<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485</atom:id><lastBuildDate>Fri, 01 Nov 2024 07:50:16 +0000</lastBuildDate><category>อะไรอะไรในชีวิต</category><category>อะไรอะไรในอินเตอร์เน็ต</category><category>สาระสุขภาพ</category><category>Forward Mail</category><category>ขำัขันคลายเครียด</category><category>กำลังใจ</category><category>เขียนโปรแกรม</category><category>บริการโทรศัพท์</category><category>มุมกฎหมายที่ควรรู้</category><category>สอน โปรโมทเว็บ ฟรี</category><category>หารายได้ผ่านโฆษณา</category><category>Aimstar</category><category>ข่าวสารการลงทุน</category><category>ธรรมทาน</category><category>เพื่อลูก</category><category>Alibaba</category><category>Brain Tracy</category><category>Insurance</category><category>Jack Ma</category><category>Linux</category><category>Search Engine</category><category>Travel</category><category>Vital Star</category><category>กินกบตัวนั้นซะ</category><category>ท่องเที่ยว</category><category>ท้องผูก</category><category>น้ำมันรำข้าวจมูกข้าว</category><category>บทเพลง</category><category>พัฒนาตนเอง</category><category>หนังสือน่าอ่าน</category><category>อาหารเช้า</category><category>เทรดให้ได้กำไร</category><category>เอมสตาร์</category><category>แจ็ค หม่า</category><category>ไม่เชื่ออย่าลบหลู่</category><category>ไวทอลสตาร์</category><title>หลากหลายเรื่องราว อินเตอร์เน็ต กฎหมาย ไอที การลงทุน SEO  โปรโมทเว็บ อื่นๆ</title><description>เล่าสู่กันฟัง กฎหมาย ไอที การลงทุน โปรโมทเว็บ  &#xa;SEO รายได้จากอินเตอร์เน็ต และเปิดโลกทัศน์ใหม่&#xa;กับ คำว่า ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ @@</description><link>http://aabloom.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Unknown)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>54</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-3671568711288690792</guid><pubDate>Tue, 17 Nov 2015 06:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-11-17T13:06:26.849+07:00</atom:updated><title>โปรแกรม oCam ใช้สำหรับบันทึกวีดีโอหน้าจอ (Video capture) </title><description>แนะนำ Free ware สำหรับใช้บันทึกหน้าจอเพื่อทำสื่อการสอนต่าง คือโปรแกรม oCam เป็นโปรแกรมที่บันทึกวีดีโอหน้าจอ (Video capture) ที่จะให้คุณได้บันทึกภาพหน้าจอ/เสียง ได้อย่างง่ายและสามารถบันทึกได้ทั้ง 2 หน้าจอ กรณีที่มีการขยายหน้าจอ (Extend display)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อ่านรายละเอียดโปรแกรมได้ที่&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;http://goo.gl/UvaBil&quot;&gt;http://goo.gl/UvaBil&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcj6JN6h5w4LRkV30A3fwSvXywhRvhlB2DcBGhJLcrYhIEJIcRD_imtkpbadlK6NgFrP1n_0LsUY_Wg-gXWpCkv8sc7UwyerseWXDWk4joGMtXuLxp3rSESyt-7cxYRAdm-Hcdh78I3uE/s1600/ocam.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;275&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcj6JN6h5w4LRkV30A3fwSvXywhRvhlB2DcBGhJLcrYhIEJIcRD_imtkpbadlK6NgFrP1n_0LsUY_Wg-gXWpCkv8sc7UwyerseWXDWk4joGMtXuLxp3rSESyt-7cxYRAdm-Hcdh78I3uE/s320/ocam.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRav60JvDu8u88tFdPpG4dOFdyWGKr2hvtEvznqvSCUHGWMTEgAp0u3LLJtv6YyXmZfynDOXos0SwA_pijLg2_CZ1OdlcftdhgtzrD90fA0JpSHhbKzPyG8BJQ32Pz7Fn4stgckzDbZoU/s1600/ocam1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;170&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRav60JvDu8u88tFdPpG4dOFdyWGKr2hvtEvznqvSCUHGWMTEgAp0u3LLJtv6YyXmZfynDOXos0SwA_pijLg2_CZ1OdlcftdhgtzrD90fA0JpSHhbKzPyG8BJQ32Pz7Fn4stgckzDbZoU/s320/ocam1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2015/11/ocam-video-capture.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcj6JN6h5w4LRkV30A3fwSvXywhRvhlB2DcBGhJLcrYhIEJIcRD_imtkpbadlK6NgFrP1n_0LsUY_Wg-gXWpCkv8sc7UwyerseWXDWk4joGMtXuLxp3rSESyt-7cxYRAdm-Hcdh78I3uE/s72-c/ocam.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-1272832705315471507</guid><pubDate>Thu, 06 Aug 2015 02:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-08-06T09:52:51.257+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Brain Tracy</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">กินกบตัวนั้นซะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">หนังสือน่าอ่าน</category><title></title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSESKTV7LPIAmuAZinozFBdf8xsZ4FSpbydXtqafvcJ5ibZosyC18hcgpjY3HiAApZh77Jg1N053h5ibWdDoaxegsHzoWHrmpgG4YwOq9jC3DJWPTCW7tpw_BBDsHr11qHkkKrXT4z2X8/s1600/frog.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSESKTV7LPIAmuAZinozFBdf8xsZ4FSpbydXtqafvcJ5ibZosyC18hcgpjY3HiAApZh77Jg1N053h5ibWdDoaxegsHzoWHrmpgG4YwOq9jC3DJWPTCW7tpw_BBDsHr11qHkkKrXT4z2X8/s320/frog.png&quot; width=&quot;212&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;color: #141823; font-family: helvetica, arial, sans-serif; line-height: 22.0799999237061px;&quot;&gt;&quot;กินกบตัวนั้นซะ!&quot;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #666666; font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 18.7600002288818px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 22.0799999237061px;&quot;&gt;ฉบับปรับปรุงและเพิ่มเนื้อหา 2 บท กับแนวคิด&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #141823; font-family: helvetica, arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 22.0799999237061px;&quot;&gt;21 วิธีหยุดการผัดวันประกันพรุ่ง และทำงานให้ได้มากขึ้นในเวลาที่น้อยลง&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #666666; font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 18.7600002288818px; text-align: left;&quot;&gt;รายละเอียดหนังสือ&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://goo.gl/gKEr6e&quot; rel=&quot;nofollow&quot; style=&quot;background-color: white; color: #3b5998; cursor: pointer; font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 18.7600002288818px; text-align: left; text-decoration: none;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;https://goo.gl/gKEr6e&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2015/08/2-21-httpsgoo.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSESKTV7LPIAmuAZinozFBdf8xsZ4FSpbydXtqafvcJ5ibZosyC18hcgpjY3HiAApZh77Jg1N053h5ibWdDoaxegsHzoWHrmpgG4YwOq9jC3DJWPTCW7tpw_BBDsHr11qHkkKrXT4z2X8/s72-c/frog.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-2479135808343598098</guid><pubDate>Mon, 20 Jul 2015 04:36:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-07-20T11:44:04.254+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Alibaba</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Jack Ma</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">พัฒนาตนเอง</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">แจ็ค หม่า</category><title></title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNGr84aotQ4Y8n5xVWPdiKlzeMn7vRf0vvbnOjMw3TrgtFX1pa1vw_Cd8GAW81IE2t0n46Z8-PeHvoeVDEYq_MvgfMBaPZAWXgehf1uyINbxaHFospjpllVACqLWq0_WYpv4UXFVRHCjY/s1600/jackma.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNGr84aotQ4Y8n5xVWPdiKlzeMn7vRf0vvbnOjMw3TrgtFX1pa1vw_Cd8GAW81IE2t0n46Z8-PeHvoeVDEYq_MvgfMBaPZAWXgehf1uyINbxaHFospjpllVACqLWq0_WYpv4UXFVRHCjY/s320/jackma.png&quot; width=&quot;221&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: #f8f8f8; color: #383838; font-family: Tahoma, Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium; white-space: pre-line;&quot;&gt;หนังสือเล่มนี้จะเล่าถึงประวัติบุคลิกลักษณะ นิสัยและวิธีคิด รวมทั้งมีคําพูดคมๆ ของแจ็ค หม่าในหลายๆ โอกาส สิ่งที่คนอ่านจะได้จากหนังสือเล่มนี้คือ ได้รู้จักตัวตน ลักษณะนิสัยใจคอ ความชอบ ความฝัน วิธีคิด ความลึกซึ้งคารมคมคายของ แจ็ค หม่า&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: #f8f8f8; color: #383838; font-family: Tahoma, Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium; white-space: pre-line;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: #f8f8f8; color: #383838; font-family: Tahoma, Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium; white-space: pre-line;&quot;&gt;ข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนและวิธีคิดของแจ็คหม่าที่นําเสนอในหนังสือเล่มนี้จะทําให้เรารู้ว่าแจ็ค หม่าประสบความสําเร็จยิ่งใหญ่ขึ้นมาในวันนี้ได้ก็เพราะอะไร&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: #f8f8f8; color: #383838; font-family: Tahoma, Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium; white-space: pre-line;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;color: #383838; font-family: Tahoma, Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: #f8f8f8; white-space: pre-line;&quot;&gt;รายละเอียดเพิ่มเติม&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;white-space: pre-line;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://goo.gl/tbjfSq&quot;&gt;http://goo.gl/tbjfSq&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2015/07/httpgoo.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNGr84aotQ4Y8n5xVWPdiKlzeMn7vRf0vvbnOjMw3TrgtFX1pa1vw_Cd8GAW81IE2t0n46Z8-PeHvoeVDEYq_MvgfMBaPZAWXgehf1uyINbxaHFospjpllVACqLWq0_WYpv4UXFVRHCjY/s72-c/jackma.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-8478979207770474760</guid><pubDate>Mon, 20 Jul 2015 04:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-07-20T11:30:44.408+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ข่าวสารการลงทุน</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เทรดให้ได้กำไร</category><title>แนะนำหนังสือ &quot;เทรดแบบเซียนหุ้น ให้ได้กำไรขั้นเทพ&quot;</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirNrqm4rh2SSajDob2RllFGfnncBfGEhKK-jNPxEV9Om6rW9YuKiwpf5G1zq3Vk3MBVieEuRJWs81Mn5sR_sYXpMSzlL1LYmvh7pQnlXRE7YUO85gqjL_fy9GxwqKesHZVUHLgDhRY__E/s1600/tradelike.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirNrqm4rh2SSajDob2RllFGfnncBfGEhKK-jNPxEV9Om6rW9YuKiwpf5G1zq3Vk3MBVieEuRJWs81Mn5sR_sYXpMSzlL1LYmvh7pQnlXRE7YUO85gqjL_fy9GxwqKesHZVUHLgDhRY__E/s320/tradelike.png&quot; width=&quot;229&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
แนะนำหนังสือ &quot;เทรดแบบเซียนหุ้น ให้ได้กำไรขั้นเทพ&quot; มาร์ค มิเนอร์วินี ผู้ชนะรางวัล US Investing Champion เปิดเผยระบบการเทรดของเขาเป็นครั้งแรกอย่างที่ไม่เคยบอกที่ไหนมาก่อน เป็นระบบที่ใช้เวลาทดสอบและผ่านการพิสูจน์มาแล้ว และทำให้เขาได้ผลตอบแทนเป็นตัวเลขเปอร์เซ็นต์ 3 หลักเป็นเวลา 5 ปีติดต่อกัน เฉลี่ยประมาณ 220% ต่อปีสำหรับผลตอบแทนรวมทบต้น 33,500%&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในหนังสือ เทรดแบบเซียนหุ้น ให้ได้กำไรขั้นเทพ เล่มนี้ มิเนอร์วินีเปิดเผยวิธีการทางตลาดหุ้นที่เรียกว่า SEPA ซึ่งเขาได้จดทะเบียนเป็นเครื่องหมายทางการค้าไว้แล้ว SEPA เป็นวิธีการที่ให้ผลตอบแทนมากกว่าปกติที่ทำได้ในทุกตลาด ด้วยการผสมผสานการบริหารความเสี่ยงที่มีความรอบคอบ การวิเคราะห์ตัวเอง และความพยายามมุ่งมั่นเอาไว้ด้วยกัน เขาได้อธิบายไว้อย่างละเอียดว่า จะเลือกจุดขาเข้าที่แม่นยำและรักษาเงินต้นได้อย่างไร เพื่อให้ได้ผลตอบแทนเป็นตัวเลขเปอร์เซ็นต์ 3 หลักอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ
ไม่ว่าคุณจะเพิ่งเริ่มเข้ามาในตลาด หรือคุณเป็นมือโปรที่ช่ำชองแล้วก็ตาม มิเนอร์วินีจะแสดงให้เห็นว่า ต้องทำอย่างไรจึงจะได้ผลกำไรขั้นเทพ! คุณจะได้ความรู้อันมีค่าจากบทเรียน ความเป็นจริงของการเทรด และกลยุทธ์เฉพาะตัวที่เขาได้นำมาบอกเล่าไว้ในหนังสือเล่มนี้ ทั้งหมดนี้มาจากประสบการณ์ตลอด 30 ปีในฐานะนักเทรดหุ้นที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด


&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
รายละเอียดหนังสืออ่านได้ที่นี่&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;http://goo.gl/7iIjb7&quot;&gt;http://goo.gl/7iIjb7&lt;/a&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2015/07/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirNrqm4rh2SSajDob2RllFGfnncBfGEhKK-jNPxEV9Om6rW9YuKiwpf5G1zq3Vk3MBVieEuRJWs81Mn5sR_sYXpMSzlL1LYmvh7pQnlXRE7YUO85gqjL_fy9GxwqKesHZVUHLgDhRY__E/s72-c/tradelike.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-1585227421848880257</guid><pubDate>Wed, 28 Nov 2012 04:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-11-28T11:10:19.059+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><title>ทฤษฎีน้ำในแก้ว</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4uVY3jYfYugN5M9lAlHJYvN-8IwgcfRDwChN7ypsG0H7WQbi0VjHQ3wpU1N57OECGPRIeX9ZNqvSHICtvCTAi2XpMn3kHYu81xN5BbDZDHxsw1Z5qdagX4x9ya_ed5OoXwWQbUGODefk/s1600/kkkk1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4uVY3jYfYugN5M9lAlHJYvN-8IwgcfRDwChN7ypsG0H7WQbi0VjHQ3wpU1N57OECGPRIeX9ZNqvSHICtvCTAi2XpMn3kHYu81xN5BbDZDHxsw1Z5qdagX4x9ya_ed5OoXwWQbUGODefk/s1600/kkkk1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&quot;น้ำเต็มแก้ว&quot;&lt;br /&gt;
เป็นแก้วที่ไม่ยอมรับสิ่งใหม่ ๆ ยึดติดกับเรื่องเดิม ๆ ไม่ยอมเปิดใจ เป็นคนที่พัฒนาได้ยาก แต่มีความมั่นคง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;น้ำครึ่งแก้ว&quot;&lt;br /&gt;
เป็นแก้วที่พร้อมที่จะเติมทุก ๆ สิ่ง ยอมรับสิ่งใหม่ เป็นแก้วที่มองหาสิ่งใหม่ให้กับชีวิตเสมอ ยอมรับในการเปลี่ยนแปลง และพร้อมที่จะโยกย้ายน้ำที่มีอยู่ในแก้วไปเติมให้กับแก้วใบอื่นอยู่เสมอ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;แก้วเปล่า&quot;&lt;br /&gt;
แก้ว ที่ไม่เคยรับสิ่งใดเข้ามาเลย ปล่อยให้แก้วขาดน้ำเหมือนกับคนบางคนที่ปล่อยให้ตัวเองเศร้ายึดติดไม่ยอมมอง หาสิ่งใหม่ ๆ ถ้าลองเทน้ำลงไปสิมีชีวิตชีวา สดใสขึ้นมาทันที&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;แก้วร้าว&quot;&lt;br /&gt;
คงไม่มีใครที่อยากเป็นแก้วร้าวหรอกใช่ไหม เพราะมีแต่ความเจ็บปวดรวดร้าว แล้วยังทำให้คนรอบข้างปวดร้าวไปด้วย ถ้าเผลอกำแน่นเกินไป แก้วอาจแตกได้อยากจะเป็นแก้วแบบไหนลองเลือกกันเอาเองนะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พระราชดำรัสของในหลวงบอกว่า&lt;br /&gt;
&quot;จงเป็นน้ำครึ่งแก้วตลอดชีวิต เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมได้ตลอด&quot;&lt;br /&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/11/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4uVY3jYfYugN5M9lAlHJYvN-8IwgcfRDwChN7ypsG0H7WQbi0VjHQ3wpU1N57OECGPRIeX9ZNqvSHICtvCTAi2XpMn3kHYu81xN5BbDZDHxsw1Z5qdagX4x9ya_ed5OoXwWQbUGODefk/s72-c/kkkk1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-7240137323409634687</guid><pubDate>Thu, 25 Oct 2012 07:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-25T14:30:52.686+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Forward Mail</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">กำลังใจ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><title>เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง</title><description>แสงสว่าง&#39; ที่ว่านี้ คือ คุณค่าในชีวิต ที่แต่ละคนมี&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;
แม้ว่าคุณค่านั้นจะเล็กน้อยนักในสายตาใคร หรือสังคมไม่ค่อยเห็นว่ามีคุณค่า&lt;br /&gt;
แต่จะมีสักกี่คนที่ค้นหาจนเจอคุณค่าในตัวเอง&lt;br /&gt;
แล้วให้คุณค่านั้นเป็นสิ่งนำทางชีวิตตนเองต่อไป&lt;br /&gt;
และจะมีสักกี่คนที่มีโอกาสถ่ายทอดคุณค่าเหล่านั้นออกมา&lt;br /&gt;
เพื่อกลายเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้อื่น ให้เริ่มค้นหาคุณค่าในตัวเองได้ด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การค้นหาและตระหนักถึงคุณค่าของตนเองเกี่ยวข้องกับการมองความเป็นจริงของชีวิต&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ผู้ที่มองว่าชีวิตไร้คุณค่า&lt;br /&gt;
ก็จะพร่ำบอกตัวเองอยู่เสมอว่า ตนเองไม่ได้มีความน่าสนใจอะไร&lt;br /&gt;
คิดเพียงว่าตนเองก็เป็นแค่คนธรรมดาๆ คนหนึ่งที่มีชีวิตอยู่ไปวันๆ&lt;br /&gt;
เชื่อว่าตัวเองไม่มีความคิดอะไรที่จะบอกกล่าว&lt;br /&gt;
ไม่ต้องถึงขั้นลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงสังคมหรือโลก&lt;br /&gt;
แค่เชื่อว่าสักวันหนึ่งตัวเองต้องหมดอายุขัยและดับสลายไป&lt;br /&gt;
ให้ซึ้งในความจริงข้อนี้ก็ยังถือว่ายากเย็น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ส่วนผู้ที่มองว่าชีวิตมีคุณค่า ชีวิตก็เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น&lt;br /&gt;
เชื่อมั่นว่าสิ่งที่ทำล้วนมีคุณค่าในตัวมันเอง&lt;br /&gt;
เชื่อมั่นว่าสิ่งที่ตัวเองทำ นั้นแยกไม่ออกกับสิ่งที่ตัวเองเป็น&lt;br /&gt;
เพราะทั้งสองเป็นสิ่งเดียวกันอันเกิดมาจากการค้นพบตัวเองและถ่ายเทออกมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
บางกรณี &#39;แสงสว่าง&#39; เป็นเพียงสิ่งลวงตา&lt;br /&gt;
เพราะแสงสว่างที่เห็นอาจเป็นเพียงแสงไฟภายนอกที่ส่องมากระทบเท่านั้น&lt;br /&gt;
ไม่ใช่แสงสว่างจากภายใน&lt;br /&gt;
เปรียบได้กับความเชื่อมั่นในคุณค่าของตัวเองกับการหลงในคุณค่าที่คนอื่นมองต่อตัวเอง&lt;br /&gt;
เป็นคู่ตรงข้ามของความเชื่อมั่นในตัวเองกับการหลงตัวเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ความเชื่อมั่นในตัวเองต่างกับการหลงตัวเองว่ามีของดี&lt;br /&gt;
เพราะการหลงตัวเองเหมือนกับการที่ดวงไฟทุกดวงส่องมาที่ตัวเอง&lt;br /&gt;
ทำให้ตัวเองดูสว่าง&lt;br /&gt;
ทุกสายตาจับจ้องมองเป็นตาเดียว แล้วหลงเชื่อใจว่าตัวเองมีแสงสว่าง&lt;br /&gt;
นั่นเป็นแสงสว่างจากภายนอก&lt;br /&gt;
ดูเหมือนตัวเองจะมีแสงสว่างแต่เป็นแสงสว่างจากภายนอก&lt;br /&gt;
ไม่ใช่แสงสว่างที่เกิดขึ้นจากภายใน&lt;br /&gt;
ดังนั้นชีวิตจึงต้องผูกเกี่ยวกับแสงสว่างภายนอกมากจนเชื่อว่านั่นคือแสงสว่างของตัวเอง&lt;br /&gt;
ตราบจนเมื่อใดแสงไฟจากภายในปิดลง ก็จะไม่อาจมองเห็นตัวเอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ตรงข้ามกับความเชื่อมั่นในตัวเองเป็นการสุกสว่างจากภายใน&lt;br /&gt;
และเปล่งแสงออกมาจากข้างในตัวตน&lt;br /&gt;
นั่นหมายความว่าคนๆนั้นต้องผ่านกระบวนการค้นหาตัวเองจนพบว่าตัวเองคือใคร&lt;br /&gt;
ทำอะไร เพื่ออะไร และมีคุณค่าอะไร&lt;br /&gt;
เมื่อค้นพบคุณค่าในตัวเองและคุณค่าในสิ่งที่ตัวเองทำแล้ว&lt;br /&gt;
การบอกต่อและเล่าถึงคุณค่าของตัวเองสิ่งที่ตัวเองทำ&lt;br /&gt;
นั่นเปรียบเสมือนการขยายคุณค่าของชีวิตตัวเองให้แผ่ไปยังผู้อื่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หากเราตระหนักว่า &#39;เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง&#39; แล้ว&lt;br /&gt;
เราจะเริ่มค้นหาคุณค่าของชีวิตตัวเอง ตั้งคำถามกับชีวิต&lt;br /&gt;
เพื่อตอบตัวเองว่าคุณค่าของตัวเองคืออะไร&lt;br /&gt;
สิ่งที่ตัวเองทำมีคุณค่าอะไรต่อชีวิต ต่อคนรอบข้าง ต่อสังคม&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หากเราตระหนักว่า &#39;เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง&#39; แล้ว&lt;br /&gt;
กำลังใจ ความสุขและความเชื่อมั่นที่จะดำเนินชีวิตต่อไป&lt;br /&gt;
ย่อมเกิดขึ้นได้จากภายในตัวเอง&lt;br /&gt;
โดยไม่ต้องหวังพึ่งในวัตถุใดหรือใครมาเสกหรือส่งความสุขให้แก่เรา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
หากเราตระหนักว่า &#39;เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง&#39; แล้ว&lt;br /&gt;
เราจะมองเห็นคุณค่าของชีวิตทุกชีวิต&lt;br /&gt;
เราจะรู้ว่าคนทุกคนมีศักดิ์ศรีเช่นกัน&lt;br /&gt;
เราจะได้มีโอกาสนำคุณค่าของแต่ละคนมาแลกเปลี่ยนกัน&lt;br /&gt;
เพื่อก่อให้เกิดดวงตาแห่งความเอื้ออาทร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d;&quot;&gt;หากเราตระหนักว่า &#39;เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง&#39;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d;&quot;&gt;เราจะได้พบความจริงของชีวิตเข้าสักวัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: purple;&quot;&gt;หากสมมติว่าเราเป็นดั่งหิ่งห้อยตัวหนึ่ง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: purple;&quot;&gt;เป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆ บนโลกใบนี้ ที่มีแสงสว่างในตัวเอง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: purple;&quot;&gt;ลองจินตนาการว่าถ้าเราเป็นหิ่งห้อยจริงๆ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: purple;&quot;&gt;เมื่อเรามองโลกจากห้วงอวกาศเข้ามา&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: purple;&quot;&gt;เราจะเห็นโลกใบนี้สว่างไสวไปด้วยแสงเล็กๆ จากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: purple;&quot;&gt;ถึงแม้จะริบหรี่ ๆ อยู่กันกระจัดกระจาย แต่ก็แลดูสวยงาม&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: purple;&quot;&gt;เพราะเป็นแสงสว่างของชีวิตที่แต่ละคนช่วยกันเปล่งแสงออกมา&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: #f4f7f8; font-family: &#39;segoe ui&#39;, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 17px; line-height: 22.53333282470703px;&quot;&gt;ที่มา&amp;nbsp; :&amp;nbsp; lovestoryclub.com&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/blog-post_25.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-5820133389507716077</guid><pubDate>Wed, 17 Oct 2012 08:45:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-17T15:45:58.296+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">กำลังใจ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ขำัขันคลายเครียด</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><title>15 วิธีเอาชนะความขี้เกียจ</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;อย่าเกียจคร้านการทำงานนะพว&lt;/span&gt;&lt;wbr style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;/wbr&gt;&lt;span class=&quot;word_break&quot; style=&quot;background-color: white; color: #333333; display: inline-block; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;กเรา&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;งานหนักงานเบา เหนื่อยแล้วเรา&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;พักผ่อนก็หาย&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;ไม่ ทำงาน หลบหลีกงาน เฝ้าเกียจคร้าน เอาแต่สบาย&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;&amp;nbsp;แก่จนตาย ขอทำนายว่าไม่เจริญ&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuT-1KG0Vf0lz5wcwVSHq_z69lS5G0xMgEBwFh3M2WCY-wrsKTAiSxu7lQiP-cQU6_Yya0a7Gf73IEL7se3D0NsoqBuSkRxc9Yk3HDB6H6bcqRYBz1iwzD4cHnq7AKH6mss1lxlQ_OZO8/s1600/73904_456452804398657_1011978471_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuT-1KG0Vf0lz5wcwVSHq_z69lS5G0xMgEBwFh3M2WCY-wrsKTAiSxu7lQiP-cQU6_Yya0a7Gf73IEL7se3D0NsoqBuSkRxc9Yk3HDB6H6bcqRYBz1iwzD4cHnq7AKH6mss1lxlQ_OZO8/s400/73904_456452804398657_1011978471_n.jpg&quot; width=&quot;357&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/15.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuT-1KG0Vf0lz5wcwVSHq_z69lS5G0xMgEBwFh3M2WCY-wrsKTAiSxu7lQiP-cQU6_Yya0a7Gf73IEL7se3D0NsoqBuSkRxc9Yk3HDB6H6bcqRYBz1iwzD4cHnq7AKH6mss1lxlQ_OZO8/s72-c/73904_456452804398657_1011978471_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-4353425218473329712</guid><pubDate>Tue, 16 Oct 2012 18:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-17T01:47:21.485+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">กำลังใจ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><title>คำตัน ของคุณตัน</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: purple; font-size: large;&quot;&gt;โดนใจมากๆๆ กับคำตัน ของคุณตัน&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #e06666; font-size: large;&quot;&gt;++++++++++++++++++++++++++++++++++&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #e06666; font-size: large;&quot;&gt;ความเพ้อฝัน เป็นทรัพย์สินที่ร่ำรวยที่สุดของมนุษย์&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #e06666; font-size: large;&quot;&gt;ก่อนที่เราทำสำเร็จ คนส่วนใหญ่หาว่าเราบ้า&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #e06666; font-size: large;&quot;&gt;แต่ถ้าเราทำสำเร็จแล้ว จะถูกเรียกว่าปาฎิหาริย์&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #e06666; font-size: large;&quot;&gt;++++++++++++++++++++++++++++++++++&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/blog-post_370.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-418099406446086554</guid><pubDate>Tue, 16 Oct 2012 18:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-17T01:40:09.284+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">กำลังใจ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><title>อย่าท้อถอยและยอมแพ้</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: Tahoma;&quot;&gt;วันนี้รู้สึกเหนื่อยและท้อมากมาย เลยต้องจัดยาให้ตัวเองขนานใหญ่ โดยหานิทานสอนใจมาอ่าน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: Tahoma;&quot;&gt;เพื่อเป็นยันต์กันท้อนะคะ เลยอยากแบ่งปันเพื่อนๆ ที่กำลังท้อนะคะ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: Tahoma;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: Tahoma;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;ณ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;มีชาวนาคนหนึ่งเลี้ยงลาไว้ 1 ตัวซึ่งแก่มากแล้ว&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;วันหนึ่งชาวนาได้พาเจ้าลาแก่ออกไปข้างนอก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;ด้วยความโง่เขลาของมัน ดันเดินซุ่มซ่ามไปตกบ่อแห่งหนึ่ง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;มันร้องครวญครางเป็นเวลาหลายเพลา&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;ชาวนาเองก็พยายามใคร่ครวญหาวิธีที่จะช่วยมันขึ้นมา&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;ในที่สุดชาวนาหวนคิดขึ้นมาได้ว่า เจ้าลาก็แก่เกินไปแล้ว&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;อีกอย่างบ่อนี้ก็ต้องกลบ ไม่คุ้มที่จะช่วยเจ้าลา&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;ชาวนาจึงไปขอแรงชาวบ้านเพื่อมาช่วยกลบบ่อ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;ทุกคนใช้พลั่วตักดินสาดลงไปในบ่อ ครั้งแรกเมื่อดินไปถูกหลังลามันตกใจ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;และรู้ชะตากรรมของตนทันที มันร้องโหยหวนทันที สักพักหนึ่งทุกคนก็แปลกใจ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;ที่เจ้าลาเงียบไป หลังจากที่ชาวนาตักดินใส่ไปในบ่อได้สัก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;สองสามพลั่วก็เหลือบมองลงไปในบ่อ ก็พบกับความประหลาดใจที่ว่า&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;ทุกครั้งที่ทุกคนสาดดินไปถูกหลังลามันจะสะบัดดินออกจากหลัง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;แล้วก้าวขึ้นไปเหยียบบนดินเหล่านั้น ยิ่งทุกคนพยายาม&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;เร่งระดมสาดดินลงไปมากเท่าไรมันก็ก้าวขึ้นมาได้เร็วมากยิ่งขึ้น&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #38761d; font-family: Tahoma;&quot;&gt;ในไม่ช้าทุกคนต่างประหลาดใจ ที่เจ้าลาสามารถหลุดพ้นจากปากบ่อได้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: Tahoma;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: Tahoma;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;span style=&quot;color: blue; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Tahoma;&quot;&gt;นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า .....&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Tahoma;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Tahoma;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Tahoma;&quot;&gt;ชีวิตนี้อุปสรรคต่างๆที่ถาโถมเข้ามาหาเราก็เปรียบเสมือนดินที่สาดเข้ามา&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Tahoma;&quot;&gt;จงอย่าท้อถอยและยอมแพ้จงแก้ไขมัน เพื่อที่เราจะได้เหยียบมัน&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Tahoma;&quot;&gt;เพื่อที่จะก้าวสูงขึ้นเรื่อยๆ เปรียบเสมือนลาแก่ที่หลุดพ้นจากบ่อได้ฉันใดฉันนั้น&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/blog-post_17.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-6371938478803954278</guid><pubDate>Fri, 12 Oct 2012 18:49:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-13T01:55:43.238+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><title>อุปสรรค กับ ความพยายาม</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px;&quot;&gt;ถ้าโลกนี้ไม่มีคำว่า&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px;&quot;&gt;“อุปสรรค”&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px;&quot;&gt;&amp;nbsp;มนุษย์ก็จะไม่รู้จักอีกคำที่เรียกว่า&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px;&quot;&gt;“ความพยายาม”&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN5TAlgVy-2U_JfzKN4rT8oGB2ahuKZ6_gesfbg_YLj2o1UAzuAFcT-CIZpZWHaZKnPAa7Dt6sy1tONsuoncO0sCug7ls9lljyu9mhpfB9XFL_c1RvMghreJAXBPHQnol013XsEW6ZEtM/s1600/20120917005709.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN5TAlgVy-2U_JfzKN4rT8oGB2ahuKZ6_gesfbg_YLj2o1UAzuAFcT-CIZpZWHaZKnPAa7Dt6sy1tONsuoncO0sCug7ls9lljyu9mhpfB9XFL_c1RvMghreJAXBPHQnol013XsEW6ZEtM/s1600/20120917005709.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; คงไม่มีใครไม่เคยประสบ “ปัญหา” ของชีวิต แต่การจัดการปัญหาของแต่ละคน ย่อมไม่เหมือนกัน บางคนยิ้มรับ บางคนลุกขึ้นสู้ และบางคนอาจมองเป็นอุปสรรคเล็กๆ ที่เข้ามาท้าทาย รอให้เราก้าวข้ามไปเท่านั้น&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;แต่ถ้าใครสับสน หาทางออกของปัญหาไม่เจอ ในหนังสือ “Peaks &amp;amp; Valleys ยอดเขาแห่งความสุข หุบเขาแห่งอุปสรรค” ซึ่งเป็นผลงานเล่มล่าสุดของนักเขียนผู้โด่งดังระดับโลก นพ. สเปนเซอร์ จอห์นสัน หลังจากที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงจาก “ใครเอาเนยแข็งของฉันไป (Who Moved My Cheese?)” ที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้คนต่างวัย ต่างสาขาอาชีพจากทั่วทุกมุมโลก และขายได้ทั่วโลกกว่า 24 ล้านเล่ม ขอกลับมาสร้างแรงบันดาลใจในชีวิต ให้ก้าวผ่านปัญหาและอุปสรรคอีกครั้ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Peaks &amp;amp; Valleys เล่มนี้ เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มผู้หนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่ในหุบเขาอย่างไม่ค่อยมีความสุขนัก จนกระทั่ง ได้พบกับชายชราผู้หนึ่งที่อาศัยอยู่บนยอดเขา การพบกันครั้งนั้นได้เปลี่ยนแปลงการทำงานและชีวิตของเขาไปตลอดกาล&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;ผู้เขียนใช้วิธีอุปมาอุปไมย “ชีวิตที่มีสุขและทุกข์” กับ “ลักษณะของยอดเขาและหุบเขา” เหมือนกับชีวิตคนเราที่มีทั้งช่วงดีและร้าย โดยเปรียบยอดเขากับชีวิตยามรุ่งโรจน์ที่สุด และเปรียบหุบเขากับชีวิตที่ตกต่ำ หดหู่ เศร้าหมอง หรือประสบปัญหา หนังสือจะคอยแนะแนวทางการใช้ชีวิตอย่างค่อยเป็นค่อยไป เพื่อช่วยสร้างความสงบและการประสบความสำเร็จ&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;การขึ้นสู่ยอดเขา หมายถึง การได้ในสิ่งที่ปรารถนา และ การออกจากหุบเขา คือการหลุดพ้นจากความทุกข์ เพื่อให้สามารถก้าวขึ้นสู่ยอดเขาลูกใหม่ได้อีกหลายๆ ครั้ง นอกจากหนังสือจะสอนให้เราใช้ความพยายามเพื่อพิชิตเป้าหมาย รางวัล และความฝันให้สำเร็จ ยังแนะแนวทางการยืดหยัดอยู่บนยอดเขาให้นานกว่าเดิม ตลอดจนเรื่องราวอื่นๆ ที่แฝงด้วยแง่คิดอีกมากมาย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-tab-span&quot; style=&quot;white-space: pre;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;เนื้อหาแฝงไว้ด้วยคุณค่าทางปรัชญาและคติสอนใจที่ลึกซึ้ง ให้ผู้อ่านสามารถนำไปปรับใช้กับทุกเรื่องราวและทุกสถานการณ์ของชีวิต ดังที่ผู้เขียนได้บอกกับเราผ่านหนังสือเล่มเล็กนี้ว่า ทุกชีวิตมีจังหวะขึ้น ซึ่งเปรียบเสมือน “ยอดเขา” และจังหวะลง อันเปรียบได้กับ “หุบเขา” อยู่ที่ว่าเราจะจัดการให้ชีวิตสามารถยืนอยู่บนยอดเขาแห่งความสุขได้นานๆ และไม่ตกอยู่ในหุบเขาแห่งอุปสรรคนานจนเกินไปได้อย่างไร&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;เชื่อได้เลยว่า เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จนจบ นอกจากจะได้รับพลังทางบวก เพื่อดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุขแล้ว ยังจะได้เปลี่ยนวิธีคิดให้เผชิญหน้ากับอุปสรรค และยิ้มรับความสุขได้สมบูรณ์แบบที่สุดอีกด้วย&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;หนังสือ Peaks &amp;amp; Valleys ยอดเขาแห่งความสุข หุบเขาแห่งอุปสรรค ฉบับภาษาไทย แปลโดย พิทยา สิทธิอำนวย วางจำหน่ายตามร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
แหล่งที่มา&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;http://www.manager.co.th/CelebOnline/ViewNews.aspx?NewsID=9530000142715&quot;&gt;http://www.manager.co.th/CelebOnline/ViewNews.aspx?NewsID=9530000142715&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/blog-post_13.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN5TAlgVy-2U_JfzKN4rT8oGB2ahuKZ6_gesfbg_YLj2o1UAzuAFcT-CIZpZWHaZKnPAa7Dt6sy1tONsuoncO0sCug7ls9lljyu9mhpfB9XFL_c1RvMghreJAXBPHQnol013XsEW6ZEtM/s72-c/20120917005709.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-8823441899432891458</guid><pubDate>Fri, 12 Oct 2012 08:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-12T15:26:38.723+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Aimstar</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Vital Star</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">น้ำมันรำข้าวจมูกข้าว</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">สาระสุขภาพ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ไวทอลสตาร์</category><title>น้ำมันรำข้าวจมูกข้าว Vital Star</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
น้ำมันรำข้าวจมูกข้าวสกัดจากธรรมชาติ ไร้สารเจือปน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;ต้านมะเร็ง อัมพฤกษ์-อัมพาต&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;โรคหัวใจ เบาหวาน ความดันโลหิต&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;มีบุตรยาก เพิ่มสมรรถภาพทางเพศ มดลูกแข็งแรง-กระชับ&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;คอเลสเตอรอล เส้นเลือดตีบ&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;อัลไซเมอร์ ความจำเสื่อม&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;พาร์กินสัน ธาลัสซีเมีย&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ฟื้นฟูสุขภาพ ชะลอความชรา&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;บำรุงสมอง บำรุงร่างกาย&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ลดน้ำหนัก ได้ 10-15 กก. ภายใน 3 เดือน ทำให้คุณมีรูปร่างเพรียวสมส่วน&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ลดระดับไขมันคอเลสเตอรอลในเส้นเลือด&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ลดอาการปวดหลัง&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ลดระดับ LDL คอเลสเตอรอล ซึ่งก่อให้เกิดโทษต่อร่างกาย&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;เพิ่มระดับ HDL คอเลสเตอรอล ซึ่งมีประโยชน์ต่อร่างกาย ความดันโลหิตลดลง และลดระดับน้ำตาลในเลือด&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;บำรุงสมอง ป้องกันภาวะเสื่อมของสมองและความจำ&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ช่วยให้ผิวหนังสดใส&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ช่วยอาการผิดปกติของชาย, หญิง วัยเจริญพันธุ์ และวัยทอง&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ทำให้ร่างกายมีภูมิคุ้มกันต่อโรคต่าง ๆ และป้องกันการเกิดมะเร็ง&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ลบเลือนริ้วรอยด่างดำ เหี่ยวย่น ฝ้า และ กระ&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ลดภาวะท้องผูก ลดภาวะเสี่ยงต่อการเป็นริดสีดวงทวารและมะเร็งลำไส้ใหญ่&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ช่วยให้นอนหลับสบาย&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;
น้ำมันรำข้าวและจมูกข้าวเป็นน้ำมันที่ได้จากกระบวนการพิเศษในการสกัดเอาสารสำคัญที่มีประโยชน์นานาชนิด ซึ่งมีอยู่ในเยื่อหุ้มเมล็ดข้าว (Seed Membrane Layer) และจมูกข้าว (Rice Germ) จึงอุดมด้วยสารสำคัญทางธรรมชาติ และมีคุณค่าสูงต่อร่างกายหลายชนิด เช่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
• กลุ่มสารฟอสโฟไลฟิด (Phospholipids) เช่น เลซิติน (Lecithin) เซฟฟาลิน (Cephalin) ไลโซเลซิติน (Lysolecithin) ซึ่งมีความสำคัญในการนำไปสร้าง และซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของเซลล์ประสาทสมอง และช่วยป้องกันเซลล์ประสาท จากสารที่เป็นพิษและอนุมูลอิสระต่างๆ ช่วยลดความเครียด และช่วยเสริมสร้างในด้านความจำ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
• กลุ่มเซราไมด์ (Ceramide) ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของชั้นใต้ผิวหนัง ช่วยทำให้ผิวหนังมีความยืดหยุ่น การเสริมสร้างเซราไมด์ให้เพียงพอ ทั้งโดยการรับประทานหรือการให้ทางผิวหนังในรูปการทาครีม หรือโลชัน จะช่วยรักษาผิวพรรณให้สดใสเปล่งปลั่ง ปราศจากริ้วรอยย่นก่อนเวลาอันควร นอกจากนี้เซราไมด์ยังมีคุณสมบัติเป็นไวท์เทนเนอร์ (Whitener) ซึ่งสามารถยับยั้งการสังเคราะห์เมลานิน อันเป็นสาเหตุให้เกิดฝ้า กระ จุดด่างดำบนผิวพรรณได้ดี และยังเป็นมอยเจอไรเซอร์ (Moisturizer) ให้ความชุ่มชื่นแก่ผิวอีกด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
• กลุ่มคอลโทคอล (Tocols) วิตามินอีธรรมชาติ ในรูปของโทโคเฟอรอล(Tocopherol) และโทโคไทรอีนอล (Tocotrienol) มีประโยชน์ต่อร่างกายในการสร้าง และซ่อมแซมเซลล์ต่างๆ ของร่างกายและยังช่วยทำให้ร่างกายมีภูมิคุ้มกันต่อโรคต่างๆช่วยต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งเป็นเหตุสำคัญของการเกิดโรคมะเร็ง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
• กลุ่มกรดไขมันไลโนเลอิค (Linoleic Acid) หรือโอเมก้า 6 และกรดไลโนเลอิค (Linoleic Acid) หรือโอเมก้า 3 ที่เป็นกรดไขมันจำเป็น โดยมีอยู่ประมาณ33%&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
• กลุ่มวิตามิน B - Complex ซึ่งช่วยให้การทำงานของระบบประสาทดีขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
• กลุ่มแกมมา - ออไรซานอล มีฤทธิ์ในการลดระดับคอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์ ทำให้ลดการตีบตันของหลอดเลือด เพิ่มการไหลเวียนของโลหิต และยังมีฤทธิ์ในการลดความเครียด และรักษาอาการผิดปกติของสตรีวัยทอง นอกจากนี้ยังเป็นสารอนุมูลอิสระ และยังป้องกันแสงยูวีได้ เมื่อใช้กินหรือใช้ทา ทำให้ผิวหนังชุ่มชื่นและต้านการอักเสบ สารชนิดนี้มีความปลอดภัยสูงมากมหัศจรรย์จากธรรมชาติ น้ำมันรำข้าวและจมูกข้าวจากผลการศึกษาวิจัยและการประกาศรับรองจากสถาบันต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศ ในผลิตภัณฑ์น้ำมันรำข้าวและจมูกข้าว เป็นสินค้าเพื่อสุขภาพอย่างแท้จริงเลยนะคะ เหมาะสำหรับเป็นของขวัญในโอกาสต่างๆให้แก่ผู้ที่เรารัก เช่น คุณพ่อ, คุณแม่ หรือแม้แต่ตัวเราเองค่ะ เพราะเป็นน้ำมันที่อุดมด้วยประโยชน์มากมาย ประกอบไปด้วยสารอาหารสำคัญที่ร่างกายมนุษย์ต้องการ ดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.สาร Gamma Oryzanol ที่มีคุณสมบัติในการกระตุ้นการไหลเวียนของโลหิต โดยลดปริมาณคลอเรสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์ในตับและเลือดเป็นผลให้ความดันโลหิตและน้ำตาลในเลือดลดลง รวมทั้งช่วยลดการอุดตันของหลอดเลือดในสมอง หัวใจ ไต และต่อมลูกหมาก มีผลป้องกันไม่ให้อ้วนขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2. กลุ่มโทคอล ซึ่งอยู่ในรูปของ โทโคเฟอรอล และโทโคไทรนีนอล ซึ่งอยู่ในวิตามินอี มีคุณสมบัติช่วยซ่อมแซมและฟื้นฟูเซลล์ต่างๆของร่างกายให้แข็งแรงขึ้น เช่น เซลล์ผิว เซลล์เม็ดเลือดและเซลล์สมองในร่างกายมนุษย์ให้แข็งแรงขึ้นและชลอความชราก่อนวัย โดยเป็นสารที่ต้านอนุมูลอิสระเช่นเดียวกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3.Phospholipid กรุ๊ป ซึ่งประกอบด้วยสารเลซิติน Lyssolecithin Cephalin ซึ่งช่วยซ่อมแซมเซลล์ต่างๆของประสาทและระบบสมองให้มีความจำดีขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4.Essential Fatty Acid ซึ่งประกอบด้วยโอเมก้า 6 และโอเมก้า 3 ซึ่งช่วยฟื้นฟูเซลลืสมองได้ดีขึ้น ส่วนโอเมก้า 3 เป็นสารสำคัญที่ฟื้นฟูเซลล์ผิวหนังให้แข็งแรงขึ้น โดยไปช่วยสร้างคอลลาเจนที่ผิวหนังให้ผิวหนังแข็งแรงและสวยงามเปล่งปลั่งขึ้นโดยธรรมชาติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
5. Ceramide (เซราไมด์) จะทำให้ผิวพรรณสวยงามเปล่งปลั่งเช่นกัน ซึ่งปกติจะพบมากในเด็กและจะเห็นว่าผิวพรรณดี อย่างไรก็ตามเมื่อโตขึ้นสารนี้จะเริ่มน้อยลง แต่จะมีมากในน้ำมันรำข้าวและจมูกข้าวมาทดแทน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
6.อยู่ในรูปแบบวิตามิน B-Complex ซึ่งประกอบด้วยสารเมลาโทนิน ที่ช่วยในการนอนหลับได้เป็นอย่างดี และแคลเซียมก็ช่วยซ่อมแซมเซลลืที่สำคัญๆได้อย่างดี เช่น เซลล์ของเส้นผมและเล็บ ให้แข็งแรงและงอกงามขึ้นด้วยเช่นกัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ซึ่งสารสำคัญที่มีอยู่มากมายนั้นจะถูกทำลายโดยกรรมวิธีในการสกัดน้ำมันค่ะ อย่างเช่น ในน้ำมันรำข้าวแบบขวดสำหรับปรุงอาหาร ซึ่งเป็นน้ำมันรำข้าวผ่านกรรมวิธี และยิ่งต้องผ่านความร้อนจากการปรุงอาหารด้วยแล้ว สารอาหารก็จะยิ่งลดลงมากค่ะดังนั้นหากจะคงคุณค่าต่างๆเหล่านี้ไว้ต้องเป็นน้ำมันที่สกัดด้วยวิธีการพิเศษ จึงทำให้สารที่มีความสำคัญต่างๆยังอยู่ และนอกจากนี้ สารสำคัญหลายตัวนั้น ยังเป็นสารที่พบได้ใน &quot;ข้าวไทยเท่านั้น&quot; อีกด้วยค่ะน้ำมันรำข้าวและจมูกข้าวเป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่สามารถดูแลสุขภาพแบบองค์รวม โดย รศ.ดร. สุรพจน์ วงศ์ใหญ่ คณะบดีคณะแพทย์แผนตะวันออก มหาวิทยาลัยรังสิต และ 1 ใน 12 ผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรของสหประชาชาติ ผู้วิจัยน้ำมันรำข้าวและจมูกข้าวจนโด่งดังขายดีมากใน U.S.A. และยุโรป&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โดยสรุปน้ำมันรำข้าวและจมูกข้าวดูแลสุขภาพ 4 เรื่อง ดังนี้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1. เรื่องเกี่ยวกับสมอง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ช่วยลดอาการเครียด ปวดหัว ไมเกรน นอนไม่หลับ ความจำเสื่อม เสริมสร้างเซลล์สอง โดยรับประทานวันละ 4 แคปซูล (เช้า 2 แคปซูล,เย็น 2 แคปซูล) หลังอาหาร ภายใน 1-2 วันจะเห็นผลชัดเจนในเรื่องของความเครียด นอนไม่หลับ*หากใครทาน 4 แคปซูลต่อวันแล้วมีอาการมืนงง ให้ลดเหลือ 2 แคปซูล เนื่องจากคนๆนั้นตอบสนองต่อน้ำมันรำข้าวและจมูกข้าวดีมากจนเส้นเลือดในสมองขยายตัวมากเกินไป จนเลือดไปเลี้ยงสมองมากเกินไป (แต่จำนวนน้อยมากๆที่มีอาการเช่นนี้)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2. โรคเสื่อม เช่น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ไขมันในเส้นเลือด ความดัน เบาหวาน โรคหัวใจ เก๊า อัมพฤต มือเท้าชา อาการวัยทอง ให้ทานวันละ 4 แคปซูล (เช้า 2 แคปซูล, เย็น 2 แคปซูล) หลังอาหารใน 7 วันแรก หากยังไม่เห็นผล ให้เพิ่มเป็น 6 แคปซูลต่อวัน (เช้า,กลางวัน,เย็น)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
โรคมะเร็งขั้นที่ 1-2 รับประทานเป็น 9 แคปซูลในสัปดาห์ที่ 2&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3. โรคอักเสบ เกี่ยวกับข้ออักเสบ ผิวหนังอักเสบ อื่นๆ รับประทานวันละ 4 แคปซูล (เช้า 2 แคปซูล, เย็น 2 แคปซูล) หลังอาหารใน 7 วันแรก หากยังไม่เห็นผล ให้เพิ่มเป็น 6 แคปซูลต่อวัน (เช้า,กลางวัน,เย็น)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4. การต้านอนุมูลอิสระ จะมีความสามารถต้านอนุมูลอิสระดีกว่าพวกน้ำมันตับปลาถึง 60 เท่า ทำให้อาการที่เกิดจากอนุมูลอิสระไปทำลายจนโรคเสื่อมเกิดน้อยลง เช่น หากอนุมูลอิสระไปทำลายเซลล์ตับอ่อน ทำให้การสร้างอินซูลินบกพร่อง จึงเกิดเบาหวาน หากไปทำลายผนังหลอดเลือด ทำให้เกิดรอยแผลที่ผิวหลอดเลือด ทำให้ไขมันไปเกาะง่าย จึงเกิดไขมันอุดตัน&lt;/div&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/vital-star.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-2370403614134759865</guid><pubDate>Thu, 11 Oct 2012 07:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-11T14:24:35.549+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Aimstar</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอมสตาร์</category><title>หมวดหมู่สินค้าเอมสตาร์ aimstar</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;h3 class=&quot;post-title entry-title&quot; itemprop=&quot;name&quot; style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, Utopia, &#39;Palatino Linotype&#39;, Palatino, serif; font-size: 30px; font-weight: normal; margin: 0px; position: relative;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://aimstarbloom.blogspot.com/2011/02/aimstar.html&quot; style=&quot;background-color: #f3f3f3; color: #ff3300; text-decoration: none;&quot;&gt;สินค้าเอมสตาร์ aimstar&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;
&lt;div class=&quot;post-header&quot; style=&quot;background-color: #66bb33; color: #997755; font-family: Georgia, Utopia, &#39;Palatino Linotype&#39;, Palatino, serif; font-size: 14px; line-height: 1.6; margin: 0px 0px 1em;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;post-header-line-1&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; id=&quot;post-body-8909397968816273424&quot; itemprop=&quot;description articleBody&quot; style=&quot;color: #333333; font-family: Georgia, Utopia, &#39;Palatino Linotype&#39;, Palatino, serif; font-size: 14px; line-height: 1.5; position: relative; width: 518px;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;กลุ่มสินค้ามี 5 กลุ่ม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://www.aimstarnetwork.com/th/product/vital.htm&quot; style=&quot;color: #993322; text-decoration: none;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;1.กลุ่มผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร(Vital Star)&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://www.aimstarnetwork.com/th/product/bodysoftA.htm&quot; style=&quot;color: #993322; text-decoration: none;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;2.กลุ่มผลิตภัณฑ์ใช้ในครัวเรือน(Tidy Home)&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://www.aimstarlover.com/index.php?option=com_content&amp;amp;view=article&amp;amp;id=54&amp;amp;Itemid=55&quot; style=&quot;color: #993322; text-decoration: none;&quot;&gt;3.กลุ่มผลิตภัณฑ์ส่วนตัว(Body Soft)&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://www.aimstarnetwork.com/th/product/asni.htm&quot; style=&quot;color: #993322; text-decoration: none;&quot;&gt;4.กลุ่มผลิตภัณฑ์ดูแลผิวหน้า(ASNI Skin Care)&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://www.aimstarnetwork.com/th/product/asnicolor.htm&quot; style=&quot;color: #993322; text-decoration: none;&quot;&gt;5.กลุ่มผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางแต่งหน้า(ASNI Color Cosmetics)&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/aimstar.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-3093408583667589623</guid><pubDate>Mon, 08 Oct 2012 09:18:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-08T16:18:52.624+07:00</atom:updated><title>อย่าเสียดาย 4 ปีที่เรียนมา อย่าเสียดาย 10 ปีที่ทำงานมา</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;h3 class=&quot;post-title entry-title&quot; itemprop=&quot;name&quot; style=&quot;color: #2198a6; font-family: Times, &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 24px; font-weight: normal; margin: 0px; position: relative;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://aimapple.blogspot.com/2012/09/4-10.html&quot; style=&quot;background-color: white; color: #2198a6; text-decoration: none;&quot;&gt;อย่าเสียดาย 4 ปีที่เรียนมา อย่าเสียดาย 10 ปีที่ทำงานมา&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;
&lt;div class=&quot;post-header&quot; style=&quot;line-height: 1.6; margin: 0px 0px 1.5em;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;post-header-line-1&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; id=&quot;post-body-4730609560664851427&quot; itemprop=&quot;description articleBody&quot; style=&quot;line-height: 1.4; width: 580px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px;&quot;&gt;เราอย่าเสียดาย 4 ปีที่เรียนมา อย่าเสียดาย 10 ปีที่ทำงานมา&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px;&quot;&gt;หลายๆ คนเสียดายเวลา 4 ปีที่เรียนมา เลยเสียเวลาทั้งชีวิต&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px;&quot;&gt;หลายๆ คนเสียดาย 10 ปีที่ทำงานมา เลยเสียเวลาทั้งชีวิต&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px;&quot;&gt;เพราะโลกมันเปลี่ยน เราต้องเปลี่ยนตามโลก&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px;&quot;&gt;อย่ารอให้โลกเปลี่ยนตามเรา เพราะมันเป็นไปไม่ได้&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 15px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/4-10.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-6878440477966607745</guid><pubDate>Sat, 06 Oct 2012 17:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-07T00:48:10.447+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในอินเตอร์เน็ต</category><title>ธนาคารกรุงเทพร่วมกับ Google เปิดตัวบริการรับชำระค่าโฆษณาบน Google</title><description>&lt;h3 class=&quot;post-title entry-title&quot;&gt;
วิธีชำระค่าโฆษณากูเกิ้ลแอดเวิร์ดส (Google AdWords) ที่ง่ายและรวดเร็วขึ้น&lt;/h3&gt;
&lt;br /&gt;
ธนาคาร กรุงเทพร่วมกับGoogleเปิดตัวบริการรับชำระค่าโฆษณาบนเว็บไซต์Google (กูเกิ้ล แอดเวิร์ดส) ที่จะช่วยอำนวยความสะดวกแก่ท่านที่ใช้บริการให้สามารถชำระเงินผ่านธนาคารทาง อินเทอร์เน็ตได้ง่าย ๆ พร้อมทั้งช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายอีกด้วย&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
กู เกิ้ล แอดเวิร์ดส (Google AdWords) คือ การลงโฆษณาในเว็บไซต์Googleโดยเจ้าของธุรกิจที่ต้องการโฆษณาสินค้าหรือ บริการสามารถกำหนดคำค้นหาที่สื่อถึงธุรกิจของท่าน และเป็นคำค้นหาที่คาดว่ากลุ่มเป้าหมายจะนึกถึง และเลือกใช้ในการค้นหาสินค้าหรือบริการที่ต้องการ ทั้งนี้ โฆษณาของท่านจะปรากฏที่ด้านขวามือของผลการค้นหาบนเว็บไซต์Googleและเว็บไซต์ เครือข่ายดังนั้น การโฆษณาจึงสามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้ในวงกว้าง&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ใน การเพิ่มรายชื่อGoogleแอดเวิร์ดส์เข้าไปในบัญชีรายชื่อผู้รับชำระในบริการ บัวหลวง ไอแบงก์กิ้งของท่านนั้นสามารถทำได้ง่าย ๆ โดยเลือกทำรายการ ‘เพิ่มบัญชีผู้รับชำระ’ จากเมนู ‘ชำระเงิน’ จากนั้น เลือก ‘GOOGLETH’ ที่อยู่ภายใต้หัวข้อรายการ ‘สินค้าและบริการ’ จากนั้น ท่านจะต้องใส่ข้อมูลการชำระเงินและทำตามคำแนะนำบนหน้าจอจนจบขั้นตอน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท่าน สามารถค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับบริการรับชำระเงินค่าโฆษณาบนเว็บไซต์ Googleได้ที่ www.bangkokbank.com/ibanking or adwords.google.co.th หรือติดต่อบัวหลวงโฟน 1333 หรือ 0-2645-5555 (กด 1-0-6). </description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/google-google.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-650066842753692682</guid><pubDate>Sat, 06 Oct 2012 17:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-07T00:40:43.192+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">สาระสุขภาพ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อาหารเช้า</category><title>อาหารเช้า...ใครว่าไม่สำคัญ</title><description>&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;มีโอกาสได้ดูรายการจุดเปลี่ยน ซึ่งนำเสนอเรื่อง มหัศจรรย์อาหารเช้า เลยทำให้รู้ตัวว่ากินอาหารเช้าผิดหลักโภชนาการไปมาก&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;โดยปกติคนทั่วไปมักคิดว่าอาหารเช้าไม่สำคัญ จึงมักที่จะไม่กินอาหารเช้า มีเหตุผลหลายประการก็คือ การที่ไม่มีเวลาเนื่องจากต้องเร่งรีบไปเรียนหรือทำงาน ไม่เห็นความสำคัญของอาหารเช้า ต้องการที่จะลดน้ำหนัก หรือบางคนอาจจะกินแต่กินผิดหลักโภชนาการ เช่น ตัวคนที่เขียนบันทึกเอง มักจะดื่มนม กับขนมปัง 1 แผ่น หรือ กินข้าวเหนียวกับหมูปิ้ง (ก็มันอร่อยนี่น่า...) ประเภทกินตามใจปาก เลยทำให้กินอาหารไม่ครบ 5 หมู่ &amp;nbsp;แต่ทางรายการจุดเปลี่ยนก็มีนำนักโภชนาการ มาไขข้อข้องใจว่า อาหารแบบได้ไหนเหมาะสมที่จะกินเป็นอาหารเช้า ซึ่งไม่คิดเลยว่า &quot;ก๋วยเตี๋ยว&quot; จะเป็นอาหารเช้าที่ดีและครบ 5 หมู่ (ของชอบเราเลย สงสัยต่อไป เช้า-เที่ยง-เย็น โซ้ยแต่ก๋วยเตี๋ยวแน่เรา) หรือถ้าจะดื่มนมกับขนมปัง ก็ยังพอได้อยู่ เพียงแต่ต้องเพิ่มผลไม้ไปในมื้อเช้าด้วย เช่น มะละกอ กล้วยน้ำว้า&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;ก็เลยได้ข้อสรุปว่า การกินอาหารเช้าที่ถูกหลักโภชนาการ &amp;nbsp;จะต้องกินให้ครบอาหารหลัก 5 หมู่ ในปริมาณที่เพียงพอ (ไม่ถึงกับต้องเต็มอัตราศึกเหมือนมื้อกลางวัน-เย็นก็ได้) เพียงแค่อาหารที่ง่ายๆ แต่ครบ 5 หมู่ จะช่วยบำรุงสมองและร่างกายให้มีประสิทธิภาพในการทำงานเพิ่มขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; เพื่อสุขภาพที่ดีขอให้ทุกท่านเอาใจใส่กับมื้อเช้าด้วยนะคะ&lt;br /&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/blog-post_7.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-5481606722530360994</guid><pubDate>Sat, 06 Oct 2012 17:36:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-07T00:36:41.071+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ท้องผูก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">สาระสุขภาพ</category><title>ท้องผูกไม่ใช่เรื่องเล็กๆ</title><description>&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;ท้องผูก เป็นอาการที่มักจะเกิดกับผู้เขียนบันทึกเป็นประจำ ทั้งที่ตัวเองก็รับประทานผักมากพอสมควร แต่ทำไมถึงยังมีอาการนี้อยู่&amp;nbsp;ก็เลยมานั่งคิดถึงสาเหตุว่าเป็นเพราะอะไร ก็เลยนึกได้ว่า ทานแต่ผักก็มากโขแล้ว แต่ไม่ค่อยจะได้ดื่มน้ำ เพราะว่าเวลาทำงานมักจะไม่ค่อยชอบลุกเดินไปหาน้ำดื่ม ประมาณว่า งานกำลังติดพัน ไอเดียกำลังบรรเจิด ไม่อยากจะให้กระบวนการคิดขาดตอน และเหตุผลอะไรอีกร้อยแปดพันเก้า&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;ตอนนี้ก็เลยแก้ปัญหาด้วยการหาขวดน้ำขนาดเกือบ 2 ลิตร พร้อมแก้วน้ำ 1 ใบ มาตั้งไว้ที่โต๊ะทำงาน แล้วตั้งใจไว้ว่าจะต้องดื่มให้หมดทุกวันตอนนี้ทำมาได้เกือบ 3เดือนแล้ว นอกจากช่วยแก้ไขเรื่องอาการท้องผูกแล้วยังทำให้เรามีสุขภาพดี ผิวพรรณสดใสอีกด้วยนะคะ&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;ด้วยความอยากรู้ว่านอกจากการไม่ชอบดื่มน้ำในแต่ละวันให้มากพอแล้วยังมีสาเหตุอะไรอีกบ้าง เลยถามพี่ google ก็เลยข้อมูลเกี่ยวกับโรคท้องผูกหรืออาการท้องผูกมาฝากคะ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท้องผูก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท้องผูกเป็นปัญหาที่พบได้ทั่วไป มักเกิดจากการกินอาหารที่มีกากใยน้อย และขาดการออกกำลังกาย ถ้ามีอาการท้องผูกเป็นประจำ อาจบ่งชี้ว่าจะมีปัญหารุนแรงเกี่ยวกับสุขภาพในระยะยาวได้ ถ้าลำไส้ใหญ่ทำงานเป็นปกติ จะช่วยให้ขับถ่ายดี และลดความเสี่ยงต่อการเป็นโรคเกี่ยวกับลำไส้ใหญ่ โดยเฉพาะมะเร็งลำไส้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
มักเข้าใจผิดกันว่าคนเราควรถ่ายทุกวัน ถ้าวันไหนไม่ถ่ายถือว่าท้องผูก แต่ความจริงแล้วไม่จำเป็นต้องถ่ายทุกวัน บางคนอาจถ่ายวันละมากกว่า 1 ครั้ง หรือบางคนอาจถ่าย 3 วันครั้งก็ยังถือว่าลำไส้ทำงานปกติ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ท้องผูกมีลักษณะอาการ 2 แบบ คือ ท้องผูกแบบอ่อนแรง จะทำให้ลำไส้ไม่มีแรงบีบตัว เกิดจากการกินอาหารที่มีกากใยน้อย และดื่มน้ำน้อยหรืออาจเกิดจากการออกกำลังกายไม่เพียงพอ ส่วนท้องผูกแบบหดเกร็ง ลำไส้ใหญ่จะบีบตัวไม่สม่ำเสมอ ทำให้ขับถ่ายผิดปกติ อาจเกิดจากปัญหาทางด้านจิตใจ หรือระบบประสาท สูบบุหรี่จัด หรือกินอาหารที่ทำให้ลำไส้ใหญ่ระคายเคือง หรืออุดตัน&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การกินอาหารที่ทำจากแป้งขัดขาว หรือมีคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน (เช่น ข้าวกล้อง ขนมปังโฮลวีต และธัญพืช) ต่ำ และมีผักผลไม้น้อยจะทำให้ร่างกายได้รับใยอาหารไม่เพียงพอ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ใยอาหารและอาหารจำพวกแป้งบางอย่างจะถูกย่อยสลายกลายเป็นกากในลำไส้ใหญ่ กากนี้จะช่วยกระตุ้นให้กล้ามเนื้อลำไส้ใหญ่ขับอาหารที่ย่อยแล้วออกไปจากทางเดินอาหาร เครื่องดื่ม เช่น กาแฟ หรือผลไม้แห้ง เช่น ลูกพรุน จะมีสารประกอบบางอย่างที่ช่วยในการขับถ่ายได้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ถ้ากินอาหารที่มีกากในน้อยและดื่มน้ำน้อย สารอาหารที่ค้างอยู่ในลำไส้ใหญ่จะมีลักษณะแห้งแข็ง เนื่องจากน้ำในกากอาหารจะถูกดูดออกไป ทำให้ขับออกลำบาก ความดันภายในลำไส้ก็เพิ่มขึ้น ทำให้รู้สึกไม่สบายท้อง ยิ่งมีกากอาหารค้างอยู่ในลำไส้นานเท่าไร กากอาหารนั้นจะยิ่งแข็ง เพราะน้ำถูกดูดออกไปจนหมด ทำให้ขับถ่ายลำบากยิ่งขึ้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
การออกกำลังกายอยู่เสมอจะช่วยกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้ การทำกิจกรรมที่ต้องนั่งนาน ๆ อาจทำให้ท้องผูกได้ ท้องผูกยังเกิดจากการกลั้นอุจจาระจนติดเป็นนิสัย การใช้ยาระบายเป็นประจำ หรือติดต่อกันนาน ๆ อาจมีผลทำให้ลำไส้ใหญ่ทำงานผิดปกติ ดังนั้นควรใช้ยาระบายเมื่อมีความจำเป็นเท่านั้น&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
สูตรอาหารแก้ท้องผูก&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
คนที่ท้องผูกง่าย มักพบว่ากินอาหารที่มีกากในน้อย เช่น อาหารจำพวกแป้งขัดขาว และไม่ค่อยได้กินผักหรือผลไม้สด ใยอาหารนั้นมี 2 ชนิด คือชนิดที่ละลายในน้ำ จะช่วยควบคุมระดับน้ำตาล และโคเลสเตอรอลในเลือด และชนิดที่ไม่ละลายในน้ำจะช่วยป้องกันท้องผูกโดยเป็นตัวเพิ่มกากอาหารในลำไส้&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
วิธีป้องกันท้องผูกที่ดีที่สุดเราควรกินอาหารที่มีใยทั้ง 2 ชนิดนี้ตามธรรมชาติให้มาก และหลากหลาย สำหรับผู้เริ่มต้น ก่อนอื่นให้พยายามดื่มน้ำมาก ๆ อย่างน้อยวันละ 2 ลิตร (8-10 แก้ว) และหันมากินข้าวที่ขัดสีน้อยอย่างข้างกล้องแทนข้าวขัดขาว แล้วค่อย ๆ เพิ่มปริมาณข้าวกล้องให้มากขึ้นเรื่อย ๆ จนกว่าจะคุ้นกับการกินข้าวกล้องอย่างเดียว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ในตอนแรก ๆ อาจรู้สึกไม่สบายท้อง มีลมในท้องหรือท้องอืดมาก ส่วนขนมปังก็เลือกชนิดที่ทำจากแป้งไม่ขัดสีหรือขนมปังโฮลวีตแทนขนมปังขาว หรืออาจกินสลับกันไปมา&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
นอกจากนี้ยังอาจเติมรำข้าวสำเร็จรูป 2 ช้อนชาลงในโยเกิร์ต มูสลี่ หรือธัญพืชพร้อมบริโภค สำหรับเป็นอาหารมื้อเช้าทุกวันติดต่อกัน 1 สัปดาห์ แล้วเพิ่มรำข้าวเป็น 3 ช้อนชาในสัปดาห์ต่อมา ทั้งนี้ควรกินผลไม้สดให้ได้วันละ 4-5 ส่วน (ผลไม้ 1 ส่วน เช่น กล้วยน้ำว้า 1 ลูก หรือมะละกอ 10 คำ) และผักต่าง ๆ อีกประมาณ 4-6 ทัพพี&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
อย่างไรก็ตามคนแต่ละคนอาจต้องการใยอาหารในปริมาณที่ไม่เท่ากัน พยายามสังเกตว่าร่างกายขงตนเองต้องการใยอาหารมากเท่าไรจึงจะเพียงพอกับความต้องการ ไม่ควรพึ่งใยอาหารจากรำข้าวสำเร็จรูปเพียงอย่างเดียว เพราะจะทำให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับการดูดซึมสารอาหารบางอย่างในระยะยาวได้ ควรปรึกษาแพทย์ ถ้ายังคงมีอาการท้องผูกเร้อรังหรือปวดท้องแบบเป็น ๆ หาย ๆ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พึงบริโภคให้มาก&lt;br /&gt;
ผลไม้ที่กินได้ทั้งเปลือก เช่น ฝรั่ง รวมทั้งผักใบเขียว ธัญพืช ข้าวกล้อง ขนมปังโฮลวีต เพื่อให้ได้ใยอาหารชนิดที่ไม่ละลายในน้ำ&lt;br /&gt;
ดื่มน้ำสะอาดอย่างน้อยวันละ 2 ลิตร&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
พึงลดอาหารที่ทำจากแป้งขัดขาว&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ที่มา : ข้อมูลจากหนังสือรู้คุณรู้โทษโภชนการการ รีดเดอร์ส ไดเจสท์&lt;br /&gt;
</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2012/10/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-9024454559137293786</guid><pubDate>Mon, 15 Nov 2010 09:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-11-15T16:13:21.080+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">สาระสุขภาพ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><title>8 วิธีบริหารสมองให้สดชื่น</title><description>&lt;div style=&quot;color: rgb(204, 204, 204); font-size: 12px; border-bottom: 1px dotted rgb(102, 102, 102); margin-bottom: 5px; padding-bottom: 5px;&quot;&gt;         &lt;/div&gt;กระตุ้นความคิดแจ่มใสระหว่างวัน&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 51, 102);&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;           &lt;span style=&quot;color:#993300;&quot;&gt;&lt;strong&gt;1. ประสานงานสมอง&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;  การเขียนเลข 8 ในอากาศด้วยมือทั้ง 2 ข้างๆ ละ 5 ครั้ง  โดยเริ่มจากด้านซ้ายของเลขก่อน แล้วเขียนวนไปให้เป็นเลข 8  วิธีนี้จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพด้านการอ่าน  และการทำความเข้าใจดีขึ้นและทำให้สมองด้านซ้ายและด้านขวาประสานงานกัน&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;           &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#333399;&quot;&gt;2. น้ำเปล่าหล่อเลี้ยงสมอง&lt;/span&gt; &lt;/strong&gt;วาง  ขวดน้ำไว้ใกล้ๆ โต๊ะของคุณเป็นประจำ และคอยจิบทีละน้อย  วิธีนี้จะช่วยให้จิตใจและร่างกายของคุณตื่นตัวตลอดเวลา และสมองก็จะเปิดว่าง  สามารถรับสารหรือข้อมูลได้ดี  เพราะน้ำจะช่วยปรับสารเคมีที่สำคัญในสมองและระบบประสาท  ถ้าเวลาที่รู้สึกเครียดเพราะขาดน้ำ  จึงควรจิบน้ำเพื่อให้ร่างกายได้รับน้ำเพื่อไปหล่อเลี้ยงระบบของร่างกาย&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;           &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color:#ff6600;&quot;&gt;&lt;strong&gt;3. นวดจุดเชื่อมสมอง&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;  วางมือข้างหนึ่งไว้บนสะดือ  มืออีกข้างหนึ่งใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้วางบนกระดูกหน้าอกบริเวณใต้  กระดูกไหปลาร้า และค่อยๆ นวดทั้ง 2 ตำแหน่งประมาณ 10 นาที  วิธีนี้จะช่วยลดความงงหรือสับสน กระตุ้นพลังงานและช่วยให้มีความคิดแจ่มใส&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;           &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color:#008080;&quot;&gt;&lt;strong&gt;4. บริหารกล้ามเนื้อหัวไหล่&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;  ให้มือซ้ายจับไหล่ขวา บีบกล้ามเนื้อให้แน่นพร้อมหายใจเข้า  จากนั้นหายในออกและหันไปทางซ้ายจนสามารถมองไหล่ซ้ายของตัวเอง  จากนั้นสูดลมหายใจลึกๆ วางแขนซ้ายลงบนไหล่ขวา พร้อมกับห่อไหล่ ค่อยๆ  หันศีรษะกลับไปตรงกลางและเลยไปด้านขวา จนกระทั่งสามารถมองข้ามไหล่ของคุณได้  ยืดไหล่ทั้ง 2 ข้างออก ก้มคางลงจรดหน้าอกพร้อมกับสูดลมหายใจลึกๆ  เพื่อให้กล้ามเนื้อของคุณได้ผ่อนคลาย  เปลี่ยนมาใช้มือขวาจับไหล่ซ้ายบ้างและทำซ้ำกันข้างละ 2 ครั้ง&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;           &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;วิธี นี้จะช่วยบริหาร กล้ามเนื้อตรงส่วนลำคอและไหล่ การได้ยิน, การฟัง  และช่วยลดความตึงเครียดของกล้ามเนื้อที่เกิดจากการนั่งโต๊ะทำงานเป็นเวลานาน  อีกด้วย&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;           &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color:#0000ff;&quot;&gt;&lt;strong&gt;5. นวดใบหูกระตุ้นความเข้าใจ&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;  วิธีนี้ทำได้โดยการนั่งพักสบายๆ แตะปลายนิ้วทั้ง 2 ข้างที่ใบหู  เคลื่อนนิ้วไปยังส่วนบนของหู จากนั้นบีบนวดและคลี่รอยพับของใบหูทั้ง 2  ข้างออก ค่อยๆ เคลื่อนนิ้วลงมานวดบริเวณอื่นๆ ของใบหู ดึงเบาๆ  เมื่อถึงติ่งหู ดึงลง ให้ทำซ้ำกัน 2 ครั้ง วิธีนี้จะช่วยกระตุ้นการได้ยิน  และทำให้ความเข้าใจดีขึ้น  เพราะเป็นการคลายเส้นประสาทบริเวณใบหูที่เชื่อมสมอง&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;           &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color:#808000;&quot;&gt;&lt;strong&gt;6. บริหารขา&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;  โดยการยืนตรงให้เท้าชิดกัน ถอยเท้าซ้ายไปข้างหลัง โดยยกส้นเท้าขึ้น  งอเข่าขวาเล็กน้อยแล้วโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย  ก้นของคุณจะอยู่ในแนวเดียวกับส้นเท้าขวา สูดลมหายใจเข้าและผ่อนออก  ในขณะที่ปล่อยลมหายใจออกนี้ ค่อยๆ  กดส้นเท้าซ้ายให้วางลงบนพื้นพร้อมกับงอเข่าขวาเพิ่มขึ้น หลังเหยียดตรง  สูดลมหายใจเข้าแล้วกลับไปตั้งต้นใหม่อีกครั้ง&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;           &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;เปลี่ยน  จากขาข้างซ้ายเป็นข้างขวา โดยออกกำลังในท่านี้ทั้งหมด 3 ครั้งด้วยกัน  การบริหารท่านี้เหมาะสำหรับการปรับปรุงสมาธิ  รวมทั้งช่วยเพิ่มความเร็วในการอ่านหนังสือ และยังช่วยให้กล้ามเนื้อต้นขา  และกล้ามเนื้อน่องผ่อนคลายอีกด้วย&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; src=&quot;http://www.vcharkarn.com/uploads/158/158229.jpg&quot; align=&quot;undefined&quot; border=&quot;0&quot; height=&quot;239&quot; width=&quot;365&quot; /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;           &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#800080;&quot;&gt;7. กดจุดคลายเครียด&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;  ใช้นิ้ว 2 นิ้ว กดลงบนหน้าผากทั้ง 2 ด้าน ประมาณกึ่งกลางระหว่างขนคิ้ว  และตีนผม กดค้างไว้ประมาณ 3 - 10 นาที  วิธีนี้จะช่วยคลายความตึงเครียดและเพิ่มการหมุนเวียนโลหิตเข้าสู่สมอง&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;          &lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#008000;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#008000;&quot;&gt;8. บริหารสมองด้วยการเขียน &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;เขียน  เส้นขยุกขยิกด้วยมือทั้ง 2 ข้าง พร้อมๆ กัน ลายเส้นที่เขียนอาจจะดูเพี้ยนๆ  แต่ได้ผลดีต่อระบบสมองเป็นอย่างดีทีเดียว  วิธีนี้จะช่วยให้เกิดการปรับปรุงการประสานงานของสมอง ด้วยการทำให้สมองทั้ง 2  ซีกทำงานพร้อมกัน  และเพิ่มความชำนาญด้านการสะกดคำและคำนวณดีและรวดเร็วขึ้นอีก&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 51);&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;ขอขอบคุณข้อมูลภายใต้ความร่วมมือของ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 51);&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 51);&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;สสส. และ วิชาการดอทคอม&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 51);&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 51);&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;แหล่งที่มา :&lt;a rel=&quot;nofollow&quot; href=&quot;http://%20www.thaihealth.or.th/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 51);&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;a rel=&quot;nofollow&quot; href=&quot;http://%20www.thaihealth.or.th/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;www.thaihealth.or.th&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.vcharkarn.com/varticle/39077&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 51);&quot;&gt;&lt;strong&gt;http://www.vcharkarn.com/varticle/39077&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;a rel=&quot;nofollow&quot; href=&quot;http://%20www.thaihealth.or.th/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2010/11/8.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-5822473294902122257</guid><pubDate>Tue, 19 Oct 2010 07:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-10-19T14:56:44.465+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Forward Mail</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในอินเตอร์เน็ต</category><title>สิ่งที่เจ้า  หน้าที่ธนาคารไม่มีเวลาอธิบาย...แต่เรา  จำเป็นต้องรู้</title><description>&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;เทคนิคง่ายๆ  ได้ดอกเบี้ย(ออมทรัพย์)มากกว่าที่คิด&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความจริง&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt; - บัญชีออมทรัพย์  จะมีดอกเบี้ยปันผลเข้ามา ๒ ครั้งต่อปี  คือทุกสิ้นเดือนมิถุนายน  และสิ้นเดือนธันวาคมของทุกปี&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);&quot;&gt;สิ่งที่ควรทำ&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 255);&quot;&gt; - ทุกสิ้น  เดือนมิถุนายน (30 มิ.ย.)และ  สิ้นเดือนธันวาคม (31  ธ.ค.)  จงอย่าเพิ่งถอนเงินออกมาใช้จนกว่าจะสิ้นวัน  หรือถ้าให้ดีรอถอนเงินวันที่หนึ่งเดือนถัดไปดีกว่า  &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 255);&quot;&gt;เพราะเงินที่เหลือค้างบัญชีในวัน  นั้น จะทำให้คุณได้ดอกเบี้ย  แตกต่างไปจากที่คุณคิด&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;ตัวอย่าง&lt;/span&gt;  ณ 30  มิ.ย.  เหลือเงินติดบัญชีแค่ 5  บาท  ปรากฎว่าดอกเบี้ยปันผลได้แค่ 1  บาทกว่า&lt;br /&gt;ขณะที่  บางคนมีเงินในบัญชี 6000  บาท  ได้ดอกเบี้ยไป 50  กว่าบาท  &lt;br /&gt;ดังนั้นบางคนมีเงินในบัญชีหลักหมื่น  หรือแสน  ดอกเบี้ยวันนั้นก็แปรผันไปตามจำนวนเช่นกัน&lt;br /&gt;เห ตุนี้เอง  ผู้ใหญ่จึงมักสอนว่าเวลาเงินเดือนออกสิ้นเดือน  อย่าเพิ่งกดออกมาใช้  ให้รอถอนวันที่หนึ่งเดือนถัดไป  เพื่อจะได้ดอกเบี้ยธนาคารมากขึ้น  เพราะดอกเบี้ยมาคิด ณ สิ้นเดือนนั่นเอง &lt;br /&gt;โดยเฉพาะบัญชีออมทรัพย์  ต้องจำ 30  มิ.ย.  และ 31  ธ.ค.  ให้แม่นๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;สาเหตุที่ตู้  เอทีเอ็ม กลืนบัตรเอทีเอ็ม  หรือดูดเงินสดของคุณเข้าไปอีกครั้ง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);&quot;&gt;ความเชื่อ&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 102, 102);&quot;&gt; - 1.1 ขณะที่ตู้เอทีเอ็ม  เด้งบัตรคืนกลับมา เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น  ...งั้นรับโทรศัพท์ก่อนดีกว่า  เดี๋ยวค่อยหยิบบัตร&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 102, 102);&quot;&gt;                   1.2 ขณะที่ตู้เอทีเอ็มเด้งเงินสดที่คุณ  ต ้องการกดออกมา แต่คุณปวดท้องเบา  ...งั้นแอบทำธุระข้างตู้ก่อนดีกว่าเดี๋ยวค่อยหยิบเงิน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);&quot;&gt;ความจริง&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(204, 102, 0);&quot;&gt; - ตู้เอทีเอ็ม  จะให้เวลารับเงิน หรือรับบัตรเอทีเอ็มคืน เพียง  15  - 20 วินาทีเท่านั้น  ถ้าไม่รีบดึงเงิน  หรือบัตรออกมา  ทั้งสองอย่างจะถูกตู้ดูดกลับเข้าไปอีกครั้งเพื่อความปลอดภัยของเงินและบัตร  ดังนั้นกรณ ีที่คุณลืมจริงๆ  คนที่ต่อคิวคุณก็จะหยิบไปไม  ่ได้นั่นเอง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(204, 102, 0);&quot;&gt;ทางแก้  -  โทร.ติดต่อธนาคารที่คุณเปิดบัญชีไว้ทันทีเพื่ออายัดบัตร  หรือเพื่อขอเงินคืน &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;ใช้บัตรเอทีเอ็ม  ที่ตู้ของธนาคารอื่น แล้วโดนตู้นั้นกลืนบัตรเข้าไป  &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 102, 0);&quot;&gt;ความเชื่อ  - แจ้งอายัดบัตรไว้ก่อน  แล้วขอรับบัตรคืนภายหลังได้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความจริง - ไม่ได้  ธนาคารทุกธนาคารไม่คืนบัตรเอทีเอ็มของต่างธนาคารให้  (ถึงจะอ้างว่าจะไม่  ใช่ความผิดของคุณเลยก็ตาม)  ทั้งนี้เป็นไปตามประกาศของธนาคารแห่งประเทศไทย &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;กรณีที่อาจได้คืน  คือ หากตู้เอทีเอ็มนั้นตั้งอยู่หน้าธนาคาร  แล้วคุณโชคดีที่พบกับเจ้าหน้าที่มีใจ (คือทั้งใจดีและเข้า  ใจ)  ก็อาจให้ความช่วยเหลือเป็นกรณีพิเศษให้ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;ขอทำบัตรเอทีเอ็มใบใหม่  โดยไม่ได้บอกความประสงค์ว่าต้องการบัตรประเภทใด&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 102, 0);&quot;&gt;ความเชื่อ - เดี๋ยวจนท.ธนาคารคง  ถามเราเอง ว่าต้องการบัตรแบบไหน  แล้วค่อยทำบัตรให้ตามที่เราต้องการ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความจริง - จนท.ธนาคาร(อาจ)ไม่ถามแล้วเลือกบัตรที่มีค่าแรกเข้า/ค่าธรรมเนียมรายปีแพงที่สุดให้  เพราะถือว่าเป็นคุณค่าที่คุณคู่ควร&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 255);&quot;&gt;สิ่งที่ควรทำ  -  เอ่ยปากถามจนท.หรือศึกษาให้แน่ใจก่อนว่าคุณต้องการบัตรแบบใด  ค่าแรกเข้า/รายปีเท่าไหร่ /เวลาถูก  ตู้เอทีเอ็มกลืนเข้าไปขอรับคืนบัตรได้มั้ย &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;ค่าธรรมเนียมการถอนเงินที่ตู้เอทีเอ็มธนาคารอื่น&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 102, 0);&quot;&gt;ความเชื่อ - มีค่าธรรมเนียมเฉพาะ  กดถอนเงินที่ตู้ธนาคารอื่น   แต่ตรวจสอบยอดไม่มี  ค่าธรรมเนียม&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความจริง - มี  ทั้งสองกรณี คือ ในแต่ละรอบเดือน  ทั้งการถอนเงินและสอบถามยอดที่ตู้เอทีเอ็มธนาคารอื่น  ครั้งที่ 5  เป็นต้นไปคิดครั้งละ  5  บาท   &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;บัตรเอทีเอ็มที่มีวงเงินคุ้มครองกรณีเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 102, 0);&quot;&gt;ความเชื่อ - สามารถใช้บัตรนี้  ติดต่อโรงพยาบาล กรณีเกิดอุบัติเหตุ เช่น มีดบาด  น้ำร้อนลวก หกล้มได้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความจริง - ไม่ได้  การรับเงินค่าชดเชยตามวงเงินคุ้มครอง  ต้องเป็นกรณีตายด้วยอุบัติเหตุเท่านั้น  หรือหากยังไม่ตายต้องพิการถาวร เช่นแขนขาด ขาขนาด  ตาบอด...ถาวร &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;บางบริษัทประกันอาจมีเงื่อนไขระบุ  ว่า คุ้มครองเฉพาะอุบัติเหตุ  ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับมอเตอร์ไซค์ไม่ว่าจะซ้อนหรือขับขี่ด้วยซ้ำ  จึงต้องตรวจสอบให้ดี &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;เจ้าของบัญชีนอนป่วย  เซ็นชื่อไม่ได้ มอบอำนาจไม่ได้  จะถอนเงินได้หรือไม่  ถ้าไม่มีบัตรเอทีเอ็ม&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 102, 0);&quot;&gt;ความเชื่อ  - ธนาคารอาจอนุโลมให้แปะโป้งแทนการเซ็นชื่อได้  เพราะเห็นว่าป่วยอยู่&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความจริง -  ไม่ได้  หากเปิดบัญชีด้วยการเซ็นชื่อ  ตัวอย่างลายเซ็นที่สมุดบัญชีเป็นหลักฐานเดียวที่ธนาคารใช้ตรว  จสอบตัวบุคคล ได้  การแปะโป้งจึงไม่สามารถอนเงินได้เพราะไม่มีตัวอย่างแปะโป้งให้ไว้กับธนาคาร  กรณีที่เจ้าของบัญชีนอนป่วยไม่รู้เรื่องราว  บุคคลอื่นจึงถอนเงินแทนไม่ได้  จนกว่าจะหายเป็นปกติหรือเสียชีวิต  ญาติจึงนำหลักฐานติดต่อรับเงินได้  ได้แก่ 1)หนังสือแต่งตั้งผู้  จัดการมรดก (กทม.ติดต่อศาลแพ่ง  ถ.รัชดา/ต่างจังหวัดติดต่อศาลประจำจังหวัด)2)  ทะเบียนบ้าน 3) ใบมร ณบัตร  4)  สมุดบัญชี &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;หากเผลอแจ้ง  เลขที่บัญชี  และเลขที่บัตรประชาชนให้กับมิจฉาชีพที่โทรมาหลอก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 102, 0);&quot;&gt;ความเชื่อ - รีบอายัดบัตรเอที  เอ็ม และสมุดบัญชี  เงินในบัญชีจะได้ปลอดภัย&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความจริง - ไม่จำเป็นต้องอายัด  ถ้า..บัตรเอทีเอ็ม สมุดบัญชี และ  บัตรประชาชนตัวจริงทั้งหมดยังอยู่กับตัวคุณเอง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;มิจฉาชีพไม่สามารถถอนเงินจากบัญชี  ได้อยู่แล้ว เพราะการถอนเงินที่ตู้  ต้องใช้บัตรเอทีเอ็ม&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;และการถอนเงินที่สาขา  ต้องใช้บัตรประชาชนตัวจริง และสมุดบัญชีตัวจริง  ติดต่อด้วยตนเองเท่านั้น&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ปัญหาคือ  ตามแผนของมิจฉาชีพเท่าที่พบคือ   โทรเข้ามาอีกครั้ง  เพื่อหลอกว่ามีเง ินโอนเข้าบัญชี  ขอให้คุณไปตรวจสอบยอดเงินที่ตู้เอทีเอ็ม &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;โดยมันจะคอยบอกวิธีขณะคุณทำรายการ  ที่ตู้ ซึ่งมันหลอกว่าเป็นทางลัดในการตรวจสอบ  แต่ความจริงเป็นการกดโอนเงินออกไปให้บัญชีมิจฉาชีพ  เหยื่อหลงทำตามด้วยความไม่รู้  เพราะหน้าจอเป็นเมนูภาษาอังกฤษ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;บางครั้งมันก็หลอก(อีก)ว่า  ต้องโอนเงินออกมาที ่บัญชีเลขที่นี้ก่อน  เพราะเงินในบัญชีเต็ม (คิดได้ไง?)เพื่อจะได้โอนเงิน  เข้าไปในบัญชีเหยื่อได้ ซึ่งความจริง คือ  หลังจากโอนเงินออกไปให้มันแล้วก็ไม่มีเงินโอนเข้ามาเลย &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(51, 51, 255);&quot;&gt;สิ่งที่ควรทำ - ต้องมีสติ เมื่อรับโทรศัพท์เสมอ  เห็นว่าท่าไม่ดี  กดวางสายทันที! (คุณลิขิตชีวิตได้ด้วยปลายนิ้ว) &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;การคิดดอกเบี้ยปรับ  สินเชื่อกู้บ้าน (จ่ายช้าไปนิด  ทำไมเบี้ยปรับ..บานกว่าที่คิด)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความจริง - อัตราดอกเบี้ยปรับ  คิดจาก เพดานดอกเบี้ย ลบ  ดอกเบี้ยเงินกู้บ้านที่ได้รับ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ซึ่งแต่ละธนาคารกำหนดเพดานดอกเบี้ย  ไม่เท่ากัน บางธนาคาร 15%  บางธนาคาร  19%&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ดังนั้น  ต้องรู้เพดานดอกเบี้ยของธนาคารนั้นก่อน แล้วนำ  เพดานดอกเบี้ย ลบ  ดอกเบี้ยเงินกู้บ้านที่ได้รับ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;สมมติ....ดอกเบี้ยเงินกู้ที่ได้  คือ 4%  แต่เพดานดอกเบี้ยของ  ธนาคารนั้นๆ อยู่ที่ 19%  เท่ากับว่าดอกเบี้ย  ปรับ ตกวันละ 15%  ต่อปีต่อวัน!!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความบานปลายของดอกเบี้ยปรับ  อยู่ตรงจุดนี้ คือ &amp;amp; nbsp;คิดจากยอดหนี้คงเหลือทั้งหมดที่กู้มา!!!!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;นั่นคือ  ถ้ากู้บ้านเป็นเงิน 3.3  ล้าน  และเพิ่งผ่อนไป จนเหลือหนี้ที่ 3  ล้านบาท  ธนาคารจะนำดอกเบี้ยปรับมาคำนวณจากยอดหนี้ตัวนี้  นั่นคือ (15% x 3,000,000)/365 = ดอกเบี้ยปรับ  1,233 บาทต่อวัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;แล้วนำยอดนี้ไปคิดดอกเบี้ยในทุกๆวัน  ที่เลยกำหนดมานั่นเอง &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ข้อควรระวังคือ  ธนาคารอาจบอกคุณว่า สามารถชำระเลยกำหนดได้  7  วัน  ไม่คิดเบี้ยปรับ (ถือเป็น 7  วันทอง)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;แต่คุณต้องนับให้เป็น  คือ นับวันที่กำหนดชำระ ถือเป็นวันที่  1  เลย  แล้วนับต่อไปอีก 6  วัน  ถ้าจ่ายทันภายในวันดังกล่าวนี้จะไม่ถูกปรับ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;เช่น  กำหนดชำระทุกสิ้นเดือน ระยะปลอดดอกเบี้ยปรับคือ  ภายในช่วงวันที่ 31ถึง6  หรือ  30ถึง5   &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;แต่ถ้าช้าไปเพียงวันเดียว   ดอกเบี้ยปรับอาจ  มโหฬาร  เพราะธนาคารเริ่มปรับโดยนับย้อนตั้งแต่วันกำหนดชำระ  เป็นวันแรกนั่นเลยทีเดียว &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;นี่คือสาเหตุว่าทำไม  จ่ายเกินวันที่ปลอดดอกเบี้ยแค่วันเดียว  แต่ ธนาคารกลับคิดดอกเบี้ย เป็น 8  วัน  เพราะเวลาคิดดอกเบี้ย  ถือว่าคิดตั้งแต่วันกำหนดชำระนั่นเอง &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;การคิดดอกเบี้ยบัตรเครดิต (เหลือยอดค้าง  ชำระแค่นิด ..เบี้ยปรับกลับ  บานกว่าที่คิด)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(0, 102, 0);&quot;&gt;ความเชื่อ - คุณรูดไป  900,045  บาท  ชำระไปแล้ว 900,000  บาท  ขาดอีกเพียง 45  บาทค้างชำระไว้  คิดว่าเดี๋ยวค่อยจ่ายรอบหน้า  ดอกเบี้ยคงไม่เยอะ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(153, 51, 0);&quot;&gt;ความจริง - ธนาคารคิดเบี้ยปรับจากยอดที่คุณรูดไป  (ไม่สนใจดูว่าเหลือ  ยอดค้างชำระไว้เท่าไหร่) ดังนั้น  ดอกเบี้ยปรับคิดจากยอด 900,045  บาท  ไม่ใช่ยอดค้างชำระ  &lt;/span&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2010/10/blog-post_19.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-1026462582386012886</guid><pubDate>Fri, 01 Oct 2010 04:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-10-01T11:03:35.000+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในอินเตอร์เน็ต</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เขียนโปรแกรม</category><title>เหตุการณ์สุดคลาสสิคของอาชีพโปรแกรมเมอร์ แบบขำขำ</title><description>☻ โปรเจ็คที่ได้รับมักจะดูเหมือนง่ายในตอนแรก แต่สับสนวุ่นวายในตอนสุดท้าย&lt;br /&gt;☻ การให้โปรแกรมเมอร์ทำเอกสาร เปรียบเสมือนเอานาวิกโยธินสหรัฐไปประกวดนางสาวไทย&lt;br /&gt;☻ ตอนเขียนโปรแกรมเอง Test เอง ไม่เจอ Bug แต่ตอนไป Test กับลูกค้าเสือกเจอ!!!&lt;br /&gt;☻ ตอน Test กับลูกค...้าเหมือนจะไม่มีบั้กแล้ว พอเริ่มใช้งานระบบจริง :X... ดูเพิ่มเติม เสือกเจอ!!!&lt;br /&gt;☻ พอโปรแกรมพังตอนใช้งานจริง โปรแกรมเมอร์มักเอ่ยว่า “ตอน Test ไม่เห็นเป็นเลย” แล้วก็จบด้วยการทำหน้างงๆ แสดงให้เห็นว่า ผมไม่รู้จริงๆนะเว้ย&lt;br /&gt;☻ ประเมินเวลาของโปรเจ็ค 10 วัน ไม่ใช่การเขียนโปรแกรม 80 ชั่วโมงต่อคน แต่อาจะเป็น 100ชั่วโมงต่อคน หรือมากกว่านั้น&lt;br /&gt;☻ Programmer เก่งกาจจะเป็น System Analyst ทำเอกสารได้ห่วยแตก&lt;br /&gt;☻ Programmer ที่เก่งกาจมันพูดภาษาคนแล้วเข้าใจยาก&lt;br /&gt;☻ System Analyst ที่ทำเอกสารได้เก่งกาจ มักจะเคยเป็น Programmer ที่เขียนโปรแกรมได้ห่วยแตกมาก่อน&lt;br /&gt;☻ ลูกค้าไม่เคยให้ Requirement ครบ ลูกค้าคือพระเจ้า&lt;br /&gt;☻ นอกจากลูกค้าแล้ว Google ก็เป็นพระเจ้าเหมือนกัน&lt;br /&gt;☻ งาน Coding ไม่เคยเสร็จก่อนกำหนด&lt;br /&gt;☻ ออกแบบระบบจนเสร็จ แล้วค่อยเขียนโปรแกรม เป็นแค่เรื่องในฝันเท่านั้น (สำหรับคนไทย)&lt;br /&gt;☻ คนให้ Requirement จริงๆ มักจะไม่ค่อยอยากได้ระบบ IT หัวหน้ามันนั้นแหละ อยากได้&lt;br /&gt;☻ บางที Bug ก็ไม่มีเหตุผล และไม่ต้องการคำจำกัดความ&lt;br /&gt;☻ Bug ก็เหมือนความรัก มองไม่เห็น แต่รู้สึกถึงมันได้ ไม่มี OT มีแต่ O-Free&lt;br /&gt;☻ Project ที่ โปรแกรมเมอร์ปั่นงานจะจนดึกดื่น มักจะมี Bug เยอะ ถึงเยอะมาก&lt;br /&gt;☻ ลูกค้ามักจะขี้เกียจ Test โปรแกรมของมันเอง แต่พอใช้งานจริงแล้วเจอ Bug ชอบมางอแง&lt;br /&gt;☻ เขียนโปรแกรมช้า ใช่ว่าจะไม่มี Bug เขียนโปรแกรมเทพ ใช่ว่าจะไม่มี Bug&lt;br /&gt;☻ สรุปว่าเขียนยังไงโปรแกรมก็มี Bug&lt;br /&gt;☻ การแก้ Code ของคนอื่นที่ไม่ใช่ของตัวเองเป็นเรื่องที่น่าปวดกบาลมาก&lt;br /&gt;☻ Code ยิ่งเทพเท่าไหร่ แก้ Bug ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น&lt;br /&gt;☻ และคนเขียน Code เทพ มักจะโดนสาปแช่งจาก Programmer ที่ต้องมาแก้งานมัน&lt;br /&gt;☻ ถ้าโปรแกรมช้า เราจะโทษว่า Server ไม่ดี&lt;br /&gt;☻ System Analyst ที่แก้ Design บ่อยๆ มักจะอ้างกับ Programmer ว่า “ก็ลูกค้ามันเปลี่ยน”&lt;br /&gt;☻ System Analyst ที่เพิ่ม Requirement บ่อยๆ มักจะอ้างกับ Programmer ว่า “ก็ลูกค้ามันขอเพิ่ม”&lt;br /&gt;☻ Programmer ที่ทำงานไม่ทัน มักจะอ้างว่าประเมินเวลามาน้อยเกินไป&lt;br /&gt;☻ Requirement สามารถเปลี่ยน เพิ่ม ได้ตลอดเวลา แต่มันไม่มีทางลดลงแน่นอน&lt;br /&gt;☻ การเล่น Internet ไร้สาระ คือการผ่อนคลาย&lt;br /&gt;☻ การเล่น msn คือการผ่อนคลาย&lt;br /&gt;☻ การเล่น social network เป็นการผ่อนคลาย&lt;br /&gt;☻ ด่าลูกค้าเป็นความบันเทิง และผ่อนคลาย&lt;br /&gt;☻ Internet มีทุกอย่างที่โปรแกรมเมอร์ต้องการ&lt;br /&gt;☻ พิมพ์สัมผัสได้ เป็นผลจาการ Chat อันหนักหน่วง&lt;br /&gt;☻ มีความเชื่อว่า ถ้าพิมพ์คีย์บอร์ดด้วยความรุนแรง จะดูเท่&lt;br /&gt;☻ คนส่วนใหญ่เข้าใจว่า โปรแกรมเมอร์ทำได้ทุกอย่างที่เกียวกับ computer&lt;br /&gt;☻ ดังนั้น โปรแกรมเมอร์เป็นที่พึ่งให้ เพื่อนๆ พ่อ แม่ พี่น้อง อากง อาม่า เวลามีปัญหากับเทคโนโลยีใหม่ๆ&lt;br /&gt;☻ ไม่มีโปรแกรมเมอร์คนไหน กลับบ้านตรงเวลาตลอด&lt;br /&gt;☻ ชีวิตจะบัดซบทุกครั้ง ที่ไฟดับ&lt;br /&gt;☻ ตอน Present โปรแกรมให้ลูกค้าดู ต้องไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก่อนทุกครั้ง&lt;br /&gt;☻ เวลาขี้เกียจแก้งาน โปรแกรมเมอร์จะบอกว่า “Code ตรงนี้ผมไม่ได้เป็นคนเขียนครับ”&lt;br /&gt;☻ เวลาโปรแกรมมีปัญหา ลูกค้ามักจะบอกว่า “ยังไม่ได้ไปทำอะไรมันเลยนะ อยู่ๆก็ใช้ไม่ได้”&lt;br /&gt;☻ โปรแกรมเมอร์ว่างงาน มักง่วงตอนสายๆ หรือบ่ายๆ คาเฟอีนคือยาวิเศษ&lt;br /&gt;☻ การนั่งหลับเวลาง่วงมักไม่ค่อยได้รับความยอมรับจากหัวหน้าปล.และอื่นๆอีกมากมาย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ที่มา: forward mail</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2010/10/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-5809154495269696407</guid><pubDate>Fri, 10 Sep 2010 02:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-09-10T09:28:59.759+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">สาระสุขภาพ</category><title>ออกกำลังกาย  3 นาที หน้าจอคอมพิวเตอร์</title><description>&lt;h2 class=&quot;title-9293&quot;&gt;ออกกำลังกายหน้าจอ สำหรับคนใช้คอมฯ&lt;/h2&gt;                                                                     &lt;div id=&quot;node-9293&quot; class=&quot;node&quot;&gt;&lt;span class=&quot;submitted&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;content&quot;&gt;&lt;span class=&quot;print-link&quot;&gt;&lt;span class=&quot;print_mail&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;p&gt;   &lt;/p&gt; &lt;p&gt;ง่ายๆ  เพียง 3 นาที   กับท่าออกกำลังกายที่ช่วยผ่อนคลายอาการปวดเมื่อยจากการนั่งทำงานหน้่าคอมพิวเตอร์ อาทิ  ปวดตา ปวดคอ ปวดไหล่ ปวดข้อมือ ฯลฯ  ซึ่งนอกจากจะบรรเทาความเจ็บปวดได้แล้ว   ยังช่วยลดความเครียดจากการทำงานได้อีกด้วย ลองดูสิจ๊ะ&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=k0HPo_nZyNc&quot;&gt;http://www.youtube.com/watch?v=k0HPo_nZyNc&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;object style=&quot;height: 344px; width: 425px;&quot;&gt;&lt;param name=&quot;movie&quot; value=&quot;http://www.youtube.com/v/k0HPo_nZyNc?version=3&quot;&gt;&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot;&gt;&lt;param name=&quot;allowScriptAccess&quot; value=&quot;always&quot;&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/k0HPo_nZyNc?version=3&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; allowfullscreen=&quot;true&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; height=&quot;344&quot; width=&quot;425&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;ที่มา : &lt;a href=&quot;http://www.doctor.or.th/node/9293&quot;&gt;http://www.doctor.or.th/node/9293&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2010/09/3.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-6607693725996612409</guid><pubDate>Thu, 09 Sep 2010 09:17:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-09-09T16:19:48.551+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">สาระสุขภาพ</category><title>ความเครียดกับการบาดเจ็บของระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ</title><description>เห็น ชื่อเรื่องแล้วอย่าเพิ่งรู้สึกเครียดตามนะครับ เนื้อหาครั้งนี้อาจแตกต่างจากที่ผ่านมาพอสมควร เพราะทุกครั้งเป็นสิ่งที่พอจับต้องได้ และพอมองเห็นภาพได้ด้วยตา แต่ครั้งนี้เป็นเรื่องความเครียด ที่นอกจากมองไม่เห็นแล้ว ยังอาจไม่รู้ตัวด้วยว่ามีอาการเครียดอยู่ด้วย และความเครียดที่ก่อเกิดขึ้นมานั้นยังสามารถทำให้เกิดอาการทางระบบกระดูกและ กล้ามเนื้อได้อีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ความเครียดและภาวะอารมณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ความ เครียดเป็นภาวะทางจิตใจ ที่ส่งผลต่อการทำงานของร่างกาย เป็นผลมาจากการตอบสนองของคนกับสิ่งที่อยู่รอบข้าง ที่บอกว่าเป็นภาวะจิตใจเพราะหากมีงานหนัก ที่หนักทางกาย เช่น ต้องแบกของหนัก หรือทำงานหามรุ่งหามค่ำ แต่มีความสนุกสนานกับการทำงานนั้นๆ ก็จะมีอาการตอบสนองในรูปแบบของความเมื่อยล้าเท่านั้น แต่ถ้างานนั้นถูกกำหนดว่าต้องให้เสร็จ มีสิ่งที่ทำให้เกิดความเครียด เช่น ถูกตรวจสอบ ลูกป่วย หรือทะเลาะกับแฟนแม้งานที่ทำนั้นจะเบาทางกาย แต่ความเครียดที่เกิดขึ้นที่จิตใจ สามารถส่งผลต่อร่างกายทำให้ปวด เมื่อยและล้าง่ายกว่าที่ควรจะเป็น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผู้เขียนมีประสบการณ์ตรงที่เกิด ขึ้นกับผู้เขียนเอง ขณะนั้นสำเร็จการศึกษาใหม่ๆ ยังไม่มีประสบการณ์มากนัก แต่ถูกเชิญให้เป็นวิทยากร หรือต้องนำเสนอผลงานในงานประชุมวิชาการต่างๆ ผู้เขียนจะรู้สึกตื่นเต้นมาก พูดแค่ครึ่งชั่วโมง ต้องเตรียมตัวเป็นวัน และรู้สึกว่าตัวเมื่อยล้าไปหมด พอพูดเสร็จกลับถึงบ้านรู้สึกล้ามาก ต้องพัก และหลับไปเลย ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นก็ไม่ได้อดหลับอดนอนแต่อย่างใด ซึ่งเหตุการณ์เช่นนี้มักเป็นทุกครั้งที่มีความเครียด แต่ปัจจุบันนี้ อาการลดลงไปมาก อันเนื่องจากมีประสบการณ์และความเคยชินมากขึ้นความเครียดจึงลดลงไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่าง ไรก็ตาม หากปรับตัวไม่ได้ก็เชื่อว่าอาการเมื่อยล้าที่เกิดขึ้นทางกายคงไม่หายไปแน่ๆ และคงจะพัฒนาไปมากกว่านั้น ซึ่งผู้เขียนมีประสบการณ์จากผู้ป่วย โดยผู้ป่วยรายนี้มาหาด้วยอาการปวดตึงคอ ปวดศีรษะ และกระบอกตา โดยมีอาการบ่อยมาก จากการตรวจร่างกายพบกล้ามเนื้อต้นคอตึงตัวมาก ซึ่งคาดเดาได้ว่าอาการปวดศีรษะและกระบอกตาน่าจะมีผลมาจากกล้ามเนื้อต้นคอที่ ตึงไปรัดเส้นประสาทและหลอดเลือด แต่เหตุที่ทำให้กล้ามเนื้อตึงคออาจมาจากการทำงานหรือท่าทางการทำงาน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จาก การซักประวัติพบข้อมูลที่น่าตกใจอย่างหนึ่งคือ ผู้ป่วยจะมีอาการปวดเกือบทุกครั้งเมื่อเห็นโต๊ะทำงานของ ผู้ป่วยและเมื่อผู้ป่วยถูกถามว่า ถ้าพูดถึงงานโดยไม่เห็นโต๊ะทำงานจะมีอาการปวดไหม ผู้ป่วยตอบว่าก็มีอาการเช่นเดียวกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผู้ป่วยรายนี้มีอาชีพซ่อม อุปกรณ์สื่อสาร ทุกวันจะมีลูกค้ามาคอยเร่งงาน ทำให้เกิดอาการเครียด มีอาการปวดศีรษะ และเมื่อนานวันเข้าแม้แต่เห็นโต๊ะหรือพูดคุยถึงเรื่องงาน ก็จะมีอาการปวดศีรษะขึ้นได้ จะเห็นได้ว่าผู้ป่วยรายนี้มีอาการที่พัฒนาไปมาก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผู้ป่วยลักษณะนี้หากไปพบแพทย์ นักกายภาพบำบัด หรือผู้ที่ทำการรักษา ผู้ป่วยอาจจะถูกมองว่ามีปัญหาทางจิต ทำให้ไม่เชื่อในสิ่งที่ผู้ป่วยพูด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หากพิจารณาจริงๆ แล้วพบว่าความเครียดเป็นผลของจิตใจที่ตอบสนองต่อร่างกายหรือจิตใจ ต่อสิ่งแวดล้อม ดังเช่นผู้ป่วยที่ซ่อมอุปกรณ์ ในเบื้องต้นการซ่อมและการที่มีคนมาคอยเร่งมีผลต่อร่างกายที่ต้องทำงานหนัก มากขึ้น ขณะเดียวกันก็มีผลต่อจิตใจที่คอยวิตกกังวลว่าจะทำงานให้เสร็จทันหรือไม่ ทำให้เกิดความเครียดขึ้น ซึ่งมีผลย้อนไปสู่การทำงานของร่างกายมากขึ้น จึงปวดเมื่อยมากขึ้น จิตใจจึงมีการเรียนรู้ว่าหากต้องทำงานก็จะปวดเมื่อย และเมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้เรื่อยๆ ก็มีการเรียนรู้ต่อไปว่า เมื่อเห็นโต๊ะก็ต้องทำงาน ทำให้ทุกครั้งที่เห็นโต๊ะก็มีอาการทางกายเกิดขึ้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภาวะอารมณ์กับความเครียด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ความ เครียดไม่ใช่ภาวะอารมณ์ แต่เป็นผลที่เกิดขึ้นจากภาวะอารมณ์อีกทีหนึ่ง ภาวะอารมณ์ต่างๆ ที่เรามีอยู่สามารถเปลี่ยนเป็นความเครียดได้ทั้งนั้น เรามาลองดูภาวะอารมณ์ต่างๆ เป็นตัวอย่าง ว่ามีอะไรบ้าง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;o ความโกรธ เช่น พ่อแม่โมโหลูก โกรธลูกที่ทำผิด คนที่เป็นพ่อแม่ก็อาจรู้สึกปวดเมื่อยได้เมื่อมีอาการโกรธมากๆl ความวิตกกังวล หากวิตกกังวลมากๆ ก็จะคิดวนไปวนมา เกิดความเครียดกล้ามเนื้อทำงานหนักขึ้นเช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;o ความอยาก เมื่ออยากมากๆ ก็เกิดความเครียดที่อยากได้สิ่งนั้นสิ่งนี้มาเป็นของของเรา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;o ความผิดหวัง เสียใจ เช่นเวลาอกหักก็มักจะเศร้าสร้อย ร่างกายและกล้ามเนื้อจะเปลี้ยถดถอยลง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;o ความกลัว เมื่อรู้สึกกลัว เช่น กลัวผี กลัวความมืด กลัวคนปองร้าย ก็จะส่งผลต่อความเครียด กล้ามเนื้อก็เกร็งตัว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จะ เห็นได้ว่าภาวะที่กล่าวมาข้างต้นส่งผลต่อความเครียดและการตอบสนองทางร่างกาย ได้ แต่การตอบสนองอาจแตกต่างกันไปแล้วแต่ภาวะอารมณ์ เช่น ความโกรธ ร่างกายจะตึง แน่น แต่ความผิดหวังร่างกายจะห่อเหี่ยว ซึ่งที่อธิบายมานี้ผู้เขียนสังเกตจากตัวเองและคนรอบข้าง ไม่ได้อ้างอิงจากตำราใดๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นอกจากนี้ ยังมีภาวะอารมณ์อื่นๆ อีก เช่น ความรู้สึกไม่มั่นคงในชีวิต ความหลง ความรู้สึกผิด ความหยิ่งทะนงตัว ความรู้สึกบังคับควบคุม ภาวะอารมณ์เหล่านี้ จะสังเกตได้ยากว่ามีผลกระทบต่อร่างกาย ทั้งนี้ให้ลองพิจารณาและหมั่นสังเกตดูว่าภาวะอารมณ์ของเราเป็นอย่างไรและ ร่างกายของเราตอบสนองต่อภาวะอารมณ์นั้นอย่างไร เพราะทุกครั้งที่ร่างกายตอบสนองก็ถือว่ามีการทำงานของร่างกายเกิดขึ้น เช่นเมื่อวิตกกังวล 1 ครั้ง กล้ามเนื้อบ่าไหล่ก็จะตึงตัวขึ้น 1 ครั้ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดัง นั้นหากวิตกกังวลบ่อยๆ หรือคิดวนไปวนมาตลอดเวลา ก็เท่ากับว่ากล้ามเนื้อบ่าและไหล่ของเราทำงานอยู่ตลอดเวลา ซึ่งสามารถทำให้เกิดปัญหาของกล้ามเนื้อบ่าได้ในลักษณะเดียวกับผู้ที่ทำงาน ที่ต้องใช้กล้ามเนื้อบ่าและไหล่ทั้งวันเช่นกัน จึงไม่เป็นที่น่าแปลกใจว่าหลายๆ คนที่มีอาการทางระบบกระดูกและกล้ามเนื้อแล้วมารับการรักษาหรือการปรับ เปลี่ยนการทำงานให้เหมาะสมแล้ว ยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาเหล่านั้นได้ทั้งหมด เพราะตัวกระตุ้นที่ทำให้เกิดปัญหานั้นมีมากมาย เมื่อรักษาแล้วกลับไปเผชิญกับสิ่งที่กระตุ้นเดิมๆ ทำให้เจ็บป่วยกลับมาอีก และหากว่าตัวกระตุ้นนั้นเป็นความเครียดที่เกิดจากภาวะทางอารมณ์ ก็จะเป็นเรื่องยากที่จะให้ผู้อื่นรักษาให้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การขจัดความเครียด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หลายๆ คนอาจได้ยินผู้ที่รักษาว่า โรคนี้เกิดจากความเครียด เพราะฉะนั้นอย่าเครียด คำพูดว่าอย่าเครียดเป็นคำพูดที่ง่าย แต่ทำยาก&lt;br /&gt;ผู้ เขียนเองไม่มีความเชี่ยวชาญทางนี้เช่นกัน ไม่สามารถให้วิธีการที่ดีได้ หากต้องการวิธีที่ดีที่ถูกต้องคงต้องปรึกษาจิตแพทย์ หรือพระที่สอนทางสมาธิวิปัสสนา แต่วิธีที่ผู้เขียนใช้อยู่และอาจจะเป็นประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อยคือ ตัดสิ่งที่จะเป็นตัวกระตุ้นให้มากที่สุด ทั้งภาระงานที่หนักเกินไป และสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม ทำจิตใจให้แจ่มใสและออกกำลังกายสม่ำเสมอ ตลอดจนหมั่นสังเกตภาวะอารมณ์ของตนเอง เช่น เมื่อรู้ว่ามีอารมณ์โกรธ ก็ระงับด้วยการดูภาวะอารมณ์นั้นเฉยๆ ถอยออกมาเป็นผู้ดูภาวะอารมณ์ ไม่ใช่ผู้ที่อยู่กับอารมณ์ ดังเช่นคนที่โกรธแล้ว ให้ระงับด้วยการนับ 1 ถึง 10เพราะเราอาจนับ 1 ถึง 10 โดยที่ยังกัดฟันโกรธอยู่ ยิ่งนับก็ยิ่งโกรธ แต่ถ้าถอยออกมาเป็นผู้ดู ก็จะมีความรู้สึกอีกแบบคือ อ้อ นี่หรือคือตัวโกรธ มันพุ่งพล่านอย่างนี้เอง เมื่อเรารู้จักอารมณ์ เราก็จะสามารถระงับมันได้ ด้วยการรู้เท่าทันอารมณ์ ดูอารมณ์นั้นเฉยๆ อย่างสบายๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หากผู้ใด รู้สึกว่ายังยากอยู่ ให้ใช้วิธีนี้คือ ลองสังเกตกล้ามเนื้อบ่าและไหล่ของเราดู ถ้าเมื่อไรกล้ามเนื้อบ่าและไหล่ยกแสดงว่าเราเครียดอยู่ก็ให้ผ่อนคลายกล้าม เนื้อลง ให้สังเกตบ่อยๆ และระงับการยกไหล่นั้นบ่อยๆ ก็อาจจะช่วยได้บ้างไม่มากก็น้อย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ข้อมูลสื่อ&lt;br /&gt;File Name :335-016&lt;br /&gt;นิตยสารหมอชาวบ้าน เล่ม :335&lt;br /&gt;เดือน-ปี :03/2550&lt;br /&gt;คอลัมน์ :คนกับงาน&lt;br /&gt;นักเขียนหมอชาวบ้าน :ดร.คีรินท์ เมฆโหรา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อ้างอิงจากลิงค์  &lt;a href=&quot;http://www.doctor.or.th/node/4077&quot;&gt;http://www.doctor.or.th/node/4077&lt;/a&gt;&lt;div style=&quot;display: none;&quot; id=&quot;YontooInstallID&quot;&gt;c82d7830-a205-4a8f-8cb6-583a03cdf56e&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;display: none;&quot; id=&quot;YontooClientVersion&quot;&gt;1.03.01&lt;/div&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2010/09/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-68228073861728792</guid><pubDate>Wed, 25 Aug 2010 07:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-09-10T10:05:46.029+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในอินเตอร์เน็ต</category><title>วิธีแก้ Generic Host Process for Win32 Services has encountered a problem</title><description>&lt;a href=&quot;http://www.soa.co.th/?name=download&amp;amp;file=readdownload&amp;amp;id=7&quot;&gt;http://www.soa.co.th/?name=download&amp;amp;file=readdownload&amp;amp;id=7&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;http://webmonster.sapaan.net/virus-spyware-removal-guides&quot;&gt;http://webmonster.sapaan.net/virus-spyware-removal-guides&lt;/a&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2010/08/generic-host-process-for-win32-services.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-3370618409373097214</guid><pubDate>Tue, 24 Aug 2010 06:39:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-08-24T13:42:24.430+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในอินเตอร์เน็ต</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เขียนโปรแกรม</category><title>เว็บไซต์แหล่งความรู้สำหรับการพัฒนาเว็บไทย</title><description>&lt;a href=&quot;http://realdev.truehits.net/home.php&quot;&gt;\ R E A L D E V . T R U E H I T S . N E T \&lt;/a&gt;: &quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เว็บไซต์แหล่งความรู้สำหรับการพัฒนาเว็บไทย&lt;br /&gt;- Sent using Google Toolbar&quot;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2010/08/r-e-l-d-e-v-t-r-u-e-h-i-t-s-n-e-t.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-9133190654205344292</guid><pubDate>Fri, 20 Aug 2010 08:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-08-20T15:10:48.873+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Forward Mail</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ขำัขันคลายเครียด</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">อะไรอะไรในชีวิต</category><title>อีืกหน่อย เราก็ตายจากกัน......แล้วนะ - ข้อคิดดี ๆ จากน้าเน๊ก เกตุเสพย์สวัสดิ์</title><description>&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;font-family:Tahoma;font-size:100%;&quot;  &gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; color: rgb(47, 47, 47);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;1. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(47, 47, 47);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;คนเรา อายุเฉลี่ย &lt;/span&gt;60 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ปี  &lt;/span&gt;1 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ปี เท่ากับ &lt;/span&gt;365 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;วัน  แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก &lt;/span&gt;21,900 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;วัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ &lt;/span&gt;525,600 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;นาที  ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม......... ไม่เลว &lt;/span&gt;3,120 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;สัปดาห์  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;อุแม่เจ้า......... &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(47, 47, 47);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;แสดงว่า  เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา แทบเบือนหน้าหนีจากปฏิทิน  เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับถอยหลังเพื่อรอวันลาโลก...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เปล่าเลยผมไม่ได้กลัวตาย และขอโทษที่หากเรื่องอาจไม่ค่อยขำ  แต่ตลอดเวลาที่ใช้เวลาอยู่บนโลกนี้มันน้อยมากหากคำนวนในเชิงตัวเลข  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:180%;color:#4181ff;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 18pt; color: rgb(65, 129, 255);&quot;&gt;&lt;br /&gt;*&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;color:red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;*&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เพลงอีกหลายเพลงยังไม่ได้ฟัง  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:green;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: green;&quot;&gt;&lt;br /&gt;*&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;หนังอีก หลายเรื่องที่ยังไม่ได้ดู &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:7;color:fuchsia;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 36pt; color: fuchsia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 20pt;font-size:180%;&quot; &gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ความรู้สึกในใจอีกมาก  มายที่ยังไม่เคยบอก &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:7;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 36pt; color: rgb(47, 47, 47);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 20pt;font-size:180%;&quot; &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 20pt;font-size:180%;&quot; &gt;พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยัง ไม่เคยไป โอ๊ย..... กลุ้ม&lt;/span&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(47, 47, 47);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;สองหมื่น กว่าวันที่เราได้รับมามัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;น้อยเกินไปจริง ๆ และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้นคือ ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง  &lt;/span&gt;60 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ปี แน่นอน &lt;/span&gt;1 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ปี ยังเท่ากับ  &lt;/span&gt;365 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;วัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;นั่นแสดงว่าบางคนไม่ได้มีเวลาบน พื้นโลก &lt;/span&gt;21,900 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;วันหรอกนะ อาจไม่ถึง &lt;/span&gt;3,120 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;สัปดาห์ซะด้วยซ้ำ!  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;อุแม่เจ้าเทค &lt;/span&gt;2 &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(47, 47, 47);&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;คืนวันเสาร์ที่จะได้ไปเที่ยวเหลือไม่ถึง สามพันวันแล้วเหรอเนี่ย!!!!&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;คิดแบบนี้ต้องรีบยก นาฬิกาขึ้นมาดู กางปฏิทินออกกว้าง ๆ&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เพราะมัน คือเวลาที่เราเหลือ.... บนโลกนี้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;นี่ชั้นกำลัง ทำบ้าบออะไรอยู่.....ไม่เลยน้องสาว  นี่ไม่ใช่ปรัชญางี่เง่าอะไรทั้งสิ้น หากเป็นความจริงที่&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เราไม่ค่อยได้มองมัน เอาล่ะ งั้นสมมติว่าทุกคนอายุ &lt;/span&gt;17 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ปี แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว &lt;/span&gt;6,205 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;วัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;และผ่านคืน วันเสาร์มาร้อยกว่าครั้ง ส่วนหน่วยนาทีนั้น ......  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:7;color:purple;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 36pt; color: purple;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 20pt;font-size:180%;&quot; &gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;คำนวณเองบ้างซิ ว้อยย..... &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(47, 47, 47);&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เอาเวลาที่ใช้ไปนั้น หักลบกับเวลา ( ที่คาดว่าจะ) เหลืออยู่ ผลลัพธ์ที่ได้  เราจะทำยังไงกับมันดี .....&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;แต่น่าแปลก  หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อนั่งเอา&lt;span style=&quot;font-size: 20pt;font-size:180%;&quot; &gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 20pt;font-size:180%;color:blue;&quot;  &gt;&lt;span style=&quot;font-size: 36pt; color: blue;&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;หัวตาก แอร์ไปวัน ๆ ยอม  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 20pt;font-size:180%;color:fuchsia;&quot;  &gt;&lt;span style=&quot;font-size: 36pt; color: fuchsia;&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;ให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(47, 47, 47);&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า &lt;/span&gt;&#39; &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เงิน เดือน  &lt;/span&gt;&#39;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;บางคนทนเรียนอะไรก็ไม่รู้อยู่ &lt;/span&gt;4 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ปี ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า รู้แต่ว่าแม่ชอบ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ไม่ก็เห็นแค่ว่าเพื่อนเรียน &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:7;color:fuchsia;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 36pt; color: fuchsia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 20pt;font-size:180%;&quot; &gt;เพียงแค่ตอบตัวเองไม่ ได้ว่ากูจะเป็นอะไรดี&lt;/span&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size:6;color:#ff82c2;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 24pt; color: rgb(255, 130, 194);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;บางคนแอบรักเขา  ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size:6;color:#ff82c2;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 24pt; color: rgb(255, 130, 194);&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเองเหลืออยู่แต่ความ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;รู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวัน ๆ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ....ไอ้บ้า  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;และอีกหลายคนนิยม กิจกรรม &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;&#39; &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ฆ่าเวลา &lt;/span&gt;&#39; &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ชีวิตมันว่างจัด&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย บอกตรง ๆ  เห็นแล้วอยากตบกบาล&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;อีกหน่อยเราก็ตายจากัน ...... แล้วนะ ลองคิดแบบนี้บ้าง&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ใช่แล้ว .... เราจะเกิดความเสียดาย&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เพราะเหลืออีกหมื่นแสน ล้านที่เรายังไม่ได้ทำ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ตายได้ไง หากฝันไม่สำเร็จ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอม ตาย &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size:6;color:#ff9f71;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 24pt; color: rgb(255, 159, 113);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;แต่ให้รีบ ทำทุกอย่าง  ก่อนที่จะตาย ... ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size:6;color:#ff9f71;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 24pt; color: rgb(255, 159, 113);&quot;&gt; &lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เอาแบบตายวันตายพรุ่งก็จะได้นอนตายตาหลับ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า....พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ทำงานในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span style=&quot;font-size:180%;color:#ff9f71;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 18pt; color: rgb(255, 159, 113);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง  ...ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวตายนะ...เตือนแล้วไง &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size:6;color:blue;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 24pt; color: blue;&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;รักให้หมดใจ  บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size:6;color:blue;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 24pt; color: blue;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ส่วนจะรักหรือไม่รักกู  ไม่สนว้อย ... เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ ) ตายแล้ว&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ใช้เวลา  ( ที่อาจจะ) สุดท้ายที่มีต่อกันไว้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;กอดกันเหมือนว่านี่เป็น กอดครั้งสุดท้ายของเรา  นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เพราะอย่างน้อย ๆ  เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอนให้สัมภาษณ์ยมบาล &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span style=&quot;font-size:180%;color:red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 18pt; color: red;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(47, 47, 47);&quot;&gt;....... &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;คนข้างบ้านเดินแป้นแล้นมาบอกข่าวดี ลูกสาววัย &lt;/span&gt;23 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;กำลังจะแต่งงาน &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ในมือมีซองสีชมพู  พร้อมการ์ด&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;เมื่อ  กี๊ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทรมาปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน.........&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;หลังจากนั้น &lt;/span&gt;3 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ชั่วโมง เธอตาย ......&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;แต่กว่าคนเป็นแม่จะรู้ข่าวร้าย ก็ปาไป &lt;/span&gt;5 &lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;วัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ซองในมือผม กลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้  กลายเป็นพวงหรีด&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;และทั้งหมดกลายเป็นแรงบันดาลใจ  ที่อยากจะบอก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;TH&quot;&gt;ว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน ....  แล้วนะ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size:180%;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; font-size: 18pt; color: rgb(47, 47, 47);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;อ้าว....  รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style=&quot;text-align: center;&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;font-size:7;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 36pt; color: rgb(47, 47, 47);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;รีบ  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:7;color:fuchsia;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 36pt; color: fuchsia;&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;แยกย้ายไปใช้เวลาที่  เราเหลืออยู่ไปทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:7;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 36pt; color: rgb(47, 47, 47);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;ทำ  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style=&quot;text-align: center;&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;font-size:6;color:blue;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 24pt; color: blue; font-style: italic;&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;เดี๋ยวตายซะก่อน ....  เสียดายแย่ &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style=&quot;margin-bottom: 12pt; text-align: center;&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;font-size:100%;color:#2f2f2f;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold; font-size: 12pt; color: rgb(47, 47, 47);&quot; lang=&quot;TH&quot;&gt;โดย น้าเน๊ก  ...... เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาละกะวงศ์ ณ อยุธยา &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2010/08/blog-post_20.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1065401232053692485.post-2049824196329842739</guid><pubDate>Fri, 20 Aug 2010 07:44:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-08-20T14:47:29.736+07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">สาระสุขภาพ</category><title>7 สิ่งที่ไม่ควรทำหลังมื้ออาหาร</title><description>1. ห้ามสูบบุหรี่ มีผลการทดสอบที่พิสูจน์โดยผู้เชี่ยวชาญแล้วว่า&lt;br /&gt;การสูบบุหรี่หลังรับประทานอาหาร เทียบเท่ากับ การสูบบุหรี่ถึง 10 ม้วน&lt;br /&gt;(โอกาสเป็นมะเร็งสูงกว่า)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2. ห้ามทานผลไม้ทันที การทานผลไม้ทันทีหลังอาหาร&lt;br /&gt;จะทำให้เกิดลมในกระเพาะอาหารได้ ดังนั้นควร ทานผลไม้หลังทานอาหารไปแล้ว 1-2&lt;br /&gt;ชั่วโมงหรือก่อนอาหาร 1 ชั่วโมง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3. ห้ามดื่มชา เพราะมีผลทำให้การย่อยสารโปรตีนในอาหารที่เรารับประทานเข้าไปนั้นเป็นไปยากขึ้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;4. ห้ามคลายเข็มขัด เพราะการคลายเข็มขัดหลังมื้ออาหาร จะทำให้ลำไส้บิดตัวและอุดตันได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;5. ห้ามอาบน้ำ การอาบน้ำจะเพิ่มแรงดันเลือดไปสู่มือ แขนขาและทั่วตัว&lt;br /&gt;ดังนั้น จำนวนเลือดที่ไปหล่อเลี้ยงกระเพาะอาหารจึงลดลง&lt;br /&gt;ซึ่งส่งผลให้ระบบการย่อยอาหารของกระเพาะเราแย่ลง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;6. ห้ามเดินไปมา ผู้คนมักบอกเสมอว่า การเดิน 100 ก้าวหลังรับประทานอาหาร&lt;br /&gt;จะทำให้อายุยืนถึง 99 ปี ตามข้อเท็จจริงแล้วไม่ใช่เลย การเดินจะส่งผลให้&lt;br /&gt;ระบบย่อยของเรา ไม่สามารถดูดซึมสารอาหารที่เราทานเข้าสู่ร่างกายได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;7. ห้ามหลับทันที เพราะอาหารที่เราทานเข้าไป จะไม่สามารถย่อยได้เลย&lt;br /&gt;ดังนั้นจะทำให้เกิดโรคเชื้อ และเกิดลมในกระเพาะและลำไส้ของเราได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ขอบคุณข้อมูลจาก : &lt;a href=&quot;http://share.psu.ac.th/blog/healhty456/5690&quot;&gt;http://share.psu.ac.th/blog/healhty456/5690&lt;/a&gt;</description><link>http://aabloom.blogspot.com/2010/08/7.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>