ವಿಶ್ವವಿಜೇತ

ಜಸ್ಟ್ ಮಾತ್ ಮಾತಲ್ಲಿ

2018-02-18T18:45:00.001+09:00

ಮೌನದ ಕವಿತೆ ಹಾಡಾಗಿ ಹರಿದು ‌‌

ಕಣ್ಣೀರ ಕಡಲಾಗಿದೆ

ಪ್ರೀತಿಯ ನೌಕೆ ದೀಪದ ಮನೆಯ

ಹುಡುಕಾಡಿ ಅಲೆದಾಡಿದೆ|

ಸೆಳೆವಾ ಅಲೆಗೆ, ತೀರಾ ದೂರ

ಇದು ಒಲವೋ ಭ್ರಮೆಯೋ,

ಎಳೆಮನದ ಸೋಲೋ?

ಇದು ನನ್ನ ಉಸಿರಾ ಗಾನ

ಜಸ್ಟ್ ಮಾತ್ ಮಾತಲ್ಲಿ!

ಮಸುಕು ದೂರಾಗಿ ಬೆಳಗಾಗಿದೆ,

ಜಗದ ಕತ್ತಲೆಯೂ ಸರಿದಾಡಿದೆ,

ತೀರದಿಂದ ನೌಕೆಯೂ ದೂರವಾಗಿದೆ,

ತನ್ನ ನೆಂದ ಹಾಯಿಯ ಬಾನಿಗೊಡ್ಡಿದೆ,

ಎದೆಯಾ ಕಾರ್ಮೋಡ ಮಳೆಯಾಗಿದೆ..

ಇದು ‌ಮಳೆಯೋ ಮರುಳೋ,

ಕಂಬನಿಯಾ ಸೆಲೆಯೋ,

ಇದು ನನ್ನ ಒಲವಾ ಪಯಣ

ಜಸ್ಟ್ ಮಾತಮಾತಲ್ಲಿ

ಶಹೀದ್ ೨೦೧೫!

2015-03-20T15:48:00.001+09:00

ಅದು ೧೭ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೨೮ರ ಸಂಜೆ, ಲಾಹೋರ್ ಪೋಲಿಸ್ ಮುಖ್ಯ ಕಚೇರಿಯ ಮುಂದೆ ಮೂರು ಯುವಕರು, ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ ಕಮಿಷನರ್ ಆಫ್ ಪೋಲಿಸ್, ಜಾನ್.ಪಿ.ಸೌನ್ದೆರ್ಸ್ ನನ್ನು ನಡುಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂದು ಪರಾರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕಾರಣ, ಸೈಮನ್ ಕಮಿಷನ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡದೇ, ದರ್ಪ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಬ್ರಿಟೀಷರ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆದ ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ, "ಸೈಮನ್ ಗೋ ಬ್ಯಾಕ್" ಎಂಬ ಕೂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಭಾಗವಹಿಸಿದ "ಪಂಜಾಬ್ ನ ಸಿಂಹ" ಲಾಲಾ ಲಜಪತರಾಯ್ ಅವರನ್ನು ಅಮಾನವೀಯವಾಗಿ ಕೊಂದುಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಘಟನೆ ಆ ಮೂರು ಜನ ಯುವಕರ ರಕ್ತವನ್ನು ಅದೆಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕುದಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆಂದರೆ,ಒಂದೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಲಜಪತರಾಯರ ಕೊಲೆಯ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮೂವರು ಯುವಕರು "ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್", "ಸುಖದೇವ್" ಹಾಗು "ರಾಜಗುರು". ಈ ಕೆಲಸದ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದು "ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಆಜಾದ್".

೧೩ ಮಾರ್ಚ್ ೧೯೪೦: "ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್", "ಸುಖದೇವ್" ಹಾಗು "ರಾಜಗುರು" ಅವರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಿದ್ದರ ಹಾಗು ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಭಾಗ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಯುವಕ ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಲಂಡನ್ನ caxton ಹಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮೈಕಲ್ ಓ-ಡಯರ್ನನ್ನ ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಎರಡು ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಉದ್ದೇಶ ಏನೆಂದರೆ, ಭಾರತದ ಯುವಕರನ್ನು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಪರಿಭಾವಿಸಿರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಇತಿಹಾಸದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು. ಅಷ್ಟೇ... ನಾವೇನು ಮಾಡಿದರೂ ಸರಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ, ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕವರನ್ನು ಕೊಂದು, ದೇಶವನ್ನ ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆಯುವುದು ನಮ್ಮ ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ ಅಧಿಕಾರ ಎಂಬ ಅಹಂ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿದೆ.ಅಂತಹ ಅಹಂಕಾರದ ಅಂತ್ಯ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಪರಿಚಯ ಬಹುಷಃ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಮರೆತುಹೋಗಿರಬಹುದೇನೋ?
ತಮ್ಮ ಕಳ್ಳದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡಬಂದವರನ್ನು ಏನು ಮಾಡಲು ಸಹ ಹೇಸದ ರಾಕ್ಷಸ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯವರು ನಮ್ಮ ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು.ಇಂತಹ ಭ್ರಷ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವರ್ಗ ಹಾಗು ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಸಂಗಮ ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ !ಇಂತಹ ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಜನರ ಸೇವೆಗೆ ಟೊಂಕ ಕಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರಲ್ಲ, ಅಶೋಕ್ ಕೇಮ್ಖ, ರಶ್ಮಿ ಮಹೇಶ್, ಎಸ್.ಪಿ. ಮಧುಕರ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರಂತಹ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ವರ್ಗಾವಣೆ, ಚಪ್ಪಲಿ ಸೇವೆ, ಹತಾಶೆ ಹಾಗು ನೋವು-ಸಂಕಟಗಳು ಮಾತ್ರ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮತ್ತೊಂದು ಬಲಿ, ಡಿ.ಕೆ.ರವಿ.
ಬದುಕಿದ್ದಷ್ಟು ದಿನ, ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ, ತೆರಿಗೆ ಕಳ್ಳರಿಗೆ ಸಿಂಹ ಸ್ವಪ್ನರಾಗಿದ್ದ ರವಿ, ಇದ್ದಕಿದ್ದಹಾಗೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ! ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅನುಮಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸದೇ ಧಾವಂತಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ, ಪೋಲಿಸ್ ಆಯುಕ್ತ,ಗೃಹ ಸಚಿವ ಹಾಗು ಮಾನ್ಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು , ರವಿಯವರ ಸಾವನ್ನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂದು ಕರೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುತ್ತ, ಭ್ರಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಹಾಕುತ್ತ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಇದ್ದ ರವಿಯವರನ್ನು, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೇಡಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅಲ್ಲವೇ?

ಯಾವ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ರವಿಯವರು ೧೨೯ ಕೋಟಿ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ವಸೂಲಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೋ, ಅಂತಹ ರವಿಯವರು ನಿಧನರಾದಾಗ, ಅವರ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಸಂತ್ವಾನ ಹೇಳುವ ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಜನ್ಯ ಕೂಡ ಇಲ್ಲವಾಯಿತಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ? ಛೆ!!.. ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದ ಜನ ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಗೆ ಅಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಒಲ್ಲೆ ಎಂದು ದರ್ಪ ತೋರುವ ಸರ್ಕಾರದ ಧೋರಣೆ ನೋಡಿದರೆ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಜನರ ಆಜ್ಞೆಯ ಪಾಲಕರೋ, ಅಥವಾ ಜನರೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಆಜ್ಞೆಯ ಪಾಲಕರೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಬರುತ್ತದೆ. ರವಿಯವರದ್ದು ಕೊಲೆಯೋ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯೋ ಅದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಅವರ ಕೊಲೆ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಹಿಂದೆ ಅವಿತಿರುವ ಗೋಮುಖ ವ್ಯಾಘ್ರಗಳ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿ ಬಿಸಾಡುವುದು ಮುಖ್ಯ.ಆ ಕೆಲಸ, ಇಂತಹ ಸರ್ಕಾರದ ಅಂಗ ಸಂಸ್ಥೆ ಸಿ.ಐ.ಡಿ ಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದರೆ, ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳು ಸಹ ಕಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ!
ಸರಕಾರದ ಈ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಒಂದಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಯಾರದೋ ತಲೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂಚು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ,ಇದಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಾರಣವು ಸಹ ಇಲ್ಲ. ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆ ಬೇಕೆಂದು ಅರಚಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಿಜೆಪಿ ಸಹ, ಸೌಜನ್ಯ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದು ಸಹ ಸಿ.ಐ.ಡಿ ತನಿಖೆಯನ್ನೇ! ನಂದಿತಾ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ತನಿಖೆನಡೆಸುವ ಮೊದಲೇ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂಬ ಉದ್ಗಾರ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ಹೊರಟಿತ್ತು. ಹಾಲಪ್ಪನವರ ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಸಿ.ಐ.ಡಿ ತನಿಖೆ ಯಾವ ಹಳ್ಳ ಹಿಡಿದಿದೆ ಎಂದು ಹುಡುಕಲು ಇನ್ನೊಂದು ತನಿಖೆನಡೆಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೇಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ, ಸರ್ಕಾರದ ಸಿ.ಐ.ಡಿ ತನಿಖೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು, ಜನರೇನು ಮೂರ್ಖರೇ?
ಒಂದಂತು ನಿಜ, ರವಿಯವರ ಸಾವು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿದೆ. ಒಬ್ಬ ನಿಷ್ಟಾವಂತ, ಜನಾನುರಾಗಿ, ದಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಅಂತ್ಯ ಇಷ್ಟೊಂದು ದಾರುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವುದು ಊಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯ! ರವಿಯವರ ತಾಯಿ ಹಾಗು ಹೆಂಡತಿ, ರವಿಯವರ ಶವದ ಮುಂದೆ ರೋಧಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಎಂತಹ ಕಲ್ಲು ಮನಸ್ಸಿನ ಮನುಷ್ಯನ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ನೀರು ತರಿಸುತ್ತದೆ; ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ(ಮಾಜಿ), ಸಂವೇದನಶೀಲ(ಮಾಜಿ) ರಾಜಕಾರಣಿ ಎಂದು ಹೆಸರು ಪಡೆದಿದ್ದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ಏನು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ! ಬಹುಶಃ ಅವರ ಈ ಸಂವೇದನರಹಿತ ಒರಟು ನಡಾವಳಿಗಳ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ದೂರ ಇಲ್ಲ. ಜನರು ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಕೆಣಕಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶ.ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ನಾವು ಸಾಯುವವರೆಗೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತೇವೆ. ರವಿಯವರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದಾಗ ಈಡೀ ಕೋಲಾರದ ಜನತೆ ಮಮ್ಮುಲ ಮರಗಿದರು. ಅವರ ಅಂತಿಮಯಾತ್ರೆಗೆ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ಜನಸಾಗರ ಸೇರಿತ್ತು.ಬಹುಶಃ ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅವರ ಅಂತಿಮಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಇನ್ಯಾರ ಅಂತಿಮಯತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಸೇರಿರಲಿಲ್ಲ.
ಡಿ.ಕೆ. ರವಿ ಯವರು ಕೋಲಾರದಿಂದ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾದಾಗ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿದ ಶಾಸಕ ಮಹಾಶಯರೇ, ನೀವು ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನರನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದೀರಾ?
ಕೊನೆಯ ಮಾತು: The duty of a true patriot is to protect his country from its government.
ಮೇಲಿನ ಸಾಲು ಅಕ್ಷರಸಹ ನಿಜ.
And We will do it.
RIP Officer. We just not salute you for your work, we will follow your foot prints.
Jai Hind

ಮರಳಿ ಕರೆವ ಮರವಂತೆ!!

2015-01-01T15:43:00.001+09:00

ಕರ್ನಾಟಕದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಕಡಲ ಕಿನಾರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರವಂತೆಯು ಒಂದು. ತನ್ನ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬೀ ಸಮುದ್ರ ಹಾಗು ಇನ್ನೊದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸೌಪರ್ಣಿಕ ನದಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಈ ಪಟ್ಟಣವು ಒಂದು ಸುಂದರ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸೌಪರ್ಣಿಕ ನದಿಯು ಸುಂದರ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದೆ. ಸುತ್ತಲೂ ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವ ಈ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ದೋಣಿವಿಹಾರ ಅತ್ಯಂತ ಆಹ್ಲಾದಕರ ಅನುಭವ. ಸೌಪರ್ಣಿಕ ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ವರಾಹ ಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನ (ಮಾರಸ್ವಾಮಿ) ದೇವಸ್ಥಾನ ತನ್ನ ಅನೇಕ ವಿಶೇಷತೆಗಳಿಂದ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ವರಾಹ ಅವತಾರವನ್ನು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕೂಡ ಒಂದು. ಇಲ್ಲಿ ಆಮೆ ಹಾಗು ಮೊಸಳೆಗಳು ಸಹ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಮರವಂತೆಯ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಆಕರ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲಿನ ಬಹುಸುಂದರ ಕಡಲ ಕಿನಾರೆ. ದಿಗಂತದಾಚೆಗೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಮರಳ ರಾಶಿ ನೋಡುಗರನ್ನು ಮುದಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಾರಿಕೆಯ ದೋಣಿಗಳ ನಡುವೆ ಅಸ್ತಂಗತ ಹೊಂದುವ ಸೂರ್ಯ ಈಡೀ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಕೆಂಪು ಹೊದಿಕೆ ಹೊದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗುಂಬೆಯಷ್ಟು ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ಇಲ್ಲಿನ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಮಾನ ಖಂಡಿತ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ನಿರಾಸೆಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಮಾನ ವೀಕ್ಷಣೆ ಗಾಗಿಯೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಬೆಂಚುಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವುದು ತುಸು ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಅಲೆಗಳ ರಭಸವು ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ತುಸು ಹೆಚ್ಚು. ಕಡಲ ಕಿನಾರೆ ಹಾಗೂ ಸೌಪರ್ಣಿಕ ನದಿಗಳ ನಡುವೆ ರಾಷ್ಟೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿ ೧೭ (ಮಂಗಳೂರು - ಪೂನ) ಹೆದ್ದಾರಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸೌಪರ್ಣಿಕ ನದಿ,ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಕೆಲವೇ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೂ ಮುಂದೆ ತಿರುವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನದಿ, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವುದು ೧೦ ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳ ನಂತರ.ಇಲ್ಲಿನ ಸುಂದರ ಹಚ್ಚ ಬಿಳುಪಿನ ಮರಳರಾಶಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ "ವರ್ಜಿನ್ ಬೀಚ್" ಎನ್ನುವ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರು ಸಹ ಇದೆ.

ಮರವಂತೆ ಕುಂದಾಪುರದಿಂದ ಕೇವಲ ೧೭, ಕೊಲ್ಲೂರಿನಿಂದ ೧೭ ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿದೆ. ಕುಂದಾಪುರ , ಕೊಲ್ಲೂರು ಹಾಗೂ ಬೈಂದೂರು ಹತ್ತಿರದ ಪಟ್ಟಣಗಳು. ಉಡುಪಿಯಿಂದ ಕೇವಲ ೫೪ ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.

ಕನಸುಗಳ ಬೆನ್ನೇರಿ!!

2014-11-15T18:03:00.000+09:00

ಈ ಭಾರಿಯ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶೇಷವಾದದ್ದು ಅಂದರೆ ಬಹುಶಃ ತಪ್ಪಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆದದ್ದು ಒಂದೋ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪರವಾದ ಅಲೆ ಅಥವಾ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ.ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹಾಗು ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಚಿಂತನೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆಯೇ.ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯೀಯವರನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದರೆ,ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇತರ ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ೫ ವರ್ಷ ಅಧಿಕಾರ ಪೂರೈಸಿದ ಯಾವ ಉದಾಹರಣೆಗಳೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಲ್ಲ.ಎರಡು ದಶಕಗಳಿಂದ ಈ ದೇಶ ಕಂಡದ್ದು ಕೇವಲ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರಕಾರಗಳನ್ನೇ.ದೇಶದ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಯುವಕರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯು ಸಹ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿತ ಕಂಡಿತ್ತು.ಆದರೆ ೨೦೧೪ ರ ಚುನಾವಣೆ,ಕೇವಲ ಚುನಾವಣೆ ಅಗಿರದೇ,ಒಂದು ಪರ್ವದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿತ್ತು.ಜನ ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿ ಮತದಾನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದರು.ಬರೋಬ್ಬರಿ ೬೭% ಮತದಾನ ಈ ಭಾರಿಯ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ.ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ವಿಶೇಷ,ಒಂದು ವಿಷಯಾಧಾರಿತ ಚುನಾವಣೆ ಈ ಭಾರಿ ನಡೆದದ್ದು ಹಾಗೂ ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸರಕಾರ ರಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದು.ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಮೋಡಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನುಚ್ಚುನೂರಾಯಿತು.

ಆದರೆ ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನು ಈ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಶ್ರಮ ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾದದ್ದು.ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಅವರು ಬಿತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಆ ಕನಸುಗಳು ಇವತ್ತು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿವೆ.ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಕೈಗಾರಿಕೋದ್ಯಮಿ ಇಂದ,ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೂಲಿಯವರೆಗೂ ಎಲ್ಲರು ಮೋದಿಯವರ ಮೇಲೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೋದಿಯವರೇ ಸರಿ ಮಾಡಲಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವ ರೀತಿಯ ನೀರಿಕ್ಷೆಗಳು ಇವು.ಒಟ್ಟಾರೆ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ಯುಗಪುರುಷನ ರೀತಿ ಜನ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಶುರುವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲಿಂದ.

ಯುಪಿಏ ಸರಕಾರದ ಹಗರಣಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಹಾಗೂ ಇವತ್ತಿನ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದರೆ,ನಮಗೆ ಒಂದು ವಿಚಾರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮ ಜನ,ಇವತ್ತಿನ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸರಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ.ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತೃತ ಚರ್ಚೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿವೆ.ಉದಾಹರಣೆಗೆ 2G ಹಗರಣದಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಹಗರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವನೆಹೊಂದಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಜನ,ಕಪ್ಪು ಹಣ ವಾಪಾಸ್ ತರುವ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಗೊಂದಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನ ಕೇಳುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾನೆ.ಅಂದರೆ ಹಗರಣರಹಿತ ಸರ್ಕಾರ ಕೊಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ,ಕೊಟ್ಟ ಅಷ್ಟೂ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಇಡೇರಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಅತ್ಯಂತ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಈಗಿನಿಂದಲೇ ತಯಾರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಪ್ರಸಕ್ತ ಈ ಸರ್ಕಾರದ ಸಾಧನೆ ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿಯೇ ಇದೆ.ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹಾಗೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ."ಸಬ್ ಕಾ ಸಾಥ್ ಸಬ್ ಕಾ ವಿಕಾಸ್" ಅನ್ನುವ ತಮ್ಮ ಚುನಾವಣಾ ಉದ್ಗಾರವನ್ನು ಮೋದಿಯವರು ಚಾಚುತಪ್ಪದೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ.ಆದರೂ ಕಪ್ಪು ಹಣವನ್ನು ದೇಶಕ್ಕೆ ವಾಪಾಸು ತರುವಂತಹ ಗಂಭೀರ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ವರಸೆ ಬದಲಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ.ಅರುಣ್ ಜೈಟ್ಲೀ ಅವರ ಮಾತು ಇದನ್ನು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸುತ್ತಿದೆ.ಜನಲೋಕಪಾಲ್ ನಂತಹ ಮಂತ್ರ ದಂಡವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜೆಯ ಕೈಗೆ ನೀಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳದೆ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಜಾರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ಕೂಡ ಅನೇಕ ಜನರಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ,ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿರುವ ಅವರೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರು ಅದೆಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಫಲರಾಗುತ್ತರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಹಾರೈಕೆ ನನ್ನದೂ ಸಹ.ಏಕೆಂದರೆ ಮೋದಿಯವರ ವೈಪಲ್ಯ, ನಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗೆಗೆ ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ದೇಶದ ಬಗೆಗಿನ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಭಾರತ ಮಾತೆ ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಮೂರು ದಶಕಗಳು ಕಾಯಬೇಕಾಗಬಹುದು.ಅದ್ದರಿಂದ ಮೋದಿಯವರು ತಾವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಹುಲಿಯ ಮೇಲಿನ ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗಲಿ ಹಾಗೂ ಕನಸುಗಳ ಬೆನ್ನೇರಿ ಹೋರಾಟ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ನಿರಸೆಯಾಗದಿರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತ ಈ ಪುಟ್ಟ ಲೇಖನವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಜೈ ಹಿಂದ್

ಎಫ್ ಡಿ ಐ ಎಂಬ ಚಿಲ್ಲರೆ ರಾದ್ಧಾಂತ !

2012-09-23T21:17:00.003+09:00

ನಮ್ಮ ಹಗರಣಗಳನ್ನು ಜನ ಮರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ? ಇದು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಯು .ಪಿ .ಎ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಪ್ರಶ್ನೆ . ಹಿಂದೊಂದು ಕಾಲವಿತ್ತು. ಆಗ ಸರ್ಕಾರಗಳು ತಾವು ಮಾಡಿದ ಹಗರಣಗಳನ್ನು ಜನಮಾನಸದಿಂದ ಅಳಿಸಿಹಾಕಲು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು . ಆದರೆ ಈಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರುವ ಟ್ರೆಂಡ್ ತುಸು ಭಿನ್ನ . ಒಂದು ಹಗರಣ ಮರೆಸಲು ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಗರಣ ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಯು .ಪಿ .ಎ ಸರ್ಕಾರದ ಪಾಲಿಸಿ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ಹಗರಣ, 2 ಜಿ ಹಗರಣ ,ಆದರ್ಶ ಹೌಸಿಂಗ್ ಸೊಸೈಟಿ ಹಗರಣ, ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಹಗರಣ ಹಾಗು ಲೇಟೆಸ್ಟ್ ಅಡಿಶನ್ ಥೋರಿಯಂ ಹಗರಣ. ಪಟ್ಟಿ ಹೀಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ನಮ್ಮ ಜನ ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಹಗರಣಗಳನ್ನು ಮರೆಯದೇ ಇರುತ್ತಾರೆ? ಆದರೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಯು .ಪಿ .ಎ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ಮುಜುಗರ ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಹಗರಣಗಳು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಹಾಗೂ ಥೋರಿಯಂ ಹಗರಣಗಳು. ಒಂದಿಡೀ ಸಂಸತ್ ಅಧಿವೇಶನವನ್ನೇ ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಈ ಹಗರಣಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದವು. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಯು.ಪಿ .ಎ ಸರ್ಕಾರದ ಮಾನ ಹರಾಜು ಹಾಕಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಗೆ ತಣ್ಣಗಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಇಶ್ಯೂ ಡೀಸೆಲ್ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಹಾಗೂ ಚಿಲ್ಲರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ನೇರ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ಹಗರಣಗಳ ಕಡೆಗೆ ಇದ್ದ ಜನರ ಗಮನವನ್ನು ಇದು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಅಸೆ ಈಡೇರಿಸಿದ ಸರ್ಕಾರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕೊಡಲಿ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡಿದರೆ , ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಎಫ್ .ಡಿ .ಐ ಮುಖೇನ ಪೊಳ್ಳು ಭರವಸೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನೇ ನೀಡಿದೆ. ಇನ್ನು ಚರ್ಚೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದ ಎಫ್ .ಡಿ .ಐ, ಏಕಾಏಕಿ ಅನುಷ್ಟಾನ ಗೊಂಡಿದೆ. ಅದೂ ಸಹ ಬರೋಬ್ಬರಿ 51%. ಎಫ್ .ಡಿ .ಐ ಒಂದು ಮಹಾ ಅರ್ಥಿಕ ಸುಧಾರಣೆ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಎಫ್ .ಡಿ .ಐ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಚಿಲ್ಲರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ವಿದೇಶೀಯರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವ ಹುನ್ನಾರ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕುತ್ತಿವೆ. ಇವರಿಬ್ಬರ ವಾದ-ವಿವಾದ ಕೇಳಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಅಸಲಿಗೆ ಎಫ್ .ಡಿ .ಐ ಅಂದರೆ ಏನು ? ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಇದು ಅವಶ್ಯಕವೇ ? ಎಫ್ .ಡಿ .ಐ ನ ಉಪಯೋಗಗಳು ಹಾಗೂ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು ಏನು? ಎಂಬ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.

ಜಾಗತೀಕರಣ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಸಮಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ,ಜಾಗತೀಕರಣದಿಂದ ನಮ್ಮದೇಶ ಬಹಳ ಬೇಗ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಹೊಂದುತ್ತದೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು.ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೊರರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಬಳಕೆದಾರರಾಗಿಬಿಟ್ಟೆವು. ಇದರಿಂದ ನಮ್ಮದೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ನಾವು ಇತರರಿಗೊಪ್ಪಿಸಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರುವಂತಾಯಿತು. ಒಂದು ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಸೋಪಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಗಳ ವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೋ ದೇಶದ ಉದ್ಯಮಿ . ಒಂದು ದೇಶದ ನಿಜವಾದ ಅಭಿವೃದ್ದಿಯನ್ನು ಅದರ ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ಸಂಗ್,ನೋಕಿಯಾ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನ್ ಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಓಡಾಡಿದರೆ ನಾವು ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಬೀಗುವುದಲ್ಲ . ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೊಬೈಲ್ ಗಳನ್ನ ತಯಾರಿಸಬಲ್ಲ ಸ್ವದೇಶೀ ಮೊಬೈಲ್ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲಾಗದ ನಮ್ಮ ಅಸಮರ್ಥತೆಯನ್ನು ಶಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಜಾಗತೀಕರಣದಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಬಳಕೆದಾರರ ಇಷ್ಟೇಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಯಿತೇ ವಿನಃ ಉತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಿಗಿರಿಸಿ ಕೇವಲ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುವುದಾದರೂ ಜಾಗತೀಕರಣದಿಂದ ಹಲವಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನ ನಾವು ಹೆದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಾವು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಅನೇಕ ಔಷದಿಗಳು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ನಿಷೇಧಿತವಾದದ್ದು. ಅಮೇರಿಕಾ ತನ್ನ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಷೆಧಗೊಂಡ ಅನೇಕ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಸಹಕಾರ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.ಜಾಗತೀಕರಣದ ಕಾರಣದಿಂದ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾವು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.ಕೋಲ ಕಂಪನಿ ಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಪಾಯಕಾರಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಿಷೇದಗೊಂಡಿದ್ದ ಅದು ಜಾಗತೀಕರಣದ ಮುಖವಾಡದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ.ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಕಂಪನಿಗಳು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಜಾಗತೀಕರಣದಿಂದ ರೈತರು ಹೆದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪುಸ್ತಕವನ್ನೇ ಬರೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ಆದರೂ ಜಾಗತೀಕರಣ ಲಾಭದಾಯಕವೆಂದು ಸಂಖ್ಯೆ ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಎಫ್ .ಡಿ .ಐ ಈ ಜಾಗತೀಕರಣ ಎಂಬ ನಾಟಕದ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗ. ಕೇವಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅರ್ಥಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಕರಿಗೂ ಎಫ್ .ಡಿ .ಐ ಬಗ್ಗೆ ಪರ-ವಿರೋಧ ನಿಲುವುಗಳಿವೆ. ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಜನತೆಯನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ ಸಧ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಯು .ಪಿ .ಎ ಹಗರಣಗಳ ಸುಳಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಹಬ್ಬ ತಪ್ಪಿದರೂ ಹೋಳಿಗೆ ತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅದು ಮರೆಯಬಾರದು.

ಹೀಗೊಂದು ವೃತ್ತಿಪರತೆ!

2012-04-15T05:24:00.002+09:00

ಭಾರತ ಸ್ವತಂತ್ರಗೊಂಡ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಆರ್ಮಿ ಜನರಲ್ ರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ಸಭೆ ಆಯೋಜನೆ ಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆ ಸಭೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರನ್ನು ಈ ಹುದ್ದೆಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳ ನಡುವೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ನಡುವೆ ನೆಹರು " ನಾವು ಈ ಹುದ್ದೆಗೆ ಯಾರಾದರು ಬ್ರೀಟಿಶ್ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಷ್ಟು ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದವರು ಇಲ್ಲ" ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಸಭೆಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ನಾಯಕರು ಸಹ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಆಗ ಒಬ್ಬ ಸೇನಾ ಅಧಿಕಾರಿ "ಸರ್, ನನ್ನದೊಂದು ಮಾತು. ಹೇಳಲೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.ನೆಹರು "ಹೇಳಬಹುದು" ಎಂದರು. ತಕ್ಷಣ ಆ ಅಧಿಕಾರಿ " ಸಾರ್, ನಮಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿ ಅನುಭವವಿಲ್ಲ.ಆಗಾಗಿ ನಾವು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಿಟೀಶ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು.ಈಡೀ ಸಭೆ ಒಂದಷ್ಟುಕಾಲ ಮೌನವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ನೆಹರು ಆ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು "ನೀವು ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಆರ್ಮಿ ಜನರಲ್ ಆಗಲು ತಯಾರಿದ್ದೀರಾ?". ಅದು ಒಬ್ಬ ಸೇನಾ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಸಿಗುವ ಅವಕಾಶ. ಆದರೆ ಆ ಅಧಿಕಾರಿ "ಇಲ್ಲಾ ಸರ್. ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಅನುಭವಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಹೆಸರು Lt.ಜನರಲ್ ಕಾರ್ಯಪ್ಪ.ಅವರು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಈ ಹುದ್ದೆಗೆ ಅರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಂತರ ಕಾರ್ಯಪ್ಪ ಸ್ವಂತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಸೇನಾ ದಂಡನಾಯಕರಾದರು.

ಅಂದು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಸೇನಾ ದಂಡನಾಯಕ ಭಾರತೀಯನೇ ಆಗಬೇಕೆಂದು ನೆಹರು ವಿರುದ್ದ ಮಾತನಾಡಿದ ಹಾಗೂ ತನಗೆ ಸಿಗಲಿದ್ದ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ತನಗಿಂತ ಅನುಭವಿಯಾದ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗೆ ಕೊಡುವಂತೆ ಕೇಳಿದ ಆ ಅಧಿಕಾರಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಮೊದಲ Lt. ಜನರಲ್ ನಾಥೂ ಸಿಂಗ್ ರಾಥೋರ್. ಇದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವೇ ವೃತ್ತಿಪರತೆ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು! ಇಂತಹ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದಲೇ ಭಾರತ ಸೇನೆ ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಮಾಡಿರುವುದು. ನೆಹರು, ಸರ್ದಾರ್ ಪಟೇಲರನ್ನು ಹಿಂದೂಡಿ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದರು. ಆದರೆ Lt. ಜನರಲ್ ನಾಥೂ ಸಿಂಗ್ ರಾಥೋರ್ ಅಂತಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ವೃತ್ತಿಪರತೆ ಹಾಗು ಶಿಸ್ತು ಅಂತಹದ್ದು. ಅಂದು ಅವರು ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯ ಗೌರವವನ್ನು ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದ್ದರು.

ನಮ್ಮವರೇಕೆ ಹೀಗಾದರು?

2012-03-24T23:47:00.000+09:00

ಆರೇಳು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ ವಾಹನವನ್ನು ಚೆಚೆನ್ಯಾ ಬಂಡುಕೋರರು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಘಟನೆ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿತ್ತು. ಬಂಡುಕೋರರ ಗುಂಪು ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಅನೇಕ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ರಷ್ಯಾ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿತ್ತು . ಅವರ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ರಷ್ಯಾ ಮಣಿದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಪಮಾನಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿ ಬಿಡುತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪದ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಅಪಹರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರ ಬಂಧುಗಳು ತನ್ನ ದೇಶ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗಾಗಿ ಬಂಡುಕೋರರ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ನೀಡಿದ್ದರು. ಪ್ರಜೆಗಳು ನೀಡಿದ ನೈತಿಕ ಬೆಂಬಲದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದ ರಷ್ಯಾ ಸೇನೆ ಮೂರುದಿನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಮುಗಿಸಿ ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿತು.ಕೆಲವು ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು.ಆದರೂ ಈಡೀ ವಿಶ್ವದ ಮುಂದೆ ರಷ್ಯಾ ತನ್ನ ಘನತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಇದೇ ರೀತಿಯ ಘಟನೆ ೧೯೯೯ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆದಿತ್ತು.ನೇಪಾಳದಿಂದ ನಮ್ಮ ವಿಮಾನವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ೧೭೬ ಪ್ರಯಾಣಿಕರೊಂದಿಗೆ ಅಪಹರಿಸಲಾಯಿತು. ಮೊದಲಿಗೆ ಇಂಧನಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿಯೇ ಅದನ್ನು ಇಳಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಯಿತು. ವಿಮಾನ ಹಾಗು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಅಪಹರಣಕಾರರು ಇಟ್ಟಬೇಡಿಕೆ, ಭಾರತದ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂವರು ಖತರ್ನಾಕ್ ಉಗ್ರರ ಬಿಡುಗಡೆ. ಮೌಲಾನ ಮಸೂದ್ ಅಜರ್, ಅಹ್ಮೆದ್ ಒಮರ್ ಸಹೀದ್ ಶೇಕ್, ಮುಷ್ತಾಕ್ ಅಹ್ಮೆದ್ ಜರ್ಗರ್ ಇವರುಗಳ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಅವರು ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇದು ಯಾವುದೇ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಹೊಂದಿದ, ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮಾತು. ಆದರೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಅಪಹೃತರ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಎಂತಹ ಒತ್ತಡ ಹೇರಿದರೆಂದರೆ, ಸ್ವತಃ ಅಂದಿನ ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಮಂತ್ರಿ ಜಸ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಮೂವರು ಉಗ್ರರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ,ಅವರನ್ನು ಅಪಹರಣಕಾರರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಅಪಹೃತ ವಿಮಾನವನ್ನು ಹಾಗು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅಂದು ವಿಶ್ವದ ಯಾವುದೇ ದೇಶ ಭಾರತದ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ (ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕದ ಶ್ರೀರಕ್ಷೆ ಆಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲಿತ್ತು).ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನಾಗರೀಕರು ಸಹ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತು ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸಲು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಲಿಲ್ಲ.ಬದಲಾಗಿ ಮೂವರು ಉಗ್ರರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿ ನಮ್ಮವರನ್ನು ಕರೆತರಲು ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಿದರು.ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿತು ಕೂಡ. ಕೊನೆಗೆ ಅಪಹೃತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾತನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ವಾಪಾಸ್ಸಾದರು. ಆದರೆ ಭಾರತದ ಮರ್ಯಾದೆ ಮಣ್ಣುಪಾಲಾಗಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಬಾಂಗ್ಲದೇಶದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರವೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದ ದುರ್ಬಲ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಭಾರತದಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಸರಕಾರಗಳು ತಲೆಬಾಗಲೇಬೇಕು.ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಆದರೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಇದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದಲ್ಲ. ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಆದದ್ದೇ ಅದು.೧೭೬ ಜನರ ಜೀವ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಮೂಲ್ಯ. ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ೩ ಜನ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉಗ್ರರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅಪಹರಣಕಾರರ ಸೊಂಟ ಮುರಿದು ನಮ್ಮವರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿತರಬೇಕಿತ್ತು. ಹಾಗೇ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ವಿಮಾನಗಳ ಕಡೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸುವ ಸಾಹಸವನ್ನು ಉಗ್ರರು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದು ದೇಶದೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸುವುದು ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವೇ. ಆದರೆ ಭಾರತದಂತಹ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅದು ಖಂಡಿತ ಅಸಾಧ್ಯದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅಪಹೃತರ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದ ಸರ್ಕಾರ ಆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೇಇಲ್ಲ. ಪ್ರಜೆಗಳ ಮುಲಾಜಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಸರ್ಕಾರ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಉಗ್ರರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿತು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಭಾರತ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಬಂದಿತು.ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮೂವರು ಉಗ್ರರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಉಗ್ರರು ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆಸಿದರು. ಅದರಲ್ಲೂ ೨೦೦೮ ರಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈಮೇಲೆ ನಡೆದ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಮುನ್ನೂರು ಅಮಾಯಕರು ಸಾವನಪ್ಪಿದರು. ಈ ದಾಳಿಯ ಮಾಸ್ಟರ್ ಮೈಂಡ್ ೧೯೯೯ ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೌಲಾನ ಮಸೂದ್ ಅಜರ್ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ. ಈಗ ಹೇಳಿ ಅಂದು ಅಪಹೃತರ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಉಗ್ರರ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ನಿಲುವು ತಳೆದಿದ್ದರೆ, ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ದೇಶದ ಮರ್ಯಾದೆ ಉಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ರಷ್ಯಾಗಿಂತ ನಾವೇಕೆ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದೇವೆ ಗೊತ್ತೇ? ನಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಗಳು ಇನ್ನೂ ರಷ್ಯಾದ ಪ್ರಜೆಗಳಷ್ಟು ಪ್ರಬುದ್ಧರಾಗಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ಮಾನ-ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೆಂದರೆ ಸಾಕು ಎಂಬ ಜಾಯಮನದವರೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು. ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ದೇಶ ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬ ತತ್ವದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುಬಂದಿದ್ದ ನಮ್ಮವರೇಕೆ ಹೀಗಾದರು?

ಸತ್ತರೆ ಸಾಯಬೇಕು ಇವರ ಹಾಗೆ...

2012-03-24T05:17:00.003+09:00

ಪೂರ್ಣ ಸ್ವರಾಜ್ಯದ ಕನಸಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಟ ಆರಂಭಿಸಿ, ಅದೇ ಕನಸಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಸುಖದೇವ್, ರಾಜಗುರು ಗಲ್ಲಿಗೆ ಏರಿ ಇಂದಿಗೆ ೮೧ ವರುಷಗಳು ತುಂಬಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯರು ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಜೀವನವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ವೀರರಿಗೆ ಸಾವು ಮರುಹುಟ್ಟು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಇಂದಿಗೂ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಸುಖದೇವ್, ರಾಜಗುರು ನಮ್ಮ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದು. ಇಂಕ್ವಿಲಾಬ್ ಜಿಂದಾಬಾದ್ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟಾಗ ಇವರುಗಳಿಗೆ ಸುಮಾರು ೨೪ ವರ್ಷ. ದೇಶದ ಸ್ವತಂತ್ರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ಅಂದಿನ ತಲೆ ನೆರೆತ ನಾಯಕರು ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದೇಶದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರಾಜಿಗೂ ಒಪ್ಪದ ಯುವ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಹೋರಾಟ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಈ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಉಗ್ರವಾದ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಹೀಗಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಲು ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿರಿಸಿ ಗೆದ್ದವರು ಇವರುಗಳು .ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಅಂದು ಪೂರ್ಣ ಸ್ವರಾಜ್ಯದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೇ, ನಮ್ಮ ದೇಶ ಇನ್ನೇಷ್ಟು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತೋ? ಅವರ ಇಂತಹ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಮಾರುಹೋಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಯುವಕರು ಅತ್ತ ಕಡೆ ವಾಲುತ್ತಾರೋ ಎಂದು ಹೆದರಿ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ, ಲಾಹೋರ್ ಅಧಿವೇಶನವನ್ನು ಕರೆದು ಪೂರ್ಣ ಸ್ವರಾಜ್ಯದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಇಡಲಾಯಿತು. ಒಂದು ಕಡೆ ಈ ಯುವ ಹೋರಾಟಗಾರರನ್ನು ಹೀಗಳೆಯುತ್ತ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಇವರದೇ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಹೈಜಾಕ್ ಮಾಡಿತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್.
ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ , ಸುಖದೇವ್,ರಾಜಗುರು ಬದುಕಿದ್ದದ್ದು ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳು ಮಾತ್ರ. ಆದರೂ ತಮ್ಮ ನಾಲ್ಕನೇ ತಲೆಮಾರಿಗೂ ಆದರ್ಶ ಪ್ರಾಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಎಂದೋ ಬರುವ ಸಾವಿಗೆ, ಇಂದೇ ಹೆದರಿಕೊಂಡು ಕೂರುವ ಜನರ ನಡುವೆ ಸಾವನ್ನೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಸಾಹಸಿಗಳು ತುಂಬಾ ವಿಭಿನ್ನ. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಗುನಗುತ್ತ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಸುಖದೇವ್, ರಾಜಗುರು, ನಿಮಗಿದೋ ಕೋಟಿ ಸಲಾಂ....

ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೈನಮಃ

2012-01-23T22:58:00.000+09:00

ಅದ್ಯಾವ ದೇವರು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮರೆವನ್ನು ನೀಡಿದನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಆದರೂ ಆತನಿಗೊಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್..ಅದೆಂತಹ ಅಹಿತಕರ ನೆನಪೇ ಇರಲಿ,ದುಖಃವೇ ಇರಲಿ ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ.ಮುಂದೆಂದೋ ಆ ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸಿದಾಗ ತುಸು ನೋವು,ಬೇಜಾರು ಆಗುತ್ತದೆ.ತೀರ ನೋವಿನ ಘಟನೆಯಾದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ನಮಗೆ ಆ ಘಟನೆ ನಡೆದ ದಿನ ಉಂಟಾಗಿದ್ದ ದುಃಖ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಪಕ್ವವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಾವು ಆ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನೆದಾಗ ನಗುವೂ ಬರಬಹುದು!ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ತರಲು ಕೊಟ್ಟ ಹತ್ತು ರುಪಾಯಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದೇ ಅದೆಲ್ಲೋ ಕುಳಿತು ಅತ್ತಿದ್ದ ಘಟನೆ ಒಮ್ಮೆ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ.ಖಂಡಿತ ನಗು ಬರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ?.ಒಮ್ಮೆ ದುಃಖ ತಂದಿದ್ದ ಘಟನೆ ಮುಂದೆಂದೋ ನಗು ತರಿಸುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಕೆಲವೊಂದು ಘಟನೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖವನ್ನೇ ತರುತ್ತವೆ.ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಅಗಲಿಕೆ,ಅವಮಾನ ಇಂತಹವು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ದುಃಖವಾಗದಿರದು.ಆದರೂ ಮುಂಚಿನ ತೀವ್ರತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಮಳೆಬಂದಾಗ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿ,ನೆಲವೆಲ್ಲಾ ಮಳೆ ನೀರಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.ಅದೇ ಒಂದು ವಾರದ ನಂತರ ನೋಡಿ,ನೆಲ ಮೇಲುನೋಟಕ್ಕೆ ಒಣಗಿದಂತೆ ಕಂಡುಬಂದರೂ ತೇವಾಂಶ ಇದ್ದೇಇರುತ್ತದೆ.ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಅದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.ನೋವುಗಳು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಅವು ಬಂದ ದಿನ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಾಲುವೆಯನ್ನೇ ಹರಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಮರೆತೇಹೋಗುತ್ತದೆ. ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಮುಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗಬೇಕು.ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳುವುದು ಜೀವನೋತ್ಸಾಹ ಎಂದು.ಅದು ಇದ್ದವರಿಗೆ ಎಂತಹ ನೋವು ಸಹ ಹೆಚ್ಚುದಿನ ಪೀಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಕೆಲವು ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಜನರಿಗೆ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಅಂತಹ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಅತಿರೇಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.ಅಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶ ಬಂದಾಗ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಮುಂದೂಡಿದರೂ ಸಾಕು.ಮತ್ತೆಂದೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ವಿಚಾರ ಸುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಜ! ಸಮಸ್ಯೆಗಳು,ನೋವುಗಳು ಬಂದ ದಿನ ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಪರಿಹಾರಗಳು ತೋಚುವುದಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಖಂಡಿತ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಲು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಇರಬೇಕಷ್ಟೇ.ಜೀವನ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆಚ್ಚುಕಾಲ ಕೊರಗುತ್ತಾ ಕೂರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.ನಮ್ಮನ್ನು ಮರಳಿ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತದೆ.ಯೋಚಿಸಿನೋಡಿ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ರುಪಾಯಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ,ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ಈಗ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ನಗಲು ನೀವೆಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದಿರಿ?ಅಲ್ಲವೇ?.ಹತ್ತು ರುಪಾಯಿ ನಿಮಗೆ ಈಗ ಚಿಕ್ಕದು,ಆದರೆ ಅಂದು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀವು ಅತ್ತಿದ್ದಿರಿ.ಅಂತೆಹೇ ಇಂದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣುವ ಸಮಸ್ಯೆ ಮುಂದೆ ತುಂಬಾ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಇಂದು ಅಳಿಸಿದ ಘಟನೆ ಮುಂದೆ ನಗಿಸಲೂಬಹುದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಂಗ್ಲ ಕವಿಯೊಬ್ಬ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿರುವುದು "Expect love;every feeling is subjected to time" ಎಂದು.ಜೀವನ ಆಕಸ್ಮಿಕಗಳ ಆಗರ.ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ "ರಾತ್ರಿ ಉದ್ದಿನ ಹಿಟ್ಟು ನೆನೆಸಿರುತ್ತೀರಿ.ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದರೆ ಇಡ್ಲಿ,ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಹಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ವಡೆ".ಇಂತಹ ಆಕಸ್ಮಿಕಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡೇ ನಾವು ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬೇಕು.ದಾಸರು ಹೇಳಿದಂತೆ "ಈಸ ಬೇಕು ಇದ್ದು ಜೈಸಬೇಕು".ಎಷ್ಟೇ ಆದರು "ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೈನಮಃ" ಅಲ್ಲವೇ?

ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿ...ನಿಮಗಿದು ಗೊತ್ತೇ?

2012-01-21T22:58:00.000+09:00

ಅವಶ್ಯಕವಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಖಾತೆಯಿಂದ ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಡೆಬಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಇದು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ.ಅಷ್ಟೇ ಉಪಯೋಗಕಾರಿಯಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರ್ಡ್ ಎಂದರೆ ಅದು ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್.ಡೆಬಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಬಳಸುವಷ್ಟು ಜನ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ.ಆದರೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡಿನ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಹಣದ ಬದಲು ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಒಯ್ಯುವ ಹೊಸ ಪ್ಯಾಶನ್ ಶುರುವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡಿನ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷ ಎಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯಲ್ಲೂ ಹಣವಿರುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ.ಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಿ,ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಣ ಕೊಡಿ ಎಂಬ ಸ್ಕೀಮ್ ಗಳಿವೆ.ಹಾಗಾಗಿ ತಿಂಗಳು ಪೂರ್ತಿ ಅವಶ್ಯಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಖರೀದಿಸಿ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಗೆ ಹಣಪಾವತಿಸಬಹುದು(ಆದರೆ ತುಸು ಬಡ್ಡಿಯೊಂದಿಗೆ).

ಆನ್ ಲೈನ್ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಹ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡಿನ ನಂಬರ್,ಪಡೆದವರ ವಿವರ,ಹಾಗು ಇತರ ಕೆಲವು ವಿವರಗಳನ್ನು ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯಾಲಿಡ್ ಆಗಿದ್ದರೆ,ನಮ್ಮ ಇತರ ವಿವರಗಳು ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಆಗುತ್ತದೆ.ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಇನ್ ವ್ಯಾಲಿಡ್ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿ ಎಂದರೆ ಏನು?ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ?

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಂತರ ಬರೋಣ.ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ನ ನಂಬರ್ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡನ್ನು ನಿಡುವ ಅನೇಕ ಕಂಪೆನಿಗಳಿವೆ.ಉದಾಹರಣೆಯ ಸಲುವಾಗಿ ವೀಸಾ ಕಾರ್ಡಿನ ಚಿತ್ರಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡಿನ ಮೇಲೆ ಒಟ್ಟು ೧೬ ನಂಬರ್ ಗಳಿರುತ್ತದೆ (ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ೧೫ ಇರುತ್ತದೆ) .ಮೊದಲ ಆರು ಕಾರ್ಡ್ ವಿತರಕರನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.ಕಾರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಇರುವಂತೆ 455272 ವೀಸಾ ಕಾರ್ಡ್ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.ಕೊನೆಯ ನಂಬರ್,ಅಂದರೆ 8.ಅದು "ಚೆಕ್ ಡಿಜಿಟ್".ಅದನ್ನು ಕೆಲವು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಹಾಕಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಆ ನಿಯಮವನ್ನೇ ನಾವು ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗಿರುವುದು.ಮೊದಲ ೬ ಡಿಜಿಟ್ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಒಂದು ಡಿಜಿಟನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿಯುವುದು ಒಂಬತ್ತು ಡಿಜಿಟ್ ಗಳು ಅಕೌಂಟ್ ನಂಬರ್ ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ(೧೫ ನಂಬರ್ ಇರುವ ಕಾರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ೮ ಡಿಜಿಟ್ ಅಕೌಂಟ್ ನಂಬರ್ ಇರುತ್ತದೆ).೦ ಇಂದ ೯ ರ ವರೆಗಿನ ಅಂಕೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾಂಬಿನೇಶನ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿರಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಇದೇ ರೀತಿ ಒಟ್ಟು ೧೦ರ ಘಾತ ೯ ರಷ್ಟು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಕೌಂಟ್ ನಂಬರ್ ಗಳಿಗೆ ಒಬ್ಬ ವಿತರಕ ಕಾರ್ಡ್ ವಿತರಿಸಬಹುದು.

ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿ:

ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಉಪಯೋಗಗಳು ಎಷ್ಟಿವೆಯೋ ಅಷ್ಟೇ ಅದನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜನರಿದ್ದಾರೆ.ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಆನ್ ಲೈನ್ ನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವಾಗ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ನ ನಂಬರ್ ನಮೂದಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತೋಚಿದ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಬರೆದು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ನಂತರ ಆ ನಂಬರಿನ ಕಾರ್ಡ್ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಆನ್ ಲೈನ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಸಮಯ ಹಾಗೂ ಹಣ ವ್ಯಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಇದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಕಾರ್ಡ್ ವಿತರಕರು ಕೆಲವೊಂದು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಕಾರ್ಡಿನ ಕೊನೆಯ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.ಆ ನಿಯಮದ ಅನ್ವಯ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ನಿಯಮದ ಅನ್ವಯ ಇರದ ನಂಬರ್ ಅನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಕಂಡುಹಿಡಿಯ ಬಹುದು.ಇಂತಹ ಅನೇಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಡ್ ವಿತರಕರು ಅಳವಡಿಸಿ ಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.ಇದರಿಂದ ಆನ್ ಲೈನ್ ಕಂಪನಿಗಳು ನಿರಾಳವಾಗಿರಬಹುದು.ಬಹಳಷ್ಟು ವಿತರಕರು ಬಳಸುವ ಅಂತಹ ಒಂದು ನಿಯಮವೆಂದರೆ ಮಾಡ್ ೧೦ ಚೆಕ್ಕಿಂಗ್ ನಿಯಮ.

ಲುಹ್ನ್ ಅಥವಾ ಮಾಡ್ ೧೦ ಚೆಕ್ಕಿಂಗ್ ನಿಯಮ:

೧೯೫೪ರಲ್ಲಿ IBM ಕಂಪನಿಯ ಹಂಸ್ ಲುಹ್ನ್ (hans luhn ) ಮಂಡಿಸಿದ ಒಂದು ನಿಯಮವೇ ಮಾಡ್ ೧೦ ಚೆಕ್ಕಿಂಗ್ ನಿಯಮ.ಇದರ ಅನ್ವಯವೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಂಪನಿಗಳು ಕಾರ್ಡ್ ನಂಬರ್ ನೀಡುತ್ತವೆ.ಈ ನಿಯಮವನ್ನೇ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿ ಕಂಡು ಹಿಡಿಯಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿವರಣೆ:

೧) ಮೊದಲಿಗೆ ಚೆಕ್ ಡಿಜಿಟ್ ನ ಹಿಂದಿನ ಅಂಕೆಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಬಂದ ಉತ್ತರವು ಹತ್ತು ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ,ಆ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಎರಡೂ ಡಿಜಿಟ್ ನ್ನು ಕೂಡಿ ಬಂದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಬರೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಇಲ್ಲವಾದರೇ ಬಂದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

೨) ಚೆಕ್ ಡಿಜಿಟ್ಟಿನ ಹಿಂದಿನ ಅಂಕೆಯ ನಂತರದ ಅಂಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುಂದಿನ ಅಂಕೆಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.ಹಾಗೂ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ಅಂಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅದರ ಮುಂದಿನ ಅಂಕೆಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಅಂಕೆಗಳಿಗೂ ಇದೇ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಡನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಅಂಕೆಗಳಾದ ೭,೫,೩,೧,೦,೭,೫,೪ ಗಳನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಒಟ್ಟು ೮ ಅಂಕೆಗಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ(೧೫ ಡಿಜಿಟ್ ನಂಬರಿನ ಕಾರ್ಡಿಗೆ ೭ ಅಂಕೆಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ).

೩) ನಮಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ದೊರಕಿದ ಅಂಕೆಗಳನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಿದ ಅಂಕೆಗಳ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.ಆಗ ನಮಗೆ ೧೬ ಅಂಕೆಯ ನಂಬರ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ.ನಂತರ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ನಂಬರಿನ ಎಲ್ಲ ಅಂಕೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಬೇಕು.ಬಂದ ಉತ್ತರವು ೧೦ ರಿಂದ ನಿಶ್ಯೇಷವಾಗಿ ಭಾಗಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದರೆ,ಆ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯಾಲಿಡ್.

ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತೇ? ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲ..ನಿಮಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿದೆ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ..

ಹಂತ ೧)ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಡ್ ನಂಬರ್ 4552720412345678 .

ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿರುವಂತೆ ಚೆಕ್ ಡಿಜಿಟ್ 8 ರ ನಂತರದ ಅಂಕೆ 7 ನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.ಉತ್ತರ ೧೪ ಬಂತು.ಇದು ಹತ್ತಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆ.ಹಾಗಾಗಿ ೧+೪=೫ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಅಂಕೆ.

ಹಂತ ೨)೫ ದ್ವಿಗುಣ,ಉತ್ತರ ೧೦ ಬಂದಿತು,ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ೧+೦=೧ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಅಂಕೆ.

೩ ದ್ವಿಗುಣ,ಉತ್ತರ ೬,ಹತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಸಣ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆ,ಹಾಗಾಗಿ ೬ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಅಂಕೆ.

ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ೧,೦,೭,೫,೪ ಅಂಕೆಗಳನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಿ ನಿಯಮವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದಾಗ ನಮಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ೨,೦,೫,೧,೮ ಬಂದಿತು.

ಹಂತ ೩)ಬಂದ ಅಂಕೆಗಳನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಂಡ ಅಂಕೆಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬರೆದಾಗ ನಮಗೆ 8512520422641658 ಎಂಬ ೧೬ ಅಂಕೆಯ ನಂಬರ್ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಈ ನಮ್ಬೇರಿನ ಪ್ರತಿ ಅಂಕೆಯನ್ನು ಕೂಡಿದಾಗ ನಮಗೆ ೮+೫+೧+೨+೫+೨+೦+೪+೨+೨+೬+೪+೧+೬+೫+೮=೬೧.ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಹತ್ತರಿಂದ ನಿಶ್ಯೇಶವಾಗಿ ಭಾಗಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.ಹಾಗಾಗಿ ಮೇಲಿನ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಇನ್ ವ್ಯಾಲಿಡ್.

ಕೊನೆಗೆ:

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕು.ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡಿನ ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಹುದಾದರೂ ಕೇವಲ ಮೇಲಿನ ನಿಯಮ ಸರಿಹೋಗುವಂತೆ ನಂಬರ್ ಜೋಡಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯಾಲಿಡ್ ಎಂದಲ್ಲ.ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಹತ್ತರ ಘಾತ ೯ ರಷ್ಟು ಅಕೌಂಟ್ ಗಳಿಗೆ ವಿತರಕ ಕಾರ್ಡ್ ನೀಡಬಹುದು.ಇಂತಹ ಅಕೌಂಟ್ ನ ವ್ಯಾಲಿದಿಟಿ ಕಂಡು ಹಿಡಿಯಲು ನಿಯಮಗಳಿವೆ.ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಡಿನ expiry ಡೇಟ್ ಕಂಡು ಹಿಡಿಯಲೂ ಸಹ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನಿಯಮಗಳಿವೆ.ಅವು ತನ್ನದೇ ಆದ ಗೌಪ್ಯತೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಡಿನ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಕೋಡ್ (cvv ,cvc ) ಕೂಡ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ನಂಬರ್ ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ..ಹಾಗೂ ಅಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನ ಖಂಡನಾರ್ಹ..

ವಿವೇಕಾನಂದರ ೧೫೦ನೇ ಜಯಂತಿ

2012-01-13T01:52:00.000+09:00

"ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ದೇಶವು ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಯೆಂದು ಕರೆಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅರ್ಹವಾಗಿದ್ದರೆ, ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಳಿನ ಕೊನೆಯ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸವೆಸಲು ಬರಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳವೊಂದಿದ್ದರೆ , ಭಗವಂತನೆಡೆಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿವೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪೂರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕರ್ಮ ಭೂಮಿಗೆ ಬರಬೇಕಾಗಿದ್ದರೆ, ಯಾವುದಾದರೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಕೋಟಿಯು ಮಾಧುರ್ಯ,ಔದಾರ್ಯ,ಪಾವಿತ್ರ್ಯ,ಶಾಂತಿ-ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಮುಖ ಜೀವನದಲ್ಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪರಾಕಾಷ್ಟೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಅದು ಈ ಭರತ ಖಂಡವೇ ಆಗಿದೆ".
ಭಾರತದ ಹಿರಿಮೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಿವು.ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರಿಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಇತ್ತು .ಆಂಗ್ಲರಾದಿಯಾಗಿ ಹಲವು ವಿದೇಶಿಗರ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಭಾರತ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ತನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿತ್ತು.ಇಂತಹ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಜಾಗೃತಿಯನ್ನ ಉಂಟುಮಾಡಿದವರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ.ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಬೋಧನೆಗಳು ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅದೊಂದು ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆಯಾಗಿರುತಿತ್ತು.ಸಾಯುವವನಲ್ಲೂ ಬದುಕುವ ಕಿಚ್ಚು ಹೊತ್ತಿಸುವ ಸಿಂಹವಾಣಿಗಳಾಗಿರುತಿತ್ತು.
                                       ದೇಶ ದೇಶಗಳನ್ನೂ ಸುತ್ತಿ ಭಾರತದ ಹಾಗೂ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಹಿರಿಮೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ.ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಅಮೆರಿಕಾದ ಅನೇಕ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಭಾರತದಂತಹ ಜ್ಞಾನಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ,ಧರ್ಮ ಪ್ರಬುದ್ಧ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಧರ್ಮ ಪ್ರಚಾರಕರನ್ನು ಕಳಿಸುವುದು ಅರ್ಥಹೀನ ಎಂದು ವರದಿಮಾಡಿದ್ದವು.ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಬೋಧನೆಗಳು ವಿದೇಶಿಯರ ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿತ್ತು.
ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಪಾತ್ರ:
ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್,ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಾದಿಯಾಗಿ ಅನೇಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದರು.ಅವರ ವಾಣಿಗಳೇ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು,ಸತ್ತವನನ್ನು ಬಡಿದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು,ಎಂತಹ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಹೀನನನ್ನೂ ಸಹ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಶೀಲನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು.ಯುವಕರು ಸಂಗಟಿತರಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿದುದರ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಪ್ರೇರಣಾಶಕ್ತಿ ಸ್ವಾಮಿಜಿಯೇ ಸರಿ.
"ಏಳಿ,ಎದ್ದೇಳಿ!ಜಾಗೃತರಾಗಿ.ಗುರಿ ಸೇರುವವರೆವಿಗೂ ನಿಲ್ಲದಿರಿ" ಎಂಬ ಸಿಡಿಲಿನ ಕರೆ ಭಾರತದ ಅಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಟೊಂಕಕಟ್ಟಿನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತ್ತು.ಇದನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು."
ಯುವಕರಿಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಕೊಟ್ಟ ಕರೆ:
ಯಾವುದೇ ದೇಶದ ಏಳಿಗೆ ಅವಲಂಬಿಸಿರುವುದು ಅದರ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.ಅದು ನಿಂತಿರುವುದು ಎಂತಹ ಯುವಕರನ್ನು ಅದು ತಯಾರುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ.ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಸೋತ ಒಂದು ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ನ ಸೈನ್ಯಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ "ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಸೋತದ್ದು ಯುದ್ಧ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ,ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಸೋತದ್ದು ಪ್ಯಾರಿಸ್ಸಿನ ನೃತ್ಯಕೇಂದ್ರ ಗಳಲ್ಲಿ.ನಮ್ಮ ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲಿಸದೆ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಸೋತೆವು".ಆತನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿರುವ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ದೇಶ ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಯುವಕರ ಪಾತ್ರ ಏನೆಂಬುದು ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಯುವಕರಿಗೆ ಅನೇಕ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.ಯುವ ಪೀಳಿಗೆ ಶೀಲ,ಚಾರಿತ್ರ್ಯ,ಬುದ್ಧಿ ಶಕ್ತಿ,ದೈಹಿಕ ಶಕ್ತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.ಯುವಕರಿಗೆ ನೀಡುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಅವರನ್ನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯನ್ನಾಗಿಸಬೇಕೆ ಹೊರತು ದುರ್ಬಲರನ್ನಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಅನಿಸಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ "ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಯಾವ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೀರಿ.ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಳೆಯರ ನಡುವೆ ವಿನೋದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಿರೋ ಅಥವಾ ಮಂಜುಳವಾದ ಭಗವಧ್ಗೀತೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಸಿಂಹ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ವಾಚಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಿರೋ? ನೀವು ಮೊದಲನೇ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದರೆ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ನಗಾರಿ,ಡಮರುಗದ ಸದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿ.ಇಲ್ಲವಾದರೇ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಹೆಂಗಳೆಯರ ಬೀಡಾಗಿ ಹೋದೀತು".ಇಂತಹ ಕೆಚ್ಚಿನ ಸಿಂಹವಾಣಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರದ್ದಾಗಿತ್ತು.ಇದೇ ಅಲ್ಲವೇ ಯುವಕರನ್ನು ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದು.

                           ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಉತ್ತರ ನೀಡದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಸಮಾಜದ ಅಸಮಾನತೆಯಿಂದ ಮಹಿಳಾ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯವರೆಗೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಸಲಹೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.ಇಂದಿಗೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ನೀಡಿದ ಉತ್ತರಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತವೆನಿಸುತ್ತವೆ.ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ೧೫೦ನೇ ಜಯಂತಿಯ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಗೌರವದ ಕಾಣಿಕೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಅವರ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು.ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ದೇಶದ ಯುವಜನತೆ ತಪ್ಪು ದಾರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ,ಸಣ್ಣ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ಅವರ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿದ್ದೇವೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ.ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಕನಸಿನ ಭಾರತ ನಿರ್ಮಾಣಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಯುವಕರ ಮೇಲಿದೆ.ಅದನ್ನರಿತು ನಾವು ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಹೀಗೂ ಉಂಟೇ?

2012-01-12T22:42:00.000+09:00


Sunday is gloomy, my hours are slumberless
Dearest the shadows I live with are numberless
Little white flowers will never awaken you
Not where the black coach of sorrow has taken you
Angels have no thought of ever returning you
Would they be angry if I thought of joining you?

Gloomy Sunday

Gloomy is Sunday, with shadows I spend it all
My heart and I have decided to end it all
Soon there'll be candles and prayers that are sad I know
Let them not weep let them know that I'm glad to go
Death is no dream for in death I'm caressing you
With the last breath of my soul I'll be blessing you

Gloomy Sunday

Dreaming, I was only dreaming
I wake and I find you asleep in the deep of my heart, here
Darling, I hope that my dream never haunted you
My heart is telling you how much I wanted you

Gloomy Sunday

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಹಾಡು ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಪಡೆದಿರುವ ಹಂಗೇರಿಯನ್ ಕವಿ ರಚಿಸಿರುವ ಹಾಡು.

ನಿತ್ಯ ರಮಣೀಯ ಆಗುಂಬೆ

2012-01-10T15:28:00.001+09:00

ಶಿವಮೊಗ್ಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಈಡಿ ವರ್ಷದ ಮಳೆಗೆ ಸಮ ಎಂದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಆಗಲಾರದು.ಅಂತಹ ಶಿವಮೊಗ್ಗದವನಾದ ನನಗೆ ಮಳೆಯೆಂದರೆ ಅಂತಹ ವಿಶೇಷವಾದ ಅಸಕ್ತಿಯೇನು ಇಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅಂತಹುದೇ ಒಂದು ಆಗಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಅದೇ ಮಳೆಯನ್ನು ದಿನಗಟ್ಟಲೇ ನೋಡಲು ಆಗುಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಳಿತಿದ್ದೆ.ನನ್ನ ಅಜ್ಜನ ಮನೆ ಕುಂದಾಪುರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತಿದ್ದೆ.ಶಿವಮೊಗ್ಗದಿಂದ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೋದರೆ ಕುಂದಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಇದ್ದ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುಂಬೆ ಮಾರ್ಗವೂ ಒಂದು.ಕರ್ನಾಟಕದ ಚಿರಪೂಂಜಿ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದ ಆಗುಂಬೆ ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುತಿತ್ತು.ಹಾಗಾಗಿ ಆಗುಂಬೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ಅದರ ಕಡಿದಾದ ತಿರುವುಗಳಿಂದ(ದೊಡ್ಡ ಬಸ್ ಹಾಗೂ ಲಾರಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ).ಆದರೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಒಂದು ದಿನ ಅಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ದೊರಕಿತ್ತು.ಯಾವುದೋ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಆಗುಂಬೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕುಂದಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆವು.ಅದು ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಾಗಿದ್ದರಿಂದ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೋಡ ಮುಸುಕಿದ ವಾತಾವರಣವಿದ್ದಿತ್ತು.ಆಗುಂಬೆಯ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕೊಡಲೇ ಸುರಿಯತೊಡಗಿದ ಮುಸಲಧಾರೆ ರಸ್ತೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಡಿಹಾಕಿತ್ತು.ಡ್ರೈವರ್ ಕಾರನ್ನು ರಸ್ತೆ ಬದಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು.ಟೀ ಹೀರಲು ಅಲ್ಲೇ ಸನಿಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಟೀ ಕಂ ಬೋಂಡ ಸೆಂಟರಿಗೆ ಹೋದೆವು(ಆಗುಂಬೆ ಘಾಟಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಸಿಗುವ ಚೆಕ್ ಪೋಸ್ಟ್ ನ ಸನಿಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಪುಟ್ಟ ಅಂಗಡಿ ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿದೆ).ಬೋಂಡ ತಿನ್ನುತ್ತ ನಾ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ವೈಭವ ನನ್ನನ್ನು ಬೇರೆಯದೇ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿತ್ತು.ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಆಗುಂಬೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಇದ್ದ ಇಮೇಜ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾದ ದಿನ ಅದು.ನಮ್ಮ ಕೆ.ಕಲ್ಯಾಣ್,ಜಯಂತ್ ಕಾಯ್ಕಿಣಿಯಂತವರು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಸಾವಿರ ಕವನಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಬಿಡುತಿತ್ತೇನೋ? ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಯಾಮೆರವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಹೋಗಿದ್ದ ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ.ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಳೆ ಕಡಿಮೆಯಾದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಕಾರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಿತ್ತು.ನಂತರ ನಮಗೆ ಎದುರಾದದ್ದು ಆಗುಂಬೆಯ ಘಾಟಿ.ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಕೃತಿಪ್ರಿಯನು ಒಮ್ಮೆಯಾದರು ನೋಡಲೇಬೇಕಾದ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನ ಅದು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ.ಮಳೆಯಿಂದ ತೋಯ್ದು ಹೋಗಿದ್ದ ರಸ್ತೆ,ಮಳೆ ನೀರನ್ನು ಇನ್ನು ಜಿನುಗುತಿದ್ದ ಮರ-ಗಿಡಗಳು,ಸುತ್ತಲೂ ಇದ್ದ ಹಚ್ಚಹಸಿರು ಕಣ್ಮನ ತಣಿಸುತಿತ್ತು.ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಳಗೆ ಹಾಯಿಸಿದರೆ ಕಾಣುವ ದೃಶ್ಯ ಸೊಬಗು ಇನ್ನೂ ಮನೋಹರ.ಮಳೆಯ ಕಾರಣ ಅದರ ಚೆಲುವು ಇಮ್ಮಡಿಸಿತ್ತು.ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಹರಿಯುವ ಸೀತಾ ನದಿ ನಮಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಘಟ್ಟ ಇಳಿಯುವಾಗ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಜಲಪಾತಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಣ್ಣಿಗಿಂಪು ನೀಡುತ್ತದೆ.ನನಗಂತೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲ್ತೆಗೆಯುವ ಇಷ್ಟವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು.ಅದಾದ ನಂತರ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಕೇವಲ ಮಳೆ ನೋಡಲೆಂದೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ.ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಸೀತಾನದಿ ನಿಸರ್ಗಧಾಮಕ್ಕೂ ಹೋಗಿ ಬಂದಿದ್ದಿದೆ.ರಾಫ್ಟಿಂಗ್ ಮಾಡುವ ಹವ್ಯಾಸ ಇರುವವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು.ಇದಲ್ಲದೇ ಆಗುಂಬೆಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿವೆ.ಆಗುಂಬೆ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಸೊಬಗನ್ನು ಹೊಂದಿದೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.ಕಾಳಿಂಗ ಸರ್ಪದ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ವಾಸ ಸ್ಥಳ ಆಗುಂಬೆ.ಅನೇಕ ಅಪರೂಪದ ಹಾಗೂ ವಿನಾಶದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಸಿಗುತ್ತವೆ.ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಸಂಶೋಧನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.ಅನೇಕ ಅಪರೂಪದ ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ.ಆಗುಂಬೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಹಿರಿಮೆ ಆಗುಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಸುಂದರ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಮಾನ.ಸಂಜೆಯ ಆಗುಂಬೆಯ ಸುಂದರ ವಾತವರಣದಲ್ಲಿ ಕೆಂಬಣ್ಣದ ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಾನವಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ಎರಡು ಕಣ್ಣು ಸಾಲದು.ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಯಾಮೆರ ಇಲ್ಲದೇ ಬರುವುದು ಶಿವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಕರಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಂತೆಯೇ ಸರಿ.
ಸರಿ ಇನ್ನೇನು ಮುಂದಿನ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊರಡಿಆಗುಂಬೆಯ ಕಡೆಗೆ.ಮರೆಯದಿರಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾದೊಂದಿಗೆ!

ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೊಂದು ಕವನ

2012-01-10T03:33:00.000+09:00

ಹೀಗೊಂದು ದಿನ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗಿದ್ದೆ

ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಯಿತು..

ಅಸಲಿಗೆ ನಾ ನಿನ್ನ ಎಂದು ಮರೆತಿದ್ದೆ?

ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮನನೊಂದಿತು..

ದೂರವಾದಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ನೀನು

ಹೀಗೇಕೆ ಕಾಡುತಿ?

ಹೋಗುವುದಾದರೆ ಹೋಗಿಬಿಡು

ತಿರುಗಿಬರಬೇಡ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗಿ..
ಸಾಕೆನ್ನುವಷ್ಟು ನೋಯಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು
ಕಣ್ಣೀರಲ್ಲಿ ತೋಯಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು
ಇನ್ನೇಕೆ ಕಾಡುತಿ?

ಬೇಕೆಂದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಮರೆವೆಂಬ ವರ
ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದಿಗೂ ಬರ ..
ನಿನ್ನ ನೆನಪೇನು ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆಯೇ ಸುಡುತಿಹುದು ಈ ತರದಿ
ತಂಗಾಳಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ನೀನೆಂದೂ, ಕಳೆಯಲಿಲ್ಲ ಬೇಗುದಿ
ಹೋಗುವುದಾದರೆ ಹೋಗಿಬಿಡು
ತಿರುಗಿಬರಬೇಡ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗಿ..
ನಕ್ಷತ್ರಿಕನಂತೆ ಕಾಡಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು
ಬಿಸಿನೀರಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು
ಇನ್ನೇಕೆ ಕಾಡುತಿ?
ಪ್ರೀತಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಶೋಕ ಈ ವಿರಹ..
ಇದರಾಚೆಗಿನ ನೋವು ನೂರು ತರಹ..
ನಾಲ್ಕು ಕದದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಬರುವುದು ಎಲ್ಲಿಂದ?
ತಿಳಿದರೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಕದ ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುವೆ ಆನಂದದಿಂದ ..

ನಾವು ಸೋತ ಆ ಯುದ್ಧ!

2012-01-08T03:23:00.000+09:00

ಹೌದು ನಾನು ಹೇಳಹೊರಟಿರುವುದು ೧೯೬೨ರ ಭಾರತ-ಚೀನಾ ಯುದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆ.ಈ ವರ್ಷದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಈ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ೫೦ ವರ್ಷ ತುಂಬುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕ ಹಿಮಾಲಯದ ಕೊರಕಲಿನಲ್ಲಿ ಚೀನಿ ಸೈನಿಕರ ಗುಂಡಿಗೆ,ಹಿಮಾಲಯದ ಹೆಪ್ಪು ಗಟ್ಟಿಸುವ ಚಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ನರಳುತ್ತ ಅನಾಥ ಹೆಣವಾಗಿ ಹೋಗಿ ೫೦ ವರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ.ಬದುಕಿ ಉಳಿದ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಆ ಮಂಗೋಲಿಯನ್ ಮುಖದ ಸೈನಿಕರು ಸೆರೆಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ೫೦ ವರ್ಷ ಗಳಾಗುತ್ತದೆ.ಈ ಒಂದು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಯಾವ ಭಾರತೀಯನೂ ಮರೆತಿರಲಾರ.ಏಕೆಂದರೆ ಇದೊಂದು ಯುದ್ಧವಲ್ಲ,ಭಾರತಕ್ಕೆ ಉಂಟಾದ ಅಪಮಾನ. ಈ ಯುದ್ಧದ ಸೋಲಿನ ಕಾರಣಗಳು ಇಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ತಿಳಿದಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿದವರೂ ತೀರ ಕಡಿಮೆ.ಇಂದಿಗೂ ೧೯೬೨ರ ಯುದ್ಧ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ರಹಸ್ಯವಾಗೆ ಉಳಿದಿದೆ.ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ಅನೇಕ ದಾಖಲೆಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿವೆ.ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳು ದೊರೆತರೆ ನಾವು ಮಹಾ ನೇತಾರರೆಂದು ಕೊಂಡಿರುವ ಅನೇಕ ನಾಯಕರ ಬಣ್ಣ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ!
                                                 ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ೧೯೬೨ರ ಯುದ್ಧದ ಬಗೆಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗ ತುಂಬಾ ಅವಮಾನಿತನಾಗಿದ್ದೆ.ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಸಹನೆ, ಸಿಟ್ಟು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತ್ತು.ನಾವು ಚೀನಾದ ಮುಂದೆ ದಯನೀಯವಾಗಿ ತಲೆಬಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಕಾರಣವೇನು? ಅಷ್ಟು ದುರ್ಬಲವಾಗಿತ್ತೇ ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯ?ಅಷ್ಟೊಂದು ಹದಗೆಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತೆ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ?ಯಾರನ್ನು ಇದಕ್ಕೆ ಹೊಣೆಯಾಗಿಸಬಹುದು?ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಈ ಪುಟ್ಟ ಲೇಖನಗಳು.
   ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯೋಧರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿಮಾಡಿ ಎಂದರೆ ಸಾಕು, ಅನುಜ್ ನಾಯರ್, ಯೋಗೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಯಾದವ್, ವಿಕ್ರಂ ಬಾತ್ರ, ಮನೋಜ್ ಕುಮಾರ್ ಪಾಂಡೆ, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ೧೯೬೨ರ ಯುದ್ಧ ವೀರರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೌನ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ.ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ,ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾವು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದೆವು.ಆದರೆ ೧೯೬೨ರ ಆ ಯುದ್ಧ, ನಾವು ಸರ್ವಥಾ ನೆಲಕಚ್ಚಿದ ಯುದ್ಧ.ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೆಣಸಾಡಿದವರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಆ ಸೋತ ಯುದ್ಧದಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕನ ಶೌರ್ಯ-ಸಾಹಸಗಳಿಗೇನು ಕಡಿಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧ ಸೆಣಸಿದ ಯೋಧನಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದವು.ಆದರೆ ಹಿಮಾಲಯದ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಗೆ ಬೂಟಿಲ್ಲದೆ,ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಉಡುಪು ಇಲ್ಲದೆ,ಕೊನೆಗೆ ಅನ್ನವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಸಾಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದನು ಆ ಸೈನಿಕ.ಚೀನಿ ಸೈನಿಕ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರೆ,ಅವರೆಡೆಗೆ ಹಾರಿಸಲು ಬಂದೂಕಿನಲ್ಲಿ ಗುಂಡುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕ.ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು ಭಾರತಿಯ ಸೇನೆ..ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದವರು ಯಾರು?ಚೀನಾ ದೇಶದಂತಹ ಬಲಾಡ್ಯ ಕಾಲು ಕೆರೆದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ಈ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿದ ಆ ನೇತಾರ ಯಾರು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ನಿಜವಾದ ಉತ್ತರ ಅದೆಂದೋ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ.ಆದರೆ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗಿದ್ದು,ಅವಮಾನಿತನಾಗಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಅಂದಿನ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕ.
                       ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಯುದ್ಧ ಕೇವಲ ಸೈನಿಕರ ಬಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವುದಿಲ್ಲ.ಎರಡು ದೇಶಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ,ಉಭಯ ದೇಶಗಳ ನಾಯಕರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೆ ಅದು ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಬಹು ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ.೧೯೬೨ರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎರಡು ದೇಶಗಳ ಸಿದ್ಧತೆ ಹೇಗಿತ್ತು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿವರಣೆ ಅವಶ್ಯಕ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಯುದ್ಧ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೇಳಲಿದ್ದೇನೆ.ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಯುದ್ಧ ಹಿನ್ನಲೆಯ ಕುರಿತು ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೇಳುವುದಿದೆ.
ಯುದ್ಧದ ಹಿನ್ನೆಲೆ:
ಭಾರತ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಿನಿಂದ ಚೀನಾ ಟಿಬೆಟ್ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಇತಿಹಾಸವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಚೀನಾ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಟಿಬೆಟ್ ಮೇಲೆ ದಂಡೆತ್ತಿ ಹೋದದ್ದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.ಅತ್ಯಂತ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದ ಟಿಬೆಟ್ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾದಿಸುವುದು ಚೀನಾಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.ಆದರೆ ಬ್ರಿಟೀಶ್ ಸರಕಾರ ಇದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.ಬ್ರಿಟೀಷರ ಮುಂದೆ ಬಾಲ ಬಿಚ್ಚಲಾಗದೆ,ಚೀನಾ ತೆಪ್ಪಗೆ ಇತ್ತು.ಬ್ರೀಟಿಷರಿಂದ ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರ ಪಡೆದ ಮರುದಿನದಿಂದಲೇ ಚೀನಾ ಟಿಬೆಟನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ತಂತ್ರಗಳನ್ನ ಹೆಣೆಯಲು ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿತು.ಅಂತಿಮವಾಗಿ ೧೯೫೦ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೭ ಚೀನಾ ಟಿಬೆಟನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು.ಅನಾಮತ್ತಾಗಿ ಟಿಬೆಟ್ ಹತ್ತಿಕುಳಿತ ಚೀನಿಗಳಿಗೆ ಬಹುಸುಲಭವಾಗಿ ವಶವಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು ಭಾರತದ ಪೂರ್ವ ಗಡಿಭಾಗಗಳು.ಆದರೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ ಚೀನಾ.ಕೊರಿಯಾದಂತಹ ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರದೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಚೀನಾ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.ಅಲ್ಲದೇ ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚೀನಾಗೆ ಭಾರತದ ಸಹಾಯ ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು.ಅದ್ದರಿಂದ ಚೀನಾ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ನಾಟಕವಾಡಿತ್ತು.
   ಇತ್ತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ,ಟಿಬೆಟ್ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ್ದರ ಪರ-ವಿರೋಧ ಚರ್ಚೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು.ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಚೀನಾ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರೆ,ಬಲ ಪಂಕ್ತೀಯರು ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದರು.ನಮ್ಮ ಉಕ್ಕಿನ ಮನುಷ್ಯ ಸರ್ದಾರ್ ವಲ್ಲಭಬಾಯಿ ಪಟೇಲರು ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆದೇ ಹೋಗಲಿ ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸ ಬೇರೆಯೇ ಹಾಗಿಬಿಡುತಿತ್ತೇನೋ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ದುರ್ದೈವವೋ ಏನೋ ಮಹಾನಾಯಕ,ದೇಶದ ಕಣ್ಮಣಿ,ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮಹಾ ಶಾಂತಿದೂತ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ನೆಹರು ಇದಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪದ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.ಕೊನೆಗೆ ಸಣ್ಣವಿರೋಧವನ್ನೂ ತೋರಿಸದೆ ಭಾರತ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.ನಮ್ಮಂತಹ ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರವೇ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಟಿಬೆಟ್ ನ ಪಾಡು ಕೇಳುವವರೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿತ್ತು.ಚೀನಾ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹೆಬ್ಬಾಗಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಳಿತಿತ್ತು.ಪಾಪದ ಟಿಬೆಟ್ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಳಿತಿತ್ತು ಡ್ರಾಗನ್.
ಚೀನಾ ಸಿದ್ಧತೆ:

ಟಿಬೆಟಿನಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಬಂದು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ಅರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿತ್ತು.ಆದರೂ ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಚೀನಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಡಲಿಲ್ಲ.ಅದು ಮುಂದೆಂದೋ ತಾನು ಭಾರತದೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಯುದ್ದದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನ ಅಂದೇ ಮಾಡತೊಡಗಿತ್ತು.ಸುಸ್ಸಜ್ಜಿತವಾದ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನ ತನ್ನ ಗಡಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು.ಟಿಬೆಟಿನಲ್ಲಿ ರೈಲು ಹಳಿಹಾಕುವ ಕೆಲಸ ಶುರುವಿಟ್ಟು ಕೊಂಡಿತು.ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನ ಗಡಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನಿಯೋಜಿಸಿತು.ಆದರೂ ೧೯೫೪ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದೊಟ್ಟಿಗೆ "ಪಂಚಶೀಲ" ಒಪ್ಪಂವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು.ಆಗ ಶುರುವಾದದ್ದೇ ಹಿಂದಿ-ಚೀನಿ ಭಾಯಿ ಭಾಯಿ ಎಂಬ ನಾಟಕ.ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಚೀನಾ ತಾನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾರಣವನ್ನು ಹುಡುಕುತಿತ್ತು.೧೯೫೯ರಲ್ಲಿ ಆ ಕಾರಣವೂ ಸಿಕ್ಕಿಹೋಯಿತು.ಟಿಬೆಟಿನಿಂದ ಪರಾರಿಯಾಗಿ ಬಂದ ಟಿಬೆಟ್ ಧರ್ಮಗುರು ಅರ್ಥಾತ್ ದಲೈಲಾಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡ.ಆಗಲೇ ಚೀನಾ ತನ್ನ ಭಾಯಿ ಭಾಯಿ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಕಳಚತೊಡಗಿತು.ಭಾರತದ ಗಡಿಯೊಳಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸಿ ಧಾಂದಲೆ ಎಬ್ಬಿಸಿತು.ಅಸಲಿಗೆ ಭಾರತ ಚೀನಾದ ನಡುವೆ ಸರಿಯಾದ ಗಡಿಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಮ್ಯಾಪ್ ನ್ನು(ಮ್ಯಾಕ್ ಮೋಹನ್ ಲೈನ್ ಎಂಬ ಅಗೋಚರ ಗಡಿರೇಖೆ ಅನ್ವಯ ) ನಾವು ಹಿಡಿದು ಕೊತಿದ್ದರೆ, ಅತ್ತ ಚೀನಾ ಬೇರೆಯದೇ ಮ್ಯಾಪ್ ಬರೆಯುತ್ತ ಕುಳಿತಿತ್ತು.ತನ್ನ ಹಿಡಿಸೈನ್ಯವನ್ನೇ ನವೀಕರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು ಚೀನಾ.
ಭಾರತದ ಸಿದ್ಧತೆ:
ಅತ್ತ ಚೀನಾ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಭಾರತದ ಸರ್ಕಾರ ಏನು ಮಾಡುತಿತ್ತು ಗೊತ್ತೇ,ನಿದ್ದೆ.ತನ್ನ ಗಡಿಯಾಚೆಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಚೀನಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅನುಮಾನದ ಕಣ್ಣನ್ನೂ ನೆಡದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಸರಕಾರ.ಚೀನಾ ದೊಂದಿಗಿನ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.ಗಡಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಚೀನಾದ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಲ್ಲದೆ ಹೋದರೂ,ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೂ ಸನ್ನದ್ಧಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ.ನೆಹರು ತನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಲಸೆಗಳನ್ನ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗಿದರು.ಬ್ರೀಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ಅಧೋಗತಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು.ಯಾವುದೋ ಜಮಾನದ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಸೇನೆ.ಚೀನಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನ ಕಂಡು ಸೇನೆಯ ಕೆಲವು ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ನೆಹರುರನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ನೆಹರು ತೀರ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿ ನಡೆದು ಕೊಂಡರು.ತಾವಾಯಿತು ತಮ್ಮ ಭಾಷಣಗಳಾಯಿತು ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.ಕೊನೆಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ತೆರುವ ಕಾಲವೂ ಬಂದಿತ್ತು.
ಯುದ್ಧರಂಗ:
ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ಚೀನಾ,1959 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ೫೦೦೦೦ ಚದರ ಮೈಲಿಗಳನ್ನು ತನಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿತ್ತು.ಇದು ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ಕೋಲಾಹಲವನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು.ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ ನೆಹರು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪನ್ನು ಎಸಗಿಬಿಟ್ಟರು.ಅದೇ "ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಪಾಲಿಸಿ".ಗಡಿಯ ಅಂಚಿನ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ತನ್ನ ಪೋಸ್ಟ್ ಗಳನ್ನ ಸ್ಥಾಪಿಸುವಂತೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿದ್ದರು.ಅಂತಹ ಪೋಸ್ಟುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಷ್ಟುಸೇನೆಯನ್ನು ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.ಸಣ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಭಾರತ ಸೇನೆಯ ೭ ನೆಯ ಬ್ರಿಗೇಡನ್ನು ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಚ್ಚಲಾಯಿತು.ಈ ರೀತಿ ತೆರೆಯಲಾದ ಪೋಸ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಸೈನಿಕರು.ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ತನ್ನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಎತ್ತರದ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಇಳಿಸಿದರೆ,ಈ ಪೋಸ್ಟುಗಳ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರ ವಶವಾಗುತಿದ್ದವು.ಇಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ೧೯೬೨ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇಡೀ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ನಾಶವಾಗಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು.೧೯೬೨ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೮ ರಂದು ಶುರುವಾದ ಚೀನಿ ದಾಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಆ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯಿತು.೧೯೬೨ರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಲು ಭಾರತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಒಡ್ಡಿದ್ದು ವಲೊಂಗ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ.ಅಕ್ಷರಶಃ ಚೀನಾ ಸೈನ್ಯವನ್ನ ಹಿಮ್ಮೆಟಿಸಿತು ಭಾರತ ಸೇನೆಯ ಕೆಲವು ತುಕಡಿಗಳು.ಇಂತಹ ಕೆಲವು ಪ್ರತಿರೋಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ,ಭಾರತ ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಸೋತುಹೋಗಿತ್ತು.ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರನ್ನ ಸೋಲಿಗೆ ಹೊಣೆಯನ್ನಾಗಿಸಬಹುದೇ ?ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ.ಇದಕ್ಕೆ ಹೊಣೆಯನ್ನಾಗಿಸಬಹುದಾದ ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೆಹರು.ಮೆನನ್ ನಂತಹ ತಲೆತಿರುಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರಿಸಿ ದೇಶವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುತ್ತ ತಿರುಗಾಡಿದ ನೆಹರು ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹೊಣೆ.ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಪಾಲಿಸಿ ಎಂಬ ತಿಕ್ಕಲು ಉಪಾಯವನ್ನು ಮೆನನ್ ಎಂಬ ಸಚಿವ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಸೇನಾ ನಾಯಕರ ಸಲಹೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಹಿಂದುಮುಂದು ಯೋಚಿಸದೆ ಜಾರಿಗೆತಂದರು.ಧೋಲಾ ಪೋಸ್ಟ್ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮ ಹಾಗೂ ಶತ್ರು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ದೊರಕುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದ ಸೇನೆಗೆ ಕನ್ನಡಕ,ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಉಡುಪು ದೊರಕಿಸಲಿಲ್ಲ.ಕಡೇಪಕ್ಷ ಹಸಿವನ್ನು ನಿಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹ ಸರಿಯಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಲಿಲ್ಲ,ಹಾರಿಸಲು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮದ್ದು-ಗುಂಡುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ .ಈ ರೀತಿ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ ನಡೆಸಿಕೊಂಡರೆ,ಅತ್ತ ಚೀನಾ ಯೋಧ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಬಂದು ಕುಳಿತಿದ್ದ.ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕನ ಧೈರ್ಯ ಸಾಹಸಗಳಿಗೆ ಆತನ ಹಸಿವು ಅಡ್ಡ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.ಹಿಮಾಲಯದ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಗೂ ಅದನ್ನ ಅಡಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಆತ ತನ್ನ ಕಡೆಯ ಉಸಿರಿನ ವರೆಗೂ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿದ.ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಚೀನಿ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕೊಂದು ಕೆಡವಿದ.ಅಂತಹ ಒಬ್ಬ ಸಾಹಸಿಯ ಕಥೆ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಾಗಿದೆ.ಆತನ ಹೆಸರು ಸಿಪಾಯಿ ಜಸ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್.ಸೇಲಾ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕಾವಲು ಕಾಯುತಿದ್ದ ಈತ ಅದೆಂತಹ ಯುದ್ಧ ಸಂಘಟಿಸಿದನೆಂದರೆ ಈತನ ಪೋಸ್ಟಿಗೆ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕಿದ ಸುಮಾರು ೮೦ ಚೀನಿ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕೆಲವೇ ಜನರಿದ್ದ ತನ್ನ ತಂಡದೊಂದಿಗೆ ಎದುರಿಸಿದನು.ಕೊನೆಗೆ ಆತನ ಇಡೀ ತಂಡ ನಿರ್ನಾಮವಾಯಿತು.ಆದರೂ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನುಗ್ಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಚೀನಿ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.ಸುಮಾರು ೪೦ ಜನ ಚೀನಿಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಸಾಯಿಸಿದ ಆತ ಕೊನೆಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ರಕ್ತಸ್ರಾವದಿಂದ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದನು.ಆತನ ಶವ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ.ಇಂದಿಗೂ ಆತ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಲು ಮಂಚವನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.ಹಾಗೂ ಆತನಿಗಾಗಿ ಊಟ ಬಡಿಸುತ್ತಾರೆ.ಈಗಲೂ ಆತನ ಹೆಸರ ಹಿಂದೆ ದಿವಂಗತ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯರು ಆತನನ್ನು "ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಸಾಹಿಬ್" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಸಾಹಸ ಗಾಥೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇವೆ.ಆದರೆ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರದ ದೊಡ್ಡ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಸೋತ ಯುದ್ಧ,ಇಂತಹ ಅನೇಕರ ಸಾಹಸಗಳು ನಮ್ಮ ಗಣನೆಗೆ ಬಾರದಂತೆ ತಡೆಯಿತು.ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನಿಗೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ದೊರಕಬೇಕಾದ ಸಾವು ದೊರಕಲಿಲ್ಲ ಆ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರಿಗೆ.ಎದುರಾಳಿಗಳ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾದರೆ ಅದು ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನಿಗೆ ಗೌರವ ತರುವಂತಹದ್ದು.ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸತ್ತದ್ದು ಹಸಿವಿಗೆ ಹಾಗೂ ಭಯಾನಕ ಚಳಿಗೆ.ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ೭ ನೇ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ನ ಪಾತ್ರ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದು.ನಮ್ಮ ನಾಯಕರ ಕೆಟ್ಟ ತೀರ್ಮಾನಗಳ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಆದದ್ದು ಇದೇ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ನ ಮೇಲೆ.ಈ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ನ ಅಂದಿನ ಬ್ರಿಗೇಡಿಯರ್ ದಿ||ಜಾನ್.ಪಿ.ದಳವಿ ೧೯೬೨ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ನ ಮೇಲೆ ಆದ ಎಲ್ಲ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಪುಸ್ತಕ "ದಿ ಹಿಮಾಲಯನ್ ಬ್ಲಂಡರ್" ನಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.ಅವರನ್ನು ಸೇರಿದಂತೆ ಅವರ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ನ ಅನೇಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಚೀನಾದ ಯುದ್ದ ಕೈದಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ ಅವರ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ಗೆ ವಹಿಸಿದ ಕೆಲಸ ನಮ್ಕಾಚು ನದಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ೫ ಸೇತುವೆ ಗಳನ್ನು ಕಾಯುವುದು(ಅಸಲಿಗೆ ಅವ್ಯಾವು ಸೇತುವೆಗಳೇ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಆತ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ). ಅದಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜನೆಗೊಂಡಿದ್ದ ಸೈನಿಕರು ೫೪೩.ಅದರಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹುತಾತ್ಮರಾದವರು ೨೮೨ ಸೈನಿಕರು.೮೧ ಸೈನಿಕರು ಗಾಯಗೊಂಡು ಬಂಧಿತರಾದರೆ,ಗಾಯಗೊಳ್ಳದೇ ೯೦ ಸೈನಿಕರು ಬಂಧಿತರಾದರು.ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಗೆ ಸೇರಿದವರು ೬೦ ಸೈನಿಕರು ಮಾತ್ರ.ಇದಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ತುಕಡಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಅದೂ ನೆಹರು ಸರ್ಕಾರ ಒದಗಿಸಿದ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು?ತವಾಂಗ್ ಚೀನಾದ ವಶವಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಚೀನಾ ತನ್ನದೆಂದು ವಾದಿಸಿದ ನೆಲ ಅದರದ್ದಾಗಿತ್ತು.ಆದರೂ ಮುಂದುವರೆದ ಚೀನಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಕೊಳ್ಳದವರೆಗೂ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತು.ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶದೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಅಂತ್ಯವಾಗಿ ಚೀನಾ ನಮ್ಮನೆಲ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟುಹೋಯಿತು (ಚೀನಾ ತನ್ನದಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ನೆಲವನ್ನು ಮಾತ್ರ).
ಕೊನೆಗೆ:
ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಟಿಬೆಟ್ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಚೀನಾ ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಮೇಲುಗೈ ಹೊಂದಿತ್ತು.ಟಿಬೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಚೀನಿ ಸೈನಿಕ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಬಂಕರ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸಮಯ ನೋಡಿ ಸರಸರನೆ ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಇಳಿದು ಬಂದು ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾನೆ.ಆದರೆ ಭಾರತದ ಯೋಧರಿಗೆ ಅಂತಹ ಯಾವುದೇ ತಲೆ ಮರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಳಗಳಿಲ್ಲ.ಅಲ್ಲದೇ ಭಾರತ ಕಡೆಯಿಂದ ಕದನ ನಡೆದ ಜಾಗಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನ ಸಾಗಿಸುವುದು ಬಲುಕಷ್ಟ.ಹಾಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೈನ್ಯ ನಿಯೋಜಿಸುವುದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಈ ಒಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ಭಾರತವನ್ನ ಅರ್ಧ ಸೋಲಿಸಿತ್ತು.ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಎಂದೇ ಯುದ್ಧ ನಡೆದರೂ ಈ ಒಂದು ಮುನ್ನಡೆಯನ್ನ ಚೀನಿ ದುಶ್ಮನ್ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ.ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಟಿಬೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ತಳವೂರುವುದನ್ನು ಭಾರತ ವಿರೋಧಿಸದೆ ಇದ್ದದ್ದು ಭಾರಿ ಅನಾಹುತಗಳಿಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.ಅಲ್ಲದೇ ಭಾರತದ ನಾಯಕರು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿರುವ ಅಸಡ್ಡೆ ಮನೋಭಾವ ನಮ್ಮನ್ನು ಇತರರಿಗಿಂತ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.ದೂರದೃಷ್ಟಿ ನಾಯಕರಿಗೆ ಇರಲೇಬೇಕಾದ ಗುಣ.ಆದರೆ ನಮ್ಮನ್ನಾಳಿದ ಅನೇಕ ನಾಯಕರಿಗೆ ಈ ಗುಣ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಅನ್ಯರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಮತ್ತೆ ಇತರರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸದಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠ ಸೇನೆ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.ಶಾಂತಿ ಮಂತ್ರ ಎಂಬುದು ಬಳಸಬಾರದ ಕಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬಳಕೆಯಾಗಿತ್ತು.ಅದರಲ್ಲೂ ನೆಹರು ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ನೀತಿಗಳನ್ನ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೂ ಹೇರಿದ್ದರು.ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸಹ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಹೊಣೆಗಾರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಸೇನೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಕುರಿತು ಯಾರು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಲಿಲ್ಲ.ಹಾಗೊಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ್ದರೆ,ಒಂದಷ್ಟು ಸೌಕರ್ಯ ಸೇನೆಗೆ ಲಭಿಸಿರುತಿತ್ತು .ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ೧೯೬೨ರ ಯುದ್ಧ ನಮಗೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ, ನಾವು ಕಲಿಯುವುದಿದ್ದರೆ!
ಇಂಡೋ-ಚೀನಾ ಯುದ್ಧದ ವೀರ ಯೋಧರಿಗೊಂದು ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಈ ಒಂದು ಲೇಖನವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಭಿನಂದನೆ: "ದಿ ಹಿಮಾಲಯನ್ ಬ್ಲಂಡರ್" ಕೃತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಸೊಗಸಾದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಯವರಿಗೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದಿಗೆ:
"ದಿ ಹಿಮಾಲಯನ್ ಬ್ಲಂಡರ್" ಮೂಲ ಬ್ರಿಗೇಡಿಯರ್ ಜಾನ್.ಪಿ.ದಳವಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ.
click here to study more

ಬ್ರಿಗೇಡಿಯರ್ ಜಾನ್.ಪಿ.ದಳವಿ

ಕಿರು ಪರಿಚಯ

2011-12-03T02:55:00.000+09:00

ಆತ್ಮೀಯ ಕನ್ನಡಿಗರೇ,
ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ "ವಿಶ್ವವಿಜೇತ" ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ವಾಗತ.ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಸದಭಿರುಚಿ ಓದುಗರಿಗಾಗಿ ಉತ್ತಮವಾದ ಕಥೆ,ಕವನ,ಲೇಖನಗಳನ್ನು,ಪ್ರಚಲಿತ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆ ಹಾಗೂ ವಿಮರ್ಶೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಲೇಖನಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿವೆ..ಒಂದು ವಿಬಿನ್ನವಾದ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ನಿಡುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸಲಹೆ-ಸಹಕಾರ ತುಂಬ ಅವಶ್ಯಕ.ಅದನ್ನು ನೀವು ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿಡುತ್ತೀರ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತ ನನ್ನ ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಕಿರು ಪರಿಚಯವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಇಂತಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ,
ಕಾರ್ತಿಕ್