tag:blogger.com,1999:blog-74555679901175845512026-10-19T11:08:29.625-07:00ജീവനലയതരംഗംShruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.comBlogger498125tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-82494150167690016902026-09-22T20:11:12.003-07:002026-09-22T20:11:12.003-07:00<div style="text-align: left;">ചന്ദനക്കുറി തൊട്ട പാടം കേറി<br />മേടമാസമണഞ്ഞു നി:ശബ്ദമായ്<br />മാമ്പഴക്കാലമായീ കുയിലുകൾ<br />കൂകിയാർത്തൂ പുലരിയോടൊപ്പമായ്</div><div style="text-align: left;"><br />ആറ്റിനക്കരെ സ്വപ്നത്തിലാണ്ട വൻ<br />മാവിന്നുള്ളിലെ സ്നേഹം തളിർത്തിതു<br />കാറ്റിലാകെ മണം പരത്തിപ്പതി-<br />നായിരം കുഞ്ഞു പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞിതു</div><div style="text-align: left;"><br />പത്തുനൂറായിരം പൂവുകളുള്ളതിൽ<br />ചത്തു വീഴുന്നിതെത്രയോ, പിന്നെയും<br />കണ്ണിമാങ്ങ തൻ പ്രായത്തിനപ്പുറം<br />കണ്ടിടാതെ മടങ്ങുന്നിതെത്രയോ</div><div style="text-align: left;"><br />അണ്ടി മൂക്കുന്ന മുൻപേ നിലം പൊത്തി<br />വിണ്ടുകീറിക്കിടക്കുന്നിതെത്രയോ<br />ഒന്നു രണ്ടെണ്ണമേയുള്ളു വേരാഴ്ത്തി<br />മണ്ണിൽ നിന്നൊരു വന്മരമായവർ</div><div style="text-align: left;"><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNQTY7jZkMpN8lGkcdo1F3URGtj-aPACn-QLTRJ66WUO_ORmdLPaKYdxmzbKOotp5tlrrIEicqAv1KleSeBcqRHJdq_n3-8hgcFCLKq7ohr-KPFLuCLAGPHs2ek1GoUCy9asrb04QLAP22tEEv7YsCulvjmV6T5PnLcxY3IiKHV8hxiDMvJsptI_T2RMun/s1408/1000513927.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="768" data-original-width="1408" height="219" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNQTY7jZkMpN8lGkcdo1F3URGtj-aPACn-QLTRJ66WUO_ORmdLPaKYdxmzbKOotp5tlrrIEicqAv1KleSeBcqRHJdq_n3-8hgcFCLKq7ohr-KPFLuCLAGPHs2ek1GoUCy9asrb04QLAP22tEEv7YsCulvjmV6T5PnLcxY3IiKHV8hxiDMvJsptI_T2RMun/w400-h219/1000513927.png" width="400" /></a><br /><br />മണ്ണിനുള്ളിൽ തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചവർ<br />കണ്ണുനീരിൻ മഴയിൽ നനഞ്ഞവർ<br />തൻ ശരീരം പിളർന്നും ഹൃദയത്തി-<br />നുണ്മയെ വളർത്തീടാൻ തുനിഞ്ഞവർ</div><div style="text-align: left;"><br />കല്ലെറിയേ ചിരിച്ചു വീഴുന്നവർ<br />കൊത്തിടുമ്പോൾ പശിയകറ്റുന്നവർ<br />മണ്ണിലാരോരുമില്ലാതെ ചീയുമ്പോൾ<br />നെഞ്ഞിൽ പ്രാർത്ഥന കൈവെടിയാത്തവർ</div><div style="text-align: left;"><br />ചീഞ്ഞളിഞ്ഞു ദുർഗന്ധം വമിക്കവേ<br />വൻ പുഴു ശരീരം കാർന്നു തിന്നവേ<br />നാളെയായിരങ്ങൾക്കു തണലാവാൻ<br />നീളുമാശയോടെ തപം ചെയ്തവർ</div><div style="text-align: left;"><br />വേരു മണ്ണിലേക്കാഴ്ത്തിയും കൈകളെ<br />ആരുമെത്താ ഉയരത്തിൽ വീശിയും<br />കാതലിന്നുറപ്പിൽ നിന്നു ചുറ്റിലും<br />ആ തണലായി സാന്ത്വനമാകുന്നു</div><div style="text-align: left;"><br />പൂക്കളായ് കണ്ണിമാങ്ങയായ് മൂക്കാത്ത<br />മാങ്ങയായിക്കൊഴിഞ്ഞവരെത്രയോ<br />എങ്കിലെന്തിവനൊന്നു പോരും വംശ<br />സ്വാദു പാരിലാകെപ്പടർത്തീടുവാൻ</div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-51400128582169072792026-03-26T14:17:00.000-07:002026-03-26T14:17:09.811-07:00<div style="text-align: left;">&nbsp;ശ്രീരാമനവമി ആശംസകൾ<br />-------------------------------------------<br />എത്ര നാളായി നിന്നെക്കുറിച്ചൊരു<br />പാട്ടുമൂളിയിട്ടും, നിൻ ദ്വയാക്ഷരി<br />നാവിലല്ലാതെ എൻ നെഞ്ചകത്തൊരു<br />നാദഭേരിയായ് നർത്തനം ചെയ്തിട്ടും</div><div style="text-align: left;"><br />എത്ര നാളായി കല്ലിച്ചൊരെന്മനം<br />നിൻ്റെ കാലിൻ പൊടിയാലുയർത്തിട്ടും<br />വക്കു പൊട്ടിയൊരെൻ മനോവിഭ്രമ-<br />ച്ചില്ലു കൊട്ടാരമൊന്നായ് തകർത്തിട്ടും</div><div style="text-align: left;"><br />വെച്ചുകെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞു പുറമേയ്ക്കു<br />കാഴ്ചയേകാതെ കാത്തു പിടിച്ചൊരെൻ<br />ഹൃത്തിനുള്ളിലെ നൊമ്പരങ്ങൾക്കു മേൽ<br />നിൻ്റെ കാരുണ്യവാരി പൊഴിഞ്ഞിട്ടും<br />എത്ര നാളായി, ഏതോ നിശീഥത്തിൽ<br />ആന്ധ്യമാണ്ടൊരെൻ മുന്നിൽ വെളിച്ചമായ്<br />വന്ന നിന്നുടെ നേർക്കടച്ചോരെൻ്റെ<br />കണ്ണു ഞാൻ തുറക്കാതെയിരുന്നിട്ടും</div><div style="text-align: left;"><br />വാക്കുകൾ തുരുമ്പിച്ചു സംവേദന -<br />പ്രാപ്തിയറ്റു മൃതി കാത്തിരുന്നിട്ടും<br />തോറ്റു പോയ മനുഷ്യവിലാപമായ്<br />ക്രൗഞ്ചം വൈധവ്യ ദുഃഖത്തിലാണ്ടിട്ടും<br />എത്ര നാളായി ഞാനെന്ന പുറ്റിൽ നി-<br />ന്നല്പവും ഞാനുണരാതെയിരുന്നിട്ടും<br />പത്തു വായും നിറഞ്ഞിട്ടുമുള്ളിലെ<br />ക്ഷുത്പിപാസ ശമിക്കാതിരുന്നിട്ടും</div><div style="text-align: left;"><br />എത്ര നാളായ് "മരാ" എന്ന വാക്കു ഞാൻ<br />തെറ്റു കൂടാതെ ചൊല്ലിപ്പഠിച്ചിട്ടും<br />നഷ്ടമായ ചിറകുകൾ തുന്നി ഞാൻ<br />വീണ്ടുമൊന്നു പറക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrENuJuXeUE3slVCuplE3evl361b_Jpo0TFuoPwvC84_TjcehyfoRkTGa5rfnagU4tV9FxRomWVTMrpbrKRxb25-VGtNcyZY1ESFddq4HxoznmdJVaoJ_gJQVPeSzzYaUyEiWa-pSt8S8fhMQ0kwmTIua-Vt76muqdVQWQO15lVvYn2LLpdT6hKeAIrL-f/s1600/1000374716.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1341" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrENuJuXeUE3slVCuplE3evl361b_Jpo0TFuoPwvC84_TjcehyfoRkTGa5rfnagU4tV9FxRomWVTMrpbrKRxb25-VGtNcyZY1ESFddq4HxoznmdJVaoJ_gJQVPeSzzYaUyEiWa-pSt8S8fhMQ0kwmTIua-Vt76muqdVQWQO15lVvYn2LLpdT6hKeAIrL-f/w335-h400/1000374716.jpg" width="335" /></a></div><div style="text-align: left;"><br />എത്ര നാളായറിഞ്ഞു കൂടാ പക്ഷെ<br />ഇത്ര കാലവും കൈവെടിഞ്ഞില്ല നീ</div><div style="text-align: left;"><br />നിത്യനിർമ്മല&nbsp; താരകബ്രഹ്മമായ്<br />സത്യസൗന്ദര്യസാകേതനാഥനായ്<br />അച്യുതാനന്ദ കോദണ്ഡപാണിയായ്<br />ചിദ്വിലാസമായ് ശാശ്വതൈശ്വര്യമായ്<br />മൃത്യുപാശങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചെറിയുന്ന<br />വിദ്യയാമൊരു വാക്കിൻ തെളിച്ചമായ്</div><div style="text-align: left;"><br />കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു നീ നിശ്ചയം<br />ആ ഉറപ്പിലടങ്ങുന്നു മന്മനം</div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-81476099064157920682025-03-01T06:27:00.000-08:002025-03-01T06:43:40.824-08:00<div style="text-align: left;">ശ്രീരാമകൃഷ്ണ ജയന്തി ആശംസകൾ</div><div style="text-align: left;">---------------------------------------------------------</div><div style="text-align: left;">വിളിക്കാതെ കടന്നെൻ്റെ<br />ഉള്ളിൽ കുടിയിരുന്നു തൻ<br />മൃദുവാം വിരലാൽ ആത്മ-<br />രാഗം മീട്ടീയിരിക്കയോ</div><div style="text-align: left;"><br />തിമിരം മൂടിടും കണ്ണിൽ<br />അഞ്ജനപ്രഭ തൂകി നീ<br />വിടരും പൊന്നുഷസ്സായെൻ<br />ഹൃത്തിൽ വന്നിങ്ങുദിച്ചുവോ</div><div style="text-align: left;"><br />നിലകിട്ടാതെയാഴുന്ന<br />മനസ്സിന്നൊരു സാന്ത്വനം<br />പകർന്നെൻ ജീവിതത്തിൻ്റെ<br />ഗതി മാറ്റിയൊഴുക്കിയോ</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjiQRUfTXxUoUed2-tAQ3YQwEXnTMQMwPU2vF1v6IXwYREo1Ptuw3QyT2xHvTKMclRuIwwoTsdDV-lNMxMaz0AcFxmLghZZ0gzTF1CvQp-namZ9glTuFgLmDKvE9Ql08oE1pKhECwqx_fQm99AUdqQhfbm0ySTXErUY8ua9NEPm66CtTCHP8fLjkkWagdiV/s859/1000087058.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="859" data-original-width="559" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjiQRUfTXxUoUed2-tAQ3YQwEXnTMQMwPU2vF1v6IXwYREo1Ptuw3QyT2xHvTKMclRuIwwoTsdDV-lNMxMaz0AcFxmLghZZ0gzTF1CvQp-namZ9glTuFgLmDKvE9Ql08oE1pKhECwqx_fQm99AUdqQhfbm0ySTXErUY8ua9NEPm66CtTCHP8fLjkkWagdiV/w260-h400/1000087058.jpg" width="260" /></a></div><br /><div style="text-align: left;"><br />നിശ്വാസങ്ങളിലാകേ നീ<br />വിശ്വാസം ചേർത്തിണക്കിയോ<br />വൈകല്യങ്ങളെ നീക്കീ നീ<br />കൈവല്യത്തിനൊരുക്കിയോ</div><div style="text-align: left;"><br />തിരക്കിട്ടോടിടും നേരം<br />നിൻ്റെ പേരു വിളിക്കുവാൻ<br />നാവുപൊന്താത്തൊരെന്നെ നി-<br />ന്നന്തികേ ചേർത്തു നിർത്തിയോ</div><div style="text-align: left;"><br />ഇരുളിൽ മുങ്ങി നിൽക്കുന്ന<br />മനസ്സിൽ നിൻ വചസ്സുകൾ<br />മിന്നൽപ്പിണറുകൾ പോലെ<br />അൻപിൻ പൊന്നൊളി വീശിയോ</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">കണ്ണിലെ നനവായെന്നിൽ</div><div style="text-align: left;">നിൻ സ്മിതം ചേർത്തിണക്കിയോ</div><div style="text-align: left;">നാവിലൂറുന്ന വാക്കിൽ നിൻ</div><div style="text-align: left;">നാമത്തിൻ തേൻ കിനിഞ്ഞുവോ</div><div style="text-align: left;"><br />കാറ്റു വീശിയടിക്കുന്നൊ-<br />രെൻ ചിന്താസാഗരങ്ങളിൽ<br />ജീവിതക്കപ്പലോടിക്കാൻ<br />നാവികൻ നീയണഞ്ഞുവോ</div><div style="text-align: left;"><br />ശ്രീപദങ്ങളിലെന്നും നീ<br />എനിക്കഭയമേകിയോ<br />ആപാദചൂഡം മധുരിക്കും<br />ത്വത്കഥാമൃതമേകിയോ</div><div style="text-align: left;"><br />രാമകൃഷ്ണ! ഭവാനെൻ്റെ-<br />യുള്ളമാകേ നനച്ചുവോ<br />ദേഹക്കുമിള പൊട്ടും മുൻ-<br />പെന്നിൽ വർണ്ണം നിറച്ചുവോ</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ഗദാധര! ജഗത്തെല്ലാം</div><div style="text-align: left;">നിൻ്റെ ഗീതികൾ പാടവേ<br />എൻ്റെ ആരാത്രികം കേൾക്കാൻ<br />നീയിന്നും കൃപ കാട്ടിയോ</div><div style="text-align: left;"><br />നീ പിറന്നതു ലോകത്തിൽ<br />ധർമ്മ സംസ്ഥാപനത്തിനോ<br />ഏഴയാം അടിയൻ പാടും<br />പാട്ടുകൾ കേൾക്കുവാനുമോ</div><div style="text-align: left;"><br />നിധിയല്ല സുഖം ത്വത്സ-<br />ന്നിധി തന്നെ* വരേണ്യമാം<br />ആ പ്രസാദക്കുറിക്കൂട്ടെൻ<br />നെഞ്ചിലെന്നും വിളങ്ങണേ!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ശ്രുതിസുഖനിഖിലാർത്ഥം നിർമ്മലജ്ഞാനസാരം</div><div style="text-align: left;">വിഗളിതബഹുജന്മക്ലേശപാപൗഘഭാരം</div><div style="text-align: left;">അനിതരമൃദുഭാവേ മുക്തിദാനൈകദക്ഷം</div><div style="text-align: left;">ഹൃദി ഭജ സതതം തത് രാമകൃഷ്ണസ്യ നാമം</div><div style="text-align: left;"><br />*നിധി ചാല സുഖമാ - ത്യാഗരാജസ്വാമി</div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-86883902616314134902024-08-26T10:57:00.000-07:002024-08-26T10:58:03.882-07:00<div style="text-align: left;">ശ്രീകൃഷ്ണജയന്തി ആശംസകൾ.</div><div style="text-align: left;">--------------------------------------------------</div><div style="text-align: left;">കാട്ടിലെ പൂക്കൾക്കെല്ലാം&nbsp;<br />ആയിരം നിറം, നൂറു&nbsp;<br />ഗന്ധങ്ങൾ, രൂപങ്ങളിൽ&nbsp;<br />അത്രമേൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ</div><div style="text-align: left;"><br />തേൻ-രുചിവൈജാത്യങ്ങൾ&nbsp;<br />സ്വഭാവവൈചിത്ര്യങ്ങൾ,<br />പൂക്കുന്ന കാലം, എല്ലാം&nbsp;<br />എത്രയോ വിഭിന്നങ്ങൾ&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguUZmwPypcjfkserPxyzvPmIhAUnY1FQWFxg_LmFPpR4Q4Cg38GVkR_Slo8c4yLO2_rMnlNeNawdK6_qn0L5OA9HGeFGkMcBQFYX8wPZpHVvIJGMgSsH1QFTzcTrus7HHl0uXmbxFxyNsMHfYU-tEu-GPgEaGRGuD7akujG9S4pwzgUS7FVgRU919q0TrA/s714/89701899_3300687496614171_4149895653067063296_n.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="714" data-original-width="542" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguUZmwPypcjfkserPxyzvPmIhAUnY1FQWFxg_LmFPpR4Q4Cg38GVkR_Slo8c4yLO2_rMnlNeNawdK6_qn0L5OA9HGeFGkMcBQFYX8wPZpHVvIJGMgSsH1QFTzcTrus7HHl0uXmbxFxyNsMHfYU-tEu-GPgEaGRGuD7akujG9S4pwzgUS7FVgRU919q0TrA/w304-h400/89701899_3300687496614171_4149895653067063296_n.jpg" width="304" /><br /></a><br />എങ്കിലുമുണ്ടോരോന്നി-<br />ന്നുള്ളിലും കിനിയുന്ന&nbsp;<br />സ്നേഹത്തിൻ മകരന്ദം<br />ആർദ്രമാം സുഗന്ധവും&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />ആയതു കോർത്തിട്ടല്ലേ<br />നീ ധരിക്കുന്നൂ വന-<br />മാലയായ്!അതിൽ ഞങ്ങൾ&nbsp;<br />എല്ലാരുമോരോ പൂക്കൾ....</div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-24703953555260722442024-07-21T09:23:00.000-07:002024-07-21T09:23:43.010-07:00<div style="text-align: left;">ഗുരു ചിരിക്കുന്നു! സാഗരം പോൽ കൃപാ-<br />ഭരിതമാകും തിരുമുമ്പിലിപ്പൊഴും<br />വെറുതെ ശങ്കിച്ചു നിൽക്കും കിടാങ്ങൾ തൻ</div><div style="text-align: left;">മുറിവുകൾ വിരലോടിച്ചു മായ്ക്കവേ</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">അകലെയാണു നീയെന്നോർത്തു മാനസ-<br />വ്യഥകൾ ആരോടു ചൊല്ലുമെന്നാധി തൻ<br />പൊരിവെയിലത്തു നിൽക്കുന്നവർക്കു നീ<br />ഒരു ചിരിയാൽ കുട നീർത്തിടുന്നിതാ</div><div style="text-align: left;"><br />അരികിലേറ്റമരികിലുണ്ടെന്നു തൻ<br />കരുണയിറ്റുന്ന കണ്ണിനാലോതവേ<br />അതിനു വീണ്ടും തെളിവുകൾ തേടുന്ന<br />മനമതിനെയും നീ കൈവെടിഞ്ഞിടാ</div><div style="text-align: left;"><br />അരികിലേക്കു വിളിപ്പിച്ചു പൂജ തൻ<br />ഹൃദയക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽക്കഴിപ്പിച്ചു<br />സ്വയമതിൽ വന്നു പൂജ കൈക്കൊണ്ടു നീ<br />പറയുകയാം മൊഴിയറ്റ ഭാഷയിൽ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh45nb0L6ieEdRmjyPHCJPGgIz5qozlp2e0WvudUNK2E-3PpKfJIivcRaiJuMARnAfvSMIX6NxCBbB2QL3lCfBIGUfKdz_2N0gPTYiUWMHZ2xdd94vdPB9pBLvhHFiWnRM2jA16_X_RoFkdtqmrQ6m8bdB4egCgxh_jC7ETXQo7ACAf-RPkSLHozomw290T/s3651/IMG-20240721-WA0017.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3651" data-original-width="3022" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh45nb0L6ieEdRmjyPHCJPGgIz5qozlp2e0WvudUNK2E-3PpKfJIivcRaiJuMARnAfvSMIX6NxCBbB2QL3lCfBIGUfKdz_2N0gPTYiUWMHZ2xdd94vdPB9pBLvhHFiWnRM2jA16_X_RoFkdtqmrQ6m8bdB4egCgxh_jC7ETXQo7ACAf-RPkSLHozomw290T/w331-h400/IMG-20240721-WA0017.jpg" width="331" /></a></div><div style="text-align: left;"><br />മലമുകളിലെ ആശ്രമമാകിലും<br />നഗരമദ്ധ്യത്തിലുള്ളതെന്നാകിലും<br />അവിടെയെന്നല്ല നീ പോയിടുമിടം<br />എവിടെയാകിലും ഞാനവിടുണ്ടു താൻ</div><div style="text-align: left;"><br />മനസ്സിനപ്പുറം ബുദ്ധിക്കുമപ്പുറം<br />ചപലമാകുമാശങ്കകൾക്കപ്പുറം<br />ഇതളനക്കവും തൊട്ടറിയുന്ന നിൻ<br />ഗുരുവുമീശനും ഞാനുമൊന്നല്ലയോ</div><div style="text-align: left;"><br />യുഗയുഗാന്തരമായി നീയെന്നിലേ-<br />ക്കൊഴുകിടുന്നൂ! അഴിമുഖം കാണുവാൻ<br />ഇനിയധികം വഴിയില്ല! സത്വരം<br />വരികയെന്നുടെ മാറത്തലിയുവാൻ</div><div style="text-align: left;"><br />അകലെ നിന്നു വന്ദിക്കുവാനെത്തിയ<br />വികൃതികൾ ഞങ്ങൾ! നിന്റെയനുജ്ഞയാ<br />ഇവിടെ നിൻ മടിത്തട്ടിൽക്കളിക്കുവാൻ<br />സുകൃതമെന്തു ചെയ്തുള്ളൂ മഹാഗുരോ</div><div style="text-align: left;"><br />ശരണമർത്ഥിച്ചു വന്നൊരു ഞങ്ങളെ<br />ഹൃദയമന്ദിരം തന്നിലിരുത്തിയ<br />കപടമറ്റ കൈവല്യമേ നിന്നെ ഞാൻ<br />ഒരു പൊഴുതും മറക്കാതിരിക്കണേ</div><div style="text-align: left;"><br />ഹൃദയതാരസ്വരങ്ങളിൽപ്പൂക്കുന്ന<br />മധുരമോഹനരാഗമാകുന്നു നീ<br />ചകിതർ ഞങ്ങളുഴന്നു വിളിക്കവേ<br />അഭയഹസ്തവുമായി വരുന്നു നീ</div><div style="text-align: left;"><br />തിമിരബാധയൊഴിക്കുന്ന ഭാസ്കര-<br />കനകരശ്മിയായ് കണ്ണിൽത്തിളങ്ങി നീ<br />ഹൃദയതാപം ശമിക്കും നിലാക്കുളിർ<br />പൊഴിയും പൌർണ്ണമിയായുദിക്കുന്നു നീ</div><div style="text-align: left;"><br />അകലെ കല്ലടിക്കോടൻ മലകളിൽ<br />നറുനിലാവിന്നുദിക്കുന്ന വേളയിൽ<br />ഗുരു ചിരിക്കുന്നു അണ്ഡപ്രപഞ്ചത്തിൽ<br />അവ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നൂ നിരന്തരം</div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-49505925550752750092024-04-29T05:25:00.000-07:002024-04-29T05:25:59.276-07:00<p>കനിവ് - അതെന്നും എപ്പോഴും അവിരാമം ആത്മാവിലേക്ക് ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്നത് ഞാൻ അറിയാറുണ്ട്. ആ കനിവെന്നെ കൈപിടിച്ചു നടത്തിക്കുന്നത് അറിയാറുണ്ട്. വട്ടം ചുറ്റിക്കളിച്ച് കാലിടറി വീഴുമ്പോൾ താങ്ങി നിറുത്തുന്നതും, ലൗകികപ്പൊടിയിൽ മുങ്ങി വന്നുകയറുമ്പോൾ വാത്സല്യത്തോടെ തേച്ചുകുളിപ്പിക്കുന്നതും,&nbsp; കരച്ചിലിന്റെ വക്കിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ തോളിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതും ഇതേ ആർത്തബന്ധുവാണെന്ന് ഞാൻ അറിയാറുണ്ട്. രാമനെന്നും കൃഷ്ണനെന്നും ശിവനെന്നും ഭഗവതിയെന്നും രാമകൃഷ്ണനെന്നും വിളിക്കുന്ന ആ ശക്തി രണ്ടില്ലാത്ത ബ്രഹ്മം തന്നെയാണെന്ന ബോദ്ധ്യവും ഉണ്ട്.</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGKTc4I5IDZ9HfQclg675D8Z09iAeXN5CXZV733bPZkNSqi4A7XEXodzhD-giJc4GFSsbYXNjkO2PKhvgc0602LUnzw6ATTNFY3gb0QAKZgIuM-n9tT80D6ZcG7nkWXKXJhrM1wwXQ1TjypdxnJ1sasugUDxW1GYS3b9Kcx6baE2UyeFcRf0-erWGVTT0P/s4032/IMG-20240309-WA0048.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGKTc4I5IDZ9HfQclg675D8Z09iAeXN5CXZV733bPZkNSqi4A7XEXodzhD-giJc4GFSsbYXNjkO2PKhvgc0602LUnzw6ATTNFY3gb0QAKZgIuM-n9tT80D6ZcG7nkWXKXJhrM1wwXQ1TjypdxnJ1sasugUDxW1GYS3b9Kcx6baE2UyeFcRf0-erWGVTT0P/w225-h400/IMG-20240309-WA0048.jpg" width="225" /></a></div>അഹേതുകൃപാനികേതമായ ആ കനിവിന്റെ നദിയുടെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം - ഉറവ് - തേടിയുള്ള യാത്ര - അതിനോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയാണ്, നന്ദി പറച്ചിലാണ്, എപ്പോഴും ഞാൻ ഓർത്തില്ലെങ്കിലും ഒരു നിമിഷം പോലും എന്നെ വിസ്മരിക്കാത്ത എൻ്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ബന്ധുവുമായ ആ ശക്തിയോടുള്ള എൻ്റെ സ്നേഹപ്രകടനമാണ്.<div>------------------------------------------</div><div><p></p><p>സതീഷേട്ടന്റെ പുതിയ നിർമ്മാണ യൂണിറ്റ് പൂജ കഴിഞ്ഞ് പ്രവർത്തനം തുടങ്ങി. തിരക്കിന് കുറവില്ലെങ്കിലും അതിനിടയിലും ആശ്രമകാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാൻ അദ്ദേഹം സമയം കണ്ടെത്തുന്നു.</p><p>പ്രഭു കണ്ണൂരിൽ പുതിയ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. കണ്ണൂരിലെ തെയ്യങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളുമൊക്കെ കണ്ടും സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടും, കൂട്ടുകാരുടെയൊപ്പം പ്രധാനസ്ഥലങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചും അദ്ദേഹം സന്തോഷമായിരുന്നു.</p><p>മാധവൻ പഴയപോലെ വാർഡിലെ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനാണ്. ഇലക്ഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തിരക്കുകൾ നല്ലപോലെയുണ്ടെങ്കിലും അതിനിടയിലും ശിവരാത്രി പരിപാടിക്കും മറ്റുമായി ദിവസങ്ങളോളം&nbsp; അദ്ധ്വാനിക്കാനുള്ള മനസ്സ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായി.</p><p>സത്യൻ ഡൽഹിയിൽ PHD പണിപ്പുരയിലാണ്. ഇതിനിടയിലും തിരുവനന്തപുരത്ത് മെയ് മാസം നടക്കുന്ന യുവജനശിബിരത്തിൻ്റെ ജോലികളും, ശിവരാത്രി പരിപാടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുമെല്ലാം അദ്ദേഹം നിരന്തരം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.</p><p>അഖിൽ ഇടക്കിടക്ക് ചില രസകരമായ വീഡിയോകൾ അയക്കും. അവസാനം അയച്ചത് അവിടുത്തെ രണ്ടമ്മമാരുടെ പാട്ടാണ്. താൻ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ അധികം യുവാക്കൾ ചെയ്യുന്നതല്ലെന്ന തോന്നൽ അഖിലിനുണ്ട്. അതിനാൽ അത് റെക്കോർഡ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ ഇടക്കിടക്ക് നിർബന്ധിക്കുന്നുമുണ്ട്.</p><p>മുരളിയേട്ടനും സുനിത ഡോക്ടറും പിന്നീടും പല യാത്രകളും നടത്തി. തിരുവണ്ണാമലൈയിൽ രണ്ടുപേരും പോയതിന്റെ ചിത്രമൊക്ക അയച്ചു തന്നു. ജയേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പ്രകാരം തിരുവണ്ണാമലയിൽ ഒരു വീട് വാങ്ങാനുള്ള ആലോചനയിലാണ് രണ്ടുപേരും.</p><p>ജയേട്ടൻ പതിവ് പോലെ ഒന്നിലുമില്ലാതെ എന്നാൽ എല്ലാത്തിലും ആദ്യാവസാനക്കാരനായി നടക്കുന്നു. ഇടക്ക് പാലക്കാട് ചിന്മയാമിഷന്റെ പരിപാടിയിൽ, ഇടക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് ശ്രീരാമകൃഷ്ണമഠത്തിന്റെ പരിപാടിയിൽ, ഇടക്ക് കല്ലടിക്കോട് തദ്വനം ആശ്രമത്തിൽ, ഇടക്ക് തിരുവണ്ണാമലയിൽ അങ്ങിനെ നിറുത്താതെ പണിയെടുത്തുകൊണ്ടും അതിലൊന്നുപോലും ഉള്ളിൽ കുടുങ്ങാൻ അനുവദിക്കാതെയും ആർക്കും പിടികൊടുക്കാതെ വേദാന്തകേസരിയായി അദ്ദേഹം വിഹരിക്കുന്നു.</p><p>തിരിച്ചെത്തിയ ഞാൻ മെച്ചപ്പെട്ട മനുഷ്യനായോ? എന്ത് അളവുകോൽ വെച്ചാണ് അത് അളക്കേണ്ടത്? അറിയില്ല. എങ്കിലും ഒന്നുറപ്പാണ് - ലോകസാമാന്യത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ നീ എന്ത് തന്നെയാണെങ്കിലും എനിക്ക് നീ പൊന്നോമനയാണെന്ന ഉറപ്പ് എനിക്കാ വിശ്വപിതാവ് നൽകിക്കഴിഞ്ഞു. എത്ര നീ വഴിപിഴച്ചാലും എൻ്റെ മടിയിൽ അധികാരത്തോടെ കയറിയിരിക്കാം എന്നാ ലോകധാത്രി ഉറപ്പ് തന്നുകഴിഞ്ഞു. ഞാൻ പോലുമറിയാതെ എൻ്റെ ഹൃദയത്തിലിരുന്ന് പരിവർത്തനചക്രം അവർ തിരിക്കാൻ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.</p><p>തിരിച്ചെത്തിയ എൻ്റെ ബാഗിൽ പൊട്ടാതെ എത്തിക്കാൻ വിചാരിച്ചിരുന്ന ഏക്താര പൊട്ടാതെ തന്നെ എത്തി. പക്ഷെ അതിന്റെ കമ്പി മുറുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ കമ്പി മാത്രം പൊട്ടിപ്പോയി. അതിനിയും മാറ്റിയിടേണ്ടതുണ്ട്. മധുരപലഹാരങ്ങളും പ്രസാദങ്ങളും പരമാവധി പേർക്ക് നൽകി. സമ്മാനങ്ങൾ എത്തേണ്ടവർക്ക് എത്തിച്ചു. ദക്ഷിണേശ്വരത്ത് നിന്നും കാമാർപുക്കൂറിൽ നിന്നും പൊതിഞ്ഞെടുത്ത മണ്ണ് സുരക്ഷിതമായി പൂജാമുറിയിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. ഓഫീസിലും അല്ലാതെയുമായ തിരക്കുകൾ, ശിവരാത്രി പരിപാടിയുടെ തിരക്കുകൾ, വ്യക്തിപരമായ തിരക്കുകൾ അങ്ങിനെയങ്ങിനെ ജീവിതം അവിടുന്ന് കാട്ടുന്ന വഴികളിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. തേടിയ കനിവുറവ് ഹൃദയത്തിൽ കിനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.....</p><p>സർവേശ്വരനായ ശ്രീരാമകൃഷ്ണ ചരണങ്ങളിൽ ഈ കുറിപ്പ് സമർപ്പിക്കുന്നു.</p><p>പിൻകുറിപ്പ് :</p><p>1. ചിത്രങ്ങൾ സംഘാംഗങ്ങളിൽ പലരും എടുത്തതാണ്. അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അനുവാദം തന്നതിന് നന്ദി.</p><p>2. ഫോട്ടോഗ്രാഫി പാടില്ലാത്ത ഇടങ്ങളിൽ ഇൻറർനെറ്റിൽ ലഭ്യമായ ചിത്രങ്ങളും, ശ്രീരാമകൃഷ്ണമഠത്തിന്റെയും കരാർ ആശ്രമത്തിന്റെയും വെബ്സൈറ്റുകളിൽ നിന്നുള്ള ചിത്രങ്ങൾ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. അവക്കുള്ള കടപ്പാട് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.</p><p>3. ഇതെഴുതാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച ജയേട്ടന് നന്ദി, സ്നേഹം.</p></div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-8051575533728818382024-04-27T23:23:00.000-07:002024-04-27T23:23:45.651-07:00<p>&nbsp;വിമാനത്തിൽ തനിച്ചിരുന്ന് ഞാൻ ഒരാഴ്ചക്കാലം ആലോചിച്ചു. എന്തൊരത്ഭുത യാത്രയായിരുന്നു അത്? എന്തൊക്കെ കാഴ്ചകൾ? എന്തൊക്കെ അനുഭവങ്ങൾ? എത്ര സ്നേഹം? എന്തൊരു നിർവൃതി? ഈശ്വരാനുഗ്രഹം തലക്ക് മുകളിൽ നിന്ന് ധാരധാരയായി വാർന്ന നിമിഷങ്ങൾ..... എയർപോർട്ടിൽ വെച്ച് എല്ലാവരെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് യാത്ര പറഞ്ഞു പോരുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരല്പം വിഷാദം തോന്നിയിരുന്നു എന്നത് ശരി. പക്ഷെ അനിവാര്യമായ കൂടിച്ചേരലുകൾക്ക് ഒരു വിരാമം ഇടക്കാവശ്യമാണല്ലോ.</p><p>ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഭുവനേശ്വർ എത്തിയപ്പോളേക്ക് വൈകുന്നേരമായിരുന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ മുക്തേശ്വർ ക്ഷേത്രം കണ്ടു. ഏക്കറുകളിൽ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന ഒരു അമ്പലം. മുക്തേശ്വർ വേണോ ലിംഗരാജ് വേണോ എന്ന ചിന്തക്കൊടുവിൽ ലിംഗരാജ് ക്ഷേത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു. മുക്തേശ്വരനെ അകലെ നിന്ന് മനസാ തൊഴുത് ഞങ്ങൾ അവസാനത്തെ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു.&nbsp;</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXfSZXgvMh9ZZ2YoaHBb9llWAMQXlr7aAi73gGc8ATUj5sPxq41sivPpZjvQ0CKOG7nscmbeYAhyuHSl1MktcsoY9cXDTPegYSXTJFJXPPy7QIK4xcO2XLCP8YEP39uqdvX9J_ler-LE55El8YvN-fx1WxHc4cdqBi8Ge-fc1r5AAmYOwC7yBx4LwTcS4R/s1200/Lingaraj_Temple_complex_at_dusk_during_Shivratri_2020.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="575" data-original-width="1200" height="191" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXfSZXgvMh9ZZ2YoaHBb9llWAMQXlr7aAi73gGc8ATUj5sPxq41sivPpZjvQ0CKOG7nscmbeYAhyuHSl1MktcsoY9cXDTPegYSXTJFJXPPy7QIK4xcO2XLCP8YEP39uqdvX9J_ler-LE55El8YvN-fx1WxHc4cdqBi8Ge-fc1r5AAmYOwC7yBx4LwTcS4R/w400-h191/Lingaraj_Temple_complex_at_dusk_during_Shivratri_2020.jpg" width="400" /></a></div>ലിംഗരാജ് ക്ഷേത്രം ഭുവനേശ്വറിലെ ഏറ്റവും വലിയ അമ്പലമാണ്. ജഗന്നാഥക്ഷേത്രത്തിനും മുൻപാണ് ഇത് നിർമ്മിച്ചത്. കലിംഗ വാസ്തുവിദ്യയിൽ തീർത്ത ഇതിന്റെ പ്രധാനഗോപുരം പുരിയിലേത് പോലെത്തന്നെയാണ്. 180 അടിയാണ് ഇതിന്റെ ഉയരം. അനേകം ഉപക്ഷേത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞ അതിബൃഹത്തായ ഒരു അമ്പല കോംപ്ലക്സ് ആണ് ഇവിടുത്തേത്.<p></p><p>വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്ത് അമ്പലത്തിലേക്കെത്താൻ ഞാൻ ഒരല്പം വൈകി. അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ തർക്കങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ബാക്കിയുള്ളവർ നിൽക്കുന്നു. ചോദിച്ചപ്പോളാണ് വിവരമറിഞ്ഞത്. അവിടുത്തെ ഒരു കച്ചവടക്കാരൻ അമ്പലമതിലിലേക്ക് മൂത്രമൊഴിച്ചത് കണ്ട സതീഷേട്ടൻ അയാളെ ചോദ്യം ചെയ്തു. നീയാരെടാ ചോദിക്കാൻ എന്ന മട്ടിൽ പെരുമാറിയ അയാൾക്ക് പിന്നീട് പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരോടാണ് സമാധാനം പറയേണ്ടി വന്നത്. എല്ലാവരും സതീഷേട്ടനെ അഭിനന്ദിച്ചു.</p><p>ലിംഗരാജ ക്ഷേത്രം അതിവിശാലമായ ഒന്നാണ്. ഗംഗാ രാജവംശത്തിനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് യയാതി-1 എന്ന സോമവംശി രാജാവാണ് ഇവിടെ ക്ഷേത്രം പണി ആരംഭിച്ചത്. പിന്നീട് വന്ന പല രാജാക്കന്മാർ അത് വിപുലമാക്കി. ഇവിടെയും അകത്ത് ഫോട്ടോഗ്രാഫി പാടില്ല. നിരവധി കുഞ്ഞുകുഞ്ഞ് അമ്പലങ്ങൾ ഉള്ള മതിൽക്കകം. ഞങ്ങൾ വരി നിന്ന് അകത്തുകയറി തൊഴുതു. അമ്പലത്തിന്റെ നാലുപാടും നടന്നുകണ്ടു. പുരിയിൽ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമല്ല ഇവിടുത്തെ നിർമ്മിതിയും. മുകളിലെ സുദർശനചക്രമില്ല. പകരം ത്രിശൂലമാണ്. തിരക്ക് കുറവായതിനാൽ എല്ലാം വളരെ ഭംഗിയായി ചുറ്റിക്കണ്ടു.&nbsp;</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGQUkRoUhNWicb1Ebzpkiy9RUb84wQCGgidQO1OMoIoHlYXYKOPqtpOz5oAjiSlnlr425UcFDo4EVb7nB1c7x6jGtltSPvJ_xMNcC9J0jmq55Mec58cljRgVwXUMMbkv2MqINp_8jHtC4Jw8Or-RELmtKExvn-t4ZXnuSuIMGAeZSJC3TFuQH9beooxBSa/s1200/Birds_eye_view_of_Lingaraj_Temple_during_Deepa_Dana.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="799" data-original-width="1200" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGQUkRoUhNWicb1Ebzpkiy9RUb84wQCGgidQO1OMoIoHlYXYKOPqtpOz5oAjiSlnlr425UcFDo4EVb7nB1c7x6jGtltSPvJ_xMNcC9J0jmq55Mec58cljRgVwXUMMbkv2MqINp_8jHtC4Jw8Or-RELmtKExvn-t4ZXnuSuIMGAeZSJC3TFuQH9beooxBSa/w400-h266/Birds_eye_view_of_Lingaraj_Temple_during_Deepa_Dana.jpg" width="400" /></a></div>അമ്പലത്തിൽ വിഷ്ണുവിനും ഒരു ശ്രീകോവിലുണ്ട്. പിൽക്കാലത്ത് വൈഷ്ണവസമ്പ്രദായം ശക്തിപ്രാപിച്ചപ്പോൾ നിർമ്മിച്ചതാകും എന്നാണ് നിഗമനം. എന്തായാലും ശൈവരും വൈഷ്ണവരും ശത്രുക്കളായിരുന്നു എന്ന മട്ടിലുള്ള പ്രചാരണങ്ങൾ അസ്ഥാനത്താക്കുന്നതാണ് ഇവിടെ കണ്ടത്. അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് അധികം വൈകാതെ ഇറങ്ങി. ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് ഹോട്ടൽ കലിംഗയിലേക്കാണ് പോകേണ്ടത്. സുനിത ഡോക്ടറും മുരളിയേട്ടനും ഇന്നവിടെ തങ്ങും.&nbsp;<p></p><p>വണ്ടി ഹോട്ടലിനടുത്ത് ഒരു തുറന്ന ഇടത്തിൽ പാർക്ക് ചെയ്ത് അവരുടെ സാധനങ്ങളിറക്കി ഹോട്ടലിൽ എത്തിച്ചു. യാത്രപറഞ്ഞു. വളരെ ഊഷമളമായി ഞങ്ങളെ അവർ യാത്രയാക്കി. ഒരു പ്രധാന കവലക്കരികിലാണ് ഞങ്ങൾ പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്നത്. എതിർവശത്ത് ഒരു ഹോട്ടൽ ഉണ്ട്. അവിടെ നിന്ന് രാത്രിക്കുള്ള ഭക്ഷണവും നാട്ടിലേക്കുള്ള മധുരപലഹാരങ്ങളും വാങ്ങി.</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg49hx2kEHQAHdr_wBcrcOFBXJHdwt2nMLyFkNIZzWw-emscxwbOXDBZd0slHckizZxRr-4oUeFAb4NF2eo2o9OnrZJM7LPFY2raHHsMd6r1Fe_n8cv_gxzvHp0ZhPcUFgVTX6Xvm3wPm5KsJDBz6ejUJ-s2NTHnhlZqunk-PCvgki1kQY4DW6J4YCv1X_m/s1117/IMG-20231224-WA0008.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1117" data-original-width="1077" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg49hx2kEHQAHdr_wBcrcOFBXJHdwt2nMLyFkNIZzWw-emscxwbOXDBZd0slHckizZxRr-4oUeFAb4NF2eo2o9OnrZJM7LPFY2raHHsMd6r1Fe_n8cv_gxzvHp0ZhPcUFgVTX6Xvm3wPm5KsJDBz6ejUJ-s2NTHnhlZqunk-PCvgki1kQY4DW6J4YCv1X_m/w386-h400/IMG-20231224-WA0008.jpg" width="386" /></a></div>ഏതാണ്ട് 7 മണിയോടെ ഞങ്ങൾ ബിജു പട്നായക് എയർപോർട്ടിൽ എത്തി. ഇപ്പോളും എയർപോർട്ട് അതോറിറ്റി ഓഫ് ഇന്ത്യയാണ് ഇതിന്റെ മേൽനോട്ടം. പഴയ രീതിയിലുള്ള ഒരു എയർപോർട്ട്. ശുചിമുറികൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം നിലവാരം കുറഞ്ഞവ. അവിടെ ലോബിയിൽ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. മാധവന്റെ ഫ്ലൈറ്റ് ആണ് ആദ്യം. യാത്ര പറഞ്ഞ് മാധവൻ പോയി. എന്റേത് അല്പം കഴിഞ്ഞ്. യാത്രയിലെ മുഹൂർത്തങ്ങൾ അയവിറക്കിയും ചിത്രങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചും ഞങ്ങൾ അൽപനേരം കൂടി ഒരുമിച്ചു ചിലവിട്ടു. ഞാൻ ബാംഗ്ലൂർക്കും മറ്റുള്ളവർ ഡൽഹി വഴി കോയമ്പത്തൂർക്കുമാണ് പോകുന്നത്.<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVrVV8bLOLcueSAgXeTm2jKRXXE_zhyIv5-qrl05DGCC5vW0uHd2LkBiiD9o1wwJhkwB2gN4uPoabwaIBkXB15dHAn7qOD9j7ZlGc-r8l1ru7TZ6MrI3ZtVi7ABktpZrQiTxuSCmTOVZMzQvI9cpu8_zthQt_kESzN6frjG5pr0YN0N4qyIm9xZJf2pc7k/s1600/IMG-20240322-WA0041.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="1600" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVrVV8bLOLcueSAgXeTm2jKRXXE_zhyIv5-qrl05DGCC5vW0uHd2LkBiiD9o1wwJhkwB2gN4uPoabwaIBkXB15dHAn7qOD9j7ZlGc-r8l1ru7TZ6MrI3ZtVi7ABktpZrQiTxuSCmTOVZMzQvI9cpu8_zthQt_kESzN6frjG5pr0YN0N4qyIm9xZJf2pc7k/w400-h225/IMG-20240322-WA0041.jpg" width="400" /></a></div>വിമാനത്തിന്റെ അറിയിപ്പ് വന്നതോടെ എല്ലാവരോടും യാത്രപറഞ്ഞ് ഞാൻ നടന്നു. അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് വന്നുചേർന്ന ഒരു അസുലഭമായ തീർത്ഥയാത്രയുടെ മധുരസ്മരണകളുമായി, ഭഗവാന്റെ മടിയിൽ അൽപനേരം ഇരിക്കാനായതിന്റെ കൈവല്യം നുണഞ്ഞുകൊണ്ട്, ചരിത്രവും, ശാസ്ത്രവും, ആദ്ധ്യാത്മികതയും, പച്ചമനുഷ്യരും എല്ലാം ചേർന്ന് നിറംപിടിപ്പിച്ച ഒരാഴ്ചക്കാലത്തിന്റെ മങ്ങാത്ത ഓർമ്മകളുമായി ഞാൻ വിമാനത്തിലേക്ക് കയറി. വിമാനം ബാംഗ്ലൂർ നഗരം ലക്ഷ്യമാക്കി പറന്നുയർന്നു. താഴെ നിന്ന് കലിംഗം പുഞ്ചിരിതൂകി. മുകളിൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹവർഷം ഞാൻ ഉൾത്താരിൽ ഏറ്റുവാങ്ങി...<p></p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-11767476096905446092024-04-25T05:15:00.000-07:002024-04-25T05:15:39.627-07:00<p>ഭാരതത്തിൻ്റെ സ്വത്ത് സർവാശ്ലേഷിയായ സമഗ്ര ജീവിത ദർശനവും സ്വത്വം ആദ്ധ്യാത്മികതയുമാണ്. ഇത് രണ്ടിനുമുള്ള പ്രത്യേകത ഇത് മറ്റൊരാളുടെ അംഗീകാരത്തിനു വേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്. ധർമ്മാനുഷ്ഠാനവും ആത്മസാക്ഷാത്കാരവും സ്വന്തം നിലക്ക് ഓരോ വ്യക്തിയും കണ്ടെത്തി മുന്നേറേണ്ടുന്ന പാതയാണ്. വഴികാട്ടികൾ ഉണ്ട്. പക്ഷെ അവയൊന്നും സത്യാന്വേഷണത്തെ നിബന്ധിക്കുന്നില്ല.</p><p>ഒഡീഷയിലെ ഹിരാപുർ എന്ന കുഗ്രാമത്തിലെ നിരഞ്ജൻ നായക് എന്നയാളുടെ കരകൗശലപ്രദർശനത്തിൽ കയറിയ എനിക്ക് ഈ ഒരു തത്വമാണ് ഏറെയും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞത്. തനിക്ക് കൈമാറിവന്ന കുലത്തൊഴിൽ ആധുനിക കാലത്തിന് ഇണങ്ങുന്ന വിധം വളരെ സൂക്ഷ്മമായി അദ്ദേഹം കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. പുതിയ തലമുറക്ക് പകർന്നുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പനയോലകളിലുള്ള വരയിലാണ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കരവിരുത്.&nbsp;</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUIuk1I7dMcCTqBsuwjajY_2ldf2qCwvq4Cq8iCy1jR6aZY-Rc6t7kBWM-k3FPHtjVOySs_KhDMb_Tmu04Ew4CPCjgnvH8va5cX1jCzWLhDg6sjBjgDyZIbMhcuVr2NSAFHO02ntOH8HYlC0jcPGAKNJTqNUdZGzp3e8W0WTIiOqcFlR6OFJykmYIrSC66/s1280/IMG-20240131-WA0018.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUIuk1I7dMcCTqBsuwjajY_2ldf2qCwvq4Cq8iCy1jR6aZY-Rc6t7kBWM-k3FPHtjVOySs_KhDMb_Tmu04Ew4CPCjgnvH8va5cX1jCzWLhDg6sjBjgDyZIbMhcuVr2NSAFHO02ntOH8HYlC0jcPGAKNJTqNUdZGzp3e8W0WTIiOqcFlR6OFJykmYIrSC66/w300-h400/IMG-20240131-WA0018.jpg" width="300" /></a></div><br />പ്രത്യേകം നിർമ്മിച്ചെടുത്ത പനയോലകളിൽ നാരായം കൊണ്ട് വരഞ്ഞ്, അതിനു മുകളിൽ മഷി പുരട്ടി, നിരവധി കലാസൃഷ്ടികൾ അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. രാമായണവും ഹനുമാനും ഭഗവതിയുമെല്ലാം ആ പനയോലകളിൽ അനുഗ്രഹം ചൊരിയുന്നു. തികഞ്ഞ ആതിഥ്യമര്യാദയോടെ അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. തൻ്റെ പ്രവൃത്തിയും അതിന്റെ അദ്ധ്വാനവും എല്ലാം അദ്ദേഹം വിവരിച്ചു തന്നു. ഇത് വരയ്ക്കുന്ന രീതി ഞങ്ങൾക്ക് നേരിട്ട് പരിചയപ്പെടുത്തിത്തന്നു. ഇങ്ങിനെ ഒരു കല ഉപാസിക്കുന്ന എത്ര പേരുണ്ട് എന്നെനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ ഓരോ ദിവസവും തന്റേതായ ഈ കലോപാസന അദ്ദേഹം തുടരുന്നു.<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmRTi1MWreZZrB_iqyxg0KgKWkfiXGydhPrkK1kQaetYm0U5yrMIo_L9fhPAEeQtvRvFsRJOsMoE_Xh2fzTjlupD4EOzuuiP3_dagEXD3df38BdBzESmTn-DKlx7dUaonmjyuTKcVIWLIEIAiLAwzQZ2wteeFdR741KsqCqpEUw2irVDkoCYJtFEpij94B/s1280/IMG-20240131-WA0010.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmRTi1MWreZZrB_iqyxg0KgKWkfiXGydhPrkK1kQaetYm0U5yrMIo_L9fhPAEeQtvRvFsRJOsMoE_Xh2fzTjlupD4EOzuuiP3_dagEXD3df38BdBzESmTn-DKlx7dUaonmjyuTKcVIWLIEIAiLAwzQZ2wteeFdR741KsqCqpEUw2irVDkoCYJtFEpij94B/w300-h400/IMG-20240131-WA0010.jpg" width="300" /></a></div>ഹിരാപ്പൂരിന് കുറച്ചകലെയുള്ള ഗ്രാമത്തിലാണ് അദ്ദേഹത്തിൻറെ വീട്. ഭാര്യയും മക്കളും എല്ലാം ഇതിൽ സഹായിക്കും. ചില കുട്ടികൾ പഠിക്കാൻ വരുന്നുണ്ട്. ഭാര്യയാണ് അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത്. ഇത് കൂടാതെ പല തരം കരകൗശലവസ്തുക്കളും അവിടെ പ്രദർശനത്തിനുണ്ട്. വലിയ പനയോലച്ചിത്രത്തിന് രണ്ട് മാസം വരെ അദ്ധ്വാനം വേണ്ടിവരും. ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ.. രണ്ട് മാസത്തോളം ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യവുമായി നടക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ. അങ്ങിനെ മാസങ്ങളും വർഷങ്ങളും. ഇത്തരം തപസ്സ് തന്നെയാണ് കലാകാരന് ആദരവ് നേടിക്കൊടുക്കുന്നത്. കേരളത്തിൽ ചില പ്രദർശനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അദ്ദേഹം വന്നിട്ടുണ്ട്. കൊച്ചിയിലും മറ്റും. ഇവിടെ നിന്ന് യേശുക്രിസ്തുവിനെ ഇങ്ങിനെ പനയോലയിൽ വരക്കാനുള്ള നിർദ്ദേശം അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചില്ല എന്നും അദ്ദേഹം സംഭാഷണമദ്ധ്യേ സൂചിപ്പിച്ചു. ഒരുപക്ഷെ അന്നാട്ടിൽ കണ്ട വ്യാപകമായ മതപരിവർത്തനശ്രമങ്ങളാകാം അതിന് കാരണം.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi056VLOdPdcEPA6INQNUIsmqrSbIicb2c3Iu_uexjaM6R9EDaIM-4DnYIvDcdnOcU0cZk4BdKKbmmpt7-jP5nAtvOvG9oKfHI-P47NDK45BGSKCUUZo9KYofx32u2OtSOYwQkjY72HcTJE1HVDLwNtJCXgcrf2cOS_ZthDveBWJjF1amIELoXquhwQkAAu/s1280/IMG-20240131-WA0012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi056VLOdPdcEPA6INQNUIsmqrSbIicb2c3Iu_uexjaM6R9EDaIM-4DnYIvDcdnOcU0cZk4BdKKbmmpt7-jP5nAtvOvG9oKfHI-P47NDK45BGSKCUUZo9KYofx32u2OtSOYwQkjY72HcTJE1HVDLwNtJCXgcrf2cOS_ZthDveBWJjF1amIELoXquhwQkAAu/w300-h400/IMG-20240131-WA0012.jpg" width="300" /></a></div><p>64 യോഗിനിമാരുടെ ചിത്രങ്ങൾ, ഭഗവതിയുടെ നിരവധി ഭാവങ്ങൾ, അഷ്ടലക്ഷ്മിമാർ, മുഴുവൻ രാമായണം ചിത്രമായി ശരീരത്തിൽ വരച്ച ഹനുമാൻ ഇങ്ങിനെ പോകുന്നു അത്ഭുതാവഹമായ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സൃഷ്ടികൾ. ഒരു പിഴവ് നശിപ്പിക്കുക ആഴ്ചകളുടെ അദ്ധ്വാനമാകും. ഇത്തരം പ്രഷർ കലാകാരന്മാർ എങ്ങിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു എന്നത് മനശ്ശാസ്ത്രത്തിലും, മാനേജ്മെന്റ് ശാസ്ത്രത്തിലും ഒരു പഠനവിഷയമായാൽ നന്നായിരുന്നേനെ. ഒരു കുഗ്രാമത്തിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ കലയെ ജനകീയമാക്കാനും അതിലൂടെ ഉപജീവനം കണ്ടെത്താനും ഉള്ള അദ്ദേഹത്തിൻറെ പരിശ്രമം അഭിനന്ദനാർഹം തന്നെയാണ്.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNMHwtMF7XMauOb5NTcm0difo-pQc-zryrPzlr058cmDCf6rYDnh43hgks7DM5CCpC3ZsBLvYHZPW1poM0ksDnm_6QTFOcvnsITtl2YDTCUzJ3Z1fsDYsw0tqzLYeihfL2KTeFVDFfqZWWSixDhxuPdWV94rcCZ3jvE8R25-ic9N4lO0kSO0sLbhcBqcmc/s1600/IMG-20240322-WA0008.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1200" data-original-width="1600" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNMHwtMF7XMauOb5NTcm0difo-pQc-zryrPzlr058cmDCf6rYDnh43hgks7DM5CCpC3ZsBLvYHZPW1poM0ksDnm_6QTFOcvnsITtl2YDTCUzJ3Z1fsDYsw0tqzLYeihfL2KTeFVDFfqZWWSixDhxuPdWV94rcCZ3jvE8R25-ic9N4lO0kSO0sLbhcBqcmc/w400-h300/IMG-20240322-WA0008.jpg" width="400" /></a></div><p></p><p>സുനിത ഡോക്ടർ ഒരു വലിയ ചിത്രം വാങ്ങി. ഒട്ടേറെ ചിന്തക്കൊടുവിൽ ഞാൻ വേണ്ടെന്നുവെച്ചു. ജയേട്ടൻ അദ്ദേഹത്തിൻറെ കല പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വീഡിയോ എടുക്കുകയും ഉണ്ടായി. ഞങ്ങൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ വേറെ ഒന്നുരണ്ട് കൂട്ടർ വന്നു. ഒരല്പനേരം അവിടെയെല്ലാം ചുറ്റിക്കണ്ട് ഞങ്ങൾ വണ്ടിക്കരികിലേക്ക് നടന്നു. ഹിരാപ്പൂരിലെ ഉത്സവം കുറച്ചു നാളുകൾക്കുള്ളിൽ ആരംഭിക്കുമത്രേ. അതിനാണ് പാടത്ത് ഒരുക്കങ്ങളും മുറ്റത്ത് പന്തലുമെല്ലാം. കുറെയേറെ ആളുകൾ എത്തിച്ചേരുന്ന ഗംഭീര ഉത്സവമാണത്രേ അത്. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഈ ഇടത്തെ ടൂറിസം ഭൂപടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താനുള്ള മാസ്റ്റർ പ്ലാനിന്റെ ഭാഗമായാണ് അത് തുടങ്ങിയത്. ഇന്ന് ലോകപ്രശസ്ത കലാകാരന്മാരുടെ പരിപാടികൾ അവിടെ അരങ്ങേറുന്നു.</p><p>ഞങ്ങൾ വണ്ടിയിൽ കയറി. വീണ്ടും നാട്ടുവഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്, മെയിൻ റോഡ് എത്തി. എല്ലാവർക്കും വിശപ്പ് നല്ലപോലെ തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു നല്ല ഹോട്ടൽ കണ്ടാൽ നിർത്താൻ ഡ്രൈവറെ ഏൽപ്പിച്ചു. വണ്ടി കുറെ ദൂരം ഓടി. ഹോട്ടലുകൾ അത്രയധികമൊന്നുമില്ല. കുറെ ദൂരം കൂടി സഞ്ചരിച്ച്, ഒടുവിൽ ഒരു ഹോട്ടലിൽ വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തു. എല്ലാവരും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. ഹോട്ടൽ ഉച്ചക്കുള്ള കച്ചവടം അവസാനിപ്പിച്ച് പൂട്ടാറായ നേരമായെന്ന് തോന്നി. എന്നാലും ഞങ്ങൾക്കുള്ള ഭക്ഷണം അവർ ഉണ്ടാക്കിത്തന്നു. സന്തോഷത്തോടെ ഞങ്ങൾ കഴിച്ചിറങ്ങി. ഇറങ്ങാൻ നേരത്ത് സതീഷേട്ടനും ഹോട്ടൽ മുതലാളിയും തമ്മിൽ കുശലം പറയുന്നു. ഹോട്ടൽ മുതലാളി ഒരു ജിമ്മനാണ്. സതീഷേട്ടന് അതാണിത്ര ലോഗ്യം തോന്നാൻ കാരണം. പഴയ തന്റെ മിസ്റ്റർ കേരള ഫോട്ടോ ഒക്കെ കാണിച്ച് അയാളെ സതീഷേട്ടൻ ശരിക്ക് ഇമ്പ്രെസ്സ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവിടത്തെ ജിമ്മിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ കേട്ട് മനസ്സിലാക്കി ഒരു ബിസിനസ് ലീഡ് ഉണ്ടാക്കിയാണ് സതീഷേട്ടൻ തിരിച്ച് വണ്ടിയിൽ കയറിയത്.</p><p>വണ്ടി ഭുവനേശ്വറിലേക്ക് അടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഈ യാത്ര അതിന്റെ പരിസമാപ്തിയിലേക്കും....</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-25853493443799933002024-04-16T21:26:00.000-07:002024-04-16T21:45:39.156-07:00<p>&nbsp; "ഗാഡി ചലാവോ ഭയ്യാ. വോ ലോഗ് പൈദൽ ആ ജായേംഗേ(വണ്ടി എടുത്തോളൂ, അവർ നടന്ന് വന്നോളും)" ഇതായിരുന്നു അവസാനം ജയേട്ടൻ പറഞ്ഞത്. വണ്ടി പുറപ്പെട്ടു. കയറ്റം കയറി റോഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതും പ്രഭുവും മാധവനും ഓടിക്കിതച്ചെത്തി. ഏകദേശം അര മണിക്കൂർ അവരെ കാത്തു നിന്നു. വിളിക്കുമ്പോൾ ദാ എത്തി, എത്തുന്നു എന്നിങ്ങിനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർ സമയമെടുത്ത് ഷോപ്പിംഗ് ആസ്വദിച്ചു. ഇവിടെ ചൂടിൽ ഞങ്ങൾ വണ്ടിയിൽ കാത്തിരുന്നു. പിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ എടുക്കാതായി. അപ്പോളാണ് ഞാൻ പോകേണ്ട കാര്യം പറഞ്ഞത്. ജയേട്ടൻ കുറച്ചുനേരം എന്നെ പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിച്ചു.&nbsp;</p><p>പക്ഷെ വൈകുന്തോറും എല്ലാവരും അസ്വസ്ഥരായി. എത്തേണ്ട സമയം കൃത്യമായി പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചായതിനാൽ അതിന്റെ ആവശ്യം ഇതുവരെ തോന്നിയിരുന്നില്ല. ഒരകലം വെച്ച് എല്ലാവരും സമയത്തിന് എത്താൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ഇതിപ്പോൾ...... ഇനി പ്ലാൻ ചെയ്ത പല സ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവ കാണാൻ നിന്നാൽ വിമാനം കിട്ടില്ല. അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ ചിലവ വിട്ടുപോകേണ്ടി വരും.</p><p>"നമുക്ക് പോകാം.. ഇവിടെ നിന്ന് ബസ് ഉണ്ട് ഭുവനേശ്വറിലേക്ക്. അവർ അത് പിടിച്ച് വന്നുകൊള്ളട്ടെ. അല്ലാതെ ഇങ്ങനെയുള്ളവരെ കാക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല" ഞാൻ എൻ്റെ രോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഇടക്കിടക്ക് വിളിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്. ജയേട്ടൻ ധർമ്മസങ്കടത്തിലായി. "നീയൊന്ന് ക്ഷമിക്ക്. അവരിപ്പോൾ എത്തും"</p><p>ഒടുവിൽ അവരുടെ തലവെട്ടം കണ്ടപ്പോൾ വണ്ടി എടുത്തോളാൻ ജയേട്ടൻ പറഞ്ഞു. വണ്ടിയിൽ കയറിയ പ്രഭുവിനോടും മാധവനോടും ആരും കാര്യമായി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "സോറി" അവർ പറഞ്ഞു.</p><p>കുലുങ്ങിക്കുലുങ്ങി വണ്ടി നീങ്ങി. മാധവൻ എൻ്റെ എതിർദിശയിലാണ്. തോളിൽ കൈയിട്ട് അവൻ പറഞ്ഞു "സോറി ദിലീപേട്ടാ.. ദേഷ്യത്തിലാണോ?"</p><p>ഞാൻ അല്പമൊന്നയഞ്ഞു. അര മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ എല്ലാവരും പഴയതൊക്കെ മറന്നു. വെയിലിന് ചൂട് കൂടിത്തുടങ്ങി. അടുത്ത ലക്ഷ്യസ്ഥാനം നോക്കി വണ്ടി പോകുന്നു. കൊയ്ത്തുകഴിഞ്ഞ പാടങ്ങളും, ഇഷ്ടികക്കളങ്ങളും പുറകിലേക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഭൂപ്രകൃതി മാറിത്തുടങ്ങി. വരണ്ടതെങ്കിലും പച്ചപ്പ് ഇപ്പോഴുമുള്ള ഇടങ്ങൾ. വഴിയരികിൽ തണൽ മരങ്ങൾ. അടുത്ത ലക്ഷ്യസ്ഥാനം ഞങ്ങൾ ഗവേഷണം ചെയ്ത് കണ്ടുപിടിച്ചതാണ്. അത് സ്ഥിരം ടൂറിസ്റ്റ് റൂട്ടിൽ പെടില്ല. ഹൈവേ വിട്ടുമാറി കുറേദൂരം യാത്രചെയ്തു. ഒറ്റവരിപ്പാത. പ്രധാന കവലകളിൽ ചില കടകൾ കാണാം. എല്ലാവർക്കും ക്ഷീണമായിത്തുടങ്ങി. സുനിത ഡോക്ടർ ഒരു ജംഗ്ഷനിൽ വണ്ടി നിർത്തിച്ച്, കുറച്ച് പഴവും മുന്തിരിയുമെല്ലാം വാങ്ങിപ്പിച്ചു. ഞങ്ങൾക്കാർക്കും ആ ചിന്ത പോയില്ല. കൂട്ടത്തിൽ ഒരു അമ്മയുള്ളതിന്റെ ഗുണം.&nbsp;</p><p>ഇടക്ക് ഗൂഗിൾ പറഞ്ഞ വഴി വിട്ടു വേറെ മാറിപ്പോയി. പിന്നീട് കുറച്ച് ദൂരം തിരിച്ച് ഡ്രൈവ് ചെയ്ത് വണ്ടി ഇടത്തോട്ടുള്ള ഒരു ഉൾവഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. വഴി ചെറുതായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് സംശയം കൂടിക്കൂടി വന്നു. ഒന്നുരണ്ടിടത്ത് വണ്ടി നിർത്തി ഉറപ്പുവരുത്തി. പിന്നെ റോഡ് ഇല്ലാതായി. മണ്ണിട്ട പാതയിലൂടെ, ഒരു കനാൽ വരമ്പത്തുകൂടി ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇത്ര ദുർഘടമാകുമോ ഇങ്ങിനെ ഒരു ഇടത്തേക്കുള്ള വഴി എന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നി. വീണ്ടും ഒന്നുരണ്ടുപേരോട് അന്വേഷിച്ചു.&nbsp;</p><p>ഒടുവിൽ കയറ്റിറക്കങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, ഒഴിഞ്ഞ ഒരു പാടം കടന്ന്, ഒരു ആലിൻചുവട്ടിൽ വണ്ടി നിന്നു. എല്ലാവരും വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി. വലത് വശത്ത് ഒരു വലിയ കുളം. അതിന് നടുക്ക് ഒരു അമ്പലം പോലെ ഒരു നിർമ്മിതി. കുളത്തിൽ തോണി പോലെ ഒരു സാധനം ഒഴുകിനടക്കുന്നു. ഇടത്ത് വശത്ത് ആൽത്തണലിൽ ചില കടകളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ. പാടത്തിൽ എന്തോ ആഘോഷത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ. ആൽച്ചുവട്ടിലും ചെറിയ പന്തലുണ്ട്. കുറച്ചപ്പുറത്ത് ഒരു ചെറിയ അമ്പലം. വന്ന ഇടം മാറിപ്പോയിരിക്കാം എന്ന സംശയത്തിൽ വീണ്ടും ചോദിച്ചു - "ജോഗിനി മന്ദിർ?". അവരാ കൊച്ചു ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി&nbsp;</p><p>എല്ലാവരും അല്പമൊന്ന് നിരാശരായി. ഞാനും സത്യനും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. "64 യോഗിനിമാരുടെ ക്ഷേത്രം" എന്ന് ഗൂഗിളിൽ കണ്ടാണ് അത് പ്ലാനിൽ പെടുത്തിയത്. അവിടെയും ഇവിടെയും ഒക്കെ വായിച്ച്, ഇതിന്റെ മോഡലിൽ ആണ് പഴയ പാർലമെന്റ് കെട്ടിടം എന്നൊക്കെ ഞാൻ തട്ടിവിടുകയും ചെയ്തു. അതൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ച് വന്നവരുടെ അടുത്താണ് ഈ ചെറിയ അമ്പലം കാട്ടിക്കൊടുത്തത്. കാര്യം 64 യോഗിനി മന്ദിറിന്റെ രൂപത്തിൽ നിന്നാണ് പഴയ പാർലമെന്റ് മന്ദിരത്തിന്റെ രൂപമെടുത്തത്. പക്ഷെ അതിവിടുത്തെയല്ല. മധ്യപ്രദേശിലാണ് അത്.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcbcCsa1JuItbqjZCJ2WZW8ZXPmB53EiCDlIIqRlnaamdP4iCA4jKcYeEHqWsbcHSPZYbuWZiHh7fcBLVfg_UFwtV8fdfYKGcIcwdsc4RQZdBnV5PzupfOFI5Dx6ocKUH1SnsE_zGpCFhyiSXODzBiWbRx1l4GPJ75yfjbAb1Cqn80POjvnH9mEFa0r4_A/s1600/IMG-20240322-WA0038.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="1600" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcbcCsa1JuItbqjZCJ2WZW8ZXPmB53EiCDlIIqRlnaamdP4iCA4jKcYeEHqWsbcHSPZYbuWZiHh7fcBLVfg_UFwtV8fdfYKGcIcwdsc4RQZdBnV5PzupfOFI5Dx6ocKUH1SnsE_zGpCFhyiSXODzBiWbRx1l4GPJ75yfjbAb1Cqn80POjvnH9mEFa0r4_A/w400-h225/IMG-20240322-WA0038.jpg" width="400" /></a></div><p></p><p>എന്തായാലും വന്നതല്ലേ, കയറി തൊഴാം എന്ന് കരുതി ഞങ്ങൾ ആ കോമ്പൗണ്ടിലേക്ക് കടന്നു. വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പ്രദേശം. പുൽത്തകിടിയും മരങ്ങളും എല്ലാം ഭംഗിയായി സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഗേറ്റ് കടന്ന് കയറിച്ചെന്നാൽ ഇടത് വശത്ത് ഒരു തുറന്ന ശിവ പ്രതിഷ്ഠ, അതിനപ്പുറം ചെറിയ ഒരു അമ്പലം. മുന്നോട്ട് നടന്നാൽ ഒരാൾ പൊക്കത്തിൽ ഏതാണ്ട് 25&nbsp; അടി ചുറ്റളവിൽ ഒരു ചെറിയ അമ്പലം. ശിവലിംഗത്തിന്റെ പീഠത്തിന്റെ രൂപത്തിലാണ അതിന്റെ രൂപകല്പന. ശിവലിംഗം ഉണ്ടാകേണ്ട ഇടത്ത് ഒരു കൽമണ്ഡപം. അതിന് കാവലായി നാല് ഭൈരവമൂർത്തികൾ. കയറുന്നിടത്ത് ദ്വാരപാലകർ. വട്ടത്തിലുള്ള അമ്പലത്തിന്റെ ഉൾച്ചുവരുകളിൽ 64 യോഗിനിമാരുടെ കല്ലിൽ കൊത്തിയ പ്രതിമകൾ.</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtVoDn8X5wIvBvOruwxDBK6xvFMyMbbT1ZSWRO2hvoG1Zy4qPmAFoLuig-ly18AssxuAlKJ_SUcimixSDGnAU3rlN_RG0tONy7L5VIN12cH6k3cvcBou5HUdV7vrss6nc_YwZdsOZy479LGbBI3h0Lpeq45ECzlJZJ-F6kYsgom-zDK0-E8RT2NNyYTmez/s1600/IMG-20240322-WA0042.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="1600" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtVoDn8X5wIvBvOruwxDBK6xvFMyMbbT1ZSWRO2hvoG1Zy4qPmAFoLuig-ly18AssxuAlKJ_SUcimixSDGnAU3rlN_RG0tONy7L5VIN12cH6k3cvcBou5HUdV7vrss6nc_YwZdsOZy479LGbBI3h0Lpeq45ECzlJZJ-F6kYsgom-zDK0-E8RT2NNyYTmez/w400-h225/IMG-20240322-WA0042.jpg" width="400" /></a></div><br />മിക്ക പ്രതിമകളും കാലാപഹാഡിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ അംഗഭംഗം വന്നവ. ഇപ്പോൾ ഇത് ആർക്കിയോളജിക്കൽ സർവ്വേ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ സംരക്ഷണത്തിലാണ്. അവിടെ വെറുതെ ഇരുന്നിരുന്ന ചിലർ ഞങ്ങളെ കണ്ടു ഉത്സാഹഭരിതരായി. ഒരാൾ ഓടിവന്നു. പൂജാരിയാണ്. 64 യോഗിനിമാരുടെ നടുക്ക് മുണ്ഡശിരസ്സേന്തിയ കാളി. ആരതിയുഴിഞ്ഞു. ദക്ഷിണ നൽകി. അദ്ദേഹവും സഹോദരനുമാണ് ഇവിടുത്തെ സ്ഥിരം പൂജാരിമാർ. തൊട്ടടുത്താണ് അവരുടെ വീട്.&nbsp;<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjv554J682NLOHSLsUOogDX14bkQ3EqAgDhlbdM2wKKunuTwvbUew4g97poHpPUA5RiGpczaRGHwAJ7_L9sAfMntzrtOepXISdsmkssbTV_d7_4aCa7c0eab-Mo5aBOxD97kE771Nf3CEFr-n80KDqTFcMCIzw58Tm2EdI71IlUs3RjrPWpjF5ZgLRhhw9i/s1600/IMG-20240322-WA0040.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="900" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjv554J682NLOHSLsUOogDX14bkQ3EqAgDhlbdM2wKKunuTwvbUew4g97poHpPUA5RiGpczaRGHwAJ7_L9sAfMntzrtOepXISdsmkssbTV_d7_4aCa7c0eab-Mo5aBOxD97kE771Nf3CEFr-n80KDqTFcMCIzw58Tm2EdI71IlUs3RjrPWpjF5ZgLRhhw9i/w225-h400/IMG-20240322-WA0040.jpg" width="225" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-1NcWcc2A4syQCKHWcpGEMrIWNfKDYt-BHtk06ouYoQPRl8Q3eeBaNwiaM4yFwSs7Q8jP4QhAwmhc8t081dj6laECWVw0ttV1vl9l0FwcxJqtkPvASsVRrn6gdTm8GzaEF1B1VYr__dTyxbTrxtrKGzvIsZoqlamzTiScAJ_aTIhNLJ2S18LFoYUp2_hq/s1600/IMG-20240322-WA0027.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="900" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-1NcWcc2A4syQCKHWcpGEMrIWNfKDYt-BHtk06ouYoQPRl8Q3eeBaNwiaM4yFwSs7Q8jP4QhAwmhc8t081dj6laECWVw0ttV1vl9l0FwcxJqtkPvASsVRrn6gdTm8GzaEF1B1VYr__dTyxbTrxtrKGzvIsZoqlamzTiScAJ_aTIhNLJ2S18LFoYUp2_hq/w225-h400/IMG-20240322-WA0027.jpg" width="225" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiATtk0_r77R6cclBVup5KJKOemI5vpmgmoRX21jMMj7cYlamW66oRYCsrPLToFr1Ynyr2BJFgHRZP9Jdked_OL09Qeflb3mJbxc-a0r2XGnBvUcfBLVcrngbChrAOU5Z4MtDrb3GHBbuq307Xe6PGdRZ0YuKLGPSCyORurZ_jHVJb6A6c8GY8sWJZWNmw7/s1600/IMG-20240322-WA0019.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="900" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiATtk0_r77R6cclBVup5KJKOemI5vpmgmoRX21jMMj7cYlamW66oRYCsrPLToFr1Ynyr2BJFgHRZP9Jdked_OL09Qeflb3mJbxc-a0r2XGnBvUcfBLVcrngbChrAOU5Z4MtDrb3GHBbuq307Xe6PGdRZ0YuKLGPSCyORurZ_jHVJb6A6c8GY8sWJZWNmw7/w225-h400/IMG-20240322-WA0019.jpg" width="225" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_hfNAc__TNqbwJnIQWLIgalqt9A8h7PxSTn_GWcrp8UYOLaCBnKsLu_eKxylkbHBtD6Lycr4VpvlyBPGvbKPGrPxyO8OkFioyLtIZCOgEfnOFZPF0w4BuDmQt0B8EZx-4SNPSOoOMd7CKmPbCLttz_6RfZl_wvf6qDohWxteyIXjuq2HdqK6R9mt5MEXk/s1600/IMG-20240322-WA0012.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="900" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_hfNAc__TNqbwJnIQWLIgalqt9A8h7PxSTn_GWcrp8UYOLaCBnKsLu_eKxylkbHBtD6Lycr4VpvlyBPGvbKPGrPxyO8OkFioyLtIZCOgEfnOFZPF0w4BuDmQt0B8EZx-4SNPSOoOMd7CKmPbCLttz_6RfZl_wvf6qDohWxteyIXjuq2HdqK6R9mt5MEXk/w225-h400/IMG-20240322-WA0012.jpg" width="225" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVNiKACWPOplzdu9WRXZYksPiSbT-3B02PUt3xkPgJrfq6_QyJ-iztP3rjseXyevChB8rcJk8GUlxHpgVhwh9Iau5XMT-1MzmtNGoVBTMxjZod-6TH3pAsLAYGkFDNEgscFOh28b3Ajpu1apIUpv43VgVj3c9rHX1XoQ9AGvp1MZdbhPQyVff6X3k4SHWV/s1600/IMG-20240322-WA0010.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="900" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVNiKACWPOplzdu9WRXZYksPiSbT-3B02PUt3xkPgJrfq6_QyJ-iztP3rjseXyevChB8rcJk8GUlxHpgVhwh9Iau5XMT-1MzmtNGoVBTMxjZod-6TH3pAsLAYGkFDNEgscFOh28b3Ajpu1apIUpv43VgVj3c9rHX1XoQ9AGvp1MZdbhPQyVff6X3k4SHWV/w225-h400/IMG-20240322-WA0010.jpg" width="225" /></a></div><p></p><p>ഓരോ യോഗിനി പ്രതിമകളുടെയും അടുത്ത് ചെന്ന് പേര് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഞങ്ങൾക്ക് അവ പരിചയപ്പെടുത്തി. ചിലവ കേട്ട പേരുകൾ. അധികവും ഇത് വരെ കേൾക്കാത്തവ. മനോഹരമായ കൃഷ്ണശിലയിലാണ് വിഗ്രഹങ്ങൾ. അമ്പലച്ചുമരിൽ ഒരു ചെറിയ പീഠം പോലെ കൊത്തി അതിൽ ഇവ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നു. അത്ഭുതത്തോടെ ഈ 64 പേരുകൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞുതന്നത് ഞങ്ങൾ കേട്ടു. ഫോട്ടോ എടുക്കരുത് എന്ന് അവർ വിലക്കി. പ്രഭു പോലീസിൽ ആണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നെ എല്ലാം വളരെ എളുപ്പമായി. അങ്ങിനെ ഈ അപൂർവ്വ ചിത്രങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടി.</p><p>താന്ത്രിക സമ്പ്രദായത്തിൽ അതിവിശിഷ്ടമാണ് ഈ 64 യോഗിനിമാർ. രാത്രിയിൽ ഈ മണ്ഡപത്തിലിരുന്ന് താന്ത്രിക സാധനകൾ ചെയ്യുക പതിവായിരുന്നത്രെ. ഇപ്പോൾ ഗവണ്മെന്റ് ഏറ്റെടുത്തതിനാൽ അതിന് നിയന്ത്രണമുണ്ട്. എന്നാലും പലരും പ്രലോഭനങ്ങളുമായി വരാറുണ്ടെന്ന് പൂജാരി പറഞ്ഞു. അവരെയാരെയും ഞങ്ങൾ കയറ്റാറില്ല എന്നദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് എനിക്കത്ര വിശ്വാസയോഗ്യമായി തോന്നിയില്ല.&nbsp;</p><p>താന്ത്രികസാധനയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഇടം വളരെ പ്രധാനമാണ്. ശ്രീരാമകൃഷ്ണ പരമഹംസർ പഞ്ചവടി എന്ന സ്ഥലത്താണ് ഇത് ചെയ്തിരുന്നത്. അത് പ്രകൃത്യാ തന്നെ സാധനക്ക് അനുയോജ്യമായിരുന്നത്രെ. ശ്‌മശാനഭൂമിയും, ആമത്തോടിന്റെ ആകൃതിയുമാണ് ആ ഭൂമിക്ക് എന്നദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇപ്രകാരം ഉചിതമായ സ്ഥലവും ആസനവും കിട്ടാൻ താന്ത്രികർ വളരെ പ്രയത്നിക്കാറുണ്ട്. ആ അമ്പലത്തിന്റെ ഘടന കണ്ടിട്ട് സാധനക്ക് പറ്റിയ ഇടമാണെന്ന് എനിക്കും തോന്നി.&nbsp;</p><p>നടുവിലെ കൽമണ്ഡപത്തിൽ ഇരുന്നാണ് സാധന അനുഷ്ഠിക്കുക. അതിനോ അമ്പലത്തിനു തന്നെയോ മേൽക്കൂരയില്ല. രാത്രികളിൽ ഇപ്പോഴും ഇടക്കൊക്കെ അവിടെ അത് നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. കണ്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും സന്തോഷമായി. വന്നത് വെറുതെയായില്ല എന്ന തോന്നൽ എല്ലാവരിലും ഉണ്ടായി. 64 യോഗിനിമാരെയും തൊഴുത് ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി. കുറച്ച് ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു.&nbsp;</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSrMXDflTtMUv88r4Pqvt4gV28FhINKWSUBa5Ey0DODZb5gKUz3jHJW7x9iDe1qJDNuuHQB5d2CKyV0YQu44ndtFN8B2NXvYANBJukAQDMh_bmuKaXnV8ov18jci__XkWqhocLzDH6r20LvM2BQFD9Z35rXvdFiPPZ8HZbijIMnXN5qSdxlzWNGwtW4Lrw/s1600/IMG-20240103-WA0021.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1200" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSrMXDflTtMUv88r4Pqvt4gV28FhINKWSUBa5Ey0DODZb5gKUz3jHJW7x9iDe1qJDNuuHQB5d2CKyV0YQu44ndtFN8B2NXvYANBJukAQDMh_bmuKaXnV8ov18jci__XkWqhocLzDH6r20LvM2BQFD9Z35rXvdFiPPZ8HZbijIMnXN5qSdxlzWNGwtW4Lrw/w300-h400/IMG-20240103-WA0021.jpg" width="300" /></a></div>ഈ അമ്പലത്തിനെക്കുറിച്ച് ഇംഗ്ലീഷിൽ പുസ്തകം വല്ലതുമുണ്ടോ എന്ന് ജയേട്ടൻ ചോദിച്ചതിന്, അവിടുത്തെ ASI യുടെ പ്രതിനിധി ഒരു പുസ്തകം കൊണ്ടുവന്നു. വേറൊന്ന് പൂജാരിയുടെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകും എന്ന് പറഞ്ഞ്, അതെടുക്കാൻ ആളെ വിട്ടു. അത്യാവശ്യം പഠനങ്ങൾ ഈ അമ്പലത്തിനെക്കുറിച്ച് നടന്നിട്ടുണ്ട്. വളരെ വിശദമായി 64 യോഗിനിമാരെക്കുറിച്ചും അമ്പലത്തിന്റെ ഘടനയെക്കുറിച്ചും എല്ലാം അതിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. രണ്ടു പുസ്തകവും വാങ്ങി ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, അവിടെ അടുത്തുള്ളൊരു കടയിലേക്ക് ചിലർക്ക് പോകണമെന്നായി. തകരം മേഞ്ഞ മുൻഭാഗത്തോട് കൂടിയ ഒരു ഒറ്റമുറിപ്പീടിക. സൗമ്യ ഹാൻഡിക്രാഫ്റ്റ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അകത്തേക്ക് കടന്നു. ഇത് വരെ കാണാത്ത തരം ഒരു കരകൗശലവിദ്യയാണ്‌ അവിടെ ഞങ്ങളെക്കാത്തിരുന്നിരുന്നത്.&nbsp;&nbsp;<p></p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-60855045444804071972024-04-12T09:16:00.000-07:002024-04-12T09:16:00.344-07:00<p>&nbsp;കൊണാർക്ക് സൂര്യക്ഷേത്രം - ലോകവിസ്മയം. അനിതരസാധാരണമായ ഭാരതീയ വാസ്തുവിദ്യയുടെ, കരകൗശലവിദ്യയുടെ, ജ്യാമിതീയ രൂപകല്പനയുടെ, ജ്യോതിശാസ്ത്ര സംഗണനങ്ങളുടെ സമ്മേളനകേന്ദ്രം. ഇത് പോലൊന്ന് ലോകത്തിൽ വേറെയില്ല. കലിംഗ ശില്പചാതുരി ഇവിടെ പീലിനിവർത്തിയാടുന്നു. ഇവിടെ ഓരോ ഇഞ്ച് കല്ലിലും ഓരോ വിശ്വകർമ്മജന്റെയും കലാജീവിതം നിഴലിക്കുന്നു. അവൻ്റെ കൈയൊപ്പ് ഈ ലോകത്തിൽ പതിപ്പിക്കാൻ തനിക്ക് കൈമാറിവന്ന ശില്പരഹസ്യം തുറന്ന് അവൻ ഉളി വീശി. അത് ഈ അത്യത്ഭുതസൃഷ്ടിയായി പരിണമിച്ചു.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtY2N-gHXcW1kPkmfEeQSg5lC9oFomU_k7BbwWQD29hqkC9xO9NHKVUe6LgusiEH1oc0kLTaFmZdLUYj32c1ztgD-ND4qgM9nMmS66MelgTZzpkByHgLQFPNXe15_ZnFgk-YW-LcfYm7LU_iLDttLqvABP4yrjC8xki99jHyCbmDKF6c_zeKCS7FNjPGUd/s1600/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.23.16%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1200" data-original-width="1600" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtY2N-gHXcW1kPkmfEeQSg5lC9oFomU_k7BbwWQD29hqkC9xO9NHKVUe6LgusiEH1oc0kLTaFmZdLUYj32c1ztgD-ND4qgM9nMmS66MelgTZzpkByHgLQFPNXe15_ZnFgk-YW-LcfYm7LU_iLDttLqvABP4yrjC8xki99jHyCbmDKF6c_zeKCS7FNjPGUd/w400-h300/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.23.16%20PM.jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>അങ്കണത്തിലേക്ക് കടന്നതോടെ എല്ലാവരും കുട്ടികളെപ്പോലെ ഓരോ മൂലകളിലേക്കോടി. ക്യാമറകൾ പല കോണുകളിൽ നിന്ന് ആ ദൃശ്യവിസ്മയം ഒപ്പിയെടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ എല്ലാവരിലും നിന്ന് അകന്ന് ഏകാന്തചിത്തനായി അതിനെ നോക്കിക്കണ്ടു. കാണുന്തോറുമാണ് നമ്മുടെ മനസ്സ് വിസ്മയഭരിതമാകുന്നത്. സാലഭഞ്ജികമാർ, ദേവീദേവന്മാർ, രതിശില്പങ്ങൾ, മൃഗങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ, അലങ്കാരവേലകൾ - ഓരോ കല്ലിലും തലമുറകളോട് തങ്ങളുടെ ജീവിതവും കലയും വിളിച്ചുപറയുന്ന ശില്പങ്ങൾ.&nbsp;</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNOxUWFtoQXtk0gZLSvkHDYyQvRYC8XdZ_B7KLOdO94zMm9GVS9dzFwrgdHYIqKLVghQ8NLWAsPm56DO43dGOCLesZ9hhbpVFtshWYaiZwysi9SAdmd0pFb8n0MM8pAsUDXOWHbTPohnaznoluG2xxLQPWnyA15HvqG3TvdPP6Pen01pLcgfAXV-A3fSqz/s1599/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.30%20PM%20(1).jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="719" data-original-width="1599" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNOxUWFtoQXtk0gZLSvkHDYyQvRYC8XdZ_B7KLOdO94zMm9GVS9dzFwrgdHYIqKLVghQ8NLWAsPm56DO43dGOCLesZ9hhbpVFtshWYaiZwysi9SAdmd0pFb8n0MM8pAsUDXOWHbTPohnaznoluG2xxLQPWnyA15HvqG3TvdPP6Pen01pLcgfAXV-A3fSqz/w400-h180/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.30%20PM%20(1).jpeg" width="400" /></a></div><br />വെയിലിനെ വകവെക്കാതെ ആളുകൾ വന്നുപോകുന്നു. വന്നവരെല്ലാം വാപൊളിച്ച് അത്ഭുതത്തോടെ ഇവയൊക്കെ കാണുന്നു. ചുവരുകൾ തൊടാതിരിക്കാൻ ഇരുമ്പുകുഴലുകൾ കൊണ്ട് വേലി തീർത്തിട്ടുണ്ട്. ചില വിരുതന്മാർ അത് ചാടിക്കടന്ന് പോയി ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നു. ഇടയിൽ ഒരാളെ പരിചയപ്പെട്ടു. ഉത്തരേന്ത്യയിൽ നിന്ന് വന്നൊരു സഞ്ചാരി. രതിശില്പങ്ങൾ അമ്പല ചുമരുകളിൽ വരാനുണ്ടായ സാഹചര്യമാണ് അയാൾക്ക് കൗതുകം. എന്നാലാവുമ്പോലെ അതിൻ്റെ തത്വം ഞാൻ അദ്ദേഹവുമായി ചർച്ച ചെയ്തു. പാശ്ചാത്യ ശ്ലീലാശ്ലീലങ്ങളുടെ അളവുകോൽ കൊണ്ട് ഭാരതീയ കല്പനകളെ അളക്കുന്നതിന്റെ കുഴപ്പമാണ്. പുരുഷാർത്ഥങ്ങളിൽ കാമം എന്നൊന്നുള്ളിടത്തോളം അതിനെ വരാക്കാതിരിക്കുന്നതെങ്ങിനെ? ഈ പുറം ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ആണല്ലോ ചൈതന്യവിഗ്രഹം. പുറന്തോടുകളിൽ വരച്ചവയിൽ ഭ്രമിച്ചു നിന്നാൽ അവിടെ നിൽക്കുകയേ ഉള്ളൂ. അതിനുമപ്പുറം കടക്കുന്നവനാണ് വിഗ്രഹം കാണുന്നവൻ, ചൈതന്യത്തെ തൊടുന്നവൻ.<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP-jWBg7V_Hq6_0lTiCg67F1x0_rrA6gmycxLpr4xHkk9zWrhJgnfY5_wI1Rnp3sKDuYmkB8DMGdNb6im-WWmu-bCPuPy4pc5cbmFami3HxE-VvS3ALjBbBJdSg6_DYuflrmKy5TwErRca953O0AzhUHYzf7uALbqw4B7Arllq01RRf9cOFKnqtmmuQNet/s1296/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.34%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1296" data-original-width="970" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP-jWBg7V_Hq6_0lTiCg67F1x0_rrA6gmycxLpr4xHkk9zWrhJgnfY5_wI1Rnp3sKDuYmkB8DMGdNb6im-WWmu-bCPuPy4pc5cbmFami3HxE-VvS3ALjBbBJdSg6_DYuflrmKy5TwErRca953O0AzhUHYzf7uALbqw4B7Arllq01RRf9cOFKnqtmmuQNet/w300-h400/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.34%20PM.jpeg" width="300" /></a></div><br />കുഞ്ഞിരാമൻ നായരുടെ "പൂരത്തിന് പോയിട്ട്" എന്നൊരു കവിതയുണ്ട്. വരികൾ ഓർമ്മയില്ല. പക്ഷെ അതിലെ സാരമിതാണ്. പൂരത്തിന് പോയി എല്ലാ കാഴ്ചകളും കണ്ട്, നിറമുള്ള വെള്ളം വാങ്ങിക്കുടിച്ചും, പൊരിയും ബലൂണും വാങ്ങിയും നടന്നു. പക്ഷെ അമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ആ വിഗ്രഹം ഒന്നു കണ്ടില്ല, ഒന്ന് തൊഴുതില്ല. എങ്കിൽ പിന്നെ എല്ലാം വ്യർത്ഥം. ഇതാണ് ഭാരതീയ രസസിദ്ധാന്തം. കല കലക്ക് വേണ്ടിയോ മനുഷ്യന് വേണ്ടിയോ പോലുമല്ല. കല ഈശ്വരത്വത്തിലേക്ക് ഉള്ള ചൂണ്ടുപലകയാണ്. ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന പുറന്തോടുകൾ പൊളിക്കാൻ ഉള്ള പരിശീലനക്കളരി. ആധുനിക കലാവിമർശനവും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ഈ വഴിക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. മൂർത്തത്തിൽ നിന്ന് അമൂർത്തത്തിലേക്കും, വൃത്തനിബദ്ധതയിൽ നിന്ന് വൃത്തരാഹിത്യത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും എല്ലാമുള്ള ഈ പ്രയാണം ഈ ഭംഗിയുള്ള, ഇമ്പമുള്ള പുറന്തോട് പൊളിക്കൽ തന്നെയാണ്. പക്ഷെ പലപ്പോഴും അതിനപ്പുറമുള്ള പൊരുൾ തേടുന്നതിന് പകരം പുതിയ തോടുകൾ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് അർത്ഥമറിയാതെയുള്ള ഈ പ്രയാണം ചെയ്യുന്നത് - ഭംഗിയും ഇമ്പവും കുറഞ്ഞ പുതിയ പുറന്തോടുകൾ.<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAE-Qn_Aj9edSKxCoSCIZqBIJiqbOVl-1bn7rvqGQWU5Frypz8emVyXUS51nerZGnPCF4v0UzhNhaaNJKIrHTQm0YRSWbnwCatvtTHiUGSFdRrS-fC6zmKfiTEDGv6CY9Z637JeiZ_I2gbiQFqaLqJ3_TM3CqOywY0grAMzD7X8QmqD4vKeNXb0EQzkJFh/s1600/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.23.15%20PM%20(1).jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1200" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAE-Qn_Aj9edSKxCoSCIZqBIJiqbOVl-1bn7rvqGQWU5Frypz8emVyXUS51nerZGnPCF4v0UzhNhaaNJKIrHTQm0YRSWbnwCatvtTHiUGSFdRrS-fC6zmKfiTEDGv6CY9Z637JeiZ_I2gbiQFqaLqJ3_TM3CqOywY0grAMzD7X8QmqD4vKeNXb0EQzkJFh/w300-h400/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.23.15%20PM%20(1).jpeg" width="300" /></a></div>രഥചക്രങ്ങൾ കൊണ്ട് സമയം അളക്കുന്നത് എങ്ങിനെയെന്ന് ഗൈഡുകൾ ആളുകൾക്ക് കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്നു. തിക്കും തിരക്കും കൂട്ടി ആളുകൾ ഫോട്ടോയെടുക്കുന്നു. നൃത്തമണ്ഡപത്തിന്റെ ചുറ്റും നടന്ന്, അതിനു മുകളിൽ കയറി തൂണുകളിലെ അലങ്കാരങ്ങൾ നോക്കി ഞാൻ നിന്നു. പ്രതാപകാലത്ത് എത്രയെത്ര നൃത്തഗാന സന്ധ്യകൾ ഇവിടെ അരങ്ങേറിയിരിക്കും. ഇപ്പോൾ ആളും ആരവവുമില്ലാതെ വെറുമൊരു കാഴ്ചവസ്തു. ആ മണ്ഡപത്തിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ മുഖ്യ കെട്ടിടത്തിന്റെ ജ്യാമിതീയ ഘടന പെട്ടെന്ന് പിടികിട്ടും. അണുകിട തെറ്റാതെയുള്ള ആ നിർമ്മാണം സിവിൽ എഞ്ചിനീയർമാർ ചെന്ന് കാണുക തന്നെ വേണം.<p></p><p>മുഖ്യ കെട്ടിടം അമ്പലത്തിന്റെ നമസ്കാരമണ്ഡപമാണ്. ശ്രീകോവിൽ പണ്ടേ നിലംപൊത്തി. ഇതിനകത്തേക്ക് പ്രവേശനമില്ല. പടികൾ കയറിച്ചെന്നാൽ പീഠത്തിന് മുകളിൽ എത്തുന്നതിന് മുൻപ് തടഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അകം കല്ലുകളെ കൊണ്ട് നിറച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. പലയിടത്തും വൃത്തികെട്ടരീതിയിൽ ഏച്ചുകൂട്ടിയ നിർമ്മാണങ്ങൾ. വലിയ കവാടം. മുകളിലേക്ക് മൂന്നു തട്ടുകളായി ഗോപുരം ഉയർന്നു പോകുന്നു. ഒത്തമുകളിൽ വിമാനം. അത് ഏതാണ്ട് പുരിയിലേത് പോലെ തോന്നി. അകലെ നിന്ന് ഉപ്പുകാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്. വെയിലിന് കാഠിന്യം ഏറി വരുന്നുണ്ട്.</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtqMlEBiBNncbMXACBtSumQVUMGqeSOzarKQpBlYeSVtV2wTqyiWINXLIzLbIKPApfiWcW9pJec8wyrdPI-cKjcHFLETlCiyaDqXTxT3WHCF0QnEO-ZDIj3h81bm-Wyxzrt3sZMN-_Fj9xOE8UD16wp-5xgR9aESecwZ-yrFEIz2UoSI9EfYlzgUuJctyo/s1599/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.30%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="719" data-original-width="1599" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtqMlEBiBNncbMXACBtSumQVUMGqeSOzarKQpBlYeSVtV2wTqyiWINXLIzLbIKPApfiWcW9pJec8wyrdPI-cKjcHFLETlCiyaDqXTxT3WHCF0QnEO-ZDIj3h81bm-Wyxzrt3sZMN-_Fj9xOE8UD16wp-5xgR9aESecwZ-yrFEIz2UoSI9EfYlzgUuJctyo/w400-h180/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.30%20PM.jpeg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFrXGoiae9KsmOQOOChQ8IhQMjzggCVvsvlXYq7OKxM0CzM9qVr1XbgO3JDdf16g9lYKpppowE67BsGcPhkb992e1ERtYC1vl6HsvhjWrpUfiQgr3vEtt48Oi-WmF4l11yzWxTE94cRWtUUSby09NXKiSCLTYe7lLRYL_Zmx6hC9XP6RTchVzOOLSWt0zF/s1599/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.36%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1599" data-original-width="719" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFrXGoiae9KsmOQOOChQ8IhQMjzggCVvsvlXYq7OKxM0CzM9qVr1XbgO3JDdf16g9lYKpppowE67BsGcPhkb992e1ERtYC1vl6HsvhjWrpUfiQgr3vEtt48Oi-WmF4l11yzWxTE94cRWtUUSby09NXKiSCLTYe7lLRYL_Zmx6hC9XP6RTchVzOOLSWt0zF/w180-h400/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.36%20PM.jpeg" width="180" /></a></div>കൂട്ടുകാരെ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടി. തോർത്തുമുണ്ട് കൊണ്ട് തലേക്കെട്ടും കൈയിൽ ഒരു വെള്ളക്കുപ്പിയുമായി മാധവൻ കറങ്ങി നടക്കുന്നുണ്ട്. നേരെയും, ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും പലരീതിയിൽ ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്യുന്നു. സതീഷേട്ടൻ ട്രാൻസ്‌ഫോർമർ വെക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചയിലാണ്. ഡോക്ടറും മുരളിയേട്ടനും ചൂട് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ അവിടെയുള്ള ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQF4KcF0TmPiMaup8CG6ET9AmMoi6_ASV6wjK8yTJXkQ5mtcukmLCEAE2E6zvNmOVw_jikkMIM4U0xVlNGgE1gZMT4ZCgqDeCPxwRJ5T19IA9j3c4za7xfFxNdawPQyuxCJc-yM8So0OJWB7WY9gr6b6AdHr-oZgSr2gIeSRUoBN4v-q9CBJPD1R5IHxVU/s1599/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.32%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1599" data-original-width="719" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQF4KcF0TmPiMaup8CG6ET9AmMoi6_ASV6wjK8yTJXkQ5mtcukmLCEAE2E6zvNmOVw_jikkMIM4U0xVlNGgE1gZMT4ZCgqDeCPxwRJ5T19IA9j3c4za7xfFxNdawPQyuxCJc-yM8So0OJWB7WY9gr6b6AdHr-oZgSr2gIeSRUoBN4v-q9CBJPD1R5IHxVU/w180-h400/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.24.32%20PM.jpeg" width="180" /></a></div>എൻ്റെ കണ്ണുകൾ കാഴ്ചകളിലേക്ക് വീണ്ടും മടങ്ങി. മുഖ്യകെട്ടിടത്തെ വലംവെച്ച് കണ്ടു. രഥചക്രങ്ങൾ ഓരോന്നും അത്യത്ഭുതമായ രൂപകൽപനയാണ്. അവ ഉപയോഗിച്ച് കൃത്യമായി സമയം കണക്കാക്കാനാകും. ഉത്തരായണകാലത്തും ദക്ഷിണായനകാലത്തും വെവ്വേറെ ചക്രങ്ങളാണ് ഉപയോഗിക്കുക. ചക്രത്തിലെ എട്ട് വലിയ കാലുകൾ കൊണ്ട് 24 മണിക്കൂറിനെ 8 പ്രഹരങ്ങൾ ആക്കി തിരിക്കുന്നു. അവക്കിടയിലുള്ള ചെറിയ ആരക്കാലുകൾ, അവകളിൽ കൊത്തിവെച്ച മുത്തുകൾ എന്നിങ്ങിനെ ചുരുക്കി ചുരുക്കി നമുക്ക് ഇതിനാൽ കൃത്യസമയം കണ്ടെത്താനാനാകും.<br /><br /><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjS10czOJ-vpELv11z8gJmuYQu0VBSNEIW1agKVHPkM0OHMXv5co2sCDgIr5o9qcHLAjtl_u7MEB1svc4tpy888WDHZ58aNb7d6iYEhFsPr3FtWphk3obD-VNlulAQyaa5G8QwcIRSsdO7-uGrdm0rYjTvKf2xvHmGO_2ySjTdPm_TzkuMsigZVonW6FYTo/s1600/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.41.14%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="1600" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjS10czOJ-vpELv11z8gJmuYQu0VBSNEIW1agKVHPkM0OHMXv5co2sCDgIr5o9qcHLAjtl_u7MEB1svc4tpy888WDHZ58aNb7d6iYEhFsPr3FtWphk3obD-VNlulAQyaa5G8QwcIRSsdO7-uGrdm0rYjTvKf2xvHmGO_2ySjTdPm_TzkuMsigZVonW6FYTo/s320/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.41.14%20PM.jpeg" width="320" /></a></div><br />ആ അങ്കണത്തിൽ തന്നെ ചുവപ്പ് ചുടുകട്ട കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച വിഷ്ണുക്ഷേത്രം കാണാം. കൂടാതെ ഛായാദേവിയുടെ അമ്പലവും ഉണ്ട്. സൂര്യക്ഷേത്രത്തിന് ഇരുവശത്തുമായി സിംഹത്തിന്റേയും കുതിരയുടേയും കല്ലിൽ കൊത്തിയ കൂറ്റൻ&nbsp; പ്രതിമകൾ. ഈ കല്ലുകളൊന്നും ഈ പ്രദേശത്തുള്ളവയല്ലത്രേ. എവിടെ നിന്നോ വെട്ടിയെടുത്ത് എത്രയോ മനുഷ്യാദ്ധ്വാനം കൊണ്ടായിരിക്കണം ഇത് ഇവിടേക്ക് എത്തിച്ചത്. ഒരുപക്ഷെ ഇത് വേഗം ദ്രവിച്ച് പോകുന്നതിന്റെ കാരണവും അതായിരിക്കണം.<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIIT4wSJQmzpoLHgj-sAAwFwqtHzp6zZSlji1XH3eC57TuLvcO7CU4Q4mhGgsvCiQyl1rqZpCo0mAli6mFv-02MaumAPKI5lxPJblcgCZlIt2vKmShsR_83xysdJfqqD4v1V7rCU5FVJP7oRhrTpcVssRbsPS5Cij5hQWkf4ZeTlKPwMpdjWx8NGyKYdv-/s4032/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.23.18%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIIT4wSJQmzpoLHgj-sAAwFwqtHzp6zZSlji1XH3eC57TuLvcO7CU4Q4mhGgsvCiQyl1rqZpCo0mAli6mFv-02MaumAPKI5lxPJblcgCZlIt2vKmShsR_83xysdJfqqD4v1V7rCU5FVJP7oRhrTpcVssRbsPS5Cij5hQWkf4ZeTlKPwMpdjWx8NGyKYdv-/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.23.18%20PM.jpeg" width="225" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvGnKTS2dKBxRdB2yF761eyJIxz8oVZ6bhF-bAcT7jiwf2A8VEICL-sIYEodRP4wLyFayD5yi8rXZUMtewO0QhBMjxDPCNlzAKuu1xisCzVSVnfEnLb_LTRgUxe4IFEoE2lgIE49CCx0AWCnPQnZQNW5r2Ue3tj3XTtWhlCJbt7X5yYp8cQbE60DAV51RH/s1600/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.23.17%20PM%20(1).jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1200" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvGnKTS2dKBxRdB2yF761eyJIxz8oVZ6bhF-bAcT7jiwf2A8VEICL-sIYEodRP4wLyFayD5yi8rXZUMtewO0QhBMjxDPCNlzAKuu1xisCzVSVnfEnLb_LTRgUxe4IFEoE2lgIE49CCx0AWCnPQnZQNW5r2Ue3tj3XTtWhlCJbt7X5yYp8cQbE60DAV51RH/w300-h400/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.23.17%20PM%20(1).jpeg" width="300" /></a></div>എല്ലാവരും മരച്ചുവട്ടിൽ ഒത്തുകൂടി. വെള്ളം കുടിച്ച്, വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് നീങ്ങി. പുറത്തേക്കുള്ള വഴി വേറെയാണ്. അവിടെ ഒരു അമ്പലം ഉണ്ട്. പുറത്ത് കുറെ പൈക്കൾ നിൽക്കുന്നു. അവിടെ അടുത്തുള്ള കടയിൽ നിന്ന് പഴങ്ങൾ വാങ്ങി പൈക്കൾക്ക് കൊടുത്തു.<p></p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvEtWZEz7j7D2qjfCKgMTncnXQ6-DDfhUgny7UCD5aySUt-NbxuogDJWj9jDksdRb-meYBk5bm4VQAlXa6i08fxZ9DaiUVmSFaZYUF3lEabUkDcb_uURH6AgWGpt_zeAssQSwLuUrSigZku5PgNjm1RGWhOBaekHySDVFixq5XgnaD4w9JuYyzUjYm0HIJ/s1600/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.37.55%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="900" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvEtWZEz7j7D2qjfCKgMTncnXQ6-DDfhUgny7UCD5aySUt-NbxuogDJWj9jDksdRb-meYBk5bm4VQAlXa6i08fxZ9DaiUVmSFaZYUF3lEabUkDcb_uURH6AgWGpt_zeAssQSwLuUrSigZku5PgNjm1RGWhOBaekHySDVFixq5XgnaD4w9JuYyzUjYm0HIJ/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-04-12%20at%202.37.55%20PM.jpeg" width="225" /></a></div>പിന്നീടുള്ള വഴി നിറയെ കടകളാണ്. കല്ലിൽ കൊത്തിയ രഥചക്രങ്ങളും, പലതരം കൗതുക വസ്തുക്കളും, വള മാല കമ്മൽ എന്നിങ്ങിനെ എണ്ണമറ്റ വസ്തുക്കൾ നിരത്തിവെച്ചവ. കുറച്ച് നേരം അവിടെയെല്ലാം ചിലവിട്ട് ഞങ്ങൾ പാർക്കിങ്ങിൽ എത്തി. ഡ്രൈവർക്ക് ചെറിയ പനിക്കോള്. മൂപ്പർ മരുന്നൊക്കെ കഴിച്ച് അല്പം വിശ്രമിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ പോകാം എന്നായി. എല്ലാവരും കയറി നോക്കുമ്പോൾ രണ്ടു തലകൾ കാണാനില്ല. മാധവൻ &amp; പ്രഭു മിസ്സിംഗ്.....&nbsp;<p></p></div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-8248867894147929182024-04-11T09:22:00.000-07:002024-04-11T09:22:46.976-07:00<p>വളഞ്ഞു പോകുന്ന വഴികളിലൂടെ വണ്ടി നിരങ്ങി നീങ്ങി. വംഗദേശത്തിൽ നിന്ന് പ്രകടമായ വ്യത്യാസം ഭൂപ്രകൃതിയിൽ കാണാം. പച്ച പാടങ്ങൾക്ക് പകരം മൊട്ടയായ പ്രദേശങ്ങളാണ്. കടൽത്തീരത്തോട് ചേർന്നാണ് റോഡ്. പുരിയിൽ നിന്ന് കൊണാർക്കിലേക്കുള്ള വഴി തീരപ്രദേശത്ത് കൂടിയാണ്. ധാരാളം കുറ്റിച്ചെടികൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഇരുപുറങ്ങളും, വഴി പൊതുവേ വിജനം. ടൂറിസ്റ്റ് വണ്ടികൾ പലപ്പോഴായി പോകുന്നു. വലിയ കെട്ടിടങ്ങളോ, ചായക്കടകൾ പോലുമോ വിരളം.&nbsp;</p><p>ഒരിടത്ത് നിന്ന് വഴി ഇടത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു പോകുന്നു. വലത്ത് വശത്ത് വലിയൊരു കടൽത്തീരം കാണാം. അതാണ് ചന്ദ്രഭാഗ ബീച്ച്. ഇതിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ഒക്കെ ഡ്രൈവർക്ക് പദ്ധതിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ അതൊഴിവാക്കി നേരെ കൊണാർക്കിലേക്ക് പൊയ്‌ക്കോളാൻ പറഞ്ഞു. ചന്ദ്രഭാഗ ബീച്ച് വളരെ വൃത്തിയുള്ള നിരപ്പായ ബീച്ചാണ്. നിരവധി വിദേശികൾ വരാറുള്ള ഒരിടം. ഇവിടെയടുത്താണ് പ്രശസ്തമായ ചന്ദ്രഭാഗ മേള വർഷം തോറും നടക്കാറുള്ളത്. ഇവിടെ കുളിക്കുന്നത് കുഷ്ഠരോഗം മാറാൻ സഹായിക്കും എന്നൊരു വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നത്രെ.&nbsp;</p><p>ഈ വഴികളിൽ ഉള്ള ചില സ്ഥലങ്ങൾ വിട്ട് പോകുമ്പോളും സംഘത്തിൽ ആർക്കും പരാതി ഉണ്ടായിരുന്നതേയില്ല. എല്ലാവരും ഒരേ തരംഗദൈർഘ്യത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നതിന്റെ മെച്ചമാണത്.&nbsp;</p><p>ചന്ദ്രഭാഗ കഴിഞ്ഞ് നാലഞ്ച് കിലോമീറ്റർ മാറി വണ്ടി ഒരു പാർക്കിങ്ങിൽ നിർത്തി. തൊട്ടടുത്ത് ഒരു ഹോട്ടൽ ഉണ്ട്. അവിടേക്ക് കയറി ചായ കുടിച്ചു. റോഡിൽ നിന്ന് അകത്തേക്ക് പോകുന്ന ഒരു വഴിയിലൂടെ നടന്നു. കുറച്ച് ദൂരം നടക്കുമ്പോൾ വലത് വശത്തേക്ക് വഴി തിരിയുന്നു. അവിടെ ASI യുടെ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ടിക്കറ്റ് എടുക്കാം. വൈകീട്ട് ലൈറ്റ് ആൻഡ് സൗണ്ട് ഷോ ഉണ്ട്.&nbsp; അതിന് സ്പെഷ്യൽ ടിക്കറ്റ് ആണ്. ഞങ്ങൾ സാധാരണ ടിക്കറ്റ് എടുത്തു. ഭംഗിയായി സൂക്ഷിച്ച വഴിയിലൂടെ അകത്തേക്ക് നടന്നു. ദൂരെ നിന്നുതന്നെ കൊണാർക്ക് സൂര്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കാണാം.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-YyH7qPcdFNIwlXFjp8ghfcPb6g2S09zhcw7YiCkTNJuMpt7b8rVUwwY9UB25m10zprod698KWXp4dCGBra2qObH12Lb2PYx4nm2UBU1zgR4ID-0W70bTQwOSCRko5AZimdUZqlfiQwANAQmvOwT9_DIVFvvQWefX-5Fhvt5i-78mY4TEtwqO8ddf-Rrn/s1599/WhatsApp%20Image%202024-04-11%20at%2012.46.42%20PM%20(1).jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="719" data-original-width="1599" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-YyH7qPcdFNIwlXFjp8ghfcPb6g2S09zhcw7YiCkTNJuMpt7b8rVUwwY9UB25m10zprod698KWXp4dCGBra2qObH12Lb2PYx4nm2UBU1zgR4ID-0W70bTQwOSCRko5AZimdUZqlfiQwANAQmvOwT9_DIVFvvQWefX-5Fhvt5i-78mY4TEtwqO8ddf-Rrn/w400-h180/WhatsApp%20Image%202024-04-11%20at%2012.46.42%20PM%20(1).jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>കല്ലിൽ കൊത്തിയ കവിത എന്ന് സാക്ഷാൽ രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോർ പുകഴ്ത്തിയ ഒരു സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രം. ലോകാത്ഭുതങ്ങളിൽ പെടുത്താത്തതിനാൽ ഭാരതീയർ വില കൊടുക്കാത്ത മുറ്റത്തെ മുല്ല. കലിംഗ നിർമ്മാണ ശൈലിയുടെ മകുടോദാഹരണം. നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ അധിനിവേശങ്ങളുടെ, മതഭ്രാന്ത് പിടിച്ച ഇസ്‌ലാമിക ആക്രമണകാരികളുടെ, വടുക്കൾ പേറുന്ന "ബ്ലാക്ക് പഗോഡ"</p><p>കോണ എന്ന വാക്കും അർക്ക എന്ന വാക്കും കൂടിച്ചേർന്നാണ് കൊണാർക്ക് ആയത്. ഗംഗ രാജവംശത്തിലെ നരസിംഹദേവൻ ആണിത് പണികഴിപ്പിച്ചത് എന്നാണ് കരുതുന്നത്. സൂര്യനായി പണികഴിപ്പിച്ച ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയും ആ പ്രാകാരവും നിലംപൊത്തിയിട്ട് ഒരു നൂറ്റാണ്ടിൽ അധികമായി. ഇപ്പോളുള്ളത് അവിടത്തെ നമസ്കാരമണ്ഡപം ആണ്. മുന്നിൽ തന്നെ മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത നൃത്തമണ്ഡപവും കാണാം. ഉപ്പുകാറ്റ് കൊണ്ട് ദ്രവിച്ചുപോകുന്ന ഈ അത്ഭുതസൃഷ്ടി സംരക്ഷിക്കാൻ പദ്ധതികൾ പലതുമുണ്ട്. പക്ഷെ മിക്കവാറും എല്ലാം അതിൻ്റെ തനത് സൗന്ദര്യത്തിനെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണെന്നു പറയാതെ വയ്യ.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyNo-2JU5QDot6-4jKsyVMVIRuXfg4QpLrQ3Eq8GbbvE_iV5-MhUXHg7f4cEruZz6d0ASpnAP1yCChVCQyAH5J8Hv3PDar90IkgLn2lVIzzr3wvZj1NEzaiRRNY26aYp-RfaeVoDuu3HYk5-Gn61oxvLfK1_i7Dp4fKoR9p3bkTegCM__JSqOo16RbaM-g/s1599/WhatsApp%20Image%202024-04-11%20at%2012.46.42%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1599" data-original-width="719" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyNo-2JU5QDot6-4jKsyVMVIRuXfg4QpLrQ3Eq8GbbvE_iV5-MhUXHg7f4cEruZz6d0ASpnAP1yCChVCQyAH5J8Hv3PDar90IkgLn2lVIzzr3wvZj1NEzaiRRNY26aYp-RfaeVoDuu3HYk5-Gn61oxvLfK1_i7Dp4fKoR9p3bkTegCM__JSqOo16RbaM-g/w180-h400/WhatsApp%20Image%202024-04-11%20at%2012.46.42%20PM.jpeg" width="180" /></a></div><p></p><p>സപ്‌താശ്വങ്ങളെ പൂട്ടിയ രഥത്തിന്റെ രൂപത്തിലാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മിതി. 24 ചക്രങ്ങൾ. ഈ ചക്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ഒരു ദിവസത്തിലെ ഏത് സമയവും കൃത്യമായി ഗണിച്ചെടുക്കാനാകും. ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്ര പൈതൃകത്തിലെ ഔന്നത്യം ഇവിടെ നമുക്ക് വെളിവാകുന്നു. മുഖ്യക്ഷേത്രം 1800 കളിൽ ആണ് നിലംപൊത്തിയത്.&nbsp;</p><p>ഭാരതീയ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ആരാധനക്ക് വേണ്ടിയാണോ നിർമ്മിച്ചത് എന്നതിന് പല അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഇന്ന് തലയുയർത്തിനിൽക്കുന്ന പല ക്ഷേത്രങ്ങളും ഓരോ രാജവംശത്തിന്റെയും പ്രൗഢിയും മഹിമയും വിളിച്ചോതുവാൻ വേണ്ടി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്നു കാണാം. രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ നിലനിർത്തുവാൻ വേണ്ടിയോ, സ്വത്ത് സംഭരിച്ചു വെക്കാൻ വേണ്ടിയോ, അങ്ങിനെ മറ്റു പല കാരണങ്ങളുമുണ്ടാകാം ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണത്തിന് പിന്നിൽ. ഒരു വശത്ത് നിർമ്മിതിയായിരുന്നു നാം ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന അളവുകോലെങ്കിൽ മറുവശത്ത് ഇസ്‌ലാമിക ആക്രമണകാരികൾക്ക് ക്ഷേത്രധ്വംസനത്തിന്റെ കണക്കാണ് അവരവരുടെ മേന്മ വിളിച്ചോതിയിരുന്നത്. കരാനി രാജവംശത്തിലെ സൈന്യാധിപനായിരുന്ന കാലാപഹാഡ് ആണ് കൊണാർക്കും ജഗന്നാഥക്ഷേത്രവും എല്ലാം ആക്രമിച്ചു നശിപ്പിക്കാൻ നേതൃത്വം നൽകിയത്.&nbsp;</p><p>ഇതെഴുതാൻ വേണ്ടി ആ ചരിത്രം ചികഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ രസകരമായ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. ഈ കാലാപഹാഡ് ഒരു ഹിന്ദു ബ്രാഹ്മണനും, രാജാ മുകുന്ദദേവിന്റെ സൈന്യാധിപനുമായിരുന്നു. രാജീവ് ലോചൻ റേ എന്നായിരുന്നു പൂർവ്വ നാമം. ഗൗർ രാജവംശത്തിലെ സുലൈമാൻ കരാനി, തൻ്റെ മകളെ ഉപയോഗിച്ച്, ഇദ്ദേഹത്തെ വശീകരിച്ചു മതം മാറ്റി. ഒരുപക്ഷെ അന്നത്തെ ലവ് ജിഹാദ്. എന്നിട്ട് ആ കൈകൾ കൊണ്ട് തന്നെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ആക്രമിച്ചു നശിപ്പിച്ചു. ഹിന്ദുക്കൾക്കിടയിലെ&nbsp; ഒറ്റുകാരും, ചതിയന്മാരുമാണ് നമ്മെ ഈ അവസ്ഥയിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചത്. നമ്മുടെ പൈതൃകത്തെ ഇത്തരത്തിൽ അവഹേളിച്ചവരിൽ, അവഹേളിക്കുന്നവരിൽ അന്നും ഇന്നും അവരുടെ പങ്കാണ് കൂടുതൽ. പൃഥ്വിരാജ് ചൗഹാനെ ചതിച്ച ജയചന്ദ്രന്മാർ മുതൽ, ശ്രീരാമന്റെ ജാതകം ചോദിച്ച പെരിയാറുടെ ബൗദ്ധികസന്തതികൾ വരെ നീളുന്നു ഈ പിതൃഘാതികളുടെ പരമ്പര.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-1HvY_XjvRLW-TC1aObJrb4H-OWpHDHDI6f8wxDWgEbmPrkfpeLxxfEJHXy4TtQG-iMNx-2ZnSUlQx9QqraUKqqhCy9wy-HRkI3x3dcfeVBA9ye9BlPlb_tbwer6oGvYZwXaKY0AFRJn1mXbgrExWbrtn08lgj6xn05x4b-Mp_ahd8xD3RSxN7tU_8ZBB/s1600/WhatsApp%20Image%202024-04-11%20at%2012.46.41%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1200" data-original-width="1600" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-1HvY_XjvRLW-TC1aObJrb4H-OWpHDHDI6f8wxDWgEbmPrkfpeLxxfEJHXy4TtQG-iMNx-2ZnSUlQx9QqraUKqqhCy9wy-HRkI3x3dcfeVBA9ye9BlPlb_tbwer6oGvYZwXaKY0AFRJn1mXbgrExWbrtn08lgj6xn05x4b-Mp_ahd8xD3RSxN7tU_8ZBB/w400-h300/WhatsApp%20Image%202024-04-11%20at%2012.46.41%20PM.jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>എത്രയെത്ര ആക്രമണങ്ങൾക്കുമപ്പുറം ആ ചരിത്രങ്ങൾ വരും കാലത്തിന് വേണ്ടി പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ കൊണാർക്ക് ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്നു. ചരിത്രകുതുകികളായ, കലാന്വേഷകരായ തീർത്ഥാടകരായി ഞങ്ങൾ ആ വിശാലമായ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.&nbsp;</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-54726081880707961862024-03-26T13:05:00.000-07:002024-03-26T13:05:56.028-07:00<div style="text-align: left;">"നമുക്കെന്താ ഇത് നേരത്തെ തോന്നാഞ്ഞത്?" എന്ന സതീഷേട്ടന്റെ ചോദ്യത്തിന്, "ഒക്കേത്തിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ട് ദാസാ" എന്ന മറുപടിയാണ് മാധവൻ കൊടുത്തത്. അത്ര സുന്ദരമായ ഇടത്ത് നിന്ന് പോരാൻ എല്ലാവരും ഒന്നു മടിച്ചു. പക്ഷെ പോകാതെ നിവൃത്തിയില്ലാത്തതിനാൽ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വണ്ടിയിലേക്ക് നടന്നു.</div><div style="text-align: left;"><br />യാത്രകളുടെ ഗതിവിഗതികൾ അങ്ങിനെയാണ്. വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞുള്ള ആ പോക്ക് ചിലപ്പോൾ നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തും, ചിലപ്പോൾ നിരാശപ്പെടുത്തും. ഏറിയപങ്കും മുന്തിയ അനുഭവങ്ങൾ മാത്രം സമ്മാനിച്ച ഈ യാത്രയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി സന്ദർശിച്ച സ്ഥലങ്ങളിൽ ഈ ഒരെണ്ണം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.</div><div style="text-align: left;"><br />സുനിത ഡോക്ടറാണ് പറഞ്ഞത്, പുരിയിൽ ആണ് കരാർ ആശ്രമം എന്ന്. പറ്റിയാൽ കാണാൻ നോക്കാം എന്നും. ഇതെന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ നിന്ന എന്നോട് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു - "നമ്മുടെ യുക്തേശ്വർഗിരിയുടെ ആശ്രമം". ഒരു ട്യൂബ് ലൈറ്റ് മിന്നി കെട്ടു.&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />"ഏത്..? പരമഹംസ യോഗാനന്ദന്റെ ഗുരു..."&nbsp;&nbsp;<br />"ആ അത് തന്നെ. യോഗിയുടെ ആത്മകഥയിൽ വായിച്ചിട്ടില്ലേ?"<br />"ഇല്ല.."<br />"ആ.. പുസ്തകം എൻ്റെ കയ്യിലുണ്ട്. ഞാൻ തരാം."<br />"പുസ്തകം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല"<br />"എന്നാൽ വായിക്കണം. ഇവിടെയാണ് സ്വാമി യുക്തേശ്വർഗിരി ക്രിയായോഗ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ആശ്രമം. പരമഹംസ യോഗാനന്ദനും ഇവിടെ നിരവധി കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു."<br />"വായിക്കാം."</div><div style="text-align: left;"><br />കാലം കൊണ്ട് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും കൂടാതെ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് പറയാൻ ഞാൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. യോഗിയുടെ ആത്മകഥ പലതവണ ഞാൻ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ഏതാനും അദ്ധ്യായങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ വായന അവസാനിക്കും. പിന്നെ എപ്പോളെങ്കിലും വീണ്ടും ആദ്യം മുതൽ തുടങ്ങും. ഞാൻ വായിച്ചു മുഴുമിക്കാത്ത പുസ്തകങ്ങളുടെ നിര വളരെ ബൃഹത്താണ്.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ആദ്യമൊക്കെ, "ഞാൻ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ..." എന്നിങ്ങിനെ ഉള്ള ഉത്തരങ്ങൾ ആയിരുന്നെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ ആദ്യമേ വായിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് പറയാൻ പഠിച്ചു. പക്ഷെ ഈ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ ഉള്ളടക്കവും ക്രിയായോഗയുടെ ഗുരുപാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചും എല്ലാം ഏതാണ്ടൊരു ധാരണ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. മഹാവതാർ ബാബാജിയിൽ തുടങ്ങി, ലാഹിരി മഹാശയനിലൂടെ, യുക്തേശ്വർ ഗിരിയും, തുടർന്ന് നിരവധി ശിഷ്യഗണങ്ങളുമായി പടർന്നു പന്തലിച്ചു കിടക്കുന്നു, ക്രിയായോഗികളുടെ ശൃംഖല. ലാഹിരി മഹാശയന്റെ ഇടുങ്ങിയ കണ്ണുകൾ ഓർമ്മയിൽ തങ്ങി നിന്നിരുന്നു. ആദ്യന്തരഹിതമായ ഭാരതീയദർശന പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ശാഖോപശാഖകളിൽ എത്ര ചുരുക്കുമേ നമ്മുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പതിയുന്നുള്ളൂ?</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU-eRiLe0NwfSIYPxdVsnsiNjEhPyK9lEhJiO-Eq0clk1L6i-aZNVmvG7-h0qLazBhG1cqVSN0WiTMT04LgCc6E9bVEIfcs-H5lWlF4KgClbYz4hL4XDsYbHvkMjrhaHbMXI_viIEyVYltNQDVzCKkx3HduOYOZVvKKT4lPdtc50DUpyyxQw6rcu9z2vzc/s612/karar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="612" data-original-width="423" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU-eRiLe0NwfSIYPxdVsnsiNjEhPyK9lEhJiO-Eq0clk1L6i-aZNVmvG7-h0qLazBhG1cqVSN0WiTMT04LgCc6E9bVEIfcs-H5lWlF4KgClbYz4hL4XDsYbHvkMjrhaHbMXI_viIEyVYltNQDVzCKkx3HduOYOZVvKKT4lPdtc50DUpyyxQw6rcu9z2vzc/w276-h400/karar.jpg" width="276" /></a></div><br /><div style="text-align: left;">യോഗിയുടെ ആത്മകഥയിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന പുരിയിലെ കരാർ ആശ്രമത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ. നീല മരവാതിൽ തള്ളി അകത്ത് കടന്നാൽ പഴയതെങ്കിലും ആഢ്യത്വമാർന്ന, അതിലേറെ ഭംഗിയാർന്ന, അതിലേറെ മഹായോഗികളുടെ തപസ്സ് ഘനീഭവിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു ഇടത്തേക്കാണ് നാം എത്തിച്ചേരുക.&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />ഓഫിസ് എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന ചെറിയ മുറിയിൽ നിന്ന് ഒരു മനുഷ്യൻ ഇറങ്ങിവന്നു. ആശ്രമം കാണാൻ വന്ന ഞങ്ങളെ തികഞ്ഞ ആതിഥ്യമര്യാദകളോടെ സ്വീകരിച്ചു. ചെയ്തിരുന്ന ഏതോ ജോലി ഒന്നൊതുക്കിയിട്ട്, അദ്ദേഹം ഞങ്ങളോടൊപ്പം വന്നു.&nbsp;<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfrB3dpnAnFFbw5DjtFiGrMeG6_krxju6F4FHdhjcgqSCm2OYhs95LotJgFfbczk4SrEUUkZAC5Z78RnLGdqCV-UZCfDkJlfILR2dNwMgR7wmJct5gHEvfM3JM5dqpexQZEasIzaD5A5zes6cvCpRFZaO83wwpIjSDfHS1CtAm3XltDfFYHykZbIR9g2Ig/s1600/WhatsApp%20Image%202024-03-27%20at%201.26.20%20AM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1200" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfrB3dpnAnFFbw5DjtFiGrMeG6_krxju6F4FHdhjcgqSCm2OYhs95LotJgFfbczk4SrEUUkZAC5Z78RnLGdqCV-UZCfDkJlfILR2dNwMgR7wmJct5gHEvfM3JM5dqpexQZEasIzaD5A5zes6cvCpRFZaO83wwpIjSDfHS1CtAm3XltDfFYHykZbIR9g2Ig/w300-h400/WhatsApp%20Image%202024-03-27%20at%201.26.20%20AM.jpeg" width="300" /></a></div></div><div style="text-align: left;"><br />വൃക്ഷനിബിഡമായ ഒരു സ്ഥലം. പുരിയിൽ അങ്ങിനൊന്ന് വേറെ ഉണ്ടാകാൻ ഇടയില്ല. പൂക്കളും കിളികളും മരങ്ങളും എല്ലാം പ്രശോഭിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദരായി അദ്ദേഹത്തിനോടൊപ്പം നടന്നു. സ്വാമി യുക്തേശ്വർഗിരിയുടെ സമാധിമന്ദിരത്തിലേക്കാണ് ആദ്യം ചെന്നത്. ചെറിയ ഒരു മുറി അമ്പലമാക്കിയിരിക്കുന്നു. വൃത്തിയുള്ള ഒരു കെട്ടിടം. പിങ്ക് നിറമുള്ള കെട്ടിടത്തിൽ പച്ചയും ചുവപ്പും നിറമുള്ള പടികൾ. പടി കയറിച്ചെന്നാൽ ഒരു ചെറിയ മുറി. അതാണ് സമാധിപീഠം. ചുവന്ന മരത്തിന്റെ അഴിവാതിൽ. അതിനകത്ത് സ്വാമിജിയുടെ ചിത്രവും സമാധിയും. അകത്തേക്ക് പ്രവേശനമില്ല. ചുവന്ന വാതിൽ തുറന്ന്, അകത്തെ നിലത്ത് തലമുട്ടിച്ചു ഞങ്ങൾ നമസ്കരിച്ചു. നിരവധി പ്രതിഭകളെ വാർത്തെടുത്ത, ഒരു ആസ്തികപാരമ്പര്യത്തിന്റെ വിളക്ക് കെടാതെ കാത്ത മഹായോഗിയായ ഗുരുവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ഞങ്ങൾ അൽപനേരം നമ്രശിരസ്കരായി നിന്നു.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicFhV-1wDvk4_V3N__6J0ujzMqdpGngghoJMDCAXAy3GLcGG2cUZwiSSLR2GUw_HYYDMHVm_cRGMnF8mM5jLUA_N1KmNqe95hM5GPPfNLFa0Yf1we6kSZCxOY4dCY2Kgzf95xFmdZiK2Wa7mO6j0IlTIhWtF3rB12v3jHp4G4xJ1XwliRyLMY7llwd7Q-B/s1600/WhatsApp%20Image%202024-03-27%20at%201.26.18%20AM%20(1).jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1200" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicFhV-1wDvk4_V3N__6J0ujzMqdpGngghoJMDCAXAy3GLcGG2cUZwiSSLR2GUw_HYYDMHVm_cRGMnF8mM5jLUA_N1KmNqe95hM5GPPfNLFa0Yf1we6kSZCxOY4dCY2Kgzf95xFmdZiK2Wa7mO6j0IlTIhWtF3rB12v3jHp4G4xJ1XwliRyLMY7llwd7Q-B/w300-h400/WhatsApp%20Image%202024-03-27%20at%201.26.18%20AM%20(1).jpeg" width="300" /></a></div><br /></div><div style="text-align: left;">യുക്തേശ്വർഗിരിയുടെ പൂർവ്വാശ്രമനാമം പ്രിയാനാഥ് കരാർ എന്നായിരുന്നു. ഇവിടെ വന്ന് ധ്യാനിച്ച അദ്ദേഹത്തിന് ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ ആത്മീയ ഊർജ്ജം തിരിച്ചറിയാനാവുകയും ഇവിടെ ഒരു കുടിൽ കെട്ടി ആശ്രമം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനാൽ ഇതിന് കരാർ ആശ്രമം എന്ന പേര് സിദ്ധിച്ചു.&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">അവിടെ നിന്നിറങ്ങി ആശ്രമത്തിലെ ധ്യാനമുറിയിലേക്കാണ് ചെന്നത്. പഴയ ഒരു ഹാൾ. ചുമരുകളിൽ സന്യാസിശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ ചിത്രങ്ങൾ. സ്റ്റേജിൽ ക്രിയായോഗയുടെ പരമ്പരയിൽപ്പെട്ടവർ. നടുക്ക് സ്വാമി യുക്തേശ്വർ ഗിരിയുടെ ചിത്രം. അവിടെയും പ്രണമിച്ച് അല്പനിമിഷം നിശ്ശബ്ദരായി ഞങ്ങളിരുന്നു. പുറത്തിറങ്ങി വാതിലടച്ച്, ആശ്രമം നടന്നുകാണാൻ അനുവദിച്ച് അദ്ദേഹം തൽക്കാലത്തേക്ക് വിടവാങ്ങി.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNwEJWZOyhAsWH9dktcOHUviCZHgaNFEk3K7cqzD43pF6-iHJ76dMHbY3soM4PZOeUNXQKARC1o0u5NjtAk3nHWrm6NEKgKLqijiiqizb93QDJUnfEA6GIMqr_V2HoH2D8Dll3umoGpLR13r378raVSo97Z9Ve_ShDds1lp98apPwJugB3QEu0EWcmLCaL/s4032/WhatsApp%20Image%202024-03-27%20at%201.26.18%20AM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNwEJWZOyhAsWH9dktcOHUviCZHgaNFEk3K7cqzD43pF6-iHJ76dMHbY3soM4PZOeUNXQKARC1o0u5NjtAk3nHWrm6NEKgKLqijiiqizb93QDJUnfEA6GIMqr_V2HoH2D8Dll3umoGpLR13r378raVSo97Z9Ve_ShDds1lp98apPwJugB3QEu0EWcmLCaL/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-03-27%20at%201.26.18%20AM.jpeg" width="225" /></a></div><br /></div><div style="text-align: left;">അപ്പോളാണ്, വാതിലിനടുത്തിരിക്കുന്ന ഒരു തോക്ക് മാധവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്. അതെടുത്ത് കൗതുകത്തോടെ നോക്കുന്ന മാധവനോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു "കുരങ്ങന്മാരുടെ ശല്യം കുറക്കാൻ വേണ്ടി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതാണ്. ശബ്ദം മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കൂ". മാധവൻ എന്നാലും ഗമയോടെ അതുമായി ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്തു.&nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNJT10I7dWrv7LNPGHccQdLJ5CtD8Vj_NX5tfz8dWzWRAI7cgtExg891If4MK2FTCuBTk0OA3O4AxPQViEw11717rH1YqIXjcFwneELPYGdv2r03OvKDlt26x7xWQ57d04wKRuu3P5CeWvWnAnWFyzG4PVtB1UWMTKiMipiUqixF8iT-_bN9aZ9bVxMP9T/s620/Screenshot%202024-03-27%20013155.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="620" data-original-width="438" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNJT10I7dWrv7LNPGHccQdLJ5CtD8Vj_NX5tfz8dWzWRAI7cgtExg891If4MK2FTCuBTk0OA3O4AxPQViEw11717rH1YqIXjcFwneELPYGdv2r03OvKDlt26x7xWQ57d04wKRuu3P5CeWvWnAnWFyzG4PVtB1UWMTKiMipiUqixF8iT-_bN9aZ9bVxMP9T/w283-h400/Screenshot%202024-03-27%20013155.png" width="283" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">തുടർന്ന് ആശ്രമം ചുറ്റിക്കണ്ട്, പോകാനായി ഒരുങ്ങിയ ഞങ്ങളെ അദ്ദേഹം വീണ്ടും മറ്റൊരു വശത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. ഒരു മുറി തുറന്ന് പറഞ്ഞു. "ഇതാണ് യുക്തേശ്വർ മഹാരാജിന്റെ ധ്യാനമുറി." തീരെ ചെറിയ ഒരു മുറി. അതിൽ നിരവധി ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അകത്തു കടന്നു ഞങ്ങൾ നമസ്കരിച്ചു. സ്വാമിജിയുടെയും കാളിയുടെയും, പിൽക്കാലത്തെ മഠാധിപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങൾ ചുവന്ന പട്ടിൽ അലങ്കരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു. മുന്നിൽ പട്ടുവിരിച്ച ഒരു പീഠം, ധൂപസാമഗ്രികൾ. സരളമായി, വൃത്തിയോടെ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പഴയമുറി. വർഷങ്ങളുടെ സാധനാസുഗന്ധം പേറുന്ന ഒരു മുറി. അതും പൂർത്തിയാക്കി ഞങ്ങൾ നന്ദി പറഞ്ഞു. "ഇപ്പോൾ സ്വാമിജി ഇവിടെയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ കാണാമായിരുന്നു" അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ഒരല്പനേരം കൂടി ആ ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഇരുന്ന് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ബോഗൺവില്ലകളോടും നീലച്ച മരവാതിലിനോടും യാത്രപറഞ്ഞ് അടുത്ത ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് വണ്ടികയറാനായി പൂഴിമണൽ വിരിച്ചിട്ട ആ വഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ നടന്നു.&nbsp;</div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-85793887639227851112024-03-21T12:09:00.000-07:002024-03-21T12:09:43.271-07:00അതിരാവിലെ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് ജഗന്നാഥസ്വാമിയെ കാണാൻ വീണ്ടുമിറങ്ങി. ഇപ്പോളത്തേക്ക് പുരി നമ്മുടെ സ്വന്തം എന്ന പോലെ പരിചയമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് വരിയിലൂടെ അകത്തുകയറി. ഇത്തവണ ഇന്നലത്തേതിന് അപ്പുറം ഒരു പ്രാകാരത്തിലേക്ക് കൂടി അനുമതിയുണ്ട്. ഭഗവാനെ കുറച്ചുകൂടി അടുത്തുനിന്ന് കാണാം. പക്ഷെ തിരക്കും അതിനനുസരിച്ച് കൂടി. ഭക്തരെ തൊഴുവിക്കാൻ കൊണ്ടുവരുന്ന പണ്ടകൾ പലരീതിയിൽ നമ്മെ തള്ളിമാറ്റി അവരുടെ ആളുകൾക്ക് ദർശനം കൊടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിൽ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ഭഗവാനിൽ കുറയും. അത് ഭഗവാന്റെ ഒരു കുരുക്കാണ്. നാമം ഉരുവിട്ട് സ്വന്തം വഴി മാറാതെ ഞങ്ങൾ ആ തിരക്കിലൂടെ ഊളിയിട്ടു. തിരക്ക് ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോയി തൊഴുവിച്ചു താഴെയിറക്കി.&nbsp;<p></p><div>ഇന്നത്തെ ദർശനം വളരെ സുഖകരമായിരുന്നു. ആ ദാരുവിഗ്രഹത്തിന് മുൻപിൽ ആളുകൾ നിൽക്കുന്ന കാണുമ്പോളാണ് ആ വിഗ്രഹങ്ങളുടെ വലുപ്പം മനസ്സിലാവുക. അഭിഷേക സമയമായിരുന്നു. ആ അകത്തളം വലിയ ഒരു സിനിമാ സെറ്റ് പോലെ തോന്നിച്ചു. ഒരു അഭൗമമായ പ്രതീതി. ഏതോ ഗുഹാന്തരത്തിലാണ് വിഗ്രഹം എന്ന പോലുള്ള ഒരു തോന്നൽ. ആ ഗർഭഗൃഹത്തിന്റെ നിർമ്മിതിയുടെ അളവുകൾ കൊണ്ടാകാം. പക്ഷെ ഒരിക്കലും അവിടെ ഏറെ നേരം നിന്ന് നേരെ നോക്കി തൊഴാനാകില്ല എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. ചില ചിത്രങ്ങളില്ലേ - നാം നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ എന്തൊക്കെയോ കാരണം കൊണ്ട് കണ്ണ് വലിക്കേണ്ടി വരുന്നവ. അങ്ങിനെ ഒരു പ്രതീതി തോന്നി ആ ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിൽ. തിരക്കും, പൂജാരിമാരുടെ ബഹളവും കാരണം അങ്ങിനെയൊരു സാധ്യത ഞങ്ങൾക്കുമുന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല തന്നെ.&nbsp;</div><div><br /></div><div>എല്ലാവരും നല്ല സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു. വിചാരിച്ചതിലുമധികം നേടുന്നവരുടെ നിർവൃതി. ഭഗവൽപ്രസാദത്തിന്റെ&nbsp; മാധുരി. ആത്മാവിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ പ്രകാശം പരന്ന കൈവല്യം.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo6jatJOPJLZZBrneQogHBc-3MfPCsLeqWgIRIySGCVOwrKWlusbShLkD2BrnwnckdQCfLEW1UlgX0I5lIDlQ8YVwO-hrOyEcwyJB1K64BcrC6EWdy8xr7R_ClgM6uhc0XCEWuD6FtXhkzR5gzbC6hHAOEk3DcsmcmBrSritpBrT_CFCixXdKO-q60GMsN/s3605/WhatsApp%20Image%202024-03-22%20at%2012.35.24%20AM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2300" data-original-width="3605" height="255" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo6jatJOPJLZZBrneQogHBc-3MfPCsLeqWgIRIySGCVOwrKWlusbShLkD2BrnwnckdQCfLEW1UlgX0I5lIDlQ8YVwO-hrOyEcwyJB1K64BcrC6EWdy8xr7R_ClgM6uhc0XCEWuD6FtXhkzR5gzbC6hHAOEk3DcsmcmBrSritpBrT_CFCixXdKO-q60GMsN/w400-h255/WhatsApp%20Image%202024-03-22%20at%2012.35.24%20AM.jpeg" width="400" /></a></div><br /></div><div>സൂര്യോദയം കാണാൻ കടൽത്തീരത്തേക്ക് പോകാമെന്നായി. പല പല തീരുമാനങ്ങളും അപ്പപ്പോൾ എടുക്കുന്നതാണ്. തലേ ദിവസം പ്രഭുവും കൂട്ടരും ഒറ്റക്ക് പോയി വന്നതിന്റെ ക്ഷീണം തീർക്കാൻ എല്ലാവരും കൂടി കടൽത്തീരത്തേക്ക് നടന്നു. വെളിച്ചമായിത്തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ. കടൽത്തീരം ശാന്തമാണ്. വെള്ളിമണലിൽ കടൽ തലതല്ലി വീണലയ്ക്കുന്നു. സൂര്യൻ പൊങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ. അമ്പലത്തിലേക്ക് മൊബൈൽ കടത്തില്ല എന്നതിനാൽ ആരും മൊബൈൽ കയ്യിലെടുത്തിരുന്നില്ല. അതിനാൽ ശാന്തരായി ആസ്വദിച്ച് സൂര്യോദയം കണ്ടു. ഉണ്ണിസൂര്യന് അർഘ്യം അർപ്പിച്ചു. തമാശകൾ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. ധ്യാനിച്ചിരുന്നു. കടലിൽ കളിച്ചു. ഓരോ നിമിഷവും ആസ്വദിച്ചു.</div><div><br /></div><div>ഹോട്ടലിലെത്തി എല്ലാവരും ബാഗുകൾ പായ്ക്ക് ചെയ്തു. ഇനി ഇവയിൽ മിക്കതും തുറക്കുക വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ടാകും. സാധനങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വെച്ചും ഇങ്ങോട്ട് വെച്ചും സാധനങ്ങൾ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് എല്ലാവരും അത് പൂർത്തിയാക്കി. ഹോട്ടലിൽ തന്നെ പ്രഭാതഭക്ഷണം കൊണ്ടുവരുവിച്ചു കഴിച്ചു.</div><div><br /></div><div>കൃത്യം ഒൻപത് മണിക്ക് തന്നെ ഞങ്ങൾക്കുള്ള വണ്ടിയെത്തി. ബാഗുകൾ മുകളിൽ കയറ്റി. അയാൾ ഓരോ കയർ മുറുക്കുമ്പോഴും ഓരോരുത്തരുടെ ഉള്ള് പിടഞ്ഞു. എന്തെങ്കിലും പൊട്ടിയാലോ എന്നാലോചിച്ച്. എൻ്റെ ബാഗിൽ ഒരു ഏക് താര ആയിരുന്നു പ്രശ്നക്കാരൻ. അതിന്റെ കഥ ഞാൻ വഴിയേ പറയാം. എന്തായാലും ഒരുവിധത്തിൽ എല്ലാ ബാഗും കൂട്ടിക്കെട്ടി ഞങ്ങൾ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. ഹോട്ടൽ ബില്ല് സെറ്റിൽ ചെയ്ത് അവിടുത്തെ ജീവനക്കാർക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞ്, ജഗന്നാഥന് ജയ് വിളിച്ച് ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKia5j-wWxiVJAuF9HlkvFXZQRKwCc-MFbJbnnbJZq3hbjxkS0ymV8VwZ-z7glqUpIXi-E2LnLpYxntzOJ8PHR5joQ8Bwuhe-nU8TkDSuUQ1A-EsOC-AVx9Yea2o2N8Qp-uchs8q2-MjMgJ8gcvOWBOUMEwAG8SDm-UD2w9YbOUlI4BqLLMxckoTmZSD5n/s4032/WhatsApp%20Image%202024-03-22%20at%2012.35.24%20AM%20(1).jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKia5j-wWxiVJAuF9HlkvFXZQRKwCc-MFbJbnnbJZq3hbjxkS0ymV8VwZ-z7glqUpIXi-E2LnLpYxntzOJ8PHR5joQ8Bwuhe-nU8TkDSuUQ1A-EsOC-AVx9Yea2o2N8Qp-uchs8q2-MjMgJ8gcvOWBOUMEwAG8SDm-UD2w9YbOUlI4BqLLMxckoTmZSD5n/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-03-22%20at%2012.35.24%20AM%20(1).jpeg" width="225" /></a></div></div><div><br /></div><div>കൊൽക്കത്തയിലെ ഡ്രൈവറോട് എന്ന പോലെ ഈ പുതിയ ആളോടും ഞാൻ ഞങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി പറഞ്ഞു. പൊതുവിൽ പുരി - ഭുവനേശ്വർ ഒരു പാക്കേജ് പോലെയാണ് അവർ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത്. മിക്കവാറും പേർക്ക് അത് മതിയാകും. പക്ഷെ പരിപാടിയിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ കമ്മിറ്റിക്ക് അധികാരം ഉണ്ടാകും എന്നത് ഞാൻ എൻ്റെ ഹിന്ദിയിൽ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു :).</div><div>സാധാരണയായി പുരിയിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വണ്ടികൾ നേരെ കൊണാർക്ക് പാതയിലേക്കാണ് കയറുക. ഞങ്ങൾക്ക് പക്ഷെ ആദ്യം പോകേണ്ടത് പുരിയിലെ തന്നെ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്കാണ്. ഇന്നലെ വൈകീട്ട് പ്രധാനകാര്യപരിപാടികൾ കഴിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ അവിടം അടച്ചിരിക്കും എന്നാണറിഞ്ഞത്. രാവിലെ 9 നു ശേഷം തുറക്കുമെന്നും. അതിനാൽ അതാകട്ടെ ആദ്യലക്ഷ്യം എന്ന നിലക്ക് വണ്ടി അങ്ങോട്ട് വിടാൻ പറഞ്ഞു.</div><div>ഗൂഗിൾ കാണിച്ച വഴിയിലൂടെ കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ് ഇനിയെന്ത് എന്നറിയാത്ത ഒരു ഇടുങ്ങിയ തെരുവിൽ വണ്ടി ചെന്നു നിന്നു. ബ്ലോക്ക് ആക്കേണ്ട എന്ന കരുതി മുന്നിലെ മെയിൻ റോഡിലേക്ക് വണ്ടി നീക്കിയിടാൻ ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അതാകട്ടെ, രാവിലെ വന്ന കടൽത്തീരത്തിനു മുൻപിലുള്ള പാതയും. ഞങ്ങൾ അവിടെയിറങ്ങി. ഡ്രൈവർ വണ്ടി മാറ്റി പാർക്ക് ചെയ്യാമെന്നും തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ വിളിച്ചാൽ മതിയെന്നും പറഞ്ഞ് പോയി.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGGw_F2ZnKPVntFpCFDmORRR5jpY0Q1c5sLl_xMc5en3UM8yrWqVRjO6sJBZizsm8y-NIWqGr4mDKVsi6QoDZ8PgffpkIz_dMvwq7KFebk-NdQHJNlSfCFUouDvPVRpn3a_FBzD3cFQNDFqoedBQJ_zFiLli8IQk8tHvPd1i4ZvlY3clj_U5hEPUeTg00C/s4032/WhatsApp%20Image%202024-03-22%20at%2012.35.25%20AM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2268" data-original-width="4032" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGGw_F2ZnKPVntFpCFDmORRR5jpY0Q1c5sLl_xMc5en3UM8yrWqVRjO6sJBZizsm8y-NIWqGr4mDKVsi6QoDZ8PgffpkIz_dMvwq7KFebk-NdQHJNlSfCFUouDvPVRpn3a_FBzD3cFQNDFqoedBQJ_zFiLli8IQk8tHvPd1i4ZvlY3clj_U5hEPUeTg00C/w400-h225/WhatsApp%20Image%202024-03-22%20at%2012.35.25%20AM.jpeg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrQbyNfR-SCIF47-1CMQMqzxSMAzoA8O_UOpd40PLwNIl8RzuJ5d_6dLAqlGtVM6551RmQRkL2LpIKFrqvkEs_cRcOt7o2XirN9YiGBLGHZC26viRp184GNpUqPe0ngjJsixvn9_4u8ZHeESQg3800zX20OUiaG7V3Gyp1xPBtCCZHPWlLuGoYJUrXXRY_/s4032/WhatsApp%20Image%202024-03-22%20at%2012.35.25%20AM%20(2).jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrQbyNfR-SCIF47-1CMQMqzxSMAzoA8O_UOpd40PLwNIl8RzuJ5d_6dLAqlGtVM6551RmQRkL2LpIKFrqvkEs_cRcOt7o2XirN9YiGBLGHZC26viRp184GNpUqPe0ngjJsixvn9_4u8ZHeESQg3800zX20OUiaG7V3Gyp1xPBtCCZHPWlLuGoYJUrXXRY_/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-03-22%20at%2012.35.25%20AM%20(2).jpeg" width="225" /></a></div></div><div><br /></div><div>ഗൂഗിൾ കാണിച്ച ഒരു ഇടവഴിയിലൂടെ അല്പദൂരം നടന്നപ്പോൾ നിറയെ ചെടികൾ നിറഞ്ഞ, മരങ്ങൾ കായ്ച്ചുനിൽക്കുന്ന, ഈ പട്ടണത്തിനുള്ളിൽ ഇങ്ങിനെയൊരു ഇടമോ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു വലിയ മതിൽക്കെട്ടിനു പുറത്തെത്തി.&nbsp;</div><div>രണ്ടാൾക്ക് കടക്കാൻ പാകത്തിനുള്ള ചെറിയ മര ഗേറ്റ്. മുകളിൽ മഞ്ഞ പെയിന്റ് അടിച്ച ഒരു കമാനം. അതിൽ ചുവന്ന അക്ഷരങ്ങളിൽ ഒഡിയയിലും ഇംഗ്ലീഷിലും ഉള്ള എഴുത്തുകൾ. അതിനു മുകളിൽ ബോഗൺവില്ല പടർന്നു പന്തലിച്ചു തണൽ വിരിച്ചു നിൽക്കുന്നു. വശങ്ങളിൽ ഓം എന്ന എഴുത്തുകൾ.</div><div><br /></div><div>ഒന്നുരണ്ടു ദിവസം മുൻപ് മാത്രം തീരുമാനിച്ച എന്നാൽ കാണാനാകുമെന്ന് ഒരു ഉറപ്പുമില്ലാതിരുന്ന മറ്റൊരു അസുലഭമായ ഇടത്തിലേക്ക് ഞങ്ങളാ മരത്തിന്റെ നീലച്ച അഴിവാതിൽ കടന്നു കയറിച്ചെന്നു.&nbsp;</div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-58739414803390605712024-03-19T10:42:00.000-07:002024-03-19T10:42:01.881-07:00<p>&nbsp;സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾക്ക് അപ്പുറത്തു നിന്ന് ആരോ ഒരാൾ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചതു പോലെ. ഇവിടെ വരണമെന്നും ഇത് കാണണമെന്നും ആരോ ചട്ടം കെട്ടിയത് പോലെ. ആ പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ, മൂടിക്കെട്ടിയ ഇരുണ്ട സന്ധ്യയിൽ എളുപ്പം വിട്ടുപോകാമായിരുന്നിട്ടും, ഇവിടെ വന്നതിന് എൻ്റെ സമ്മാനമാണ് ഇതെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞതുപോലെ.</p><p>അവിടെ ആ സന്ധ്യയിൽ, കാവിമൂടിയ കട്ടിലിന് മുൻപിൽ ഞങ്ങൾ തലകുനിച്ചുനിന്നു. ആയിരത്താണ്ടിനും മുൻപ്, ശങ്കരൻ എന്ന മഹാഗുരുവിനെ സേവിച്ചതാണ് ഈ മരക്കട്ടിൽ. ജീവന്മുക്തനായ, ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ യോഗവൈഭവം ലോകത്തിന് മുൻപിൽ വിതറിയ ആദിശങ്കരാചാര്യരുടെ കട്ടിൽ. ആ അവതാരപുരുഷൻ നമുക്കായി അവശേഷിപ്പിച്ചു പോയ ജ്ഞാനസാമ്രാജ്യത്തിനും അപ്പുറം ഭൗതികമായ ഒരു തിരുശേഷിപ്പ്.</p><p>കാവിത്തുണി മുഷിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അവിടെ യാതൊരു പൂജയും നടക്കുന്ന ലക്ഷണം കണ്ടില്ല. പുറത്തെമ്പാടും പൊടി. വീണ്ടും നമ്മുടെ പൈതൃകസ്വത്തിനെ പരിപാലിക്കുന്നതിൽ മഠങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ കാണിക്കുന്ന അലംഭാവം മനസ്സിൽ&nbsp; തികട്ടിവന്നു. ഇതൊരു ടൂറിസം പരിപാടി ആക്കണം എന്നല്ല, പക്ഷെ ഇത് തേടി വരുന്നവർക്ക് ഭക്തി തോന്നത്തക്കരീതിയിൽ പരിപാലിക്കാമല്ലോ. ലോകത്തിലെ മികച്ച പ്രതിഭകളിൽ അഗ്രിമസ്ഥാനത്തുള്ള സാക്ഷാൽ ശങ്കരന്റെ ഇരിപ്പിടം എന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അതിനുള്ള പരിപാലനം അത്രമേൽ മുന്തിയതായിരിക്കണമല്ലോ. പക്ഷെ ആ നിഷ്കർഷ കണ്ടില്ല എന്നത് കുറച്ച് ഞങ്ങളെ നിരാശരാക്കി.</p><p>ഈ ചരിത്രപുരുഷന്മാരുടെ ഭൗതികമായ അടയാളങ്ങൾക്ക് എന്താണിത്ര പ്രാധാന്യം? ലോകം അവയ്ക്ക് പിന്നിൽ പോകാൻ കാരണമെന്താണ്? മാവുങ്കലിന്റെ കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന&nbsp; ദ്വാപരയുഗത്തിലെ കൃഷ്ണന്റെ തയിർക്കലം മറന്നിരിക്കാൻ ഇടയില്ലല്ലോ? ഇത്തരം വിഡ്ഢിത്തങ്ങൾ ധാരാളം ഉണ്ടെങ്കിലും, ലോകം അവയിൽ ഭ്രമിക്കുന്നുണ്ട് എന്നതൊരു യാഥാർഥ്യമാണ്. ശാസ്ത്രദൃഷ്ടിയിൽ മഹാത്മാക്കൾ തീർത്ഥങ്ങളാണ്. അവരുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ വരുന്നതിനെയൊക്കെ അവർ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ആ പരിശുദ്ധി യുഗങ്ങൾക്കിപ്പുറവും നമ്മിലേക്ക് സംക്രമിക്കുന്നു. അയോദ്ധ്യയിലും കാശിയിലും മഥുരയിലുമെല്ലാം ഇതുതന്നെയാണ് പ്രാധാന്യം. അവരുടെ സജീവസ്മരണ ഉണർത്തിവിട്ട് നമ്മെ പരിവർത്തിപ്പിക്കുന്നു എന്നൊരു വിശേഷം കൂടി ഈ ഭൗതിക ചിഹ്നങ്ങൾക്കുണ്ട്.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBMMisSoXXGjL70vHAcQrZC3LgXzVDJFzkg0sNAbofNN804HmcT087VbT00YrChDMfmum3XdfTfscHxouEJGUIv-ViOEgxSHc92VaKViepEVCRlR7OWL-T3CSl1D236JgM8tKgQynMoIuMqP8S2aNv_ga4BKTJOHnOeeJXUTCvtN-8cQY6rEFBN3kIQc8U/s1600/WhatsApp%20Image%202024-03-19%20at%2010.55.57%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="900" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBMMisSoXXGjL70vHAcQrZC3LgXzVDJFzkg0sNAbofNN804HmcT087VbT00YrChDMfmum3XdfTfscHxouEJGUIv-ViOEgxSHc92VaKViepEVCRlR7OWL-T3CSl1D236JgM8tKgQynMoIuMqP8S2aNv_ga4BKTJOHnOeeJXUTCvtN-8cQY6rEFBN3kIQc8U/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-03-19%20at%2010.55.57%20PM.jpeg" width="225" /></a></div><p>സതീഷേട്ടന് പുറത്തെത്താൻ വൈകി. വരുന്ന വഴി നിറയെ കടകളുണ്ട്. ആശ്രമത്തിന്റെ പ്രധാന കെട്ടിടത്തിനകത്ത് കയറി. അകത്ത് ചില പ്രതിഷ്ഠകളും, ശങ്കരാചാര്യർ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലവും മറ്റുമുണ്ട്. സ്വാമിജി ഇപ്പോൾ സ്ഥലത്തില്ല. ഉണ്ടെങ്കിൽ പകലാണ് അദ്ദേഹത്തിൻറെ ദർശനവും അനുഗ്രഹവും. ആശ്രമത്തിന്റെ പുസ്തകശാലയിൽ കയറി. കുറച്ച് പുസ്തകങ്ങൾ ഉണ്ട്. അധികവും ഹിന്ദിയിൽ. ഇംഗ്ലീഷ് പുസ്തകങ്ങൾ വളരെ വിരളം. വേദഗണിത പുസ്തകങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ കിട്ടിയാൽ വാങ്ങണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ദൗർഭാഗ്യവശാൽ അവയൊക്കെ ഹിന്ദിയിലാണ്. ഒന്നുരണ്ടു പുസ്തകങ്ങൾ സ്വകാര്യമായും, ആശ്രമത്തിനായും വാങ്ങി ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി.</p><p>കുറച്ച് ദൂരം നടന്നാൽ നിരവധി കടകളുണ്ട്. കരകൗശല ഉത്പന്നങ്ങളും തുണികളും ഒക്കെയായി എല്ലാവരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഒരുങ്ങി നിൽക്കുകയാണവ. സംഘാംഗങ്ങൾ പല വഴിക്ക് പിരിഞ്ഞു. ഒരുവിധം എല്ലാം വാങ്ങി എന്ന് കരുതിയ ഞാനും ചിലതൊക്കെ വാങ്ങി. ജഗന്നാഥന്റെ ചെറിയ മൂർത്തിയും ഒന്നുരണ്ട് ടീഷർട്ടും ഒക്കെയായി ചില്ലറ ഷോപ്പിംഗ് നടത്തി. ജയേട്ടൻ എല്ലാവരുടെയും കൂടെ നടന്ന് ചിലവാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDv-ZvGFJ-3-SUr2qcNfVk8M4OHroPwEu1LUZVz4GigrHihLYzAPRpdp142eVS0Nd6VdlDxidJLWGBpSHEPkbFr81hbNmJJ9GIufPfdKwSqtKOKPcm4yCnhUi8R_5Ne4tEFahq42YgxFdqqG3a2Fud5SdzMlwteRqhCFkSUkRom_Vh1ejcxqF6wmtayfZ0/s4096/WhatsApp%20Image%202024-03-19%20at%2010.58.01%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2304" data-original-width="4096" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDv-ZvGFJ-3-SUr2qcNfVk8M4OHroPwEu1LUZVz4GigrHihLYzAPRpdp142eVS0Nd6VdlDxidJLWGBpSHEPkbFr81hbNmJJ9GIufPfdKwSqtKOKPcm4yCnhUi8R_5Ne4tEFahq42YgxFdqqG3a2Fud5SdzMlwteRqhCFkSUkRom_Vh1ejcxqF6wmtayfZ0/w400-h225/WhatsApp%20Image%202024-03-19%20at%2010.58.01%20PM.jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>മാധവനും പ്രഭുവും സതീഷേട്ടനും കടൽത്തീരത്തേക്കാണ് പോയത്. അവിടെയുള്ള ഒരു ശ്മശാനത്തിലേക്കാണ് അവർ എത്തിയതത്രേ. പിറ്റേന്ന് ആ കഥകൾ കേട്ടപ്പോൾ അത് നഷ്ടമായെന്ന് തോന്നി. കാശിയിലെ പോലെ പല ചിതകളിൽ പല പല ജീവിതങ്ങൾ എരിഞ്ഞു തീരുന്നത് അവർ കണ്ടു. കുറെ നേരം ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഹോട്ടലിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി. മുരളിയേട്ടൻ തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നു. കഥകൾ പലതും പറഞ്ഞ് ചായയൊക്കെ കുടിച്ച് ഞങ്ങൾ മാധവനെയും പ്രഭുവിനെയും കാത്ത് അവിടെയിരുന്നു. നേരം വൈകി എന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പതുക്കെ കട്ടിലുകളെ അഭയം പ്രാപിച്ചു.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbCnDnf7VhCZ4rcg-o1YK3M_I9AGGk56ATLWzC6B2EhUuuGG_mR_DpDtxIEViWFcmtE-hBno2JcSW-UIqpHH7MUsACxUuPrKxhB5_R0plpw88xOB4T1n9GyyYCJPnFZ4Lpkg7Pl0NOgafPWVBnsCWTJkCTJvaSqeC1hOLa8KeDkGRyUUlVWIfek_7QVEf6/s527/Screenshot%202024-03-19%20230932.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="527" data-original-width="430" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbCnDnf7VhCZ4rcg-o1YK3M_I9AGGk56ATLWzC6B2EhUuuGG_mR_DpDtxIEViWFcmtE-hBno2JcSW-UIqpHH7MUsACxUuPrKxhB5_R0plpw88xOB4T1n9GyyYCJPnFZ4Lpkg7Pl0NOgafPWVBnsCWTJkCTJvaSqeC1hOLa8KeDkGRyUUlVWIfek_7QVEf6/w326-h400/Screenshot%202024-03-19%20230932.jpg" width="326" /></a></div><p></p><p>നാളെ നേരത്തെ വീണ്ടും ജഗന്നാഥനെ ഒന്നുകൂടി കണ്ട് പുരിയോട് യാത്ര പറയണം. പിന്നെ ഒരു നീണ്ട യാത്രയാണ്. ഉത്കലത്തിന്റെ ഇനിയും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ചില കാഴ്ചകളും കൂടി കണ്ട് മടക്കയാത്ര...</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-68651365447625738622024-03-18T10:49:00.000-07:002024-03-18T10:49:46.240-07:00<p>കഴിഞ്ഞ ഒരു മാസക്കാലം വേറൊരു അനുഭൂതിയുടെ പിറകിലുള്ള യാത്രയായിരുന്നതിനാലാണ് ഇത് വൈകിയത്. തദ്വനം ആശ്രമത്തിലെ ശിവരാത്രി പരിപാടികൾക്ക് വേണ്ടി സമയം കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരുന്നതിനാൽ ഇത് പിന്തള്ളപ്പെട്ടു. അവിടേക്കുള്ള യാത്രകളും ശിവരാത്രി പരിപാടികളുമെല്ലാം മറ്റൊരിക്കൽ വിശദമായെഴുതാം.</p><p>--------------------------------------------</p><p>ഓരോ യാത്രയും പുതിയ സ്ഥലങ്ങളും, ഭാഷകളും, സംസ്കാരങ്ങളും അനുഭവിക്കാനുള്ളതാണ്. അതിലേക്ക് നാം ഇറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ ഓർമ്മയിൽ തങ്ങിനിൽക്കാൻ ഒന്നും നമുക്ക് ലഭ്യമായേക്കില്ല. ലോകം എന്നത് തൻ്റെ തന്നെ സൃഷ്ടിയാണെന്ന് ഉറപ്പ് വരുന്നത് വരെ തീർത്ഥാടനങ്ങൾ സാമാന്യജനങ്ങൾക്ക് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സന്യാസിമാർക്ക് പരിവ്രജനം നിർബന്ധമാകുന്നതും ഇതിനാൽ തന്നെ.&nbsp;</p><p>പണ്ടൊരിക്കൽ ഭാരതഭൂമിയുടെ ദിക്കുകളെ ജയിച്ച ഒരു യുഗാവതാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. കേരളത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് നർമ്മദാനദിക്കരയിൽ തൻ്റെ ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തി അദ്ദേഹം അദ്വൈതസിദ്ധാന്തത്തെ നാം ഇന്ന് കാണുന്ന ഗരിമയിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. മുപ്പത്തിരണ്ട് വയസ്സ് കൊണ്ട് ശതകോടി പുരുഷായുസ്സുകൾ കൊണ്ട് നേടാൻ കഴിയാത്ത ആത്മീയശക്തി ഈ ലോകത്തിൽ വിതറിപ്പോയി. ശങ്കരൻ എന്ന ആ മലയാളബ്രാഹ്മണക്കുട്ടി ലോകത്തിന് വേണ്ടി ഭാരതത്തിൻ്റെ നാല് കോണുകളിൽ നാല്‌ മഠങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. അതിൽ കിഴക്ക് ദിക്കിലുള്ള മഠം ഈ ജഗന്നാഥപുരിയിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. പുരുഷോത്തമന്റെ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ആ മഠം പുരി ഗോവർദ്ധനപീഠം എന്ന പേരിലാണ് പ്രസിദ്ധം. ബദ്രിനാഥം, ദ്വാരക, ശൃംഗേരി എന്നിവയാണ് മറ്റുള്ളവ. ഋഗ്വേദമാണ് ഗോവർദ്ധനപീഠത്തിന് പ്രചാരണാർത്ഥം നൽകപ്പെട്ടത്. സാക്ഷാൽ പദ്മപാദാചാര്യരെ ഈ മഠത്തിലേക്ക് നിയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWIeYiv6xawfbAmkc0dnOun6qqY3Pb0MkS3hg2fsO8hI8EouaieCFnhKQIpBxonJZHxNSJEikBoc1H95DTzkrCpkXyiWjVCHdIyuWqJM7lWOawgb5127VsblL89fTZ6SFck0pDDIV9a_go1_qoGD6HoLves5sDU_O9EJQBgQbnvOj7M35rJ2yCXEBEPsCM/s900/EWqxPvxU4AAh2C5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="636" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWIeYiv6xawfbAmkc0dnOun6qqY3Pb0MkS3hg2fsO8hI8EouaieCFnhKQIpBxonJZHxNSJEikBoc1H95DTzkrCpkXyiWjVCHdIyuWqJM7lWOawgb5127VsblL89fTZ6SFck0pDDIV9a_go1_qoGD6HoLves5sDU_O9EJQBgQbnvOj7M35rJ2yCXEBEPsCM/w283-h400/EWqxPvxU4AAh2C5.jpg" width="283" /></a></div><p>ക്രി.മു 486 ൽ ആണ് ഈ മഠം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇപ്പോളത്തെ ശങ്കരാചാര്യർ സ്വാമി നിശ്ചലാനന്ദസരസ്വതി മഹാരാജ് ഇവിടുത്തെ 145 ആമത്തെ ശങ്കരാചാര്യർ ആണ്. പതിറ്റാണ്ടുകളോളം വേദവേദാന്തങ്ങൾ പഠിച്ച്, അത് തത്വത്തിനു പുറത്ത് ജീവിതരംഗത്ത് പ്രവർത്തിച്ചു കാണിക്കുന്ന ആളാണ് പുരി ശങ്കരാചാര്യർ. ഗോസേവക്ക് വേണ്ടി ഉഴിഞ്ഞുവെച്ച ഒരു പഴയകാലം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്. അന്ന് അതിന്റെ പേരിൽ ജയിലിലും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഇദ്ദേഹം. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവും പാണ്ഡിത്യവും അദ്വൈതനിഷ്ഠയും കണ്ടാണ് ശങ്കരാചാര്യ പദവിയിലേക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6h29I2bW4rDKAZH9cst3YvMSjkiPM0qZcY6wcff1R3E7cb-59oNjh7gRNB2AhvpV-PfC0PZXFkxVA3kHA6U0h4kG1hXrrJR3WuFuzxAu_9YYVrJMl30nNGWV6nZwBguxgPhihArvpnISg18EEsm9yjWSnkKVNUqo2xuLQy85P1Y9yC4ID1EHxguGdm0I-/s225/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="225" data-original-width="225" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6h29I2bW4rDKAZH9cst3YvMSjkiPM0qZcY6wcff1R3E7cb-59oNjh7gRNB2AhvpV-PfC0PZXFkxVA3kHA6U0h4kG1hXrrJR3WuFuzxAu_9YYVrJMl30nNGWV6nZwBguxgPhihArvpnISg18EEsm9yjWSnkKVNUqo2xuLQy85P1Y9yC4ID1EHxguGdm0I-/w400-h400/images.jpg" width="400" /></a></div><p>ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു പൂർവികനെ നിങ്ങൾ അറിയുമോ? ഭാരതീകൃഷ്ണ തീർത്ഥ സ്വാമികൾ. അറിയാവുന്നവർ ഒരു കമന്റ് ഇട്ടാൽ നന്നാകും. പക്ഷെ ഇത് വായിക്കുന്നവരിൽ ഒരു തൊണ്ണൂറു ശതമാനത്തിനും ആ പേര് നിശ്ചയമുണ്ടാകില്ല. ഭാരതീയർ എന്നും ഇങ്ങിനെ വിഡ്ഢികളായി ഇരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണല്ലോ നാം ഇന്നും മെക്കാളെയുടെ ഒസ്യത്ത് പേറുന്നത്. ഭാരതീകൃഷ്ണ തീർത്ഥ എന്ന ആ മഹാരഥൻ ആണ് വേദഗണിതത്തിന്റെ പിതാവ്. പുരി മഠത്തിന്റെ ശങ്കരാചാര്യർ ആയിരുന്ന അദ്ദേഹമാണ് വേദത്തിലെ ഗണിതസൂത്രങ്ങൾക്ക് പുതിയ വ്യാഖ്യാനം നൽകി ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0rMh2etbqo2ryuaE6o-lYAKgfBj_Piwhg8i1LS-uA8tElS5BOM9mUh8xs9cNdi0U0ivw4mZFveLfwfpXFY_GQc90_jMDFWlxou0yalSFPWYmlgwgxuevPYtuGfSTmvIaOJROy-o0XoBD3RiYA7VaWmDywqPy6xGw7RuUApXj10AejhoS2LOfjmztu50s/s758/bharati-krishna-tertha-8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="621" data-original-width="758" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0rMh2etbqo2ryuaE6o-lYAKgfBj_Piwhg8i1LS-uA8tElS5BOM9mUh8xs9cNdi0U0ivw4mZFveLfwfpXFY_GQc90_jMDFWlxou0yalSFPWYmlgwgxuevPYtuGfSTmvIaOJROy-o0XoBD3RiYA7VaWmDywqPy6xGw7RuUApXj10AejhoS2LOfjmztu50s/w400-h328/bharati-krishna-tertha-8.jpg" width="400" /></a></div><p>ഞാൻ എന്നും പറയാറുള്ള ഒരു കാര്യം - ഭാരതീയ ശാസ്ത്രത്തിൽ അതുണ്ടായിരുന്നു, ഇതുണ്ടായിരുന്നു എന്നെല്ലാം പറയുന്നതിന് പകരം, ലോകം ഇതുവരെ കണ്ടെത്താത്ത ഒരു നൂതനവിദ്യ - അത് കണ്ടെത്തി ലോകോപകാരപ്രദമാക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന്. അതിന് പകരം ഇപ്പോളുള്ള പോലെ ക്ലോണിങ്ങും, പ്ലാസ്റ്റിക് സർജറിയുമെല്ലാം പണ്ടേ നമുക്ക് അറിയാമായിരുന്നു എന്ന തരത്തിലുള്ള വാദങ്ങൾ അസംബന്ധങ്ങളാണ്. അത് ശുശ്രുതനേയും ആര്യഭടനേയും പോലുള്ള ഭാരതീയ ഋഷിമാരോട് ചെയ്യുന്ന അനീതിയുമാണ്. അവരുടെ ഗംഭീരങ്ങളും ഗഹനങ്ങളുമായ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ ലോകമറിഞ്ഞില്ല. പാശ്ചാത്യർ അത് കണ്ടുപിടിച്ചതിനു ശേഷമാണ് നാം തന്നെ ഇവ ചികഞ്ഞ് അവരുടെ കഴിവ് കണ്ടെത്തുന്നത്. അതിനുപകരം, ഇതുവരെ ആധുനികശാസ്ത്രം കണ്ടെത്താത്ത ഒരു സിദ്ധാന്തം, ഒരു വഴി നാം വെട്ടിത്തുറന്നിട്ടാൽ അതാകും ആ ഋഷിപരമ്പരയോടുള്ള നമ്മുടെ കൃതജ്ഞത. ഈ വിഷയത്തിൽ ഞാൻ ഏറ്റവുമധികം ഉദ്ധരിക്കാറുള്ളത് വേദഗണിതത്തിന്റെ പുനരാവിഷ്കാരമാണ്.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjb1tPC9uaNJAKYxNGqphaI4pSW_a7bXL5FRelIW9OmchRoQq95zymBMdnTntcFK3-6gfOr-AyKe4IdjKVh0b08G2TKUEj_UlYxpUZK05_z5QbYcWLxKhEu5DR5EtMAxhl2dd7ZJnh8tANHB-Cp_Hq0MVYZWZ7x6bfu4MbXBUP_FwAyUQAq6Ki2vP7cqNdT/s698/bharati-krishna-tertha-7.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="578" data-original-width="698" height="331" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjb1tPC9uaNJAKYxNGqphaI4pSW_a7bXL5FRelIW9OmchRoQq95zymBMdnTntcFK3-6gfOr-AyKe4IdjKVh0b08G2TKUEj_UlYxpUZK05_z5QbYcWLxKhEu5DR5EtMAxhl2dd7ZJnh8tANHB-Cp_Hq0MVYZWZ7x6bfu4MbXBUP_FwAyUQAq6Ki2vP7cqNdT/w400-h331/bharati-krishna-tertha-7.webp" width="400" /></a></div><p>ലോകം മുഴുവൻ അംഗീകരിച്ച ഗണിതസൂത്രങ്ങളുടെ ഉപജ്ഞാതാവിനെ പക്ഷെ നാം അറിയില്ല. ഭാരതീകൃഷ്ണ തീർത്ഥ എന്ന ആ മഹാത്മാവ് ഒരു കാവിവസ്ത്രധാരി ആയിരുന്നു എന്നറിഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ ശാസ്ത്രകൗതുകം പാടേ അസ്തമിക്കുകയും ചെയ്യും. പ്രബുദ്ധമലയാളിയുടെ ദുരവസ്ഥ.</p><p>ഞങ്ങൾ ഗൂഗിൾ കാണിച്ച വഴിയിലൂടെ നടന്ന് മഠത്തിന്റെ കവാടത്തിലെത്തി. ഒരു മഠം ആണെന്ന് തോന്നാൻ അവിടുത്തെ ബോർഡ് മാത്രമേ ഉള്ളൂ... വെളിച്ചം തീരെ കുറഞ്ഞ ഒരു ഇടം. ചില ആളുകൾ അവിടെയും ഇവിടെയും കൂടി നിൽപ്പുണ്ട്. അകത്തേക്ക് കടന്നപ്പോൾ അതിലേറെ വിസ്മയം. അവിടെ ഒരു അമ്പലവും ഒരു കുളവും മാത്രമേ ഉള്ളൂ. ഭഗവതിയുടെ അമ്പലം. അവിടെയും വെളിച്ചവും ആൾക്കാരും കുറവ് തന്നെ. അതിന് പുറകിൽ കുറച്ചകലെയായി ചില ബിൽഡിങ്ങുകൾ കാണാം. ഇനി അതായിരിക്കുമോ ആശ്രമം?</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihUdY8wMPptNY1x_0OQOZLHbFBTCXLamDgeW2SGJPRrYNlHeQHaGf9GJGUnXGXpkq0nWwBlMZCL1-lnWY6KUY_Eay32M45S03w5HQdeS0a19JvpU0PAH02-7IUw1MAqkTxwu8G8zISvPOZIXW6YC_U5fB119o0qi3glKdnGSjyIn2l6oB6oyNqUadQiaAK/s1200/318371_270190383002796_1080965835_n-1200x675.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="675" data-original-width="1200" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihUdY8wMPptNY1x_0OQOZLHbFBTCXLamDgeW2SGJPRrYNlHeQHaGf9GJGUnXGXpkq0nWwBlMZCL1-lnWY6KUY_Eay32M45S03w5HQdeS0a19JvpU0PAH02-7IUw1MAqkTxwu8G8zISvPOZIXW6YC_U5fB119o0qi3glKdnGSjyIn2l6oB6oyNqUadQiaAK/w400-h225/318371_270190383002796_1080965835_n-1200x675.jpg" width="400" /></a></div><p>അമ്പലത്തിൽ തൊഴുത്, ഞങ്ങൾ പുറത്തെ റോഡ് വഴി ആ ബിൽഡിങ്ങുകൾക്ക് അരികിലേക്ക് നടന്നു. അകത്തുകൂടെ വഴി കാണുമായിരിക്കും, പക്ഷെ ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചില്ല. കുറച്ചപ്പുറത്ത് വേറൊരു ഗേറ്റ് ഉണ്ട്. അതിലേക്കെത്തി. പൂർവാമ്‌നായ ഗോവർധനപീഠമഠം ഞങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. കുറച്ച് കൂടി വലുപ്പം ഉണ്ടെന്ന വ്യത്യാസം മാത്രമേ ഉള്ളൂ. മൊത്തത്തിൽ ആകെ മൂടിക്കെട്ടിയ ഒരിടം പോലെ തോന്നി. കയറിച്ചെല്ലുന്നിടത്തിനു ഇടത് വശത്തായി മുൻപേ പോയ അമ്പലം കാണാം. ഇടത്തേക്ക് ഒരു പടിക്കെട്ടുണ്ട്. അതിലൂടെ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി. കുറച്ച് ഭക്തർ അവിടിവിടെയായി നിൽപ്പുണ്ട്. പകലൊക്കെ അവിടെ ബിൽഡിംഗ് പണിയായിരുന്നു. അതിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ വഴിനീളെയുണ്ട്.&nbsp;</p><p>ഇവിടെ വീണ്ടും രാമകൃഷ്ണ മഠത്തിന്റെ നിഷ്കർഷയും വൃത്തിയും സ്മരിക്കാതെ വയ്യ. അവിടെയും പണി നടക്കുന്ന ഇടങ്ങളുണ്ട്. വൃത്തിയായി വഴി തിരിച്ച് ഭക്തർക്ക് അതിൻ്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാക്കാതെ തികഞ്ഞ പ്രൊഫഷണൽ ആയാണ് അവിടെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്.&nbsp;</p><p>പൊടിപിടിച്ച ആ പടിക്കെട്ടുകൾ ഇറങ്ങിച്ചെന്നാൽ വലത് വശത്ത് ഗോവർദ്ധനഗിരിധാരിയുടെ ക്ഷേത്രമാണ്. ചെറിയ അമ്പലം. തമിഴ്‌നാട്ടിൽ റോഡരികിൽ കാണുന്ന അമ്പലങ്ങൾക്ക് ഇതിലും വലുപ്പം കാണും. പക്ഷെ ഇത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചത് സാക്ഷാൽ ശങ്കരാചാര്യരാണ്. ഭംഗിയുള്ള വിഗ്രഹം. വലിയ ആഡംബരമൊന്നും കൂടാതെ തുളസികൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. മുൻപിൽ സാളഗ്രാമശിലകൾ പീഠങ്ങളിൽ വിരാജിക്കുന്നു. പൂജാരി പ്രസാദം തന്നു. വളരെ ഹൃദ്യമായ പെരുമാറ്റം. ദക്ഷിണ നൽകി ഞങ്ങൾ അമ്പലത്തിന് പുറത്തിറങ്ങി. മുകളിലേക്ക് കയറുന്നതിന് തൊട്ടു മുൻപ് വലതു വശത്ത് ഒരു ചില്ലിട്ട ഒരു മുറി. അവിടെ പൊടിപിടിച്ച നിറം മങ്ങിയ കാവിത്തുണികൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ ഒരു കട്ടിൽ. കട്ടിലെന്നു പറഞ്ഞുകൂടാ - ഒരു മരപ്പലക. ചുമരിലെഴുതിയതിലേക്ക് ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ ഹൃദയത്തിലൂടെ പാഞ്ഞു..</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-91657284406206506732024-03-14T11:16:00.000-07:002024-03-14T12:04:17.627-07:00<div style="text-align: left;">പഴയ തലമുറകൾ സമ്മാനിച്ച ഗരിമക്കൊത്ത് ഉയരാൻ സാധിക്കായ്ക പലപ്പോഴും വേദനിപ്പിക്കുന്നതാണ്. വെറുമൊരു സൂക്ഷിപ്പുകാരൻ എന്ന നിലക്ക് അതിൻ്റെ മഹിമയുടെ പ്രശസ്തി അരോചകവും. തന്റേതായ എന്തെങ്കിലും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചില്ലെങ്കിലും അതിനുള്ള ശ്രമം തന്നെയാണ് അവർക്കുള്ള ദക്ഷിണ.</div><div style="text-align: left;"><br /><span style="font-family: verdana;">Point by point, we are determined, not merely to keep what we had, but to win what we never had before. It is not, how much have we kept ? but, how much have we annexed? - Sister Nivedita&nbsp;<br /></span>&nbsp;---------------------</div><div style="text-align: left;"><br />പിതാമഹൻ വരച്ചിട്ട&nbsp;<br />ചിത്രം പോലെ വരക്കുവാൻ&nbsp;<br />മഷി പൂണ്ടൊരു കയ്യോടെ&nbsp;<br />വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രമിപ്പു ഞാൻ&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />മരിച്ചു മാഞ്ഞ മുത്തശ്ശൻ&nbsp;<br />കയ്യൊപ്പിട്ട പടങ്ങളിൽ&nbsp;<br />കാണുന്നൂ എത്തിനോക്കാനും&nbsp;<br />പറ്റാത്തൊരു ഗഭീരത&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />ഇച്ചിത്രം കണ്ടു മാലോകർ&nbsp;<br />നന്നു നന്നെന്നു ചൊല്ലവേ&nbsp;<br />ചൂളിപ്പോകുന്നു ഞാൻ, ചിത്രം-<br />സൂക്ഷിക്കുന്നൊരു പാമരൻ&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />ഇതുപോലൊന്നിൽ കൈയൊപ്പ്&nbsp;<br />ചാർത്തി നിൽക്കുന്നൊരെന്നെ ഞാൻ&nbsp;<br />കിനാവിൽ കാണ്മിതെന്നാലും&nbsp;<br />തോൽക്കുന്നോരോ വരപ്പിലും&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />നോക്കി നോക്കി വരയ്ക്കുമ്പോൾ&nbsp;<br />തെറ്റിപ്പോകുന്നു രേഖകൾ&nbsp;<br />നോക്കാതുള്ളിൽ നിനക്കുമ്പോൾ&nbsp;<br />തെളിയാ വർണ്ണരാജികൾ&nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMjoQRd3qGdrBnN_h2u3Dn04r_a1wo1HHFh5iIHQE4HAxuF3f3kEUOsUVhrr9UXVJTkmDilLDWW05PwvPsXVEWcOELhb6zRln8G8VjWC5MGlV5SYBclcV4qwptn5h7oacZw0VEpOUUjLLvzjADTNCCUxm_lONsA0vTiAiHhCNRKvhU7vJqq5hGsPpskp_e/s1200/finalmg_20210624_091557.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1200" data-original-width="748" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMjoQRd3qGdrBnN_h2u3Dn04r_a1wo1HHFh5iIHQE4HAxuF3f3kEUOsUVhrr9UXVJTkmDilLDWW05PwvPsXVEWcOELhb6zRln8G8VjWC5MGlV5SYBclcV4qwptn5h7oacZw0VEpOUUjLLvzjADTNCCUxm_lONsA0vTiAiHhCNRKvhU7vJqq5hGsPpskp_e/w249-h400/finalmg_20210624_091557.jpg" width="249" /></a></div><div style="text-align: left;"><br />എല്ലാം ചേർന്നു വരുന്നേരം&nbsp;<br />മടി തോന്നുന്നു, കൈയിലെ&nbsp;<br />മഷി തീരുന്ന നേരത്തൊ-<br />രുത്സാഹം തലപൊക്കിടും&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />എത്ര രാത്രികൾ കൊണ്ടാവോ&nbsp;<br />തീർത്തതീ ചിത്രമഞ്ജരി&nbsp;<br />എത്ര നോവ് കുടിച്ചാവോ&nbsp;<br />ചാലിച്ചീ നിറനീലിമ&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />കുത്തുവാക്കുകൾ എന്തൊക്കെ&nbsp;<br />കേട്ടാവോ വര തീർക്കുവാൻ&nbsp;<br />എത്ര രക്തകണം വാർന്നു&nbsp;<br />ചുവന്നീ പടചിത്രകം&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />എത്ര തന്നെ വരച്ചാലും&nbsp;<br />ആകില്ലെത്താനതെങ്കിലും&nbsp;<br />മഷി തീരും വരെ വീണ്ടും&nbsp;<br />വീണ്ടും മാറ്റി വരപ്പു ഞാൻ&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />ജയിക്കാനുള്ള സാമർത്ഥ്യം&nbsp;<br />എന്നിൽ ഇല്ലെങ്കിലെന്തു ഹാ!<br />ശ്രമിക്കാനുള്ളൊരുത്സാഹം&nbsp;</div><div style="text-align: left;">അതു താനെന്റെ പൈതൃകം&nbsp;</div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-61279297240106530032024-03-12T09:02:00.000-07:002024-03-15T07:20:13.582-07:00<div style="text-align: left;">ശ്രീരാമകൃഷ്ണജയന്തി ആശംസകൾ<br />------------------------------------------------------<br />ശ്രിതവത്സല ദീനദയാപരനേ&nbsp;<br />അതിഘോരഭയങ്ങളെ നീക്കുവനേ&nbsp;<br />ഗതി വേറെയെനിക്കിനിയില്ല ഭവൽ -<br />പദപങ്കജമെന്നിയെ, കാത്തിടണേ!</div><div style="text-align: left;"><br />രവിശോഭയൊടൊത്ത മുഖാംബുരുഹം&nbsp;<br />അവിരാമമകത്തു തെളിഞ്ഞിടണേ&nbsp;<br />നവജീവിതപാത തെളിച്ചവനേ&nbsp;<br />തവ പാദയുഗങ്ങളിലെന്നഭയം<br />&nbsp;<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwDDaTwuub44mmkodE1w0hdUSR02SaWRF9O-hRtCnqFodbD5OKb81-yob0aiOBSlZTTUU4xGoAGuHsOp8E8S2iJ7n1Atbw_RvOuEJdJsEYp9GxzVip_kJSJpc_apP9Wzrr3_s8ftRKzeIDvKbhNaNsecopg0UEBl6Ym6X4x0OMBFQH5KUMjEiDnQxq7csf/s1078/WhatsApp%20Image%202024-03-12%20at%2010.05.39%20AM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1078" data-original-width="889" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwDDaTwuub44mmkodE1w0hdUSR02SaWRF9O-hRtCnqFodbD5OKb81-yob0aiOBSlZTTUU4xGoAGuHsOp8E8S2iJ7n1Atbw_RvOuEJdJsEYp9GxzVip_kJSJpc_apP9Wzrr3_s8ftRKzeIDvKbhNaNsecopg0UEBl6Ym6X4x0OMBFQH5KUMjEiDnQxq7csf/w330-h400/WhatsApp%20Image%202024-03-12%20at%2010.05.39%20AM.jpeg" width="330" /></a></div><br />മദമാർന്ന മനസ്സിനു നിൻ ചരിത-<br />സ്മൃതിമാത്രയിൽ ശാന്തി വരുന്നു വിഭോ&nbsp;<br />കൊതിയില്ലയതിൽപ്പരമീയുലകിൻ&nbsp;<br />ചതി കണ്ടറിയുന്നു വിവേകജനം&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />കൃതപാതകമോർത്തു കരഞ്ഞിടുമെൻ&nbsp;<br />വിധി മാറ്റിയ കൽപ്പതരോ ശരണം&nbsp;<br />പതിതർക്കരുളും കരുണാമധുവാം&nbsp;<br />സ്മിതമെന്നിലുമേക ഗദാധരനേ&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />"ഷ്ണ" യിലെത്തിയടങ്ങിയൊടുങ്ങിടുമെൻ&nbsp;<br />ഘനതൃഷ്ണ നിറഞ്ഞ മനസ്സതിനെ&nbsp;<br />കഷണങ്ങളതാക്കിയെറിഞ്ഞു ഭവാൻ&nbsp;<br />പുണരൂ അടിയന്റെയകംപൊരുളെ!</div><div style="text-align: left;"><br />സശരീര ഘനാനന്ദം&nbsp;<br />ശിഷ്യവൃന്ദ സുനന്ദിതം&nbsp;<br />ശാരദാ ഹൃദയാനന്ദം&nbsp;<br />രാമകൃഷ്ണമുപാസ്മഹേ&nbsp;<br /></div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-78146419259809997052024-02-09T02:18:00.000-08:002024-02-09T02:39:39.662-08:00<p>&nbsp;ഞാൻ ഒന്ന് ചുറ്റിലും കണ്ണോടിച്ചു. ഞങ്ങൾ ഏഴ് പേർ മാത്രമല്ല. ആ പരിസരത്തുള്ള സകലമാന ജനങ്ങളും മേൽപ്പോട്ട് വായും പൊളിച്ച് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. ജയ് ജഗന്നാഥ് വിളികൾ ചുറ്റിലും ഉയർന്നുകേൾക്കാം. ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുകയാണ് എല്ലാവരും. 1800 കൊല്ലമായി ദിവസേന കാണുന്നതല്ലേ ഇതെന്ന മട്ടിൽ കുലുക്കമില്ലാതെ ഗോപുരങ്ങൾ നിന്നു. ഒരേ സമയം ഹൃദയത്തിൽ ഒരു അത്ഭുതവും അതോടൊപ്പം മറ്റെന്തൊക്കെയോ ചിന്തകളും വന്നു. അല്പനേരത്തിനു ശേഷം തിരക്കിനിടയിലൂടെ ഞാൻ ആനന്ദബസാറിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih_2hCrPoXUEPWfu7zlQocXIImLEuO9fPPQAqq6SLdU2InaycMRQsqqHfaIzrh5KZpxenVvOalaqtuuBzoSGer0ZmnPsIYolsR7ZjmMMz7FOyJwClw9tnWdL5sdIY_3Gs8DAsLl11VW9yfeVoj6hdfd9A59UcneyyTmE2xRBBQgzK_fWOF0qMDH9fw31Rz/s630/main-qimg-5249e4937ffbff169c75f6f7448ebede.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="630" data-original-width="487" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih_2hCrPoXUEPWfu7zlQocXIImLEuO9fPPQAqq6SLdU2InaycMRQsqqHfaIzrh5KZpxenVvOalaqtuuBzoSGer0ZmnPsIYolsR7ZjmMMz7FOyJwClw9tnWdL5sdIY_3Gs8DAsLl11VW9yfeVoj6hdfd9A59UcneyyTmE2xRBBQgzK_fWOF0qMDH9fw31Rz/w309-h400/main-qimg-5249e4937ffbff169c75f6f7448ebede.jpg" width="309" /></a></div><p></p><p>ജഗന്നാഥപുരിയിൽ ദിവസേനയുള്ള കൊടി മാറ്റൽ ചടങ്ങായിരുന്നു അത്. 213 അടി ഉയരെയുള്ള ആ ഗോപുരത്തിന് മുകളിലേക്ക് രണ്ടുമൂന്നു ഭാണ്ഡം നിറയെ കൊടികളുമായി രണ്ടു പേർ കയറിപ്പോകും. ആ കൊടികൾ അവിടെ സ്ഥാപിച്ച്, പഴയവയുമായി തിരിച്ചു പോരും. കേൾക്കുമ്പോൾ നിസ്സാരം എന്ന് തോന്നിയേക്കാവുന്ന ഇത് അവർ യാതൊരു സുരക്ഷാ മുൻകരുതലുകളും ഇല്ലാതെയാണ് ചെയ്യുന്നത് എന്നതാണ് അതിന്റെ പ്രത്യേകത. 1800 കൊല്ലമായി 365 ദിവസവും ഇടതടവില്ലാതെ ഇത് നടക്കുന്നുണ്ട് എന്നതാണ് അതിലെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത. ഇക്കാലഘട്ടത്തിലൊരിക്കലും അവിടെ ഒരു അനിഷ്ടസംഭവം ഉണ്ടായില്ലെന്നതാണ് അതിലെ മൂന്നാമത്തെ പ്രത്യേകത. ഭക്തിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ചില ചാനലുകളിൽ സാഹസികപ്രകടനങ്ങൾ കാണുന്ന പ്രതീതിയായിരുന്നു എനിക്ക്. അതിനാലാണ് ഞാൻ പതുക്കെ പുറത്ത് കടന്നത്. അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ മറ്റെല്ലാവരും അവിടെയുണ്ട്. സമാനമനസ്കർ.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvWPcoHvwpZ7A3XWAQXjW9LKzqChWe4JZ0M_SauBsXFNrmTDXreU4plRj2PCHLs-__HqkwjDtJML-f8OSkxVn7nYtg8rTjqR68xXOn0Ltfl1rrXbLQNHBEfo0skDP70Mwj_DTtOQIgVqL41M0Z5fzPI-mPDszUl1PVVGTFJcjhoEI64vVvAA5pektzAGSo/s668/jagannath1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="668" data-original-width="425" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvWPcoHvwpZ7A3XWAQXjW9LKzqChWe4JZ0M_SauBsXFNrmTDXreU4plRj2PCHLs-__HqkwjDtJML-f8OSkxVn7nYtg8rTjqR68xXOn0Ltfl1rrXbLQNHBEfo0skDP70Mwj_DTtOQIgVqL41M0Z5fzPI-mPDszUl1PVVGTFJcjhoEI64vVvAA5pektzAGSo/w255-h400/jagannath1.jpg" width="255" /></a></div><p></p><p>ഞങ്ങൾ നടന്നു ചെന്ന ആ മരംകൊണ്ടുള്ള തട്ടിലാണ് ഇതിന്റെ ഏർപ്പാടുകൾ നടക്കുന്നത്. ആരോഗ്യമേറിയ രണ്ടു യുവാക്കൾ അവിടെ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ അവർക്ക് അഭിവാദ്യം അർപ്പിക്കുന്നു. ചിലർ അവരുടെ വകയായി കൊടികൾ നൽകാൻ മത്സരിക്കുന്നു. മഞ്ഞ കൊടിയാണ് ഒത്തമുകളിൽ ഉള്ള നീലചക്രം എന്ന് പേരായ സുദർശനചക്രത്തിൽ പാറുക. അതിന് പുറമെ ആ വലിയ ചക്രത്തിൽ എല്ലായിടത്തും കൊടികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കും. അതിനാണ് കൊടികൾ ഭാണ്ഡമാക്കി അവർ കൊണ്ട് പോകുന്നത്. ചെറിയ പ്രാകാരങ്ങൾക്ക് മുകളിലൂടെ നടന്ന് അവർ പ്രധാന ഗോപുരത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു. പിന്നീട് ഓരോ പടിയായി ചവിട്ടി ചവിട്ടി, ആ ഗോപുരമുകളിൽ അവർ എത്തിച്ചേരുന്നു. ഭാണ്ഡം അവരുടെ ദേഹത്ത് ഞാത്തിയിടുകയാണ്. അത് വലിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഓരോ പടിയും കയറുന്നത്. കലിംഗശൈലിയിൽ പടിപടിയായാണ് ഗോപുരം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ വിദഗ്ദ്ധമായി അതിന് മുകളിലൂടെ ചവിട്ടി ചവിട്ടി കയറാം. പക്ഷെ കാലൊന്നു വഴുതിയാൽ, കൈയൊന്ന് പതറിയാൽ പിടുത്തം അല്പമൊന്നയഞ്ഞാൽ മരണം സുനിശ്ചിതവുമാണ്. അത് സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ ചുവട്ടിൽ ഭക്തർ എല്ലാവരും ജഗന്നാഥനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.&nbsp;</p><p>സുദർശന ചക്രം താഴെനിന്ന് കാണുമ്പോൾ വലുപ്പം തോന്നിക്കില്ല. അതിനടുത്ത് ആ മനുഷ്യർ എത്തുമ്പോളാണ് അതിന്റെ ആകാരം നമുക്ക് ഊഹിക്കാനാകുന്നത്. ഇത് അവിടെ എല്ലായിടത്തുമുണ്ട്. അകത്തെ വിഗ്രഹങ്ങളും ഇപ്രകാരം തന്നെയാണ്. ആ മനുഷ്യർ മുകളിൽ എത്തിയതോടെ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നിറങ്ങി. തിരിച്ച് ഹോട്ടലിൽ എത്തിയപ്പോൾ മുരളിയേട്ടൻ അവിടെയില്ല. വിശ്രമം കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കൊടിമാറ്റം അദ്ദേഹം കണ്ടുവെന്ന് പിന്നീട് പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ ഒരു ചായ കഴിച്ച്, അല്പം വിശ്രമിച്ചു.സന്ധ്യ മയങ്ങിത്തുടങ്ങി. ഇനിയും ജഗന്നാഥസ്വാമി ദർശനം നൽകിയിട്ടില്ല. ഞങ്ങൾ തിരികെ അമ്പലത്തിലേക്ക് നടന്നു.</p><p>ഇതിനോടകം ആ പരിസരം ഏതാണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ചെറിയ വഴികൾ. ഇരുവശത്തും നിരനിരയായി വീടുകൾ. അവക്ക് മുന്നിൽ കോലങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വിളക്കുകൾ കത്തിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു. അന്നവിടെ ലക്ഷ്മീദേവിക്കുള്ള ഏതോ പൂജയാണത്രേ. എല്ലാ വീടുകളിലും ഇവ കാണാം. നടന്ന് ഞങ്ങൾ അമ്പലത്തിലെത്തി. ക്യൂവിൽ തിരക്കില്ല. വേഗം ചെന്ന് സിംഹദ്വാരത്തിലൂടെ അകത്തുകയറി.&nbsp;</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIt6WGj_hBpXSnnJ_rR_QXF12xoHoOaz-GUhEK_wD45LGzySzxp6JDkGLrHcFEon-CKlJAlpi6gwMl8XG4-2B0fge9ktV9gyUSoWpv7kxAMw9bw7KXeqjaWV8qYswSn9eDH8EBm7vl7x_p7dihYwmxuJolqkNNxonff37OSw8hz8KKhVfQhqSj2HGNF9PR/s375/Picture-of-Puri-Jagannath-Temple%E2%80%99s-inner-premises-goes-viral-once-again-297x375.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="375" data-original-width="297" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIt6WGj_hBpXSnnJ_rR_QXF12xoHoOaz-GUhEK_wD45LGzySzxp6JDkGLrHcFEon-CKlJAlpi6gwMl8XG4-2B0fge9ktV9gyUSoWpv7kxAMw9bw7KXeqjaWV8qYswSn9eDH8EBm7vl7x_p7dihYwmxuJolqkNNxonff37OSw8hz8KKhVfQhqSj2HGNF9PR/w316-h400/Picture-of-Puri-Jagannath-Temple%E2%80%99s-inner-premises-goes-viral-once-again-297x375.jpg" width="316" /></a></div><br />അമ്പലത്തിന്റെ ശ്രീകോവിലിലേക്കുള്ള ക്യൂവും വളരെ ചെറുതാണ്. വേഗം നടന്നു നീങ്ങി. പടവുകൾ കയറി അതിഗംഭീരമായ ഒരു ഗോപുരവാതിലിനുള്ളിലൂടെ അമ്പലത്തിനകത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ കയറി. ഭക്തരുടെ തിരക്കുണ്ട്. നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ജപസാധനകളുടെ കനം അന്തരീക്ഷത്തിലുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഭക്തരെ കുറച്ചകലെ വെച്ച് ദർശനം നടത്തി പറഞ്ഞയക്കുകയാണ്. കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാം. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടോ അവിടത്തേക്ക് പ്രവേശനമില്ല. ഒരു വലിയ മണ്ഡപമാണിത്. അറ്റകുറ്റപ്പണികൾക്ക് വേണ്ടി ഇരുമ്പിന്റെ വലിയ താങ്ങുകൾ വെച്ചിരിക്കുന്നു. അവക്ക് മുന്നിലൂടെ ക്യൂ വഴിതിരിച്ചു വിട്ടിരിക്കുന്നു. തുളസിമാലകളും മറ്റ് കാഴ്ചദ്രവ്യങ്ങളുമായി ഭക്തരുടെ ഒരു നിര ജഗത്തിനു നാഥനായ ആ പരംപൊരുളിന് നേരെ നീങ്ങുന്നു.&nbsp;<p></p><p>ഏറ്റവും അകലെ നിന്ന് ഞങ്ങൾ കണ്ടു - മരത്തിൽ കൊത്തിയ ആ വിഗ്രഹങ്ങൾ. മഞ്ഞപ്പട്ട് കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച രൂപങ്ങൾ. ചിത്രത്തിലേതിലും ഭംഗിയുണ്ട് അവക്ക്. മുഖത്ത് സായൂജ്യമേകുന്ന പുഞ്ചിരി. സഹോദരങ്ങൾ മൂവരും സന്തോഷത്തിലാണ്. അവർ സന്തോഷിച്ചാൽ ജഗത്ത് സന്തോഷിക്കുമല്ലോ. ഭക്തരുടെ മുഖത്തും നിർവൃതി. പുറത്ത് കേട്ട പോലുള്ള ജയ് വിളികളില്ല. എല്ലാവരും ദർശത്തിനുള്ള ഉത്സാഹത്തിലായിരിക്കാം. പക്ഷെ പൂജാരിമാരുടെയും സെക്യൂരിറ്റിമാരുടെയും ബഹളം കേൾക്കാം. ചെറിയ ചൂരൽക്കമ്പ് കൊണ്ട് വേദനിപ്പിക്കാതെ ഭക്തരെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. സെക്യൂരിറ്റിമാർ വളരെ ശ്രമകരമായി അവരുടെ ദൗത്യം ഭക്തരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ നിർവഹിക്കുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ കാവൽക്കാരെ ഓർത്തുപോയി. ജയവിജയന്മാർ എന്നാണ് എൻ്റെ സഹോദരിയുടെ ഭർത്തൃമാതാവ് അവരെ വിളിച്ചിരുന്നത്. ശാപം കിട്ടി അസുരജന്മങ്ങളാകേണ്ടവർ. ശബരിമലയിൽ പോലും അതിലും മാന്യത ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.</p><p>പൂജാരിമാർ ദക്ഷിണ വാങ്ങാൻ നോക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ കാളീഘട്ടിലേത് പോലെ പിടിച്ചുപറിയായി തോന്നിയില്ല. തിക്കിത്തിരക്കി ഭക്തരോടൊപ്പം ഞങ്ങളും ആ സവിധത്തിലെത്തി. കൺതുറന്ന് ആ ദിവ്യവിഗ്രഹങ്ങൾ കണ്ടു. ഒരു വലിയ ഗർഭഗൃഹത്തിനുള്ളിൽ മൂന്നു ദാരുശില്പങ്ങൾ. നടുവിൽ സുഭദ്രയുടെ കുട്ടി വിഗ്രഹം. അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും ഏട്ടന്മാർ. വിവിധങ്ങളായ അലങ്കാരങ്ങൾ, മാലകൾ, പട്ടുടയാടകൾ, ആഭരണങ്ങൾ.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYKNiDDPNznBah2kqX23HrKx0L6Hzll_MEhXxB05C-CZwO6D-vL7qefi6TklOyM3mldBgoaQQw1YqDtAix4Aev4zp03_LhbnggKuNpcDQ-n-IfQN3hbOGzxk5gjODjKJcb2aCwTFhB7mZ9xwH0x-FkLrNS1qWCU_UF_42PyMuPFcIcElEAWex-aTXk8y0p/s600/60511883.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="600" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYKNiDDPNznBah2kqX23HrKx0L6Hzll_MEhXxB05C-CZwO6D-vL7qefi6TklOyM3mldBgoaQQw1YqDtAix4Aev4zp03_LhbnggKuNpcDQ-n-IfQN3hbOGzxk5gjODjKJcb2aCwTFhB7mZ9xwH0x-FkLrNS1qWCU_UF_42PyMuPFcIcElEAWex-aTXk8y0p/w400-h300/60511883.jpg" width="400" /></a></div><br /> അതിനൊക്കെയുള്ളിൽ അതിലും വിലപിടിപ്പുള്ള ദിവ്യവിഗ്രഹങ്ങൾ. ഒരുപാട് നേരം കണ്ടുനിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ക്യൂവിന് പുറത്തെത്തിയപ്പോൾ അവിടെ പണി നടക്കുന്നതിനടുത്ത്, പിറകിലായി ഒഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലം കണ്ടു. അവിടേക്ക് ചെന്നുനിന്ന് കുറച്ചുനേരം തൊഴുതു നിന്നു. മനസ്സിൽ ഭക്തിക്കുമപ്പുറം ഏതോ അനുഭൂതി.&nbsp;<p></p><p>കൂടെയുള്ളവരെയും അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു. എല്ലാവരും അവിടെ കുറച്ചുനേരം നിന്നു തൊഴുതു. അല്പം പുറകിലായി കുറച്ചുപേർ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അവരുടെ പുറകിൽ ഞങ്ങളും ഇരുന്നു. ഇത്തരം മഹാസന്നിധികളിൽ കുറച്ചുനേരം തങ്ങുക എന്നത് ദർശനത്തിനേക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതാണ്. പലയിടങ്ങളിലും അത് അമ്പലത്തിന് പുറത്തേ സാധിക്കാറുള്ളൂ. ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് ആ മുഖമണ്ഡപത്തിൽ തന്നെ ഇരിക്കാൻ സാധിച്ചിരിക്കുന്നു. വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം ചൊല്ലിയാലോ എന്നായി ഞാൻ. ആവാമെന്ന് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു. അവിടെയിരുന്ന് നാമരഹിതനായ ഭഗവാനെ ഞങ്ങൾ ആയിരം നാമങ്ങളാൽ സ്തുതിച്ചു. ചൊല്ലുന്നതിനിടയിലും മനസ്സ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നില്ല. ഇതിൽ എവിടെയെങ്കിലും ജഗന്നാഥൻ എന്ന പേര് വരുന്നുണ്ടോ എന്നിടക്കിടക്ക് പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അത് ശ്രദ്ധ കളയുന്നു എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു. പതിവ് പോലെ സഹസ്രനാമം കഴിഞ്ഞ് വിഷ്ണു ഭുജംഗപ്രയാതം ചൊല്ലിത്തുടങ്ങി.</p><p>ശങ്കരാചാര്യർ തൻ്റെ അമ്മയുടെ മരണക്കിടക്കയിൽ ഇരുന്ന് ചൊല്ലിയതാണിത്. വളരെ വൈകാരികമായ കവിത. ഭക്തി തുളുമ്പുന്ന ഭുജംഗപ്രയാത വൃത്തത്തിലുള്ള സ്തുതി. ചൊല്ലിപ്പഴകിയ നാവ് മനസ്സിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ ചൊല്ലുന്നുണ്ട്. </p><p>"നമസ്തേ നമസ്തേ ജഗന്നാഥ വിഷ്ണോ&nbsp;</p><p>നമസ്തേ നമസ്തേ ഗദാചക്രപാണേ&nbsp;</p><p>നമസ്തേ നമസ്തേ പ്രപന്നാർത്തിഹാരിൻ&nbsp;</p><p>സമസ്താപരാധം ക്ഷമസ്വാഖിലേശ"</p><p>ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം മിടിപ്പ് നിർത്തി. വെറുതെ ഒന്ന് മോഹിച്ചതായിരുന്നു, ജഗന്നാഥൻ എന്ന പേരിനാൽ ഭഗവാനെ മാനസപുഷ്പം കൊണ്ടർച്ചിക്കാൻ. നോക്കി നോക്കി ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ ഇതാ അനായാസമായി അതിലേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടെത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. നിന്റെ മനസ്സിലെ ഒരു ചിന്തപോലും ഞാനറിയാതെ കടന്നുപോകുന്നില്ല എന്നാണോ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞത്. അത് വരെ നിറയാൻ കൂട്ടാക്കാതിരുന്ന കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. അത് വരെ പുറംകാഴ്ചയിൽ മുങ്ങിയ മനസ്സ് ജഗന്നാഥനിൽ ലീനമായി. ഇടറുന്ന കണ്ഠത്തോടെ ഞാൻ അത് ചൊല്ലി മുഴുമിപ്പിച്ചു.&nbsp;</p><p>ഒരല്പം നേരം കൂടി ധ്യാനിച്ചിരുന്ന ശേഷം നമസ്കരിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. പുറത്തിറങ്ങിയ ശേഷം ഞങ്ങൾ ആനന്ദബസാർ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അവിടെ നിന്ന് പ്രസാദങ്ങൾ വാങ്ങി. അവിടെത്തന്നെ ഉള്ള ഒരു മണ്ഡപത്തിൽ വട്ടത്തിലിരുന്ന് കഴിച്ചു. കേടുവരാത്ത ചില പ്രസാദങ്ങൾ നാട്ടിലേക്കായി വാങ്ങി. അവിടെ ഉള്ളവയെല്ലാം ഭഗവാന് നിവേദിച്ചവയാകും. വയറും മനസ്സും നിറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്കുള്ള വഴിയുടെ മുൻപുള്ള പടിക്കെട്ടുകളിൽ ഇരുന്നു. ഭക്തർ വരികയും പോവുകയും ചെയ്യുന്നു. വളരെയധികം ആളുകൾ ആ പടിക്കെട്ടുകളിൽ ഉരുളുന്നു.</p><p>ആദ്യം കൗതുകം തോന്നി. പിന്നീട് അത് അവരോടുള്ള ബഹുമാനമായി. അവിടെ ഉള്ളത് ഭക്തരുടെ പാദധൂളികൾ മാത്രമാണ്. അതിൽ ഉരുണ്ട് നിർവൃതി നേടുക - എന്തൊരു അസുലഭമായ ചിന്തയാണത്. ശ്രീരാമകൃഷ്ണദേവൻ ഇടയ്ക്കിടെ പറയാറുള്ളതോർത്തു "ഭാഗവതം - ഭക്തൻ-ഭഗവാൻ" - ഈശ്വരനും, ഭക്തനും, ഈശ്വരചരിതവും മൂന്നും ഒന്നാണ്. അതിന്റെ അതിമഹനീയമായ പ്രായോഗികപാഠമല്ലേ ഇത്. ഭക്തരെ ഭഗവാനെന്നുറച്ച് ഞാനും രണ്ടുമൂന്ന് പടിക്കെട്ടുകൾ ഉരുണ്ടു. പിറകെപ്പിറകേ ജയേട്ടനും സുനിതാജിയും അടക്കം എല്ലാവരും ഉരുണ്ടു. അവിടെ ഒരിടത്ത് വളരെ വൃത്തിയില്ലാത്തത് എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരിടത്ത് ഒരു ഭക്ത പാദധൂളികൾ അടിച്ചുകൂട്ടി പൊതിഞ്ഞെടുക്കുന്നത് കണ്ടത് ജയേട്ടൻ പറഞ്ഞു.</p><p>കേരളത്തിൽ ശയനപ്രദക്ഷിണം ഇത്തരം ഒന്നാണെങ്കിലും അതിന് ഇത്ര വിശാലമായ ഒരു ദാർശനിക പശ്ചാത്തലം ഇല്ല. ജാതിക്കഥകൾ പറഞ്ഞ് നമ്മെ തമ്മിൽത്തല്ലിക്കുന്നവർക്കുള്ള മറുപടി കൂടി ഇതിലുണ്ട്. അവിടെ ഉരുണ്ട ഒരു ഭക്തനും അത് ആരുടെ പാദധൂളികളാകും എന്ന് നിശ്ചയമായും ചിന്തിച്ചിരിക്കില്ല. ഭക്തർക്ക് ജാതിയില്ല എന്ന രാമകൃഷ്ണവാക്യവും ഇവിടെ കൂട്ടിച്ചേർക്കാം. നമ്മെ വിഭജിക്കാൻ - തമ്മിൽ തല്ലിക്കാൻ - നാം നിന്നുകൊടുക്കുവോളം അവർ ചില കഥകൾ ഊതിപ്പെരുപ്പിച്ച് നമ്മിൽ സ്പർദ്ധ വളർത്തുക തന്നെ ചെയ്യും.</p><p>പതിയെ ഞങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു. ഇനിയും ഉണ്ട് പുരിയിലെ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ.. അതിലേക്ക് ഞങ്ങൾ സംഘമായി നടന്നു.</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-71250601300822576492024-01-31T22:45:00.000-08:002024-01-31T22:46:15.001-08:00<p>&nbsp;ഹോട്ടലിൽ എത്തി ഉടനെ തന്നെ എല്ലാവരും കൂടി ജഗന്നാഥ സ്വാമി മന്ദിരത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഗൂഗിൾ വഴികാട്ടി. അമ്പലത്തിനടുത്ത് ധാരാളം ഹോട്ടലുകൾ ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടിരുന്നു. അതിലൊന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു ഹോട്ടൽ കണ്ടെത്തിയപ്പോഴേക്കും എല്ലാവർക്കും നല്ല വിശപ്പായിരുന്നു. മാധവൻ ഒരു താലിയും അതിന് പുറമെ പൊറോട്ടയും കഴിച്ചു. എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ഉച്ച തിരിഞ്ഞിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ദർശനത്തിന് പോകാം എന്നായിരുന്നു പരിപാടി. പക്ഷെ തീരെ തിരക്ക് കുറഞ്ഞ വരികൾ കണ്ടപ്പോൾ ഇപ്പോൾ തന്നെ പോയാലെന്താണെന്നായി എല്ലാവർക്കും. മുരളിയേട്ടന് കുറച്ചുദിവസത്തെ അലച്ചിലിന്റെ ക്ഷീണമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന് താക്കോൽ കൊടുത്ത് ബാക്കിയുള്ളവർ അകത്ത് കയറാൻ തുടങ്ങി. ചെരുപ്പ്, മൊബൈൽ എന്നിവയൊന്നും അകത്ത് കയറ്റില്ല. അതെല്ലാം ഏൽപ്പിച്ച് ഞങ്ങൾ വരിയുടെ അറ്റത്തേക്ക് നടന്നു.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSbXgDxZuzoglml8liZ-N7Egb2djz7piWHk94digPAwkrC8UVaBoJlj1c4u30LCPRX4pfI2k03YFhBITxg1qU_5rQU0Q1tEwJ4h2wnb5citZagt8xHE9yU8M9lzqHZswZaM6Mvq909MJLtnYhd416eoR0B3V7wOaj9Kcy4gL0_1vxi_-N0Pn4hC1K8z9-t/s705/965baf70b654547485b315aab3a149a8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="705" data-original-width="564" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSbXgDxZuzoglml8liZ-N7Egb2djz7piWHk94digPAwkrC8UVaBoJlj1c4u30LCPRX4pfI2k03YFhBITxg1qU_5rQU0Q1tEwJ4h2wnb5citZagt8xHE9yU8M9lzqHZswZaM6Mvq909MJLtnYhd416eoR0B3V7wOaj9Kcy4gL0_1vxi_-N0Pn4hC1K8z9-t/w320-h400/965baf70b654547485b315aab3a149a8.jpg" width="320" /></a></div><p></p><p>വിശാലമായ സിംഹദ്വാരത്തിനടുത്താണ് ഞങ്ങൾ. മോക്ഷദ്വാരം എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ വാതിലിനടുത്ത് ഹനുമാനും നരസിംഹവും കാശിവിശ്വനാഥനും കോദണ്ഡരാമനും പ്രതിഷ്ഠിതരാണ്. ജഗന്നാഥസ്വാമിയുടെ പതിതപാവനൻ എന്ന രൂപവും ഇവിടെ തന്നെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. ജഗന്നാഥസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് അന്യവിശ്വാസങ്ങളിൽ ഉള്ളവർ&nbsp; പ്രവേശിക്കാറില്ല. അവരെ ഇവിടെയിരുന്ന് ഭഗവാൻ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കൽപം.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXCLDWdxYpVSwCHUId7i-paGf2vjlMIALQpGtBLCY-1YIXS01z7zuZTVaHcbjS7PS6GYNXdN1r_zhnqHxqgtUuTwss0qC4NrPBn7zjVoF4ahJebU9uXO7kPhb9S_375BZdOIbNsNDzVRL33sctfJk3j4d1psIdvasPZMe7JJV_tm7TgQUveS09qyE1TQ_g/s472/19430177_118374575435120_4581275016507041731_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="311" data-original-width="472" height="264" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXCLDWdxYpVSwCHUId7i-paGf2vjlMIALQpGtBLCY-1YIXS01z7zuZTVaHcbjS7PS6GYNXdN1r_zhnqHxqgtUuTwss0qC4NrPBn7zjVoF4ahJebU9uXO7kPhb9S_375BZdOIbNsNDzVRL33sctfJk3j4d1psIdvasPZMe7JJV_tm7TgQUveS09qyE1TQ_g/w400-h264/19430177_118374575435120_4581275016507041731_n.jpg" width="400" /></a></div><p></p><p>സിംഹദ്വാരം കടന്നാൽ കുറെ പടികൾ കയറിയാണ് അടുത്ത പ്രാകാരം. പടികളിൽ ആളുകൾ വിശ്രമിക്കുന്നു. അതിന് വലത് വശത്താണ് പ്രസിദ്ധമായ ആനന്ദബസാർ എന്ന പ്രസാദവിതരണകേന്ദ്രം . ഇടത് വശത്തേക്കുള്ള വഴി നടന്നാൽ അതിലും പ്രസിദ്ധമായ അമ്പലത്തിന്റെ തിടപ്പിള്ളിയിലേക്കെത്താം. എല്ലാ ദിവസവും പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്കുള്ള പ്രസാദം ഭഗവാന് നിവേദിച്ച് വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. സാക്ഷാൽ ലക്ഷ്മീദേവിയാണ് പാചകത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുന്നതെന്നാണ് വിശ്വാസം. ആറുനേരം ഭഗവാന് നിവേദ്യമുണ്ട്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് പല അത്ഭുതകഥകളും പ്രചരിക്കുന്നുണ്ട്. അത് വിശ്വസിച്ചാലും ഇല്ലങ്കിലും ജഗന്നാഥസ്വാമിയുടെ പ്രസാദം സാക്ഷാത് ബ്രഹ്മമാണെന്നാണ് ശ്രീരാമകൃഷ്ണൻ പറയാറുള്ളത്. മുൻപ് തദ്വനം ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് ആ പ്രസാദം സ്വീകരിക്കാൻ ഭാഗ്യം ഉണ്ടായിട്ടുമുണ്ട്.&nbsp;</p><p>വൈഷ്ണവ ആചാര്യനായ ശ്രീവല്ലഭാചാര്യരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഒരു കഥയുണ്ട്. ഒരു ഏകാദശിനാളിൽ ഇവിടെ ദർശനത്തിനു വന്ന വല്ലഭാചാര്യരെ കുരുക്കാൻ ചിലർ ഈ പ്രസാദം നൽകി. അരിഭക്ഷണമായ ഇത് കഴിച്ചാൽ വ്രതഭംഗം ഉണ്ടാകുകയും, കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഈശ്വരനിന്ദയാകുമെന്നും അവർ കണക്കാക്കി. പക്ഷെ വല്ലഭാചാര്യർ പ്രസാദം സ്വീകരിച്ച്, അവിടെത്തന്നെ നിന്ന് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വരെ&nbsp;&nbsp;ആ പ്രസാദത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം ശ്ലോകമാക്കി ചൊല്ലി. പിറ്റേന്ന് പ്രസാദം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് കഥ.</p><p>നിരവധി ആചാര്യന്മാർ ജഗന്നാഥസ്വാമിയെ ദർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. വൈഷ്ണവ വിധാനത്തിലെ മാധ്വാചാര്യരും, രാമാനുജാചാര്യരും, സിഖ് സ്ഥാപകൻ ഗുരു നാനാകും, ആദി ശങ്കരാചാര്യരുമെല്ലാം ഇവിടെ വന്നതായി ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അത്രമേൽ ആത്മീയസൗരഭം വിതറുന്ന ഇടമായതിനാലാകുമല്ലോ ഇവരെല്ലാം ഇങ്ങോട്ട് ആകൃഷ്ടരായത്. വൈഷ്ണവ സമ്പ്രദായത്തിലെ നാല് ധാമങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ജഗന്നാഥൻ. ബദ്രിനാഥം, ദ്വാരകാപുരി, രാമേശ്വരം എന്നിവയാണ് മറ്റ് മൂന്നെണ്ണം.&nbsp;</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzMy0W_kyz2atveeG4ex-e93Fhk5lLCxz1G78OO72ZVqKP-pKmSUvE2Zcxiiedh5ZVAboEAZIma3Vc1ybc-FNUTyP-iJjW9OLYoQ4DQNzqxIAnTrMdH9Mi2LopnJ3LN2bDdpPSR-G0ATZne-8dt-zmkfA48fQl98Ql8jpoljI5P4EETCRyAR83in54H2X4/s1200/Lord+Jagannath+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="882" data-original-width="1200" height="294" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzMy0W_kyz2atveeG4ex-e93Fhk5lLCxz1G78OO72ZVqKP-pKmSUvE2Zcxiiedh5ZVAboEAZIma3Vc1ybc-FNUTyP-iJjW9OLYoQ4DQNzqxIAnTrMdH9Mi2LopnJ3LN2bDdpPSR-G0ATZne-8dt-zmkfA48fQl98Ql8jpoljI5P4EETCRyAR83in54H2X4/w400-h294/Lord+Jagannath+2.jpg" width="400" /></a></div>ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ബലഭദ്രൻ, സുഭദ്ര എന്നീ സഹോദരങ്ങളാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രതിഷ്ഠ. വിചിത്രമായ രൂപമാർന്ന ആ വിഗ്രഹങ്ങൾ ഇന്ന് ലോകപ്രശസ്തങ്ങളാണ്. 12 കൊല്ലം കൂടുമ്പോൾ വേപ്പിൻ തടിയിൽ തീർത്ത ഈ വിഗ്രഹങ്ങൾ പുതിയവകളാൽ പുനഃപ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ചും ഉണ്ട് കുറെ ദുരൂഹമായ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ. പലതും ചിരിക്ക് വകയേകുന്നവയാണ്. അതിലൊന്നാണ്, അവിടെ റേഡിയോ ആക്റ്റീവ് ആയ എന്തോ ആണ് ഉള്ളതെന്നും (അത് ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ തുടിക്കുന്ന ഹൃദയമാണെന്നും ഒരു വാദമുണ്ട്), അതിന്റെ വികരണം തടയുകയാണ് ഈ വിഗ്രഹങ്ങളെന്നും, അതിനാലാണ് ഇവ മാറ്റേണ്ടി വരുന്നതെന്നുമൊക്കെയുള്ള വാദങ്ങൾ. അതിന് ഉപോൽബലകമായി അവർക്ക് ന്യായങ്ങളുമുണ്ട്. ചിലർക്ക് ചിരി വരുന്നവയാകും മറ്റു ചിലരുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ എന്നതിനാൽ അതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ഉപന്യസിക്കാൻ ഞാൻ മുതിരുന്നില്ല. എങ്കിലും എന്തിലും ഏതിലും സയന്റിഫിക് ടെമ്പർ തേടുന്നവർ ഈ വിശ്വാസങ്ങളെയെങ്കിലും വെറുതെ വിട്ടിരുന്നെങ്കിൽ....<p></p><p>ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറി. പലയിടത്തും പ്രസാദങ്ങൾ മൺകലങ്ങളിൽ ഭക്തർക്ക് വിൽക്കാനായി വെച്ചിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ അകത്തേക്കുള്ള ക്യൂവിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ തടഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രഭു തൻ്റെ ഫയർഫോഴ്സ് ബന്ധമൊക്കെ പറഞ്ഞു നോക്കി. അമ്പലം തുറന്നിട്ട് വരൂ എല്ലാം ശരിയാക്കാം എന്നവർ ഉറപ്പ് നൽകി. എല്ലാ മാസവും ഇങ്ങിനെ ഒരു നാലഞ്ച് മണിക്കൂർ അമ്പലം അടച്ചിടുമത്രേ. ഞങ്ങൾക്ക് ആ ഭാഗ്യമാണ് കിട്ടിയത്. അകത്ത് കയറാനാകില്ല. സമയം കളയാതെ ഞങ്ങൾ ആ പരിസരമെല്ലാം ചുറ്റിക്കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു. പലപല മണ്ഡപങ്ങളും ചെറുതും വലുതുമായ നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളും ആ മതിൽക്കെട്ടിലുണ്ട്. എല്ലാം കലിംഗശൈലിയിലുള്ളവ. പലതിനും പുറത്ത് സിമന്റ് കൊണ്ടുള്ള ഏച്ചുകൂട്ടലുകളും നിറങ്ങളും കൊണ്ട് വികൃതമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പല അമ്പലങ്ങളിലും വെറുതെ കയറിയിറങ്ങിപ്പോന്നതേയുള്ളൂ. അനവധി പടികൾ കയറിയാൽ ഒരു നരസിംഹസ്വാമിയുണ്ട് ഒരുവശത്ത്. ചിലർ അവിടെനിന്ന് ചരടുകൾ പൂജിച്ചുവാങ്ങി. എണ്ണിയാൽ തീരാത്ത വിഗ്രഹങ്ങളും ചെറിയചെറിയ അമ്പലങ്ങളും ആ കോമ്പൗണ്ടിനകത്ത് കാണാം. പലതും പിൽക്കാലത്ത് നിർമ്മിച്ചതാകാനേ തരമുള്ളൂ. സതീഷേട്ടൻ എല്ലാം വിസ്തരിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്. മൊബൈൽ പുറത്ത് വെച്ചതിനാൽ അദ്ദേഹത്തെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ ആരുമില്ല.</p><p>കലിംഗ വാസ്തുവിദ്യയിൽ ഉള്ള ഈ ക്ഷേത്രം അവന്തിയിലെ രാജാവായ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നനാണ് പണികഴിപ്പിച്ചതെന്നാണ് വിശ്വാസം. പിന്നീട് വന്ന രാജാക്കന്മാർ പുതിപ്പണിയുകയും, ഉപക്ഷേത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.&nbsp;</p><p>ദ്വാപരയുഗാന്ത്യത്തിൽ ജഗന്നാഥൻ ഒരു ഇന്ദ്രനീലക്കല്ലായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മുക്തി പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ആ മണി യമധർമ്മൻ ഭൂമിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. ഇന്ദ്രദ്യുമ്‌നൻ അത് വീണ്ടെടുക്കാൻ തപസ്സ് ചെയ്യുകയും പുരി സമുദ്രതീരത്തടിയുന്ന ഒരു മരം കണ്ടെത്താൻ വിഷ്ണുവിനാൽ ആദേശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സമുദ്രതീരത്ത് അതീവശോഭയാർന്ന ഒരു മരം കണ്ടെത്തിയ ഇന്ദ്രദ്യുമ്‌നോട് അതുപയോഗിച്ച് മൂന്നു മൂർത്തികൾ നിർമ്മിക്കാൻ നാരദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. വിശ്വകർമ്മാവിനെ ക്ഷേത്രനിർമ്മാണമേൽപ്പിച്ച രാജവിനെ തേടി ഒരു ശില്പി വന്നു. മൂർത്തികൾ ഉണ്ടാക്കാൻ താൻ തയ്യാറാണെന്നും എന്നാൽ പൂർത്തിയാകും വരെ ആരും തൻ്റെ ജോലിക്ക് ഭംഗം വരുത്തരുതെന്നുമുള്ള നിബന്ധനയിൽ അദ്ദേഹം പണി ആരംഭിച്ചു. രണ്ടാഴ്ചക്ക് ശേഷവും അമ്പലത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് ശബ്ദം കേൾക്കാതിരുന്നപ്പോൾ രാജപത്നി ആധി പൂണ്ട് രാജാവിനോട് ക്ഷേത്രവാതിൽ തുറക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. അവിടെ പണിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന വിഷ്ണു അതുപേക്ഷിച്ച് അന്തർദ്ധാനം ചെയ്തു. മുഴുവൻ പണി തീരാത്ത, കയ്യുകൾ ശരിയായി കൊത്തിയെടുക്കാത്ത ആ വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഒരു അശരീരി കേൾക്കുകയും അതിൻ പ്രകാരം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠ നിർവ്വഹിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.</p><p>ആ വിഗ്രഹങ്ങൾ ഇന്നും അങ്ങിനെത്തന്നെയാണ്. വളരെ വലിയ കണ്ണുകളോടെ ശരീരം വൃത്തിയായി കൊത്താത്ത ദാരുവിഗ്രഹങ്ങൾ. പൂർണ്ണമായ സരൂപ ആരാധനക്കും ലിംഗാരാധനക്കും ഇടക്കെവിടെയെങ്കിലുമാകും ഈ അമൂർത്തരൂപങ്ങളുടെ ഇടമെന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നു. എന്തായാലും ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ഹിന്ദുക്കളുടെ ആത്മീയചേതനയെ ഉണർത്തുന്നവയാണ് ഈ വിഗ്രഹങ്ങൾ. നാം തെക്കൻ ഇന്ത്യക്കാർക്ക് അറിയില്ലെങ്കിലും വടക്കൻ- കിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ജഗന്നാഥസ്വാമി വളരെയധികം ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മൂർത്തിയാണ്.&nbsp;</p><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3eAzUfLtN1MrJGMLD3QddZ7ewbwjJ1kCYcNyj4LTB-I4J0JHYXheFVx-8lC_-umBU4SunQpJMXcXR-wVl8M-tv-U9i3Yx7vxmXueWqT5sGaM9E9SBMOAmJ1WqCIxdTuP4L0JqOnbp73T_llSBampeEmDAosOcKmlZhOuzNKOgWGdZZ30rQ5SiNusQimLF/s599/Jagannath_Puri.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="338" data-original-width="599" height="226" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3eAzUfLtN1MrJGMLD3QddZ7ewbwjJ1kCYcNyj4LTB-I4J0JHYXheFVx-8lC_-umBU4SunQpJMXcXR-wVl8M-tv-U9i3Yx7vxmXueWqT5sGaM9E9SBMOAmJ1WqCIxdTuP4L0JqOnbp73T_llSBampeEmDAosOcKmlZhOuzNKOgWGdZZ30rQ5SiNusQimLF/w400-h226/Jagannath_Puri.jpg" width="400" /></a></div><br />പുരി എന്ന സമുദ്രതീരം ലോകപ്രശസ്തമാകാൻ കാരണം ഇവിടുത്തെ വാർഷിക രഥയാത്രയാണ്. അത്യാഡംബരപൂർവ്വം ജഗന്നാഥസ്വാമി നഗരവാസികളെ കാണാൻ എഴുന്നള്ളുന്ന ആ നാളുകളിൽ പുരി ലക്ഷക്കണക്കിന് ഭക്തരെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കും. ലോകത്തിലേക്ക് ഏറ്റവും വലിയ രഥയാത്ര പുരിയിലേത് തന്നെയാണ്. വലിയ ശക്തിയാർന്ന വാഹനങ്ങൾക്ക് ഇംഗ്ലീഷിൽ പറയുന്ന പേരായ "Juggernaut" ജഗന്നാഥൻ എന്ന പേരിൽ നിന്ന് ഉരുവാർന്നതാണ്. അത്യധികം ഭംഗിയോടെ അലങ്കരിച്ച മരത്തിന്റെ കൂറ്റൻ രഥങ്ങളിൽ സഹോദരങ്ങൾ മൂവരും നഗരം ചുറ്റും. അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ചടങ്ങുകളും വളരെയേറെ വൈവിധ്യം ഉൾക്കൊള്ളുന്നവയാണ്.&nbsp;<p></p><p>വളരെ വിസ്തരിച്ച് അമ്പലം ചുറ്റിനടന്നുകണ്ടു. പ്രത്യേകതയാർന്നതാണ് ഇതിന്റെ നിർമ്മാണശൈലി. ഗോപുരം മുകളിൽ അല്പം വളഞ്ഞാണ്. ഒത്തമുകളിൽ താഴികക്കുടമില്ല. സാധാരണ നാം കണ്ടിട്ടുള്ള വിമാനമോ ശിഖരമോ എന്നൊക്കെയുള്ള സങ്കല്പത്തിൽ അവിടെ അതിബൃഹത്തായ ഒരു കല്ലുകൊണ്ടുള്ള നിർമ്മിതിയാണ്. അതിന് മുകളിൽ ലോഹം കൊണ്ടുള്ള വളരെ വലിയ സുദർശനചക്രം. അതിൽ പലനിറത്തിലുള്ള കൊടികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒഡീഷയിലെ ഏറ്റവും വലുപ്പമേറിയ ഗോപുരം ഇവിടുത്തെതാണത്രേ.</p><p>കല്ലുകളിൽ എഴുതിയ കവിത പോലെ നിരവധി ശില്പങ്ങൾ. ശില്പങ്ങളെ കവച്ചുവെക്കുന്ന മറ്റ് കൊത്തുപണികൾ . എത്ര നോക്കിനിന്നാലും ഭംഗി കൂടുന്നത് പോലെ. കടലും മലയും പോലെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന നിർമ്മിതി. വിവരംകെട്ട നടത്തിപ്പുകാർ പിൽക്കാലത്ത് ഏച്ചുകൂട്ടിയവ മാത്രമാണ് മനസ്സ് മടുപ്പിക്കുന്നത്. നാലുലക്ഷത്തിൽപ്പരം ചതുരശ്രഅടിയുള്ള അമ്പലത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപുണ്ടായിരുന്ന ഭാരതത്തിന്റെ വാസ്തുകൗശലം പീലിനീർത്തിയാടുന്നു. മനുഷ്യഹസ്തങ്ങളാൽ നിർമ്മിക്കാനാകില്ലെന്ന് തോന്നിക്കും മട്ടിലുള്ള അതിവിദഗ്ദ്ധമായ കൊത്തുപണികൾ. അവിടെ ലഭ്യമായ റോസ് സ്റ്റോണിൽ നിർമ്മിച്ച ആ ചുമരുകളിൽ എത്രയോ ഉദാത്തമായ കലാസൃഷ്ടികൾ..&nbsp;</p><p>ഗോപുരത്തിന്റെ നാലുവശത്തും വമ്പൻ വ്യാളികൾ. അവക്ക് താഴെയായി ചതുരത്തിലുള ഒരു കല്ല് പുറത്തേക്കുന്തി നിൽക്കുന്നു. ഗോപുരത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പിന് വേണ്ടിയുള്ളവയാകാം അവ. അകത്തെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ നിർവാഹമില്ല. പക്ഷെ എന്തൊരത്ഭുത പ്രപഞ്ചമാണത്. ഇതെല്ലാം കാണാത്ത&nbsp;നമ്മുടെ അടുത്ത തലമുറക്ക് ഈ നാടിനെക്കുറിച്ച് അഭിമാനം തോന്നിയില്ലെങ്കിൽ അത്ഭുതപ്പെടാനുണ്ടോ. അവർ ഈഫൽ ടവറും, ഡിസ്നി ലാൻഡും താജ്‌മഹലും ഒക്കെയാണ് വാസ്തുവിദ്യയുടെയും ശില്പചാതുരിയുടെയും അവസാനവാക്കെന്ന് കരുതുന്നതിൽ അത്ഭുതമുണ്ടോ.&nbsp;</p><p>പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട് വ്യത്യസ്തമായി ഇവിടെ. അതിവിടുത്തെ വൃത്തിഹീനതയാണ്. മുൻപ് ഞാൻ രാമകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വൃത്തിയെക്കുറിച്ചെഴുതിയപ്പോൾ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു വൃത്തിഹീനമായ ക്ഷേത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച്. അതിൽ ജഗന്നാഥസ്വാമി ക്ഷേത്രവും പെടുത്താം. പലയിടത്തും മുറുക്കി തുപ്പിയിരിക്കുന്നത് പോലും കാണാം. അമ്പലത്തിനകം - ഇത്രയധികം ഭംഗിയാർന്ന കൊത്തുപണികൾ - നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ചരിത്രം - അവിടെ ഇങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നവരെയെല്ലാം എന്ത് ചെയ്താലാണ് അവർക്കുള്ള ശിക്ഷയാവുക? വളരെ ദുഃഖവും രോഷവും തോന്നി.&nbsp;</p><p>കുറെ നേരം അവിടെ ചുറ്റി നടന്ന് ഞങ്ങൾ മഹാലക്ഷ്മി ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തെ മണ്ഡപത്തിൽ വന്നിരുന്നു. അടുത്തൊരാൾ ഞങ്ങളെ ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സതീഷേട്ടൻ ഹിന്ദിയിൽ എന്തോ വിശേഷം ചോദിച്ചു. ചുവയാർന്ന മലയാളത്തിൽ അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകി. പഴയൊരു നഷ്ടപ്പെട്ട സുഹൃത്തിനെ കിട്ടിയത് പോലെ സതീഷേട്ടന് സന്തോഷമായി. അദ്ദേഹം കേരളത്തിൽ ജോലി നോക്കിയിരുന്നത്രേ. വളരെ ഊഷ്മളമായി കേരളത്തിനെക്കുറിച്ചും അവിടുത്തെ നല്ലവരായ നാട്ടുകാരെക്കുറിച്ചും എല്ലാം അദ്ദേഹം ഓർത്തെടുത്തു. ജഗന്നാഥസ്വാമിയുടെ അമ്പലത്തിലെ പ്രത്യേകതകൾ പലതും അദ്ദേഹം വിവരിച്ചു തന്നു. അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവിടെ ആൾത്തിരക്ക് കൂടുന്നത് ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. എല്ലാവരും കൊടികൾ കെട്ടിക്കൂട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു തട്ടിന്റെ പരിസരങ്ങളിൽ നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അതെന്താണെന്നുള്ള കൗതുകത്തോടെ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി. പുരിയിലെ ഒരു അത്ഭുതക്കാഴ്ചയിലേക്കായിരുന്നു ഞങ്ങൾ നടന്നടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നത്....</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-34448515291084920872024-01-29T20:07:00.000-08:002024-01-31T22:46:10.128-08:00<p>&nbsp;മുഖം വീർപ്പിച്ചു നിൽക്കുകയാണവൻ. ഒരു ഏഴെട്ട് വയസ്സായിക്കാണും. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അച്ഛൻ പലതും പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അവൻ അത് കേട്ടഭാവം നടിക്കുന്നില്ല. നിസ്സഹായനായി അദ്ദേഹം മാറിയിരിക്കാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. മധ്യസ്ഥതയുടെ ചുമതല സതീഷേട്ടൻ എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു. പ്രാതൽ കഴിയുന്നത് വരെ അവിടെ ഇരുന്നോളൂ എന്നായി ഞാൻ. അതിനു ശേഷം മാറിത്തരണം. ശരി എന്നദ്ദേഹം തലയാട്ടി. ചെറുക്കന്റെ മുഖം അല്പമൊന്ന് ഭേദമായി.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1FaXcwnSmR4j7lfvppL167mHYFXQWeA9gHpPdmr3i2ZlG7ZREpXMpddICoiFK9ajyAe4aijnK4mrdHaQowcEwg86Hsk9yDyPdi2eNpMgXKNW_WiBEQgE6Muu_lQPE9589GtRUZxVAARWox74tQG9ThRrdALv5efXcz9YamYN_mT2mJP1z2WeaZLnugzuV/s3629/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.36.46%20AM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3629" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1FaXcwnSmR4j7lfvppL167mHYFXQWeA9gHpPdmr3i2ZlG7ZREpXMpddICoiFK9ajyAe4aijnK4mrdHaQowcEwg86Hsk9yDyPdi2eNpMgXKNW_WiBEQgE6Muu_lQPE9589GtRUZxVAARWox74tQG9ThRrdALv5efXcz9YamYN_mT2mJP1z2WeaZLnugzuV/w250-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.36.46%20AM.jpeg" width="250" /></a></div><p></p><p>കാലത്ത് 6:10 നു ഹൗറയിൽ നിന്ന് പുരിയിലേക്ക് പോകുന്ന വന്ദേഭാരതിനുള്ളിൽ ആണ് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ. വണ്ടി പുറപ്പെടുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപാണ് മുൻപിലത്തെ സീറ്റുകാർ ഞങ്ങളുടെ സീറ്റിലേക്ക് മാറിയിരുന്നത്.മുൻസീറ്റിൽ ഇരുന്നാൽ ഒരല്പം മറയുണ്ട്. ചെറിയ പയ്യന് അതിൽ നീരസം. അത് മാറ്റാൻ വേണ്ടി ഇരുന്നതാണ്. പക്ഷെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ഒരല്പം മടി. അതാണ് അല്പം മുഷ്ക് കൂടിയ എന്നെ മധ്യസ്ഥനാക്കി സതീഷേട്ടൻ സൂത്രത്തിൽ കഴിച്ചിലായത്.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxtHdogouj0-D7aBq-i_z2A7N_V1vBLCjGdPf2eOaok5VEOjue76m9oijtqODzkCmXJjaaCq8xY8NMbkJaZWSGwPXNP96pjWR3lmwTfbsmMR5iCTtCHmVRM8tw_BfMBr877cg26rBSST7COSVg32zNroXlif5kpdQIKX2JNz50GIhbZsLONuKnOKkzfr3J/s1599/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.18.20%20AM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1599" data-original-width="719" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxtHdogouj0-D7aBq-i_z2A7N_V1vBLCjGdPf2eOaok5VEOjue76m9oijtqODzkCmXJjaaCq8xY8NMbkJaZWSGwPXNP96pjWR3lmwTfbsmMR5iCTtCHmVRM8tw_BfMBr877cg26rBSST7COSVg32zNroXlif5kpdQIKX2JNz50GIhbZsLONuKnOKkzfr3J/w180-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.18.20%20AM.jpeg" width="180" /></a></div><p></p><p>ഇന്നലത്തെ ആരതി കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരെയും മഠത്തിൽ വെച്ചുതന്നെ കണ്ടുമുട്ടി. അല്പം വൈകിയെങ്കിലും എല്ലാവരും ആരതി അവസാനിക്കും മുൻപ് എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു. അഖിലിനും അതൊരു പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു. ഞാനും സത്യനും ഓഫീസിൽ പോയി ഞങ്ങളുടെ വക ഒരു ദക്ഷിണ ആശ്രമത്തിന് നൽകി. അതിനുശേഷം പതിവ് ചായയും രസഗുളയും സമോസയുമൊക്കെയായി ഞങ്ങളാ പരിസരത്ത് ചുറ്റിനടന്നു. റോഡിന് അങ്ങേപ്പുറമുള്ള ഒരു ആലിൻചുവട്ടിൽ ഇരുന്ന് കുറെ സംസാരിച്ചു. നിവേദിതാ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ നിന്ന് അഖിലിനോടൊപ്പം രാത്രിഭക്ഷണം കഴിച്ച് അദ്ദേഹത്തിനോട് വിട പറഞ്ഞു. അപുവിനോടും കൂട്ടുകാരോടും നന്ദിയറിയിച്ചു. സാധനങ്ങൾ പായ്ക്ക് ചെയ്തും വർത്തമാനം പറഞ്ഞും ഞങ്ങൾ കുറച്ച് നേരം ചിലവിട്ടു.&nbsp;</p><p>രാവിലെ 4 മണിയോടെ ഉണർന്ന് എല്ലാവരും 5 മണിയോടെ ഹൗറക്കുള്ള വണ്ടിയിൽ കയറി. ഹൗറ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ഊബർ ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു. ബേലൂരിൽ കാർ എത്താൻ ഒരല്പം വൈകിയെങ്കിലും 5:30 യോടെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി. എല്ലാവരും വന്ദേഭാരതിൽ ആദ്യമായി കയറുകയാണ്. വണ്ടിക്ക് മുൻപിൽ നിന്ന് ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടമായും ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു. അകത്ത് കയറി. ഒരു വിമാനം പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഉൾവശം. വളരെ വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. അത്യാധുനിക സൗകര്യങ്ങൾ. അന്താരാഷ്‌ട്ര നിലവാരം തോന്നിക്കുന്ന ഇന്റീരിയർ ഡിസൈൻ. എല്ലാവരും നല്ല ഉത്സാഹത്തിലാണ്. നിറച്ച് യാത്രികർ ഉണ്ട്. ഏവരും ഞങ്ങളെപ്പോലെത്തന്നെ ആവേശഭരിതർ. അധികവും തദ്ദേശീയരായ ബംഗാളികൾ തന്നെ. മുരളിയേട്ടന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഞങ്ങൾ ആദ്യം തന്നെ വന്ദേഭാരത് എന്നതിനെ ബന്ദേഭാരത് എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്തിരുന്നു. അതിനിടയ്ക്കാണ് കുറുമ്പനായ ആ പയ്യനും അവന്റെ അച്ഛനും കടന്നുവരുന്നത്. അച്ഛൻ മാത്രമല്ല. അമ്മയും രണ്ടു മുത്തശ്ശിമാരും, കൊച്ചനുജത്തിയുമുണ്ട് അവന്റെ കൂടെ.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuAY0iSZArWA9GQlak3lyrvBv9edqT3AiiRQsnMadolvZYmUpMYWkYkETUcpoT-5dkwz8civMxxVSS_OxMDQfY6jNM9WWjw6U_b0Qv_3lmDnXD7tBUcpLqJbW8gs7XFBifw5FhLQd6S4w8rvmremOBeDnzXm9v1nr62oXCss7Pfn3YQ_yQzOMWlP0ts3L3/s1280/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.17.43%20AM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="960" data-original-width="1280" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuAY0iSZArWA9GQlak3lyrvBv9edqT3AiiRQsnMadolvZYmUpMYWkYkETUcpoT-5dkwz8civMxxVSS_OxMDQfY6jNM9WWjw6U_b0Qv_3lmDnXD7tBUcpLqJbW8gs7XFBifw5FhLQd6S4w8rvmremOBeDnzXm9v1nr62oXCss7Pfn3YQ_yQzOMWlP0ts3L3/w400-h300/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.17.43%20AM.jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>വണ്ടി പതുക്കെ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. കൽക്കത്താനഗരം അകന്നകന്നു പോകുന്നു. "ഇനിയും വരണം" എന്നോട് അകലെ നിന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "എല്ലാവരെയും കൂട്ടി വരാം" ഞാൻ മറുപടി നൽകി.&nbsp;</p><p>502 കിലോമീറ്റർ ദൂരമാണ് ഹൗറയിൽ നിന്ന് പുരി വരെ. 6 മണിക്കൂർ 25 മിനുട്ടാണ് ഈ വണ്ടിക്ക് ആ ദൂരം താണ്ടാൻ വേണ്ടുന്നത്. വണ്ടിയിൽ തീവണ്ടിയുടെ കുലുക്കം തീരെയില്ലെന്ന് പറയാം. LED ഡിസ്പ്ലേ ബോർഡുകളിൽ വണ്ടിയുടെ വേഗം തത്സമയം കാണാം. പുതിയ ഭാരതം - മോഡിഫൈഡ് ഇന്ത്യ - ഇതിനകത്ത് കാണാം.&nbsp;</p><p>വിൻഡോ സീറ്റ് കിട്ടിയ എനിയ്ക്കടുത്ത് മുൻപ് കണ്ട ആ പയ്യന്റെ രണ്ട് മുത്തശ്ശിമാരാണ്. അവൻ അച്ഛനോടൊപ്പം എതിർഭാഗത്ത് പിന്നിലായി ഇരിക്കുന്നു. അവരുടെ പിറകിലത്തെ സീറ്റിൽ അമ്മയും ഒക്കത്ത് അനുജത്തിയും. ഞങ്ങളുടെ സീറ്റിനു പുറകിൽ ജയേട്ടനും മുരളിയേട്ടനും ഡോക്ടറും, എതിർവശത്ത് മാധവനും പ്രഭുവും. അവരുടെ രണ്ടു സീറ്റ് മുൻപിലായി സതീഷേട്ടൻ. സത്യൻ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ക്ലാസ്സിലാണ്. വൈകി ബുക്ക് ചെയ്ത സത്യന്റെ ടിക്കറ്റ് തലേദിവസമാണ് കൺഫേം ആയത്. സ്വന്തം അമ്മയെയും ഭാര്യാമാതാവിനെയും കുടുംബത്തെയും കൊണ്ട് കൊൽക്കത്തയിൽ നിന്ന് പുരി ജഗന്നാഥനെ തൊഴാൻ പോവുകയാണാ അച്ഛൻ . അത്യാവശ്യം നല്ല ഹിന്ദിയിൽ ആ മുത്തശ്ശിയെന്നോട് കുശലപ്രശ്‌നം ചെയ്തു. മകൻ ആർമിയിലാണ്. ജമ്മുവിലാണ് പോസ്റ്റിങ്ങ്. ഇപ്പോൾ ലീവിന് നാട്ടിൽ വന്നിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. മകന് കാഴ്ചകൾ കാണിച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണാ അച്ഛൻ. ഖരഗ്‌പൂർ എത്തിയപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു ഏറ്റവും നീളം കൂടിയ പ്ലാറ്റ്ഫോം ഇവിടെയാണ്. ആദ്യമായി കേൾക്കുന്നത് പോലെ അച്ഛൻ സന്തോഷം നടിച്ചു.&nbsp; &nbsp;വല്ലാത്ത ഒരു ബഹുമാനം തോന്നി അദ്ദേഹത്തോട്. മാതാവിനോടും മാതൃഭൂമിയോടുമുള്ള കടമ ഒരുപോലെ നിറവേറ്റുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ. അദ്ദേഹം എന്നെ നോക്കി ഊഷ്മളമായി ചിരിച്ചു. ഇനി സീറ്റ് മാറ്റണ്ട. ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. ജയേട്ടനും അത് ശരിവെച്ചു.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFwQcVwrDf4amfBzMGAer96rNKpYIzUkCSxiZmCkVbYLf5ZNR0XQuX3QvtJgphS5GUUVtxHiuQ3fPWnsAY2K5mmoPU05uV_aSod7BeQhi7yoMMqFjl3e2J70w2lqzX8_RGrankfbmbvy_AcG25c4fy9DEdZk1CyxNvfEybFue6_goBPUg8EmDpK3kugRHT/s3666/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.17.43%20AM%20(2).jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3666" data-original-width="2061" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFwQcVwrDf4amfBzMGAer96rNKpYIzUkCSxiZmCkVbYLf5ZNR0XQuX3QvtJgphS5GUUVtxHiuQ3fPWnsAY2K5mmoPU05uV_aSod7BeQhi7yoMMqFjl3e2J70w2lqzX8_RGrankfbmbvy_AcG25c4fy9DEdZk1CyxNvfEybFue6_goBPUg8EmDpK3kugRHT/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.17.43%20AM%20(2).jpeg" width="225" /></a></div><p></p><p>വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ സൈനികർക്കും സേനയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചവർക്കും ലഭിക്കുന്ന പരിഗണനപോലെ ഭാരതത്തിൽ അധികം കണ്ടിട്ടില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിൽ. മദ്യം എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കാനുള്ള ഉപാധിയായും, സിനിമകളിലും വഷള് കോമഡി പരിപാടികളിലും ഇകഴ്ത്തപ്പെട്ടും മാത്രമാണ് സൈനികരെ അധികവും കാണാൻ സാധിക്കുക. ഇനി കാണും എന്ന് യാതൊരു ഉറപ്പുമില്ലാതെ അമ്മയെയും ഭാര്യയേയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും വീട്ടിലാക്കി നാടിനെ കാക്കാൻ പോകുന്ന സൈനികന് എന്ത് പകരം നൽകിയാലാണ് ആ കടപ്പാട് തീരുക? ആ മനുഷ്യന്റെ മാനസികവ്യഥകൾ എത്ര വലുതായിരിക്കും? ഇടക്ക് കിട്ടുന്ന ലീവിൽ ഇങ്ങിനെ സ്വന്തം കുടുംബത്തെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന ആ സൈനികനെക്കുറിച്ച് എനിക്കേറെ മതിപ്പ് തോന്നി.&nbsp;</p><p>വണ്ടി 60-70 സ്പീഡിലാണ് ഇപ്പോളും പോക്ക്. രാവിലത്തെ ചായയും ന്യൂസ് പേപ്പറും വന്നു. അസ്സൽ ചായ. മുത്തശ്ശിമാർ പരസ്പരം കഥകൾ പറയുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് പത്രം അവർ എനിക്ക് കൈമാറി. വായിക്കാൻ താല്പര്യം തോന്നിയില്ല. ഞാൻ വെറുതെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ നാലഞ്ച് ദിനരാത്രങ്ങൾ വെറുതെ ഓർത്തെടുത്തു. ജോലിയെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കൽ പോലും ഓർത്തതേയില്ല. വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു ചെല്ലേണ്ടത് കൊണ്ട്, ദിവസത്തിൽ ഒരിക്കൽ വിളിക്കും. ഒരു സ്വപ്നം പോലെ അവിശ്വസനീയമായി തോന്നി. പുറത്ത് പ്രഭാതത്തിന്റെ ലാവണ്യം. കൃഷിയിടങ്ങളും, പുഴകളും, കുളങ്ങളും പാടങ്ങളും.. പ്രകൃതി മാറിമാറി കൊതിപ്പിക്കുന്നു. വെയിൽ കതിരൊളി വീശുന്നു. ബംഗാളിന്റെ ഉൾനാടുകളിലൂടെ വന്ദേഭാരത് കൂകിപ്പാഞ്ഞു.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicfNjGcGGNL5WQf0mm7pxDH08LFL47w-gn8G3TrSLFD192ELGoDSoSYDWFX6y2Zyw_1ZYaZNKVBctzKpsQ11JxKyScMeiY4RUDa-Dndo7qpH5AG8190Ace6WnXrtvRFFQYEAbTZbZlbr8DO_ksCvaQ9Io3fSPTJ6gKR06TWUlld5kq32Nyv-oVsihXmnr9/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.17.43%20AM%20(1).jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicfNjGcGGNL5WQf0mm7pxDH08LFL47w-gn8G3TrSLFD192ELGoDSoSYDWFX6y2Zyw_1ZYaZNKVBctzKpsQ11JxKyScMeiY4RUDa-Dndo7qpH5AG8190Ace6WnXrtvRFFQYEAbTZbZlbr8DO_ksCvaQ9Io3fSPTJ6gKR06TWUlld5kq32Nyv-oVsihXmnr9/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-30%20at%209.17.43%20AM%20(1).jpeg" width="225" /></a></div><p></p><p>ബ്രേക്‌ഫാസ്റ്റ് വന്നു. ബണ്ണും വെണ്ണയും, രണ്ടു കട്ട്ലറ്റ്, യോഗർട് എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിഭവങ്ങളാണ്. ഒരു ചായയും വന്നു. ഞാൻ പയ്യനെ നോക്കി. അവനിപ്പോൾ ഹാപ്പിയാണ്. അയാൻ എന്നാണവന്റെ പേര്. ജയേട്ടൻ അനിയത്തിക്കുട്ടിയെ കൈയിലെടുത്തു. ഒരു ചിണുക്കവും കൂടാതെ റോഷ്‌നി എന്ന് പേരിട്ടിട്ടുള്ള അവൾ ജയേട്ടന്റെ കൈയിലിരുന്ന് കളിച്ചു. ഏട്ടനും പിണക്കമൊക്കെ മറന്ന് കൂടെക്കൂടി. വണ്ടിയിപ്പോൾ 110-120 സ്പീഡിലാണ് പോകുന്നത്. മുത്തശ്ശി ഇടയ്ക്ക് എന്നോടും സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യമായാണ് അവർ പുരിയിലേക്ക് പോകുന്നത്. നാലഞ്ച് തവണ വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്. ഒരു സ്വാമിജിയുടെ സംഘത്തോടൊപ്പമാണ്. രണ്ട് തവണ കാൽനടയായിട്ടാണ് കൽക്കത്തയിൽ നിന്ന് പോയത്. ഇപ്പോൾ മകൻ അത് വേണ്ടെന്ന് നിർബന്ധിക്കുന്നതിനാൽ കാൽനടയാത്ര നിറുത്തി. ജമ്മുവിലേക്കും അവൻ കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ട്. പേരക്കുട്ടി കൊൽക്കത്തയിലെ സ്കൂളിലാണ് പഠിക്കുന്നത്. മിടുക്കനാണ്. ഇങ്ങിനെ കുറെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ആലോചിക്കുമ്പോൾ ഓർക്കുന്നു - ആ അമ്മ ഒന്നുമിങ്ങോട്ട് ചോദിച്ചില്ല, ഞാനൊട്ടു പറഞ്ഞതുമില്ല. കൊൽക്കത്തയിൽ വന്നകാര്യങ്ങളും, കേരളത്തിൽ നിന്നാണെന്നും, ആശ്രമത്തിന്റെ ഒരു സംഘമാണെന്നും മാത്രം പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഒരു നല്ല കേൾവിക്കാരനല്ല എന്നാണ് പൊതുവെ എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ആക്ഷേപം. അന്നെന്താണാവോ അധികം കേൾവിയും കുറച്ച് പറച്ചിലുമായിരുന്നു.</p><p>മുരളിയേട്ടൻ പുറകിലത്തെ സീറ്റിൽ അയാനിൽ നിന്ന് ബംഗാളി പഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. ഒരു ഗുരുവിന്റെ ഗൗരവത്തോടെ, ക്ഷമയോടെ അവൻ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നുണ്ട്. മുൻപിൽ സതീഷേട്ടൻ ഫോണിലും അല്ലാതെയുമായി സംസാരത്തിലാണ്. വണ്ടി ബംഗാൾ വിട്ട് എപ്പോഴോ ഉത്കലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരുന്നു. കട്ടക്ക് സ്റ്റേഷനിൽ നിർത്തി. നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസ് ജനിച്ചതിവിടെയാണ്. പക്ഷെ ഒഡീഷക്കാരെക്കാൾ അദ്ദേഹത്തെ സ്വന്തമാക്കിയത് ബംഗാളികളാണ്.&nbsp;</p><p>ഭുവനേശ്വറും കടന്ന് ഞങ്ങൾ പുരിയോട് അടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. പുരിയിൽ ഒരു രാത്രി മാത്രമാണുള്ളത്. ജഗന്നാഥസ്വാമി ക്ഷേത്രമാണ് ഞങ്ങളുടെ പ്രധാനലക്ഷ്യം. പക്ഷെ കാണാൻ മറ്റെന്തൊക്കെയുണ്ട് എന്ന അന്വേഷണത്തിൽ താല്പര്യജനകങ്ങളായ മറ്റനേകം സ്ഥലങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടി. ഏതൊക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് കാണാൻ പറ്റും എന്ന് നിശ്ചയമില്ല. പുരിയിൽ രാമകൃഷ്ണമഠത്തിൽ താമസം ശരിയായില്ല. അതിനാൽ ഒരു ഹോട്ടൽ ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു. ഹോട്ടൽ മാനേജർ ഒരു വണ്ടി സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വിടാം എന്നേറ്റിരുന്നു.</p><p>പുരിയിൽ വണ്ടിയിറങ്ങി. ടാക്സിക്കാരനെ വിളിച്ചു. ഏറെ ദൂരം നടക്കണം പുറത്തേക്ക്. തിരക്കിനോടൊപ്പം ഞങ്ങളും നടന്നു. പുറത്ത് അയാൾ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വലിയ ഓട്ടോറിക്ഷ. ഞങ്ങളെയും, ഞങ്ങളുടെ ബാഗുകളും എല്ലാം അതിൽ കൊണ്ടു. അങ്ങിനെ ഞങ്ങൾ എട്ടുപേരും കൂടി പുരിയിലെ "ജഗത് സായി നിലയം" എന്ന ആ ഹോട്ടലിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-44781794213323501962024-01-26T09:04:00.000-08:002024-01-26T18:45:33.824-08:00<p>"ഖണ്ഡന ഭവ ബന്ധന...."</p><p>പതിഞ്ഞ താളത്തിൽ ആരാത്രികം ആരംഭിച്ചു. ഹാളിൽ മറ്റൊരു ശബ്ദവുമില്ല. ഹാർമ്മോണിയവും തബലയും അകമ്പടി സേവിച്ചു കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും ആ ഗാനം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ദീപങ്ങൾ ഭഗവൽചരണങ്ങളുടെ ഒളി തങ്ങളിലേക്ക് ആവാഹിക്കാൻ മത്സരിച്ച് കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സ്വയംപ്രഭനായ ഭഗവാനെ വിളക്കുകാണിച്ച് ദീപ്തനാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മക്കൾ. ആ കളിക്ക് നിന്നു തരുന്ന ജഗത്പിതാവ്.</p><p>ബംഗാളി പൂജാവിധാനത്തിന് ഒരു നൃത്തത്തിന്റെ മാസ്മരികതയുണ്ട്. ഓരോ ചലനവും അതീവ ലയവിന്യാസത്തോടെയാണ്. കേരളത്തിൽ മുദ്രക്കാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം എങ്കിൽ ഇവിടെ അതിന്റെ ലയത്തിനാണ്. ഇത് കേവലം പൂജയിൽ മാത്രമല്ലെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. ഹിന്ദുസ്ഥാനിയും കർണ്ണാടക സംഗീതവും തമ്മിലുമില്ലേ ഈ അന്തരം. ഒന്ന് ലയപ്രധാനമാണെങ്കിൽ ഇനിയൊന്ന് താളപ്രധാനമാണ്. നൃത്തങ്ങളിലും ഈ വ്യത്യാസം തെക്കും വടക്കും തമ്മിൽ കാണാം.&nbsp;</p><p>"സമ്പദ തവ ശ്രീപദ ഭവ ഗോഷ്‌പദ വാരി യഥായ്"</p><p>നിൻറെ ശ്രീപാദമാകുന്ന സമ്പത്ത് നേടിയവന് ഈ ഭാവസാഗരം കന്നുകുട്ടിയുടെ&nbsp; കുളമ്പടിപ്പാടിലെ വെള്ളം പോലെയാകുന്നു. ദീപങ്ങൾ, ശംഖ്, ചാമരം എന്നിങ്ങിനെ നിരവധി ഉപചാരങ്ങളോടെ ആരതി പുരഗമിക്കുന്നു. മുഴുവൻ ഹാളും ധ്യാനലീനമാണ്. എല്ലാ തുറന്ന കണ്ണുകളും ശ്രീകോവിലിലെ ആ സുന്ദരവിഗ്രഹത്തിൽ തന്നെ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു. ശ്രീഭഗവാൻ ഒരിക്കൽ തന്റെ ഫോട്ടോയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നു - ഞാൻ ഇതിലൂടെ ലോകമെമ്പാടും സഞ്ചരിക്കുമെന്ന്. ആ ഫോട്ടോയുടെ ത്രിമാനരൂപമാണ് രാമകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും. താമരപ്പൂവിനുള്ളിൽ സുഖാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ. ഒരു കാൽമുട്ട് നിലത്തോട് ചേർന്ന്, മറ്റേത് കാൽപ്പാദത്തിന് മുകളിൽ ഒരല്പം ഉയർന്ന്. രണ്ടു കൈത്തണ്ടകളും ഊരുകളിൽ സ്വസ്ഥമായിരിക്കുന്നു. മെല്ലിച്ച വിരലുകൾ കോർത്ത കൈകൾ. വെളുത്ത ധോത്തി അരയിൽ മുറുക്കി ഉടുത്തിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഞൊറികൾ ആ തുടകളെ മറച്ചിരിക്കുന്നു. ഉടലിലൂടെ അലസമായി ആ ധോത്തിയുടെ തല ഒരു ഉത്തരീയം പോലെ ഇട്ടിരിക്കുന്നു. മെലിഞ്ഞ ശരീരം നിവർന്നിരുന്നു. തോളെല്ലുകൾ തെളിഞ്ഞുകാണാം. മുഖത്ത് വെട്ടിയൊതുക്കാത്ത ചെറിയ താടി. ചുണ്ടിൽ മാസ്മരികമായ ഒരു ചിരി. അല്പം തുറന്ന വായ. അതിനിടയിലൂടെ പല്ലിന്റെ മുൻനിര ഒരല്പം കാണാം. ഇരുവശത്തേക്കും ഒരല്പം കയറിയ&nbsp;വിശാലമായ സുന്ദരമായ നെറ്റി. തലയിൽ ചീകിവെക്കാത്ത മുടി.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_Q0_0Edffp6PH3eH2qiYL889wf3OerTCtDAdWxpAau0AjBGqnpHn1IynyG3XPoEc4WLIOev2r9uzf_dMx0yp4q87-D08d4pSSXuGbi3Xx8r3JNGgaoZ13dqGa_hX_RuMI2NpMC1PCV9uUJB4xI6UIIIyv3mx5vs9NQ6W6lY_048QZV3rtO35VuUY0krcP/s1600/Ramakrishna.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1600" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_Q0_0Edffp6PH3eH2qiYL889wf3OerTCtDAdWxpAau0AjBGqnpHn1IynyG3XPoEc4WLIOev2r9uzf_dMx0yp4q87-D08d4pSSXuGbi3Xx8r3JNGgaoZ13dqGa_hX_RuMI2NpMC1PCV9uUJB4xI6UIIIyv3mx5vs9NQ6W6lY_048QZV3rtO35VuUY0krcP/w400-h266/Ramakrishna.jpg" width="400" /></a></div><p>"നമോ നമോ പ്രഭു വാക്യമനാതീത..."&nbsp;</p><p>ആരാത്രികം അടുത്ത താളപ്രമാണത്തിലേക്ക് കയറുന്നു. നൂറുകണക്കിന് ഭക്തരുടെ ഹൃദയം ആ താളത്തിനൊത്ത് തുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പുറത്ത് സന്ധ്യ ഗംഗയുടെ ഓളങ്ങളുമായി ചേർന്ന് പുതിയ വർണ്ണങ്ങൾ രചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഭക്തരും മഠം കാണാൻ വന്നവരും വാതിൽക്കൽ പോലും നിൽക്കാൻ സ്ഥലം ലഭിക്കാതെ ചുറ്റുപാടും നടന്നുകാണുന്നു. പറവകൾ ചേക്കേറാൻ തിടുക്കം കൂട്ടാതെ ആരാത്രികസംഗീതത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ഭഗവാൻ തൻ്റെ തൃക്കണ്ണുകളാൽ ഭക്തരെ കടാക്ഷിക്കുന്നു.</p><p>രണ്ട് വിശാലമായ കണ്ണുകൾ - കരുണയുടെ അലകൾ തിരതല്ലുന്ന മഹാസാഗരങ്ങൾ. ഇടത്തേത് വലത്തേതിനേക്കാൾ അല്പം കൂടി തുറന്നിരിക്കുന്നു. മന്ദഹാസം അതിൽ തെളിഞ്ഞുകാണാം. കാണുന്നവക്കപ്പുറം എന്തൊക്കെയോ കാണുന്നുവെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന നേത്രം. ഭക്തരുടെ തൊലിപ്പുറത്തിനപ്പുറം ആത്മാവിലേക്ക് ആഴത്തിൽ കയറുന്ന നോട്ടം - പതിനായിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യർക്ക് "ഞാനുണ്ട്" എന്നുറപ്പ് കൊടുത്ത ആ നോട്ടം - നൂറായിരങ്ങളുടെ സങ്കടങ്ങൾ കേട്ട് ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന ആ നോട്ടം - ഹാ! എത്രയെഴുതിയാലാണ് ആ കണ്ണുകളുടെ ആഴം വിവരിക്കാനാവുക - എത്ര ജന്മം തപം ചെയ്താലാണ് ആ നോട്ടം നമ്മിൽ പതിയാൻ ഇട വരിക. ആ സന്ധ്യയിൽ ബേലൂരിലെ ആ മഠത്തിൽ ഇത് കേൾക്കാനിരിക്കുന്ന തൻ്റെ ഭക്തരെ ഭഗവാൻ കാരുണ്യത്തോടെ നോക്കിയുഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.</p><p>"ഹര ഹര ആരതി തൊമാർ, ശിവ ശിവ ആരതി തൊമാർ...."&nbsp;</p><p>സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ ബംഗാളിയിൽ എഴുതിയ ഈ മനോഹരകാവ്യം അതിന്റെ അവസാനത്തോടടുക്കുന്നു. ലോകം മുഴുവനും പഴി പറഞ്ഞപ്പോളും തന്നെ ഹൃദയത്തോടടക്കിപ്പിടിച്ച ആ കാരുണ്യത്തിടമ്പിനോടുള്ള സ്നേഹം വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്ന വരികൾ. അകൃത്രിമമായി സ്വഗുരുവിന് ആ സച്ഛിഷ്യന്റെ ഹൃദയാഞ്ജലി. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കപ്പുറവും മനുഷ്യരാശിയുള്ളിടത്തോളം കാലം ജനതതികൾ ഏറ്റുപാടുന്ന ദിവ്യസംഗീതം. ആദ്യത്തെ വരി വീണ്ടും പതിഞ്ഞ താളത്തിൽ പാടി ഗുരുമഹാരാജിന് ജയ് വിളിച്ചു.</p><p>ഇനി സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ സംസ്കൃതത്തിൽ എഴുതിയ ശ്രീരാമകൃഷ്ണ സ്തോത്രമാണ്. എനിക്ക് മുഴുവൻ കാണാതെ അറിയാവുന്നത് ഇതാണ്. പണ്ട് റയിൽനഗറിലെ ഒരു സുഹൃത്ത് സമ്മാനിച്ച ഒരു പുസ്തകത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് പഠിക്കുന്നത്. പിന്നീട് വിവേകാനന്ദ ദാർശനിക സമാജത്തിലെ ആരതികളിൽ വെച്ചാണ് അത് ബേലൂരിൽ ചൊല്ലുന്ന രീതി മനസ്സിലാക്കുന്നത്. സമാജത്തിൽ പത്ത് പതിനഞ്ച് വർഷത്തോളം മഞ്ഞും മഴയും വകവെക്കാതെ ഒരുദിവസംപോലും മുടങ്ങാതെ രണ്ടുനേരവും നടന്നിരുന്നതാണ് ഈ ആരതി. അതിന് നേതൃത്വം നൽകിയ ശ്രീ കിരൺ,ശ്രീ വിഷ്ണുപ്രസാദ് എന്നിവരെയോർത്തു. ജോലി കഴിഞ്ഞ് നേരെ സമാജത്തിലെത്തി, കുളിച്ചാണ് വിഷ്ണുവും കുട്ടേട്ടനും ആരതിയർപ്പിച്ചിരുന്നത് - ഒരിയ്ക്കലും സമയം വൈകാതെ. എത്ര മഹത്തായ തപസ്സാണ് അവർ രണ്ടുപേരുടെയും അതിനായി സമയമർപ്പിച്ച മറ്റുള്ളവരുടെയും. പിന്നീട് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു, ഈ ആരതി സമയം സമാജത്തിലെ ആരതിയാണ് മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നതെന്ന്.</p><p>"ഓം ഹ്രീം ഋതം ത്വമചലോ...."&nbsp;</p><p>തനതായ ബംഗാളിസംഗീതശൈലിയിൽ ആ സ്തോത്രം പാടിത്തുടങ്ങി. ഹൃദയം പിഴിഞ്ഞ കണ്ണുനീർ ഒഴുകിത്തുടങ്ങി. മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായതയിൽ ഈശ്വരൻ മാത്രമാണ് ശരണം എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും പറയുന്ന വരികൾ. തെറ്റുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പറ്റുമ്പോളും വീണ്ടും വീണ്ടും അതിലേക്ക് തന്നെ വീഴുന്ന ജീവന്റെ പിഴകൾ പൊറുക്കാനുള്ള അപേക്ഷ. മോചനമില്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവനുള്ള വിമോചനതാരകം.</p><p>"വ്കത്രോദ്ധൃതം തു ഹൃദയേ ന ച ഭാതി കിംചിത് " - "വായിലൂടെ എത്ര പറഞ്ഞാലും ഹൃദയത്തിൽ അത് തെളിയുന്നതേയില്ലല്ലോ.." സ്വാമിജി എനിക്കായെഴുതിയ വരികൾ. എത്ര കവിതകൾ എഴുതി അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് - എത്ര തവണ നമിച്ചു - എത്ര ആ ചരിതം വായിച്ചു - അതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു - എത്രയെത്ര ജീവിതാവസ്ഥകളിൽ ആ പാദങ്ങളിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു... പക്ഷെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചെളിക്കുണ്ടിലേക്ക് ഞാൻ വീണുപോകുന്നുവല്ലോ. വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സ് പഴയ വാസനകൾ തേടിപ്പോകുന്നുവല്ലോ. വെളുത്തുള്ളിമണം* ഈ ജീവനിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുന്നില്ലല്ലോ. ഹൃദയത്തിൽ നീ തെളിയുന്നില്ലല്ലോ..മനസ്സിലെ അണകൾ പൊട്ടി - ഞാൻ അന്തരാത്മാവിൽ നിലവിളിച്ചു.</p><p>"തസ്മാത് ത്വമേവ ശരണം മമ ദീനബന്ധോ..."</p><p>അതെ. ഈ പിഴകളൊക്കെയുണ്ടെങ്കിലും അവിടുന്ന് ദീനന് ബന്ധുവാണ് - പതിതാപാവനനാണ് - അശരണന് ശരണമാണ്. എനിക്ക് അവിടുന്ന് എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ബന്ധുവും ഭഗവാനുമാണ്. മറ്റാർക്കാണ് എന്നെ ഇത്രയടുത്ത് അറിയുക? മറ്റാരാണ് എന്നെ ഇത്രമേൽ സ്നേഹിക്കുക.</p><p>"നേരായി വന്നിടുക വേറാരുമില്ല ഗതി"**.&nbsp;</p><p>ഞാൻ വേറെങ്ങു പോകാനാണ്? നിന്റെ മക്കളെ നോക്കേണ്ടുന്നത് നീ തന്നെയല്ലേ? ഞാൻ വഴിതെറ്റിപ്പോയാൽ നിന്നെക്കുറിച്ച് ലോകമെന്ത് പറയും? ഞാൻ തോറ്റുപോയാൽ പിന്നെ നിന്നെക്കുറിച്ച് ലോകം ഭള്ളു പറയില്ലേ?&nbsp; "അകീർത്തിസ്തേ മാഭൂത്"***&nbsp; - നിനക്ക് കുറച്ചിലാകരുതേ. ഈ എന്നെയും നീ കൈക്കൊള്ളണേ.</p><p>സന്ധ്യ ഭഗവാനെ ആരതിയുഴിഞ്ഞ് പ്രണമിച്ച് മടങ്ങി. ഭക്തർ കർപ്പൂരം തൊട്ട് കണ്ണിൽ വെച്ചു. എല്ലാം അവിടുത്തെ കാൽക്കൽ സമർപ്പിച്ച് ഒരിക്കൽ കൂടി നമസ്കരിച്ചു. കണ്ണുനീർ ചൂടി അവിടെത്തന്നെ അല്പനേരംകൂടി ഇരുന്നു. ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ രണ്ടുകണ്ണുകൾ എനിക്ക് വീണ്ടും ഉറപ്പ് തന്നു "നോക്കൂ... നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളംകൈയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു"#&nbsp;</p><p>*ഭഗവാന്റെ ഒരു ഉപമ</p><p>**ജനനീനവരത്നമഞ്ജരി-ശ്രീനാരായണഗുരു&nbsp;&nbsp;</p><p>***നാരായണീയം ദശകം 3</p><p>#ബൈബിൾ&nbsp;</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-21260959019945997512024-01-24T03:12:00.000-08:002024-01-25T06:31:46.126-08:00<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div>ശ്രീരാമകൃഷ്ണൻ്റെയും രാമകൃഷ്ണമിഷന്റെയും ചരിത്രത്തിൽ ഒരിക്കലും വിസ്മരിക്കാനാകാത്ത ആ സ്ഥലം ഇന്ന് സന്ദർശകർക്ക് കാണുവാൻ തക്കവണ്ണം ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നുണ്ടാകും എന്ന് ഞാൻ കരുതിയതേയില്ല. അതിനാലാണ് ബലറാം മന്ദിർ എന്ന ബലറാം ബോസിന്റെ ഈ വീട് എൻ്റെ പ്ലാനിൽ ഇല്ലാതിരുന്നത്. പക്ഷെ ഭഗവാന്റെ മാസ്റ്റർപ്ലാനിൽ ഇതും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പക്ഷെ ഒരു ചെറിയ ട്വിസ്റ്റോട് കൂടി.&nbsp;<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlmWUFTHGfljMZnJ72ElWMLrM5zr7UDFJFsdWnBYz1w_CLxqb7XCU7l_UaMRBzJO5wNR5PscTDMp3b8xPUu5jCA3NnSZ2yQ8ZW1w1S9m52N4ll1SwzOB5duSMwdyVa4tLZFTajVsl3DScUB0cvuvoiYuMzELvosovN-dUH-EJ2ccjwMhaacENG8-47BOPY/s1600/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.35%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1200" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlmWUFTHGfljMZnJ72ElWMLrM5zr7UDFJFsdWnBYz1w_CLxqb7XCU7l_UaMRBzJO5wNR5PscTDMp3b8xPUu5jCA3NnSZ2yQ8ZW1w1S9m52N4ll1SwzOB5duSMwdyVa4tLZFTajVsl3DScUB0cvuvoiYuMzELvosovN-dUH-EJ2ccjwMhaacENG8-47BOPY/w300-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.35%20PM.jpeg" width="300" /></a></div><div><br /><p></p><p>വചനാമൃതത്തിൽ ഇടക്കിടക്ക് കാണുന്ന സ്ഥലമാണ് കൽക്കത്തയിലെ ബലറാം മന്ദിർ. ബലറാം ബോസ് ഭഗവാന്റെ ഏറ്റവുമടുത്ത ഗൃഹസ്ഥഭക്തനായിരുന്നു. ഭഗവാൻ പലതവണ ബലറാമിനെയും, വൃന്ദാവനത്തിൽ താമസമാക്കിയ അദ്ദേഹത്തിൻറെ അച്ഛനെയും വളരെ പ്രശംസിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്. ഇടക്കിടക്ക് ഭഗവാൻ കൽക്കത്തയിൽ ഭക്തരെയും ശിഷ്യരേയും കാണാൻ വരും. അതിൽ ഒരു പ്രധാന ഇടം ബലറാമിന്റെ വീടാണ്. ഇവിടെ വെച്ചാണ് രാമകൃഷ്ണമിഷന്റെ രൂപീകരണപ്രഖ്യാപനം സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ നിർവഹിച്ചത്. എൻ്റെ ഓർമ്മയിൽ ഏറ്റവുമധികം തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ചിത്രം, ഇവിടുത്തെ വരാന്തയിലൂടെ ജഗന്നാഥന്റെ രഥം വലിച്ചുകൊണ്ട് ആനന്ദിക്കുന്ന ഭഗവാനും ശിഷ്യരുമാണ്. ഒരു സിനിമയിൽ എന്ന പോലെ ആ രംഗം മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോൾ അത് നടന്ന സ്ഥലത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. ഇപ്പോൾ അത് രാമകൃഷ്ണമഠത്തിനു കീഴിലാണ്. ഒരു ഗേറ്റിനപ്പുറമുള്ള വാതിൽ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. സന്ദർശകർക്ക് 11 വരെയാണ് അനുവദനീയമായ സമയം. പിന്നെ വൈകുന്നേരമേ തുറക്കൂ. വീണ്ടും നിരാശ തോന്നി. "ചുമ്മാ മുട്ടി നോക്ക്" ജയേട്ടൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. വളരെ വിഷമാവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ തികച്ചും നൂതനമായ ഒരു ഉത്സാഹാതരംഗം ഉണ്ടാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനറിയാം. പത്ത്-മുപ്പത് കൊല്ലത്തെ സാമൂഹികസേവനത്തിൽ എത്ര തവണ അദ്ദേഹത്തിന് അത് ഉപയോഗപ്പെട്ടുകാണും.</p><p>വാതിൽ മുട്ടി. തുറന്നത് ഒരു സ്റ്റാഫ് ആയിരുന്നു. അടച്ചുവെന്നറിയാമെങ്കിലും അകത്ത് കയറി ഒന്ന് നമസ്കരിക്കാനെങ്കിലും പറ്റുമോ എന്ന ചോദ്യം അദ്ദേഹത്തെ ഒന്നുലച്ചിരിക്കണം. എല്ലാം നടന്നുകാണാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും അകത്തെ നടുമുറ്റം വരെ വന്നുകൊള്ളാൻ അദ്ദേഹം അനുവാദം തന്നു.&nbsp;</p><p>എൻ്റെ മനസ്സിലെ സിനിമയിൽ ഈ വീടിന് ഇത്ര വലുപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വളരെ വലിയൊരു ഭവനം തന്നെയാണത്. നടുമുറ്റത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാൽ മുകളിലെ ആ വരാന്ത കാണാം. ചതുരത്തിൽ അതിലൂടെ ജഗന്നാഥന്റെ രഥം വലിക്കുന്ന, നൃത്തം ചെയ്ത് ചെയ്ത് ഭാവസമാധിയിലാണ്ടുപോകുന്ന ഭഗവാനെ കാണാം. ദണ്ഡനമസ്കാരം ചെയ്തു. മഹത്തുക്കൾ പോയ വഴി, ഇരുന്ന ഇടം എല്ലാം പവിത്രമാകും. അത് കാലങ്ങൾക്കപ്പുറവും അനേകർക്ക് കൈവല്യം നൽകാൻ പര്യാപ്തമാകും. പണ്ട് ഒരു വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ മാതാ അമൃതാനന്ദമയി ഇരുന്ന കസേര ഇപ്പോളും ആ ഗൃഹസ്ഥൻ പൂക്കൾ ചാർത്തി സൂക്ഷിക്കുന്നത് കണ്ട ഓർമ്മ വന്നു. അതിനാലാണ് ഈ സ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടാൽ "ലജ്ജ കൂടാതെ വീണു നമി"ക്കുന്നത്. ഒരുപക്ഷെ ഭക്ഷണകാര്യത്തിന് ശേഷം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഈ വിവരണത്തിൽ വരുന്നത് തൊഴലിന്റെയും നമസ്കാരത്തിന്റെയും കാര്യങ്ങളായിരിക്കും.&nbsp;</p><p>അവിടുത്തെ ചുമതലയുള്ള സ്വാമിജി വന്ന് സ്റ്റാഫിനോട് അന്വേഷിച്ചു പോയി. അവിടെ നടന്ന സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് കരച്ചിൽ കുരുങ്ങിയ തൊണ്ടയോടെ ഞാൻ കൂടെയുള്ളവരോട് പറഞ്ഞു. ജഗന്നാഥമൂർത്തിയും മറ്റും ഇപ്പോളുമുണ്ട്. തുറന്നിരിക്കുന്ന സമയത്ത് വരൂ എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ അദ്ദേഹം യാത്രയാക്കി. വളരെ കൃതജ്ഞതയോടെ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നിറങ്ങി.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoU6N7TiD7QnFeVq7827hFBfTVOeXsFvgaYci66mv60N_Vgl6MDwizlWY1ZU4VQ8anLNoWrz-2b_CbCfdaHUFGHSxt6cTSNnlO4h-2OtA8pUYZ1Jv7-pyko5dmz0EOQAUYGwWZ6X-Xlqdy_9s1luCrcO410mN3IxtwnB1oDSedlkOw9E0XS6nGJlm_5jSo/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.46%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoU6N7TiD7QnFeVq7827hFBfTVOeXsFvgaYci66mv60N_Vgl6MDwizlWY1ZU4VQ8anLNoWrz-2b_CbCfdaHUFGHSxt6cTSNnlO4h-2OtA8pUYZ1Jv7-pyko5dmz0EOQAUYGwWZ6X-Xlqdy_9s1luCrcO410mN3IxtwnB1oDSedlkOw9E0XS6nGJlm_5jSo/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.46%20PM.jpeg" width="225" /></a></div><p></p><p>ഇനി കൊൽക്കത്തയിൽ എന്റെയോ ഭഗവാന്റെയോ പ്ലാനിൽ കാണാൻ മറ്റൊന്നുമില്ല. വിക്ടോറിയ മെമ്മോറിയൽ, ഇന്ത്യ മ്യൂസിയം അങ്ങിനെ പലതുണ്ട്. പക്ഷെ അതൊക്കെ ഇനിയൊരിക്കൽ ആകാം. ഈശ്വരാധീനം കൊണ്ട് വിചാരിച്ചതും അതിലധികവും കണ്ടുകഴിഞ്ഞു.</p><p>അപ്പോൾ ഇനി എല്ലാവരെയും മേയാൻ വിടാമെന്ന് ജയേട്ടൻ തീർച്ചയാക്കി. ന്യൂ മാർക്കറ്റിലേക്ക് പോകാമെന്നായി. അതിനു വഴിയന്വേഷിക്കവേയാണ് മുൻപ് നാം കണ്ട ആ മുസ്ലിം വൃദ്ധനെ ഞങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. അവിടുന്ന് വണ്ടിയിൽ ധർമതാല എന്ന സ്ഥലത്ത് ഇറങ്ങി. ജനങ്ങൾ ഇരമ്പുന്ന ഒരു പ്രദേശം... വഴിയരികിലെല്ലാം പല തരം കച്ചവടങ്ങൾ. നല്ല ഒരു ഹോട്ടൽ നോക്കിയാണ് ഞങ്ങളുടെ നടപ്പ്. പക്ഷെ അങ്ങിനെയൊന്നും കാണാനില്ല. കുറച്ച് ദൂരം നടന്നപ്പോൾ അഖിൽ പറഞ്ഞു - "എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരു സ്ട്രീറ്റ് ഉണ്ട്. വലിയ വൃത്തിയൊന്നും ഇല്ല. പക്ഷെ ലോക്കൽ രുചികൾ കിട്ടും". ആ അതല്ലേ നമുക്കും വേണ്ടതെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ അഖിലിനു പിറകെ നടന്നു. കുറച്ച് നടന്ന് ഞങ്ങൾ ആ ഫുഡ് സ്ട്രീറ്റിൽ എത്തി. ഒരു ചെറിയ ഗലി. അതിനൊരു വശത്ത് നിരവധി ചെറിയ ചെറിയ ഷെഡ്ഡുകളിൽ ഭക്ഷണം. അവക്ക് മുൻപിൽ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്ന ജനം. ഒരു തൊഴിൽദിനത്തിൽ ഇങ്ങിനെയൊരു ജനക്കൂട്ടത്തെ അവിടെ കണ്ട് ഞങ്ങൾ അമ്പരന്നു.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXD7YmgjZnhsV8sa_yKsPXyMdsm07_M3BE9SX-W_48_IRM1Eby7e63SETc9ZkS_uwM12dyQhmAIecEzWtPTbVkuvUQXOEFgyNEEXZdsspVTnqD-FYHGHEwwsmIzkj6cFYEIxVAWAj7ACx2ueo0N4DcqLY6VJWUyfwMCTM3zF6aLmdVjmm-YW7b32GUmaQd/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.45%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXD7YmgjZnhsV8sa_yKsPXyMdsm07_M3BE9SX-W_48_IRM1Eby7e63SETc9ZkS_uwM12dyQhmAIecEzWtPTbVkuvUQXOEFgyNEEXZdsspVTnqD-FYHGHEwwsmIzkj6cFYEIxVAWAj7ACx2ueo0N4DcqLY6VJWUyfwMCTM3zF6aLmdVjmm-YW7b32GUmaQd/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.45%20PM.jpeg" width="225" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPo4icPTr8eylxR_oPzFEu4BdpBk5cUXZNV2Dxx0E1qq57VVlxoVUeaIgrxREBRdxA8_uzQUpnBTVoi844XenJGyaimh7dVCjD2c1d8OG5Q0iTd2tNE8iDVlvU3LnQIymHov0wJntHVbBKjRh0ij78RLXG3WuauIldAE_BRiKasDF_nAZ925l1GBl67CEV/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.45%20PM%20(2).jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2268" data-original-width="4032" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPo4icPTr8eylxR_oPzFEu4BdpBk5cUXZNV2Dxx0E1qq57VVlxoVUeaIgrxREBRdxA8_uzQUpnBTVoi844XenJGyaimh7dVCjD2c1d8OG5Q0iTd2tNE8iDVlvU3LnQIymHov0wJntHVbBKjRh0ij78RLXG3WuauIldAE_BRiKasDF_nAZ925l1GBl67CEV/w400-h225/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.45%20PM%20(2).jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>എല്ലാവരും അവരവരുടെ രുചികൾ തേടിപ്പോയി. സ്ട്രീറ്റിന്റെ തുടക്കത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടാം എന്ന ഉറപ്പോടെ. ഞാൻ നടന്ന് എല്ലാം ഒന്നു നോക്കിക്കണ്ടു. ഒരിടത്ത് കിച്ചടിയാണ് വില്പന. വയറിന് അധികം പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനിടയില്ല എന്ന ധാരണയോടെ ഒരു പ്ലേറ്റ് കിച്ചടിയും അതിനോടൊപ്പം വഴുതനങ്ങ പൊരിച്ചതും വാങ്ങി. എഴുപത് രൂപ. മാധവനൊക്കെ പല കടകളിൽ നിന്ന് പലതും വാങ്ങി പരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. വിലയും കുറവ് നല്ല രുചിയും. എല്ലാവരും വീണ്ടും ഒത്തുചേർന്നു. ഇനി ഷോപ്പിംഗ്. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോന്നിലാണ് കമ്പം. ഒന്നിച്ച് പോകുന്നതാണ് ഇഷ്ടമെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ജയേട്ടൻ പിരിയാൻ സമ്മതിച്ചു.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjlN-YcUedYIp-RkixrzSuANfh3fgBxIULO1FotDbJE64-fk1h46iBn3l70RFvfvB10Uton_P3Nl6RlR4g8wUJW3gWeLv5DNi3zh9Je8YWZy8gBqjSiQq9Z0ajfMLejG0Wy8SYmx9vxKigJ5Se2XgYPWDQqwp7L1SnKpJ_fRZZl4g7h2vXmRepNou8gtNC/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.44%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjlN-YcUedYIp-RkixrzSuANfh3fgBxIULO1FotDbJE64-fk1h46iBn3l70RFvfvB10Uton_P3Nl6RlR4g8wUJW3gWeLv5DNi3zh9Je8YWZy8gBqjSiQq9Z0ajfMLejG0Wy8SYmx9vxKigJ5Se2XgYPWDQqwp7L1SnKpJ_fRZZl4g7h2vXmRepNou8gtNC/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.44%20PM.jpeg" width="225" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhH71GrwqHpzE_UNxYELNYQ-1ZEB-qrp-z4Pkoneuko0J8iQn_c9VcGPixFSkPwY6x72uO1Ks_8_zjbYNLg7ngruCE2FnushqPt70lp2BDo0Ez7bE7oeHChbmPSrYcV1vQwVeCcgzzNHvVsIDKf5vBX7BDlfxDGOJEpnss8SFQxGoFDjglIfZc1UB2e7GyM/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.42%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2268" data-original-width="4032" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhH71GrwqHpzE_UNxYELNYQ-1ZEB-qrp-z4Pkoneuko0J8iQn_c9VcGPixFSkPwY6x72uO1Ks_8_zjbYNLg7ngruCE2FnushqPt70lp2BDo0Ez7bE7oeHChbmPSrYcV1vQwVeCcgzzNHvVsIDKf5vBX7BDlfxDGOJEpnss8SFQxGoFDjglIfZc1UB2e7GyM/w400-h225/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.42%20PM.jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>കെ.സി. ദാസിന്റെ ഒരു കടക്ക് മുൻപിൽ വരണം എന്നതായിരുന്നു നിശ്ചയം. ഞാനും ജയേട്ടനും സതീഷേട്ടനും ഒരുമിച്ചായി. സതീഷേട്ടന് നല്ല ഒരു ബ്ലേസർ വാങ്ങണം. പല കടകളും കയറിയിറങ്ങി. എല്ലാം കൂടി തികഞ്ഞ ഒന്നും വിലയൊക്കുന്നില്ല. ഒടുവിൽ ഒരിടത്ത് നിന്ന് പിശകി വാങ്ങി. ഇനി ചില ബാഗുകൾ വാങ്ങാം എന്നായി. ശ്രീ ലെതേർസ് എന്നൊരു കടയുണ്ട്. ഗൂഗിൾ നോക്കി കണ്ടുപിടിച്ച് ചെന്നു. അതിനകത്ത് ഒരു പൂരത്തിനുള്ള ആളുണ്ട്. ഒരു ചൊവ്വാഴ്ച ഉച്ചക്ക് ഇങ്ങിനെയോ എന്നത്ഭുതപ്പെട്ടു. പല തരം ലെതർ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ. അല്ലാത്തവയും ഉണ്ട്. ചില പഴ്‌സും ബാഗുമൊക്കെയായി ഞാനും ചിലത് വാങ്ങി പുറത്തിറങ്ങി കാത്തുനിൽപ്പായി. ജയേട്ടനും സതീഷേട്ടനും ഇറങ്ങുന്ന ലക്ഷണമില്ല. ഫോൺ ചെയ്ത് കുറച്ച് നേരത്തിനുശേഷം അവരും ഇറങ്ങി. ആ വഴിയിലാകെ കടകളാണ്. കണ്ടാൽ വാങ്ങാൻ തോന്നുന്ന പലതും. അവരെ കാത്തുനിന്നതിനാൽ ചിലത് ഞാനും വാങ്ങി.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirp8UzFn4anzxLh4-7LIafVmFqILSmYk_frLB7IMJh2myDC74kdGH3Aeo4IGjMxlikJWW9TMsnU7kW19stPxuOJYu42MiJEwOOgyBUCI1l_yBVcl0mR5FvarsOZq-60P_cSvvz1Td7RNJWKD52d-ZRVJcC7YhOgjCQhSouuALP8l4auYIHzlE59Cbgh0a1/s4096/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.45%20PM%20(1).jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3113" data-original-width="4096" height="304" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirp8UzFn4anzxLh4-7LIafVmFqILSmYk_frLB7IMJh2myDC74kdGH3Aeo4IGjMxlikJWW9TMsnU7kW19stPxuOJYu42MiJEwOOgyBUCI1l_yBVcl0mR5FvarsOZq-60P_cSvvz1Td7RNJWKD52d-ZRVJcC7YhOgjCQhSouuALP8l4auYIHzlE59Cbgh0a1/w400-h304/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.45%20PM%20(1).jpeg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOjLDBnpRsTP0jnlhwCksImobVXqTu-tN1A4qCiK2H94FdfQf4DB6cE-gvIEAoY0K6rquWUPWvXqsge0onGxYGU2QBxFIzxa6eHXvYtQjwQr7twQ5a3J8JjUgg7DhJMhYSMrqqjIljHKvAD-Da7obsl7jUoQhSBQ51tgyohhd2drwZZZ4XcSuqPcIapFFj/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.43%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOjLDBnpRsTP0jnlhwCksImobVXqTu-tN1A4qCiK2H94FdfQf4DB6cE-gvIEAoY0K6rquWUPWvXqsge0onGxYGU2QBxFIzxa6eHXvYtQjwQr7twQ5a3J8JjUgg7DhJMhYSMrqqjIljHKvAD-Da7obsl7jUoQhSBQ51tgyohhd2drwZZZ4XcSuqPcIapFFj/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.31.43%20PM.jpeg" width="225" /></a></div><p></p><p>നേരം 4 മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോളെങ്കിലും പുറപ്പെട്ടാലേ ബേലൂർ മഠത്തിലെ ആരതി കാണാൻ സാധിക്കൂ. എല്ലാവരോടും നേരിട്ട് ബേലൂർ എത്തിക്കോളാൻ പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഒരു കാബ് വിളിച്ച് ബേലൂർക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വണ്ടിയിറങ്ങി ഞങ്ങൾ വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിലെ റിസപ്ഷനിൽ ഏൽപ്പിച്ച് ധൃതിയിൽ മഠത്തിലേക്ക് നടന്നു. ശ്രീരാമകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിൽ ആരതി കാത്ത് ആൾക്കാർ ഇരിപ്പ് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ കാത്തുനിൽക്കാതെ ഞങ്ങൾ കിട്ടിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇരുന്നു. അനേകം ഭക്തർ എല്ലായിടത്തും സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. കൊച്ചുകുട്ടികൾ അമ്മമാരുടെ മടിയിൽ ഇരുന്നു കുസൃതി കാട്ടുന്നു. മുതിർന്നവരിൽ ചിലർ വശങ്ങളിലെ കസേരകളിൽ ഇരിക്കുന്നു. കസേര ലഭിക്കാത്തവർ ബുദ്ധിമുട്ടി നിലത്തിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴും ചില കലപില ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാം. അനവധി തവണ നേരിട്ടല്ലാതെ കേട്ട് അനുഭവിച്ച ആ ശ്രീരാമകൃഷ്ണ ആരാത്രികം നേരിട്ട് കണ്ടനുഭവിക്കാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറെടുത്തു.&nbsp;</p></div>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-35519966879601682102024-01-23T22:06:00.000-08:002024-01-24T02:51:56.421-08:00<p>&nbsp;സ്വാമിജിയുടെ ആ ജന്മസ്ഥാനത്ത് തന്നെ ഉജ്ജ്വലമായ ഒരു ചിത്രപ്രദർശനമുണ്ട്. ജീവൻ തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന ആ ചിത്രങ്ങൾ സ്വാമിജിയുടെ ജീവിതം പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഇത്ര ഭംഗിയേറിയ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. അവിടെ ഫോട്ടോഗ്രാഫി പാടില്ലാത്തതിനാൽ അവയുടെ മധുരം പങ്കുവെക്കാൻ നിർവ്വാഹമില്ല. സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ്റെ ആ ജന്മഗൃഹത്തിനടുത്തായി രാമകൃഷ്ണ മിഷന്റെ ഒരു കേന്ദ്രം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പലതരത്തിലുള്ള സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനങ്ങൾ അവിടെ നടക്കുന്നുണ്ട്. അതിലേറ്റവും പ്രധാനം ഭാഷാപാഠനമാണ്. സംസ്‌കൃതം, ഫ്രഞ്ച് തുടങ്ങി നിരവധി ഭാഷകൾ അവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വലിയൊരു ലൈബ്രറിയും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുണ്ട്.&nbsp;</p><p>അവിടുത്തെ മുഖ്യ ആചാര്യൻ വിവേകാനന്ദ ദാർശനിക സമാജത്തിന് വളരെ പരിചയമുള്ള സ്വാമി ദിവ്യപ്രജ്ഞാനന്ദജി മഹാരാജ് ആണ്. കോയമ്പത്തൂർ മഠത്തിൽ അദ്ദേഹം ബ്രഹ്മചാരിയായി ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത്, കേരളപ്രളയ ദുരിതാശ്വാസപ്രവർത്തനങ്ങൾ സമാജവും കോയമ്പത്തൂർ മഠവും ഒത്തൊരുമിച്ച് നടത്തുകയുണ്ടായി. അന്ന് തൊട്ടുള്ള പരിചയമാണ് അദ്ദേഹത്തോട്. ഞാനും യാത്രയുടെ ചില കാര്യങ്ങൾ തിരക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹത്തെ ഫോണിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. കൊൽക്കത്തയിൽ വരുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ കാണാം എന്നുറപ്പും കൊടുത്തിരുന്നു. സ്വാമിജിയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. അവിടെയുണ്ടെന്നും സെക്യൂരിറ്റി വഴികാണിച്ചു തരുമെന്നും സ്വാമിജി പറഞ്ഞു.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg08cXhIz-dseD-vSZk-yJXmJsus0bpLvvV1Kswk-Q4YXmhzq7B4325gw7GQXP2X5rHwVx5hZ2Ruu2wYgBIYxUXJJPgDbjXzptHHBMJ-vI5M_Lk4uoMHyJWrdvuqr3HfqRB9XP9gRIpUmLanqARQLbn3Fgp_RGuC_YoaG3WMvhxZFO1npqK2sS-bodydWYs/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.02.00%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="3024" data-original-width="4032" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg08cXhIz-dseD-vSZk-yJXmJsus0bpLvvV1Kswk-Q4YXmhzq7B4325gw7GQXP2X5rHwVx5hZ2Ruu2wYgBIYxUXJJPgDbjXzptHHBMJ-vI5M_Lk4uoMHyJWrdvuqr3HfqRB9XP9gRIpUmLanqARQLbn3Fgp_RGuC_YoaG3WMvhxZFO1npqK2sS-bodydWYs/w400-h300/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.02.00%20PM.jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും സ്വാമിജിയുടെ ആ പ്രതിമയുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കണം. അതിനടുത്തേക്ക് പ്രവേശനമില്ല. അതിനാൽ ആ വേലിക്കെട്ടിനു പുറത്ത് നിന്ന് ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു. സ്വാമിജിയുടെ മാത്രമായ ഒരു ഫോട്ടോ ഈ വേലികൾ ഇല്ലാതെ കിട്ടുമോ എന്ന ചിന്ത ചിലർക്ക് തോന്നി. പിന്നെ നാട്ടുകാർ കാണുന്നത് സതീഷേട്ടന്റെ തോളിൽ കയറിയിരുന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന സത്യനെയാണ്. ആ വഴി പോകുന്നവർക്ക് ഒരു നേരമ്പോക്കായിരുന്നിരിക്കണം ആ കാഴ്ച. എന്തായാലും അതിൻ്റെ ഫലം മികച്ചതായ സ്വാമിജിയുടെ ചിത്രങ്ങൾ നമുക്ക് കിട്ടി എന്നതാണ്. ഇതാണ് ഈ സംഘം... എന്തിനും പോന്നവർ.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7-xS5Uso2ddRc6Swo-AuwkyCEZdDIWcfUZOF9BZSK5DR10SxRSiXbpInPOPnY8BVNU2_LOG_5VUp6WSw9EWodoiU2wA5GirX_nCibpIv4wzpnvdiEY97ZcDQsRnF8QXPW2p7gHxWrD7jo_nN_yrY-w701j0z7qYDaH57IEkJCpDqaSkQPQYMqMbt1pBHn/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.01.57%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7-xS5Uso2ddRc6Swo-AuwkyCEZdDIWcfUZOF9BZSK5DR10SxRSiXbpInPOPnY8BVNU2_LOG_5VUp6WSw9EWodoiU2wA5GirX_nCibpIv4wzpnvdiEY97ZcDQsRnF8QXPW2p7gHxWrD7jo_nN_yrY-w701j0z7qYDaH57IEkJCpDqaSkQPQYMqMbt1pBHn/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.01.57%20PM.jpeg" width="225" /></a></div><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhobWJcOPmhtlWEfc2oSYgPnXG2w6LvDHpFbOIafhM81eEZqyzDsufG3NVKDFTLbc5lLJs6OrO1PJpWR6Y9Yyure0pneXhMWV9ISWM2G-NYvgnCoqGzVqACId91JZ8l3dNloL_rFSjAwH_lY2KW9lpob0lD-fOztQtFNizcHdPwyFDZXLgmL0DQjDj5h1jD/s1600/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.05.33%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1037" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhobWJcOPmhtlWEfc2oSYgPnXG2w6LvDHpFbOIafhM81eEZqyzDsufG3NVKDFTLbc5lLJs6OrO1PJpWR6Y9Yyure0pneXhMWV9ISWM2G-NYvgnCoqGzVqACId91JZ8l3dNloL_rFSjAwH_lY2KW9lpob0lD-fOztQtFNizcHdPwyFDZXLgmL0DQjDj5h1jD/w259-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.05.33%20PM.jpeg" width="259" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><p>സെക്യൂരിറ്റി പിന്നെയും പിന്നെയും ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകാൻ തിടുക്കം കൂട്ടി. സ്വാമി ദിവ്യപ്രജ്ഞാനന്ദജി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും. ഞങ്ങൾ തിടുക്കത്തിൽ നടന്നു. രണ്ടാം നിലയിൽ പ്രിൻസിപ്പളിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ കയറിച്ചെന്നു.&nbsp; കണ്ണട&nbsp; വെച്ച്, മെലിഞ്ഞ്, ചിരിച്ചു കൊണ്ടൊരു മുഖം ഞങ്ങളെ എതിരേറ്റു. എല്ലാവരും നമസ്കരിച്ചു. ജയേട്ടന്റെ തോളിൽ തട്ടി വിശേഷങ്ങൾ ആരാഞ്ഞു. പ്രഭുവിന്റെയും സതീഷേട്ടന്റെയും എല്ലാം പേരെടുത്തു വിളിച്ചു വിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. മുൻപരിചയമില്ലാത്ത എന്നെപ്പോലുള്ളവരെ പരിചയപ്പെട്ടു. വളരെ ഊഷ്മളമായ സ്വീകരണത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ ക്ലാസ്സ്മുറിയിൽ ഇരുന്നു. സ്വാമിജിയുടെ ഈ പുണ്യസ്ഥാനത്ത് വെച്ച്, ശിവരാത്രി മഹോത്സവത്തിന്റെ നോട്ടീസ് പ്രകാശനം ചെയ്യണം. അതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പ്രഥമ യോഗവാസിഷ്ഠ സത്രത്തിന്റെയും. അത് രണ്ടും സ്വാമിജി നിർവഹിച്ചുതന്നു. കുറച്ച് നേരം ഞങ്ങളോട് സംസാരിക്കാനും ഞങ്ങളുടെ സംശയങ്ങൾ നിവർത്തിക്കാനും അദ്ദേഹം സമയം കണ്ടെത്തി. പ്രസാദം വരുത്തി തന്നു. അതിനുശേഷം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ഫോട്ടോ എടുത്തു (ഫോട്ടോകൾ പബ്ലിഷ് ചെയ്യരുതെന്ന അദ്ദേഹത്തിൻറെ നിർദ്ദേശം മാനിച്ച് ഇവിടെ അവ ഒഴിവാക്കുന്നു.) ഊഷ്മളമായ ആ കൂടിക്കാഴ്ചക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ യാത്രപറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു. ജയേട്ടന് ഒരു ഷാൾ അദ്ദേഹം സ്നേഹപൂർവ്വം സമ്മാനിച്ചു.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5i-K5DED6pipYvs215i1vj1M5fMG6KiHrRbmoiiIf_PwjC2MlNt-7yTdcbqBBE5-NuDGCjABGjKItZZT2SireiIlLcQSy-kioadQiaobOoNzoRHic2dVjwvUR3NOznzcmldwszKeg-aNcL62Wk5G3jLuPnvLnppnzuG-ty8Q91svWj0FWl-gwOZWlKwO6/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.02.00%20PM%20(1).jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="3024" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5i-K5DED6pipYvs215i1vj1M5fMG6KiHrRbmoiiIf_PwjC2MlNt-7yTdcbqBBE5-NuDGCjABGjKItZZT2SireiIlLcQSy-kioadQiaobOoNzoRHic2dVjwvUR3NOznzcmldwszKeg-aNcL62Wk5G3jLuPnvLnppnzuG-ty8Q91svWj0FWl-gwOZWlKwO6/w300-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.02.00%20PM%20(1).jpeg" width="300" /></a></div><p></p><p>പുറത്തിറങ്ങിയ ശേഷം അടുത്ത സ്ഥലത്തേക്ക് പോകാൻ ഞങ്ങളൊരുങ്ങി. അവിടെ നിന്നു തന്നെ ബസ് പിടിച്ചാൽ ഭഗിനി നിവേദിതയുടെ കർമ്മക്ഷേത്രമായ നിവേദിത ഹൗസിലേക്ക് പോകാം. ഇപ്പോൾ അവിടെ ശാരദാമഠത്തിന്റെ കീഴിൽ നിവേദിതാ ഹെറിറ്റേജ് സെന്ററും മ്യൂസിയവും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ബാഗ്ബസാറിലുള്ള ഈ വീട്ടിലാണ് കുറേയേറെക്കാലം നിവേദിത താമസിച്ചിരുന്നത്. അന്നത്തെ ദേശീയനേതാക്കൾ ഒട്ടേറെപ്പേർ ഇവിടെ വന്ന് ഭഗിനിയെ കൊണ്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മഹാകവി സുബ്രഹ്മണ്യ ഭാരതി ഇവിടെ വെച്ചാണ് നിവേദിതയെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഭാരതി നിരവധി കവിതാസമാഹാരങ്ങൾ നിവേദിതക്ക് സമർപ്പിച്ചു കൊണ്ടും, നിവേദിതയെക്കുറിച്ച് എഴുതിക്കൊണ്ടും, ആ കൂടിക്കാഴ്ച സമ്മാനിച്ച ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. 17 ബോസ്‌പാറ ലൈൻ, ബാഗ്ബസാർ എന്ന ഈ അഡ്രസ്‌ അക്കാലത്ത് സ്വാതന്ത്ര്യസമരഭടന്മാർക്കെല്ലാം സുപരിചിതമായിരുന്നു.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj81lWOWxOGSqEXon-Mmc2xn3nsQRCtHJJv0myQqTKihleXxLGJNKIOCkPaK99CKorbFvevNnuitLrteUryun2kwum4OFye-2r0P7MPHJoJxTGFc15qiMZRA90YNmZ6oXK7XYZBSEIZaVxUsDUXhjZ3CaP9Omvtbi7Wh7Ffk1F4tF3czuvl_gWjkm2jDblv/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.01.55%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj81lWOWxOGSqEXon-Mmc2xn3nsQRCtHJJv0myQqTKihleXxLGJNKIOCkPaK99CKorbFvevNnuitLrteUryun2kwum4OFye-2r0P7MPHJoJxTGFc15qiMZRA90YNmZ6oXK7XYZBSEIZaVxUsDUXhjZ3CaP9Omvtbi7Wh7Ffk1F4tF3czuvl_gWjkm2jDblv/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.01.55%20PM.jpeg" width="225" /></a></div><p></p><p>എന്നാൽ ഇന്ന് എത്ര പേർ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ അത് കൽക്കത്തയിലെ മറ്റ് വിനോദകേന്ദ്രങ്ങളെക്കാൾ തുലോം കുറവാണെന്ന് തന്നെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. ഗൂഗിൾ നോക്കിയും ചോദിച്ചും ഞങ്ങൾ അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു. എത്തിയപ്പോളാണ് എന്തുകൊണ്ടാണ് അധികം ആളുകളെ ആ വഴിക്ക് കാണാതിരുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലായത്. ഈ മ്യൂസിയം വെള്ളി,ശനി,ഞായർ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമേ തുറക്കൂ. വാതിൽക്കൽ മുട്ടിയ ഞങ്ങളോട് വാതിൽ തുറന്ന സ്വാമിനിയമ്മയാണ്‌ ഇത് പറഞ്ഞത്. ഒരല്പം നിരാശ തോന്നി. എന്നാലും ഒരു പരീക്ഷണം എന്ന നിലക്ക് ഞങ്ങളുടെ യാത്രാപ്ലാൻ പറഞ്ഞു നോക്കി. നാളെ ഞങ്ങൾ കൽക്കത്തയോട് വിട പറയുകയാണല്ലോ. കാര്യമുണ്ടായില്ല. അടുത്ത തവണ തീർച്ചയായും വരണം എന്ന് പറഞ്ഞ്, ചില ലഘുലേഖകൾ ഞങ്ങൾക്ക് തന്ന്, വളരെ സ്നേഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ യാത്രയാക്കി. അടുത്ത യാത്രയിൽ കാണാനായി അത് ബാക്കിവെച്ചു</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF4dBwT_jgKr8SCxaJh96mHdFNdkYd3Wxd68HkqYT-8kAHtCaL42olyphWhLG8BR_nHEAd-M8ILg7yjfVZL2yUjucSInLROJmV-W73T8ev0I_7eoGvNXb8-O_iZ_We8-0tH8awR38PTSKN4v8BW6AOPOgjEjY0JATattO8pLOHX34w-oJJsarJ_VRNV6PX/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.21.03%20PM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF4dBwT_jgKr8SCxaJh96mHdFNdkYd3Wxd68HkqYT-8kAHtCaL42olyphWhLG8BR_nHEAd-M8ILg7yjfVZL2yUjucSInLROJmV-W73T8ev0I_7eoGvNXb8-O_iZ_We8-0tH8awR38PTSKN4v8BW6AOPOgjEjY0JATattO8pLOHX34w-oJJsarJ_VRNV6PX/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%204.21.03%20PM.jpeg" width="225" /></a></div><br /><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8vwoGxVF7GTjv7Um6Zzgc9fvv444YhHpkAZneKHnZ2CbbHK5UxIUbfM6pPRTwiD4qSd3tlu_WZZAupL3PLIf88kI3WrmgWMhg4iQoJbKnxEi-GSBRJVzjcQJtd51jqLsj4QR1NZQq0ujQd6OACUDQTYvKH2AgFEH8b6miI_JWx9fqv-ieUW1X-y-afQpi/s1600/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.02.01%20PM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1300" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8vwoGxVF7GTjv7Um6Zzgc9fvv444YhHpkAZneKHnZ2CbbHK5UxIUbfM6pPRTwiD4qSd3tlu_WZZAupL3PLIf88kI3WrmgWMhg4iQoJbKnxEi-GSBRJVzjcQJtd51jqLsj4QR1NZQq0ujQd6OACUDQTYvKH2AgFEH8b6miI_JWx9fqv-ieUW1X-y-afQpi/w325-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-23%20at%207.02.01%20PM.jpeg" width="325" /></a></div><p></p><p>അപ്പോൾ അത് ചീറ്റിപ്പോയി. ഇനിയെന്ത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക്&nbsp; ഏതാണ്ടൊരു പ്ലാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭാഗ്യവശാൽ വരുന്ന വഴിക്ക്, നടക്കാവുന്ന ദൂരത്തിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് പോകേണ്ടുന്ന, ഒരുപക്ഷെ ഞങ്ങൾ അറിയാതെ വിട്ടുപോകുമായിരുന്ന രണ്ട് സ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. ഒന്ന് ബാഗ്ബസാറിലെ റോഡിൻറെ ഒത്തനടുക്ക് സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു കെട്ടിടം. റോഡ് ആ കെട്ടിടത്തെ ചുറ്റി പോകുന്നു. യാതൊരു അറ്റകുറ്റപ്പണിയും നടത്താതെ എല്ലാവരാലും തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന ആ കെട്ടിടം ആധുനിക ബംഗാൾ നാടകത്തിന്റെ പിതാവായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഗിരീഷ് ചന്ദ്ര ഘോഷിന്റെ ഭവനമാണ്. കൊൽക്കത്ത കോർപറേഷന്റെ സംരക്ഷിത സ്മാരകം.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-QMBY2h-naie9TeTNYJn7ogjxINGh5UpSVMieMVnLgBcYWUFA6K-M8s4QqQnt63s_CoMPLvnBWBApVsET_F-EzdzLetcxknbL0Z3_ETBqVSYtiTeuqnSvElpA8HTgcUgtrLgCZy_F1k5iOzVSEQhGtEFEfjAEWoYg8lpP-SxWH5bRVN6G5R-r8y2LeTLN/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%2011.22.48%20AM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-QMBY2h-naie9TeTNYJn7ogjxINGh5UpSVMieMVnLgBcYWUFA6K-M8s4QqQnt63s_CoMPLvnBWBApVsET_F-EzdzLetcxknbL0Z3_ETBqVSYtiTeuqnSvElpA8HTgcUgtrLgCZy_F1k5iOzVSEQhGtEFEfjAEWoYg8lpP-SxWH5bRVN6G5R-r8y2LeTLN/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%2011.22.48%20AM.jpeg" width="225" /></a></div><p>പൂട്ടിയ ഗേറ്റിനപ്പുറമുള്ള ഒരാൾക്ക് കടക്കാവുന്ന ഒരു വഴിയിലൂടെ ഞങ്ങൾ അകത്ത് കടന്നു. വശത്തുള്ള ഒരു മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു വ്യക്തി ഇറങ്ങിവന്നു. അവിടുത്തെ സെക്യൂരിറ്റിയാണ്. ഇത് ഗിരീഷ് ഘോഷിന്റെ വീടല്ലേ എന്ന ചോദ്യത്തിന് അതേയെന്ന അലസമായ ഉത്തരം വന്നു. പക്ഷെ അയാളിൽ ആകാംക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നെന്ന് കാണാം. ബംഗാളികൾ പോലും മറന്നുതുടങ്ങിയ ഈ പഴഞ്ചൻ കെട്ടിടം തേടിവന്ന പരദേശികളോ?</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9AvDnyLdtNEgyn4uZcjmNhApgQhDtub0fH_F2KR_geVkBSSWOj8_WgxKbmNu-aqo6AKR3EwSxXUZBexobWPG8a4BWQOIabnmYexIfY1zRnEZCMdWBuGaqlvtHPPOShtyUBDnHSZpKGcXTBpGE89Mp7iKO_icvtnPfuLTd-CByHdnHFYVBL-rhAUumhwHf/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%2011.22.48%20AM%20(1).jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9AvDnyLdtNEgyn4uZcjmNhApgQhDtub0fH_F2KR_geVkBSSWOj8_WgxKbmNu-aqo6AKR3EwSxXUZBexobWPG8a4BWQOIabnmYexIfY1zRnEZCMdWBuGaqlvtHPPOShtyUBDnHSZpKGcXTBpGE89Mp7iKO_icvtnPfuLTd-CByHdnHFYVBL-rhAUumhwHf/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%2011.22.48%20AM%20(1).jpeg" width="225" /></a></div><p>അതിന് കാരണമുണ്ട്. ഈ യാത്രാവിവരണം തുടക്കം മുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചു വായിച്ചവർ ഈ ഗിരീഷിനെ ഇതിനു മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. രാമകൃഷ്ണവചനാമൃതവും ലീലാമൃതവും വായിച്ചവർക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ഒരു പേരാണിത്. ആദ്ധ്യാത്മികത എന്തെന്നുപോലും അറിയാത്ത എന്നെപ്പോലുള്ള നിരവധിപേർക്ക് പഴയ ഗിരീഷ് ഒരുപക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ തന്നെ പ്രതിബിംബമാണ്.</p><p></p><p>അത്യുജ്ജ്വലമായ നാടകങ്ങൾ എഴുതി സംവിധാനം ചെയ്തിരുന്ന ബാഗ്ബസാറിലെ ഗിരീഷ് ചന്ദ്ര ഘോഷ് പക്ഷെ ജീവിതത്തിൽ തികച്ചും കുത്തഴിഞ്ഞ മട്ടായിരുന്നു. ദിവസമെന്നോ രാത്രിയെന്നോ നോക്കാതെയുള്ള മദ്യപാനം. അത് നിർത്തിയാൽ ഒരുപക്ഷെ തന്നെ ലോകം പരിഹസിച്ചേക്കുമോ എന്ന മട്ട് അതദ്ദേഹം നിരന്തരം തുടർന്നു. ഇടക്കെവിടെയോ വെച്ചാണ് ശ്രീരാമകൃഷ്ണനെ കുറിച്ച് അദ്ദേഹം കേൾക്കുന്നത്. ആദ്യമായി ഭഗവാനെ കണ്ട ഗിരീഷിന് താൻ അനുഭവിക്കുന്നതിലുമധികം ലഹരി അനുഭവിക്കുന്ന ഒരാളെ കണ്ട അത്ഭുതമായിരുന്നു. ഭഗവാന്റെ സമാധി നേരിൽ കണ്ട ഗിരീഷ്, താൻ പുരാണ നാടകങ്ങളിൽ ഭാവനയിൽ നിന്നെഴുതിയതിനൊക്കെ നേരിൽ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയായിരുന്നു. എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ഒന്നുറപ്പായിരുന്നു. തന്നെപ്പോലൊരു ദുർവൃത്തനെ ഈ പുണ്യാത്മാവ് അടുപ്പിക്കുകയില്ല എന്ന്. പക്ഷെ കല്ലാക്കി മാറ്റിയ അഹല്യയെ അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് വിമോചിപ്പിച്ച ശ്രീരാമനെപ്പോലെ, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട പാണ്ഡവർക്ക് കൂടെനിന്ന ശ്രീകൃഷ്ണനെപ്പോലെ, തന്നിലെത്തിയ വേശ്യക്ക് അഭയം നൽകിയ യേശുദേവനെപ്പോലെ, ശ്രീരാമകൃഷ്ണൻ്റെ അനന്യഭക്തരിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള ഒരാളാക്കി ഗിരീഷിനെ അദ്ദേഹം മാറ്റിയെടുത്തു. ശ്രീരാമകൃഷ്ണൻ ഭഗവാനാണെന്ന് ഏറ്റവുമധികം തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്ന ഗിരീഷ് സ്വന്തം പരിവർത്തനം തന്നെയാണതിന് സാക്ഷ്യമായി നൽകിയത്. സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ വാനോളം പുകഴ്ത്തിയ ആ ഗിരീഷിന്റെ വീടാണിത്.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBNDcfJT0z602O8XaylR2kaxGxGAsquAuLVmFAQP99E_fc6cVdOluiymGzjmByN0Llg88jPmJ2KA9tatn7HYjIvgK5q8cw8CrbfSTdJiRaKeBPO_2UyDrmjmqhb4I5uVd1-CpC77Qo_p8Svrhf2-wtQdvfoL_US4HgsKGXesHi8F-HuZlhDTQfsSSIuedE/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%2011.27.06%20AM.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBNDcfJT0z602O8XaylR2kaxGxGAsquAuLVmFAQP99E_fc6cVdOluiymGzjmByN0Llg88jPmJ2KA9tatn7HYjIvgK5q8cw8CrbfSTdJiRaKeBPO_2UyDrmjmqhb4I5uVd1-CpC77Qo_p8Svrhf2-wtQdvfoL_US4HgsKGXesHi8F-HuZlhDTQfsSSIuedE/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-24%20at%2011.27.06%20AM.jpeg" width="225" /></a></div><p></p><p>അകത്ത് കയറാനൊക്കില്ല. യാതൊരു വിധ അറ്റകുറ്റപ്പണിയും നടക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടാൽ മനസ്സിലാകും. വീടിന്റെ മുൻവശത്ത് ഗിരീഷിന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയുണ്ട്. അതിനു മുൻപിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു. വീട് ചുറ്റിനടന്ന് കണ്ടു. പഴയ വീട് നിർമ്മിതികൾക്ക് വേണ്ടി പൊളിച്ചപ്പോൾ, അതിലൊരു ഭാഗം ഓർമ്മക്ക് വേണ്ടി നിലനിർത്തിയതാണത്രേ. സെക്യൂരിറ്റിയാണത് പറഞ്ഞുതന്നത്. അത്രയെങ്കിലും ചെയ്യാൻ അവർക്ക് തോന്നിയല്ലോ എന്ന് നിസ്സഹായമായി ഒരു നന്ദി പറഞ്ഞു.&nbsp;</p><p>അതിന് തൊട്ടപ്പുറത്ത് റോഡ് വക്കിൽ തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് അടുത്തതായി പോകേണ്ട സ്ഥലവും. തിരക്ക് കുറഞ്ഞ റോഡ് മുറിച്ചുകടന്ന് ഞങ്ങൾ അവിടുത്തെ പോസ്റ്റ് ഓഫിസിൽ നിന്ന് കുറച്ച് സ്റ്റാമ്പുകൾ വാങ്ങി. രാമകൃഷ്ണ മ്യൂസിയത്തിൽ നിന്നും ചില പോസ്റ്റുകാർഡുകൾ വാങ്ങിയിരുന്നു. അത് സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് അയക്കാൻ വേണ്ടിയാണീ സ്റ്റാമ്പുകൾ. (ആ കാർഡുകൾ ഇത് വരെ എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല)</p><p>ഇനി പോകേണ്ടുന്ന സ്ഥലം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. അത് ഒറിജിനൽ പ്ലാനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതല്ല. ഇപ്പോൾ യദൃച്ഛയാ ഈശ്വരാനുഗ്രഹം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ കണ്ടതാണ്. പിന്നീട് ഇങ്ങിനെയൊരു സ്ഥലം വിട്ടുകളഞ്ഞു എന്ന പശ്ചാത്താപം ഒഴിവായ സന്തോഷത്തോടെ ഞങ്ങൾ ആ ഇടത്തേക്ക് സംഘമായി നീങ്ങി.&nbsp;</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-74452819468761998672024-01-21T19:06:00.000-08:002024-01-21T19:06:23.677-08:00<p>കൊൽക്കത്തയിലെ അവസാനദിവസം പലവക പരിപാടികൾക്കായാണ് നീക്കി വെച്ചിരുന്നത്. എന്നാലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത ചില സ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട് താനും. കൊൽക്കത്താ ഷോപ്പിങ്ങിനുള്ള ദിവസവും ഇന്നാണ്. ചിലർക്ക് അതിന്റെ പ്രത്യേക ഉത്സാഹവുമുണ്ട്.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyuiAlFz-dE5yM9MBPtHBwQrMQvRfUBAtv43IavpqpQ-F2Y1WCrYV5v44ZcdBY56xaEF3WhutBfoiqGQ9ux2dOgkkyHKvudrke3U9dgDvIAHiIX7bHFmynOZLXeuZNR3WMhRJSh6PyWnFf38cmXOtSUyH7-ZfthDFb_OJdPrt5S4MZqsYaRoDlNk11Q-e_/s1280/WhatsApp%20Image%202024-01-22%20at%208.24.45%20AM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyuiAlFz-dE5yM9MBPtHBwQrMQvRfUBAtv43IavpqpQ-F2Y1WCrYV5v44ZcdBY56xaEF3WhutBfoiqGQ9ux2dOgkkyHKvudrke3U9dgDvIAHiIX7bHFmynOZLXeuZNR3WMhRJSh6PyWnFf38cmXOtSUyH7-ZfthDFb_OJdPrt5S4MZqsYaRoDlNk11Q-e_/w300-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-22%20at%208.24.45%20AM.jpeg" width="300" /></a></div><p>ഇന്നത്തെ യാത്ര ബസ്സിലാക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ബേലൂർ നിന്ന് നേരിട്ട് ഹൗറക്കുള്ള ബസ് കിട്ടും. വണ്ടിയിൽ കയറി. പല നേരമ്പോക്കുകളും തമാശകളും മുരളിയേട്ടന്റെ ക്വിസ്സും ഒക്കെയായി ഹൗറയെത്തി. അഖിൽ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്. അഖിലിനെയും കൂട്ടി അടുത്ത ബസ്സിൽ കയറി. ഗൂഗിൾ മാപ് വെച്ച് ഇറങ്ങേണ്ട സ്ഥലം ഏതാണ്ടൊക്കെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. കണ്ടക്ടർ പറയുക കൂടി ചെയ്തപ്പോൾ ധൈര്യമായിറങ്ങി. മാപ് പറയുന്ന വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. വലിയൊരു ജംഗ്ഷൻ എത്തിയപ്പോൾ ഇടത്തോട്ട് തിരിയാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. തിരിഞ്ഞൊരല്പം നടന്നപ്പോൾ&nbsp; വിവേകാനന്ദന്റെ ജീവൻ തുടിക്കുന്ന വലിയൊരു പ്രതിമ. അതിനു ചുവട്ടിൽ എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നു "Swami Vivekananda was born in this house on 12 January 1863"</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNAwZZpbgvVRnu7rGAJ3-aaUncqj8Hb3_zNO3JHgu_QRkKp3_0RMEJ4HdLCkjAtAa93d8CaeRBXYU6ZlKkKnL6IpFlLRxgcDxnrsrcYCkgOzySpu2qG4gI9PI6RwJzbinb1eDH4S9mZu91KjvuIt-X-8Bd2w81G3c24pTEe1oHroDD-xEilg8EvGJ9ZIAA/s2934/WhatsApp%20Image%202024-01-22%20at%208.19.40%20AM.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2934" data-original-width="2304" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNAwZZpbgvVRnu7rGAJ3-aaUncqj8Hb3_zNO3JHgu_QRkKp3_0RMEJ4HdLCkjAtAa93d8CaeRBXYU6ZlKkKnL6IpFlLRxgcDxnrsrcYCkgOzySpu2qG4gI9PI6RwJzbinb1eDH4S9mZu91KjvuIt-X-8Bd2w81G3c24pTEe1oHroDD-xEilg8EvGJ9ZIAA/w314-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-22%20at%208.19.40%20AM.jpeg" width="314" /></a></div><p></p><p>അതെ. ലോകത്തെ പിടിച്ചുകുലുക്കിയ ഒരു ഭൂകമ്പത്തിന്റെ പ്രഭവസ്ഥാനത്താണ് ഞങ്ങൾ. തൊട്ടാൽ വൈദ്യുതാഘാതമേൽക്കുന്ന ഒരു ഊർജ്ജസ്രോതസ്സിലാണ് ഞങ്ങൾ. അഗ്നിസ്ഫുലിംഗങ്ങൾ ഇപ്പോളും ഇടതടവില്ലാതെ പ്രവഹിക്കുന്ന ജ്ഞാനാഗ്നിയുടെ സമീപത്താണ് ഞങ്ങൾ. പേര് കൊണ്ട് മാത്രം ഭാരതകീർത്തി ലോകത്താകെ കേൾപ്പിച്ച ആ പൂർവപിതാമഹന്റെ ജന്മംകൊണ്ട് പവിത്രമായ മണ്ണിലാണ് ഞങ്ങൾ. തൻ്റെ നാടിന് വേണ്ടി മനസ്സുരുകിയ ഒരു യശസ്വിയുടെ - തപസ്വിയുടെ - പവിത്ര ജന്മസ്ഥാനത്താണ് ഞങ്ങൾ.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFB5T6enf0ubeWtXJNP6iVO8wV6ZvpsOrB1Fl4TK0DH78iHq-0a_L0GL27WHw_ZE-cpm9CgKxw_z9OrjnSOfsAsFP0uSm5aLs6urG4lGb0qK8WCNq8IpgO-LmTwsAf5PaTnqIA74zsHUhztXWeS3ovrXc2bxn0XNMdXN_mQhXcKDVu4Dm8x3tNXCh2i8ZR/s4160/WhatsApp%20Image%202024-01-22%20at%208.19.40%20AM%20(2).jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2556" data-original-width="4160" height="246" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFB5T6enf0ubeWtXJNP6iVO8wV6ZvpsOrB1Fl4TK0DH78iHq-0a_L0GL27WHw_ZE-cpm9CgKxw_z9OrjnSOfsAsFP0uSm5aLs6urG4lGb0qK8WCNq8IpgO-LmTwsAf5PaTnqIA74zsHUhztXWeS3ovrXc2bxn0XNMdXN_mQhXcKDVu4Dm8x3tNXCh2i8ZR/w400-h246/WhatsApp%20Image%202024-01-22%20at%208.19.40%20AM%20(2).jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>ഇവിടെ ഇപ്പോൾ രാമകൃഷ്ണ മിഷന്റെ കീഴിൽ സ്വാമി വിവേകാനന്ദ പൈതൃക ഭവനവും&nbsp; സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രവുമാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. സ്ഥാപനം തുറന്നിട്ടില്ല. 10 മണിയാകും തുറക്കാൻ. അത് വരേയ്ക്കും എന്ത് ചെയ്യും എന്ന ചിന്ത എൻ്റെ മനസ്സിലൂടെ പായുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ മാധവൻ അടുത്തുള്ള ഒരു സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണശാല കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവരും അങ്ങോട്ട് നടന്നു. ചൂടോടെ ഇഡ്ഡലികൾ യഥേഷ്ടം കഴിച്ചു. കുറെ നാളായി കിട്ടാതിരുന്ന നാടൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ച സംതൃപ്തിയിൽ പുറത്തിറങ്ങി.</p><p>പൈതൃകഭവനത്തിൽ ചെന്ന് ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് അകത്തുകയറി. മുകളിലേക്കുള്ള ഗോവണി കയറിയാൽ ആദ്യമെത്തുന്ന ഇടത്ത് തന്നെ ഒരു ലൈറ്റ് ആൻഡ് സൗണ്ട് ഷോ ആണ്. സപ്തർഷിമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ഭഗവാന്റെ നിർബന്ധം മൂലം അവതരിച്ച നരമഹർഷിയുടെ കഥയാണ് അവിടെ. ശ്രീമദ് വിവേകാനന്ദനെക്കുറിച്ച് ഭഗവാൻ സ്വയം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണിത്. പിന്നീട് സ്വാമിജി പിറന്ന സ്ഥലം കാണാം. വളരെ ഭംഗിയായി അവിടെ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു വലിയ തളം പോലെ തോന്നിക്കുന്ന അവിടെയാണ് ലോകത്തിന് മുൻപിൽ ഭാരതീയ ആദ്ധ്യാത്മികതയുടെ പതാകാവാഹകനായ സ്വാമിജി ജനിച്ചു വീണത്. നിർന്നിമേഷനായി ഞങ്ങൾ അത് നോക്കി നിന്നു. ആ ദിവ്യമുഹൂർത്തം ഭാവനയിൽ കണ്ടു.&nbsp;</p><p>ലോകത്തെ എല്ലാം ഒരുപോലെ കാണാൻ പ്രയാസമാണ്. അതിന് കാരണം അതിലുള്ള വൈവിധ്യം തന്നെയാണ്. ഒരുവനുള്ള ശക്തിയല്ല, സ്വഭാവമല്ല, വാസനയല്ല, കഴിവുകളല്ല വേറൊരുത്തനുള്ളത്. അവ ഓരോന്നിനും അതിന്റേതായ സ്ഥാനം കൈവരുമ്പോഴാണ് ലോകം ഭംഗിയുള്ളതാകുന്നത്. ഇനി അങ്ങിനെ കണ്ടേതീരൂ എന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിന് ഭൗതികമായ തലം വിട്ട് ലോകമേ ഇല്ലെന്ന ബ്രഹ്മഭാവനയിലേക്ക് ഉയരണം. ഭൗതികമായ സമത്വവാദങ്ങളുമായി വന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങൾ തലയിടിച്ച് വീഴുന്നത് കണ്ട നമുക്ക് ഇനിയും അതിനപ്പുറം അന്വേഷിക്കാനുള്ള വിവേകം ഉദിക്കാത്തത് അദ്‌ഭുതം തന്നെയാണ്. സ്വാമിജിയെന്ന അഭൗമപ്രതിഭാസം പ്രവഹിച്ച ഊർജ്ജത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ ഇങ്ങിനെ ചില ചിന്തകളാണ് മനസ്സിൽ വന്നത്.</p><p>തുടർന്ന് ഒരു 3D സിനിമ പ്രദർശനമുണ്ട്. സ്വാമിജിയുടെ ചിക്കാഗോ യാത്രയും പ്രസംഗവുമെല്ലാം ഉൾപ്പെടുത്തിയൊരു ചെറിയ പ്രദർശനം. ആ പൈതൃകഭവനത്തിലെ പല മുറികൾ - സ്വാമിജിയുടെ അമ്മയുടെ, മുത്തശ്ശിയുടെ, അച്ഛന്റെ, സഹോദരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നവ - അങ്ങിനെ നിരവധി മുറികൾ - അവയെല്ലാം പഴയകാലത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധം സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അന്നത്തെ ഉപയോഗിച്ച വസ്തുക്കൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വാമിജി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന സാമഗ്രികളിൽ ചിലതും&nbsp; അവിടെ കാണാം.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnvxv5DXDjbDMww94kLboz1nEK9VDkBacQeLh03v4zMRRFeYV1A-Cku5sRHiw_Rtbynrq4dGSIBTHqAnMYlkJ8Xq2zJQ45Kvao09bfZjrcqizTv6WuyQWYkRF4Dr79g8wKTXJE_VwALnnPaptR19oLOIc7ncKi0X2_4bDb2F8HH3nvO0G6TeWjU1wJ3u74/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-22%20at%208.19.40%20AM%20(1).jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2268" data-original-width="4032" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnvxv5DXDjbDMww94kLboz1nEK9VDkBacQeLh03v4zMRRFeYV1A-Cku5sRHiw_Rtbynrq4dGSIBTHqAnMYlkJ8Xq2zJQ45Kvao09bfZjrcqizTv6WuyQWYkRF4Dr79g8wKTXJE_VwALnnPaptR19oLOIc7ncKi0X2_4bDb2F8HH3nvO0G6TeWjU1wJ3u74/w400-h225/WhatsApp%20Image%202024-01-22%20at%208.19.40%20AM%20(1).jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>തുടർന്ന് ഞങ്ങൾ ചെന്നത് എന്നെ ഏറ്റവും ഇരുത്തി ചിന്തിപ്പിച്ച ഒരു മുറിയിലേക്കാണ്. അവിടെ ഈ കെട്ടിടത്തിന്റെ വീണ്ടെടുക്കലിന്റെ സമഗ്രമായ ചരിത്രം പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വാമിജിയുടെ അച്ഛന്റെ മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിൻറെ ജീവിതകാലത്ത് തന്നെ ഇതിൽ കേസും മറ്റും നടന്നിരുന്നു. കാലം കൊണ്ട് ഇത് പല പല ആളുകളുടെ കയ്യിലായി. രാമകൃഷ്ണമഠം ഇതേറ്റെടുക്കാൻ തയ്യാറായി മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോളേക്കും ഇവിടെ ഒരു വീടുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഊഹിക്കാൻ പോലും പ്രയാസമായ രീതിയിൽ ഏതാണ്ട് അൻപത്തേഴ് കുടുംബങ്ങൾ ഇതിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. യുഗപ്രഭാവനായ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഓർമ്മകൾക്ക് മേൽ ചുമരുകൾ പടുത്തുയർത്തിയും, കൈയേറ്റം നടത്തിയും ഇതിന്റെ ഓർമ്മപോലും ഇല്ലാതാക്കുന്ന വിധം ആ കുടുംബങ്ങൾ ഇവിടെ അരങ്ങുവാണു.</p><p>സുദീർഘമായ നിയമപോരാട്ടങ്ങൾക്കൊടുവിലാണ് ഈ വസ്തു മഠം വിലകൊടുത്തു വാങ്ങുന്നത്. എന്നിട്ടും അവർ ഒഴിഞ്ഞു പോകാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. തുടർന്ന് പല പല ചർച്ചകളിലൂടെയും അനുനയത്തിലൂടെയും എല്ലാം അവരെ മാറ്റിപ്പാർപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. പഴയ വീട് എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്നറിയാൻ പോലും മാർഗ്ഗമില്ലാത്ത തരത്തിൽ അവ മാറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട ഗവേഷണങ്ങൾക്കൊടുവിലാണ് അന്നത്തെ കെട്ടിടത്തിന്റെ സ്കെച്ച് മുതലായവ കണ്ടെടുത്ത് ഇത് അതുപോലാക്കി മാറ്റിയത്. ചില മതിലുകളും നിർമ്മിതികളും പൊളിച്ചപ്പോൾ പഴയവ തലനീട്ടിത്തുടങ്ങി. ഒരു വലിയ നടുമുറ്റമുണ്ട് ആ വീടിന്. പക്ഷെ അതെല്ലാം പിന്നീട് വീണ്ടെടുത്തവയാണ്. അവ ഏതൊക്കെയോ കുടുംബങ്ങൾ താമസിച്ചു പോന്നിരുന്നവയായിരുന്നത്രേ. വിദഗ്ദ്ധരായ അനവധിപേരുടെ കൊടുംതപസ്സിനാലാണ് ഇന്നാ നിർമ്മിതി ലോകത്തിനുമുൻപിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നത്. അത് നിർമ്മിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച വസ്തുക്കൾ പുനഃസൃഷ്ടിച്ച്, യാഥാർത്ഥഗൃഹത്തിനോട് ഏറ്റവും അടുത്തുനിൽക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ഇത് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. എത്ര വലിയ ത്യാഗോജ്ജ്വലമായ ഇതിഹാസമാണ് സ്വാമിജിയുടെ അന്യാധീനപ്പെട്ട ആ തറവാട് നമുക്ക് മുൻപിൽ തുറന്നുവെക്കുന്നത്.</p><p>ഇന്നിത് എഴുതുമ്പോൾ അന്യാധീനപ്പെട്ട മറ്റൊരു ഇതിഹാസഭൂമി വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന്റെ ആഘോഷത്തിലാണ് ഭാരതം മുഴുവനും. സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റേതിനെക്കാൾ പതിനായിരമിരട്ടി പുണ്യവത്തായി ഭാരതീയർ കരുതിയ ശ്രീരാമൻ പിറന്ന ആ വീട് - അത് വീണ്ടെടുക്കാൻ നാം നടത്തിയ ധർമ്മസമരങ്ങൾ - അതിൽ പൊലിഞ്ഞ ജീവനുകൾ - അടിമത്തവും സ്വാർത്ഥവും തന്നെയല്ലേ ഈ രണ്ട് സ്ഥലങ്ങളും അന്യാധീനപ്പെട്ട് പോകാനുള്ള കാരണം. പണ്ട് മഥുരയിലെ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മസ്ഥാനം നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ ഹൃദയം നൊന്തത് ഇന്നും മറന്നിട്ടില്ല ഞാൻ. നമ്മുടെ അഭിമാനചിഹ്നങ്ങളെ നാം വീണ്ടെടുത്തില്ലെങ്കിൽ ലോകത്തിന് മുൻപിൽ നാണംകെട്ട ഒരു ജനതയായി നാം നിൽക്കുമെന്നതിൽ ഒരു സംശയവുമില്ല. "ഒന്നുമൊന്നും നഷ്ടമായീല" എന്നറിവ് പകരാൻ നാളെ നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ ഇതിഹാസതുല്യമായ ഈ വീണ്ടെടുക്കലിന്റെ കഥയുണ്ട് - അവർക്ക് മുന്നേറാൻ നാം വെട്ടിത്തുറന്ന പാതയുണ്ട് - വേരുകളിലേക്ക് ചെല്ലാൻ കിളിപാടിയ രാമകഥയും മറ്റനവധി മഹച്ചരിതങ്ങളുമുണ്ട് - ഹിന്ദുവായി നിവർന്നു നിൽക്കാൻ അവർക്ക് നാം വീണ്ടെടുത്തു&nbsp; നൽകിയ ഈ&nbsp; "കൈയൂക്കുള്ളവൻ കൈയേറിയ വീടുകൾ" ഉണ്ട്.</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7455567990117584551.post-61547800726175574202024-01-18T04:53:00.000-08:002024-01-18T05:56:27.099-08:00<p>"അതികഠിനമായ കാന്‍സര്‍ രോഗത്തിനിടക്ക് 1886 ജനുവരി 1 നു, അല്പം ഭേദമുണ്ടെന്നു കണ്ടു ഗുരുദേവന്‍ നടക്കാനിറങ്ങി. കോസ്സിപൂരിലെ ആ ഉദ്യാനത്തില്‍ പരമഹംസന്റെ അടുത്ത ചില ശിഷ്യന്മാര്‍ അങ്ങിങ്ങായി നിലക്കൊണ്ടിരുന്നു. സമയം ഏതാണ്ട് മൂന്നു മണിയായിരുന്നു. ഗിരീഷ്‌ ചന്ദ്രഘോഷ് എന്ന ഭക്തനോട്‌ ഭഗവാന്‍ ചോദിച്ചു "എല്ലാരുടെയും മുന്‍പാകെ ഞാന്‍ അവതാരമാണെന്ന് പറയാന്‍ നീ എന്നില്‍ അങ്ങിനെ എന്താണ് കണ്ടത്??"</p><p>കണ്ണുനീരില്‍ മുങ്ങി, കൈകൂപ്പി, മുട്ടികുത്തി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:</p><p>"വ്യാസനെയും വാല്മീകിയും പോലുള്ള മഹാ ഋഷിമാര്‍ക്കു പോലും അളക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത മഹിമയോലുന്ന അവിടുത്തെ കുറിച്ചു ഈ നിസ്സാരനായ ഞാന്‍ എന്ത് പറയാനാണ്??"</p><p>ഈ ഉത്തരം ശ്രീരാമകൃഷ്ണനെ സമാധിയുടെ വക്കില്‍ കൊണ്ടെത്തിച്ചു&nbsp;</p><p>"ഇതിലധികം ഞാന്‍ എന്ത് പറയാനാണ്? നിങ്ങളെയെല്ലാം ഞാന്‍ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രകാശിപ്പിന്‍"</p><p>ഇത് കേട്ടയുടനെ ആനന്ദപുളകിതരായ ഭക്തര്‍ ഭഗവാന്‍റെ കാല്‍ക്കല്‍ വീണു. അദ്ദേഹം അവരെയെല്ലാവരെയും സ്പര്‍ശിച്ചു. ആ സ്പര്‍ശനമാത്രയില്‍ അവരോരോരുത്തരും സച്ചിദാനന്ദരസം നുകര്‍ന്നുന്മത്തരായി. ചിലര്‍ ചിരിച്ചു, ചിലര്‍ കരഞ്ഞു, വേറെ ചിലര്‍ക്ക് ഇഷ്ടദേവതാ ദര്‍ശനം ഉണ്ടായി, ചിലര്‍ ധ്യാനിച്ചു, ചിലര്‍പ്രാര്‍ഥിച്ചു, ചിലര്‍ വെളിച്ചത്തില്‍ ആറാടി, ചിലര്‍ക്ക് തങ്ങളിലൂടെ അഭൗമമായ വിദ്യുത് പ്രവാഹം ഉണ്ടാകുന്നതായി തോന്നി."(സ്വതന്ത്രാനുവാദം - ശ്രീരാമകൃഷ്ണവചനാമൃതത്തിന് സ്വാമി നിഖിലാനന്ദയുടെ ആമുഖത്തില്‍ നിന്ന്)</p><p>നൂറുകണക്കിന് തവണ വായിച്ച് കോൾമയിർക്കൊണ്ട - കരഞ്ഞ - ഈ സംഭവം - അത് നടന്ന മരത്തിനു ചുവട്ടിൽ നിന്ന് കൂടെയുള്ളവരോട് പറയുമ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും കരഞ്ഞു. ഒരുപക്ഷെ ഈ കാരണമില്ലാത്ത കണ്ണീർ മാത്രമാകണം എൻ്റെ അനുഗ്രഹം. അതേ വൃക്ഷം - ഭക്തർക്ക് മുൻപിൽ കല്പവൃക്ഷമായി ഭഗവാൻ നിന്നത് കണ്ട - പ്രത്യക്ഷകല്പവൃക്ഷം. അതിനു ചുവട്ടിലാണ് ഞങ്ങൾ. കൈനീട്ടി ഇലകളെ തൊട്ടു. നീണ്ടു നമസ്കരിച്ചു. കല്പവൃക്ഷത്തിന് മുൻപിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം സാധിക്കേണ്ടതാണ്. പക്ഷെ മനസ്സ് - അതെവിടെ? അതെവിടെയോ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. അത് ലയിച്ച സ്ഥാനത്ത് രണ്ട് കാലടിപ്പാടുകൾ മാത്രം. ഇതാണ് ഇച്ഛ തീർക്കുന്ന കല്പകം.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7afWSLg3QgrpsZs4058Kis0SCrd16ULKwtBXx9_nY3ZhqnJdaUsY3vd0sgSHph_zsULLbf_TNjN4aGh-RbiZIii97GjDCpN-bMA722Wa3IN00hkFa2S1iTPDZvQoq_c0MBYaHi18eG-drAXdj8xPOiI375ds3A0x8qFZ973RUOyyzZQkRhmBZzDFbmiDc/s800/Cossipore_Garden_House_or_Udyan_Baati_-The_KALPATARU_SITE.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="800" height="270" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7afWSLg3QgrpsZs4058Kis0SCrd16ULKwtBXx9_nY3ZhqnJdaUsY3vd0sgSHph_zsULLbf_TNjN4aGh-RbiZIii97GjDCpN-bMA722Wa3IN00hkFa2S1iTPDZvQoq_c0MBYaHi18eG-drAXdj8xPOiI375ds3A0x8qFZ973RUOyyzZQkRhmBZzDFbmiDc/w400-h270/Cossipore_Garden_House_or_Udyan_Baati_-The_KALPATARU_SITE.jpg" width="400" /></a></div><p></p><p>ഭഗവാന് വന്ന കാൻസർ അവിടുത്തെ ഇച്ഛയും നാടകവുമാണെന്നും, അതിൽ നിന്ന് മുക്തനായി ഭഗവാൻ വരുമെന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ശിഷ്യർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനായി ചിലർ ഭഗവാനോട് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കേണപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ ഭഗവാൻ തനിക്കതിനാവില്ല എന്ന് പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു. ജീവന്മുക്തന് ശരീരം എന്നത് എത്ര നിസ്സാരമാണെന്ന് അത് വെളിവാക്കിത്തരുന്നു.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZObF3V_qxSHcZJM-WXiX6RpK4iXw-dSk64ZXbtU3nJKqcUQwV1Od7GjvEx6fqTt50h3T2QnQIJXXHchlPizW1A9952xpwl8W1fX23v9Cji8xr8bzaYhhAIb_IyvvHJViBdYeu0ROERrVI1g_9VyHd2Tl2Ow0rTp6EZq-nwLeRjDrRBu8yb6f7-PYvg5lw/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-17%20at%2010.54.15%20PM%20(2).jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="4032" data-original-width="2268" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZObF3V_qxSHcZJM-WXiX6RpK4iXw-dSk64ZXbtU3nJKqcUQwV1Od7GjvEx6fqTt50h3T2QnQIJXXHchlPizW1A9952xpwl8W1fX23v9Cji8xr8bzaYhhAIb_IyvvHJViBdYeu0ROERrVI1g_9VyHd2Tl2Ow0rTp6EZq-nwLeRjDrRBu8yb6f7-PYvg5lw/w225-h400/WhatsApp%20Image%202024-01-17%20at%2010.54.15%20PM%20(2).jpeg" width="225" /></a></div><p></p><p>പക്ഷെ നിശ്ചയമായും ഭഗവാന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ കാലമായിരുന്നു ഇത്. ഇവിടെ വെച്ചാണ് തൻ്റെ ശിഷ്യരെ അദ്ദേഹം ലോകത്തിനായി പാകപ്പെടുത്തിയെടുത്തത്. ഊഴമിട്ട് ശുശ്രൂഷിച്ചിരുന്ന അവർ പലരും ജീവിതത്തിലെ സന്നിഗ്ദ്ധ ഘട്ടങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു. അച്ഛൻ മരിച്ച്, ജോലിയില്ലാതെ, കുടുംബഭാരം തലയിലേന്തുന്ന നരേന്ദ്രൻ മുഴുവൻ സമയവും ഇവിടെത്തന്നെയായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ ശ്രീമാതാവ് ഭഗവാനും കൂടെയുള്ളവർക്കുമുള്ള ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്ത് കൂടി. ഏതാണ്ട് ആറു മാസത്തോളം ഭഗവാൻ, കൊടുംയാതനകൾ എന്ന് നമുക്ക് തോന്നുന്ന അസുഖം അനുഭവിച്ച്, അവിടെ സശരീരനായി നിവസിച്ചു. പക്ഷെ ഈ കഠിനകാലം കഴിഞ്ഞതോടെ - ഭഗവാന്റെ സമാധിയോടെ - പലവഴി പിരിഞ്ഞു പോകേണ്ടിയിരുന്ന ശിഷ്യരെല്ലാവരും നരേന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പുതിയൊരു ജീവിതത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. യേശുദേവൻ്റെ കുരിശേറ്റം പോലെ - ലോകത്തിന്റെ മംഗളത്തിനായി ഭഗവാൻ സ്വയം വരിച്ച അനതിസാധാരണമായ ഒരു ആത്മപീഡയായിരുന്നോ ഈ കാശിപ്പൂർ ഉദ്യാനത്തിൽ നടമാടിയത്? ഭഗവൽലീലകൾ ആർക്കറിയാനാകും? പണ്ടെഴുതിയ കല്പതരു സ്തോത്രത്തിലെ ഒരു വരിയോർത്തു :</p><p>നാഹം ജാനാമി ത്വത്കൃത്യം, മഹിമാ താവദീയകം<br />കാമകാഞ്ചനബദ്ധോഹം, പാപസംവിഗ്നമാനസം<br />&nbsp;കൃപാഭരകടാക്ഷേന മോചയാശേഷ ദൂഷണാത്<br />പ്രത്യക്ഷ കല്പവൃക്ഷം &nbsp;ത്വാം പ്രണതോസ്മി ഗദാധരം</p><p>Tied up in Lust and Greed, My mind is turbulent with the sins,<br />Hence I don't know your deeds, nor your greatness do I Know<br />Relieve me from these wickedness by a mere sight of yours filled with Mercy,<br />My Salutations to Thee Oh, Gadadhara, the visible KalpaVruksha (https://nayathil.blogspot.com/2014/12/hymn-of-kalpa-tharu.html)</p><p>പതുക്കെ ആ പിങ്ക് കെട്ടിടത്തിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഞങ്ങളെ പ്രഭു വിളിച്ചുവരുത്തി. "ഗുരുമഹാരാജ്‌" -അനുഗ്രഹത്തിനായി കൈകൾ ഉയർത്തി നിൽക്കുന്ന&nbsp; ഫോട്ടോയിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടി പ്രഭു പറഞ്ഞു. പ്രഭുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് ശ്രീ സ്വാമി വാഗീശാനന്ദജി മഹാരാജിന്റെ ചിത്രമായിരുന്നു. "തീർച്ചയായും ഇത് ഗുരുമഹാരാജിന്റെ അനുഗ്രഹമാണ്" - ജയേട്ടൻ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. പ്രഭുവിന്റെ ദീക്ഷാഗുരുവാണ് ശ്രീ വാഗീശാനന്ദജി. ഒരിക്കൽ കൂടി ഗുരുപാദത്തിൽ എൻ്റെ സഹയാത്രികർക്കുള്ള ഭക്തി വെളിവായി. സ്വാമി വാഗീശാനന്ദജി മഹാരാജ് കാശിപ്പൂർ മഠത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വവുമായി ഏറെ നാൾ ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നു. തിരിച്ചുള്ള യാത്രക്കിടയിൽ ജയേട്ടന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വാഗീശാനന്ദജിയിൽ നിന്ന് ദീക്ഷ വാങ്ങിയ തൻ്റെ ഗുരുഭായിമാരെ പ്രഭു വിളിച്ചു. അവർ പലരും സമാജത്തിലിന്നില്ല. പക്ഷെ ഗുരുസമക്ഷത്തിൽ നിന്ന് - ഈശ്വരന്റെ സുരക്ഷാവലയത്തിൽ നിന്ന് അവർക്കൊരിക്കലും പോകേണ്ടിവരില്ല എന്നതാണ് ജയേട്ടൻ അതിനു പറഞ്ഞ ന്യായം.</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibzMZC13SYV2g6x4n4NnE6fHStLvIo6Ol18G3Ut-f0ZDsRyHRyLWvQKuQ72uBgXHO0ErAbH2l2PZNVGy-S075xlLGMz3Osuso-y3XfUxyl3IMjD9-0t9AO7_dhC9eCF-TwaSDXUV5MqTteJ-9fWQEKMS5j2KMYXd1y0d4t61Y48vUTCxooNZxdxl8lhKAI/s4032/WhatsApp%20Image%202024-01-17%20at%2010.54.15%20PM%20(1).jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2268" data-original-width="4032" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibzMZC13SYV2g6x4n4NnE6fHStLvIo6Ol18G3Ut-f0ZDsRyHRyLWvQKuQ72uBgXHO0ErAbH2l2PZNVGy-S075xlLGMz3Osuso-y3XfUxyl3IMjD9-0t9AO7_dhC9eCF-TwaSDXUV5MqTteJ-9fWQEKMS5j2KMYXd1y0d4t61Y48vUTCxooNZxdxl8lhKAI/w400-h225/WhatsApp%20Image%202024-01-17%20at%2010.54.15%20PM%20(1).jpeg" width="400" /></a></div><p></p><p>ഒന്നാം നിലയിലുള്ള ശ്രീരാമകൃഷ്ണൻ്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി ഞങ്ങൾ നടന്നു. ഒരു കട്ടിലിൽ ഭഗവാന്റെ ചിത്രം മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു.&nbsp; രാമായണവും ഭാഗവതവും എല്ലാം വായിച്ച നമുക്ക് രാമനും കൃഷ്ണനും എക്കാലവും യൗവ്വനയുക്തരായിരുന്നു എന്ന ഭ്രമം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. അങ്ങിനെ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ ആണ് നമുക്കിഷ്ടം. പക്ഷെ കണക്കെടുത്തുനോക്കിയാൽ തന്നെ ഗീതോപദേശസമയത്ത് കൃഷ്ണന് ഏതാണ്ട് പത്തെഴുപത് വയസ്സ് പ്രായം കാണും. നാം ചിന്തിച്ച ചിത്രങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്താനല്ല എൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യം. പക്ഷെ, ശ്രീരാമകൃഷ്ണൻ്റെ ജീവിതം യഥാതഥം റെക്കോർഡ് ചെയ്ത മാസ്റ്റർ മഹാശയൻ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ശരീരം അനുഭവിച്ച ബുദ്ധിമുട്ടുകളും വരച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു അവതാരത്തിൻ്റെ ജീവിതത്തിന്റെ വിശ്വസനീയമായ റെക്കോർഡ് ആയി അതിനെ കണക്കാക്കാവുന്നതാണ്.&nbsp;</p><p>ബ്രഹ്മസത്യം ജഗന്മിഥ്യാ എന്ന് പറയുന്ന ജ്ഞാനി പിന്നെന്തിനാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും ലോകത്തിൽ വ്യവഹരിക്കുന്നതും എന്നെല്ലാം പല ചോദ്യങ്ങൾ കാണാറുണ്ട്. ജ്ഞാനിക്ക് ശരീരത്തിനോട് ഒരു പ്രതിപത്തിയുമില്ല. അതുണ്ടായത് കൊണ്ട് അത് കൊണ്ടുനടക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം. അത് ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് തൻ്റെ ആത്മസംസ്ഥിതിയിൽ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് ജ്ഞാനിക്കുണ്ട്. അതുപേക്ഷിക്കേണ്ട ഘട്ടം വന്നാൽ പാമ്പ് പടം പൊഴിക്കുന്ന പോലെ അതുപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും. മുൻപ് ഇല്ലാത്തതും നാളെ ഉണ്ടാകാൻ ഇടയില്ലാത്തതും അതിനിടയിൽ കാണപ്പെടുന്നതുമായതാണ് മിഥ്യ എന്ന വാക്കിനാൽ വ്യാഹരിക്കപ്പെടുന്നത്. ശുദ്ധബോധം മാത്രമാണ് എക്കാലവും ഉള്ളതെന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മേൽപ്പറഞ്ഞ വാക്യം ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവന്നത്.&nbsp;</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEin4b4DvfPyiXWJkj5Kmsl5em0nxZemxoXq5xIB3LVyacUmsklYI4XK8azO70Qxd56d-xllHlywYjY4jLIEinVPUC49kz7f1YR_mXHGQ2ynBgKV7EyGR6xOVo6y2DIL5P-Si8ehet2eSKd5QYUl2a6PIJr9yO9sNqyoAR4AhE_luZH2BqxD59mMLNzm1-v2/s2048/33138241913_6f9eb96efd_k.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1536" data-original-width="2048" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEin4b4DvfPyiXWJkj5Kmsl5em0nxZemxoXq5xIB3LVyacUmsklYI4XK8azO70Qxd56d-xllHlywYjY4jLIEinVPUC49kz7f1YR_mXHGQ2ynBgKV7EyGR6xOVo6y2DIL5P-Si8ehet2eSKd5QYUl2a6PIJr9yO9sNqyoAR4AhE_luZH2BqxD59mMLNzm1-v2/w400-h300/33138241913_6f9eb96efd_k.jpg" width="400" /></a></div><p></p><p>ഈ കഠിനവേദനക്കിടയിലും ചികിത്സിക്കാൻ എത്തുന്ന ഡോക്ടർ മഹേന്ദ്രലാൽ സർക്കാറിനോട് തമാശ പറയുന്ന, ബാഹ്യമായതൊക്കെ വിസ്മരിച്ചു കൂടെക്കൂടെ സമാധിയിലാണ്ടുപോകുന്ന ഭഗവാനെ നമുക്ക് കാണാം. അക്കാലത്ത് പോലും പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ, എഴുതിക്കൊടുത്ത്, എല്ലാം ഭഗവാൻ ശിഷ്യഗണങ്ങളെ വാർത്തെടുത്തിരുന്നു. രാത്രി ഭഗവാനെ പരിചരിച്ച്, രാവിലെ കുളിച്ചുവന്ന് ധ്യാനിക്കുന്ന നരേന്ദ്രനെയെല്ലാം നമുക്കതിൽ കാണാം. സ്വന്തം ഊണും ഉറക്കവും കളഞ്ഞുള്ള ആ തപസ്സാണ് അവർക്ക് ആത്മശക്തിയുടെ വാതായനങ്ങൾ തുറന്നുകൊടുത്തത്.</p><p>ഭഗവാന്റെ മുറിക്ക് മുൻപിൽ കുറച്ചുനേരം പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു. ആ കട്ടിലിൽ ചുമച്ചു ചുമച്ചു, എല്ലുംതോലുമായ ഒരു രൂപം കിടക്കുന്നുണ്ടോ? തനിക്ക് കൈവന്ന സിദ്ധികളെയൊക്കെ പുറംകാൽ കൊണ്ട് തട്ടിക്കളഞ്ഞ് സഹജാനന്ദത്തിൽ ആറാടിയ ആ പുണ്യദേഹം ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടോ? ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്ത് സ്വയം വരിച്ച വ്യാധിയാണോ ഇത്? അവിടുത്തോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാകാം ഒരു വല്ലാത്ത ദുഃഖം ഉള്ളിൽ തോന്നി. "അവ്യാജകരുണാമൂർത്തി" - ലളിതാസഹസ്രനാമത്തിൽ എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആ നാമം വീണ്ടും മനസ്സിൽ പൊന്തിവന്നു.</p><p>താഴേക്കിറങ്ങി അവിടെയുള്ള മറ്റ് മുറികളും, ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചിരുന്ന പൂജാമുറിയും എല്ലാം നടന്നുകണ്ടു. ഒരു നൂറ്റാണ്ട് മുൻപിലത്തെ ചരിത്രങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ മുൻപിൽ അനാവൃതമായി. എത്ര മനുഷ്യർ - എത്രയെത്ര ഉജ്ജ്വലത്യാഗങ്ങൾ - എന്തൊരു കറകളഞ്ഞ വിശ്വാസം. നമ്മെപ്പോലുള്ള മായാപാശബദ്ധർക്ക് കുളിരുപകരുന്ന എന്തൊരു കാരുണ്യവർഷം..</p><p>കാശിപ്പൂർ കഴിഞ്ഞ് ബാരാനഗർ മഠത്തിലേക്ക് പോകാം എന്നായിരുന്നു പരിപാടി. എന്നാൽ നേരം വൈകിയിരിക്കുന്നു. ബേലൂർ മഠത്തിലെ സന്ധ്യാ ആരതി കാണാൻ സാധിച്ചെന്നു വരില്ല. അതിനാൽ വീണ്ടും വണ്ടിയിൽ തന്നെ ബേലൂരിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ബേലൂരിലെത്തി ടിങ്കുജിയെ യാത്രയാക്കി - ഒന്ന് മുഖം കഴുകി ഞങ്ങൾ മഠത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. നടന്ന് അവിടെയെത്തുമ്പോൾ ആരതി അവസാനഘട്ടത്തിലാണ്. 6:30 ക്ക് എന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതിയിരുന്നത് സത്യത്തിൽ 5:30 ക്ക് ആരംഭിക്കും. തണുപ്പ് കാലമാകുമ്പോൾ പരിപാടികളുടെ സമയക്രമം മാറാറുണ്ട്.</p><p>ഇനി നാളെ കൂടിയുണ്ട് ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാൻ. അപ്പോൾ നോക്കാം എന്ന നിശ്ചയത്തിൽ ഞങ്ങൾ അവിടെയെല്ലാം ചുറ്റി നടന്നു കണ്ടു. മഠത്തിന് പിറകിലുള്ള പഴയ അമ്പലം, സ്വാമിജിയുടെ മുറി എല്ലാം കണ്ടു. ധന്യമായ ഒരു ദിവസത്തിന്റെ ഓർമ്മകളുമായി ഞങ്ങൾ മഠത്തിന് പുറത്തുള്ള കടയിൽ ചായയും രസഗുളയും കഴിക്കാൻ കയറി...</p>Shruthihttp://www.blogger.com/profile/06891224017441145510noreply@blogger.com0