, தந்தையாக, இப்றாஹீம் நபியவர்களையே நோக்கி நிற்பனவாயின.

தூய்மையல்லாத எதையுமே இறைவன் தன் அருட்கொடையாக வாக்களிப்பதில்லை. தூய்மையான ஆத்மாவைத் தவிர்த்து வேறு எதுவுமே இறைவன் முன்னிலையில் பெருமை பெறுவதுமில்லை.

ஆக, இரண்டு பெரிய ஆன்மீக இயக்கங்களின் மூலபிதாவாக விளங்குகின்றார் இப்றாஹீம் நபியவர்கள்.

இவையிரண்டும் ஒரு முகமாகவன்றி தத்தமது பாதையில் வெவ்வேறாகவே இயங்கவேண்டியிருந்தன. இறவனது அருளிலும், அவனது வானவ தூதர்களின் பாதுகாப்பிலுமாக ஹாஜராவையும் இஸ்மாயீலையும் ஒப்படைத்து விட்டார் இப்றாஹீம். அவர்களப் பொறுத்த மட்டில் அனைத்தும் நலமாகவே அமையும் என்ற நம்பிக்கை அவரிடம் உறுதி பெற்றிருந்தது.

-இன்னும் வரும்…

இறைவன் நாடினால்…

மு ஹ ம் ம த் - صلى الله عليه وسلم - இறைவனின் இறுதித் தூதர்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Tue, 30 Oct 2012 03:34:00 +0000

மூலாதார நூல்களின் அடிப்படையில்

##################

மு ஹ ம் ம த்

- صلى الله عليه وسلم -இறைவனின் இறுதித் தூதர் அவர்களது வாழ்வு

##################
@
மார்டின் லிங்ஸ் 1 9 8 3

( ஸெய்யித் அபூபக்ர் ஸிராஜுத்தீன் )

தமிழில்: அப்த்-அல்-ஜப்பார் முஹம்மத் ஸனீர்

இறைவனின் இல்லம்

குழந்தைகள் இல்லாதவராக, குழந்தைகள் பெறும் வாய்ப்புகளுமே இல்லாதவராகவே இப்றாஹீம் நபியவர்கள் இருந்தார்கள் என ஆதியாகமம் கூறுகிறது.

ஓர் இரவு இறைவன் இப்றாஹீம் நபியவர்களை அவரது கூடாரத்தினின்றும் வெளியே அழைத்து, “வானத்தை அண்ணாந்து பாரும், அங்கிருக்கும் நட்சத்திரங்களை எண்ண உம்மாலே கூடுமாயின் எண்ணும்” என்றான். இப்றாஹீம் நட்சத்திரங்களை நோக்கியவராக இருந்த போது ஓர் அசரீரி ஒலித்தது - “உம் சந்ததியும் இவ்வண்ணமாய் இருக்கும்.”*1

இப்றாஹீமின் மனைவி ஸாராவுக்கு அப்போது வயது எழுபத் தாறு. அவருக்கோ எண்பத்தைந்து. தனது பணிப்பெண்ணாக இருந்த எகிப்திய ஹாஜராவை இரண்டாவது மனைவியாகக் கொள்ளவென இப்றாஹீமுக்கு அளித்தார் ஸாரா.
எஜமானிக்கும் பணிப்பெண்ணுக்குமிடையில் மனக்கசப்புகள் வளரவே, ஸாராவின் கோபத்தினின்றும் விலகிச்சென்ற ஹாஜரா தனது துயரங்களை இறைவனிடம் முறையிட்டார். இறைவன் தன் செய்தியோடு வானவர் ஒருவரை ஹாஜராவிடம் அனுப்பி “உன் சந்ததியை மிகவும் பெருகப் பண்ணுவேன்; அது பெருகி எண்ண முடியாததாயிருக்கும்” என்றுரைக்கச் செய்தான்.

மேலும் அந்த வானவர் கூறினார்: “ நீ கர்ப்பவதியாயிருக்கிறாய், ஒரு குமாரனைப் பெறுவாய். இறைவன் உனது முறையீட்டைக் கேட்டபடியினால் உன் குமாரனுக்கு இஸ்மாயீல் எனப் பெயரிடுவாயாக!*2. திரும்பி வந்த ஹாஜரா வானவ தூதர் தன்னிடம் உரைத்தவற்றை இப்றாஹீமிடமும் ஸாராவிடமும் கூறினார்.

குழந்தை பிறந்ததும் இப்றாஹீம் நபியவர்கள் தனது மகனுக்கு இட்ட பெயர் ‘இஸ்மாயீல்’ - இறைவன் செவியுற்றான்.

-இன்னும் வரும்…

.....நபி வழி மருத்துவம்.....

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Tue, 30 Oct 2012 03:05:00 +0000

தேவையான பொருள்கள்...

கிளிஞ்சல் சிப்பி சுண்ணாம்பு:- 500 கிராம்...

கருஞ்சீரகம் (கல், மண் சுத்தம் செய்யப்பட்டது):- 1 கிலோ...

வெந்நீர்:- தேவையான அளவு....

தேன், ஆலிவ் ஆயில்:- தேவையான அளவு...

செய் முறை:-

மண்பானையில் கிளிஞ்சல் சிப்பி சுண்ணாம்பு 500 கிராம் அளவு போடவேண்டும். அந்த சுண்ணாம்பில் வெந்நீர் சுண்ணாம்பு மூழ்கும் அளவை விட அதிகமாக இருக்க வேண்டும். அந்த நீரில் ஒரு நாள் முழுவதும் அந்த சுண்ணாம்பு இருக்கவேண்டும்.

அடுத்தநாள் அடியில் தங்கிய அந்த சுண்ணாம்பை விட்டு விட்டு, நீரை மட்டும் தனியாக வடிகட்டி எடுக்க வேண்டும். பிறகு நீர்த்த அந்த சுண்ணாம்பு நீரில் ஒரு கிலோ சுத்தம் செய்யப்பட்ட கருஞ்சீரகத்தை 24 மணிநேரம் ஊறவைக்க வேண்டும்.

பிறகு அந்த கருஞ்சீரகத்தை மட்டும் எடுத்து 3 நாட்கள் தொடர்ந்து வெயிலில் காயவைக்க வேண்டும்..

காய்ந்த கருஞ்சீரகத்தை மண்சட்டியில் வெறுமனே லேசாக வறுக்கவேண்டும். வறுத்த கருஞ்சீரகத்தை சூடு ஆறியபின் மிக்சியில் அரைத்து பொடியாக்கிய பின்... தேனையும், ஆலிவ் ஆயிலையும் நன்கு கலந்து, வெண்ணெய் போன்ற திரவ நிலையில் பாட்டிலில் வைத்து கொள்ள வேண்டும்...

உட்கொள்ளும் முறை:- அனுதினமும் சுபுஹு தொழுதபின் (அதிகாலையில்) ஒரு ஸ்பூன் உட்கொள்ள வேண்டும்... அதன் பிறகு தேநீர் சாப்பிடலாம்... இது முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களின் சுன்னத்தான வழிமுறையாகும்....

இதன் சிறப்பு:- மரணத்தை தவிர அனைத்திற்கும் இது அருமருந்தாகும்...(ஹதீஸ்)

சர்க்கரை வியாதி உள்ளவர்கள் தேனை கொஞ்சம் குறைத்து, ஆலிவ் ஆயிலை சற்று அதிகப்படுத்தி கொள்ளவும்.

நன்றி : மு. மன்சூர் அலி

தொழுகையின் நேரத்தின் முக்கியத்துவம்

noreply@blogger.com (Hidayath Sultan) — Tue, 02 Oct 2012 17:35:00 +0000

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மதுல்லாஹி வ பரக்காத்துஹு

தொழுகைக்கு என்ன முக்கியத்துவம் கூறப்பட்டிருக்கின்றதோ அதே முக்கியம் குறிப்பிட்ட அந்த நேரத்திற்கும் கூறப்பட்டிருக்கின்றது. தொழுகையின் நேரத்தின் முக்கியத்துவம் பற்றி தெரிந்து கொள்வோம். அல்லாஹ் திருமறையில் இவ்வாறு கூறுகின்றான்.

‘நிச்சயமாக தொழுகை முஃமீன்களுக்கு நேரம் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றது’ 4.103

மேல் கூறப்பட்ட வசனத்தில் அல்லாஹ்வே தொழுகைக்கு நேரத்தை குறிப்பிட்டதாகக் கூறுகின்றான். ஒரு வேலைக்கு நேரம் குறிப்பிடப்படுவதென்பது அதனுடைய ஆரம்பத்தையும் முடிவையும் காட்டுவதாகும். இவ்வாறே ஒவ்வொரு தொழுகைக்கும் ஆரம்பமும் முடிவும் இருக்கின்றது. ஒவ்வொரு தொழுகையையும் அதன் நேரத்தில் தொழுதுவிட வேண்டும். இஸ்லாம் அனுமதித்த காரணமின்றி ஒரு தொழுகையை அதன் நேரம் தவறி தொழுவது பெரும் குற்றமாகும். அப்படித் தொழுவதை தொழுகையாக கணக்கிடப்படமாட்டாது. ஓவ்வொரு வணக்கத்திலும் சில தியாகங்களை அல்லாஹ் கடமையாக்கியிருக்கின்றான். தொழுகையிலுள்ள முக்கிய தியாகமே உரிய நேரத்தில் ஒவ்வொரு தொழுகையையும் தொழுவதாகும். ஒரு தொழுகை (சுப்ஹு) தூங்கும் நேரத்திலும், அதனால்தான் சுப்ஹுடைய அதானில் மாத்திரம் தொழுகை தூக்கத்தை விட சிறந்தது என்ற வாசகம் கூறப்படுகின்றது. இன்னுமொரு தொழுகை (லுஹர்) வேலை செய்யும் நேரத்திலும் மற்றொரு தொழுகை (அஸர் மஃரிப்) ஓய்வெடுக்கும் நேரத்திலும் இன்னுமொரு தொழுகை (இஷா) சொந்த வேலைகள் செய்யும் நேரத்திலும் கடமையாக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அடியான் தன் பலதரப்பட்ட தேவைகளுக்குரிய நேரங்களிலும் ஒருசில மணித்துளிகளை அல்லாஹ்விற்காக அற்பணிக்கின்றானா என்பதை, இத்தொழுகையின் நேரங்களின் மூலம் அல்லாஹ் நம்மை சோதிக்கின்றான். ஒரு நாளில் ஐந்து நேரத் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது எவ்வாறு கடமையோ அவ்வாறே ஒவ்வொரு தொழுகையையும் அதன் நேரத்தில் நிறைவேற்றுவதும் கடமையே! என்பதை நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

இன்று முஸ்லிம்களில் பலர் பல தொழுகைகளை ஒரு நேரத்தில் தொழுவதை வழக்கமாக்கியிருக்கின்றார்கள். அது முற்றிலும் சரி என்றும் கருதுகின்றார்கள். இது முற்றிலும் தவறாகும். இவர் அத்தொழுகையை தொழுததாக கருதப்படமாட்டாது. அப்படித் தொழுவது கூடுமென்றிருந்தால் தொழுகைக்கு அல்லாஹ் நேரத்தை கடமையாக்கி இருப்பதில் அர்த்தமே இல்லாமல் போய்விடும். ஆகவே இஸ்லாம் நமக்கு வகுத்துத் தந்த தொழுகையின் நேரத்திற்குள் ஒவ்வொரு தொழுகையையும் எப்படியாவது தொழுது விட வேண்டும். நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு தொழுகையையும் அதன் ஆரம்ப முடிவு நேரங்களையும், தொழுகை கடமையாக்கப்பட்ட முதல் இரு நாட்களிலும் கற்றுக் கொடுத்துவிட்டுச் சென்ற ஜிப்ரீல்(அலை) அவர்கள் இந்த நேரத்திற்குள்தான் தொழுகையை தொழ வேண்டும் என்று கூறியது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. (இத்தொடரில் அந்த ஹதீதை நீங்கள் கண்டு கொள்ளலாம்) எந்த ஒரு தொழுகையையும் அதன் நேரம் வருவதற்கு முன் நம்மில் யாரும் தொழுவதில்லை. காரணம் அத்தொழுகைக்குரிய நேரம் இன்னும் வரவில்லை என்ற ஒரே காரணத்திற்காகத்தான். அவ்வாறுதன் அத் தொழுகையின் நேரம் முடிந்த பின்பும் அதை தொழுவது கூடாது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. காரணம் அதற்குரிய நேரம் முடிந்து விட்டது. உதாரணத்திற்கு லுஹர் தொழுகையின் நேரம் முற்பகல் 12.25 மணிக்கு ஆரம்பித்து பிற்பகல் 3.45 மணிக்கு முடிவடைவதாக வைத்து கொள்ளுங்கள். யாராவது முற்பகல் 12.00 மணிக்கு லுஹர் தொழுகையை தொழுவார்களா? அப்படி தொழுதால் அத்தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படுமா? இல்லை என்றே நாம் அனைவரும் கூறுவோம். காரணம் அதற்குரிய நேரம் இன்னும் ஆரம்பிக்கவில்லை. அவ்வாறுதான் 3.45மணிக்கு பின் லுஹரை தொழுவதும் கூடாது. காரணம் அதற்குரிய நேரம் முடிந்து விட்டது. இதை புத்தியுள்ள அனைவரும் அறிவர். இதைத்தான் இஸ்லாமும் கூறுகின்றது. காலத்திற்கு காலம் தொழுகையின் நேரங்கள் மாறும் என்பதையும் வாசகர்களுக்கு அறியத்தருகின்றோம்.

சில குறிப்பிட்ட காரணங்களுக்காக ஒரு தொழுகையை இன்னொரு தொழுகையின் நேரத்தில் தொழலாம் அவைகள் பின்வருமாறு.

1. பிரயாணம்

அதாவது பிரயாணி லுஹர் நேரத்தில் அஸரை முற்படுத்தியும், அல்லது அஸர் நேரத்தில் லுஹரை பிற்படுத்தியும் தொழலாம். அவ்வாறே மஃரிப் நேரத்தில் இஷாவை முற்படுத்தியும் அல்லது இஷா நேரத்தில் மஃரிபை பிற்படுத்தியும் தொழலாம்.

2. தூக்கம்

ஆழ்ந்த தூக்கத்தின் காரணமாக ஒரு தொழுகையின் நேரம் முடியும் வரை தூங்கி அத்தொழுகையின் நேரம் முடிந்த பின் எழுந்திருந்தால் அவர் எழுந்ததும் அத் தொழுகையை தொழலாம். அவர் அல்லாஹ்விடத்தில் குற்றம் பிடிக்கப்படமாட்டார்.

யார் தூக்கத்தினாலோ அல்லது மறதியினாலோ (தொழுகையின் நேரம் முடியும் வரை அத்தொழுகையை தொழவில்லையோ) அவர் ஞாபகம் வந்ததும் (அல்லது விழித்ததும்) அதை தொழுது கொள்ளட்டும் என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

3. மறதி

ஒருவர் மறதியின் காரணமாக ஒரு தொழுகையின் நேரம் முடியும் வரை அத்தொழுகையை நிறைவேற்றாமல் இன்னுமொரு தொழுகையின் நேரத்தில் ஞாபகம் வந்தால் அவர் அதே நேரத்தில் தொழுது கொண்டால் போதுமானதாகும். அல்லாஹ்விடத்தில் அவர் குற்றம் பிடிக்கப்படமாட்டார்.

யார் தூக்கத்தினாலோ அல்லது மறதியினாலோ (தொழுகையின் நேரம் முடியும் வரை அத்தொழுகையை தொழவில்லையோ) அவர் ஞாபகம் வந்ததும் (அல்லது விழித்ததும்) அதை தொழுது கொள்ளட்டும் என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

4. அரஃபா மற்றும் முஜ்தலிபாவில்

அரஃபாவுடைய நாளில் அஸரை லுஹர் நேரத்தில் தொழுவதும் முஸ்தலிபாவுடைய இரவில் மஃரிபை இஷாவுடைய நேரத்தில் தொழுவதும் இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும்.
மேல் கூறப்பட்ட காரணமின்றி ஒரு தொழுகையை இன்னொரு தொழுகையின் நேரத்தில் தொழுவது அர்த்தமற்ற ஒன்றாகும். அவர் அல்லாஹ்விடத்தில் குற்றவாளியாவார்.

ஆரம்ப நேரம் சிறந்தது

ஒரு தொழுகையை அதன் நேரம் முடிவதற்கு முன் தொழுது கொண்டால் போதுமென்றிருந்தாலும் அதன் ஆரம்ப நேரத்தில் தொழுவதே சிறந்ததாகும்.
அமல்களில் சிறந்தது தொழுகையை அதன் ஆரம்ப நேரத்தில் தொழுவதாகும் என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

தொழுகையின் நேரங்களை அறிந்து கொள்ளும் முறை

இன்று நம் நாள்காட்டிகளில் (காலண்டர்களில்) தொழுகையின் நேரம் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதை அனைவரும் அறிவோம். அதுவே இஸ்லாம் கூறும் தொழுகையின் நேரமாகும். நமது நலன்கருதி அறிஞர்கள் அதை நமக்கு இலகுபடுத்தியிருக்கின்றார்கள். இந்த நேர அட்டவணையை ஜிப்ரீல்(அலை) அவர்களே நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு கற்று கொடுத்தார்கள் என்பதை பின்வரும் ஹதீது தெளிவு படுத்துகின்றது.

நபி(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், கஃபதுல்லாவில் இரு முறை எனக்கு ஜிப்ரீல்(அலை) அவர்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள். சூரியன் உச்சியிலிருந்து சாய்ந்த போது எனக்கு லுஹரை தொழுவித்தார்கள் அப்போது (நிழல் செருப்பின்) வாரளவு இருந்தது. நிழல் அந்த பொருளின் அளவாக (நீளமாக) இருந்த போது எனக்கு அஸரை தொழுவித்தார்கள். நோன்பாளி நோன்பு திறக்கும் நேரத்தில் எனக்கு மஃரிபை தொழுவித்தார்கள். செம்மேகம் (சூரியன் மறைந்த போது) மறைந்த போது எனக்கு இஷாவை தொழுவித்தார்கள். நோன்பாளிக்கு குடிப்பதும் உண்பதும் தடுக்கப்பட்ட நேரத்தில் எனக்கு ஃபஜ்ரை தொழுவித்தார்கள். (இது முதல் நாள் தொழுவித்த நேரம்) அடுத்த நாள் ஒரு பொருளின் அளவு அந்த நிழல் வந்த போது எனக்கு லுஹரை தொழுவித்தார்கள். ஒரு பொருளின் நிழல் இரு மடங்கு வந்த போது எனக்கு அஸரை தொழுவித்தார்கள். நோன்பாளி நோன்பு திறக்கும் நேரத்தில் (சூரியன் மறைந்த போது) எனக்கு மஃரிபை தொழுவித்தார்கள். இரவின் மூன்றில் ஒரு பகுதி வந்தபோது எனக்கு இஷாவை தொழுவித்தார்கள். சூரியனின் மஞ்சள் (நிறம்) வருவதற்கு சற்று முன் எனக்கு ஃபஜ்ரை தொழுவித்தார்கள். பின்பு என் பக்கமாக திரும்பி முஹம்மதே! இது உங்களுக்கு முன் சென்ற நபிமார்களின் (தொழுகையின்) நேரமாகும். (ஆகவே உங்களுக்குரிய தொழுகையின்) நேரமும் இந்த இரண்டு நேரங்களுக்கு மத்தியில் இருக்க வேண்டும் எனக்கூறினார்கள். (அபூதாவூத்)

மேல் கூறப்பட்ட ஹதீதிலிருந்து நமக்கு கிடைக்கும் விளக்கங்கள்:

1. ஒவ்வொரு தொழுகைக்கும் ஆரம்ப நேரத்தையும் முடிவு நேரத்தையும் கற்றுக் கொடுத்தது அல்லாஹ்வே!

2. நமக்கு அறிமுகமில்லாத பகுதிகளுக்கோ நாடுகளுக்கோ நாம் பிரயாணம் செய்தாலும் யாருடைய உதவியுமின்றி தொழுகையின் நேரங்களை மேல் கூறப்பட்ட ஹதீதை வைத்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.

3. ஒரு தொழுகையின் நேரம் அடுத்த தொழுகைக்குரிய நேரம் ஆரம்பிக்கும் போது முடிவடைந்து விடுகின்றது. ஆனால் சுப்ஹு தொழுகையின் நேரம் அதற்கு அடுத்த தொழுகையாகிய லுஹர் தொழுகையின் நேரம் வரைக்கும் நீடிக்காது. சூரிய உதயத்தோடு அது முடிவடைந்து விடுகின்றது.

4. அஸர் தொழுகைக்கும் இஷாத் தொழுகைக்கும் முடிவடையும் நேரம் இரண்டு வகைப்படும். ஒன்று சிறப்புக்குரிய நேரம், மற்றொன்று நிர்பந்த நேரம். அதாவது நிர்பந்த சூழ்நிலைக்கு உட்படாதவர்கள் சிறப்பிற்குரிய நேரத்திற்குள் இவ்விரு தொழுகையையும் தொழுது கொள்ள வேண்டும். சிறப்பிற்குரிய நேரத்திற்கு முன் தொழ முடியாதவர்கள் நிர்பந்தமான நேரத்திற்குள் தொழுது கொள்ள வெண்டும். அஸர் தொழுகைக்கு சிறப்பிற்குரிய நேரம் ஒரு பொருளின் நிழல் அது போன்று இரண்டு மடங்காகும் வரையாகும். அதற்குரிய நிர்பந்தத்திற்குரிய நேரம் சூரியன் மறையும் வரையுமாகும். இஷாத் தொழுகைக்கு சிறப்பிற்குரிய நேரம் இரவின் மூன்றில் முதல் பகுதி வரையுமாகும். அதற்குரிய நிர்பந்த நேரம் சுப்ஹு வரையுமாகும்.

5. ஒவ்வொரு தொழுகையையும் அதற்குரிய நேரங்களுக்குள் தொழுதுவிட வேண்டும். (முற்படுத்தியோ பிற்படுத்தியோ தொழுவது கூடாது)

உரிய நேரத்தில் தொழுகையை பேணுவதற்கு சில கருத்துக்கள்.

1. தொழுகை நேரம் வருவதற்கு சற்று முன்பே தொழுகைக்காக உளு செய்து தயாராகிக் கொள்வதை வழமையாக்கிகொள்ளுங்கள்.

2. அதற்கு முடியாதவர்கள் அதான் சொல்லப்பட்டதும் தான் செய்து கொண்டிருந்த அனைத்து காரியங்களையும் நிறுத்தி விட்டு தொழுகைக்காக தயாராகி விடுங்கள்.

3. வெளியில் சென்று கொண்டிருந்தால் அதான் சொல்லப்பட்டதும் பக்கத்திலுள்ள பள்ளியில் தொழுது விடுங்கள்.

4. பெண்கள் அவர்களின் வீட்டிலே முதல் நேரத்திலேயே தொழுவதை வழமையாக்கிக் கொள்ளுங்கள். அதற்கு ஏற்றவாறு உங்களின் வீட்டு வேலைகளை அமைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஒவ்வொரு தொழுகையையும் உரிய நேரத்தில் பாதுகாத்து தொழ நம் அனைவருக்கும் அல்லாஹ் வாய்ப்பளிப்பானாக!