Abib (AllesBehalve Ideale Bibliotheek)

Laat me even tussenkomen

2019-05-15T22:28:00.000+02:00

Recent stond er bericht in de krant over een 80-jarige die zijn huis in Kortrijk volgepropt heeft met papier. Het is onleefbaar voor hem.
De straat vermeld ik niet. Het is direct een goede oefening in de materie die nu zal volgen
De reacties variëren van meewarigheid, medelijden, geschamper tot ronduit uitlachen.
Ik ken de mens in kwestie niet persoonlijk. Uit ervaring weet ik dat het journaille hier graag op springt.
Omwonenden en andere moeials laten zich niet onbetuigd.
Men dreigt met containers. En sommige zouden graag alles in brand steken.
Mag ik er op wijzen dat zoiets een dubbel misdrijf is: iets dat niet uw bezit is, daar moet U van af blijven.
Bovendien zou het nog een milieudelict zijn ook.
Uiteraard ben ik door diverse mensen aangesproken omdat ze paralellen zien met mijn situatie.
Gelukkig ben ik eigenaar.
Ik heb echter alle begrip voor de huisbaas in kwestie.
MAAR OPGELET !!! Er wordt zoals altijd voorbij gegaan aan de essentie.
De vraag die we ons moeten stellen = Tegen welke voorwaarden hebben we toegang tot welke informatie? + Wie spaart wat en hoe ?
Er zijn bibliotheken en archieven, o ja...
Maar voor sommige zaken moet je wel naar Gent, Antwerpen en Brussel of nog veel verder
Om dan alleen ter plaatse te bekijken, gedurende de openingsuren uiteraard.
Er kan soms een kopie gevraagd worden, maar bekijk dan wel eerst de tarieven
Vergeet uw vervoerskost niet. Logeerkosten? En doe uw boterhammen mee, tenzij je de lokale horeca wil ondersteunen.

En o ja...er wordt gedigitaliseerd en een deel daarvan is vrij raadpleegbaar. bvb. DBNL; Europeana, enz. Maar veel meer zit in databanken, die zo duur zijn, dat zelfs universiteiten dat niet kunnen betalen. Maar ja, meneer...mevrouw...dat interesseert u geen zak nietwaar ?
Ook politici zijn niet geïnteresseerd....van geen enkele partij
Bespaar me ook het gezever over een kwaliteitsselectie. En men kan onmogelijk voorspellen wat belangrijk zal blijken in de toekomst. Ik ken er met veel pretentie die zeggen dat ze weten wat er wel en niet waardevol is. Ze dwalen.

Er is nochtans een oplossing : een netwerk van mensen die wel eens iets willen weten.
Te beginnen met 1 boekenplank en wat afspraken rond digitaliseren. De eventuele kosten wil ik voor 100% op mij nemen, mits bepaalde voorwaarden contractueel geregeld worden.
Maar waar vind je nu iemand die ergens ECHT in geïnteresseerd is, in die mate dat hij of zij wil bijdragen tot het bewaren van informatie over de betreffende onderwerp.
Dus de conclusie = het zou niet mogen zijn dat particulieren alle papier van de wereld moet redden.
Maar we kunnen het met vereende krachten proberen. En wie niet meedoet, zal wel zien hoeveel er betaald moet worden als iemand iets nodig heeft.
Geshockeerd ??? Zoek dan maar elders
Saluu

Van den Duits

2017-10-31T01:14:00.002+01:00

Ik vraag me al lang af of de mensen sowieso ergens in geïnteresseerd zijn. Neem nu Wereldoorlog II.
Soms kom je ze tegen. De verzamelaars, de kenners, enz. Maar ik ken geen enkele persoonlijk.
Het zou toch interessant zijn als ik dat deel van mijn collectie zou kunnen uitbesteden aan een gepassioneerde amateur-expert. Hij (of zij) mag zich eventueel nog beperken tot 1 bepaald aspect van WO II.
Maar het loopt anders. Er zijn de lovers en belovers. Of ze zijn alleen geïnteresseerd in dat ene stomme boekje.
Maar meewerken aan iets in een breder kader, ho maar...
Een bewaarbeleid uitbouwen...Wablief ?

Toch even proeven? Een boekje met kartoens uit den tijd van Dolfje hemzelf, getekend door de rus Boris Efimov. Tja, zijn naam eindigt op mof, maar hij was het niet.

Dit moet vernietigd worden, zegt onze samenleving. Waarom ??
Geen argumenten !!! Raus damit !!!
...Nu mag de volgende lover en belover aantreden.

Een boek met boeken

2017-09-09T22:38:00.000+02:00

In een project als het mijne heb je soms niet veel keuze. De achterflap lezen, wat bladeren en dan toch opzij leggen. Want er zijn nog zoveel andere.

Dit onderstaand boek heb ik dus niet gelezen. Misschien moet iemand het lezen in mijn plaats

Het lijkt mij iets in de aard van Dan Brown (heb ik ook niet gelezen): veel cultuur en veel mysterie en symbolen. En veel gruwelijke doden.

Een boekhandelaar krijgt de opdracht een oude bibliotheek opnieuw samen te stellen. En hij komt in een intrige terecht. Dat is de plot.

Hey, pipo's !!! Daar zit ik al jaren in.

Mooie cover trouwens. Zo zou mijn bibliotheek er ook moeten uitzien, maar dan iets groter.

de permanente revolutie

2017-09-04T00:32:00.001+02:00

Nr. 2 in de reeks boeken, die ik wil voorstellen. "De demonen" ook verschenen als "Boze geesten" van Dostojevski gaat over een turbulente periode in de geschiedenis van Rusland.
Bepaalde intellectuelen vinden dat de hervormingen niet ver genoeg gaan Het lijfeigenschap is wel afgeschaft. Maar ze willen meer. Radicalisatie. Waar hebben we dat nog gehoord?

Dostojevski, een jeugdpassie

2017-08-30T10:37:00.003+02:00

Op voorstel van het klein directiecomité zal ik nu ook af en toe een boek afzonderlijk belichten.
Wie mij een beetje kent weet dat ik mijn jeugd wellicht bijna alles gelezen heb van Dostojewski.
AAh, de slavische ziel.
Dostojevsi heeft een reputatie van een moeilijk auteur te zijn, maar dat is een mythe.
Hij kan ook grappig zijn.
Zoals in het niet zo lange verhaal: "Oompjes droom" uit 1869.
Over de intriges rond een oude prins (aanvankelijk berooid, maar toch weer rijk door een erfenis. Spottend word hij half mens, half prothese genoemd. Compleet met glazen oog en houten been. Hij word verleid omwille van zijn geld, en ten nadele van zijn verre neef die hem juist naar de stad bracht.
Diverse lichaamsonderdelen zou hij verloren zijn, door hachelijk verloop van allerlei liefdesaffaires.
Het gaat ook over in slaap vallen en dan de werkelijkheid niet meer van de droom te kunnen onderscheiden.
Ik moet het dringend eens grondig herlezen

Departement kookboeken

2017-08-28T00:24:00.001+02:00

Voor wie het nog niet moest weten. Er bevinden zich in principe geen kookboeken meer in de Vooruitgangsstraat nr. 27. Alles wat maar enigzins culinaire documentatie is, vertrekt naar Moeskroen, waar het bewaard worden door Anne Letoré. En zoals u hieronder in een kleine selectie kunt zien, bevinden de boeken zich op de plaats waar ze nodig zijn. Namelijk in de keuken.
En iemand die goed gedocumenteerd is, levert dan ook goed werk.
Inderdaad, Anne kan goed koken. Wat haar devies is: "J'aime la bouffe, la baise et la lecture."

Leeg en dan weer vol

2017-08-23T22:57:00.001+02:00

Voila, op de vensterbank is niets meer te zien. Alles geklasseerd links daarvan

Maar al even snel ligt er nieuw stapeltje Russen
- "De demonen" & "Oomjes droom" van Dostojevski
Lang geleden dat ik het las.
"Dode zielen" van Gogol
Toch eerst even bladeren

Shocholow, wie leest dat nog ?

Even overschakelen naar vleugel C

2017-08-21T00:30:00.001+02:00

Aan heel de andere kant van mijn complex, in de fameuze vleugel C, bevindt zich een deel van de collectie jeugdliteratuur (namelijk op de 1ste verdieping)

Ook weer goed volgepropt zoals bij de romans
De boeken helemaal links horen er niet bij. die gaan over WO I & WO II.
Nu een zichtje van hetzelfde rek in vogelperspectief

Ook hier weer de vraag: moet jeugdliteratuur gespaard worden? En zo ja, door wie en waar ?
Let wel: dit is een miniem deel van de collectie.

En wat zegt de papegaai

2017-08-19T00:18:00.000+02:00

Wat de Franse auteurs betreft: Na de voorbije doorschuifoperatie, komen romans van Franse schrijvers niet meer in aanmerking om gewoon mooi in het rijtje geklasseerd te worden.
Dus die worden vanaf nu gemetst zoals de Engelsen (waarvan links onderaan reeds de oprukkende horde te zien is). Achteraan tegen de muur zijn het alleen boeken van Raymond Chandler

Bij het wegproppen van die Fransen kom ik bij het boek "De stelling van de papegaai" van Denis Guedj. Vertaling van "Le théorème du perroquet". Over een boekhandelaar die een hele bibliotheek over wiskunde cadeau krijgt. En hij wil die boeken allemaal lezen, voor hij ze verkoopt.

Voila, zo moet dat.

NU zal het echt beginnen

2017-08-14T23:56:00.001+02:00

Nu zal het ECHT beginnen. Dit is een stapel ongeklasseerd proza. Vooral Russen en Italianen

En die moeten hierin. Maar let op. Onderaan staan de Italianen reeds te dringen.

Hoe zal dat aflopen?

Alle Fransen zijn opgeschoven

2017-08-13T22:18:00.001+02:00

Het is zover. Jules Verne. Boris Vian. Gerard de Villers (met de reeks SAS)

Maar het gaat verder. De letter Z zit er ook helemaal door. 2 planken Emile Zola.

Onder deze lege planken staan vooral Italiaanse auteurs. En die klimmen straks naar boven, met toevoeging van andere boeken

De letter S

2017-08-12T20:42:00.000+02:00

Het opschuiven verloopt iets trager dan verwacht. Maar intussen zijn Simenon, Stendhal en Eugène Sue (Aha, de verborgenheden des volks) ook opgeschoven. Het gat is nu bijna 3 meter groot.

Hoezo openstellen????

2017-08-07T07:41:00.002+02:00

Hier en daar is wel een plaatsje over om wat dubbels weg te moffelen.

Intussen doe ik nog wat anders in mijn dagelijks leven.

A propos, de discussie begint weer over het openstellen van de collectie.

Zou je niet doodvallen. Dit alles MOEST vernietigd worden.
Bovendien: openstellen? Hoe dan ?

Uitlenen??? Dan zie ik niets terug !!

Raadpleging ter plaatste??? Sorry, daarvoor heb ik niet de tijd en de accomodatie. !

Inscannen?? Mag niet vanwege de auteursrechten !!!

Dus....wat bedoelt u?

de letters R & S

2017-08-04T23:00:00.002+02:00

Het vordert, maar niet te snel
- Alain Robbe-Grillet. Française Sagan, Markies de Sade, ...jaja<
Het gat zit nu helemaal op de grond op het einde van deze gang
Nog een plank of 9 te gaan , zeker?

Maar intussen moet een mens nog werken, eten, slapen, nieuws op TV kijken, ...

Het voorgeborchte van de grote orde

2017-08-04T09:53:00.001+02:00

Niet alles is ordelijk. Overal liggen stapels die nog verdeeld moeten worden

De letter M van het Franse Proza

2017-08-02T22:31:00.003+02:00

Eventjes een paar dagjes wat anders gedaan.

Mauriac & Vander Meersch zijn nu ook opgeschoven. Intussen zit ik al wat verder. Het dikke groene boek dat U ziet op de bovenste plank tegen de muur is van Zoë Oldenbourg.
Intussen heeft het klein directiecomité beslist dat er op de blog een vermelding van de filialen moet komen. Bij voorkeur niet anoniem.
Ok, ik schrijf daarvoor de Raad van Bestuur aan.

Het gat wordt groter

2017-07-27T23:49:00.003+02:00

Ja, hallo, zeg. We zijn weer een dagje ouder.
Het gat schuift niet alleen op tot aan de hoek, maar wordt ook groter. Door de wat dichter op elkaar te persen. Ja, dat geldt ook voor Victor Hugo en zijn "ellendigen".

F&G-planken + metselen met Engels Proza

2017-07-26T21:49:00.001+02:00

Hallo, beste bloglezertjes
De eerste foto toont het opschuifwerk van het Franse proza. Nu reeds aan de letters F & G: Flaubert, Gide & Benoit Groult

Intussen wil ik nog iets anders tonen. Om plaats te maken moet er op termijn zo compact mogelijk gestockeerd worden. Met het Engels proza is dat al goed op weg. Het is metselen zonder cement

1ste vordering

2017-07-26T01:12:00.002+02:00

Daar gaan we dan. Met de letter D van de romans van Franstalige auteurs.
Régine Deforges (jaja, van de Blauwe fiets)
De historische romans van Maurice Druon (oa de reeks "Les rois maudits"
Georges Duhamel (wat een oeuvre)
"Raconte pas ta vie" van Marcel Duhamel...enz...

Ziezo: het gat schuift op. Nog 27m fransozen te gaan. En de ruimte boven de rekken is voor de dubbels

Vordering meten via foto's

2017-07-24T02:57:00.000+02:00

In het klein directiecomité in Moeskroen hebben we beslist dat foto's kunnen bewijzen dat het klasseren vooruit gaat.

Deze foto toont een lege plank in vleugel B. meer specifiek romans van Franstalige auteurs.

Eigenlijk is het een kwestie van opschuifwerk, om een 30-tal planken verder plaats te maken voor proza van Italiaanse, Spaanse en Russische auteurs, enz.

Op de 2de foto ziet u de volgende rekken. Dus de bedoeling is dat het gat opschuift.
Later zullen er foto's verschijnen die dat aantonen. Snapt iedereen het principe?

Stand van zaken juli 2017

2017-07-21T20:49:00.002+02:00

Kort samengevat: het gaat niet zo goed met de ABIB.
De aanvoer van boeken en tijdschriften is gigantisch geweest. De overbrenging naar de filialen is mondjesmaat. Toch mijn dank aan deze filiaalhouders. Maar ze kennen elkaar niet, laat staan dat ze elkaar zouden ontmoeten en samenwerken.
Het digitaliseren gaat zeer traag. Op dit moment zitten er iets meer dan 1000 digitale boeken in de collectie, waarvan 569 over muziek.
En dan is er telkens weer die maffe vraag van de gezeten burger: Waarom doe je dat? Waartoe dient het allemaal?
De dag dat ze iets nodig hebben stellen ze die vraag niet meer natuurlijk, de vunzige opportunisten !
De aankoop van een extra gebouw behoort zeker tot de mogelijkheden. Dinsdag laatst bezochten we nog een hangar van 350m2. Financieel zit het krap, maar we blijven het bestuderen.
Volgende week bespreek ik het met mijn bankier.
Maar een bijkomend gebouw benadrukt nog maar eens dat dit geen project voor één man meer is.
Dat is ook nooit zo geweest en ik ben dankbaar voor de occassionele hulp, maar een structurele aanpak is gewenst. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als ik wegval? Is alles dan voor niets geweest.
Ik zie mijn kritikasters al grijnzen.
Maar om te bewijzen dat het WEL nuttig is, bestaat er nu de
UDC-gids van alle kennis en data
Klik daarop en reageer !!!
De website van alle websites ! Straffer dan Google en Wikipedia. ttz partieel en zeker potentieel !
Wat zit er reeds onder deze paraplu
- een website met reeds 4429 Belgische componisten (met diverse zoekingangen)
- lijsten muzikanten volgens instrument
- muziek volgens land
En nog zoveel meer over allerlei vakgebieden en weetjes, met bibliografie en links naar websites, niet alleen over muziek.
Soms komt broeder Eustachius hoofdschuddend voorbij en zucht dan met opgeheven vinger: "Het is niet genoeg". Maar nog geen minuut gaat zijn andere wijsvinger hoog in de lucht en kermt hij: "Let toch op: de vis verdrinkt". Hij is een grote dierenvriend, maar hij bedoelt ook dat er teveel informatie wordt aangeboden. Wat een bizarre discripantie.

Een apologie van Christoph Bruneel

2017-07-19T21:55:00.001+02:00

Hoeft het belang van de ABIB nog uitgelegd te worden?

Vooreerst, om alle verwarring te vermijden, ABIB is niet gelijk aan ABIB!

Onze ABIB is de Alles Behalve Ideale Bibliotheek naar een initiatief van Peter ‘Arthur’

Caesens. De tweede ABIB is, a’-bib (abhibh, young ear of barley or other corn): “an ear of

corn, the month of newly-ripened grain (Exodus 13:4 ; 23:15); the first of the Jewish

ecclesiastical year, and the seventh of the civil year. It began about the time of the vernal

equinox, on 21st March. It was called Nisan, after the Captivity (Nehemiah 2:1). On the

fifteenth day of the month, harvest was begun by gathering a sheaf of barley, which was

offered unto the Lord on the sixteenth (Leviticus 23/4-11).

Ten tweede, waar de ABIB de situeren in de geschiedenis van ons Belgenland. Er zijn twee

belangrijke precedenten aan de ABIB:

1. Joseph De Bethune (1859-1920) schreef het volgende statement: “Ne détruisez jamais un

document (°), imprimé ou écrit, quelqu’insignifiant soit-il. Après sept ans, il vous intéressera.

Après une nouvelle période de sept ans, vous le jugerez utile à conserver. Vingt ans plus

tard, il rendra service, il aura acquis de la valeur. En moins d’un siècle, il deviendra précieux.

Ce qui, considéré isolement, est sans valeur, acquiert par relation un prix considérable; c’est

le zéro placé à la suite d’un autre chiffre. ((°) Brochures, catalogues, almanachs, prospectus,

pièces de circonstances, lettre de faire-part, images, dessins, vignettes, chansons, circulaires,

affiches, programmes, réclames, avis, etc., etc.) Tot op heden is het belang van de ‘de

Bethune’-bibliotheek nog altijd actueel. Maar om terug te komen naar de ABIB, de link met

bovenstaand statement is hier duidelijk te maken, want is het niet de ABIB die alle boeken en

documenten recupereert die door derden worden weggesmeten? Die er het belang wel

degelijk van inziet. Jawel, en wat in het begin leek als een lachertje van enkele plankjes vol

boeken is heden uitgegroeid tot een fenomenaal aantal boeken, tijdschriften, documenten,

enz.

2. Max Elskamp (Antwerpen, 5 mei 1854 - 10 december 1931. Symbolistisch dichter die net

als Henry Van de Velde in ’t Schipperskwartier werd geboren. Als folklorist is hij ook de

stichter geweest van het Folkloremuseum van Antwerpen, nu overgeplaatst in het MAS,

Museum aan Stroom. Daarnaast had hij ook een persoonlijke bibliotheek, voor een schrijver

geen opmerkelijk feit. Doch, is het door zijn voorkeur naar het gewone volk dat hij op het

eerste zicht onbelangrijke druksels verzamelde tot snoeppapiertjes toe? Dit alles is in het

MAS terug te vinden. Max Elskamp was duidelijk iemand die inzag dat ook het gedrukte

patrimonium tot in zijn meest ‘onschuldig (?) zijn’ moet bewaard worden.

Twee mooie voorbeelden die, net als bij de ABIB, uit privé-initiatief tot een bewaarbeleid

gedreven waren.

Wat nu, in deze nieuwe eeuw, waar de gedrukte papierhoop verhonderdvoudigd is? Nee,

uiteraard, één enkele ABIB kan moeilijk die gehele massa opslorpen. Men kan zeggen dat de

nationale bibliotheken naar volledigheid streven, maar als je de staat van ontbinding van

sommige archieven ziet, of het plots verdwijnen van diverse boeken, is het duidelijk dat het

niet voldoende is. Mochten ze alles hebben, dan hadden ze de macht erover en daar ligt

natuurlijk een ander gevaar, zie maar hoe Google bezig is. Om terug te komen naar de ABIB,

het is absoluut niet uitgesloten dat er elders gelijkaardige initiatieven gaande zijn. Maar, de

strijd is ongelijk, zoals altijd. Blijven doorgaan is de boodschap, net als voor het boek die

reeds ettelijke eeuwen zijn nut en functie heeft bewezen.

Wat betreft mezelf m.b.t. de ABIB. Wel, reeds van in de beginne heb ik dit initiatief

verdedigd en met boeken aangevoerd. Vooreerst door derden er warm voor te maken hun

boeken niet weg te werpen of in één of ander sociaal recuperatiecentrum te dumpen, maar

van ze eerder aan de ABIB te schenken. Ten tweede, heb ik reeds menig ton boeken &

tijdschriften &... uit de vuilbak of papierafvalberg gehaald ter bestemming ABIB. En let wel,

men leest afval, maar ik kan je verzekeren dat er niets verkeerd was met die boeken. Als er

eentje op de duizend werkelijk in slechte staat was zal het veel zijn. Dit staaf ik als

professionele artisanale boekbinden en restaurator van boeken. Ten derde kwamen er ook

boeken uit mijn persoonlijke collectie terecht in de ABIB. Mijn persoonlijke bibliotheek, de

BOMEB (Bijzondere Onvolledige Maar Eclectische Bibliotheek), heeft andere doelstellingen

(maar staat wel degelijk achter de ABIB). In die zin dat ze ter mijner dienst staat en actief

gebruikt wordt, zo hoort het bij een privébibliotheek. Het betreft vooral aangekochte

boeken. Een sterk punt is ook dat bij het bewaarbeleid van de BOMEB, de beschadigde

boeken en documenten worden gerestaureerd. Een tweede of derde leven wordt hen

geschonken. Naast boeken & Co., nemen vinylplaten ook een groot deel van deze collectie

in. Ten vierde, door het filialenidee (iedere persoon die interesse heeft in een bepaald

onderwerp van de ABIB kan deze bij zich thuis overnemen, let wel: het blijft eigendom van

de ABIB) komen twee onderwerpen bij mij terecht: woordenboeken bij mezelf &

kookboeken bij mijn eega Anne Letoré. Op deze wijze wordt er weer wat plaats gecreëerd

binnen de Hoofd-ABIB.

Is er toekomstmuziek in de ABIB? Hopelijk zal de toekomst dit vlug genoeg inzien! Daarvoor

zullen we ons inzetten!

Groeten !

Christoph Bruneel

Bezoek toegelaten onder strikte voorwaarden

2015-11-08T20:48:00.003+01:00

Al veel mensen hebben te kennen gegeven het hoofdkwartier (in casus de Abib) te willen bezoeken.
In de gegeven omstandigheden is dit weinig verantwoord. Zelfs de Raad van Bestuur kwam recent niet meer binnen.
Maar er is hoop !!!!
De leden van de Raad van Bestuur kunnen eventueel toestemming krijgen, op voorwaarde dat ze in eigen naam (dus niet anoniem) publiekelijk een verklaring hier op deze blog plaatsen.
Van zodra hun tekst goedgekeurd en gepubliceerd is, kunnen zij hun aanvraag tot bezoek indienen.

In deze verklaring zullen zij op enthiousiaste wijze trouw zweren aan de ideologie van het bewaren van het documentair erfgoed. Bovendien is het wenselijk dat zij verduidelijken op welke wijze zij concreet zullen bijdragen tot het verlichten van de lasten van de President-Fondateur-General.
Het vinden van opslagruimte is slechts één mogelijkheid.
Indien zij (of iemand uit hun entourage) over de capaciteiten beschikt digitaal te werken, is dit eveneens meegenomen
Kennis van juridische en financiële kwesties zijn eveneens welkom.
ten einde....alle denkbare kennis en data zo op te slaan dat het op een redelijke wijze raadpleegbaar is. te meer omdat wij er zonder meer kunnen in slagen beter te presteren dan Google & Wikipedia te samen, indien wij voldoende exhaustief zijn.
De PFG zal van zijn kant de leden bijstaan met wijze raad, geput uit zijn levenslange ervaring in deze materie.

Uiteraard zou het gepast zijn dat ze met veel clementie reageren op het huidige beleid van de PFG die dit - in al zijne onvolmaaktheid - ook maar naast al zijn andere bezigheden op zich genomen heeft. Net zoals iedereen zoveel bezigheden heeft

Enfin, het documentair erfgoed HEIL

Ook de mindere goden kunnen hun kans wagen.....maar maak u geen illusies

Hullebroeck bruin aangebrand door de Nieuwe Orde

2015-02-22T22:22:00.000+01:00

Hoeveel keer moet ik het NOG zeggen, dat het belangrijk is om boeken te sparen.
Zo heb ik nu een boek van de ondergang gered. De titel is "Emiel Hullebroeck en zijn beteekenis" van Piet Nuten. (uitgave 1939)
Ik kende Hullebroeck als een "romantischen Vlaamschen volkszanger" uit de tijd dat men de componisten toondichters noemde. Het bleek een stil waterke te zijn.
Om te beginnen staat in dat boek een foto waarop hij poseert met een zekere Goebbels.
Ten tweede schrijft hij een operette "Knokkelbeen" waarin ene prinses Swastika een van de personages is. Nuten bejubelt die operette omdat ze (ik citeer) "de wansmakelijke naar muffe-lucht-riekende muziekmakerij die niets met kunst te stellen heeft en ons door volksvreemden voorgeschoteld werd, uit het land gebezemd had"
Tenslotte schreef hij nog een operette met als titel "Neger".
De oren van een niet nader genoemd musicoloog flapperden toen ik hem dat vertelde.
Dus, stel dat dit boek nergens te vinden is, is een belangrijk stuk informatie misschien wel definitief vernietigd. Wat uiteraard de bedoeling is van de neo-talibanisten.

Het sermoen van Broeder Eustachius

2014-09-19T21:13:00.001+02:00

Ha, daar was zonet Broeder Eustachius weer opgedoken uit het doolhof van zijn cerebrale kloostergangen en hij sprak met 2 opgeheven wijsvingers in reactie op mijn hardnekkige weigering de collectie zomaar open te stellen voor iedereen:

"Toen de filosoof zei "kennis is macht" bedoelde hij: voor de mensheid. Kennis onthouden aan 'hoi polloi' = voorbehouden voor een 'elite', dat betekent een maatschappelijk verdelen van die macht in functie van bepaalde belangen.

Als uw beweerd belang is: de vrijwaring van de toegang tot elke informatie(bron of -inhoud) voor eenieder op elk moment, terwijl je gretig gebruik maakt van de bestaande barrières om brave burgers te chanteren - dan zit je toch met een serieuze contradictie?"

Heel zeker, eerwaarde Broeder (in de orde van de Cunctationisten of zijn het de Dubiumisten ?), zeide ik weder tot hem:

Om te beginnen: Mag ik niets verwachten in ruil voor mijn inspanningen + de ontberingen en vernederingen tot op vandaag ?

Vervolgens:

SuperAbib geeft toegang tot al haar actieve leden.
En iedereen kan lid worden en actief zijn

Dat impliceert: meewerken aan het bewaren van alle kennis en informatie.

Dus iedereen heeft in principe toegang, tenzij....

Wie is dus uitgesloten van toegang? In volgorde

1. Neo-talibanisten, die dit patrimonium willen vernietigen
2. De onverschilligen, want hun vraag om alsnog die kennis te verkrijgen, getuigt van een weerzinwekkend opportunisme.

Ze zijn bovendien oliedom: want een document dat vernietigd is, kan je niet

raadplegen

3. De twijfelaars (vergelijkbaar met voorgaande, maar in mindere mate)

4. De niet-actieve B-leden: dat kunnen ook opportunisten zijn.

En wat doe ik met de werkers van het laatste uur ?

Wie is wel toegelaten (in volgorde)

1. De A-statuters ( a rato aantal meter) + andere nuttige activiteiten ten voordelen van SuperAbib

2. De A's zonder activiteiten

enz. idem voor de B's en de C's

Ik sluit niet uit dat er een hiaat in dit systeem zou kunnen zitten