tag:blogger.com,1999:blog-66765574056357131092012-01-29T09:57:17.313+02:00Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει/έχει μεγάλη πείρα ο χαμός. Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό του ανώφελου. Σιγά σιγά να ξαναβρεί το λέγειν της η μνήμη/να δίνει ωραίες συμβουλές μακροζωίας/ σε ό,τι έχει πεθάνει. [ από το "Kονιάκ μηδέν αστέρων" της Κικής Δημουλά ]καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.comBlogger343125blogspot/pUuPJhttp://feedburner.google.comtag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-72855901366726756502012-01-28T22:11:00.004+02:002012-01-29T09:57:17.320+02:002012-01-29T09:57:17.320+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>γενικώς</b></span><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tooXMNCRz4s/TyRP_biMxpI/AAAAAAAAC5Y/k4cwMzrPmNI/s1600/imag0333e.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-tooXMNCRz4s/TyRP_biMxpI/AAAAAAAAC5Y/k4cwMzrPmNI/s1600/imag0333e.jpg" /></a></div><br /> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Τα δικά μου λόγια τα βρίσκω περιττά εδώ και καιρό.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Τα λένε όλα τα απορημένα βλέμματα των αστέγων. Μπορεί να μη βρίσκουν στέγη, αλλά βρήκαν θέση ακόμα και στα δελτία των 8.00, πλέον.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Αυγάτεψαν μάλλον και έφτασαν παντού</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Τούτα μόνο και πολλά είναι.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">προσθέτω μονάχα τους πάντα επίκαιρους στίχους :</span><br /> <br /> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #660000;">τούτες τις μέρες ( Γιάννης Ρίτσος ) </span></b></span></div><div style="text-align: justify;"></div><blockquote class="tr_bq"><span style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει, μας κυνηγάει</span> </blockquote><blockquote class="tr_bq" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="background-color: white;">Γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα</span>γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα</blockquote><blockquote class="tr_bq" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα </blockquote><blockquote class="tr_bq" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Πολύ κρύο, πολύ κρύο, πολύ κρύο εφέτος<br /> Πιο κοντά, πιο κοντά<br /> μουσκεμένα χιλιόμετρα μαζεύονται γύρω τους<br /> Μέσα στις τσέπες του παλιού πανωφοριού τους<br /> έχουν μικρά τζάκια να ζεσταίνουν τα παιδιά<br /> Κάθονται στον πάγκο κι αχνίζουν<br /> απ' τη βροχή και την από στάση<br /> Η ανάσα τους είν' ο καπνός ενός τραίνου<br /> που πάει μακριά, πολύ μακριά<br /> Κουβεντιάζουν<br /> και τότε η ξεβαμμένη πόρτα της κάμαρας<br /> γίνεται σαν μητέρα που σταυρώνει τα χέρια της<br /> κι ακούει</blockquote><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/wpi3WIsqWLw" width="420"></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-7285590136672675650?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/xrAZTtNsBWU6Qhkq4Uj0tr3kWFM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/xrAZTtNsBWU6Qhkq4Uj0tr3kWFM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/xrAZTtNsBWU6Qhkq4Uj0tr3kWFM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/xrAZTtNsBWU6Qhkq4Uj0tr3kWFM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/DzdnxesEq8o" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2012/01/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-66306123937197522992011-12-22T13:25:00.003+02:002011-12-22T16:15:34.664+02:002011-12-22T16:15:34.664+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><b style="background-color: white; color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; line-height: 18px;">"Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ΄ ευχήν στην Αποικία / δεν μέν΄ η ελαχίστη αμφιβολία"</b></div><div style="text-align: justify;"><div style="color: #444444; font-weight: bold; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></b></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #444444; text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><b><img border="0" height="408" src="http://2.bp.blogspot.com/-ytHMnMIixyA/TvMSiIS8b5I/AAAAAAAAC5Q/wRPv1z89MzI/s640/7917932.jpg" width="640" /></b><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;"><b>..άσχετο. Γερμανικά τανκ στην οδό Αθηνάς τον Απρίλη του 1941</b></span></span></span></div></div><div style="text-align: justify;"><b style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"><br /> </span></span></b></div><div style="text-align: justify;"><b style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">( το κείμενο είναι του Γιώργου Ρούση )</span></span></b></div><div style="text-align: justify;"><b style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"><br /> </span></span></b></div><div style="text-align: justify;"><b style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Η επιμονή των δανειστών μας για σχηματισμό κυβέρνησης ευρύτερης δυνατής συνεργασίας και στήριξης είναι βέβαιο ότι αποσκοπούσε στην κάλυψη της αποδυναμωμένης από τα κάτω κοινωνικής συναίνεσης με μια από τα πάνω πολιτική συναίνεση.</span></span></b></div><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="color: #444444; text-align: justify;"><b style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Εκείνο όμως που από μια πρώτη ματιά φάνταζε ανεξήγητο ήταν η απαίτηση γραπτής δέσμευσης των αρχηγών των κομμάτων, που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, ότι θα τηρήσουν τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί.</span></b></b></div><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></b></span></div><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"></span></b></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Γι΄ αυτή την απαίτηση, η μόνη λογική ερμηνεία που θα μπορούσε να δοθεί -με δεδομένο ότι μια τέτοια δέσμευση δεν ενέχει καμιά απολύτως νομική συνέπεια, ούτε βεβαίως επηρεάζει στο ελάχιστο τις αγορές- είναι ότι αυτή αποσκοπούσε αποκλειστικά στο να σηματοδοτήσει το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα είναι πια παρά εντολοδόχος των δανειστών, στους οποίους και πρέπει αποκλειστικά να αναφέρεται.&nbsp;</span></b></span></b></span></div><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></b></span></div><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Με άλλα λόγια, το μήνυμα αυτής της απαίτησης ήταν: «Ξεχάστε τα περί τυπικής έστω λαϊκής κυριαρχίας και αναφοράς σας στον ελληνικό λαό, ξεχάστε τη σχετική σας αυτοτέλεια ως πολιτικών απέναντι στα οικονομικά συμφέροντα τα οποία εξυπηρετείτε και υποταχθείτε άνευ όρων σε αυτά».</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Πρόκειται για βήμα προς τα πίσω ακόμη και από την περίοδο του ανερχόμενου καπιταλισμού στη Δύση, όπου η αριστοκρατία, αν και οικονομικά κυρίαρχη τάξη, περιφρονούσε τα καθήκοντα της γραφειοκρατίας και τα ανέθετε στην αναπτυσσόμενη αστική τάξη.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Πρόκειται για βήμα προς μια κατάσταση ανάλογη της τσαρικής Ρωσίας, στην οποία όπως παρατηρεί ο Γκράμσι υπήρχε ταύτιση του κράτους και της κοινωνίας των πολιτών, και πιο ειδικά της κυρίαρχης οικονομικά αριστοκρατίας με το κυβερνητικό προσωπικό, μια και οι τίτλοι ευγενείας αντιστοιχούσαν με τίτλους στον γραφειοκρατικό κρατικό μηχανισμό.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Το παραπάνω σκεπτικό νομίζω ότι επιβεβαιώνεται με τον καλύτερο τρόπο με το διορισμό λίγες μέρες αργότερα, από τη Μέρκελ, του Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ ως «υφυπουργού Ελλάδας», που θα παρακολουθεί την προώθηση των χρηματοδοτούμενων από την Ε.Ε. προγραμμάτων, και από το διορισμό σε διάφορα επίπεδα επιτρόπων της τρόικας.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Η στάση αυτή των δανειστών μας οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι είμαστε πια μια σύγχρονη Σατραπεία του Πολυεθνικού Κεφαλαίου και μάλιστα μια Σατραπεία στην οποία εφαρμόζονται μορφές υποταγής χειρότερες ακόμη και από εκείνες που επέβαλε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος σε πολλές από τις Σατραπείες τις οποίες και διατήρησε, άφησε τους ίδιους ντόπιους Σατράπες και δεν όρισε δικούς του όπως συνέβη εδώ με τον Παπαδήμο και τον Φούχτελ.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Στην κάθε περίπτωση είναι βέβαιο ότι οι κατακτητές μας δεν αρκούνται στην αποστολή ελεγκτών, «οφθαλμών του βασιλέως», όπως συνέβαινε στις Σατραπείες επί Δαρείου, αλλά επιδιώκουν να επιβάλουν την πλήρη κατάλυση της όποιας εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Αυτό σημαίνει ότι και αυτή, όπως άλλωστε και οι αστικοδημοκρατικές κατακτήσεις, πρέπει να αντιμετωπιστούν από τη ριζοσπαστική αριστερά όχι βεβαίως ως αυτοσκοπός, όπως πράττουν άλλες δυνάμεις που παραμένουν εντός των καπιταλιστικών τειχών, αλλά ως οχυρά σ΄ έναν πόλεμο θέσεων που στοχεύει στην κοινωνική επανάσταση και την υπέρβαση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Θυμίζω ότι με αυτήν τη συλλογιστική αντιμετώπιζε ο Πλάτωνας τη Δημοκρατία, θεωρώντας ότι, σε σχέση με όλα τα άλλα παρεκβατικά πολιτεύματα, αποτελεί την πλέον πρόσφορη βάση για να οδηγηθούμε στην Ιδανική του Πολιτεία.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Γιατί, όπως μας προτρέπει ο Καβάφης μέσα από το εντυπωσιακά επίκαιρο ποίημά του, το οποίο παραθέτω ολόκληρο, για να το απολαύσουν όσοι δεν το γνωρίζουν, το θέμα είναι να τραβούμε μπρος, και όχι να μένουμε στάσιμοι ή, ακόμα χειρότερα, να πηγαίνουμε προς τα πίσω.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;"><i>Εν μεγάλη Ελληνική αποικία 200 π.Χ&nbsp;</i></span></span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Οτι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ΄ ευχήν στην Αποικία / δεν μέν΄ η ελαχίστη αμφιβολία, / και μ΄ όλο που οπωσούν τραβούμ΄ εμπρός, / ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός / να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Ομως το πρόσκομμα κ΄ η δυσκολία / είναι που κάμνουνε μια ιστορία / μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί / αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ / δεν τους χρειάζονταν κανείς.) Για κάθε τι, / για το παραμικρό ρωτούνε κ΄ εξετάζουν, / κ΄ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν, / με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Εχουνε και μια κλίσι στες θυσίες. / Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη· / η κατοχή σας είν΄ επισφαλής: / η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή, / κι από την άλληνα την συναφή, / κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική· / είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει; / σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε, / βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε· / πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία, / κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς, / απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία, / να δούμε τι απομένει πια, μετά / τόση δεινότητα χειρουργική.-</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Ισως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: justify;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;">Να μη βιαζόμεθα· είν΄ επικίνδυνον πράγμα η βία. / Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια. / Εχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία. / Ομως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια; / Και τέλος πάντων, να, τραβούμ΄ εμπρός.</span></b></div></span><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /> </span></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: right;"><b style="line-height: normal; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">Από τα «Ποιήματα 1897-1933», Ικαρος 1984.</span></span></b></div></span></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-6630612393719752299?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/B1_ZFJZja9yvFIB1r6pnQz3G4Bg/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/B1_ZFJZja9yvFIB1r6pnQz3G4Bg/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/B1_ZFJZja9yvFIB1r6pnQz3G4Bg/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/B1_ZFJZja9yvFIB1r6pnQz3G4Bg/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/SHkEXjt6YiY" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com1http://kalodia.blogspot.com/2011/12/2011.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-50266403289226972732011-12-07T08:54:00.005+02:002011-12-09T01:02:10.412+02:002011-12-09T01:02:10.412+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>αλλά ήταν μισός αιώνας και..</b></span>.</span></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: white; font-family: 'Courier New', Courier, monospace; font-size: x-small;">...</span><br /> <img height="448" src="http://www.rnbnet.gr/photos/dekemvriana%201944%20%20syntagma_414x290.jpg" width="640" /><br /> <br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; line-height: 14px;">( κείμενο του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου, που δημοσιεύτηκε στο RedNoteBook με τίτλο "από το Δεκέμβρη στο Φλεβάρη" )</span></span></div><b style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; line-height: 14px; text-align: justify;"><br /> </b><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><br /> </span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;">Στις 12 Φεβρουαρίου του 1945, ο ηττημένος στην εμφύλια σύγκρουση των Δεκεμβριανών ΕΛΑΣ υπογράφει τη συνθήκη της Βάρκιζας. Έχει προηγηθεί μια αιματηρή μάχη διάρκειας 33 ημερών, με 6.500 νεκρούς από τους μάχιμους και των δύο πλευρών, ενώ εκτιμήσεις της εποχής κάνουν λόγο για ακόμα περισσότερους νεκρούς αμάχους. Το στιχάκι «</span><span style="font-style: italic; line-height: 14px;">μας πήραν την Αθήνα / μόνο για ένα μήνα</span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;">» που τραγουδούσαν κατά την υποχώρηση οι αντάρτες, δεν επρόκειτο να επιβεβαιωθεί: η λήξη των Δεκεμβριανών και ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ που προέβλεπε το Σύμφωνο της Βάρκιζας, θα αποτελέσουν το προοίμιο ενός αιματηρού κύκλου κρατικής τρομοκρατίας, ο οποίος θα οδηγήσει στην εμφύλια αναμέτρηση του 1946-49 και τη συντριβή του ελληνικού κομουνιστικού κινήματος. Η συμπλήρωση 62 χρόνων από τη σύναψη της συνθήκης είναι μια ευκαιρία να ξαναδούμε την πορεία του ΕΑΜικού κινήματος εκείνης της περιόδου. Είναι αναγκαία, γι’αυτό, μια αναδρομή στις κορυφαίες στιγμές ενός κινήματος που πριν ηττηθεί, ώθησε τα περιθωριοποιημένα λαϊκά στρώματα στο προσκήνιο, «όχι σαν ψηφοφόρους εκλογικής εκστρατείας, αλλά σαν αυτόνομους φορείς της ιστορίας τους»</span></b></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b></b></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><b><span style="line-height: 14px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">Η τακτική των Λαϊκών Μετώπων και η συγκρότηση του ΕΑΜ</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">&nbsp;</span></span></b></b></span></div><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><br /> </span></b></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Στο 7ο Συνέδριό της το 1935 –κι ενώ οι Μουσολίνι και Χίτλερ έχουν επικρατήσει απ’το 1922 και το 1933 αντίστοιχα- η Τρίτη Κομουνιστική Διεθνής θα εισηγηθεί την τακτική των Λαϊκών Αντιφασιστικών Μετώπων: κατά το σχήμα του Δημητρώφ, απ’ όποια αφετηρία κι αν εναντιώνεται κανείς στο μείζονα κίνδυνο, το φασισμό και το ναζισμό, είναι δυνητικός σύμμαχος των κομμουνιστών. Η τακτική αυτή της εθνικής ενότητας, δηλαδή της ταξικής συνεργασίας πάνω στο μείζον διακύβευμα, θα διατυπωθεί στην 4η Ολομέλεια της Κ.Ε του ΚΚΕ, το 1935: «<span style="font-style: italic;">Το ΚΚΕ δηλώνει ότι μπροστά στον άμεσο κίνδυνο φασιστικής ιταλικής επιδρομής, είτε άλλης μεγαλοϊμπεριαλιστικής απειλής (λ.χ από την πλευρά της χιτλερικής Γερμανίας) κατά της εθνικής ακεραιότητας και ανεξαρτησίας, θέτει σαν υπέρτατο καθήκον την υπεράσπιση της εθνικής ελευθερίας και θα παλέψει με όλες του τις δυνάμεις για να καταχτήσει αυτό την ηγεμονία της πάλης, εφόσον η ιστορία και η πράξη όλων των αστικοτσιφλικάδικων κομμάτων είναι ιστορία και πράξη ξεπουλήματος της χώρας και του λαού στους ξένους ιμπεριαλιστές</span>».<br /> <br /> Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου θα θέσει φραγμό στην μετά το 1931 οργανωτική ανάπτυξη του ΚΚΕ και το κόμμα, αφού διαβρωθεί από την Ασφάλεια του Μανιαδάκη, θα αποδεκατιστεί.&nbsp;</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Η λήξη του φασιστικού τελεσιγράφου του 1940 θα βρει τους κομμουνιστές στις φυλακές. Από εκεί ο Νίκος Ζαχαριάδης θα κάνει έκκληση για αντιφασιστική συστράτευση εναντίον του Μουσολίνι, έστω και υπό τον Μεταξά. Η πρώτη νίκη των Συμμάχων θα σημειωθεί στο αλβανικό μέτωπο, όμως την εκδίωξη των ιταλικών στρατευμάτων από τις απροετοίμαστες ελληνικές μεραρχίες θα ακολουθήσει η ναζιστική εισβολή στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1941. Το αστικό πολιτικό προσωπικό θα διασπαστεί. Ένα μέρος του θα πάρει μέρος στην κατοχική κυβέρνηση και ένα άλλο θα αναχωρήσει για την Αίγυπτο και θα σχηματίσει κυβέρνηση στο Κάιρο. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941, τα στελέχη του ΚΚΕ που είχαν γλιτώσει από τις φυλακές της μεταξικής δικτατορίας (και, συνεπώς, δεν είχαν παραδοθεί από τις ελληνικές στις γερμανικές αρχές, όπως συνέβη με 2.000 άλλους συντρόφους τους), η Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατία (ΕΛΔ), το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος (ΑΚΕ) και το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΣΚΕ), μαζί με εργατικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, συγκροτούν το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Συγκροτείται επίσης ο ΕΔΕΣ υπό το στρατηγό Ναπολέοντα Ζέρβα και η μετριοπαθής ΕΚΚΑ, με αρχηγό το Δ. Ψαρρό. Το Φεβρουάριο του 1942 συγκροτείται ο ένοπλος βραχίονας του ΕΑΜ, ο Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός – ΕΛΑΣ και ακολουθεί η ίδρυση των ΕΟΕΑ, ενόπλου τμήματος του ΕΔΕΣ.&nbsp;</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Η κατάρρευση του κράτους και η ανέχεια που μαστίζει μεγάλες μερίδες του ελληνικού πληθυσμού στις πόλεις και την ύπαιθρο, έχουν ως αποτέλεσμα ο χειμώνας του 1941-42 να είναι εξαιρετικά σκληρός. Η πείνα, η ναζιστική τρομοκρατία, η μαύρη αγορά και οι ληστείες στην ύπαιθρο είναι τα βασικά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει το ΕΑΜ. Οι επιτυχίες του σε αυτούς τους τομείς είναι οι βασικοί λόγοι ανάδειξής του σε ηγεμονεύουσα δύναμη. Έτσι, το ΕΑΜ κατορθώνει να καλύψει το πολιτικό κενό που έχει αφήσει ο αστικός πολιτικός κόσμος, ο οποίος έχει χάσει το κύρος του λόγω της συνεργασίας με τον κατακτητή ή της ανικανότητάς του μπροστά στην επέλασή του, αλλά και εξ αιτίας της πολιτείας του των προηγούμενων δεκαετιών, της βαριάς φορολογίας και της αιματηρής καταστολής. Τα σκληρά δοκιμαζόμενα και πριν από την Κατοχή εργατικά και αγροτικά στρώματα δεν είχαν να περιμένουν πολλά απ’ τον παλιό κόσμο. Η επίλυση&nbsp; λοιπόν του επισιτιστικού, η ματαίωση της επίταξης εργατών για τη Γερμανία, η εγκατάσταση θεσμών λαϊκής αυτοδιοίκησης στις απελευθερωμένες περιοχές, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, η θέση, τέλος, που κατοχυρώνει το ΕΑΜ για τις γυναίκες και τους νέους, θα είναι συνθήκες ικανές ώστε η συντριπτική πλειονότητα του λαού να το στηρίξει.</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; line-height: 14px;"><br /> </span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b></b></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><b><span style="line-height: 14px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">Ένας πόλεμος μέσα στον πόλεμο</span></span></b></b></span></div><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><br /> </span></b></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Τόσο για τις κατοχικές αρχές όσο και για τη Μ. Βρετανία και το εγχώριο μη εαμικό μπλοκ, η άνοδος της επιρροής του ΚΚΕ στην ελληνική κοινωνία είναι πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Από το 1943 οι γερμανικές αρχές συγκροτούν ένοπλους σχηματισμούς προκειμένου να αναχαιτίσουν την επιρροή αυτή, και παράλληλα ομάδες εθνικοφρόνων ζητούν όπλα από τους Γερμανούς για να αντιμετωπίσουν τον «κομμουνιστικό κίνδυνο». Βενιζελικοί, μεταξικοί και μοναρχικοί, φτωχοί που αναζητούν κάποιο εισόδημα και ευκατάστατα στελέχη τοπικών κοινωνιών, συγκεντρώνονται, εξοπλίζονται και συνεργάζονται με τον κατακτητή. Η Μ. Βρετανία, από την άλλη πλευρά, έχει να επιλέξει ανάμεσα στην άμεση υπονόμευση του ΕΑΜ πριν από το τέλος του πολέμου (με κίνδυνο την παράτασή του) και την κατοπινή ανάληψη δράσης (με κίνδυνο να έχει γιγαντωθεί το ΕΑΜ και το έργο της πολιτικοστρατιωτικής του εξόντωσης να είναι δυσκολότερο). Όσο για την ελληνική άρχουσα τάξη και τις οργανώσεις της, τα κεκτημένα, η ανοικοδόμηση και γενικά τα συμφέροντα που θα εξυπηρετεί η μεταπολεμική κοινωνική οργάνωση, είναι πολύ σοβαρά για να αφεθούν για αργότερα.</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Μια σειρά από γεγονότα πριν και μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Αθήνα και τον Πειραιά (12 Οκτωβρίου 1944), προϊδεάζουν για τον τρόπο με τον οποίο πρόκειται να λυθούν τα παραπάνω ζητήματα, αλλά και για τις αντιφάσεις στις γραμμές του ΕΑΜ που θα αποβούν καθοριστικές για τη συνέχεια. Το Μάρτιο του 1944 θα ιδρυθεί, εν είδει κυβερνητικού οργάνου της Αντίστασης, η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), με πρόεδρο το στρατηγό Ε. Μπακιρτζή και γραμματείς τους ηγέτες των οργανώσεων που συγκρότησαν το ΕΑΜ. Ένα μήνα αργότερα, η Επιτροπή Εθνικής Ενότητας των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων της Μ. Ανατολής, θα ζητήσει σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας με τη συμμετοχή της ΠΕΕΑ και η Μ. Βρετανία θα καταστείλει το κίνημα με στρατιωτική επέμβαση, διορίζοντας στη συνέχεια τον Γ. Παπανδρέου πρωθυπουργό της εξόριστης κυβέρνησης. Με τις κινήσεις αυτές, οι Βρετανοί επιδιώκουν αφ’ενός να αποτρέψουν επέκταση της αναταραχής στις βρετανικές αποικίες και, αφ’ετέρου, να αποσαφηνίσουν το πλαίσιο αντιμετώπισης παρόμοιων κινήσεων στην Ελλάδα.&nbsp;</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; line-height: 14px;"><br /> </span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b></b></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><b><span style="line-height: 14px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">" Ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"</span></span></b></b></span></div><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><br /> </span></b></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Η διεύρυνση της ΠΕΕΑ θα εντείνει τις εσωτερικές αντιφάσεις του ΕΑΜ και στο διάστημα από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο, η ΕΑΜική πλευρά θα στείλει υπουργούς στην κυβέρνηση του Καΐρου, θα υπογράψει τις Συνθήκες του Λιβάνου και της Καζέρτας και ουσιαστικά θα συναινέσει στην πολιτικοστρατιωτική υποταγή του κινήματος στο Βρετανό στρατηγό Σκόμπυ που εγκαθίσταται στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου. Στις αρχές του Νοέμβρη, ο Σκόμπυ θα απευθύνει τελεσίγραφο για αφοπλισμό του ΕΛΑΣ ως τις 10 Δεκεμβρίου και στις 9 του ίδιου μήνα θα εγκατασταθεί στην Αθήνα η 3η Ορεινή Μεραρχία, στελεχωμένη από φιλοβασιλικά στοιχεία. Την ίδια στιγμή, οι επιθέσεις της αντικομουνιστικής «Χ» και των –φρουρούμενων, υποτίθεται- ταγματασφαλιτών συνεχίζονται. Στις 15 Νοεμβρίου ο Σκόμπυ θα επιβάλλει στρατιωτικό νόμο και λίγο αργότερα το θέμα της αποστράτευσης του ΕΛΑΣ θα ναυαγήσει από λαθροχειρία του Παπανδρέου. Το ΕΑΜ θα ξεκαθαρίσει ότι θέλει να αποφύγει την ένοπλη σύγκρουση, θα αποσύρει τους υπουργούς του και θα καλέσει σε διαδήλωση διαμαρτυρίας και απεργία. Ο Παπανδρέου θα απαγορεύσει τη διαδήλωση της 3ης Δεκεμβρίου που ο ίδιος είχε εγκρίνει πριν από μερικές ώρες και ο υπουργός Εφοδιασμού θα διαβεβαιώσει το Βρετανό πρέσβη ότι η αστυνομία θα σταματήσει τη διαδήλωση ακόμα και με τα όπλα.</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Η διαδήλωση θα ξεκινήσει το πρωί της 3ης Δεκεμβρίου. Το άοπλο πλήθος συρρέει προς το Σύνταγμα, ανεμίζει συμμαχικές και ελληνικές σημαίες και πλακάτ με σφυροδρέπανα και φωνάζει συνθήματα κατά του Παπανδρέου και του βασιλιά. Η αστυνομία ανοίγει πυρ στο ύψος του Αρχηγείου, απέναντι από το ξενοδοχείο της «Μεγάλης Βρετανίας», ενώ τα βρετανικά τανκς παρακολουθούν από την πλατεία Συντάγματος. Στις 4 Δεκεμβρίου, μονάδες του ΕΛΑΣ θα επιτεθούν σε αστυνομικά τμήματα, ο Τσόρτσιλ θα επιβάλει την παραμονή του Παπανδρέου στην κυβέρνηση και στις 6 Δεκεμβρίου ο βρετανικός στρατός θα αρχίσει τις επιχειρήσεις κατά του ΕΛΑΣ. Είναι σαφές ότι το στοίχημα για τον αστικό πολιτικό κόσμο είναι μεγάλο. Το ίδιο και για τη Μ. Βρετανία: 75.000 στρατιώτες σε καιρό πολέμου με τους Γερμανούς, βαρύς πολεμικός εξοπλισμός και φόρος αίματος, σοβαρό πολιτικό κόστος, τίποτα απ’αυτά δεν μετράει τόσο όσο η εξόντωση του ΕΑΜ.&nbsp;</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; line-height: 14px;"><br /> </span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b></b></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><b><span style="line-height: 14px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">Η ήττα και η πορεία προς τη Βάρκιζα</span></span></b></b></span></div><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><br /> </span></b></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Το ίδιο το ΕΑΜ, υπό το βάρος των εσωτερικών του αντιφάσεων και της εγκατάλειψης από την ΕΣΣΔ, παλινδρομώντας μεταξύ υποχωρητικότητας και αδιαλλαξίας, αυταπατών περί εθνικής ενότητας και αφόρητης πίεσης, όχι μόνο λόγω συσχετισμού δύναμης, αλλά και λόγω της μάστιγας της πείνας που απλώνεται σε όλη τη χώρα (ο επισιτισμός είναι βρετανική υπόθεση), αναγκάζεται να υποχωρήσει. Η ήττα, η εξάντληση και η προπαγάνδα της αντίπαλης πλευράς περί αγριοτήτων και βάναυσης μεταχείρισης των ομήρων που κρατούν οι αντάρτες κατά την υποχώρηση, θα επισπεύσουν τη συνθηκολόγηση και την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας στις 12 Φεβρουαρίου 1945.&nbsp;</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; line-height: 14px;"><br /> </span></span></div><br /> <div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Με τη συμφωνία αυτή το κράτος δεσμεύεται να κατοχυρώσει την ελεύθερη έκφραση των πολιτικών πεποιθήσεων, να εκκαθαρίσει τις δημόσιες υπηρεσίες από τους δωσίλογους, να αμνηστεύσει τα πολιτικά αδικήματα μέχρι τα Δεκεμβριανά και να διεξαγάγει δημοψήφισμα για το πολιτειακό, υπό τον όρο το ΕΑΜ να παραδώσει τα όπλα και τους ομήρους. Λίγες μόλις μέρες μετά, ο «Ριζοσπάστης» της 17ης Φεβρουαρίου του 1945 ζητά να σταματήσουν οι συλλήψεις και οι ξυλοδαρμοί μελών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, και καταγγέλλει ότι «ταγματασφαλίτες με στολή εθνοφυλακής δέρνουν τους πωλητές [σ.σ. εφημερίδων]» και κάνουν «γκαγκστερικές επιδρομές». Είναι η τρομοκρατία αυτή που θα διαρκέσει μέχρι το νόθο δημοψήφισμα για το πολιτειακό και τις εκλογές του 1946, από τις οποίες το ΕΑΜ θα απόσχει. Το Σεπτέμβριο του 1946, κι ενώ το όργιο των διώξεων συνεχίζεται, ο βασιλιάς Γεώργιος Γκλύξμπουργκ επανέρχεται στη χώρα. Ένα μήνα μετά συγκροτείται ο Δημοκρατικός Στρατός και η σύγκρουση θα είναι πια μετωπική.&nbsp;</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; line-height: 14px;"><br /> </span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b></b></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><b><span style="line-height: 14px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">Συζητώντας σήμερα για τον Εμφύλιο (Αντί επιλόγου)</span></span></b></b></span></div><div style="color: #444444; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><br /> </span></b></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Ο ελληνικός εμφύλιος, κορυφαία στιγμή του οποίου αποτελεί το διάστημα από την επανάσταση του Δεκεμβρίου του 1944 έως τη συνθηκολόγηση της Βάρκιζας το Φεβρουάριο του 1945, δεν είναι μόνο η πιο αιματηρή σελίδα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Είναι και η περίοδος που συμπυκνώνει τις διαχρονικές στρατηγικές αναζητήσεις του ελληνικού και του διεθνούς κομουνιστικού κινήματος, τα επιτεύγματα και τα λάθη του, τις πιο μεγάλες ελπίδες και τις τραγικότερες διαψεύσεις του· είναι, γι’αυτό, μια γοητευτική περίοδος.<br /> <br /> Όσο δύσκολη κι αν φαντάζει σήμερα η μετάβαση «απ’το βασίλειο της ανάγκης στο βασίλειο της ελευθερίας», το ζήτημα της εξουσίας και της (αντι-)βίας, η εμπλοκή του «ξένου παράγοντα», ο διεθνισμός και το «τι θα γινόταν αν είχαμε κερδίσει», είναι ζητήματα που εξακολουθούν να καθορίζουν πολιτικές συμπεριφορές. Η λειτουργία των γεγονότων της εποχής εκείνης στη σημερινή πολιτική πρακτική και ιδεολογία είναι αναμφισβήτητη: η «απέναντι πλευρά» το γνωρίζει -ίσως μάλιστα καλύτερα από εμάς- και φροντίζει να πράττει αναλόγως.</b></span></div><br /> <div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Στον απόηχο της κατάρρευσης του 1989 και στο έδαφος της «αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας», η Ιστορία της Αντίστασης και του Εμφυλίου ξαναδιαβάζεται και ξαναγράφεται·&nbsp; όχι όμως λόγω της ανακάλυψης κάποιων νέων στοιχείων ή γιατί εμείς οι ίδιοι θέτουμε κάποια νέα ερωτήματα. Στην περίπτωσή μας πρόκειται μάλλον για μια μετα-αναθεώρηση, με διακηρυγμένο στόχο «να ξεμπερδεύουμε με τη μυθολογία της Αριστεράς». Οι ιστορικοί Καλύβας και Μαραντζίδης, παίρνοντας τη σκυτάλη από το μυθιστόρημα «Ορθοκωστά» του Θ. Βαλτινού, αθροίζοντας πτώματα και αφυδατώνοντας τις εμφύλιες συγκρούσεις από ιδεολογικές και ταξικές διαφορές (αποσιωπώντας δηλαδή το πολιτικό τους διακύβευμα), αυτοσυστήνονται ως ριζοσπάστες και καταλήγουν στο ριζοσπαστικό συμπέρασμα ότι η δράση των δωσιλογικών Ταγμάτων Ασφαλείας δεν ήταν παρά ένα φρένο στη οργιάζουσα «Κόκκινη Τρομοκρατία». Το πρόβλημα δεν είναι η –μειοψηφική- απήχηση αυτών των θέσεων. Είναι ότι τόσο στην περίπτωσή τους, όσο και σε αντίστοιχες στην Ευρώπη (Κουρτουά στη Γαλλία, Νόλτε στη Γερμανία, αντικομουνιστικό μνημόνιο), η κυριαρχία θέλει να μουτζουρώσει την αίγλη των αντιστάσεων του παρελθόντος, να πείσει ότι η μόνη πραγματική ιστορία είναι η δική της. Αν οφείλουμε να την εμποδίσουμε, δεν είναι μόνο από απέχθεια προς τη λήθη, αλλά και γιατί η ιστορία γράφεται στο τώρα.&nbsp;</span></b></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="line-height: 14px; text-align: justify;"><span style="font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Το κείμενο γράφτηκε για το τεύχος Φεβρουαρίου 2007 του περιοδικού «Ενέδρα»</b></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-5026640328922697273?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6jB30PWyziQv2gFrc1SSaPpwJ44/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6jB30PWyziQv2gFrc1SSaPpwJ44/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6jB30PWyziQv2gFrc1SSaPpwJ44/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6jB30PWyziQv2gFrc1SSaPpwJ44/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/SOGkB60Qf_k" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.comhttp://kalodia.blogspot.com/2011/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-2743002636580839772011-11-21T08:29:00.001+02:002011-11-21T08:31:18.592+02:002011-11-21T08:31:18.592+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>κάποτε θάρθουν...</b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: white; font-size: x-small;">αα</span><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/qlwuTYBWbcE" width="420"></iframe></div><blockquote style="text-align: -webkit-auto;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="creators">Στίχοι:&nbsp;<a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;lyricist_id=1" style="text-decoration: none;">Λευτέρης Παπαδόπουλος</a><br /> Μουσική:&nbsp;<a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;composer_id=12" style="text-decoration: none;">Μίκης Θεοδωράκης</a><br /> Πρώτη εκτέλεση:&nbsp;<a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;singer_id=246" style="text-decoration: none;">Παύλος Σιδηρόπουλος</a></span><br /> <br /> Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν<br /> πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν<br /> και πώς σε θένε<br /> <br /> Έχε το νου σου στο παιδί,<br /> κλείσε την πόρτα με κλειδί<br /> ψέματα λένε<br /> <br /> Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,<br /> λογάδες και γραμματικοί<br /> για να σε πείσουν<br /> <br /> Έχε το νου σου στο παιδί<br /> κλείσε την πόρτα με κλειδί,<br /> θα σε πουλήσουν<br /> <br /> Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί<br /> που θα 'χει σβήσει το κερί<br /> στην καταιγίδα<br /> <br /> Υπερασπίσου το παιδί<br /> γιατί αν γλιτώσει το παιδί<br /> υπάρχει ελπίδα</b></span></blockquote></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-274300263658083977?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/R9lyQsC2fGwNzojiKeh07uH0s9s/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/R9lyQsC2fGwNzojiKeh07uH0s9s/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/R9lyQsC2fGwNzojiKeh07uH0s9s/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/R9lyQsC2fGwNzojiKeh07uH0s9s/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/lYlDvYPButE" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2011/11/blog-post_21.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-19161368653944293472011-11-17T00:15:00.004+02:002011-11-17T07:11:04.545+02:002011-11-17T07:11:04.545+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-large;">από τότε μέχρι σήμερα, θα συμπλήρωνα...</b><br /> <br /> <div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/TOLGeNdNa1I/AAAAAAAACjs/quFmZL7Vy7k/s1600/ekfonitis_polytexneioy_who.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="305" src="http://1.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/TOLGeNdNa1I/AAAAAAAACjs/quFmZL7Vy7k/s400/ekfonitis_polytexneioy_who.jpg" width="400" /></a><b style="color: #444444;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: small;">Πολυτεχνείο, Νοέμβρης του 1973.</span></b><br /> <div style="color: #444444;"><br /> </div><div style="color: #444444;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: small;">Στη φωτογραφία,&nbsp;</span></b><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: small;">μπροστά στον πομπό,&nbsp;</span></b><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: small;">είναι ο&nbsp;<a href="http://www.greekbooks.gr/papahristos-dimitris.person">Δημήτρης Παπαχρήστος,</a>&nbsp;ο ένας από τους τρεις εκφωνητές του ραδιοφωνικού σταθμού της εξέγερσης.&nbsp; Κρύβει για ευνόητους λόγους το πρόσωπό του από το φακό.&nbsp;</span></b></div></div><div style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><br /> </b></span></div><div style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>Μερικές ώρες αργότερα τα τανκς θα παραταχθούν έξω από την πύλη και ο κόσμος έξω από το Πολυτεχνείο θα αραιώσει. Ο Παπαχρήστος στα τελευταία συγκλονιστικά λεπτά εκπομπής του σταθμού, που όλοι έχουμε ακούσει λίγο-πολύ, θα συνεχίσει να καλεί μάταια το λαό να κατέβει στο Πολυτεχνείο.</b></span></div><div style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><br /> </b></span></div><div style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>"Πως μπορείς να κοιμάσαι ; "</b></span></div><div style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>Θα αναρωτηθεί&nbsp; εκφράζοντας τη μοναξιά των μερικών εκατοντάδων που έμειναν εκεί, για να επιτρέψουν σε μια ολόκληρη χώρα που ανέχθηκε τον εξευτελισμό της από τους συνταγματάρχες να ισχυρίζεται σήμερα πως αντιστάθηκε.</b></span></div><div style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: justify;"><div><div style="color: #444444;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Σήμερα ο Παπαχρήστος είναι 60άρης σχεδόν, αλλά παραμένει μάχιμος&nbsp; και δε νομίζω να έχει παρόμοιες απορίες για τον μακρύ ύπνο του "αδούλωτου λαού" που συνεχίζεται.</span></b></span></div><blockquote class="tr_bq"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: black;">"Πάνω απ΄ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς&nbsp;</span></span></b><b><span style="color: black; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;"</span></b></blockquote><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Αναρωτιόταν κάποτε κι ο ποιητής...</b></span><br /> <b><span style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Και γιατί να ξυπνήσωμεν σήμερα άλλωστε;</span></b><br /> <b><span style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Η τρόικα και η υποτακτικοί της δουλεύουν αθόρυβα, χωρίς σκόρπιους πυροβολισμούς που ταράσσουν την ησυχία της ατέλειωτης νύχτας μας...&nbsp;</span></b></div><div><br /> </div><blockquote><b style="color: #444444;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">"..Βαριά σιωπή, διάτρητη απ΄ τους πυροβολισμούς,</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">πικρή πολιτεία,</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι-</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">ποιος θα πει : περιμένω απ΄ το μέσα μαύρο;</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Μικροί σκοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">μ΄ έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">κόκκινο σύρμα, κόκκινο πουλί,</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">και το μοναχικό σκυλί στ΄ αποκλεισμένα προάστια</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">απ΄ τα καπνισμένα αγάλματα</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή διαλυμένη</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">στις λεωφόρους.</span><br style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: black;">Πάνω απ΄ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς</span></span><br style="color: black; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;" /><span style="color: black; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;"</span></b></blockquote><div style="text-align: right;"><b style="color: #660000;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">(17 Νοεμβρίου 1973 του Γιάννη Ρίτσου)</span></span></b></div><br /> <div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="font-size: small;">σύνδεσμοι της ανάρτησης:</span></b></div><ul style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><li><b><span style="font-size: small;"><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/11/blog-post_15.html">της μεταπολίτευσης καημένη γενιά</a></span></b></li> <li><b><span style="font-size: small;"><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/11/blog-post_17.html">κάθε μνήμη έχει το δικό της πόνο&nbsp;</a></span></b></li> <li><b><span style="font-size: small;"><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/11/blog-post_11.html">οι πλατείες είναι πλέον άδειες και το πνεύμα της εξέγερσης αναζητείται.</a></span></b></li> <li><b><span style="font-size: small;"><a href="http://www.greekbooks.gr/papahristos-dimitris.person">Δημήτρης Παπαχρήστος (σύντομο βιογραφικό)&nbsp;</a></span></b></li> <li><b><span style="font-size: small;"><a href="http://aristerovima.gr/details.php?id=1196">ποιητικές δοκιμές του Γιάννη Ρίτσου για το Πολυτεχνείο. (του Δ. Σκορδίλη από το aristerOvima.)</a></span></b></li> </ul></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-1916136865394429347?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vRPUafTdnXwxXzKVVz5JgA2fP0E/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vRPUafTdnXwxXzKVVz5JgA2fP0E/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vRPUafTdnXwxXzKVVz5JgA2fP0E/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vRPUafTdnXwxXzKVVz5JgA2fP0E/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/EFRLphe4QGY" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2011/11/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-57635300834539950302011-11-09T15:57:00.002+02:002011-11-09T16:07:10.485+02:002011-11-09T16:07:10.485+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>( το κείμενο είναι του Αποστόλη Φωτιάδη από τον <u><a href="http://parallhlografos.wordpress.com/2011/11/09/%CE%B7-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7-%CE%BF-%CF%84%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82/">ΠαραλληλοΓράφο</a></u> )</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: white; font-size: xx-small;">οοο</span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tl1LT8BLub4/TrqIxTemCfI/AAAAAAAAC4w/9CD65Zn0pXI/s1600/oikonomiki-krisi-psixikes_-diataraxes-660.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-tl1LT8BLub4/TrqIxTemCfI/AAAAAAAAC4w/9CD65Zn0pXI/s1600/oikonomiki-krisi-psixikes_-diataraxes-660.jpg" /></a></div><br /> <br /> <div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b><br /> </b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b><br /> </b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>Πρωτοσέλιδα με διάθεση επιλόγου.</b></span><br /> <b style="background-color: white;">Γεμάτα από τις αλήθειες των άλλων. Στους δρόμους η ζωή βαδίζει αργά, αδιάφορα για τα ανθρώπινα. Πόσο κοστίζει ακόμα μια μέρα ζωής στην κοινωνία της κρίσης. Καθισμένη στα σκαλιά του αυτοσχέδιου ιατρείου των Γιατρών του Κόσμου, χρόνια τοξιμανής, απολογείται σε ξένη ανταποκριτή «Too much problem, my life too much problem”. Δεν είναι κακό, το σημειώνει, αλλά μια ζωή ξοδεμένη πριν τη κρίση του ευρώ δε φτιάχνει το στόρι, θα χρειαστεί κάτι ακόμη. Μια ευρώ-ζωνική τραγωδία.</b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>Στους δρόμους συνομήλικοι τρυπιούνται, σέρνονται στα ούρα τους, ψάχνοντας απεγνωσμένα για ένα ευρώ. Ένας γέρος δακρύζει κρυφά πίσω από τα μαύρα γυαλιά του στο γλέντι του συλλόγου ανέργων Περιστερίου. Δεν το ξέρει κανείς.</b></span></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>&nbsp;Κόβονται, το φίλτρο έχει προσασμοστεί από καιρό να τους φιλτράρει.</b></span></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>&nbsp;Το βράδυ πρώτος αποχαιρετισμός. Η φίλη που πάει στο Βέλγιο, χωρίς δουλειά, χωρίς ιδιαίτερο πρόγραμμα, πάει γιατί ήρθε η ώρα να φύγει. Μετά στο πάρτι των φίλων που φεύγουν για τη Γερμανία, νέοι φίλοι που δεν ξέρουν ακόμη να συγκινούνται από το φευγιό. Αγνοώντας την ουσία της ‘απουσίας’, δεν φέρουν τα βάρη των ξένων. Φεύγουν χωρίς συγκεκριμένο πλάνο. Έτσι και αλλιώς εδώ δε βγάζει πουθενά. ‘Να πας στο καλό’ – ‘Ευχαριστώ’. Άγριο, άσκοπο ξενύχτι και ο δρόμος της επιστροφής στο σπίτι αναποφάσιστος, πεζοπορώντας στους άδειους δρόμους. Ποιο μέλλον; Τι μέλλον;</b></span></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>Τόση ερημιά τη νύχτα σε αυτή τη πόλη. Μονάχα αμέτρητοι ένστολοι περιπολούν, καιροφυλακτούν στις σκιές, εφορμούν στο σκοτάδι. Αναζητάς συντροφιά για την επιστροφή στους αδέσποτους σκύλους, ακολουθείς από κοντά κάποιους περαστικούς. Ανα τακτικά διαστήματα ξεχασμένα κορμιά, πλατεία Κοραή, πλατεία Κλαυθμώνος, πλατεία Σανταρόζα, ανώνυμα κείτονται ευθαρσώς. Συμφιλιωμένα εδώ και καιρό με τον αποκλεισμό, με την έκθεση τους στα τρομοκρατημένα βλέμματα των κανονικών πολιτών. Η ζωή στα χρόνια της κρίσης.</b></span></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>Ετερόφωτοι κυρίαρχοι φωστήρες διατάζουν τρόπους σκέψεις, στα ερτζιανά, στους τίτλους, στα τηλεοπτικά παράθυρα. Μεταλλαγμένοι νέο-δεξιοί πρώην επαναστάτες, περιφερόμενοι σε ξεπερασμένα κουλτουριάρικα events αποπνέουν θλίψη ματαίωσης, πουλημένα σκυλιά. Ειλικρινής αριστεροί χαζεύουν σε άδεια κομματικά φεστιβάλ. Άλλοθι για την απουσία, η ατελείωτη επαναστατική προεργασία. Αντιστάσεις σε αργή κίνηση, ενώ πολύτιμος χρόνος χάνεται εφιαλτικά γρήγορα. Ένα καλό τέλος, που να το αναζητήσει κανείς;</b></span></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>Η κανονικότητα στα χρόνια της κρίσης. Στο περιθώριο συνέντευξης σε ανταποκριτή μεγάλης Αμερικανικής εφημερίδας η πρώην υπουργός εργασίας Λούκα Κατσέλη εξηγεί την απομάκρυνση της από το υπουργείο και την απόφαση της να μην ψήφιση το άρθρο 37 του τελευταίου πολύ-νομοσχεδίου. Το σημαντικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ έχει καρατομηθεί για περίπου ένα χρόνο από τους χυδαίους ντόπιους μιντιάδες γιατί ουσιαστικά έβαλε ανάχωμα στις άγριες διαθέσεις ντόπιων και διεθνών συμφερόντων. «Η διαδικασία της δομικής αναπροσαρμογής έχει «αιχμαλωτιστεί» από μεγάλα ντόπια συμφέροντα που προωθούν το μετασχηματισμό της αγοράς εργασίας». Χωρίς να είναι πραγματικά αναγκαίο για την καταβολή της έκτης δόσης, αλλά υπό την απειλή της μη καταβολής της, το άρθρο 37 πάγωσε τις κλαδικές συμβάσεις εργασίας. «Δεν ήταν αναγκαίο γιατί είχαμε ήδη διαπραγματευτεί και συμφωνήσει για τις επιχειρηματικές συμβάσεις με την Τρόικα». Η Κατσέλη δε πείσθηκε από τον Παπανδρέου ότι τα λεφτά δεν θα έρθουν και με ξεκάθαρα αντεπιχειρήματα δεν ψηφίζει το άρθρο 37. «Είναι σαφές ότι συγκεκριμένα συμφέροντα επιδιώκουν και την κατάργηση της εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας». Το 37 ψηφίσθηκε, η έκτη δόση δεν έχει έρθει ακόμη. Κατά την ψήφο εμπιστοσύνης η Κα Κατσελη θα ψηφίσει ναι και θα επανενταχτεί στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Πριν από την ψηφοφορία έχει βγάλει ένα εξαιρετικό λόγο στη Βουλή που δεν προϊδεάζει καθόλου για αυτή την ψήφο. Η πολιτική έρημος είναι αβάσταχτη ακόμη και για σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες όπως αυτή, πόσο όμως το παιχνίδι μπορεί ακόμη να παιχθεί από μέσα, στις ισορροπίες; Στο συσχετισμό;</b></span></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>Το τέλος της αθωότητας ονομάζεται ‘Συμφωνία της 26^ης&nbsp;Οκτωβρίου’. Τα συμφέροντα που επιδιώκουν τον άγριο μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας κινούνται ταχύτατα και όσο περνά ο καιρός αποθρασύνονται. Εάν δεν εφαρμοστεί και αυτή δεν θα έρθει η έκτη δόση. Περιμένοντας την έκτη δόση. Ο λόγος, ο στόχος, αφορά μεγέθη μεγαλύτερα από όσο συλλαμβάνουν οι πολιτικοί νάνοι, ντόπιοι απολογητές της μικρό-αστικής Ελληνικής κυριαρχίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν μπορεί να πάει τα πράγματα παρακάτω, ίσως και να μην θέλει. Πολιτικά ήταν ένα πιόνι, για αυτό όταν παίρνει πρωτοβουλία καίγεται στο τυχοδιωκτισμό του δημοψηφίσματος. Καλείται άμεσα πίσω στις Κάννες και εκτελείται με συνοπτικές διαδικασίες, παρέα με το δημοψήφισμα του. Οι ξένοι χρειάζονται ένα άλλο εκτελεστικό όργανο και ενώ η κρίση χτυπά την πόρτα της Ιταλίας, βιάζονται. Στην αναμπουμπούλα της μικρό-κομματικής σύγκρουσης για συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας το Ευρωιερατείο βρίσκει ευκαιρία να ζητήσει την υποταγή της Ελληνικής πολιτικής τάξης, στην κυριολεξία. Κυβέρνηση φερέφωνο του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος και δεσμευτικές υπογραφές-εγγυήσεις όλης της πολιτικής ηγεσίας του τόπου σε λευκή σελίδα.</b></span></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>Η λιτότητα, είναι ολοφάνερα αποτυχημένη. Είναι όμως και το μάντρα των θρησκόληπτων οικονομιστών που κυβερνούν την Ευρώπη διαλύοντας τον ελληνικό κοινωνικό ιστό. Διαλύει όμως και το Ευρωπαϊκό όραμα. Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα κουρελιασμένο αδυνατεί να αναλύσει τον υποφαινόμενο μετασχηματισμό στην ουσία του. Το Ελληνικό πείραμα λιτότητας δεν πέτυχε, η κρίση προχωρά προς τον πυρήνα, το Ευρωιερατίο δεν έχει απάντηση. Ζητά από την Ιταλία να πάρει το ίδιο φάρμακο με τους Έλληνες. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Όπως ο Σταύρος Λυγερός δηλώνει σε μια ανύποπτη συνέντευξη του ‘το ευρώ δεν είναι θρησκεία, ήταν ένα βήμα προς το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Εάν στο όνομα του να παραμείνουμε στο ευρώ καταστρέψουμε την κοινωνία τότε πρέπει όλοι να αναστοχαστούμε τι θέλουμε και με τι κόστος’. Το σχόλιο στοχεύει στην ουσία του θέματος. Η Ευρώπη και η ευρωζώνη αποδεικνύονται θεμιτά προγράμματα σύγκλησης όσο ως πολιτικός και γεωπολιτικός συσχετισμός διεκπεραιώνουν τα συμφέροντα τις ευρωπαϊκής κυριαρχίας. Ο κόσμος όμως αλλάζει. Η Ευρώπη τώρα παράγει το 17%, σε σαράντα χρόνια θα παράγει το 9%, του παγκόσμιου ΑΕΠ. Η Αμερική θα παράγει το 11%. Η δύση κουρασμένη και γερασμένη δεν μπορεί να σταθεί κυρίαρχη. Η αναδυόμενη Ασία θα παράγει το 49% και θα τροφοδοτεί την παραγωγή της με νεαρά και αναδυόμενα μεσαία στρώματα. Η δύση για να διατηρήσει την κυριαρχία αποπειράται να αλλάξει το συσχετισμό. Ο ιστορικός στο μέλλον θα περιγράψει αυτή τη διαδικασία ως τον τελευταίο σπασμό του Ευρωπαϊκού οράματος. Για τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες/οικονομίες υπό επιτήρηση αυτό συνεπάγεται περιφεριοποίηση. Σημαίνει σύγχρονη σκλαβιά εντός η εκτός ευρώ, ευτελή εξαγορά του ντόπιου καπιταλισμού από δυτικοευρωπαϊκά κεφάλαια στο όνομα της συσσώρευσης που θα ξανακάνει τη Δυτική Ευρώπη ανταγωνιστική. Σημαίνει μια κοινωνία του ενός τρίτου και μια κόλαση επί της γης για τους νεόπτωχους, νέο-άστεγους, και όλους τους κοινωνικά αποκλεισμένους.</b></span></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 20px !important; padding-bottom: 8px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 8px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b>‘My life too much problem’, οι φίλοι έχουν φύγει, η καθημερινότητα με όρους επιβίωσης, η ιστορική ήττα της τρίτης ελληνικής δημοκρατίας. Το θάψιμο μιας κοινωνίας κάτω από τα συντρίμμια του καταρρέοντος Ευρωπαϊκού ονείρου. Το μέλλον δεν είναι πια αυτό που ήταν.</b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-5763530083453995030?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/alnHzVGtceTwTcbgEF1OrfWIoPQ/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/alnHzVGtceTwTcbgEF1OrfWIoPQ/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/alnHzVGtceTwTcbgEF1OrfWIoPQ/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/alnHzVGtceTwTcbgEF1OrfWIoPQ/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/gklflWhg9c4" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2011/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-8310421880392680142011-10-19T11:06:00.003+03:002011-10-20T07:21:47.302+03:002011-10-20T07:21:47.302+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>ή πως ο "ξεπερασμένος" Μπρεχτ γίνεται επίκαιρος...</b></span><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mMsaBZxUm5I?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/mMsaBZxUm5I?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="360"></object><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-v7y8d-dknt8/Tp-hw1w3jQI/AAAAAAAAC4A/hJGMO1_50_o/s1600/ypopto_mousi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-v7y8d-dknt8/Tp-hw1w3jQI/AAAAAAAAC4A/hJGMO1_50_o/s1600/ypopto_mousi.jpg" /></a></div><br /> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-831042188039268014?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0avT6yT1eapT27ptSYolleg6V5Q/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0avT6yT1eapT27ptSYolleg6V5Q/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0avT6yT1eapT27ptSYolleg6V5Q/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0avT6yT1eapT27ptSYolleg6V5Q/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/TwdrtKb8aho" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2011/10/blog-post_19.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-28029485860875333122011-10-15T08:50:00.002+03:002011-10-16T01:40:16.354+03:002011-10-16T01:40:16.354+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί&nbsp;που δεν έχει απόψε πού να πάει...</b></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><span class="Apple-style-span" style="color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><b>ττ</b></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><span class="Apple-style-span" style="color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-D-J97fmDG4g/Tpl18q309UI/AAAAAAAAC3s/q62LivpJVIk/s1600/imag0333e.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="385" src="http://3.bp.blogspot.com/-D-J97fmDG4g/Tpl18q309UI/AAAAAAAAC3s/q62LivpJVIk/s640/imag0333e.jpg" width="640" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b style="background-color: white;"><br /> </b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b style="background-color: white;">Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει<br /> είναι π' ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη<br /> Φίλους και εχθρούς στις φριχτές μου πλάτες<br /> όμορφα να σήκωνα, σαν να 'ταν επιβάτες<br /> <br /> Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή<br /> ποιο φορείο θα μας κουβαλήσει<br /> Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί<br /> που δεν έχει σώμα να ψηφίσει, να ψηφίσει<br /> <br /> Σαν κουκιά μετρώ τα λόγια του καμπούρη<br /> πίσω απ' το λευκό πανί, μέσα απ' το κιβούρι<br /> Μα όσο κι αν μετρώ, κάτι περισσεύει<br /> Τρύπια είν' η αγάπη μας και δε μας προστατεύει<br /> <br /> Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή<br /> κόκκινο αυγό ή καρναβάλια<br /> Μέσα από την κάλπη, τη στατιστική<br /> μάς κοιτάει ο Χάρος και τού τρέχουνε τα σάλια<br /> <br /> Σαν σκιές γλιστρούν λόγια και εικόνες<br /> κάρα σκουπιδιάρικα φεύγουν οι χειμώνες<br /> Κι αν δεν ντρέπεσαι να γυρίσεις πίσω<br /> έλα στην παράσταση να σε γιουχαίσω<br /> <br /> Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή<br /> ποια αγάπη τάχα μας φυσάει<br /> Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί<br /> που δεν έχει απόψε πού να πάει, πού να πάει</b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b style="background-color: white;"><br /> </b></span></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b style="background-color: white;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">1/4/'83 &nbsp;αποχαιρετώντας την πόλη :</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">&nbsp;</span></b></span></div></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b style="background-color: white;"><br /> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b style="background-color: white;"><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/5asxyrhF6Uk?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/5asxyrhF6Uk?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="360"></object></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b style="background-color: white;"><br /> </b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-2802948586087533312?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RuBYcPy-0KAQ_kVgRvsw0o3doDw/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RuBYcPy-0KAQ_kVgRvsw0o3doDw/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RuBYcPy-0KAQ_kVgRvsw0o3doDw/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RuBYcPy-0KAQ_kVgRvsw0o3doDw/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/sAzH8C5VysM" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2011/10/blog-post_15.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-70155094369364152032011-10-04T16:21:00.001+03:002011-10-04T16:30:24.939+03:002011-10-04T16:30:24.939+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b></b></span></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>η εποχή των σπηλαίων (Κλείτος Κύρου)</b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><b style="background-color: white;">μμ</b></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-PV1EnGYe7SM/TosGIfG5ZHI/AAAAAAAAC3g/DMu_3tRBi5s/s1600/339+Three+Spheres+IIbDPI.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-PV1EnGYe7SM/TosGIfG5ZHI/AAAAAAAAC3g/DMu_3tRBi5s/s1600/339+Three+Spheres+IIbDPI.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;"<span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 12px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Three spheres" M.C. Escher</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #999999; font-family: arial; font-size: 11px; line-height: 12px;">,</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #999999; font-family: arial; font-size: 11px; line-height: 12px;"><br /> </span></div><blockquote><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Ξαφνικά διαπιστώνεις πως απόμεινες μόνος<br /> Απαριθμείς τους φίλους σου πόσοι πεθάναν<br /> Πόσοι αποτραβηγμένοι στα σπίτια τους άλλοι<br /> Χαμένοι στην καθημερινή τύρβη πιασμένοι<br /> Στη μέγγενη σηκώνουν τα χέρια νιώθεις πια<br /> Την ανάγκη να ξαναπροσφύγεις στην ποίηση<br /> Που απαρνήθηκες πριν τόσα χρόνια να σε δονήσει<br /> Πάλι το γνώριμο σπαρτάρισμα των λέξεων μέσα<br /> Στο αίμα σου πριν ξεχυθούν για το παιχνίδι<br /> Των συναρμολογήσεων τώρα που βρίσκεσαι<br /> Πάνω κι έξω απ' τα πάθη τώρα που οι πόλεις<br /> Γίνονται κάθε μέρα όλο και πιο απάνθρωπες<br /> Άγρια θηρία κυκλοφορούν στους δρόμους ο αέρας</b></span></blockquote><blockquote><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Σάπιος τρέχεις κυνηγημένος για το σπίτι</b></span></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Εκεί κλείνεις πόρτες κλείνεις παράθυρα κλείνεις</b></span></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Τ' αυτιά και το στόμα σου φοράς την προβιά</b></span></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="background-color: white; line-height: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Και στρώνεσαι όλη νύχτα στο παιχνίδι της μνήμης</b></span></span></blockquote><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">Ποίημα αφιερωμένο στο χθεσινό "πεινασμένο" επισκέπτη&nbsp;</span></div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-7015509436936415203?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/l01n8pPlRP7tsfT9q2sI73j6rLY/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/l01n8pPlRP7tsfT9q2sI73j6rLY/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/l01n8pPlRP7tsfT9q2sI73j6rLY/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/l01n8pPlRP7tsfT9q2sI73j6rLY/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/B8UROr8lOnI" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2011/10/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-20807758248093971692011-09-27T14:36:00.000+03:002011-09-27T14:36:00.400+03:002011-09-27T14:36:00.400+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="background-color: white; color: #660000; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: large;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 21px; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span style="font-style: italic;"></span></span></span><b><span style="font-size: large;">θα σας πω πως έγινε... ( Ελένη Βακαλό)</span></b></div><div style="background-color: white; color: #660000; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /> </div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><b><span style="font-size: small;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-vEWGQAkl-sg/ToGxJYQAoMI/AAAAAAAAC3c/TAqB8UVk5vA/s1600/mema0_494x320.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-vEWGQAkl-sg/ToGxJYQAoMI/AAAAAAAAC3c/TAqB8UVk5vA/s1600/mema0_494x320.jpg" /></a></span></b></div><blockquote><div style="background-color: white; color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"></div><b><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 21px; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">Θα σας πω πώς έγινε<br /> Έτσι είναι η σειρά<br /> <br /> Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο<br /> δρόμο του έναν χτυπημένο<br /> Τόσο δα μακριά από κείνον ήτανε πεσμένος και λυπήθηκε<br /> Τόσο πολύ λυπήθηκε<br /> που ύστερα φοβήθηκε<br /> <br /> Πριν κοντά του να πλησιάσει για να σκύψει να<br /> τον πιάσει, σκέφτηκε καλύτερα<br /> Τι τα θες τι τα γυρεύεις<br /> Κάποιος άλλος θα βρεθεί από τόσους εδώ γύρω<br /> να ψυχοπονέσει τον καημένο<br /> Και καλύτερα να πούμε<br /> ούτε πως τον έχω δει<br /> <br /> Και επειδή φοβήθηκε<br /> έτσι συλλογίστηκε<br /> <br /> Τάχα δεν θα είναι φταίχτης, ποιον χτυπούν χωρίς να φταίξει;<br /> Και καλά του κάνουνε αφού ήθελε να παίξει με τους άρχοντες<br /> Άρχισε λοιπόν και κείνος<br /> Από πάνω να χτυπά<br /> <br /> Αρχή του παραμυθιού καλημέρα σας</span></span></b><i style="background-color: #660000;"><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 21px; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span style="background-color: white;"></span></span></span></i></blockquote></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-2080775824809397169?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eCpvETxcnsBKt8RhZ0A5Zw_qq-U/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eCpvETxcnsBKt8RhZ0A5Zw_qq-U/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eCpvETxcnsBKt8RhZ0A5Zw_qq-U/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eCpvETxcnsBKt8RhZ0A5Zw_qq-U/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/H0BKu-cai-E" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com4http://kalodia.blogspot.com/2011/09/blog-post_27.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-26440727251966532062011-09-24T08:44:00.001+03:002011-09-24T11:54:28.412+03:002011-09-24T11:54:28.412+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hX7lUOUYcuA/Tn1oU31CMxI/AAAAAAAAC3Y/at5BfZaqmiM/s1600/%25CE%25A4%25CF%2585%25CF%2586%25CE%25BB%25CF%258C%25CF%2582%252B%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582%252B%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25B8%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AE%25CF%2582%252C%252BPablo%252BPicasso+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><b style="color: #660000;"><span style="font-size: large;">οι γερόντοι ( Γιάννης Ρίτσος )</span></b></span></span></span></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: #f3f7fe; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br /> </span></span></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hX7lUOUYcuA/Tn1oU31CMxI/AAAAAAAAC3Y/at5BfZaqmiM/s1600/%25CE%25A4%25CF%2585%25CF%2586%25CE%25BB%25CF%258C%25CF%2582%252B%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582%252B%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25B8%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AE%25CF%2582%252C%252BPablo%252BPicasso+%25281%2529.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-hX7lUOUYcuA/Tn1oU31CMxI/AAAAAAAAC3Y/at5BfZaqmiM/s1600/%25CE%25A4%25CF%2585%25CF%2586%25CE%25BB%25CF%258C%25CF%2582%252B%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582%252B%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25B8%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AE%25CF%2582%252C%252BPablo%252BPicasso+%25281%2529.jpg" /></a></div><div style="color: #660000; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">&nbsp;"τυφλός γέρος κιθαριστής" Pablo Picasso 1903</span></span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: none; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: sans-serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 24px; orphans: 2; text-align: -webkit-auto; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"></span></span></div><blockquote><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br /> </span></span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">Κάθε τόσο Μας έρχονται καινούριες καραβιές γερόντοι<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /> απ’ το Μοριά, απ’ τη Ρούμελη<br /> Και πιο πάνω απ’ τα Τρίκαλα και τη Μακεδονία<br /> Λιγνοί γερόντοι χοντροκόκκαλοι μ’άσπρα μουστάκια και φλοκάτες<br /> Μυρίζουν σβουνιά και χωράφι<br /> Μέσα στα μάτια τους βελάζουν τα πρόβατα του απόβραδου<br /> Στα τσουλούφια τους κρέμονται οι σκιές των πλατανόφυλλων<br /> <br /> Μιλάνε λίγο δεν μιλάνε καθόλου ωστόσο πότε πότε το βλέπεις<br /> Πού’χουν συμπεθεριάσει με τα ελάτια<br /> Μια στιγμή που σηκώνουν τα μάτια απ’ το χώμα<br /> Και τηράνε πίσω απ’ τους ώμους μας<br /> Όταν γαλανίζει το βράδυ τις τέντες<br /> Κι ο αγέρας μπλέκει τα μουστάκια του στο θυμάρι<br /> Όταν ο ουρανός κατεβαίνει απ’ τα βράχια<br /> Δρασκελώντας τη θύμηση με τις προκαδούρες των άστρων<br /> κι ο θάνατος κόβει βόλτες αμίλητος έξω απ’ το συρματόπλεγμα,<br /> τότες τους βλέπουμε που συνάζονται τρείς-τρείς, πέντε-πέντε,<br /> σα στα παλιά τα χρόνια στις μπαρουταποθήκες του Μεσολογγιού<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /> <br /> Και τότες πια δεν ξέρεις- έτσι συναγμένοι στον αυλόγυρο της βραδιάς<br /> αξούριστοι, άλαλοι,<br /> δεν ξέρεις πια, σαν ανάβουν τα τσακμάκια τους,<br /> αν είναι ν’ ανάψουν το τσιγάρο τους<br /> ή αν είναι ν’ ανάψουν το φιτίλι του δυναμίτη.<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /> <br /> Τούτοι οι γερόντοι δε μιλάνε.<br /> Τα παιδιά τους βγήκαν στο κλαρί.<br /> Ετούτοι χώσαν την καρδιά τους στο βουνό<br /> σαν ένα βαρέλι με μπαρούτι.<br /> <br /> Δίπλα στα μάτια τους έχουν ένα δεντράκι καλοσύνη,<br /> ανάμεσα στα φρύδια τους ένα γεράκι δύναμη,<br /> κι ένα μουλάρι από θυμό μες στην καρδιά τους<br /> που δε σηκώνει τ’ άδικο<br /> Και τώρα κάθονται εδώ στη Μακρόνησο<br /> στο άνοιγμα του τσαντιριού, αγνάντια στη θάλασσα,<br /> σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας,<br /> με τα νύχια μπηγμένα στην πέτρα. Δε μιλάνε.<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /> <br /> Κοιτάνε πέρα την αντιφεγγιά της Αθήνας,<br /> κοιτάνε τον ποταμό του Ιορδάνη,<br /> σφίγγοντας μια πέτρα στη χωματένια φούχτα τους,<br /> σφίγγοντας μες στα μάτια τους τα σκάγια των άστρων,<br /> σφίγγοντας μες στο φυλλοκάρδι τους μια δυνατή σιωπή,<br /> εκείνη τη σιωπή που γίνεται πριν απ’ τ’ αστροπελέκι.</span></span></b></div></blockquote><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><br /> </span></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: right;"><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span style="background-color: white; color: #660000;">από την "Καντάτα για τη Μακρόνησο"&nbsp;</span></span></span></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: right;"><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: #f3f7fe; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span style="color: #660000;"><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uLgJWpaP9f8?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/uLgJWpaP9f8?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="360"></object> </span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-2644072725196653206?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Uw8c6EQB1qOszVlHq5nZla3M0Vs/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Uw8c6EQB1qOszVlHq5nZla3M0Vs/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Uw8c6EQB1qOszVlHq5nZla3M0Vs/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Uw8c6EQB1qOszVlHq5nZla3M0Vs/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/70P0-eg-JlI" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com1http://kalodia.blogspot.com/2011/09/blog-post_24.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-19145855114250455902011-09-21T15:13:00.002+03:002011-09-21T15:17:51.278+03:002011-09-21T15:17:51.278+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>ο άνθρωπος με το κασκέτο ( Τάσος Λειβαδίτης )</b></span></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SnBhHRyIcpk/TnnQxdaNh8I/AAAAAAAAC3U/JW7OVMXKI6c/s1600/kasketo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-SnBhHRyIcpk/TnnQxdaNh8I/AAAAAAAAC3U/JW7OVMXKI6c/s1600/kasketo.jpg" /></a></div><br /> <div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #333333; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 14px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><b><span style="color: black;">1.Και τις μέρες εκείνες οι άντρες με τις καμπαρντίνες και χαμηλωμένες ρεπούμπλικες πήραν το έγγραφο της διαταγής</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">2. Και πήγαν να τον συλλάβουν.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">3. Ήταν δε αυτός άνθρωπος φτωχός, επιγραφοποιός στο επάγγελμα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">4. Κι είχεν απαρνηθεί τη μητέρα του και τα εργαλεία του,</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">5. κι ότι πιο άγιο και βαθύ έχει ο άνθρωπος σε τούτον τον κόσμο.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">6. Και μάζευε, έλεγε η διαταγή, κρυφά τους μεροκαματιάρηδες και τους χερομάχους,</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">7. και τους μιλούσε για την ελπίδα και το μέλλον- κι άλλες τέτοιες βλασφημίες.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">8. Κι οι ταπεινοί χαμογέλαγαν, κι οι τυφλοί σκιρτούσαν, κι οι φτωχοί πλούτιζαν από φιλία.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">9. Οι διψασμένοι βρίσκαν έν' αυλάκι νερό. Κι οι κυνηγημένοι μιά πόρτα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">10. Κι οι απελπισμένοι γύριζαν τώρα τραγουδώντας μέσα στη νύχτα</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">11. έναν παράξενο σκοπό.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">12. Που ενώ μιλούσε για βάσανα, ξαλάφρωνε όλο της ψυχής σου το βάρος.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">13. Και την άλλη μέρα, ώρα λύχνου, οι άντρες με τις χαμηλωμένες ρεπούμπλικες, (για να μη φαίνονται τα τυφλά τους μάτια), χτύπησαν τη μικρή ξύλινη πόρτα, δυτικά της πόλης, κοντά στα παλιά βυρσοδεψεία.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">14. Κι αυτός άνοιξε. Και τον ερώτησαν: Πως λέγεσαι? Κι εκείνος απάντησε.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">15. Και τ' όνομά του ήταν μεγάλο, σαν οποιοδήποτε ανθρώπινο όνομα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">16. Και την πρώτη νύχτα μπήκε μες στο κελί ένας άνθρωπος που</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">‘χε χάσει το πρόσωπό του, κι ακούμπησε το φανάρι που κρατούσε κάτω στο πάτωμα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">17. Κι ο ίσκιος του μεγάλωσε πάνω στον τοίχο</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">18. Και τον ερώτησε: πού έχεις κρυμμένα τα όπλα;</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">19. Κι εκείνος, κανείς δεν ξέρει αν από σύμπτωση, ή ίσως για ν’ απαντήσει,</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">20. έβαλε το χέρι πάνω στην καρδιά του.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">21. Και τότε τον χτύπησε. Ύστερα μπήκε άλλος άνθρωπος που ‘χε</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">χάσει το πρόσωπό του και τον χτύπησε κι αυτός.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">22. Κι οι άνθρωποι που ‘χαν χάσει το πρόσωπό τους ήταν πολλοί.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">23. Και ξημέρωσε . Και βράδιασε.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">24. Ημέρες σαράντα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">25 Κι ήρθαν στιγμές που φοβήθηκε πως θα χάσει το λογικό του.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">26. Και τον έσωσε μια μικρή αράχνη στη γωνιά, που την έβλεπε</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">ακούραστη κι υπομονετική να υφαίνει τον ιστό της.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">27. Και κάθε μέρα τής τον χάλαγαν με τις μπότες τους μπαίνοντας.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">28. Κι εκείνη τον ξανάρχιζε κάθε μέρα. Και της τον χάλαγαν πάλι.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">Και τ’ άρχιζε ξανά.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">29. Εις τους αιώνας των αιώνων</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">30. Και κάθε μέρα διάφορα πρόσωπα άνοιγαν το μικρό παράθυρο του κελιού του και κοίταζαν μέσα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">31. Και τα μάτια τους ήταν πέτρινα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">32. Μα ήρθαν στιγμές που κι αυτά τα πέτρινα μάτια τους, παρηγόρησαν τη μεγάλη ανθρώπινη μοναξιά του.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">33. Και κάθε νύχτα μπαίναν κι ακουμπούσαν το φανάρι κάτω στο πάτωμα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">34. Και τον χτυπούσαν.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">35. Κι ο ίσκιος τους πάλευε πάνω στο ταβάνι, σαν ένας νικημένος που χτυπιέται και κλαίει.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">36. Και τον αφήναν ύστερα μονάχο, με τη σιωπή και το αίμα του που έτρεχε.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">37. Και μακριά ακουγόταν να σφυρίζουν τα τραίνα, με αυτό τον απέραντο ήχο που προσκαλεί στη ζωή.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">38. Ίσως και να 'χασε το θάρρος του τότε. Ίσως και να 'κλαψε. Ίσως και να 'πεσε σε ακόμα πιο μεγάλο αμάρτημα:</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">39. Και να υπερηφανεύτηκε.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">40. Και τη δέκατη τρίτη νύχτα άκουσε κάποιον να βογκάει στο διπλανό κελί.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">41. Κι ένιωσε θλίψη ανείπωτη, ότι δεν μπορούσε να τον βοηθήσει.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">42. Άρχισε, λοιπόν, να σέρνεται σιγά-σιγά προς το μέρος του τοίχου.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">43. Και πολλές φορές, στο μεγάλο αυτόν δρόμο της γης, λιποθύμησε.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">44. Κι όταν έφτασε, τέλος, σήκωσε το ανήμπορο χέρι του κι άρχισε να χτυπάει τον τοίχο.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">45. Όπως, αιώνες τώρα, συνηθούν μέσα στη ερημιά τους οι τρελλοί κι οι φυλακισμένοι.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">46. Και μονομιάς το βογγητό έπαψε. Κι ένα σπασμένο χτύπημα ακούστηκε στον τοίχο του άλλου κελιού.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">47. Προς δόξαν του ανθρώπου.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">48. Και με συνοδεία μεγάλης φρουράς τον οδήγησαν στο Δικαστήριο.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">49. Ήταν δε η φρουρά αμούστακα, φτωχά παιδιά που αισχρολογούσαν και βρίζανε.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">50. Για να ξεχάσουν πως κάποτε τα φώναζαν: της πλύστρας ο γιός.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">51. Κι εκείνα κρυβόντουσαν πίσω απ' τα ξεζεμένα κάρα, ή στις γκρεμισμένες αποθήκες, και κλαίγαν ώρα πολλή.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">52. Κι ήταν στιγμές που μισούσαν τη μάνα τους.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">53. Κι ήταν πάλι στιγμές που πέφταν με δάκρυα στα χέρια της μάνας τους που μύριζαν σαπούνι και ξένο φαΐ.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">54. Τα μεγάλα φθαρμένα τους χέρια σα μικρές εκκλησίες που ερειπώθηκαν.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">55. Κι ούτε παπάς πια τις λειτουργεί, κι ούτε πιστός με βάγια πηγαίνει.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">56. Και κατεβαίνει ο ίδιος ο Θεός και κλαίει</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">57. μέσα στα χέρια τους.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">58. Κι οι δικαστές, μόλις εκείνος μπήκε, σκύψαν και κάτι μίλησαν μεταξύ τους.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">59. Και τον ρώτησαν: Είσαστε πολλοί;</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">60. Κι αυτός, κανείς δεν ξέρει αν από σύμπτωση, ή ίσως για ν΄απαντήσει, έδειξε έξω απ’ το παράθυρο,</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">61. το πλήθος.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">62. Κι οι δικαστές φώναξαν: τι χρείαν έχομεν άλλων μαρτύρων?</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">63. Και θυμήθηκαν, τότε, πως τούτος ο λόγος είχε, κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ξαναειπωθεί.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">64. Και τους πήρε φόβος μεγάλος.&nbsp;</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">65. Και οι μέρες πέρασαν γρήγορα. Κι ήρθε το τελευταίο απόγευμα που ο φτωχός επιγραφοποιός θα ζούσε πάνω στη γη.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">66. Κι ακούμπησε στο μικρό, καγκελόφραχτο παράθυρο του κελιού και κοίταξε κάτω την πολιτεία.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">67. Κι ύστερα κοίταξε ψηλά, που άρχιζαν να ανάβουν τ' άστρα ένα-ένα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">68. Και τότες μια απέραντη γαλήνη τον έλουσε, σα να 'σβησαν όλες μονομιάς οι αγωνίες, που χρόνια τώρα τον βασάνιζαν.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">69. Κι ένοιωσε μέσα του τον ίδιο γλυκό λυγμό, όπως όταν ήταν παιδί, και κάποιος του άπλωνε εγκάρδια το χέρι του, ή του'λεγε μιά παρήγορη λέξη</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">70. Και ψιθύρισε σιγανά: σύντροφοι.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">71. Και τον οδήγησαν, μαζί με άλλους δύο συντρόφους του, σ' ένα μικρό λόφο, λίγο πιό έξω απ' την πόλη.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">72. Πίσω από το παλιό, ερειπωμένο νοσοκομείο.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">73. Κι ότι ξημέρωνε.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">74. Κι ο αξιωματικός του αποσπάσματος. όπως είναι αρχαίο συνήθειο, πήγε και στάθηκε μπροστά στον ακρινό σύντροφο και τον ρώτησε:</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">75. Ποια είναι η τελευταία σου επιθυμία?</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">76. Κι εκείνος ζήτησε να καπνίσει. Και του' δωσαν.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">77. Κι ο αξιωματικός πήγε και στάθηκε στο δεύτερο σύντροφο. Και τον ερώτησε κι αυτόν.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">78. Κι εκείνος ζήτησε μια πέτρα μεγάλη.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">79. Κι ο αξιωματικός, περίεργος, διέταξε να τη φέρουν. Κι απομακρύνθηκε λίγο.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">80. Τότε αυτός πήρε την πέτρα που ζήτησε και την ακούμπησε κάτου, στο χώμα, ανάμεσα στους δύο άλλους συντρόφους του. Κι ανέβηκε πάνω.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">81. Γιατί ήταν κοντός.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">82. Κι ο τρίτος σύντροφος δε ζήτησε τίποτα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">83. Κι ήτανε άνοιξη.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">84. Για ν' αληθέψει ο λόγος, που γυρίζοντας στα τρίστρατα, λέγαν κείνοι οι παλιοί τραγουδιστές, με τα μακριά τους γένια να ανεμίζουνε σαν άρπες:</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">85. Ακόμα τούτ' την άνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες....</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">86. Κι ο επικεφαλής πήγε και στάθηκε πλάι στο απόσπασμα. Κι έδωσε το παράγγελμα:</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">87. Επί σκοπόν!</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">88. Οι τρεις σύντροφοι, τότε, γύρισαν και κοιτάχτηκαν μια στιγμή.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">89. Κι ύστερα στρέψαν πάλι τα μάτια τους μπροστά, κοιτάζοντας πάνω από τα κράνη του αποσπάσματος, μακριά,</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">90. το μέλλον.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">91. Πυρ!</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">92. Κι ήταν η ώρα που κάθε μέρα βγαίνει ο ολόλαμπρος ήλιος.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">93. Κι αρχίζει η ζωή.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">94. Και δεν πέρασαν μέρες πολλές κι οι άντρες με τις χαμηλωμένες ρεπούμπλικες, (για να μη φαίνονται τα τυφλά τους μάτια), πήραν καινούρια διαταγή.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">95. Και χτύπησαν την μικρή σιδερένια πόρτα, στο κέντρο της πόλης, πίσω από την αγορά.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">96. Εκεί που ο αέρας μυρίζει ολόγυρα ψαρίλα και χαλασμένα φρούτα.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">97. Κι ολημερίς πηγαινόρχονται άνθρωποι φτωχοί κι αγοράζουν χόρτα, ύποπτης ποιότητας κρέατα, και φτηνά, της δραχμής, κεριά για τους νεκρούς τους.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">98. Κι αυτούς που ζήσαν χρόνια μες στη δυστυχία και την ταπείνωση, κι όταν κάποτε ξαφνικά τους απλώσεις το χέρι, εκείνοι χαμογελάνε φοβισμένα, κι αποτραβιούνται.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">99. Εκεί που οι διάφοροι έμποροι βγαίνουν στις πόρτες των μαγαζιών και κοιτάζουν το δρόμο σαν κάτι να ψάχνουν. Κι ύστερα μπαίνουν κι ανακατεύουν με τα χέρια το εμπόρευμά τους σαν κάτι να ψάχνουν. Κι ανοίγουν μετά τα βιβλία τους με τους λογαριασμούς και τα συρτάρια με τις εισπράξεις κι αρχίζουν πάλι να ψάχνουν.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">100. Μα όστις απωλέσει την ψυχήν αυτού, με τι θέλει την αντικαταστήσει?</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">101. Και το βράδυ γυρίζουν σπίτι τους κι αγγίζουν τις γυναίκες τους με χέρια βαρειά - που συνεχίζουν να ψάχνουν.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">102. Κι εκείνος, μαρμαράς το επάγγελμα, σηκώθηκε κι άνοιξε. Και τον ερώτησαν: πως λέγεσαι? Κι αυτός τους απάντησε.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">103. Κι οι άντρες με τις ρεπούμπλικες ταράχτηκαν μόλις άκουσαν τ' όνομά του.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">104. Κι αναρωτιόντουσαν μεταξύ τους: τι συμβαίνει λοιπόν? μην τάχα αναστήθηκε?</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">105. Κι ύστερα γέλασαν, πως τάχα δε γίνονται στον αιώνα μας θαύματα - ένα γέλιο αβέβαιο.</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;">106. Και τ' όνομά του ήταν μεγάλο σαν οποιοδήποτε ανθρώπινο όνομα.</span></b></span></span></div><div style="text-align: right;"></div><div style="color: #660000; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: right;"><b><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 14px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">Τάσος Λειβαδίτης - Καντάτα (Ο άνθρωπος με το κασκέτο)</span></span></b></div><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px;"></span><br /> <div style="color: #444444; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>σχετικοί σύνδεσμοι :</b></div><ul style="line-height: 1.4; list-style-image: initial; list-style-position: initial; list-style-type: disc; margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0.5em; padding-bottom: 0px; padding-left: 2.5em; padding-right: 2.5em; padding-top: 0px;"><li style="border-bottom-color: transparent; border-bottom-style: none; border-bottom-width: 1px; border-color: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-color: initial; border-top-style: none; border-top-width: initial; border-width: initial; color: black; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0.25em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0.25em; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0.25em; text-indent: 0px;"><b><a href="http://kalodia.blogspot.com/2010/09/blog-post_28.html" style="color: #191d0e; text-decoration: none;">&nbsp;</a><a href="http://kalodia.blogspot.com/2010/09/blog-post_28.html" style="color: #191d0e;"> γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ' τη στιγμή που βρίσκουνε μια θέση στην ζωή των άλλων</a></b></li> <li style="border-bottom-color: transparent; border-bottom-style: none; border-bottom-width: 1px; border-color: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-color: rgb(255, 255, 255); border-top-style: none; border-top-width: 1px; border-width: initial; color: black; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0.25em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0.25em; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0.25em; text-indent: 0px;"><a href="http://kalodia.blogspot.com/2010/07/blog-post_3092.html" style="color: #191d0e;"><b>Καντάτα του Τάσου Λειβαδίτη (απόσπασμα)</b></a></li> <li style="border-bottom-color: transparent; border-bottom-style: none; border-bottom-width: 1px; border-color: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-color: rgb(255, 255, 255); border-top-style: none; border-top-width: 1px; border-width: initial; color: black; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0.25em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0.25em; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0.25em; text-indent: 0px;"><b><u><a href="http://kalodia.blogspot.com/2010/07/blog-post_28.html" style="color: #191d0e;">"η στάχτη" του Τάσου Λειβαδίτη</a>&nbsp;<span style="font-size: xx-small;">&nbsp;</span></u></b></li> <li style="border-bottom-color: initial; border-bottom-style: none; border-bottom-width: initial; border-color: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-color: rgb(255, 255, 255); border-top-style: none; border-top-width: 1px; border-width: initial; color: black; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0.25em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0.25em; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0.25em; text-indent: 0px;"><a href="http://logomnimon.wordpress.com/2010/03/04/%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF-%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%BF/" style="color: #191d0e;"><b>Τάσος Λειβαδίτης: ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι&nbsp;υπάρχει…(λογομνήμων)</b></a></li> </ul></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-1914585511425045590?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0bIeKiqcCd9elW8KRIjWwWcj43I/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0bIeKiqcCd9elW8KRIjWwWcj43I/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0bIeKiqcCd9elW8KRIjWwWcj43I/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0bIeKiqcCd9elW8KRIjWwWcj43I/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/8MCSb3chsm8" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com4http://kalodia.blogspot.com/2011/09/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-55020411223237947072011-09-12T07:42:00.000+03:002011-09-12T07:42:48.898+03:002011-09-12T07:42:48.898+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>παρόλα αυτά ας πούμε καλή χρονιά σε όλους μας</b></span><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-SZYaXHPjMro/Tm2NhAdGPpI/AAAAAAAAC3Q/r-YV4hBgVrw/s1600/73767-alfabhta.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/-SZYaXHPjMro/Tm2NhAdGPpI/AAAAAAAAC3Q/r-YV4hBgVrw/s640/73767-alfabhta.jpg" width="565" /></a></div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-5502041122323794707?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/w3CDzTccHegQ-iQWpECJce-20eM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/w3CDzTccHegQ-iQWpECJce-20eM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/w3CDzTccHegQ-iQWpECJce-20eM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/w3CDzTccHegQ-iQWpECJce-20eM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/-zsC7bo3YHQ" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com2http://kalodia.blogspot.com/2011/09/dvd.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-59688581867919135852011-08-31T21:42:00.001+03:002011-08-31T21:44:36.668+03:002011-08-31T21:44:36.668+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px;"></span><br /> <div style="text-align: justify;"><b style="color: #660000;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Οι Γρόμαν, η&nbsp; εξέγερση των μεταλλωρύχων&nbsp; και ο ηγέτης της</span></span></b></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: x-small;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/TGOlpr44hII/AAAAAAAACbE/LaX4Z7uwGBY/s1600/center-of-the-earth.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; color: #660000; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: underline;"><img border="0" height="427" src="http://4.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/TGOlpr44hII/AAAAAAAACbE/LaX4Z7uwGBY/s640/center-of-the-earth.jpg" style="-webkit-box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-color: rgb(102, 0, 0); border-bottom-left-radius: 0px 0px; border-bottom-right-radius: 0px 0px; border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-color: initial; border-left-color: rgb(102, 0, 0); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(102, 0, 0); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(102, 0, 0); border-top-left-radius: 0px 0px; border-top-right-radius: 0px 0px; border-top-style: solid; border-top-width: 1px; border-width: initial; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; padding-bottom: 8px; padding-left: 8px; padding-right: 8px; padding-top: 8px; position: relative;" width="640" /></a></span></b><b style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-weight: bold;">Στο μεγάλο Λιβάδι της Σερίφου υπάρχουν εγκαταλειμμένα τα απομεινάρια των μεταλλείων: στοές,&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_0">βαγονέτα</span>&nbsp;και κομμάτια της γέφυρας φόρτωσης.</b></div><div style="text-align: justify;"><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> <b><span style="font-weight: bold;">Πρώιμα ελληνικά σοβιέτ ή απλώς μία εξέγερση απελπισμένων;</span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="font-weight: bold;">Ακόμη και για απεργία που υποκινήθηκε από την Αντάντ<span style="color: #660000;">(1)</span>&nbsp;για να πληγεί η τροφοδοσία του Γερμανικού στρατού μίλησαν κάποιοι. Δύσκολες πλέον οι κατηγορηματικές&nbsp;</span><span style="font-weight: bold;">απαντήσεις μιας και γνωρίζουμε μόνο το σκελετό των γεγονότων, κυρίως την αρχή&nbsp;</span><span style="font-weight: bold;">και το τέλος τους. Ο μήνας της απεργίας, που σίγουρα είχε χαρακτηριστικά εξέγερσης του νησιού, καλύπτεται από αντιφατικές πληροφορίες και&nbsp;</span><span id="SPELLING_ERROR_2" style="font-weight: bold;">δημοσιεύσεις.</span>&nbsp;<span style="font-weight: bold;">Έτσι η</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;πραγματικότητα και οι μύθοι θα μπερδεύονται στην προφορική παράδοση που συντηρούν με τις διηγήσεις τους οι γέροντες στα καφενεία της Σερίφου και η απεργία των μεταλλωρύχων θα παραμένει μια άγνωστη και αδικημένη σελίδα του ελληνικού εργατικού κινήματος.</span></b><br /> <br /> <b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/So1tV0Qa6WI/AAAAAAAABec/-RWNCwFfCfQ/s1600-h/file0001.jpg" style="color: #191d0e; text-decoration: none;"><img alt="" border="0" height="640" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372070152095066466" src="http://1.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/So1tV0Qa6WI/AAAAAAAABec/-RWNCwFfCfQ/s640/file0001.jpg" style="-webkit-box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-color: rgb(102, 0, 0); border-bottom-left-radius: 0px 0px; border-bottom-right-radius: 0px 0px; border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-color: initial; border-left-color: rgb(102, 0, 0); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(102, 0, 0); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(102, 0, 0); border-top-left-radius: 0px 0px; border-top-right-radius: 0px 0px; border-top-style: solid; border-top-width: 1px; border-width: initial; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; float: left; height: 200px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0pt; margin-right: 10px; margin-top: 0pt; padding-bottom: 8px; padding-left: 8px; padding-right: 8px; padding-top: 8px; position: relative; width: 139px;" width="444" /></a></b><b><span style="font-weight: bold;">Οι μόνες γραπτές πηγές είναι το ημιτελές βιβλίο του ηγέτη της απεργίας Κ.&nbsp;</span><span id="SPELLING_ERROR_3" style="font-weight: bold;">Σπέρα:</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;"</span></b><a href="http://books.vres.gr/book.php?book_id=78241" style="color: #191d0e; font-weight: bold; text-decoration: none;">Η απεργία της Σερίφου ήτοι αφήγησις των αιματηρών σκηνών της 21ης Αυγούστου 1916 εις τα μεταλλωρυχεία του Μεγάλου Λειβαδίου της Σερίφου"</a><b><span style="font-weight: bold;"><span style="color: #660000;">(*)</span>, και τα δημοσιεύματα του τύπου της εποχής που μάζεψε&nbsp;<a href="http://www.blogger.com/goog_679267507" style="color: #191d0e; text-decoration: none;">σε μία&nbsp;</a></span><a href="http://www.blogger.com/goog_679267507" style="color: #191d0e; text-decoration: none;">έκδοση<span style="font-weight: bold;">&nbsp;η Ομοσπονδία</span></a><span id="SPELLING_ERROR_4" style="font-weight: bold;"><a href="http://www.allbooks.gr/book.php?TitlesID=81764" style="color: #191d0e; text-decoration: none;">Μεταλλωρύχων, με επιμέλεια του Ν. Σκόνη</a>&nbsp;</span></b><b><span style="font-weight: bold;"><span style="color: #660000;">(**)</span></span></b><b><span id="SPELLING_ERROR_4" style="font-weight: bold;">.</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;Συστηματική έρευνα έχει κάνει ο φιλόλογος Λίνος&nbsp;</span><span id="SPELLING_ERROR_5" style="font-weight: bold;">Κόττης</span><span style="font-weight: bold;">, που&nbsp;</span><span style="font-weight: bold;">επιμελήθηκε και&nbsp;</span><span style="font-weight: bold;">προλογίζει την έκδοση του βιβλίου του&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_6">Σπέρα.</span>&nbsp;Παραμένει και μια σεμνή τελετή μεταξύ "συγγενών και φίλων" στο χώρο της μάχης κάθε Αύγουστο, για να παραξενεύει τους ευτυχείς λουόμενους. Μία ιδιωτική εταιρεία, με το αζημίωτο βέβαια,&nbsp; διοργανώνει περιήγηση στις στοές που καταλήγει σε γειτονικό κόλπο, και αυτά είναι το όλον...</span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="font-weight: bold;"><br /> </span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="font-weight: bold;">Όμως μια απεργία με νεκρούς, και χωροφύλακες&nbsp;</span><span id="SPELLING_ERROR_7" style="font-weight: bold;">λιθοβολισμένους</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;και&nbsp;</span><span id="SPELLING_ERROR_8" style="font-weight: bold;">πεταγμένους</span>&nbsp;<span style="font-weight: bold;">στη θάλασσα, κεντρίζει το ενδιαφέρον ακόμη και ένα αιώνα μετά.</span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> <b><span style="color: #660000; font-weight: bold;">Η δυναστεία&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_9">Γρόμαν</span></span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-weight: bold; text-align: left;"><div style="text-align: justify;"><b>H σύγχρονη εκμετάλλευση των πλούσιων μεταλλευμάτων του νησιού έγινε αποδοτική και κερδοφόρα για τον ίδιο, το 1885 από τον Γερμανό μεταλλειολόγο Αιμίλιο&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_10">Γρόμαν.</span>&nbsp;Φάτσα ο μεταλλειολόγος από αυτές που ευδοκιμούν μέχρι σήμερα στη χώρα μας και καταχωρούνται στον ασαφή κωδικό&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_11">λαμόγια.</span>&nbsp;Βέβαια απλά ακολούθησε κλασσικούς νόμους της καπιταλιστικής αγοράς και πλούτισε&nbsp; με μηδέν κεφάλαιο με τον εξής απλό τρόπο:</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Ίδρυσε μια μικρή εταιρία και τη συνένωσε με τη&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_12">φαληρισμένη</span>&nbsp;"Σέριφος&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_13">Σπηλιαζέζα</span>" που είχε ήδη εγκαταστάσεις εξόρυξης στη Σέριφο. Απαλλοτρίωσε γη με μόνο αντάλλαγμα το μεροκάματο στους ιδιοκτήτες και με ένα συμβολικό ποσό προς το ελληνικό κράτος εμπορευόταν τον πλούτο του νησιού. Για την άγονη Σέριφο που ποτέ δεν ήταν νησί ψαράδων ή ναυτικών, ο Γερμανός ήταν μια κάποια&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_14">λύσις-και</span>&nbsp;όχι μόνο για αυτή. Από τα γύρω νησιά και την Πελοπόννησο έφταναν αναζητώντας δουλειά και το νησί των 2.000 κατοίκων στα τέλη του 19ου αιώνα, έφτασε τις 4.000 το 1910. Ο Γερμανός , που είχε να λέει πως εκτός από δουλειά πρόσφερε και μόρφωση (τα χαλάσματα της&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_15">Γραμονίου</span><span style="color: #660000;">(2)</span>&nbsp;σχολής υπάρχουν ακόμη) και περίθαλψη, ήταν ουσιαστικά ένα είδος διοίκησης.</b></div></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Για το αν ήταν δουλειά ή δουλεία, ας τα πει καλύτερα ένας παθών. Στην έκδοση της Ο.Μ.Ε. για την απεργία δημοσιεύτηκε η περιγραφή των συνθηκών απ' τον παλαίμαχο&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_16">μεταλλωρύχο</span>&nbsp;Γ.<span id="SPELLING_ERROR_17">Λιβάνιο</span>, όπως την άκουσε από παλιότερους.</b></div><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>"Οι συνθήκες για τους μεταλλωρύχους την εποχή εκείνη ήταν βάρβαρες, απάνθρωπες. Δουλεύανε από ήλιο σε ήλιο, με το χάραμα της ημέρας έπρεπε να βρίσκονται στην είσοδο της κάθε στοάς και με τη δύση του ηλίου να&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_18">σχολάνε.</span>Τον ήλιο τον βλέπανε μόνο κάθε Κυριακή και όλα αυτά για ένα μεροκάματο που έφτανε ίσα - ίσα για να ζουν"</b></blockquote><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/THXkzMHtRFI/AAAAAAAACck/3z0kJTh5jPE/s1600/getImage.do.jpg" imageanchor="1" style="color: #191d0e; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><img border="0" height="305" src="http://1.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/THXkzMHtRFI/AAAAAAAACck/3z0kJTh5jPE/s400/getImage.do.jpg" style="-webkit-box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-color: rgb(102, 0, 0); border-bottom-left-radius: 0px 0px; border-bottom-right-radius: 0px 0px; border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-color: initial; border-left-color: rgb(102, 0, 0); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(102, 0, 0); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(102, 0, 0); border-top-left-radius: 0px 0px; border-top-right-radius: 0px 0px; border-top-style: solid; border-top-width: 1px; border-width: initial; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; padding-bottom: 8px; padding-left: 8px; padding-right: 8px; padding-top: 8px; position: relative;" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><b style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-weight: bold;">&nbsp;</b><b style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="font-size: x-small;">εργάτες στα μεταλλεία Σερίφου το 1906</span></b><br /> </div><div style="text-align: justify;"><div align="justify" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-weight: bold;"><b>Επειδή όμως για κάθε κακό υπάρχουν πάντα και χειρότερα, αυτά ήρθαν αργότερα με το<span id="SPELLING_ERROR_19">Γρόμαν</span>&nbsp;το Β, τον υιό Γεώργιο, που ανέλαβε τις τύχες της εταιρείας το 1906.<span id="SPELLING_ERROR_20">Εντατικοποίησε</span>&nbsp;την παραγωγή περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τα "ακριβά" αλλά ελλιπή μέτρα ασφαλείας-ενώ συνέχισε να αποσπά γη προσθέτοντας στις μεθόδους του μπαμπά και τη βία.&nbsp; Μόνο τη διετία '14-'16 εξήντα εργάτες βρήκαν το θάνατο στις&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_21">στοές. Ο διάδοχος Γρόμαν έφτιαξε</span>&nbsp;ένα δουλικό "σωματείο", εξαγόραζε τοπικούς παράγοντες, πολιτικούς, αλλά και τη σιωπή των ενοχλητικών φωνών και όταν αυτό δεν ήταν δυνατό χρησιμοποιούσε το στρατό&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_22">μαγκουροφόρων</span>&nbsp;υποστηρικτών του.</b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-weight: bold; text-align: justify;"><b>Η δυναστεία του Αιμίλιου&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_23">Γρόμαν</span>&nbsp;τελειώνει το 1963, όταν ο ομώνυμος εγγονός (αφού πρόσφερε τις υπηρεσίες του στη διάρκεια του πολέμου στα Ες Ες) εγκαταλείπει την Ελλάδα για τη Ν. Αφρική επειδή τα αποθέματα έχουν&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_24">λιγοστεύσει.</span>&nbsp;Ο Γ. Λιβάνιος περιγράφει(στο ίδιο βιβλίο) :</b></div><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>"Μας&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_25">χρωστάγανε</span>&nbsp;έξι - επτά μήνες μισθούς και λέγανε πως σύντομα θα μας<span id="SPELLING_ERROR_26">πληρώσουνε.</span>&nbsp;Μέχρι τελευταία στιγμή δε μας είχαν πει τίποτα. Στις 20 Ιούλη του 1963. Μόλις το μάθαμε 300 άτομα τουλάχιστον κάναμε πορεία, με τη σημαία του συνδικάτου, απ' τη Χώρα μέχρι το Μεγάλο Λιβάδι (3 ώρες δρόμος) στα γραφεία της εταιρίας. Ο διευθυντής που ψάχναμε να μιλήσουμε είχε φύγει με το τελευταίο βαπόρι που φόρτωσε".</b></blockquote><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα.... (είπε κάποτε ο "ξεπερασμένος")</b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #660000; font-weight: bold;">Η απεργία</span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Παρόλο που από&nbsp;το Φλεβάρη του '11 οι μεταλλωρύχοι με νόμο έπρεπε να&nbsp;</b><b>δουλεύουν 8<span id="SPELLING_ERROR_27">ωρο</span>, αυτοί της Σερίφου συνέχιζαν την&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_28">ποντικίσια</span>&nbsp;τους ζωή. Όμως οι επαναστατικές ιδέες που ταξίδευαν τότε σε όλη την Ευρώπη ξεσηκώνοντας&nbsp;τους εργάτες, έπιασαν λιμάνι και στη Σέριφο. Καταλύτης για τα γεγονότα που ακολούθησαν ήταν η ίδρυση ταξικού σωματείου&nbsp;( πρωτοποριακό το καταστατικό του για την εποχή)</b><b><span style="color: #660000;">(3)&nbsp;</span>τον Ιούνιο του 1916, με εμπνευστή και ψυχή του τον&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_29">Κ.Σπέρα.</span>" Με ένα μουλάρι θα γύριζε από καλύβα σε καλύβα και από στοά σε στοά..."(εφημερίδα Φως του Πειραιά 8/'16)</b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Στις 2 Αυγούστου του'16, μετά από ενέργειες του σωματείου<span style="color: #660000; font-weight: bold;">(4)&nbsp;</span>και δημοσιεύματα στον τύπο για τις άθλιες συνθήκες, φτάνει στη Σέριφο ειδικός υπάλληλος του υπουργείου&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_30">οικονομίας-μηχανικός</span>&nbsp;ονόματι&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_31">Γεωργιάδης-και</span>&nbsp;αφού διαπιστώνει πως η κατάσταση είναι πραγματικά χάλια τους προτρέπει να συνεχίσουν να εργάζονται σε αναμονή των αποφάσεών του.</b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Αυτή πρέπει να ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.</b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Στις 7 Αυγούστου οι εργάτες αρνούνται να φορτώσουν το πλοίο "<span id="SPELLING_ERROR_32">Μαννούσι</span>" με προορισμό τη&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_33">Γλασκώβη</span>, σύμφωνα με την&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_34">εταιρεία-τη</span>&nbsp;Γερμανία έλεγαν οι εργάτες. (αυτή η διχογνωμία θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τους θιασώτες της θεωρίας εμπλοκής της Αντάντ)</b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><b><span style="font-weight: bold;">Αποφασίζουν να σταματήσουν κάθε εργασία σε στοές και έδαφος απαιτώντας 8&nbsp;</span><span style="font-weight: bold;">ώρες δουλειά, μέτρα ασφαλείας και μεγαλύτερη αμοιβή. Η εταιρεία το μόνο που δέχεται να συζητήσει είναι 8 ώρες στις στοές και τις υπόλοιπες στο έδαφος , ενώ με κάποιους από τους πιστούς στους&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_35">Γρόμαν</span>&nbsp;υπαλλήλους των γραφείων προσπαθεί , χωρίς επιτυχία, να συνεχίσει την παραγωγή. Τότε ο διευθυντής της Π.&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_36">Βάσσος</span>&nbsp;σε συνεργασία με τον πρόεδρο της κοινότητας και τον τοπικό ανθυπασπιστή χωροφυλακής έστειλαν τηλεγράφημα στο υπουργείο εσωτερικών, γράφοντας για στάση των εργατών και πυρπόληση της αποθήκης. Αξίζει να σημειωθεί πως ο τότε Ειρηνοδίκης Σερίφου Δ. Κοντός αρνήθηκε να το υπογράψει. Το τηλεγράφημα αυτό πάντως είναι η αφορμή να φτάσει στο νησί απόσπασμα τριάντα χωροφυλάκων από την Κέα με την εντολή να εξασφαλίσει, με κάθε τρόπο, τη φόρτωση και τον απόπλου του πλοίου.&nbsp;</span></b><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/THihUS3G0wI/AAAAAAAACdI/mrMXeQLRxF8/s1600/DSC03896.JPG" imageanchor="1" style="color: #191d0e; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/THihUS3G0wI/AAAAAAAACdI/mrMXeQLRxF8/s400/DSC03896.JPG" style="-webkit-box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-color: rgb(102, 0, 0); border-bottom-left-radius: 0px 0px; border-bottom-right-radius: 0px 0px; border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-color: initial; border-left-color: rgb(102, 0, 0); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(102, 0, 0); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(102, 0, 0); border-top-left-radius: 0px 0px; border-top-right-radius: 0px 0px; border-top-style: solid; border-top-width: 1px; border-width: initial; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; padding-bottom: 8px; padding-left: 8px; padding-right: 8px; padding-top: 8px; position: relative;" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #660000; font-size: x-small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Ό,τι έχει απομείνει σήμερα από τη γέφυρα φόρτωσης-θέατρο των συγκρούσεων&nbsp;</span></span></b><b><span style="font-size: x-small;"><br /> </span></b></div><br /> <b><span style="font-weight: bold;">Επικεφαλής ο υπομοίραρχος&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_37">Χρυσάνθου</span>&nbsp;(ημιπαράφρων χαρακτηρίστηκε&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_38">απο</span>&nbsp;τον&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_39">Σπέρα</span>). Το πρωί της 21<span id="SPELLING_ERROR_40">ης</span>&nbsp;Αυγούστου ζήτησε συνάντηση με τη διοίκηση του σωματείου, με πρόσχημα τη συζήτηση μαζί τους, αλλά ο σκοπός του ήταν να τους φυλακίσει στο σταθμό χωροφυλακής πιστεύοντας πως έτσι όλα θα γίνουν ευκολότερα. Αφού διαβεβαίωσε τον Ειρηνοδίκη ότι το πολύ θα έριχναν&nbsp;</span><span style="font-weight: bold;">πυροβολισμούς στον αέρα για εκφοβισμό, κατευθύνθηκε με όλη τη δύναμη στο λιμάνι του Μεγάλου Λιβαδιού. Έδωσε 5 λεπτά προθεσμία στους συγκεντρωμένους να διαλυθούν και να φορτώσουν το πλοίο αλλά πριν καλά καλά περάσει το 5<span id="SPELLING_ERROR_41">λεπτο</span>, πυροβολεί, εν ονόματι του νόμου και του Βασιλέως όπως κραύγασε,και σκοτώνει το Θεμιστοκλή&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_42">Κουζούπη.</span>Διατάζει και τους χωροφύλακες να πυροβολήσουν αλλά οι πάνω από πεντακόσιοι συγκεντρωμένοι θα αντιδράσουν με πέτρες αναγκάζοντάς τους να υποχωρήσουν άτακτα για να βρουν καταφύγιο στις στοές. Με την παρέμβαση και του ιερέα Γιάννη Ρώτα η σύγκρουση σταματά εκεί με τραγικό όμως απολογισμό. Τέσσερις εργάτες νεκροί και δεκάδες οι τραυματίες . Ο υπομοίραρχος λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου και το πτώμα του πετάχτηκε στη θάλασσα. Άλλοι δύο από τους χωροφύλακες νεκροί και σχεδόν όλη η δύναμη τραυματισμένη και άοπλη. Μετά την απελευθέρωση της διοίκησης του σωματείου γίνεται μεγάλη προσπάθεια να ηρεμήσει το οπλισμένο πλέον πλήθος και να σταματήσει το κυνηγητό των χωροφυλάκων. Κάπου εκεί εμφανίζεται για πρώτη φορά η περιβόητη γαλλική σημαία :&nbsp;</span></b><br /> <blockquote><b><span style="font-weight: bold;">" Αίφνης ακούω&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_43">ζητωκραυγάς</span>&nbsp;και εν μέσω του πλήθους βλέπω μίαν γυναίκα και<span id="SPELLING_ERROR_44">εκράτη</span>&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_45">Γαλλικήν</span>&nbsp;σημαίαν. Δεν έχασα καιρόν και&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_46">αρπάσας</span>&nbsp;εκ των χειρών της την σημαίαν&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_47">εφώναζα</span>&nbsp;με όλη μου τη&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_48">δύναμην</span>&nbsp;: εν ονόματι της Γαλλικής Δημοκρατίας κάτω τα όπλα !!"</span></b></blockquote><b><span style="font-weight: bold;">Γράφει στο βιβλίο του ο&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_49">Σπέρας.</span>&nbsp;Αυτό το γεγονός, όπως και το τηλεγράφημα προς το Γαλλικό στόλο που ναυλοχούσε στη Μήλο,<span style="color: #660000;">(5)&nbsp;</span>απομονώθηκαν από κάποιους για να στηρίξουν εμπλοκή της Αντάντ. Καλό είναι να υπενθυμίσουμε πως μιλάμε για τ0 1916. Δηλαδή για μία Ελλάδα διχασμένη πολιτικά και ουσιαστικά ακυβέρνητη και για ένα πρώιμο&nbsp;</span><span style="font-weight: bold;">αυθόρμητο&nbsp;</span><span style="font-weight: bold;">εργατικό κίνημα που δεν είναι παράξενο πριν την&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_50">Οχτωβριανή</span>&nbsp;επανάσταση να βλέπει τη Γαλλία&nbsp;<span id="SPELLING_ERROR_51">σα</span>ν προστάτιδα των καταπιεσμένων.<br /> <br /> Τις επόμενες μέρες οι εξεγερμένοι ελέγχουν τα πάντα στο νησί.<span style="color: #660000;">(6)</span>&nbsp;Δυστυχώς οι πληροφορίες που έχουμε για αυτές είναι ελάχιστες. Υπάρχει μία επιτροπή και γίνονται συνελεύσεις των κατοίκων. Η πρώτη πάντως παρουσία επίσημης αρχής θα είναι Γαλλική. Στις 26 Αυγούστου θα φτάσει το Γαλλικό πολεμικό Henri Quatre. To πλήρωμα του θα υποστείλει τις Γαλλικές σημαίες που έχουν υψωθεί και ο κυβερνήτης του θα δηλώσει συμπαράσταση στα αιτήματα. Επιπλέον οι εξεγερμένοι έχουν την υπόσχεση πως θα έρθει Γάλλος εκπρόσωπος της εταιρείας (επίσημη έδρα των Γρόμαν ήταν η Γαλλία).<br /> <br /> Στις αρχές Σεπτεμβρίου φτάνει και το ελληνικό πολεμικό "Αυλίς" με 250 στρατιώτες και δικαστικούς από τη Σύρο. Έτσι τελειώνει το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας στη Σέριφο. Η διοίκηση του σωματείου και μερικοί ακόμα εργάτες θα φυλακισθούν στη Σύρο. Ο δρόμος όμως για την ουσιαστική κατοχύρωση του 8ώρου είχε ανοίξει.</span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> <b><span style="color: #660000; font-weight: bold;">Κώστας Σπέρας</span><span style="color: #660000; font-weight: bold;">(1893-1943)</span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-weight: bold; text-align: justify;"><b>Ο ηγέτης της απεργίας και της εξέγερσης.</b><br /> <br /> <b>Γεννήθηκε στη Σέριφο αλλά έχοντας ναυτικό πατέρα ταξίδευε μαζί του, έμαθε&nbsp;<a href="http://2.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/So1qvA5C_rI/AAAAAAAABeE/JE8ukn5vFjo/s1600-h/Speras.JPG" style="color: #191d0e; text-decoration: none;"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372067286448537266" src="http://2.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/So1qvA5C_rI/AAAAAAAABeE/JE8ukn5vFjo/s400/Speras.JPG" style="-webkit-box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-color: rgb(102, 0, 0); border-bottom-left-radius: 0px 0px; border-bottom-right-radius: 0px 0px; border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-color: initial; border-left-color: rgb(102, 0, 0); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(102, 0, 0); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(102, 0, 0); border-top-left-radius: 0px 0px; border-top-right-radius: 0px 0px; border-top-style: solid; border-top-width: 1px; border-width: initial; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.199219) 0px 0px 0px; cursor: pointer; float: right; height: 400px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; margin-right: 0pt; margin-top: 0pt; padding-bottom: 8px; padding-left: 8px; padding-right: 8px; padding-top: 8px; position: relative; width: 208px;" /></a>αραβικά και γαλλικά και ενστερνίστηκε στην εφηβική του ηλικία αναρχοσυνδικαλιστικές ιδέες. Όταν εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα έγινε μέλος της ομάδας του&nbsp;<a href="http://www.epoxi.gr/persons33.htm" style="color: #191d0e; text-decoration: none;">Μήτσου Χατζόπουλου (Μποέμ)</a>&nbsp;που συμμετέχει στο Σοσιαλιστικό Κέντρο Αθηνών. Δούλευε κυρίως σαν "τσιγαράς" και ήταν μέλος της διοίκησης του εργατικού κέντρου Πειραιά. Το Μάρτιο του '14 βρίσκεται στην Καβάλα στη μεγάλη καπνεργατική απεργία όπου θα συλληφθεί και θα φυλακισθεί για πρώτη φορά.Το 1915 θα γυρίσει στην πατρίδα του τη Σέριφο ή καλεσμένος από τους συμπατριώτες του ή απεσταλμένος της σοσιαλιστικής ομάδας. Σε κάθε περίπτωση ο σκοπός του είναι η οργάνωση ταξικού σωματείου.&nbsp;Συμμετέχει στο ιδρυτικό συνέδριο του ΣΕΚΕ το 1918, διαγράφεται το '20, αλλά παραμένει στην 3η διεθνή. Υποστηρίζει την παρουσία της ΓΣΕΕ σαν πολιτική οργάνωση των εργατών, όμως διαγράφεται και από αυτή το '26 ομόφωνα&nbsp;<span style="color: #660000;">(7).</span></b><br /> <br /> <div style="text-align: justify;"><b>Από το 1921 εκδίδει την εφημερίδα "νέα ζωή" με τον Φανουράκη και συμμετέχει στο Ανεξάρτητο Εργατικό Κόμμα που θα διαλύσει η δικτατορία του Πάγκαλου το 1925. Από το '30 εργάζεται στους σιδηροδρόμους και την ίδια περίοδο γράφει ένα βιβλίο για το εργατικό κίνημα, που δεν θα εκδοθεί ποτέ αφού ο Λ. Στρατής-κατηγορήθηκε από τον Σπέρα για υπεξαίρεση του ταμείου των σιδηροδρομικών -άρπαξε από την κόρη του τις ιδιόχειρες σημειώσεις. Στη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας φυλακίζεται για τελευταία φορά στις φυλακές Σκοπέλου, από όπου αποφυλακίζεται σχεδόν ημιθανής λίγο πριν την έναρξη του ελληνοιταλικού πολέμου. Αποσύρεται πλέον από κάθε πολιτική και συνδικαλιστική δραστηριότητα, ζώντας στο Μεταξουργείο με τη γυναίκα του και τις τρεις κόρες. Το Σεπτέμβριο του 1943 όμως δολοφονείται από την ΟΠΛΑ(Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών) στη Μάνδρα, δια χειρός Χ. Μούντριχα(καπετάν Ορέστης-απλή συνωνυμία με τον καπετάνιο του ΕΛΑΣ). "πιάσαμε το κάθαρμα τον Σπέρα" θριαμβολογεί ο παράνομος Ριζοσπάστης τον Οκτώβρη του '43 για να μην έχουμε αμφιβολίες.</b><br /> <br /> <b>Το ΚΚΕ δεν περιορίστηκε στην φυσική του εξόντωση. Από το '24 είχε ξεκινήσει μία συστηματική προσπάθεια απαξίωσης και συκοφάντησης του. Στην αρχή προσπάθησε να τον παρουσιάσει σαν όργανο των συμφερόντων της Αντάντ<span style="color: #660000;">(8)&nbsp;</span>και επειδή ο 1ος παγκόσμιος κάποτε τελείωσε, το παιγνίδι χόντρυνε. Ο Σπέρας κατηγορήθηκε σαν τυχοδιώκτης στην καλύτερη περίπτωση, αλλά και όργανο της εργοδοσίας, συνεργάτης της αστυνομίας<span style="color: #660000;">(9)</span>&nbsp;και των κατακτητών αργότερα. Επισήμως η δολοφονία του "δικαιολογήθηκε" με τα αρχεία του ΕΔΕΣ που εμφάνιζαν τον Σπέρα συνεργάτη του! Σήμερα θα ήταν μάλλον εύκολο για το ΚΚΕ να ζητήσει μία ακόμη συγνώμη επικαλούμενο την τραχύτητα της εποχής αλλά φευ! Μια αναζήτηση στο δίκτυο θα σας εμφανίσει απίστευτες κατηγορίες να έρπουν για ένα άνθρωπο που πέρασε όλη τη ζωή του με αγώνες και φυλακίστηκε πάνω από 100 φορές.&nbsp;</b><br /> <br /> <b>Ηρωικές σελίδες της ιστορίας του εργατικού κινήματος.</b><b>.&nbsp;</b><br /> <b>Τις διαβάζεις, και ο θαυμασμός, οι απορίες, η θλίψη, πολλές φορές και η ντροπή εναλλάσσονται ...</b></div></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><br /> <div style="color: black;"><b><span style="font-weight: bold;">"Working class hero" για&nbsp; soundtrack . To αριστούργημα του John Lennon σε μία όμορφη διασκευή από τους "Noir Desir".</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #660000; font-size: x-small; font-weight: bold;"><object height="364" width="445"><embed src="http://www.youtube.com/v/AN-MrXbQePw?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></object>&nbsp;</span></b></div></div></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: #660000; font-weight: bold;">πηγές</span></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-weight: bold;"><span style="color: #660000;">(*)</span></span></b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<b><span style="font-weight: bold;">"</span></b><a href="http://books.vres.gr/book.php?book_id=78241" style="color: #191d0e; font-weight: bold; text-decoration: none;">Η απεργία της Σερίφου ήτοι αφήγησις των αιματηρών σκηνών της 21ης Αυγούστου 1916 εις τα μεταλλωρυχεία του Μεγάλου Λειβαδίου της Σερίφου" (του Κ. Σπέρα)</a><b><span style="font-weight: bold;"><span style="color: #660000;"></span></span></b></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.blogger.com/goog_679267497" style="color: #191d0e; text-decoration: none;"><b><br /> </b></a></div><a href="http://www.allbooks.gr/book.php?TitlesID=81764" style="color: #191d0e; text-decoration: none;"><b><span style="color: #660000;">(**)&nbsp;</span><span style="color: #20124d;">&nbsp;H αιματηρή απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου (του Ν. Σκόνη έκδοση της Ο.Μ.Ε)</span></b></a></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #20124d;">&nbsp;</span></b><span style="color: #660000;">(1)</span>&nbsp;<b>Αντάντ:&nbsp;</b>&nbsp;από το γαλλικό Entente που σημαίνει συμφωνία. Με τη λέξη αυτή χαρακτηρίστηκαν διάφορες διπλωματικές συμφωνίες. Στην προκειμένη περίπτωση αφορά την "Τριπλή Συνεννόηση" του Α Παγκοσμίου ανάμεσα σε Αγγλία-Ρωσία-Γαλλία. Ήταν η αντίπαλη παράταξη στη&nbsp;<a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%81%CE%B9%CF%80%CE%BB%CE%AE_%CE%A3%CF%85%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%AF%CE%B1" style="color: #191d0e; text-decoration: none;" title="Τριπλή Συμμαχία">Τριπλή Συμμαχία</a>.</div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><br /> <span style="color: #660000;">(2)</span>&nbsp;<b>Η "Γραμόνιος σχολή"&nbsp;</b>ήταν ένα σχολείο για τα παιδιά των εργατών και ένα βραδινό για όσους εργάτες ήθελαν να παρακολουθήσουν. Με διευθυντή τον Σιφνιό υμνητή των Γρόμαν Ανδρόνικο, ήταν ένας καλοστημένος μηχανισμός ιδεολογικής χειραγώγησης.</div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><span style="color: #660000;">(3)</span>&nbsp;Το καταστατικό ήταν πρωτοποριακό για την εποχή. Χαρακτηριστικά στους σκοπούς διαβάζουμε: "Η αλληλεγγύη με τους οργανωμένους εργάτας όλης της Ελλάδος και όλου του κόσμου, διά την άμυνα υπέρ των εργατικών δικαίων και την καταπολέμηση της εκμεταλλεύσεως από το κεφάλαιον, με τελικόν σκοπόν να δημοσιοποιηθούν τα μέσα παραγωγής να γίνουν τα εκ της εργασίας αγαθά αποκλειστική απόλαυσις των παραγωγών των και να παύσει η εκμετάλλευσις του ανθρώπου από τον όμοιόν του".</div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> <span style="color: #660000;">(4)&nbsp;</span>Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω απόσπασμα από έγγραφο του σωματείου προς το υπουργείο οικονομίας: "... εις το βασίλειον , Σερίφου αι ώραι εργασίας είναι κανονισμέναι από της Ανατολής μέχρι της δύσεως ηλίου, με διακοπή μιας ώρας κατά τους χειμερινούς μήνας, και 2 έως 2 1/2 κατά τους θερινούς, ήτοι 9 - 12". Ασφάλεια καμία δεν υπάρχει μεταξύ των εργατών μεταλλωρύχων διότι η εταιρεία με τον σκοπόν να καρπωθεί κέρδη εύκολα από δύο μηνών διέταξε κι κρημνίζονται οι στύλοι μεταλλεύματος οίτινες μένουν προς στήριξη των στοών κατά τους κανόνες της μηχανικής. (...) Υποχρεούμεθα να καταβάλλωμεν 2% επί των ημερομισθίων μας διά το ταμείον αλληλοβοήθειάς μας, αλλά κανείς εργάτης δεν ηξεύρει τι ποσόν συνάζεται πού κατατίθεται και ποίος το διαχειρίζεται. Μόνον ιατρική περίθαλψις και τα στοιχειώδη φάρμακα τους παρέχονται και όχι πάντοτε".</div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: #660000;">(5)</span>&nbsp;"Φθάσαντες εις το κέντρον της κωμοπόλεως, συνεκεντρώθημεν εις την πλατείαν, εκεί δε αφού ωμίλησα διά μακρόν εξιστορήσας εις τον λαόν τα της συμπλοκής, απεφασίσθη να ζητήσωμεν ξένη προστασίαν μην έχοντες πλέον ουδεμίαν εμπιστοσύνη εις την Κυβέρνησιν των Αθηνών".(από το βιβλίο του Σπέρα).</div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: #660000;">(6)</span>&nbsp;"Πάραυτα, μετά την απόφασιν του λαού, διέταξα τους οπλισμένους εκ των απεργών να καταλάβουν το τηλεγραφείον, την Αστυνομίαν, το ειρηνοδικείον κτλ.. δημόσια ιδρύματα".(από το βιβλίο του Σπέρα).</div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: #660000;">(7)</span>&nbsp;"Το Γ’ Πανελλαδικό Συνέδριο, λαβόν υπ’ όψιν την στάσιν την οποίαν ετήρησεν ο Κ. Σπέρας εις όλους τους αγώνας της εργατικής τάξεως, την δήλωσιν του ιδίου ότι έλαβεν εκ μέρους των αστών χρήματα δια την δημιουργία αντεργατικού κόμματος και τας γενομένας επί του ζητήματος τούτου συζητήσεις αποφασίζει τον αποκλεισμό του Κ. Σπέρα εκ του Συνεδρίου και τον στιγματίζει ως εχθρό της εργατικής τάξεως. Ψηφίστηκε δι’ ανατάσεως των χειρών όλων.Ομόφωνα."</div><span style="color: #660000;">&nbsp;(8)&nbsp;</span>"Η πολιτική καθοδήγηση όμως της απεργίας αυτής ήταν όχι μόνο λειψή αλλά, κατά τη γνώμη μας, και ύποπτη. Με την επίκληση της προστασίας των δυνάμεων της Αντάντ, ο Σπέρας, που καθοδήγησε την εξέγερση, προσπάθησε, πρακτικά, να θέσει το εργατικό κίνημα του νησιού, στο πλευρό, αν όχι στην υπηρεσία, του ενός από τους δύο ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς που έσερναν τους λαούς στο σφαγείο του Α` Παγκοσμίου Πολέμου, της μιας από τις δύο αντιμαχόμενες μερίδες της ελληνικής αστικής τάξης."</div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: center;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Ριζοσπάστης 13 Αυγούστου 2003</div></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000;">(9)</span>&nbsp;"Αργότερα ο Κώστας Σπέρας έγινε όργανο της Αστυνομίας. Ο Παπαναστασίου όμως ήταν όργανο μυστικό από το 1918, από τότε που μπήκε στο κόμμα."</div>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (Γιάννη Κορδάτου: Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας, τόμος Εʼ 1900-1924, σελίδα 614)</div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-5968858186791913585?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/auFbr-P1UEuwMXJDB96tcccCJtw/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/auFbr-P1UEuwMXJDB96tcccCJtw/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/auFbr-P1UEuwMXJDB96tcccCJtw/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/auFbr-P1UEuwMXJDB96tcccCJtw/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/D-VCJbTqeAY" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com2http://kalodia.blogspot.com/2011/08/1916.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-41135694856548701172011-08-22T07:45:00.002+03:002011-08-22T07:58:04.807+03:002011-08-22T07:58:04.807+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b style="background-color: white;">αγρίμια κι αγριμάκια μου...&nbsp; </b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="background-color: #f3f7fe; color: #0d72a5; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px;"><br /> </span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pVZfZP64Idc/TlHX7tEK1_I/AAAAAAAAC24/WgmLY65Q50A/s1600/179087_10150091369963962_89831568961_6232212_912133_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="343" src="http://1.bp.blogspot.com/-pVZfZP64Idc/TlHX7tEK1_I/AAAAAAAAC24/WgmLY65Q50A/s400/179087_10150091369963962_89831568961_6232212_912133_n.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: #f3f7fe; color: #0d72a5; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"></span><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="background-color: white;">Νοέμβρης του '73. Ο Νίκος Ξυλούρης μετά το τέλος <u><a href="http://kalodia.blogspot.com/2011/04/blog-post_21.html">της παράστασης: "Το μεγάλο μας τσίρκο" στο "Αθήναιον" της Πατησίων, </a></u>περνάει απέναντι και τραγουδάει στο Πολυτεχνείο. Λίγες μέρες μετά τα τανκς θα σταματήσουν την εξέγερση και την παράσταση...</span></span></div><blockquote><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b style="background-color: white;"></b></span><span class="creators"><b></b><br /> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">( Εκτελέσεις: Ψαραντώνης, Νίκος Ξυλούρης,&nbsp; Χαράλαμπος Γαργανουράκης )</span><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span></b></span><b><span style="font-size: small;"><br style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;" /></span></b><br /> <blockquote><b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">- Αγρίμια κι αγριμάκια μου,</span></span></b><br /> <b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"> λάφια μου μερωμένα,</span></span></b><br /> <b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"> πέστε μου πού'ναι οι τόποι σας,</span></span></b><br /> <b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"> πού'ναι τα χειμαδιά σας;</span></span></b><br /> <br /> <b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"> - Γκρεμνά'ναι εμάς οι τόποι μας,</span></span> </b><br /> <b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"> λέσκες τα χειμαδιά μας,</span></span></b><br /> <b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"> τα σπηλιαράκια του βουνού</span></span></b><br /> <b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"> είναι τα γονικά μας.</span></span></b></blockquote></blockquote><span class="Apple-style-span" style="background-color: #f3f7fe; color: #0d72a5; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px;"><br /> </span><br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: #f3f7fe; color: #0d72a5; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/OG6WZoVfGao" width="420"></iframe></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="background-color: #f3f7fe; color: #0d72a5; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;"><br /> </span><br /> <div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b style="background-color: white;">σύνδεσμος : <u><a href="http://www.blogger.com/goog_1283483951">η αρχή μιας εφτάχρονης νύχτας</a></u></b></span><span class="Apple-style-span" style="background-color: #f3f7fe; color: #0d72a5; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;"><u><a href="http://kalodia.blogspot.com/2011/04/blog-post_21.html">&nbsp;</a></u></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-4113569485654870117?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nHZzs11WMp9Y7TTy4JZ4gzelYYA/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nHZzs11WMp9Y7TTy4JZ4gzelYYA/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nHZzs11WMp9Y7TTy4JZ4gzelYYA/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nHZzs11WMp9Y7TTy4JZ4gzelYYA/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/dJZCA9Y04q8" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2011/08/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-41765786362430622952011-08-12T08:06:00.001+03:002011-08-12T08:07:06.898+03:002011-08-12T08:07:06.898+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>για την ώρα έχουμε σκορπίσει...</b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><b>β</b></span><br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><b style="background-color: white;"><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/aE3R1BQrYCw?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/aE3R1BQrYCw?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="390"></object></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><b style="background-color: black;"><br /> </b></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;">ΥΓ. Καλό καλοκαίρι λέγαμε κάποτε.</span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span style="background-color: black; color: white;"></span></span></b></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;">Δύσκολα βγαίνει φέτος, όπως και να κυλάνε οι μέρες μας.</span></b></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;">Ας το πούμε όμως.</span></b></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;">Με τον ίδιο απλό τρόπο που λέμε : " θα τα πούμε το Σεπτέμβρη" ...</span></b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-4176578636243062295?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cUx6eX9A9E5mP3qCh93E3HN_ddQ/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cUx6eX9A9E5mP3qCh93E3HN_ddQ/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cUx6eX9A9E5mP3qCh93E3HN_ddQ/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cUx6eX9A9E5mP3qCh93E3HN_ddQ/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/AikYvaVxo8o" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com2http://kalodia.blogspot.com/2011/08/coming-soon-in-square-near-you.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-36105215509637057542011-07-23T07:01:00.001+03:002011-07-23T07:04:29.181+03:002011-07-23T07:04:29.181+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>και έκτοτε κάθεται σ' αναμμένα κάρβουνα...</b></span><br /> <div style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: x-small;"><b><br /> </b></span></div></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/TEX5mNGT3uI/AAAAAAAACYo/v_OEA9dicRQ/s1600/3767031217_ae4d34ae04.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/TEX5mNGT3uI/AAAAAAAACYo/v_OEA9dicRQ/s400/3767031217_ae4d34ae04.jpg" style="cursor: move;" width="400" /></a></div><blockquote><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>"Μεταπολίτευση εννοείται η αλλαγή πολιτεύματος. Σήμερα στην Ελλάδα&nbsp; συνηθίζουμε με τον όρο&nbsp;</b><b>Μεταπολίτευση να εννοούμε την περίοδο της νεώτερης ελληνικής ιστορίας μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών όπου το πολίτευμα άλλαξε από Δικτατορία σε Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία''</b></div></div></blockquote><div style="text-align: right;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">λέει η Βικιπαίδεια...</span></b></a></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><a href="http://www.blogger.com/goog_1626811684"></a><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=TFMeru2subE">"Αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή / τι να καταλάβουμε οι φτωχοί."</a>&nbsp;Θα σχολίαζα με δανεικούς στίχους από τον Νιόνιο.</span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Για ένα παιδί τότε, τον Ιούλη του '74,&nbsp; τα πράματα ήταν πολύ απλά.</span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Εκείνες οι μέρες ήταν απλώς μια ατέλειωτη γιορτή. Γιορτή απελευθέρωσης.</span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Απελευθερώθηκαν λέξεις, συνθήματα, μουσικές, σημαίες - και κυρίως άνθρωποι όπως θα καταλάβαινε&nbsp; αργότερα.</span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Για ένα παιδί κάθε γιορτή που διαρκεί είναι συναρπαστική. Κι τούτη εδώ κράτησε πάρα πολύ, κανείς μας δεν ξέρει πότε και αν τέλειωσε. Απλά μεταλλάχτηκε από γιορτή χαράς και απελευθέρωσης σε γιορτή ελπίδας, οραμάτων και προσμονής. Ήταν σαν εκείνα τα παλιά ατέλειωτα πανηγύρια στα χωριά που όποιος κουραζόταν, έφευγε. Αργότερα το παιδί θα καταλάβαινε πως τέτοιες γιορτές ζεις μία, άντε δύο το πολύ σε όλη σου τη ζωή, αν η ιστορία είναι γενναιόδωρη μαζί σου.&nbsp;</span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Ένα παιδί δεν καταλαβαίνει εύκολα πότε τελειώνει η γιορτή. Κι αν ακόμη δει τίτλους τέλους, θα πιστέψει πως πρόκειται για διάλειμμα.&nbsp;</span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Τα παιδιά του '74 είναι σήμερα, προϊόντος του πανδαμάτορος, γυναίκες και άνδρες. Χωρίς όπλα στους ώμους όπως τραγουδούσαν κάποτε, αλλά με κοιλίτσες, φαλακρίτσες, ρυτίδες και τα λοιπά αξεσουάρ των πενήντα, συν πλην.</span></b><b style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">&nbsp;Τους ενώνει ο ασαφής κωδικός "γενιά της μεταπολίτευσης" και οι μνήμες τους. "Η τάξη του '74</b><b>"</b><b style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">&nbsp;σήμερα ηγεμονεύει ιδεολογικά και κοινωνικά.&nbsp; Άνθρωποί της βρίσκονται σε όλα τα "πόστα", από τις ηγεσίες των κομμάτων μέχρι την tv.</b><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">&nbsp;</span></b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Όμως υπάρχουν κι αυτοί, οι περισσότεροι, που ακολούθησαν τη διαδρομή της καθημερινότητας και της "ανωνυμίας". Κρατούν τις μνήμες&nbsp; τους, την ατμόσφαιρα της γιορτής και τις δράσεις της νιότης τους σαν παρακαταθήκη.&nbsp; Μια παρακαταθήκη εν δυνάμει επικίνδυνη για κάποιους που&nbsp; καρφώνονται μόνοι τους συχνά-πυκνά. Καρφώνονται γιατί με κάθε ευκαιρία κηρύσσουν το "τέλος της μεταπολίτευσης".&nbsp; Μεγάλος καημός!</span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Τι τελείωσε, τελειώνει ή θα τελειώσει αλήθεια;</span></b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">&nbsp;</span></b><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Ε, λοιπόν έχουμε 2011. Η "μεταπολίτευση"&nbsp; σαν χρονική περίοδος έχει τελειώσει προ πολλού. Εσείς λοιπόν λεβέντες μου κάτι άλλο θέλετε να τελειώσει -και ντρέπεστε να μας το πείτε με το όνομα του. Μια όμορφη απάντηση υπάρχει στο "μότο" του blog : "<a href="https://theamapati.wordpress.com/">Θεαμαπάτες &amp; δικτυώματα</a>". Τη δανείζομαι κι αυτή :</span></b></div></div><blockquote><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: large;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">'' Όχι, ρε κουφάλες! Δεν τέλειωσε τίποτα! Ούτε η μεταπολίτευση τέλειωσε. Ούτε ο Εμφύλιος τέλειωσε. Ούτε το "1821" τέλειωσε. Ούτε εμείς τελειώσαμε! Όλα τώρα αρχίζουν!''</span></b></span></div></div></blockquote><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Και μια μουσική αφιέρωση στην "τάξη του '74". Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο Νιόνιος τραγουδούν το "Αερικό" σε στίχους και μουσική του πρώτου.</b></div></div><div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span class="creators">Στίχοι:&nbsp;<a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;lyricist_id=198">Θανάσης Παπακωνσταντίνου</a><br /> Μουσική:&nbsp;<a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;composer_id=150">Θανάσης Παπακωνσταντίνου</a><br /> Πρώτη εκτέλεση:&nbsp;<a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;singer_id=37">Μελίνα Κανά</a><br /> Άλλες ερμηνείες:&nbsp;<a href="http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;singer_id=1275">Φώτης Σιώτας</a></span></b></div><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Όλα του κόσμου τα πουλιά</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>όπου κι αν φτερουγίσαν</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>όπου κι αν χτίσαν την φωλιά</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>όπου κι αν κελαηδήσαν</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Εκεί που φτερουγίζει ο νους</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>εκεί που ξημερώνει</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>μαργώνουν τα πουλιά της γης</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>κι ούτε ένα δεν ζυγώνει</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Σαν αερικό θα ζήσω</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>σαν αερικό</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Ανάσα είναι καυτερή</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>και στέπα του Καυκάσου</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>η σκέψη που παραμιλά</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>και λέει τα όνειρά σου</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Όσες κι αν χτίζουν φυλακές</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>κι αν ο κλοιός στενεύει</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>ο νους μας είναι αληταριό</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>που όλο θα δραπετεύει</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Σαν αερικό θα ζήσω</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>σαν αερικό</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Σαν αερικό θα ζήσω</b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>σαν αερικό</b><b></b></div></blockquote><div style="text-align: center;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/CBMil1ufGys" width="480"></iframe></span></div></div></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>σχετικοί σύνδεσμοι:</b></div></div><ul><li style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/11/blog-post_15.html"><b>"της μεταπολίτευσης καημένη γενιά"</b></a></li> <li><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><a href="https://theamapati.wordpress.com/">Θεαμαπάτες &amp; δικτυώματα</a></span></b></li> <li><a href="http://leftg700.blogspot.com/2009/07/blog-post_23.html"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">"Επέτειος..." από το LeftG700&nbsp;</span></b></a><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"></span></b></li> <li><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=qnwxxx2ikmM">Νίκος Πορτοκάλογλου: "Υπάρχει λόγος σοβαρός"</a></span></b></li> </ul><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>αναρτήθηκε πέρυσι στις 21/7</b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-3610521550963705754?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AORlLDFd6KPiqX0MuVLyi4a6Tco/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AORlLDFd6KPiqX0MuVLyi4a6Tco/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AORlLDFd6KPiqX0MuVLyi4a6Tco/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AORlLDFd6KPiqX0MuVLyi4a6Tco/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/C4bLtN373ro" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com2http://kalodia.blogspot.com/2011/07/74.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-90230623156629436852011-07-18T10:10:00.000+03:002011-07-18T10:10:00.251+03:002011-07-18T10:10:00.251+03:00<div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b style="color: #660000;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;">γυναίκα...&nbsp;</span></b></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/TH61HEOASiI/AAAAAAAACdk/Ip9TjoWEDn0/s1600/kavvadias6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://1.bp.blogspot.com/_mQTbxwINPZc/TH61HEOASiI/AAAAAAAACdk/Ip9TjoWEDn0/s400/kavvadias6.jpg" style="cursor: move;" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Το "άλλο μισό του ουρανού" πορεύεται...</span></span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Με τόσα επίθετα δίπλα της, με τόσους πόθους να την τριγυρίζουν.</span></span></b></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Μ' αρέσει η όμορφη και λιτή εικόνα της στην ποίηση του Καββαδία.&nbsp; Νομίζεις πως βλέπεις μια μυστηριώδη σκιά, που μόλις βγήκε από τατουάζ σε μπράτσο ναυτικού, για να κρυφτεί στον επόμενο στίχο πίσω από εξωτικά δένδρα ή ψηλά κύματα. Θα ήμουν ευτυχισμένος αν μάθαινα&nbsp; κάτι περισσότερα γι αυτό&nbsp;<a href="http://www.blogger.com/goog_1093262298">"το κορίτσι από το Βόλο", που ο ποιητής του αφιέρωσε το "Καραντί". Αυτή που "...κοιμήθηκε για πάντα στα βαθιά/ κατάστιχτη, πελεκημένη από σπαθιά/ δίπλα φορώντας των 'Ινκας τα σκουλαρίκια". Δεν είναι περιέργεια-η εικόνα είναι που με "ιντριγκάρει".</a></b></div></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; text-align: justify;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><a href="http://www.blogger.com/goog_1093262298"><br /> </a></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=9017nmsw2Jw"><b>&nbsp;"...<span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">στην ανεμόσκαλα σε θέλω να φανείς!!"</span></b></a></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Υπάρχει άραγε αρσενικό που δεν το έχει πει, φωνάξει, ψιθυρίσει, ή έστω σκεφτεί; Οι θάλασσες και οι ανεμόσκαλες αλλάζουν μόνο...</span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">"Γυναίκα" σκέτο, είναι και ένα από τα πιο αγαπημένα ποιήματα του Καββαδία. Η μουσική του Μικρούτσικου και η φωνή του Κούτρα απλά το απογείωσαν.&nbsp;</span></b></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>Γυναίκα από το&nbsp;</b><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/07/1975.html"><b>"Τραβέρσο" (Νίκος Καββαδίας 1975)</b></a>&nbsp;<b><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/07/1933_14.html">"</a></b></div><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;"><i>Στον Αντώνη Μωραϊτη</i></span></b></span></div></blockquote><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><blockquote><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.<br /> Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.<br /> Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία.<br /> Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.</span></b></span></div></blockquote></blockquote><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><blockquote><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου.<br /> Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.<br /> Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,<br /> για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δε με ορίζει.</span></b></span></div></blockquote></blockquote><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><blockquote><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.<br /> Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.<br /> Ποιος σκύλας γιος μας μούντζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,<br /> που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;</span></b></span></div></blockquote></blockquote><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><blockquote><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.<br /> Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα.<br /> Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,<br /> πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα.</span></b></span></div></blockquote></blockquote><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><blockquote><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.<br /> Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες.<br /> Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει<br /> τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες.</span></b></span></div></blockquote></blockquote><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><blockquote><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.<br /> Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.<br /> Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό<br /> έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.</span></b></span></div></blockquote></blockquote><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><blockquote><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Πράσινο. Αφρός, θαλασσινό βαθύ και βυσσινί.<br /> Γυμνή. Μονάχα ένα χρυσό στη μέση σου ζωστήρι.<br /> Τα μάτια σου τα χώριζαν εφτά Ισημερινοί<br /> μες στου Giorgione το αργαστήρι</span></b></span>.</div></blockquote></blockquote><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><blockquote><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Πέτρα θα του 'ριξα και δε με θέλει το ποτάμι.<br /> Τι σου 'φταιξα και με ξυπνάς προτού να φέξει.<br /> Στερνή νυχτιά του λιμανιού δεν πάει χαράμι.<br /> Αμαρτωλός που δε χαρεί και που δε φταίξει.</span></b></span></div></blockquote></blockquote><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><blockquote><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.<br /> Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.<br /> Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω<br /> ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα.</span></b></span></div></blockquote><div style="color: #660000; text-align: right;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;"><i>Ινδικός Ωκεανός 1951</i></span></b></div></div></blockquote><div style="text-align: center;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><object height="390" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/RZ-gx5Riqc0&amp;rel=0&amp;hl=el_GR&amp;feature=player_embedded&amp;version=3"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/RZ-gx5Riqc0&amp;rel=0&amp;hl=el_GR&amp;feature=player_embedded&amp;version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="390"></embed></object></span></div></div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b>σχετικοί σύνδεσμοι:</b></div><blockquote style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><ul><li><b><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/07/1933_14.html">&nbsp;"Μαραμπού" (Νίκος Καββαδίας 1933)</a></b></li> <li><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/07/1947_16.html"><b>&nbsp;"Πούσι" (Νίκος Καββαδίας 1947)</b></a></li> <li><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/07/1975.html"><b>&nbsp;"Τραβέρσο" (Νίκος Καββαδίας 1975)</b></a></li> <li>&nbsp;<b>&nbsp;&nbsp;<span style="font-size: small;"><a href="http://www.inout.gr/attachment.php?attachmentid=17596&amp;d...%20-%20">μικρό γλωσσάρι για το έργο του Νίκου Καββαδία</a></span></b></li> <li><b><a href="http://kalodia.blogspot.com/2010/01/blog-post_14.html">απόψε σ' άκουσα να λες απ' τα ηχεία, χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία</a></b></li> <li><b><a href="http://littlenautilus.blogspot.com/2009/10/blog-post_20.html"></a><h3 class="post-title entry-title" style="font: normal normal bold 16px/normal Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; position: relative;"><a href="http://littlenautilus.blogspot.com/2009/10/blog-post_20.html"></a><a href="http://kalodia.blogspot.com/2011/04/blog-post_27.html" style="font: normal normal bold 16px/normal Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;">ποια, ή τι είναι αλήθεια η Φάτα Μοργκάνα ;</span></a></h3></b></li> <li><b><a href="http://kalodia.blogspot.com/2009/11/blog-post_26.html">"ύμνος δοξαστικός για τις γυναίκες π' αγαπούμε" (Νίκος Εγγονόπουλος)</a></b></li> <li><a href="http://dornac.over-blog.com/article-nikos-kavvadias-femme-53208814.html"><b>Femme. Nikos Kavvadias&nbsp;</b></a></li> </ul></blockquote><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>ανάρτηση του Σεπτεμβρίου '10&nbsp;</b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-9023062315662943685?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/rx9rwumRKiQKoUXWFkrgrWre5AY/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/rx9rwumRKiQKoUXWFkrgrWre5AY/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/rx9rwumRKiQKoUXWFkrgrWre5AY/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/rx9rwumRKiQKoUXWFkrgrWre5AY/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/-EAXQFt0_Hs" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com2http://kalodia.blogspot.com/2011/07/blog-post_18.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-74128466876180926362011-07-14T09:43:00.004+03:002011-07-14T12:53:33.068+03:002011-07-14T12:53:33.068+03:00<div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">κείμενο του Κίμωνα Ρηγόπουλου από το <u><a href="http://aristerovima.gr/details.php?id=2560">aristerovima</a></u></span></b></div><div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: white;">rr</span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-RPqCmzVw7SI/Th6MqVgrXII/AAAAAAAAC20/tETs5LQxSFw/s1600/5862389469_f889196535.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-RPqCmzVw7SI/Th6MqVgrXII/AAAAAAAAC20/tETs5LQxSFw/s1600/5862389469_f889196535.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">"the New Yorker" του Eric Drooker</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Θα βάλουν πρόθυμα την υπογραφή τους για το «πογκρόμ στον Άγιο Παντελεήμονα» αρκεί να μη φτάσουν οι αλλόχρωμοι και στον περιφερειακό του Λυκαβηττού.&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Θα υπογράψουν για την ανάγκη ενός βήματος διαλόγου της αριστεράς αλλά θα περάσουν και από την ποιητική εσπερίδα του Χυτήρη για να μαγευτούν από την πανδαισία των στίχων του και να δηλώσουν «σεμνά» την παρουσία τους.</span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Θα ψηφίσουν οπωσδήποτε Καμίνη, μεσούντος του Μνημονίου, «για μια αλλαγή βρε αδελφέ»</span></b></div></div><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;"><br /> </span></b><br /> <div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Θα κάνουν έναν τακτικό ελιγμό αναδίπλωσης στην κριτική τους προς τον Γερουλάνο, γιατί εκκρεμεί πρότασή τους για την Επίδαυρο και τα Επιδαύρεια θα είναι φτωχά χωρίς αυτούς.&nbsp;</span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Είναι γενικώς και συνήθως, αορίστως εναντίον του Μνημονίου, αλλά «τι να σου κάνει και ο Γιωργάκης» μ’αυτό το χάος που παρέλαβε;&nbsp;</span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Φυσικά και δεν επικροτούν την κρατική καταστολή, αλλά και αυτό το κακό με την πλατεία Συντάγματος παράγινε.&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Τι θα λένε και οι εξ Εσπερίας τουρίστες γι’αυτό το χάος! </span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Καταλαβαίνουν την αγανάκτηση των ανθρώπων, αλλά και</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">&nbsp;</span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">οι προπηλακισμοί δεν υπήρξαν ποτέ μέρος της παράδοσης της αριστεράς.&nbsp;</span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Περιμένουν μια αναθεσούλα από την ΕΡΤ και αν δεν την πάρουν θα ξεχυθούν και πάλι με τα λάβαρα του αγώνα στους δρόμους. Ως τότε θα περιπέσουν αναγκαστικά σε μια νηφάλια περισυλλογή. </span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Εντάξει, συμφωνούν ότι ο κόσμος πεινάει, αλλά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν των φρονίμων τα παιδιά. Και αυτοί είναι αφόρητα φρόνιμοι. </span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Απεχθάνονται τους θυμωμένους ανθρώπους γιατί χάνουν το δίκιο τους. Το δικό τους «δίκιο» δεν θα χαθεί ποτέ γιατί είναι θεσμικά κατοχυρωμένο.&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">&nbsp;</span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Ποτέ δεν θα τα μπλέξουν «απ’ την Κική και την Κoκώ πια να διαλέξουν»</span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Και την Κική και την Κοκώ. Και τον αστυφύλαξ και τον χωροφύλαξ οι μισητοί άνθρωποι παντός καιρού.</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-7412846687618092636?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/O-ocaQFGSeuo5nuUf71RJcAFiDQ/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/O-ocaQFGSeuo5nuUf71RJcAFiDQ/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/O-ocaQFGSeuo5nuUf71RJcAFiDQ/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/O-ocaQFGSeuo5nuUf71RJcAFiDQ/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/_Hc91yMe7KM" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com2http://kalodia.blogspot.com/2011/07/blog-post_14.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-72964850580007243362011-07-11T09:10:00.007+03:002011-07-19T12:42:51.314+03:002011-07-19T12:42:51.314+03:00<div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">κείμενο του&nbsp;Νίκου Κουνενή, που δημοσιεύτηκε στο "Δρόμο" της 9/7</span></b></div><div style="text-align: justify;"><b><br /> </b></div><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Θυμάσαι, υπουργέ;</span></b><br /> <div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Qe0LqGZRkX4/ThgWW8Xo63I/AAAAAAAAC2Y/72tdipBxUIk/s1600/papoutsis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-Qe0LqGZRkX4/ThgWW8Xo63I/AAAAAAAAC2Y/72tdipBxUIk/s400/papoutsis.jpg" width="236" /></a></div><div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Ήταν μεταπολίτευση κι εσύ έλιωνες τα παπούτσια σου στις διαδηλώσεις, εισέπνεες και εξέπνεες χημικά, κατάγγελλες τη βιαιότητα του «κράτους της δεξιάς», υπερασπιζόσουνα το άσυλο, κραύγαζες ενθουσιωδώς το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», τσιτάριζες τον Μαρξ τον Ένγκελς και τον Χο Τσι Μινχ, απαιτούσες «Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση» και διαβεβαίωνες πως με τίποτα λιγότερο απ’ αυτά δεν θα μπορούσες ποτέ σου να βολευτείς.</span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Θυμάσαι, υπουργέ; Ήταν λίγα χρόνια αργότερα κι εσύ, πρόεδρος πια της ΕΦΕΕ, παρήλαυνες στην κεφαλή της πορείας του Πολυτεχνείου με τη ματοβαμμένη σημαία στο χέρι, ξημεροβραδιαζόσουν -έμμισθος, πλέον- στη Χαριλάου Τρικούπη και νέρωνες με συνεχώς αυξανόμενες δόσεις το κρασί σου, προκειμένου να προετοιμαστείς για τις πολλά υποσχόμενες ημέρες της «Αλλαγής».</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Θυμάσαι υπουργέ;</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;"></span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Ήταν δυο χρόνια πριν από την πρώτη νίκη του ΠΑΣΟΚ κι εσύ συνέπραττες στην κάθαρση του «κινήματος» απ’ ό,τι ριζοσπαστικό απειλούσε την προσαρμογή του στον πραγματισμό της επερχόμενης εξουσίας. Με ανέκρινες και μένα τότε, ως μέλος της αριστερής μας ομάδας, που εν τέλει -και ευτυχώς- «έθεσε εαυτόν εκτός κινήματος», στις 17 Νοέμβρη του 1980, μέρα δολοφονίας των Κουμή - Κανελλοπούλου, ένα χρόνο πριν από τις εκλογές του ’81. Ήταν φανερό από τότε πως το ανακριτικό υφάκι σού ταίριαζε μούρλια κι ας μην μπορούσε κανείς ακόμη να φανταστεί το σκοτεινό οφίκιο που θ’ αναλάμβανες, τριάντα ένα χρόνια αργότερα.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Θυμάσαι, υπουργέ;&nbsp;</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Συμπληρώθηκαν κιόλας τρεις δεκαετίες απόλαυσης των κομματικών και κρατικών αξιωμάτων που, κατά συρροήν, σου ανατέθηκαν -ενισχυμένων με όλα τα καλούδια που μπορεί να προσφέρει η ισόβια άσκηση της εξουσίας- κατά τη διάρκεια των οποίων πόζαρες πότε ως απλός βουλευτής, πότε ως υφυπουργός, πότε ως Ευρωπαίος επίτροπος, πότε ως υπουργός παντός καιρού και ηγέτης και εσχάτως ως επικεφαλής των ροπαλοφόρων και χημικοφόρων πραιτωριανών που ματοκυλάνε με περισσό ζήλο ό,τι συνεχίζει να ζει, να αναπνέει και να ονειρεύεται στη δύσμοιρη τούτη χώρα.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Το συνειδητοποιείς υπουργέ;&nbsp;</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Κανείς προκάτοχός σου από τη μεταπολίτευση και δώθε δεν πέτυχε τον απίστευτο άθλο σου της 29ης Ιουλίου, που αποτελεί το αδιαμφισβήτητο πανελλήνιο και πανευρωπαϊκό ρεκόρ άγριας χημικής και ροπαλοφόρας καταστολής. Ούτε ο Μπάλκος του απώτερου παρελθόντος, ούτε ο Πολύδωρας, ο Χρυσοχοΐδης και οι άλλοι του πρόσφατου. Υπήρξες πρωτοπόρος, κι αυτό αναγνωρίζεται ήδη από εκατοντάδες ανθρώπους με ανοιγμένα κεφάλια και θρυμματισμένα άκρα, από χιλιάδες ασφυκτιούντες απ’ τα «ληγμένα» σου, από εκατομμύρια κυνηγημένους, απελπισμένους και οργισμένους ανθρώπους σ’ ολόκληρη τη χώρα.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Το νιώθεις υπουργέ;&nbsp;</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Λίγες μέρες μετά το μακέλεμα του Συντάγματος και ακόμα λιγότερες μετά τη στάθμευση των δυο διμοιριών των ΜΑΤ έξω από το σπίτι σου για να προστατεύσουν τη γυναίκα και το παιδί σου, που κατά την κρίση σου κινδύνευαν, αναρίθμητοι γιοι και κόρες, πατεράδες και μανάδες απειλούνται καθημερινά από τους ένστολους παλικαράδες σου, χωρίς να δικαιούνται την παραμικρή προστασία, ασφάλεια και δικαιοσύνη.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Θυμάσαι, υπουργέ;&nbsp;</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Κάποτε έδινες πομπώδεις όρκους αφοσίωσης στο σοσιαλισμό, σήμερα απειλείς με κομματικά τάγματα εφόδου και εγχώριες νύχτες των κρυστάλλων. Κάποτε ρούφαγες κονσερβαρισμένη χημεία, σήμερα βάζεις τα έξαλλα όργανά σου να την ξεράσουν στα μούτρα και τα πνευμόνια του λαού. Κάποτε κραύγαζες για δημοκρατία, σήμερα συναγωνίζεσαι τον αντιπρόεδρό σου, τον εγγονό του δικτάτορα, σε σκοτεινές απειλές και φοβέρες.</span></b></div><div><div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Ντρέπεσαι καμιά φορά, υπουργέ;</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 18px;">Ή έχεις εξορίσει διά παντός από τον ψυχισμό σου το ενοχλητικό αυτό συναίσθημα, απωθώντας το λυσσαλέα στα έγκατα της κόλασης του Κρότου και της Λάμψης;</span>&nbsp;</b><br /> <b><br /> </b></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lzEmPvIkh3Q/Thqz0pWovHI/AAAAAAAAC2w/OW8JDV5Asl0/s1600/Papoutsis-young.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="464" src="http://1.bp.blogspot.com/-lzEmPvIkh3Q/Thqz0pWovHI/AAAAAAAAC2w/OW8JDV5Asl0/s640/Papoutsis-young.jpg" width="640" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small; font-style: italic; font-weight: bold;"><br /> </span><br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-style: italic; font-weight: bold;">“Αχ, πού 'σαι νιότη που 'δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!” Ο Υπουργός προστασίας -τίνος άραγε- επικεφαλής της πορείας του Πολυτεχνείου, όταν ήταν πρόεδρος της Ε.Φ.Ε.Ε.&nbsp;</span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>διαβάστε και :</b></span></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"></span><br /> <h3 class="post-title entry-title" style="font: normal normal bold 22px/normal Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; position: relative; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><u><a href="http://anergoidimosiografoi.blogspot.com/2011/07/blog-post_6416.html">"ΘΥΜΑΣΑΙ ΡΕ ΧΡΗΣΤΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ..." ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΕΜΙΝΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΠΟΥΤΣΗ</a></u></span></h3></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-7296485058000724336?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/bdWJ4luOll4U08oyObVNMhhq9Bw/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/bdWJ4luOll4U08oyObVNMhhq9Bw/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/bdWJ4luOll4U08oyObVNMhhq9Bw/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/bdWJ4luOll4U08oyObVNMhhq9Bw/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/euHP73IaShE" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com3http://kalodia.blogspot.com/2011/07/blog-post_11.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-9276735698584727462011-07-07T22:51:00.003+03:002011-07-10T14:42:54.056+03:002011-07-10T14:42:54.056+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>απόσπασμα από τη "Μαρία Νεφέλη" του&nbsp;Οδυσσέα&nbsp;Ελύτη </b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><b>ρρ</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3svHmV3Zkfo/ThYMS2y7QWI/AAAAAAAAC2U/rvC09hNoW6U/s1600/%25CE%2595%25CE%25BB%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-3svHmV3Zkfo/ThYMS2y7QWI/AAAAAAAAC2U/rvC09hNoW6U/s400/%25CE%2595%25CE%25BB%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+012.jpg" width="238" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; color: #660000; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><b><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px; text-align: left;">"</span></span></span><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px; text-align: left;">Η καθαρή αλήθεια" (1979), collage του ποιητή</span></span></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; color: #0f0f0f; font-family: 'Comic Sans MS', Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"></span></div><br /> <blockquote><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">Το μόνο πράγμα που θα μείνει ανέπαφο είναι η εκδίκηση.</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">Το σίδερο και η πέτρα έχουν τον τρόπο τους θα μας καταβάλουν</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">και θα περάσουμε μια νέα λίθινη εποχή</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">θα τρομοκρατηθούμε ανάμεσα στους εξαγριωμένους βροντόσαυρους</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">τότε ίσως νοσταλγήσουμε</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">την ακρίβεια και την τελειότητα</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">ενός ρολογιού Patek Philippe..</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">Ε σεις Κύριοι της Τεχνοκρατίας</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">λίγο πιο δεξιά παρακαλώ:</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">κρατήστε μου μια θέση στο Α του Κενταύρου</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">και πάλι βλέπουμε.</span></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;<i>Δυστυχώς και η Γη<br /> με δικά μας έξοδα γυρίζει.</i></span></b></div></blockquote><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: right;"><u><b><span style="font-size: small;"><a href="http://www.scribd.com/doc/8660801/-1978">Ολόκληρη η "Μαρία Νεφέλη" εδώ</a></span></b></u><br /> <u><b><br /> </b></u><br /> <div style="text-align: justify;"><b>σχετικές αναρτήσεις</b></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px;"></span></div><h3 class="post-title entry-title" style="color: #0f0433; font: normal normal bold 16px/normal Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; position: relative;"><ul><li style="text-align: justify;"><u><a href="http://kalodia.blogspot.com/2010/07/blog-post_25.html">"γυμνός, Ιούλιο μήνα, το καταμεσήμερο..."</a></u></li> <li style="text-align: justify;"><u><a href="http://kalodia.blogspot.com/2010/08/blog-post_08.html">"Οι φανταστικές αλήθειες φθείρονται πολύ πιο δύσκολα..."</a></u></li> </ul></h3></div><i></i><a href="http://www.scribd.com/doc/8660801/-1978" style="color: #0065cc;" target="_blank"><b><wbr></wbr></b></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-927673569858472746?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YdSXMz89PpJyvG-BH8zz-uJ-wrc/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YdSXMz89PpJyvG-BH8zz-uJ-wrc/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YdSXMz89PpJyvG-BH8zz-uJ-wrc/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YdSXMz89PpJyvG-BH8zz-uJ-wrc/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/CTWf9AtHHck" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com2http://kalodia.blogspot.com/2011/07/blog-post_07.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-2392911507214844752011-07-06T10:08:00.005+03:002011-07-07T08:18:44.851+03:002011-07-07T08:18:44.851+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large; line-height: 19px;"><strong style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">αλλά όχι και κατοχή...</strong></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: white; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small; line-height: 19px;"><strong style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">ττ</strong></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2oWBwSbO5xo/ThMnP9wPFCI/AAAAAAAAC1o/OJZ_SCOuJ_U/s1600/Athina_Attikon_Katoxi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="286" src="http://4.bp.blogspot.com/-2oWBwSbO5xo/ThMnP9wPFCI/AAAAAAAAC1o/OJZ_SCOuJ_U/s400/Athina_Attikon_Katoxi.jpg" width="400" /></a></div><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;">Αυτό δεν το είπε, ο&nbsp;</span></b></span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; line-height: 19px;"><b>κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ</b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;">.&nbsp;</span></b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;">Δική μου ερμηνεία των λόγων του είναι, βασισμένη και σε πραγματικά γεγονότα :</span></b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;">Για παράδειγμα, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, ο κινηματογράφος "Αττικόν" στην οδό Σταδίου στην Κατοχή</span></span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;">&nbsp;είχε επιταχθεί από τις Γερμανικές δυνάμεις και είχε μετατραπεί&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;">σε κινηματογράφο για τους Γερμανούς στρατιώτες.</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;">(η φωτογραφία από το <u><a href="http://eu1.1host.gr/~aspromav/wordpress/?p=1492">αρχείο του Κώστα Παράσχου</a>.</u>)&nbsp;</span></b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Στις μέρες μας, ούτε ξένους στρατιώτες έχουμε, αλλά και ο κινηματογράφος βρίσκεται στη ίδια θέση&nbsp;προβάλλοντας&nbsp; ταινίες για όλους και όχι μόνο για τους&nbsp;Έλληνες&nbsp;υπαλλήλους της τρόικα.</b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Η ζωή ενός Γερμανού στρατιώτη στην Αθήνα της Κατοχής κινδύνευε καθημερινά. Αντίθετα οι υπάλληλοι της τρόικα είναι Έλληνες και κινδυνεύουν μονάχα από "προπηλακισμούς", να στείλουν δηλαδή στο&nbsp;καθαριστήριο&nbsp;κανένα γιαουρτωμένο κουστούμι ή ταγεράκι, άντε να τους σκιστεί&nbsp;κάνα&nbsp;καλσόν - αλλά μέχρι εκεί.</b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Άρα όπως είπε ο&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; line-height: 19px;"><b>Πρόεδρος του&nbsp; Eurogroup κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ</b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>&nbsp;: "</b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; line-height: 19px;"><b>Η&nbsp; εθνική κυριαρχία των Ελλήνων&nbsp; θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό με την αποδοχή της κοινοτικής βοήθειας".</b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; line-height: 19px;"><b>Μόνο αυτό.</b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; line-height: 19px;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; line-height: 19px;"><b>Πάντως κύριε Γιούνκερ μας, επειδή <u><a href="http://www.tanea.gr/latestnews/article/?aid=4640003">όπως είπε και ο αρμόδιος για την &nbsp;οικονομία υπάλληλός σας καθηγητής Ευ. Βενιζέλος, είστε μεγάλος&nbsp;</a></u></b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px;"><u><a href="http://www.tanea.gr/latestnews/article/?aid=4640003">φιλέλληνας</a></u>, παίρνω το θάρρος να σας πω, ότι ακόμα κι αυτό πολύ ζόρικο είναι. Αν, ως φιλέλληνας, μας έρθετε για καλοκαίρι, θα δείτε πως ο λαός μας καταλαβαίνει ότι δε ζει σε Κατοχή, αλλά παρόλα αυτά δείχνει να μην μπορεί να χαρεί το καλοκαίρι του όπως εσείς. Μερικοί μάλιστα όπως κυκλοφορούν σκυθρωποί στο δρόμο με τρομάζουν, νομίζω πως το&nbsp;βλέμμα&nbsp;τους &nbsp;έχει "γυρίσει".</span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px;"><br /> </span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px;">Ίσως να μην τα έχουμε δει ακόμα όλα, κύριε Γιούνκερ μας.</span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px;">Εμένα πάντως αυτές της μέρες μου γυρίζουν οι στίχοι της Κατερίνας Γώγου, μιας ποιήτριας που ( σαν φιλλέληνας ) ίσως γνωρίζετε :</span></b></span></div><blockquote><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i>"Ξέρω πως υπάρχουν ατέλειωτες ακρογιαλιές και δέντρα μες στη θάλασσα.&nbsp;</i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /> </i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i>Κι ο έρωτας είναι σπουδαίο πράγμα.&nbsp;</i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /> </i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i>Μόνο που εμείς...</i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /> </i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i>είχαμε αποφασίσει να αλλάξουμε τον κόσμο.</i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /> </i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i>Κι αυτό δε γίνεται με εξοχή. Το χαμε πει αυτό.</i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /> </i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i>Ψάχναμε να βρούμε όπλα.</i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /> </i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i>Ξέραμε πως όλοι πεθαίνουνε, αλλά υπάρχουν θάνατοι που βαραίνουν γιατί διαλέγουν οι ίδιοι τον τρόπο.&nbsp;</i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /> </i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i>Κι εμείς αποφασίσαμε:</i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /> </i></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i>ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΟΛΥ ΤΗ ΖΩΗ"</i></b></span></span></blockquote><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px;">σύνδεσμοι της ανάρτησης:</span></b></span></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px;"><u><a href="http://eu1.1host.gr/~aspromav/wordpress/?p=1492">Κώστας Παράσχος : ο ερασιτέχνης φωτογράφος της κατοχής</a></u></span></b></span></li> <li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-weight: bold;"><u><a href="http://www.tanea.gr/latestnews/article/?aid=4640003">Μεγάλος φιλέλληνας ο Γιούνκερ, δήλωσε ο Ευ.Βενιζέλος</a></u></span></li> <li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 16px; font-weight: bold;">2<u><a href="http://kalodia.blogspot.com/2010/04/27-1941.html">7 Απρίλη (του 1941 όμως). "Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί"</a></u></span></li> </ul></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-239291150721484475?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Xon_aU8Ni5CvFrIlTAMFWPyW9vM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Xon_aU8Ni5CvFrIlTAMFWPyW9vM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Xon_aU8Ni5CvFrIlTAMFWPyW9vM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Xon_aU8Ni5CvFrIlTAMFWPyW9vM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/9uOCTmuEm6o" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2011/07/blog-post_06.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-85039395308919881812011-07-04T17:02:00.002+03:002011-07-05T11:19:33.780+03:002011-07-05T11:19:33.780+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>(του Γιώργου Αυγερόπουλου από τον <u><a href="http://www.exandasdocumentaries.com/gr/news/interesting-articles/241-flertarontas-me-ton-thanato">"ΕΞΑΝΤΑ"<span style="color: #660000;">)</span></a></u></b></span></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b><u><span style="color: #660000;"><span style="color: white; font-size: x-small;">γγ </span></span></u></b></span></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ePR22oXo_Hk/ThFH0vxJ79I/AAAAAAAAC1k/uDC645Nun-o/s1600/pict30.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;"><img border="0" height="382" src="http://1.bp.blogspot.com/-ePR22oXo_Hk/ThFH0vxJ79I/AAAAAAAAC1k/uDC645Nun-o/s640/pict30.jpg" width="640" /></a><span style="color: #660000;">Όχ</span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ePR22oXo_Hk/ThFH0vxJ79I/AAAAAAAAC1k/uDC645Nun-o/s1600/pict30.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; display: inline !important; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><i>ι. Δεν πρόκειται για εικόνα από τις μπαρουτοκαπνισμένες &nbsp;περιοχές που έχει επισκεφθεί ο Αυγερόπουλος. Η εικόνα είναι από το Σύνταγμα και τη βρήκα στο:&nbsp;</i></span></a><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><i><a href="http://cryptome.org/info/greece-protest4/greece-protest4.htm">"<u>cryptome.org"&nbsp;&nbsp;(όλες : εδώ)</u></a></i></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b></b></span></span></div><div style="margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0.5em;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Έχω καλύψει συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία σε διάφορα μέρη του κόσμου εκτός της Ελλάδας, όπως στην Αργεντινή, την Ιταλία, τη Βολιβία και το Μεξικό. Ειδικά στο Μεξικό, οι αστυνομικοί όπως γνωρίζουν πολλοί, θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι. &nbsp;Όμως αυτό που έζησα και κατέγραψα τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου χθες Τετάρτη 29/6 στο Σύνταγμα, ξεπερνάει σε αγριότητα κάθε όριο. Η Ελληνική αστυνομία παίρνει δίκαια και με διαφορά το&nbsp;βραβείο βαρβαρότητας.&nbsp;Μιας βαρβαρότητας που καμία σχέση δεν είχε με καταστολή αλλά ήταν ένα&nbsp;συνεχές φλερτ με τον θάνατο.</b></span></div></div><div style="margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0.5em;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Από θαύμα δεν θρηνήσαμε νεκρούς. Και ο κ. Παπουτσής θα πρέπει να ανάψει λαμπάδα στον Θεό που πιστεύει, καθώς μόνο στην καλή του τύχη θα πρέπει να αποδοθεί το γεγονός ότι δεν απολογείται σήμερα για θύματα.</b></span></div></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Το σχέδιο εκκένωσης της πλατείας Συντάγματος τις δύο τελευταίες μέρες, ήταν ένα "γιουρούσι" όπως εύστοχα παρατήρησε ο Αϊμάν, Ισπανός δημοσιογράφος που εργάζεται για το Al Jazeera. Ένα γιουρούσι, εναντίον όλων και όποιον πάρει ο χάρος. "Μα καλά τι αστυνομία είναι αυτή που έχετε;" με ρώτησε αγανακτισμένος. "Είστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον ακόμα" &nbsp;μου είπε με νόημα χαμογελώντας.</b></span></div><div style="margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0.5em;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Περίπου στη 13.30 υπάρχει πολύς κόσμος συγκεντρωμένος μπροστά από την Βουλή. Δεν είναι κουκουλοφόροι. Δεν πετάνε πέτρες. Είναι γέροι, νέοι, γυναίκες, άντρες, φοιτήτριες και φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι που φωνάζουν συνθήματα, ρίχνουν την γνωστή μούντζα προς το κοινοβούλιο, και οι πιο θερμόαιμοι μπροστά - μπροστά άντε να εκτοξεύουν καμιά βρισιά εναντίον των αστυνομικών και να κουνάνε τα κιγκλιδώματα που έχουν στηθεί μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Τίποτα το σημαντικό δηλαδή που να δικαιολογεί αυτό που θα ακολουθήσει. Ξαφνικά από παντού, από δεξιά, από αριστερά και από το κέντρο, αρχίζει μια γενική επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων που απωθούν τους διαδηλωτές προς τα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος. &nbsp;Φανταστείτε δηλαδή χιλιάδες ανθρώπους να τρέχουν αλλόφρονες &nbsp;προς ένα στενό άνοιγμα το πλάτος του οποίου δεν ξεπερνά τα δέκα μέτρα. Από πίσω τους τα ΜΑΤ, ρίχνουν μέσα στο πλήθος χειροβομβίδες κρότου λάμψης και δακρυγόνα, προκαλώντας πανικό. Άνθρωποι καίγονται από τις φλόγες, πνίγονται από τα δακρυγόνα δεν βλέπουν μπροστά τους και αρχίζουν να ποδοπατούν ο ένας τον άλλον και να κουτρουβαλούν στα σκαλιά. Υπάρχουν άνθρωποι λιπόθυμοι, άλλοι ποδοπατημένοι μέσ' τα αίματα. Παρόλα αυτά οι αστυνομικοί δεν αποχωρούν. Χτυπάνε με τα γκλομπς όποιον βρουν μπροστά τους, ανθρώπους δηλαδή που τρέχουν να σωθούν πατώντας ο ένας πάνω στον&nbsp; άλλον.</b></span></div></div><div style="margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0.5em;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Η συνέχεια είναι γνωστή. Πέρα από την δράση των προβοκατόρων η οποία έχει καταγραφεί σε βίντεο και φωτογραφίες που βγήκαν και θα συνεχίσουν να βγαίνουν τις επόμενες μέρες, πέρα από τους μπαχαλάκηδες την δράση των οποίων απεχθάνομαι και διαφωνώ κάθετα, η πέτρα είναι πλέον εύκολο να φύγει από το χέρι οποιουδήποτε, που τον χτύπησαν, τον ψέκασαν, και είναι άνεργος, άστεγος - ναι, υπάρχουν πλέον νεοάστεγοι - και κάθε μέρα γίνεται φτωχότερος χωρίς να βλέπει διέξοδο από πουθενά.</b></span></div></div><div style="margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0.5em;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Δεν σας κρύβω ότι φοβήθηκα βλέποντας μια άνευ προηγουμένου αγριότητα να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου. Ένιωσα τον ίδιο φόβο που έχω νιώσει σε ζόρικες περιοχές του πλανήτη. Ένιωσα τον φόβο του θανάτου. Καθώς νόμιζα πως ήταν η ιδέα μου και πως είχα ξεσυνηθίσει να δουλεύω στην Ελλάδα - έχω να δουλέψω στη χώρα μου από το έτος 2000- ρώτησα παλιούς μου συναδέλφους αν είχαν ξαναζήσει κάτι τέτοιο εδώ. Μου απάντησαν πως δεν είχαν ξαναζήσει κάτι παρόμοιο.</b></span></div></div><div style="margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0.5em;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Θα ήθελα λοιπόν ένας λογικός άνθρωπος από το υπουργείο "Προστασίας του Πολίτη" (το βάζω σε εισαγωγικά γιατί πλέον ο τίτλος του μου θυμίζει το Υπουργείο Αγάπης του Όργουελ στο 1984) να μου απαντήσει στις εξής ερωτήσεις:</b></span></div></div><ol style="list-style-image: initial; list-style-position: inside; list-style-type: decimal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><li style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; list-style-image: none; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 5px; padding-left: 3px; padding-right: 3px; padding-top: 5px; text-align: justify; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Ποιος έδωσε την εντολή για την γενική επίθεση στις 13.30 και γιατί; Ποιανού ιδέα ήταν να διατάξει τις αστυνομικές δυνάμεις να κυνηγήσουν ένα πανικόβλητο πλήθος που ποδοπατιέται στα σκαλιά &nbsp;πετώντας κρότου - λάμψης και δακρυγόνα χτυπώντας αδιακρίτως, παίζοντας κορώνα γράμματα την πιθανότητα, κάποιος ανάμεσα στους χιλιάδες, να αφήσει την τελευταία του πνοή στην πλατεία.</b></span></li> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b> <li style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; list-style-image: none; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 5px; padding-left: 3px; padding-right: 3px; padding-top: 5px; text-align: justify; text-decoration: none;">Για ποιο λόγο οι αστυνομικοί δεν σεβάστηκαν το ιατρείο της πλατείας Συντάγματος; Επαγγελματίες γιατροί πνευμονολόγοι και άλλοι, όλοι εθελοντές, φρόντιζαν &nbsp;τραυματίες καθ' όλη την διάρκεια των συγκρούσεων. Δεν ήταν "κουκουλοφόροι", γιατροί ήταν. Φώναζαν στους αστυνομικούς "εδώ είναι ιατρείο" αλλά καμία σημασία δεν έδιναν εκείνοι. Αφιονισμένοι, τους έριχναν δακρυγόνα και τους χτυπούσαν. &nbsp;Όπως μας είπε ένας γιατρός "Αυτά δεν γίνονται ούτε στον πόλεμο. Ακόμα και στον πόλεμο υπάρχει ανακωχή για να μαζέψεις και να φροντίσεις τους τραυματίες." Τα μάζεψαν άρον - άρον οι άνθρωποι και έστησαν το ιατρείο κάτω στο μετρό αλλά ούτε και αυτό γλίτωσε από τις ρίψεις χημικών.</li> <li style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; list-style-image: none; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 5px; padding-left: 3px; padding-right: 3px; padding-top: 5px; text-align: justify; text-decoration: none;">Για ποιο λόγο χτυπήθηκαν δάσκαλοι στην Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος; Και αυτοί κουκουλοφόροι; Δεν νομίζω. Τα ΜΑΤ αφού πέταξαν δακρυγόνα στην είσοδο του κτιρίου στην οδό Ξενοφώντος 15, άρχισαν να τους πετούν πέτρες (!) και να ανοίγουν κεφάλια με την ανάποδη του γκλομπ, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων. &nbsp;&nbsp;Τρεις τραυματίες, ένας με σπασμένα πλευρά, ένας με ανοιγμένο κεφάλι και ένας με ελαφρά τραύματα στο &nbsp;χέρι. Έλεγαν οι δάσκαλοι: "Όταν μια κοινωνία κακοποιεί τους δασκάλους της βρίσκεται στο κατώτερο σκαλοπάτι που μπορεί να φτάσει"</li> <li style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; list-style-image: none; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 5px; padding-left: 3px; padding-right: 3px; padding-top: 5px; text-align: justify; text-decoration: none;">Με ποια λογική οι αστυνομικοί έριξαν χημικά και χτύπησαν ανθρώπους μέσα σε μανάβικα και σουβλατζίδικα στο Μοναστηράκι και στην Πλάκα, προκαλώντας τρόμο σε πελάτες και τουρίστες;</li> <li style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; list-style-image: none; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 5px; padding-left: 3px; padding-right: 3px; padding-top: 5px; text-align: justify; text-decoration: none;">Και τέλος κάτι προσωπικό για τον κ. Παπουτσή: Γιατί με χτυπήσατε; Όχι εσείς δηλαδή, ένας από τους άνδρες της αστυνομίας σας. Επειδή όμως εγώ &nbsp;δεν γνωρίζω τον "ανώνυμο" ΜΑΤατζή και γνωρίζω εσάς, θα ήθελα πραγματικά μια απάντηση. Η κατάσταση ήταν σχετικά ήρεμη εκείνη την ώρα και γω τραβούσα με την κάμερα μια διμοιρία των ΜΑΤ που ανέβαινε προς την Βουλή, όταν ένας ξέκοψε από την διμοιρία του, ήρθε προς το μέρος μου και στάθηκε μπροστά μου σε απόσταση αναπνοής. Σταμάτησα να τραβάω και κατέβασα την κάμερα. Με κοιτούσε μες στα μάτια. Του είπα τι θέλει και ως απάντηση εισέπραξα μια, για να θυμάμαι τη μέρα. Ο κόσμος άρχισε να φωνάζει: "Τον Αυγερόπουλο χτυπάς ρε". Δεν αντέδρασα καθόλου και εκείνος απομακρύνθηκε. Αν είχα αντιδράσει ίσως να τα λέγαμε στο τμήμα όπου θα μου ζητάγατε συγνώμη για την... "παρεξήγηση". Παρεπιπτόντως: Στην Οαχάκα, όταν με είχαν στριμώξει μαζί με τον κάμεραμάν μου οι Μεξικανοί αστυνομικοί,&nbsp; που όπως είπαμε θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι, τους φώναξα "Δημοσιογράφος" και δεν με πείραξαν. Στη χώρα μου τις έφαγα για πρώτη φορά.&nbsp;</li> </b></span></ol><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span><ol style="list-style-image: initial; list-style-position: inside; list-style-type: decimal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"></ol><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>στην ίδια ιστοσελίδα ανέβηκε και αυτό το video :</b></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><iframe frameborder="0" height="226" src="http://player.vimeo.com/video/25781283?byline=0&amp;portrait=0" width="400"></iframe></b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><a href="http://vimeo.com/25781283"></a></b></span></div><div style="text-align: center;"><a href="http://vimeo.com/25781283"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://vimeo.com/25781283"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>"Ούτε στον πόλεμο δεν γίνονται αυτά" (ΕΞΑΝΤΑΣ)</b></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b> from <a href="http://vimeo.com/user4819870">Yorgos Avgeropoulos</a> on <a href="http://vimeo.com/">Vimeo</a>.</b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-8503939530891988181?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/5rbZYraesktXU0q5ZkagBGx-22s/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/5rbZYraesktXU0q5ZkagBGx-22s/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/5rbZYraesktXU0q5ZkagBGx-22s/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/5rbZYraesktXU0q5ZkagBGx-22s/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/Ki5g367f5_E" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com0http://kalodia.blogspot.com/2011/07/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-35319110415102265872011-06-30T16:50:00.012+03:002011-07-03T18:48:38.368+03:002011-07-03T18:48:38.368+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: large;"><b>άγνωστε νεαρέ, υποθέτω, τυμπανιστή - τα σέβη μου!</b></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: x-small;"><b><br /> </b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vJR6RJzGUyk/Tgxv0BbrklI/AAAAAAAAC1g/FVONh0F51cQ/s1600/Greek-general-strike-day--006.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="530" src="http://4.bp.blogspot.com/-vJR6RJzGUyk/Tgxv0BbrklI/AAAAAAAAC1g/FVONh0F51cQ/s640/Greek-general-strike-day--006.jpg" width="640" /></a></div><div style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px; text-align: justify;"><br /> <br /> <br /> </div><div style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px; text-align: justify;">Δύσκολα θα ξεχάσουμε τις εικόνες, τους ήχους και τις οσμές, κυρίως αυτές, τούτων των ημερών.&nbsp;<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: small; font-weight: normal; line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;">Μα κι όταν ακόμα ο&nbsp;πανδαμάτωρ θα τα ξεθωριάσει, πιστεύω πως θα έχω κρατήσει τη φιγούρα σου.&nbsp;&nbsp;Με την&nbsp;καλώς&nbsp;εννοούμενη&nbsp;αφέλεια, το&nbsp;θράσος&nbsp;και το θάρρος των ολίγων σου, υποθέτω και πάλι,&nbsp;</span></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: small; font-weight: normal; line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;">Μαΐων να συνεχίζεις να χτυπάς ρυθμικά το τύμπανο, την ώρα που σου επιτίθεται επικίνδυνο δίποδο. Πρέπει να ήσουν στην "ομάδα ψυχραιμίας" όπως και η άλλη απίστευτη φιγούρα: η κοπελίτσα που μέσα σε μια πλατεία-θάλαμο αερίων, μ' ένα απλό μαντήλι στο πρόσωπο, ύψωνε στα δίποδα μια κόλλα Α4 με την προτροπή "δε σας προκαλούμε. φύγετε!"</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;">&nbsp;</span></b></span></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px;"><br /> </div><div style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px; text-align: justify;">Φοβερές φιγούρες κι οι δυο σας, γαμώ το σας!</div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b>Μη μασάτε από περισπούδαστες παπαριές που θα σας πουν οι μεγαλύτεροι. Αυτές οι φιγούρες είναι που&nbsp;εικονογραφούν&nbsp;την ιστορία, έστω κι αν αυτή τις αγνοεί στη τελική της σούμα. Γράφει όμως για αυτές στο σύνολο: Αυτοί που έμειναν εκεί, θα λέει. Επιπλέον, κάποιοι άλλοι έμειναν, όπως η αφεντιά μου, γιατί ένας νεαρός τυμπανιστής ή μια κοπελίτσα με μια υψωμένη Α4 τους κράτησαν με το παράδειγμά τους στην πλατεία.&nbsp;</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px;">Δεν ήταν και εύκολο, γιατί οι περισσότεροι από εμάς έχουμε συνηθίσει να τη φεύγουμε όταν το νταβαντούρι χοντραίνει.&nbsp;</span></div><div style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px; text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b>Αφού λοιπόν βρήκα ένα τρόπο να σας μιλήσω, θα 'θελα να σας ζητήσω μια συγγνώμη για κάποιους της&nbsp;</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b>ηττημένης γενιάς μου. Είπαν και έγραψαν για σας λόγια πικρά και άδικα. Σας είπαν γενιά του ΦατσοΒιβλίου και του καναπέ και αμφβισβήτησαν το δικαίωμα σας να διαδηλώνετε χωρίς τη σκέπη, καπέλο κατ' άλλους, ενός "τιμημένου" ή ενός "αυθεντικού". Αφού έκαναν, στην καλύτερη περίπτωση, μια ολιγόωρη πορεία-βόλτα στα πέριξ, σας άφησαν μόνους απέναντι στους βάρβαρους, &nbsp;συνεχίζοντας από το δικό τους τιμημένο καναπέ την κριτική. Προσπεράστε και συνεχίστε. Άλλωστε</b></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px;">&nbsp;δεν υπάρχει μεγαλύτερη μαγκιά από αυτό που κάνατε: να απαντάς και να διαψεύδεις &nbsp;με τις πράξεις σου.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 19px;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b>Συμπαθάτε τους και συμπαθάτε μας, γενικότερα.</b></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b>Είπα και πριν πως είμαστε μια ηττημένη γενιά, μα δε γεννηθήκαμε έτσι. Κάποτε χτυπήσαμε κι εμείς τα δικά μας τύμπανα και σηκώσαμε τις δικές μας επιγραφές. Όμως μας έμαθαν έτσι, γιατί η ήττα διδάσκεται, η γαμημένη.&nbsp;</b></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b>Φροντίστε λοιπόν, άγνωστε νεαρέ τυμπανιστή και άγνωστη κοπελίτσα με το μαντήλι και την υψωμένη Α4, αυτό το μάθημα να μην το μάθετε ποτέ.</b></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b>Θα σας δω όλους εκεί - στην πλατεία. &nbsp;-:)&nbsp;</b></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b>(η φωτογραφία είναι από <u><a href="http://www.guardian.co.uk/world/gallery/2011/jun/29/athens-riots-greek-general-strike-in-pictures#/?picture=376289310&amp;index=11">εδώ</a></u>, ενώ στο βίντεο που ακολουθεί εμφανίζεται και η δεύτερη "φιγούρα") </b></span></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/wj1jX0mFtLc" width="640"></iframe></b></span></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 19px;"><b><br /> </b></span></span><br /> <div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px;"><b>διαβάστε και αυτά :</b></span></span></div><div style="text-align: justify;"></div><ul><li style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif; line-height: 19px;"><b><u><a href="http://krotkaya.wordpress.com/2011/07/02/sous-le-pave-la-place/">sous le pave, la place (της Krot)</a></u></b></span></li> <li style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Utopia, 'Palatino Linotype', Palatino, serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px;"><u><a href="http://rnbnet.gr/details.php?id=2760">να δούμε στο ελικόπτερο&nbsp;ποιος&nbsp;θα πρωτομπεί... (Δίκτυο για τα Πολιτικά και τα Κοινωνικά Δικαιώματα)</a></u></span></b></span></li> </ul></div><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-3531911041510226587?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/4KhK-XK6QbbERdO5n6gGwnwQy8g/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/4KhK-XK6QbbERdO5n6gGwnwQy8g/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/4KhK-XK6QbbERdO5n6gGwnwQy8g/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/4KhK-XK6QbbERdO5n6gGwnwQy8g/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/piAd3pjsuXM" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com7http://kalodia.blogspot.com/2011/06/blog-post_3852.htmltag:blogger.com,1999:blog-6676557405635713109.post-20173230333269934192011-06-29T18:09:00.004+03:002011-06-30T01:11:37.694+03:002011-06-30T01:11:37.694+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: large;"><b>καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή!</b></span><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-11duDuyxC3E/Tgs7BQnyJbI/AAAAAAAAC1E/Wof0Iqibl7M/s1600/image001.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="428" src="http://3.bp.blogspot.com/-11duDuyxC3E/Tgs7BQnyJbI/AAAAAAAAC1E/Wof0Iqibl7M/s640/image001.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Ίσως κάποιες να είναι μαλακία, αλλά μην το κάνουμε και θέμα. Το μεροκάματο να βγαίνει...</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία οχτάωρο δουλεύουν οι μεν, οχτάωρο και οι δε.</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Από λεφτά τρεις και εξήντα όλοι τους,</b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>&nbsp;υποθέτω. Ίσως οι δε να παίρνουν κάποιο επίδομα ειδικών συνθηκών, αλλά τώρα με τις περικοπές ακόμα κι αυτό παίζεται.</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Σήμερα εκεί γύρω στις τρεις το μεσημέρι, που οι μεν σταμάτησαν να βαράνε και οι δε να τα σπάνε, υποθέσαμε πως απέδιδαν τιμές στον ύψιστο θεσμό της Δημοκρατίας. Στο κοινοβούλιο της χώρας ξεκινούσε η ψηφοφορία.</span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Γελαστήκαμε μάλλον...</span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Επρόκειτο για τις συνήθεις δυσλειτουργίες που προκαλεί η αλλαγή βάρδιας. Οχτάωρο δουλεύουν οι άνθρωποι. Πού λεφτά για υπερωρίες τέτοιες μέρες; Η βάρδια άλλαξε και η δουλειά συνεχίστηκε κανονικά.</span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /> </span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Η "υπηρεσία" διαθέτει συνέχεια και συνέπεια.</span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>προσθήκη στις 8:30 :</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>στο βίντεο που ακολουθεί, κάποιος που "έπιασε" τη σύλληψη του Σ. Καυκαλά, έβγαλε λαβράκι. Μπροστά στη βουλή μπερδεύονται οι μεν με τους δε. Αν είναι αλλαγή βάρδιας ή απλή αλλαξοκωλιά; Θα σας γελάσω...</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b>Δείτε προσεκτικά (στο 4:50 περίπου) :</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><br /> </b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><object height="390" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ihahWeFvmfE&amp;hl=en_US&amp;feature=player_embedded&amp;version=3"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ihahWeFvmfE&amp;hl=en_US&amp;feature=player_embedded&amp;version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="390"></embed></object></b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6676557405635713109-2017323033326993419?l=kalodia.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZufxE2qwfWuq8vND3mHuq0T3tK4/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZufxE2qwfWuq8vND3mHuq0T3tK4/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZufxE2qwfWuq8vND3mHuq0T3tK4/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZufxE2qwfWuq8vND3mHuq0T3tK4/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/pUuPJ/~4/cG_4qhj1VfQ" height="1" width="1"/>καλωδιοhttp://www.blogger.com/profile/11774577605198929865noreply@blogger.com2http://kalodia.blogspot.com/2011/06/blog-post_29.html