Grecja oczami emigranta

bo komentarz będzie zbędny...

2012-02-01T23:44:00.003+02:00

Wisława Szymborska ur. 2 lipca1923 na Prowencie, zm. 1 lutego 2012 w Krakowie

Nic darowane

Nic darowane, wszystko pożyczone.
Tonę w długach po uszy.
Będę zmuszona sobą
zapłacić za siebie,
za życie oddać życie.

Tak to już urządzone,
że serce do zwrotu
i wątroba do zwrotu
i każdy palec z osobna.

Za późno na zerwanie warunków umowy.
Długi będą ściągnięte ze mnie
wraz ze skórą.

Chodzę po świecie
w tłumie innych dłużników.
Na jednych ciąży przymus
spłaty skrzydeł.
Drudzy chcąc nie chcąc
rozliczą się z liści.

Po stronie Winien
wszelka tkanka w nas.
żadnej rzęski, szypułki
do zachowania na zawsze.

Spis jest dokładny
i na to wygląda,
że mamy zostać z niczym.

Nie mogę sobie przypomnieć
gdzie, kiedy i po co
pozwoliłam otworzyć sobie
ten rachunek.

Protest przeciwko niemu
nazywamy duszą.
I to jest to jedyne,
czego nie ma w spisie.

z tomu Koniec i początek,1997

Mróz nie zamyka ust...

2012-01-18T16:01:00.001+02:00

Mamy 48 godzinny strajk mediów prywatnych i publicznych; telewizyjnych, drukowanych, elektronicznych - oprócz tych ostatnich to żadna strata, bo co to za różnica czy słychać Katherinę gotującą mleko od 9:00 rano, czy widać Jorgosa w różowych okularach. Szczerze przyznam, że od dawna kibicuję reformom w tej strefie zawodowej, bo wychodzę z założenia, że coś za coś. Skoro człowiekowi wciska się taką papkę zmielonego materiału, to czas zrobić z tym porządek. Wolny rynek ma pobudzać konkurencję i zwiększać poziom oferowanych produktów a nie sprawiać, że działają na zasadzie: "odbiorca to i tak idiota". No to tniemy płace, wprowadzamy reformy a do buczących dziennikarzy dołączają się inne grupy zawodowe. Grek obok Greka odważniejszy, strajkują już wszyscy i nawet nie ma jak poudawać Greka, ech...
Dobrze, że internet to globalne i silne narzędzie komunikacji, niedostępne greckim poliglotom, bo od rana na poczcie niespodzianka, kolejne zdjęcia od Basi, tym razem ze stolicy prapradziada Pashy - Joanniny:)

Grecka muzyka

2012-01-17T19:31:00.000+02:00

Kiedy dawno temu zaczynała się moja przygoda z Grecją, na swojej drodze (podczas pracy w tawernie) spotkałam greckiego kucharza o dość specyficznej budowie ciała, ale niezwykle ciepłego i sympatycznego człowieka. Pamiętam do dziś jak tłumaczył mi na czym polega fenomen greckiej muzyki. Po pierwsze: każda piosenka mówi o miłości, po drugie: grecka muzyka, dobrze 'smakuje' tylko w Grecji. Zróbmy lekką korektę, dodajmy że Grecja to również ta którą nosimy w sercu, nie chodzi tylko o miejsce, w którym mieszkamy i przesłanie staje się bardzo prawdziwe.

Grecka muzyka, to nuty duszy, niosące nogi, podnoszące ręce, stąd do niej tańczy się w odpowiedni sposób, to rytm nadaje kształt ruchom, istnieje między nimi niezwykła relacja. Funkcjonuje stereotyp, że grecka muzyka to wyłącznie bouzouki, Zorba, Sirtaki. Jeśli dodamy do tego gitary klasyczne, często tematykę wyspiarską, baglamas, tzuras to dopiero wówczas faktycznie możemy ją poczuć.

Restauracja, stoły zapełnione jedzeniem, masa ludzi, wielka scena a na niej muzyka tętniąca życiem; talerze idą w górę, białe chusteczki falują nad głowami tańczących, muzyka zaczyna płynąć w żyłach.

Wiem, że bałkańskie klimaty nie są inspirujące dla wszystkich, bo mamy gusta i guściki, dlatego do niczego nie będę Was przekonywać. Zanim jednak opowiemy się po stronie wielbicieli lub przeciwników takiej egzotyki, warto ją poznać.

Opa!

grecka zima

2012-01-17T00:36:00.004+02:00

... pozdrowienia z lodowej epirskiej krainy,
bacha vel bachula_gr

GŁOSOWANIE ROZPOCZĘTE:)

2012-01-13T02:48:00.000+02:00

Kochani rozpoczęło się głosowanie, jeśli lubicie tu bywać to zapraszam:) Wyślij sms o treści: A00687 (środkowe znaki są ZERAMI) na numer: 7122. Koszt sms wynosi 1,23 zł + vat. Głosowanie w konkursie trwa do czwartku (19.01.2012). BLOG ROKU 2011
BEZ OBAW ! dochód z SMS'ów nie idzie na fury i komóry -
zostanie przekazany na turnusy rehabilitacyjne dla osób niepełnosprawnych.

tam gdzie greckie emocje sięgają zenitu...

2012-01-10T20:37:00.003+02:00

Let's go to.. wychodzimy z Narodowych Ogrodów od strony Λεωφόρος Βασιλίσσης Αμαλίας i ruszamy w stronę jednego z najpopularniejszych i ostatnimi miesiącami najgorętszych miejsc Aten, położonemu przy placu Syntagma Parlamentu.

Grecki Parlament (Βουλή των Ελλήνων) Polakom kojarzy się z dwóch powodów. Pierwszy to miejsce - ściana, do którego krzyczą strajkujący, zdesperowani Grecy, po drugie miejsce pielgrzymek turystów, chcących zrobić sobie zdjęcie z gwardzistą, lub w niedzielę zobaczyć ceremonialną zmianę warty.

Samą nazwę budynek wywodzi od starożytnej Rady Pięciuset (Boule). Pomysłodawcą budowli, która powstała w latach 1836-1842 był Ludwik I Bawarski, a architektem projektu Friedricha Gaertner'a. Pałac stał się siedzibą pierwszego króla niepodległej Grecji Ottona I.

Pałac Królewski ulegał niestety kilku pożarom, które znacznie go zniszczyły. Po drugim takim zdarzeniu królewska rodzina postanowiła przenieść się do rezydencji w Dekelei i nigdy już do niego nie powróciła. Podczas rządów Elefteriosa Venizelosa w 1928 roku został odbudowany i przebudowany, tak by stać się jednocześnie siedzibą parlamentu. Tego zadania podjął się grecki architekt Adreas Kriezis. W 1932 roku na froncie budynku wzniesiono Grób Nieznanego Żołnierza przedstawiający umierającego hoplitę. Po obu jego stronach znajdują się cytaty z przemowy pogrzebowej Peryklesa i nazwy pól bitewnych z całej Grecji. Na murach otaczających budynek, w formie schodów umieszczone są tarcze z brązu.

Przed Grobem wartę honorową pełnią Evzoni. Ich widowiskowa zmiana warty odbywa się o każdej pełnej godzinie przez całą dobę.

Przychodzi UE do Greka

2012-01-10T16:40:00.000+02:00

Przychodzi niemiecki turysta do greckiego hotelu, kładzie 100 EUR kaucji i prosi o klucze do paru pokoi, żeby mógł stwierdzić czy któryś z tych pokoi mu odpowiada.

Właściciel hotelu daje mu wszystkie klucze, ponieważ nie ma żadnego gościa.
Kiedy turysta idzie oglądać pokoje, Hotelarz zabiera te 100 euro i biegnie do rzeźnika, daje mu te 100 euro mówiąc, że te pieniądze to za zaległości, które jest mu winien.
Rzeźnik biegnie do rolnika, z tymi 100 euro i tez spłaca swój dług za świnie, którą w zeszłym tygodniu kupił. Rolnik zaiwania do jedynej "panienki" we wsi i daje jej te 100 euro, bo ma jeszcze ostatnie dwie wizyty do zapłacenia.
"Panienka" biegnie do hotelu również z tymi 100 euro, bo wisi hotelarzowi czynsz za wynajęcie pokoju, w którym była z ostatnim klientem.

W tym momencie turysta schodzi po schodach i mówi, że żaden z pokoi mu nie odpowiada. Oddaje hotelarzowi klucze bierze swoje 100 euro i opuszcza hotel.

Wszystkie długi są spłacone, a nikt nie ma pieniędzy, tak funkcjonuje pakiet ratunkowy EU

Czy ten Pan i ta Pani są w Grecji zakochani?

2012-01-09T19:37:00.003+02:00

Wczoraj znajomy po obejrzeniu na youtube filmiku o podmywanych samochodach w Grecji i stratach jakie przyniosły wiatry na nadbrzeżach, popukał się w czoło i zapytał się mnie, dlaczego ludzie zostawiają tam samochody w takich miejscach.
Odpowiedź jest dość prosta: dostępność do wybrzeża i jego zagospodarowanie jest o wiele lepsze niż w Polsce i odpowiedź dotyczyć może za równo restauracji, tawern, kafejek, jak i parkingów. W Polsce na plażę nie wjedziemy samochodem a w Grecji jak najbardziej tak. Uda nam się nawet podjechać do samej wody... Trudno jest mi to oceniać pod względem stopnia rozsądku, chodzi tu o pewny system użytkowania takich miejsc i dlatego nie należy porównywać obu nadbrzeży.
Przejdźmy jednak do dzisiejszego tematu. Dlatego, że aura w obu krajach (Polsce i Grecji) wygląda zza oknem nieco podobnie, pomyślałam że zabiorę Was w pewną letnią podróż. Zaglądam na różne fora i wiem, że wielu z Was szykuje się by wypróbować swoje nowe auta właśnie podczas wielkiej wyprawy do Grecji. Zanim zapakujecie swoje rodzinne samochody pytacie o drogi, o opłaty, porównujecie trasy. Wielu z Was wybiera się na Chalkidiki właśnie samochodem: po pierwsze dlatego, że są stosunkowo najbliższym Polsce ciekawym greckim miejscem na spędzenie wakacji. Po drugie: bo piękne, po trzecie: bo różnorodne. Na swoim starym blogu pokazywałam Wam swoją wyprawę pod namioty na te Półwyspy, dziś na ocieplenie tego deszczowego klimatu wrócimy do tych widoków:).

Opinie o Chalkidiki są różne i wprowadzają w błąd pod wieloma względami. Osobiście odradzałabym korzystanie z last minute z niepewnych źródeł na Chalkidiki, bo to podczas takich akcji dochodzi do nieporozumień. Jednak jeśli jedziecie autem, lub przylatujecie z jednym zapakowanym plecakiem i chcecie przeżyć wakacyjną przygodę, to każda plaża Wasza. Każdego dnia nowe wrażenia, każdej nocy światła innego nadbrzeżnego miasta i popołudniowa sałatka grecka, która wygląda podobnie ale wszędzie spakować będzie unikatowo. Chalkidiki to wszystkie rodzaje plaż, od piaszczystych po kamieniste, piękne zatoczki i klify. Zapierająca dech w piersiach jest Kalithea, która jest nadzwyczajnym punktem widokowym. Piękną zatokę tworzy również Siviri, a jeśli macie ochotę na obecność oliwkowych drzew to polecam Fourke.

Same Chalkidiki to tzw. "trzy palce". Jeden z nich zagospodarowany jest przez ortodoksyjne klasztory i częściowo niedostępny, jedynie jego północny fragment możecie pozwiedzać. Pełno-dostępna jest Kassandra jak i Sithonia i ja osobiście należę do wielbicieli ich obu.

Wszystkie położone są blisko Salonik i dlatego jego mieszkańcy mają tam swoje letniskowe domy. Letnią porą, w weekendy zarówno dojazd jak i powrót związany jest ze staniem w korkach, które są monitorowane przez policyjne helikoptery.

Deszczowa zima...

2012-01-09T00:01:00.000+02:00

Takiego widoku nie trzeba komentować, w Grecji deszcz, śnieg i niskie temperatury a do tego na morzu 10 w skali Beauforta. Wiele rzek z powodu ciągłych opadów już wylało. Silny wiatr ze szczytów górskich zdmuchuje śnieg na drogi, przez co wiele z nich na północy Grecji jest zablokowanych i niezdatnych do użytkowania przez samochody (tutaj spisy tych dróg - problemy na greckich drogach). Szkody dotyczą powywracanych drzew, zniszczonych samochodów, łodzi, pozrywanych linii energetycznych. Port w Tinos już ochrzczono grecką "Wenecją". Prognozy na jutro nie wydają się optymistyczne: deszcz i wiatr...

Grecki kult wody

2012-01-06T19:12:00.000+02:00

Jeśli Święto Błogosławieństwa Wody (Theofania) to tylko z deszczem, w Grecji pada (w górach śnieg), bardzo mocno wieje - ogłoszono zakaz wypływania z portu w Pireusie. Brrr zimniej się zrobiło - ale w końcu mamy zimę...;)

photo by tovima.gr

Dziś obchodzimy Święto Trzech Króli, tutaj zwane Świętym Objawieniem. Jest ono o wiele ciekawsze od tego naszego polskiego. Trzeba przyznać, że Polacy ostatnio bardziej przykładają się do organizacji - ceremonialnych i odświętnych obchodów, jednak tym greckim nie możemy się równać. Różnica, która rzuca się od razu w oczy, to wypalony nad drzwiami znak krzyża, a nie wypisane kredą K+M+B=2012.

Trzech Króli jest jednym z najstarszych świąt w greckim kościele ortodoksyjnym, obchodzonym od II w. n.e. i odnosi się ono do objawienia Trójcy Świętej w chrzcie Jezusa Chrystusa. Woda służąca do świętego chrztu ma symbolikę uświęcania, prowadzenia do pojednania z Bogiem i odnawiania przykazań, które wg doktryny są darem Królestwa Niebieskiego.

Samo święto jest o tyle interesujące, że ludzie gromadzą się w swoich parafiach przy morzu, jeziorach, rzekach, stawach, sztucznych zbiornikach. Całemu zgromadzeniu towarzyszy wielka wrzawa, reprezentacyjne kordony polityków, a na samym szczycie patriarcha, metropolita (...) z krzyżem w dłoniach. Następnie krzyż wrzucany jest do wody a śmiałkowie po niego skaczą. Ten, któremu uda się go wyłowić będzie się cieszył pomyślnością i błogosławieństwem przez cały następny rok. No to siup do zimnej wody... zawsze podziwiałam tych, którzy decydowali się do niej wskoczyć, aż do momentu kiedy ktoś zweryfikował moją wiedzę na temat tej tradycji. Wygrany wyruszy z księdzem po kolędzie i zarobi za ten skok swoje, stąd opłacalność takiego poświęcenia, w dobie kryzysu najchętniej to wszyscy by skoczyli:)

photo by tovima.gr

Dziś nie obyło się również bez protestów i spięć na linii: rządzący - społeczeństwo. Ten który zrobił największe wrażenie dotyczy uprzykrzania uroczystości w Chalkidzie Prezydentowi Republiki. 6 osób zostało aresztowanych za obrazę Prezydenta. W całym kraju politycy udzielali wywiady dziennikarzom i coroczne bla bla bla, życzenia wyjścia Grecji z kryzysu, Bożego Błogosławieństwa. Ale Boże nie pomoże, jeśli Grecja wprowadza drakońskie reformy a jej Prezydent korzysta z zagranicznych voyager'ów.

Ogrody Królewskie cz.II

2012-01-04T02:16:00.001+02:00

Poprosiłam o zgodę jednego z użytkowników Panoramio.com i dziś mogę Wam pokazać opisany wcześniej Park z profesjonalnego obiektywu. Mam nadzieję, że zaczaruje Was tak jak mnie, przypominam tylko, że te palmy to nie Miami ale Ateny w Grecji :)

photos by palaiologou mary

zimowy spacer...

2012-01-02T22:01:00.001+02:00

Kontynuujemy nas spacer po Atenach. Jeśli zima to śnieg, to trudno go dziś nazwać zimowym, ale wczujmy się chociaż w noworoczny klimat i przespacerujmy się po Narodowym Parku w centrum Aten.
Ateny trudno nazwać zielonym miastem. Wśród zatłoczonych ulic, ściśniętych kamienic, stacji benzynowych na parterach mieszkań, niełatwo cokolwiek zasadzić, ale nie wszystko co tu rośnie ma przypadkowy charakter. Grecka stolica niedługo będzie kwitła przydrożnymi pomarańczami i zieleniejącymi agawami, palmami. My póki co przenosimy się w miejsce, które cały rok jest zieloną wyspą Aten i które warto odwiedzić - do Ogrodów Królewskich, czy jak kto woli Ogrodu Narodowego.
Sam Park zajmuje powierzchnię 16 hektarów. Jak już zeszliśmy w dół od Muzeum Akropolu, przeszliśmy koło Świątyni Zeusa i zwiedziliśmy Stadion Olimpijski, to chcąc nie chcąc wracając do centrum natkniemy się na to miejsce, które położone jest przy metrze Syntagma a od strony Stadionu, po drugiej stronie ulicy Ardittou. My wejdziemy do tego zaczarowanego ogrodu właśnie od strony Leoforos Vasileos Konstantinou, przechadzając się miniemy posąg antycznego drwala a idąc dalej w głąb pomnik Georgiosa Karaiskakis, postaci która ma swoje poczytne miejsce w wojnie o niepodległość Grecji.

Przed nami pojawi się długi spacerowy hol, po naszej lewej stronie znajdziemy budynek Zappeion, budowany w latach 1874-1888 do celów olimpijskich. W 1896 roku służył jako główna hala do walk szermierczych a potem zaadaptowany został na potrzeby wioski olimpijskiej. Obecnie znajduje się w nim Centrum Wystawowo -Kongresowe. Po naszej prawej odnajdziemy kilka bezpośrednich wejść do zielonej części Ogrodów. To bardzo popularne miejsce, ze względu
na jego różnorodność, każdy znajdzie
tu coś dla siebie. Studenci łąki do przesiadówek, starsi aleje ławeczek, najmłodsi place zabaw, czy małe zoo, Muzeum Botaniczne. Do moich ulubionych należą altanki i całe mnóstwo stawów z żółwiami i sadzawek z mostami. Wrażenie robią również alejki, które tworzą wielkie palmy, wysokie na kilkanaście metrów.
Cały Ogród pomimo, że położony jest w centrum głośnego miasta, wydaje się niezwykle magiczny i spokojny. Musicie go kiedyś odwiedzić!

Wszystko można robić lepiej, niż robi się dzisiaj

2012-01-02T16:49:00.000+02:00

Ευτυχισμένο το Νέο Έτος! Καλή χρονιά!

Kochani przesyłam Wam życzenia radosnego i szczęśliwego Nowego Roku z marzeniami o które warto walczyć, z radościami którymi warto się dzielić, z przyjaciółmi z którymi warto być i z nadzieją bez której nie da się żyć! Mam nadzieję, że nadal tak często będziecie do mnie zaglądać (chyba, że grecki rząd nałoży opłaty za udostępnianie wszelkich informacji dotyczących Ellady i wtedy i ja zbankrutuję). Sama wśród noworocznych postanowień postaram się być systematyczniejsza na blogu i obym wciąż miała nowe pomysły, którymi będę mogła się z Wami dzielić.

Blog powstał rok temu, wiem że wielu z Was regularnie go odwiedza, dziękuję za taką mobilizację, i za Henrym Fordem, który twierdził: „Jeżeli istnieje jakiś jeden sekret sukcesu, to jest to umiejętność przyjmowania cudzego punktu widzenia i patrzenia z tej perspektywy z równą łatwością jak z własnej" ,namawiam Was do kreatywnej krytyki i z chęcią wysłucham każdego pomysłu.

Na koniec takie powiedzmy emigrancko-noworoczne przesłanie:

“Musisz spróbować stworzyć szczęście wewnątrz siebie. Jeśli nie jesteś szczęśliwy w jakimś miejscu, istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie będziesz szczęśliwy w żadnym miejscu.”

Ernie Banks

Świąteczne życzenia dla Wszystkich:)

2011-12-24T15:23:00.001+02:00

Χρόνια πολλά σε όλους, με υγεία,

ευτυχία, Καλή Χρονιά να έχουμε:)

fot. źródło: Money.pl

Państwo kościelne i mityczna niezależność rządu.

2011-11-20T16:02:00.001+02:00

Pałac Prezydencki w Atenach, 11 listopada 2011 roku, godz. 15:00.
Ma 64 lata, jest ekonomistą, byłym prezesem Narodowego Banku Grecji i byłym wiceprezesem Europejskiego Banku Centralnego. Nie ma być cudotwórcą ale silnym charakterem, który posprząta ruiny i postawi solidne fundamenty. Przed nim niezwykle trudne, o ile niewykonalne zadania. Nie udaje, że ma magiczny środek uzdrawiający: "Grecką gospodarkę czekają ogromne problemy mimo podjętych wysiłków", zaraz jednak nawołuje: "Podejmowane przez nas decyzje będą miały dla greckiego narodu decydujące znaczenie. Droga będzie trudna. Ale łatwiej będzie rozwiązać problemy i odbędzie się to mniejszym kosztem, jeśli wykażemy się jednością, zrozumieniem i roztropnością".
Jednak za nim Lukas Papademos będzie mógł wsiąść się do syzyfowej pracy, musi usłyszeć sakramentalne 'tak'. Od kogo?

(neurope.eu/article/new-greek-cabinet-sworn-papademos-helm)

Gabinet koalicyjny zostaje zaprzysiężony przez Grecki Ortodoksyjny Kościół na czele z Arcybiskupem Aten: "New Greek cabinet sworn in with Papademos at the helm". Palikotowi i jego zastępowi harcerzy na taki widok należałoby podać elektrowstrząsy, bo z wrażenia mógłby ulec zachwianiu ich stan zdrowia. W jego liberalnej głowie nie ma miejsca dla wiszącego krzyża w Sejmie, a co dopiero na takie poddańcze wobec kościoła akcje. Niewyobrażalne - jak na europejskie standardy (tym bardziej teraz, kiedy Europa zbroi się w kontrargumenty przeciwko politycznemu udziałowi kościoła w państwie), prawda?

Ostatnie lata pokazują jednak, jak wiele greckich abstrakcji i atrakcji jednocześnie miało miejsce, i jak trudno jest teraz o akceptację Europy, kiedy sama Ellada nie radzi sobie z podziałami. Próbowałam do tematu podejść bardzo poważnie, zrozumieć zależność greckiego rządu od kościoła ortodoksyjnego i odwrotnie. Muszę jednak przyznać, że w tym partnerstwie szwankuje lojalność. Kiedy problemy zamiatane były pod dywan, dług publiczny rósł jak na drożdżach, a na ulicach słychać było muzykę, kościół był towarzyszem a rząd wiernym parafianinem. Kryzys pokazał, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie i nagle arcybiskup z Ioanniny Theoklitou stwierdza: „Kościół grecki płaci państwu podatek wtedy, kiedy ono działa. W przeciwnym razie nie ma powodu tego czynić (…)”, a rząd zarzuca, że z ambony robi się polityczną mównicę i namawia do masowych manifestacji. Duchowni nie zamierzają być charytatywną organizacją a politycy ślepymi reformatorami i koło się zamyka. Powraca spór z 1999 roku, kiedy to zdecydowano się wykreślić z dowodów osobistych rubrykę "wyznanie" (takowa dyskryminacja bulwersowała UE, bo uwaga! patrzono na nią w bankach, urzędach pracy etc. - Palikot po raz kolejny dostaje palpitacji) i rozpoczęto dyskusję na temat rozdziału państwa z kościołem, która zakończyła się fiaskiem.

Kryzys grecki zmusza nie tylko do cięć, czy zaciskania pasa, ale również do poszukiwania środków tam gdzie te wciąż grzeją ciepłą posadkę i mało przekonywujący zdaje się fakt, że grecki kościół broni się przed opodatkowaniem zasłaniając się pomocą dla najuboższych (prowadzi 800 placówek świadczących taką pomoc). Liczą się fakty, a te wskazują, że 700 mln euro ulokowanych jest w dobrach kościelnych (uwaga! to stanowi tylko 4% całości kościelnego majątku), 9 mln euro w akcjach. Duchowni posiadają własne firmy, piekarnie, cukiernie, gospodarstwa. Utrzymują wielodzietne rodziny, kształcą dzieci za granicą, a sami jeżdżą wypasionymi samochodami. Nie chodzi tu o ocenę, czy bogaty zasługuję na to, żeby nim być ale o to, że niedorzeczny wydaje się sprzeciw kościoła na opodatkowanie, w sytuacji kiedy deficyt budżetu sięga 12% PKB.
Póki co sytuacja greckich relacji państwo - kościół wygląda następująco: rząd mianuje duchownych, duchowni dokonują zaprzysiężenia rządu.

Czy Grecja potrzebna jest Europie?

2011-11-19T16:19:00.001+02:00

źródło fot.: tovima.gr

Na tym blogu pojawiło się już kilka wpisów na temat kryzysu. Przedstawiały one tą trudną sytuację ze strony Greków. Teraz chciałbym zastanowić się nad nią, ale tym razem patrząc ze strony innych państw Europy. Stąd też ten nieco przewrotny tytuł.

Czy UE powinna pozwolić Grecji upaść, czy też powinna dalej za wszelką cenę ją ratować? Ja opowiadam się za pierwszą alternatywą.

Dlaczego ratujemy kraj, który nas oszukiwał, fałszował dane o swojej sytuacji ekonomicznej? Wydaje mi się, że to może stworzyć na przyszłość niebezpieczny precedens. W bankowości istnieje pojęcie banków „too big to fail”, czyli takich, których upadek pociągnąłby za sobą możliwość tak potężnego krachu na rynkach finansowych, że powinno się ratować je za wszelką cenę. Przenosząc to na sytuację w Europie, Grecja nie jest na tyle ważnym podmiotem w europejskiej gospodarce, żeby warto było ja ratować pompując w nią kolejne miliardy euro. W kolejce są kolejne kraje, które mogą potrzebować pomocy i które będą teraz oczekiwać, że również dla nich pomoc będzie miała nieograniczony charakter.

W greckie obligacje zainwestowało wiele europejskich banków, stąd też teraz rządy starają się nie dopuścić, aby Grecja ogłosiła niewypłacalność, jednakże łatwiej jest dokapitalizować te banki, niż za wszelką cenę ratować jeden kraj. Pomijam fakt, że moim zdaniem dla samej Grecji ogłoszenie upadłości i wyjście ze strefy euro też byłoby lepszym rozwiązaniem, to może temat na inny wpis.

Czy w gospodarce nie powinna obowiązywać swojego rodzaju moralność? Czy państwa nie powinny ponosić konsekwencji za oszukiwanie? Czy oszustom powinno się zamiast ich ukarać podawać rękę z workiem gotówki? Czy to nie będzie generowało kolejnych takich przypadków w przyszłości, ośmielało innych do coraz bardziej ryzykownych działań?

To trudne pytania i odpowiedzi nie są jednoznaczne.

Czy Grecja jest potrzebna Europie? Zdecydowanie tak. Czy Grecję powinno się ratować za wszelką cenę? Zdecydowanie nie.

Jak zapewne zauważyliście wpis nie jest mojego autorstwa. Od jakiegoś czasu namawiałam znajomego, by poglądy jakie formułuje podczas naszych prywatnych rozmów, spisał i przedstawił w formie stanowiska Polaka patrzącego na kryzys z własnego podwórka. Wielkie podziękowania dla niego za znalezienie czasu i chęci na napisanie tego wpisu. Mam nadzieję, że będziemy gościć go tutaj, jeszcze nie raz:)

powiew polskiej świeżości...

2011-11-18T14:39:00.001+02:00

Święta miłości kochanej Ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zajadłe smakują trucizny,
Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe;
Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny,
Gnieździsz w umyśle rozkoszy prawdziwe.
Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać!

Ignacy Krasicki

Co czuje emigrant, który będąc od kilku lub kilkunastu lat daleko od domu, siada przed telewizorem i wysłuchuje expose premiera swojego ojczystego kraju?

Czy ma prawo je oceniać, kierując się patriotycznymi odczuciami?

Czy w ogóle go to obchodzi, czy powinno go to interesować czy zajmować?

Zapewne wielu stwierdzi, że to co mnie osobiście nie dotyczy, nie musi mnie też ciekawić. Jeszcze kto inny doda, że skoro ktoś spakował walizki i zdecydował się 'ewakuować', to tym bardziej jego zdanie nie powinno być brane pod uwagę czy rozważane. Musicie jednak pamiętać, że dla wielu fakty, informacje na temat tego co się dzieje z ich rodzinnym miejscem mają wielkie znaczenie, że czują zatroskanie, że mają prawo do formułowania poglądów na temat polityki rodzinnego rządu, że niezależnie od powodów dla których zdecydowali się na emigrancki los, są Polakami i nigdy nie odbierze się im tego prawa.

Kiedyś spotkałam się z opinią, że Polakom (dotyczyło to zapewne wszystkich narodowości), którzy nie pracują/nie mieszkają w kraju, powinno się odebrać prawo do brania udziału w wyborach parlamentarnych/prezydenckich. Wszystko dlatego, że nie rozumieją realiów życia w RP, że nie zderzają się z rzeczywistością dnia codziennego i stąd ich poglądy nie mają racji bytu. Jest jednak pewna prawidłowość, o której wydaje się zapominać przy tej wielce niesprawiedliwej ocenie emigrantów. Polak, będący na obczyźnie o wiele częściej zaczyna interesować się sytuacją polityczną/ekonomiczną własnego kraju, niż robił to mieszkając w nim. Żyjąc wśród innego narodu, nabiera obiektywizmu i potrafi na wiele rzeczy spojrzeć trzeźwym okiem. Tęskni za krajem (dyskutuje, rozważa jego sytuację) i chce dla niego jak najlepiej, a te uczucia są nieraz obce normalnym obywatelom.

Właśnie jesteśmy po expose Premiera Donalda Tuska. Zabrakło tematów o edukacji, systemie zdrowia, czy polityce energetycznej, ale jak zwykle pojawiły się inne gruszki na wierzbie i o ile w mojej ocenie są niezwykle trafne i potrzebne w dobie kryzysu, to o tyle w ich realizacje trudno mi już uwierzyć. Samo expose oceniam pozytywnie. Było dużo krótsze od poprzedniego, konkretne i skierowane tam gdzie dziś najbardziej potrzebna jest silna ręka reform - a więc do rynku finansowego.
Nie wiem jak to jest, że osobiście postać premiera budzi we mnie sympatię i dobre skojarzenia, a już jego decyzje (np. ta ostatnia co do p. Gowina na stanowisko Ministra Sprawiedliwości - śmiech na sali) budzą mój niesmak i taki dyskomfort.

Wiem, że w polityce nie ma miejsca na szczerość i otwartość (nawet na to nie liczę), ale zatrważające jest to, że lubię swojego premiera a zarazem mu nie ufam...

Różnorodność i jedność...Stadion Olimpijski w Atenach

2011-11-16T19:31:00.001+02:00

Pięć różnokolorowych, połączonych ze sobą kółek, które symbolizują różnorodność i jedność mieszkańców wszystkich kontynentów, to ikona kolejnego miejsca na naszej liście "ateńskiego ślimaka". Mimo, że dziś trudno o harmonię i zgodę na jednym kontynencie, a "Zjednoczonej Europie" targanej ekonomicznym kryzysem, nie w głowie teraz olimpijska atmosfera "Citius Altius Fortius", to my przenosimy się na Stadion Olimpijski, zasiadamy na trybunach i wczuwamy się w sportowy klimat.
Musicie pamiętać, że Stadion Olimpijski, który położony w centrum Aten, to nie ten sam, co stadion związany z historią pierwszych Igrzysk w Olimpii. Wpisuje się on jednak w chronologię olimpijską.

Stadion Olimpijski z 1896 roku jest jedynie rekonstrukcją budowli niedocenianej przez siedemnaście wieków przez mieszkańców stolicy, która wcześniej służyła do przeprowadzania panatenajskich zawodów lekkoatletycznych. Marmur został rozgrabiony na potrzeby budowy domów Ateńczyków. W 1896 roku ponownie postawiono go, by mógł gościć na swojej murawie pierwsze igrzyska olimpijskie ery nowożytnej.
Trzęsienie ziemi w 1997 roku kolejny raz bardzo go zniszczyło, ale udało się doprowadzić do remontu podczas przygotowań do Igrzysk XXVIII Olimpiady w 2004 roku. Jakiś czas temu wstęp na sam stadion był ograniczony ale i jednocześnie zupełnie bezpłatny. Od ponad roku dostęp już kosztuje (4 euro), ale za to na wejściu dostajemy słuchawki z multimedialnym tłumaczem i możemy swobodnie zwiedzać marmury stadionu. Mamy również możliwość wejścia do tuneli pod trybunami, szczerze przyznam, że mnie osobiście nie zachwycają.
Na Stadionie umieszczone są tabliczki podające daty kolejnych olimpiad i inne dane statystyczne, które przybliżają historię Igrzysk.
CIEKAWE ZDJĘCIA ZE STADIONU

Zbankrutujemy kiedy sobie chcemy?

2011-09-20T17:10:00.001+03:00

Wczoraj przeczytałam ciekawy artykuł dotyczący dzisiejszego upadku/bankructwa Grecji GRECJA ZBANKRUTUJE WE WTOREK. Jest prawie 17:00 a porażających informacji wciąż brak...
Pytanie kto się bardziej boi bankructwa Grecji, sama Ellada czy może UE?
Mówi się, że to ostatni tydzień ledwo zipiącej Grecji, może i faktycznie wiele w tym racji, ja już nie znajduję różnicy pomiędzy ekspertami prorokującymi a tymi bardziej optymistycznymi, trudno się w tym wszystkim odnaleźć. Taki klimat niepewności, wiecznych spekulacji i nakręcania spirali zagrożenia, wojny (przez chociażby naszego ministra finansów p. Rostowskiego) może przyprawić o zawrót głowy.
Nie pozostaje nic innego jak czekać na kolejne nowinki...
Tymczasem zerknijcie na interesującą mapkę, zamieszczoną na stronie CNN o procentowym prawdopodobieństwie bankructw w Europie, Grecja ma jeszcze ten 0,1%, czyli że "szansa jest"?. Odsyłam też do wywiadu ze Stiglizem: wywiad ze Stiglitzem.
P.S. a Papandreu zastanawia się czy lecieć do USA, a to przypadkiem lotnisko nie strajkuje, że on może nawet Ocean przelecieć, a my do Madrytu czy Barcelony już nie;)?

photo by Money.cnn.com

Śladami Hadriana

2011-09-20T01:38:00.002+03:00

Wracamy do wcześniej obiecanego ślimaka. Zwiedziliśmy piękne Muzeum Akropolu, schodzimy tym razem w dół ulicą Dionysiou Areopagitou, do samego końca, aż do głównej drogi Leoforos Vasilissis Amalias.

Przechodzimy na drugą stronę i przed nami rozpościera się Stiles Olimpiou Dios a w nim Świątynia Zeusa Olimpijskiego i Łuk Hadriana. Sam Łuk jest w ogólnodostępnym miejscu, nie dotkniemy go co prawda, ale i tak nic nie zapłacimy za elegancką fotkę ze starożytnym zabytkiem w tle. Brama Hadriana ma 14m szerokości i 18m wysokości, oparta jest na korynckich filarach. Jej najciekawszym elementem są inskrypcje, które uważa się za punkt graniczny między Atenami greckimi a rzymskimi, głoszą one z jednej strony: „Tu są Ateny, dawne miasto Tezeusza”, z drugiej: „Tu jest miasto Hadriana, a nie Tezeusza”.

Tuż koło Arch of Hadrian (zza płotu) dostrzec możemy Świątynie Zeusa Olimpijskiego - Ναός του Ολυμπίου Διός. Budowla ta powstawać zaczęła za czasów Pizystratów, skończył ją oczywiście Hadrian, budowana była z zamiarem dorównania tym na Samos i w Efezie. Świątynia nie zachowała swojego oryginalnego kształtu, zostało już tylko 15 stojących kolumn, reszta leży na ziemi, nie posiada też żadnych posągów, wszystkie zniknęły, w tym posąg Zeusa ze złota, o kolorze kości słoniowej, który postawił Hadrian. Świątynia Zeusa jest prawdopodobnie największą świątynią dorycką, a więc zbudowaną w stylu surowym, o prostych kształtach, monumentalną i o ciężkich proporcjach.

Wejście kosztuje 4 euro, sam Olympeion otwarty jest od rana do zachodu wiem, że teraz godziny weekendowe uległy wydłużeniu, bo władze doszły do wniosku, że najważniejszy jest turysta i zyski:)

Na sam koniec filmik z YouTube dla ciekawskich:)

the Acropolis Museum

2011-09-16T14:51:00.002+03:00

Doszłam do wniosku, że nigdy nie postarałam się, by pokazać Wam serce Aten, skupić się na tym co w tym mieście wyjątkowe i piękne. Wbrew wszystkim poglądom, również tym moim najbardziej skrajnym, stolica Ellady ma swoje magiczne miejsca, które nadają temu miastu antyczny charakter. Dla tych atrakcji corocznie tysiące Kanadyjczyków czy Amerykanów przelatuje Ocean; Japończycy kupują najnowszy sprzęt fotograficzny by je uwiecznić (a nam uświadomić, jakie nowinki techniczne nie dotarły jeszcze do Europy), a Francuzi cumują swoje jachty w portach Pireusu i zmierzają tu, w ten specyficzny, antyczny obszar, który uchował się w Atenach - mieście nowoczesnym, tłocznym i dziś po części zagubionym.
Zacznijmy od samego dołu i takim ślimakiem postaramy się w kilku postach dotrzeć na sam szczyt Akropolu.

Przy ulicy Dionysiou Areopagitou kilka lat temu, stosunkowo niedawno, zostało wybudowane piękne, nowoczesne i naprawdę warte odwiedzenia Muzeum Akropolu. Miało ono w zamiarze odzwierciedlać potęgę Akropolu w zarodku jego architektonicznych cudów. Jeśli na Akropolu byliście w latach do 2008 r. to zapewne pamiętacie takie małe muzeum na szczycie, zaraz za świątynią, niewiele wystające z ziemi. Wszystkie jego eksponaty zostały oczywiście przeniesione do nowego budynku i zajęły miejsce wśród wielu innych, których wcześniej nie dało się wyeksponować.

Muzeum Akropolu podzielone jest na trzy pietra, muszę przyznać, że moim ulubionym elementem jest szklana podłoga i to wrażenie jaki robi widok na antyczne ruiny pod naszymi stopami. Oprócz wystawowej części Muzeum posiada również multimedialny obszar i restaurację z dużym balkonem, z którego rozpościera się widok na sam Akropol. Nie jestem w stanie opowiedzieć Wam o samej zawartości i zarazem wartości eksponatów jakie znajdują się na poszczególnych piętrach, bo to zadanie przewodnika, który dokładnie oprowadzi Was po zakamarkach budowli, albo kwestia dobrego informatora. Osobiście mogę Was tylko zachęcić do odwiedzenia tego imponującego miejsca, zarówno po to by zrozumieć potęgę starożytnej architektury i sztuki ale i po to by móc naprawdę powiedzieć, że widziało się Akropol - wiele jego delikatnych elementów: rzeźby, płaskorzeźby, kolumny - znajdują się właśnie tu.

(widok z balkonu Muzeum na Akropol)

No i na sam koniec: Muzeum otwarte jest od wtorku do niedzieli od 8:00 do 20:00 z tym, że ostatnie wejście do środka jest już o 19:30. W piątki (dzięki ostatnim zmianom) jest otwarte dłużej, bo do 22:00, a restauracja nawet do północy. Bilet kosztuje 5euro.
Jeśli mogłabym Was jeszcze bardziej zachęcić to zapraszam do odwiedzenia strony internetowej: The Acropolis Museum.

(Muzeum nocą od strony frontowej)

Czerwone dla bogaczy...

2011-09-15T01:34:00.001+03:00

Pojęcie greckich Schumacherów jest Wam już dobrze znane, jakiś czas temu starałam się przybliżyć sytuację na greckich drogach - trudną do pojęcia dla innego europejskiego kierowcy. Co kraj to obyczaj i nie będziemy po raz kolejny rozkładać ten temat na czynniki pierwsze.
Trafiając na informację o nowym Kodeksie Drogowym, który w Elladzie zaczął obowiązywać od września 2011 (i bądź co bądź jest o tyle nowszy, że droższy - nic poza tym) udało mi się przypadkiem znaleźć zwyczajowy kodeks (jak kto woli dekalog) greckiego kierowcy, który stoi w sprzeczności do prawnych rozwiązań i jest na dodatek lepiej przestrzegany.

Zanim przejdziemy do tajemniczej tabelki przyjrzyjmy się temu co faktycznie
dziś obowiązuje w Grecji:
1.Na światłach mężczyźni wyciągają gazetki,popijają Frappe, kobietki szybciutko zerkają z pomadką w lusterko - ale jesteśmy czujni, noga na sprzęgle, włączony pierwszy bieg - pełna gotowość do ruszania;
2. Parkujemy gdzie się da, cel uświęca środki. Parking dla niepełnosprawnych to żadna przeszkoda, włączamy awaryjne i wszyscy rozumieją, że 'zaraz wracam' - niepełnosprawny też może poczekać, jak mu tak zależy;
3. Wierzymy, że nasze samochody są plastikowe i idealne do przenoszenia, wszędzie się więc zmieścimy;
4. Uważamy, że samochód działa na zasadzie sypialni - dzień - noc;
5. Prowadząc, koniecznie rozmawiamy przez telefon. Przyjaciele, rodzina, czy szef muszą wiedzieć co właśnie mijamy, jak wygląda sytuacja na Leoforos Poseidonos czy Attiki Odos;
6. W samochodzie jesteśmy mistrzem kierownicy, ale nie tylko! Jednocześnie możemy jeść, rozmawiać przez telefon, czytać, śpiewać, palić papierosa, tańczyć etc.;
7. 'Mονόδρομος' (jednokierunkowy) - nie obowiązuje nas kiedy się spieszymy, widzimy wolny parking, albo chcemy jechać na skróty - czytaj zawsze;
8. Pieszy niech się rozgląda 10 razy zanim wejdzie nam na pasy,a więc pod koła, co nas obchodzą światła, kiedy to my jesteśmy za kierownicą a nie on;
9. Wyprzedzamy z lewej, wyprzedzamy z prawej, wciskamy się gdzie się da, byle tylko kolejne auto mieć już za sobą;
10. Kto pierwszy ten lepszy.

Nowy Kodeks Drogowy to poniekąd kolejny sposób na pozyskanie dodatkowych funduszy. Mówi się że zwiększony taryfikator mandatów ma przyczynić się do ograniczenia ilości wypadków, a więc zwiększyć bezpieczeństwo na greckich drogach. Ciekawa jednak jestem, czy wyższe mandaty faktycznie przyczynią się do tego, że powyższy dekalog greckiego kierowcy przestanie istnieć? Czy funkcjonariusze policji przyłożą się do respektowania i nakładania nowych mandatów?...
Wracając do nowego taryfikatora, to przejazd na czerwonym świetle będzie nas sporo kosztować, bo aż 1.050 euro (czyli wzrost o całe 350e). Pasy bezpieczeństwa (ci na motorach - kaski) zapinamy wszyscy w samochodzie, bo to również drogie wykroczenie, kosztuje 490 euro i tu niespodzianka, bo to jedna z niewielu obniżek (o 210e). Nielegalne parkowanie to 350 euro (poprzednio 150e), nie zatrzymanie się na znaku "STOP" to 900 euro (wcześniej 700e), no i na koniec wspomnijmy jeszcze o improwizowanych wyścigach samochodowych/motocyklowych. Ci co mieszkają w okolicach Varkizy, czy np. Górnej Glyfady, wiedzą o czym mówię. Takie zabawy, jakie urządzają sobie młodzi, kosztują obecnie 1.050 euro.
Nie denerwujemy się, spokojnie wsiadajmy do auta i jak ten pan taksówkarz, staramy się zachować równowagę, on akurat przedświąteczną :)

Klimat intensywnej nieufności

2011-09-08T14:09:00.001+03:00

Przeczytałam wczoraj artykuł polityczny na mega.gr i spodobał mi się wiele mówiący o całej sytuacji w Europie tytuł publikacji : "Κλίμα έντονης δυσπιστίας" w dosłownym tłumaczeniu - "Klimat intensywnej nieufności" -
Trafne prawda?
Cały materiał jest napisany w duchu interpretacji, analizy i rozkładu na czynniki pierwsze wymagań i oczekiwań Wielkiej Europejskiej Trójki wobec Aten, ofiarowanego czasu na kolejne zmiany techniczne i takiego popuszczania sznurka wraz z dokonywanymi zmianami. "Szef Trójki" Mathias Morse stale jak zdarta płyta powtarzał, że : "Jeśli Ateny(...), kiedy Grecja(...), zaraz po tym gdy(...), o kolejnej pomocy możemy mówić kiedy(...), środki zostaną uruchomione jak(...)". Kolejne wymagania zostały narzucone, Ateny z spuszczoną głową przyjęły reprymendę i Europa dalej jedzie na przebitej oponie, pytanie kiedy przestanie dopompowywać powietrza do zużytego materiału?...

Okazuje się, że taki plan działania nie zostanie zaprzestany, wczoraj nawet Niemiecki Federalny Trybunał Konstytucyjny orzekł, że pakiety pomocne dla Grecji i innych krajów pogrążonych w kryzysie, są zgodne z niemiecką konstytucją, a więc Angela Merkel może odetchnąć i znowu nie ukrywać swojego niezadowolenia z wyników Grecji, ponaglając przez to do wprowadzania kolejnych reform i rozwierania biznesowych nożyc.
Mimo, że działania oparte o zasadę dosypywania żwirku do dołka bez dna, wydają się bardzo chybione i pokazały już, że doprowadzają tylko do powiększenia się długu publicznego, to niezwykle trafny wydaje się pogląd Pawła Świebody-prezesa demosEuropa-Centrum Strategii Europejskiej. Pan Świeboda śmie twierdzić, że "Kiedyś Europa będzie dziękować opatrzności za kryzys, który trwa od 2008 roku", a wszystko dlatego że dzięki temu zredaguje nową intercyzę, bez pusto postrzeganej europejskiej jedności. Europa ma szansę wypracować jedność bez iluzji, opartą o konkrety, bez izolacji, nacjonalistycznych gospodarek. Świeboda słusznie zauważa, że w jedności siła i to największe zadanie jakie stoi przed dzisiejszą Europą, pytanie czy ta sobie z nim poradzi?
Wracając do Grecji : na giełdzie powiało nieco optymizmem, rząd musi nałożyć kolejne kłódki na instytucje publiczne, przeforsować kolejne 'trudne' ustawy, za wszelką cenę ułatwiać kontakty biznesowe, ujednolicić płace pracowników. Premier Holandii po cichu i dyplomatycznie straszy karami (dla ociągających się oponentów) wyrzucenia ze strefy euro, jednak na czele Rady Europy nikt nie ma odwagi nawet sugerować takich ewentualności.
Przed nami kolejny dzień wywiązywania się z ultimatum dla Grecji i 'uśmiechów' pt. "Nie chcę ale muszę". Każdy reaguje na niego nieco inaczej. 48-godzinny strajk na dziś i jutro zapowiedzieli lekarze, będą pracować na zasadzie "ewentualności kryzysowych", hamulec zaciągnęli również taksówkarze (osobiście nie jest mi ich szkoda, bo komu jak komu ale im akurat pieniędzy nie brakuje, więc nie zbiednieją na postojach). Kolejne strajki zapowiedzieli również celnicy a 22 września Zrzeszenia Nauczycieli Grecji.
Na Południu więc bez zmian: "klimat intensywnej nieufności".

Przylądek Sunion

2011-09-03T15:24:00.002+03:00

W ostatnim wpisie, przemierzając wschodnie wybrzeże Attyki, pokazałam Wam parę najczęściej odwiedzanych przez siebie miejsc. Wszystkie plaże znajdują się przy drodze Leoforos Souniou i dziś dojedziemy na cypelek tej trasy, a więc przylądek Sunion.

Wzgórze a na nim Świątynia Posejdona to jedno z najpiękniejszych a zarazem najbardziej tajemniczych miejsc Attyki. Akropol i zabytki Aten mają w sobie pewną powszechność, a wśród miliona turystów trudno skupić się na detalach architektonicznych a co dopiero uruchomić wyobraźnię; z Sunion jest nieco inaczej. Stając na jego szczycie łatwo zrozumieć dlaczego Posejdon upodobał sobie to miejsce i dlaczego właśnie tu postanowił, schronić się rozczarowany wyborem drzewka oliwnego przez mieszkańców Aten. Zamykamy oczy i jesteśmy w V w.p.n.e., pod stopami czujemy rozgrzane słońcem kolosalne marmury, potężne kamienie, a przed nami piękna świątynia - kilkanaście doryckich kolumn okalających boski ołtarz, na nim siedzący dziadziuś z siwą, długą brodą, w którą wplątały się morskie zwierzątka, rozgwiazdy i parę muszelek, o ramie oparty ma ogromny trójząb i z troską wpatruje się w otchłań rozpościerającego się morza.

Jestem przekonana, że to miejsce od wieków dawało przystań nie tylko chowającym się przed burzami statkom ale również zwykłym ludziom wypatrującym swoich bliskich wracających z podróży, z połowów, z wojen a z czasem stało się także miejscem spotkań, kontemplacji, możliwości odcięcia się na chwilę od wielkiej, ateńskiej metropolii...

Warto wiedzieć o jego istnieniu i mieć kiedyś bezcenną możliwość zrozumieć co czuł sam Posejdon, kiedy podnosił swój trójząb...

Melodramatycznie na dobranoc...

2011-08-25T01:07:00.000+03:00