live and let read

8. "Make your bed" - Admirał William H. McRaven

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Tue, 06 Feb 2018 22:55:00 +0000

Życie to walka, a nad każdym z nas stale wisi widmo porażki. Jednak ci, którzy obawiają się klęski, trudu i wstydu, nigdy nie wykorzystają w pełni swojego potencjału.

Nie wiedziałam dlaczego, ale podświadomie czułam, że to dobra inwestycja. Zanim obejrzałam przejmujące przemówienie admirała Williama McRavena, jego książka "Make your bed" leżała już w mojej biblioteczce. Tak więc trzymając ją w ręce z zapartym tchem oglądałam wystąpienie emerytowanego wojskowego, który rozpoczął je od słów: Jeśli chcecie zmienić świat, zacznijcie od pościelenia łóżka. Codzienne ścielenie łóżka będzie pierwszym wykonanym przez was zadaniem, dając poczucie dumy i zachęcając do wykonania kolejnych zadań. Niby zwykła czynność, a jak wielkie ma znaczenie?

Rozpocznij dzień od dobrze wykonanego zadania.

Książka "Make your bed" zawiera dziesięć cennych lekcji życiowych, jakie admirał wyniósł ze szkolenia w siłach specjalnych amerykańskiej marynarki Navy SEALs. Dziesięć rozdziałów. Dziesięć prostych aczkolwiek znaczących lekcji. Za każdą z nich kryje się historia i sylwetki niezwykłych ludzi. I prosty przekaz - chcąc zmienić świat, zacznij od zmiany siebie.

Nie przypominam sobie, abym wcześniej czytała jakikolwiek poradnik. Nigdy nie sądziłam, że są one warte uwagi, bo wszystkie tego typu pozycje wydawały mi się pisane w ten sam sposób tylko przez innych autorów. Jawiły mi się, jako nudne i opasłe tomy, których lektura nie jest mi potrzebna, abym zaczęła inaczej patrzeć na swoje życie. Może się myliłam?

"Make your bed" admirała McRavena to zbiór inspirujących i zarazem motywujących historii, które skłoniły mnie do głębszego zastanowienia się nad swoim życiem. I natchnęły do zmian. A to właśnie od nich wszystko się zaczyna. Make your bed – pościel swoje łóżko. Niby błaha czynność, ale admirał podkreśla jej doniosłe znaczenie. Jest to bowiem pierwsza czynność, jaką wykonujemy z samego rana. Pierwsze dobrze wykonane zadanie, z którego możemy być dumni.

Jeśli chcesz zmienić świat, zacznij od posłania łóżka.
Jeśli chcesz zmienić świat, znajdź kogoś, kto pomoże ci wiosłować.
Jeśli chcesz zmienić świat, nie mierz niczyjej wartości w centymetrach.
Jeśli chcesz zmienić świat, nie przejmuj się, że zostałeś ciastkiem w cukrze, tylko walcz dalej.
Jeśli chcesz zmienić świat, nie bój się cyrku.
Jeśli chcesz zmienić świat, skacz na łeb na szyję.
Jeśli chcesz zmienić świat, nie uciekaj przed rekinami.
Jeśli chcesz zmienić świat, w najtrudniejszych chwilach musisz dać z siebie wszystko.
Jeśli chcesz zmienić świat, zacznij śpiewać, kiedy toniesz w błocie.
Jeśli chcesz zmienić świat, nigdy, przenigdy nie bij w dzwon.

Dotychczas ścieliłam łóżko odruchowo. Zaścielenie go zawsze poprawiało mi humor i sprawiało estetyczną przyjemność, kiedy po wykonaniu tej czynności rozglądałam się po pokoju. Nigdy jednak nie traktowałam jej, jako dobrze wykonanego pierwszego zadania w ciągu dnia. Jako symbolicznej acz znaczącej zmiany – zarówno siebie, a może i świata?

"Make your bed" na długo zostanie mi w pamięci. Planuję zawsze ją mieć pod ręką, by móc wrócić do jej lektury koncentrując się na poszczególnych zasadach, regularnie przypominając sobie o tym, jak ważną rolę odgrywają w moim życiu małe rzeczy czy symboliczne i z pozoru nic nieznaczące czynności.

Polecam!

Pozwólcie jednak, że coś wam powiem: jeśli zrezygnujecie, będziecie tego żałować do końca życia. Kapitulacja niczego nie ułatwia.

Książka "Make your bed. Proste rzeczy, które zmienią Twoje życie… A może i świat." bierze udział w 2018 Reading Challenge. [8/52]

Książka "Make your bed. Proste rzeczy, które zmienią Twoje życie… A może i świat." bierze udział w wyzwaniu Czytamy Nowości 2018. [1]

tytuł: "Make your bed. Proste rzeczy, które zmienią Twoje życie… A może i świat."

tytuł oryginału: "Make Your Bed. Little Things That Can Change Your Life… And Maybe the World."

autor: Admirał William H. McRaven

gatunek: poradnik

wydawnictwo: Wydawnictwo Otwarte

strony: 130

moja ocena: literacki majstersztyk

pożądania miesiąca - luty ❤

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Mon, 05 Feb 2018 18:23:00 +0000

Kocham książki. Uwielbiam spacerować po księgarniach zarówno internetowych, jak i tych sklepowych oglądając okładki powieści, jakie mają w swojej ofercie. Podziwiać te graficzne arcydzieła wypełnione pięknym i estetycznym minimalizmem. Lub stać i patrzeć zastanawiając się kto był na tyle odważny, aby dopuścić do druku picassowskie bohomazy, które mnie osobiście zniechęcają do kupna książki. Czy dotknięcia jej. Zwyczajnie nie mogę się przełamać, żeby przeczytać o czym ona jest. W moim przypadku szata graficzna odgrywa istotną rolę w ocenie książki. Wiem. Nie powinno się oceniać książki po okładce. Ale w 99% jest to silniejsze ode mnie!

Tak więc poniżej przedstawiam moje okładkowo-opisowe obiekty czytelniczego pożądania.

Na co mam ochotę w lutym?

PREMIEROWE POŻĄDANIA

"Nawiedzony Dom na Wzgórzu" – Shirley Jackson

DATA PREMIERY: 13 luty 2018

Wejście do Domu na Wzgórzu przypomina wkroczenie w głąb umysłu szaleńca; wkrótce sami zaczynamy popadać w obłęd – Stephen King

Do starego, mrocznego i owianego złą sławą domu na wzgórzu przybywają cztery osoby: doktor Montague - znawca okultyzmu, szukający żelaznych dowodów na istnienie zjawisk paranormalnych, jego śliczna asystentka, Eleanor – młoda kobieta posiadająca sporą wiedzę na temat duchów, a także Luke - przyszły spadkobierca rezydencji. Z początku wydaje się, że będą mieć do czynienia jedynie z niewytłumaczalnymi odgłosami i zamykającymi się samoistnie drzwiami. Jednak tak naprawdę mroczny i tajemniczy dom cały czas gromadzi siły, by wybrać spośród śmiałków swoją ofiarę.

"Nawiedzony Dom na Wzgórzu" zaliczany jest do najważniejszych powieści grozy wszech czasów. Utwór doczekał się dwóch kinowych ekranizacji, a w 2018 roku ukaże się serial produkcji Netflix.

"Nawiedzony Dom na Wzgórzu" wyświetlił mi się, jako propozycja do oglądanych wcześniej książek. Spojrzałam i przepadłam. Zaś po przeczytaniu o czym jest zapragnęłam ją przeczytać! Powieść grozy? Tak! Mrok i tajemnice z nutami nadprzyrodzonymi? Tak! Czego chcieć więcej?

"Miasteczko Crimson Lake" – Candice Fox

DATA PREMIERY: 15 luty 2018

Mistrzowska powieść! HARLAN COBEN

Jeden z najlepszych kryminałów roku.LEE CHILD

Godzina 12.46 – Trzynastoletnia Claire Bingley stoi na przystanku autobusowym.
Godzina 12.47 – Detektyw Ted Conkaffey zatrzymuje obok niej samochód.
Godzina 12.52 – Dziewczynka znika...

Sześć minut – tyle trzeba, żeby zrujnować policyjnemu detektywowi Tedowi Conkaffeyowi życie.

"Miałem bardzo mroczne myśli, kiedy znalazłem Kobietę. Jedynym moim towarzyszem od miesięcy był pistolet, a pistolety po jakimś czasie, jeśli przebywa się z nimi dostatecznie długo, zaczynają mówić do człowieka. Broń patrzyła na mnie czarnym okiem, kiedy tłukłem się po pustym domu, widziała, że całymi dniami nie rozpakowuję pudeł z korytarza. Leżała na boku i osądzała moje picie. Pewnej nocy, w połowie butelki Wild Turkey, zacząłem pytać pistolet, jaki ma kurwa sposób na to wszystko, skoro jest taki mądry. Pistolet miał tylko jedną odpowiedź.

Poprzedniego wieczora, zanim znalazłem Kobietę, przez okno wpadła kolejna cegła. Trzecia, odkąd przyjechałem do Crimson Lake. Tym razem nie chciało mi się nic robić z oknem. Przez dłuższy czas patrzyłem na szkło, potem poszedłem na tylny ganek. Druciany płot na końcu podwórka, który chronił mnie przed krokodylami, był nienaruszony. Płot miał też w sobie coś znajomego. Przywykłem do oglądania świata przez ostre druty... "

Detektyw Ted Conkaffey oskarżony – ale nie skazany – za uprowadzenie trzynastoletniej dziewczynki po zwolnieniu z więzienia ucieka na północ Australii, na parne, opanowane przez krokodyle mokradła Crimson Lake.

Prywatna detektyw Amanda Pharell też wie, co to znaczy być wrogiem publicznym numer jeden. Odsiedziała wyrok za zabójstwo. Teraz ma zlecenie odnalezienia zaginionego pisarza-celebryty, którego życie skrywa więcej tajemnic niż jej własne.

Amanda wynajmuje do pomocy Teda: człowieka jeszcze bardziej znienawidzonego w miasteczku niż ona. Ale mieszkańcy Crimson Lake osaczają ich... Narasta wrogość i żądza linczu.

Czy dwoje prześladowanych wyrzutków zdoła rozwikłać nie tylko mroczne zagadki zniknięcia pisarza, ale i oczyścić się z ich własnych zbrodni?

Złożone, bardzo ludzkie postacie i mroczna gęsta fabuła i wyrafinowany styl i wreszcie świetne wyczucie atmosfery miejsca… Wpiszcie mnie na listę fanów Candice Fox.

LEE CHILD

Mistrzowska powieść, szarpie nasze nerwy aż do finału. Zdecydowanie to autorka, którą trzeba mieć na oku. HARLAN COBEN

Nowa jasna gwiazda kryminału – pomysłowa, przerażająca i totalnie uzależniająca. JAMES PATTERSON

CANDICE FOX to australijska autorka bestsellerowych kryminałów. Otrzymała rok po roku Ned Kelly Award – nagrodę Australijskiego Stowarzyszenia Pisarzy Kryminałów. W 2015 jej talent docenił James Patterson i wybrał ją na współautorkę swoich thrillerów - bestsellerów nr 1 "New York Timesa".

Miasteczko Crimson Lake rozpoczyna serię, która będzie wydawana w USA i Europie. Tom drugi jeszcze w 2018 roku.

Dwoje moich ulubionych pisarzy poleca "Miasteczko Crimson Lake". Rąbek uchylonej tajemnicy w postaci wyrwanej karty zachęca jeszcze bardziej oferując zbrodnie, tajemnice i przerażające mokradła ze skrytymi w ich cieniu krokodylami. Biorę w ciemno!

"Harry Potter. Podróż przez historię magii" – J.K. Rowling

DATA PREMIERY: 15 luty 2018

Nieocenione źródło rzetelnej wiedzy i cenny skarb dla każdego fana Harry’ego Pottera! Bogato ilustrowana książka towarzysząca wystawie Biblioteki Brytyjskiej zorganizowanej na dwudziestolecie wydania „Harry’ego Pottera i Kamienia Filozoficznego”. Obok ciekawostek z zakresu historii magii, astronomii, zoologii, botaniki, wróżbiarstwa, eliksirów i alchemii, album zawiera przepiękne prace autorstwa Jima Kaya, które ukazały się w ilustrowanych wydaniach serii – szkice, studia oraz ostateczne wersje podobizn profesorów Hogwartu, magicznych istot i nie tylko. Bezcenne są materiały z prywatnej kolekcji J.K. Rowling, w tym niepublikowane dotąd ilustracje i odręczne zapiski autorki.

Rowling i jej Harry zapoczątkowali moją miłość do czytania. Do serii Harry Potter wracam regularnie, za każdym razem odwiedzając wykreowany przez pisarkę magiczny świat z czystym zachwytem małego dziecka, podekscytowana tym co tam znajdę i odkryję na nowo. Nie mogłam więc postąpić inaczej, jak zamówić "Harry Potter. Podróż przez historię magii"! Moje lutowe MUST HAVE! I pierwszy ilustrowany Potter!

"Zła siostra" – Sam Carrington

DATA PREMIERY: 27 luty 2018

Terapeutka i pacjentka. Żadna nie jest tą, za którą się podaje…

Stephanie Cousins boi się o życie. Psycholog Connie Summers chce jej pomóc pokonać lęk, ale nie zna prawdy o swojej pacjentce. Jej historia została wymazana. Nawet jej imię nie jest prawdziwe...

Ale doktor Summers to też nie jest prawdziwe nazwisko Connie. A to nie wszystko, co łączy te kobiety.

Gdy Stephanie wreszcie otwiera się i opowiada o swojej skomplikowanej relacji z bratem, Connie musi się zmierzyć z mrocznymi sekretami własnej rodziny.

Znalezienie okaleczonego ciała z prawdziwym imieniem Connie wypisanym na zakrwawionej dłoni ma druzgocące konsekwencje dla obu kobiet.

Kto jest ofiarą?
Kto jest winny?
Kto będzie następny?

Sekretna przeszłość bohaterów? Nikt nie jest tym za kogo się podaje? Morderstwo? Kłamstwa i głęboko skrywane tajemnice? Wchodzę w to!

"Świetlana przeszłość" – Danielle Steel

DATA PREMIERY: 28 luty 2018

Sybil i jej mąż Blake mają wszystko, czego tylko można pragnąć. Ona - wzięta dekoratorka wnętrz i konsultantka w muzeach, on - odnoszący sukcesy specjalista od nowych technologii. Budują swoje perfekcyjne życie i świetlaną przyszłość dla siebie i swoich dzieci.

Kiedy Blake dostaje awans, wszyscy przeprowadzają się do San Francisco. Zamieszkują w zabytkowej willi należącej niegdyś do znanych w okolicy arystokratów. Otoczeni kryształowymi żyrandolami, egzotycznymi meblami, zaczynają nowy etap.

Wtedy dzieje się coś, czego nikt się nie spodziewał. W jednym z korytarzu swego nowego domu Sybil spotyka piękną kobietę. Z nią chłopca. A później jeszcze kogoś…

Kim są tajemniczy przybysze? Co mają do przekazania rodzinie Sybil?

A może tajemnicze postaci wcale nie są przybyszami?

Najnowsza książka Danielle Steel to opowieść o magicznym spotkaniu przeszłości z teraźniejszością i jego niespodziewanych konsekwencjach.

Danielle Steel należy do moich ulubionych pisarek literatury kobiecej i jeszcze nigdy mnie nie zawiodła, więc "Świetlaną przeszłość" biorę w ciemno.

Pragnień wiele, a portfel szczupły!

Hm.

Jakoś to będzie!

Macie swoje listy czytelniczo-pragnieniowe?

Podzielcie się nimi w komentarzach!

2007 KART CZYTELNICZYCH PRZYJEMNOŚCI

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Mon, 05 Feb 2018 18:23:00 +0000

2007 – tyle stron przeczytałam w ciągu 31 dni, jakimi zaszczycił mnie styczeń. Uważam, że to całkiem niezła liczba biorąc pod uwagę powitanie nowego roku, a później okres sesji egzaminacyjnej. Zawsze się coś znajdzie, co odwraca uwagę od małych przyjemności. A to właśnie one sprawiają, że czuję się szczęśliwa. Pomagają mi przejść przez dzień z uśmiechem na ustach i pozytywnym myśleniem. Więc na czytanie zawsze znajdę czas. No prawie zawsze!

A co miałam możliwość przeczytać?

1. "Chirurg" – Tess Gerritsen

2. "Lucyfer.Diabeł na progu" – Mike Carey

3. "The Horror of the Heights" [ze słownikiem] – Arthur C. Doyle

4. "Duet Consolation" – Corinne Michaels

5. "Jak w bajce" – Danielle Steel

6. "Kolekcja Nietypowych Zdarzeń" – Tom Hanks

Zestawienie to napisało się samo. Nie zastanawiając się dłużej usiadłam i zaczęłam numerować kolejne książki zaczynając od tej, która w styczniu wywarła na mnie największe wrażenie. Złota Zakładka idzie do "Chirurga" Tess Gerritsen. Nie znalazłam w niej niczego, do czego mogłabym się przyczepić i na co chociaż malutka część mnie miałaby ochotę ponarzekać. Zupełnie nic! Za to milion pozytywów i powodów, które przemawiają na korzyść prostego i brutalnego realizmu – oraz tego, że na pewno do niej wrócę. I to nie raz! Srebrną Zakładkę otrzymuje nie kto inny, jak "Lucyfer. Diabeł na progu". Genialny komiks, wyraźna i żywa grafika oraz wciągająca fabuła. I Lucyfer – nieugięty, zimny manipulator i były władca Piekła o blond czuprynie, który zdobył moje serce już po kilku pierwszych stronach. Brązowa Zakładka idzie do Arthura Conan Doyla i krótkiego opowiadania, które wydane zostało przez Wydawnictwo [ze słownikiem]. Trzecie miejsce należy do "The Horror of the Heights" [ze słownikiem]. Fantastyczne opowiadanie z budzącymi grozę potworami zamieszkującymi przestworza i odważny aeronauta prowadzący śledztwo na wysokości 40 tysięcy stóp! Do tego masa nowych słówek i możliwość czytelniczego obcowania z językiem angielskim. Tytuły, które znalazły się poza podium były mniej pociągające i wszechogarniające niż te z pierwszej trójki, nie mniej jednak spędziłam miłe godziny przy ich lekturze, co zresztą możecie przeczytać w recenzjach konkretnych tytułów, które podlinkowałam Wam w powyższej liście.

7. "Kolekcja nietypowych zdarzeń" - Tom Hanks

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Wed, 31 Jan 2018 22:59:00 +0000

Są książki, do których z przyjemnością wracam przeżywając na nowo opowiedziane w nich historie. Są i takie, które raz przeczytane popadają z czasem w zapomnienie i dopiero po latach robiąc porządki trafiam na nie i z ciekawością zaglądam do środka chcąc przypomnieć sobie o czym były. Bywają też jednorazowe powieści. Takie co zapowiadały się ciekawie, czy też czytałam mnóstwo pozytywnych opinii na ich temat lub zwyczajnie czytałam inne pozycje napisane przez danego autora / autorkę, więc brałam je w ciemno. A później cierpiałam katusze, ponieważ ta konkretna okazała się słaba i zwyczajnie nudna.

Trafiłam na nie wszystkie dlatego z rezerwą podchodzę do światowej sławy nazwisk pojawiających się na okładkach nowości wydawniczych czy też do tych, których znam i uwielbiam. Bo ostatecznie nigdy nie wiem co mnie czeka w środku. Podobny stosunek mam do debiutów literackich zwłaszcza jeśli nie napisała ich osoba na co dzień zajmująca się pisarstwem, a ktoś zupełnie niezwiązany z tą branżą.

Niezaprzeczalnie do tej ostatniej kategorii zalicza się książka "Kolekcja nietypowych zdarzeń" będąca debiutem znanego i wielokrotnie nagradzanego aktora Toma Hanksa. Sama nie jestem wielką kino maniaczką, a jak najdzie mnie ochota to najczęściej stawiam na mocne kino akcji. Toteż przez wzgląd na mój gust nie miałam przyjemności poznania Hanksa poprzez wykreowane przez niego kreacje filmowe. Fakt, wieki temu obejrzałam "Forresta Gumpa", a z nowszych ekranizacji dzieła oparte na książkach Dana Browna, gdzie aktor wciela się w postać historyka Robera Langdona, lecz to nie wiele, aby móc oceniać go jako aktora.

Dzięki temu, kiedy zdecydowałam się z czystej ciekawości na "Kolekcję nietypowych zdarzeń" byłam pozbawiona bagażu uwielbienia względem Hanksa, jako aktora i podeszłam do jej lektury bez wygórowanych oczekiwań. Zwyczajnie wzięłam do ręki wściekle pomarańczowy tom i zaczęłam czytać. I przepadłam po pierwszym opowiadaniu! Lekkie, przyjemne, wypełnione naturalnym humorem i codziennością sprawiło, że umierałam z ciekawości co będzie dalej. A dalej było różnie. Miałam chwile zwątpienia i chciałam się poddać i odłożyć książkę na półkę, po czym ponownie wracałam do lektury i ostatecznie wytrwałam do jej końca. Co patrząc wstecz było dobrą decyzją.

Przyznaję, że krótkie formy literackie to nie jest do końca moja bajka. Zawsze mam zwyczaj porównywania ze sobą zawartych w zbiorze historii, co na dłuższą metę nie jest dobrym rozwiązaniem, a powiedziałabym że wręcz krzywdzącym. Jeśli miałabym analizować i poddawać ocenie każde opowiadanie z osobna, to "Kolekcja nietypowych zdarzeń" znalazłaby się nisko na liście książek do których wrócę. A tak całkiem szczerze, to nie wróciłabym do niej nigdy. Patrząc na nie jako na całość z kolei jestem skłonna kiedyś wrócić i dać kolejną szansę "Kolekcji..". Znalazły się w niej bardzo dobre i wciągające opowiadania, które czytałam z wypiekami na twarzy podekscytowana tym, co znajdę na kolejnych stronach. Ale były też i takie, które ciągnęły się w nieskończoność i były zwyczajnie nudne, zmuszając mnie do sprawdzenia ile jeszcze stron zostało do zamknięcia tego nieszczęsnego rozdziału.

Może za kilka lat moje podejście do krótkich form ulegnie zmianie, a moja czytelnicza natura dojrzeje na tyle, aby dostrzec w tym zbiorze coś czego nie byłam w stanie zobaczyć teraz? Nigdy nie wiadomo. Na chwilę obecną nie jestem ich wielką fanką. Jednak przyznaję, że są one ciekawą odskocznią od długich powieści z jakimi mam do czynienia na co dzień.

"Kolekcję nietypowych zdarzeń" na którą składa się 17 krótszych bądź dłuższych opowiadań łączy motyw maszyny do pisania. Zanim zapoznamy się z kolejną historią otrzymujemy zdjęcie kolejnego jej modelu, którym osobiście przyglądałam się z niemałym zachwytem! Mamy różnorodnych bohaterów z mniejszym lub większym bagażem doświadczeń, będących w różnym wieku i innej sytuacji życiowej. Łączy ich maszyna do pisania – przedmiot za pomocą którego każdy z nas może utrwalić własne historie, zapisać swoje obserwacje czy wszystko to, co w danej chwili przyjdzie mu do głowy.

"Kolekcja nietypowych zdarzeń" napisana jest przystępnym językiem zaś minimalizm dostrzec można w stosunkowo małej ilości dialogów. Jako całość prezentuje się dobrze. Nie porywa ani nie zanudza na śmierć. Charakteryzuje się prostym językiem, mnogością narracji i emanującym z niej spokojem. "Kolekcji nietypowych zdarzeń" ciężko jest nie lubić. Mimo wszystkich moich zastrzeżeń względem części jej opowiadań, to jako całość prezentuje się ciekawie. Nie powiem, że zakochałam się w stylu Hanksa, ale po dłuższym namyśle byłabym skłonna dać mu jeszcze jedną szansę jeśli postanowi napisać kolejną książkę.

Maszyna to narzędzie. Które, w rękach właściwej osoby, może zmienić świat.

Książka "Kolekcja nietypowych zdarzeń" bierze udział w 2018 Reading Challenge. [7/52]

tytuł: "Kolekcja nietypowych zdarzeń"

tytuł oryginału: "Uncommon Type: Some Stories"

autor: Tom Hanks

gatunek: literatura amerykańska

wydawnictwo: Wydawnictwo Wielka Litera

strony: 400

moja ocena: dobra niczym kawa o poranku

6. "Chirurg" - Tess Gerritsen

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Wed, 31 Jan 2018 20:08:00 +0000

Nie pamiętam jaki tytuł nosiła pierwsza przeczytana przeze mnie książka Tess Gerritsen ani dlaczego postanowiłam sięgnąć właśnie po nią, ale jednego jestem pewna. Po jej lekturze zakochałam się w prostym, nieowijającym niczego w bawełnę stylu pisarki, która przedstawia rzeczy takimi jakimi są bez zbędnego upiększania. Wsiąknęłam na dobre. I oto jestem kilka lat później odnawiając swój czytelniczy romans z jej twórczością i czytając od nowa "Chirurga", który jednocześnie obezwładnia i fascynuje czystym złem ukrytym na jego kartach. O czym jest?

Boston. Detektywi Jane Rizzoli i Thomas Moore zostają przydzieleni do wyjątkowo brutalnego zabójstwa młodej kobiety. Zanim sprawca pozbawił ją życia, upewnił się że najpierw będzie cierpieć. Długo. Odurzył, rozebrał do naga i unieruchomił przywiązując ją do łóżka. Kiedy narkotyk przestał działać, a kobieta odzyskała pełną świadomość, rozpoczął swój bestialski rytuał wycinając jej macicę. Na żywca. Bez znieczulenia. Okradł ją z kobiecości, po czym jednym precyzyjnym cięciem skalpela poderżnął gardło.

Owionął go duszny i mdlący zapach krwi. Odnalazł na ścianie przełącznik i zapalił światło. Jeszcze nim jego wzrok zarejestrował obraz na siatkówce oka, wiedział już, co zobaczy. A jednak nie był w pełni przygotowany na szok, który go czekał. Na łóżku leżała kobieta z rozciętym brzuchem. Cienkie zwoje jelit zwisały jej z boku jak groteskowe serpentyny.

Bliźniaczą sprawę Moore prowadził niespełna rok temu. Bez sukcesu. Z powodu braku dowodów czy świadków nie udało mu się złapać zabójcy. A teraz ten ponownie uderzył. Tylko czy aby na pewno szukają tej samej osoby? Detektywi podchodzą do sprawy sceptycznie, jednak z czasem odkrywają więcej takich zabójstw. Rizzoli wiedziona instynktem przeszukuje ogólnokrajową bazę zawierającą dane niebezpiecznych przestępców i znajduje w niej cztery uderzająco podobne sprawy w stanie Georgia. I świadka który przeżył. Cathrine Cordell, której udało się ujść z życiem i zastrzelić swojego oprawcę. Z kim mają więc do czynienia? Z naśladowcą? Czy może nie szukają mężczyzny, a kobiety która posiada zdolności i wiedzę, aby dokonać tak makabrycznej zbrodni? W końcu Cordell jest lekarzem. A po napaści wyjechała z miasta i rozpoczęła nowe życie w .. Bostonie.

Zdarzają się jeszcze tacy ludzie jak ja. Poruszamy się w tłumie, normalni pod każdym względem – może nawet bardziej niż inni, bo nie daliśmy się owinąć jak mumie sterylnymi bandażami cywilizacji. Nie odwracamy głowy na widok krwi. Dostrzegamy jej kuszące piękno. Czujemy, jak nasz przyciąga.

"Chirurg" to genialna żonglerka utartych motywów wciśniętych w klasyczny schemat – napędzającą go zbrodnię, śledztwo i grę z czasem, w której reguły określa zabójca trzymając w szachu wszystkich zainteresowanych. Gerritsen zebrała je wszystkie tworząc fascynująco mroczny, przesiąknięty pierwotnym złem thriller, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autorka nie ograniczyła się do ukazania historii z jednej z perspektywy, opowiadając ją z kilku punktów widzenia, co moim zdaniem było odważnym i ciekawym posunięciem. Dzięki temu zabiegowi mogłam poznać bliżej wykreowanych przez Gerritsen bohaterów i wejść w skórę zabójcy, którego przemyślenia przewijają się między rozdziałami dopełniając fabułę w odpowiednich momentach.

Po krwi ich poznam. Przyglądam się stojakom z probówkami jak czekoladkom w bombonierce, zastanawiając się, która wygląda najbardziej apetycznie. Krew każdego z nas jest niepowtarzalna. […]

Ma ciemną barwę. To krew rannego zwierza. Trzymam ją w ręce i gdy nagrzewa się od mojego dotyku, mam przed oczami tę młodą kobietę. Jest rozbita i udręczona. Gotowa, by nią zawładnąć.

"Chirurg" jest zderzeniem lekkiego i przystępnego stylu wymieszanego z wyrafinowanymi, bezpośrednimi opisami bestialskich zbrodni. Gerritsen bez zbędnych upiększeń częstuje czytelników realizmem z precyzją opisując odniesione przez ofiary rany, agonię towarzyszącą ich śmierci oraz ból i przerażenie jakie musiały odczuwać w trakcie niekończących się godzin spędzonych w świadomości co je czeka. Każdym nerwem odczuwając nacięcia zimnego skalpela na swojej skórze. Autorka perfekcyjnie obrazuje świat fabularny, dając odczuć przebijające się z niego zło. Mimo że czytałam już wcześniej tą powieść, to za każdym razem działa ona na mnie w taki sam sposób – wywołuje ciarki i otula kokonem niepewności. Fascynuje i uzależnia sprawiając że chcę więcej.

"Chirurg" przyciąga niczym magnes i pochłania bez reszty, szarpiąc nerwy i wywołując gęsią skórkę w obliczu czającego się na jego kartach zła.

Zapraszam do lektury tej fenomenalnej powieści!

Książka "Chirurg"bierze udział w 2018 Reading Challenge. [6/52]

tytuł: "Chirurg"

tytuł oryginału: "The Surgeon"

autor: Tess Gerritsen

gatunek: thriller medyczny

wydawnictwo: Wydawnictwo Albatros

strony: 383

moja ocena: papierowy majstersztyk

seria: "Rizzoli & Isles"

następna część: "Skalpel"

5. "Jak w bajce" - Danielle Steel

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Tue, 30 Jan 2018 19:10:00 +0000

Twórczość Danielle Steel jest znana mi nie od dziś. Od ładnych kilku lat zaczytuję się w jej powieściach i jak dotąd nigdy się na niej nie zawiodłam. Do przeczytania "Jak w bajce" skusiła mnie piękna baśniowa okładka z młodą blond kobietą w sukni balowej, która od razu skojarzyła mi się z bajką o Kopciuszku i jej zgubionym w trakcie ucieczki pantofelku oraz Księciu, z którym żyła długo i szczęśliwie! Naturalnie niemałą rolę odegrało samo nazwisko jednej z moich ulubionych pisarek! Jaką tym razem historią poczęstowała mnie Steel?

Camille żyje jak w bajce. Od dzieciństwa otoczona szczerą i bezgraniczną miłością rodziców, mieszka w willi w Napa Valley, którą jej ojciec wybudował dla nich na wzór francuskiego zamku należącego od pokoleń do jego rodziny. Razem z nim dzieli wspólną pasję do win, o których wie tyle samo co jej ojciec, pomagając mu w prowadzeniu ich rodzinnej winnicy. Wydawałoby się, że nic nie zburzy ich rodzinnej sielanki. Nic bardziej mylnego. Kiedy Joy, matka Camille, dowiaduje się że ma raka, ich świat wali się a przyszłość staje pod znakiem zapytania. Niedługo później Joy umiera.

Po stracie matki i ukochanej żony oboje ojciec z córką poświęcają się pracy. Kiedy Camille zajmuje się prowadzeniem winnicy na miejscu, Christophe udaje się w kolejne zagraniczne podróże służbowe osobiście odwiedzając najważniejszych klientów. Po powrocie z Europy dostaje on zaproszenie na kolację winiarzy. Na miejscu poznaje francuską hrabinę, z którą miło spędza czas i pod wpływem chwili umawia się z nią na kolejne spotkanie. Ich znajomość szybko przechodzi kolejne etapy i już po kilku tygodniach biorą ślub. Na Camille ta wiadomość spada niczym grom z jasnego nieba. Podejrzewa ona że kobieta nie jest tym za kogo się podaje jednak nie chce skrzywdzić ojca swoimi przeczuciami i chcąc nie chcąc akceptuje obecność macochy, która pod nieobecność ojca Camille pokazuje dziewczynie swoje prawdziwe oblicze.

Chyba nigdy mi się nie znudzą powieści napisane przez Danielle Steel! Autorka i tym razem mnie nie zawiodła. "Jak w bajce" to współczesna baśń o Kopciuszku i złej do szpiku kości Macosze oraz jej synach, którzy gotowi są na wszystko, aby tylko osiągnąć swój. Temat niby oklepany, bo takich historii jest mnóstwo na rynku literackim – co więc sprawia ze "Jak w bajce" czyta się szybko bynajmniej się przy tym nie nudząc? Element zaskoczenia i zwrot akcji, którego nie sposób się spodziewać!

Po przeczytaniu mniej więcej połowy książki przyznaję, że miałam chwilę zwątpienia. Zaczynałam zastanawiać się co znajdę na kolejnych stronach, ponieważ fabuła osiągnęła taki punkt w którym powolna fabuła zaczynała dawać się we znaki. Nie mówię, że książka w jakimkolwiek stopniu jest nudna, co to to nie! Steel bardzo obrazowo opisuje otoczenie, różnorodnych bohaterów i ich pragnienia, plany czy nadzieje, co pomaga wyobrazić sobie opisywany przez nią świat – jednak kiedy wszystko się już wyjaśniło zaczynało mi brakować akcji. Jakiegoś wydarzenia, które by mnie zaskoczyło. Uderzenia zwalającego z nóg. I właśnie coś takiego przytrafiło mi się kilka stron później.

Szok wymieszany z łzami zaowocował chwilą przerwy. Gdy ta minęła resztę książki pochłonęłam niemal jednym tchem spragniona odpowiedzi na pytania, które zrodziły się w mojej głowie po tej wstrząsającej scenie! I nie rozczarowałam się. Steel poprowadziła w taki sposób fabułę, że moje wewnętrzne czytelnicze ja krzyczało: chcę więcej! Kiedy wydawało się, że życie głównej bohaterki po utracie matki i powtórnym ożenku ojca wróciło na normalne tory, autorka częstowała mnie kolejnymi zwrotami nie szczędząc ani literackiej Camille ani oddanej czytelniczki – czyli mnie!

Bajka dopiero się zaczyna.

"Jak w bajce" to leniwa lektura z idealnie wydozowaną słodko-gorzką szczyptą grozy niepewności i lęku, które jedynie dodają smaczku malowniczej fabule powieści. To baśniowa historia o lojalności, prawdziwej przyjaźni, stracie i wewnętrznej sile przetrwania oraz o miłości, której nie trzeba szukać daleko ponieważ mamy ją pod samym nosem.

Gorąco polecam!

Książka "Jak w bajce" bierze udział w 2018 Reading Challenge. [5/52]

tytuł: "Jak w bajce"

tytuł oryginału: "Fairytale"

autor: Danielle Steel

gatunek: literatura kobieca

wydawnictwo: Wydawnictwo Amber

strony: 303

moja ocena: dobra niczym kawa o poranku

4. "The Horror of the Heights" [ze słownikiem] - Arthur C. Doyle

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Tue, 30 Jan 2018 09:22:00 +0000

Arthur Conan Doyle – słysząc to nazwisko pierwsze co przychodzi mi do głowy, to postać znanego na całym świecie detektywa Sherlocka Holmesa. Urodzony 22 maja 1859 roku Arthur studiował medycynę na Uniwersytecie Edynburdzkim, a później krótko pracował jako lekarz, ostatecznie jednak porzucając karierę medyczną na rzecz pisarstwa, które było jego prawdziwą pasją. Wybór ten zaowocował wykreowaniem jednej z najbardziej rozpoznawalnych i słynnych na cały świat postaci, Sherlocka Holmesa właśnie.

Jeśli chodzi o powieści szkockiego pisarza poświęcone Holmesowi, to przeczytałam je wszystkie i to nie raz! Jestem wielką fanką zarówno pierwotnej literackiej wersji detektywa pióra Doyle'a, jak i tych napisanych całkiem niedawno przez Anthonego Horowitza – "Dom Jedwabny" i "Moriarty" – które w mojej opinii doskonale oddają styl Doyle'a zachowując wszystkie charakterystyczne dla niego cechy.

Dzisiaj jednak słów kilka o opowiadaniu zatytułowanym "Groza na wysokości" autorstwa Arthura Conan Doyle'a, które w 1913 roku wydane zostało w zbiorze zatytułowanym "Tales of Terror and Mystery". Fabuła tej liczącej zaledwie dwadzieścia sześć stron historii koncentruje się wokół tajemniczego i niekompletnego notesu pokrytego krwią, który został znaleziony w pobliżu gospodarstwa w Withyham. Z zapisków utrwalonych na jego stronach wynika, że pewien aeronauta rozpoczął prywatne śledztwo, po tym jak kilku znanych mu lotników zginęło w tajemniczych okolicznościach w trakcie prób pobicia rekordu wysokości w lataniu. Narażając własne życie wzniósł się on swoim jednopłatowcem w powietrze przekraczając pułap 40 tysięcy stóp i odkrywa budzącą grozę tajemnicę przestworzy. Chcąc ostrzec innych aeronautów przed czającym się tam złem, skrupulatnie opisuje wszystko co widział i czego sam doświadczył. Jednak czy same zapiski wystarczą jako dowód na istnienie potworów? Czy uda mu się wyjść cało z opresji i osobiście zaświadczyć o tym co widział?

"The Horror of the Heights" opublikowane w oryginale przez Wydawnictwo [ze słownikiem], które w swojej ofercie posiada rozmaity wybór powieści wydanych w języku angielskim, jest pierwszym opowiadaniem Arthura Conana Doyle'a, jakie miałam możliwość przeczytać i muszę przyznać, że mimo braku Holmesa i Watsona, historia "Grozy na wysokości" zachwyciła mnie przyprawiając jednocześnie o ciarki!

Wydawnictwo [ze słownikiem] postawiło na minimalizm, jeśli chodzi o okładki wydawanych przez nich powieści. Biała okładka, na której dużą i wyraźną czcionką zostajemy poinformowani o tytule i autorze dzieła oraz w przypadku "The Horror of the Heights" również o poziomie językowym – C1/C2 – od razu przypadła mi do gustu. Na samym początku znajduje się słownik z najczęściej pojawiającymi się w opowiadaniu słówkami, które zostały przetłumaczone i spisane alfabetycznie. Środek stanowi opowiadanie samo w sobie, gdzie po bokach wypisane są trudne słowa, charakteryzujące się pogrubioną czcionką, pojawiające się na poszczególnych stronach, zaś całość kończy rozbudowany słownik wzbogacony o nowe słówka w porównaniu z tym znajdującym się na samym początku.

Cieszę się, że trafiłam na publikacje Wydawnictwa [ze słownikiem], które wspiera wielbicieli języka angielskiego i tych, którzy uwielbiają wyzwania i czytają swoje ulubione dzieła w oryginale. Czyli mnie! Dzięki wsparciu słownikowemu czytanie szło mi zdecydowanie sprawniej niż gdyby jego tam nie było, ponieważ część słówek pojawiających się w opowiadaniu mi osobiście sprawiła nie małą trudność. Zwłaszcza, że jakieś 15 % z nich dotychczas nie było mi w ogóle znane - widziałam je pierwszy raz! A teraz mój słownik jest bogatszy o słownictwo z zakresu między innymi lotnictwa czy tego, co można znaleźć pod maską jednopłatowca! Czytanie powieści [ze słownikiem] jest więc o tyle lepsze, że przyjemność mogłam czerpać zarówno z pochłaniania historii w oryginale, jak i uczenia się nowych słówek, których znaczenia nie musiałam szukać w osobnym słowniku, ponieważ miałam je wytłumaczone i rozpisane na marginesie i w słownikach znajdujących się zarówno na początku, jak i na końcu podręcznika.

Gorąco polecam zarówno "The Horror of the Heights", jak i inne książki Wydawnictwa [ze słownikiem].

Książka "The Horror of the Heights" bierze udział w 2018 Reading Challenge. [4/52]

Książka "The Horror of the Heights" bierze udział w 2018 Czytamy klasykę. [1/4]

tytuł: "The Horror of the Heights"

autor: Arthur Conan Doyle

gatunek: klasyka literatury angielskiej

wydawnictwo: Wydawnictwo [ze słownikiem]

strony: 70

moja ocena: papierowy majstersztyk

3. "Conviction" - Corinne Michaels

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Sun, 28 Jan 2018 19:54:00 +0000

Zatrzymuje się i patrzy na mnie z ukosa, na nowo przywdziewając maskę, którą tak dobrze znam. Odcina się od wszystkiego, próbując zagłuszyć ból. Co wcale nie znaczy, że on znika. Można myśleć, że tak. Można mieć jedynie nadzieję na zamaskowanie go pozorami, że wszystko jest w porządku. Jednak ból ma to gdzieś. Wnika głęboko przez otwarte rany, przesącza się do wnętrza duszy i zżera od środka, jeśli mu na to pozwolisz. A ja nie pozwolę, aby go pochłonął. Będę walczyć ze wszystkich sił, aby przez to przeszedł, tak jak on zrobił to dla mnie.

Jak wspominałam w recenzji "Consolation", zanim jeszcze rozpoczęłam jej lekturę wiedziałam co mnie czeka na jej końcu, kiedy tylko mój wzrok przykuło to krótkie, ale jakże znaczące zdanie, które dosłownie wbiło mnie w fotel w tamtej chwili. Chcąc poznać ostateczne zakończenie burzliwej historii Natalie i Liama zabrałam się za lekturę "Conviction". Na jej początku byłam pewna, że autorka obdaruje swoich bohaterów, a tym samym czytelników, szczęśliwym zakończeniem. W końcu każdy literacki romans ostatecznie kończy się i żyli długo i szczęśliwie, jednak momentami ta pewność zostawała wystawiana na próbę. Zaś Corinne Michaels po raz kolejny sprawiła niemożliwym czytanie tej historii bez zapasu chusteczek pod ręką!

Natalie po miesiącach spędzonych na opłakiwaniu utraty ukochanego Aarona, wreszcie gotowa jest ruszyć naprzód u boku Liama, który pokazał jej że szczęście można znaleźć wcale go nie szukając, zaś miłość nie jedno ma imię. Pogodziła się ze śmiercią męża, jak i z faktem, że jej córeczka nigdy nie pozna swojego biologicznego ojca, który okazał się być zupełnie innym człowiekiem za jakiego go uważała. Jednak nawet odkrycie bolesnej prawdy o Aaronie, nie przeszkodziło jej w ruszeniu na przód, zaufaniu kolejnemu mężczyźnie i powierzeniu mu swojego serca, jak i całej siebie.

Nie można odwrócić biegu wskazówek ani ich zatrzymać. W tej chwili pragnę jedynie, aby świat stanął w miejscu i wrócił do momentu, w którym byłam szczęśliwa i gotowa stawić wszystkiemu czoła. […] czas nie jest moim przyjacielem. Zadaje mi cios prosto w twarz i śmieje się do rozpuku, a ja stoję jak głupia, zastanawiając się, jakim cudem to wszystko się dzieje.

Szczęśliwa u boku Liama, który traktuje Aarabelle, jak swoją własną córkę, Natalie z nadzieją spogląda w przyszłość, ciesząc się z każdej chwili spędzonej u boku dwóch najważniejszych dla niej osób. Niestety los ponownie płata jej figla zadając bolesny cios. Przeszłość domaga się jej uwagi, zaś dopiero co poukładane życie ponownie rozsypuje się na drobny mak, rozdzierając świeżo zagojone rany i wymuszając na niej podjęcie trudnej decyzji.

Życie jest okrutne. Miłość to żart. Nawet śmierć nie jest ostateczna.

Natalie mimo zamieszania i skomplikowanej sytuacji, w jakiej się znalazła, jest pewna jednego – nie pozwoli nikomu odebrać sobie tego, co udało jej się z niemałym wysiłkiem zbudować w ciągu ostatnich miesięcy. Zamierza walczyć o uczucie, jakie połączyło ją i Liama. O ich związek i wspólną przyszłość, która teraz stanęła pod znakiem zapytania.

Jego obawy są uzasadnione. Mamy mnóstwo przeszkód na swojej drodze, a nawet niewielkie zwątpienie może doprowadzić do powstania wielkich problemów. Nie ma żadnej gwarancji. Żadne z nas nie może zapewnić drugiej osoby, że obawy, z którymi się zmagamy, nie są prawdziwe.

"Duet Consolation" to prawdziwa emocjonalna jazda bez trzymanki i to w podwójnym wydaniu! "Conviction" rozpoczyna się w miejscu, gdzie w "Consolation" autorka postanowiła zaserwować swoim czytelnikom zawał serca spowodowany szokującym i zupełnie nieprzewidywalnym zakończeniem pierwszego tomu.

Natalie znalazła się w niezwykle trudnej sytuacji i jedynie od niej zależy czy pozwoli sobie na szczęście, na które prawdziwie zasługuje po tym wszystkim, co przeszła. Jaką decyzję podejmie? Czy mimo przeszkód uda jej się wytrwać w niej i odzyskać to, co ponownie utraciła?

Przyznaję, że nie spodziewałam się tylu zwrotów akcji i nieustannej niepewności wymieszanej z rosnącą ciekawością i zniecierpliwieniem co będzie dalej. Jak zakończy się historia Natalie i Liama, którzy już w pierwszym tomie zdobyli moją sympatię i którym kibicowałam do samego końca, pragnąc dla nich szczęśliwego zakończenia. I dostałam je! Chociaż chwilami miałam wątpliwości czy rzeczywiście do takiego dojdzie mając w pamięci zakończenie pierwszego tomu. Jednak autorka tym razem postanowiła oszczędzić mi kolejnego zawału połączonego z głębokim szokiem, smutkiem i chęcią skopania czyjegoś tyłka.

Corinne Michaels odwaliła kawał dobrej roboty radząc sobie bardzo dobrze na polu fabularnym, jak i w kreacjach bohaterów. Stworzyła niezaprzeczalnie silną bohaterkę, dojrzałą i konsekwentną w swoich działaniach, jak i pragnieniach Natalie, oddanego i lojalnego Liama, jak i postaci drugoplanowe – wspierających ich na każdym kroku przyjaciół Marka, Jacksona, Reanell i Catherine. Michaels umiejętnie przedstawiła targające bohaterami emocje i rozterki oraz wyczerpująco wytłumaczyła podejmowane przez nich decyzje.

"Duet Consolation" opowiada wypełnioną cierpieniem, smutkiem, szczęściem, wzlotami i upadkami historię Natalie, Aarona i Liama. "Conviction" kontynuuje losy Natalie i Liama, udzielając tym samym odpowiedzi na pytania, jakie pojawiły się po zakończeniu lektury "Consolation" zaś autorka częstuje czytelnika kolejnymi dawkami emocji. Piękna, poruszająca i przyprawiająca o palpitacje serca i zawrót głowy historia Natalie i Liama już od pierwszych stron skradła moje serce, zaś sama Corinne Michaels swoim lekkim i obrazowym stylem zdobyła kolejną oddaną czytelniczkę. Gorąco polecam!

Książka "Conviction"bierze udział w 2018 Reading Challenge. [3/52]

tytuł: "Conviction"

autor: Corinne Michaels

cykl:"Consolation Duet" - tom 2

gatunek: powieść obyczajowa, romans

wydawnictwo: Wydawnictwo Szósty Zmysł

strony: 351

moja ocena: papierowy majstersztyk

2. "Lucyfer. Diabeł na progu" - Mike Carey

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Wed, 24 Jan 2018 15:42:00 +0000

Osobiście nie jestem fanką komiksów (a przynajmniej nie byłam do tej pory!). Jakoś nigdy nie ciągnęło mnie, aby sięgnąć po jakiś i zobaczyć co takiego ma w sobie ta forma opowiadania i dlaczego dookoła słyszę i zaczytuję się w „ochy i achy” odnoszących się do konkretnych dzieł tego gatunku. Moje podejście zmieniło się dzięki ekranowemu Lucyferowi, który swoją premierę miał w styczniu 2016, a wcielający się w jego postać Tom Ellis skradł moje serce zyskując wierną fankę już po pierwszych kilku minutach pilotowego odcinka!

Wiem. Spóźniłam się dwa lata. Aż tyle czasu zajęło mi przełamanie się i sięgnięcie po komiks, na którym bazowany jest serial, ale lepiej późno niż wcale, mam rację?

Nie jest już władcą piekieł.
Nie jest już agentem niebios.
Kim jest teraz? Jaka nazwa opisuje jego funkcję?
Jest Lucyferem. Niosącym Światło.
To jego najstarsze imię nadane przez Boga. Noszone niczym piętno przez niezliczone eony, gdy wędrował w mroku.

Zmęczony obowiązkami władcy piekieł, Diabeł postanawia porzucić obejmowane przez eony stanowisko i przejść na całkowicie zasłużoną emeryturę. Lucyfer po przekroczeniu bram piekielnych udaje się na ziemię i ostatecznie osiedla się w Los Angeles, gdzie z czasem staje się właścicielem ekskluzywnego klubu "Lux". Tą ziemską idyllę zakłóca pojawienie się Amenadiela z misją od samego Stwórcy. Okazuje się, że jedynie sam Diabeł może uratować świat od niszczycielskiej mocy, jaka zagościła na ziemi i grozi jej zniszczeniu.

"Lucyfer. Diabeł na progu", to pierwszy tom jedenastotomowej serii bazujący na motywach "Sandmana" Neila Gaimana, gdzie Lucyfer grał jedynie drugie skrzypce. Gaiman, jak sam pisze we wstępie, zawsze pragnął dla Diabła jego własnego uniwersum, w którym to on byłby gwiazdą. Na szczęście wizję tą podzielał Mike Carey, entuzjastycznie podchodząc do stworzenia komiksu z Królem Piekieł w roli głównej.

"Lucyfer. Diabeł na progu", to zbiór trzech niebezpośrednio nawiązujących do siebie historii – "Diabelskiej intrygi", "Wróżby z sześciu kart" i "Zrodzonej z umarłych" – których treść pozwala mi spekulować, że są to jedynie zapowiedzi jakiejś większej historii utkanej z manipulatorskiej sieci intryg będącej dziełem samego Lucyfera. Co ciekawe każda z nich zilustrowana jest przez innego grafika, prezentując trzy zupełnie odmienne style rysunkowe.

"Lucyfer. Diabeł na progu" to bardzo dobry komiks z wciągającymi historiami, które swoją treścią porwały mnie w wir intryg, ukazując oblicze ziemskie i pozaziemskie – zarówno dwóch światów, jak i istot je zamieszkujących, które - jak się okazuje - mogą wybierać się na wycieczki krajoznawcze między innymi kiedy tylko przyjdzie im na to ochota. Komiks obfituje w różne rodzaje czcionek i języków, które nie zawsze bywają zrozumiałe dla zwyczajnych śmiertelników – ja ciągle nie umiem rozszyfrować wypowiedzi Mazikeen!

"Diabeł na progu" to krwawa, momentami przerażająca, okraszona czarnym humorem i bazująca na genialnych dialogach oraz wyrazistych rysunkach historia ukazująca ziemskie dzieje emerytowanego władcy piekieł, Lucyfera który w wolnych chwilach gra na pianinie w zaciszu swojego klubu "Lux" mieszczącego się nie gdzie indziej, jak w Los Angeles – Mieście Aniołów.

Nie mogę się już doczekać, kiedy wezmę się za drugą część i odkryję tajemnice, jakie skrywa w sobie drugi tom zatytułowany "Lucyfer. Dzieci i potwory", który leży sobie na półce i czeka aż w kalendarzu zawita luty! Jeden komiks na miesiąc – nowe postanowienie, które bardziej spowodowane jest faktem, że w swojej biblioteczce posiadam jedynie dwa tomy (trzeci jest w drodze!), a kolejne są niedostępne lub zwyczajnie ich ceny przekraczają mój miesięczny budżet przeznaczony na książki.

Podsumowując "Lucyfer. Diabeł na progu" polecam każdemu: od fanów serialu, chociaż nie znajdziecie w nim wielu wspólnych mianowników, i dzieł Neila Gaimana czy każdego innego czytelnika, którego interesuje popołudnie spędzone z Diabłem pogrywającym na pianinie w zaciszu swojego klubu, który w wolnych chwilach ratuje świat przed zagładą.

Komiks "Lucyfer. Diabeł na progu"bierze udział w 2018 Reading Challenge. [2/52]

tytuł: "Lucyfer. Diabeł na progu"
tytuł oryginału: "Lucifer: Devil in the Gateway"

autor: Mike Carey

cykl: "Lucyfer" - tom 1

gatunek: komiks

wydawnictwo: Wydawnictwo Egmont Polska

strony: 160

moja ocena: papierowy majstersztyk

1. "Consolation" - Corinne Michaels

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Fri, 12 Jan 2018 19:50:00 +0000

"Consolation” autorstwa Corinne Michaels, to pierwszy tom duetu o tej samej nazwie. Jak to w moim przypadku bywa zanim zabrałam się do jej lektury minęło dobrych kilka tygodni. Dojrzewanie powieści na półce, to ważna sprawa. Prawie tak samo, jak dojrzewanie czytelnika do zaprzyjaźnienia się z jej fabułą. Ja musiałam poczekać, ponieważ jak tylko ją otrzymałam, to zaczęłam ją tak z grubsza przeglądać, kiedy na moje nieszczęście otworzyła mi się na ostatniej stronie, a mój wzrok zatrzymał się na tym jednym, wyjątkowym zdaniu, które rozwiązywało zagadkę zakończenia historii "Consolation” i o co tyle zamieszania na innych blogach! Musiałam więc zrobić sobie przerwę i poprzez lekturę innych książek spróbować zapomnieć o tym, co widziałam. Jednak co się zobaczy nie da się już od zobaczyć, więc mimo wszystko zaczęłam lekturę mając w pamięci wyryte te słowa.

Nie powinnam tego chcieć.
Ale chcę.
Nie powinno mi być tak dobrze w jego ramionach.
Ale jest.
Powinnam kazać mu wyjść i zwiększyć dystans między nami.
Ale nie potrafię.

A mimo wszystko czytanie "Consolation” sprawiło mi nie lada przyjemność. I wycisnęło ze mnie hektolitry łez tym samym zmuszając do natychmiastowego sięgnięcia po kontynuację, którą na całe szczęście miałam zaraz pod ręką! Innymi słowy dobrze, że nie czytałam żadnej z nich zaraz po otrzymaniu paczek z nimi w środku, lecz poczekałam na odpowiednią chwilę i pochłonęłam jedną za drugą!

[...] udawanie jest o niebo lepsze od zderzenia się ze świadomością.

Główną bohaterką jest Natalie – szczęśliwa żona komandosa Navy Seals, a w krótce również i matka. Do rozwiązania zostało kilka tygodni. Podekscytowana Natalie jednocześnie oczekuje narodzin swojej córeczki i powrotu ukochanego z misji. Kiedy słyszy pukanie do drzwi, spodziewa się ujrzeć Aarona i nikogo innego. Zamiast niego jednak w drzwiach stoi stary przyjaciel, którego obecność może oznaczać tylko jedno – wiadomość, która diametralnie zmieni całe jej życie.

Poukładane i szczęśliwe życie, jakie wiodła Natalie rozpada się niczym domek z kart. W jednej chwili traci sens wstawania rano z łóżka i wykonywania zwyczajnych, codziennych czynności. Jedne, co powstrzymuje ją od całkowitego załamania się jest myśl o nowonarodzonej córeczce Aarabelle. Pogrążona w żałobie Natalie każdego dnia zapewnia bliskich o swoim dobrym samopoczuciu, częstując ich uśmiechem pod tytułem: „wszystko w porządku” – nie będąc nawet blisko stanu „czuję się dobrze”, a w głębi duszy przeżywając prawdziwe katusze po utracie ukochanego. Kiedy jej codzienną rutynę zaburza pojawienie się Liama, starego przyjaciela, Natalie zaczyna na nowo i prawdziwie cieszyć się życiem, odnajdując radość nawet z najmniejszych rzeczy. I uczuć, które niekontrolowanie zaczynają kiełkować, wymuszając na Natalie podjęcie decyzji, które ponownie odmienią jej życie.

Nie można zaznać prawdziwej miłości, jeśli nie poznało się prawdziwego bólu.

"Consolation” już od pierwszej strony porwała mnie w swój emocjonalny wir, sprawiając że mój organizm zwariował i sama już nie wiedziałam czy się uśmiechać czy płakać. A muszę przyznać, że te reakcje w miarę dalszej lektury wyrównały się. Chociaż mimo wszystko zużyłam masę chusteczek w momentach załamania, które na szczęście nie były tak częste!

Corinne wykonała całkiem niezłą robotę pisząc "Consolation”, tworząc bohaterów z krwi i kości, którzy bez dwóch zdań mogliby istnieć w prawdziwym świecie. Główna bohaterka Natalie, to silna i mądra kobieta, która dostała więcej kopniaków od życia niż niejedna osoba byłaby w stanie znieść. Mimo wszystko nie poddaje się, a walczy. Na swój sposób stara się pogodzić ze śmiercią męża, będąc jednocześnie oddaną i kochającą matką dla małej Aarabelle. Jej życie ponownie zmienia się, kiedy pojawia się w nim stary przyjaciel oferując swoją pomoc. Natalie stara się trzymać go na dystans, lecz z czasem staje się to dla niej coraz trudniejsze, aż wreszcie staje przed ważną decyzją – czy może pozwolić sobie na bycie na powrót szczęśliwą i oddać swoje serce mężczyźnie, a co ważniejsze, kolejnemu Navy Seals, na nowo narażając się na cierpienie?

"Consolation" to z pozoru romantyczna historia, która zgodnie z wytycznymi ma kończyć się happy endem, a jej bohaterowie żyć długo i szczęśliwie. Gdyby to tylko było takie proste! A jak się okazuje nie jest ani w rzeczywistości ani na łamach kart fikcji literackiej.

Na szczęście Michaels nie poszła w tą stronę i zamiast banalnej historii miłosnej, stworzyła jedną z cyklu „z życia wzięte” i zapadające w pamięć na długo. Wykreowała bohaterów obciążonych niemałym bagażem życiowych doświadczeń, pokiereszowanych przez los i zmuszonych każdego dnia walczyć o pozostanie sobą – oczywiście na tyle, na ile to możliwe.

"Consolation” porusza tematy straty, samotnego macierzyństwa, żałoby czy walki o przetrwanie. To także historia o odkrywaniu samego siebie, odradzaniu się i otwieraniu na nowe – na to co przyniesie los. Na to co dobre i złe.

Podsumowując "Consolation” to istny emocjonalny rollercoaster! Fabuła płynnie płynie do przodu nie szczędząc czytelnika ani na chwilę. Razem z Natalie przeżywałam kolejno wzloty i upadki próbując odnaleźć sens dalszego życia – w moim przypadku czytania książki, która z każdym kolejnym rozdziałem siała spustoszenie w moim niemal uporządkowanym systemie emocjonalno-czytelniczym!

Kiedy już wydawało się, że wszystko idzie ku pożądanej przez nas obie stabilizacji, autorka rzucała kolejne kłody pod nogi zarówno mi czytelnikowi, jak i swojej bohaterce, odkrywając kolejne karty, których zawartość nie pozwoliła ani na chwilę wytchnienia. Michaels tą nierówną grę zakończyła wbijającym w fotel (nawet dla mnie znającej już jej zakończenie!) zdaniem, które sprawiło, że musiałam natychmiast sięgnąć po kontynuację i odkryć ostateczne zakończenie tej burzliwej historii!

Szczerze polecam tą książkę nie tylko każdej fance twórczości Michaels, ale i każdemu kto raz na jakiś czas ma ochotę dostać niejednego zawału i wylać morze łez podczas lektury naprawdę dobrej książki!

Książka "Consolation" bierze udział w 2018 Reading Challenge. [1/52]

tytuł: "Consolation"

autor: Corinne Michaels
cykl: "Consolation Duet" - tom 1

gatunek: powieść obyczajowa

wydawnictwo: Wydawnictwo Szósty Zmysł

strony: 340

moja ocena:papierowy majstersztyk

wyzwania czytelnicze na 2018 rok

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Wed, 03 Jan 2018 23:38:00 +0000

W zeszłym roku podjęłam się dwóch wyzwań czytelniczych. W sumie rozpoczęłam zabawę z nimi z małym opóźnieniem, lecz nie to jest ważne, a sam fakt że niestety nie udało mi się im podołać! Poległam i to z kretesem, ale w tym roku zaczęłam swoją czytelniczo-wyzwaniową przygodę już 1 stycznia i udało mi się przeczytać dwie książki. Mianowicie "Consolation" i "Conviction" autorstwa, Corinne Michaels, która skradła moje serce przedstawioną w nich historią. Recenzje wkrótce pojawią się na blogu. Na razie jestem na etapie porządkowania uczuć w miarę logiczne zdania!

Przejdę jednak do konkretów. W tym roku roku postanowiłam ponownie podjąć się Reading Challenge z Goodreads z tą różnicą, że w 2018 roku chcę przeczytać minimum 52 książki! Jeśli nie więcej! Chociaż będę bardzo zadowolona z siebie, jak przeczytam chociaż tyle książek! Na pewno wykorzystam fakt, że w moich prywatnych zbiorach znajdują się pozycje nigdy przeze mnie nie czytane, a które ostatnio coraz bardziej mnie do siebie przeciągają! I mam zamiar przeczytać je. Może uda mi się zapoznać ze wszystkimi powieściami, jakie posiadam u siebie, a wiem że w międzyczasie pewnie skuszę się na kolejne zakupy .. Coż. Będę musiała ustalić priorytety czytelnicze!

2018 READING CHALLENGE z GOODREADS

52 książki

Kolejnym wyzwaniem będzie obcowanie z szeroko pojętą klasyką. Na to wyzwanie natknęłam się zupełnie przypadkiem, ale postanowiłam spróbować swoich sił i od czasu do czasu postawić na klasyczne dzieło. Mowa o wyzwaniu zaproponowanym przez Beatę z bloga Misie czytanie podoba. Do wyboru są dwa warianty: jedna powieść klasyczna na miesiąc bądź jedna na kwartał. Patrząc realistycznie na moje związki z klasyką myślę, że bezpieczniej będzie wybrać opcję numer 2. To też zamierzam przeczytać jedną powieść z literatury klasycznej na kwartał.

CZYTAMY KLASYKĘ Z MISIE CZYTANIE PODOBA

JEDNA POWIEŚĆ KLASYCZNA NA KWARTAŁ

Trzecim i zarazem ostatnim wyzwaniem będzie Wyzwanie Czytamy Nowości 2018. Podobnie jak na poprzednie wyzwanie czytelnicze, tak i na to wpadłam przypadkiem, ale zaciekawił mnie jego charakter, więc powiedziałam sobie: Czemu nie?!. Ciekawa jestem ile nowości uda mi się przeczytać w tym roku, a tym samym jak dużo premierowych książek znajdzie się na mojej półce w tym roku! Wyzwanie to jest pomysłem Moniki z bloga Monweg.

WYZWANIE CZYTAMY NOWOŚCI 2018

Teraz pozostaje mi stać, siedzieć, leżeć i czytać, czytać, czytać!

Wyzwania czytelnicze. Książki. Nadchodzę! ❤

żyj z pasją

noreply@blogger.com (Justyna Nalepa) — Tue, 02 Jan 2018 22:59:00 +0000

Żyj z pasją.

To pierwszy cytat, na jaki natknęłam się otwierając mój cudowny kalendarz Czaromarownik 2018 na jego kalendarzowej części. Osoby odpowiedzialne za dobór złotych myśli nie mogły wybrać lepszej na pierwszy dzień Nowego Roku! Na nowy początek. Na zmiany. Na stanie się lepszą wersją siebie w nadchodzących dniach, latach czy przyszłości, która jawi się w kolorowo-szarych barwach. Wiem, że będę miała wzloty i upadki, jak każdy z nas (lub nie?), ale wiem że dam radę przetrwać gorsze dni wynosząc z nich lekcje na przyszłość.

Życzę sobie, aby ten rok był pasjonujący pod każdym względem. Życzę sobie, abym wytrwała w codziennym pisaniu, zwyczajnie pisaniu czegokolwiek, aby ulepszać swój warsztat twórczy i nie mieć zastojów w pisaniu nowych postów na bloga oraz umieszczaniu ich tu regularnie. Nie wyszło mi to w zeszłym roku i wiem, że moja moc twórcza wciąż natyka się na blokady, ale pracuję nad tym nieustannie. I robię postępy. Mam nadzieję. Życzę sobie kreatywności w działaniach związanych z blogiem, życiem i studiami. Życzę sobie przełomu i rozpoczęcia pisania pracy magisterskiej, bo czas goni a ja nie mam nic prócz strony tytułowej! Życzę sobie obronienia się na 5! (lub zwyczajnie, abym w czerwcu mogła pochwalić się tytułem magistra bez względu na uzyskaną pozytywną ocenę na egzaminie!) Życzę sobie udoskonalenia swoich umiejętności językowych. Dotarcia w języku angielskim do mocnego poziomu B2/C1. Osiągnięcia poziomu A1/A2 w języku włoskim. Nauczenia się cyrylicy, czytania jej i pisma oraz przyswojenia podstaw komunikacyjnych w języku rosyjskim. Życzę sobie wytrwałości w dążeniach pisarskich, blogowych, naukowych i językowych oraz życiowych. Życzę sobie mnóstwa nowych książek i półek na nie! Życzę sobie, aby udało mi się przeczytać większą część posiadanych już przeze mnie zbiorów i pełnego zrealizowania wyzwań czytelniczych, co niestety nie wyszło mi w minionym roku, ale dam z siebie wszystko, by ta sytuacja nie miała więcej miejsca.

Życzę sobie i Wam wszystkim oraz każdemu z osobna drodzy Czytelnicy, aby ten rok był lepszy od poprzedniego, abyśmy zrealizowali swoje cele i dążyli do urzeczywistnienia swoich marzeń. Byśmy cieszyli z drobnostek i nie poddawali, kiedy spadną nam kłody pod nogi. Parli uparcie z optymistycznymi myślami naprzód walcząc o siebie i swoją przyszłość.

Wszystkiego najlepszego w roku 2018!

Żyjcie z pasją!